muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1148, Karar No: 2019/5848, Tarih: 13.06.2019

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf istemiyle önüne gelen dosya ve karar bir bütün olarak değerlendirilerek, HMK’nin 353/(1)-b maddesinde “b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak; 1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine, 2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, 3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir” düzenlemesine göre bir karar vermelidir. Bu hükümlere aykırılık halinde, aynı dosyada infazı kabil birden fazla karar ortaya çıkabileceği gibi HMK’nin 297 ve 359. maddelerine de aykırı şekilde infazda tereddüte sebebiyet verilebilecektir.

Buna göre, İlk Derece Mahkemesinin kararında usule veya yasaya aykırılık bulunduğunun tespiti halinde, bu durum yeniden yargılama yapılmasını gerektirmiyorsa, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun kısmen yerinde görüldüğü açıklanarak İlk Derece Mahkemesi kararının 353/(1)-b.2 veya 3. bentleri gereğince kaldırılarak yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekirken, yasal düzenlemeye aykırı olarak, infazda tereddüt oluşturacak şekilde bir kısım istinaf sebepleri yönünden istinaf başvurusunun HMK’nin 353/(1)-b.1 maddesine göre esastan reddine, bir kısım istinaf sebepleri yönünden ise HMK’nin 353/(1)-b.3 maddesi gereği istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle her iki taraf vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle HMK’nin 371. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre her iki taraf vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine, karardan bir suretin de İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlerer ayrı ayrı iadesine,13.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3507, Karar No: 2011/2107, Tarih: 28.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/3507 E.  ,  2011/2107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 25/03/2008 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 29/05/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız şikayet nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, davalı ile aralarında devam eden boşanma davasında, davalı eşinin yetki itirazında bulunması üzerine, dava dilekçesinde belirtildiği gibi Göksun'daki adreste oturduğuna ilişkin davalı eşinin yerleşim yeri belgelerini dosyaya sunduğunu; davalının Adıyaman Gerger'de bir sağlık ocağında çalıştığını, kendisi adına gerçeğe aykırı yerleşim yeri belgesi sağlanıp kullanıldığını belirterek cumhuriyet savcılığına şikayette bulunması üzerine hakkında sahte belge düzenlemek suçunu işlediği gerekçesiyle ceza soruşturması yürütülerek takipsizlik kararı verildiğini, yaşananlar nedeniyle haksız yere tedirgin olduğunu, soruşturma sonucunu beklemek için kurban bayramında anne ve babasının yanına gidemediğini belirterek, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı ise, yasal şikayet hakkını kullandığını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, şikayet için yeterli belirti (emare) bulunduğu gerekçesiyle istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Şikayet hakkı, diğer bir deyimle hak arama özgürlüğü; Anayasa’nın 36. maddesinde; “Herkes, meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir”şeklinde yer almıştır. Hak arama özgürlüğü bu şekilde güvence altına alınmış olup; kişiler, gerek yargı mercileri önünde gerekse yetkili kurum ve kuruluşlara başvurmak suretiyle kendilerine zarar verenlere karşı haklarının korunmasını, yasal işlem yapılmasını ve cezalandırılmalarını isteme hak ve yetkilerine sahiptir.

Anayasanın güvence altına aldığı hak arama özgürlüğünün yanında, yine Anayasanın “Temel Haklar ve Hürriyetlerin niteliği” başlığını taşıyan 12. maddesinde herkesin kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez temel hak ve özgürlüklere sahip olduğu belirtildikten başka, 17. maddesinde de, herkesin yaşama, maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkına sahip bulunduğu da düzenleme altına alınmış bulunmaktadır. Türk Medeni Kanunu’nun 24. maddesinde, kişilik haklarına yapılan saldırının unsurları belirtilmiş ve hukuka aykırılığı açıklanmıştır. 25.maddesinde ise, kişilik haklarına karşı yapılan saldırının dava yolu ile korunacağı açıklanmış, BK.nun 49. maddesinde ise saldırının yaptırımı düzenlemiştir.

Hak arama özgürlüğü ile kişilik haklarının karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin bu iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Daha az üstün olan yararın, daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Hak arama özgürlüğü, diğer özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız olmayıp kişi salt başkasını zararlandırmak için bu hakkı kullanamaz. Bu hakkın hukuken korunabilmesi ve yerinde kullanıldığının kabul edilebilmesi için şikayet edilenin cezalandırılmasını veya sorumlu tutulmasını gerektirecek yeterli kanıtların mevcut olması da zorunlu değildir. Şikayeti haklı gösterecek bazı emare ve olguların zayıf ve dolaylı da olsa varlığı yeterlidir. Bunlara dayanarak başkalarının da aynı olay karşısında davalı gibi davranabileceği hallerde şikayet hakkının kullanılmasının uygun olduğu kabul edilmelidir. Aksi halde şikayetin hak arama özgürlüğü sınırları aşılarak kullanıldığı, kişilik değerlerine saldırı oluşturduğu sonucuna varılmalıdır.

Dosya içeriğinden; davalının, davacı ile ortak evinin Göksun'da olduğunu bildiği halde, davacı hakkında, yerleşim yerine ilişkin sahte belge düzenlemek suçunu işlediği iddiası ile yeterli belirti olmadan şikayette bulunması, davalının şikayetinin haksız olduğu sonucunu doğurur.

Yerel mahkemece, açıklanan olgu ve ilkeler gözetilip davalının eyleminin hukuka aykırı olduğu sonucuna varılarak, davacı yararına somut olaya uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9314, Karar No: 2016/405, Tarih: 20.01.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/9314 E.  ,  2016/405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ile olan ticari ilişkisinden doğan alacağı tahsil amacıyla ... İcra Müdürlüğünün 2013/11899 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini belirterek davalının itirazının iptali ile %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında ticari ilişki bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporuyla da davacı tarafından davalı adına düzenlenen faturalarda yer alan vergi hesap numarası bilgilerinin dava dışı ... ait olması nedeniyle bu faturaların davalı adına düzenlenmediği, davacının faturaları ticari defterlerine dava dışı ... olarak kayıt ettiği, ayrıca davacının defterlerinde yer alan kapanış kaydında davalının borcunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı faturaya dayanarak satış bedelinin tahsili için davalı aleyhine icra takibi başlatmış, davalı akdi ilişkiyi kabul etmemiştir. Davacı tarafından mahkemeye sunulan 16.04.2013 tarihli sevk irsaliyelerinde teslim alan ve teslim eden imzalarının bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece sevk irsaliyelerinin aslı getirtilerek teslim alan imzasının kime ait olduğu belirlenip, bu imza sahibinin davalı adına mal teslim almaya yetkili şahıs olup olmadığı araştırılıp, gerektiğinde ... kayıtları da getirtilerek taraflar da isticvap edildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, mal tesliminin kime yapıldığı konusunda bir araştırma yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1724, Karar No: 2019/5392, Tarih: 22.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/1724 E.  ,  2019/5392 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulüne 15.985.95 TL maddi, 30.000 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP'ta) ve dosya arasında tebliğname olmadığı anlaşıldığından, tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31505, Karar No: 2016/4153, Tarih: 28.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/31505 E.  ,  2016/4153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanlar ile birlikte ... Şti. de ortak olduğu 15/06/2009 tarihine kadar da müdür olarak görev yaptığı yine sanığın aksi kanıtlanamayan savunmasına göre müdürlük görevinin sona ermesinden sonrada ... Şubesinde personel olarak çalıştığı bu tarihlerde şirket adına bir takım işlemler yaptığı, şirketin karar defterine ortaklardan ... adına imza attığı iddia edilmişse de; şirket ortakları olan taraflar arasındaki işlemlerin hukuki ihtilaf mahiyetinde kaldığı, özel belgede sahtecilik suçunun oluşması için ise; belgenin düzenlenmesinin yeterli olmadığı ayrıca bu belgenin kullanılması ve hukuki sonuç doğurması gerekmektedir. Her ne kadar karar defterine atılan imzalardan bir kısmı ... adına sanık ... tarafından atılmış isede bu karar defterleri herhangi bir hukuki sonuç doğurmadığı ve kullanılmadığı anlaşıldığından, sanığın suç işleme kastıyla hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeterli delil elde edilemediği gerekçesiyle sanığın beraatine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonucunda katılanlar vekilinin beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 28/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32756, Karar No: 2018/9955, Tarih: 22.05.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/32756 E.  ,  2018/9955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yer bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yer bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... ilçesi ... Mahallesi 44749 ada 1 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçlimesinde ve pilon yerleri bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı idare vekilinin tüm davacılar vekilinin ise sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü imar durumu taşınmazın üzerinden geçen enerji nakil hatlarının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %25'inden az olmayacağı gözetilmeden, daha düşük oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin az tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle ... 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idareden aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine temyiz edenlerden peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7591, Karar No: 2013/17235, Tarih: 04.06.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/7591 E.  ,  2013/17235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Alacağını tahsil etmek amacıyla tehdit ederek senet almak

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ancak;

Sanıkların, kendilerine olan borcunu ödemeyen katılanı, borç karşılığı olmak üzere senet imzalatmak için “senetleri imzalamaz isen çocukların ve senin için iyi olmaz, eve gece gelip gidiyorsun, ayağını denk al” diyerek tehdit ettiklerinin katılanın anlatımı ve bu anlatımı destekleyen tanıklar ... ve ...’ün aşamalarda birbirleri ile uyumlu ifadeleri ile anlaşılmasına karşın, yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ve tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16853, Karar No: 2014/12309, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16853 E.  ,  2014/12309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2013

NUMARASI : 2013/9-2013/15

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı tarafa yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE,03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5510, Karar No: 2015/1957, Tarih: 26.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5510 E.  ,  2015/1957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, sıra cetvelinde pay ayrılan davalının alacağının gerçek bir alacak olmadığını ileri sürerek, davalının sıra cetvelinden çıkarılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin takip borçlusuna zeytin sattığını ve karşılığında icra takibine konu 5.000,00 TL bonoyu aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının dava dışı borçluya zeytin sattığını yazılı delille kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 13.09.2013 tarih ve 3528 E., 5361 K. sayılı ilamıyla, davacı vekilinin, davanın süresinde açıldığını belgelemek amacıyla sunduğu ve alacaklısı olduğu ... İcra Müdürlüğü’nün 2007/11849 Esas sayılı dosyasındaki 25.07.2011 günlü tutanakta sıra cetvelini tebellüğ ettiği, sıra cetveline yönelik bir itirazının olmadığı ve paraların bu sıra cetveline göre dağıtılmasına muvafakat ettiğinin görüldüğü, bu durumda davacının sıra cetveline itiraz hakkından vazgeçtiğinin kabulü ile bir karar oluşturmak gerekirken, hatalı değerlendirme ile davanın esasına girilerek karar verilmesinin doğru olmadığı, öte yandan, davalının zeytin tarımı, dava dışı borçlunun ise zeytin ticareti ile uğraştığı ve takip dayanağı bonoya da zeytin ticareti ile uğraştığı unvanından anlaşılan bir şirket tarafından aval verildiği, bu itibarla, tanık beyanları başta olmak üzere, davalı yanca gösterilen diğer delillerin de bono ile birlikte değerlendirilmesi ve davalı ve davacının alacak tutarlarının, davalı ile dava dışı borçlu arasında muvazaalı bir alacak oluşturulması suretiyle davacıdan mal kaçırmak kasdını gösterip göstermeyeceği üzerinde durularak bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmelerle yazılı şekilde karar verilmiş olmasının da kabul şekli itibariyle isabetsiz bulunduğu belirtilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı yanca gösterilen delliler ile birlikte takip konusu bono birlikte değerlendirildiğinde, davalının muvazaalı bir alacak oluşturmak suretiyle davacıdan mal kaçırmak gibi bir kastının olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı yanca gösterilen delliler ile birlikte takip konusu bono birlikte değerlendirildiğinde, davalının muvazaalı bir alacak oluşturmak suretiyle davacıdan mal kaçırmak gibi bir kastının olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyulmuş ise de, bozma ilamında belirtilen davacının sıra cetveline yönelik bir itirazının olmadığına ve paraların bu sıra cetveline göre dağıtılmasına muvafakat ettiğine dair 25.07.2011 tarihli tutanak değerlendirmeksizin, bozma ilamının, yapılan yanlışlıkları mahkemenin kabulüne göre tespit edip, eleştiren son paragrafına da uyularak yapılan değerlendirme ve tartışma sonucu davanın esası hakkında hüküm kurulmuştur.

Oysa, YHGK'nın 21.03.2012 tarih ve 10-20 E., 235 K. sayılı ilamında da açıklandığı üzere, bozma sebebine göre inceleme sırası gelmemekle birlikte sadece mahkemenin hükmündeki hatanın varlığına işaret eden, hükmü o yönden eleştiren, mahkemenin aynı hataya düşmemesi için ona bir tavsiye ve yol gösterme amacına yönelik bulunan ifade ve açıklamalar ile bozma ilamlarında "kabule göre de", "kabul şekli ile" veya "kaldı ki" gibi söz dizinleriyle başlayan ifadeler usul hukuku anlamında "bozma" niteliği taşımamaktadır. Yerel mahkemelerin, bozma ilamında yer alan bu tür ifade ve açıklamalara ilişkin direnme ya da uyma kararı veremeyecekleri belirgindir. Bozmada işaret edilen bu tür ifade ve açıklamalar ile eleştirilere karşı direnilmesi veya usuli anlamda bozma niteliği taşımayan bu hususlara uyulması mümkün olmadığından, aynı hususların Hukuk Genel Kurulu'nca ya da temyiz incelemesini yapmakla görevli Dairece de incelenmesi olanaklı değildir.