muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2786, Karar No: 2023/8050, Tarih: 28.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2786 E.  ,  2023/8050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/802 Esas, 2022/4289 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bodrum 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/644 Esas, 2019/917 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Muğla ili, Bodrum ilçesi, ... Mahallesi 282 ada, 1 parsel sayılı taşınmazda 3 nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu, müvekkilinin rızası olmaksızın, alt katında bulunan 1 No.lu bağımsız bölüm bulunan evin malikleri olan davalılar tarafından bahçenin pimapen cam çerçeve ve bambularla kapatılmak suretiyle kendi balkonu haline getirildiğini ve ortak alana müdahalede bulunulduğunu, müvekkilinin bahçeyi kullanamadığı gibi bahçe içinden geçen yolu da kullanamadığını, site yönetimine müvekkili tarafından şikayette bulunulduğunu ve Bodrum 10. Noterliği 14.08.2018 tarihli ve 3468 sayılı ihtarname ile site yönetimine tebliğ edildiğini, ancak site yönetimi tarafından bu hususta dava açılmadığını, tüm bu sebeplerle davalarının kabulü ile ortak alana müdahalenin önlenmesi ve yıkım kararı verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; davacının evinin girişinin ve kendi evinin girişinin ayrı olduğunu, davacının evine girmek için bahçesinden geçmesinin gerekmediğini, sitedeki birçok kişinin kendisi gibi balkonlarını katlanır camlar ile kapattığını, ayrıca davalının da çatıya olan çıkışa pimapen kapı yaparak çatıyı kendisinin kullanmasını engellediğini, davaya konu yerin bahçesine ektiği bitkileri korumak için sera etkisi yapması amacıyla yapıldığını, yeni getirilen 3194 sayılı İmar Kanunu'ndan yararlanmak için gerekli yerlere başvurusunu yaptığını ve bu başvurularının sonucunu beklediğini, davacının davasının hukuki yarar yokluğundan usulden reddini, tüm yargılama giderleri ve mahkeme masraflarının davacı üzerine bırakılmasını arz ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... istinaf dilekçesinde özetle; davacının Muğla ili, Bodrum ilçesi, ... Mahallesi 282 ada 1 parselde kayıtlı 1 nolu bağımsız bölümde çelik konstrüksiyonlu, sürgülü camlı, pleksiglass veya benzeri bir malzeme üstüne bambu malzemeden çatı yaptırdığının keşif tutanakları ile anlaşıldığını, bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu, idari kurumlarla görüşmesi neticesinde yaptığı imalatların yasal olduğu kanaatine varıldığını, bilirkişi raporuna karşı itirazlarının dikkate alınmadığını, Mahkemece verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan imalatların ana gayrimenkulün mimari projesine aykırı olduğunun tespit edildiği böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını ve kararın eksik inceleme sonucu verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri.

2.634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 19 uncu maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dava konusu ana gayrimenkulde davalının mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ...'ün yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ...'ten 179,90 TL peşin harç ve 886,80 TL temyize başvurma harcının ayrı ayrı alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8343, Karar No: 2013/22426, Tarih: 09.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8343 E.  ,  2013/22426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.12.2012 tarih ve 2010/79-2012/259 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Ayakkabıcılık Deri Mamül. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili ve katılma yoluyla davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilinin "the treofil" olarak bilinen tanınmış şekil markasının WIPO ve TPE nezdinde tescilli olduğunu, davalının adresinde ceza mahkemesi kararına istinaden yapılan aramada bu şekil markasının iltibas oluşturacak derecede benzerini kullandığının tespit edildiğini, davalının bu eyleminin müvekkilinin ticari itibarına zarar verip haksız kazanca sebep olduğunu, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek markaya tecavüz ve haksız rekabetin tespitini, davaya konu ürünlerin imhasını, 5.000,00 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL manevi tazminatın ticari faizi ile birlikte tahsilini, tecavüze konu ürün, etiket, katalog, tanıtma ve imal araçlarının vs. imhasını, kararın ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkilinde ele geçen ürünlerin hiçbirinde "Adidas" ibaresinin yer almadığını, "the treofil"in ya da benzerinin de kullanılmadığını, anılan ürünlerde "Lucas" ve "Texin" ibarelerinin yazılı olduğu gibi farklı logolarının bulunduğunu, tüketiciler açısından iltibas tehlikesinin oluşmadığını, şirket müdürü olan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, müvekkilinde ele geçen ürünlerin hiçbirinde "Adidas" ibaresinin yer almadığını, "the treofil"in ya da benzerinin de kullanılmadığını, anılan ürünlerde "Lucas" ve "Texin" ibarelerinin yazılı olduğu gibi farklı logolarının bulunduğunu, tüketiciler açısından iltibas tehlikesinin oluşmadığını, şirket müdürü olan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının, aykkabılara "Texin" ve "Lucas" ibaresi yazdıktan sonra davacının markasını çağrıştıracak şekilde 4 yapraklı yonca logosunu koyduğu, yan çizgilerin aynen davacı markasındaki gibi kullanıldığı, dolayısıyla taklit suretiyle davacının tanınmışlığından istifade etmeye çalıştığı, her ne kadar bilirkişi maddi tazminatı daha düşük hesaplamışsa da markayı taşıyan ürünlerin satış adedi gözetilerek maddi tazminatın daha yüksek takdir edildiği, manevi tazminat şartlarının oluştuğu, şirketin eyleminden davalı ortağın şahsi sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle, davalı ... hakkındaki davanın husumetten reddine, davalı şirket yönünden davanın kısmen kabulü ile, adı geçen davalının davacının tescilli markasına tecavüzde ve haksız rekabette bulunduğunun tespiti ile men ve refine, 5.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın avans faizi ile davalıdan tahsiline, fazla talebin reddine, davalı yanın davacı markasını taşıyan ürün, ambalaj, katalog, ilan ve benzeri reklam ve tanıtım materyali bulundurmasının engellenmesine, emanete alınan ürünler ile ilgili ceza davası devam etmekte olduğundan imha ile ilgili talebin reddine, hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Ayakkabıcılık Deri Mamül. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili ve katılma yoluyla davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre mümeyyiz davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, davacı, davalı ...'ın da işyeri yetkilisi olarak hazır bulunduğu esnada yapılan aramada tecavüze konu ürünlerin ele geçirildiğini, davalı şirket yetkilisinin de sorumluluğunun bulunduğunu ileri sürerek şirket müdürüne de husumet yöneltmiştir. 4721 sayılı TMK'nın 50'inci maddesi uyarınca; tüzel kişinin iradesi, organları aracılığıyla açıklanır ve organlar, kusurlarından dolayı ayrıca kişisel olarak sorumludurlar. Mahkemece anılan Kanun hükmü uyarınca şirket müdürünün sorumluluğu tartışılmaksızın "eylemin davalı şirketçe yapıldığı, şirket ortağı davalının şahsi sorumluluğu bulunmadığı" gerekçesiyle anılan davalı yönünden davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

3- Ayrıca, davacı, tecavüze konu ürün, etiket vs. nin de imhasını talep etmiştir. Mahkemece, 556 sayılı KHK'nın 61'inci maddesi uyarınca marka hakkına tecavüz eylemi tespit edildiğine göre tecavüze konu ürünlerin imhasına ya da başka bir yolla tecavüzün sonuçlarının ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken "emanete alınan ürünler ile ilgili ceza davasının devam etmekte olduğu" gerekçesiyle imha ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm oluşturulması da doğru görülmemiş, kararın bu yönden de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 534,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... Ayakkabıcılık Deri Mamül. San. ve Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davacılara iadesine, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11863, Karar No: 2014/11364, Tarih: 27.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/11863 E.  ,  2014/11364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı ... vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/506, Karar No: 2012/370, Tarih: 06.06.2012

**Hukuk Genel Kurulu         2012/15-506 E.  ,  2012/370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samandağ Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2011

Taraflar arasındaki "tapu iptali, tescil" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Samandağ Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 20.12.2005 gün ve 2003/399 E- 2005/582 K.sayılı kararın incelenmesi davacı ile davalı Salah Şat vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 22.09.2008 gün ve 2008/4491-5508 sayılı ilamıyla bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı S.. Ş.. vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

HMK.nun 294. maddesinin 3. fıkrasında ise “hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar ve hükmün hedefine ulaşması engellenir. Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.

Nitekim, Yargıtay'ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu'nun 19.6.1991 gün 323/391 sayılı;10.9.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün ve 2007/3-981/936 sayılı; 23.01.2008 gün ve 2008/14-29/4 sayılı kararları).

Somut olayda da aslolan gerekçeli kararda, yukarıda belirtilen şekilde 6100 s. HMK 297. maddesine uygun bir hüküm fıkrası oluşturulmamış; yalnızca "ısrar edilmesine" denilmekle yetinilmiş, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmemiştir.

O itibarla mahkemece HMK.nun 297. maddesinin açık hükmü gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir. Direnme kararı bu nedenle bozulmalıdır.

S O N U Ç : Direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı Kanunun 440. maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3046, Karar No: 2019/3384, Tarih: 22.05.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/3046 E.  ,  2019/3384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit ve istirdat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının.... İnş San. Ltd. Şti'nin sahibi olduğunu, davacının iş yerinde 29.04.2009 günü hırsızlık yapıldığını, işyerindeki senetlerin, çeklerin ve boş çek karnelerinin çalındığını, çalınanlar arasında bulunan ... Bankası ... Çarşı şubesinden verilen, boş çek yapraklarından bir tanesinin doldurulduğunu, bu çek bedelinin bankaya davalı ... tarafından ibraz edilerek çekin tahsil edildiğini, çekin arkasında diğer davalıların da cirolarının bulunduğunu, davacının davalıları tanımadığını, ... ' ün çalınan çeki haksız ve kötü niyetli olarak tahsil ettiğini ileri sürerek, müvekkilinin davalılara borçlu bulunmadığının tespitini ve tahsil edilen 9.000,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen istirdadını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davalının iyi niyetli hamil olduğunu, çekin süresinde bankaya ibraz edilerek tahsil edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece verilen davanın reddi kararı, Dairemiz 12.12.2011 gün, 2011/5253 E. 2011/15625 K. sayılı ilamı ile “ Davacı yan, dava dilekçesinde ve yargılama aşamasında dava konusu çekin başka çeklerle birlikte iş yerinden imzasız ve boş olarak çalındığını, çekteki imzanın da davacıya ait olmadığını iddia etmiştir. Açıklanan bu iddia gözetilerek mahkemece sahtecilik iddiasının herkese karşı ileri sürülebileceği göz önünde bulundurulup öncelikle çek üzerindeki imzanın davacıya ait olup olmadığı iddiası üzerinde durularak bu yönde Adli Tıp Kurumu veya konusunda uzman bilirkişiden rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme yapılarak yazılı gerekçe ile davanın reddinde isabet görülmemiştir. ” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, adli tıptan alınan rapora göre, çekteki imzanın davacı tarafından atılıp atılmadığının belirlenemediği, çekin çalındığı 29.04.2009 tarihinden hemen sonra bankaya ödememe talimatı verilmediği, davacının çekin çalındığı ve çekteki imzanın kendisine ait olmadığı iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, adli tıptan alınan rapora göre, çekteki imzanın davacı tarafından atılıp atılmadığının belirlenemediği, çekin çalındığı 29.04.2009 tarihinden hemen sonra bankaya ödememe talimatı verilmediği, davacının çekin çalındığı ve çekteki imzanın kendisine ait olmadığı iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece Adli Tıp Kurumu Başkanlığı’ndan alınan bilirkişi raporunda “İnceleme konusu çekteki keşideci imzası ile ...’ın mevcut mukayese imzaları arasında; tersim biçimi, işleklik derecesi, alışkanlıklar, istif, eğim, doğrultu seyir, hız ve baskı derecesi bakımından, aynı elden çıktıklarını gösterir yeterlik ve nitelikte bulgu saptanamadığı” belirtilmiş olup, söz konusu raporda çekteki imzanın davacıya ait olmadığı belirtilmiş olmasına rağmen, mahkemece raporun yanlış yorumlanarak, çekteki imzanın davacıya ait olup olmadığının belirlenemediği şeklindeki yanılgılı gerekçeyle hüküm kurulması doğru olmamıştır. Mahkemece alınan bilirkişi raporu yeterli görülmediği takdirde, grafoloji konusunda uzman bilirkişi kurulundan yeniden rapor alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 22/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3453, Karar No: 2016/4122, Tarih: 05.04.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/3453 E.  ,  2016/4122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.07.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, 16/07/2014 tarihinde davacı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-492 sayılı Harçlar Kanunu ve eki Tarifenin karar ve ilam harcına ilişkin hükmü uyarınca karar tarihi itibariyle gayrimenkulün satış bedeli üzerinden binde 11,38 yerine yüzde 11,38 oranında harç alınması doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde yer alan “yüzde 11,38” ibaresinin hüküm sonucundan çıkarılarak yerine “binde 11,38" ibaresinin yazılmasına, hükmün HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 05/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.