muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/10758, Karar No: 2021/83, Tarih: 11.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/10758 E.  ,  2021/83 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAKARYA Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 13/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2) Kabule göre de; suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine", karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/24732, Karar No: 2020/3667, Tarih: 06.05.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/24732 E.  ,  2020/3667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Köprü ayağındaki çanta içerisinde bulunan ambalajında bandrol olmayan 63 paket sigaranın sanığın uhdesinde ele geçirilmemiş olması karşısında mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeksizin beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, tebliğnameye aykırı olarak 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06/05/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23983, Karar No: 2016/5266, Tarih: 16.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23983 E.  ,  2016/5266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Fındıklık niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu, enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespitinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla; davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava konusu taşınmazın bulunduğu konum nazara alındığında, fındığın verim miktarının 130 kg.'dan az olamayacağı düşünülmeden, yazılı gerekçe ile 70 kg. alınması, masrafların da brüt gelir üzerinden fazla düşülmesi suretiyle az bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın davalı idareden alınmasına, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18327, Karar No: 2020/6463, Tarih: 20.10.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/18327 E.  ,  2020/6463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.06.2006 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 16.02.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, paydaş tarafından açılan ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, ... köy civarı 75 cilt, 2 ve 3 sıra numarası ile tapulu taşınmazlarda ortaklığın giderilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 108 ada 144 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine, davacılardan ...'nın davasının 108 ada 145 parsel sayılı taşınmaz yönünden aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davacılar yönünden 108 ada 145 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın açık arttırma yoluyla satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (Ortaklığın) giderilmesi davaları paylı ve elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi mallarda paydaşlar veya ortaklar arasındaki hukuki ilişkiyi sona erdiren, birlikte mülkiyetten ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Dosyada mevcut tapu kaydı ile dayanak belgelerden dava konusu edilen ... ... mevki cilt 75, 3 sıra numaralı tapunun 136 ada 101 parsel sayılı taşınmaza uygulanmış olduğu anlaşılmıştır.

Davacıların ortaklığın giderilmesini talep ettikleri taşınmazlardan 2 sıra numaralı tapunun uygulandığı 108 ada 72 parsel sayılı taşınmazın ifraz edilerek 108 ada 144 ve 145 parsel sayılı taşınmazların oluştuğu, bu parseller yönünden mahkemece hüküm kurulduğu ancak 3 sıra numaralı tapunun uygulandığı 136 ada 101 parsel sayılı taşınmaz hakkında karar verilmediği anlaşılmıştır.

O halde mahkemece; 136 ada 101 parsel kayıt maliklerinden davada taraf olmayan kişilere husumet yöneltilerek bu parsel hakkında da bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 20.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6603, Karar No: 2008/13424, Tarih: 11.11.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/6603 E.  ,  2008/13424 K.**

**"İçtihat Metni"**

........... Şti. vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 19.2.2008 ... ve 769-48 sayılı hükmün taraflarca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, temyize cevap dilekçesinde kararı temyiz etmiş fakat harç alınmamıştır. 26.1.1985 günlü, 1984/5 Esas ve 1985/1 sayılı Yargıtay İ.B.K. uyarınca temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmemiş olduğundan HUMK.nun 434/3.maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekir.

SONUÇ:Açıklandığı şekilde işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Yargıtay'a iade edilmesine, 11.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5397, Karar No: 2017/13051, Tarih: 26.10.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/5397 E.  ,  2017/13051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı ... Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

26.9.2004 tarih ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile ... Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanuna paralel olarak, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümlerinde değişiklik yaparak istinaf ve temyiz ile ilgili hükümleri yeniden düzenleyen 18.3.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun ile İcra İflas Kanunu'na eklenen geçici 7.maddeye göre, 5311 sayılı Kanun hükümleri ... Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında uygulanır.

Alacaklı tarafından ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla başlatılan ilamsız takipte, alacaklının icra mahkemesine başvurusunda, borçluya örnek 9 ödeme emrinin usulsüz tebliğ edildiğinden borçlunun ... Ticaret Sicil Müdürlüğünden adresi sorularak bildirilen adrese, TK'nun 35. md.'ne göre ödeme emri gönderilmesi istediklerini, icra müdürlüğünün talebi yasaya uygun görerek kabul ettiğini, 16/03/2016 tarihinde ödeme emri gönderildiğini, 17/10/2016 tarihinde taşınmazların satışını istediklerini ve 22/12/2016 tarihinde müdürlükçe uygun görülen satış avansını yatırdıkları halde icra müdürlüğünün 27.12.2016 tarihli kararı ile; borçluya gönderilen ilk ödeme emri tebliğ tarihi olan 30/11/2015 tarihinden itibaren 1 yıllık süre içerisinde İİK'nun 150/e maddesi gereğince gerekli satış avansı yatırılmadığından dosyanın düşmesine karar verildiğini belirterek işlemin iptalini talep ettiği, ... 5. İcra Mahkemesi'nin 30.12.2016 tarih ve 2016/1527 E.-2016/1529 K. sayılı kararı ile alacaklının şikayetinin reddine karar verildiği, anılan karara karşı alacaklı vekilinin istinaf yoluna başvurduğu, istinaf mahkemesince; satış talep süresinin ikinci kez tebliğ edilen ödeme emri tebliği ile başlayacağı, bu esasa göre süresi içinde satış talebinde bulunulup satış avansı yatırıldığından alacaklının istinaf talebinin kabul edilerek ... 5. İcra Mahkemesi kararının ve icra müdürlüğünün 27.12.2016 tarihli kararının kaldırılmasına karar verilmiş olup bu kararın borçlu vekilince temyiz edildiği görülmektedir.

İcra emrinin tebliğ tarihi itibariyle uygulanması gereken İİK'nun 150/e maddesi hükmüne göre; taşınmaz rehninin satışının, ödeme veya icra emrinin tebliğinden itibaren bir sene içinde istenmesi gerekir. Bu sürede satışın istenmemesi ve satış avansının yatırılmaması halinde ise takip düşer.

İcra emrinin tebliğ tarihi itibariyle uygulanması gereken İİK'nun 150/e maddesi hükmüne göre; taşınmaz rehninin satışının, ödeme veya icra emrinin tebliğinden itibaren bir sene içinde istenmesi gerekir. Bu sürede satışın istenmemesi ve satış avansının yatırılmaması halinde ise takip düşer.

Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'nin içtihatlarına göre; alacaklının talebi üzerine ikinci kez borçluya ödeme emri tebliğ edilmesi halinde, borçlu açısından yeniden itiraz hakkı doğmaktadır. Ancak bu içtihat alacaklının kendi iradesi ile yeniden ödeme emri tebliği istemesi nedeniyle borçlu açısından yeni bir itiraz ve şikayet hakkı doğmaktadır.

Öte yandan, ödeme emri tebliğ işleminin usulsüzlüğü, ancak muhatabı tarafından İİK'nun 16. maddesi uyarınca süresinde şikayet konusu yapılarak tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olarak düzeltilmesi talep edilebilir. Borçluya ikinci kez ödeme emri tebliğ edilmesi, ona yeniden itiraz hakkı verir ise de, satış isteme süresinin, ikinci kez çıkarılan icra veya ödeme emri tebliğinden başlatılmak sureti ile alacaklının satış isteme süresinin uzatılması sonucunu doğurmaz. Aksi halde, satış isteme süresini kaçıran alacaklının, borçluya yeniden ödeme veya icra emri tebliğ ettirmek sureti ile yeniden satış talebinde bulunma hakkı kazanmasına neden olur.

Somut olayda, örnek 9 nolu ödeme emrinin, borçlu şirkete, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi uyarınca 30.11.2015 tarihinde tebliğ edildiği, alacaklı vekilinin 19.02.2016 tarihli talebi ile icra müdürlüğünce, ilk gönderilen ödeme emrinin usulsüz tebliğ edildiğinden bahisle borçluya 16.03.2016 tarihinde ödeme emrinin yeniden tebliğ edildiği, alacaklının, 17.10.2016 tarihinde satış istediği, satış avansını ise 22.12.2016 tarihinde yatırdığı anlaşılmaktadır. Bu durumda alacaklı tarafından bir yıllık süre içerisinde satış talep edildiği kabul edilse bile, satış avansı, anılan süre geçirildikten sonra 22.12.2016 tarihinde yatırıldığından, İİK'nun 150/e maddesi gereğince takibin düşmesine karar verilmesi gerekmektedir.

O halde, ... Adliye Mahkemesince, alacaklının istinaf başvurusunun, HMK’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekirken, HMK'nun 353/3.maddesi gereğince ... 5. İcra Mahkemesinin 30/12/2016 tarih ve 2016/1527 esas 2016/1529 karar sayılı ilamının kaldırılmasına, ... 18. İcra Müdürlüğünün 2015/391 esas sayılı dosyasında verilen 27/12/2016 tarihli kararın kaldırılmasına ilişkin ... Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz isteminin kabulü ile ... Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), dosyanın ... Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 26/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2209, Karar No: 2018/775, Tarih: 07.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2209 E.  ,  2018/775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 29.01.2015 tarihli duruşma tutanağında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21323, Karar No: 2014/15675, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21323 E.  ,  2014/15675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 21. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2013/153-2013/172

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321 .maddesinin 2.fıkrasına göre: kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığımın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları ver almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK'nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun'ıın 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hiikme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temy iz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. ve 433. delerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE. 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5873, Karar No: 2018/6787, Tarih: 17.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/5873 E.  ,  2018/6787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmü katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın katılanın sahibi olduğu dershanede müdür olarak çalıştığı dönemde, çek keşide etmeye yetkisi olmadığı halde suça konu çeki keşide ederek kullandığı, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamına göre, katılanın dershaneye devir almasından önce, sanık ... ile katılan ..., müşteki ... ve dosya kapsamında tanık olarak beyanına başvurulan ...'ın resmi ve gayri resmi olarak dershaneyi ortak olarak birlikte işlettikleri, sanık ...'nın şirketin müdürü olduğu ve aynı zamanda mali işleri ile ilgilendiği, ödeme ve tahsilat işleri ile de ilgilendiğinin tanık, mağdur, müşteki ve katılanların beyanlarından anlaşıldığı, sanık ...'nın çeklere imzaları kendisinin attığı, diğer ortakların bundan haberdar olduğunu, daha önce aynı şekilde sanık tarafından keşide edilip ödenen birçok çek olduğunun anlaşılması karşısında sanık hakkında veirlen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığın atılı suçu işlemeye yönelik kast ile hareket etmediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin atılı suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazının reddi ile hükmün ONANMASINA, 17/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.