muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5190, Karar No: 2012/7399, Tarih: 10.10.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/5190 E.  ,  2012/7399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/147599

MAHKEMESİ : Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 20/12/2010, 2008/207 (E) ve 2010/513 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, nitelikli yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılan sıfatı bulunan sanıkların, hükmü sanık sıfatıyla temyiz ettikleri kabul edilerek yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrike ve takdire ilişkin indirim sebeplerinin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Remzi müdafiinin sübuta, eksik incelemeye vesaireye, sanık Yakup müdafiinin yasal savumaya, yasal savunma sınırının aşıldığına, Cumhuriyet Savcısının sanık Yakup yönünden yasal savunmaya, sanık Remzi için tahrik olmadığına, tekerrür hükümleri uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa, dosya içeriğine ve kabule göre; olay günü akşam geç saatlerde sokakta karşılaşan ve birbirini tanımayan sanık ile maktul arasında sigara istenmesi konusundaki tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanık Yakup'un bıçakla sanık Remzi'yi yüzünden sabit iz olacak ve basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde yaraladığı, sanık Remzi'nin de sanık Yakup'u batın bölgesinden altı kez, sırt bölgesinden de bir kez olmak üzere yedi yerinden bıçakla yaraladığı, batın bölgesindeki iki darbenin ayrı ayrı hayati tehlikeye neden olup karaciğerde yaralanmaya, sırt bölgesindeki darbenin de sol pnömotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olduğu olayda;

a)Mağdur-sanık Yakup'ta meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözönüne alındığında, teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı TCK. nun 9-15 yıl arası hapis cezası öngören 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında üst sınıra yaklaşılarak ceza verilmesi yerine 12 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

b)Karşılıklı bıçaklama olayını gerçekleştiren sanıkların hangisinin ilk haksız hareketi gerçekleştirdiğinin tespit edilememesi nedeniyle sanıkların her ikisine de asgari oranda tahrik indirimi uygulanmış ise de, tahrik doğuran eylemin niteliği dikkate alınarak 1/4 ile 3/4 arasında indirim öngören TCK.nun 29.maddesi uyarınca hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun makul bir oranda indirim yapılması yerine 1/4 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

c)Mağdur-sanık Remzi'nin yüzündeki yaralanma nedeniyle sabit iz yönünden Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas dairesinden rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

D)Kabule göre de;

Sanık Yakup hakkında kurulan hükümde, temel cezanın tayininden sonra yüzdeki sabit eser nedeniyle cezası 87/1-c maddesi uyarınca bir kat artırıldıktan sonra 87/1-son maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

c)Mağdur-sanık Remzi'nin yüzündeki yaralanma nedeniyle sabit iz yönünden Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas dairesinden rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

D)Kabule göre de;

Sanık Yakup hakkında kurulan hükümde, temel cezanın tayininden sonra yüzdeki sabit eser nedeniyle cezası 87/1-c maddesi uyarınca bir kat artırıldıktan sonra 87/1-son maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiileriyle Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 10/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18317, Karar No: 2013/17688, Tarih: 14.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/18317 E.  ,  2013/17688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vd aleyhine 24/06/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/07/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ...Ş. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna 14/11/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY YAZISI

Aşağıdaki nedenlerde çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.

1-Habere konu başlık sayfa düzenlemesi içinde "yumruklu saldırılarda emniyeti alarma geçiren bilgiler" şeklindedir. Haberin konusu ...'de bir hükümet üyesi bakana yumruklu saldırıdır. Yayın yumruklu saldırının örgütlü bir eylem olduğu yönünde okuyucuya haber ve yorum iletmektedir. Başlıkta davacıya yönelik dikkat çeken bir saldırı bulunmamaktadır. Böyle bir olayın örgütlü bir saldırı olması yönünde gazetenin olay hakkında yorum yapması basın özgürlüğü sınırları içinde kalır. Diğer ifadeyle basın böyle bir temel olgu üzerine yorum yapabilir. Soruşturmanın örgüt yoğunlaşması üzerinde yürütülmesini sağlamak için gazete ve diğer yayın unsurları olay açıklamasında bulunabilir, olaylar hakkında yorum yapabilir ve soruşturmada ihmal edilme olasılığı bulunan noktalara gidilmesini sağlamak için, başka anlatımla salt soruşturma açılmasını sağlamak için tahrik

edici-kışkırtıcı yayın yapabilir. Davalılar bu olayda bunu sağlamışlardır. Nitekim haber içeriğine göre hem kolluk tarafından hem yargısal makamlar tarafından bu yönde soruşturma yapıldığı anlaşılmaktadır. Şu halde basının halkın ve kamunun bekçisi ve gözcüsü olma fonksiyonu davalılar tarafından yerine getirilmiştir. Bu hak ve yetki basından alınamaz ve basın için vazgeçilmez bir haktır. Bunun yanında bu tür haberlerde kesin bağlantı temin edilemediği gibi gerekçelerle basını kaynak göstermeye zorlamak basın üzerine sansür kurmak ve dolaylı olarak basını susturmaktır. Bu ise demokratik toplum kurallarına aykırı bir uygulamadır. Davalıların her iki haberde yola çıktıkları olgu, ve halen ...'de bulunan bir örgütlü suç sanığının avukatı olan davacı hakkında yine tamamı ... bölgesinde gerçekleşen başka bir örgütlü suçta sanık olmasından yola çıkarak aynı yerde gerçekleşen ve örgütlü olduğu yorumlanan üçüncü olay hakkında da önceki iki gerçek olguya dayanılarak araştırılması konusunda ihmal edilmemesi gereken bir noktaya işaret edilmektedir. Gerçek olan iki temel olgu üzerine haber ve yorum yapıldığından ve her iki haberde de ana tema bu olduğundan davacının kişilik haklarına saldırıldığı varsayılamaz. Unutulmamalıdır ki bu tür münferid gibi gösterilen şiddete dayalı saldırıların kamuoyunda meydana getirdiği çalkantılar da dikkate alınarak toplum huzurunu ne kadar bozduğu ve ancak bunun yanında bu tür eylemlerde örgüt bağlantısının tespit edilmesinin de ne derece zor olduğu bir gerçektir. Basının bu tür olaylarda yorum yapma koşulu olarak sabit kanıtlarla ve bulgularla örgütlülüğün kanıtlanmış olması koşuluna bağlanması basının susturulması demektir. Dolayısıyla davalı basın organları özellikle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi ifade özgürlüğü uygulaması kapsamında yayın yapmışlardır. Bu durumda davalıların mahkum edilmiş olması basın özgürlüğü açısından tam bir ihlaldir. Sırf bir iddianamede yer almıyor gerekçesiyle mahkumiyet sonucuna ulaşılması da basın özgürlüğüne vurulmuş bir darbedir.

2-Basının susturulma yöntemlerinden biri de özellikle devletimizin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinde aldığı mahkumiyetler gözönüne alındığında davalı tarafa (basına) kanıtlama olanağı bulunmayan durumlarda kanıtlama yükümlülüğü getirilmesidir. Nitekim bu davada ve benzeri örgütlü suçlarda davalı telefon ve internet yoluyla davacı ile eylemcinin mesajlaştığını kanıtlama yükümlülüğüyle yükümlendirilmiştir. Oysa davalılar basın kuruluşu ve gerçek kişilerdir. Davalıların herhangi bir şekilde e-mail veya telefon mesajlarını bulup dosyaya sunma olanakları bulunmadığından iddialarının o şekilde ispatı istenemez. Ancak gazeteci böyle bir mesajlaşmanın olduğunu kamuoyuyla paylaşacak ki mesajlaşmalar araştırılsın. Basının kamusal görevi işte budur ve basın bunun için vardır. Bunun yanında basın böyle bir görevle soruşturmanın kamuoyundan kaçırılmasını da önlemiş olur. Davalıların yazı ve yorumlarında yer alan telefon ve internet mesajlaşmalarının bu tür suçlarda kanıtlama açısından ne kadar önemli olduğu açıktır. Ortada bir suç ve yazı içerisine konu edilmiş bazı iddianameler varken ve başka soruşturmalar da varken habere konu edilen mesajlaşmalar da haberin bütünündeki bütün suçlar açısından önemli ve geçerli iken haberin kişilik haklarına saldırdığı yönünden düşünceye katılmak hukuka aykırıdır.

Yukarıdaki açıklamalara göre davanın tümden reddi gerekirken kabul edilmiş olması hukuka aykırıdır. 14/11/2013
Yargıtay — Esas No: 2015/7583, Karar No: 2015/7771, Tarih: 28.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7583 E.  ,  2015/7771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk ve ... Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, nüfusta anne ve baba adının değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar, anne ve babası olduğu kızları ...'nin nüfusa dede ve babaannesi adına kaydedildiğini bildirerek, kızları ...'nin dede ve babaannesi üzerindeki nüfus kayıtlarının iptalini ve asıl anne ve babası olan ... ve ... olarak düzeltilmesini istemişlerdir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, "Davanın, TMK'nın 282 ve devamı maddelerinden kaynaklandığı için aile mahkemesinin görevli olduğu" gerekçesiyle,

Aile Mahkemesince ise, "Davanın, nüfus kayıtlarında düzeltim davası olduğu ve 5490 sayılı Kanunun 36. maddesi gereğince asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu" gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiş; kararlar, tamyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 4. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun “Vesayet” başlıklı üçüncü kısımı hariç olmak üzere “Aile Hukuku” başlıklı İkinci Kitabından (m.118 ila 395 arası) kaynaklanan davalara bakmak görevi aile mahkemelerine aittir. Bu nedenle, TMK'nın “hısımlık” başlıklı 282 ila 363. maddeleri arasında yer alan soybağına ilişkin davalar, aile mahkemeleri tarafından çözümlenmelidir.

Diğer taraftan, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi gereğince, nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istemlerine ilişkin davalara bakmak görevi ise asliye hukuk mahkemelerine ait bulunmaktadır.

Davanın kabulü halinde, her iki dava türünde de nüfus kayıtlarında değişiklik yapılmasının gerekmesi nedeniyle, benzer sonuçlara sahip bu davalar arasında görevli mahkemenin belirlenebilmesi için davanın vasfının doğru olarak tayin edilmesi önem kazanmaktadır.

4721 sayılı TMK'nın 282. maddesi uyarınca, anne ile çocuk arasındaki soybağı doğum ile; baba ile çocuk arasındaki soybağı ise “anne ile evlenme”, “tanıma” ve “hakimin hükmü” ile kurulmaktadır. Diğer taraftan, evlat edinme de soybağı oluşturan hallerdendir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

Nüfusta kayıtlı anne ve baba adının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle gerçek anne ve baba adının yazılması istemiyle açılacak ve nüfusa kayıtlı bulunan hanenin de değiştirilmesi sonucunu doğuracak davalarda, esasen iki iddia bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi, çocuğun kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise, kayden baba olarak gözüken kişinin genetik baba olmadığı iddiasıdır. Bu davada, kayden anne gözüken kişinin çocuğu doğurmadığı, genetik annenin başka bir kadın olduğunun tespit edilmesi halinde, yukarıda sözü edilen babalık karinesi aksi yönde işleyecek ve “genetik annenin kocası olmayan” kayden babanın, babalık sıfatı kendiliğinden ortadan kalkacaktır. Mahkemece belirlenen genetik annenin, çocuğun doğduğu tarihte evli bulunduğunun anlaşılması halinde, TMK'nın 285. maddesinde yazılı babalık karinesi nedeniyle genetik annenin kocası olan erkek, kendiliğinden baba sıfatını kazanacaktır. Bu durumda soybağı ihtilafı ortaya çıkmadığından, açıklanan muhtevadaki davalar, sadece nüfus kayıtlarında düzeltim davasından ibaret kalacaklar ve görevli mahkeme, 5490 sayılı Kanunun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemeleri olacaktır. Ancak, çocuğun doğduğu tarihte, genetik annenin evli bulunmaması halinde, anne yönünden dava, kayıt düzeltim davası olarak kalmakla birlikte, genetik anne ile evli olmayan genetik baba yönünden babalık karinesi gerçekleşmeyeceğinden, genetik babanın nüfus kaydına işlenmesi talebi “soybağı davası” niteliğini kazanacaktır. Bu takdirde uyuşmazlığın, 4787 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca aile mahkemesi tarafından incelenip çözüme kavuşturulması gerekecektir. (Yargıtay HGK 2013/354-1554, 18. HD 2015/1360-3281, 2015/1591-4537)

Somut olaya gelince; dosya içinde mevcut nüfus kayıtlarından, anne-baba adının değiştirilmesi talep edilen çocuğun doğum tarihinde, iddia edilen genetik annenin evli bulunduğu anlaşılmaktadır. O halde, yukarıda açıklanan ilkeler karşısında dava, nüfus kayıtlarında düzeltim yapılması davasından ibarettir. Bu nedenle uyuşmazlığın, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 28/09/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12736, Karar No: 2015/16006, Tarih: 05.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/12736 E.  ,  2015/16006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siverek 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2014

NUMARASI : 2013/406-2014/33

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davacı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 18.11.2014 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlenip, verilen geri çevirme kararı üzerine Dairemize gelen dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlıkanlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilip, pilon dikilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığı ile pilon yeri bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu taşınmaza enerji nakil hattı geçirilip, pilon dikilmek suretiyle davalı idare tarafından fiilen el atıldığı sabit olmakla beraber, mahkemece enerji nakil hattı geçirilen alanların izdüşümünü ölçekli kroki üzerinde gösteren ve bu alanların imar planındaki konumunu da tespit eden fen bilirkişi raporu alınmadan, hat altına isabet eden kısımların mülkiyet bedeline hükmolunup, taşınmazın arta kalan kısmında da %4 oranında değer kaybı meydana geleceği kabul edilmek suretiyle tazminata hükmedilmiş ise de, yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Mahkemece, dosyada mevcut ..... Belediye Başkanlığı'nın 20.02.2015 tarihli cevabi yazısı nazara alınarak öncelikle dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan pilon yeri ve taşınmazdan geçen enerji nakil hatlarının ölçekli kroki üzerinde izdüşüm alanlarının gösterilmesi için fen bilirkişi raporu alınıp, bu raporda enerji nakil hattı altına isabet eden yerlerin imar planında konut alanı olarak ayrılan yerlere isabet edip etmediği de belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

Dava konusu taşınmazın 1020 metrekarelik kısmının mülkiyet bedeline hükmolunduğu halde tamamının davalı adına tesciline yol açacak şekilde hüküm kurulmaması gerektiği gibi,

2-Kabule göre de;

Dava konusu taşınmazın 1020 metrekarelik kısmının mülkiyet bedeline hükmolunduğu halde tamamının davalı adına tesciline yol açacak şekilde hüküm kurulmaması gerektiği gibi,

3-6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin 13. fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği"gerekçesiyle Anayasanın 2. ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda, 04.11.1983 tarihinden sonra fiilen el atılan taşınmazla ilgili davada mahkemece nispi harç ve nispi vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.100,00-TL vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya, 1.100,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine, 05/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5667, Karar No: 2015/7319, Tarih: 17.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/5667 E.  ,  2015/7319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/90384

MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2011

NUMARASI : 2011/300 (E) ve 2011/902 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylem nedeniyle sanık hakkında Adana 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 13/12/2011 tarih ve 2011/439 Esas, 2011/901 sayılı kararı ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin 2015/. Esasına kayıtlı dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosya incelenerek, birleştirilmesi ile suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

2-Kabule göre de;

a)Sanık hakkında seyyar tezgahında bandrolsüz CD’ler ele geçtiğinden bahisle 5846 sayılı Kanun'un 81/4 fıkrası gereğince kamu davası açılıp, olayda ele geçen "S." ve "B. B.’’ isimli filmler için ilgili evraklarla birlikte S.. S..'in şikayetçi olması üzerine sanık hakkında 71/1,81/13 fıkraları gereğince hüküm kurulmuş ise de, katılan S.. S..’e soruşturma aşamasında 25/04/2011 tarihinde bilirkişi raporunun gönderildiği, katılan S.. S..’in şikayet dilekçesi vermediği, daha sonra mahkemesince yapılan 14/10/2011 tarihli bildirim üzerine 25/11/2011 havale tarihli dilekçe ile sanık hakkında şikayetçi olup katılma talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında;

5846 sayılı Kanun'un 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir" şeklindeki düzenlemeye göre katılan vekilinin dava konusu materyal ile ilgili olarak 6 aylık yasal şikayet süresi içerisinde hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri ibraz etmediği ve bu nedenle sanık hakkında 5846 sayılı Kanun'un 71/1 ve 81/13. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

b)Mükerrir sanık hakkında, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar biçimde denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi

c)TCK' nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, sanığın 1. fıkranın (c) bendinde belirtilen kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

d)Suç tarihi 28/03/2011 olduğu halde gerekçeli karar başlığında 28/03/2010 yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,17/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.