muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5435, Karar No: 2013/4496, Tarih: 12.03.2013

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Davaya konu yayında, ... Gazetesi'nin 14. sahifesinde; “Vicdansız Doktorlar” başlığı altında her iki davacının da fotoğrafları yayınlanarak davacıların ... Sandığı'nı dolandırdığı yönünde haberlere yer verildiği anlaşılmakladır.

Dosya içeriğinden, davacılardan ...'in iç hastalıkları uzmanı olarak görev yaptıktan sonra emekli olduğu ve “Doğuş Optik” isimli işyerinin sahibi olduğu, diğer davacı ...'in ise göz hastalıkları hekimi olarak görev yaptığı, davacılar hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan kamu davası açıldığı ve yargılama neticesinde delil yetersizliğinden beraatlerine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacılar hakkında dava konusu yayına konu olay nedeni ile yürütülen soruşturma neticesinde kamu davası açıldığı, habere konu olayın güncel ve kamuoyunun ilgisini çekecek nitelikte olduğu, olayın veriliş anındaki görünür gerçeğe uygun olduğu, aşırılığa gitmeyen, hatalı-eksik bilgi ve değerlendirmelerin tek başına sorumluluk nedeni olamayacağı, olayların kamuoyuna duyurulmasında kamu yararının bulunduğu, özle biçim arasındaki dengenin bozulmadığı, davaya konu olayın özelliği de nazara alındığında, haber başlığının toplumun ilgisini çekmek için çarpıcı nitelikte verilebileceği bu kapsamda yayının basın özgürlüğü kapsamında kaleme alındığı, davalılar yararına hukuka uygunluk nedeninin gerçekleştiği ve davacıların kişilik haklarına saldırı bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davalılardan ... Yayıncılık A.Ş. ve ...'ın manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Şu durumda, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davalılardan ... Yayıncılık A.Ş. ve ...'ın manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle davalılardan ... Yayıncılık A.Ş. ve ... yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacıların tüm, davalılardan ... Yayıncılık A.Ş. ve ...'ın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6590, Karar No: 2007/12279, Tarih: 15.10.2007

20. Hukuk Dairesi 2007/6590 E., 2007/12279 K.

**20. Hukuk Dairesi 2007/6590 E., 2007/12279 K.**

**- KAZANDIRICI ZAMAN AŞIMI ZİLYETLİĞİ

- KESİN HÜKÜM

- ÖNCESİ ORMAN OLAN YERLER**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 1 ]

- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 2 ]

- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 7 ]

- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 169 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 713 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 237 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 22 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Arif tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı, 1966 yılında yapılan genel kadastro sırasında 173 parsd numarası verilerek tespit tutanağı düzenlenen, ancak Orman Yönetimi'nin açtığı dava sonucu orman sayılan yer olması nedeniyle tespit tutanağı iptaj edilerek tescil harici bırakılan A... Kasabası S... Mahallesinde bulunan taşın! mazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edin! me koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasa'nın 713. madj desi hükmüne göre adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Arif tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Medeni Yasa'nın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olar taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce yapılan orman kadastrosu 01.03.1977 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiş, genel araz kadastrosu işlemi de 16.08.1966 tarihinde yapılıp kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 1966 yılında yapılan genel kadastro sırasında çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere 173 nolu parsel numarası verilerek Mehmet adına tespit tutanağı düzen-lenmişse de, Orman Yönetimi'nin açtığı dava sonucu Silifke Tapulama Mahkemesinin 04.10.1967 gün ve 1966/292-54 sayılı kararı ile, dava konusı parselin 6831 sayılı Yasa'nın 1. maddesi gereğince orman olduğu belirlenerek o tarihte yürürlükte bulunan 766 sayılı Yasa'nın 2. maddesi gereğince tespit harici bırakılmasına dair verilen kararın Yedinci Hukuk Dairesi'nin 13.06.1967 gün ve 1967/1902-4528 sayılı kararı ile onanıp kesinleştiği, 1982 Anayasasının 138/4. maddesindeki "Yasama ve yürütme organlarıyla idare, mahkeme kararlarına uymak zorundadır. Bu organlar ve idare, mahkeme kararlarını hiçbir suretle değiştiremez ve bunların yerine getirilmesini geciktiremez' hükmü ile Orman Kadastrosunun yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 02 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 6831 Sayılı Yasa'ya Göre Orman Kadastrosu ve Aynı Yasa'nın 2/B Maddesinin Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 23. maddesinde, orman kadastro komisyonlarınca devlet ormanı olarak sınırlandırılması gereken yerlerin sayıldığı, bu maddenin 1. fıkrasının (G) bendinde "Devlet ormanı olduğuna dair kesinleşmiş mahkeme ilamı bulunan yerlerin devlet ormanı olarak sınırlandırılacağı" (halen yürürlükte olan 15.07.2004 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan yönetmeliğin 26/g maddesi) hükmünün bulunduğu, bu hüküm gereğince kesinleşmiş mahkeme kararı ile orman olduğu saptanan taşınmazın, orman kadastrosu yapıldığı sırada orman olarak sınırlandırılması zorunlu olduğu halde, yörede yapılan ve 01.03.1977 tarihinde ilan edilen orman kadastrosunda orman sınırı dışında bırakıldığı, ancak bu olgunun kesinleşen mahkeme kararı ile orman olduğu belirlenen taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceği, Tapulama Mahkemesi kararında taraf olan Mehmet mirasçısından haricen satın alan davacı yönünden taşınmazın niteliğini belirleyen Tapulama Mahkemesi kararının HYUY'nin 237. maddesi gereğince kesin hüküm oluşturacağı, Anayasa'nın 169. maddesinde belirtildiği gibi ormanların kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilemeyeceği 05.11.2003 gün ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasa'nın 7. maddesi hükmüne göre davaya konu taşınmazın "herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış orman" olması nedeniyle yeniden yapılacak orman kadastrosunda orman sınırı içine alınabileceği 3402 sayılı Yasa genel, 6831 sayılı Orman Yasası özel yasa olduğu ve özel yasada bulunan hükümler karşısında, genel yasa uygulanamayacağından, sonradan yapılacak orman kadastrosu özel yasa hükmüne göre yapılacağından, bu işlem 3402 sayılı Yasa'nın 22/1

. maddesi hükmüne göre davaya konu taşınmazın "herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış orman" olması nedeniyle yeniden yapılacak orman kadastrosunda orman sınırı içine alınabileceği 3402 sayılı Yasa genel, 6831 sayılı Orman Yasası özel yasa olduğu ve özel yasada bulunan hükümler karşısında, genel yasa uygulanamayacağından, sonradan yapılacak orman kadastrosu özel yasa hükmüne göre yapılacağından, bu işlem 3402 sayılı Yasa'nın 22/1. maddesinde belirtilen ikinci kadastro sayılamayacağı gibi, Orman Yönetimi ya da Hazine tarafından dava konusu taşınmazın her zaman orman olarak tescilinin mahkemeden de dava yoluyla istenebileceği, bunu engelleyen bir yasa hükmü bulunmadığı gözönünde bulundurularak davacı gerçek kişinin davasının reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün (ONANMASINA), 15.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11281, Karar No: 2018/1287, Tarih: 08.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/11281 E.  ,  2018/1287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin suçu bildirmemesi

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Bakım merkezi sahibi olan sanığın, sorumlu müdür ... ve sosyal hizmet uzmanı ...'un düzenlemiş oldukları 30.11.2011 tarihli tutanaktan haberdar olduğuna ya da tutanağa konu olayın kendisine bildirildiğine dair beyanların bulunmaması karşısında, bu hususun adı geçenlere sorulduktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- Sanık hakkında kamu görevlisinin suçu bildirmemesi suçundan mahkumiyet kararı verildiği belirtilmesine rağmen, TCK.nun 106/1...1. cümle maddesi ile ceza tayini,

3- Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin uygulama maddesinin TCK.nun 51. maddesi olarak yazılması,

4- Adli para cezasında taksitlendirme yapılırken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8777, Karar No: 2011/496, Tarih: 20.01.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/8777 E.  ,  2011/496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki uyarlama davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan 17.15 TL temyiz harcının iadesine, 20.1.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Davacı, bankadan 120 ay vadeli 350.000 japon yeni tüketici kredisi ve 7.500.000 japon yeni konut destek kredisi kullandığını, Japon yeninde beklenmedik ve öngörülemez oranda yükselmeler olduğunu, edimler arasındaki dengenin aleyhine bozulduğunu, işlem temelinin çöktüğünü, dünyadaki ve ülkedeki ekonomik kriz nedeniyle edimini yerine getirmesinin imkansız hale geldiğini, sözleşmelerin yapılmış olduğu tarihteki kura göre Japon yeninin sabitlenmesini ve bu şekilde uyarlanmasını istemiştir.

2010/8777-2011/496

Davalı, ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu, ayrıca temerrüde düşen kredi borçlunun uyarlama isteyemeyeceğini, kaldı ki, sözleşmeye bağlılık ilkesi gereği davacının emprovizyon teorisi uygulama imkanı bulunmadığını, iddiaların ve taleplerin subjektif ve çelişkili olduğunu, Japon yenindeki dalgalanma ve küresel ekonomideki durgunluk ve kriz in önceden öngörülebilir nitelikte olup, bu sebeple öngörülemezlik unsurunun bulunmadığını, tarafların edimleri arasındaki dengenin davacı aleyhine bozulmadığını, uyarlama kararı verilmesi halinde dengenin Banka aleyhine bozulacağını, sözleşme öncesi bilgi formu ve konut destek kredisinde kur artış rizikosunun kendisine ait olacağının kabul ve taahhüt ettiğini, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacının temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır. Ne var ki, yüce çoğunluğun onama yönündeki düşüncesine katılamamaktayız. Şöyle ki,

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacının temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır. Ne var ki, yüce çoğunluğun onama yönündeki düşüncesine katılamamaktayız. Şöyle ki,

Hukukumuzda sözleşmeye bağlılık ilkesi uygulanmaktadır. Özel hukuk sistemiz kişilerin iradi serbestisi esasını benimsemiş ve eşit düzeydeki kişilerin hukuki ilişkilerini düzenlemeyi amaç edinmiş ve belili sınırlar içinde onların iradelerini öne çıkartıp, kamu düzenine aykırı olmamak koşuluyla istedikleri gibi sözleşme yapabilecekleri öngörülmüştür. Sözleşme serbestisi içerisinde muhtelif alt başlıklar halinde serbestiler de bulunmaktadır. Bunlar, sözleşme yapıp yapmama serbestisi, sözleşmenin karşı tarafını seçme, şekil serbestisi, sözleşmenin muhtevasını belirleme serbestisi, tip serbestisi, mevcut sözleşmeyi değiştirme veya ortadan kaldırma serbestisi olarak sayılabilir. Sözleşme serbestisi ilkesi yanında hakimin sözleşmeye müdahale konusunda da yasalarımızda bir hüküm bulunmamaktadır. Ancak Yargıtay 13 Hukuk Dairesi ve Hukuk Genel Kurulu uzun zamandan bu yana sözleşmenin değişen hal ve şartlara uydurulması konusunda istikrarlı bir yol benimsemiş ve Hakimin sözleşmeye müdahalesi müessesesi getirilmiş ve zaman içerisinde geliştirilmiştir. Hakimin sözleşmeye müdahalesi için bir takım kriterlerin olması da kaçınılmazdır. Diğer yandan sözleşmeye müdahale 4077 sayılı Yasanın 4822 sayılı Yasayla değişik metni içinde de ‘haksız şartlar’ kavramı içerisinde 6. maddede düzenlenmiştir. Sözleşmelerdeki haksız şartların neler olduğu bir Yönetmelikle belirlenmiş, Yönetmelik ekinde yayınlanan haksız şartlar yanında Yönetmeliğin 2. maddesinde açıklandığı üzere, taraflardan birisini tüketicinin oluşturduğu tüketici sözleşmelerinde satıcı, sağlayıcı veya kredi veren tarafından tek taraflı olarak ve dürüstlük kuralların aykırı biçimde konulmuş her türlü haksız şarntı kapsamaktadır.” Düzenlemesi karşısında Tüketici Yasası’nın da

2010/8777-2011/496

değişen hal ve şartlarda hakimin sözleşmeye müdahale edebileceği tartışmasızdır.

Sözleşmeye Hakimin Müdahalesi için gerekli kriterlerin başında değişen hal ve şartların olağanüstü ve objektif nitelikte olması ve tarafların yüklendikleri edimler arasındaki dengenin aşırı ölçüde bozulmuş olması gelmektedir. Bu durumda hakime sözleşmeye müdahale etme görevi yüklenmiştir. Bu nedenle Hakim bu koşulların bulunup bulunmadığını araştırmakla yükümlü olup, gerekirse bilirkişi incelemesi yapmalı ve uzman bilirkişiden görüş almalıdır. HUMK.nun 275. maddesi gereği hakim uzmanlık gerektiren bir konuda bilirkişiye başvurmalı ve ancak uyuşmazlıkta son sözü Hakim söylemelidir. Bilirkişinin noksan bıraktığı konularda ek rapor alabileceği gibi, yeni bir bilirkişi incelemesi de yaptırabilecektir. Her somut olayın özelliğine göre değişen hal ve şartların bulunup bulunmadığı ve edimler arasındaki dengenin aşırı ölçüde bozulup bozulmadığı ve Dairemizin uzun zamandır uyguladığı işlem temelinin çökmesi halinin varlığı araştırılmalıdır.

Somut olayda; Davacı Tüketici kredisi ve konut kredisi aldığını, sözleşmenin düzenlendiği tarihte bir Japon Yeninin 0,010833 TL iken son taksitte 0,018058 TL olarak hesaplandığını, 1.9.2008 tarihinde 826,3 TL ... iken, 29.1.2009 tarihinde 1.308,20 TL ödediğini, Türkiyeyi ve Dünyayı sarsan ekonomik kriz nedeniyle Japon Yeni’nin olağanüstü derecede yükseldiğini, kısa bir süre geçmesine karşın, Japon Yeninde Türk lirası bazında % 60’dan fazla artış olduğunu, kendisinin geçici işçi olup, maaşının 1.000 TL civarında olduğunu, bu borcunu ödemesinin mümkün olmadığını, edimler arasındaki dengenin aleyhte çoğalarak işlem temelinin çöktüğünü, ileri sürmüşse de, yapılan incelemenin yeterli olduğunu söylemek mümkün değildir. Bilirkişi 28.12.2009 tarihli ek raporunda 1.7.2009 tarihli kök rapora atıf yaparak Davacıyı kullandırılan krediler için yapılan taksit ödemelerini gösteren liste ile bunlara ait dekont örneklerinin temini gerektiğini, ancak dava dosyasında söz konusu dekontların olmadığını, ödeme listesinde sadece Japon Yeni karşılıklarının bulunduğunu, dolayısıyla davacı tarafından yapılan ödemelerin TL tutarının belirlenemediğini, söz konusu ödemeler dikkate alınarak, ödenmesi gereken taksit tutarlarının, döviz kredisi için yapılmış olan ödemelerin, TL kullandırılması halinde ödenecek olan taksitlerden düşük olması nedeniyle daha yüksek çıkacağı kanaatinde olduğunu belirtmiş ve bu nedenle yapılan ödemeler dikkate alınarak yeniden hesaplama yaptırılıp yaptırılmamasının Mahkemenin taktirinde olduğunu açıklamıştır. Bilirkişi uyarlamanın şartları konusunda az yukarıda açıklanan hususlarda görüş bildirmemiştir. Diğer yandan az yukarıda açıklandığı üzere

2010/8777-2011/496

2010/8777-2011/496

Sözleşmenin 21. maddesinde Davacı tüketicinin Döviz kurlarındaki artışlar için rizki üstlendiği savunması da 4822 sayılı yasayla değişik 4077 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca haksız şart niteliğinde olup, kredi kullananla sözleşmenin bu maddesinin münakaşa edildiği de kanıtlanamamıştır. Yine Sözleşmede Döviz kurlarındaki artışlar halinde Davacıya bir kısım edimler yüklenmesine karşın, tersi durumda davalı Bankanın da uyarlama isteyemeyeceği hususunda bir kararlaştırma bulunmadığı anlaşılmaktadır. Öte yandan Davacıya Japon Yeninde uzun zamandır artış olmadığı yönünde bir intiba bırakıldığı iddia olunmuş, ancak bu husus üzerinde de durulmamıştır. Öyle olunca Mahkemece az yukarıda açıklanan konularda taraf, hakim ve Yargıtay denetimine elverişli, gerekçeli ve özellikle Hukuk Genel kurulu’nun 17.9.1997 gün ve 1997/1-460 esas ve 1997/651 karar sayılı bozma ilamında belirtilen ilkeler doğrultusunda, aralarında tüketici kredileri konusunda uzman ve Üniversitelerin ilgili bilim dallarından (ekonomi, bankacılık gibi) seçilecek bilirkişi kurulu aracılığıyla inceleme yapılmalı ve dava tarihi itibariyle edimler arasındaki dengesizlik üzerinde durulmalı, değişen hal ve şartların bulunup bulunmadığı araştırılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, kararın bu nedenle bozulması gerektiğini düşündüğümden yüce çoğunluğun onama yönündeki görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2008/12415, Karar No: 2009/11874, Tarih: 01.10.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/12415 E.  ,  2009/11874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 6011563 sigorta sicil numarasında yanlış yazılan baba adının düzeltilmesi ile çalışmaların kendisine ait olduğunun tespitine karar verilmesinI istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı 6011563 sigorta sicil numarasındaki çalışmalarında baba adının "... Ali" olmasına rağmen sehven "Şevket" olarak yer aldığını yanlışlığın düzeltilerek bu sigorta sicil numarasındaki çalışmalarının kendisine ait olduğunun tesbitini talep etmiştir.

Mahkemece;davanın kabulune karar verilmiş ise de bu sonuca eksik incelemeyle ulaşılmıştır.

Gerçekten, sigortada gözüken kayıtlar ve çalışmalar kişiye bağlı vazgeçilmez haklardandır. Bu tür davaların; Kamu düzenine ilişkin olması sebebiyle, titizlikle araştırma yapılıp, sonuca ulaşılması gerekir. Dosya içeriğine ve davacının aile nufüs kayıt tablosuna göre; davacının baba adının "..." ve doğum yerinin "Dicle" olduğu ilk kez 17.10.1970 tarihinde 6011563 sigorta sicil nosu ile çalışmaya başladığı ve işe giriş bildirgesinde baba adının "Şevket" doğum yerinin "Geyiktepe" olarak yer aldığı saptanmıştır. Ancak aynı sicil numarasından daha sonra verilen 10.2.1976,1.6.1976,9.9.1979 v.s.işe giriş bildirgelerinde ise baba adının "..." olduğu bir kısım bildirgelerde ise doğum yerinin "Dicle" olarak bildirildiği görülmüştür.Bu duRumda çalışmanın tesbitine ve aidiyetine karar verebilmek için öncelikle ilgili Nufus Müdürlüğünden ve gerektiğinde zabıta araştırmasıda yapılarak "Şevket oğlu Geyiktepe 1954 doğumlu ..." adlı bir şahsın bulunup bulunmadığı araştırılmalı var ise dava onunda hak alanını ilgilendirdiğinden davaya yöntemince katılımı sağlanmalı beyanı alındıktan sonra oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.