muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7083, Karar No: 2014/21475, Tarih: 18.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/7083 E.  ,  2014/21475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2012/365-2013/403

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsilidavasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır.

Taşınmazın arazi niteliğinde kabulü doğru olup, alının rapor yöntem itibariyle yasa hükümlerine uygundur.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyizine gelince;

1-Dava konusu taşınmazın dosyada ve bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre objektif değer artırıcı unsur oranının %200 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük alınarak az bedele hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü, enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %2'si oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük oranda kabul edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davalıdan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3865, Karar No: 2016/2847, Tarih: 17.03.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/3865 E.  ,  2016/2847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVALILAR : HAZİNE, ... BAŞKANLIĞI,

DAHİLİ DAVALILAR: ... VE ARKADAŞLARI

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1954 yılında yapılan kadastro sırasında,... Mahallesi çalışma alanında bulunan 152 ada 38 parsel sayılı 2840 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ......mirasçıları ... ve ...'in 20 yılı aşkındır zilyetliğinde bulunduğu, ... Genel Müdürlüğü kamulaştırma sahasında olduğu ancak kamulaştırma işleminin henüz yapılmadığı belirtilerek ... ve .... tarafından Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tescil davasına konu olması nedeniyle malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit ve tescil edilmiştir. 1994 yılında yapılan imar uygulaması sonucu 4170 ada 1 parsel numarası ile 101/386 payının malik hanesi açık olarak, 248/386 payı ..., 37/386 payı ... adına tescil edilmiştir. ... payı 1998 yılında satış nedeniyle davacı ... adına tescil edilmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak malik hanesi açık olan payın adına tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında taşınmaz kamulaştırma şerhi nedeniyle 4170 ada 5 ve 6 parsellere ifraz edilerek malik hanesi 4170 ada 1 parsel sayılı taşınmaz gibi tescil edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, 152 ada 37 parsel sayılı taşınmazın imar uygulaması sonucu oluşan 4170 ada 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazların malik hanesi açık bulunan 101/386 payının Kel ...evlatları ... ve ... mirasçıları adına miras payları oranında tapuya tesciline, davalılar Hazine, ... ve ... Genel Müdürlüğü kendilerini vekille temsil ettirdiğinden 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 31/3. maddesi gereği her birine ayrı ayrı takdir edilen 300,00'er TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak Hazine'ye verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından esasa yönelik, ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, yargılama sırasında kamulaştırma sonucu 4170 ada 5 ve 6 parsel numarası alan taşınmazların evveliyatı 152 ada 38 parsel iken hükümde 152 ada 37 parsel yazılması isabetsiz olduğu gibi davalılar lehine ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edildiği halde hükmün 4. bendinde ayrı ayrı takdir edilen vekalet ücretlerinin davacıdan alınarak sadece Hazine'ye verilmesine karar verilmesi ayrıca isabetsiz ise de, yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 1. bendinin 2. paragrafının 2. satırındaki “152 ada” ibaresinden sonra gelen “37” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “38”, yine hükmün 4. bendinin son satırındaki “davacıdan alınarak” ibaresinden sonra gelen “Hazineye” ibaresinin de hükümden çıkarılarak yerine “ayrı ayrı davalılara” ibaresinin eklenmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 17.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16680, Karar No: 2012/6261, Tarih: 02.04.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/16680 E.  ,  2012/6261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali ve borç olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hükmü, davacının avukatının temyiz etmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde, “...., baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak Adalet Bakanlığına gönderilir. .... Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.

Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” düzenlemesi yer almakta olup; açık yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından kaynaklanan davada, mahkeme için öngörülen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gereğinin gözetilmemiş olması; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Yasasının geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün "3" numaralı bendindeki "6266,52" rakamları silinerek, yerine, "1000,00" rakamları yazılmasına ve hükmün bu biçimiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 02.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13369, Karar No: 2011/13386, Tarih: 21.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/13369 E.  ,  2011/13386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/10/2006

Taraflar arasındaki davadan dolayı Tekirdağ 1.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 16.10.2006 gün ve 1997/176 esas 2006/ 791 karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 07.02.2011 gün ve 13990-980 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, tapu iptali, taşınmazın sicil kaydının kütükten terkini, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkin olup, önceden hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen kararın temyizi üzerine, 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca hak düşürücü süreden dolayı davanın reddine karar verilmesi gereğine değinilerek bozulmuştur.

Gerçekten de işin esası bakımından 5841 Sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak, anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarih 2009/31 E. 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve karar 23.7.2011 tarihinde resmi gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir.

Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse de, meydana gelen Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra meydana gelen değişiklik karşısında doğru olduğu söylenemez.

Buna göre, işin esasının 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı İçtihadı birleştirme Kararına göre belirlenen kıyı kenar çizgisine göre çözüme kavuşturulacağı açıktır.

Öte yandan, çekişme konusu 1068 parsel sayılı taşınmazda davanın devamı sırasında (karardan önce) kat irtifakı kurularak oluşan bağımsız bölümlerde davalı ile birlikte dava dışı bir çok kişiler adına sicil kaydının oluştuğu anlaşılmaktadır.

O halde; bu tür davalarda, isteğin niteliğine göre kayıt malikleri arasında zorunlu dava arkadaşlığının bulunduğunun kabulü ile 1068 parsel sayılı taşınmazda tüm bağımsız bölüm maliklerinin davada yer almalarının sağlanması zorunludur.

Hal böyle olunca, dava dışı kayıt maliklerinin davada yer alması sağlanmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmiş olmasıda doğru değildir.

Tarafların, karar düzeltme isteğinin H.U.M.K.'nun 440. maddesi hükmü uyarınca kabulü ile Dairenin 07.02.2011 tarih, 2010/13990 Esas, 2011/980 karar sayılı bozma kararının ortadan kaldırılmasına, mahkemenin 16.10.2006 tarih, 1997/176 Esas-2006/791 karar sayılı kararının açıklanan gerekçelerle 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17563, Karar No: 2013/612, Tarih: 15.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2010/17563 E.  ,  2013/612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet, suça konu sürücü belgesinin delil olarak dosyada saklanmasına

5271 sayılı CMK'nun 34/2 ve 232/6. maddelerinde başvurulacak kanun yolunun, başvuru süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde gösterilmesi gerektiğinin belirtildiği, sanığın yüzüne karşı verilen 11.11.2008 gün, 2008/431 esas ve 2008/986 sayılı kararda, yasa yolu süresinin, merciinin ve şeklinin açıkça gösterildiği, bu halde sanığın süre başlangıcında tereddüde düşürüldüğünden söz edilmeyeceği cihetle, tebliğnamedeki temyizin süresinde yapıldığına ilişen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın yüzüne karşı verilen hükmü süresinden sonra temyiz ettiği, temyiz isteminin reddi gerektiği gerekçesi gösterilerek kabul ve takdir kılınmış ise de: 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 315. maddesi yerine henüz yürürlükte bulunmayan 5271 sayılı CMK’nun 296. maddeleri uyarınca temyiz talebinin reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, ek kararın hüküm fıkrasının 1. bendinde yazılı “CMK.nun 296. maddesi” ibaresinin çıkartılarak yerine “5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 315. maddesi” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan 27.11.2008 tarih, 2008/431 esas, 2008/986 sayılı ek kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4615, Karar No: 2014/8334, Tarih: 06.05.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/4615 E.  ,  2014/8334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece de genel hükümlere göre nitelendirme yapılmıştır.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 15.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 15.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/693, Karar No: 2011/3029, Tarih: 09.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/693 E.  ,  2011/3029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 3.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Sıra cetveline itiraz davaları kural olarak genel mahkemelerde görülür; itiraz sadece sıraya ilişkinse İcra Mahkemesi görevlidir.

Dosyanın incelenmesinde davacının davalı yanca girişilen takibe dayanak kıldığı bono altındaki imzanın borçlu şirketin yetkilisine ait olmadığını ve bononun alacaklılardan mal kaçırmak maksadıyla muvazaalı biçimde düzenlendiğini iddia etmiştir. Bu bakımdan itiraz alacağın esas ve miktarına yönelik olup, İcra Mahkemesi'nce görevsizlik kararı verilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma şekline göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 9.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5230, Karar No: 2018/8753, Tarih: 05.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/5230 E.  ,  2018/8753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet

Ek Karar: Temyiz talebinin reddi

Sanık ...’nin yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın, sorgusunda bildirdiği adresine yapılan tebligatın iadesi üzerine, diğer sanık ...’nın adresi gösterilerek 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu, bu nedenle sanıklardan ...’nin öğrenme üzerine verdiği 30.10.2013 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu; sanık ...’nın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın ise, sorgusunda bildirdiği adresine yapılan tebligatın iadesi üzerine, gerekçeli kararın aynı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, ancak bu adrese daha önceden tebligat yapılmadığından, belirtilen şekilde tebliğinin usulsüz olup, sanığın hükmü öğrenme ile yasal süresi içinde temyiz ettiği kabul edildiğinden; Mahkemenin 18.03.2013 tarihli sanık ...’nın temyiz isteminin reddine dair ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede:

Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 08.05.2009 tarihli iddianamesi ile tüm sanıklar hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından dava açılmasına rağmen, sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme”, sanık ... hakkında ise “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçları yönünden hüküm kurulmadığı anlaşılmış ise de, Mahkemece ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Dosya içerisinde Tuna Yılmaz adına düzenlenen 04.04.2008-10.11.2008 tarihleri arasındaki fatura asılları ile ... Beton ve ... Tic.Ltd.Şti. adına düzenlenen 03.12.2007-24.12.2007 tarihleri arasındaki fatura suretlerinin mevcut olduğu ve kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıdıkları anlaşıldığından, tebliğnamedeki bu hususa yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

... Yapı Malz.Dek.Orm.Ür.Ltd.Şti’nin ortak ve yetkilileri olan sanıkların, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık ...’nin, suçlamayı kabul etmediğini, ...ve ...adlı kişilerin yanında çaycılık yaptığını, bu kişilere vermiş olduğu vekaletnameye dayalı olarak kurulan başka şirketlerde de yasa dışı işlemler yaptıklarını, şirket merkezinin nerede olduğunu bilmediğini savunması; sanık ...’nın, bahse konu şirketi ... ile birlikte kurduklarını, ortaklığının sadece evrak üzerinde olduğunu,... ve... adlı kişilere vekalet verdiğini, şirketin bütün işlemlerinin vekaletname ile yürütüldüğünü savunması; sanık ...’ın mahkemeye hitaben yazmış olduğu 15.07.2011 tarihli yazılı savunmasında, kuruluş belgeleri dışında hiçbir evrakta imzasının olmadığını, suçların tamamının ... tarafından işlendiğini belirtmesi nedeniyle, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1- Faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını, ...ve ...'e ait olduğunu söylemeleri halinde; ...ve ...'in CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri ve faturalar kendilerine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2- ...ve ... de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara veya ...ya da ...'e ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3- Faturalardaki yazı ve imzaların, ...veya ...'e ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

4- Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara, ...veya ...'e ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

5- Kabule göre de;

a) Hükmün gerekçe kısmında, “suçun işleniş biçimi, suçun işlenişinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, meydana gelen zarar nazara alınarak cezanın alt sınırdan tespitine, cezanın sanıkların geleceği üzerindeki olası etkileri, duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde tutularak cezasından takdiren indirim yapılmasına karar vermek gerekmiştir.” denilmesine rağmen, sanıklar hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak hükümler kurulup, takdiri indirim de uygulanmayarak çelişkiye neden olunması,

b) 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinde, sanıklardan ... ve ... haklarında verilen 3 yıl 6 aylık hapis cezalarından, zincirleme suç hükümleri uyarınca 1/4 oranında artırım yapılırken, cezaların ''4 yıl 4 ay 15 gün'' yerine ''3 yıl 16 ay 15 gün'' olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

c) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

c) Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanıkların kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 05.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/102, Karar No: 2017/4380, Tarih: 25.05.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/102 E.  ,  2017/4380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a-c maddesi uyarınca Beraat

Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/12/2014 tarih, 2014/244 - 2014/431 sayılı direnme kararı, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından Dairemize gönderilmekle, dosya yeniden incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 10/06/2014 tarih, 2013/11894 Esas, 2014/14223 Karar sayılı bozma ilamı sonrası verilen inceleme konusu hükmün, ilk hükümde yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile verilmiş yeni hüküm olduğu ve direnme kararı niteliği taşımadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

2863 sayılı Kanunun “İzinsiz müdahale ve kullanma yasağı” başlıklı 9. maddesinde, “Koruma Yüksek Kurulunun ilke kararları çerçevesinde koruma bölge kurullarınca alınan kararlara aykırı olarak, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ve koruma alanları ile sit alanlarında inşai ve fiziki müdahalede bulunulamaz, bunlar yeniden kullanıma açılamaz veya kullanımları değiştirilemez. Esaslı onarım, inşaat, tesisat, sondaj, kısmen veya tamamen yıkma, yakma, kazı veya benzeri işler inşai ve fiziki müdahale sayılır” düzenlemesinin yer aldığı, Anayasa Mahkemesinin 13/10/2012 tarih ve 28440 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 11/04/2012 tarih ve 2011/18 Esas, 2012/53 sayılı kararı ile, sözü edilen düzenlemenin, Anayasanın mülkiyet hakkına ilişkin 35. maddesine ve temel haklara getirilen sınırlamaların, demokratik toplum düzeninin gereklerine uygun ve ölçülü olması ve hakkın özüne dokunmaması gerekliliğine ilişkin 13. maddesine aykırı olmadığına ve iptali isteminin reddine hükmedildiği;