muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/14685, Karar No: 2023/8054, Tarih: 28.09.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın toplu yapı kapsamında olduğunu, Mahkemece istinafta bulunan Nazilli 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/676 Esas sayılı dosyasının bekletici mesele yapılması talebinin haksız ve mesnetsizce kabul edilmediğini, davacının kötü niyetli olduğunu, yönetim planının iptal edilmeden davacının işbu davayı açmada hukukî yararının bulunmadığını, 634 sayılı Kanun'da site şeklinde bir hukukî yapıdan bahsedilmediğini, A Blokta yer alan davacının F Blokta bulunan taşınmaza ilişkin dava açmasında hukukî yararın bulunmadığını, mahkemece düzenlenen bilirkişi raporlarında taşınmazın toplu yapı olduğunun belirtildiğini, aleyhine düzenlenen tek bilirkişi raporunun davacının bilirkişiyi şikayet etmesi üzerine düzenlendiğini, bilirkişinin baskı altında tarafsızlığının etkilendiğini, davanın görevsiz Mahkemede açıldığını belirtmişlerdir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tapu kayıtları kararın dayandığı kanıtlar ve tüm dosya kapsamı itibarıyla Mahkemenin davanın kabulüyle eski hâle getirme kararı doğru bulunarak davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını ileri sürerek eksik inceleme ve araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu, iş yeri niteliğinde olmadıklarını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mesken nitelikli bağımsız bölümün iş yeri olarak kullanılmasının önlenmesine ve ana gayrimenkulün mimari projesine aykırı yapılan değişikliklerin eski hâle getirilmesine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu, 24 üncü ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu 1 numaralı bağımsız bölümün tapu kaydında mesken niteliği ile kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

2. Dava konusu 1 numaralı bağımsız bölümün tapu kaydında mesken niteliği ile kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı ...'dan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3998, Karar No: 2016/3051, Tarih: 17.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/3998 E.  ,  2016/3051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, sanık ...'nun sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 17.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2989, Karar No: 2014/1441, Tarih: 04.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/2989 E.  ,  2014/1441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2010/432-2012/1641

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait işyerinde 01.11.1998 tarihinden Eylül 2009 tarihine kadar muhasebe elemanı olarak aralıksız çalıştığını, müvekkilinin sigortalılığının davalı işverence başka şirketler üzerinden gösterildiğini, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, aylık ücret ve fazla çalışma ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin müvekkilinin yeğeni olduğunu, müvekkiline ait işyerinde 04.02.2005-28.02.2005 tarihleri arasında çay ve temizlik gibi işlerde kısa süre istihdam edildiğini, davacının müvekkilinin referansıyla değişik şirketlere ait işyerlerinde çalıştığını, bu süreler bakımından müvekkilinin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, dava konusu alacaklara hak kazanılmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davacı işçinin çalışma süresi noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı davalıya ait işyerinde 01.11.1998 tarihinden Eylül 2009 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, davalı işverenin muvazaalı şekilde sigorta kaydını dava dışı şirketler üzerinden yaptırdığını iddia etmiştir. Davalı ise, davacının 04.02.2005-28.02.2005 tarihleri arasında çalıştığını savunmuştur. Mahkemece, davacının 01.11.1998-20.07.2009 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde aralıksız çalıştığı kabul edilmiş ise de, çalışma süresi yeterince aydınlatılmamıştır.

Hizmet döküm cetvelinin incelenmesinden, davacının davalıya ait işyerinde 04.02.2005-28.02.2005 tarihleri arasında çalışmasının kayıtlı olduğu, 2000-2009 yılları arasında ise değişik işyerlerinde çalışmasının kayıtlı olduğu görülmektedir.

Hizmet döküm cetvelinin incelenmesinden, davacının davalıya ait işyerinde 04.02.2005-28.02.2005 tarihleri arasında çalışmasının kayıtlı olduğu, 2000-2009 yılları arasında ise değişik işyerlerinde çalışmasının kayıtlı olduğu görülmektedir.

Mahkemece, ilgili Sosyal Güvenlik Kurumu biriminden, hizmet döküm cetvelinde kayıtlı bir kısım işyerleri tescil bilgilerinin ait olduğu işverenlik bilgileri sorulmuş ise de, hizmet döküm cetvelinde kayıtlı "il/şube" kodu bilgilerine dikkat edilmeksizin sadece işyeri tescil numaraları bildirilerek kayıtlar istenildiğinden, gelen yazı cevaplarında bildirilen bir çok işyeri bilgisi davacının kayıtlı çalışmasıyla ilgisi olmayan işyerlerine aittir. Şöyle ki, hizmet döküm cetvelinde, işyeri numarasının yanında belirtilen " il/şube" kodu bilgisi, tescil numarasının kayıtlı olduğu ilgili Sosyal Güvenlik Kurumu Birimini simgelemektedir. Ülke çapında aynı tescil numarasının, kurumun farklı il/şube birimlerince kullanılabileceği nazara alındığında, kod bilgilerine ve kayıtlı çalışma tarihlerine dikkat edilerek ayrıntılı tescil bilgilerinin istenilmesi gereklidir. Bu açıklama ışığında dosya kapsamından, davacının hizmet döküm cetvelinde kayıtlı "21055664" nolu işyerinin dava dışı Bir-mak Makine ve Otom. San İth İhr. Tic. Ltd. Şti'ye; "1113024" nolu işyerinin dava dışı Ersaş İnş. San. ve Tic. A.Ş.'ye; "1022311" nolu işyerinin ise davalıya ait olduğu anlaşılmakta olup, uyuşmazlığa konu tarihlerde davacının çalışmasının kayıtlı olduğu diğer tescil numaralı işyerlerinin bilgileri ise dosyada bulunmamaktadır.

Diğer taraftan, mahkemece, dava dışı işverenlerden davacının çalışmasına ilişkin işyeri kayıtlarının ve özlük dosyasının istenilmemesi; davacının askerlik hizmetinde geçen süresinin araştırılmaması da hatalıdır.

Açıklanan nedenlerle, öncelikle uyuşmazlığa konu dönemde davacının çalıştığı tüm işyerlerinin ayrıntılı tescil bilgileri yukarıda yapılan açıklamalar dikkate alınarak Sosyal Güvenlik Kurumundan istenilmeli, ilgili dönemde çalışmasının kayıtlı olduğu işverenler eksiksiz şekilde belirlenmelidir. Ardından belirlenecek işverenler, Tebligat Kanunu ve Yönetmeliği uyarınca yapılacak tebliğle devam eden yargılamadan haberdar edilmeli, davacı tarafın ilgili işveren bünyesinde kayıtlı çalışması hakkındaki iddiası bildirilerek işverenlerden davacının kayıtlı çalışmasına esas işyeri şahsi sicil dosyası ve özlük belgeleri istenilmelidir. Davalı tarafın, davacının bir kısım şirketlerin ortağı/temsilcisi olduğu yönündeki savunması üzerinde de durularak, savunmada belirtilen şirketlerin ayrıntılı tescil kayıtları Ticaret Sicil Memurluğundan istenilmelidir. Davacının bağlı olduğu Askerlik Şubesinden de, askerlik hizmetinde geçen süresi sorulmalıdır. Yapılacak araştırma sonuçlarıyla birlikte tüm dosya kapsamı yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak, çalışma süresi belirlenmelidir. Yazılı şekilde eksik araştırma ve incelemeyle karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8016, Karar No: 2015/10279, Tarih: 15.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/8016 E.  ,  2015/10279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... Köyü ... ada ... parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... geldi. Davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklaması dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle mahalline geri çevrilmiş olup, bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünce dosyaya gönderilen 2013 yılı veri cetvelinde nar verimi 45 kg/ağaç olup dekarda 50 ağaç alındığında dahi verimin 2250 kg olacağı, ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünce gönderilen veri cetvelinde nar veriminin 2750 kg/dekar olduğu, ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünce gönderilen veri cetvelinde nar veriminin 2500 kg /dekar olduğu, ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünce gönderilen veri cetvelinde nar veriminin 40 kg/ağaç olup dekarda 50 ağaç alındığında dahi verimin 2000 kg olacağı ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünce dosyaya gönderilen veri cetvelinde ise nar veriminin 4000 kg/dekar olduğu ancak fiyatının diğer veri cetvellerinden daha düşük olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünce dosyaya gönderilen nar verimine ilişkin 4500 kg/dekar ortalama verim ve 1,5 TL ortalama satış fiyatı çevre il ve ilçe verileri de dikkate alındığında gerçeğe uygun ve inandırıcı bulunmamıştır. Açıklanan nedenle ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğüne yenide müzekkere yazılarak 2013 yılı için sulu arazideki nar verimi, fiyatı ve üretim giderlerine ilişkin bir yanlışlık bulunup bulunmadığı, gönderilen verilerin belli bir bölgeye mi yoksa il geneline mi ait olduğu sorularak, ... İl

geneline ait 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda narın dekar başına asgari-azami verimi, ayrıntı üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ile kilogram başına toptan satış fiyatını gösterir veri cetvelinin ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat ve titizlikle denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17610, Karar No: 2017/10038, Tarih: 04.07.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/17610 E.  ,  2017/10038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin ihale alıcısı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Haciz alacaklısı (ihale alıcısı), diğer bir icra takip dosyasından yapılan ihalede ihale konusu taşınmazı alacağına mahsuben aldığını belirterek talimat icra müdürlüğünün ihale bedelinin yatırılmasına dair işleminin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 140. maddesi "Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar." hükmünü içermektedir.

İhale konusu taşınmaz veya taşınır üzerine haciz koyduran ya da ipotek hakkı bulunan alacaklı, söz konusu taşınmaz veya taşınırı ihale ile satın alıp, kendisinden önce başka alacaklı bulunmaması halinde alacağı oranında satış bedelini ödemekten kaçınabilir, satış bedelini alacağına mahsup edebilir. İhale konusu taşınmaz veya taşınır üzerinde alıcının yaptığı takip nedeniyle koydurduğu hacizden ya da ipotekten başka haciz bulunması halinde de, yukarıda belirtilen İİK.nun 140.maddesi gereğince sıra cetveli yapılması gerekecektir. Alacaklıların ne miktar hak sahibi olacakları yapılacak sıra cetvelinin kesinleşmesi ile belirlenecektir. Sıra cetveli yapılıp, ihale alıcısı (haciz alacaklısı) aleyhine fark doğduğunun tespit edilmesi, diğer bir ifade ile alacaklının ihale bedelini yatırmasının gerekip gerekmediğinin belirlenmesi gerekir. Henüz sıra cetveli yapılmadan ve taşınmaz üzerinde haciz ve ipotekleri bulunan üçüncü kişilerin alacaklarının miktarlarının ne olduğu dahi belirlenmeden, alacaklıdan ihale bedelini yatırmasının istenmesi doğru değildir.

Somut olayda; şikayetçi-ihale alıcısının, nafaka alacağından dolayı borçlu hakkında ... ... 17. İcra Müdürlüğü'nün 2015/3656 Esas sayılı dosyası üzerinden ilamlı takip başlattığı, söz konusu takip nedeniyle ihaleye konu edilen taşınmaz üzerinde haczinin mevcut olduğu, dosya içerisinde yer alan hesaplamaya göre alacak miktarının 05/10/2015 tarihi itibariyle 397.318,25-TL. olduğu, ... Yönetim A.Ş. tarafından aynı borçlu hakkında başlatılan ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile diğer bir takipte (... 25. İcra Dairesinin 2013/135 Talimat sayılı dosyasından) yapılan ihaleye, haciz alacaklısı olarak alacağa mahsuben iştirak ettiği, söz konusu taşınmazı 07.10.2015 tarihli ihalede 630.000TL bedel ile satın aldığı, talimat icra müdürlüğünce ihale bedelini yatırması için 10 gün süre verildiği ve tapu kaydına göre taşınmaz üzerinde birden fazla haciz ve ipotek bulunduğu görülmektedir.

Bu durumda yukarıda açıklandığı üzere birden fazla alacaklı bulunduğundan ve ihale bedeli alacakları karşılamadığından İİK'nun 140.maddesi gereğince sıra cetveli yapılması zorunludur.

O halde mahkemece, birden fazla alacaklı bulunması nedeniyle İİK.nun 140. maddesi gereğince icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılarak ihale alıcısının ihale bedelini yatırması gerekip gerekmediği belirlendikten sonra ihale alıcısı aleyhine fark doğduğu tespit edilir ise ihale bedelini yatırmak üzere süre verilmesi yönünde işlem yapılması gerektiğine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : İhale alıcısının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19703, Karar No: 2017/10736, Tarih: 18.12.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/19703 E.  ,  2017/10736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı tarafından sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalı vekilinin duruşma talebinin tebligat eksikliği giderildikten sonra değerlendirilmesine, 18/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1213, Karar No: 2018/4683, Tarih: 19.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/1213 E.  ,  2018/4683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yönetim planı değişikliğinin yok veya mutlak butlan hükmünde olduğunun tespiti davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairenin 18/10/2017 gün ve 2017/2833 E. - 2017/7992 K. sayılı kararıyla bozulmasına karar verilmiş, süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay ilâmında usûl ve kanuna aykırı yön bulunmamakta olup, karar düzeltme dilekçesinde yazılı sebepler HUMK m. 440/I’de belirtilen dört hâlden hiçbirine uymamaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinin ve 5235 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin göndermesiyle uygulanmasına devam edilen HUMK’nın 440/I. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442. maddesi uyarınca takdiren 315.00.-TL para cezası ile Harçlar Kanunu uyarınca 74.80.-TL ret harcının düzeltme isteyenden alınmasına 19/06/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14864, Karar No: 2022/2127, Tarih: 14.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/14864 E.  ,  2022/2127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, müştekinin sahibi olduğu marketin bir şubesine 2011 yılı Şubat ayında gidip, üzerinde yabancı menşeli HSBC kart olduğunu, şifresini hatırlamadığını, ama imza atabileceğini söylediği, çalışanın kabul etmesi sonucu bu kartla imza atarak 600 TL alışveriş yaptığı, ancak daha sonra bankayı arayıp işlemi, kendi bilgisi dışında olduğundan, şifre de girmediğinden iptal ettirdiği, bu yüzden müştekinin bedeli tahsil edemediği, 2011 yılı Nisan ayında ise marketin başka şubesine gidip 20 kg et almak istediği ve aynı şeyleri söylediği, bu sefer görevlinin ilk olayı hatırlayıp sanığı tanıdığı ve sanığı polise getirdiği, sanığın suçunu ikrar ettiği olayda; Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, sanığın TCK'nin 158/1-f. maddesinde düzenlenen banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan cezalandırılması gerekirken, daha önceden görev uyuşmazlığı sonucu Yargıtay 5. Ceza Dairesi merci tayini kararının engel olduğu gerekçesiyle TCK'nin 157. maddesinden hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 14.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.