muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5674, Karar No: 2019/3574, Tarih: 12.06.2019

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Sanık hakkında, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 29/03/2017 tarihli ve 2016/46538 soruşturma, 2017/2198 sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince “beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı aşamasında sanığın 21/09/2017 tarihinde tekrar uyuşturucu madde ile yakalandığı anlaşılmaktadır.

TCK’nın 191/5.maddesinde yer alan; “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması,kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” şeklindeki düzenleme dikkate alındığında,somut olayda sanığın erteleme süresi içerisinde 21/09/2017 tarihinde tekrar kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesi nedeniyle hakkındaki kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırıldığı anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK’nın 191/4-b ve 191/5. maddeleri gereğince yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden “karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi kanuna aykırıdır.

Kabule göre de, 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde; “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitleri tahdidi olarak sayılmıştır. Somut olayda mahkemesince açılan kamu davası üzerine dava koşullarının oluşmaması halinde durma kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, anılan Kanun'da düzenlenmeyen karar verilmesine yer olmadığı şeklinde karar verilmesi kanuna aykırıdır.

D)Karar:

D)Karar:

Açıklanan nedenlere göre; 5237 sayılı TCK’nın 191/4-b ve 191/5. maddeleri gereğince sanık hakkında yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden 5271 sayılı CMK’nın 223/1.maddesinde düzenlenmeyen karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi değişik gerekçe ile yerinde görüldüğünden; İstanbul Anadolu 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/04/2018 tarihli ve 2018/130 esas, 2018/232 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

12/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8097, Karar No: 2006/12285, Tarih: 25.09.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/8097 E.  ,  2006/12285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait taşınmazda 1.6.1997 başlangıç tarihli, 10 yıl süreli sözleşme ile kiracı olduğunu, sözleşmedeki % 60 artış oranı ile 2000 ve 2001 yılları için 4531 sayılı kanunla getirilen artış oranlarına göre gerekli artırımları yaparak, 2003 yılı haziran ve temmuz kiralarını ödediğini, ancak davalının bu aylar için eksik kira ödendiğinden bahisle aleyhine icra takibi yaptığını ileri sürerek, borçlu olmadığının tesbiti ile takibin iptaline karar verilmesini istemiş, birleşen dava ile de, 2003 yılı ağustos, eylül, ekim ve ... kiralarının tahsili için yapılan takipten dolayı borçlu olmadığının tesbitini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, asıl dava açısından davacının yapılan takipten dolayı 237,20 YTL. , birleşen dava açısından da yapılan takipten dolayı 6.139,40 YTL. borçlu olmadığının tesbitine, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı kiralayan, asıl davanın konusunu oluşturan takip dosyası ile, 2003 yılı haziran ayı eksik kira bedeli olarak 3.885 YTL., temmuz ayı eksik kira bedeli olarak da 1.535 YTL. nin ödetilmesini istemiş, talebini aylara göre bu miktarlarla sınırlamıştır. Mahkemece de benimsendiğine göre, 2003 yılı haziran ve temmuz ayları kirasının aylık 4.694 YTL. üzerinden ödenmesi gerekmekte olup, davacı kiracı bu aylar

için aylık 2.103 YTL. üzerinden ödeme yapmıştır. Bu nedenle, davacı kiracının bakiye aylık 2.591 YTL. borcu kaldığına göre, haziran kirası için 1.294 YTL, ve talebe göre temmuz kirasından dolayı da hiç borcunun bulunmadığına karar verilmesi gerekirken, takip talebi aşılarak toplam takip tutarı üzerinden bakiye borç hesaplanıp yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasa aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bent gereğince temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 25.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25703, Karar No: 2013/14791, Tarih: 31.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/25703 E.  ,  2013/14791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 50/1-a, 50/2, 52/4, 53/6, 63.

maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

03/09/2008 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 03/04/2008 olarak yazılmış olması mahallinde giderilebilir yazım yanlışlığı, suçun işlendiği zaman diliminin yazılmaması mahallinde giderilebilir yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, sanığın meskun mahal dışı, asfalt, 7 metre 20 cm genişliğinde, bölünmüş, tek yönlü,kuru, hafif viraf, eğimsiz, köprü üstü olan ve 250 metre geride 50 km hız tahdit ve kontrolsüz kavşak yaklaşım levhası bulunan yolda sevk ve idaresindeki kamyonet ile kendi beyanına göre 80 km hızla, 5. viteste ve 2.500 devirde seyir halinde iken seyrine göre yolun sağından soluna karşıya geçmek isteyen yayaları gördüğünde frene basması ve yolun sağına kaçmaya çalışması nedeniyle aracını yolun sağ tarafındaki bankette bulunan mıcıra kaptırması nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun soluna 13 metre lastik izi bırakarak savrulması sonucu sol şerit üzerinde el ele tutuşarak karşıya geçmek isteyen ve yolun büyük kısmını geçmiş olan yayalardan ...'e çarpması sonucu ölümüne, çarpmanın etkisiyle ölenin elinden tutan katılan ...'in ise savrularak yaralanmasına neden olması ve daha sonra aracın köprü banket ve korkuluklarına çarpıp 14 metre savrularak yolun orta kısmında durabilmesi şeklinde meydana gelen olayda, soruşturma sırasında yapılan keşif sonucu alınan 15/09/2008 tarihli bilirkişi raporuna göre, kazanın oluşumunda sanığın, aracının hızını kavşaklara, dönemeçlere gelirken yavaşlatmak, aracının hızını hava,yol ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak kuralını ihlal ederek ve hız faktörünün kazanın oluşumuna baskın etkisi nedeniyle asli, ölen ...'ın ise "yaklaşan araçların hızını ve uzaklığını gözönünde almamak" kuralını ihlal ederek tali kusurlu olduğunun belirtildiği, mahkemece alınan İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 11/08/2010 tarihli bilirkişi raporunda ise, sanığın yönetimindeki kamyonet ile yola gereken dikkatini vermeyip, hızını mevcut trafik levhaları ve yol durumuna göre ayarlamayıp, direksiyon hakimiyetine özen göstermeyip, geçiş yapan yayaları gördüğünde ikazla birlikte mevcut hızını düşürüp, seyir şeridini muhafaza edecek tarzda fren

tedbirine başvurmayıp, sağa yönelmesi akabinde aracın hakimiyetini kaybedip geçiş yapan yayaya önlemsiz vaziyette çarparak asli kusurlu olduğu, ölenin ise karşıya geçiş sırasında sol tarafını yeterince kontrol altında bulundurmayıp, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranarak tali derecede kusurlu olduğunun belirtildiği dikkate alındığında bahse konu bilirkişi raporlarının oluşa uygun olduğu, sanığın kazanın oluşumunda asli derecede kusurlu olduğunun kabul edilmesi gerektiği ve mahkemece de hükmün gerekçe kısmında İstanbul Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin raporunun hükme esas alındığı ve kusur kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile katılan vekilinin ölene tali de olsa kusur atfedilmesinin hukuka aykırı olduğuna, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Meydana gelen olayda mahkemece asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayini,

Kabule göre de;

a)-Sanık hakkında hükmolunan 1 Yıl 8 Ay süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi ve bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında yasal dayanak olan 52/2. maddesinin yerine hataen 50/2. maddesinin belirtilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK.'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

b)-Yargılama sırasında katılanlardan yalnızca ...'in kendisini vekil ile temsil ettirdiği gözetilmeden "katılanlar kendilerini vekille temsil ettirmiş olduklarından" denilmek suretiyle vekalet ücretinin "katılan tarafa ödenmesine" şeklinde karar verilmiş olması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 31.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18706, Karar No: 2013/16831, Tarih: 28.11.2013

dikkate alınarak karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince kabul edilen maddi tazminat talebi yönünden Mehtap ve ... için ayrı ayrı 440,00.-TL olmak üzere toplam 880,00.-TL vekalet ücretinin davalı Ak Sigorta A.Ş.'den tahsili ile davacılara ödenmesine" ibaresinin yazılmasına; ayrıca hüküm fıkrasının 3. numaralı bendinin 4. fıkrasında yer alan “Davacı taraf kendisini vekille temsil ettirdiğinden Avukatlık ücret tarifesinin 12. maddesi uygulanarak 400.TL vekalet ücretinin davalı ... Hesabından tahsili ile davacıya verilmesine” ibaresinin çıkartılarak yerine “Davacıların kendilerini vekil ile temsil ettirdiği dikkate alınarak karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince kabul edilen maddi tazminat talebi yönünden Mehtap ve ... için ayrı ayrı 440,00.-TL olmak üzere toplam 880,00.-TL vekalet ücretinin davalı ...'ndan tahsili ile davacılara ödenmesine" ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 238,92 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Hesabından alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/66, Karar No: 2021/78, Tarih: 20.01.2021

**16. Hukuk Dairesi         2021/66 E.  ,  2021/78 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Mahkemece çekişmeli taşınmazın arsa vasfında olduğu, otopark olarak davacının fiili kullanımında olduğu gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmadığı, davacının, taşınmazın fiili kullanımında olduğunu ileri sürerek dava açtığı ve iddialarını ispata yönelik olarak belediye emlak beyannameleri ile tanık delillerine dayandığı, taşınmaz başında keşif yapılmış ise de davacının dayanağı emlak beyannameleri taşınmazla irtibatlandırılmadığı, fiili kullanım konusunda mahalli bilirkişi ve tanıklar keşif mahallinde dinlenilmediği, sadece davacı tanıklarının duruşmada dinlenilmesi ile yetinildiği” belirtilerek araştırma ve incelemeye dayalı olarak bozulmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 262 ada 10 parselin tapu kaydında davacının fiili kullanımında olduğuna dair beyanlar hanesine şerh düşülmesine karar verilmiş; hükmün, taraflarca temyiz edilmeksizin 12.03.2018 tarihinde kesinleştiğine dair şerh verilmiştir. Davacı vekili 22.06.2020 tarihli dilekçesi ile, dava konusu “... Mahallesi, 2462 ada 10 parsel sayılı taşınmazın” hüküm yerinde “... Mahallesi, 262 ada 10 parsel sayılı taşınmaz” yazılmak suretiyle yapılan maddi hatanın düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece 13.11.2020 tarihli ek karar ile talebin reddine karar verilmiş, ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı tarafın tavzih yoluya hüküm fıkrasında taşınmazın mahalle ve ada numarasının değiştirilmesi talebinin HMK’nın 305/2. maddesi gereğince mümkün olmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına ve yasal düzenlemelere uygun bulunmamaktadır.

Mahkemece davacı tarafın tavzih yoluya hüküm fıkrasında taşınmazın mahalle ve ada numarasının değiştirilmesi talebinin HMK’nın 305/2. maddesi gereğince mümkün olmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına ve yasal düzenlemelere uygun bulunmamaktadır.

Dava, ... İlçesi ... Mahallesi 2462 ada 10 parsel sayılı taşınmaz hakkında açılmış, dosyaya ... Mahallesi 2462 ada 10 parsele ait tutanağın sureti ve tapu kaydı getirtilmiş, keşif bu taşınmaz hakkında yapılmış ve fen bilirkişi raporu da aynı şekilde ... Caddesine cepheli olduğu belirtilerek yine bu taşınmaz hakkında düzenlenmiş, her ne kadar Mahkemece davanın reddine dair verilen 16.07.2013 tarihli hükümde de Ümraniye İlçesi ... Mahallesi 262 ada 10 parsel olarak yazılmış ise de temyiz üzerine Dairemizin 03.04.2014 tarih 2014/318-3799 Esas, Karar sayılı ilamıyla da ... Mahallesi 2462 ada 10 parsel hakkında temyiz incelemesi yapılmış ve hükmün araştırma ve incelemeye yönelik olarak bozulmasına karar verilmiştir. Bozma ilamı sonrası yapılan yargılama sırasında yine ... Mahallesi 2462 ada 10 parselde keşif yapılmış, fen bilirkişi asıl ve ek raporu da bu taşınmaz hakkında düzenlenmiştir. Yargılama sonucunda verilen 24.10.2017 tarihli karar da ilk karar da olduğu gibi yine aynı hataya düşülerek ... Mahallesi 262 ada 10 parsel sayılı taşınmaz hakkında hüküm kurulmuş, bu karar taraflarca temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 304/1. maddesinde, hükümdeki yazı ve hesap hataları ile benzeri açık hataların mahkemece re'sen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebileceği belirtilmiş olup, eldeki somut olayda da mahalle ismi yerine maddi hata sonucu taşınmazın cephe aldığı cadde isminin (caddenin ismi dahi yanlış yazılarak) ve ada numarasında da yine maddi hata sonucu “2462 ada” yerine “262 ada” yazıldığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, maddi hataya dayalı olarak tesis edilen bu hükmün infazının mümkün olmadığı, anılan kanun maddesi uyarınca tarafların talebi olmadan dahi maddi hataya dayalı yanlışlıkların re'sen düzeltilebilmesi mümkün olduğu halde talebin nitelendirilmesinde ve uygulanacak kanun maddelerinin belirlenmesinde yanılgıya düşülerek talebin reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle kabulü ile 13.11.2020 tarihli ek kararın BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/507, Karar No: 2011/5318, Tarih: 24.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/507 E.  ,  2011/5318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaza enerji nakil hattı geçirilmek suretiyle 1969 yılında el atıldığı anlaşılmıştır.

30.06.2010 günü yürürlüğe giren 5999 sayılı yasa uyarınca tarafların uzlaşması esas ise de; davacı taraf uzlaşmayacağını dilekçe ile beyan ettiğinden işin esasının incelenmesinde;

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 24.05.2006 günü yürürlüğe giren 5496 sayılı Yasa ile değişik 15/C maddesi gereğince irtifak hakkının idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken, Hazine adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından irtifak hakkının tesciline ilişkin bölümün çıkartılmasına, yerine, “irtifak hakkının idare adına tesciline” cümlesinin yazılmasına

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 24.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21364, Karar No: 2014/38752, Tarih: 25.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/21364 E.  ,  2014/38752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın silahtan sayılan kesici aletle olan eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 86/1-3-e madde/fıkraları uyarınca tayin edilen cezanın, mağdurun yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralanması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c maddesi uyarınca bir kat artırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son madde/fıkrası uyarınca 5 yıla çıkarılan cezanın 5237 sayılı TCK'nin 62/1 madde/fıkrası uyarınca 1/6 oranında indirilmesi neticesinde sonuç cezanın 4 yıl 2 ay yerine 4 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının (3.) paragrafında yer alan ''yaşamını tehlikeye sokan bir duruma'' ifadesiyle ''TCK'nin 87/1-d'' ibarelerinin çıkarılarak yerlerine ''mağdurun yüzünde sabit iz kalmasına'' ve ''TCK'nin 87/1-c'' ibarelerinin eklenmesi ve hükmün (4.) paragrafında yer alan ''15 gün'' ibaresi çıkarılarak diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/565, Karar No: 2006/539, Tarih: 20.09.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/12-565 E.  ,  2006/539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tarsus İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2006

Taraflar arasındaki “şikayet” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tarsus İcra Hukuk Mahkemesince şikayetin reddine dair verilen 31.08.2005 gün ve 2005/ 279-273 sayılı kararın incelenmesi Şikayetçi/takip alacaklısı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12.Hukuk Dairesinin 24.10.2005 gün ve 2005/21457-20713 sayılı ilamı ile; (...Alacaklı vekili Tarsus Belediye Başkalığı aleyhine genel haciz yolu ile başlatılan takipte anılan belediye başkanlığı adına Tarsus Belediye Su ve Kanalizasyon İşletmesi Müdür vekilinin takibe itiraz ettiğini bu itirazın geçersiz olduğundan iptalini ve İcra Memurunun hukuka aykırı olarak verdiği takibin durdurulması kararının iptalini şikayet yolu ile talep etmiştir.

İcra takibi borçlu Tarsus Belediye Başkanlığı hakkında başlatıldığından, belediyenin taraf olduğu bu takipte belediyeyi 5393 Sayılı Belediye Kanununun 38/c maddesi uyarınca Belediye Başkanı temsil eder. Belediye Başkanı kanundan doğan bu yetkisini kullanması için bir vekil atayabilir. Takip işlemi Avukatlık Kanunun 35. maddesi uyarınca adli işlem niteliğini taşıdığından bu vekilin baroda yazılı avukat olması gerekir. Belediye Başkanı bu yetkisini herhangi bir sözleşme veya yönetmelik ile su ve kanalizasyon işleri müdürüne devredemez. Takibe itiraz eden kişinin avukat (Belediye vekili) olmadığı anlaşılmakla Tarsus Belediye Başkanını temsil yetkisi bulunmadığından adı geçen tarafından icra müdürlüğüne yapılan itirazda geçersizdir. Mahkemece şikayetin kabulü ile icra müdürünün 1.7.2005 tarihli işleminin iptaline karar vermek gerekirken, aksi düşüncelerle şikayetin reddine karar verilmesi isabetsiz olup kararın bozulması gerekmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Şikayetçi/Takip alacaklısı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Şikayetçi/takip alacaklısı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 20.09.2006 gününde, oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY