muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/30174, Karar No: 2013/26377, Tarih: 21.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/30174 E.  ,  2013/26377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcıları tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 1.38 promil alkollü olarak ... kullanan sanık Atila Önal'ın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup,

Mahalli Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2835, Karar No: 2014/2647, Tarih: 12.12.2014

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2014/2835 E.  ,  2014/2647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Özel Daireler arasında meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu'nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 tarih ve 1 sayılı Kararının 6. Maddesinde “Daireler, öninceleme yapmadan duruşma günü veremezler. Dairenin ihtisas alanı ile ilgili bir konuda duruşma günü vermiş olması halinde görevsizlik kararı verilmez. Daire, ihtisas alanı ile ilgili bulunmayan bir konuda duruşma günü vermiş ise, duruşma gününün verilmiş olması görevsizlik kararı verilmesine engel teşkil etmez. Bu durumda, duruşma gününden önce dosyanın görevli daireye ulaşması temin edilir ve duruşma günü gelecek tarafların mağdur edilmemesi için gerekli tedbirler alınır. Ancak, duruşma yapılmış ve taraflarca işbölümüne yönelik bir itirazda bulunulmamışsa görevsizlik kararı verilmez” şeklinde düzenleme yapılmış olup, Yüksek Yargıtay 23. Hukuk Dairesi Başkanlığı’nın ve 4. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın ihtisas alanları Borçlar- Ticaret Hukuku olarak belirlenmiş olup, ihtisas alanları aynı olan Dairelerce anılan madde gereğince duruşma günü verilip, tebligatlar çıkarıldıktan sonra görevsizlik kararı verilemeyeceğine göre hükmün temyiz inceleme görevi Yargıtay 23. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ:23. Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine,12.12.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10773, Karar No: 2009/19201, Tarih: 15.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/10773 E.  ,  2009/19201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2008

Şikayet konusu ödeme emri tebligatının aslının veya ön ve arka yüzlerinin okunaklı ve tasdikli fotokopilerinin birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/10/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10417, Karar No: 2022/9436, Tarih: 21.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10417 E.  ,  2022/9436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

18/12/2014 tarihli eylem nedeniyle sanık ... ve temyiz dışı diğer sanık ... hakkında “... şüphelilerden ...'in TCK 191/3 uyarınca Tokat CBS tarafından dava açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, ayrıca her iki şüpheliye ait alınan uyap çıktılarında her ikisi için de erteleme kararı verilemeyeceği” gerekçesi ile 14/01/2015 tarihli iddianame ile doğrudan dava açıldığı anlaşılmakla,

Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 171 inci maddesindeki şartlar aranmaksızın, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmesi zorunlu olduğundan, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeyen sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gereği için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 21/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9746, Karar No: 2006/11990, Tarih: 04.12.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/9746 E.  ,  2006/11990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİNCAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/12/2005

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar; miras bırakanları B...D..'nin k... m... O...'ın mirasçı iken ketmedildiğini, açtıkları dava sonucunda murislerinin mirasçı olduğunun belirlendiğini, k... m....adına kayıtlı .. parsel sayılı taşınmazdaki ... payın usülsüz alınan veraset ilamı uyarınca davalılara intikal ettirilerek yüklenici ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapılıp ..ayrı bağımsız bölümün arsa maliklerine verildiğini, bağımsız bölümlerin bir kısmının ise diğer davalılara satış suretiyle devredildiğini ileri sürerek miras payları oranında iptal, tescil olmadığı takdirde tazminat isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar, çekişmeli taşınmazın bir kısım payının kendilerine ait olduğunu, taşınmazın tamamına karşılık . daire alındığını davanın süresinde açılmadığını bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece " dava ketmi verese hukuksal nedenine dayalı tapu iptal tescil olmadığı takdirde bedel isteğine ilişkin olup, mahkemece, davacıların murisinin mirasçı olduğunun belirlenmesine göre bedele hükmedilmişse de; kademeli ilk isteğin ayın olarak karşılanması olanağı bulunduğundan ketmedilen arsa paylarının bilirkişiye hesaplattırılarak halen elde kalan . daire dikkate alınarak davacıların .dairede paydaş kılınması gerekeceği" gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne dair gerekçeli karar yazılmıştır.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi Ülkü Akdoğan'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, ketmi verese iddiasına dayalı tapu iptal tescil isteğine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, tarafların tüm delilleri toplanıp tetkik edildikten ve HUMK'nun 376.maddesine göre, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin aynı yasanın 388.maddesi uyarınca  kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389.maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 381.maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha uzun yazılmaktadır.

İşte bu hallerde HUMK'nun 389.maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur.

Eksiğin tamamlanması yoluyla edinilen bilgilerden dosyada gerekçeli kararın dayanağı olması gereken kısa kararın oluşturulduğuna ilişkin tutanak (duruşma zaptı) mevcut değildir.

Hükümde asıl olan kısa karardır.Gerekçeli kararın bu gyun olarak oluşturulması gereklidir.

İşte bu hallerde HUMK'nun 389.maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur.

Eksiğin tamamlanması yoluyla edinilen bilgilerden dosyada gerekçeli kararın dayanağı olması gereken kısa kararın oluşturulduğuna ilişkin tutanak (duruşma zaptı) mevcut değildir.

Hükümde asıl olan kısa karardır.Gerekçeli kararın bu gyun olarak oluşturulması gereklidir.

Halböyle olunca, kısa kararın bulunmadığı bir kararın varlığından söz edilemeyeceği gözetilerek son duruşma oturumunun yeniden açılması, tarafların huzuru ile kısa kararın oluşturulması ve buna uygun gerekçeli karar yazılması gerekirken usulün kamu düzeni ile değinilen zorunluluğu yerine getirilmeksizin hüküm kurulması doğru değildir.

Davalıların temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK'nun 428.maddesi gereğince .BOZULMASINA,bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,4.12.1006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15391, Karar No: 2012/18350, Tarih: 28.06.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/15391 E.  ,  2012/18350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/96932

MAHKEMESİ : Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2010

NUMARASI : 2004/150 (E) ve 2004/377 (K)

SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-) Hükümlü hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmün infazı aşamasında 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi suretiyle verilen uyarlama kararı 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98.maddesi uyarınca verilen bir karar niteliğinde olup; bu kararlara karşı aynı yasanın 101/3.maddesi uyarınca itiraz yoluna başvurulmasının olanaklı olması ve 5271 sayılı CMK'nun 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından hükümlünün temyiz dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazının merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

2-) Uyarlama isteminin reddi kararına yönelik temyiz itirazının incelenmesine gelince;

a-) Aynı yargı çevresi içindeki bir cezaevinde başka bir suçtan hükmen tutuklu bulunan sanığın duruşmadan bağışık tutulması konusunda bir istemi olmamasına rağmen cezaevinden getirtilmeden yokluğunda yargılama yapılarak hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 194. ve 196/1.maddelerine aykırı davranılması,

b-) 21/04/2005 tarih ve 5335 sayılı Kanunun 22. maddesi ile 5083 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkında Kanunun 2.maddesine eklenen ve 01/05/2005 tarihinde yürürlüğe giren fıkra uyarınca sanık hakkında ceza tayin edilirken bir Yeni Türk Lirasının (1 YTL) altında kalan tutarların dikkate alınmayacağı hususu düzenlenmiş olup, TCK'nın 2/2.maddesi dikkate alındığında bu düzenlemenin sanık lehine olması nedeniyle 1 YTL'nin küsurunun hesaba katılamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28.06.2012 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY;

Aşağıda belirtiğim gerekçe ile hırsızlık suçundan hükümlü hakkında uyarlama yargılaması sonucu kurulmuş olan, " 765 sayılı TCK.nun daha lehe olması nedeniyle hükümlü hakkında 5237 saylı TCK.nun uygulanmasına yer olmadığına" ilişkin hükmün, yukarıda (a) bendinde yazıldığı şekilde bozulmasına gerek olmadığı düşüncesindeyim.

KARŞI OY;

Aşağıda belirtiğim gerekçe ile hırsızlık suçundan hükümlü hakkında uyarlama yargılaması sonucu kurulmuş olan, " 765 sayılı TCK.nun daha lehe olması nedeniyle hükümlü hakkında 5237 saylı TCK.nun uygulanmasına yer olmadığına" ilişkin hükmün, yukarıda (a) bendinde yazıldığı şekilde bozulmasına gerek olmadığı düşüncesindeyim.

Sorunun çözümünde doğru bir sonuca ulaşabilmek için öncelikle uyarlama yargılamasının niteliği ve bu yargılamaya hâkim olan ilkelerin belirlenmesi, sonra da uyarlama yargılamasında hükümlülerin duruşmada hazır bulundurularak, sorgu ve savunmalarının alınmasında zorunluluk bulunup bulunmadığı konusunu tartışmak gerekmektedir.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunca verilen 17.06.2008 gün ve 142/171 sayılı, 02.12.2008 gün ve -191/226 sayılı kararlarında tartışılıp belirtildiği üzere;

Yöntemi 5252 sayılı Yasanın 9. maddesinde belirlenmiş olan uyarlama yargılaması, genel hükümlere göre yapılan ceza yargılamasının bütünüyle sonuçlanıp hükmün kesinleşmesinden sonra, yürürlüğe giren bir ceza yasasının, kesinleşmiş mahkûmiyet hükmüne, dolayısıyla infaza etkisi bulunup bulunmadığının birlenmesine ilişkin olup, bu nedenle infazı ilgilendiren ve etkileyen bir yargılama faaliyetidir. Ancak bu yargılamanın amacı, kesinleşmiş hükümde suç olduğu saptanan olaya ilişkin lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması ile sınırlı olduğundan, yeniden bir olay yargılaması yapılmasını gerektiren istisnai durumlar dışında, önceki yargılamada iddia ve savunma olarak ileri sürülen görüşler ile delillerin tartışılması ve değerlendirilmesine gerek bulunmamaktadır. Uyarlama yargılaması, sonraki yasanın lehe sonuç doğurup doğurmadığının saptanması, lehe ise uygulanması ile sınırlı, kendine özgü bir yargılamadır. Bu yargılamada, genel hükümlere göre yapılan ceza yargılaması sürecinde kesinleşmiş bulunan önceki kararın dışına çıkılmadan, oradaki suça konu sabit kabul edilen eyleme uygulanması olanağı bulunan yeni yasadaki hükümler bütünüyle uygulanıp yeni yasanın lehe sonuç doğurduğunun saptanması halinde, hükümlünün bu lehe olan sonuçtan faydalanması için, infaz edilebilecek nitelikte bir hüküm kurulmasıyla yetinilecektir.

Bu nedenle kendine özgü bir yargılama faaliyeti niteliğinde bulunan uyarlama yargılamasında, genel hükümlere göre yapılan ceza yargılamasına ilişkin esaslar, ancak zorunlu olduğu ölçüde uygulanacak, genel yargılama kurallarının bütünüyle uygulanması söz konusu olmayacaktır. Bu kapsamda sanığın sorguya çekilmesi, gelmeyen sanık hakkında duruşmaya devam olunamaması, sanığın beraberinde getireceği tanıkların dinlenmesi zorunluğu gibi bir çok hüküm, hükümlüler hakkında uygulanmayabilecek, gerektiğinde duruşma açılmaksızın da evrak üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilecektir. Ayrıca, esas itibariyle yargılamanın yenilenmesine konu olabilecek biçimde yeni kanıt ileriye sürülmesi ve toplanması da mümkün olmadığından, sübut sorunu da tartışılmayacaktır. Sadece hukuki değerlendirme yapılması ile yetinilecektir. Bu şekilde uyarlama yargılamasının kendine özgü durumuna değindikten sonra, hükümlülerin duruşmada hazır bulundurulmasının zorunlu olup olmadığı sorununa gelince;

5271 sayılı CMK.nun 175 vd. maddelerinde düzenlenen ve iddianamenin kabulü ile başlayan kovuşturma evresinde, aynı Yasanın 193. maddesinin "Kanunun ayrık tuttuğu hâller saklı kalmak üzere, hazır bulunmayan sanık hakkında duruşma yapılmaz” hükmü uyarınca, sanığın sorgu ve savunmasının alınamaması nedeniyle mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı hüküm altına alınmış olup, genel hükümlere göre yapılan yargılamada bu hükümlere uyulmasının zorunlu olduğunda bir duraksama ve tartışma sözkonusu değildir. Probelem kendine özgü bir yargılama faaliyeti olan uyarlama yargılamasında, anılan hükümlerin uygulanma zorunluluğu bulunup bulunmadığı veya bu hükümlerin hangi hallerde uygulanabileceğinin saptanmasına ilişkindir.

Uyarlama yargılamasının yukarıda açıklanan özellikleri gözetildiğinde, olay yargılaması yapılmayan ve salt yeni yasal düzenlemenin daha lehe sonuç doğurup doğurmadığını saptamakla sınırlı olan bu yargılama faaliyetinde, hükümlüler duruşmaya davet edilecek, davetiye tebliğine rağmen gelmediklerinde ya da aramalara rağmen bulunamadıklarından tebligat yapılamaması halinde yokluklarında duruşmaya devam edilerek karar verilebilecektir.

Somut olayımızda hükümlü H.. Ç.., suç arkadaşıyla birlikte, yakınanın evinin önünde park halinde bulunan aracının sağlam ve muhkem olduğu saptanan camını, gece saat 04 sıralarında aletle kırıp içerisinden suça konu 50 TL değerinde olan oto teybini çaldığı, yakınanın zararını karşılmadığı, yakınan ise şikayetinden vazgeçtiğini ifade ettiği olayda, hükümlü hakkında 765 sayılı TCK.nun 493/1, 522/1, (pek hafif), 59/2. maddeleri uyarınca hükmoluna 10 ay hapis cezası, 647 sayılı Yasanın 4. maddesi ile 3.467.100.000 TL (3.467 YTL ) ağır para cezasına çevrilip aynı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiştir.

Yukarıda anlatılan ve önceki hükümde sabit kabul edilen hükümlünün eylemini 5237 sayılı TCK.na göre nitelendirecek olursak, aynı Yasanın 142/1-b, 143/1, 62. maddeleri kapsamında olduğu ve en lehe uygulamayla 1 yıl 8 ay hapis cezası vermek gerekeceği ve bu cezanın paraya çevrilmesinin yasal olarak olanaklı olmadığı, bu nedenle de 765 sayılı TCK.nun lehe olduğunda hiçbir kuşku ve duruksama bulunmadığı anlaşılacaktır.

Görüldüğü gibi somut olayımızda yeniden bir olay yargılaması yapılmasını gerektiren bir durum sözkonusu olmadıyıp önceki yargılamada iddia ve savunma olarak ileri sürülen görüşler ile delillerin tartışılması ve değerlendirilmesine gerek de bulunmamaktadır. Bu nedenle duruşma açmayada gerek olmadığı halde mahkeme duruşma açarak yazılı şekilde hüküm kurmuştur.

Yerel mahkeme aslında duruşma açmasına gerek olmadığı halde duruşma açıp, bu tarihte başka bir suçtan aynı yargı çevresinde hükmen tutuklu bulunan hükümlüye, duruşma gününü bildirir davetiye çıkarttığı, ancak hükümlü ceza evinde olduğu için duruşmaya gelemediği, mahkeme hükümlünün duruşmaya getirilmesi için bir girişimde bulunmadan, hükümlünün yokluğunda karar verip verilen kararı hükümlüye tebliği ettiği, bunun üzerine dosyanın hükümlü tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır. Hükümlünün ceza evinde olması nedeniyle, mahkemenin, ilgili kurumlarla gerekli yazışmaları yapıp duruşmaya getirilmesini sağlamaması halinde, hükümlü istese de duruşmaya gelemeyeceği biline bir uygulamadır. Sorun hükümlünün bu şekilde duruşmaya getirtilmemiş olmasının yukarıda bozma kararımızda belirttiğimiz şekilde yasaya aykırılık oluşturup oluşturmayacağının belirlenmesine ilişkindir.

Konuyu şu iki soruyla biraz daha açıp bu çerçevede tartışacak olursak. Hükümlünün duruşmaya getirtilmemesi aleyhine bir sonuç doğurmuşmudur ? veya duruşmaya getirilmiş olsa idi lehine bir durumun oluşması olasılığı varmıdır? Somut olayımızda hükümlü duruşmaya katılmamakla bir hak kaybına uğramadığı gibi duruşmaya getirtilmiş olması halinde de bir kazanımı veya lehine bir durumun oluşması olanağı bulunmamaktadır. Zaten bu konuda çoğunluk görüşüyle kişisel görüşüm arasında bir kabul farklılığıda yoktur. Bu nedenle ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunca verilen 28.02.2012 gün ve 2011/294-2012/64 sayılı kararda da tartışılıp belirtildiği üzere; 1412 sayılı CMUK.nun 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 308. maddesinde sayılan hukuka mutlak aykırılık halleri dışındaki aykırılıkların bozma nedeni yapılabilmesi için esasa etkili olmaları gerekir. Esasa, yani yerel mahkemece verilen hükme etkisi bulunmayan nispi hukuka aykırılık halleri ise, somut olayımızda olduğu gibi (hükümlünün duruşmaya getirtilmemesinin) bozma nedeni yapılmaması gerekir. Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin istikrar kazanmış uygulamaları da bu yöndedir.