muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20498, Karar No: 2016/9672, Tarih: 11.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20498 E.  ,  2016/9672 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2014/46-2015/51

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverili değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu taşınmazların, yüzölçümü, üzerindeki ağaçların yaş, cins ve kapladığı alan nazara alındığında kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde oldukları anlaşıldığından taşınmazlara net meyve gelirine göre değer biçilmesi gerekirken arazi olarak değer biçen rapor esas alınarak karar verilmesi,

2)4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kanunun 10.maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirme; aynı kanunun 15.maddesi uyarınca dava tarihi itibariyle yapılır.

Bu nedenle dava konusu taşınmazlara değerlendirme tarihi olan 2014 yılı resmi verileri getirtilerek bu veriler esas alınıp değer biçilmesi gerektiği halde raporda 2014 verilerine göre değer biçildiği belirtilmiş ise de 2013 yılı resmi verileri esas alınmak suretiyle değer biçilmesi,

3) Kabule göre de;

a)Taze fasulye veriminin gerekçesi gösterilmeden resmi verilerden fazla alınması suretiyle fazla bedel tespiti,

b)Üretim giderleri içinde sermaye faizi, genel idare giderleri, tarla kirası da eklenmek suretiyle az bedel tespiti,

4)Dava konusu taşınmazlardan 131 ada 15 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında mevcut ipoteğin kamulaştırma bedeline yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/508, Karar No: 2015/4620, Tarih: 29.09.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/508 E.  ,  2015/4620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğu öldürmeye teşebbüs

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın çocuk mağdur ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin, takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, bozma üzerine duruşmalı olarak incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin sübuta, vasfa yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık ve mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin tahsiline karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yargılama giderine mahsus bölümünde yer alan "910,00.TL" zorunlu müdafii ücretinin çıkartılmasına ve toplam "1.594,25.TL" olarak tesbit olunan yargılama giderinin "684,25.TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, re'sen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 29.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

29/09/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... nin huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat...'ın yokluğunda 01/10/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2016/16427, Karar No: 2017/190, Tarih: 03.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16427 E.  ,  2017/190 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4485, Karar No: 2012/6288, Tarih: 31.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4485 E.  ,  2012/6288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

ŞİKAYET OLUNAN :

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müflis aleyhine işçi alacağından ötürü açtıkları dava sonucu hüküm altına alınan alacağın tahsili için icra takibi başlattıklarını, şirket hakkında iflas kararı verilmesi nedeniyle alacaklarının iflas masasına kaydedildiğini ve fakat birinci sırada yer alması gerekirken dördüncü sırada gösterildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçinin başlattığı takibe itiraz etmeleri nedeniyle itirazın iptali davası açıldığını, bu davanın devam etmesi nedeniyle alacağın belirlenebilir olmadığını savunarak, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçinin alacağının tahsili için 15.06.2009 da başlatılan icra takibine itirazda bulunulmasından sonra 12.11.2009 tarihinde borçlunun iflasına karar verilmesi nedeniyle takibe iflas idaresinin taraf olduğu, işçi alacağına ilişkin ilamın ve takibin kesinleşmemesi nedeniyle alacağın 1. sırada yer almasına ilişkin şikayetin haklı olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Şikayet, iflas sıra cetvelindeki sıraya ilişkindir.

Şikayetçi istemi, alacağının işçi alacağı olması sebebiyle sıra cetvelinde birinci sırada yer alması gerektiğine dayalı olup, diğer delillerle birlikte, iflas dosyası kapsamında alınmış bilirkişi raporu incelenerek, şikayetçi alacağının, İİK'nun 206/1 maddesi kapsamına giren alacaklardan olup olmadığı, alacağın iflasın açılmasından geriye doğru bir yıllık süre içinde tahakkuk edip etmediği hususları tartışılarak, oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3498, Karar No: 2015/2918, Tarih: 09.12.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/3498 E.  ,  2015/2918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki "kamulaştırma (bedel tesbiti ve tescil )" davasından dolayı yapıları yargılama sonunda: Afşin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 03/12/2010 gün ve 2009/553 E,-2010/681 K. sayılı kararın incelenmesi davacı idare vekili ve davalılardan Tevfik Arslan'ın vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 18. Hukuk Dairesi'nin 24/11/2011 gün ve 2011/10924 E,-2011/11928 K. sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiş; direnme kararının davalılardan Tevfik Arslan vekili tarafından temyizi üzerine Hukuk Genel Kurulu'nun 24.06.2015 gün ve 2013/18-2443 E,-2015/1749 sayılı ilamıyla direnme uygun bulunmakla, esasa ilişkin temyiz itirazları incelenmek üzere dosyanın Özel Dairesine gönderilmesine karar verilmiş ve dosya takibi işlemlerin yapılması için mahalline gönderilmiş ise de mahkemece dosya hiçbir işlem yapılmaksızın tekrar Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek, dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Bilindiği üzere, direnme kararları üzerine verilen Hukuk Genel Kurulu kararlarına karşı karar düzeltme yolunun açık olup olmadığı hususu, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440 ve 442/A maddeleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerekir.

Hukuk Genel Kurulu kararına mahkemece uyulması zorunluluğu ise, karara karşı tüm yasal yolların tüketilmesinden sonra gözetilecek bir husustur.

Hukuk Genel Kurulu kararına karşı karar düzeltme yolunun açık olması halinde mahkemece Yargıtay kararının taraflara tebliği ve karar düzeltme hakkının kullanılabilmesi için gerekli sürenin verilmesi sağlanır ve karar düzeltme talebinde bulunulması halinde buna ilişkin işlemler yerel mahkemece tamamlanarak dosya, Hukuk Genel Kuruluna karar düzeltme incelemesi yapılmak üzere gönderilir.

Hukuk Genel Kurulunun kararına karşı karar düzeltme yolu açık olduğunda kararın taraflara tebliğ edilmeden ve bu yasal yol tanınmadan ne Hukuk Genel Kuruluna ne de Daireye gönderilmesi olanaklı değildir.

O halde mahkeme: karar düzeltme yolu açık bulunan Hukuk Genel Kurulu kararının içeriği, "direnme uygun bulunmakla, esasa ilişkin temyiz itirazları incelenmek üzere dosyanın Özel Dairesine gönderilmesine” şeklinde olsa dahi; kararı taraflara tebliğ edecek ve bu karara karşı karar düzeltme talebinde bulunulursa Hukuk Genel Kuruluna; karar düzeltme talep edilmezse de kararda işaret olunan şekilde Özel daireye gönderilmesi yönünde işlem yapacaktır. Bu işlemler yapılmaksızın dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmesi doğru değildir.

Şu hale göre mahkemece yapılacak iş; Hukuk Genel Kurulu kararının taraflara tebliği ile karar düzeltme yoluna başvurma olanağı sağlamak ve bu yola başvurulursa dosyayı Hukuk Genel Kurulu'na, başvurulmazsa da Hukuk Genel Kurulu kararının gereği yerine getirilmek üzere Özel Daireye göndermek olmalıdır.

Açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine iadesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın Yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/16126, Karar No: 2014/947, Tarih: 21.01.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/16126 E.  ,  2014/947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, aidiyetin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Karar başlığının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinin b bendinde tanımlanan unsurları taşıması ve “tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile varsa kanunî temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adresleri” yönündeki hükümlerinin kararın yazımında dikkate alınması gerekir. Karar başlığında, davacı olarak ... (Akın) yazılması ile yetinilmesi gerekirken; davacının kızlık soyadının yer aldığı ... ve ... olarak ayrı ayrı iki davacı ismine yer verilmiş olması ve yine aynı maddenin “taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” yönündeki hükümlerinin, kararın yazımında dikkate alınmayarak, hükmün infazında tereddüt yaratacak şekilde yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken, "davalıdan" tahsiline şeklinde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususların düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Karar başlığında yer alan 1 numarasının silinerek, davacı adının ... (Akın) olarak yazılmasına, 2 numaralı davacı ad-soyad ve adresinin başlıktan çıkarılmasına, hüküm fıkrasının dördüncü ve beşinci bentlerinde yer alan “davalıdan” sözcüklerinin silinerek yerine “davalılardan müştereken ve müteselsilen” sözcüklerinin yazılmasına, kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5819, Karar No: 2019/7537, Tarih: 07.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/5819 E.  ,  2019/7537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki (asıl ve karşı davada) alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl ve karşı davanın ayrı ayrı kısmen kabullerine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı asıl davada, davalılar ... ve ... ile 22/01/2011 tarihinde kendisine ait taşınmazın "kuaför ve güzellik salonu" olarak kullanılmasına ilişkin 1 yıl süreli kira sözleşmesi akdettiklerini ve taşınmazın aynı tarihte davalılara teslim edildiğini,aylık kira bedelinin 1.700 TL olarak belirlendiğini,davalıların 2011 yılı Kasım ve Aralık aylarına ilişkin kira bedellerini eksik ödediklerini,kira sözleşmesinin 1 yıl uzatılması konusunda davalılar ile mutabık kaldıklarını ve yeni sözleşmede kira bedelinin 1.785 TL olarak belirlendiğini,davalıların icra takibine itirazlarında da kendisine 1.785 TL borçlu olduklarını kabul ettiklerini,kira sözleşmesinde artış oranının açık olarak belirtildiğini,davalıların kira sözleşmesi 1 yıl uzatıldıktan sonra kira bedelini ödemediklerini,bunun dışında devreden yılın aylık kira ücretlerini de ödemediklerini ileri sürerek,fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davalılardan 22.069,87 TL alacaklı olduğunun tespitine karar verilmesi talep ve dava etmiş, 01.03.2016 tarihli celsede davasını eda davası olarak ıslah ettiğini beyan ederek 22.069,87 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar asıl davaya cevaplarında, davalılardan ... 22.01.2011 tarihli sözleşme ile davacıya ait taşınmazı aylık 1.700 TL bedelle kiraladığını,davalılardan ... ise kira sözleşmesinde kefil olarak yer aldığını,ruhsat almak için dava dışı belediyeye başvurduklarında taşınmazın kuaför salonu olarak işletilemeyeceği gerekçesiyle ruhsat verilmediğini,davacı kiraya verenin gerekli girişimlerde bulunmadığını,kira dönemi yenilendiğinde davacının kira bedelini çok fazla arttırmak istediğini, bunu kabul etmediklerini,kira sözleşmesinde yazılı olduğu şekilde aylık kira bedelini %5 arttırarak davacının banka hesabına 1.785 TL olarak ödemeye başladıklarını,davacının kendilerini tehdit ettiğini ve bu nedenle İstanbul 20 Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/773 esas sayılı dosyasında yargılanıp para cezasına çarptırıldığını,

icra takibinde 2012 yılı Ocak ayı ve devamı için kira bedelinin aylık 1.987,13 TL talep edildiğini,ruhsatsız çalıştıklarının ihbar edilmesi neticesinde ... Belediyesi tarafından işyerinin mühürlenip 10.08.2012 tarihinde cebren tahliye edildiklerini, esnaf olduklarından sözleşmedeki muacceliyet şartının TBK 346. maddesine göre geçersiz olduğunu,aylık kira bedelinin 1.785 TL olarak kabul edilmesi gerektiğini,yine davalılardan ... kira sözleşmesinde kefil olarak yer alması nedeniyle talep edilen kira bedelinden sadece bir yıl süre ile sorumlu olabileceğini, İsa yönünden bu nedenle davanın reddi gerektiğini,tahliye tarihine kadarki tüm kira bedellerini davacının banka hesabına ödediklerini savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Karşı davada davalı, aylık kira bedelinin 1.785 TL olarak belirlenmesini,tarafına ödenmeyen 3.400 TL depozito bedelinin ihtarname tebliğ tarihi olan 15/08/2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davacıdan tahsilini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 600 TL hurdaya çıkan korunmayan eşyalar için maddi tazminat ile 3.000 TL manevi tazminatın davacıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Karşı davaya cevabında davacı, artış oranının Üfe+Tüfe ortalamasının %5 'i olmadığını,artışın yıllık Üfe+Tüfe ortalamasının altında olan %5'ten yapıldığını,davalının depozito alacağı bulunmadığını, davalıların taşınmazı haksız şekilde tahliye ederken taşınmaza zarar verdiklerini ve bu nedenle harcama yaptıklarını, davalıların ihtarda bulunmadan ve kanuni sürelere uymadan söz konusu taşınmazı erken tahliye ettiklerini, ilgili taşınmazı bir yıldan fazla süre ile kullandıklarını, meydana gelen zarar ile ilgili tespit yaptırdıklarını savunarak,karşı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;asıl dava bakımından;davacı ... kefil davalı ...'e yönelik alacak davasının reddine;davacı ... davalı ...'e yönelik alacak davasının kısmen kabulüne, 2.380 TL kira alacağının davalı ...'ten alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine;karşı dava bakımından;karşı davacı ...'ün maddi tazminat davasının reddine;karşı davacı ...'ün depozito bedeline ilişkin davasının kabulüne, 3.400 TL depozito bedelinin 13/08/2012 den itibaren yasal faizi ile birlikte Menekşe Uyar'dan alınarak ...'e verilmesine;davacı tarafın ve karşı davacının kötüniyet tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş,hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-) 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır.

Somut olayda,mahkemece kısa kararda ''kefil'' davalılardan ... olarak belirtilmiş,''kiracı'' ise davalılardan ... olarak belirtilmiş ve asıl ve karşı davada bu nitelemeye göre hüküm tesis edilmiş iken,gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise,bu kez ''kefil'' davalılardan ...,''kiracı'' ise davalılardan ''... olarak nitelendirilmiş ve mahkemece de buna göre hüküm tesis edilmişir.

Somut olayda,mahkemece kısa kararda ''kefil'' davalılardan ... olarak belirtilmiş,''kiracı'' ise davalılardan ... olarak belirtilmiş ve asıl ve karşı davada bu nitelemeye göre hüküm tesis edilmiş iken,gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise,bu kez ''kefil'' davalılardan ...,''kiracı'' ise davalılardan ''... olarak nitelendirilmiş ve mahkemece de buna göre hüküm tesis edilmişir.

Bu şekli ile, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının çelişkili olması usul ve yasaya aykırı olup, bu husus hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine,6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/673, Karar No: 2016/4399, Tarih: 11.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/673 E.  ,  2016/4399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarından sanığın uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi münkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin bulunmadığı taktir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğudan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.