muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12126, Karar No: 2014/12834, Tarih: 02.10.2014

şaşırtan ve gücendiren ifadeleri de kapsadığı belirtilmiş, ifade özgürlüğü olmadan "demokratik bir toplum"dan söz edilemeyeceği vurgulanmıştır. Ayrıca, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne göre; siyasetçilere yönelik eleştirinin sınırı özel kişiler için olandan daha geniştir ve bu durum günümüzde yerleşik bir ilke haline gelmiştir. Bu bağlamda siyasetle uğraşan kişilerin kendilerine yönelik sert, ağır ve hatta incitici eleştirilere de katlanması gerekir. Çünkü siyasetçi zorunlu ve bilinçli olarak eylem ve davranışlarının gazetecilerin ve vatandaşların dikkatli bir kontrolüne açık bırakmaktadır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, kamuyu ilgilendiren, genel nitelikli sorunlara ilişkin alanlarda ifade özgürlüğüne sınırlama getirilemeyeceğini kesin bir dille belirtmektedir. (AİHM 26118/10 Eon / Fransa kararı) Ayrıca bir yazı veya açıklamanın ifade özgürlüğü kapsamında kalıp kalmadığı değerlendirilirken, bütününe bakılması gerektiğinin, kullanılan ifadelerin nasıl bir içerik ile verildiğinin üzerinde durulmaktadır. (AİHM 23144/93 Özgür Gündem / Türkiye kararı)

Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; dava konusu ilanlar Cumhuriyet Halk Partisi İl Başkanlığı tarafından davalı durumundaki gazetelerde yayımlatılmıştır. ''Değerli Halkımız'' hitabı ile başlayan ilanda Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı olan davacının çamur atma siyaseti yaptığı belirtilmiş ve ''İ.. K..' na Soruyoruz'' başlığının altında özellikle Büyükşehir Belediyesi'nin yapmış olduğu bazı ihaleler ile ilgili sorular sorulmuştur. Kocaeli gibi önemli bir şehrin Büyükşehir Belediyesi' nin faaliyetlerinin bölgenin kamuoyu ve siyasetçileri tarafından yakından takip edilmesi, Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı olan davacının bu faaliyetler nedeniyle eleştirilmesi doğaldır. Dava konusu ilan, Büyükşehir Belediyesi'nin faaliyetleri ile ilgili eleştiriler içermekte olup; davacı yönünden hukuka aykırı bir yön taşımamaktadır. Siyasi bir kişilik olan davacının bu tarz ağır eleştirilere katlanması kendisinden beklenmelidir. Ayrıca mahkemenin gerekçesinde belirttiği ceza yargılaması neticesinde, davalı partinin İl Başkanı hakkında ilanlar nedeniyle açılan davada hakaret suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiştir. Bu karar mahkumiyet hükmünün sonuçlarını doğurmadığından, hukuk hakimi yönünden bağlayıcılığı bir karar değildir. Mahkemece; davaya konu ilanda yer alan beyanların eleştiri niteliğinde olup, ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı gözetilerek; istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulü doğru görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4743, Karar No: 2012/9708, Tarih: 04.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/4743 E.  ,  2012/9708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Sakarya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/04/2010 tarih ve 2007/64-2010/132 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve Özay Turizm Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin olay tarihinde eşi ile birlikte davalı seyahat şirketine ait otobüste yolculuk yaptıkları sırada davalı sürücü ...'in dikkatsizliği nedeniyle otobüsün yoldan çıkarak trafik kazasının meydana geldiğini, kaza neticesinde müvekkilinin yaralandığını, davacının emekli maaşı alıp geçimini sağlamak için memleketi olan Aybastı'da çiftçilik yaptığını, kazadan sonra geçinemez duruma düşüp eşinin yardımına muhtaç olduğunu ileri sürerek davalılardan 500,00 TL tedavi gideriyle, 5.000,00 TL maddi tazminatın ve davalılar Özay Turizm Aybastı Ltd. Şti ile ...'den 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Ak Sigorta A.Ş vekili, zorunlu koltuk ferdi kaza poliçesi genel şartları gereğince tıbbî tedavinin sona ermesi ve sakatlığın kesin olarak tespiti sonucunda müvekkilinin teminat ödeme yükümlüğünün bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, olay tarihinde davacının meydana gelen trafik kazasında yaralandığı, kalıcı bir sakatlığının bulunmadığı, iyileşme süresinin yaklaşık 9 ay kadar uzayıp bu süre içerisinde mesleğini icra edemediği, kazanın oluşumunda davalı sürücünün % 100 oranında kusurlu olup, işleten sıfatıyla davalı Özay Turizm Ltd. Şti'nin BK. 50 ve devamı maddeleri gereğince müteselsil sorumluluğunun bulunduğu, bu kaza dolayısıyla davacının elem ve ızdıraba düştüğü, kişilik haklarının rencide edildiği, maddi ve manevi bütünlüğünün bozulduğu, öncelikle zorunlu koltuk sigortasından tahsilat

yapılması gerektiğinden davalı Güneş Sigorta A.Ş bakımından ve Ak Sigorta A.Ş.'nin teminat altına aldığı poliçe limiti talep edilen meblağdan çok yüksek olduğundan sigorta şirketleri yönünden davanın reddedilmesi gerektiği gerekçesiyle 500,00 TL tedavi giderinin davalılar ... ve Özay Turizm Ltd.Şti. ve Ak Sigorta A.Ş'den, 5.000,00 TL maddi ve 2.000 TL manevi tazminatın davalılar ... ve Özay Turizm Ltd. Şti’nden müştereken ve müteselsilen tahsiline, Ak Sigorta A.Ş. ve Güneş Sigorta A.Ş. bakımından maddi zarar taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... ve Özay Turizm Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının yolcu olarak bulunduğu otobüsün kaza yapması sonucu davacının yaralanmasına bağlı olarak açılan tazminat davasıdır.

Kararı, davalı ... ve Özay Turizm Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının yolcu olarak bulunduğu otobüsün kaza yapması sonucu davacının yaralanmasına bağlı olarak açılan tazminat davasıdır.

Davacı, davada otobüsün işleten ve sürücüsü ile otobüsün zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olan Güneş Sigorta A.Ş. ve karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk sigortacısı olan Ak Sigorta A.Ş.'ye husumet yöneltmiştir. Davacı Sakarya'dan, İstanbul'a seyehat etmek üzere otobüste yolcu olarak bulunduğundan, yaralanmaya bağlı olarak mahrum kaldığı gelir kaybının 4925 sayılı Yasa uyarınca varsa zorunlu karayolu taşımacılık mali sorumluluk sigortasından yoksa Güvence Hesabından tahsil etmesi ve bunların limiti üzerinde kalan kısım için zorunlu mali mesuliyet sigortacısına başvurması, karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk sigortası ise can sigortası türünden bir meblağ sigortası olduğundan poliçede yazılı miktarı zorunlu koltuk sigortacısından tahsil etmesi ve bunun hesaplanacak fazla efor tazminatından mahsup edilmemesi gerekir. Bu itibarla mahkemece temyizde oluşan usulü kazanılmış haklar saklı kalmak şartıyla davacının gelir kaybı talebi yönünde otobüsün zorunlu karayolu taşımacılık mali sorumluluk sigortasının bulunup bulunmadığı ve varsa bu sigortanın ne miktar sorumlu olduğu saptanmak, bu sigorta yapılmamış ise bunun Güvence Hesabından istenmesi nazara alınmak ve limit aşımı söz konusu ise zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olan Güneş Sigorta A.Ş.'nin sorumluluğu bu şekilde belirlenmek gerekirken, bu hususları nazara almadan, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın mümeyyiz davalılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... ve Özay Turizm Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın mümeyyiz davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 04/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7691, Karar No: 2015/8079, Tarih: 11.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7691 E.  ,  2015/8079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

KARAR

1-Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığı'nın 30.12.2013 tarih 9919 sayılı, Yargıtay 1. Başkanlığı'nın 14.01.2014 gün, 80803665/2013/51/674 sayılı yazıları ile temyiz incelemesi için dosyaların fiziki olarak gönderilmeyeceği, dosyadaki tüm belgelerin yerel mahkemece taranarak sisteme aktarılacağı ve bu şekilde dosyanın elektronik ortamda Yargıtay'a gönderileceği, temyiz incelemesinin de elektronik ortamda yapılması gerektiği bildirilmiştir.

Elektronik ortamda Dairemize gönderilen temyize konu edilen yukarıda esas nosu yazılı dava dosyasının UYAP ortamında yapılan temyiz incelemesinde; bir kısım tebligat mazbatalarının ve dosyaya getirtilen icra dosyalarından ..... ... ... . .İcra Müdürlüğü'nün 2012/21876 E. sayılı icra dosyası ile şikayete konu sıra cetvelinin düzenlendiği anlaşıla .... ... Müdürlüğü'nün 2010/27154 E. sayılı icra dosyasında sıra cetveli ile cetvel tebliğine ilişkin belgelerin taranmamış olduğu, taranan bir kısım evrakın okunaksız olduğu anlaşılmıştır.

Sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemece UYAP'ta taranması ve okunaklı olarak UYAP ekranına aktarılması suretiyle mümkündür. Temyize konu dosyada bulunan bir kısım evrakın elektronik ortamda bulunmaması, türüne ve dosaya giriş tarihine uygun, okunaklı şekilde taranmaması halinde temyiz incelemesinin yapılması olanaklı değildir.

Mahkemece, dava dosyasının dizi pusulusuna bağlanmış düzenli aslının gönderilmesi;

2-... ... ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/21876 E. icra dosyası ile sıra cetvelinin düzenlendiği anlaşılan ... .... ... . icra Müdürlüğü'nün 2010/27154 E. sayılı icra dosyasının, şikayete konu sıra cetvelini ve sıra cetvelinin tebliğine ilişkin belgeleri de içerek şekilde, asıllarının ya da okunaklı, düzenli, dizi listesine bağlanmış ve onaylanmış birer suretlerinin eklenerek birlikte gönderilmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, elektronik ortamda gönderilen dava dosyasının yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14593, Karar No: 2024/7587, Tarih: 13.06.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/14593 E.  ,  2024/7587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/328 E., 2022/403 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Yasa'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan ...'in temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Sanıkların üzerlerine atılı nitelikli yağma suçundan mahkûmiyetlerine yeterli derecede her türlü şüpheden arınmış kuvvetli, inandırıcı ve kesin delil bulunmadığından, katılanın temyiz sebepleri yerinde görülmeyerek, sanıklar haklarında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2020/328 Esas, 2022/403 Karar sayılı kararında katılan ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, hukuka aykırılık görülmediğinden aynı sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ayrı ayrı ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 31. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 31. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

13.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19646, Karar No: 2014/29619, Tarih: 11.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/19646 E.  ,  2014/29619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2012/249-2013/167

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Arazi niteliğindeki taşınmaza ve üzerindeki havuz ve tel çite değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-4650 sayılı yasayla değişik 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca açılan bedel tespit ve tescil davasında aynı kanunun 15/son maddesine göre değerlendirmenin dava tarihi esas alınarak yapılması gerekir.

Belirtilen nedenle; dava konusu taşınmaza dava tarihi olan 2012 yılı esas alınmak suretiyle ilçe tarım müdürlüğü verilerine göre değer biçilmesi gerekirken,bu husus gözetilmeden, 2011 yılı resmi verileri esas alınarak değer biçen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan meyve ağaçlarının kapladığı alan tespit edilerek bu kısım kapama meyve bahçesi niteliğinde olduğundan, taşınmazın net meyve gelirine; geri kalan kısmına da kuru arazi niteliğiine göre bezelye, bamya, ıspanak mübavebesi uygulanarak değerinin biçilmesi gerekirken, taşınmazın tamamını kuru tarım arazisi kabul ederek net gelirini belirledikten sonra taşınmaz üzerindeki muhtelif cinsteki meyve ağaçlarına yaş, cins ve verim durumu esas alınarak junge metodu ile değer biçen rapora göre bedele hükmedilmesi,

3-Sermaye faizinin üretim masraflarına dahil edilmesi suretiyle hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre düşük bedele hükmedilmesi,

4-Dava konusu taşınmazın yeri, konumu, bilirkişi raporunda belirtilen özelliklerine göre belirlenen metrekare bedeline objektif değer artırıcı unsur ilave edilerek bedel tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

5-Kamulaştırmadan arta kalan kısımda %100 değer kaybı olduğundan bahisle bedeline hükmedildiği halde bu kısmın davacı idare adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Dava konusu taşınmazın yeri, konumu, bilirkişi raporunda belirtilen özelliklerine göre belirlenen metrekare bedeline objektif değer artırıcı unsur ilave edilerek bedel tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

5-Kamulaştırmadan arta kalan kısımda %100 değer kaybı olduğundan bahisle bedeline hükmedildiği halde bu kısmın davacı idare adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

6-Kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılamadığı anlaşılmakla, 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine eklenen 9. fıkra uyarınca, tespit edilen bedele 4 aylık sürenin bitimi tarihinden, ilk karar tarihine kadar geçen süre için kanuni faiz işletilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3077, Karar No: 2019/8230, Tarih: 07.05.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/3077 E.  ,  2019/8230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanık ...'nın aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, olayın tek tanığı olan uzman jandarma ...'ün mağdurun kovaladığı iki kişiden birisinin elinde tüfek olduğunu, başkada tüfek ya da silah taşıyan kimse görmediğini ifade etmesi, mağdur ...'in soruşturma aşamasında sanıklardan birisinin belinden silah çıkardığını diğerinin ise arabadan tüfek aldığını, yargılama aşamasında ise her iki sanığın da arabadan silah aldığını beyan etmesi, olay yerinden tüfek haricinde başka bir silah ele geçirilememesi karşısında, mağdur ...'in beyanlarındaki çelişki giderilmeden ve mağdura, sanık ... ile temyiz dışı sanık ... teşhis ettirilmeden, eksik soruşturma ve "olay yerinin çok kalabalık olması ve tanık ...'in, tüfek doldurma sesi üzerine bütün dikkatini sanık ...'a vermiş bulunması karşısında tanık ...'in, sanık ...'in elinde bulunan tabancayı görmediği" şeklindeki yetersiz gerekçe ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi

2)Kabule göre de; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10420, Karar No: 2009/19861, Tarih: 29.12.2009

10. Hukuk Dairesi 2009/10420 E., 2009/19861 K.

**10. Hukuk Dairesi 2009/10420 E., 2009/19861 K.**

**- PRİMLERİN ÖDENMESİ

- SİGORTALI SAYILANLAR**- 5510 S. SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU [ Madde 4 ]

- 5510 S. SOSYAL SİGORTALAR VE GENEL SAĞLIK SİGORTASI KANUNU [ Geçici Madde 7 ]

- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 6 ]

- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 79 ]

- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Geçici Madde 6 ]

- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Geçici Madde 79 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, davalı işverene ait işyerinde aralıksız olarak çalışmasına rağmen çalışmalarının Kuruma eksik bildirildiğini, bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Hatice Kamışlık tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın 5510 sayılı Kanunun 4/I-a bendi kapsamındaki sigortalılara ilişkin olduğu, geçiş hükümlerini içeren aynı Kanunun Geçici 7. maddesi hükmü gözetildiğinde, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Anılan Yasanın 6. maddesinde ifade edildiği üzere "sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve feragat edilemez." Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi karşısında, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olduğu, bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğunun gözetilmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re'sen araştırma yapılarak her türden kanıtın toplanabileceği göz önünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece; davacının imzasını taşıyan puantaj kayıtları, ücret ödeme bordroları ve kısmi süreli iş sözleşmeleri uyarınca bildirilen günlerde çalıştığı kabul