muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17856, Karar No: 2017/25334, Tarih: 06.02.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7024, Karar No: 2023/11648, Tarih: 27.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/7024 E.  ,  2023/11648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/336 Esas, 2023/510 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Dikili Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/597 Esas, 2019/670 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi, eski hale getirme ve hakimin müdahalesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların İzmir ili, Dikili ilçesi, ... Mahallesi, 2109 ada 1 parselde bulunan taşınmazda komşu olduklarını, davalının ana yola ulaşmak için kullanılan site içi yolu bahçe duvarı, duvar üstü parmaklık yaparak daralttığını, ortak yere müdahale ettiğini, davalının 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'na (634 sayılı Kanun) aykırı olarak ortak alana yaptığı müdahalenin önlenmesine, duvar ve üstüne yapılan parmaklığın yıkılarak yerleşim planına uygun hale getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; dava dilekçesinde davacı tarafça site içi yürüyüş yoluna müdahalenin menine ve eski hale getirilmesine karar verilmesinin talep edildiğini, ancak bilirkişi tarafından yürüyüş yollarının nereden geçtiği kendisine ait duvarın yürüyüş yolunda kalıp kalmadığı konusunda değerlendirme yapılmadığını, bilirkişinin talep harici değerlendirme yaptığını, dosya arasında bulunan yerleşim planın da taşınmazların oturdukları alanlar ve taşınmazlara ait bahçelerin de ayrı ayrı gösterildiğini, ayrıca yürüyüş yollarının da yerleşim planında gösterildiğini, dosya arasında bulunan bilirkişi raporunda bina kitlelerinin oturduğu alanlar dışında kalan yerlerin tamamının ortak kullanım alanında kaldığı belirtilmiş ise de bilirkişinin bu tespitinin yerleşim planı ile çeliştiğini, yerleşim planında taşınmazlara ait bahçeler ve yolların ayrı ayrı belirtildiğini, yerleşim planına bakıldığında duvarın yürüyüş yoluna müdahalesinin bulunmadığının görüldüğünü, mahkeme kararının kaldırılması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile incelenen mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, istinaf sebepleri yerinde olmadığından başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.634 sayılı Kanun'un 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalıların mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21727, Karar No: 2019/37054, Tarih: 12.11.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/21727 E.  ,  2019/37054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken TCK'nun 50/1-a bendinin gösterilmesi gerekirken TCK'nun 50. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükmün sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin kısımda yer alan ''TCK'nun 50'' ibaresinin çıkartılarak yerine gelmek üzere ''TCK'nun 50/1-a'' ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14649, Karar No: 2012/1200, Tarih: 06.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/14649 E.  ,  2012/1200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yapılan inceleme ve alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmazlardan, 1305 nolu parselin arazi niteliğinde kabulü ile gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1303 ve 1944 parsellerin kamulaştırılan bölümlerinin yüzölçümlerinin, üzerinde bulunan ağaçların cins, yaş ve sayıları gözönünde bulundurulduğunda; 1303 parselin kısmen karışık meyve bahçesi, kısmen tarım arazisi olarak, 1944 parselin ise kapama meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmazların yeri, konumu, belde merkezine mesafeleri ve bilirkişi raporunda belirtilen özellikleri dikkate alındığında, bu hususun objektif değer arttırıcı unsur olarak kabulü ile taşınmazların tesbit edilen değerine ilave edilerek bedel tesbit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Tarla kirası ve genel idari giderler, üretim masraflarına dahil edilmek suretiyle üretim giderinin yüksek miktarda kabulü ile buna göre hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre düşük bedele hükmedilmesi,

4) Dava konusu taşınmazlardan 1305 ve 1944 parsel sayılı taşınmazların il yoluna kavuşması nedeniyle kamulaştırmadan arta kalan bölümlerinde değer artışı olacağı gözetilmeden bu hususta inceleme yapılmadan fazla bedele hükmedilmesi,

5) 1303 parsel üzerinde bulunan kargir ev bedeline hükmedilmemesi,

6) Dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan ağaçlara değer biçilirken, ağaçların davacı tarafından alındığı ispat edilmediği halde, hesap edilen ağaç bedellerinden enkaz bedeli düşülmesi,

7) Dava konusu taşınmazlara, dava tarihi esas alınarak değer biçilmesine rağmen, ıslah suretiyle arttırılan bedelin dava tarihi yerine ıslah tarihinden faiz başlatılması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde davacıya geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10693, Karar No: 2015/14847, Tarih: 29.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/10693 E.  ,  2015/14847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum kayıtlarında doğum tarihinin 20/12/1962 olarak sigortalılık başlama tarihinin 02/04/1973 olarak düzeltilmesine ve yatırılan isteğe bağlı sigorta primlerinin 6123231 nolu sicil numarasının kendisine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının Kurum kayıtlarındaki doğum tarihinin 20.12.1962, sigortalılık başlangıcının 02.04.1973 ve ..sigorta sicil numarasının kendisine ait olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Davacı vekili, yargılama sırasında 04.11.1968 tarihli işe giriş bildirgesinin de davacıya ait olduğunu, davacının gerçek doğum tarihinin 1956 veya 1957 olduğunu bildirmiştir.

Mahkemece istemin kabulü ile, .. sigorta sicil numarasının davacıya ait olduğunun tespiti ile davacının Kurum kayıtlarında 1956 ve 1957 olan doğum tarihlerinin nüfus kaydı gibi 20.12.1962 olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Bu tür davalar için özel bir ispat yöntemi öngörülmemiş ise de davanın niteliğinin kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, yerel mahkemenin davanın kabulüne dair ilk kararının, davacının... sigorta sicil numarasıdaki tüm çalışmaların kendisine ait olduğunu iddia etmesine rağmen hizmet cetvelinde 9 farklı işyerinde çalışması olduğu gözetilerek .. sigorta sicil numaralı hizmet cetvelinde görünen 9 adet işe girişe ait işe giriş bildirgesi ve tüm farklı işyerlerine ait işyeri dönem bordroları getirtilmeden, bu işyerlerinde davacı ile aynı dönemde çalışması kayıtlara geçmiş bordro tanıklarının beyanlarına başvurulmadan ve işe giriş bildirgelerindeki farklı kimlik bilgilerine sahip kişilerin kimlik bilgileri yazılmak suretiyle bu kimlik bilgilerine sahip kişilerin varlığı ilgili nüfus müdürlüklerinden sorulmadan ve bu kişiler hakkında zabıta araştırması yapılmadan, davacının ilk işe giriş tarihi olan 04.11.1968 tarihinde nüfus kaydına göre 5, iddia edilen

doğum tarihine göre ise 11 yaşında olduğu gözetilmeden karar verildiğinden Dairemizin 13.06.2013 günlü 2012/8289E, 2013/12403K sayılı ilamı ile bozulduğu, mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamı gereğince davacının ... sicil numaralı hizmet cetvelinde görülen 1978 yılına kadar olan hizmetlere ilişkin işe giriş bildirgelerinin getirildiği, 1979 ve sonrasına ilişkin işe giriş bildirgelerinin istenmediği, sadece ... sicil numaralı işyerinde çalışması olan ve aynı zamanda davacının kardeşi olan bordro tanığının beyanının alındığı, davacı adına 04.11.1968 tarihli işe giriş bildirgesinin verildiği ... sicil numaralı işyerine ait dönem bordrolarının getirildiği, bunun dışında işe giriş bildirgesi verilen diğer işyerlerinin dönem bordrolarının getirtilmediği ve davacının ilk işe giriş bildirgesinin verildiği tarihte nüfus kaydına göre bulunduğu yaşı gözetilmeden karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacı nüfus kaydındaki doğum tarihinin gerçek yaşını yansıtmadığını beyan etmiş, bunun için 19.09.1971 tarihinde ortaokul birinci sınıf öğrencisi olarak kaydedildiğine ilişkin belgeleri ibraz etmişse de, davacıya aidiyetine karar verilen 04.11.1968 tarihli işe giriş bildirgesinin verildiği tarihte davacının nüfus kaydındaki yaşı itibariyle çalışmasının kabul edilemeyeceği göz önünde bulundurulmadan, uyulmasına karar verilen bozma ilamının gereği tam olarak yerine getirilmeden karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; öncelikle davacıya yaş tashihi davası açması için süre verilerek bunun sonucunu beklemek, uyulmasına karar verilen bozma ilamımıza göre gerekli araştırma ve inceleme yapılıp tüm deliller birlikte değerlendirilip tartışılarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21373, Karar No: 2014/11883, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21373 E.  ,  2014/11883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 30. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2013/379-2013/56

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3771, Karar No: 2010/1133, Tarih: 28.01.2010

**7. Ceza Dairesi         2007/3771 E.  ,  2010/1133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bankacılık Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkemenin görevsizliğine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmolunan cezanın miktarı itibariyle sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318.maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

1- 17.11.2003 tarihli imza istiktabına dair raporda talimat yazıları altındaki imzaların ... ve ...'e, talimat metnindeki yazının ise sanığa ait olduğunun saptanmasına göre; bu raporlar sanığa, ... ve ...'e okunarak yeniden imzaların ve yazıların kendilerine ait olup olmadığı husus sorulup, imzaların ve yazıların kendilerine ait olduğunu söylemeleri halinde, müştekilerin boş kağıda imza atıp atmadıkları tespit edilip, imzaların kendilerine ait olmadığı yönündeki ifadelerinde ısrar etmeleri halinde ise bir kere de Adli Tıp Kurumuna inceleme yaptırılıp sonucuna göre bir hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Lehe kanun uygulaması yapılırken 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK karşılaştırılıp 765 sayılı TCK.nun lehe hükümler içerdiği belirtilerek uygulama yapıldıktan sonra 5237 sayılı yasanın 53.maddesi de tatbik edilmek suretiyle karma uygulama yapılması,

3- Kısa kararda yargılama giderinin miktarının belirtilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.01.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1601, Karar No: 2022/4134, Tarih: 26.05.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/1601 E.  ,  2022/4134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında “27/02/2014” olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışı olarak değerlendirilmiştir.

Sanık hakkında Ortakent Yahşi beldeside Partıpanas kayası bölgesinde define veya kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yapmak suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında; olay yeri görgü ve tespit tutanağına göre sanığın olay yerinde kazı yaparken yakalanmadığı, kolluk kuvvetleri olay yerine gittiğinde kazı mahallinde sanığın bulunmadığı, sanığın aşamalardaki savunmalarında izinsiz kazı yapmadığını belirterek atılı suçlamayı kabul etmediği, sanığın savunmasının aksine kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yaptığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delilin bulunmadığı dikkate alınarak hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin kararın usul ve Yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 26/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9450, Karar No: 2022/11787, Tarih: 21.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/9450 E.  ,  2022/11787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz, basit tehdit, hayasızca hareketlerde bulunma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında hayasızca hareketlerde bulunma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdureler vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında cinsel taciz ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Mağdurelerin aşamalardaki birbirlerini teyit eden samimi ifadeleri ve sanığın son eyleminden hemen sonra ailelerine olayı anlatmalarıyla intikalin doğal akışta gerçekleşmesi, sanığın mahkemeki savunmasında evinin balkonunun kör cephede kaldığını belirtmesine karşın, olay yerinde yapılan keşif sonrasında düzenlenen bilirkişi raporunda, sanığın ikametinin balkonundan çocukların oyun oynadıkları yerlerden biri olan site içerisindeki asfalt yolun rahatlıkla görülebileceğine dair tespit ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın farklı tarihlerde mağdurelere "hişt" şeklinde seslenip dikkatlerini çekerek eliyle kalp işareti yaptığı, öpücük attığı, göz kırptığı ve gel işareti yaptığı, mağdureler okula ve markete gidip geldikleri sırada yolda gördüğünde yine öpücük atıp, kalp işareti yaptığı ayrıca bu hareketleri ailelerine anlatacaklarını söyleyen mağdurelere "sakın söylemeyin kendinizi kurtaramazsınız" şeklinde sözler sarfettiği anlaşıldığından, sanığın müsnet suçlardan mahkumiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı katılan mağdureler vekillerinin temyiz itirazları bu itibarları bu itibarıyla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.