muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4342, Karar No: 2014/8076, Tarih: 29.04.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/4342 E.  ,  2014/8076 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalı ... San. ve Tic. AŞ. vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 19.09.2013 gün 2013/365 Esas, 2013/320 Karar sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi ve dosyanın temyiz incelemesi yapılması için elektronik ortamdan Dairemize gönderilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

-KARAR-

Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığı'nın 30.12.2013 tarih 9919 sayılı, Yargıtay 1. Başkanlığı'nın 14.01.2014 gün, 80803665/2013/51/674 sayılı yazıları ile temyiz incelemesi için dosyaların fiziki olarak gönderilmeyeceği dosyadaki tüm belgelerin yerel mahkemece taranarak sisteme aktarılacağı ve bu şekilde dosyanın elektronik ortamda Yargıtay'a gönderileceği, temyiz incelemesinin de elektronik ortamda yapılması gerektiği bildirilmiştir.

Elektronik ortamdan Dairemize gönderilen temyize konu edilen yukarıda esas nosu yazılı dava dosyasının UYAP ortamında yapılan temyiz incelemesinde;

Dava dosyası içeriğinde yer alan tüm bilgi ve belgelerin elektronik ortama aktarılmadığı anlaşılmıştır.

Sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi dosyada bulunan tüm belgelerin mahkemece UYAP'ta taranması ve UYAP ekranına aktarılması suretiyle mümkündür. Temyize konu dosyada bulunan bir kısım evrakın elektronik ortamda bulunmaması ve türüne uygun, okunaklı şekilde taranmaması halinde temyiz incelemesinin yapılması olanaklı değildir.

İncelenmesi gereken dava dilekçesi, cevap dilekçesi, bilirkişi raporu, icra takibinde ödeme emrine itiraz tarihini gösterir şekilde havaleli itiraz dilekçesi (İstanbul İcra Dairesi eliyle verildiğine dikkat edilerek) vb. belgeler elektronik ortamdan gönderilen dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Bu nedenlerle, mahkemece dava dosyasının yapılacak dizi pusulasına göre eksiksiz ve okunaklı bir şekilde taranması ve UYAP ortamına aktarılarak yeniden gönderilmesi için yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.04.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6596, Karar No: 2009/7192, Tarih: 09.06.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/6596 E.  ,  2009/7192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 07.05.2008 gününde verilen dilekçe ile meni müdahale ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; meni müdahale talebinin kabulüne, tazminat talebinin reddine dair verilen 28.01.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 989 ada 18 parsel sayılı taşınmazdaki 2 no’lu bağımsız bölümünün tuvalet ve banyosunun, davalıya ait 4 no’lu bağımsız bölümden gelen pis su akıntısı nedeniyle zarar gördüğünü, akıntı nedeniyle taşınmazını kiraya veremediğini, bu nedenle davalının taşınmazından kaynaklanan pis su akıntısının önlenmesine, taşınmazını kiraya verememesi nedeniyle uğradığı 660 YTL kira kaybının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kısmen kabul kısmen reddedilmiştir.

Hükmü, davacı ve davalı temyiz etmiştir.

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir. Davacı 4 no’lu bağımsız bölümden kaynaklanan pis su akıntısı nedeniyle meydana gelen zararın giderilmesini istemektedir. Dosya arasındaki tapu kaydından 4 no’lu bağımsız bölümün, dava dışı Songül Akaydın’a ait olduğu anlaşılmaktadır. İlamın, davada taraf olmayan 4 no’lu bağımsız bölüm maliki Songül Akaydın’a karşı infazı olanaksızdır. Dava, doğru hasma yöneltilmediğinden husumet yönünden reddi gerekir.

Mahkemece, yapılan bu saptama gözden kaçırılarak istemin esasının incelenmesi suretiyle hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Karar, açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatıranlara geri verilmesine, 09.06.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8356, Karar No: 2023/8718, Tarih: 02.11.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/8356 E.  ,  2023/8718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/97 E., 2019/143 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : Silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan sanığın beraatine ilişkin verilen İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, sanığın silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine dair

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Şırnak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2019 tarihli ve 2017/297 Esas, 2019/511 ... kararı ile silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık hakkında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesi ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraat kararı verilmiştir.

2. O yer Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşmalı yapılan yargılama sonucunda;

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 02.12.2019 tarihli ve 2019/97 Esas, 2019/143 ... kararı ile, İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 5237 ... ... Ceza Kanunu’nun 220 inci maddesinin yedinci fıkrası ve 314 üncü maddesinin üçüncü fıkralarının yollamasıyla aynı Kanun'un 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 inci maddesinin yedinci fıkrasının son cümlesi, 3713 ... Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 ... Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 07.02.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Atılı suçun unsurlarının oluşmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Temyiz dilekçelerinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının aleyhe temyiz sebepleri ise özet olarak;

1. Silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan mahkumiyeti yerine silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Atılı suçun unsurlarının oluşmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Temyiz dilekçelerinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının aleyhe temyiz sebepleri ise özet olarak;

1. Silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan mahkumiyeti yerine silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna,

2. Temyiz dilekçelerinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında suç tarihinin '30.07.2016' yerine '2014 - 2015' olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası; elektronik olarak imzalandığı belirtildiği halde hükmün tefhim olunduğu 02.12.2019 tarihli duruşma zaptının, '148292' sicil numaralı katip tarafından imzalanmamış olması ise mahallinde giderilebilir eksiklik, olarak görülmüştür.

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar ... ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 ... Kanun’un 220 nci maddesinin (7) nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. 'Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak' cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; 'örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.' şeklinde açıklanmış, 765 ... Mülga ... Ceza Kanunu’nun sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün 5237 ... Kanun'un 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 ... Bankacılık Kanunu'nun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin müsnet suç yönünden örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceğinde kuşku bulunmamakta ise de;

Bank Asyadaki hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeden talimat dönemi öncesinde de katılım hesaplarının bulunduğu anlaşılan ve sosyal medya hesabından anılan örgütü övücü paylaşımlar yapan, örgütün nihai amacının kamu oyunca da bilinebilir hale geldiği tarihten çok önce örgüte ait öğrenci evlerinde kalan sanığın, örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla katıldığının ya da örgüte yardım kastı ile hareket ettiğinin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde kanıtlanamamış olması karşısında müsnet suçtan beraati yerine olgu ve delillerin hatalı değerlendirilmesi neticesinde, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesisi bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının aleyhe temyiz istemi yerinde değil ise de, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 02.12.2019 tarihli ve 2019/97 Esas, 2019/143 ... kararının 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9643, Karar No: 2014/1468, Tarih: 04.02.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/9643 E.  ,  2014/1468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

..

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 20/02/2013 günlü hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar ..... mirasçıları ve arkadaşları vekili Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 04.02.2014 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacılar ..... mirasçıları ve arkadaşları vekili Av. ... ile diğer taraftan davalılar Orman Yönetimi vekili Av. ...... vekili Av. ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü;

K A R A R

Kadastro sırasında Karaca Köyü Ayın Mevkii 771 parsel sayılı 7355.13 m² yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiştir.

.....M. Celalettin Onay....mirasçıları ve mirasçılarında.....'nin birleşmesi ve isim değiştirmesi sonucu bu ismi almıştır.) ise, taşınmazda pay sahibi oldukları, dava konusu parselin adlarına tescili istemiyle davaya katılmışlardır.

Mahkemece; katılanlar..... ile Orman Yönetiminin davasının kısmen kabulüne, diğer davacıların davasının ise reddine ilişkin verilen karar, davacılar ... ve arkadaşları vekili ile ... ve arkadaşları vekili, katılanlar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiş ve Dairece bozulmuştur.

Dairenin 31.01.2012 gün 2011/15909 - 674 sayılı bozma kararında, bozma kapsamı dışındaki yönlerin incelenmediği belirtilerek özetle; “...davacılardan .....'nin yargılama sırasında öldüğü anlaşıldığından, dava dilekçesi ve duruşma gününün adı geçenin tüm mirasçılarına yöntemince tebliğe edilerek, davacı sıfatıyla davayı takip etmeleri için kendilerine olanak tanınması ve bu şekilde taraf teşkilinin sağlanması...” gereğine değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan ve taraf teşkili sağlandıktan sonra, katılan Martı.... ile katılan ... Yönetiminin davasının kısmen kabulüne, diğer davacıların davasının ise reddine, çekişmeli 771 sayılı parselin fen bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen 6160.32 m² bölümünün müdahil Martı ...... adına, (B) ile gösterilen 1194.81 m² bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına tesciline, katılanlar ... ve ...'ın davalarının görev nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ..... mirasçıları ve arkadaşları vekili, katılan Hazine vekili ve katılan ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

-2-

2013/9643 - 1468

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

-2-

2013/9643 - 1468

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1967 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması ve 1988 ilâ 1990 yılları arasında yapılıp 08.07.1991 tarihinde ilân edilerek dava tarihinde kesinleşmemiş olan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu, 2896 ve 3302 sayılı kanunlar ile değişik 2/B madde uygulaması vardır.

1)Hazine vekili ve Orman Yönetiminin dava konusu 771 sayılı parselin (A) harfi ile gösterilen 6160,32 m² bölümüne ve Hazinenin (B) harfi ile gösterilen 1194,81 m² bölüme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi sonucunda;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, davalı taşınmazın (A) harfli bölümünün 25.05.1979 tarih ve 17 sıra nolu tapu kaydı kapsamında olup tapu kaydının oluşumuna dayanak teşkil eden Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.11.1978 tarih 1978/101-157 sayılı kararının katılan ile davalı Hazine ve Orman Yönetimi arasında kesin hüküm oluşturduğu, (B) harfli bölümünün ise eylemli olarak orman olduğu anlaşıldığına göre, Orman Yönetimi ve Hazine vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Muteriz davacılar ..... mirasçıları ve arkadaşları vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Mahkemece, muteriz davacı gerçek kişilerin tapu kayıtlarının zilyetleri yararına hukuki kıymetini yitirdiği ve katılan Martı .......'nin dayandığı 25.05.1979 tarih ve 17 sıra nolu tapu kaydının kapsamında kaldığı kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Şöyle ki; muteriz davacılar tarafından açılan davada; çekişmeli taşınmazın Temmuz 1969 tarih 63 ve 64 ile Şubat 1962 tarih ve 4 sıra nolu tapuların kapsamında kaldığından katılan şirketin dayandığı tapu kaydının mükerrer tapu olduğunu savunmuşlar, yargılama aşamasında aşağıda belirtilen delillere de dayanmalarına rağmen dayanılan tapu kayıtları ve delilleri taşınmazlara denetime elverişli ve yeterli kanaat oluşturacak şekilde uygulanmamıştır.

Ayrıca, davanın tarafları arasında çözülmesi gereken konular, çekişmeli taşınmazın, cinsi Mihrişah Valide Sultan Vakfı olan Hisarönü, Ergöz ve Gelibolu - Söğüt Çiftlik tapuları kapsamında olup olmadığı, bu tapu kayıtları kapsamında ise, geldisi olan Mihrişah Valide Sultan Vakfının mülk araziden tahsis edilen, sahih ve icareteynli vakıf olup olmadığı, Mart 1290 tarih 18, 19 ve 20 numaralı çiftlik tapularından paylaşım ve intikal yoluyla oluşan Ağustos 1326 tarih 2, 3 ve 4 numaralı tapularda malik olarak görülen Hacı Fevzi kızı Habibe Hanım'ın kök tapu kaydı maliki Hacı Fevzi (Mustafa Fevzi) Efendi'nin kızı olup olmadığı, tapu kayıtlarının doğru temele dayanıp dayanmadığı ve düzenli şekilde intikallerinin yapılıp yapılmadığı ve yine 1948 yılında ölen Hacı Fevzi kızı Habibe Hanımın davacı kişilerin miras bırakanı olup olmadığı, tapu kayıtlarının sahih esasa dayanıp dayanmadığı, çekişmeli taşınmazın bilinen en eski tarihte kimin tarafından kullanıldığı, kimden kime kaldığı, kadastro mahkemesine aktarılan tescil davasında dayanılan zilyetliğin Medenî Kanunun yürürlüğünden 10 yıl önceye uzanıp uzanmadığı, Arazi Kanunnamesinin 20 ya da 78. madde hükümlerinin yürürlükte Olup olmadığı ve somut olayda uygulanıp uygulanamayacağı; davacıların dayandığı tapu kayıtlarının Hisarönü (Hisarönü Çiftliği), Çamlı (Gelibolu Çiftliği) ve Karaca (Söğüt Çifliği) Köylerinde yapılan kadastro işlemlerinde revizyon görüp görmediği, görmüş ise hangi parsellere revizyon gördüğü, hükmen uygulanmış ise hangi parsellere uygulandığı, harita, plan ya da krokisinin bulunup bulunmadığı, değişebilir sınırlar içerip içermediği, sınırları itibariyle ya da miktarı ile çekişmeli parseli kapsayıp kapsamadığı, kayıt fazlasının nereden kaynaklandığı, zilyetlik yoluyla edinilip edinilemeyeceği, zilyetlik yoluyla kazanma iddiasında bulunan kişiler için bu koşulların oluşup oluşmadığı, adlarına tescil kararı verilen kişilerin zilyetliklerinin kiracı sıfatıyla mı yoksa malik sıfatıyla mı olduğu, zilyetlerin, tapu malikleri ve maliki evvellerine kira ya da benzeri bir ödeme yapıp yapmadıkları, çiftlik tapu malikleri ile Hisarönü Köyünden 79 kişi arasında görülüp kesinleşen Marmaris Asliye Hukuk Mahkemesinin 1988/333 - 51 sayılı

-3-

2013/9643 - 1468

kararının ve davacıların sunduğu diğer kararların, davanın tarafları için kesin hüküm niteliğinde bulunup bulunmadığı, çekişmeli taşınmazın bu kararların kapsamında kalıp kalmadığına ilişkin olduğu halde, mahkemece bu sayılan olgular ve taraflarca ileri sürülen deliller gerektiği şekilde irdelenmemiş, hangi delile niçin değer verildiği ya da niçin değer verilmediği, hangisinin diğerine üstün tutulduğu konusunda yeterli açıklama yapılmamış, iddia ve savunmada ileri sürülen hususlar cevaplanmamıştır.

3402 sayılı Kanunun 26 ve devamı maddelerinde kadastro mahkemesinin yargılama usûlü düzenlenmiştir. İstisnalar dışında, kadastro mahkemesi de, genel mahkemelerde olduğu gibi, tarafların iddiaları ve savunmaları ile bağlı olup, aynı yere ilişkin olsa bile, farklı dosyalarda sunulan delillere dayanılarak, hüküm kurulamaz. Başka deyişle, istisnalar dışında, kadastro mahkemesinde de, delillerin taraflarca sunulması ve dosyasının taraflarca oluşturulması ilkesi geçerlidir. Tarafların ileri sürdüğü iddia ve savunmalar ile dayanılan deliller, kesin ya da takdiri delil olmasına göre mahkemece tek tek değerlendirilmelidir.

Mahkemece, çiftlik tapu kaydına dayanan davacı gerçek kişilerin iddiaları ve sundukları deliller, dayandıkları tapu kayıtları yöntemince uygulanmamış, tapu kaydı uygulaması yönünden, kadastro mahkemesinin 05.04.2001 gün ve 1996/11-16 sayılı kararı kesin hüküm olarak kabul edilmiş ve bu dosyadaki tapu uygulamasına dayanılmışsa da, bu karar, o davanın tarafı olan tapu malikleri ..... ve paydaşları yönünden Kadastro Kanununun 34. maddesi gereğince kesin hüküm oluştursa da, Kadastro Mahkemesinin sözü edilen 1996/11 E. sayılı dosyasında taraf olmayan Hazine ve bu dosyanın davacıları olan ve zilyetlikle edinme iddiasında bulunan gerçek kişiler yönünden kesin hüküm oluşturmayacağı gözetilmemiştir.

Tapu kaydına dayanan davacıların tapuları hakkında verilen, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 22.11.1978 gün ve 1977/11819-13674 sayılı ve 16. Hukuk Dairesinin 24.04.2001 gün ve 2001/418-2033 sayılı kararlarında açıklandığı gibi, Medenî Kanunun 04 Nisan 1926 tarihinde yayınlanıp 04 Ekim 1926 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29 Mayıs 1926 tarihli ve 864 sayılı Tatbikat (Uygulama) Kanunu'nun 43. maddesinin “Kanunu Medeniye, Borçlar Kanunu ve bu Tatbikat Kanununa aykırı olan hükümler ile “mecelle mülgadır” hükmüyle, Mecelle ve Medenî Kanuna aykırı olan diğer eski mevzuat açıkça yürürlükten kaldırıldığı halde, 1274 (1858) tarihli ve Arazi Kanunu, kaldırılan bu kanunlar arasında sayılmamıştır.