muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11783, Karar No: 2025/2028, Tarih: 25.02.2025

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; sunulan deliller ve tanık beyanından davacının ... projesinin satış ekibinde satış müdürü olarak çalıştığı, davacının ücret bordroları incelendiğinde her ay kendisine düzenli olarak ikramiye tahakkukunun yapıldığı, son ücretinin brüt 9.930,00 TL olduğu, 2014/Nisan ayında brüt 506.381,00 TL prim tahakkuku yapılarak ödendiği, davalı işyerinde müdür olarak çalışan personellere yapılan prim ödemelerine ilişkin bordroların celp edildiği, satış müdürü olarak davacıya yapılan prim ödemesinin maaş oranlarına göre diğerlerinden çok daha yüksek katsayıda ödendiği, dosyaya sunulan davalı Şirkette Ekim/2010-Ekim/2015 ayları arasında müdür olarak çalışan işçilerin ücret bordrolarında düzenli olarak ödenen prim tahakkuku da bulunmadığı, bu itibarla davacının müdürlük primine ilişkin bakiye alacağı bulunmadığı, davacıya 2014/Nisan ayında ücretinin çok üzerinde prim ödemesi yapılması, tanıkların beyanı ve yapılan işin niteliğine göre işyerinde, yapılan gayrımenkul satışları üzerinden prim ödemesi uygulaması bulunduğu, prime esas satış tutarı ve oranının da ihtilaflı olduğu, davalı Şirket tarafından davacının çalıştığı satış bölümünün toplam priminin %0,4 olduğu, bu primin %01,5 bölümünün müdür seviyesinde olan başka bir çalışana, %01,5 bölümünün davacıya ve %0,l'lik bölümünün ise diğer çalışanlara ait olmak üzere, departmandaki kişi sayısına bölünmek suretiyle ödendiği, davacı tarafça bir kısım satış sözleşmeleri sunulmuş ise de bu sözleşmelerin büyük çoğunluğunun zamanaşımına uğrayan döneme ilişkin olduğu, davacı tarafça sunulan 04.06.2013-12.06.2015 tarihleri arasındaki sözleşmelere göre ise 30.10.2020 teslim tarihli bilirkişi raporunda yapılan hesaplamaya göre ödenmesi gereken prim tutarı 117.129,02 USD olarak hesaplandığı, 2014/Nisan ayında ödenen 506.381,00 TL'nin ödeme tarihindeki kur üzerinden karşılığının 238.577,62 USD olduğu dikkate alınarak sunulu sözleşmeler esas alınarak davacının bakiye prim alacağı bulunmadığı, tüm satış sözleşmelerinin sunulmaması ve sunulan sözleşmeler sonrasında da Şirket kayıtlarından satışların devam ettiği anlaşıldığından sadece davacı tarafça sunulabilen sözleşmelere göre prim hesabı yapılamayacağı, davalı Şirket satış gelirlerinin dikkate alınması gerektiği, davalı tarafa davacının çalıştığı dönemde yapılan satış ve tahsilat raporlarını sunması için kesin süre verilmesine rağmen istenilen raporların sunulmadığı, davacıya 2014/Nisan ayında yapılan prim ödemesi miktarı, öncesinde zamanaşımı def'i ve daha fazla prim alacağı bulunduğunun da ispatlanamadığı dikkate alınarak 2014 yılı Nisan ayına kadar olan prim alacaklarının ödendiği, sonrasında ise yapılan prim ödemesi olmadığından 01.05.2014-12.06

.05.2014-12.06.2015 tarihleri arasındaki çalışma dönemine ilişkin prim alacağının ödendiğinin ispatlanamadığı, Şirket kayıtlarından tespit edilen satış tutarları üzerinden (satış tutarları şirket kayıtlarına TL olarak girilmiş ise de yapılan gayrımenkul satışlarının USD cinsinden para birimi ile yapıldığı, davacının da prim alacağını USD cinsinden talep ettiği dikkate alınarak) 13.09.2021 tarihli bilirkişi heyeti ek raporunda davacıya satış müdürü olması nedeniyle %0,015 oranı üzerinden kıstelyevm olarak hesaplanan 190.990,24 USD net satış primi alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafın davalının davacıya satış primi ödeneceğine dair taahhüdünün yer aldığı yazılı bir belge sunmadığı, bunun yanında incelenen iş sözleşmesinde de davacıya prim ödeneceğine dair bir hüküm bulunmadığı, dosyada davacı ile aynı durumda bulunan tanık A.E'nin soyut beyanı ve davacı tarafça sunulan zorlu prim hesabı başlıklı belge dışında bir belge bulunmadığı, davacıya 2014 yılı Nisan ayında yapılan 506.381,00 TL tutarındaki prim ödemesinin ise tek başına davalının davacıya davalı tarafın belirttiği şekilde prim ödemesi yapılacağı yönünde bir taahhüdü olduğu hususunu kanıtlamaya yeterli olmadığı, davacının prim alacağı bulunduğu yönündeki iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle tarafların istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Taraflar arasında normal ücretten ayrı olarak yapılacak satışlardan prim ödeneceği ve ayrıca müdürlük primi ödeneceği yolunda işe girişte anlaşma yapıldığını, 2012 ve 2013 yıllarına ait primlerin ödenmediğini, 2014 yılında ise hak edilen primin bir bölümünün ödendiğini,

2. İşyerinde prim ödemesinin mevcut olduğuna ve primin nasıl ödeneceği yolunda belgeler ve e-posta ile toplantı tutanaklarının bulunduğunu,

3. Bilirkişi raporunun eksik belge ve kayda dayalı hazırlandığını, davalı tarafın ara karara rağmen satış ve tahsilat raporlarını sunmaması sebebi ile usul yasası gereği iddiaları doğrultusunda hesaplama yapılması gerektiğini,

4. İnsan Kaynakları Direktörü tarafından prim ödeneceği yolunda protokol taslağı bulunduğunu, prim ödemesinin bulunduğunu gösteren yazışmaların olduğunu ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının prim alacağının bulunup bulunmadığı noktasındadır.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Prim, işçinin mal veya hizmet üretiminde daha istekli hâle gelmesi ve başarısının artması için işverence ödül niteliğinde verilen ek ödemeler şeklinde tanımlanabilir. Prim ödemesinden amaç, işçinin dava verimli bir şekilde çalışmaya özendirilmesidir. Primin kişiye özgü olması sebebiyle ikramiyeden farklı olarak prim ödemelerinin genel bir nitelik taşıması gerekmez. Bununla birlikte, işveren tarafından ayrımı haklı kılan geçerli nedenler olmadığı sürece prim uygulaması yönünden de işverenin eşit davranma borcu söz konusudur.

İşçinin prime hak kazanması için işyerinde prim ödemesini gerektiren dönemin sonuna kadar çalışmış olması gerekmez. İşyerinde çalışılan süreyle sınırlı olmak üzere işçinin prim talep hakkı vardır.

Prim uygulaması, bireysel ya da toplu iş sözleşmeleri ile de kararlaştırılabilir. İş sözleşmesinde kararlaştırılmamış olsa dahi, işverence tek taraflı olarak düzenli şekilde yapılan prim ödemesi işyeri şartı niteliğindedir. Her durumda uygulamanın tek taraflı olarak işverence ortadan kaldırılması ya da azaltılması doğru değildir. Prim uygulaması yönünden işçi aleyhine çalışma koşullarında değişiklik, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 22. maddesi kapsamında gerçekleştirilmelidir (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, 22.1.2009 tarihli ve 2007/34717 Esas, 2009/638 Karar sayılı kararı).

Somut uyuşmazlıkta davacı, davalı işyerinde satış müdürü olarak çalışmış olup prim alacağının ödenmesini talep etmiştir. Davacıya dosya kapsamına göre 2014 yılı Nisan ayında prim ödemesi yapıldığı, diğer çalışma yıllarında ise prim ödemesi yapıldığına dair bilgi bulunmadığı anlaşılmaktadır. Davacı tanıkları davalı işyerinde prim uygulaması bulunduğu yönünde beyanda bulunmuşlardır. Dosya kapsamında davacı ile davalı Şirket vekili arasında düzenlendiği anlaşılan 10.09.2015 tarihli "Sulh ve İbra Protokolü" başlıklı belgenin 3. maddesinin "Sevinç İnanç'a ayrıca, işyerindeki satış personeline satış primi ödeme tarihi ile aynı tarihte, müdür düzeyi için öngörülen aynı hesaplama yöntem ve şartları ile hak edeceği prim ödenecektir. Prim ödemesinde, Sevinç İnanç'ın ayrılma tarihinden önce başlayıp, ayrılma tarihinden sonra finalize olan satışlara katkısı da dikkate alınacaktır. Ayrıca, Sevinç İnanç'a 2. Maddede belirtilen 5(beş) aylık maaşa ek olarak, bu maddede (3. Madde) belirtilen satış priminden mahsup edilmek üzere 65.00-TL net avans verilecektir." şeklinde düzenlendiği ve bu protokol kapsamında ödemeye ilişkin e-posta yazışmalarının bulunduğu anlaşılmaktadır. Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince davalı işyerinde prim uygulaması bulunduğu ve davacının prim alacağı bulunduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de davacı tanık beyanları, "Sulh ve İbra Protokolü" başlıklı belge ve e-posta yazışmaları ve davacının görevi dikkate alındığında davalı işyerinde prim uygulaması bulunduğunun kabulü gerekmektedir.

Diğer yandan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 219. maddesine göre; ''Taraflar, kendilerinin veya karşı tarafın delil olarak dayandıkları ve ellerinde bulunan tüm belgeleri mahkemeye ibraz etmek zorundadırlar. ''. 6100 sayılı Kanun'un “Tarafın belgeyi ibraz etmemesi” başlıklı 220. maddesi ise şöyledir:

Diğer yandan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 219. maddesine göre; ''Taraflar, kendilerinin veya karşı tarafın delil olarak dayandıkları ve ellerinde bulunan tüm belgeleri mahkemeye ibraz etmek zorundadırlar. ''. 6100 sayılı Kanun'un “Tarafın belgeyi ibraz etmemesi” başlıklı 220. maddesi ise şöyledir:

“(1) İbrazı istenen belgenin, ileri sürülen hususun ispatı için zorunlu ve bu isteğin kanuna uygun olduğuna mahkemece kanaat getirildiği ve karşı taraf da bu belgenin elinde olduğunu ikrar ettiği veya ileri sürülen talep üzerine sükut ettiği yahut belgenin var olduğu resmî bir kayıtla anlaşıldığı veya başka bir belgede ikrar olunduğu takdirde, mahkeme bu belgenin ibrazı için kesin bir süre verir.

(2) Mahkemece, ibrazı istenen belgenin elinde bulunduğunu inkâr eden tarafa, böyle bir belgenin elinde bulunmadığına, özenle aradığı hâlde bulamadığına ve nerede olduğunu da bilmediğine ilişkin yemin teklif edilir.

(3) Belgeyi ibraz etmesine karar verilen taraf, kendisine verilen sürede belgeyi ibraz etmez ve aynı sürede, delilleriyle birlikte ibraz etmemesi hakkında kabul edilebilir bir mazeret göstermez ya da belgenin elinde bulunduğunu inkâr eder ve teklif edilen yemini kabul veya icra etmezse, mahkeme, duruma göre belgenin içeriği konusunda diğer tarafın beyanını kabul edebilir.”

İlk Derece Mahkemesince söz konusu yasal düzenlemeler kapsamında davalı tarafa davacının çalıştığı döneme ilişkin satış ve tahsilat raporlarını sunmak üzere kesin süre verildiği, verilen kesin süre içerisinde davacının çalıştığı döneme ilişkin satış ve tahsilat raporlarının sunulmaması hâlinde davacı tarafça sunulan satış sözleşmeleri ve bu sözleşmelerdeki satış rakamlarına itibar edileceğinin ihtar edildiği anlaşılmaktadır. Davalı tarafın verilen kesin süre içerisinde bu bilgi ve belgeleri sunmadığı anlaşıldığından davacı tarafın iddiası gibi ve sunduğu satış sözleşmelerine göre varsa prim alacağının hesaplanması ve hüküm altına alınması gerekli iken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davacı yararına takdir edilen 28.000,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10681, Karar No: 2014/921, Tarih: 16.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/10681 E.  ,  2014/921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 22. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.03.2013 tarih ve 2012/261-2013/70 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket ortaklarından...'a ait 496 adet hisseyi yönetim kurulu kararı ile devraldığını, şirkete bir çok kez başvurmasına rağmen müvekkilinin hissesinin pay defterine işlenmediğini, pay sahipliğinden kaynaklanan hakların da kullandırılmadığını ileri sürerek, müvekkilinin davalı şirketteki ortaklığının tespitini, şirket pay defterine kaydedilmesini, şirketteki tüm pay sahipliği haklarının kullandırılmasını, ortaklık tarihinden dava tarihine kadar hesaplanacak kâr payının faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının hisse bedellerini halen ödemediğini, devir sözleşmesinde belirtilen yükümlülüklere aykırı davrandığını, hisse devri sözleşmesinin noter tasdikli olmaması nedeniyle geçersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, hisse senedine bağlanmamış payların yazılı bir devir sözleşmesi ve yönetim kurulunun devir işlemini onaylaması üzerine devralanın pay defterine kaydedilmesine ile tamamlanmış olacağı, olayda devir işleminin ve yönetim kurulu kararının mevcut olduğu, hisse bedelinin ödenmemesinin pay defterine kayda engel olarak gösterilemeyeceği, davalının diğer kaydetmeme gerekçelerinin de yerinde olmadığı, anonim şirket pay devrine ilişkin sözleşmenin şekil şartına bağlanmadığı, şirketin 2011 yılında zarar etmesi nedeniyle kâr dağıtımı yapılmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davacının 11.02.2011 tarihi itibariyle davalı şirket ortağı olduğunun tespiti ile bu sıfat ile davalı şirket pay defterine kaydının yapılmasına, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18333, Karar No: 2023/395, Tarih: 08.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/18333 E.  ,  2023/395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanıklar hakkında Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2014 tarihli iddianamesi ile sanıkların iftira ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 125 ... maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları talep edilmiştir.

2. Afyonkarahisar 6.Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.09.2015 tarihli ve 2014/1350 Esas, 2015/681 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında iftira suçundan ve sanık ... hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiş, sanık ... hakkında hakaret suçundan ise hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili süre tutum dilekçesi niteliğinde temyiz dilekçesi sunmuştur. Mahkemece yapılan tebligata rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Afyon.03.com isimli haber sitesinde ‘’kazada öyle birşey dikkat çekti ki’’ başlıklı haberde ''...kazada dikkat çeken olay ise hem kaza yapan, hem polisten kaçan hem de 244 promil alkollü olduğu tesit edilen şahsın Afyonkarahisar Devlet Hastanesi Genel Cerrahi Kliniği hekimlerinden Op Dr. ... olduğunun öğrenilmesi oldu...'' şeklinde haber yayınlanmıştır.

2. Kullanıcılar tarafından "bunun hekimliğini bitirmek lazım nasıl bir doktor birisine çarpıp ... ki birisi de habercilik dersi veriyor sen önce bu doktora insanlık dersi ver.", "ismi geçen şahıs hemen hemen her ... bir personelle sudan sebeplerle tartışma çıkartan alkollü hastaneye gelen ayaklarını masaya uzatarak hasta muayene eden psikolojik ilaçlar kullanan buna rağmen idare tarafından sürekli korunan bir kişidir. Bir ... bu şekilde haber olacağı belli idi zaten", "karaktersizin teki zaten siz siz olun onu doktor olarak kabul bile etmeyin hatta dünyada ... doktor olarak kalsa bile ona güvenmeyin" şeklinde yorumlar yapılması üzerine katılan vekili tarafından 08.04.2014 tarihinde savcılığa başvurularak katılana hakaret ve iftira edildiği iddiası ile şikayetçi olunmuştur.

3. Katılan vekilinin talebi üzerine habere erişimin engellenmesi kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

2. Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, kişilerin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir olgu veya fiil isnat edilmesi veya sövme niteliğinde harekette bulunulması gerekir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

3. Somut olayda Afyon.03.com isimli haber sitesinin sahibi olan sanık ... ve haber müdürü sanık ..., meydana gelen bir trafik kazasını haber yapmışlar, buna istinaden katılana yönelik hakaret içeren bazı yorumlar yapılmıştır. Yapılan haberin somut bir olaya dayandığı, sanıkların suç işleme kastıyla hareket etmedikleri anlaşılmakla kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

4. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebebinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Afyonkarahisar 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.09.2015 tarihli ve 2014/1350 Esas, 2015/681 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebebi ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebebinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4683, Karar No: 2019/1546, Tarih: 13.03.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/4683 E.  ,  2019/1546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki, Artvin Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17/01/2018 tarihli, 2018/17 Değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 11/06/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-Konuyla İlgili Bilgiler:

İncelenen dosyadan;

1-Şüpheli hakkında 28/07/2016 tarihli “Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” eylemi nedeniyle yapılan soruşturma sonucunda Arhavi Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 01/11/2016 tarihli ve 2016/455 soruşturma, 2016/10 karar sayılı “beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” karar verildiği, kararın 29/11/2016 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, kesinleşmesi beklenmeden infazı için 08/12/2016 tarihinde Artvin Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne gönderildiği,

2-Artvin Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 09/12/2016 tarihli çağrı yazısının 21/12/2016 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği,

3-Şüphelinin 09/12/2016 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine başlatılan soruşturmada Artvin Cumhuriyet Başsavcılığı'nca, Arhavi Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2016/455 soruşturma ve 2016/10 sayılı dava açılmasının ertelenmesi kararı bulunması nedeniyle yetkisizlik kararı verilerek dosyanın Arhavi Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiği,

4-Arhavi Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 30/03/2017 tarihli, 2017/1 soruşturma, 2017/18 esas ve 2017/18 sayılı iddianame ile şüpheli hakkında TCK’nın 191/1-2-c ve 53.maddeleri .uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

5- Arhavi Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/11/2017 tarihli, 2017/31 esas ve 2017/145 sayılı kararı ile, “durma ” kararı verildiği,

6- Cumhuriyet savcısının itirazı üzerine mercii Artvin Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17/01/2018 tarihli 2018/17 değişik iş sayılı kanun yararına bozma istemine konu karar ile itirazın kabulüne kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B-Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;