muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6897, Karar No: 2023/2267, Tarih: 12.04.2023

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili; işçinin rahatsızlığının İstanbul Tersanesinde çalışmaya başlamasından önce ortaya çıktığını, meslek hastalığının oluşumunda müvekkilinin etki ve kusurunun bulunmadığını, protokolde devirden önce meydana gelen meslek hastalıklarından davalının sorumlu olacağının belirtildiğini, 6098 sayılı Kanun’un 179 uncu maddesindeki iki yıl süre ile belirlenen sorumluluğun dış ilişkideki birlikte sorumluluğu düzenlediğini, ancak taraflar arasındaki iç ilişkide bu hususta sözleşme yapılarak sorumluluğun kime ait olacağının kararlaştırıldığını, dava dışı işçiye yapılan ödemeyi müteakip süresi içinde davanın açıldığını, davanın reddi halinde maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak hazine'ye gelir kaydedilmesine,

12.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7178, Karar No: 2022/713, Tarih: 19.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/7178 E.  ,  2022/713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Dosyanın incelenmesinde; temyiz incelemesi için gerekli görülen davacının 18/05/2018 tarihli önceki başvurusuna ilişkin 2018/E. 39650 E. sayılı hakem heyeti dosyasının (dosyada bulunan tüm ATK maluliyet ve hesap raporları da eklenerek) kesinleşmiş onaylı bir örneğinin eksiksiz şekilde dosyaya eklenerek temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay'a yeniden gönderilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6590, Karar No: 2018/10337, Tarih: 24.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/6590 E.  ,  2018/10337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında . Hukuk Dairesinden çıkan kararı kapsayan 12/10/2015 gün ve 2015/12913 Esas - 2015/14120 Karar sayılı ilama karşı bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından REDDİNE, bir kısım davalılardan peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442. maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 315,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyen bir kısım davalılardan ayrı ayrı alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 24/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/553, Karar No: 2019/8484, Tarih: 09.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/553 E.  ,  2019/8484 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanığın sürücü belgesi bilgilerinin incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında hem D ve E sınıfı hem de A2 sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki kamyon ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle öldürme suçu sebebiyle A2 sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanık hakkında sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hükmün (B-3.) maddesindeki "A2 sınıfı" ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun görülen hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16191, Karar No: 2014/17807, Tarih: 18.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/16191 E.  ,  2014/17807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR(KAPATILAN) 14. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/06/2014

NUMARASI : 2013/323-2014/140

Taraflar arasında görülen davada İzmir(Kapatılan) 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/06/2014 tarih ve 2013/323-2014/140 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı A.. S.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin .... Gıda Dağ. Paz. San. Tic. Ltd. Şti aleyhine açtığı hizmet tespiti davasında şirketin tasfiye edildiğini öğrendiğini, mahkemece şirketin ihyası için dava açmak üzere süre verildiğini ileri sürerek, şirketin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı A.. S.. vekili, davacının alacağının bulunmadığını, dava açmakta hukuki yararının söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı İzmir Ticaret Sicil Müdürlüğü, tasfiye işlerinden tasfiye memurunun sorumlu olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının açtığı hizmet tespiti davasının görülebilmesi için şirketin ihyasının gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile şirketin ihyasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı A.. S.. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı A.. S.. (tasfiye memuru) vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 547/2'nci maddesi gereğince mahkemece, ihya (yeniden tescil) isteminin kabulüne karar verilmesi halinde, ek tasfiye işlemlerini yapması için son tasfiye memuru yahut memurlarının yahut da yeni bir veya birkaç kişinin tasfiye memuru olarak atanıp, keyfiyetin tescil ve ilanına karar verilmesi gerekirken bu hususlarda olumlu veya olumsuz karar verilmeksizin, sadece şirketin ihyasına karar verilmesiyle yetinilmesi doğru olmamış, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davalı tasfiye memuru vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı A.. S.. (tasfiye memuru) vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9765, Karar No: 2012/12932, Tarih: 08.10.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/9765 E.  ,  2012/12932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, erken tahliye nedeniyle kira alacağının tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına toplanan delillere hükmün dayandığı gerekçelere göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin makul süreye ilişkin temyizine gelince:

Dava kira süresi dolmadan kiralananı boşaltan davalı kiracıdan dönem sonuna kadar olan kira bedelinin tahsili istemine ilişkindir Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01/09/2002 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin 7 maddesinde “Kiracı kiralananı boşaltmak istediği takdirde bir ay evvelinden mal sahibine ulaşacak şekilde bildirmek zorundadır.” hükmü mevcuttur. Bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Kiralananın 2009 yılı şubat ayında tahliye edildiği tarafların kabulündedir. Davalının süresinden önce kiralananı boşalttığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kural olarak kiracı haksız fesih durumunda kiralayanın uğradığı tüm zararı ödemekle yükümlüdür. Ancak BK 98 md göndermesi ile aynı kanunun 44 md uyarınca kiralayanın da zararın artmasına neden olmaması gerekir. Davalı kiracı taşınmazı 2009 yılı şubat ayında tahliye ettikten sonraki sorumluluğu kiralananın kira sözleşmesindeki bedel ve koşullarda yeniden kiraya verilebilceği süre kadardır. Ne var ki bu süre taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin 7 maddesinde bir ay olarak kararlaştırılmıştır. Bu nedenle davalı kiracının tahliye tarihinden sonraki bir aylık kira bedeli (mart ayı kirası) ile sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde fazla kira bedeline hükmedilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 08/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32156, Karar No: 2021/486, Tarih: 21.01.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/32156 E.  ,  2021/486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Her iki sanık hakkında CMK’nın 223/2-a maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, katılan-sanık ... ile müşteki-sanık ...’ın beraatine ilişkin hükümler, katılan-sanık ... müdafi ile müşteki-sanık ... müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan, sanık ...’dan şikayetçi olan ve davaya katılma talebinde bulunan müşteki ...’ın davaya katılması hususunda herhangi bir karar verilmemiş olması karşısında; suçtan zarar gören müşteki ...’ın hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu belirlenerek ve 5271 sayılı CMK'nın 237/2 ve 238. maddeleri uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

OLAY 1: Sanık ...’un Robert Gayrimenkul İnş. Tic. Ltd. Şti.'nin ortağı ve şirket yetkilisi olduğu, sanığın 2009-2010 yılları arasında Robert Gayrimenkul Ltd. Şti. adına yapmış olduğu işlemlerden, Muğla İli, Bodrum İlçesi, Ortakent Yahşi Beldesi, 911 parsel, 2 numaralı bağımsız bölümü 190.000TL bedelle sattığı, Bodrum İlçesi, Bitez Köyü Gündönümü Mevkii, 2595 parselde bulunan gayrimenkulün 1/53 hissesini 45.000TL karşılığında sattığı, Ortakent Yahşi Beldesi, Hortma Mevkii, 975 parselde kayıtlı gayrimenkulü 180.000TL bedelle sattığı, sanığın şirket adına yapmış olduğu satışlarda satış bedelleri ile ile rayiç bedelleri arasında belirgin farklılıklar bulunduğu ve bu hususun soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporuyla tespit edildiği, sanığın idare yetkisini kötüye kullanarak üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

OLAY 2: İş bu dosya ile birleşen dosyada, katılan ... ile sanık ...'ın Robert Gayrimenkul Ltd. Şti. isimli şirketin ortakları oldukları, sanık ...'ın, 09/02/2011 tarihinde şirketin mülkiyetinde bulunan Ortakent Yahşi Mevkiindeki 989 parsel 1/2 arsa paylı 2 nolu taşınmazı ortaklar kurulu kararı olmaksızın... isimli şahsa sattığı yine sanık ...'ın, 03/02/2011 tarihinde şirketin ortak mülkiyetinde bulunan Bitez Köyü, B Life Evleri, 2595 parsel sayılı taşınmazı da ortaklar kurulu kararı olmaksızın ...'a sattığı, bu işlemleri yaparken katılan ...’den izin almadığı gibi, şirketin ortaklar kurulundan da karar almadığı, bu şekilde üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; katılan-sanık ...’un savunma ve beyanları, katılan-sanık ...’ın savunma ve beyanları, tanık beyanı, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından, .katılan-sanık ...’in; münferiden şirket adına taşınmaz satma dahil tüm yetkilerinin bulunduğu, sanığın iddia edilen eylemlerinin şirket ortakları arasındaki hukuki ihtilaftan ibaret olduğu ve katılan-sanık ...’ın hakkında şirket taşınmazlarını diğer katılan-sanık ...’den izin almaksızın satışını yaptığı iddiası ile dava açıldığı ancak sanığın münferiden şirket adına taşınmaz satma dahil tüm yetkilerinin bulunduğu, sanığın satışları bedelleri ile birlikte kabul etmiş olması nedeniyle taşınmaz bedellerinin şirketin aktifinde bulunup bulunmadığı hususunun çözümünün şirketin tasfiyesi sırasında özel hukuk uyuşmazlığı olarak çözüleceği, bu nedenlerle sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı, taraflar arasındaki ilişkinin hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan- sanık ... müdafinin; sanık ...’un suçunun sabit olduğuna, cezalandırılması gerektiğine ilişkin, katılan-sanık ... müdafinin ise; usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14421, Karar No: 2018/7597, Tarih: 04.12.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/14421 E.  ,  2018/7597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/03/2016 tarih ve 2014/493-2016/114 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 04/12/2018 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı asil ... ve vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı olduğu ...Petrol Nakliye Ltd. Şti'ye davalının 2009 yılında sorumlu müdür olarak atandığını, görevini kötüye kullanması nedeniyle hakkında suç duyurusunda bulunulduğunu, davalının şirketi zarara uğrattığını,...Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/449 E. sayılı dosyasında, kasada bulunan 50.000,00 TL'lik senedi kullanarak müvekkilini mağdur etmesi nedeniyle açılan menfi tespit davasının derdest olduğunu ileri sürerek, davalının şirketi zarara uğratması nedeniyle 80.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin şirkette müdürlük yaptığı süre boyunca kendisine ücretinin ödenmediğini, müvekkilinin şirketi zarara uğratmadığını, davacı iddialarının haksız ve kötüniyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin şirkette müdürlük yaptığı süre boyunca kendisine ücretinin ödenmediğini, müvekkilinin şirketi zarara uğratmadığını, davacı iddialarının haksız ve kötüniyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamıa göre, bilirkişi raporunda davalının münferiden yetkili olduğu 31.12.2009 tarihi itibariyle mevcut olan 26.507,63 TL akaryakıt ürünleri stok değerinden 08.10.2010 tarihli teknik bilirkişi tarafından belirlenen ürünlerin değeri olan 1.621,19 TL çıkarıldıktan sonra davalının sorumlu ve borçlu olduğu bedelin 24.886,44 TL olarak hesaplandığı, davalının ayrıca ticari defterler boş olarak ibraz edildiği için akıbeti bilinmeyen 2010 yılındaki alım-satımlardan kaynaklanan çıkarılabilecek olumsuz bedellerden dolayı da sorumluluğu bulunduğu bildirilmiş olmakla bu şekilde davacının maddi bir zararının meydana geldiği ve bilirkişi tarafından hesaplanan bu zarar miktarından davalının sorumluluğunun bulunduğu, somut olayda davalının, davacının ortağı olduğu şirkette mesul müdür olarak görev yaptığı dönem içerisinde şirketin birtakım ekonomik kayıpları olduğu kabul edilmekle beraber bu ekonomik kayıplar nedeniyle davacının manevi yönden zarar gördüğü, bu haliyle davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığı somut delillerle kanıtlanamadığından, davacı yararına manevi tazminat koşullarının oluştuğunun kabul edilemeyeceği gerekçesiyle, maddi tazminat isteminin kısmen kabulü ile, 24.886,44 TL maddi tazminatın 08/10/2010 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsilline, manevi tazminat isteminin ise, reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Davacı tarafça, ortağı olduğu dava dışı limited şirketin müdürü olan davalının şirketi zarara uğrattığı ayrıca, kendisine ait olan 50.000 TL'lik senedi işleme koyması nedeniyle kendisini mağdur ettiği, aleyhine yapılan hacizler ve itibar kaybından dolayı manevi zarara uğradığını ileri sürerek açmış olduğu işbu davada mahkemece yukarıda özetlendiği şekilde maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, manevi tazminat isteminin ise, reddine karar verilmiştir. Ancak, gerek dava dilekçesinde gerekse de ön inceleme celsesinde davacı tarafın, davalının şirket müdürü olarak ortağı bulunduğu şirketi zarara uğrattığından şirketin uğramış olduğu işbu zararın tazmininin talep edildiğinin ve bu itibarla, anılan talep yönünden davanın, varlığı ileri sürülen dolaylı zarar nedeniyle davacı şirket ortağı tarafından yönetici aleyhine açılmış bir sorumluluk davası niteliğinde olduğunun, gerek 6762 sayılı ...'nın 556. maddesi atfı ile 309. maddesi ve gerekse de 6102 sayılı ...'nın 644/1-a maddesi uyarınca uygulanması gereken 553. ve 555. maddelerine göre, limited şirket ortaklarının, “tazminatın şirkete verilmesi” kayıt ve koşuluyla bu nitelikteki hukuki sorumluluk davasını açabilmelerinin mümkün olduğu ve davacının tazminatın bizzat kendisine ödenmesini istemesi karşısında işbu davanın dinlenemeyeceği nazara alınmaksızın, yanılgılı değerlendirmeye dayalı, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bu nedenle kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davacının ortağı olduğu şirketin uğradığı iddia edilen zararın tazmini istemine ilişkin verilen karara yönelik davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

3-Davacı tarafça ayrıca kendisine ait olan 50.000,00 TL'lik senedin takibe konulması nedeniyle de maddi ve manevi zarara uğradığı iddiasında bulunulmuş, mahkemece davacının manevi tazminat istemi yönünden sadece, davalının, davacının ortağı olduğu şirkette mesul müdür olarak görev yaptığı dönem içerisinde şirketin birtakım ekonomik kayıpları olduğu kabul edilmekle beraber bu ekonomik kayıplar nedeniyle davacının manevi yönden zarar gördüğü, bu hali ile davacının kişilik haklarının saldırıya uğradığının ispatlanamadığından bahisle manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş ise de, yukarıda da açıklandığı üzere bononun takibe konulması nedeniyle de maddi ve manevi zarara uğranıldığı ve bu bonodan dolayı borçlu olunmadığının tespiti için menfi tespit davası açıldığının ileri sürülmesi karşısında, işbu menfi tespit davasının sonucu beklenilerek, bononun davalı tarafından takibe konulması nedeniyle davacının uğramış olduğu maddi ya da manevi bir zararın bulunup bulunmadığı değerlendirilerek sonucuna göre karar vermek gerekirken anılan husus nazara alınmaksızın eksik incelemeye dayalı, yazılı şekilde hüküm tesisi de doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 04/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15130, Karar No: 2012/19571, Tarih: 24.09.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/15130 E.  ,  2012/19571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen yardım nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı dilekçesinde, çalışmadığını, yardımlarla geçindiğini, muhtaç durumda olduğunu, davalı oğlunun oto galerisi işlettiğini, oğlunun aylık gelirinin 5000 TL olduğunu belirterek 600 TL yardım nafakasına karar verilmesini talep etmiştir.Davalı duruşmalara katılmamış, davaya cevap vermemiştir.Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, aylık 250 TL yardım nafakası ödenmesine karar verilmiş, mahkeme kararını davalı temyiz etmiştir.Davalının temyiz talebinin süresinde ve usulüne uygun olduğu anlaşıldığından;