muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1511, Karar No: 2015/4796, Tarih: 23.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1511 E.  ,  2015/4796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hâkimliği

Taksirle yaralama suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21.10.2014 tarihli ve 2014/8698 soruşturma, 2014/5618 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın reddine ilişkin mercii... Sulh Ceza Hâkimliğinin 14.11.2014 tarihli ve 2014/838 değişik iş sayılı kararı kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre;

Şüphelinin üzerine yüklenen taksirle yaralama suçunun 5560 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/1-b-2. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi suçlardan olduğu ve soruşturma evresinde şüpheli, şikâyetçinin ifadesinin tespitinden önce 14.07.2014 tarihinde uzlaşmak istediğini, 18.07.2014 tarihinde ise bu kez şikâyetçinin de uzlaşmak istediğini beyan ettikleri hâlde, şüpheli ile şikayetçi arasında uzlaştırma işlemi sağlanmadan ve soruşturma aşamasında şüphelinin uzlaşma istemi sonrası taraflara uzlaşmanın mahiyeti ve uzlaşmayı kabul veya reddetmelerinin hukuki sonuçları usulüne göre anlatılmadan ve 5560 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 254/1. maddesi uyarınca şüphelinin hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden uzlaşma sonrası şikâyetçi olmadığından bahisle yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde,

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 19.06.2006/2536-3484 sayılı kararında da açıklandığı üzere; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89. maddesi karşısında şikâyete bağlı hale gelen şüpheliye atılı suç nedeniyle mağdurun hastanede ifadesi alındığı sırada şuurunun yerinde olup olmadığı, tespit edilen bulgulara göre tıbben belirlendikten sonra şikâyetçi olmadığına dair beyanının geçerliliği tartışılarak sonucuna göre şüphelinin hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu ... Bakanlığının 13.01.2015 gün ve 2276 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.01.2015 gün ve 2015/15394 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve soruşturma evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sürücü belgeli ve alkolsüz şüpheli ...'ın yönetimindeki otomobille seyir halindeyken kavşakta geçiş önceliğine uymamamasından dolayı 14.07.2014 günü saat 18.00 sularında meydana gelen trafik kazası sonucunda kayden 04.10.1995 doğumlu olan 18 yaşındaki motosiklet sürücüsü Kazım Kayhan'ın yaralanmasının ardından... Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/7302 numaralı dosyası üzerinden adli soruşturma başlatıldığı,

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sürücü belgeli ve alkolsüz şüpheli ...'ın yönetimindeki otomobille seyir halindeyken kavşakta geçiş önceliğine uymamamasından dolayı 14.07.2014 günü saat 18.00 sularında meydana gelen trafik kazası sonucunda kayden 04.10.1995 doğumlu olan 18 yaşındaki motosiklet sürücüsü Kazım Kayhan'ın yaralanmasının ardından... Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/7302 numaralı dosyası üzerinden adli soruşturma başlatıldığı,

Kaza sonrası.. Devlet Hastanesine kaldırılan mağdur hakkında aynı gün saat 18:54'te genel adli muayene raporu düzenlendiği, anılan raporda, mağdurun; genel durumunun iyi, bilincinin açık ve solunumunun normal olduğu, her iki omzunun arkasında yüzeysel abrazyon, sol ayak sırtında ve tibia alt uçta kesi vb. tespitlere yer verildiği,

Soruşturma kapsamında 14.07.2014 tarihinde şüpheli-müşteki olarak jandarma görevlilerince ifadesi alınan şüphelinin olay nedeniyle şikayetçi olmadığını ifade ettiği ve aynı tarihli uzlaşma teklif formunda “Şahsıma yapılan uzlaşma teklifini kabul ediyorum.” bölümünü imzaladığı, geçirdiği kazadan 4 gün sonra, 18.07.2014 tarihinde şüpheli-müşteki olarak jandarma görevlilerince.. Devlet Hastanesinde ifadesi alınan mağdurun da olay nedeniyle şikayetçi olmadığını ifade ettiği ve aynı tarihli uzlaşma teklif formunda “Şahsıma yapılan uzlaşma teklifini kabul ediyorum.” bölümünü imzaladığı,

Tamamlanan adli soruşturma sonunda, şüpheli hakkında... Cumhuriyet Başsavcılığınca taksirle yaralama suçundan dolayı 18.08.2014 tarihli ve 2014/7302 soruşturma, 2014/4103 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve kararın 01.10.2014 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği,

Tamamlanan adli soruşturma sonunda, şüpheli hakkında... Cumhuriyet Başsavcılığınca taksirle yaralama suçundan dolayı 18.08.2014 tarihli ve 2014/7302 soruşturma, 2014/4103 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve kararın 01.10.2014 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği,

Daha sonra mağdurun vekaletnameli vekili tarafından... Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat edildiği ve “...Kaza nedeniyle müvekkilin sol ayak ve sol bacak diz altı bölgesi ağır yaralanmıştır. Yaralanma sonucunda kaslar, lif, tendon vs. tüm ayak fonksiyonları zarar görmüştür... Devlet Hastanesi ... Cerrahi Kliniğinde 11 gün yatarak tedavi edilmiştir. Tedavisi halen 18.08.2014 tarihinden itibaren.. Devlet Hastanesi ...Tedavi merkezinde devam etmektedir...Müvekkilin kaza sonrasında jandarma tarafından alınan ifadesinde her ne kadar şikayetçi olmadığı belirtilmiş ise de olayın sıcaklığı ile zararın ne olduğunun henüz anlaşılmadığı bir dönemde esasen böyle bir beyanın sorulması dahi anlam taşımamalıdır. Müvekkilin geçirdiği ameliyatlar, ayağındaki yaralanmanın boyutunun büyüklüğü de dikkate alınarak kazaya sebebiyet veren şüpheliden şikayetçiyiz.” açıklamalarını içeren 04.09.2014 tarihli dilekçeye istinaden başlatılan adli soruşturma sonunda, “Şüpheli hakkında Cumhuriyet Başsavcılığımızın 2014/7302 sayılı soruşturma evrakında aynı konu ile ilgili soruşturma yürütülerek 18.08.2014 tarihinde 2014/4103 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş olduğu tespit edilmiş olup, CMK 223/7. maddesi de dikkate alınarak yeniden dava açılamayacağından şüpheli hakkında kamu adına kovuşturma yapılmasına yer olmadığına,” şeklindeki gerekçeye dayalı olarak şüpheli hakkında... Cumhuriyet Başsavcılığınca taksirle yaralama suçundan dolayı 21.10.2014 tarihli ve 2014/8698 soruşturma, 2014/5618 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve anılan karara yönelik mağdur vekilinin itirazının mercii... Sulh Ceza Hâkimliğinin 14.11.2014 tarihli ve 2014/838 değişik iş sayılı kararı ile reddedildiği anlaşılmakla,

İncelenen dosya kapsamına göre; bilinçli taksirin koşullarının gerçekleşmediği somut olayda, mağdur hakkında düzenlenen genel adli muayene raporuna yansıyan tespitler ve mağdurun beyanının kazadan 4 gün sonra alınmış olması nedeniyle mağdurun hastanede ifadesi alındığı sırada şuurunun yerinde olduğu hususunda kuşku bulunmaması, şikayet hakkının olay tarihinde 18 yaşını tamamlamış olan mağdura ait olması, mağdur tarafından imzalanan resmi ifade tutanağının içeriği ve mağdurun ifade tutanağı altındaki imzasının inkarına yönelik bir iddiasının bulunmaması ve şikayet yokluğu nedeniyle şüpheli ile mağdur arasındaki uzlaştırma işleminin sonuçlandırılmamış olmasında bir isabetsizlik bulunmaması karşısında,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden,... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 21.10.2014 tarihli ve 2014/8698 soruşturma, 2014/5618 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın reddine ilişkin mercii... Sulh Ceza Hâkimliğinin 14.11.2014 tarihli ve 2014/838 değişik iş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13666, Karar No: 2023/2122, Tarih: 07.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/13666 E.  ,  2023/2122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 15. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen kesinleşmemiş kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davasında verilen ilâma dayalı olarak icra marifetiyle tahsil edilen paranın istirdadı davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince bir kısım davacılar yönünden davanın açılmamış sayılmasına, davacı ... yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; idareye karşı davalılar tarafından açılan kamulaştırmasız el atma davasında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/175 Esas, 2012/100 Karar sayılı kararıyla idare aleyhine hüküm verildiğini, Pendik 1. İcra Müdürlüğünün 2012/6522 Esas ve 2012/6520 Esas sayılı ilâmlı takipler üzerine hüküm altına alınan bedellerin davalıya haricen ödendiğini, tashih-i karar sonucu ilâmın 23.12.2013 tarihinde göreve ilişkin dava şartı nedeniyle Yargıtayca bozulduğunu, yeni esas üzerinden mahkemece devam eden yargılama sonucu verilen görev nedeniyle davanın reddine ilişkin kararının 22.12.2015 tarihinde kesinleşmesi sonucu davalılara ödenen toplam 602.460,44 TL bedelin ödeme gününden itibaren kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faizi ile birlikte müvekkil idareye ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle yetki ve zaman aşımı itirazında bulunarak huzurdaki dava ile haczen tahsil edilen 602.460,44 TL'nin haczen tahsil tarihi olan 22.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte iadesinin talep edilmesine karşın, davacı tarafça Pendik 1. İcra Müdürlüğünün 2012/6522 Esas sayılı dosyasına 567.708,44 TL ödeme yapıldığını, 39.092,40 TL tahsil harcı, 11.354,10 TL cezaevi harcı, 3.781,00 TL damga vergisi düşüldükten sonra tahsil edilen bedelin 482.887,94 TL olduğunu, Pendik 1. İcra Müdürlüğünün 2012/6520 Esas sayılı dosyasına ise, 34.752,00 TL ödeme yapıldığını, 2.278,80 TL tahsil harcı, 695,00 TL cezaevi harcı düşüldükten sonra tahsil edilen bedelin 31.778,20 TL olduğunu, davayı kabul etmemekle birlikte taraflarına net olarak ödenen bedelin talep edilmesi gerektiğini, aradaki farkın uhdelerinde olmadığını, davacı tarafından tahsil edilen bedelin 602.460,44 TL olmadığını, borçlu tarafça fazla ödenen paranın iadesi için öncelikle talepte bulunulması gerektiğini, böyle bir talep gönderilmediğinden faiz talebinin yerinde olmadığını, yani temerrüt olgusunun gerçekleşmediğini beyanla, davanın reddine, faiz talebinin reddine, karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarındaki davanın 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 150 inci maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına, davalı ... aleyhine açılan davanın hukukî yarar dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak davası olduğunu, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 40 ıncı maddesi ile düzenlenen icranın iadesi talebinin seçimlik bir yol olduğunu, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak davası olduğunu, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 40 ıncı maddesi ile düzenlenen icranın iadesi talebinin seçimlik bir yol olduğunu, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 6100 sayılı Kanun’un 114 üncü maddesi gereği hukuki yarar dava şartı olduğu, 2004 sayılı Kanun'un 5311 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile değişik 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası gereği de borçlu, icra dairesinden (daha önce yapılmış olan ilâmlı icra takibi dosyası üzerinden) icranın tamamen veya kısmen eski hâline iade edilmesini isteyebileceği ve icranın eski hâline iade edilebilmesi için borçlunun bir ilâmlı icra takibi yapmasına ve alacaklıya icra emri gönderilmesine gerek olmadığı, bu nedenle borçlunun, bu hâlde icra dairesinden icranın iadesini isteyeceği yerde ayrı bir dava açmasında hukukî yararı bulunmadığından dolayı davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığının kabulü ile davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz itirazında bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek temyiz itirazında bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kesinleşmemiş kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davasında verilen ilâma dayalı olarak icra marifetiyle tahsil edilen paranın istirdadı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2004 sayılı Kanun'un 5311 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile değişik 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2004 sayılı Kanun'un 5311 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile değişik 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; davalılar tarafından, İstanbul ili, ... ilçesi, ... köyü 5 pafta 1018 parsel sayılı taşınmaz için ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/175 Esas sayılı dosyasında, kamulaştırmasız el etmadan kaynaklanan tazminat davası açıldığı, ilgili dosyada 23.12.2013 tarihli ve 2012/100 Karar sayılı kararla tazminata hükmedilerek, tapunun iptali ile idare adına tesciline karar verildiği, kararın, Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 02.07.2012 tarihli ve 2013/21017 Esas, 2013/23580 Karar sayılı kararıyla, davanın idarî yargı yerinde görülmesi gerektiğinden bahisle bozulduğu, bozma ilâmı uyarınca, yeniden yapılan yargılamada, Mahkemenin 11.03.2014 tarihli ve 2014/62 Esas, 2014/104 Karar sayılı kararla görevsizlik kararı verildiği, görevsizlik kararının 06.04.2015 tarihinde kesinleştiği, işbu dosyanın davacılar vekili tarafından, bozmadan önceki ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/175 Esas, 2012/100 Karar sayılı ilâmın icrası için Pendik 1. İcra Müdürlüğünde takip başlatıldığı, davacı idare tarafından icra dosyalarına, 567.708,44 TL ve 34.752,00 TL olmak üzere toplam 602.460,44 TL ödeme yapıldığı, icra dosyalarının konusunu oluşturan mahkeme ilâmının bozulması ve sonuç olarak dosyada görevsizlik kararı verilmesi sebebiyle, sebepsiz hâle gelen ödemenin faiziyle birlikte davalıdan tahsili için eldeki davanın açıldığı anlaşılmıştır.

3. Bilindiği üzere 2004 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrasında "Bir ilâm hükmü icra edildikten sonra bölge adliye mahkemesince kaldırılır veya yeniden esas hakkında karar verilir ya da Yargıtayca bozulup da aleyhine icra takibi yapılmış olan kimsenin hiç veya o kadar borcu olmadığı kesin bir ilâmla tahakkuk ederse, ayrıca hükme hacet kalmaksızın icra tamamen veya kısmen eski hâline iade olunur." hükmü yer almaktadır.

4. Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre; davanın yargı yolu nedeniyle usulden reddi kararı, 2004 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen, “hiç veya o kadar borcu bulunmadığına” dair esasa yönelik kesin bir ilâm olmadığından ve 2004 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesinin olayda uygulama yeri olmadığı göz önünde bulundurulduğunda davacı idarenin hiç ya da takip miktarı kadar borçlu bulunmadığı kesin bir ilâmla esastan çözülmediğinden, bu durumda da ilâmlı takiple ödenen bedelin iade şartının gerçekleşmediğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken davanın hukukî yarar yokluğundan usulden reddine karar verilmesi sonucu itibarıyla doğrudur.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1547, Karar No: 2022/13260, Tarih: 15.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/1547 E.  ,  2022/13260 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Genç Asliye Ceza Mahkemesinin 28/04/2016 tarihli ve 2015/287 esas, 2016/67 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 21/01/2022 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Şüpheli ... hakkında, 29/08/2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Genç Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonucunda; 05/08/2015 tarihli ve 2014/1256 soruşturma, 2015/28 sayılı karar ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3.maddesi gereğince bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, erteleme kararında itiraz kanun yolu, itiraz mercii ve süresinin gösterildiği, erteleme kararının şüpheliye tebliğ edilmediği,

2- Şüphelinin 15/11/2015 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edilmesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak Genç Cumhuriyet Başsavcılığının 15/12/2015 tarihli ve 2014/1256 soruşturma, 2015/227 esas, 2015/221 sayılı iddianamesi ile Genç Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

3- Genç Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 28/04/2016 tarihli ve 2015/287 esas, 2016/67 sayılı kararı ile; kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın tebliğ edilmediği gerekçesiyle, ceza verilmesine yer olmadığına ve sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın 13/05/2016 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi :

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi :

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Genç Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05/08/2015 tarihli ve 2014/1256 soruşturma, 2015/28 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca şüpheli hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, adı geçen şüphelinin 15/11/2015 tarihinde tekrar uyuşturucu madde kullandığından bahisle kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonucunda, sanık hakkında verilen 05/08/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının tebliğ edilmemesi sebebiyle hakkında verilen denetimli serbestlik kararından haberdar olmadığından bahisle sanığın yeniden uyuşturucu madde kullanması eylemine ilişkin ceza verilmesine yer olmadığına ve sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Genç Asliye Ceza Mahkemesinin 28/04/2016 tarihli ve 2015/287 esas, 2016/67 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik inceleme konusu karar tarihleri itibarıyla herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; anılan kararlara yönelik 5237 sayılı Kanun’un 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesi ve itiraz hakkı tanınması gerektiği, itiraz hakkı tanınmadan Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı,