muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9344, Karar No: 2011/17761, Tarih: 30.11.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/9344 E.  ,  2011/17761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, davalı ile imzalanan kira sözleşmesi uyarınca verilen 15.02.2010 tanzim, 6.09.2010 vade tarihli 9900,00 TL bedelli senet için davalının icra takibi başlattığını, kira bedellerinin tamamının davalıya ödendiğini öne sürerek senedin iptaline ve borçlu bulunmadıklarının tespitine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacı ... tarafından açılan davanın kabulüne, dava konusu bonodan dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine, davacı ve davalının tazminat istemlerinin reddine, davacı şirket tarafından açılan davanın reddine, icra takibi ihtiyati tedbir kararı ile durdurulduğundan takip konusu bono bedelinin %40 üzerinden hesaplanan 3960,00 TL icra inkar tazminatının davacı şirketten alınarak davalıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm, davacılar ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-HUMK.nun 381 maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.nun 388/son maddesi gereğince de istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389 maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK.nun 388 maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle 2011/9344-17761

davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Öte yandan kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Öte yandan kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Temyize konu davada, kısa kararda “....icra takibi ihtiyati tedbir kararı ile durdurulduğundan takip konusu bono bedelinin %40 üzerinden hesaplanan 3960,00 TL icra inkar tazminatının davacı şirketten alınarak davalıya ödenmesine, şeklinde hüküm kurulmasına rağmen, gerekçeli kararda ise “ihtiyati tedbir kararı ile takip durdurulmadığından ve yasal şartları oluşmadığından davacının haksız takip ve davalının icra inkar tazminat istemlerinin reddine “ “şeklinde hüküm kurulmuş olması, az yukarda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırıdır. Mahkemece 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacıların ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün (BOZULMASINA), 2. bent gereğince davacıların ve davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3868, Karar No: 2012/10191, Tarih: 17.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3868 E.  ,  2012/10191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazların göl mutlak koruma alanında kalan bölümlerinin dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile bu kısımların davacılar üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1839, Karar No: 2014/7327, Tarih: 18.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1839 E.  ,  2014/7327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2012/186-2013/388

-KARAR-

İflas sıra cetveline itiraz davaları süreye tabi olup, bu süre kural olarak sıra cetvelinin İcra ve İflas Kanunu'nun 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer davacı 223. maddeye göre tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Bu itibarla sıra cetvelinin hangi tarihte, hangi gazetede ilan edildiğinin tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve davacının tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır.

Bu nedenle dosyada bulunmadığı anlaşılan;

a-Davaya konu sıra cetvelinin İİK'nın 166. maddesinde belirtilen gazetelerde ilan edilmiş ise ilana ilişkin gazete nüshalarının asılları ya da tarihleri anlaşılacak şekilde çektirilen onaylı fotokopileri,

b-Davacı tarafın kayıt başvurusu sırasında tebliğe elverişli adres gösterip göstermediğine ve masraf avansı (İİK'nın .m.223) verip vermediğine ilişkin bilgiler;

c-Davalı tarafa sıra cetvelinin tebliğ edilip edilmediği, tebliğ edilmiş ise tebliğ tarihine ilişkin bilgiler,

d-Davaya konu sıra cetveli aleyhine başkaca açılan dava olup olmadığı var idiyse esas numarasının bildirilerek, dava dilekçesinin onaylı örneğinin dosya içerisine konulması ile birlikte dosyanın temyiz incelemesi için gönderilmek üzere yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

İflas Müdürlüğü'nden sorularak, cevabi yazının,

2)Açılmış olan dava ya da davalara ilişkin esas numarasının bildirilmesi halinde dava dilekçesi örneğinin ilgili mahkeme ya da mahkemelerden istendikten sonra,

Dosya içerisine konulması için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2215, Karar No: 2018/1190, Tarih: 13.06.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2215 E.  ,  2018/1190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında birleştirilerek görülen “tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırma” davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda Çat Asliye Hukuk Mahkemesince 05.10.2011 gün ve 1991/14 E., 2011/119 K. sayılı kararı ile asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen karar davacı Hazine vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 05.06.2012 gün ve 2012/7126 E., 2012/7954 K. sayılı kararı ile;

"... Dava ve birleştirilen davada, tapulama komisyonu kararı ile davalıların murisi ... adına tescil edilen ve komisyon kararına ekli krokide A harfi ile işaretli 749 parsel sayılı, C harfi ile işaretli 750 parsel sayılı, F harfi ile işaretli 751 parsel sayılı taşınmazlar ile zilyetliğe istinaden tescil edilen 608, 610, 611, 612, 613, 614, 615, 616, 659 ve 660 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile mera olarak sınırlandırılması, tescil harici bırakılan ve aynı krokide B, E ve G harfleri ile işaretli taşınmazların ise mera olarak sınırlandırılması istenmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava, tapu iptali ile mera olarak sınırlandırma istemine ilişkindir.

4342 Sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde mera; hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerler olarak tanımlanmıştır.

Aynı kanununun 4. maddesinin 3. fıkrasında, “mera, yaylak ve kışlaklar, özel mülkiyete geçirilemez, ilk fıkrasına göre de, mera, yaylak ve kışlakların kullanma hakkı bir veya birden çok köy veya belediyeye aittir. Bu yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Meralar, kamu ortak mallarından olup, maliki Hazinedir ve özel mülkiyete konu olamaz şeklindedir. Bu cümleden olarak zilyetlikle kazanılmaları da mümkün değildir. Kamu malı olmaları nedeni ile, özel mülkiyete konu olmaları mümkün bulunmayan ve tapuya tescilleri de gerekmeyen meraların, hukuki dayanaktan yoksun ve geçersiz bir işlemle tapuya bağlanması durumunda, bu tapu hukuken yokluk ifade eder. Bu tapu kaydı üzerinde iktisapta bulunan kişilerin de Türk Medeni Kanununun 712 ve 1023. maddelerinden yararlanmaları olanaksızdır. Hukuki dayanaktan yoksun ve geçersiz olan bir işlemle merayı kendi adına tescil ettiren kişiden vaki iktisaplarda geçersizdir. Bu özelliği gereği, taşınmazı kayda dayanarak iktisap eden kişinin ikinci ya da üçüncü el olması sonucu etkili olmadığından iyi niyet savı dinlenmez, 712 maddenin uygulanmasından da söz edilemez. (Gayrimenkul Davaları Halil Kılıç- Ankara 2006 S:2271)

Bu arada, üzerinde durulması gereken konulardan biri de; çekişme yaratılan tapu kaydına bağlanan ve böylece kişi adına mülkiyet hakkı oluşturulan mera kapsamındaki yere ait tapunun niteliğinin belirlenmesidir.

Meralar kamunun yararlanacağı yerlerden olup buralarda yukarıda belirtilen nitelikte tapu kaydı oluşturulmuş ise tapunun iptalinde, Anayasanın 43. Tapu Kanununun 33. Kadastro Kanununun 16. maddesi göz önüne alınarak kamu yararının bulunduğunun kabulü gerekir.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda somut olaya gelince;

Dosya içinde bulunan tapu kayıtlarının incelenmesinden, 1984 yılında yapılan tapulama sırasında 188 hektar 3000 metrekare yüzölçümlü 739 parsel sayılı taşınmaz ile 291 hektar 5930 metrekare yüzölçümlü 736 parsel sayılı taşınmazların mera olarak sınırlandırıldığı, davalıların murisinin tapulama tespitine yaptığı itiraz üzerine 28.08.1990 tarihli komisyon kararı ile, 739 parsel sayılı taşınmazın 106 hektar 3874 metrekare yüzölçümlü ve krokide A harfi ile işaretli ( 749 parsel ) ve 736 parsel sayılı taşınmazın 62 hektar 4546 metrekare yüzölçümlü C harfi ile işaretli (750 parsel), 3 hektar 5946 metrekare yüzölçümlü F harfi ile işaretli (751 parsel) sayılı taşınmazların davalıların murisine ait T. Evvel 1338 tarihli 34 numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı gerekçesi ile tespitin iptali ile davalıların murisi ... adına tesciline, krokide B, E ve G harfi ile işaretli kısımların ise tescil harici bırakılmasına karar verildiği, dava konusu 608, 610, 611, 612, 613, 614, 615, 616, 659 ve 660 parsel sayılı taşınmazların ise tapulama sırasında zilyetlik ve harici satışa dayalı olarak davalıların murisi ... adına tescil edildiği anlaşılmıştır.

3402 sayılı Kadastro Kanununun “kayıt ve belgelerin kapsamını tayin” başlığını taşıyan 20/e maddesi hükmüne göre; “ harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar, değişebilir ve genişletilmeye elverişli nitelikte ise, bunlardan gösterilen miktara itibar olunur. Ancak değişebilir ve genişletilmeye elverişli sınırlardaki taşınmaz malların kayıtları, fizik yapıları ve konumları itibariyle belli bir yeri kapsıyorsa, tespit o sınır esas alınarak yapılır” şeklindedir. Tapulama komisyonunca dava konusu taşınmazları kapsadığı belirtilen T. Evvel 338 tarihli 34 numaralı “çayır” vasfı ile tapuda kayıtlı taşınmazın miktarı 30 dönüm olup, tapulama sırasında 30 dönüm yüzölçümlü 608 parsel sayılı taşınmaza uygulanmış, bitişiğindeki 660 parsel sayılı taşınmaz ise, tapu kaydı miktar fazlası olarak zilyetliğe dayalı olarak davalılar murisi ... adına tescil edilmiştir.

Tapulama komisyonunca 749, 750 ve 751 parsel sayılı taşınmazların T. Evvel 338 tarihli 34 numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı kabul edilmiş ise de dayanak tapu kaydının Doğusu: cami yeri, Batısı: boğaz ve göl, Yusuf tariki, Güneyi: Göl, Yusuf tariki, Kuzeyi: top tepe okumaktadır. Açıklanan bu sınırlar yukarıda açıklanan değişebilir ve genişletilmeye elverişli sınırlardandır. Bu itibarla 15. 07.2011 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide A harfi ile işaretli 749 , C harfi ile işaretli 750 ve F harfi ile işaretli 751 parsel sayılı taşınmazların, bu taşınmazların bitişiğindeki meradan genişletildiğinin kabulü gerekir. Mahkemece 749, 750 ve 751 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin davanın kabulü ile mera olarak sınırlandırılmalarına karar verilmelidir.

Öte yandan, senetsizden davalıların murisi adına tescil edilen 610 parsel sayılı taşınmaz 750 parsel sayılı taşınmazın ortasında kalmakta ve etrafı tümü ile 750 sayılı parsel ile çevrilidir. Meraların zilyetlikle iktisabı mümkün olmadığından 750 parsel sayılı taşınmazın da meradan kazanıldığının kabulü gerekir.

Mahkemece açıklanan bu yönler nazara alınmadan kayıt ve belgelere aykırı ziraat bilirkişi raporuna itibar edilmek suretiyle davanın tümü ile reddi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir..."

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava tapulama sırasında davalı adına tescil edilen taşınmazlar ile tescil harici bırakılan yerlerin mera olarak sınırlandırılması istemlerine ilişkindir.

Asıl ve birleşen davada Hazine ve ... vekilleri T.Evvel 1338 tarih 34 no’lu tapu kaydı kapsamında kaldıkları gerekçesiyle tapulama komisyonu kararı ile davalı ... adına tescil edilen 749, 750 ve 751 parsel sayılı taşınmazlar ile zilyetliğe istinaden tescil edilen 608, 610, 611, 612, 613, 614, 615, 616, 659 ve 660 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile mera olarak sınırlandırılması, tescil harici bırakılan ve komisyon kararına ekli krokide B, E ve G harfleri ile işaretli taşınmazlarında mera olarak sınırlandırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Yaylasuyu köyünde bulunan tapulama komisyon kararı ile adına tescilleri yapılan 736, 739, 608, 609, 610, 611, 612, 613, 614, 615, 616, 659, ve 660 parsel sayılı taşınmazları Hülagü Saraçoğlu ve müştereklerinden 1978 yılımda satın alarak kullanmaya başladığını, taşınmazların kadimden beri şahıs mülkiyetinde olup T.Evvel 1338 tarih 34 no’lu tapu kaydı kapsamında kaldığını ve mera vasfını taşımadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Yaylasuyu köyünde bulunan tapulama komisyon kararı ile adına tescilleri yapılan 736, 739, 608, 609, 610, 611, 612, 613, 614, 615, 616, 659, ve 660 parsel sayılı taşınmazları Hülagü Saraçoğlu ve müştereklerinden 1978 yılımda satın alarak kullanmaya başladığını, taşınmazların kadimden beri şahıs mülkiyetinde olup T.Evvel 1338 tarih 34 no’lu tapu kaydı kapsamında kaldığını ve mera vasfını taşımadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalı adına kayıtlı olan 608, 610, 611, 612, 613, 614, 615, 616,749, 750, 751 parsel sayılı taşınmazların ziraat bilirkişisinin 14.07.2011 tarihli raporunda mera niteliğinde olmadığının belirlenmiş olması nedeniyle; 757 parsel içinde kalan (L) harfi gösterilen yerin zaten mera olarak tespit görmesi ve tapulama harici bırakılan B, G, E harfleri ile gösterilen yerler hakkında ise 4342 sayılı Mera Kanunu’nun 5’inci maddesinin (b) bendi uyarınca idari kararla mera olarak tahsis edilmesini talep edebilecekleri gerekçesiyle dava açmakta hukuki yararları olmadığı, her ne kadar 659 ve 660 parsel sayılı taşınmazlar hakkında ziraat bilirkişi tarafından değerlendirme yapılmamış ise de kısa kararda davanın reddine karar verilmesi nedeniyle bu parseller hakkında da davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı Hazine vekilinin temyizi üzerine hüküm, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Mahkemece dava konusu 749, 750, 751 parsel sayılı taşınmazların 608, 609, 610, 611, 612, 613, 614, 615, 616, 658, 659 ve 660 parseller ile birlikte ve bir bütün hâlinde ... ve öncesinde de maliki evvellerinin tasarrufunda tek parça çayır olarak kullanıldığı, dayanak tapunun ve vergi kayıtlarının, satış senetlerinin bu parselleri de kapsadığı, dosya içinde bulunan ziraat bilirkişi raporunda belirlendiği üzere zilyetlik ile iktisabı mümkün olan yerlerden olduğu, keşif sırasında dinlenen tarafsız bilirkişilerin ve tanıkların taşınmazların tahsisli ya da kadim mera olmadığına dair beyanda bulundukları gibi dava konusu taşınmazların bulunduğu köyde tahsisli mera olmadığının İl Özel İdaresinin yazısından da anlaşıldığı vurgulanmak suretiyle direnme kararı verilmiş; direnme kararı asıl ve birleşen davacıları tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunca usulüne uygun direnme hükmü kurulmadığı gerekçesiyle direnme kararının bozulmasına karar verilmesi üzerine yerel mahkemece önceki gerekçelerle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararını davacı Hazine vekili ve birleşen davanın davacısı olan ... vekili temyiz etmiştir.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık: T. Evvel 1338 tarih ve 34 sıra numaralı dayanak tapu kaydının sabit sınırlı mı yoksa değişebilir ve genişletilmeye elverişli sınırları mı olduğu; dava konusu 610, 749, 750 ve 751 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydı kapsamında kalıp kalmadığı; tapu kayıt miktar fazlasının zilyetlikle kazanılıp kazanılamayacağı noktalarında toplanmaktadır.

I-Birleşen dosya davacısı ... vekilinin temyizi yönünden;

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık: T. Evvel 1338 tarih ve 34 sıra numaralı dayanak tapu kaydının sabit sınırlı mı yoksa değişebilir ve genişletilmeye elverişli sınırları mı olduğu; dava konusu 610, 749, 750 ve 751 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydı kapsamında kalıp kalmadığı; tapu kayıt miktar fazlasının zilyetlikle kazanılıp kazanılamayacağı noktalarında toplanmaktadır.

I-Birleşen dosya davacısı ... vekilinin temyizi yönünden;

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında esasa girilmeden önce ilk hükmü temyiz etmeyen davacı ... vekilinin direnme kararını temyizinin mümkün bulunup bulunmadığı hususu değerlendirmeye alınmıştır.

Bilindiği üzere hukuki yarar dava şartı olduğu kadar, temyiz istemi için de aranan bir şarttır (Hukuk Genel Kurulunun 02.04.2014 gün ve 2013/19-627 E., 2014/439 K. sayılı kararı).

Yerel mahkemenin ilk kararı, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir. İlk hükmü temyiz etmeyen davacı ... vekilinin direnme kararını temyizde hukuki yararı bulunmamaktadır.

O hâlde davacı ... vekilinin direnme hükmüne yönelik temyiz isteminin hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmelidir.

II-Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

4342 sayılı Mera Kanunu’nun kapsamı 2’nci maddesinde belirlenmiştir. Buna göre Kanunun mera, yaylak ve kışlak alanları ile umuma ait çayır ve otlak alanları kapsayacağı kabul edilmiştir.

4342 Sayılı Mera Kanununun 3’üncü maddesinde mera, hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerler olarak tanımlanmıştır. Bununla birlikte bu Kanunun kapsamına giren “çayır” da 3’üncü maddenin (c) bendinde tanımlamıştır ve “Taban suyunun yüksek bulunduğu veya sulanabilen yerlerde biçilmeye elverişli, yem üretilen ve genellikle kuru ot üretimi için kullanılan yer” olarak ifade edilmiştir.

Yine aynı Kanunun 4’üncü maddesinde mera, yaylak ve kışlakların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve özel mülkiyete konu olamayacağı hususu açıkça düzenlenmiştir. Dolayısıyla diğer kamu mallarında olduğu gibi olağanüstü zamanaşımı ve zilyetlikle kazanılamayacağı gibi özel mülkiyet şeklinde tapu siciline kayıt edilmeleri de mümkün değildir.

Öncesi mera, yaylak veya kışlak olan taşınmaz kadastroca gerçek veya tüzel kişi adına özel mülkiyet şeklinde tespit edilmiş ve buna dayanılarak tapu sicili oluşmuş ise 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12’nci maddesinin üçüncü fıkrasında yazılı hak düşürücü süreye bağlı olmaksızın bu yolla oluşan tapu kaydının iptali her zaman istenebilir. Anılan hüküm kamu mallarında uygulanmaz.