muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8865, Karar No: 2023/3136, Tarih: 22.05.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalılardan Makel...AŞ'nin , borçlu Azak Otelcilik..Ltd. Şti.'ne ait malvarlığını hacizle yükümlü olarak satın aldığını, bu hususun dava dosyası içeriği ile de sabit olduğunu, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 2013/16270 E. sayılı kararında 6098 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesi gereğince işyeri devri için bir işletmenin veya malvarlığının tümünün devredilmesinin şart olmadığını, işletmenin önemli bir malvarlığının devrinin de işyeri devri niteliğinde olduğunu, borçlu tarafından borcun doğumundan sonra şantiye sahasında bulunan 700.000,00 TL bedelli tünel kalıp malzemelerine ilişkin mal satışı, işletmenin önemli kısmının devri niteliğinde olduğundan malları devir alan üçüncü kişinin, 6098 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesi gereğince devir aldığı işletmenin borçlarından sorumlu olacağından bu devrin, alacaklının haklarını etkilemeyeceğinin belirtildiğini malvarlığı devrinin işin esaslı bir kısmının devrini oluşturması halinde söz konusu malvarlığı devrinin ticari işletme devri olarak kabul edileceğini, rızai alım satım akdi ile satışı yapılan taşınmazın borçlu şirketin işinin esaslı bir kısmını oluşturup oluşturmadığının, başka bir deyişle satışa konu taşınmazın kullanım amacının yalnız başına bir iş kolu olarak değerlendirilip değerlendirilemeyaceğinin şirket faaliyetinin devamının sağlamaya yeterli olup olmadığı, devir sonrasında devredenin bahsi geçen iş kolundaki faaliyetlerini yerine getirme kapasitesinin önemli ölçüde azalıp azalmadığı değerlendirilmeden davanın reddine karar verilmesinin yasaya ve yerleşik Yargıtay kararlarına aykırı olduğunu belirterek kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla somut olayda, davacının taşınmazda bulunan otel işletmesinin dava dışı borçludan devir alındığı, 6098 sayılı Kanun'un 202 nci maddesi gereği borçlunun işletmesini devir ettiği ileri sürülerek davalıların borçtan sorumlu tutulmasını talep edildiği, davalıların ise yeni bir otel işletmesi kurduklarını savunduğu, davacı tarafından bu devirlerin üçüncü şahıs alacaklıları zararlandırma amaçlı olduğu da ileri sürülmediği, kredi borçlusu Azaklıoğlu Elektrik ..A.Ş. nin Denizbank A.Ş' ye olan kredi borcunun davalı Makel tarafından ödenerek alacak ve ipotek hakkının temlik alındığı, davalı Maktur şirketinin 2018 yılında kurulan diğer davalının grup şirketi olduğu, taşınmazın üzerinde bulunan ipotek hakkının cebricra yoluyla paraya çevrilmemesi işletme konusunun yine otelcilik olması menkullerin cebri icra yoluyla satın alınmış olması hususlarından hareketle işletme devrinin gerçekleştiği sonucuna varılamadığı, taşınmaz üzerindeki hacizlere bakıldığında anlatılan süreçte taşınmaz üzerinde yüklü miktarlarda hacizler bulunduğu da görüldüğü, otelin bulunduğu taşınmazın borçlu ve borçlu yanında üçüncü şahıslardan devir alındığı, menkullerin de ipotek takibinden 3 yıl evvel başlatılan kambiyoya dayalı takipte cebri icra yoluyla 2015 yılında satın alındığı, zaman içerisinde üçüncü şahısların da dahil olduğu bir şekilde parça parça satış yoluyla davalı Makel'in mülkiyetine geçtiği anlaşılan menkul ve gayrımenkuller nedeniyle işletme devrinin değil, satış ilişkisinin mevcut olduğu sonucuna varıldığı, İlk Derece Mahkemesince davacı tarafın başlattığı icra takibinden davalıların müteselsilen sorumlu tutulması talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince davaya konu olayda işletmenin devri değil, satış ilişkisi bulunduğu kanaatiyle davanın reddine karar verilmişse de; dava dilekçesinde açıklandığı üzere, davalılardan Makel Elektrik Malzemeleri Sanayi ve Ticaret A.Ş., takip borçlusu Azak Otelcilik Seyahat Tur. San ve Tic Ltd Şti'ye ait malvarlığını hacizle yükümlü olarak satın aldığını, Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar Yargıtay'ın yerleşik kararlarına aykırılık teşkil ettiğini, Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2013/16270 E.- 2014/14177 K. 04.07.2014 Tarih, Yargıtay 17. Hukuk Dairesi 2012/11113 E.- 2014/2087 K. 18.02.2014 Tarih, Yargıtay 17. Hukuk Dairesi 2010/5030 E.- 2011/594 K. 31.01.2011 tarihli kararlarında malvarlığı devrinin "işin esaslı bir kısmının devri" niteliğinde olması halinde bu devir ticari işletme devri olarak kabul edilmesi gerektiğinin benimsendiğini, devre konu varlıkların yalnız başına bir iş kolu olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceği, gerekçeli kararda da açıklandığı üzere davaya konu olayda davalı Makel Elektrik Malzemeleri Sanayi ve Tic. A.Ş., önce borçlu şirketin ipotek alacaklısı olan Denizbank'tan ipotek hakkını alacağın temliki suretiyle devraldığını, daha bu aşamada bile davalı şirketin takip borçlusu şirketin işletmesini devir alma iradesinin son derece açık olduğunu, davalının önce ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile satış işlemlerine başladığını ancak satış aşamasında üçüncü kişilerin ihaleye girmek suretiyle taşınmazı satın almasının önüne geçebilmek amacı ile cebri satış işlemlerinden vazgeçerek rızai alım satım akti ile taşınmazı hacizlerle yükümlü olarak satın aldığını ve hacizlerin fekkini talep ettiğini, davalının en başından beri ortaya koyduğu irade, borçlu şirkete ait otel işletmesinin devir alınmasına yönelik olduğunu, bu iradenin ipoteğin devir alınması ile gizlenmiş olmasının gerçek iradeyi değiştirmediğini, devir alınan mal varlığının işbu dava açıldıktan sonra işletme adının değiştirilmiş olması ve/veya marka ve patent hakkına ilişkin devir işlemlerinin yapılmamış olması işlemi mal varlığının devri olmaktan çıkartmadığını, Bölge Adliye Mahkemesince Yargıtay kararlarında belirlendiği üzere rızai alım satım akdi ile satışı yapılan taşınmazın borçlu şirketin işinin esaslı bir kısmını oluşturup oluşturmadığı, başka bir deyişle satışa konu taşınmazın kullanım amacının yalnız başına bir iş kolu olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceği, şirket faaliyetinin devamını sağlamaya yeterli/elverişli olup olmadığı, devir sonrasında devredenin bahsi geçen iş kolundaki

faaliyetlerini yerine getirme kapasitesinin önemli ölçüde azalıp azalmadığı hususları değerlendirilmeden verilen ilk derece mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun bulunarak istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmesinin usule, yasaya ve yerleşik Yargıtay kararlarına aykırı olduğunu ileri sürerek

Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davacının hakkında icra takibi başlattığı dava dışı borçlusu şirket adına kayıtlı otelin üzerine haciz şerhi işlendiği, otelin haciz yüküyle davalı Makel tarafından satın alındığı, davalı Maktur'un da söz konusu oteli işlettiği, takip dosyasından davalıların da sorumlu olduklarını ileri sürerek sorumluluklarının tespiti ile takip borcunun davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3500, Karar No: 2017/7774, Tarih: 22.05.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/3500 E.  ,  2017/7774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takibe başlandığı, borçlunun 3. kişilerdeki hak ve alacaklarının haczi için 3. kişilere İİK'nun 89. maddesi kapsamında haciz ihbarnameleri gönderildiği, kendisine İİK'nun 89. md.sine göre, haciz ihbarnameleri gönderilen şikayetçi şirketin, daha önce tebliğ edilen birinci ve ikinci haciz ihbarnamelerine süresinde itiraz etmelerine rağmen üçüncü haciz ihbarnamesi gönderilmesinin usulsüz olduğunu ileri sürerek icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacı şirketin 09.03.2016 tarihli dilekçesi ile ikinci haciz ihbarnamesine itiraz ettiği, haciz ihbarnamesine itiraz dilekçesinde icra müdürlüğünün havalesi bulunmadığından ve UYAP sisteminde dilekçenin taranmamış olması nedeniyle hangi tarihte verildiğinin tespit edilemediği nedenle zorunlu olarak dilekçe tarihinin dosyaya ibraz tarihi olarak kabul edilmesi gerektiği ve ikinci haciz ihbarnamesine süresinde itiraz edildiği belirtilerek davacı şirkete gönderilen 21/03/2016 tarihli üçüncü haciz ihbarnamesinin iptaline karar verilmiştir.

İİK'nun 8. ve İcra İflas Kanunu Yönetmeliği'nin 22/2. maddesi gereğince, icra ve iflas daireleri yaptıkları muameleler ile kendilerine vaki talep ve beyanlar hakkında bir tutanak tutarlar. Sözlü itirazlar ile talep ve beyanların altları ilgililer ve icra müdürü veya muavini veya katibi tarafından imzalanır. Birinci ve ikinci haciz ihbarnamelerine itiraz dilekçelerinin icra memuruna havale ettirilip icra tutanağına yazdırılmış olması gerekir. Çünkü itiraz tarihi, evrakın dosyaya sunulduğu tarih olmayıp dilekçenin icra tutanağına geçirildiği tarihtir (HGK. 13.5.2009 tarih ve 2009/12-185 E.- 2009/182 K).

Her ne kadar şikayetçi 3. kişi şikayetinde, birinci ve ikinci haciz ihbarnamelerine itiraz ettiğini ileri sürmüş ise de; icra dosyasının incelenmesinde şikayetçi 3. kişinin itiraz dilekçesi verdiğine ilişkin icra tutanağı kaydı olmadığı gibi, UYAP sistemine taranmış bir itiraz dilekçesine de rastlanmamıştır.

Yine İcra müdürlüğünce mahkemeye gönderilen 26.04.2017 tarihli yazıda, birinci ve ikinci haciz ihbarnamelerine itiraz dilekçelerinin hangi tarihte dosyaya girdiğinin tespit edilemediğinin bildirildiği görülmektedir.

O halde mahkemece, yukarıda açıklanan nedenlere dayalı olarak, şikayetin reddi gerekirken aksi gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Yine İcra müdürlüğünce mahkemeye gönderilen 26.04.2017 tarihli yazıda, birinci ve ikinci haciz ihbarnamelerine itiraz dilekçelerinin hangi tarihte dosyaya girdiğinin tespit edilemediğinin bildirildiği görülmektedir.

O halde mahkemece, yukarıda açıklanan nedenlere dayalı olarak, şikayetin reddi gerekirken aksi gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1967, Karar No: 2018/3045, Tarih: 16.04.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/1967 E.  ,  2018/3045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Ticari satımdan kaynaklanan istirdat istemine ilişkin olarak açılan davada ... .... Asliye Ticaret ile ... .... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davalıda bulunan ve hisse senedi olduğu iddia edilen belgelerin iadesi istemine ilişkindir.

... .... Asliye Ticaret Mahkemesince, taraflar arasındaki uyuşmazlığın haksız fiilden kaynaklandığı belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

... .... Asliye Hukuk Mahkemesi ise; uyuşmazlığın anonim şirket hisselerinin devrine ilişkin olup Türk Ticaret Kanunu uyarınca mutlak ticari dava olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Somut olayda dava, davalılarda bulunan ve hisse senedi olduğu iddia edilen belgelerin iadesi istemine ilişkindir. Anonim şirket hisse senetlerine ilişkin düzenleme TTK'da yer almakta olup, 6102 sayılı TTK'nın .... maddesi uyarınca da, tarafların tacir olup olmadığına bakılmaksızın TTK'da öngörülen hususlardan doğan hukuk davalarının ticari dava sayılacağı hükme bağlandığından uyuşmazlığın ... .... Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri gereğince ... .... Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE .../04/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3517, Karar No: 2020/6361, Tarih: 10.12.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/3517 E.  ,  2020/6361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil-Aile Konutu Şerhi Konulması-Tazminat

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 194.maddesi gereğince, ipoteğin kaldırılması ve aile konutu şerhi konulmasına ilişkin talebin ıslah yoluyla tapu iptal ve tescil ile aile konutu şerhi konulmasına, olmadığı takdirde taşınmazın değeri üzerinden tazminat istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince, dava devam ederken dava konusu taşınmazın davalı bankaya devredilmesi sebebiyle davacının talebini tescil isteğine dönüştürdüğü, tarafların fiilen dava konusu bağımsız bölümde oturdukları ve yaşamlarını bu evde devam ettirdikleri, davacı ya da davalı üzerine kayıtlı başkaca konut vasıflı mesken bulunduğuna dair mahkemeye yansıyan bir bilgi olmadığı gerekçesiyle dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ipotek işleminin iptali ile dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile diğer davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, dava konusu taşınmaz üzerine aile konutu şerhi konulmasına karar verilmiş, karara karşı davalı banka istinaf itirazında bulunmuştur. Bölge adliye mahkemesince, yargılama sırasında dava konusu taşınmazın cebri icra yolu ile satılmış olması sebebi ile davacı eşin artık Türk Medeni Kanunu’nun 194. maddesinde belirtilen korumadan yararlanamayacağı gerekçesiyle Bingöl 1. Asliye (Aile) Hukuk Mahkemesinin 13/04/2017 tarih ve 2016/157 Esas, 2017/182 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına ve davacının tapu iptali ve tescil, tapu kütüğüne aile konutu şerhi konulması ve tazminat davalarının reddine karar verilmiştir. Türk Medeni Kanunu'nun 193. maddesi hükmü ile eşlerin birbirleri ve üçüncü kişilerle olan hukuki işlemlerinde özgürlük alanı tanınmış olmakla birlikte Türk Medeni Kanunu’nun 194. madde hükmü ile eşlerin aile konutu ile ilgili bazı hukuksal işlemlerinin diğer eşin rızasına bağlı olduğu kuralı getirilerek eşlerin hukuki işlem özgürlüğü "Aile birliğinin korunması" amacıyla sınırlandırılmıştır. Buna göre, eşlerden biri diğer eşin "Açık rızası bulunmadıkça" aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez ve aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz. Bu cümleden hareketle, aile konutunun maliki olan eş, aile konutundaki yaşantıyı güçlüğe sokacak biçimde, aile konutunu devredemez. Bu işlem "Ancak diğer eşin açık rızası alınarak" yapılabilir. Türk Medeni Kanunu’nun 194. maddesi yetkili eşin izni için bir geçerlilik şekli öngörmemiştir. Bu nedenle söz konusu izin bir şekle tabi olmadan, sözlü olarak da verilebilir. Ancak maddenin ifadesinden de anlaşılacağı üzere, iznin "Açık" olması gerekir. TMK’nın 194. maddesinde öngörülen sınırlandırma, taşınmazın tapu kaydına aile konutu şerhi konulduğu için değil, konut aile konutu vasfı taşıdığı için getirilmiştir. Bu sebeple taşınmazın tapu kaydında aile konutu şerhi bulunmasa bile o konut aile konutu özelliğini taşır

. maddesi yetkili eşin izni için bir geçerlilik şekli öngörmemiştir. Bu nedenle söz konusu izin bir şekle tabi olmadan, sözlü olarak da verilebilir. Ancak maddenin ifadesinden de anlaşılacağı üzere, iznin "Açık" olması gerekir. TMK’nın 194. maddesinde öngörülen sınırlandırma, taşınmazın tapu kaydına aile konutu şerhi konulduğu için değil, konut aile konutu vasfı taşıdığı için getirilmiştir. Bu sebeple taşınmazın tapu kaydında aile konutu şerhi bulunmasa bile o konut aile konutu özelliğini taşır. Türk hukuk sisteminde tapu kayıtlarının oluşumunda “illilik”, diğer bir anlatımla “hukuki sebebe bağlılık” prensibi esas alınmış olup, bu prensip uyarınca tescilin geçerli ve haklı bir sebebe dayanması zorunluluğu bulunmaktadır. Hukuki sebebe dayanmayan işlemler geçerli değildir. TMK’nın 1024. maddesi bu tescili yolsuz tescil olarak ifade eder. Bu durumda; Türk Medeni Kanunu’nun 194, maddesi uyarınca malik olan eş tarafından diğer eşin açık rızası alınmadan aile konutu üzerindeki hakların sınırlandırılması durumunda yapılan bu işlemin “geçerli” kabul edilemeyeceği emredici hüküm gereğidir. Diğer eşin geçerli olmayan işlemin iptali için dava açabileceği kuşkusuzdur. Diğer yandan taşınmazın aile konutu niteliği gerek iradi temliklerle, gerekse cebri icra sonucu (ihale yoluyla) mülkiyetin kazanılmasıyla kaybedilmektedir. Ne var ki bu durum geçersiz olan işleme geçerlilik kazandırmaz. Diğer bir anlatımla ölü olan bir işlem diriltilemez. Aynı ilkelere Hukuk Genel Kurulunun 13.12.2017 tarih, 2017/2-2906 Esas ve 2017/1723 Karar, sayılı kararında da yer verilmiştir. Öyleyse, “geçersiz” bir işlemin icra takibine konu edilmesi ve buna bağlı olarak yapılan cebri ihale sonucu taşınmazın mülkiyetinin işlemin tarafı olan kişiye intikal etmesi halinde; ihale edilen kişinin işlemin geçersiz olduğunu bilmesi durumunda lehine oluşan tescilin de yolsuz olduğunu hilen veya bilmesi gereken durumunda olacağı da tartışmasızdır. Yapılan incelemede; davalı ...’in, davacı ile evlilik birliği devam ederken, fiilen birlikte oturdukları ve adına kayıtlı bağımsız bölüm üzerine tek taraflı beyan ve iradesiyle diğer davalı banka lehine ipotek tesis ettirdiği, davalı banka yetkilileri tarafından taşınmaz üzerinde gayrimenkul değerleme raporu alındığı ve evin değerlendirme anındaki fotoğraflarının çekildiği ancak malik olmayan davacı eşin açık rızasının alınmadığı, yargılamanın devamı sırasında dava konusu taşınmazın 29.09.2016 tarihinde cebri satış sonucu davalı banka adına tescil edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı bankanın TMK’nın 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanamayacağı açıktır. Nitekim illilik prensibi gereğince asıl işlem baştan itibaren geçersiz olduğu için buna bağlı olarak davalı banka adına cebri satış sonucu yapılan tescil de yolsuz tescil niteliğindedir. (Hukuk Genel Kurulu, 28.11

.09.2016 tarihinde cebri satış sonucu davalı banka adına tescil edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı bankanın TMK’nın 1023. maddesinin koruyuculuğundan yararlanamayacağı açıktır. Nitekim illilik prensibi gereğince asıl işlem baştan itibaren geçersiz olduğu için buna bağlı olarak davalı banka adına cebri satış sonucu yapılan tescil de yolsuz tescil niteliğindedir. (Hukuk Genel Kurulu, 28.11.2019 tarih, 2019/2-318 Esas ve 2019/1238 Karar sayılı kararı) Bu itibarla, aile konutu niteliğinde olan taşınmaz için davacı eşin açık rızası alınmadığından, cebri satış sonucu davalı banka adına tescil edilen taşınmazın tapu kaydının iptali ile davalı eş ... adına tesciline karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 10.12.2020 (Prş.)