muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2477, Karar No: 2010/2990, Tarih: 18.03.2010

Somut olayda, ortaklık payını davacıya devreden ...’ün davalı kooperatifin ortağı olduğu hususunda bir çekişme mevcut değilse de anılan şahıs ile kooperatif arasında eser sözleşmesi de yapılmış olduğu, bu ilişkiden dolayı taraflar arasında uyuşmazlık çıktığı ve dava açıldığı, bu nedenle kooperatifin hakkında dava açılan şahısların ortaklık paylarına isabet edecek para ve tapuların verilmemesi yönünde genel kurul kararı alındığı ileri sürülmüştür. Davalı tarafça, ortaklığın devrini yasaklayıcı yönde bir genel kurul kararının alınmış olduğu ileri sürülmemiş ise de ortaklık payına düşecek para ve arsaların verilmemesine ilişkin genel kurul kararının davalı kooperatifin haklarının güvence altına alınması, uğradığı zararın tazmin edilmesi amacına yönelik olmasına göre bu kararın esasen ortaklığın devrini de dava sonuçlanıncaya kadar engellediğinin kabulü gerekir.Bu durumda da hakkındaki dava devam eden ...’ün ortaklık payını devretmek suretiyle sözkonusu genel kurul kararını etkisiz hale getirmesi genel kurul tarafından alınan karara aykırı olduğundan yönetim kurulunun genel kurul kararına aykırı bu devir işlemini kabul etmemesi yasa ve ana sözleşme hükümlerine uygun bulunmaktadır. Mahkemece, davalının dayandığı genel kurul kararları incelenmemiş, bu konuda bir değerlendirme yapılmamıştır. O halde mahkemece, davalının varlığını ileri sürdüğü genel kurul kararlarının iptali için açılmış bir davanın bulunduğu da ileri sürülmemiş olmasına göre söz konusu genel kurul kararları incelenerek davalının dayandığı genel kurul kararının geçerli olduğunun kabulü halinde açıklanan hususlar nazara alınarak genel kurul kararı uyarınca devir işleminin değerlendirilmesi sonucu davacının ortaklığının tespitine ilişkin isteminin yerinde olup olmadığına karar verilmesi gerekirken, bu husus üzerinde durulmadan yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15203, Karar No: 2013/12561, Tarih: 01.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15203 E.  ,  2013/12561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin 01.04.2013 tarihli geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen Tarsus İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nün 2011 yılına ilişkin veri cetvelinde kuru arazide baklanın dekara ortalama satış fiyatının 1,00 TL olarak bildirilmesine karşın Dairemizce incelenen Tarsus 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/491E-2012/106K sayılı dosyası içerisine gönderilen veri cetvelinde baklanın dekara ortalama satış fiyatı 1,50 TL olarak bildirilmiş olup, söz konusu cetveller arasındaki çelişkinin neden ileri geldiği araştırılarak çelişkinin giderilmesi ile düzenlenecek veri cetvellerinin gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4316, Karar No: 2014/7735, Tarih: 15.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/4316 E.  ,  2014/7735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasında... 14. Asliye Ticaret Mahkemesi ve... 10.Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacı banka ile davalı arasında düzenlenen kredi kartı üyelik sözleşmesinden kaynaklanan borç nedeniyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesi'nce, uyuşmazlığın bireysel kredi kartı sözleşmesinden kaynaklandığı ve genel mahkemelerin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, uyuşmazlığın mutlak ticari dava olduğu belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Dava tarihine göre, Asliye ticaret ve Asliye hukuk mahkemesi arasındaki ilişki görev değil, işbölümü ilişkisidir.Davalının süresinde yaptığı işbölümü itirazının bulunmamasına göre, somut olayda uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı Asliye Ticaret Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. Ve 22. maddeleri gereğince... 14. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7092, Karar No: 2014/17478, Tarih: 21.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/7092 E.  ,  2014/17478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/236928

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2009

NUMARASI : 2007/268 (E) ve 2009/258 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yanındaki açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen iki kişi hakkında, 03.05.2007 tarih ve 2007/17333 soruşturma numarası ile tefrik kararı verildiği, mahkeme tarafından 27.03.2008 tarihli duruşmanın 1 nolu ara kararı gereğince soruşturmanın akıbetinin sorulduğu ve Şişli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından soruşturmanın devam ettiğinin bildirildiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluş ve dosya içeriğine göre, müşteki M.. A..'a ait kapıları kilitli minibüsün kapısını belirlenemeyen bir şekilde sanık Erdinç ve açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen iki kişinin açtıkları, düz kontak yapmak suretiyle çalıştırmaya çalıştıkları, 02.04.2007 tarihli tutanağa göre, gece 03:00 sıralarında 3 şahsın beyaz renkli bir minibüsü iterek götürmeye çalıştıklarının ihbarı üzerine, sanık Erdinç ve açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen iki kişinin iterek götürmeye çalıştıklarının görüldüğü, 2 şahsın kaçtığı, sanık Erdinç'in minibüsün yanında yakalandığı, bagaj

kısmında kağıt toplamakta kullanılan el arabası ve üzerinde içi dolu çuvalın bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanık ve arkadaşlarının söz konusu minibüsü kullanma amacıyla değil mal edinme kastıyla götürdükleri gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35/1.maddesi gereğince cezalandırılması yerine eylemlerinin aynı Yasanın 146.maddesi uyarınca kullanma hırsızlığı olarak değerlendirilip şikayet yokluğu sebebiyle 73.madde uyarınca düşme kararı verilmesi,

2-İddianamenin kabulü kararı okunmadan duruşmaya başlanarak 5271 sayılı CMK'nın 191/2.maddesine aykırı davranılması,

3-Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık hakkında, 5395 sayılı Yasa'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı Yasa'nın 3. fıkrası uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

4-Hükmün de açıklandığı son oturumda sanık 18 yaşını doldurmadığı halde 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı olarak oturumun, kapalı yerine, açık yapılması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

5-Sanık hakkında 146.madde uygulandığı halde; 5271 sayılı CMK.nın 225. maddesine aykırı davranılmak suretiyle ek savunması alınmadan yazılı biçimde hükmolunması,

4-Hükmün de açıklandığı son oturumda sanık 18 yaşını doldurmadığı halde 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı olarak oturumun, kapalı yerine, açık yapılması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

5-Sanık hakkında 146.madde uygulandığı halde; 5271 sayılı CMK.nın 225. maddesine aykırı davranılmak suretiyle ek savunması alınmadan yazılı biçimde hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2539, Karar No: 2014/3478, Tarih: 11.06.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/2539 E.  ,  2014/3478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmek, kasten öldürmeye yardım etmek

HÜKÜM :1- Sanık ...'in beraatine,

2- Sanık ... hakkında, maktul ...'ı kasten öldürmek suçundan TCK'nun 81/1, 29/1, 62/1,53, 63. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

3- Sanık ... hakkında; ...'ı kasten öldürmeye yardım etmek suçundan TCK'nun 81/1, 39/1-2, 62/1, 53, 54. maddeleri uyarınca12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, sanık... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık... hakkında kasten öldürmeye yardım etme suçundan verilen beraat hükmünün temyizen incelenmesinde,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen reddedilmiş, sanık... hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin tahrikin derecesine, katılanlar vekilinin sanıklar ... ve... yönünden suç niteliğine, haksız tahrikin bulunmadığına, sanık... yönünden sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık... hakkında kasten öldürmeye yardım etme suçundan verilen beraat hükmü yönünden,

Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bendin, "Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a,b,c,d,e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesine, karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak (DÜZELTİLEN) hüküm ile sanık... hakkında verilen beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık... hakkında kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; diğer sanık ...'in, sanık...'ya ait araçla husumetli olduğu maktul ...'in işyerinin önüne gidip maktule ateş ederek öldürdüğü olayda, sanık...'nın, olay yerinde olduğunu ve diğer sanık ...'in işlediği kasten öldürme suçuna yardım eden olarak katıldığını gösterir her türlü kuşkudan uzak yeterli ve kesin kanıt bulunmadığı anlaşılmakla, beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Oluşa ve dosya kapsamına göre; diğer sanık ...'in, sanık...'ya ait araçla husumetli olduğu maktul ...'in işyerinin önüne gidip maktule ateş ederek öldürdüğü olayda, sanık...'nın, olay yerinde olduğunu ve diğer sanık ...'in işlediği kasten öldürme suçuna yardım eden olarak katıldığını gösterir her türlü kuşkudan uzak yeterli ve kesin kanıt bulunmadığı anlaşılmakla, beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık...’nın müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), bozma nedenine göre, sanık ... hakkındaki yakalama kararının kaldırılmasına, yakalama kararının işlemsiz iadesi için yazı yazılmasına, 11/06/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3846, Karar No: 2012/19285, Tarih: 05.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/3846 E.  ,  2012/19285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun "Bağımsız bölüm sahiplerine tebligat" başlığını taşıyan Ek 1. maddesi “ Kat Mülkiyeti Kanununun uygulandığı hallerde, ortak taşınmazda oturmayan her bağımsız bölüm sahibi, apartman yönetimi ve ortak giderler ile ilgili tebligat yönünden geçerli olmak üzere, Türkiye'de bir adresini yöneticiye yazılı olarak bildirmek zorundadır.

Apartman yönetimi ve ortak giderler ile ilgili tebligatlar bu adrese yapılır.

Bağımsız bölüm sahibinin adres bildirmemesi veya yazılı olarak bildirdiği adrese tebligat yapılamaması hallerinde, bundan sonraki bütün tebligatlar, o kişiye ait bağımsız bölümde fiilen oturana yapılır. Tebligatın bir örneği apartman girişinde bulundurulacak ilan tahtasına asılır. Bağımsız bölümde fiilen oturana bu şekilde yapılacak tebligat, bağımsız bölüm sahibine yapılmış sayılır.

(Ek fıkra: 19/03/2003 - 4829 S.K./17. md.) Bağımsız bölümde fiilen oturan yoksa ilan tahtasına asılan tebligat örneği bağımsız bölüm sahibine yapılmış sayılır” hükümlerini içermektedir.

Somut olayda borçluya (bağımsız bölüm malikine) gayrimenkul satış ilanı, "Mimarsinan B, M.. .. A-.k .0 Mimarsinan.İSTANBUL" adresine gönderilmiş, ancak muhatab adresten taşındığından ve T.C nosu da bilinmediğinden başka işlem yapılmadığı belirtilerek tebligat iade edilmiştir. Bunun üzerine aynı adreste Tebligat Kanunu'nun Ek 1. maddesi uyarınca işlem yapılmasının istenmesi üzerine tebligat memurunca tebligatın, "adreste bina görevlisi  beyanına göre muhatab adresten taşınmıştır. İkinci adresi tarafımca tespit edilememiştir. Tebligat ilgili merciin istemi üzerine Ek 1. madde binanın panosuna asılarak tebliğ edilmiştir"  şerhiyle yapıldığı, yine daha önceden ödeme emri ve kıymet takdir raporunun da Ek 1. madde uyarınca aynı adreste bina ilan tahtasına asılmak suretiyle tebliğ edildiği görülmektedir.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun Ek 1.maddesinin son fıkrası uyarınca, bağımsız bölümde fiilen oturan yoksa ilan tahtasına asılan tebligat örneği bağımsız bölüm sahibine yapılmış sayılır. Somut olayda, kıymet takdir raporu ve satış ilanı tebligatlarının, bağımsız bölümde fiilen oturan (kiracı) olup olmadığı yönünde bir tespit yapılmaksızın apartman ilan tahtasına asılmak suretiyle yapıldığı dolayısıyla bu haliyle tebliğ işlemlerinin usulsüz olduğu görülmektedir.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun Ek 1.maddesinin son fıkrası uyarınca, bağımsız bölümde fiilen oturan yoksa ilan tahtasına asılan tebligat örneği bağımsız bölüm sahibine yapılmış sayılır. Somut olayda, kıymet takdir raporu ve satış ilanı tebligatlarının, bağımsız bölümde fiilen oturan (kiracı) olup olmadığı yönünde bir tespit yapılmaksızın apartman ilan tahtasına asılmak suretiyle yapıldığı dolayısıyla bu haliyle tebliğ işlemlerinin usulsüz olduğu görülmektedir.

İİK 'nun 127. maddesi  gereğince  satış ilanının  boçluya usulüne uygun olarak tebliğ  edilmemesi başlı başına  ihalenin fesh nedeni olup, mahkemece şikayetin bu nedenle kabulü ile  ihalenin feshi gerekirken, yazılı gerekçe ile  şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1874, Karar No: 2012/4033, Tarih: 07.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1874 E.  ,  2012/4033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki yönetim kurulu kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının uzun süredir eczane mesul müdürü ve eczacı olarak faaliyetini sürdürdüğünü, davacının çalışanlarından birisinin hatası yüzünden meslekten bir ay men edilmesinin yanında 7 ay 23 gün hapisle cezalandırıldığını ve hükmün açıklanmasının geri bırakıldığını, 1 aylık meslekten men cezasının dolmasından sonra tekrar mesleğini icra etmeye başladığını, SGK ile anlaşma yapıldığını, müvekkilinin şu anda tüm kanuni haklarını kullandığını, davalı kooperatifin eczacıların ihtiyacı olan ürünleri temin etmek amacıyla kurulduğunu, müvekkilinin ihtiyacı olan ürünleri temin etmek amacıyla 05.07.2010 tarihinde davalı kooperatife ortaklık başvurusunda bulunduğunu, yönetim kurulunun 06.07.2010 tarih ve 10/27/A sayılı kararı ile başvurusunun reddedildiğini, ortaklık başvurusunun Kooperatifler Kanunu'na, ... Tüzüğü'ne, 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında kanun ile anasözleşmeye uygun olduğunu, buna rağmen kooperatif yöneticilerinin kendisine duyduğu husumet nedeniyle ortaklığa kabul etmediğini ileri sürerek, kooperatif yönetim kurulunun 06.07.2010 tarihli 10-27/A sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ortaklık başvurusunun yönetim kurulu kararı ile reddedildiğini, Yargıtay içtihatlarına göre davacının, ortaklığa kabul edilmemesine ilişkin kararı, denetçiler vasıtasıyla genel kurula taşıması, genel kurulun da reddetmesi halinde böyle bir dava açmasının gerektiğini, iç başvuru yolları tüketilmeden doğrudan böyle bir dava açılmasının usulsüz olduğunu, yönetim kurulunun ortaklık başvurusunda bulunanların anasözleşmede sayılan ortaklık şartlarını haiz olup olmadıklarını araştırmakla yükümlü olduğunu, Türk Eczacılar ... Tüzüğü'nün 8. maddesine göre, eczacıların, sanat ve mesleğinin icrası sırasında veya dışında, meslek adabıyla bağdaşmayan işlerden kaçınmak zorunda olduklarını, davacının kamu kurumunu dolandırmaktan mahkum olup meslekten men cezasını aldığını, geçmiş dönemde ödeme sıkıntıları olduğunu, kooperatif çalışanları tarafından yapılan araştırmalar sonucu tekrar sıkıntı yaşanabileceğinin tespit edildiğini, davacı ile kooperatif yönetim kurulu arasında husumet bulunduğu iddiasının doğru olmadığını, kooperatife üye olmayan çok sayıda eczanenin faailiyetini rahatça sürdürebildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, kooperatif üyesi olmayan davacının, yönetim kurulunun üyelik başvurusunun reddine dair kararına karşı genel kurula başvuramayacağından dava açma ehliyetinin bulunduğu ve hukuki yararının olduğu, Kooperatifler Yasası'na göre üye olmak için 8. maddedeki şartların yerine getirilmesi ve ayrıca kooperatifin özelliğine göre ortaklık için aranan şartların bulunması halinde yönetim kurulunun, ortaklığa başvuru taleplerini kabul etmek zorunda olduğu, davacının ortak olabilmesi için eczacı olması ve eczacılar odasına kayıtlı olmasının gerektiği, ilgili ceza mahkemesi kararında verilen hapis cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının ertelenmesine karar verildiği, buna göre belirlenen süre içerisinde herhangi bir suç işlenmemesi halinde cezanın hiç verilmemiş gibi kabul edileceği, diğer yandan Eczacılar Odası tarafından verilen meslekten men cezasının belirli bir süreye tabi olduğu ve bu sürenin de dolduğu, sonuç olarak davacının mesleğini yapmasına engel bir hali de bulunmadığından üyelik şartlarını taşıdığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 06.07.2010 tarihli yönetim kurulu kararının iptaline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22280, Karar No: 2017/7043, Tarih: 20.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/22280 E.  ,  2017/7043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Poliçede lehdar olarak görünen . ... Şubesi'ne yazı yazılarak;

1-Davaya muvafakat edip etmediği,

2-Sigortalı muris ....'nün kredi borcunun vefat tarihi olan 17.08.2012 tarihi itibariyle kaç TL olduğu, kredi borcunun tamamının ödenip ödenmediği, ölümden sonra ne kadarının kim tarafından ödendiği, ödenmeyen taksitler var ise hangi aylara ilişkin ve ne kadar olduğunun sorulup belgelendirilmesi istenerek, verilecek cevabi yazının dosya içerisine alınması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 20/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.