muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4257, Karar No: 2014/11882, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/4257 E.  ,  2014/11882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2013

NUMARASI : 2011/1242-2013/1124

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14485, Karar No: 2017/2712, Tarih: 08.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/14485 E.  ,  2017/2712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/03/2015 tarih ve 2014/25-2015/80 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, ...şma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “...”, "...", "...", "...", "..." gibi tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının, bu marka ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "..." ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı TPE’ne başvuruda bulunduğunu, 2011/70717 kod numarasını alan başvurunun, Resmi Marka Bülteninde ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığına itirazda bulunulduğunu, ancak itiraz yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa, davalı başvurusunun müvekkili markası ile iltibas yaratacak derecede benzer olduğunu, davalı markasının esas unsurunun "..." ibaresi olduğunu, zira tescil başvuru kapsamında emtialara bakıldığında, "..." ibaresinin başvuru kapsamındaki mallar açısından vasıf, kalite, coğrafi kaynak belirten bir ibare olduğunu, davalının müvekkilinin tanınmış "..." markasının ayırt edilemez derecede benzerini tescil ettirmekle markanın reklam gücünden hiçbir emek ve çaba sarf etmeksizin haksız bir fayda sağlayacağını, aynı zamanda markanın itibarına da zarar vereceğini, davalı ... ... Gıda San. ve Tic. AŞ.'nin dava konusu markayı 25.12.2013 tarihi itibariyle devraldığını beyan ettiğini, ancak bu devir işleminin TPE kayıtlarına 03.02.2014 tarihinde girdiğini, KHK m. 16/son maddesine göre, devrin kayıt edilmediği sürece tarafların markanın tescilinden doğan yetkilerini iyiniyetli üçüncü kişilere karşı ileri süremediğini, bu hüküm nedeniyle müvekkilinin itirazları ve kararlar hakkında devrin TPE Resmi Markalar Siciline kayıt ve yayımlandığı ana kadar olan hukuki ...ma göre hüküm kurulması gerektiğini, ayrıca davalının "..." markaları nedeniyle kazanılmış hakka sahip olamayacağını, zira davalının önceki tescilli markalarından farklı olduğunu ve farklı mal ve hizmetleri kapsadığını, bu nedenle davaya konu kararın hukuka aykırı olduğunu belirterek, 2013-M-8163 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, kurul kararının hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, kurul kararının hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili davalı ... ... Gıda San. ve Tic. A.Ş'nin dava konusu markayı Karaman 1. Noterliğinin 20.12.2013 tarihli ve 12360 yevmiye numaralı sözleşmesi ile devraldığını, 25.12.2013 tarihinde TPE'ye bildirdiğini, anılan devir işlemi dolayısıyla ihtilaf konusu markanın halihazırdaki sahibinin müvekkili ... ... Gıda San. ve Tic. A.Ş. olduğunu, müvekkilinin "..." ibaresinden oluşan ve "..." esas unsurlu çok sayıda markasının TPE ve WÎPO nezdinde tescilli olduğunu, davacıya ait mesnet ... markalarının genel olarak 03 ve 05. sınıflarda yer alan ve en genel tabiri ile temizlik ve güzellik malzemelerinde tescilli olduklarını, müvekkili markasının ise, 29, 30, 31 ve 32. sınıflardaki malları kapsadığını, bu nedenle markalar arasında iltibas oluşmadığını, marka işaretlerinin benzer olmadığını, bir an için markaların benzer olduğunu kabul etsek bile, başvuru konusu markanın "organik tarım ürünleri" ibaresini içermesi nedeniyle bu markanın davacının temizlik sektöründeki "..." markasını değil, gıda sektöründe tanınmış olan müvekkili şirkete ait "..." markalarını çağrıştırdığını, dolayısıyla KHK m. 8/4 şartlarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı başvurusunun standart karekterle yazılmış "... ......+şekil" ibaresinden oluştuğu, şeklin yeşil taç yapraklı bir bitki veya çiçek ortasından güneşin doğuşunu betimleyen iki boyutlu görselden ibaret olduğu ve gıda, meyve sebze gibi çekişmeli ürünlerin doğallığına gönderme içerdiği, itiraza dayanak markaların tek veya asıl unsurunun "..." ibaresinden oluştuğu, dilimizde "saf; temiz, sade, doğal" anlamına gelen "..." ve tarımsal ürünlerin üretildiği bir kişi veya müteşebbise ait toprak parçasını ifade eden "..." sözcüklerinden oluşturulan başvurunun asıl unsuru "...-..." şeklinde okunacakken, itiraza dayanak markaların "..." biçiminde telaffuz edileceği; itiraza dayanak markaların belirlenen anlamı itibariyle yüksek bir ayırt edicilige sahip olduğundan söz edilemeyeceği, ancak sabun ve 3. Sınıftaki temizlik ürünlerinde kullanımla yükselen bir ayırt ediciliğe ve tanınmışlığa sahip olduğu, dolayısıyla başvuru ve itiraza dayanak markaların işitsel, görsel ve kavramsal olarak düşük düzeyde de olsa benzer oldukları, genel izlenimlerinin de karıştırma ihtimaline neden olacak bir benzerlik içerdiği, ne varki, çekişmeli mallar ile davacının tescilli ve fiilen kullandığı markaların tanınmışlık kazandığı 3. sınıftaki malların tümüyle farklı oldukları, bu nedenle ilişki kurulması ihtimali dahil karıştırılmaları ihtimali bulunmadığı gibi somut olayda KHK 8/4 hükmünde yazılı ününden haksız yarar elde edilmesi; tanınmışlığının ve ayırt ediciliğinin zarar görmesi gibi koşullardan en az birinin gerçekleşmediği bu haliyle YİDK kararında bu isabetsizlik görülmediği gibi hükümsüzlük koşullarının da bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15652, Karar No: 2013/17020, Tarih: 03.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15652 E.  ,  2013/17020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalılar ... vd. vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden bir kısım davalılar vekili Av.... geldi. Aleyhine temyiz olunan davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece Daire bozma kararına uyulmuş ise de, gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya hata bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, bilinmeyen giderler ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise; bilirkişi kurulu raporunda, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen giderler, zirai sermaye faizi ve idarecilik masrafları düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, (1) numaralı bozma nedeni doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre ve kazanılmış haklar da gözetilerek bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 990,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12575, Karar No: 2016/9708, Tarih: 20.12.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/12575 E.  ,  2016/9708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın, ...Toptan Gıda şirketinden aldığı mal karşılığında verilen çeki bankaya ibrazı sırasında çekteki imzanın keşideciye ait olmadığından bahisle işlem yapılmadığı, davaya konu çekin keşidecisi olan... Toptan Gıda Şirketinin önceki sahibinin sanıklardan ... olduğu, sanık ...’in şirketi daha sonra ... isimli şahsa devrettiği, bu devir işleminin 23 Kasım 2005 tarih ve 6437 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde ortaklar kurulu kararı olarak tescil edildiği, devir işleminden sonra sanık ...’in şirkette herhangi bir yetkisinin kalmadığı, ...’ın yetkili olduğu, davaya konu çekteki keşideci imzasının da...’in imzası olduğu iddia edilen olayda; sanık ...’ın şirketi devralan kişinin kendisi olmadığını, isminin kullanıldığını, şirketle, bankayla ilgisinin olmadığını, suçlamaları kabul etmediğini,sanık ...’in de müştekileri tanımadığını, çekteki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını, suçlamaları kabul etmediğini savunmaları karşısında gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; sanıkların çeki sahte olarak düzenleyip düzenlemediği veya sahteliğini bilerek kullanıp kullanmadığının tespiti bakımından, çekin ön yüzündeki yazılar ve keşideci imzasının sanıklara ait olup olmadığına ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırılması, kambiyo senetlerinde yapılan sahteciliğin resmi belgede yapılmış sayılabilmesi için ilgili kambiyo senedinin Türk Ticaret Kanununda öngörülen bütün unsurlarını taşıması gerektiği, yapılan sahtecilikte aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayininin hakime ait olduğu da dikkate alınarak, çek asıllarının duruşmada mahkeme heyeti tarafından incelenip, özellikleri zapta geçirilerek suça konu çeklerin suç tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 692. maddesinde öngörülen ve bulunması zorunlu unsurları ihtiva edip etmediğinin ve iğfal kabiliyeti bulunup bulunmadığının belirlenmesinden sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesine istinaden halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 20/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2199, Karar No: 2018/12462, Tarih: 08.11.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/2199 E.  ,  2018/12462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında ...'e karşı yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın   suçun sübut bulmadığına  ve hakkında lehe hükümler uygulanması gerektiğine yönelik  temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün  ONANMASINA, 2) Sanık ... hakkında ...'ya karşı mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Mala zarar verme suçunun kasten veya olası kast ile işlenebileceği, taksirle işlenmesinin mümkün olmadığı, olası kastla mala zarar verme suçunun işlenebilmesi için, sanığın gerçekleşmesi muhtemel sonuçları öngörmesine rağmen bu sonuçları kabullenmesi, neticenin gerçekleşmesine aldırmaması ve eylemine "olursa olsun" bilinciyle devam etmesi gerektiği, taksir de ise kendi yetenekleri, algılama gücü, tecrübeleri, bilgi düzeyi ve içinde bulunduğu koşullar altında objektif olarak var olan dikkat ve özen yükümlülüğünü öngörebilecek ve yerine getirebilecek durumda olması, ancak neticenin istenmemesine rağmen sonucun meydana gelmesi gerektiği,

Somut olayımızda; Katılana ait cafede çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi sonucu çıkan arbede de internet cafedeki bilgisayarların zarar görmesi şeklindeki sanığın eyleminin taksir düzeyinde kaldığı ve mala zarar verme suçunun taksirle işlenmesinin mümkün olmadığı gözetilmeden, yasal unsurları oluşmayan atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9188, Karar No: 2017/12055, Tarih: 04.12.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/9188 E.  ,  2017/12055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dava dışı...’nun 07.10.2008 tarihinde davalıdan satın almış olduğu konutu 06.04.2011 tarihinde ...’dan taşınmazdaki tüm hisselerini hakları ve borçları ile birlikte devir aldığını, davalı tarafından taşınmazın 07.10.2010 tarihinde teslim edilmesi gerekirken 15.07.2011 tarihinde teslim edildiğini ve bu nedenle kira kaybı oluştuğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, dava dışı üçüncü kişinin davalıdan satın almış olduğu taşınmazı tüm hakları ve borçları ile birlikte devir aldığını ileri sürerek taşınmazın davalı tarafından geç teslim edilmiş olması nedeniyle oluştuğunu iddia ettiği kira kaybı alacağının tazmini amacıyla eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, gerekçeli kararda, davalı tarafından taşınmaz dava dışı üçüncü kişiye 07.10.2010 tarihinde teslim edildikten sonra davacı tarafından 18.10.2012 tarihinde taşınmazı devir aldığından kira geliri mahrumiyetinden söz edilemeyeceğinden bahisle usulden red gerekçesi oluşturulduğu gibi, taşınmazı devir protokolü ile devraldığından bahisle herhangi bir kira geliri yoksunluğunun bulunmadığı kanaati ile esastan red gerekçesi oluşturularak davanın reddine karar verilmiştir. Hemen belirtmek gerekir ki, bir davada hem usulü hem de esastan reddi gerektiren sebepler var ise davanın öncelikle usulden reddi gerekir. Bir başka deyişle görülmekte olan davada hem usulden ve hem de esastan ret gerekçesi oluşturularak karar verilmesi olanaksızdır. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bent gereğince davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21664, Karar No: 2014/31658, Tarih: 04.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/21664 E.  ,  2014/31658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/37463

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2011/476 (E) ve 2012/1178 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-30.07.2012 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen, çelik konstrüksiyon kaldırılarak yerine yapılan çatı katı bölümünün ruhsata ve imara aykırı olup olmadığı ve binanın eski hale gelip gelmediğinin tespiti açısından, ek rapor alınıp denetime olanak verecek şekilde dosyaya yansıtılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması

2-TCK'nın 184/5. maddesinde yer alan “kişinin ruhsatsız ya da ruhsata aykırı olarak yaptığı veya yaptırdığı binayı imar planına ve ruhsata uygun getirmesi halinde, bir ve ikinci fıkra hükümleri gereğince kamu davası açılmaz, açılmış olan kamu davası düşer, mahkum olunan ceza bütün sonuçlarıyla ortadan kalkar” biçimindeki düzenleme karşısında, binayı eski hale kimin getirdiği ve yıkım işleminin belediye tarafından yapılmış olması halinde de sanığın yıkım masraflarını ödeyip ödemediği araştırılarak, sonucuna göre etkin pişmanlıktan yararlanıp yararlanamayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve katılan Pendik Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25786, Karar No: 2016/16640, Tarih: 26.09.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/25786 E.  ,  2016/16640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 28.03.2016 tarih 2014/36352-2016/7349 karar sayılı ilamı ile,... Hastalıkları Hastanesine yazı yazılarak hastanenin teknik personel hizmet alım ihalelerini 2009-2013 yılları arasında üstlenen firmaların isim ve adreslerinin istenilmesi ile yazı cevabı geldiğinde ilgili firmalara yazı yazılarak davacı ile 2009-2013 yılları arasında imzalanan bireysel iş sözleşmelerinin istenilmesi için dosya yerel mahkemesine geri çevrilmiştir.

Mahkemece isim ve adresleri istenen firmalardan 2009-2013 yılları arasında imzalanan bireysel iş sözleşmeleri istenmiş, ancak 13.7.2016 tarihinde müzekkerelere cevap verilmediğinden tutanak tanzim edildiği görülmüştür.Mahkemece yazılan müzekkerelerin akıbeti sorulmamıştır.Bu nedenle;

1-Davacı işçinin uyuşmazlık konusu 2009-2013 yılları için T.C. ...'na bağlı ... Hastalıkları Hastanesi ile hizmet alım sözleşmesi kapsamında iş alan alt işveren şirketlerle yaptığı ilgili yıllara ait hizmet alım sözlşemeleri ile davacı ile 2009-2013 yılları arasında imzalanan bireysel iş sözleşmelerinin T.C ... ve ... Hastalıkları Hastanesinden de istenmesi,

2-Ayrıca önceki geri çevirme kararı uyarınca adresleri temin edilen alt işverenlere yazılan müzekkerelerin de akıbetinin sorularak, tüm belgeler getirtilip eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine 2. KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.09.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.