muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5267, Karar No: 2024/2376, Tarih: 01.07.2024

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkeme kararında sanki kesin hakdeşilerin genel müdür tarafından onaylandığı algısı yaratmaya çalışıldığını, hakedişte imzası bulunan personellerin hakedişi imzaladıktan sonra yapılan incelemede kesin hesapta hidrostatik test tutanaklarının olmadığının anlaşıldığını ve söz konusu hakedişin iptal olduğunu, bilirkişi raporuna konulan kesin hakdeşi kapağının görselinin incelendiğinde kesin hakedişlerin onay makamı olan genel müdür tarafından imzalanmadığının da görüldüğünü, bu hakedişin yüklenici tarafından davalı kuruma sunulan ilk kesin hakediş olduğunu, genel müdür tarafından bilirkişinin bahsettiği şekilde onaylanmadığını, asıl kesin hakediş raporlarının hesin hesapta meydana gelen kesinti sebebiyle daha sonra resen düzenlenerek genel müdür tarafından imzalanarak onaylandığını, Ünye Üst Bölgeler III.Etap İçmesuyu Depoları, Sondaj Kuyusu Yapım ve Bakım İnşaatı işinde kesin hakediş raporunun daire başkanı, genel müdür yardımcısı ve genel müdür tarafından dahi onaylanmadığının açıkça görülmesine rağmen bilirkişilerin kesin hakediş raporlarını onaylanmış gibi bahsederek algı oluşturmaya çalıştıklarını, davalı kurum tarafından yapılan kesin 9hesapların incelenmesi aşamasında içmesuyu hatlarına ait hidrostatik basınç ve sızdırmazlık test tutanaklarının kesin hesap ekinde ve ara hakdeşi raporlarında da olmadığının tespit edildiğini, buna istinaden teklif birim fiyata dahil olan hidrostatik basınç ve sızdırmazlık test bedellerinin remi kamu kurumlarına ait rayiç birim fiyatlar üzerinden hesaplanarak tutanak altına alındığını ve yüklenicinin kesin hesabından kesildiğini, kesin hesap ile birlikte idarenin sunulan kesin hakediş raporunun kesin hesapta meydana gelen kesinti sebebiyle re'sen düzenlenerek genel müdür tarafından onaylandığını, bilirkişi raporunda hatlarındaki işletme basıncı olan hidrostatik basınç testinden değil vanaların temin sürecindeki basınç testlerinden bahsedilerek konunun saptırıldığını, vanaların temin sürecindeki basınç testi ile arazide döşenen borulara uygulanması gereken hidrostatik basınç testi ile bir ilgisinin bulunmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki eser sözleşmesinden kaynaklanan ödenmeyen hak ediş bedelinin tahsili ve teminat mektubunun iadesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 115/1. Maddesi, 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun 18/A,6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5/A maddesi

3-Değerlendirme

Dava şartları, 6100 sayılı ...nun 115/1 maddesinde dava şartlarının mevcut olup olmadığı hususunun yargılamanın her aşamasında mahkemece kendiğilinden araştırılması gerektiği belirtilmiş, anılan kanunun 114. maddesinin 1. fıkrasında dava şartları sayılmış, aynı yasa maddesinin 2. fıkrasında ise diğer kanunlarda yer alan dava şartlarına ilişkin hükümlerin saklı olduğu belirtilmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 5/A maddesi ile getirilen düzenlemede, konusu bir miktar paranın ödenmesi olan alacak ve tazminat talepleri hakkında dava açılmadan önce arabulucuya başvurulması bir dava şartı olarak kabul edilmiştir.

6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu'nun 18/A maddesine göre, ilgili kanunlarda arabulucuya başvurulmuş olmasının dava şartı olarak kabul edilmiş olması durumunda, davacının arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılmadığına ilişkin son tutanağın aslını veya arabulucu tarafından onaylanmış bir örneğini dava dilekçesine eklemek zorunda olduğu, bu zorunluluğa uyulmaması halinde, mahkemece davacıya son tutanağın bir haftalık kesin süre içinde mahkemeye sunması aksi takdirde davanın usulden reddedileceği ihtarını içeren davetiyenin gönderilmesi gerektiği düzenlenmiştir. Yine mahkemece gönderilen ihtarın gereği yerine getirilmez ise dava dilekçesi karşı tarafa tebliğe çıkarılmaksızın mahkemece davanın usulden reddine karar verilmesi, ayrıca arabulucuya başvurulmadan dava açıldığının anlaşılması halinde herhangi bir işlem yapılmaksızın davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerektiği hüküm altına alınmıştır.

Dava açılmadan önce arabulucuya hiç başvurulmamış olması dava şartı yokluğu sebebiyle davanın reddini gerektiren bir husus olup, arabulucuya başvurulmuş olmakla birlikte anlaşmaya varılamadığına ilişkin son tutanağın aslının veya arabulucu tarafından onaylanmış bir örneğinin mahkemece verilen kesin süre içerisinde sunulmamış olması ise davanın usulden reddi yaptırımına bağlanmıştır.

İş bu davada, yukarıdaki kanuni düzenlemeler doğrultusunda davacı tarafından dava tarihi olan 26.10.2020 tarihinden sonra arabulucuya başvurulduğu ve son tutanağın bir örneğinin de davacı vekilinin 06.03.2021 tarihli dilekçesi ekinde dosyaya sunulduğu, anılan maddede aranan dava şartı yokluğunu ortadan kaldırmayacağı anlaşılmakla, mahkemece davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının re'sen BOZULMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine,

01.07.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

6102 sayılı TTK 5/A maddede dava şartı olarak arabuluculuğa tabi ticari davalar düzenlenmiş olup dava tarihi itibarıyla uyuşmazlığa konu dava da bu kapsamdadır.

Dava şartı olarak arabuluculuğa ilişkin temel düzenleme 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu 18/A maddde yer almaktadır.

Bu maddenin 2. fıkrası hükmüne göre; "Davacı, arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılamadığına ilişkin son tutanağın aslını veya arabulucu tarafından onaylanmış bir örneğini dava dilekçesine eklemek zorundadır. Bu zorunluluğa uyulmaması hâlinde mahkemece davacıya, son tutanağın bir haftalık kesin süre içinde mahkemeye sunulması gerektiği, aksi takdirde davanın usulden reddedileceği ihtarını içeren davetiye gönderilir. İhtarın gereği yerine getirilmez ise dava dilekçesi karşı tarafa tebliğe çıkarılmaksızın davanın usulden reddine karar verilir. Arabulucuya başvurulmadan dava açıldığının anlaşılması hâlinde herhangi bir işlem yapılmaksızın davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilir."

Genel olarak dava şartlarında, davanın açılabilirliği değil davanın görülebilirliği ön plandadır. Hakim dava şartlarının varlığını dava tarihine göre değil, bu konuda inceleme yaptığı tarihe göre belirler. Çünkü HMK 115. madde dava açılırken bu dava şartlarının bulunmasını bir önşart olarak öngörmemiş ve tamamlanabilme, tamamlandığında dikkate alma esasına göre bu dava şartlarını getirdiğini de açıkça ortaya koymuştur. Somut olaydaki dava şartında ise yasa koyucu bu genel ilkeden ayrılmış ve arabuluculuk dava şartını, davanın görülebilmesi için değil davanın açılabilmesi için bir şart olarak getirdiğini de açıkça düzenlemiştir. Zira maddede arabulucuya başvurulmadan dava açıldığının anlaşılması hâlinde herhangi bir işlem yapılmaksızın davanın, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verileceği hükmü bulunmaktadır.

Bazen arabuluculuğa başvurulup başvurulmadığı hususuna dikkat edilmeksizin davaya devam edilmiş olabilir. Hakim bunu fark ettiğinde davacı, dava açıldıktan sonra başvurduğunu ve anlaşmaya varılamadığına dair son tutanağı sunduğunu beyan etmiş ise dava şartı eksikliği giderilmiş olacak mıdır? Burada HMK 115/3. madde devreye gireceği kabul edilerek inceleme tarihinde arabuluculuk süreci tamamlanmış ve bir eksiklik kalmamış olduğu için davanın sürdürülmesinin mümkün hale geldiği kabul edilmelidir. Bu durum tamamlanabilir dava şartı eksikliğinin tamamlanması değil, dava şartından beklenen amacın gerçekleşerek davanın görülmesine engel kalmamış olmasındandır. Bu şart her ne kadar davanın açılabilirliğine ilişkin bir şart ise de yargılama sürecinde eksiklik farkedilmeyerek anlaşmaya varılmadığını gösteren tutanağın sunulmuş olması, davanın açılabilirliğine ilişkin şartın aranması gereğini de ortadan kaldırmış sayılmalı ve dava görülebilmelidir. Fark edilmeksizin tamamlanma halinde bu dava şartı eksikliği ortadan kalkar ise de yukarıda açıkladığımız nedenlerle yine de bu dava şartı en başta incelenmesi gereken ve eksikliği halinde tamamlatılması için süre verilmesi gerekli olmayan bir dava şartıdır.

Mahkemece bu eksiklik zamanında fark edilmeyerek bir hafta içinde sunulması için süre verilmediği ve bu süreçte de taraf iradesi ile bu eksiklik tamamlandığı halde, davadan önce alınmalıydı diye davanın usulden reddine karar verilmesinde ne tarafların ne de toplumun bir menfaati vardır. Önceki belge geçerli sayılacaksa süreci uzatıp yeni dava aç demek, bu belge geçerli sayılmayacaksa aynı arabuluculuk sürecini tekrar başlatman gerekiyor demek yargılamanın makul sürede yürütülmesi ve en az giderle yapılmasını düzenleyen usul ekonomisi ilkesiyle de bağdaşmayacaktır. Usul ekonomisi ilkesinin, Anayasa'daki adil yargılanma hakkının medeni usuldeki teminatı olduğu da düşünüldüğünde, hakimin eksik belgenin sunulması için bir hafta olmak üzere yasa gereği henüz süre vermediği dönemde tamamlanan arabulucuk sürecine değer verilmeyerek davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiği sonucuna varmak da çok katı ve şekilci bir yorum olacaktır.

Yukarıda yapılan açıklama ve sözü edilen kurallarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde; dava tarihinde zorunlu arabuluculuğa ilişkin anlaşmama tutanağı bulunmadığı için dava şartı eksikliği bulunmakta ise de dava tarihinden sonra arabulucuya başvurulmuş ve mahkemece belgenin sunulması için süre verilmeden önce de bu belge sunulmuş olduğundan dava şartı eksikliği ortadan kalkmış ve davanın görülebilmesi için bir engel kalmamıştır.

İlk derece mahkemesi de bu yönden bir eksiklik görmeyerek delilleri toplamış ve hüküm vermiştir. Yargılamaya devam edip deliller toplanmak suretiyle dava şartı eksikliğinin tamamlandığı konusunda taraflar üzerinde bir güven dahi oluşturulmuş, tahkikat aşaması tamamlanarak karar verilmiş, istinaf aşamasında da bu husus bir eksiklik olarak görülmemiş iken temyiz aşamasında bu hususun bozma nedeni yapılmasının arabuluculuk dava şartının amacıyla da uyumlu olduğu düşünülemez. İşin esasına girilerek temyiz itirazlarının incelenmesi gerektiği görüşünde olduğumdan dava tarihinde arabuluculuk dava şartı eksikliği nedeniyle bozma yönünde oluşan değerli çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/7307, Karar No: 2014/9114, Tarih: 08.07.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/7307 E.  ,  2014/9114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uzunköprü İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2014

NUMARASI : 2014/16-2014/33

DAVACI : K.. M..

DAVALI : C.. P..

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağı ve tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun süresinde itiraz etmemesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesinden tahliye isteminde bulunmuş, mahkemenin istemin kabulü ile davalı borçlunun kiralanandan tahliyesine karar vermesi üzerine, karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı vekili, dava dilekçesinde davalı borçlunun kiralananda 01.07.2012 ve 01.07.2013 tarihli kira sözleşmeleri ile kiracı olduğunu, ancak 01.07.2012 tarihinden itibaren hiç kira parası ödemediğini, kira paralarının tahsili için hakkında yapılan icra takibi üzerine de, ödeme emri ile verilen yasal otuz günlük ödeme süresi içinde ödemede bulunmayarak temerrüte düştüğünü belirterek, davalı borçlunun kiralanandan tahliyesini talep etmiştir. Davalı borçlu, davacı alacaklının kiracısı olduğunu, işleri iyi gitmediği için borçlarını ödeyemediğini, davacı alacaklı ile anlaşma yaptıklarını, en kısa zamanda ödeyeceğini beyan etmiştir.

Davacı alacaklı, davalı borçlu ile aralarında düzenlenen ve uyuşmazlık konusu olmayan 01.07.2012 ve 01.07.2013 başlangıç tarihli ve birer yıl süreli kira sözleşmelerine dayanarak sözleşmelerde kararlaştırılan kira bedelleri üzerinden Ağustos 2012 – Aralık 2013 arası aylar kirası 26.846.50 TL'nin işlemiş faizi 1.662.02 TL ile birlikte toplam 28.508.52 TL olarak tahsili için 10.12.2013 tarihinde Uzunköprü İcra Müdürlüğü’nün 2013 / 3883 sayılı dosyasında tahliye istemli icra takibine başlamıştır. Ne var davalı borçlu adına çıkarılan Örnek 13 ödeme emrinde itiraz ve ödeme süreleri gösterilmemiş, ödeme emrinin bu kısımları boş bırakılmıştır. Bu durumda ödeme emrinin usulüne uygun düzenlendiğinden söz edilemez. Temerrüt koşullarının gerçekleşmediği göz önünde bulundurularak, bu nedenle tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 08.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1631, Karar No: 2019/3561, Tarih: 02.07.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/1631 E.  ,  2019/3561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım

HÜKÜM : -Sanık ... hakkında; kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yardım suçundan; Beraat,

-Sanık ... hakkında; Mahkumiyet.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında öldürmeye teşebbüse yardım suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un mağdur ...'u kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmaması takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısının; sanık ... yönünden suç vasfına, sanık ... yönünden sübuta, sanık ... müdafiinin; sübuta, cezanın fazlalığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle; hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 02/07/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7061, Karar No: 2013/11450, Tarih: 09.09.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/7061 E.  ,  2013/11450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Alacaklı vekili tarafından açılan istihkak davası sonucunda Mahkemece 20.12.2012 tarihinde istihkak iddiasının kabulüne ilişkin verilen karar davalı 3. kişi BSK .... vekilinin yüzüne karşı tefhim edilmiştir. Söz konusu bu karar 3. kişi şirket vekili tarafından 30.01.2013 tarihinde temyiz edilmiştir. İcra Hukuk Mahkemesi'nce verilen kararlara karşı temyiz süresi yüze karşı verilenlerde tefhim tarihinden, yoklukta verilmiş ise de, kararın tebliğ tarihinden itibaren 10 gündür. Temyiz isteği harca tabi ise; harcın yatırıldığı tarihte yapılmış sayılır. Somut olayda, hüküm temyiz eden davalı 3.kişi şirket vekiline 20.12.2012 tarihinde tefhim edilmiş, temyiz eden vekili tarafından verilen temyiz dilekçesi 30.01.2013 tarihinde hakimlikçe havale edilmiş, alınması gerekli temyiz harçları yine aynı tarihte tahsil edilmiştir. Hükmün tefhim tarihi ile temyiz tarihine kadar 10 günlük temyiz süresi geçmiş bulunmaktadır. Süresinden sonra yapılan temyiz istemi geçersizdir. Süre aşımı bakımından temyiz dilekçesinin REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6251, Karar No: 2019/10429, Tarih: 23.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/6251 E.  ,  2019/10429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatlarına ilişkin hükümler, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...'in Tekirdağ'da faaliyet gösteren ... Telekominikasyon Bilgisayar ve Mad. San. Tic. Ltd. Şti.’nin yetkilisi olduğu, şirket adına tamamen sahte olarak üretilmiş 25/12/2012 keşide tarihli, 13.800 TL bedelli hamiline düzenlenmiş çekin olay tarihinde ... tarafından Finansbank .... şubesine ibraz edildiği ve banka görevlilerince yapılan kontrolde çekin sahte olduğunun anlaşıldığı, ...'in babasının satmış olduğu kavakların karşılığında bu çeki ....'dan, ....'ın da sanık ... ile ortağı olan sanık ...'dan alacağına karşılık aldığı, sanıkların bu şekilde atılı suçları işledikleri iddia edilen olayda;

Mağdur ...’ın ifadelerinde, suça konu çeki satmış olduğu kavaklar karşılığında ortak olduklarını bildiği sanıklardan aldığını beyan etmiş olması, sanık ...'nın, söz konusu çeki, sattıkları kavak karşılığı açık kimliğini ve adresini bilmedikleri ... isimli bir şahıstan aldıklarını, çekin imzalı olarak verildiğini, ancak ön yüzündeki yazıları kendisinin yazdığını belirtmiş olması, sanık ...'in de söz konusu çeki, sattıkları kavak karşılığı açık kimliğini bilmedikleri bir şahıstan aldıklarını, ortağının isteği üzerine çeki....'a verdiğini belirtmiş olması karşısında, sanıkların çeki aldıklarını ifade ettikleri ....isimli kişinin açık kimlik ve adres bilgilerini beyan edemedikleri ve çeki aldıklarını belirttikleri hukuki ilişkinin varlığını fatura, makbuz veya herhangi bir belge ile ispat edemedikleri halde, sanıkların atılı suçlardan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlarına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 23/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8709, Karar No: 2016/9301, Tarih: 18.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8709 E.  ,  2016/9301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 3. Asliye Hukuk ile ... 2. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kurulan soy bağının (babalık) itiraz ve nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

... 3. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın tanımaya itiraz ve soy bağının düzeltilmesi ilişkin olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

... 2. Aile Mahkemesince ise davanın uyuşmazlığın hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanununun 4. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun “Vesayet” başlıklı üçüncü kısmı hariç olmak üzere “Aile Hukuku” başlıklı İkinci Kitabından (m.118 ila 395 arası) kaynaklanan davalara bakmak görevi aile mahkemelerine aittir. Bu nedenle, TMK'nın “hısımlık” başlıklı 282 ila 363. maddeleri arasında yer alan soybağına ilişkin davalar, aile mahkemeleri tarafından çözümlenmelidir.

Diğer taraftan, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi gereğince, nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istemlerine ilişkin davalara bakmak görevi ise asliye hukuk mahkemelerine ait bulunmaktadır.

Davanın kabulü halinde, her iki dava türünde de nüfus kayıtlarında değişiklik yapılmasının gerekmesi nedeniyle, benzer sonuçlara sahip bu davalar arasında görevli mahkemenin belirlenebilmesi için davanın vasfının doğru olarak tayin edilmesi önem kazanmaktadır.

4721 sayılı TMK'nın 282. maddesi uyarınca, anne ile çocuk arasındaki soybağı doğum ile baba ile çocuk arasındaki soybağı ise “anne ile evlenme”, “tanıma” ve “hakimin hükmü” ile kurulmaktadır. Diğer taraftan, evlat edinme de soybağı oluşturan hallerdendir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

Nüfusta kayıtlı anne ve baba adının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle gerçek anne ve baba adının yazılması istemiyle açılacak ve nüfusa kayıtlı bulunan hanenin de değiştirilmesi sonucunu doğuracak davalarda, esasen iki iddia bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi, çocuğun kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise, kayden baba olarak