muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11064, Karar No: 2018/972, Tarih: 08.02.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/11064 E.  ,  2018/972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, almakta olduğu emekli aylığına intibak zammı yapılarak fark aylıkların toplu ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

Davacı 1991 yılında emekli olduğunu ve daha sonra 2007 yılında kısa bir süre tüm sigorta kollarına tabi çalışması nedeniyle aylığının kesilmesi sonrası yeniden yaşlılık aylığı talebinde bulunduğunu ve tahsis talebini takip eden aybaşından itibaren yeniden aylık bağlandığını ancak 6283 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 5510 sayılı Kanuna geçici 39. madde ihdas edilerek 2000 yılı öncesi emeklilerine 2013/0cak ödeme döneminden geçerli olmak üzere intibak zammı yapılmasına rağmen 2007 yılındaki kısa süreli çalışması nedeniyle davacı 2000 yılı öncesi emeklisi sayılmayarak maaşına intibak zammı yapılmadığını, bu durumun hakkaniyete uygun olmadığını belirterek, 2013/0cak ödeme döneminden geçerli olmak üzere yaşlılık aylığına intibak zammı yapılarak aradaki fark ödemelerin toplu olarak kendisine ödenmesini, aksine Kurum işleminin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 01.01.2013 tarihinden itibaren davacının intibak zammından yararlandırılmasına, 23.01.2013 ile 02.06.2015 dava tarihi arasındaki 7.303,91 TL eksik ödemenin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosya içindeki kayıt ve belgelerden; davacıya 506 sayılı Yasa kapsamında 01.02.1991 tarihinde yaşlılık aylığı bağlandığı, davacı 26.10.2007 tarihinde tüm sigorta kollarına tabi çalışmaya başladığı için aylığı aynı tarih itibari ile durdurulup, çalışmanın sona erdiği 26.11.2007 tarihi itibari ile tahsis talebine istinaden 23.12.2007 tarihinden geçerli olmak üzere yeniden aylık bağlandığı ancak 6283 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 5510 sayılı Yasaya ihdas edilen geçici 39 . maddesi uyarınca 2013/Ocak ayından geçerli intibak zammının, davacının 2000 yılı öncesi emekli olmadığı gerekçesi ile uygulanmadığı, uyuşmazlığın da bu hususta çıktığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Yasa’nın geçici 39. maddesi (1) bendi “ Son tahsis talep tarihi veya ölüm tarihi 2000 yılı Ocak ayı başından önce olup, 506 sayılı Kanunun mülga hükümleri uyarınca gösterge sistemine göre bağlanan malullük, yaşlılık ve ölüm aylıkları ile bu tarihten önce malullük veya yaşlılık aylığı almakta iken bu tarihten sonra ölen sigortalıların ölüm aylıkları, bu madde hükümlerine göre yeniden hesaplanır.” hükmüne haizdir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Yasa’nın geçici 39. maddesi (1) bendi “ Son tahsis talep tarihi veya ölüm tarihi 2000 yılı Ocak ayı başından önce olup, 506 sayılı Kanunun mülga hükümleri uyarınca gösterge sistemine göre bağlanan malullük, yaşlılık ve ölüm aylıkları ile bu tarihten önce malullük veya yaşlılık aylığı almakta iken bu tarihten sonra ölen sigortalıların ölüm aylıkları, bu madde hükümlerine göre yeniden hesaplanır.” hükmüne haizdir.

Somut olayda; Kurum davacının son tahsis talep tarihi 2000 yılı öncesi olmadığı (tüm sigorta kollarına ait çalışmasının bittiği 26.11.2007 tarihinden itibaren yeniden aylık bağlandığından) için yasal düzenleme uyarınca yaşlılık aylığına intibak zammı uygulamamış olup, kanunun lafzı açık olup, davacının son tahsis talep tarihi 2000 yılı sonrası olup, davanın reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08/02/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10758, Karar No: 2012/26185, Tarih: 13.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/10758 E.  ,  2012/26185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1- İcra mahkemesinin ihalenin feshi isteminin reddine yönelik kararı yönünden;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),

2- İİK.nun 134/2.maddesi uyarınca ihalenin feshi talebinin reddine karar verilmesi halinde mahkeme davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır. Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1-433 esas sayılı kararında da benimsendiği üzere kamu düzenine aykırılıkta aleyhe bozma ilkesi nazara alınamayacağından, mahkemece işin esası incelenerek, istemi esastan reddedilen davacının para cezasına mahkum edilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile para cezasına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmesi yasaya aykırı bulunmuştur.Öte yandan HMK’nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  :Mahkeme kararının yukarıda (2).maddede yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19126, Karar No: 2014/15862, Tarih: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19126 E.  ,  2014/15862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9637, Karar No: 2023/2960, Tarih: 09.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/9637 E.  ,  2023/2960 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma,

HÜKÜM : İlk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne

yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

İlk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.04.2018 tarihli, ... sayılı Kararı ile sanık hakkında "Silahlı Terör Örgütüne Üye Olmak" suçundan 5237 Sayılı TCK'nun 314/2. maddesi gereği 5 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 3713 Sayılı Yasanın 5/1. maddesi gereğince cezasından 1/2 oranında artırım yapılarak 7 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, TCK 62/1 maddesi gereği cezasından taktiren 1/6 oranında indirim yapılarak neticeten 6 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak mahrumiyetlerine karar verilmiştir.

2.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 24.09.2018 tarihli, ...sayılı Kararı

ile sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz davasının esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi:

1-Aleyhe beyanların itibar edilemez nitelikte olduğuna,

2-Delillerin mahkumiyet için yeterli olmadığına, eksik araştırma yapıldığına,

3-Suçun unsurlarının bulunmadığına, kararın bozulmasına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile irtibatlı ve iltisaklı olan Çorum Eğitim Sevenler Derneği ve Aktif Eğitimciler Sendikasına üye olduğu, adı geçen derneğin bir dönem başkanlık görevini yerine getirdiği,

Dosya kapsamındaki aşamalarda alınan tanık ... ve ... beyanlarından sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü içerisinde bulunduğu ve sohbet adı altında toplantılara katıldığı ve bir dönem öğretmen grup sorumlusu olduğu ve sorumlu düzeyde faaliyet yürüttüğü hususunun anlaşıldığı,

Sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile irtibatlı ve iltisaklı olan Çorum Eğitim Sevenler Derneği ve Aktif Eğitimciler Sendikasına üye olduğu, adı geçen derneğin bir dönem başkanlık görevini yerine getirdiği,

Dosya kapsamındaki aşamalarda alınan tanık ... ve ... beyanlarından sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü içerisinde bulunduğu ve sohbet adı altında toplantılara katıldığı ve bir dönem öğretmen grup sorumlusu olduğu ve sorumlu düzeyde faaliyet yürüttüğü hususunun anlaşıldığı,

Sanığın 14.12.2014 tarihinde İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yürüttüğü soruşturma çerçevesinde FETÖ/PDY terör örgütüne müzahir basın yayın kuruluşlarının yönetici ve yazarlarının gözaltına alınması uygulamalarını protesto amacıyla örgüte müzahir STK’ların öncülüğünde ülke genelinde Adliye Binaları önünde protesto eylemleri yapılması çağrısı sonrasında 16.12.2014 tarihinde ilimiz Adliye Sarayı önünde gerçekleştirilen basın açıklaması ve oturma eylemine çağrı üzerine katılarak destek verdiği,

Sanığın Bank ... isimli bankanın müşterisi olduğu ve hesabında 2013 Aralık ayı bakiyesinin 6.684,71.TL olduğu, FETÖ/PDY Terör Örgütü Lideri Fetullah Gülen'in bankaya para yatırın talimatı üzerine sanığın hesabında rutin hareketin dışında 30.01.2014 tarihinde 25.245,00 TL bedelle katılım hesabı açtığı ve 2014 Ocak ayı bakiyesinin 36.334,06.TL olduğu, bu şekli ile hesabında rutin dışında talimatla para arttırımı yaptığı hususunun anlaşıldığı, bu şekli ile sanığın örgüte aidiyet duygusu içerisinde örgütün amaçları doğrultusunda verilen emir ve talimatlarını sorgulamadan yerine getirdiğinin anlaşıldığı,

Yukarıda bahsi geçen tüm bu deliller kapsamında; sanığın çeşitlilik, süreklilik ve yoğunluk gösteren eylem ve faaliyetlerinin terör örgütü üyeliği boyutuna ulaştığı, bu şekli ile sanığın üzerine atılı terör örgütü üyeliği suçunu işlediği anlaşılmakla sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1 maddesi uyarınca sanığın cezalandırılamasına karar verilmiş olup sanığın tutuklulukta geçirdiği süre gözönünde bulundurularak hüküm ile birlikte adli kontrol hükümleri uygulanmak suretiyle tahliyesine karar verilerek hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "2016" tarihi olarak gösterilmiş olması kanuna aykırı olup, sanık ve müdafiinin istinaf başvuruları bu yönden yerinde görülmüş ise de, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyip CMK’nın 303/1 ve 280/1-a. maddeleri uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli karar başlığındaki suç tarihi kısmındaki “2016” ibaresinin çıkarılarak yerine, temadinin kesildiği tarih olan "16/09/2017" tarihinin yazılması suretiyle düzeltilerek, sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

a) Amacı, yapılanması ve faaliyet yöntemlerine ilişkin ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/370 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararında açıklandığı üzere, FETÖ/PDY, cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın öngördüğü düzeni ortadan kaldırmayı ve yerine başka bir düzen getirmeyi amaçlayan bir terör örgütüdür.

b) Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumunun 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi TMSF'ye devredilen ve 22.07.2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107 inci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası A.Ş'de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilmelidir. Örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilmesi mümkündür.

c) Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, örgütün Çorum il yapılanmasında mütevelli öğretmenlerin mesullüğü ve örgütsel toplantılarda sohbet hocalığı yapan, örgüt liderinin talimatı ile Bank Asyada katılım hesapları açıp para yatıran örgüte müzahir derneğin yönetiminde yer alan sanığın anılan örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla katılıp süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluluk arz eden faaliyetlerde bulunmak suretiyle üyesi olduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

d)Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçesinde ileri sürülen esasa müessir olabilecek savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla, incelenen hükümde hukuka aykırılık saptanmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 24.09.2018 tarihli, 2018/1894 Esas ve 2018/1743 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2024/14469, Karar No: 2025/319, Tarih: 13.01.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/14469 E.  ,  2025/319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/503 E., 2024/135 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 53. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/345 E., 2023/206 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraflar vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin dava dışı Sendikanın işyeri sendika temsilcisi olduğunu, davalı bünyesindeki Strateji Geliştirme Şube Müdürlüğünün Bütçe Planlama ve Uygulama Büro Amirliğinde büro personeli olarak görev yaptığını, davalı işverence 07.06.2022 tarihinde davacının görev yeri ve görevinin Destek Hizmetleri Şube Müdürlüğünde temizlik görevlisi olarak değiştirildiğini, gerek 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 24. maddesi gerekse de taraflar arasında imzalanan ve işyerinde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinin ilgili hükümleri dikkate alındığında davacıya uygulanan işlemin hukuka aykırı olduğunu, davacı hakkında tesis edilen görev yeri değişikliğine ilişkin işlemin iptaline ve davacının Strateji Geliştirme Şube Müdürlüğünün Bütçe Planlama ve Uygulama Büro Amirliğinde büro personeli olarak görev yaptığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili nezdinde 16.11.2011 tarihinde sürekli işçi olarak göreve başladığını, hâlen aktif olarak görev yaptığını, Destek Hizmetleri Şube Müdürlüğü kadrosuna atamasının hizmet gereği yapıldığını, Strateji Şube Müdürlüğünde personel fazlalığı ve sürekli işçi tanımına uygun pozisyon bulunmadığını, kamu yararı gözetildiğini, davacının özlük haklarında ve ücretinde herhangi bir değişiklik yapılmadığını, işyerinde Destek Hizmetleri Şube Müdürlüğü dışında hiçbir birimde sürekli işçi kadrosu bulunmadığını, sürekli işçi yetersizliği göz önüne alındığında personelin hizmetine ihtiyaç duyulması sebebiyle birim değişikliği yapıldığını, yapılan bu değişikliğin personelin kendi şahsına yönelik olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak kurulan yeni hükümle davanın kabulüne, dava konusu işyeri değişikliği işleminin hukuka aykırılığının tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak kurulan yeni hükümle davanın kabulüne, dava konusu işyeri değişikliği işleminin hukuka aykırılığının tespitine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde: davacının işyeri sendika temsilcisi olması hâlinde Yargıtay içtihadı uyarınca hükmün geçersizliğinin tespiti yerine dava konusu işlemin iptaline kararı verilmesi gerektiğini beyan etmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde: görev yerinin kamu hizmetinin gereği olarak işinin niteliği ve davacının konumu nazara alınarak değiştirildiğini, davacının mağdur edilmediğini, davacıya ilişkin işlemin hukuka uygun şekilde tesis edildiğini, davanın kabulü davacı hakkındaki görevlendirme işleminin iptaline karar verilmesinin hukuka uygun bulunmadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, işyeri sendika temsilciliği güvencesi kapsamında işyeri değişikliği işleminin geçersizliğinin tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosya kapsamından davalı Bakanlığın vekille temsil edildiği anlaşılmaktadır. İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi karar başlıklarında davalı vekilinin yazılmaması mahallinde düzeltilebilir bir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.