muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/195, Karar No: 2016/4101, Tarih: 08.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/195 E.  ,  2016/4101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm fıkrasında kanun yoluna başvurma yol ve yöntemi bildirimine ilişkin olarak "Reşit çocuklardan....un yokluğunda, diğer çocukların yüzlerine karşı talepleri ve mahkememizin kabul kararı doğrultusunda tebliğden itibaren 7 gün içinde mahkememize verilecek dilekçe veya bizzat yazdırılacak beyan ile açıklanmayan hükümler yönünden ....Ağır Ceza Mahkemesine itiraz yolu, diğer hükümler yönünden yargıtay temyiz yasa yolunun açık olduğuna, süresinde temyiz veya itiraz edilmediği takdirde kararın kesinleşeceğinin ihtarına ilişkin açık oturumda verilen karar açıkça okundu anlatıldı." şeklinde yanıltıcı ifade kullanıldığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocukların temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 08/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/8548, Karar No: 2018/7524, Tarih: 01.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/8548 E.  ,  2018/7524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklardan ...'nun Marmaris ilçesinde faaliyet gösteren İlke Optik isimli işyerinin sahibi olduğu, sanık ...'ın ise bu işyerinde mesul müdür olarak çalıştığı, diğer sanıklardan ...'in aynı optikte tezgahtar olarak çalıştığı, sanık ...'ın da aynı optikte sigortalı işçi eleman olarak çalıştığı, iş yerinden gözlük almak için gelen hastaların bir kısmına gözlük çerçevesi verilmediği halde verilmiş gibi sahte imzalı reçeteler hazırlanarak ücreti kurumdan karşılanmak suretiyle katılan ... zarara uğrattıkları ve bu şekilde resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia edilen somut olayda; sanıkların atılı suçu işlediklerine ilişkin mahkumiyetlerine yeterli delil bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 01/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16071, Karar No: 2014/35620, Tarih: 05.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/16071 E.  ,  2014/35620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/292714

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2012

NUMARASI : 2011/505 (E) ve 2012/393 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurenin ayak parmağındaki kırığın nasıl oluştuğunu bilmemesi, sanığın suçlamayı kabul etmemesi ve mağdurenin oğlu tanık Ertan'ın onu itekleyerek dışarı çıkardığını savunması karşısında mağdurenin oğlu tanık Ertan dinlenilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/362, Karar No: 2018/409, Tarih: 09.10.2018

**Ceza Genel Kurulu         2018/362 E.  ,  2018/409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Sayısı : 291-333

Tasarlayarak öldürme suçuna yardım etmeden sanık ...'ın TCK'nın 39/2-c maddesi delaletiyle 82/1-a, 39/1, 62/1, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 28.02.2014 tarih ve 99-83 sayılı resen temyize tabi hükmün, sanık müdafisi, katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından da temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 24.05.2016 tarih ve 4358-2658 sayı ile;

"a- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ile maktul ... arasında başlayan gayrimeşru ilişkinin haklarındaki hükümler onanmak suretiyle kesinleşen ve bu sanığın eşi ve kardeşleri olan diğer sanıklar tarafından öğrenildiği, olaydan önceki gece maktulün öldürülmesi hususunun tüm sanıklar tarafından birlikte konuşulduğu, sanık ...'ın yapılan plan dâhilinde maktulü yeniden cinsel ilişkiye gireceklermiş gibi eve telefonla çağırdığı, daha sonra buraya gelen sanıklar ... (.....) ve ..... tarafından maktulün öldürüldüğü anlaşılan olayda, sanığın diğer sanıklarla fikir, irade ve eylem birliği içerisinde fiil üzerinde müşterek ve tam hâkimiyet kurarak suçu birlikte işlediği ve TCK'nın 37/1. maddesi uyarınca fail olarak sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeden oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde yardım eden sıfatıyla sorumlu tutulması suretiyle eksik ceza tayini,

b- 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin iptal edilen bölümleri yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması," nedenlerinden bozulmasına oy çokluğuyla karar verilmiş,

Daire Üyesi D. Kahveci; "sanık hakkında ayrıca TCK'nın 29. maddesinin uygulanması gerektiği" görüşüyle karşı oy kullanmıştır.

Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesi ise 24.10.2016 tarih ve 291-333 sayı ile bozma kararına direnmiştir.

Direnme kararına konu resen temyize tabi bu hükmün de sanık ve müdafisi, katılanlar vekilleri ile Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.01.2018 tarihli ve 15496 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesiyle dosya, 5271 sayılı CMK'nın 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesiyle değişik 307. maddesi uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 19.06.2018 tarih ve 249-2910 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar .... ve ......hakkında suçu bildirmeme suçundan verilen beraat kararları temyiz edilmeksizin; sanıklar ... (Mustafa oğlu), ... (.....) ve ..... hakkında kasten nitelikli öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri Özel Dairece düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında kasten nitelikli öldürme suçuna yardım etmeden kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık ...’in kasten nitelikli öldürme suçuna iştirakinin TCK’nın 37/1. maddesi kapsamında “müşterek faillik” mi, yoksa TCK’nın 39. maddesi kapsamında “yardım eden” niteliğinde mi olduğunun belirlenmesine ilişkin ise de; Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 27. maddesi uyarınca öncelikle, hazır bulunduğu oturumda son söz sanığa verilmeden direnme kararı verilmesinin, savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Dairenin bozma kararından sonra 24.10.2016 tarihli oturumda sanıktan bozma ilamına karşı diyeceklerinin sorulduğu, sanık müdafisinin ve Cumhuriyet savcısının görüşünün alındığı ve hazır bulunan sanığa son söz hakkı tanınmadan duruşmaya son verilip direnme kararına konu hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır.

1412 sayılı CMUK'nın 251. maddesine benzer hükümler içeren 5271 sayılı CMK'nın "Delillerin tartışılması" başlıklı 216. maddesinin üçüncü fıkrasında; "hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir" düzenlemesi yer almaktadır. Bu hüküm uyarınca katılmış olduğu takdirde son söz mutlaka sanığa verilerek duruşma bitirilecektir. Ceza muhakemesinde sanığın en önemli haklarından biri de savunma hakkı olup hazır bulunduğu oturumda son söz sanığa verilmeden hüküm kurulması, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuracaktır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun süreklilik arz eden çok sayıdaki kararlarında açıkça belirtildiği üzere, savunma hakkı ile yakından ilgili olan son sözün sanığa ait bulunduğuna ilişkin usul kuralı emredici nitelikte olup bu kurala uyulmaması kanuna mutlak aykırılık oluşturmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun süreklilik arz eden çok sayıdaki kararlarında açıkça belirtildiği üzere, savunma hakkı ile yakından ilgili olan son sözün sanığa ait bulunduğuna ilişkin usul kuralı emredici nitelikte olup bu kurala uyulmaması kanuna mutlak aykırılık oluşturmaktadır.

Temyiz mercisince verilen bozma kararından sonra ilk derece mahkemeleri tarafından yargılamaya devam olunduğunda, dava henüz sonuçlanmamış bulunduğundan, ilk defa hüküm kurulurken "son sözün sanığa verilmesi" kuralı, bozmadan sonra başlayan yargılamalarda da "kamu davasının kesintisizliği ve sürekliliği" ilkesinin doğal bir sonucu olarak aynen geçerli olacaktır. Kovuşturmanın sona erdirilip hükmün tesis ve tefhimine geçilmesinden önce son söz alan tarafın sanık olması gerektiği şeklinde anlaşılması gereken "son sözün sanığa verilmesi" kuralına uyulmaması hâli, gerek "savunma hakkının sınırlandırılamayacağı" ilkesine, gerekse CMK'nın 216. maddesinin üçüncü fıkrasına açık aykırılık teşkil edecek ve bu durum, temyiz incelemesi aşamasında hükmün esasına geçilmeden önce bozma nedeni kabul edilecektir.

Öğretide; "Son söz sanığındır. Son sözün sanığa verilmesi, müdafaa bakımından çok önemlidir. Bunun içindir ki son sözün hazır bulunan sanığa verilmemesi mutlak temyiz sebebi, hukuka kesin aykırılık ve dolayısıyla bozma sebebi sayılmaktadır." (Nurullah Kunter-Feridun Yenisey-Ayşe Nuhoğlu, Ceza Muhakemesi Hukuku, 18. Baskı, Beta Yayınları, İstanbul 2014, s. 1484.); "Hüküm safhasına geçmeden önce son söz hazır olan sanığa verilmek zorundadır. Bu hüküm silahların eşitliği ve suçsuzluk karinesi ilkelerinin gereği olarak düzenlenmiş, uyulması zorunlu ve emredici bir hükümdür. Son sözün sanığa verilmesi bozmadan sonraki yargılamada da uyulması zorunlu bir usul kuralıdır." (Yener Ünver-Hakan Hakeri, Ceza Muhakemesi Hukuku, 7. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara 2013, cilt: 2, s. 146–149.) şeklinde görüşler ileri sürülmek suretiyle, hükmün tesis ve tefhim edildiği duruşmada hazır bulunan sanığa mutlaka son sözün verilmesi gerektiği düşüncesi ittifakla benimsenmiştir.

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin olarak yapılan değerlendirmede;

Yerel mahkemece bozmadan sonra yapılan oturumda sırasıyla sanık, sanık müdafisi ve Cumhuriyet savcısından bozmaya karşı diyecekleri sorulduktan sonra, hazır bulunan sanığa son sözü sorulmadan yargılama bitirilmek suretiyle hükmün tesis ve tefhim edilmesi, CMK'nın 216/3. maddesine açıkça aykırılık oluşturduğundan, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğuran bu usule aykırılık nedeniyle yerel mahkemenin direnme kararına konu hükmünün diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2016 tarihli ve 291-333 sayılı direnme kararına konu hükmünün, hükümden önce son sözün hazır bulunan sanığa verilmemesi isabetsizliğinden diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2016 tarihli ve 291-333 sayılı direnme kararına konu hükmünün, hükümden önce son sözün hazır bulunan sanığa verilmemesi isabetsizliğinden diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 09.10.2018 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2965, Karar No: 2020/3424, Tarih: 08.10.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/2965 E.  ,  2020/3424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, tehdit, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/05/2013 ve 11/09/2018 tarihli tebliğnameleri ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik kemik kırığına neden olacak şekilde silahla kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelenmesinde;

15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ...’un temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelenmesinde;

Sanık ...’a yüklenen 5237 sayılı TCK'nin 6136 sayılı Yasanın 13/1, 53. maddesindeki suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının suç tarihi olan 02.05.2008 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

III-Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik yağma suçundan verilen beraat kararı ile silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelenmesine gelince;

III-Sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik yağma suçundan verilen beraat kararı ile silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelenmesine gelince;

Oluş ve dosya kapsamına göre; olay günü saat 20.00 sıralarında katılan ... ile temyiz dışı bırakılan ...'ün buluştukları ve katılana ait otomobil ile mezarlık tarafına doğru gittikleri, burada yaklaşık 1 saat kadar oturarak bira içtikleri, bu sırada ...'ün bir kaç kez telefon görüşmesi yaptığı ve ...'a arayanın aynı evde birlikte yaşadığı ... olduğunu ve gitmesi gerektiğini söylediği, bunun üzerine ...'ın, ...'ü evine bırakmak için otomobili ile saat 21.30 sıralarında seyir halinde iken ...'ün uyarması üzerine durduğu ve yolun kenarında beklemekte olan sanık ...'u otomobiline aldığı, ...'un otomobilin şoför koltuğunun arkasındaki koltuğa oturduğu ve ...'a "Sen benim nişanlımı nasıl gezdirirsin" dediği, ...'ın "Daha önceden tanışıklığımız var" demesi üzerine ...'e "Bunu tanıyor musun, daha önceden beraber gezdiniz mi" diye sorduğu, ...'ün "Yoktur" demesi üzerine belinden çıkarttığı tabancayı katılanın boğazına dayayarak "Biz doğuluyuz, sizi burada yaşatmam"diyerek katılanın sağ bacağına bir el ateş edip, kemik kırığına yol açacak şekilde yaraladığı ve katılanın belinde takılı kılıf içindeki cep telefonu ile pantolonun cebindeki 20 TL'yi alarak otomobilden ... ile birlikte indiği, söz konusu cep telefonunun 26.11.2008 tarihinde ...’ün bir süre kiracı olarak oturmuş olduğu evin garajında bulunarak emniyete teslim edildiği olayda; sanığın sübut bulan eyleminin yağma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ...’un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6423, Karar No: 2008/5914, Tarih: 09.10.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/6423 E.  ,  2008/5914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 104 ada 67 parsel sayılı 4091,93 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 104 ada 39 parsel sayılı taşınmaza uygulanan ve doğu ile kuzey hudutlarında “mera” okuyan tapu kaydının miktar fazlası olarak mera niteliğiyle sınırlandırılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde ... Köyü Tüzel Kişiliğine karşı çekişmeli taşınmazın 104 ada 39 parselle bir bütün olarak adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan değerlendirme dosya içeriğine uygun bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmazın tespiti mera olarak sınırlandırılmak suretiyle yapılmış, davacı ... tarafından temyiz incelemesine konu olan mahkemenin bu dosyasında ... Köyü Tüzel Kişiliği davalı gösterilmek suretiyle dava açılmıştır. Meraların çıplak mülkiyeti Hazineye, yararlanma hakkı ilgili köy, mahalle veya kasaba halkına ait olduğundan; mera olarak sınırlandırılmak suretiyle tespiti yapılmış taşınmazlara karşı açılan davalarda husumetin ilgili köy muhtarlığı veya belediye başkanlığı yanında Hazineye de yöneltilmesi zorunludur. Hazineye husumet yaygınlaştırılmak suretiyle taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet bulunmamaktadır. Davacı ...’ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 09.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4290, Karar No: 2008/7325, Tarih: 11.06.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/4290 E.  ,  2008/7325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESPİYE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/06/1994

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden maliki oldukları Nisan 1951 tarih 43 sıra noda kayıtlı taşınmaza davalıların kullanmak suretiyle müdahale ettiklerini, davalı O... K. adına olan Ekim 1953 tarih 58 nolu tapu kaydının da mükerrer olduğunu ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve mükerrer tapu kaydının iptaline karar verilmesini istemişler, yargılama sırasında elatmanın önlenmesine ilişkin davayı atiye bırakmışlardır.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı A.A.’ın açmış olduğu davanın HUMK nun 409/5 maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına, H.Y.’ın davasının ise sabit olmadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı H.Y. vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi  raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapulu taşınmaza elatmanın önlenmesi, tapu iptal ve tescil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mahkemece kısa kararda “davanın reddine”, gerekçeli kararda ise “ davacı A..A..’ın açmış olduğu davasının HUMK nun 409/5 maddesine göre açılmamış sayılmasına, davacı H.Y.’ın açmış olduğu tapu iptal davası sabit olmadığından reddine” şeklinde hüküm kurulmuş, kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar oluşturulmuştur.

Bilindiği gibi; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.6.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1903, Karar No: 2024/4318, Tarih: 24.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/1903 E.  ,  2024/4318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1723 E., 2023/2919 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/11 E., 2022/142 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

7201 sayılı Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 21 inci maddesi gereğince, yetkili temsilci yok ise görev itibariyle temsilciden sonra gelen kimse veya evrak müdürü gibi bu işle görevlendirilmiş bir kişiye tebliğ yapılması, bu kişilerin bulunmaması durumunda bu husus tebliğ mazbatasında belirtilerek o yerdeki diğer memur veya müstahdeme yapılır.

Belirtilen açıklama ışığında somut olaya dönüldüğünde, davalı ... Emlak Proje İnş...Ltd.Şti.'ye Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli kararının, yetkilinin iş takibi yaptığının beyan edilmesi üzerine sürekli çalıştığını beyan eden şahsın imzasına tebliğ edildiği, ne var ki yukarıda belirtilen silsile ve şerhlere dikkat edilmeksizin usulsüz tebliğ yapıldığı anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli kararı, ilgili davalıya usulüne uygun tebliğ edilerek temyize ilişkin gerekli prosedür işletildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.