muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14649, Karar No: 2014/30966, Tarih: 06.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/14649 E.  ,  2014/30966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/270957

MAHKEMESİ : Eceabat(Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2011

NUMARASI : 2009/93 (E) ve 2011/74 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozmak, mala zarar vermek

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I) Sanık hakkında mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün 5237 sayılı TCK'nın 142/1-f maddesinde düzenlenen elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçuna ilişkin olduğu, söz konusu ilamla ilgili olarak hükümden sonra 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 82. maddesi ile TCK'nın 142/1-f. maddesinin yürürlükten kaldırılması, 83. maddesi ile karşılıksız yararlanma suçu kapsamında yeniden suç olarak düzenlenmesi, 84. maddesinde karşılıksız yararlanma suçu yönünden etkin pişmanlık hükümlerinin yeniden düzenlenmesi ve geçici 2/2. maddesinde de kesinleşen hükümler yönünden zararın yasada belirlenen koşul ve sürede karşılanması durumunda verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kalkacağının öngörülmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi ile uygulama yapılamayacağının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık C.. U..'nun temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II) Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından dolayı 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule görede;

Ancak;

Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından dolayı 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule görede;

Sanığın tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün 5237 sayılı TCK'nın 142/1-f maddesinde düzenlenen elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçuna ilişkin olduğu, söz konusu ilamla ilgili olarak hükümden sonra 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 82. maddesi ile TCK'nın 142/1-f. maddesinin yürürlükten kaldırılması, 83. maddesi ile karşılıksız yararlanma suçu kapsamında yeniden suç olarak düzenlenmesi, 84. maddesinde karşılıksız yararlanma suçu yönünden etkin pişmanlık hükümlerinin yeniden düzenlenmesi ve geçici 2/2. maddesinde de kesinleşen hükümler yönünden zararın yasada belirlenen koşul ve sürede karşılanması durumunda verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kalkacağının öngörülmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi ile uygulama yapılamayacağının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık C.. U..'nun temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06.11.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15633, Karar No: 2015/2469, Tarih: 10.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/15633 E.  ,  2015/2469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, 08.07.2009 tarihinde plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen aracın müvekkiline çarparak malul kalacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiğini, meydana gelen kazada müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, davalı tarafça müvekkiline 11.536,00 TL tutarında ödeme yapılmış ise de, bu miktarın müvekkilinin zararını tam olarak karşılamadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 10.04.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle tazminat talebini 21.769,53 TL'ye yükselttiklerini bildirmiştir.

Davalı vekili, davacıya ödeme yapılmış olup karşılığında ibraname alındığını, talep edilen alacak için temerrüt oluşmadığını ve ticari faiz talep edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın ıslah talebi doğrultusunda kabulü ile, 21.769,53 TL maddi tazminatın temerrüt tarihi olan 04.04.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.115,08 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30252, Karar No: 2015/38517, Tarih: 25.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/30252 E.  ,  2015/38517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/379840

MAHKEMESİ : Lüleburgaz (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2010

NUMARASI : 2010/601 (E) ve 2010/635 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın ortak çocukları ile şahsi ilişki kurmasına engel olduğunu düşündüğü boşandığı eşi katılana çocuklarını alabilmek için dava açacağını ve onları mahkeme kararı ile alacağını ifade etmek amacıyla gönderdiği kısa mesajda yer alan “Ayağını denk al” şeklindeki sözün tehdit suçunu oluşturmayacağı değerlendirildiğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 25/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18002, Karar No: 2014/14961, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/18002 E.  ,  2014/14961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2012

NUMARASI : 2009/708-2012/512

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/06//2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12437, Karar No: 2011/13271, Tarih: 01.11.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/12437 E.  ,  2011/13271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.03.2011 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 27.04.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, dava konusu 515 ada 2 parsel sayılı taşınmazda baba adının yazılmadığını belirterek "..." olan baba adının eklenmek suretiyle tapu kaydının düzeltilmesini talep etmiştir.

Mahkemece dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Kaydında düzeltme yapılması istenen 512 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında davacının baba adının mevcut olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davanın reddi gerekirken " konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi doğru değildir.

Hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 01.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1527, Karar No: 2018/2275, Tarih: 28.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/1527 E.  ,  2018/2275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 05.07.2011 tarihli duruşma tutanağında hakimin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3501, Karar No: 2025/1479, Tarih: 25.02.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/3501 E.  ,  2025/1479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/701 E., 2023/789 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Edirne 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.02.2023 tarih ve 2022/299 Esas ve 2023/74 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 43/1, 62, 52/2, 52/4, 53, 54/4, 55/1. maddeleri uyarınca 10 yıl 5 ay hapis ve 20.820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstinaf Mahkemesi Kararı

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin, 12.04.2023 tarih ve 2023/701 Esas, 2023/789 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a-1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; atılı suçun maddi unsurlarının oluşmadığına, suç işleme kastı bulunmadığına, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, eksik araştırma ile karar verildiğine, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanmasının hiçbir kanuni yanı bulunmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, re'sen gözetilecek nedenlerle hakkaniyete, kanuna ve usule aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, sanığın suç tarihinde Edirne ilinde Enerji Petrol isimli işyerine uyuşturucu madde getirileceği istihbari bilgisi üzerine kolluk görevlileri tarafından yapılan fiziki takipte sanığın ... plakalı araçla gelerek araçtan indiği, aynı yerde beklemekte olan ... plakalı araçtan da ... ve ... isimli şahısların indikleri, sanık ile şahısların bir süre sohbet ettikten sonra sanığın cebinden çıkardığı alüminyum folyoya sarılı paketlerden birisini ...'ye, diğerini de ...'e verdiği, karşılığında sanığa ...'nin 100,00 TL, ...'in ise 200,00 TL verdiği görülerek suçüstü hali olarak kolluk görevlilerince müdahale edildiği, sanığın bu şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan uyuşturucu maddenin ele geçirilmesine ilişkin 16.05.2022 tarihli tutanaklar, telefon inceleme raporu, sayım tartım ve tespit tutanağı, teşhis tutanakları, arama, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı, ön inceleme raporu, İstanbul Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği uzmanlık raporu, dijital incelemeye ilişkin araştırma ve inceleme raporu, tanık beyanları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamındaki delillere göre sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair kabulde, koşulları bulunduğundan zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı tespit edilmekle, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin, 12.04.2023 tarih ve 2023/701 Esas, 2023/789 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süreler dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Edirne 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16860, Karar No: 2017/11526, Tarih: 18.10.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/16860 E.  ,  2017/11526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçiye ait kredi kartı bilgilerini ele geçiren sanığın bilgisi ve rızası dışında iş yerinde bu bilgileri kullanarak 15 adet işlem yaptığı, kendisine menfaat sağlamak suretiyle atılı suçu işlediğinden bahisle açılan davada; sanık suçlamayı kabul etmeyerek,internet hattına başkalarının girmiş olabileceğini savunması karşısında, kontör yüklenen ve haklarında takipsizlik kararı verilen abone sahiplerinin belirtilen hatların kendilerine ait olmadığını belirttiklerinden,ilgili GSM operatörlerinden aboneliklere ait evraklarının istenmesi,abone sahiplerinin bilgilerine başvurulması,gerektiğinde yazı,rakam ve imza incelemesi yaptırılması, işlemin 3D şifresi ile yapıldığı bu şifrenin banka sisteminde kayıtlı cep telefonu numarasına SMS olarak gönderildiği, cep telefonuna gelen SMS şifresinin girilmesi halinde işlemin onaylandığı ve tamamlandığı, sözkonusu işlemlerin bu yöntemle gerçekleştirildiğinin bildirildiğinden, suça konu harcamalar yapıldığında onay mesajının hangi telefon numarasına gönderildiği, bu telefon numarasının kimin adına kayıtlı olduğu,onayının kart sahibi dışında kişi/kişiler tarafından yapılmasının teknik olarak mümkün olup olmadığının kartın bağlı olduğu bankadan sorulması, ayrıca harcamalara ilişkin SMS ile bilgi alıp almadığı hususunun katılandan da sorulup sonucuna göre hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8313, Karar No: 2012/2016, Tarih: 29.02.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/8313 E.  ,  2012/2016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanıklar ... ve ...'in beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/16. H.D. 505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/16. H.D. 506, 510, 511 ve 621 esas sayılı dosyalarında, ticaret şirketlerinin müdür ve yetkililerinin ticareti terk suçunu işlemelerinin mümkün olduğu yönünde oyçokluğuyla verilen karar doğrultusunda uygulama yapılması Dairemizce de uygun bulunmuş olmakla; ticaret şirket yetkilisi olan sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre yetkilisi sanıkların hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1049, Karar No: 2025/3024, Tarih: 18.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2025/1049 E.  ,  2025/3024 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2021/14 E., 2021/2433 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İTİRAZA KONU KARAR : Bozma

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Dairemizin 03.12.2024 tarihli ve 2022/4369 Esas, 2024/15906 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.02.2025 tarihli ve 4-20021/138451 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu; Türk Dil Kurumu'nun Güncel Türkçe Sözlüğüne göre "Çakal" kelimesi hayvan biliminde "etoburlardan, sürü hâlinde yaşayan, kurttan küçük bir yaban hayvan" ve argo olarak ise "Kurnaz, yalancı, düzenci, aşağılık, zorba, külhanbeyi tipli kimse" anlamlarına da gelmektedir. Sanığın görevli polis memurlarına söylediği "biz terörist miyiz lan çakallar" sözünün bu içeriği dikkate alındığından ağır eleştiri veya nezaket dışı kaba söz olarak kabulü mümkün değildir. Yargılamaya konu sözün içeriği, söylendiği yer, söylenme nedeni, zaman ve ortam dikkate alındığında kamu görevlisinin görevini yerine getirirken fonksiyonlarını etkilemek ve saygınlığına zarar verme amacıyla söylendiği, dolayısıyla eylem sonucu müşteki polis memurlarının onur, şeref ve saygınlığı rencide edilerek hakaret suçunun unsurlarıyla oluştuğunun kabul edilmesi ve kararın onanması gerekirken, Yüksek Dairece hükmün bozulmasına karar verilmesinin Kanuna aykırı görülmesi nedeniyle hükme ilişkin bozma ilâmının kaldırılmasına ve hükmün onanması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yargılamaya konu somut olayda; sanığın ifadeleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde; muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp nezaket dışı kaba söz ve ağır eleştiri niteliğinde olduğu dolayısıyla hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmakla

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 'nın itirazının reddine karar verilmiştir.

VIII. KARAR

A. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE,

B. 5271 sayılı Kanun'un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Dairemizin 03.12.2024 tarihli ve 2022/4369 Esas, 2024/15906 Karar sayılı bozma ilamı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.02.2025 tarihinde karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY