muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18722, Karar No: 2023/7163, Tarih: 09.10.2023

IV. GEREKÇE

5464 sayılı Kanun'un "Sahte belge düzenlenmesi" başlıklı 36 ncı maddesi; "Gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi, nakit ödeme belgesi ya da alacak belgesi düzenlemek veya bu belgelerde ne surette olursa olsun tahrifat yapmak suretiyle kendisine veya başkasına yarar sağlayanlar, iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılırlar." şeklinde düzenlenmiş olup satış

yapılmış gibi harcama belgesi, nakit ödemesi yapılmış gibi nakit ödeme belgesi, mal iadesi, hizmet alımından vazgeçilmesi ya da işlemin iptali olmaksızın bu işlemler yapılmış gibi alacak belgesi düzenlenmesi veya bu belgelerde tahrifat yapılması suretiyle kendilerine veya başkalarına yarar sağlayanların eylemleri suç olarak düzenlenmiştir.

Oluşa, dosya kapsamına ve sanıkların savunmalarına göre 5464 sayılı Yasanın 36 ncı maddesinin bankalarla üye işyeri sözleşmesi yapan işyeri sahipleri hakkında düzenleme olduğu, bu sözleşmenin sanık ... ile ilgili bankalar arasında yapıldığı ve bu sanığın da mahkumiyetine karar verildiği, adı geçen sanıklar ile yapılmış bir sözleşmenin bulunmadığı gözetildiğinde atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla; mahkemenin sanıkların beraatlerine ilişkin kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 06.07.2021 tarihli kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manisa 2.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15975, Karar No: 2013/16611, Tarih: 11.12.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/15975 E.  ,  2013/16611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklının kira alacağının tahsili için başlattığı icra takibine davalı-borçlunun itiraz etmesi üzerine, davacı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılmasını ve kiralananın tahliyesini istemiş, mahkemece davanın alacak yönünden kısmen kabulü ile tahliye konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karar davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalı vekilinin alacağa ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin alacağa ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Davacı vekili taraflar arasında düzenlenen 13.10.2008 başlangıç tarihli 1yıl süreli aylık kira miktarı 700-TL olan kira sözleşmesine dayanarak 31.05.2012 tarihinde başlattığı haciz ve tahliye istekli takipte ödenmeyen 2008 yılı 10.aydan kalan 700-TL, 2011 yılı 2.aydan kalan 1200-TL, 2012 yılı 2. ay kirası olarak 850-TL, 2012 yılı 3. 4. 5. aylar kira bedelleri ile sözleşmenin muacceliyet koşulu uyarınca aylık 900-TL den 2012 yılı Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül, Ekim ayı kira bedelleri toplamı 9950-TL kira alacağı ile 422,30-TL işlemiş faizin tahsilini istemiştir. Davalı süresindeki itirazında kira sözleşmesine ve kira bedeline karşı çıkmamış borca itiraz etmiştir. Yargılama esnasında ödeme savunmasında bulunmuştur. Bu durumda aylık kira miktarı kesinleşmiştir. Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir. Mahkemece takip konusu aylara ilişkin banka dekontları istenerek getirilen banka dekontları konusunda bilirkişiden yeni bir rapor alınmak suretiyle takip tarihine kadar ödenmemiş kira alacağı bulunup, bulunmadığının belirlenmesi sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenle kararın alacağa yönelik BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15417, Karar No: 2013/17663, Tarih: 10.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/15417 E.  ,  2013/17663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %2,5 geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapor esas alınarak fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

2)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21103, Karar No: 2015/36532, Tarih: 22.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/21103 E.  ,  2015/36532 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/47275

MAHKEMESİ : Yalova 1.Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/302 (E) ve 2014/6 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Adli tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının tespit edilebilmesi için muayenenin olaydan en az 6 ay geçtikten sonra yapılması gerektiği, katılan hakkında yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğuna dair 08.04.2013 tarihli raporun ise olay tarihinin üzerinden 6 ay geçmeden katılanın yapılan muayenesi sonucu düzenlendiği anlaşılmakla, muayene süresi yönünden adli tıp kriterlerine uygun olmayan rapor esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 324/4. maddesi gereğince terkin tutarı altında kalan yargılama giderinin hazine üzerinde bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1191, Karar No: 2016/13669, Tarih: 09.05.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/1191 E.  ,  2016/13669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İhale alıcısının, ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 18.09.2015 tarih ve 2015/210 E. ve 2015/151 K. sayılı kararını 16.10.2015 tarihinde temyiz ettiği, mahkemece 08.12.2015 tarih ve 2015/210 E.-2015/151 K. sayılı ek kararla "Mahkememizce verilen kararın niteliği gereği kesin olarak verildiği, her ne kadar davalı taraf temyiz yolunun açık olduğunu beyan etse de, verilen temyiz dilekçesinin süresinde verilmediği anlaşıldığından, hal böyle olunca temyiz talebinin reddine, tarafların yokluğunda, kararın taraflara tebliğ tarihinden itibaren yasal 10 gün içinde temyiz yolu açık olmak üzere" karar verildiği, iş bu karar ihale alıcısı tarafından 15.12.2015 tarihinde temyiz edilmiş olup, 18.09.2015 tarihli asıl kararın İİK'nun 363. maddesi gereğince temyizi kabil olduğu gibi, aynı madde uyarınca da temyizin yasal on günlük süre içinde yapıldığı anlaşıldığından, mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin 08.12.2015 tarih ve 2015/210 E.-2015/151 K. sayılı ek kararının oy birliğiyle kaldırılmasına karar verildi.

Mahkemenin 18.09.2015 tarih ve 2015/210 Esas, 2015/151 Karar sayılı asıl kararının temyiz incelemesine geçildi:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 29,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13616, Karar No: 2014/9428, Tarih: 29.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/13616 E.  ,  2014/9428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2011/177317

Mahkeme : ADANA 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 11/02/2011 - 2010/769 esas ve 2011/223 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya D.. S.. tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya D.. S.. tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya D.. S.. tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya D.. S.. tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 29/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10877, Karar No: 2014/11632, Tarih: 29.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/10877 E.  ,  2014/11632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı ve davalı vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/05/2014gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14242, Karar No: 2015/35458, Tarih: 09.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/14242 E.  ,  2015/35458 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/157366

MAHKEMESİ : İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2013

NUMARASI : 2013/286 (E) ve 2013/447 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak ;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

765 sayılı TCK'nın 95/2 maddesi çerçevesinde yapılan talep ile ilgili olarak mahkemece 'yeniden hüküm kurulmasına ve aynen infaza' ilişkin 15.11.2013 tarihli karara yönelik temyizin incelenmesinde; sanık hakkında erteleme süresi içerisinde yeniden suç işlenmesi ve bu suça ilişkin mahkumiyet ilamının kesinleşmesi üzerine 15.11.2013 tarihli kararla verilen yaralama suçundan mahkumiyetine ve erteli ilamın aynen infazı' kararı, itirazı kabil kararlardan olduğu anlaşımakla, isteme aykırı olarak incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 09/12/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/27963, Karar No: 2019/11151, Tarih: 12.09.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/27963 E.  ,  2019/11151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet, Ceza Verilmesine Yer Olmadığına Dair

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 16.04.2019 tarihli tebliğnamesinde sanık ... hakkında verilen hükmün bozulması yönünde görüş bildirilmişse de; sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olup, sanığın bu karara yönelik temyiz dilekçesi itiraz mahiyetinde kabul edilerek Batman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/381 D. iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği ve ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının bu şekilde kesinleştiği, sanığın başkaca bir temyiz dilekçesinin de bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 21/01/2009 tarih ve 5833 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile değişik 61/A-son madde ve fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık nedeniyle cezaya hükmolunmaması için sanığın taklit malları nereden aldığını bildirmesi, suça konu malı üretenlerin ortaya çıkarılmasını ve üretilmiş mallara elkonulmasını sağlaması koşullarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği gözetildiğinde, sanığın sunduğu faturaların düzenleyicisi ... Ecza Deposu Diyarbakır Şubesi yetkilileri hakkında tefrik edilip, 20.02.2014 tarihli yetkisizlik kararı ile Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilen dosyanın sonucu beklenilip, yukarıda açıklanan şartların ne şekilde gerçekleştiği açıklanmadan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet kararına yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde ise;

2) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet kararına yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde ise;

Uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarihte uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde, sanık 17.05.2013 tarihli kolluk ifadesinde uzlaşmayı kabul etmediğini beyan etmişse de, bir hakkın doğmadan önce kullanılması söz konusu olamayacağından, uzlaşma teklifinin hukuken geçerli olmadığı anlaşılmakla, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7 maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nin 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6186, Karar No: 2011/3998, Tarih: 13.06.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/6186 E.  ,  2011/3998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine ve Çorlu Belediyesi Tüzel Kişiliği tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

2613 sayılı Yasa'ya göre yapılan kadastro sırasında 523 ada 68 parsel sayılı 9.190 m2 yüzölçümündeki taşınmaz aynı kuvvet ve mahiyette tapu kayıtları mevcut olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ... ... mirasçıları ... ve paydaşları ile ..., tespitten önceki tapu kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davalı Hazine aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde tescil davası açmıştır. Yargılama sırasında Çorlu Belediyesi Tüzel Kişiliği davaya dahil edilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın ... ... mirasçıları ... ve paydaşları ile ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine ve Çorlu Belediyesi Tüzel Kişiliği tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 523 ada 68 parsel sayılı taşınmaz malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı taraf tespitten önceki tapu kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 3402 Sayılı Yasa yürürlüğe girdikten sonra malik hanesi açık bırakılan taşınmazın adlarına tescili istemi ile dava açtığına göre açılan davanın kadastro mahkemesinde çözümlenmesi zorunludur. Görev kamu düzenine ilişkin olup istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi zorunlundur.

Hal böyle olunca, mahkemece dava dosyasının görevsizlik nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmasına karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı biçimde karar verilmesi isabetsiz, davalı Hazine ve Çorlu Belediyesi Tüzel Kişiliğinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 82,80 TL harcın istek halinde davalı ... Belediyesi Tüzel Kişiliğine iadesine, 13.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.