muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2095, Karar No: 2022/4293, Tarih: 01.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2095 E.  ,  2022/4293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26.10.2020 tarih ve 2020/218 E. - 2020/353 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin esas itibariyle enerji üretimi ve dağıtımı alanında faaliyet gösteren bir kuruluş olarak “şekil+TRES ENERJİ” unsurlarından oluşan markanın tescil ettirilmesi için TPMK’ya başvurduğunu, 2014/36374 numaralı başvurunun Markalar Dairesi Başkanlığı’nın kararı ile 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesini gerekçe gösterilerek ve 2014/15981 numara ile tescilli “TRES” markası ortaya konularak 40. sınıfa giren hizmetlerin tamamı yönünden kısmen reddedilğini, YİDK tarafından itirazının nihai olarak reddedildiğini, taraf markalarının ortak olan tek unsurunun “TRES” ibaresi olduğunu, redde mesnet alınan markanın renksiz bir marka iken, müvekkil şirketin markasının renkli olduğunu, başvurusunda ayrıca “ENERJİ” ibaresi ile şeklin de yer aldığını, marka tescil başvurusunda yer alan “TRES ENERJİ” ibarelerinin aynı zamanda ticaret unvanını da oluşturduğunu ileri sürerek YİDK’in kısmi red kararının iptaline, müvekkilinin marka başvurusunun 40. sınıfa giren tüm hizmetler yönünden tescil edilmek üzere ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kurum vekili, TPMK YİDK kararının usule ve yasaya uygun olduğunu savunarak haksız ve mesnetsiz olarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 2014/36374 başvuru sayılı davacı markası ile redde mesnet 2014/15981 sayılı marka arasında ayniyet olmadığı, ilk bakışta ayırt edilemeyecek düzeyde benzerlik de bulunmadığı, 556 sayılı KHK 7/1-b maddesindeki koşul oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile aksi yöndeki YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 01/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8256, Karar No: 2008/421, Tarih: 17.01.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/8256 E.  ,  2008/421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki fesih işleminin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı Bağ-kur ile aralarındaki sözleşmenin fesh edilmesi üzerine, davalı kurumun da kendisiyle olan sözleşmeyi feshettiğini öne sürerek, fesih işleminin iptaline ve muarazanın giderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, 2005 yılı tip sözleşmenin 5/c maddesine göre fesih işleminin haklı olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Bağ-Kur’un sözleşmeyi 60 gün süre ile feshettiği, ... nın da tip sözleşme 5-c maddesine göre aynı süre ile fesh etmesinin sözleşmenin 4-4 maddesine göre haklı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile dava dışı Bağ-Kur arasındaki 2005 yılına ilişkin sözleşmenin 23.2.2005 tarihli fesih kararına istinaden 60 gün süre ile askıya alındığı, bunun üzerine davacı ile davalı arasındaki 2005 yılına ait sözleşmenin de 2.6.2005 tarihli yazıyla aynı süre için askıya alındığı uyuşmazlık konusu değildir. Davacı, Bağ-Kur'un fesih sırasında Bağ-Kur ile kendisi arasındaki 2005 yılı tip sözleşmenin 1/h maddesi gereğince sözleşmenin eczanede karne bulundurma nedeniyle fesih edildiğini, bu nedenle davalı ....nında tip sözleşme 5/c maddesini uygulayarak sözleşmeyi feshettiğini, oysa ....nın eczanede bir denetim ve karne bulma durumu olmadığını, bu feshin yapılamayacağını belirterek, bu davayı açmıştır.

Taraflar arasındaki 2005 yılı ... sözleşmesinin 5/c maddesinde “Eczanede Eczacının, eczane çalışanlarının ve bakmakla yükümlü oldukları kişilerin ... karneleri hariç her ne şekilde veya her ne amaçla olursa olsun, ... karnesi bulundurulduğunun tesbiti halinde ilk tesbitte eczanenin 60 gün suretiyle ilaç vermesi durdurulur” denilmektedir.

Bunun yanı sıra söz konusu ... sözleşmesinin 4-4 maddesinde “Bağ-Kur , Emekli Sandığı ve ... Bakanlığı (Defterdarlık, Muhasebe Müdürlüğü) ile olan sözleşmesi Müfettiş Raporuna istinaden veya bu sözleşmenin 5-i (a,b,c)) 5j, 5k, 5m, bentlerinde sayılan usulsüz fiillerden dolayı sözleşmesi fesih edilen eczaneler ile fesih süresince, sözleşme imzalanmaz” denilmektedir.

Bunun yanı sıra söz konusu ... sözleşmesinin 4-4 maddesinde “Bağ-Kur , Emekli Sandığı ve ... Bakanlığı (Defterdarlık, Muhasebe Müdürlüğü) ile olan sözleşmesi Müfettiş Raporuna istinaden veya bu sözleşmenin 5-i (a,b,c)) 5j, 5k, 5m, bentlerinde sayılan usulsüz fiillerden dolayı sözleşmesi fesih edilen eczaneler ile fesih süresince, sözleşme imzalanmaz” denilmektedir.

Sözleşmenin 4-4 maddesinde belirlenen husus, diğer kurumlarca Müfettiş raporuna göre sözleşmesi fesih edilmesi halinde ... tarafından da fesih işleminin uygulanacağı, keza diğer kurumlarca ... sözleşmesinde de fesih nedeni olarak öngörülen 5i (a,b,c) 5j, 5k, 5l, 5m maddeleri gereğince fesih yapılması durumunda (sahtecilik, muvazaa vs.) ... tarafından da fesih işleminin yapılacağıdır. 4-4 maddede sayılan haller içinde 5-c maddesi yoktur. 5i (a,b,c) maddeleri vardır. Bağ-Kur’un yaptığı denetime dayanılarak eczanede Bağ-Kur karnesi bulundurulması nedeniyle sözleşme feshedilmiş olup, böyle bir fesih nedeni ... sözleşmesinde bulunmamaktadır. O halde fesih işleminin geçersiz olduğunun tesbiti ile muarazanın menine karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle tmeyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 17.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9707, Karar No: 2010/21979, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2010/9707 E.  ,  2010/21979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 01.04.2003-01.01.2004 arası %30, 1.1.2004-31.12.2004 arasında %15, 1.1.2005-1.5.2005 arasında %12  oranları dikkate alınarak hesaplama yapıldığı görülmektedir. 2003 yılı Bütçe Kanunu 51/t maddesi Anayasa Mahkemesinin 22.1.2004 tarih ve 2003/45 E. 2004/4 K. sayılı kararıyla 2004 yılı Bütçe Kanununun 49/o maddesi yine Anayasa Mahkemesinin 7.6.2005 tarih ve 2004/12 E. 2005/35 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Bu dönemler için yasal faiz oranları dikkate alınarak hesaplama yapılması gerekirken iptal edilen yasalardaki faiz oranları üzerinden hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7314, Karar No: 2012/1017, Tarih: 08.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/7314 E.  ,  2012/1017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.11.2007 gün ve 2007/253 Esas, 2007/636 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanıkların, ...'nun ellerini ve ayaklarını bağlamaları şeklindeki eylemlerine ilişkin olarak haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresince dava açılması mümkün görülmüştür,

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanıklar müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin tebliğname gibi ONANMASINA, 08.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/320, Karar No: 2011/1061, Tarih: 25.01.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/320 E.  ,  2011/1061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Savaştepe Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :2.7.2009
Yargıtay — Esas No: 2015/6124, Karar No: 2015/8399, Tarih: 23.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/6124 E.  ,  2015/8399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, icra müdürlüğünce sıra cetveli düzenlenirken şikayet olunanın alacaklı olduğu takip dosyasındaki takip dayanağının ilam olması ve dava tarihinin müvekkil dosyasında konan haciz tarihinden önce olması nedeniyle müvekkilinin dosyasının önünde sıra cetveline yazılmak suretiyle sıra cetvelinin yapıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; şikayet veya takip başlamadan önce açılmış bir dava üzerine alınan bir ilama dayanan alacaklının ilk hacze iştirak hakkı bulunduğu, bu nedenle icra müdürlüğünün kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3431, Karar No: 2024/10691, Tarih: 26.09.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/3431 E.  ,  2024/10691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.01.2018 tarihli ve 2017/281 Esas, 2018/24 sayılı Kararı ile sanık hakkında örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 inci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesi, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 107 inci maddesinin dördüncü fıkrası ve 108 inci maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.04.2018 tarihli ve 2018/650 Esas, 2018/1296 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki tekerrüre ilişkin bölümün tamamen kaldırılması ile sanık müdafinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 05.01.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması ve suç tarihinin gerekçeli karar başlığına yanlış yazılması haricinde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması ve suç tarihinin gerekçeli karar başlığına yanlış yazılması haricinde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay 16. Ceza Dairesinin (kapatılan) İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında ve Dairemizin müstakar ilamlarında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin yedinci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “Örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı Kanun'un sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Dosya kapsamına göre, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen ve ... TMSF tarafınan el konulması sonrasında da bankacılık işlemlerine devam eden sanığın aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı ile ve bu kast altında örgütle iltisaklı bankaya destek amaçlı para yatırdığına ilişkin kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında beraati yerine yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında temel ceza tayin edilirken; Anayasa'nın 138 inci maddesinin birinci fıkrası hükmü, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle 5237 sayıl Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen orantılılık ilkesi çerçevesinde, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen tehlike ile sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik de göz önünde bulundurularak; hukuka, vicdana, dosya kapsamına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek fazla ceza tayin edilmesi,

b) Verilen cezanın 3713 sayılı Kanun’un 5 inci maddesi ile artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin aynı Kanun’un 5 inci maddesinin birinci fıkrası olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli kararında suç tarihinin mahkemece kabul edilen yardım fiiline ilişkin son eylem tarihi olan 17.01.2014 yerine 30.12.2015 olarak yazılması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 06.04.2018 tarihli ve 2018/650 Esas, 2018/1296 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15574, Karar No: 2013/9196, Tarih: 20.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/15574 E.  ,  2013/9196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 20.05.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4319, Karar No: 2008/1243, Tarih: 13.03.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/4319 E.  ,  2008/1243 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Ziraat Bankası vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu Saim aleyhine takip yaptıklarını borcu karşılayacak mal bulunamadığını bu nedenle borçlunun evi ve arsasını diğer davalı bankaya ipotek ettirmesine ilişkin tasarrufun iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Banka vekili, davacının elinde aciz belgesi bulunmadığını, borçlunun bankada çalışırken sebep olduğu zararlara teminat olarak ipotek alındığını, alacaklılara zarar verme kastı bulunmadığını, davacı takibinin de ipotek tarihinden sonra olduğunu, kaldı ki takibin dayanağı bononun da borçlunun banka hesaplarından para çekmesinden sonra verilmiş bir bono olduğunu ve tanzim tarihi ile vadesinin sonradan geriye bir tarih olarak düzenlenmiş olabileceğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara gelmemiş ve cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacının müfettiş ifadesindeki verdiği bilgilerin soyut olduğunu, takibe konu bononun ne zaman, ne miktarda ve hangi vade tarihi ile düzenlendiğini içermediğini bu nedenle de yazılı kanıt olarak kabul edilemeyeceği gerekçesi ile davanın kabulüne, ipotekle ilgi tasarrufun

../...

- 2 -

2007/4319

2008/1243

iptaline ve davacıya cebri icra yetkisi tanınmasına karar verilmiş hüküm davalı Ziraat Bankası vekili tarafından temyiz edilmiştir.