muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5918, Karar No: 2014/3871, Tarih: 25.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/5918 E.  ,  2014/3871 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/299513

MAHKEMESİ : Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14.04.2011

NUMARASI : 2010/452 Esas, 2011/88 Karar

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinden bu zamana kadar geçen sürede gözetilerek, mağdurenin muayenesinin yaptırılıp, kızlık zarının duhule müsait olup olmadığı, organ veya cisim sokulmak suretiyle yırtılıp yırtılmayacağının tespit edilmesi, şayet bu hususların tespit edilememesi halinde mağdure hakkında 2010/14346 nolu adli raporu düzenleyen uzman doktorun beyanının alınarak düzenlediği rapora istinaden belirtilen hususların açıklattırılması,

Mağdurenin annesi olan Sebahat'in savcılık ifadesinde, mağdurenin psikolojik olarak rahatsız olduğunu, belirli saatlerde ilaç alması gerektiğini, ilaç almadığı durumlarda ne yaptığını bilmeyecek derecede rahatsızlandığını belirtmesi karşısında, varsa mağdurenin rahatsızlığına ilişkin evraklarında temin edilerek Adli Tıp Kurumuna sevki sağlanarak suç tarihi itibarıyla akıl hastası olup olmadığı, akıl hastalığı var ise, bunun hekim olmayanlarca da anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilmeyeceği, kendisine karşı işlenen eylemin ahlaki kötülüğünü idrak edip edemeyeceği ve beden veya ruh bakımından kendisini savunabilecek durumda olup olmadığı hususlarında rapor alındıktan sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde hükümlere varılması,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6532, Karar No: 2024/9320, Tarih: 01.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/6532 E.  ,  2024/9320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2437 E., 2024/808 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 25. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/53 E., 2022/37 K.

Taraflar arasındaki ölüm aylığının yeniden bağlanması ve yasal faiziyle birlikte ödenmesi gerektiğinin tespiti ile aksine Kurum işlemlerinin iptali davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının eşinden Sungurlu Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.10.2003 tarihinde kesinleşen kararı ile boşandığı, davalı Kurumun 14.02.2017 tarihli yazısı ile davacının boşandığı eşiyle birlikte yaşamasını gerekçe gösterilerek babasından dolayı bağlanan yetim aylığının kesildiği ve davacıya 24.10.2008 - 23.02.2017 tarihleri arasında ödenen yetim aylıkları nedeniyle toplam 77.215,74 TL'nin iadesinin istendiği, davacının babası ...'ın 1974 tarihinde vefat ettiği, davacının 2004 yılından itibaren yetim aylığı almaya başladığı, boşandığı eşi ...'ün ... Mahallesi Sungurlu/Çorum adresinde oturmaya devam ettiği, halen bu adreste yaşadığı, davacının ise ... Caddesi Sungurlu/Çorum adresine taşındığı, burada annesi ile birlikte yaşadığı, halen Yenimahalle/Ankara adresinde bulunduğu, ... isimli oğlunun yanında yaşadığı, adına kayıtlı herhangi bir abonelik bulunmadığı, boşandığından beri eski eşiyle bir araya gelmediği, eski eşinin ortak çocukları ... isimli oğlunu görmek için ara sıra yanlarına gelip gittiği ancak bu durumun fiili birlikteliğe delalet etmediği iddiasıyla davalı Kurum tarafından verilen aylık kesme kararının iptaline, davacının davalı Kuruma 77.215.74 TL borçlu olmadığının tespitine, kesilen aylıkların kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanmasına, bağlanan aylıkların bağlama tarihi itibariyle yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Çorum Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü tarafından yapılan tahkikat ile davacı ve eski eşinin aynı tarihlerde muayene olduğunun ve aynı tarihlerde aynı eczaneden ilaç aldıklarının tespit edildiği, çevre soruşturmasından birlikte oturduklarının beyan edildiği, bu nedenle aylığının 5510 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihi itibariyle kesildiği, Kurum işleminin denetmen raporuna dayandığı savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; talimat yoluyla beyanları alınan tutanak mümzii ...'ün davacının, kendi ev sahibinin gelini olduğunu, ... ile evli olduğunu, ne zaman boşadığına ilişkin bilgisinin olmadığını, kendisinin ...'ün evinde oturduğu sırada ...' in aynı binanın 3. katında oturduğunu, kendisinin 9 yıl bu dairede oturduktan sonra 4 yıl önce evden taşındığını, kendisinin birinci katta oturduğunu, davacının arada gelip ...' in evinde temizlik yaptığını, devamlı kalmadığını, davacının nereye kalmaya gittiğini bilmediğini beyan ettiği; denetmen raporundaki ifadesiyle çelişki olması nedeniyle sorulduğunda tutanakta yanlış yazıldığını, kendisinin denetmene ...' ün burada ikamet ettiğine dair beyanının olmadığını, oğlu ve gelini burada kalıyor dediğini beyan ettiği; bu tanığın denetmene kendisinin dokuz senedir kiracı olarak bir numaralı dairede ikamet ettiğini bir üst katta ev ....'ün, üçüncü katta ... ve ...'ün ikamet ettiklerini, bu şahısların kendisinin bu daireye geldiğinden bu adreste ikamet ettiklerini beyan ettiği ve tutanağı imzaladığı; davacı ve eski eşi ...'in ... kayıtları incelendiğinde ... ile ...'ün 12.04.2011 tarihinde Sungurlu Devlet Hastanesi Dermatoloji Bölümünde, 05.07.2011 ve 06.05.2013 tarihlerinde Sungurlu Devlet Hastanesi farklı bölümlerde, 28.01.2014 tarihinde Sungurlu Devlet Hastanesi Göz Hastalıkları bölümünde, 21.02.2015 tarihinde Gülhane Eğitim ve Araştırma Hastanesi Acil Tıp Bölümünde, 29.03.2015. 03.04.2016 ve 18.05.2016 tarihlerinde Sungurlu Devlet Hastanesi Acil Tıp Bölümünde, 17.05.2016 tarihinde Hitit Üniversitesi Çorum Eğitim ve Araştırma Hastanesi Dermatoloji Bölümünde, 10.06.2016 tarihinde Hitit Üniversitesi Çorum Eğitim ve Araştırma Hastanesinde farklı bölümlerde muayene oldukları; Kurum ... eczane sisteminde yapılan araştırmada; ... ile ...'ün: 28.01.2014, 29.03.2015 ve 17.05.2016 tarihlerinde aynı eczaneden ilaç aldıkları; toplanıp tartışılan delillere kapsamıyla Kurum denetmeni tarafından düzenlenen tutanakların aksinin ispat edilemediği, ... ve eczane kayıtları ile tutanak mümziinin beyanları dikkate alınarak davacının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; lehe tanık beyanlarının nazara alınmadığı, tanık ...'ün beyanının denetmen tarafından yanlış yazıldığı beyanında bulunduğu, ... kayıtlarının delil olamayacağı, kolluk araştırması ile birlikte yaşamadıklarının ortaya çıktığı, çocukları ve torunlar olup eski eşi ile ilişkilerinin belli bir seviyede devam ettiği, boşanmada muvazaa bulunmadığı, vekalet ücretinin hatalı hesaplandığı iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Sosyal Güvenlik Denetmeninin düzenlediği inceleme raporu ve rapor ekindeki bilgi-belgelerden, dinlenen kamu tanık beyanlarından, adres hareketlerinden, çevresel araştırmalardan, ... kayıtlarından ve banka kayıtlarından davacının boşandıktan sonra eşiyle birlikte yaşamaya devam ettiği sabit olup 5510 sayılı Kanun'un 59/2 maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı iddiasıyla ölüm aylığının yeniden bağlanması ve yasal faiziyle birlikte ödenmesi gerektiğinin tespiti ile aksine Kurum işlemlerinin iptali davasıdır.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56 ncı maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3928, Karar No: 2019/5568, Tarih: 18.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/3928 E.  ,  2019/5568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 25/05/2017 tarih ve 2016/378 E. - 2017/242 K. sayılı kararın davalı şirket vekili ve davalı kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 10/05/2018 tarih ve 2017/1639 E. - 2018/532 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacıların “KÜLTÜR” ibareli tanımış seri markaları bulunduğunu, davalının "ESPANCOL İSPANYOL KÜLTÜR KOLEJİ" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, 2014 111879 kod numarasını alan başvuruya yapılan itirazın nihai olarak TPMK tarafından reddedildiğini, oysaki başvuru markasının davacıların markalarıyla karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer olduğunu, aynı mal ve hizmetleri kapsadığını, dava konusu markada yer alan “ESPANCOL” ve “İSPANYOL” ibarelerinin yer ve ülke bildirici olduğunu, coğrafi kaynak ve bağlantı kurma nedeniyle halkı yanılgıya düşüreceğini, davalıların İspanya ve İspanyol kültürüyle herhangi bir bağlantılarının veya yasal izinlerinin olduğuna dair herhangi bir delilin bulunmadığını, 556 sayılı KHK.'nın 7/g maddesi uyarınca yetkili mercilerden kullanmak için izin alınma koşulunu davalının yerine getirmediğini, davalının içinde “KANADA, İSVİÇRE, İTALYA, AVRUPA, AMERİKA, KUZEY AMERİKA, İSPANYA, İNGİLTERE” bulunan 292 adet marka başvurusu bulunduğunu, bu kadar farklı alandaki markayı kullanmalarının mümkün olmadığını, tescillerin kötü niyetli olduğunu ileri sürerek TPMK YİDK’nın 2016-M-4393 sayılı kararının iptaline, dava konusu markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, mahkemenin yetkili olmadığını, davanın süresinde açılmadığını, iptali istenen markanın “ESPANCOL İSPANYOL” ön ekini içerdiğini, harf dizilimlerinin farklı olduğunu, iki ibarenin iltibas yaratmasının imkansız olduğunu, kötü niyet iddiasının somut veri ve beyanlarla ispatlanamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket vekili, mahkemenin yetkili olmadığını, davanın süresinde açılmadığını, iptali istenen markanın “ESPANCOL İSPANYOL” ön ekini içerdiğini, harf dizilimlerinin farklı olduğunu, iki ibarenin iltibas yaratmasının imkansız olduğunu, kötü niyet iddiasının somut veri ve beyanlarla ispatlanamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu başvurusu kapsamında mal ve hizmetler ile itiraza mesnet markalar kapsamındaki mal/hizmetlerin aynı veya aynı tür veya benzer olduğu, “KÜLTÜR” ibaresinin, başvurusu yapılan birtakım hizmetleri nitelediği ve dolaylı bakımdan çağrıştırdığı, ibarenin ekler almak suretiyle sıklıkla tescile konu edildiği, zayıf bir marka olduğu, “ESPANCOL İSPANYOL” ibarelerinin eklenmesiyle markalar arasındaki bütünsel izlenimin birbirinden farklılaştığı, ortalama düzeyde tüketici nezdinde bir bütün olarak yaratacağı algı ve izlenim itibariyle taraf markalarının benzer olmadığı, ancak davalı şirketin sağlık, hukuk, güzellik gibi farklı sektörlerde aynı ve yakın tarihte çok sayıda marka tescil başvurusu bulunduğunun, davalının bu alanlarda faaliyet göstermediğinin, yedekleme, engelleme ve spekülatif amaçla hareket ettiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK’nun 2016-M-4393 sayılı kararının iptaline, 2014/111879 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili ve davalı kurum vekili istinaf etmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, taraf markaların asli unsurunu oluşturan "KÜLTÜR" ibaresinin tescili istenilen 41. sınıf hizmetler yönünden doğrudan tanımlayıcı bir niteliği bulunmamakla birlikte ayırt edici gücünün zayıf olduğu, uyuşmazlık konusu 41. sınıf kapsamında yer alan hizmetlerin her zaman satın alınmayan, ortalama tüketicisinin satın alma sürecinde daha dikkatli olacağı kabul edilen hizmetler olduğu, aralarında bütünsel olarak görsel ve işitsel benzerlik bulunmayan başvuru ile redde mesnet markalar arasında iltibas tehlikesinin bulunmadığı, benzerlik taşımayan marka tescil başvurusunun kötü niyetli olduğundan söz edilemeyeceği, ayrıca çok sayıda ve farklı marka tescil başvurularının yapılmasının kötü niyet göstergesi olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurularının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 18/09/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/29680, Karar No: 2024/10789, Tarih: 03.07.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/29680 E.  ,  2024/10789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/289 E., 2021/784 K.

SUÇ : Mala zarar verme

İNCELEME KONUSU

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.12.2023 tarihli ve KYB-2023/121408 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi uyarınca sanığa tebliğ yapılmak suretiyle kesinleştirildiği anlaşılmış ise de; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi ve Tebligat Yönetmeliği’nin 30. maddesi birlikte değerlendirildiğinde, tebliğ yapılacak kişinin adreste bulunmaması hâlinde, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebeplerini komşu, yönetici, kapıcı vb. kişilere sorarak araştırması, tespitlerini onların beyanlarını ve imzalarını alarak tebliğ mazbatasına şerh etmesi ya da imzadan imtina etmeleri hâlinde bu durumu tebliğ mazbatasına şerh etmesi gerektiği,

Dosya kapsamına göre, sanığın yokluğunda verilen Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/09/2015 tarihli kararının sanığın adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi gereğince 05/10/2018 tarihinde tebliğ edildiği, tebligat mazbatasında, komşusundan sorularak sanığın çarşıya gittiğinin öğrenilmesini takiben, beyanda bulunan ve haber bırakılan komşu ismi tespit edilmeksizin tebliğ işlemi tamamlanarak kesinleştirildiği anlaşılmakta ise de;

Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 19/09/2018 tarihli ve 2016/12791 esas, 2018/8413 karar sayılı ve 3. Hukuk Dairesinin 11/02/2019 tarihli ve 2017/5224 esas, 2019/901 karar sayılı ilamlarında belirtildiği üzere, beyanda bulunan komşunun açık kimliğinin tebliğ mazbatasında gösterilmediği durumda, tebliğ memurunun gerçekten muhatabın adresine gittiği fakat bulamadığı hususunun belgelenmediği, yapılan işlemin tebliğ memurunun soyut beyanından ibaret kaldığı ve tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip olup, isim vermekten imtina edemeyeceği, diğer yandan isimden imtina etmiş olsa dahi daire numarası gibi ayırt edici hiçbir özelliğin de tebliğ mazbatasında belirtilmemiş olduğu, bu haliyle sanığa yapılan tebligatın usulü ile yapılmadığı cihetle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/09/2015 tarihli kararının usulüne uygun olarak kesinleşmediğinden denetim süresinin de başlamayacağı, dolayısıyla denetim süresinde işlenmiş bir suçtan da söz edilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün açıklanması ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

2. Tebliğ yapılacak kişinin adreste bulunmaması hâlinde, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebeplerini komşu, yönetici, kapıcı vb. kişilere sorarak araştırması, tespitlerini onların beyanlarını ve imzalarını alarak tebliğ mazbatasına şerh etmesi ya da imzadan imtina etmeleri hâlinde bu durumu tebliğ mazbatasına şerh etmesi gerektiği,

Dosya kapsamına göre, sanığın yokluğunda verilen Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.09.2015 tarihli kararının sanığın adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi gereğince 05.10.2015 tarihinde tebliğ edildiği, tebligat mazbatasında, komşusundan sorularak sanığın çarşıya gittiğinin öğrenilmesini takiben, beyanda bulunan ve haber bırakılan komşu ismi tespit edilmeksizin tebliğ işlemi tamamlanarak kesinleştirildiği anlaşılmakta ise de; beyanda bulunan komşunun açık kimliğinin tebliğ mazbatasında gösterilmediği durumda, tebliğ memurunun gerçekten muhatabın adresine gittiği fakat bulamadığı hususunun belgelenmediği, yapılan işlemin tebliğ memurunun soyut beyanından ibaret kaldığı ve tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip olup, isim vermekten imtina edemeyeceği, diğer yandan isimden imtina etmiş olsa dahi daire numarası gibi ayırt edici hiçbir özelliğin de tebliğ mazbatasında belirtilmemiş olduğu, bu haliyle sanığa yapılan tebligatın usûlsüz olduğu anlaşılmıştır.

3. Henüz kesinleşmediği belirlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle denetim süresinin başlamadığı, denetim süresinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle inceleme konusu karar verilmiş ise de; bu kararın da yok hükmünde olduğu anlaşıldığından, kanun yararına bozmaya konu yapılamayacak olması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.