muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21459, Karar No: 2017/25215, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/21459 E.  ,  2017/25215 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14018, Karar No: 2014/13371, Tarih: 11.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14018 E.  ,  2014/13371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/07/2013

NUMARASI : 2013/26-2013/495

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere ,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8462, Karar No: 2022/8554, Tarih: 03.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/8462 E.  ,  2022/8554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER :1)Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/02/2020 tarih ve 2018/459 (E), 2020/118 (K) sayılı kararı; 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b-son, 29, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası,

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13/04/2021 tarih ve 2020/1211 (E),2021/1007 (K) sayılı kararı; "istinaf başvurusununesastan reddine" dair.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13/04/2021 tarih ve 2020/1211 (E), 2021/1007 (K) sayılı kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13/04/2021 tarih ve 2020/1211 (E), 2021/1007 (K) sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine dair" hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin; eksik incelemeye, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın; suç kastı olmadığına, kendisini korumak amaçlı hareket ettiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen veya bilinmesi gereken bir durum olması nedeniyle; somut olayda av tüfeğiyle yakın mesafeden atış yapılması halinde muhakkak olan ölüm neticesinin gerçekleşebileceğinin sanık tarafından bilinmesinin gerektiği, nitekim hem ağır (6.) derecede kemik kırığı, hem hayati tehlike ve hem de organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaralanan katılanın olaydan sonra yapılan tıbbi müdahalelerle hayatta kalabildiği anlaşılmakla; kullanılan silahın etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, atış mesafesi, meydana gelen yaranın nitelikleri, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek sanığın eyleminin “kasten öldürmeye teşebbüs” suçunun unsurlarını oluşturması ihtimali nedeniyle, delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılan vekilinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13/04/2021 tarih ve 2020/1211 (E), 2021/1007 (K) sayılı mahkumiyet hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, CMK'nin 307/5. maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a. maddesi gereğince “Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4269, Karar No: 2012/1147, Tarih: 24.01.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/4269 E.  ,  2012/1147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :15.10.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle mahkemenin de kabulünde olduğu gibi, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları, davacı-davalı kadının, mahkemenin gerekçesindeki "davacı-davalı kadının çalıştığı ve gelirinin bulunduğu" şeklindeki tespitlerinin aksine her hangi bir işi, geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı-karşı davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken davacı-davalı kadının çalıştığı ve gelirinin bulunduğu şeklinde dosya kapsamı ile uygun olmayan gerekçelerle isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.01.2012
Yargıtay — Esas No: 2017/4789, Karar No: 2017/6593, Tarih: 28.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/4789 E.  ,  2017/6593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı .... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ve hafta tatili ücreti taleplerinin reddine; fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik taleplerin ise kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı .... vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları noktasında uyuşmazlık vardır.

Mahkemece, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri yönünden dava kabul edilerek, söz konusu alacakların davalı ....’den tahsiline karar verilmiştir. Eldeki davada, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri, devreden işveren davalı ....’ye yöneltilmiştir. Devir tarihi 30.06.2013 olup, dava ise ....08.2015 tarihinde açılmıştır. İşyerinin dava dışı işverene devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden, 4857 sayılı İş Kanunu’nun .... maddesi uyarınca devreden davalı işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Somut olayda, devir tarihi ile dava tarihi arasında, iki yıllık sürenin geçtiği açıktır. Bu halde, devreden işveren davalı ....’nin fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından sorumluluğunun sona erdiğinin dikkate alınmadan hüküm tesis edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6709, Karar No: 2015/13517, Tarih: 16.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/6709 E.  ,  2015/13517 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2015/6709

KARAR NO : 2015/13517

T.C.

MAHKEMESİ : BEYPAZARI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/07/2014

NUMARASI : 2013/288-2014/207

Taraflar arasında görülen davada Beypazarı Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/07/2014 gün ve 2013/288-2014/207 sayılı kararı bozan Daire’nin 02/02/2015 gün ve 2014/15753-2015/1090 sayılı kararı aleyhinde davalılar İ.. K.., S.. D.. ve G.. K.. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı .... T... Nak. İnş. Ltd. Şti. ile müvekkili banka arasında genel kredi sözleşmesi aktedildiğini, diğer davalıların ise davalı şirket lehine müşterek borçlu müteselsil kefil olduklarını, müvekkili bankanın davalı şirket lehine 10 adet teminat mektubu verdiğini, davalı şirketin sözleşmeden doğan edimlerini yerine getirmediğini ve nakit riskini ödemediğini, müvekkili bankaca kredi hesabının kat edilmesine ve teminat mektubu bedellerinin depo edilmesinin ihtar edilmesine rağmen teminat mektubu bedellerinin depo edilmediğini ileri sürerek toplam 283.500,00 TL teminat mektubu bedelinin davalılardan alınarak depo edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar İ.. K.., S.. D.., G.. K.. vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 02.02.2015 gün 2014/15753 Esas, 2015/1090 Karar, sayılı ilamında yazılı gerekçelerle bozulmuştur.

Bu kez davalılar İ.. K.., S.. D.. ve G.. K.. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar İ.. K.., S.. D.. ve G.. K.. vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar İ.. K.., S.. D.. ve G.. K.. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 16/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2616, Karar No: 2024/3747, Tarih: 04.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2616 E.  ,  2024/3747 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/476 E., 2024/639 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 8. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/205 E., 2021/796 K.

1- İlk derece mahkemesince, sıra cetvelindeki sıraya itiraz istemli şikayette şikayet olunan ... ve şikayet olunan Hazine ve Maliye Bakanlığı vekillerince şikayetin reddine karar verilmesi talep olunduğu, Antalya 9. İcra Dairesi'nin 2015/834 esas sayılı takip dosyasında Ankara İli Çankaya İlçesi Yukarı Bahçelievler Mahallesi 2770 Ada 6 parsel sayılı .... no.lu bağımsız bölümün ihalesi sonucu 16/03/2021 tarihinde düzenlenen sıra cetvelinde; 1.sırada yer alan Ankara Vergi Dairesi Başkanlığı Veraset ve Harçlar Vergi Müdürlüğü'nün haciz tarihinin 03/12/2020 tarihi olduğu, haciz tarihinin satıştan sonraki bir tarihi taşıdığı, bu nedenle 6183 sayılı Yasa'nın 1/1 maddesi gereğince hacze iştirak imkânının bulunmadığı, sıra cetvelinde 1. Sırada gösterilmesinin hatalı olduğu, yeniden sıra cetveli düzenlenmek üzere sıra cetvelinin iptaline; Antalya 9. İcra Dairesi'nin 2015/834 esas sayılı takip dosyasında Ankara İli Çankaya İlçesi Yukarı Bahçelievler Mahallesi 2770 Ada 6 parsel sayılı 2. Kat 3 no.lu bağımsız bölümün ihalesi sonucu 16/03/2021 tarihinde düzenlenen sıra cetvelinde ise; 1.sırada yer alan Antalya 9. İcra Dairesi'nin 2015/834 esas sayılı dosyasında 24/10/2016 tarihli haczin satış tarihi itibariyle geçerli olduğu, 2. sırasında yer alan Kayseri Genel İcra Dairesi'nin 2019/79660 esas sayılı dosyasında 06/08/2018 tarihli haczin satış tarihi itibari ile geçerli olduğu, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun hazırlandığı şikayetin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle 7 no.lu bağımsız bölüm için düzenlenen sıra cetveline dair şikayette şikayetin kabulüne 3 no.lu bağımsız bölüm için düzenlenen sıra cetveline dair yapılan şikayette şikayetin reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayet eden ve şikayet olunanlar Hazine ve Maliye Bakanlığı ve ... vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde şikayet olunan Hazine ve Maliye Bakanlığı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayet eden ve şikayet olunanlar Hazine ve Maliye Bakanlığı ve ... vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde şikayet olunan Hazine ve Maliye Bakanlığı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; 7 no.lu bağımsız bölümün satış tarihinin 17/11/2020 olduğu, şikayet olunan Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün haciz tarihinin ise 03/12/2020 tarihi olduğu haczin satış tarihinden sonra olması nedeniyle hacze iştirak koşulunun gerçekleşmemiş olduğu, 6183 sayılı Kanun'un 21/1. maddesine göre kamu alacağının hacze iştirak edebilmesi için satış konusu malın paraya çevrilmeden önce haciz konulmak suretiyle sıra cetvelinde yer alabileceği, buradaki paraya çevrilmeden, maksadın İ.İ..K. 106. ve devamı maddelerine göre satış olduğu zira bir malın satılmak suretiyle paraya çevrilebileceği gözetildiğinde usul ve yasaya aykırı bir durum olmadığı nazara alınarak, şikayet olunan Hazine ve Maliye Bakanlığı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayet olunan Hazine ve Maliye Bakanlığı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, temyiz eden şikayet olunan Hazine ve Maliye Bakanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 04.11.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11786, Karar No: 2010/351, Tarih: 21.01.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/11786 E.  ,  2010/351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.. İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda davacının davasının kabulü ile tahliyeye, itirazın kaldırılması talebinin reddine karar verildiği halde, gerekçeli kararda davanın kabulü ile tahliyeye karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.nun 428.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.1.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.