muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15244, Karar No: 2017/1596, Tarih: 13.03.2017

Ne var ki, basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Dava konusu haber bütün olarak değerlendirildiğinde; haberin görünür gerçeğe uygun olduğu ve kullanılan ifadelerin davacının küçük düşürülmesini değil okuyucunun dikkatinin çekilmesini amaçladığı anlaşılmaktadır.

Yargı Etiği İlkelerine göre de; hakim, davranışlarının makul bir kişinin gözünde tasvip edilir nitelikte olmasını sağlamalı, bunun için gereken dikkat ve özeni göstermelidir.

Mahkemece kişilik haklarının ihlal edildiği sonucuna varılmış ise de açıklanan nedenlerle, dava konusu haber bütün olarak ele alınmalı ve davacının mesleği de gözetildiğinde kamu yararını haiz olduğu kabul edilmelidir. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin benzer olaylarda vermiş olduğu kararlarda basın özgürlüğü kapsamında belli ölçüde abartıya başvurmanın mümkün olduğuna (Prager ve Oberschlick v. Avusturya, 26 Nisan 1995, § 38, A serisi, No. 313) işaret edilmekte, ayrıca özel hayata yapılan müdahalenin ortaya çıkacak kamu yararından daha ağır basacak kadar ciddi olmadığı durumlarda gazetenin basın özgürlüğünün korunması gerektiğini (Haldimann ve diğerleri-İsviçre ) ifade edilmektedir.

Şu durumda, dava konusu haberin güncel ve toplumun her kesiminin ilgisini çeken, üstün kamusal yarar taşıyan bir konuya ilişkin olması gözetilerek basının haber verme hakkı toplumun da haber alma hakkı kapsamında kaldığının kabulü ile istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalının tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/938, Karar No: 2024/899, Tarih: 25.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/938 E.  ,  2024/899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2032 E., 2021/2742 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.07.2021 tarihli ve 2021/127 Esas, 2021/379 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci, dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrası, 63 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 10.11.2021 tarihli ve 2021/2032 Esas, 2021/2742 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına

4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/163 Esas sayılı dosyasında yargılanan ...'nın el konulan

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına

4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/163 Esas sayılı dosyasında yargılanan ...'nın el konulan

dijital materyallerine ilişkin hazırlanan eksport raporunda uyuşturucu madde kullanıcısı ... ile aralarında geçen mesajlaşmalarda ...'den uyuşturucu madde alacağının değerlendirilmesi ve yine Mahkememizin 2020/288 Esas sayılı dosyasına yargılanan ...''ın, ...'nin uyuşturucu madde sattığına yönelik beyanları karşısında ... hakkında iletişimin tespiti, dinlenilmesi ve kayda alınması tedbiri uygulanırken ...'nin uyuşturucu madde kullanıcısı ... ve akabinde sanık ... ile yaptığı görüşmelerde ...'nin sanık ...'dan uyuşturucu madde satın alacağının anlaşılması üzerine yapılan fiziki takipte, ... ile ...'nın görülmesi üzerine takibe başlanıldığı, şahısların bir müddet görüştükten sonra ayrıldıkları, daha sonra ...'nin, ... ile buluşarak erkek Kuaförü önünde beklemeye başladıkları, ...'ın Cumhuriyet Caddesi üzeri ... ve Güzellik Salonu yan tarafında arada beklemeye başladığı ve bir erkek şahsın geldiği, ...’la buluştuğu, birlikte 52.. plakalı aracın yanına geldikleri, araç içerisinde 3 kişinin daha olduğu, ...'ın aracın arka koltuğuna bindiği, çok kısa bir süre sonra ...’ın araçtan inerek telefonla konuşur vaziyette ayrıldığı, ... ile buluştuğu, kısa bir süre sonra ...'ın yanına geldikleri, sanık ...’ın şahıslardan ayrıldığı, ... ile ...'ın kolluk görevlileri tarafından yakalandıkları ve ...'nin pantolonunun sağ cebinden çıkartmış olduğu sigara jelatinini sarılı daralı 1,10 gram uyuşturucu maddeyi rızaen kolluk görevlilerine teslim ettiği, uzmanlık raporuna göre 0,7 gram ağırlığında yeşil renkli toz maddenin sentetik kannabinoidler grubunda yer alan MDMB -4EN-PINACA etken maddesi içerir uyuşturcu maddenin ele geçtiği olayda, tape kayıtları, uzmanlık raporları, tanık beyanları, tutanaklar, bir bütün halinde değerlendirildirmiş, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı değerlendirilmiştir gerekçesi ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler; tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler; tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin,

10.11.2021 tarihli ve 2021/2032 Esas, 2021/2742 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13123, Karar No: 2010/9594, Tarih: 07.10.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/13123 E.  ,  2010/9594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kuruma ödediği 33.708.45 TL tutarındaki gecikme zammı ve cazasının yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı kuruma ödediği 33.708.45 TL tutarındaki gecikme zammı ve cezasının, 11/10/2006 tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kabulü ile, davacı tarafın alacağı olarak 33.708.45 TL’ nın temerrüd tarihi olan 11/10/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan alınıp davacı tarafa ödenmesine karar verilmiştir.

K A R A R

Dava, davacının davalı kuruma ödediği 33.708.45 TL tutarındaki gecikme zammı ve cezasının, 11/10/2006 tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kabulü ile, davacı tarafın alacağı olarak 33.708.45 TL’ nın temerrüd tarihi olan 11/10/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan alınıp davacı tarafa ödenmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı şirketçe, şirketlerinde görev yapan 506 sayılı Yasa’ya tabi kapsam dışı personel statüsündeki personel ücreti için işveren sıfatıyla 4447 sayılı Yasa’da öngörülen issizlik sigortası primi tahakkuk ettirilmemesine yönelik davalı Kuruma yaptığı başvurusunun reddine ilişkin 02.11.2001 tarih ve 787903 sayılı davalı idare işleminin iptali ile kapsam dışı personel için davacı şirketten tahsil edilen %3 oranındaki işveren katkı payı ödemelerinin yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istemiyle ... 2. İdare Mahkemesine dava açtığı, ... 2. İdare Mahkemesince,2001/1648 E, 2003/485 K nolu, 27.03.2003 tarihli kararıyla , 04.10.2001 tarihinden önceye ilişkin kesilen issizlik sigortası primlerinin iadesi isteminin süre aşımından dolayı reddine, bu tarihten sonraya ilişkin kısmının yasal faiziyle birlikte davacı şirkete iadesine, Kurum işleminin iptaline, karar verildiği,davacı şirketin bu karar üzerine davalı Kurumdan ödenen primlerin iadesi talebinde bulunduğu, davalı Kurumca ilgili karara istinaden faiziyle birlikte 24.987.59 TL prim miktarının iade edildiği,davalı Kurumca İdare Mahkemesi kararının temyiz edildiği,Danıştay 10. Dairesinin 2003/3697 E, 2006/3738 K nolu 09.06.2006 tarihli kararıyla, davacı şirketin istihdam ettiği kapsam dışı personelin ücretinden issizlik sigortası kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek İdare Mahkemesi kararının bozulduğu, idare mahkemesi kararının bozulması üzerine , davacı şirketçe davalı Kurumdan iade aldığı prim miktarını geri ödemek istediği, davalı Kurumca gecikme zammı ve faizi olarak iade edilen 24.987.59 TL’nın yanında 33.708.45 TL daha istendiği,davacı şirketin , bu miktarı davalı Kuruma 11.10.2006 tarihinde ödediği,uyuşmazlığın davalı Kurumun İdare Mahkemesi kararına dayanarak iade ettiği issizlik sigortası primlerini , İdare Mahkemesi kararının Danıştay 10. Dairesince bozulması üzerine geri ödeyen davacı şirketten gecikme zammı ve faiz isteyip isteyemeyeceği noktasında olduğu,İdare Mahkemesinin, Danıştay'ın bozma kararından sonra dava dosyasını yeniden ele aldığı, davanın devam ettiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, davalı şirketin davalı Kurum'a prim borcu olup olmadığı ... 2. İdare Mahkemesince verilecek karar ve bu kararın kesinleşmesi ile ortaya çıkacağından mahkemece İdare Mahkemesince verilecek karar ve bu kararının kesinleşmesi beklenmeden, davacı şirketlerinde görev yapan 506 sayılı Yasa’ya tabi kapsam dışı personel statüsündeki personel için işveren sıfatıyla 4447 sayılı Yasa’da öngörülen issizlik sigortası primi kesintilerine ve bu kesintiler ile ilgili davacı şirket ve davalı Kurumca yapılan işlemlere dair belgeler istenmeden eksik araştırma ile sonuca gidilmiş olması isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, ... 2. İdare Mahkemesi kararının kesinleşmesini beklemek, davacı şirketlerinde görev yapan 506 sayılı Yasa’ya tabi kapsam dışı personel statüsündeki personel için işverenden 4447 sayılı Yasa’ya göre kesilen issizlik sigortası primi kesintilerine ve bu kesintiler ile ilgili davacı şirket ve davalı Kurumca yapılan işlemlere dair belgeleri getirtmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7962, Karar No: 2024/21191, Tarih: 26.06.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/7962 E.  ,  2024/21191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1661 E., 2016/323 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Hükümlü hakkında kurulan hükmün; hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Temyiz süresinin geçirilmiş olması nedeniyle ileri sürülen eski hale getirme istemleri hakkında inceleme ve karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 42 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yargıtay'a ait olması nedeniyle hükümlünün eski hale getirme istemini de içeren 25.10.2016 tarihli temyiz dilekçesi üzerine ve eski hale getirme talebinin reddine ilişkin 25.10.2016 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek ve bu karar kaldırılarak yapılan incelemede,

Hükümlünün, yüzüne karşı 10.03.2016 tarihinde verilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 25.10.2016 tarihinde eski hale getirme isteğini de içerir şekilde temyiz isteğinde bulunduğu, hükümlünün yüzüne karşı karar verildiğinden temyiz süresinin tefhimle başlayacağının belirtildiği, hükmün 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re'sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, hükümlünün yerinde görülmeyen eski hale getirme ve buna bağlı olarak temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,26.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1921, Karar No: 2018/4543, Tarih: 04.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/1921 E.  ,  2018/4543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi-Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi-Protokol Hükmünün Yeniden Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 176.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.04.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/4386, Karar No: 2024/3552, Tarih: 21.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/4386 E.  ,  2024/3552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/329 E., 2020/294 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... İdaresi vekili, 21.02.2008 tarihli dava dilekçesinde; Antalya ili Kundu Köyü sınırları içinde bulunan 12720 ada 1 sayılı parsel ve 12721 ada 1 parsel sayılı taşınmazların kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığını, zamanaşımı ve zilyetlik gibi sebeplerle ihtisabının mümkün olmadığını, Devlet ormanı olan bir yere sonradan tapu verilemeyeceği gibi orman sınırları içinde kalan tapularında hukukî geçerliliklerini yitireceğini belirterek taşınmazın tapusunun iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacı tarafından davalılar aleyhine açılan davanın kabulüne, dava konusu Antalya ili Aksu ilçesi ... Köyü 12720 ada 1 sayılı parsel ve 12721 ada 1 parsel sayılı taşınmazların davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 30.03.2015 tarihli ve 2014/10342 Esas, 2015/2274 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 30.03.2015 tarihli ve 2014/10342 Esas, 2015/2274 Karar sayılı kararında özetle; "davacı ... İdaresinin 21.02.2008 tarihli dava dilekçesiyle, Antalya 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/56 Esas sayılı dava dosyasında, Antalya ili, Kundu köyü sınırları içinde bulunan 12720 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kesinleşmiş orman sınırları içinde kaldığını, zamanaşımı ve zilyetlik gibi sebeplerle iktisabının mümkün olmadığını, Devlet Ormanı olan bir yere sonradan tapu verilemeyeceği gibi orman sınırları içinde kalan tapularında hukuki geçerliliklerini yitireceğini belirterek taşınmazların davalılar adına oluşturulan tapu kayıtlarının iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ettiği, yapılan yargılama sonunda mahkemece, Tapulama Mahkemesinin 1990/80 E. - 1990/246 K. sayılı kararının kesin hüküm oluşturduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın ve bu kararın temyizi üzerine de Dairenin 24.12.2012 gün ve 2012/3055 E. 2012/14901 K. sayılı ilâmıyla ''İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve taraflar arasında Antalya Asliye Hukuk Yargıçlığı'nın 02/11/1948 tarih 1947/388-761 sayılı ve Antalya Kadastro Mahkemesinin 1973/4 - 1988/107 sayılı kararı ve 16/05/1990 gün 1990/80 - 1990/246 sayılı kararlarının kesin hüküm oluşturduğu belirlenerek hüküm kurulduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına,” karar verildiği, dosyanın davacı ... İdaresinin talebi üzerine karar düzeltme aşamasında olduğu, eldeki dosyada Antalya İli, ... (...) Köyünde yapılan imar uygulaması sonucu oluşan 12720 ada 1 parsel ve 12721 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar ile Antalya 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/56 Esas sayılı dava dosyasında, Antalya İli, ... Köyü sınırları içinde bulunan, yapılan imar uygulaması sonucu oluşan 12720 ada 2 parsel sayılı taşınmazın, hem kesinleşen tahdit haritasına ve hemde yapılan imar planı uygulamasına göre kuzey ve güney istikamette birbirlerine bitişik olup ve ardışık komşu konumunda oldukları, ortada, davacı ... İdaresi tarafından 21.02.2008 tarihli dava dilekçesiyle aynı nedenle aynı gün açılan iki ayrı davanın farklı mahkemelerin esasına kaydının yapılması nedeniyle davaların kabulü ve reddi şeklinde iki ayrı karar oluştuğu, parselin biri hakkında verilecek olumlu ya da olumsuz kararın kesinleşmesi halinde diğer parsellerin hukukî durumlarını etkileyeceğinden aralarında hukukî ve fiilî bağlantı nedeniyle dava dosyalarının HMK'nin 166. maddesi gereğince öncelikle birleştirilerek ya da aynı mahkemece birlikte aynı gün yargılaması yürütülerek sonuçlandırılması gerektiği, dava konusu Antalya ili, ... (...) köyünde yapılan imar uygulaması sonucu oluşan 12720 ada 1 parsel sayılı taşınmazın arsa niteliği ile 1669.00 m2 yüzölçümlü olarak ½ şer hisse ile ... ve ... adlarına 31.12.1997 tarih ve 10402 yevmiye ile yine 12721 ada 1 parsel sayılı taşınmazın arsa niteliği ile 1731