muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11933, Karar No: 2016/5815, Tarih: 26.05.2016

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26/05/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davacı talebini, 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7. maddesine dayandırmaktadır. Bu madde, "Üçüncü Kişilerin Hak İddiaları" başlığını taşımaktadır.

24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi, dosyamızda davalı olan Türkiye Elektrik Dağıtım A.Ş. ile hisselerinin tamamı bu şirkete ait ..... Elektrik Dağıtım A.Ş. arasında yapılmıştır. Bir başka ifade ile, sözleşmenin imzalandığı tarihte ...... Elektrik Dağıtım A.Ş'nin % 100 hissesi davalı TEDAŞ'a aittir.

Hisse satış sözleşmesi, alıcı ......... Enerji Yatırımları A.Ş. ile satıcı T.C. Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığı arasında yapılmıştır. Hisse satış tarihine kadar, sözleşmede "Şirket" olarak adlandırılan .......... Elektrik Dağıtım A.Ş'nin tüm hiseleri kamuya ait olup, bu satışla özelleştirilmiştir.

Dava konusu ödeme 08/01/2009 tarihinde yapılmıştır. Bu tarihte davacı şirketin hisseleri özelleştirilmediğinden, dava konusu ödeme, davacı şirketin hisselerinin kamuya ait olduğu dönemde yapılmıştır. Dolayısıyla bu ödeme şirket kayıtlarında mevcuttur. Bu nedenle, özelleştirme amacıyla hisse satışı tarihinden önce kayıt altına alındığından, davacı şirkete ait mali tablolarda yer alması gerekir. Davacı şirketin hisselerinin satıldığı tarihteki bilançosuna da yansıdığı ve bu bilançoya göre, davacı şirketin hisse değerinin belirlendiği, hisse satış sözleşmesinin imzalanması ile birlikte, Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre, alıcı tarafından, davacı şirketin satış tarihindeki bilançosunun bilindiğinin kabulü gerekir.

Davacı, 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 7. maddesine istinaden bu davayı açmıştır. Bu tarihte sözleşmeyi yapan her iki şirketin de tüm hisseleri kamuya aittir.

Davalı ise Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9. maddesi ve İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 18.6. maddesine göre davacının talepte bulunamayacağını ileri sürmüştür.

Tarafların dayandıkları sözleşme hükümlerinin, kendi görüşlerini teyid eder nitelikte olduğu görülmektedir.

Öncelikle, bu uyuşmazlığın çözümünde, hangi sözleşme hükümlerinin uygulanması gerektiğinin belirlenmesi gerekir.

Davacı şirketin hisselerinin satışı, özelleştirme kapsamında yapıldığından, uygulanacak hükümlerin belirlenmesinde ve sözleşmelerin yorumunda, bu husus göz önünde bulundurulmalıdır.

Tarafların dayandıkları sözleşme hükümlerinin, kendi görüşlerini teyid eder nitelikte olduğu görülmektedir.

Öncelikle, bu uyuşmazlığın çözümünde, hangi sözleşme hükümlerinin uygulanması gerektiğinin belirlenmesi gerekir.

Davacı şirketin hisselerinin satışı, özelleştirme kapsamında yapıldığından, uygulanacak hükümlerin belirlenmesinde ve sözleşmelerin yorumunda, bu husus göz önünde bulundurulmalıdır.

4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 1. maddesine göre, özelleştirmenin amacı, bu madde kapsamındaki kamu kuruluşlarına ait payların, "..temel kuruluş amaçlarına uygun mal ve hizmet üretim birimlerinin işletilmesi haklarının, ekonomide verimlilik artışı ve kamu giderlerinde azalma sağlamak için özelleştirilmelerine ilişkin esasları düzenlemektir." şeklinde tarif edilmiştir. Buna göre özelleştirmenin amacı, ekonomide verimlilik artışı ve kamu giderlerinde azalma sağlamaktır. Özelleştirme kapsamındaki hisse satışlarından kaynaklanan ihtilaflarda, yasada belirtilen bu amacın göz önünde bulundurulması gerekir.

Bütün bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, davacı şirketin hisselerinin özelleştirilmesinden önce yapılan bu ödeme, davalıdan ve kamudan istenemez. Bu talep, 24.07.2006 tarihli sözleşmenin 18.6. maddesi ile 28.06.2013 tarihli Hisse Satış Sözleşmenin "Alıcının Taahhütleri" başlıklı 9.maddesi hükümlerine ve özelleştirmenin amacına aykırıdır. Dolayısıyla davanın reddi gerekir.

Bu nedenlerle, mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği görüşünde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyoruz. 26.05.2016
Yargıtay — Esas No: 2011/1900, Karar No: 2012/6643, Tarih: 03.04.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/1900 E.  ,  2012/6643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı kurumun sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde yer alan, “..., baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak... gönderilir.... Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.

Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” İçerikli açık yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından kaynaklanan davada, mahkeme için öngörülen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır

SONUÇ:Hüküm fıkrasının (3). bendinde yer alan 11.502,77-TL nisbi" ifadesinin silinerek yerine "1.000,00 TL maktu" ifadesinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4640, Karar No: 2014/4920, Tarih: 04.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/4640 E.  ,  2014/4920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/113028

MAHKEMESİ : Ünye Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 01/02/2013, 2010/279 (E) ve 2013/21 (K)

SUÇ : Kasten öldürme, Kasten öldürmeye yardım, 6136 sayılı yasaya muhalefet , Tasarlayarak kan gütme saiki ile öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Katılanların “6136 sayılı Kanuna muhalefet” suçundan açılan kamu davasına katılma ve verilen hükümleri temyiz etmeye yetkileri bulunmadığından, vekillerinin bu suça yönelik temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanık K.. B..’un “tasarlayarak, kan gütme saiki ile öldürme”, “6136 sayılı Kanuna muhalefet”; sanık İ.. K..’ın “tasarlayarak, kan gütme saiki ile öldürmeye yardım”; sanık İ.. A.. “tasarlayarak, kan gütme saiki ile öldürmeye yardım”; sanık H.. A..’ın “tasarlayarak, kan gütme saiki ile öldürmeye yardım”; sanık M.. Ö..’ın “tasarlayarak, kan gütme saiki ile öldürmeye yardım”, “6136 sayılı Kanuna muhalefet” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık N.. Ö..’ın “tasarlayarak, kan gütme saiki ile öldürmeye yardım” suçundan kurulan beraat hükmü yönünden yapılmıştır.

2-Kovuşturma, sırasında hakkında yakalama emri çıkartılan ve yakalanamaması nedeniyle kamu davası ile birlikte dosyanın ayrılmasına karar verilen sanık E. Y.’ın yakalanması bir süre daha beklenerek, Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/5 esas sayılı dosyası ile işbu dosyanın birleştirilmesi ve kanıtlar birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre, sanıkların hukuki durumlarının tayin edilmesi yerine, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hükümler kurulması,

Usul ve Kanuna aykın olup, bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar K.. B.., İ.. K.., İ.. A.., H.. A.., M.. Ö.. müdafileri ile katılanlar vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin, değişik gerekçeyle, tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA,04/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

04/11/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık İ.. K.., İ.. A.., K.. B.., H.. A.., M.. Ö.. müdafiileri Avukat , ........'nin yokluklarında, A.K.'nun yüzüne karşı 06/11/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/6699, Karar No: 2015/23052, Tarih: 02.07.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/6699 E.  ,  2015/23052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret farkı, ikramiye, yakacak, bayram yardımı, bulaşıcı hastalıklar ve risk primi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, asıl işveren olan davalı ... Bakanlığına ait iş yerinde değişen alt işverenlere bağlı çalıştığını, üyesi bulunduğu sendika ile alt işveren arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi gereğince hak kazandığı ücret ve sosyal yardım alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, bir kısım iş alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, ihale makamı konumunda olan müvekkili kurumun işçilik alacaklarından sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki davacının bulaşıcı hastalık ve risk primine hak kazanıp kazanmadığı noktasında ihtilaf mevcuttur. Uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükteki toplu iş sözleşmesinin 20. maddesine göre, röntgen mahalli olarak tecrit edilen yerlerle, radyum, fizyoterapi, radyoterapi, teknik hizmetler, ameliyathane, doğumhane, laboratuar, şoför, santral, bulaşıcı hastalıklar ve servislerinde çalışanlara bu ödeme yapılmaktadır. Geri çevirme sonrası işveren yazısı ile bildirilen .... Bakanlığı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumuna Bağlı .... Tesislerinde Görevli Personele Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 5. maddesinde yer alan ek ödemenin, toplu iş sözleşmesinde düzenlenen bulaşıcı hastalık ve risk primi ile ilgisi bulunmamaktadır. İşyeri kayıtlarına göre davacının fiilen çalıştığı bölüm, belirtilen ödemenin yapılacağı bölümler kapsamında olmadığından, söz konusu alacak isteğinin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi bozma nedeni sayılmıştır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9409, Karar No: 2019/3610, Tarih: 26.03.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/9409 E.  ,  2019/3610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm davalılar... Kent İçi Ulaşım. Mot. Taş. Koop. ve ... vekilleri tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalılardan ...'ın sürücüsü, ... Ulaşım Motorlu Taşıtlar Kooperatifinin maliki olduğu, ... Sigorta tarafından sigortalı bulunan ... plakalı aracın, 25/02/2013 tarihinde sebebiyet verdiği tek taraflı trafik kazası neticesinde...'ün vefat ettiğini, davacılardan...'ın ölenin annesi, ...'ın ölenin babası, ...'in ölenin kardeşi olduğunu,...'ün aile bütçesine yapacağı katkıdan davacıların mahrum kaldığını ve manevi zarara uğradıklarını belirterek, davacılar ... ve ... yönünden daha sonra arttırılmak üzere her biri için 5.000,00'er TL maddi tazminatın, davalı ... bakımından dava tarihinden itibaren diğer davalılar bakımından kaza tarihi olan 25/01/2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödenmesine, davacı ... için 5.000,00 TL, diğer davacılar için 10.000,00'er TL olmak üzere toplam 25.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve... Kentiçi Ulaşım Motorlu Taşıtlar Kooperatifinden kaza tarihi olan 25/02/2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Şirketi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; maddi ve manevi tazminat davalarının kabulü ile davacılar ...için 10.000 TL, ...için 10.000 TL, ve ...için 5.000,00 TL manevi tazminatın ... sigorta dışındaki davalılardan kaza tarihi olan 05.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müteselsilen tahsiline, maddi tazminat davalarının kabulü ile ... yönünden 14.448,30 TL, ... yönünden 10.763,53 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan müteselsilen tahsiline, tazminatın her bir davacı açısından 5.000,00 TL olmak üzere toplam 10.000,00 TL'lik kısmına sigorta şirketi yönünden dava tarihinden (22.11.2013) itibaren, diğer davalılar yönünden kaza tarihinden (25.02.2013) itibaren yasal faiz işletilmesine, bakiye tazminat yönünden faiz talep edilmediğinden, bu kısma faiz işletilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalılar ... Kent İçi Ulaşım. Mot. Taş. Koop. ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına ve davacılar için manevi tazminatların takdirinde 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47. maddesindeki (6098 sayılı TBK m. 56) özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ... Kent İçi Ulaşım. Mot. Taş. Koop. vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davalı ... vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

TMK’nun 185. madde hükmü gereğince, anne-baba birlikte çocukların bakımından sorumludur, aynı yasanın 327.maddesinde ise “çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır” denilmektedir.

Her baba ve annenin çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütmek, yetiştirmek ödevi olup çocuğun ölümü nedeni ile artık yapılması gerekmeyecek yetiştirme giderlerinin belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatından düşülmesi gerekmektedir. Kaza tarihinde 3 yaşında olan desteğin ölümü sebebi ile annenin çalışıyor olması halinde hem anne hem de baba yönünden hesaplanacak tazminattan, asgari ücretin %5'i oranında, annenin çalışmayıp aile ekonomisine katkısının bulunmadığının tespiti halinde sadece baba yönünden hesaplanacak tazminattan asgari ücretin %5'i oranında yetiştirme giderinin indirilmesi gereklidir.

Somut olayda; destek 3 yaşında vefat etmiştir. Davacı annenin çalışmadığı, herhangi bir gelirinin bulunmadığı

dava dilekçesi ve yaptırılan sosyal ekonomik durum araştırmasından belli olmasına göre hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan tazminattan davacı anne bakımından yetiştirme gideri indirimi yapılmamasında bir usulsüzlük bulunmamakla birlikte, davacı baba açısından yetiştirme gideri mahsubu yapılmadan hesaplanan tazminata hükmolunması bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece, davacı baba için asgari ücret üzerinden hesaplanan bedelden %5 oranında yetiştirme gideri düşülerek hesaplama yapılması için bilirkişiden rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde baba için yetiştirme gideri düşülmeden hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı... İçi Ulaşım. Mot. Taş. Koop. vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.571,97 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... İçi Ulaşım. Mot. Taş. Koop.'dan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine, 26/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12960, Karar No: 2014/12167, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/12960 E.  ,  2014/12167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2012/439-2013/210

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6164, Karar No: 2019/11344, Tarih: 11.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/6164 E.  ,  2019/11344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 07/02/2019 tarihli ve 2018/9860 soruşturma, 2019/328 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/02/2019 tarihli ve 2019/8151 soruşturma, 2019/786 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair mercii İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/02/2019 tarihli ve 2019/492 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 05/07/2019 gün ve 94660652-105-59-9888-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/07/2019 gün ve 2019/73889 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20/11/2017 tarihli ve 2017/30314 esas, 2017/23733 karar sayılı ilâmında "...Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklindeki açıklamada da belirtildiği üzere, soruşturma dosyasına konu olayda müştekinin internet bankacılığı hesabı kullanılarak SMS para gönderme yöntemiyle EFT işlemi yapıldığı, gönderilen paranın Kuveytürk Katılım Bankası'nın 25/04/2019 tarihli yazısındanda anlaşılacağı üzere ilgili paranın Üsküdar Bosna Bulvarı Şubesinden çekildiği, bu suretle haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheli tarafından paranın çekildiği yerin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/02/2019 tarihli ve 2019/492 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 11/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.