muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/6001, Karar No: 2007/7452, Tarih: 28.05.2007

Davacı, icra takibinde 156.920.288.276 TL asıl alacak, 15.276.690.000 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 172.196.978.276 TL üzerinden takip başlatmış, davalı takip konusu alacağın 90.563.796.205 TL’lik kısmını kabul etmiş, bu miktar dışındaki itiraza uğrayan takip alacağı yönünden davacı tarafından itirazın iptali istemi ile eldeki dava açılmış olup, mahkemece kısa kararda “Davanın kabulüne” denilmekle itiraza uğrayan tüm takip miktarı olan 81.633.182.071 TL üzerinden itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmekle beraber, gerekçeli kararda ise, “Davanın kabulüne, icra takibinin 66.356.492.071 TL üzerinden devamına” şeklinde hüküm kurulmuş olması, az yukarda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırı olup, kararın bozulmasını gerektirir. Mahkemece 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 500 YTL. duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde temyizedene iadesine, 28.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2176, Karar No: 2008/4076, Tarih: 17.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/2176 E.  ,  2008/4076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili icra müdürlüğünce düzenlenen sıra cetvelinin hukuka aykırı olduğunu, davalıların sıra cetvelinde üst sıraya alınmalarına dayanak teşkil eden ticari işletme rehni sözleşmesi ile ipotek akit tablolarının dosyada bulunmadığını; ticari işletme rehninin taşınmazı kapsamadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... AŞ. ile T. Halk Bankası AŞ. vekili dayanak belgelerin dosyada mübrez bulunduğunu, taşınmazın tapu kaydında yer alan teferruatıyla birlikte satıldığını ve sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun bulunduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan iki ayrı bilirkişi raporuna göre sıra cetvelinin dava dışı borçluya ait fabrika binası ve içinde bulunan taşınırların satışı sonrasında düzenlendiği, ticari işletme rehni sözleşmesinde belirtilen malların satıldığı bu suretle taşınırların satış bedelinden davalı ... AŞ.ne, ipotek nedeniyle de diğer davalı ... AŞ.ne pay ayrılmasında hukuka aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9641, Karar No: 2016/8105, Tarih: 09.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/9641 E.  ,  2016/8105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, sanığın komşusu olan ölenin, sanığa ait seraların su ihtiyacını karşılamak amacıyla kullanılan ve sanığın bahçesinde bulunan dinamonun yanına gelerek, tanık ... ile sohbet etmeye başladığı sırada, bir anda feryat ederek dinamonun üstüne düşerek öldüğü olayda; Adli Tıp 1. İhtisas Kurulu tarafından 11.04.2012 tarihinde düzenlenen raporda, ölenin, vücudundan elektrik akımı geçmesine bağlı olarak solunum ve dolaşım durması sonucu ölüm olayının gerçekleştiğinin tespit edildiğinin belirtildiği, olaydan hemen sonra TEDAŞ görevlilerince düzenlenen 16.01.2012 tarihli tutanakta, kuyubaşındaki motopompların aktif olarak çalıştığı kaçak çıktığı panodan kaçağın bulunmadığı tespit edilmiş, mahkemece hükme esas alınan kusur belirlemesine ilişkin düzenlenen bilirkişi heyet raporunda, mahalli TEDAŞ görevlilerince düzenlenen raporda elektrik kaçağının bulunmadığı belirtilmekle birlikte, kaçak akım rölesi ve topraklama sisteminin olup olmadığı hakkında inceleme yapılmamış olduğunun, kaçak akım rölesi ve topraklama sisteminin bulunması halinde olayın meydana gelmeyeceğinin belirtildiği anlaşılmakla; sanığın kendisine ait dinamoda bulunması gereken topraklama ve kaçak akım rölesi bulundurmamakla kusurlu olduğuna ilişkin mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen sonuç 2 yıl 1 ay hapis cezasının, günlüğü 20,00 TL'den adli para cezasına çevrildiği sırada, sanık hakkında 15200- TL yerine, hesap hatası sonucu 15220- TL adli para cezasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 5. paragrafındaki “15.220-TL” ibaresinin “15.200 -TL” olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17313, Karar No: 2013/7574, Tarih: 09.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/17313 E.  ,  2013/7574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21090, Karar No: 2017/7054, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/21090 E.  ,  2017/7054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1239, Karar No: 2018/3167, Tarih: 06.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/1239 E.  ,  2018/3167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

TCK'nın 203. maddesinde, esasta bir şeyin saklanmasına veya varlığının olduğu gibi muhafazasını sağlamak üzere, kanunun veya yetkili makamların emrine uyularak konulmuş mührün kaldırılması veya mührün konuluş amacına aykırı davaranış cezalandırılmaktadır. Mühürleme işleminin amacı, Devlet yönetiminin bir şeyi koruma altına alma ve başkalarının tasarrufunu önleme iradesinin konulan mühürle açıklanmakta olup, bu iradeyi etkisiz duruma getirerek onu ihlal eden eylemler de mühür bozma suçunu oluşturacaktır. Yasaya uygun biçimde konulan bir mührün varlığı, mühür bozma suçunun ön koşuludur. Elektrik sayaçlarında bulunan ve bakanlık mührü olarak adlandırılan mühürlerin sayaçlar imal edilirken üretilen sayacın standartlara uygun şekilde elektrik tüketimini kaybettiğini belirtir mahiyette olması ve bu mühürlerin sayaçlara takılması işlemiyle elektrik dağıtım şirketlerinin bir ilgisinin bulunmaması, 15.11.2013 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağında bakanlık mühürlerine müdahale edildiğinin tespit edilmesi, elektrik dağıtım şirketi tarafından kaçak elektrik kullanımının engellenmesine yönelik bir mühürleme ve bunun sonucunda gerçekleşen mühür bozulması iddiasında bulunulmaması karşısında, kullanılan sayaçtaki bakanlık mühürlerinin pense ile koparılarak sayaca müdahale edilmesinde yüklenen mühür bozma suçunun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı cihetle, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sonucu itibarıyla doğru bulunan beraat hükmünün ONANMASINA, 06.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13614, Karar No: 2011/9481, Tarih: 05.07.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/13614 E.  ,  2011/9481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin fesihi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin ... İli ... İlçesi Organize Sanayi Bölge Müdürlüğünce adına tahsis edilen 1319 ada 4-5 parsel sayılı 7999.98 m² büyüklüğündeki arsa üzerine 1430,16 m² büyüklüğünde prefabrik fabrika binası yaptığını ancak maddi sıkıntı çekmesi üzerine tahsisli arsayı üzerindeki bina ile birlikte önce dava dışı ...'e devretme konusunda anlaştıklarını ve adı geçenden bonoları aldıklarını ve ... nezdinde devir işleminin yapıldığını, daha sonra ...'in de işletmeyi yürütemeyeceğini söylemesi üzerine onun aracılığıyla davalı ...'a devir konusunda anlaşmaya varıldığını, karşılıklı taleple aynı yerin bu kez ... nezdinde ...'a devrinin gerçekleştirildiğini, ancak ...'den alınan bonoların yerine ...'dan bono alınacağı kararlaştırıldığı halde davalı ...'nin bono vermediği gibi devir bedelini de ödemediğini, böylece müvekkilinin kandırıldığını, hiç bir bedel almadan tahsisli arsası ve üzerindeki binanın davalı ...'a hileli yollarla devrinin sağlandığını bu hususun ilgili yönetmelik hükümlerine aykırı olduğunu ileri sürerek tahsis işleminin iptali ile tekrar müvekkili adına tahsis yapılmasına ve taraflar arasındaki akdin feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davalının hile iddiasının yerinde olmadığını, bu iddiaya dayalı taleplerin 1 yıllık hak düşürücü süre içinde dile getirilmediğinden reddi gerektiğini, taraflar arasındaki 30.5.2006 tarihli devir sözleşmesi uyarınca ... Organize Sanayi Bölgesi yönetiminin de oluruyla arsanın müvekkili adına tahsis edildiğini bu devir esnasında müvekkili tarafından 68.000 TL nakit 4.000 TL çek olmak üzere 72.000 TL ödeme yapıldığını, ayrıca ... yönetimine olan 10.962.TL'lik borcun müvekkili tarafından üstlenildiğini, işlemlerin mevzuata uygun olduğunun Sanayi Bakanlığının 27.3.2008 tarihli yazısıyla da teyid edildiğini, davacı ile dava dışı ... arasındaki ilişkinin müvekkilince bilinmediğini, davacının tahsis işleminin iptalini istemesindeki amacının başkasına daha yüksek bedelle devretmeyi düşünmesinden ibaret olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı cevap vermediği gibi duruşmalara da katılmamıştır.

Diğer davalı cevap vermediği gibi duruşmalara da katılmamıştır.

Malkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davacının hile iddiasının BK'nun 31 maddesi uyarınca 1 yıllık hak düşürücü süre içerisinde ortaya konulmadığı için dinlenemeyeceği, ödeme yapılmadığından akdin feshi gerektiği ve dolayısıyla tahsisin iptali yönündeki talebine gelince, taraflarca imzalanan 30.5.2006 tarihli devir sözleşmesi uyurınca tahsise ilişkin devrin gerçekleştirildiği, tarafların sözleşmeyle gerçekleşen serbest iradeleri karşısında ... yönetim kurulunun taraflardan ödeme belgesi istemesinin hayatın olağan akışına uygun düşmediği, yapılan işlemde usulsüzlük bulunmadığı, davacının taleplerinin TMK'nun 2 maddesine uygun düşmeyeceği, BK'nun 182. maddesi uyarınca satışa konu prefabriğin ve satış bedelinin aynı anda verildiğinin kabulü gerektiğinden satışın veresiye olduğu ve bedelin ödenmediğini iddia eden davacının ispat yükü altında olup HUMK'nun 288 maddesi uyarınca iddiasını kanıtlayamadığı, davalının ticari defterine de delil olarak dayanılmamış ise de ... Ticaret Sicil Memurluğunun cevabi yazılarından davalı ...'ın sicil kaydına rastlanmadığının bildirilmesi nedeniyle defter incelemesinin yapılamadığı, dava dışı ... tarafından verilen bonolar sebepten mücerret olduğundan iddiasının kanıtı olamayacağı, davacı tarafa yemin teklif hakkının hatırlatıldığı halde yemin teklif etmeyeceklerini bildirdikleri, böylece davacının ödeme yapılmadığı iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 5.7.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1036, Karar No: 2012/1982, Tarih: 13.02.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/1036 E.  ,  2012/1982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, Dairemizin 11.10.2011 gün ve 5251-10716 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmesi üzerine bu defa davalı tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı, davaya konu kiralananı 04.09.2009 tarihinde iktisap ettiğini, davalının da kiralananda 15.05.2008 tarihli ve 1 yıl süreli kira akdi ile kiracı olduğunu, İktisap tarihinde davalı kiracıya ihtarname göndererek, kira bedellerinin bundan sonra kendisine ödenmesini talep ettiği halde, davalının 15.05.2010 tarihine kadar olan kira bedellerini kira alacağının muaccel olması nedeni ile Kadıköy 1. İcra Müdürlüğünün 2009/15554 E. sayılı dosyasına ödemek zorunda kaldığını beyan ettiğini, davalının 15.05.2010 tarihinde başlayan yeni kira döneminde ise, davacıya ödenmesi gereken 15.05.2010-31.05.2010 tarihlerine ilişkin 15 günlük kira bedeli ile 01.06.2010-30.06.2010 tarihlerine ilişkin Haziran kirasının yasal süresi içerisinde ödemediğini, Sözleşmenin 16. maddesi gereğince 2 ay üst üste kira bedelinin süresinde ödenmemesi nedeni ile dönem sonuna kadar kira parasının muaccel olduğunu, bu nedenle yapılan takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının kaldırılmasına ve tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

Davacı alacaklı, Kadıköy 5.İcra Müdürlüğünün 26.04.2010 tarihli 2010/14525 E. sayılı takip dosyasında, davalı borçludan 15/05/2008 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira akdine dayanarak ödenmeyen 15.05.2010-31.05.2010 tarihlerindeki kira bedeli olan 1518 TL. ve haziran kirası 3036,00 TL olmak üzere toplam 4.554,00 TL ile sözleşmesinin 16. maddesi gereğince dönem sonuna kadar muaccel olan 31.878,00 TL. olmak üzere 36.342,00 TL. asıl alacak üzerinden icra takibi başlatmıştır. Davalı borca itirazında, 15.05.2010 tarihinde başlayan yeni kira döneminde ilk ay kirasının 15.05.2010-15.06.2010 tarihleri arasındaki süreye ilişkin olduğunu ve ödeme tarihinin sözleşmenin hususi şartlarının 4. maddesi gereğince ait olduğu ayın ilk 5 günü içerisinde ödenmesi gerektiğini, takip tarihi itibari ile, ödenmesi gereken kira bedelinin 15.05.2010-15.06.2010 tarihleri arasındaki döneme ilişkin olduğunu, haziran ayının beşine kadar ödenmesi gerektiği halde ödenmediğini, sonraki ay kirasını ise ödeme süresi içerisinde (15.06.2010-15.07.2010) 02.07.2010 tarihinde ödediğini, dolayısı ile ödenmeyen sadece bir ay kira borcu olduğunu, bu borcunu ise 30 günlük yasal süresi içerisinde ödeyeceğini, takibin 33.396 TL lik kısmına ve tüm takip ferilerine, işleyecek faiz miktarına ve oranına itiraz ettiğini beyan etmiştir.

Mahkemece dosya bilirkişiye tevdi edilmiş, bilirkişi raporunda, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin başlangıç tarihi 15.05.2008 ve bir yıl süreli ise de sözleşmenin 10. maddesi gereğince 15. günlük kira bedelinin peşin alınarak tarafların aylık ödemeye geçtiklerini, dolayısı ile davalının 15 günlük kira parasını talep edemeyeceğini, davalı borçlunun takip tarihi itibari ile ödemediği, kira bedelinin 01.06.2010-31.06.2010 tarihine ilişkin olduğunu ve muacceliyet şartının gerçekleşmediğini, bu nedenle davalı alacaklının itiraz ettiği, 33.396,00 TL kira alacağının fazladan istenildiğini bildirmiştir. Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda muacceliyet şartı gerçekleşmediğinden, davanın reddine, davacının asıl alacağın %40 oranında inkar tazminatı ödemesine karar verilmiştir.

Taraflar arasında 15.05.2008 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel bölüm 4. maddesinde “Kiracı, kira bedelini (ilk 15 günlük kira bedeli dışındaki aylık kira bedellerini) en geç ait olduğu ayın ilk 5 günü içinde her ay peşin ve nakit olarak kiraya verene ödemeyi taahhüt eder” düzenlemesine, 10. maddesinde ise “Kiracı ilk 15-30 mayıs 2008 dönemi 15 günlük kira bedeli olan 1250 TL yi 02.05.2008 tarihinde mal sahibinin banka hesabına havale etmek suretiyle ödeyecektir.” düzenlemesine yer verilmiştir. Tarafların serbest iradeleriyle sözleşmeye konulan bu koşullar geçerli olup tarafları bağlar. Bu durumda 01.06.2008 tarihinden itibaren aylık kira bedelleri, her ayın en geç beşine kadar ödeneceğinden, takip tarihi itibari ile davalının ödemekte temerrüde düştüğü kira bedeli, 2010 Haziran ayı kirası olarak engeç beş hazirana kadar ödenmesi gereken kira bedelidir. Bu nedenle kira sözleşmesinin özel bölüm 16. maddesinde düzenlenen bir dönem içerisinde 2 ay üst üste kira bedelinin ödenmemesi koşulu gerçekleşmediğinde, dönem sonuna kadar kira paralarının muaccel olacağına ilişkin hükmün uygulama imkanı bulunmamaktadır. Davacının muaccel olmayan kiraları talep etme hakkı yoktur. İtiraz edilmeyen haziran ayı kirasının da 30 günlük yasal süresi içerisinde ödenmiş olmasına göre, mahkemece davanın reddine karar verilmiş olmasında usulsüzlük bulunmadığı, bu defaki incelemeden anlaşılmış olmakla, davalı kiracının karar düzeltme isteğinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Davalı vekilinin karar düzeltme talebinin,yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile atıfta bulunulan mahkeme kararına yönelik, Dairemizin 11.10.2011 günlü ve 2011/5251-10716 E. ve K. sayılı bozma kararının kaldırılarak, hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.