muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4433, Karar No: 2017/9285, Tarih: 25.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/4433 E.  ,  2017/9285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan yoksunluğun sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler yönünden infaz tarihine kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.06.2013 tarih ve 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği cihetle; Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesi’nin 06.06.2005 tarih, 2001/603 E. - 2005/107 K. sayılı ilamının, tekerrüre esas alınan Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin ilamından daha ağır hükümlülük içerdiği gözetilmeden ve hüküm fıkrasında sehven Büyükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesi yazılmak suretiyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Yasa'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm tümden çıkartılarak, yerine ''Sanığın, Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesi’nin 06.06.2005 tarih, 2001/603 E. - 2005/107 K. sayılı 4 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin geçmiş hükümlülüğünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, TCK'nın 58/6-7. maddeleri uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son ve 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddeleri gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesine, 25.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10275, Karar No: 2023/319, Tarih: 25.01.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/10275 E.  ,  2023/319 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 03.10.2022

EK KARAR SAYISI : 2017/746 E., 2018/162 K.

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Isparta 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.10.2022 tarihli ve 2017/746 Esas, 2018/162 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Isparta 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2013 tarihli ve 2012/789 Esas, 2013/558 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 52 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 51 inci maddesinin ikinci, üçüncü, altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 2 yıl hapis ve 2.000.TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, zararın tazmini suretiyle tamamen giderilmesi koşuluyla cezasının ertelenmesine, 2 yıl denetim süresine tabi tutulmasına ve denetim süresi içinde yükümlülük yüklenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2. Isparta 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.07.2013 tarihli ve 2012/789 Esas, 2013/558 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 24.05.2017 tarihli ve 2015/10812 Esas, 2017/11748 Karar sayılı kararı ile sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Isparta 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2018 tarihli ve 2017/746 Esas, 2018/162 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 51 inci maddesinin ikinci, üçüncü, altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 2 yıl hapis ve 2.000.TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, zararın tazmini suretiyle tamamen giderilmesi koşuluyla cezasının ertelenmesine, 2 yıl denetim süresine tabi tutulmasına ve denetim süresi içinde yükümlülük yüklenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

4. Isparta 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.10.2022 tarihli ve 2017/746 Esas, 2018/162 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği “temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; Anayasa Mahkemesinin vermiş olduğu süre aşımı kararı ile 7 günlük temyiz süresi içinde dosyasını temyiz edemeyenlere süre aşımı bakımından engellemenin demokratik devlet kurallarına ve insan haklarına aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda verilen hükmün sorgusunda bildirdiği ve aynı zamanda MERNİS adresi olan adresine Tebligat Kanunu’nun (7201 sayılı kanun) 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre tebliğ edilmesi, iade edilmesi halinde aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasının göre “MERNİS adres şerhi” düşülerek tebliğ işlemlerinin yeniden yapılması gerekirken, daha önce tebligat yapılmayan sorgusunda bildirilen adresine 7201 sayılı Kanun'un 35 inci maddesine göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu, ancak; aynı Kanun'un 32 inci maddesine göre "tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır" hükmü uyarınca sanığın ilgili kararı, bu suç nedeniyle hükümlü olarak cezanın infazına başlanması üzerine verdiği 18.01.2022 tarihli dilekçesiyle esas numarasını belirtmek suretiyle uzlaştırma talebinde bulunarak öğrendiğinin kabulünde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla, sanığın yokluğunda verilip en geç 18.01.2022 tarihinde öğrendiği karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 22.09.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu,1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Isparta 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.10.2022 tarihli ve 2017/746 Esas, 2018/162 Karar sayılı ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5240, Karar No: 2018/1873, Tarih: 14.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/5240 E.  ,  2018/1873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/06/2015 gününde verilen dilekçe ile internet yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 29/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının, müvekkili hakkında sosyal paylaşım ağı Twitter hesabı üzerinden yazmış olduğu ifadeler ile kişilik haklarına saldırıda bulunduğunu belirterek manevi zararın tazminini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalının sosyal paylaşım ağında yapmış olduğu paylaşımın eleştiri niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davaya konu olan ve davalı tarafından Twitter hesabı üzerinden paylaşılan yazıda (twette) yer alan ifadeler davacının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir. Bu nedenle, mahkemece davacı lehine uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/03/2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.14/03/2018
Yargıtay — Esas No: 2011/40816, Karar No: 2013/25092, Tarih: 07.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/40816 E.  ,  2013/25092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı vekili, kıdem tazminatı ile ücret, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Hüküm süresi içinde davalı ...Mobilya İnş. Teks. Nak. Ltd. Şti. temsilcisi tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Somut uyuşmazlıkta davacının “gürültülü ortamda çalışamaz” şeklinde aldığı sağlık kurulu raporuna itibar edilerek, mahkemece davacının iş sözleşmesini 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/I.a maddesi uyarınca feshettiği ve feshin haklı nedene dayandığı gerekçesi ile kıdem tazminatı isteğinin kabulüne karar verilmiştir. Anılan normatif düzenlemede işçinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshi “iş sözleşmesinin konusu olan işin yapılmasının işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı veya yaşayışı için tehlikeli olması” olgusuna bağlanmıştır. Bu nedenle fesih hakkının doğması için tehlikenin işin niteliğinden kaynaklanması ve bu tehlike işçinin sağlığını veya yaşayışını etkilemelidir. İşçinin rahatsızlığı veya hastalığının işyeri ve iş koşulları ile ilişkisi ortaya konmalıdır.

Dosya içeriğinden davacının “gürültülü ortamda çalışamaz” raporu verilmesini öngören raporda hastalığının işin niteliğinden kaynaklandığı, bu hastalığın işyeri ve iş koşulları ile ilişkisi somut olarak ortaya konmamıştır. Rapor bu yönde eksiktir. Bu nedenle davacının hastalığının veya rahatsızlığının başlamasına ve gerekse tekrarlanmasına işyeri ve çalışma koşullarının neden olup olmayacağı, rahatsızlığın işin niteliğinden kaynaklanıp kaynaklanmadığı, davacının sağlığı veya yaşayışı için tehlike yaratıp yaratmadığı yönlerinde gerekirse işyerinde keşif yapılarak bilirkişiden rapor alınmalı ve sonucuna göre feshin haklı nedene dayanıp dayanamadığı değerlendirilmelidir. Eksik inceleme ve yetersiz sağlık raporu ile feshin haklı nedene dayandığının kabulüne ve kıdem tazminatının tahsiline karar verilmesi hatalıdır.SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarda belirtilen gerekçe ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.10.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6830, Karar No: 2013/7019, Tarih: 27.02.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/6830 E.  ,  2013/7019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, izin ücreti alacağı, genel tatil ücreti ile sefer primi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız olarak işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin ücreti, genel tatil ücreti, ücret alacağı ve sefer primi alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının şirket tesislerinde ... adlı işçiye küfür ve hakaret ettiğini, akabinde tarafların yumruk yumruğa kavga ettiklerini iş sözleşmesinin İş Kanunu'nun 25/II maddesi uyarınca haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının talep ettiği sefer primi alacağı ile ilgili olarak mahkeme tarafından yeterli araştırma ve inceleme yapılıp yapılmadığı ve bu bağlamda davacının sefer primi alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı işverenin sefer primi alacağından sürekli olarak kesinti yaptığını iddia ederek eksik ödenen sefer primi alacağı talebinde bulunmuştur.

Mahkeme tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sefer primi alacağı ile ilgili olarak özetle; "Davalı, davacının halen şirkete borcu bulunduğunu savunarak, dosyaya muavin defter kaydı sunmuş ise de bu belgelerden davacının bakiye sefer primi alacağı hesaplanamamıştır.Bu nedenle sunulan bu defter, kayıt ve belgeler üzerinde bir mali müşavir tarafından inceleme yapılması gerektiği..." denmiştir.

Bilirkişinin yaptığı bu tespitler kapsamında, mahkeme tarafından dosyanın bir mali müşavire ya da mali müşavirlerden oluşacak bir heyete tevdi edilerek, davacının bakiye sefer primi alacağı bulunup bulunmadığının tespit ettirilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazıl şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4240, Karar No: 2016/6686, Tarih: 01.06.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/4240 E.  ,  2016/6686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, 18.04.2011 tarihinde davalı ...’e ait, sürücü ... araç ile tam kusurlu olarak idaresindeki araca çarptığını ileri sürerek hasar bedeli için 4.755,00 TL, değer kaybı için 2.500,00 TL, araç kazanç için 2.500,00 TL, hasar tespit dosyası masrafları için 329,00 TL olmak üzere toplam 10.084,50 TL kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile 9.755,30 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... dan alınarak davacıya verilmesine, davalı ...’in işleten sıfatına haiz olmadığından aleyhindeki davanın reddine karar verilmiş; karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeniyle araçta meydana gelen hasar, araç değer ve kazanç kaybı tazmini istemine ilişkindir.

1086 sayılı HUMK'nin 388 ve 389. maddeleri ile 6100 sayılı HMK'nin karşılık 297/1-2 maddeleri uyarınca, mahkeme kararında; hüküm sonucunun, taraflara yükletilen hak ve sorumlulukların şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde ayrı ayrı ve açıkça gösterilmesi gerekir.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Somut olayda, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 9.755,30 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... dan alınarak davacıya verilmesine, davalı ...’in işleten sıfatına haiz olmadığından aleyhindeki davanın reddine karar verilmiş olup, davacının her bir istemi için hükmolunan tazminat miktarı ayrı ayrı belirtilmemiş olup mahkemece yapılan hesaplamanın nasıl yapıldığı hususlar da açıkça belirtilmemiştir.

Sonuç olarak, hüküm fıkrası taraflara yükletilen hak ve sorumluluklar ile infaza elverişlilik yönünden açık olmayıp, taraflar yönünden şüphe ve tereddüt uyandıracak nitelikte olduğundan, bu yön yukarıda açıklanan yasa maddelerine açık bir aykırılık oluşturduğundan (10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 K sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında da belirtildiği üzere) hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç olarak, hüküm fıkrası taraflara yükletilen hak ve sorumluluklar ile infaza elverişlilik yönünden açık olmayıp, taraflar yönünden şüphe ve tereddüt uyandıracak nitelikte olduğundan, bu yön yukarıda açıklanan yasa maddelerine açık bir aykırılık oluşturduğundan (10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 K sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında da belirtildiği üzere) hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...’un temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...’a geri verilmesine 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/150, Karar No: 2010/2267, Tarih: 03.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/150 E.  ,  2010/2267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Şikayet eden ... vek.Av.... ile şikayet edilen ... Memurluğu vek.Av.... aralarındaki sıra cetveline şikayet davası hakkında ... İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 04/06/2009 gün ve 170/12 sayılı hükmün şikâyet edilen vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

25.11.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3494 Sayılı Kanunla değişik 2004 sayılı İcra İflas Kanununun 363.maddesine göre, dava konusu malın veya hakkın değerinin 2009 yılı için 4.030. TL.yi geçmemesi halinde verilen kararın temyiz kabiliyeti bulunmamaktadır.

İcra Mahkemesinin kararı 15.6.2009 tarihli olup, sıra cetveline kaydı talep edilen alacak miktarının 2.957. TL olması nedeniyle verilen karar kesin niteliktedir.

Bu sebeplerle kararı temyiz eden şikâyet edilen vekilinin temyiz istemi İİK.nun değişik 365/son madde hükmü gereğince reddedilmelidir.

SONUÇ : Yukarıda yazılı nedenlerle şikâyet edilen vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin harcın istek hâlinde iadesine, 3.3.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/735, Karar No: 2013/5452, Tarih: 27.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/735 E.  ,  2013/5452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % birini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

2)Dava konusu taşınmaz üzerinde pilon bulunmadığı halde pilon yeri bedelinin tahsiline ve tapusunun iptaline ilişkin hüküm kurulması,

3)Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan ipotek şerhinin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.