muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12642, Karar No: 2018/25183, Tarih: 18.12.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/12642 E.  ,  2018/25183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli ve yeterli değildir. Şöyleki ;

1- Kamulaştırma Kanununun 11/son maddesi uyarınca irtifak hakkı karşılığı bu hak nedeniyle taşınmazın zemin ile birlikte zemin üstündeki muhtesatın tamamında meydana gelecek değer kaybıdır.

Birinci bilirkişi kurulu taşınmazın sadece arsa olarak değerini tesbit etmiş ve zeminde %19,59 oranında irtifak değer düşüklüğü olduğunu kabul ederek irtifak hakkı karşılığını belirlemiş iken ikinci bilirkişi kurulunca zemin yönünden yapılan aynı değerlendirme dışında ayrıca taşınmaz üzerinde bulunan yapıların değeri tespit edilerek yapılarda irtifak nedeniyle %25 oranında değer düşüklüğü olduğu kabul edilerek bedel belirlenmiş olduğundan raporlar hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Bu durumda dava konusu taşınmazın başında yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi taşınmaz üzerinde bulunan yapılara ise Bayındırlık Birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek ve 30.11.2000 tarih ve 24246 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 44.maddesi de göz önünde bulundurulup, irtifak hakkı nedeniyle can ve mal emniyet bakımından yapıların durumu tespit edilip sonucuna göre taşınmazın tamamında irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü tespit edilip irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi,

2-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

2-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/183, Karar No: 2012/3816, Tarih: 30.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/183 E.  ,  2012/3816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı borçluya ait aracın satışından sonra, satış bedelinin tamamının davalıya verilmesine karar verildiğini,davalının alacağı olan miktar konusuda çelişkili yazılı beyanlarda bulunulduğunu, davalı tarafından rehinin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapılmadığını, anılan araç üzerine konulan rehinin, araç için kullanılan kredinin teminatı olmak üzere yapıldığını, davalının araç rehni çerçevesinde araç kredisi kadar alacağı olması gerektiğini, alacağın miktarı yönünden sıra cetveline itiraz ettiklerini, ihale bedeli olan 9.376,00 TL'nin davalının alacağından artacak olan kısmının taraflarına ait olmak üzere sıra cetvelinin düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının kredi borçlusu dava dışı borçlu ile aralarındaki kredi akdi uyarınca ve bu kredi akdi gereğince davalıya olan borcunun, mahcuz malın satış tarihi itibariyle ulaşacağı tutara göre sıra cetvelinde yer alması gerektiği, mahcuz malın satış tarihi itibariyle borçludan alacağının taksitli ticari kredi,kredili mevduat hesabı, faiz ve ferileri olmak üzere toplam 7.044,56 TL nakit ve 3167 sayılı Çek Yasası ve imzalanan sözleşmeye göre 2 adet çek yaprağı için 820,00 TL gayri nakdi riski olduğunu tespit eden bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun ve hüküm kurmaya elverişli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı,davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, sıra cetveline itiraza ilişkindir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunun incelenmesinde, davalı banka ile borçlu arasında imzalanan sözleşme, hesap kat ihtarnamesi ve bankanın uyguladığı faiz oranını gösterir tabloların eksik olduğu belirtilerek, mevcut belgelere göre sonuca gittiği görülmüştür.

Bu durumda mahkemece, rehin sözleşmesinin dosyaya ibrazı ile bilirkişi raporunda belirtilen eksiklikler tamamlanarak, davalının alacağının hesaplanması gerekirken eksik incelemeye dayalı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, kabule göre de bilirkişi raporunun hükme esas alındığı belirtildiği halde, bilirkişi raporunda belirtilen alacak miktarı dikkate alındığında davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması da doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 30.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16358, Karar No: 2014/12840, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16358 E.  ,  2014/12840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Safranbolu Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2013

NUMARASI : 2010/440-2013/295

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/75, Karar No: 2009/116, Tarih: 11.03.2009

Hukuk Genel Kurulu 2009/8-75 E., 2009/116 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2009/8-75 E., 2009/116 K.**

**- HUKUKİ YARAR

- MUHTESATIN TESPİTİ

- TAPU İPTALİ VE TESCİL**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 429 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki “

“Muhtesatın Tespiti-Tapu İptal ve Tescil”

” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Şanlıurfa Asliye 1. Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 16.01.2007 gün ve 2006/532-2007/3 sayılı kararın incelenmesi davacı tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 15.10.2007 gün ve 2007/4224-5537 sayılı ilamı ile

(...Davacı, dava konusu taşınmazı 768 ada 5 parselde hissedar olan M..... E.... A.....’den haricen satın aldığını ve üzerine ev yaptığını açıklayıp tapu kaydının iptaliyle adına tescilini ayrıca taşınmaz üzerindeki evin kendisine ait olduğunun tespitini istemiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılardan M..... E.... A.....’den taşınmazı satın aldığını iddia etmiş, satış senedi ibraz etmiştir. Oysa dava konusu 768 ada 5 numaralı parsel 80/480’er hisse olarak davalılar M..... E.... , E.... A..... ile T... B.... ve dava dışı üçüncü kişiler adına tapuda kayıtlıdır. Davacının tapuda kayıtlı taşınmazı haricen satın almasına TMK.nun 706, BK.nun 213. maddesi karşısında değer verilemez. Tapu iptali tescil davasının reddine karar verilmiş olmasında usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmamaktadır. Bu nedenle davacının tapu iptali tescil davasının reddine ilişkin hüküm bölümüne yönelik temyiz isteğinin REDDİNE,

Davacının muhdesata yönelik temyiz talebine gelince; davacı haricen satın aldığı taşınmaz üzerine ev yapmıştır. Bu hususta ihtilaf bulunmamaktadır. Kayıt malikleri T... B...., E.... A....., M..... E.... A....., M....... Ç...., E.... M..... A..., M.... Ç...., Ö... K....... ve A.... K....... arasında Şanlıurfa Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/1390 esasında kayıtlı ortaklığın giderilmesi davası vardır. Ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verildiği taktirde 768 ada 5 numaralı parselin üzerindeki muhdesatla birlikte satılacağı hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Bu hale göre taşınmaz üzerinde bulunan evin değerinin ve kime ait olduğunun belirlenmesinde davacının hukuki yararı bulunmaktadır. Mahkemenin muhdesatın tespitine yönelik davacı talebinin reddine karar vermiş olmasında isabet bulunmamaktadır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN: Davacı

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle, davacı tarafından inşa edildiği ihtilafsız olan dava konusu muhdesatın üzerinde bulunduğu parsel hakkında paydaşlar arasında derdest bulunan ortaklığın giderilmesi davası sonunda taşınmazın muhdesatla birlikte satılarak yıkılması durumunun yanı sıra; tapuda mevcut zemin paydaşları veya ortaklığın giderilmesi davası sonucunda taşınmazı satın alan yeni zemin malikinin men’i müdahale ve kal davası açmak suretiyle davacı muhtesat sahibine taşınmazdan el çektirme ihtimalinin bulunmasına, bu itibarla hukuken himaye edilmesi gereken hakkı yakın bir tehlike altında bulunan davacının eldeki tespit davasını açmakta hukuki yararının bulunduğunun kabulü gerektiğine; nitekim Hukuk Genel Kurulu’nun 07.04.2004 gün ve E:2004/7-185 K:2004/207 sayılı kararında da aynı ilkenin benimsenmiş olmasına göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç: Davacının temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 11.03.2009 gününde yapılan ikinci görüşmede, oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2799, Karar No: 2013/2798, Tarih: 21.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/2799 E.  ,  2013/2798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5323, Karar No: 2010/7713, Tarih: 06.12.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/5323 E.  ,  2010/7713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel saldırıya teşebbüse ve yağmaya yardımdan sanık ... ..., cinsel saldırıya teşebbüse yardımdan sanık ...'nın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (ANKARA) Dokuzuncu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08/06/2010 ... ve 201/182 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanık ...'in cinsel saldırıya teşebbüse yardım suçu yönüden; gerekçeli kararın hüküm bölümünde ve kısa kararda sanığın isminin "... ..." olarak yazılması maddi hata kabul edilerek mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

b) Sanık ...'in nitelikli yağmaya yardım suçu yönünden; 10 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 149/1.fıkrasının değişik bentlerinden birden çoğunun ihlal edilmesi nedeniyle, ... cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in nitelikli yağmaya yardım ve cinsel saldırıya teşebbüse yardım suçları ile sanık ...'ın cinsel saldırıya teşebbüse yardım suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliklerini tayin, takdiri indirim sebebinin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ... ve ... müdafiinin sübuta, suç vasfına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 06/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16931, Karar No: 2015/31336, Tarih: 24.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/16931 E.  ,  2015/31336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/396596

MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2011

NUMARASI : 2010/219 (E) ve 2011/513 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanık Ahmet ile temyiz dışı sanıklar Erhan ve Hünkar'ın dolandırıcılık yapmak hususunda daha önceden aralarında anlaşarak bu kapsamda Çiğli Kipa AVM içerisinde bulunan A... isimli mağazaya gittikleri, burada sanık Ahmet'in kasiyer olan mağdur Aslı Gezer'e aldığı 8 TL'lik çorabın parasını ödemek üzere 100 TL verdiği, mağdurenin bozuk para istemesi üzerine sanık Ahmet'in yanındaki diğer sanıklar Erhan ve Hünkar'dan bozuk para istediği, bu sanıklarında bozuk para olmadığını söyleyerek mağdureyi hataya düşürmek amacıyla dikkatini dağıtacak şekilde sistemli olarak ellerine aldıkları çeşitli ürünlerin üzerinde fiyatları olduğu halde tekrar tekrar fiyatlarını sordukları, bu esnada sanık Ahmet'in açık durmakta olan kasada iki adet 50 TL olduğunu fark ekmesi üzerine mağdura elindeki 100 TL'yi uzatır gibi yapıp” hiç olmazsa iki 50 TL'lik yap 50 TL'nin birinden de çorabın parasını al” dediği, dikkati dağılan mağdurenin de sanığın dediğini yaparak 100 TL'yi almadan bir adet 50 TL ile 42 TL'yi para üstü olarak verdiği, akabinde sanıkların oradan ayrıldıkları, bir süre sonrada kolluk güçleri tarafından yakalandıkları, bu şekilde sanığın hileli hareketlerde bulunarak haksız menfaat temin etmek suretiyle üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, müşteki ile tanık ifadesi, fatura içeriği, yakalama tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde aşağıda belirtilen bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Sanığın, hileli hareketlerle suça konu haksız menfaati temin etmesiyle dolandırıcılık suçunun tamamlandığı gözetilmeden, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın, hileli hareketlerle suça konu haksız menfaati temin etmesiyle dolandırıcılık suçunun tamamlandığı gözetilmeden, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

2-Mahkeme masrafı olarak yapılan toplam 10,00 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 106/1. maddesinde belirlenen 20 TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesi yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “60 gün”, ”15 gün”, “ 12 gün“ ve “240 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılıp, bozma nedenide gözetilerek yerlerine, sırasıyla “5 gün“, “4 gün”, ve “80 TL“ adli para cezası ibarelerinin eklenmesi ve hüküm fıkrasında yargılama giderleri ile ilgili bölümde yer alan ''sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydına'' ibaresinin çıkarılarak, yerine'' 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1109, Karar No: 2018/4723, Tarih: 25.06.2018

**6. Ceza Dairesi         2017/1109 E.  ,  2018/4723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4.Ceza Dairesinin 10/01/2017 tarihli görevsizlik kararı ile dosya Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

03/10/2012 tarihli iddianame anlatımına göre; sanığın olay tarihinde mağdurun evine giderek "....amcandan alacağımız var, bu borcu ödeyeceksiniz, ödemezseniz bu apartmandan dışarı çıkamazsınız, siz o sülaledensiniz, mutlaka sizden birine zarar vereceğiz, bir daha geldiğimizde boş gelmeyeceğiz, amcanın kızını dağa kaldırırsak bundan kim sorumlu" diyerek tehdit ettiğinin ileri sürülmesi karşısında, eylemin yağma ve/veya yağmada “daha az cezayı gerektiren hal” başlıklı 5237 sayılı TCK'nın 150/1.maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'nın 326. maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 25.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.