muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9997, Karar No: 2012/2126, Tarih: 17.02.2012

Diğer davalı ... Tic. Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin deri ürünler üretip pazarlayan bir firma olduğunu, dava konusu ürünler ile müvekkilinin herhangi bir alakasının olmadığını, söz konusu işyerinin müvekkiline ait olmasına rağmen dava dışı bir firmaya işyeri olarak kiralandığını, bu nedenle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkili hakkındaki davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalı Sora Kozetik ve Kimya San. Tic. Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin kozmetik alanında faaliyet gösterdiğini ve bu faaliyetini kendi tescilli markaları altında yürüttüğünü, müvekkilinin dava konusu ürünlerde kullanılan ibaresinin VP Miraglle ve Miraclle olduğunu ve davacının markasıyla benzer olmadığını, davanın yersiz olduğunu ve reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece iddia,savunma,dosyadaki kanıtlara göre, davalı ... Tic. Ltd. Şirketi ürünlerinin satıldığı mağazada dava dışı Fatih Kozmetik Itriyat Ecza Levazımatı Gıda ltd. Şti ne işletme hakkı verildiğini, alt işleten olarak onun sorumlu olduğunu, adı geçen şirket sorumlusunun da polis ifadesinde bu durumu kabul ettiğini iddia etmişse de, sunduğu 01/01/2008 tarihli ortaklık anlaşmasında taraflar arası ilişkinin adi ortaklık şeklinde olduğu ve davalının kar ortağı olduğu işletmesini teslim ettiği işleticinin haksız fiillerinden BK hükümleri gereğince sorumluluğunun söz konusu olduğu gibi, işyerinin vergi kaydı ve faturada davalı adına olduğundan, husumet itirazının haklı bulunmadığı, davacının markası ile davalının ürünlerinde kullandığı marka arasında güçlü görsel işitsel benzerlik bulunduğu,davacının markanın başına VP ibaresini eklenmesinin iltibası önleyici etkiye sahip olmadığı, davacı markasının piyasadaki eskiliği nedeniyle tüketicinin bunu davacı markasının bir başka versiyonu olarak düşüneceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüyle davalıların davacının LANCOME MİRACLE markası ile iltibas oluşturan MİRACLLE ve MİRAGLLE markalarını başka ilave ek ve ibarelerle parfüm ve deodarant ürünlerinde kullanmalarının davacının marka haklarına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, tecavüz ve haksız rekabetin menine ve kullanılmasının önlenilmesine, ürün, ambalaj ve tasarımlarında ibarenin kullanılmasının önlenilmesine ve markanın çıkarılmasına, silinmesine, mümkün olmayanların toplatılmasına, tanıtım vasıtalarında da kullanılmasının önlenilmesine, takdiren 10.000 TL manevi tazminatın davalılardan dava tarihi itibari ile reeskont faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazla talebin reddine, hükmün kesinleşmesinden sonra masrafı davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak hüküm özetinin yüksek trajlı bir gazete bir kez ilanına karar verilmiştir.

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Ancak, davacı taraf imha talebinde de bulunduğu halde mahkemece bu hususta olumlu olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine (2) nolu bentte açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 445,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 17.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10729, Karar No: 2007/2227, Tarih: 13.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/10729 E.  ,  2007/2227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde 2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 17. maddesi gereğince tapu iptali ve tescil istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan Neşet ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

... 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi doğru değil ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının birinci bendindeki "davacı DSİ Genel Müdürlüğü"nün metinden çıkarılmasına yerine "Hazine"nin yazılması suretiyle kararın düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 13.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1818, Karar No: 2009/2814, Tarih: 18.03.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/1818 E.  ,  2009/2814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde tapu kaydının iptaline, ortak yerlerin yeniden tespiti ile paydaşlığın yeniden düzenlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş, daha sonra duruşma isteminden vazgeçilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 18.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30907, Karar No: 2014/6564, Tarih: 08.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/30907 E.  ,  2014/6564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;

Failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Ticarî faaliyeti meslek olarak icra eden kişilerin, güvenilirliğini sağlamak amacıyla, bu suçun, tacir (kişisel olarak ticaretle uğraşan kimseler) veya şirket yöneticisi olan yada şirket adına hareket eden kişilerin ticarî faaliyetleri sırasında işlenmesi, TCK'nın 158/1-h bendinde nitelikli hâl kabul edilmiştir.Bu kavramlar Türk Ticaret Kanunun ilgili hükümlerine göre belirlenecektir.

Türk Ticaret Kanunun Madde 14 de,tacir;

"(1) Kişisel durumları ya da yaptığı işlerin niteliği nedeniyle yahut meslek ve görevleri dolayısıyla, kanundan veya bir yargı kararından doğan bir yasağa aykırı bir şekilde ya da başka bir kişinin veya resmî bir makamın iznine gerek

olmasına rağmen izin veya onay almadan bir ticari işletmeyi işleten kişi de tacir sayılır. “denilmektedir.

Ticaret şirketleri,aynı yasanın Madde 124 de

”(1)Ticaret şirketleri; kollektif, komandit, anonim, limited ve kooperatif şirketlerden ibarettir.

(2) Bu Kanunda, kollektif ile komandit şirket şahıs; anonim, limited ve sermayesi paylara bölünmüş komandit şirket sermaye şirketi sayılır” şeklinde tanımlanmıştır.

Kooperatif yöneticilerinin,kooperatifin faaliyeti kapsamında, dolandırıcılık suçunu işlemeleri de nitelikli hâl, kabul edilmiştir.Üye sayısı dolmasına rağmen, üyeliğe kabulün devamından bahsederek üye kayıt edilmiş gibi kişinin parasının alınması bu suç tipine örnek gösterilebilir.

Kooperatif yöneticilerinin kimler olduğu 1163 sayılı Kooperatifler kanunun 55 ve devamı maddelerinde tanımlanmıştır.Madde 55 - Yönetim Kurulu, kanun ve anasözleşme hükümleri içinde kooperatifin faaliyetini yöneten ve onu temsil eden icra organıdır.Yönetim Kurulu en az üç üyeden kurulur. Bunların ve yedeklerinin kooperatif ortağı olmaları şarttır.Yönetim Kurulu üyeliğine seçilen tüzel kişiler, temsilcilerinin isimlerini kooperatife bildirir.

Kooperatif yöneticilerinin kimler olduğu 1163 sayılı Kooperatifler kanunun 55 ve devamı maddelerinde tanımlanmıştır.Madde 55 - Yönetim Kurulu, kanun ve anasözleşme hükümleri içinde kooperatifin faaliyetini yöneten ve onu temsil eden icra organıdır.Yönetim Kurulu en az üç üyeden kurulur. Bunların ve yedeklerinin kooperatif ortağı olmaları şarttır.Yönetim Kurulu üyeliğine seçilen tüzel kişiler, temsilcilerinin isimlerini kooperatife bildirir.

Bu suçun oluşabilmesi için,Tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin dolandırıcılık suçunu ticari faaliyetleri sırasında işlemiş olmaları gerekir. Keza, kooperatif yöneticilerinin bu nitelikli halden cezalandırılabilmeleri için suçun kooperatifin faaliyeti kapsamında, işlenmesi gereklidir.Bu suçun faili tacir veya şirket yöneticisi yada şirket adına hareket eden kişi yada kooperatif yöneticisi olabilir.

Sanık ...'nın ...nin ortağı olup şirkette 08/06/2006 ile 20/02/2008 tarihleri arasındaki dönemde müdür olarak görev yaptığı, diğer sanık ...'nın ise sanık ...'nın olay tarihinde resmi nikahlı eşi olduğu, katılan ...’ın da şirket ortağı olup şirket muhasebecisi ... ... tarafından düzenlenen 31/03/2008 tarihli rapora ve katılanın yaptığı inceleme ile kayıtlara göre şirket varlığından sanık ... 450.000 TL, ...’ın da 75.000 TL parayı kendi hesaplarına aktararak usulsüzlük yaptıkları, katılan şirket tarafından Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2008/404 Esas sayılı dosyası ile davalılar ... ve ... haklarında şikayete konu olaylar nedeniyle iddia edilen zarar için alacak ve tazminat davasının açıldığı, davanın derdest olduğu, bu dava dosyasına ilişkin olarak Ticaret Mahkemesi tarafından şirket dosya evrak ve kayıtlarının incelenerek ayrıntılı bilirkişi raporunun hazırlanması için Ticaret mahkemesi dosyasının bilirkişilere verildiği, 21/03/2011 tarihli bilirkişi heyetinin raporunu ibraz etmesi sonucunda katılan şirketin tutmakta oldukları defterlerin açılış tasdiklerinin süresinde yaptırıldığı, fakat kapanış tasdiklerinin yaptırılmadığı, ... hesaplarına intikal eden yada nakit bankalardan çekilen meblağlardan dolayı 201.941,44 TL borçlu olduğu, ayrıca ...'nın 1944,00 TL eğitim giderleri ile 750.00 TL cep telefonu gideri nedeniyle de şirkete borçlu olduğu, ... .... hesaplarına intikal eden 29.786,40 TL nin mevcut olduğu, sanıkların bu meblağları şirket için kullanıldığı yönündeki savunmalarının ispat edilememesi durumunda bu oranda şirkete borçlu sayılması gerekeceği hususlarının açıkça bilirkişi raporlarında belirlendiği, bu nedenlerle sanıkların dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen somut olayda, sanıklardan ...'nın şirkette ortak ve müdür olarak görev yaptığı, diğer sanık ...'nın ise şirkette kurulduğundan itibaren 31.01.2008 tarihine kadar sigortalı işçi statüsünde şirkette Mali Müşavirlik yaptığı, 10.04.2008 tarihinde yapılan olağanüstü ortaklar Genel Kurulu toplantısında sanık ...'in müdür olarak görev yaptığı sırada şirketin değişik bankalarda bulunan hesaplarından internet yoluyla kendisi ve eşi hesabına bir takım havaleler yaptığı, bunların geri ödemesinin tam olarak yapılmadığı, ayrıca şirketin bankalarda bulunan Türk lirası ya da döviz hesaplarından kendi adlarına para alıp aktardıkları, ayrıca çekilen bir takım kredileri de şirket muhasebe kayıtlarına geçirmeyerek kendilerinde tuttukları belirlendiği, sanıkların suçlamayı kabul etmedikleri, şirketin bir takım nakit para ihtiyacını kendi şahsi hesaplarından karşıladıklarını beyan ettikleri, bu nedenle şirket ile sanıklar arasında bir takım alacak borç ilişkilerinin bulunduğu bu hususta Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesine alacağın tahsili için açılan derdest davanın bulunduğu bilirkişi incelemesine göre de sanık ...'in hesaplarına intikal eden ya da bankalardan nakit olarak çekilen toplam 201,941,44 TL, sanık ... ise toplam 29.786.40 TL

. Asliye Ticaret Mahkemesine alacağın tahsili için açılan derdest davanın bulunduğu bilirkişi incelemesine göre de sanık ...'in hesaplarına intikal eden ya da bankalardan nakit olarak çekilen toplam 201,941,44 TL, sanık ... ise toplam 29.786.40 TL.yi kendi hesabına aktarmış olarak göründüğü bu kişilerin aktarılan bu meblağları şirket için kullandıkları yönündeki beyanlarının ispatlanamaması durumunda şirkete borçlu sayılmalarının gerektiği belirtilmiş, bu nedenle sanıkların hile ve desise kullanarak

şirket hesaplarından kendi yararlarına haksız menfaat elde etmek maksadıyla hareket ettikleri yönünde somut bir delil bulunmadığı, bu şekilde tüm dosya kapsamına göre katılan şirket ile sanıkların arasında hukuki ihtilaf bulunduğu kabul edilerek sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunun unsurları oluşmadığından beraatlarına dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına gore, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2624, Karar No: 2019/11656, Tarih: 10.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/2624 E.  ,  2019/11656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hükümler :TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyetlerine

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin müvekkilinin kusursuz olduğuna, bilirkişi raporlarının gerekçesiz olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, hükmün açıklanmasının ertelenmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin asgari hadden uzaklaşarak ceza verilmesine, kusur durumuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...’in idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, gündüz vakti iki yönlü sokağı takiben geldiği kontrolsüz dört yönlü kavşakta geçiş önceliğine uymayarak seyrine devam ettiği sırada seyrine göre sağından mevcut hızıyla kavşağa giriş yapan sanık ...’in idaresindeki otomobille çarpışıp kavşağın sağ tarafına savrulmaları sırasında kaldırım yakınında bulunan yayalara çarpmaları sonucu bir kişinin ölümü ve olay tarihinde 2008 doğumlu mağdurun yaralandığı olayda; eşinin ölümü ve çocuğunun yaralanması nedeniyle katılmasına karar verilen ...’nun hükümden sonra 25.01.2017 havale tarihli dilekçe ile kendi ve velayetinde olan oğlu adına şikayetten vazgeçtiğini bildirmesi ve dosya kapsamına nazaran bilinçli taksir koşullarının bulunmaması karşısında, sanıkların sadece bir kişinin ölümü nedeniyle eylemlerine uyan TCK'nın 85/1. maddesi gereğince, hukuki durumlarının yeniden takdir ve değerlendirmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre ise;

1-TCK'nın 50. maddesinin uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve deliller isabetle değerlendirilip, denetime imkan verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre; adli sicil kaydına göre sabıkası bulunmayan, yargılama sürecindeki tutum ve davranışları nedeniyle hakkında TCK'nın 62. maddesi uygulanan lehe hüküm talebi de bulunan sanıklar hakkında “hapis cezasının süresi ve kusur durumu dikkate alınarak” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile sanıklar hakkında TCK’nın 50. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;

3-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanık ...’in sürücü belgesi bilgilerinin incelendiğinde, aynı belge numarası adı altında hem A2 sınıfı hem de B sınıfı sürücü belgesinin bulunduğu, sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki otomobil ile yaptığı ve bu nedenle sanığın somut olaya konu taksirle yaralama suçu sebebiyle A2 sınıfı sürücü belgesinin geri alınamayacağı gözetilmeden, sanığa ait B-A2 sınıfı sürücü belgesinin ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde geri alınmasına karar verilmesi;

4-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca tayin olunacak güvenlik tedbirinin süresinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, tali kusurlu sanık ... ’in sürücü belgesinin asgari hadden fazla uzaklaşılarak 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmesi;

5-Katılanın hükümden sonra 25.01.2017 havale tarihli dilekçesiyle şikayetten vazgeçtiği anlaşılmakla, CMK'nın 243. maddesi gereğince katılma kararı hükümsüz kaldığından, katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20497, Karar No: 2014/4094, Tarih: 18.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/20497 E.  ,  2014/4094 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Samsun 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 31/05/2013

Numarası : 2013/267-2013/421

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Davacı, normal mesainin 08.00-17.30 olması gerekirken devamlı olarak akşam 19.00-sabah 08.00 arası ve gececi olarak kesintisiz 13 saat fazla mesai yaparak çalıştığını ancak fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek fazla çalışma alacağı ve sair işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili ise davacının herhangi bir fazla çalışma, hafta sonu, genel tatil çalışmasının bulunmadığını savunarak davanın reddine talep etmiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının iddia ettiği hizmet süresi içerisinde yer alan 30.12.2008-11.05.2009 tarihleri arası çalışma çekişme konusudur. Bu dönem ile ilgili olarak açılan hizmet tespit davası Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 2013/15127 Esas nosunda temyiz inceleme sırasını beklemektedir.

Taraflar arasında hizmet süresi çekişmeli olduğuna göre açılmış ve Yargıtay incelemesinde olduğu anlaşılan hizmet tespit davasının sonucunun beklenilmesi gerekirken taraflar arasında çekişmeli olan hizmet süresi de dahil edilerek davacının iddia ettiği süre üzerinden alacakların hesaplanması hatalıdır.

Yapılacak iş, hizmet tespit davasının sonucu beklenilerek çıkacak sonuca göre bir karar vermektir. 2-Kabule göre de; hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık anlatımlarına göre davacının gececi olarak 19.00-08.00 saatleri arası 1,5 saat ara dinlenme ile günlük 11,5 saat çalıştığı, davacının günlük çalışmasının 7,5 saati aştığı gibi haftalık 45 saatin de üzerinde olduğunu, davacının gece çalışmasının günlük 11,5 saat olduğunu haftalık ise 24 saat fazla çalışma yaptığı hesap edilmiş, mahkemece yapılan bu hesaplama uyarınca fazla çalışma alacağı hüküm altına alınmıştır.