muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7721, Karar No: 2019/12659, Tarih: 21.10.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/7721 E.  ,  2019/12659 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 292/1. maddesi gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasının aynı Kanun’un 58. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2018 tarihli ve 2017/906 esas, 2018/373 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, ikinci defa tekerrüre esas alınan İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.09.2012 tarihli ve 2012/290 esas, 2012/237 sayılı kararında tekerrüre esas alınan Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.04.2008 tarihli ve 2007/251 esas, 2008/274 sayılı kararına konu suçun işlendiği 06.12.2005 tarihinde kayden 01.03.1988 doğumlu sanığın 18 yaşından küçük olduğu anlaşıldığından anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı, dolayısıyla sanığın mükerrir olduğu sabit olmakla beraber sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 19.02.2019 gün ve 12278 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.02.2019 gün ve KYB/2019-19182 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın “suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular” başlıklı 58. maddesinde;

“(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez.

(2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı;

a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl,

b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet hâlinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl,

Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz…

(5) Fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.

(6) Tekerrür hâlinde hükmolunan ceza, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilir. Ayrıca, mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanır.

(7) Mahkûmiyet kararında, hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağı belirtilir...” hükümlerine yer verilmiştir.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirleri ve İnfazı Hakkındaki Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrasında; "İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez." hükmüne yer verilmiştir.

(7) Mahkûmiyet kararında, hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağı belirtilir...” hükümlerine yer verilmiştir.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirleri ve İnfazı Hakkındaki Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrasında; "İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez." hükmüne yer verilmiştir.

Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2008 gün ve 57-74 sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca kişinin mükerrir sayılması için ilk hükmün kesinleşmesinden sonra ikinci suçun 1 Haziran 2005 tarihinden sonra işlenmesi yeterli olup, ilk suçun 1 Haziran 2005 tarihinden önce veya sonra işlenmesinin herhangi bir önemi bulunmamaktadır.

Ceza Genel Kurulu'nun 23.06.2009 tarihli ve 2008/2-234 esas, 2009/169 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, TCK’nın 58/5. maddesi uyarınca, failin, eylemin gerçekleştirildiği tarihte on sekiz yaşından küçük olması halinde, hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması olanaksızdır. Bu nedenle, ister tekerrüre esas alınacak, isterse tekerrür uygulaması yapılacak hükme konu suçun, fail tarafından on sekiz yaşından önce işlenmiş olması halinde, artık tekerrür hükümleri uygulanamayacaktır.

Bu açıklamalar ışığında, somut olayda; mahkemece tekerrüre esas alınan ilamın, İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 04.09.2012 tarihli ve 2012/290 esas, 2012/237 karar sayılı ilam olduğu, bu ilamın kesinleşme tarihinden itibaren 3 yıl içinde dosyaya konu suçun işlendiği, bu nedenle tekerrüre esas olduğu konusunda tereddüt yoktur. Ancak bu ilamdaki tekerrüre esas alınan Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/251 E., 2008/274 K. sayılı ilamda sanığın suç tarinde 18 yaşında küçük olması nedeniyle tekerüre esas alınması hatalı olmuştur. Bu nedenle inceleme konusu dosyada tekerrür şartları bulunmakta ancak ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması hukuka aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Van 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2018 tarih ve 2017/906 Esas ve 2018/373 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükümdeki diğer hususların aynen muhafazasına, ancak; hükmün tekerrüre ilişkin bölümlerinden ''ikinci kez '' ibarelerinin çıkarılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10569, Karar No: 2023/13120, Tarih: 21.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/10569 E.  ,  2023/13120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/918 Esas, 2021/1156 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki 4650 ... Kanun'la değişik 2942 ... Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasında uyulan bozma kararı uyarınca yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; süre ve diğer usul ve eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukukî dayanakları gösterilmek suretiyle onanmış olup, taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki karar düzeltme istekleri 1086 ... Kanun'un 440 ıncı maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmadığından yerinde değildir.

1.Dosya kapsamından; davalılardan ..., ..., ...'ın bozma öncesi verilen mahkeme kararını temyiz etmedikleri, davalılar ... ..., ... ..., ... ...'nın ise bozma öncesi verilen mahkeme kararını temyiz etmiş oldukları anlaşıldığından; hükümde temyiz etmeyenler kısmının hatalı gösterilmek suretiyle kamulaştırma bedelinin ve fark bedelin hatalı hesaplanması doğru görülmemiştir.

2. Dava konusu taşınmazın 3402 ... Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi uyarınca yapılan düzenleme sonucu 142 ada 288 parsel numarasını aldığı anlaşılmakla yeni ada ve parsel numarasına göre hüküm kurulmaması hatalıdır.

3. Kamulaştırma fark bedeli 86.940,00 TL olmasına rağmen hükümde 89.940,00 TL yazılmış olması doğru değildir.

4. Dava konusu taşınmazın Maliye Hazinesi adına tesciline karar verilmesi gerekirken Karayolları Genel Müdürlüğü adına tesciline karar verilmesi bozmayı gerektirir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin diğer karar düzeltme itirazlarının reddine,

2.Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin karar düzeltme itirazlarının kısmen kabulü ile Dairemizin 03.11.2022 tarihli ve 2022/5140 Esas, 2022/15295 Karar ... onama kararının kaldırılarak; Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 10.11.2021 tarihli ve 2019/918 Esas, 2021/1156 Karar ... ilamının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,

Bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının ve karar düzeltme harçlarının istek hâlinde iadesine,

21.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11133, Karar No: 2023/7596, Tarih: 06.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11133 E.  ,  2023/7596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2019 tarihli ve 2018/762 Esas, 2019/664 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.02.2021 tarihli ve 2019/2888 Esas, 2021/281 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, ceza miktarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, ceza miktarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Katılan ile sanık arasında, katılanın sanığın babasıyla görüşmesi ve sanığın bunu istememesi nedeniyle husumet oluştuğu, bu nedenle sanığın daha önceden katılana ait araca silahla ateş ederek zarar da verdiği ve bundan dolayı ceza aldığı, olay günü de sanık ile katılanın bu hususları görüşmek için buluşmak üzere haberleştikleri, sanığın buluşma yerine gidince katılana, "ben seni uyarmıştım" diyerek pompalı tüfek ile katılanın ayaklarına ateş ederek yaraladığı anlaşılmıştır.

2.Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yollu ikrar etmiştir.

3.Katılan ve tanık beyanlarının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

4.Katılan hakkında tanzim olunan adli muayene raporunda yaralanmasının yaşamını tehlike sokmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı, organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu bildirilmiştir.

5.Olay yeri inceleme raporu, olay yeri basit krokisi, görüntü inceleme tutanağı, diğer tutanakların dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince, sanık hakkında 1 ila 3 yıl hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında, katılanın yaralanmasının derecesi dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi gereğince orantılılık ilkesine uygun olarak makul bir ceza yerine, yazılı biçimde daha fazla vahamet gösteren olaylarda uygulama olanağı bulunan 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmetmek suretiyle fazla ceza tayin edildiği anlaşıldığından hükmün kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suç vasfı ve tayin edilen ceza miktarlarında isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı itibariyle yasal olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 25.02.2021 tarihli ve 2019/2888 Esas, 2021/281 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.

K AR Ş I O Y

Sanığın babasının imam nikahlı eşi olan katılanın babasıyla yaşamasını istemediği için katılana husumet beslediği, sanığın katılanın aracına bu olaydan 4 gün öncede pompalı tüfekle ateş ettiği için katılan tarafından şikayet edildiği olay günü de sanığın katılan ile görüşmek için telefon ile aradığı görüşmeye pompalı tüfekle gelen sanığın katılana yakın mesafeden 3 kez ateş ettiği ve bu atışlar sonucu katılanın sağ ayağının diz altında 4x5, sol ayak diz altından da 5x5 cm' lik açık yaralanmaların ve her iki diz altında 10 cm' lik doku kaybının oluştuğu, yaralanmasının 3. derecede parçalı kırık oluşturduğu ve ayaklarında işlev zaafı olduğu anlaşılmış olup,

Taraflar arasında önceden husumet olması, yakın mesafeden av tüfeği ile toplam 3 el, her iki bacak diz bölgesine ateş edilerek multiple saçma girişleri nedeniyle geniş alanda doku kaybı oluşacak şeklinde yaraladığı sanığın pompalı tüfekle yakın mesafeden 3 el ateş edilmesi şeklinde gerçekleşen olayda tehlikenin ağırlığı dikkate alındığında sanığın kastının katılanı yaralama olmayıp öldürme amacıyla ateş ettiği kanaatinde olduğumdan, BAM Ceza Dairesinin kasten yaralama sonucunda verilen mahkûmiyet kararını onaylayan Dairemizin çoğunluk kararına muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2020/15311, Karar No: 2021/14764, Tarih: 25.05.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/15311 E.  ,  2021/14764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun tefhim olunan hükmü CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 25.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1447, Karar No: 2015/5613, Tarih: 23.11.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1447 E.  ,  2015/5613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/78154

MAHKEMESİ : Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 27/12/2013, 2013/274 (E) ve 2013/409 (K)

SUÇ : Eşini öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık L.. S..'ın eşi olan maktul M.. S..'ı kasten öldürdüğü iddia edilen olayda; 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 2 ve 20/2. maddeleri uyarınca kamu davasına katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı'nın davadan haberdar edilmediği ve gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşılmakla, kararın adı geçen kuruma tebliğiyle, tebliğ evrakı ve temyiz dilekçesi verilmesi halinde dosyaya eklenmesinden ve bu durumda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra geri gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi. 23/11/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı A.İ.'nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık L.. S.. müdafii Avukat İ. Ç.'in yokluğunda 03/12/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2016/31077, Karar No: 2018/196, Tarih: 17.01.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/31077 E.  ,  2018/196 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat..... aralarındaki dava hakkında ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12/11/2014 tarih ve 2013/1074-2014/1726 sayılı hükmün Dairemizin 30/09/2016 tarih ve 2016/15409-2016/17611 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, davalı kurumun 20/05/2011 tarihli yazısı ile ...... adlı ilacı içeren sahte raporlar hakkında inceleme yapıldığını, 03/02/2009 itibariyle kuruma fatura edilen 1 adet reçete ekinde yer alan ilaç kullanım raporunun sahte olduğunu bu kapsamda reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibi veya yakınına teslim edilmediği gerekçesi ile protokolün 6.3.3 maddesine göre ilaç bedellerinin 5 katı tutarında cezai işlem ve ilaç tutarı olmak üzere 77.043,60 TL para kesintisi yapılacağının bildirildiğini, ağır ceza mahkemesi dosyasında tanık olarak yer aldığını, yapılan işlemin haksız olduğunu ileri sürerek, davalı işleminin iptaline ve kesintinin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiş, karar Dairemizin 30/09/2016 Tarih, 2016/15409 Esas ve 2016/17611 Karar sayılı ilamı ile onanmış; davalı bu sefer karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiş, karar Dairemizin 30/09/2016 Tarih, 2016/15409 Esas ve 2016/17611 Karar sayılı ilamı ile onanmış; davalı bu sefer karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı tarafından verilen ilaçlara dayanak rapor ve reçetelerin sahte olduğu yapılan soruşturma sonucu tesbit edilmiş, davacı eczacı hakkında bir kastı bulunmadığından 6.3.19 maddesi gereğince cezai işlem uygulanmayacağı belirtilmiş ancak reçetelere konu ilaçların reçete sahibi veya yakınına teslim edilmemesi nedeni ile 6.3.3 maddesi gereğince reçete tutarının 5 katı tutarında cezai işlem uygulanmıştır. Davacı tarafından verilen ilaca ilişkin sağlık raporu ve reçetenin sahte olduğu dosya kapsamından anlaşılmakta olup aksi iddia olunmamıştır. Aynı konuda, davalı kurum tarafından başka bir eczaneye uyguladığı cezai şartın iptali istemi ile ... 5.Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davada, mahkemece davanın kabulüne karar verildiği, Yargıtay 13.Hukuk Dairesince, davacı eczane tarafından verilen ilaca ilişkin sağlık raporunun ve reçetenin sahte olduğu ... 2.Ağır ceza Mahkemesinin 2011/80 esaslı dosyası ile yapılan yargılamadan anlaşıldığından, davalı idarenin ceza işleminin doğru olduğuna, davanın reddine karar verilmesi gerektiği yönünde bozma kararı üzerine, mahkemece direnilmiş, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2014/13-267 esas, 2015/1673 karar sayılı ilamı ile davacının sözleşme ile üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediği ve kendilerine ibraz edilen sahte reçete ve raporlarda belirtilen ilaçları teslim ederken sözleşmeye aykırı davrandıkları, davalı kurumun işleminin hukuka uygun olduğu gerekçeleri ile direnme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve bozulmasına karar verilmiştir. Somut olaya ilişkin yukarıda açıklanan aşamalar dikkate alındığında davacının, ilaçları reçete sahibi veya yakınına teslim etme şartını dikkate almayarak sözleşme ile üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmediği ve sözleşmeye aykırı davrandığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece davalı tarafından uygulanan cezai işlemin hukuka uygun olduğu gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulması icap ederken zuhulen onandığı bu sefer yapılan inceleme ile anlaşılmakla davalı kurumun karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin onama ilamının kaldırılmasına, davalının temyiz itirazlarının incelenmesi ile hükmün yukarıdaki gerekçelerle davalı lehine bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalının karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin 30/09/2016 Tarih, 2016/15409 Esas ve 2016/17611 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA, 17/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20743, Karar No: 2021/16395, Tarih: 06.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/20743 E.  ,  2021/16395 K.**

**"İçtihat Metni"**

Https://youtube.be/3n-CNh6LsQc?t=1653 URL adresinde yayınlanan içerikle ilgilisi ... vekili tarafından yapılan erişimin engellenmesi ve tekzip talebinin reddine dair Eskişehir 1. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 15/10/2020 tarihli ve 2020/4203 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii ESKİŞEHİR 2. Sulh Ceza Hâkimliği'nin 28/10/2020 tarihli ve 2020/4468 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 07/04/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.06.2021 tarihli ve KYB. 2021-50778 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1-2017 yılında Eskişehir Devlet Hastanesinde .. isimli bebeğin sezeryan ile doğum yaptırılması gerekirken normal doğum yaptırılarak % 98 oranında engelli doğduğuna ilişkin yukarıda belirtilen internet sitelerinde yapılan paylaşımlar sebebiyle ilgilisi vekili tarafından tekzip ve erişimin engellenmesi talebinde bulunulması üzerine, mahkemesince kişilik haklarının ihlal edilmediğinden bahisle talebin reddine karar verilmiş ise de; anılan paylaşım içeriklerindeki olaya ilişkin ilgilisi ... hakkında Odunpazarı Kaymakamlığı İlçe Hukuk İşleri Şefliğinin 31/01/2018 tarihli ve 5 sayılı kararı ile adı geçen ilgilinin olayla ilgili herhangi bir kusurunun bulunmadığından bahisle soruşturma izni verilmemesine dair verilen karara karşı yapılan itirazın, Ankara Bölge İdare Mahkemesi 3. İdari Dava Dairesi'nin 17/05/2018 tarihli ve 2018/179 Esas, 2018/466 sayılı kararı ile reddedilerek kesinleşmiş bulunduğunun anlaşıldığı,