muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17738, Karar No: 2025/196, Tarih: 07.01.2025

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın eylemlerinin örgüt hiyerarşisine dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk içeren yeterli örgütsel faaliyet kapsamında kabul edilemeyeceği değerlendirilerek, bu eylemler nedeni ile örgüt üyesi olarak kabul edilmesine yasal olanak bulunmamakta ise de; sanığın eylemlerinin örgüte yardım etme suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerekirken delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde silahlı terör örgütüne üye olma suçu yönünden mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/25806, Karar No: 2010/32401, Tarih: 01.12.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/25806 E.  ,  2010/32401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

13.03.2008 tarihinde yüze karşı verilen hükmü, yasal bir haftalık temyiz süresinden sonra 21.03.2008 günü temyiz eden sanık müdafiinin, süresinde olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK.’nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 01.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/41973, Karar No: 2013/34403, Tarih: 23.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/41973 E.  ,  2013/34403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

3213 sayılı Maden Kanunu uyarınca “Madenler Devletin hüküm ve tasarrufu altında olup, içinde bulundukları arzın mülkiyetine tabi değildir. Maden ruhsatları ve buluculuk hakkı, devredilebilir. İşletme izni devredilemez. İşletme ruhsatı bir bütün olarak ve yönetmelikte belirtilecek esaslar çerçevesinde devredilebilir. Bütün maden hakları ve faaliyetleri ile ilgili teknik ve mali konuları havi maden sicili, yönetmelikte belirtildiği şekilde Genel Müdürlük tarafından tutulur. Maden haklarının devir, intikal, haciz, rehin ve ipotek veya sona erme durumları bu sicile işlenir.  Maden sicili alenidir. İlgililer sicil kayıtlarının maden sicil memurlarından biri huzurunda gösterilmesini isteyebilir. Maden sicilindeki kayıtların bilinmediği iddia edilemez. Madenler üzerine iktisap edilecek haklar tescil edilmedikçe hüküm ifade etmez”.

Maden Kanunu Uygulama Yönetmeliği’ne göre ise “Maden ruhsatları ve sertifikaları talep halinde, hukuki bir sakınca bulunmadığı takdirde, Kanunun 6 ncı maddesindeki maden haklarını kullanma ile ilgili şartları taşıyan gerçek veya tüzel kişilere Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Maden İşleri Genel Müdürlüğü’nce devredilebilir. Buluculuk hakkı sahibi, bu hakkını ruhsat ile birlikte devredebilir. Devir, icra ile satış veya mahkeme kararına dayalı yapılıyor ise, ruhsatı devralması gereken kişi veya şirket, devri gerektiren belgelerin aslı veya noter onaylı örneği, harç ve teminatların yatırıldığını gösteren belgeler ile Genel Müdürlüğe müracaat eder”.

Belirtilen mevzuat kapsamında, davacının çalıştığı ocak ve saha numarası belirtilerek, ilgili genel müdürlükten bu ocak ve saha ile ilgili tüm ruhsatlar, varsa buluculuk hakkı, sicil kayıtları, devir işlemleri ve kayıtlarının ilgili genel müdürlükten temin edilerek gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesini GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.12.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7491, Karar No: 2008/892, Tarih: 13.02.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/7491 E.  ,  2008/892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... (.... Vergi Dairesi Müdürlüğü) ile davalılar 1-.... 2-......arasındaki davadan dolayı Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 20.06.2006 gün ve 2005/618-2006/358 sayılı hükmü onayan Dairemizin 26.09.2007 gün ve 2007/3718-5731 sayılı ilamı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 170,00 YTL para cezası ile 28,90 YTL red harcının karar düzeltme isteyen davalılara yükletilmesine, 13.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5414, Karar No: 2020/7759, Tarih: 26.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/5414 E.  ,  2020/7759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...,...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dosyada davacı vekili; 28/07/2007 tarihinde davalı ...'ın babasına ait kamyonet ile ehliyetsiz olarak seyrederken kavşakta motosikleti ile beklemekte olan ... 'e çarparak ölümüne neden olduğunu, ... 'ın kazada % 100 kusurlu olduğunu belirterek davacı yönünden

belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen 2007/372 esas sayılı dosyada davacılar vekili; kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte anne ...için 20.000,00 TL manevi 15.000,00 TL maddi, baba ... için 20.000,00 TL manevi, küçük... için 10.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Birleşen 2009/97 esas sayılı dosyada davacılar vekili; müteveffa ...’ın kaza yaptığı aracın davalı sirgorta şirketi tarafından sigortalandığını, kaza tarihi itibariyle davalının sorumlu olduğu poliçe miktarının 57.500,00 TL olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalı ... şirketinin poliçe limiti ile bağlı olarak müvekkilleri ... ve ... için ayrı ayrı 4.000,00 TL, davacı... için 1.500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile cenaze ve defin giderleri için 500,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri; asıl ve birleşen davalarda ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Davalılar vekilleri; asıl ve birleşen davalarda ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller, tarafların iddia ve savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, 2007/366 esas sayılı dosya için davanın kısmen kabulü ile 6.575,79 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili ile davacı ...’e verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, birleşen 2007/372 esas 2007/358 karar sayılı dosya için davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 6.017,35 TL maddi tazminatın davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacı ...’e verilmesine, yine bu dosya için 10.000,00 TL manevi tazminatın ...’e, 10.000,00 TL manevi tazminatın ...’e, 3.000,00 TL manevi tazminatın... ...'e davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile verilmesine, manevi tazminat için kaza tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, birleşen 2009/97 esas 2009/213 sayılı dosyada davanın reddine, karar verilmiş, hükmün davacılar vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından temyizi üzerine Daire’nin 2017/4988 Esas ve 2018/7229 Karar sayılı 16/07/2018 tarihli ilamı ile karar bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, asıl dosya olan 2007/366 E.- 2014/215 K. sayılı dosyada verilen karar kesinleşmiş olduğundan bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına, birleşen 2009/97 E.- 2009/213 K.

sayılı dosyada verilen karar kesinleşmiş olduğundan bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına, birleşen 2007/372 E.- 2007/358 K. sayılı dosyada davacı... için verilen manevi tazminata ilişkin karar ve davacı ... için verilen maddi tazminata ilişkin karar kesinleşmiş olduğundan bu hususlarda yeniden karar verilmesine yer olmadığına, birleşen 2007/372 E.- 2007/358 K. sayılı dosyada; davacı ...'in davasının kabulü ile, 20.000,00 TL manevi tazminat alacağının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'e verilmesine, davacı ...'in davasının kabulü ile, 20.000,00 TL manevi tazminat alacağının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'e verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalılar ... ve ... vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2.511,37 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'ndan alınmasına, 26/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5685, Karar No: 2020/142, Tarih: 15.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/5685 E.  ,  2020/142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ... 7 İcra Müdürlüğünün 2014/1886 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, icra müdürlüğünce ihale bedelinin otopark rehin alacağını dahi karşılamaması nedeni ile MTV borcu dahil diğer tüm alacakların paylaştırma haricinde bırakılmasına karar verildiğini, alacaklarının rüçhanlı alacak olduğunu, bundan dolayı öncelikle MTV'nin ödenmesi ve aynı zamanda fahiş bir rakam olan yediemin ücreti miktarının da yeniden tespitinin gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkmece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; rehne konu aracın satış bedeli anılan muhafaza masraflarını dahi karşılamadığından, İcra Müdürlüğünce sıra cetveli yapılması ve aracın vergi borcunun ödenmesi yönünde işlem yapılmasının imkanının olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İcra Müdürlüğü tarafından düzenlenen satış bedelinden yediemin ücretinin ödendiği, başkaca para kalmadığından diğer alacaklılara ödeme yapılmasına yer olmadığına ilişkin müdürlük kararının teknik olarak sıra cetveli mahiyetinde olduğu kabul edilip yargılamanın da bu şekilde yapılarak sonuçlandırılması gerekir.

Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi muhafaza masrafı olan yedieminlik ücreti İİK 138 maddesi uyarınca satış bedelinden öncelikle ödenmesi gerekir ancak muhafaza masraflarının tespitinde yedieminin kendi tarifesi değil Adalet Bakanlığının yediemin depoları ile ilgili tarifesi uygulanarak sonuca gidilmelidir. Bu nedenle mahkemece bu tarife uyarınca yediemin deposunun alacağı belirlenip İİK’nın 138. maddesi uyarınca ödedikten sonra kalan miktar için alacaklılar arasında sıra cetveli yapılması gerekir. Mahkemece bu hususlar nazara alınarak bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 15.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/387, Karar No: 2016/5397, Tarih: 03.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/387 E.  ,  2016/5397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.03.2014 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 03.05.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

03.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8790, Karar No: 2014/3344, Tarih: 30.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8790 E.  ,  2014/3344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2013

NUMARASI : 2013/225-2013/523

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin dava dışı... Bankası A.Ş.'den ipotek alacağını 21.12.2009 tarihinde temlik aldığını, ipotekle yüklü taşınmazın satışının 25.10.2011 tarihinde yapıldığını, satış sonrası düzenlenen sıra cetvelinde, 21.12.2009 ile 25.10.2011 tarihleri arası için matematiksel hata yapılarak 388 gün üzerinden faiz hesabı yapıldığını ve temlik alınan alacağa ilişkin icra takibinde kesinleşmiş faiz oranı %51 olmasına rağmen, faizin, yasal faiz oranı üzerinden hesaplandığını ileri sürerek, sıra cetvelindeki faiz hesabının düzeltilmesini istemiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçinin temlik aldığı alacak içerisinde, anapara, işlemiş faiz, masraf ve vekalet ücreti alacaklarının bulunduğunu, temlik sözleşmesinin ayrı bir sözleşme olduğunu, bu nedenle şikayetçinin temlik alınan alacağa ilişkin takip talebindeki faiz oranının uygulanmasını talep edemeyeceğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, temlik alacaklısı ile takip borçlusu arasında herhangi bir sözleşme bulunmadığından, temerrüt halinde uygulanacak faiz oranının 3095 sayılı Yasa'ya göre belirlenmesi gerektiği, bu itibarla şikayetçi alacağına yasal faiz uygulanmasının doğru olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetveline ilişkindir.

Kanun, sözleşme veya işin niteliği engel olmadıkça alacaklı, borçlunun rızasını aramaksızın alacağını üçüncü bir kişiye devredebilir. (TBK md. 185) Temlik işleminin geçerli olması için yazılı şekilde yapılması yeterlidir. (TBK md. 184) Temlik, kazandırıcı nitelikte bir tasarruf işlemi olarak, devredenin kişiliğine özgü olanlar dışındaki, alacağın bütün yan ve öncelik hakları birlikte, temlik sözleşmesinin tamamlandığı andan itibaren, yeni alacaklıların mal varlığına girmesi sonucunu doğurur. (TBK md. 189) Diğer bir ifadeyle; eski alacaklıya verilmiş olan rehin ve kefalet, eski alacağa bağlı akdi veya kanuni faizler, alacak dolayısıyla doğan hapis hakkı ve alacağa bağlı yenilik doğuran haklar ve benzerleri, hep yeni alacaklıya geçer.

Somut olayda, şikayetçi, Karşıkaya 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/6884 E. sayılı dosyasındaki ipotek alacağını, 21.12.2009 tarihle yazılı temlikname ile, önceki alacaklı .... Bankası A.Ş.'den temlik almıştır. Anılan icra dosyasında, temlikname tarihinden itibaren, söz konusu alacağa yasal faiz uygulanması ve sıra cetveli düzenlenmeden satış bedelinin alacaklılara dağıtılması yönünde alınan 18.01.2012 tarihli memur işlemi, vaki şikayet üzerine İzmir 9. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 28.05.2012 tarihli kararı ile iptal edilmiş, akabinde icra müdürlüğünce, şikayete konu 16.07.2012 tarihli sıra cetveli düzenlenmiştir. Sıra cetvelinde, anılan yasal düzenlemelere aykırı olarak, şikayetçi alacağına, temlik tarihinden satış tarihine kadar, temlike konu Karşıkaya 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/6884 E. sayılı dosyasındaki kesinleşmiş faiz oranı gözardı edilerek yasal faiz uygulanmıştır. Bu durumda mahkemece, Karşıkaya 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/6884 E. sayılı dosyasında, borçlu tarafından itiraz edilmeyerek kesinleşmiş olan %51 faiz oranı üzerinden, bilirkişi tarafından belirlenen işlemiş gecikme faizi miktarı uygulanmak üzere şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçesiyle, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/398, Karar No: 2018/3258, Tarih: 24.04.2018

**14. Hukuk Dairesi         2018/398 E.  ,  2018/3258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.03.2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortalığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Davalı ... yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Davalı ... İhsan, karar verildikten sonra 18.5.2015 düzenleme tarihli 17.9.2015 onay tarihli vekaletname ile kendisine vekil tayin etmiştir. Davalı ...' na 7.9.2015 tarihinde bizzat gerekçeli karar usulüne uygun tebliğ edilmiş, 17.9.2015 tarihinde temyiz dilekçesi vermiş ve gerekli temyiz harcını yatırmış ise de; hükmün tebliğ tarihinden itibaren işleyecek olan sekiz günlük temyiz süresini kaçırmıştır. Bu haliyle ...' nun temyiz dilekçesinin süreden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Bir kısım davalılar vekili yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

6100 sayılı HMK’nun 297/2. maddesi gereğince; Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Bunların yanında hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. (HMK m.26/1)

Somut olaya gelince; ... ... Tapu Müdürlüğü tarafından gönderilen 2.1.2018 tarihli tapu kaydı ve ekli belgelere göre; dava konusu parselin 1303 ada 57 parsel sayılı taşınmaz olduğu anlaşıldığından, dava dilekçesinde sehven 85 ada 57 parsel olarak belirtilen parsel numarası üzerinden hüküm kurulması doğru görülmemiş ise de; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz istemini içeren davalı ... vekiline ait dilekçenin REDDİNE, bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün 1. fıkrasında yer alan " 85 ada” kelimeleri çıkarılarak yerine “1303 ada” kelimelerinin eklenmesi suretiyle hükmün HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 24.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.