muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6306, Karar No: 2017/3385, Tarih: 30.03.2017

Yukarıda açıklanan ... Kararlarında ve öğretide tartışmasız kabul edilen görüşe göre sanığın hiçbir baskı altında kalmadan kendi hür iradesi ile yaptığı eylemden pişman olması ve bunun doğal sonucu olarak zarar gidermesi gerekir. İade ve tazmin cebri icra yoluyla giderilmesi halinde TCK'nın 168. maddesi uygulanmayacaktır. Sanığa ... istediği şu kadar parayı ödersen hakkında dava açılmayacak şeklinde bir ihtar yapılması sanığa manevi cebir uygulamasıdır. Müştekinin borcunu ödemezsen hapis cezası alacaksın diye adeta devletin gücü alacağın tahsilatı için manevi cebir olarak kullanılmaktadır. 765 sayılı TCK'da 523'üncü madde de düzenlendiği gibi doğrudan ödeme esas alınmış olmaktadır. Sanık pişman olmasa bile sadece tazmin veya iade ile borçtan kurtarılacağı yönünde ki ihtar üzerine (yapılan manevi cebir üzerine) borcu ödemesi ... kararları yasanın meclis tartışmaları ve Doktirine göre tartışmasız kabul edilen ve TCK 168. maddenin temelini oluşturan “Pişmanlık” temeline aykırıdır. Sadece ödeme temeline dayalıdır. Ve bunun 5237 sayılı Kanun da uygulama yeri yoktur. Sanık pişman olmuş ise bunu belirtmesi gerekir. Manevi de olsa zorla kişi “ Pişmanlığa” zorlanamaz. Bu açıkça kanunun ruhuna lafzına ve amacına aykırıdır.

Kaldı ki;

CMK. 83 maddesinde keşif hakim veya mahkeme veya naip hakim yada istinabe olunan hakim veya mahkeme ile gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılır şeklindedir. “Gecikmesinde sakınca bulunan hal derhal keşif yapılmadığı takdirde suç belirtilerinin, suç delillerinin kaybolma ihtimalini” ifade eder.

Cumhuriyet Savcısı tarafından keşif yapılmadan gerçek zararın tespiti mümkün değildir. Keşif de CMK 83. maddesi uyarınca acele işler sayılan otopsi haricinde sadece mahkemeler tarafından yapılacağı doktirinde tartışmasız kabul edilmektedir. Keşfe gidemeyen Cumhuriyet Savcısının gerçek zararı tespit etmesi fiilen mümkün değildir. Hal böyle olunca Cumhuriyet Savcısının gerçek zararı tespit etmeden yapacağı ihtar gerçeği yansıtmayacaktır. Sadece ve sadece alacaklı olan Elektrik şirketlerinin tek taraflı olarak belirleyip tespit ettikleri bedeli devletin cebri icra gücüyle hapisle korkutarak tahsil edilmesini temin edecektir. Bu da hem adalete hem de TCK 168. maddesindeki düzenlemelere aykırılık teşkil edecektir.

Ayrıca iddianame ve iade CMK 170 ve 174. maddelerinde düzenlenmiştir. CMK 170. madde iddianamede bulunması gereken zorunlu unsurları düzenlemiştir. Bunları tek tek saymıştır. CMK 174. maddesi iddianamenin iadesi müessesini düzenlenmiştir. Kamu davasının açılması Cumhuriyet Başsavcılığına verilmiş bir yetki olduğu kadar bir haktır. Dolayısıyla bazı şekil şartlarına bağlı olarak ve istisnai olarak iade düzenlenmiştir. İade halleri CMK 174. madde de tek tek sayılmıştır. Bu nedenler arasında etkin pişmanlık yoktur. Bırakın etkin pişmanlık hükümlerini resen dikkate alınması gereken şikayete bağlı suçlarda şikayet bulunup bulamadığı bile şikayete tabi olup uzlaşmaya tabi olmayan suçlar bakımından bile iade nedeni olarak kabul edilmemiştir.

Kanunun istisnai olarak saymadığı bir nedenle iddianamenin iadesinin yapılması CMK'ya ve CMK'da düzenlenen, teminat altına alınan iddia makamının yetkilerine açık müdahale anlamına gelecektir.

Tüm anlatılan hususlar birlikte dikkate alındığında 168. maddenin uygulanabilmesi için sanığın pişman olması ve bu pişmanlığa dayanarak ödemeyi gerçekleştirmesi en azından ödeme iradesini ilgili makamlara iletmesi gerekir. Bu pişman olacak kişinin yapması gereken bir eylemdir. Resen uygulanma imkanı yoktur. Dolayısıyla Bozmaya yönelik 2 numaralı çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. 1 numaralı çoğunluk görüşüne katılıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/82, Karar No: 2016/3936, Tarih: 08.03.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/82 E.  ,  2016/3936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık ... açısından yapılan incelemede; Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2- Sanık ... açısından yapılan incelemede; Sanık ...'in soruşturma aşamasında verdiği ifadesinde suça konu cep telefonunu diğer sanık ...'ın kendisine getirip satmasını istediğini beyan ettiği, kendisinin de mağdura sattığını beyan ettiği, kovuşturma aşamasında ise cep telefonunu bulduğunu ...'ın olayla ilgisinin bulunmadığını beyan ettiği, cep telefonun kovuşturma aşamasında dinlenmeyen ...'a 02.10.2012 günü yani hırsızlık eyleminden bir gün sonra satıldığının anlaşılması karşısında sanık ...'in mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08.03.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/607, Karar No: 2013/5269, Tarih: 25.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/607 E.  ,  2013/5269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra Gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Bilirkişi raporlarında dava konusu taşınmazın, taşınmaz içerisinde bulunan su kuyusundan sulandığı açıklanmak suretiyle buğday ve pamuk münavebesi esas alınarak değeri biçilmiştir. Dava konusu taşınmazın toplam yüzölçümü 344.000 m2’dir. Her ne kadar bilirkişi raporunda derin su kuyularından sulandığı belirtilmiş ise de mahkemece keşif tutanağına bu hususta hakimin gözlemi yazılmadığı gibi su kuyusunun debisi ve su kapasitesinin taşınmazın tamamına pamuk ekimine elverişli olacak şekilde sulama olanağı sağlayıp sağlamadığının kesin olarak belirlenmediği gözetilerek, mahallinde yeniden keşif yapılıp belirtilen hususlarda rapor alınmadan eksik inceleme ile taşınmazın tamamının sulu tarım arazisi kabul edilmesi sureti ile hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde beşini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

3-İrtifak hakkının tescili ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca irtifak kurulan alanların tapu kaydının iptal edilmesi,

4-Dava konusu taşınmazın enerji nakil hattı geçirilen ve bedeline hükmedilen bölümünün kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ... Genel Müdürlüğü adına tesciline karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, davalı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6305, Karar No: 2023/804, Tarih: 13.02.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/6305 E.  ,  2023/804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1461 Esas, 2021/769 Karar

DAVA TARİHİ : 19.10.2018

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/393 E., 2019/240 K.

Taraflar arasındaki marka hakkına tecavüzün tespiti, marka hükümsüzlüğü, maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın ksımen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili Federasyonun 2017/97864 sayılı "...TJJF" ve 2017/97866 sayılı "... ..." ibareli markaların sahibi olduğunu, davalının aynı alanda faaliyette bulunmak amacıyla federasyonun başına "ulusal" kelimesini ekleyerek ve her iki markayı birleştirerek 2018/08558 sayılı "ULUSAL JU-...FEDERASYONU" ibareli markayı adına tescil ettirdiğini, davalı federasyon olmadığı halde kanuna aykırı davranarak başına "ulusal" kelimesini koyarak müvekkili ile aynı alanda faaliyette bulunduğunu, davalı ile müvekkili federasyonun markalarının kapsadığı hizmetlerin de aynı olduğunu, müvekkili markasının federasyon altındaki dernekler ve halk tarafından bilindiği için davalı markasının müvekkili markaları ile ilişkilendirildiğini, bu spor dalı ile uğraşan kişilerin markaları karıştırdıklarını ve davalıya giderek kayıt yaptırdıklarını, davalının federasyon olmadığı halde bu ibareyi kullanmasının insanları kandırmaya yönelik olduğunu, müvekkili federasyon adına tescilli markanın yıllardır süren reklam faaliyetleri sebebiyle tanındığını, davalının bu markayı kullanarak haksız kazanç elde ettiğini ve müvekkili federasyonun itibarına zarar verecek şekilde markayı kullandığını ileri sürerek davalı adına tescilli 2018/08558 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, müvekkilinin markalarına tecavüzün tespiti ve önlenmesine, davalının bu marka altında kullandığı internet sitelerinin kapatılmasına, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu markanın gerçek bir federasyona ait olup müvekkilinin bu federasyonun kurucu başkanı olduğunu, Ulusal Ju...Federasyonu’nun 22.09.2017 tarihinde Ayvalık’ta kurulduğunu, Ulusal Ju...Federasyonu’nun türünün “spor ve spor ile ilgili dernekler” olarak belirlendiğini, Ulusal Ju...Federasyonu’nun kâr amacı gütmeyen spor alanında faaliyet gösteren bir sivil toplum örgütü olduğunu, müvekkilinin tescil ettirdiği markanın sadece Türkiye’de değil, yurt dışında da kabul görmüş bir marka olduğunu, davacının iddialarının aksine bilinirliğinin davacının markasından daha fazla olduğunu, davacının tescil belgesinde gösterdiği adresinin Bartın olduğunu, müvekkilinin markasının adresinin ise Ankara olduğunu, farklı şehirlerde olmaları nedeniyle müvekkili markasının davacı markasına herhangi bir etkide bulunmayacağını, her iki tarafın kullandığı logolara bakılınca birbirinden açıkça farklı olduğunu, anılan logolarda kullanılan renk ve şekillerin birbirinden farklı ve ayırt edici olup karıştırma ihtimali bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 2018/08558 sayılı "ULUSAL ...şekil" ibareli davalı markası ile "...şekil" ve "... FEDERASYONU+şekil" ibareli davacı markaları arasında başvurunun kapsadığı 41/03. sınıftaki "Spor, kültür ve eğlence hizmetleri (sinema, spor karşılaşmaları, tiyatro, müze, konser gibi kültür ve eğlence etkinlikleri için bilet sağlama hizmetleri dahil)" bakımından benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunmadığı, bunun dışında kalan 38. sınıftaki hizmetler ile 41/01, 02, 04, 05, 06, 07, 08 alt gruplarındaki hizmetler bakımından ise benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunduğu, davacı markalarının tanınmış olduklarının ispatlanamadığı, dolayısıyla 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin beşinci fıkrasında sayılan koşulların somut olayda gerçekleşmediği, davalının 41/03 alt grubundaki “spor hizmetleri” üzerinde gerçekleşen “ULUSAL JU ...+şekil” şeklindeki markasal kullanımınının 6769 sayılı Kanun'un 7 ve 29 uncu maddeleri hükümleri kapsamında davacının marka haklarına yönelik ihlal teşkil etmediği ve marka hakkına tecavüz oluşturmadığı, taraf markaları arasında karıştırılma ihtimali bulunduğu tespit edilen dava konusu davalı markasının kapsadığı 38. sınıftaki hizmetler ile 41/01, 02, 04, 05, 06, 07, 08 alt gruplarındaki hizmetler bakımından davacının tecavüz teşkil ettiğini ileri sürdüğü kullanımlar hakkında herhangi bir delil ibraz etmemiş olması nedeniyle marka hakkına tecavüz iddasının ispat edilemediği, davalı eylemleri davacının marka hakkına tecavüz teşkil etmediğinden maddi ve manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı adına tescilli 2018/08558 sayılı markanın 38. sınıftaki "Radyo ve televizyon yayın hizmetleri. Haberleşme hizmetleri (internet servisi sağlama hizmetleri dahil). Haber ajansı hizmetleri." ile 41. sınıftaki "Eğitim ve öğretim hizmetleri. Sempozyum, konferans, kongre ve seminer düzenleme, idare hizmetleri. Dergi, kitap, gazete vb. gibi yayınların basıma hazır hale getirilmesi, okuyucuya ulaştırılmasına ilişkin hizmetler (global iletişim ağları vasıtasıyla anılan hizmetlerin sağlanması da dahil). Film, televizyon ve radyo programları yapım hizmetleri. Haber muhabirliği hizmetleri, foto-muhabirliği hizmetleri. Fotoğrafçılık hizmetleri. Tercüme hizmetleri." yönünden kısmen hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemece bilirkişi raporu birebir esas alınarak hüküm kurulduğunu, oysa markalar arasında iltibas olup olmadığı hususunun hukuki bir konu olduğunu ve bu hususta bilirkişinin oy ve görüşüne başvurulamayacağını, her ne kadar müvekkili markasının, bir kısım hizmetler yönünden tanımlayıcı olduğu kabul edilmiş ise de bu kabulün doğru olmadığını, markalar arasında tüm hizmetler yönünden karıştırılma tehlikesi olduğundan markaya tecavüzün gerçekleştiğini ve maddi manevi tazminat koşullarının da oluştuğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, taraf markalarında ortak olarak yer alan ".../..." ibaresinin Japonca bir kelime olduğu ve Türkçe'de yumuşaklık sanatı anlamına geldiği, geleneksel Japon savaş sanatlarından birinin adı olarak kullanılan bu ibarenin, 41/03. sınıftaki "Spor, kültür ve eğlence hizmetleri (sinema, spor karşılaşmaları, tiyatro, müze, konser gibi kültür ve eğlence etkinlikleri için bilet sağlama hizmetleri dahil)." bakımından kimsenin tekeline bırakılamayacağı, bu itibarla anılan hizmetler yönünden bu ibarenin ortak olarak kullanılmasının iltibasa yol açmayacağı, bunun dışında kalan 41. sınıftaki hizmetler ile 38. sınıfta yer alan hizmetler yönünden ise anılan ibare tanımlayıcı nitelik taşımadığından, taraf markaları arasında bu hizmetler yönünden iltibas tehlikesinin doğacağı, davalının söz konusu ibareyi 41/03. sınıf hizmetler dışında kullandığının ispat edilemediği, 41/03. sınıftaki hizmetler yönünden anılan ibarenin kullanılmasının ise yukarıda açıklanan nedenlerle davacı markalarına tecavüz oluşturmayacağı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını yinelediklerini belirterek .../...ibaresi kimsenin tekeline bırakılamayacak nitelikte ise de davalı markasındaki işaretlerin yeterli ayrımı sağlamadığını belirterek istinaf mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, markanın hükümsüzlüğü, marka hakkına tecavüzün tespiti, önlenmesi ile maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, markanın hükümsüzlüğü, marka hakkına tecavüzün tespiti, önlenmesi ile maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı taraf mutlak ret ve nisbi ret nedenlerine dayalı olarak "ULUSAL JU-...FEDERASYONU" ibareli markanın hükümsüzlüğü isteminde bulunmuştur.

Davacı, davalının "federasyon" olmadığı halde başına "ulusal" ibaresini de eklediği markasının tescilinin halkı kandırmaya yönelik olduğu iddiasında bulunmuştur. Davacının kendi adına tescilli markayı yanıltıcı olarak tescil ettirip ettirmediği hususu bu davanın konusu olmayıp bir an için davalının bu yöndeki iddiası doğru olsa bile bu durum davalıya aynı hususta başka bir yanıltıcı marka tescil ettirme hakkı sağlamayacaktır. Olaya uygulanacak 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendine göre "Mal veya hizmetin niteliği, kalitesi veya coğrafi kaynağı gibi konularda halkı yanıltacak işaretler"in marka olarak tescili mümkün değildir. Gerçekte hiçbir ulusal ve federasyon özelliği olmadığı halde davalı markasına "ulusal" ve "federasyon" ibareleri eklenmesinin halkı tescil kapsamındaki tüm mal ve hizmetler yönünden yanıltacak nitelikte olup olmadığı hususunda Mahkemece herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın davanın yazılı gerekçe ile kısmen reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı vekilinin bozma kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7800, Karar No: 2014/12287, Tarih: 07.07.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/7800 E.  ,  2014/12287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2012/659-2014/24

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı banka vekili, müvekkili ile dava dışı G.. Ö.. arasında yapılan genel kredi sözleşmesini davalının müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzaladığını, kredi alacağının tahsili için yapılan icra takibinin davalının haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürererek itirazın iptaline, % 20 oranında tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava dışı A.. S..'in davacı bankadan çekeceği krediye kefil olmak için açığa attığı imzanın dava dışı G.. Ö..'ün davacı banka ile yaptığı kredi sözleşmesinde kullanılmasından dolayı davacı bankanın çalışanının da arasında bulunduğu kişiler hakkında açığa atılı imzanın kötüye kullanılmasından dolayı ceza mahkemesinde dava açıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalının dava dışı A..S..'in kullanacağı krediye ilişkin olarak attığı imzanın dava dışı sanıklar tarafından dava dışı G.. Ö..'ün davacı ile yaptığı kredi sözleşmesinde sahtecilik yoluyla davacının rızası ve bilgisi dışında kullanılması nedeniyle açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçundan dolayı ceza mahkemesince cezalandırılmalarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olup hüküm davacı banka vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kefil olarak imzaladığını iddia ettiği kredi sözleşmesine dayalı olarak davalı aleyhine icra takibi yapmış, itiraz üzerine itirazın iptali davası açmıştır. Mahkemece, Divriği Suh Ceza Mahkemesi'nin 2011/52 Esas 2012/125 Karar sayılı dosyasında dava dışı sanıkların cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu hükmün kesinleştiği belirtilerek ceza mahkemesinin kararı mahkeme gerekçesine esas alınmış ise de, ceza mahkamesince sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve sözkonusu kararın kesinleştiği anlaşılmıştır.

B.K.' nun 53.maddesi uyarınca ceza mahkemesinin mahkumiyet kararında tespit ettiği maddi olgu hukuk hakimini bağlar ise de, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin ceza mahkemesi kararlarının böyle bir etkiye sahip olmayacağı Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 01/02/2012 tarih, 2011/19-639 esas ve 2012/30 sayılı kararında belirtilmiştir.