muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/3349, Karar No: 2009/4665, Tarih: 30.03.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/3349 E.  ,  2009/4665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı Oğlu.....'ün hastalığı nedeniyle "Ayakta Dik Pozisyonlandırma Cihazı" bedelinin kurumca ödenmemesi işleminin iptaliyle cihaz bedelinin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,30.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4642, Karar No: 2010/17392, Tarih: 29.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/4642 E.  ,  2010/17392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17.15. TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 29/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12100, Karar No: 2010/9192, Tarih: 28.09.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/12100 E.  ,  2010/9192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 12164162 ve 5459849 sigorta sicil numaralı hizmetlerinin birleştirilerek kendisine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı Kurumda adına tescilli 12164162 ve 5459849 sigorta sicil nolu dosyaların kendisine ait olduğunun tespitiyle bu dosyalarda geçen 4.815 günlük hizmetin birleştirilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüyle, ... adı ile 5459849 sigorta sicil nolu geçen 27.4.1967 tarihinde ... Briket Fabrikası ve 1.11.1969 tarihinden itibaren ... Caddesi Yol ve Kanal inşaatı işyerinde geçen çalışmalarının davacı ...'a ait olduğunun ve kendi adına tescilli bulunan 12164162 sigorta sicil nolu hizmetlerine eklenmesi gerektiğinin tespit ve tesciline karar verilmiştir.

Davacıya ait olduğu iddia edilen işe giriş bildirgelerinin işverenler tarafından Kuruma süresi içerisinde verildiğine dair uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun ve işe giriş bildirgelerinin davacıya aidiyetinin yöntemince kanıtlanmış olup olmadığı, mahkemece bu yönde yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bu tür davalarda gösterilmesi gereken özen gereğince sağlıklı bir sonuca ulaşılabilmesi için Sosyal Sigortalar Kurumunda ve işveren yanında bulunan prim bordroları ile davacının imza ve fotoğraflarını içeren işe giriş bildirgeleri, ücret tediye bordroları getirtilerek imza ve fotoğrafın davacıya ait olup olmadığı konusunda benzerlik incelemesi yaptırılmalı, davacıya yakından tanıması gereken işveren, müdür, şef, ustabaşı, çalışma arkadaşları gibi işyerleri kayıtlarında yer alan tanıklar dinlenmeli, nüfus kaydı celbedilip giriş bildirgelerindeki nüfus bilgileri ile karşılaştırılmalı, farklılıkların sebepleri araştırılmalı, deliller hep birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının; ... ve ... oğlu 1.2.1952 Ardahan doğumlu Ardahan-Merkez ... köyü C.45 , H.14 de kayıtlı ... olduğu, Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 27.8.2003 günlü kararıyla 1.2.1959 olan doğum tarihinin 1.2.1952 olarak düzeltildiği, davacının kendisine ait olduğunu iddia ettiği 5459849 sigorta sicil nosuyla 27.4.1967 tarihinde 127732 sigorta sicil nolu ... Briket Fabrikası işyerinden verilen fotoğrafsız, imzalı, 17.5.1967 tarihinde kayda alınmış işe giriş bildirgesinde doğum tarihi “1948” Hane ve Cilt numarası bulunmayan ... adlı kişinin işe girişinin bildirildiği yine, 5459849 sigorta sicil nosuyla 1.11.1969 tarihinde 54036 sigorta sicil nolu ... Caddesi Yol ve Kanal İnşaatı işyerinden dair fotoğrafsız, imzalı, 1.12.1969 tarihinde kayda alınmış işe giriş bildirgesinde doğum tarihi “1948” olan Hane ve Cilt numarası bulunmayan ...'ın işe girişinin bildirildiği,

davacının şahsi dosyasında bulunan ve 1.9.1979 ve 1.8.1981 tarihlerinde işe girdiğine dair verilen işe giriş bildirgelerinde ise adının ... doğum tarihinin 1959 sigorta sicil nosunun 12164162 ve H.14 C.45 nüfus bilgilerine sahip olduğu, davacıya ait sigorta dosyasında bulunan ve davacıya ait olduğu iddia edilen işe giriş bildirigelerindeki imzaların davacının adı ... olduğu halde “...” isminin baş harfi olan “F” ile başladığı açıkça görülmektedir. Mahkemece davacıya aidiyeti konusunda ihtilaf bulunan 27.4.1967 ve 1.11.1969 tarihlerinde işe başladığına ilişkin iki adet işe giriş bildirgesi bulunmasına rağmen sadece 27.4.1967 tarihinde işe başlama tarihli giriş bildirgesi üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, bilirkişi raporunda “11.5.1967 tarihli giriş bildirgesinde imza ile 11.9.1979 tarihli bildirgedeki imza da grafolojik esaslar yönünden büyük farklılıklar bulunduğunun ve davacıya ait 1967 yılına ait imza örnekleri bulunmadığından 11.5.1967 tarihli bildirgedeki imzanın davacıya ait olup olmadığı yönünde değerlendirme yapılamadığının bildirildiği anlaşılmaktadır.

İfadesi hükme dayanak alınan tanık davacının kardeşi olup nüfus bilgileri sorunlu olan 127732 sigorta sicil nolu işyerinde çalışan ise de; diğer sorunlu nüfus bilgilerine sahip 54036 sigorta sicil nolu işyeri çalışanlarından kayıtlı tanık dinlenmemiştir. Bu bakımdan tanık sözleri çalışma olgusu yönünden somut olgulara dayanmamakta soyut düzeyde kalmaktadır. Giderek, tanık sözlerinin inandırıcı güç ve nitelikte olduğu söylenemez. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 10.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.

Mahkemece açıklanan şekilde işe giriş bildirgelerinin davacıya aidiyetinin yöntemince araştırılmadan sonuca gidildiği ortadadır

Mahkemece açıklanan şekilde işe giriş bildirgelerinin davacıya aidiyetinin yöntemince araştırılmadan sonuca gidildiği ortadadır

Yapılacak iş; 27.4.1967 ve 1.11.1969 işe başlama tarihli bildirgelerin verildiği işyerinin kayıtlarını ve davacının şahsi kayıtları ile dönem bordrolarını getirtmek varsa o dönemde davacıyla birlikte aynı işyerinde çalışan kişilerin davacı kendilerine gösterilmek suretiyle tanık olarak beyanlarına başvurmak, bu işyerinin dönem bordroları yok ise o tarihte zabıta marifetiyle tespit edilecek işyerine komşu olan diğer işyerlerinde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanlarının bu kayıtları celbedilerek, çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, davacının nüfusa kayıtlı olduğu müdürlükten nüfus kayıt bilgilerini getirtmek, bildirgedeki nüfus bilgilerine sahip ... isminde başka birisinin olup olmadığını sormak, davacı tarafından 1967 ve 1969 yıllarında imzalanmış olabilecek; seçim müdürlüğü,askerlik şubesi başkanlığı, evlendirme dairesi, adliye, banka, ..., su, telefon abonelikleri, noterlik gibi kurumların kayıtlarının ve ayrıca davacıya ait olduğu iddia edilen işe giriş bildirgelerinin verildiği işyerlerinde varsa davacıya ait şahsi dosyalar içinde bulunması muhtemel nüfus kaydı, ikamet belgesi, fotoğraf gibi belgelerinde celbedilerek 27.4.1967 ve 1.11.1969 tarihli işe giriş bildirgelerindeki imzanın davacıya ait olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan rapor almak ve tüm deliller bir arada değerlendirilerek gerçek çalışma olgusunu ve işe giriş bildirgelerinin davacıya aidiyetini somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/8. maddeleri gereğince kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı SGK vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/3593, Karar No: 2002/6280, Tarih: 15.04.2002

4. Ceza Dairesi 2002/3593 E., 2002/6280 K.

**4. Ceza Dairesi 2002/3593 E., 2002/6280 K.**

**- FAİLİ BELİRSİZ YARALAMA

- KAVGADA YARALIYA EL ATMA

- YARALAMA**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 456 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 457 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 463 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 464 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)"Omentum dışarı çıkmış ve batın duvarı ameliyatla onarılmış" biçimindeki bulguların Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünce verilen raporun sonuç kısmıyla uyuşmaması karşısında, bir kez de Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi'nden görüş alınmamış olması;

2)Katılanın tekrar dinlenmesi hastane ve mahkeme anlatımları arasındaki çelişkinin giderilmeye çalışılması, sonucuna göre;

a-Katılanın hastane anlatımı üstün tutulup karın bölgesindeki iki adet bıçak yarasının sanık Ragıp Kızılhan tarafından yapıldığı sonucuna varılırsa bu sanık hakkında T.C.Yasası 456/1,457/1. öbür sanık için ise kanıtların kabul ediliş biçimi ve suçun niteliğine göre 464/2 ya da 456/4,

b-Mahkeme anlatımı üstün tutulup, her iki sanığın da bıçakladığı ancak asıl yarayı kimin oluşturduğu saptanamıyorsa sanıkların T.C.Yasası 456/1,463.maddelerine göre cezalandırılması gerektiği,

Gözetilmeden eksik soruşturma ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması;

Yasaya aykırı ve katılan A…

…. Özkan vekiliyle sanıklar M…

… Yıldırım ve R…

…. Kızılhan'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15.4.2002 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2720, Karar No: 2011/6507, Tarih: 30.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/2720 E.  ,  2011/6507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalılardan Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca incelenmesine gerek görülen 3402 sayılı Yasanın 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırması amacıyla; davalı gerçek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığının, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarının, Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulduğuna ilişkin cevabi yazıların, varsa tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyalarının dosyada bulunmadığı gözlenmiştir.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için, anılan dosya ve belgelerin bu dosyada yeralması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 30.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16990, Karar No: 2013/17723, Tarih: 30.10.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/16990 E.  ,  2013/17723 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalılar ... ve arkadaşları tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Mahkemece bozma kararına uyulmuştur. Kural olarak bozma kararına uyulmakla orada belirtilen şekilde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak, yerel mahkeme yönünden de zorunluluk doğar. Bozma dışında kalan yönler ise kesinleşir. Ne var ki, mahkemece bozma kararına uyulmasına rağmen bozma gereği tam olarak yerine getirilmemiş, taraf delilleri yöntemince toplanıp uygulama yapılmadan karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden delil olarak, davacı tarafın Şubat 1291 tarih cilt 14. sayfa 141 tarihli tapu kaydına, davalı tarafın ise T.Sani 1303 tarih ve 14 sayılı tapu kaydına ve Zara Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 23.03.1965 tarih, 1964/17-1965/40 E.K. sayılı müdahalenin meni dava dosyasına dayandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece tarafların delilleri toplanmadan karar verilmesi yerinde görülmemiştir..

O halde saptanan dava niteliği dikkate alındığında sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle tarafların tutunduğu tapu kayıtları ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ve Tapu Müdürlüğünden; davalı tarafın tutunduğu Zara Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 23.03.1965 tarih, 1964/17-1965/40 E.K. sayılı müdahalenin meni dava dosyası mahkemesinden getirtilmeli, bundan sonra tapu kaydına dayanan tarafların kayıt maliki yada malikleri ile akdi, irsi ilişkisi sorulup saptanmalı, bu nedenle kayıt maliki yada maliklerinin tüm mirasçılarını gösterecek şekilde onaylı nüfus aile kayıt örnekleri, ilgili Nüfus Müdürlüğünden getirtilmeli, yada bu konuda istihsal edilmiş veraset belgesi varsa ibraz ettirilmeli, bu yolla irsi ilişki sağlıklı biçimde duraksamasız belirlenmeli, akdi ilişkiye dayanıldığı takdirde ilgiliden bu konudaki delilleri sorulup saptanmalı, göstereceği deliller toplanmalı yada bu konuya ilişkin yazılı kayıt ve belgeleri ibraz ettirilmeli, kayıtlara dayanan tarafların tapu kayıt maliki yada malikleri ile akdi yada irsi ilişkisi saptandığı takdirde dayanılan kayıtların dava dışı başka taşınmaz yada taşınmazlara revizyon görüp görmediği, Tapu Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden sorulup saptanmalı, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmaz yada taşınmazlarla birlikte revizyon gördüğü dava dışı taşınmazları ve bu taşınmazlara dıştan komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita Kadastro Müdürlüğünden getirtilmeli, bundan sonra dıştan komşu taşınmazların tespit tutanakları ve dayanakları kayıtlar davalı iseler dava dosyaları getirtilmeli, dayanılan kayıtların dava dışı başka taşınmazlara revizyon gördüğü ve davalı olduğu saptandığı takdirde usul kanunu hükümleri uyarınca dava dosyalarının birleştirilip birleştirilmeyeceği yönü üzerinde durulmalı, vurgulanan bu olgunun dava ekonomisi ve kaydın kapsamının sağlıklı biçimde belirlenebilmesi için zorunlu olduğu özellikle dikkate alınmalı, daha sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, tarafların aynı yöntemle göstereceği tanıklar hazır olduğu halde dava konusu olduğu anlaşılan 102 ada 126 parsel sayılı taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 20

.maddesi hükmü uyarınca dayanılan tapu kayıtları ve mahkeme ilamı yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, uygulamada kayıtların revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlar özellikle gözönünde tutulmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye kayıtlarda tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, uygulamaya ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözleri, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve dayanakları kayıtlarla denetlenmeli, bu yolla dava konusu taşınmazın dayanılan tapu kayıtlarından hangi tarafın dayandığı tapu kaydının kapsamında kaldığı davalının dayandığı mahkeme ilamının dava konusu taşınmazlara ait olup olmadığı, taraflar arasında kesin hüküm veya güçlü delil oluşturup oluşturmadığı duraksamasız saptanmalı, her iki tarafın dayandığı tapu kayıtlarının kapsamında kaldığının belirlenmesi halinde doğru temele dayalı önceki tarihli tapu kaydına değer verileceği dikkate alınmalı, dava konusu taşınmazın tümü yada bir bölümünün dayanılan kayıtların ve mahkeme ilamının kapsamı dışında kaldığı saptandığı takdirde kayıt kapsamı dışında kalan taşınmaz yada taşınmaz bölümleri yönünden yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, bu konuda dava konusu 102 ada 126 parsel sayılı taşınmaz üzerinde zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları ile yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında aykırılık bulunduğu takdirde tespit tutanağı bilirkişileri de taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenerek, çelişki giderilmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, taşınmazın fotoğrafları çektirilmeli, dava konusu 102 ada 126 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın zemin üzerindeki yeri de fen bilirkişisine harita üzerinde işaretlettirilmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek dava konusu 102 ada 126 parsel sayılı taşınmazın üzerindeki muhdesatın zemin malikinden başkasına ait olduğu sonucuna varılması halinde 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 19. maddesine göre muhdesatın sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesi gerektiği de düşünülmeli ve sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece dava konusu 102 ada 126 parsel sayılı taşınmaz hakkında böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi 102 ada 2 ve 102 ada 125 parsel sayılı taşınmazlar hakkında açılan davanın husumet yokluğundan reddine karar verildiğine göre bu taşınmazlara ait tutanak asılları ve eklerinin tespit gibi tescil işlemi yapılmak üzere Kadastro Müdürlüğü'ne iadesine karar verilmesi gerekirken bu taşınmazlar hakkında tescil hükmü kurulması dahi isabetsiz olup tarafların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacı ... ve davalılar ... ... ve arkadaşlarına iadesine, 30.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/18614, Karar No: 2014/2836, Tarih: 25.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/18614 E.  ,  2014/2836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 5.AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2013/244-2013/449

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde, davalının annesinin Darüaceze'de kaldığını beyan ederek, 500 TL yardım nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, aylık 200 TL yardım nafakasına karar verilmiştir.

TMK.nun 364/1.maddesinde; "herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür".

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemesi yer almaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise, yasa maddesinde sayılı kişilerden yardım nafakası isteyebilir. Ne varki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın nafaka isteyenin geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliri ile orantılı olacak şekilde TMK 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda, mahkemece yaptırılan ekonomik durum araştırmasına göre, davalının pazarcılık yaptığı, eşine baktığı, aylık 600 TL gelirinin olduğu ve 300 TL kira ödediği anlaşılmıştır.

Öyle ise mahkemece, bu ilkeler dikkate alınarak, davalının ekonomik gücünün çok zayıf olduğu, kendi geçimini dahi güçlükle sağladığı, davacı annesinin de devlet güvencesi altında yaşamının sürdüğü, davalının hali refah halinde bulunduğunun ispat edilemediği kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu davanın kısmen kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Öyle ise mahkemece, bu ilkeler dikkate alınarak, davalının ekonomik gücünün çok zayıf olduğu, kendi geçimini dahi güçlükle sağladığı, davacı annesinin de devlet güvencesi altında yaşamının sürdüğü, davalının hali refah halinde bulunduğunun ispat edilemediği kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu davanın kısmen kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.