muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5968, Karar No: 2018/9878, Tarih: 04.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/5968 E.  ,  2018/9878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın, katılanları borçlu ve kefil olarak gösterip 01/06/2007 keşide tarihli, 30/10/2007 vade tarihli ve 720 TL bedelli suça konu bonoyu düzenlediği, katılanlar adına sahte imza attığı, bu suretle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda; sanığın, atılı suçu kabul etmeyerek 2005 yılından 2009 yılına kadar ... İthalat isimli firmanın sahibi olduğunu, katılanların da bu firmanın müşterilerinden olduğunu, katılanların kendisinden aldıkları deniz malzemesi karşılığında suça konu senedi kargo ile kardeşi ... göndermiş olduklarını, daha sonra bu senedi...'ya ciro ettiğini, senet bedeli ödenmeyince de ...'ın senedi icraya koymuş olduğunu, senedi kendisinin düzenlemediğini, senet geldiğinde borçlu kısmındaki isim ve adres ile ödeme tarihinin bulunduğu bölümlerin boş olduğunu, senedi ciro ederken bu boşlukları kendisinin doldurduğunu, yine senedin bedel kısmında 720 rakamını da kendisinin yazdığını, borçlu ve kefil imzalarının kendisine ait olmadığını savunması; tanık olarak dinlenen ....'ın sanığın savunmasını doğrulaması; katılan ...'ün 21/10/2013 tarihli ifadesinde, sanıktan mal alışverişi yaptıklarını ancak bono altındaki imzaların kendisine ya da eşi olan diğer katılan ...'e ait olmadığını; 15/04/2014 tarihli ifadesinde, sanığı tanımadığını, ondan malzeme almadığını, suça konu bono altındaki imzalar kendilerine ait olmamasına rağmen senet bedelini icra kanalıyla ödediklerini; 10/09/2014 tarihli ifadesinde ise, suça konu bono üzerindeki imzaların kendisine ve eşine ait olduğunu ancak senedin verildiği sırada senedin alacaklı hanesinin boş olduğunu, senedi almış oldukları deniz malzemeleri karşılığında ismini hatırlamadığı bir kişiye verdiklerini, senet üzerindeki yazıların kendilerine ait olmadığını, sanıkla doğrudan alışveriş yapmadıklarını söylemesi nedeniyle ifadeleri arasında çelişkiler bulunması; sanık tarafından dosyaya ibraz edilen fatura ve sipariş fişlerinden, katılanın beyanlarının aksine taraflar arasında ticari ilişki olduğunun anlaşılması ve katılanların haklarında başlayan icra takibine itiraz etmeyerek senet bedelini icra kanalıyla ödediklerinin tespit edilmesi karşısında; şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanık hakkında beraat yerine katılan ...'ün çelişkili ve tutarsız ifadelerine itibar edilerek yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 04/12/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21254, Karar No: 2012/25205, Tarih: 05.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21254 E.  ,  2012/25205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden kapama fındık bahçesi niteliğindeki taşınmaza net fındık geliri esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde 4'ünü geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

2-Harçlar Kanunu’nun 1 sayılı tarifesinin nispi harç bölümünün (f) bendi uyarınca nispi harcın maktu harçtan aşağı olamayacağı düşünülmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1295, Karar No: 2025/1040, Tarih: 24.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1295 E.  ,  2025/1040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3241 E., 2024/50 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/469 E., 2022/335 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin sahibi ve mesul müdürü olduğu eczaneye, davalı Kurumun 2016 yılı Eczane Protokolü'nün (5.3.2) maddesi uyarınca bir adet reçete için bir kez uyarılmasına, (5.3.1) ve (6.17) maddeleri uyarınca beş adet reçete için 1. kez uyarılmasına ve 24.752,50 TL cezai şart bedelinin tahsil edilmesine, (4.3.6) maddesi uyarınca reçete bedelinin 2.341,39 TL'lik kısmının ilaçları alan .. ile birlikte davacıdan, 133,86 TL'lik kısmının ise yalnızca davacıdan ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsil edileceğinin bildirildiğini, reçete sahibinin Alzeihmer hastası olduğunu ve beyanına itibar edilemeyeceğini ileri sürerek; söz konusu işlemlerin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkili Kurumun işleminin mevzuata uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dinlenen tanık ifadelerinde ilaçların hasta ... için oğlu .... tarafından eczaneden alındığı ve ilaçların hasta tarafından kullanıldığının belirtildiği ve reçete arkasında bulunan telefon numarası ve imzanın bu kişiye ait olduğunun, Mahkemede beyan edildiği gerekçesiyle; davanın kabulü ile davacı hakkında 2016 yılı Protokolü'nün (5.3.2.) maddesi gereğince bir kez uyarılma, (5.10.) ve (6.17.) maddeleri gereğince bir kez uyarılma ve 24.752,50 TL cezai şart uygulaması ile (4.3.6.) maddesi uyarınca 2.475,25 TL reçete bedelinin tahsiline ilişkin işlemin iptaline karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hükme esas alınan bilirkişi heyeti kök ve ek raporları kapsamına, Mahkemece dinlenen tanıkların beyanlarında reçetelerde bulunan ilaçları aldıklarını, reçetenin arkasındaki imzanın tanık ...'ye ait olduğunu, ilaçların ücretlerini ödediğini beyan etmelerine, Mahkemece verilen kararda isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; yapılan işlemlerin Kurum ile Türk Eczacıları Birliği arasında imzalanan Protokol'e uygun olarak yapıldığını savunarak, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; yapılan işlemlerin Kurum ile Türk Eczacıları Birliği arasında imzalanan Protokol'e uygun olarak yapıldığını savunarak, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı Kurum tarafından davacı hakkında verilen uyarma, cezai şart uygulaması ve reçete bedellerinin tahsili işleminin iptali istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, özellikle dinlenen tanık beyanından reçetelerde bulunan ilaçların hastanın oğlu tarafından alındığı ve hasta tarafından kullanıldığının anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/9714, Karar No: 2022/8977, Tarih: 13.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/9714 E.  ,  2022/8977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : MERSİN 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin dosya içerisinde ve UYAP sisteminde denetime açık bir şekilde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) 14/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik kararının kesinleşmesi beklenmeden infazı için dosyanın 17/11/2014 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı gözetilmeksizin denetime başlanıldığı gibi 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadığı, 13/01/2015 tarihli çağrı yazısının sanığın MERNİS adresinde doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi kapsamında muhtara teslim edildiği anlaşılmış olup; 7201 sayılı

Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin tebliğ yapılması usulsüz olduğundan da 14/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

3) Kabule göre de; üzerinde suç unsuru bulunup bulunmadığı sorulan sanığın, çantasında bulunan cüzdanından uyuşturucu maddeleri çıkartıp teslim etmesi karşısında suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği anlaşıldığından, sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30137, Karar No: 2013/29075, Tarih: 25.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/30137 E.  ,  2013/29075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Dava, davacı tarafından davalı kuruma kurulan zayıf akım sistemi bedelinin ödenmemesinden kaynaklanmakta olup, taraflar arasında eser sözleşmesi bulunduğundan kararın temyizen incelenmesi görevi 15. Hukuk Dairesine aittir.

Nevarki dosya hakkında 19. ve 23. Hukuk Dairesince görevsizlik kararı verildiğinden görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Yüksek 1. Başkanlığa gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 1. Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1987, Karar No: 2013/6573, Tarih: 11.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/1987 E.  ,  2013/6573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, .... Köyü 243 ada 1 parsel sayılı 24514,23 m² yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir.

Davacı Hazine, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece davanın reddine ve dava konusu 243 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tesbit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20/09/2011 gün ve 2011/6478-10240 sayılı kararıyla bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Mahkemece, davalı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; taşınmazın sınırında 115 ada 1 sayılı orman parseli bulunduğu halde, taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı yönünden araştırma yapılmamış, komşu parsel tutanakları ve dayanak belgeleri getirtilmemiş, 3402 sayılı Kanunun 14/son maddesi gereğince davalı ve murisi adına belgesizden tesbit gören yer olup olmadığına yönelik müzekkere yazılmış ise de bila ikmal cevap alındığı halde tekrar müzekkere yazılmamış, yine çekişmeli taşınmazın sınırında dere bulunduğu halde jeolog bilirkişiden rapor alınmamıştır.

Mahkemece, öncelikle dava konusu taşınmazın bulunduğu köyde orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı Orman Yönetiminden sorularak, yapıldı ise, orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneği uygulanmak suretiyle; yapılmadı ise veya 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesine göre yapılmış ise kesinleşmeyeceğinden; eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip uygulanmak suretiyle taşınmazın nitelendirildiği belirlenmeli; yapılacak araştırma sonucu, taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak; taşınmazın dere kenarında olması nedeniyle jeolog bilirkişiye davalı taşınmazdan toprak numunesi aldırılıp toprak yapısı hususunda inceleme yaptırılıp, taşınmazın sınırda bulunan dere yatağından kazanılmış yer olup olmadığını açıklayan rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, tesbit tutanağı bilirkişilerinin beyanları ile yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında aykırılık bulunduğu takdirde tesbit tutanağı bilirkişileri de taşınmazlar başında ayrı ayrı dinlenerek, çelişki

giderilmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan verecek şekilde ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, tesbit tarihine kadar davalı kişi yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, davalı ve murisi yönünden de tapu sicil ve kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı Kanunun 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.” denilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davalı yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 11/06/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3389, Karar No: 2019/1920, Tarih: 13.05.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3389 E.  ,  2019/1920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ... 2. İcra Müdürlüğünün 2013/11124 Esas sayılı dosyasında borçlular hakkında genel haciz yolu ile takip yaptıklarını, borçlu adına kayıtlı taşınmazlar üzerine 12.11.2013 tarihinde haciz konulduğunu, aynı taşınmazlar hakkında ... Bankası A.Ş. tarafından ... 4. İcra Müdürlüğünün 2014/7596 Esas sayılı dosyası üzerinden ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı takip başlatıldığını, 220.000,00 TL rüçhanlı alacağın ... Bankasının ipotek dosyasına ayrıldığını, bakiye 25.000,00 TL için sıra cetveli düzenlendiğini, aynı dosyadan ikinci kez taşınmazlara haciz konulmuş ise de ikinci konulan hacizlerin ilk konulan ve halen devam eden hacizleri hükümsüz kılmadığı, 12.11.2013 tarihli haczin geçerli olduğunu, arta kalan 25.000,00 TL'nin müvekkili bankanın alacaklı olduğu dosyaya ödenmesi gerekirken ... Bankasının 2014/10755 Esas sayılı dosyasına ödenmesinin yerinde olmadığını belirterek ... 4. İcra Müdürlüğünün 2014/7596 Esas sayılı dosyasında yapılan sıra cetvelinin iptalini ve müvekkilinin alacağının 1. sıra alacak kabul edilerek ihale bedelinden arta kalan 25.000,00 TL'nin işbu dosyaya ödenmesine karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan ... A.Ş. şikayete cevap vermemiş, diğer şikayet olunanlar vekilleri şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; şikayetçi tarafından konulan ilk haczin İİK'nın 106-110. maddeleri gereğince düştüğü, 30.01.2015 tarihinde yeniden haciz uygulandığı, taşınmazların ... Bankasının alacaklı olduğu ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla yapılan takip dosyasında alacaklı vekiline toplam 245.000,00 TL bedelle ihale edildiği, 220.000,00 TL'nin rüçhanlı alacak olması nedeniyle rehinli dosyaya mahsup edildiği, artan 25.000,00 TL bedelin ilgili masraflar çıkarıldıktan sonra kalanının takip dosyalarından istenilen bilgilere göre 2014/9122 Esas sayılı dosya alacaklısına ödenmesine karar verildiği, diğer dosyalara miktar kalmadığından ödeme yapılmamasına karar verildiği, İİK'nın 106 ve İİK'nın 110. maddelerine göre taşınmazlar üzerine konulan haciz, bir yıl içinde satış talep edilmediğinden düştüğü, haciz yenilenmesi kavramı mevcut olmayıp her haczin konulduğu tarih itibariyle yeni bir haciz niteliğinde olduğu gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Şikayetçinin ... 2. İcra Müdürlüğünün 2013/11124 Esas sayılı dosyasında borçlu adına kayıtlı taşınmazlar üzerinde 12.11.2013 tarihli kesin haczi mevcuttur. 18.06.2014 tarihinde satış isteyerek satış avansı yatırdığı anlaşılmıştır. Şikayetçinin bu haczi ayaktadır ve haciz tarihi itibariyle ilk sırada yer alması gerekmektedir. Buna göre sıra cetveli düzenlenmesi gerekirken bu hususun gözetilmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halilnde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.