muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/49, Karar No: 2010/11248, Tarih: 04.05.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/49 E.  ,  2010/11248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK. nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır.” hükmü yer almaktadır.. Anılan hükümde atıf yapılan HUMK. nun 308 ve devamı maddelerinde imza inkarı halinde mahkemece yapılacak usuli işlemler düzenlenmiş; 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkralarında aynen; “Ehlihibre vasıtasıyla tahkikata karar verildiği takdirde medarı tatbik olacak yazı ve ehlihibrenin tahkikatı icra edeceği gün hakim tarafından tayin olunur. Mahkeme bu bapta ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir. Tatbika esas ittihaz olunabilecek evrak olmadığı veyahut olup da derecei kifayede bulunmadığı takdirde ehlihibre tarafından terkip olunacak ibarelerle münkir olan kimseye yazı yazdırılarak tatbikat icra olunur.” düzenlemesi yer almıştır.

Görüldüğü üzere; inkar edenin atılış tarihi itibariyle inkar edilen imzası ile yakın tarihte atılmış, uygulamaya elverişli imzalarının temin edilmesi gerekir. Uygulamaya elverişli (tatbike medar) belgeler, HUMK m. 309/3'te “ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir.” şeklinde tahdidi olarak sayılmıştır. Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir.    ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.  Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Öte yandan, her hangi bir belgedeki imza veya yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak; grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özellikleri tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. (HGK.nun 06.6.2001 tarih ve 2001/12-466 E. - 2001/483 K. sayılı kararı)

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunun, yukarıda yapılan açıklamalara ve ilkelere uygun olarak düzenlenmediği, dolayısıyla hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece yapılması gereken iş, yukarıda açıklanan yöntem ve ilkelere uygun olarak yeniden bilirkişi incelemesi yaptırmak ve oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir. Eksik incelemeye ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10949, Karar No: 2013/20203, Tarih: 20.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/10949 E.  ,  2013/20203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve 710 ada 12 parsel yönünden de irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazlardan 710 ada 13 parsel sayılı taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü, henüz parsellenmemiş arsa niteliğinde olması ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %20’sini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açıkolmak üzere, 20.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5791, Karar No: 2013/20560, Tarih: 14.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5791 E.  ,  2013/20560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada Konya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/02/2013 tarih ve 2012/304-2013/120 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; serbest muhasebeci mali müşavir olması nedeniyle serbest meslek kazanç vergisi mükellefi olduğunu, 2008 yılına ait tutmakla yükümlü olduğu Konya 9. Noterliği tarafından tasdikli serbest meslek kazanç defterini kaybettiğini, Konya SGK İl Müdürlüğü tarafından 25/01/2012 tarihinde belge ibrazı istenmesi sonucu zayi olduğunun farkına vardığını zayiatın bürosunu 2009 yılında şimdiki adresine taşınması esnasında olabileceğini ileri sürerek, kendisine zayi belgesi verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre; Davacının dilekçesinde belirttiği hususun Türk Ticaret Kanunu'nun 87/2 bendinde belirtilen olağanüstü hallerden olmadığı, davacının taşınma işlemi sırasında gerekli dikkati ve özeni göstermeyerek defterin kaybına neden olduğu kendi kusuru ile defterin kaybına neden olan davacının zayi belgesi verilmesini talep edemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 14/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/27344, Karar No: 2020/2700, Tarih: 17.02.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/27344 E.  ,  2020/2700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini beyanla kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağının olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı işçi eczane olan davalı işyerinin nöbetçi olduğu zamanlarda dini ve resmi tatil günlerinde de mesai yaptığını ileri sürmüştür. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, mahkemece dinlenen davacı tanıklarından birinin davacının resmi tatillerde çalıştığını, diğerinin çalışmadığını beyan etmesi; ancak, bu iki tanığın hesaplamaya konu dönem kapsamındaki resmi tatil günleri dikkate alındığında davalı iş yerinde kısa süreli çalıştıkları, davalı tanıklarının ise bu konuda beyanda bulunmadıkları belirtilerek davacının resmi tatil çalışma sistemine ilişkin herhangi bir ispat yapılamadığı mütalaa olunmuş, söz konusu alacağın hüküm altına alınması gerektiğinin takdiri halinde, davacı iddiasını doğrulayan tanığın kendisinin bu günlerde çalıştığını beyan etmesi sebebi ile en çok Haziran/2014- Mart/2015 arasındaki dönem için hesaplama yapılabileceği belirtilerek seçenekli olarak hesaplama yapılmıştır. Çalışma düzeninin ve bu çerçevede ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma iddiasının ispatı konusunda herkesçe bilinen genel bazı vakıaların bu noktada göz önüne alınabileceği şüphesizdir. Bu itibarla, mahkemece bilirkişice hesaplanan ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı hüküm altına alınmış ise de, eczanelerin ulusal bayram ve resmi tatil günlerinde nöbet haricinde kapalı olduğu bilinen bir gerçek olup Konya Eczacı Odası tarafından sunulan nöbet listesine göre değerlendirme yapılması gerekirken, talep de aşılarak tanık anlatımına göre davacının nöbetçi olunduğu saptanmayan birtakım ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalıştığının kabulü hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9254, Karar No: 2010/485, Tarih: 18.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/9254 E.  ,  2010/485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 14.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 2301.2008 tarih ve 2005/1002-2008/27 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,... İletişim Filimcilik ve Yayın Tic. AŞ.’nin yönetiminin müvekkili TMSF’ye devrolunduktan sonra şirket kayıtlarında yapılan incelemede usulsüzlükler yapılarak şirketin zarara uğratıldığının tespit edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak şimdilik 126.000,00 TL’nin davalılar yönetim kurulu üyeleri, denetleme kurulu üyeleri ile şirket ortaklarından müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davalı şirket merkezinin Küçükçekmece ilçesinde olduğu ve Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 19.07.2007 gün ve 336 sayılı kararı ile kurulan Bakırköy Ticaret Mahkemesi’nin yetki sınırları içinde kaldığı gerekçesiyle dosyanın Bakırköy Asliye Ticaret Mahkemesi’ne Devrine karar verilmiştir.

Kararı, bir kısım davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, bir kısım davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, bir kısım davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, 18.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6395, Karar No: 2023/1041, Tarih: 22.02.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/6395 E.  ,  2023/1041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/875 Esas, 2021/994 Karar

DAVA TARİHİ : 21.03.2019

HÜKÜM : Ret-Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Fatsa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2019/170 E.- 2021/180 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin murisi ...'in Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. Genel Müdürlüğü Fatsa Şubesinden 2 adet kredi kullandığını, söz konusu kredilerin teminatı olarak davalı Allianz Yaşam ve Emeklilik A.Ş. tarafından hayat sigortası yapıldığını, muris ...'in 16.09.2018 tarihinde ani meydana gelen hastalık sonucu vefat ettiğini, davalı tarafça sigorta teminatı kapsamında ödenmesi gerekli kredi borcunun sigortalının kronik obstrüktif akciğer hastalığı (KOAH) hastalığını kendilerinden sakladığı gerekçesiyle ödenmediğini, davalı tarafça müvekkilleri aleyhine icra takibi başlatıldığını, müvekkilinin murisi ...'in davalı tarafla akdedilen sözleşmenin tanzimi esnasında KOAH hastası olmadığını, böyle bir hastalık var ise de muris tarafından bilinmediğini, davalı sigorta şirketinden bu hastalığın gizlenmediğini, müvekkilinin murisinin davaya konu kredilerden evvel de davalı bankadan diğer davalı Allianz Yaşam ve Emeklilik A.Ş.'nin hayat sigortacısı olduğu bir çok kredi kullandığını ve ödediğini, müvekkillerinin murisinin daha önceki kredileri kullanılırken yapılan hayat sigortalarındaki sağlık durumunun işbu kredilere yapılan hayat sigortaları ile aynı şartlarda olduğunu, davalı Allianz Hayat Sigorta A.Ş. tarafından akdedilen poliçeler incelendiğinde poliçenin kredi teminatı dışında tazminat klozunu da haiz olduğunu ileri sürerek, müvekkilerinin davalı Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. Genel Müdürlüğü Fatsa Şubesi'nden kullandığı 2 adet krediden dolayı kredinin teminatı olan hayat sigortası nedeniyle borçlu olmadıklarının tespitini, fazlaya ilişkin talep ve hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik murisin vefatı nedeniyle davalı Allianz Yaşam ve Emeklilik A.Ş. tarafından tanzim olunan 20.07.2018 ve 10.04.2018 tanzim tarihli sigorta poliçeleri nedeniyle davacılara ödenmesi gerekli 1.000,00 TL maddi tazminatın murisin vefat tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; murisin davalı bankadan kullandığı kredi sözleşmesi için düzenlenen hayat sigortası poliçesinin lehtarının davalı banka olduğunu, hayat sigortası poliçelerinden kaynaklanan tazminat alacağının ilk olarak Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. Fatsa Şubesi'nce talep edilebileceğini, davanın öncelikle aktif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerektiğini, davaya konu poliçenin vefat sebebiyle iptal edildiğini, poliçelerin yıllık azalan teminat tipli poliçe olduğunu, hak sahiplerine doğrudan sabit tutar ödenmesinin bu tip poliçede söz konusu olmadığını, murisin hayat sigortası düzenlenirken sağlık beyanını imzaladığını, verdiği beyanla formda belirtilen tüm kalp ve damar hastalıkları, hipertansiyon, felç, diyabet her türlü kanser ve ruh ve sinir hastalıkları, böbrek, akciğer ve kan hastalıklarının olmadığını, tedavi görmediğini, hâlihazırda malul olmadığını, son 5 yıl içerisinde 5 günden fazla hastanede yatmasını gerektiren ameliyat olmadığını kabul, beyan, taahhüt ve tasdik ettiğini, murisin ölüm nedeninin KOAH olduğunu, hastalığın poliçe öncesinde mevcut olduğunun tespit edildiğini, sigortalının ölümüne neden olan rahatsızlığın poliçe öncesine dayandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. davaya cevap vermemiş, sonraki tarihli yazısı ile davaya muvafakat etmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davacıların murisinin ölümüne neden olan hastalığının anılan poliçe tarihlerinden önce tanısının konulduğu ve tedavi kayıtlarının bulunduğu, dain-i mürtehin olan bankanın davaya muvafakat etmediği gerekçesiyle menfi tespit davasının esastan, alacak davasının ise dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; Adli Tıp Kurumu (ATK) raporunda murisin kronik akciğer rahatsızlığının 10.01.2018 tarihinden önce ne zaman tanısının konulduğunun net olarak belirtilmediğini, murisin daha önceden aynı bankadan kredi çekerken yapılan hayat sigortaları da aynı şartlarda düzenlendiğinden bu tarihin önemli olduğunu, hayat sigortası genel şartlarında beyan yükümlülüğünün kasıtlı olarak ihlali halinde sigortacıya cayma hakkı verildiğini, bu nedenle önceki sözleşmelerin düzenlendiği koşullar ve teşhis tarihinin belirgin olması gerektiğini, murisin beyan yükümlülüğüne aykırı davranışın sonucunun ne olduğu konusunda aydınlatılmadığını, murisin kötü niyetinin ispatının da davalı sigorta şirketi üzerinde olduğunu, sözleşmede sağlık beyanı alınan kısmın matbu olduğunu, yanlış bilirkişiden alınan raporun konusunun dava dışına çıktığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıların murisine ATK raporunda geçtiği üzere 2014 yılında KOAH hastalığı tanısının konulduğu ve bu hastalığını bildiği halde kredi sözleşmesi imzalanırken düzenlenen sigorta poliçesine ilişkin beyanda bulunurken kendinde akciğer hastalığı bulunmadığına yönelik kasten gerçeğe aykırı beyanda bulunduğu ve ölümün de beyan edilmeyen KOAH ve zatüre hastalığından meydana geldiği, mahkemece verilen kararın dosyada mevcut deliller kapsamında usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hayat sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat ve menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1435 inci ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.