muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11046, Karar No: 2015/12097, Tarih: 10.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/11046 E.  ,  2015/12097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/4432

MAHKEMESİ : Dazkırı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2012

NUMARASI : 2011/43 (E) ve 2012/296 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen hükmün sanığın sorguda bildirdiği adresi yerine mernis adresine gönderildiği, sanığın öğrenme üzerine hükmü süresinde temyiz ettiği belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın 12/06/2012 tarihinde Aksaray 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nde talimat yoluyla alınan ifadesinde S. Ö. isminde ikiz kardeşi olduğunu, kendisinin kimlik bilgilerini kullanmak suretiyle suç işlediğini ileri sürmesi; tanık E.. A..'un da 25/04/2012 tarihli ifadesinde bilgisayarı satan kişiyi S. olarak bildiklerini beyan etmesi karşısında,S. Ö.isimli şahsın araştırılıp,bulunması halinde konuyla ilgili ifadesine başvurulması,tanık Ertuğ ve Murat'a canlı teşhis yaptırılarak bütün bu husus araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12656, Karar No: 2014/13109, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/12656 E.  ,  2014/13109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2009/666-2013/253

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli kararın davacıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1674, Karar No: 2023/6096, Tarih: 30.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/1674 E.  ,  2023/6096 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/258 E., 2018/423 K.

ŞİKÂYETÇİ : ... ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ..., ... ...

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

İNCELEME KONUSU KARARLAR : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararların kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.06.2022 tarihli ve KYB-2022/83914 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5237 sayılı Kanun'un 116/2. maddesinde, açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerine hak sahibinin rızasına aykırı olarak girmek veya ... ile girdikten sonra buradan çıkmamak suç olarak tanımlanmış olup, halka açık oldukları zamanlarda işyerine girmenin suç oluşturmayacağı, somut olayda suça sürüklenen çocukların açık bir rızaya gerek duyulmadan herkesin girebileceği müştekinin işlettiği "Lezzet Pide" isimli iş yerine girmek şeklindeki eylemlerinde, atılı iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocukların suç tarihinde inceleme dışı E.U. ile birlikte şikâyetçinin sahibi olduğu iş yerinden, ... vakti yazar kasadan 250,00 TL parayı çalması şeklinde gerçekleşen olayda, bahse konu iş yerinin suç saati itibariyle açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat yerlerden olduğu ve buna göre atılı iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı gözetilerek suça sürüklenen çocukların atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde suça sürüklenen çocuk ...'ın mahkûmiyetine, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, suça sürüklenen çocuk ... bakımından Eskişehir 2. Çocuk Mahkemesinin, 02.10.2018 tarihli ve 2018/258 Esas, 2018/423 Karar sayılı, verilmekle kesin nitelikte olan kararının suça sürüklenen çocuk ... ... bakımından Eskişehir 2. Çocuk Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/459 Esas, 2016/108 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, suça sürüklenen çocukların unsurları oluşmayan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan BERAATLERİNE, tayin olunan cezaların çektirilmemesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/565, Karar No: 2015/9610, Tarih: 28.04.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/565 E.  ,  2015/9610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro tespiti

Taraflar arasındaki uyuşmazlık kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Kanunun 14. maddesi uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 Sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 Sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 28.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4221, Karar No: 2022/1483, Tarih: 24.02.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/4221 E.  ,  2022/1483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen kurum işleminin iptali davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... ...’nin sahibi olduğunu, eczanesinden Kuruma faturalandırılan 61 adet reçetenin arkasındaki imzanın hastaya ya da yakınına ait olmaması nedeniyle Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2009 protokolünün 6.3.3. maddesi uyarınca uyarma cezası ve 94.923,55 TL cezai şart tahsili, 23 adet reçetede hasta ya da yakınına teslim edilmeyen ilaçlar bulunduğu için 6.3.10. maddesi uyarınca uyarma cezası ve 29.383,05 TL cezai şart tahsili, 19 adet reçetenin sahte olması nedeniyle 2012 protokolünün 5.3.10. maddesi uyarınca uyarı cezası ve 36.246,10 TL cezai şart, 3.605,69 TL ... bedeli tahsili, 68 adet reçetede ... tarafından yönlendirme yapıldığı için 2012 protokolünün 5.3.14. maddesi uyarınca sözleşmenin 3 ay süreyle feshi, 6.3.3, 6.3.10 ve 5.3.14. maddeler nedeniyle protokolün 4.3.6. maddesi uyarınca 32.929,89 TL ... bedelinin tahsiline karar verildiğini ancak bu işlemlerin haksız olması nedeniyle iptalini istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; huzur evinde yaşayan yaşlı hastaların ... ... tarafından karşılanan reçetelerinin arkasının huzur evi personeli tarafından imzalandığı, bazı ... arkalarında ise imza ve telefon numarası bulunmadığı gibi isim de yer almadığı, bazı reçetelerde ise ... arkası imzanın ilaçları teslim alan kişiye ait olmadığı, huzur evi sakinlerinden bazılarının Dr ... ... tarafından uzman hekime gösterilmesi önerisi olmasına rağmen uzman hekimlerce ilgili hastaların muayene edilmediği ve reçetelenen ilaçların huzur evinde bir depoya konulmak sureti ile personel tarafından ... sahibinin değil hangi hastanın o an ihtiyacı varsa kullanıldığının huzurevi çalışanlarınca ifade edildiği, huzur evi hasta reçetelerinde yer alan bazı raporlu ilaçların ... sahibi hastalarca kullanılmadığı, ayrıca ... ...’nden temin edilen ilaçların bazen hasta tarafından, bazen de firma yetkilisinin yardım etme önerisi ile verilen raporlu ve raporsuz ilaçlar olduğu, ... Dr... ve sağlık ocağı personelince verilen ifadelerde bu reçetelerin yazılışları ile ilgili tutarsızlıkların yer aldığı, ... tarafından benden habersiz yazılmış denilmesine rağmen, personelin “biz reçeteyi yazardık ... bey imzalardı” dediği, buradan da hastaların gıyabında reçetelendirme yapıldığının açıkça belirlendiği, ... muhteviyatlarının incelenmesi neticesinde söz konusu ilaçların kurum ödemesinin izin verdiği en üst kullanım dozlarında ve en yüksek adetlerde yazılmış olması, belirli ilaç gruplarına yönelik reçeteler olmaları, bazı raporların özel hastane tarafından hastaları görmeden ve bilgisi dışında çıkarıldığı, bu raporların çıkarılmasına yardımcı olan firma temsilcisinin hastaların bilgisi dışında yazılan reçetelerdeki ilaçları firma satışını arttırmaya yönelik olarak başka doktorlara numune olarak verdiğinin ifade edildiği, bu durumun firma yetkilisinin ifadelerinde de yer aldığı, söz konusu hastaların reçetelerdeki ilaçlarının reçetelendirme tarihlerinin belirli bir periyotta olması ve çok sık aralıklarla reçetelendirilmesi de dikkat çekici olup aile hekimi ......'in görev yaptığı sağlık ocağının ... ...’nin bulunduğu bölgede olduğu, ...’nin ise bölge dışında yer aldığı tespit edildiğinden kurum işlemin yerinde olduğu kanaatine varılarak davacının davasının reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Kuruma fatura edilen reçetelerin sahte olup olmadığına ve bu sahteciliğin ... veya çalışanları tarafından yapılıp yapılmadığına ilişkin davacı hakkında İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2015/97 esas sayılı dosyasında açılan kamu davasında davacının delil yetersizliğinden beraat ettiği anlaşılmaktadır. Hukuk hakimi T.B.K. 53. maddesi uyarınca ceza mahkemesinde verilen beraat kararı ile bağlı değilse de mahkumiyet ve tespit edilen maddi olgularla bağlıdır. Bu nedenle mahkemece; her ne kadar davacı beraat etmiş ise de ceza dosyasında toplanan deliller de dikkate alınarak cezai işleme konu eylemlerden davacı tarafından gerçekleştirildiği tespit edilenler açısından Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 protokolünün 6.10. maddesindeki “bu protokolün yürürlük tarihinden önceki dönemlerde geçerli olan protokol hükümlerine göre kuruma fatura edilen ve kontrolleri kurum tarafından bu protokol yürürlük tarihinden sonra yapılan reçeteler için, ya da ... kontrolleri yapılmış olmakla birlikte fesih uyarı ve cezai şarta ilişkin işlemlerin henüz tamamlanmadığı durumlarda tespit edilen fiil/fiiller için kurumca bu protokol hükümleri uygulanır. Ancak ... tarafından Kurumdan tebligat tarihinden itibaren bir defaya mahsus olmak üzere yazılı olarak talep edilmesi halinde, ilgili protokol hükümleri uygulanır.” hükmü uyarınca cezai işleme konu Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2009 Yılı protokolünün 6.3.3, 6.3.10 maddeleri ile 2012 Yılı protokolünün 5.3.10, 5.3.14. maddelerinin, 2016 protokolündeki karşılıkları olan 5.3.2. maddesinde yer alan “Eczacının Kuruma fatura ettiği reçetelerde (e-... olarak düzenlenenler hariç) bulunması gereken ve ... muhteviyatı ilaçların ... sahibine ya da ilacı alana teslim edildiğine ilişkin imzanın, ... sahibine veya ilacı alana ait olmadığının tespit edilmesi halinde, ... bedelinin 2 (iki) katı tutarında cezai şart uygulanarak ... yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde ... bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak hastanın veya ilacı teslim alan kişinin ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz.”, 5.3.5. maddesinde yer alan “Kurum, İl Sağlık Müdürlüğü veya ... tarafından eczanede yapılan denetimde, ... sahibi veya ilacı alan kişiye teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin Kuruma fatura edildiğinin tespiti halinde ilaç bedelinin 2 (iki) katı tutarında cezai şart uygulanarak ... uyarılır. Tekrarı halinde ilaç bedelinin 10 (on) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 6 (altı) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak, Kurum tarafından yapılacak soruşturma neticesinde hastaya teslim edilmek üzere hastanın ilaç alım tarihinden itibaren 60 (altmış) günü geçmeyecek sürede ilaçların eczanede bekletildiğinin saptanması halinde bu madde hükmü uygulanmaz.”, 5.3.10

... uyarılır. Tekrarı halinde ilaç bedelinin 10 (on) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 6 (altı) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak, Kurum tarafından yapılacak soruşturma neticesinde hastaya teslim edilmek üzere hastanın ilaç alım tarihinden itibaren 60 (altmış) günü geçmeyecek sürede ilaçların eczanede bekletildiğinin saptanması halinde bu madde hükmü uygulanmaz.”, 5.3.10. maddesinde yer alan “... ya da eczane çalışanlarınca Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak Kuruma sahte ilaç fiyat kupürü/sahte karekod, sahte ... veya sahte rapor fatura edildiğinin tespiti halinde ... bedelinin 10 (on) katı tutarında cezai şart uygulanarak ... uyarılır. Tekrarı halinde ... bedelinin 20 (yirmi) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) yıl süreyle sözleşme yapılmaz. Ancak, söz konusu sahte ilaç fiyat kupürü/sahte karekod, sahte ... veya sahte raporun ... yada eczane çalışanları dışında üçüncü kişilerin dahli ile Kuruma fatura edildiğinin yapılacak araştırma ve/veya inceleme sonucunda tespit edilmesi halinde, bu madde hükmü uygulanmaz.” hükümlerine göre davacının ceza miktarlarının yeniden belirlendiği ve 2012 Yılı protokolünün 5.3.14. maddesinin 2016 Yılı protokolünde kaldırıldığının da dikkate alınarak, uyuşmazlık konusunda uzman, taraflar arasındaki sözleşmeler ve SUT hükümlerinden anlayan, ... ve emekli Sayıştay denetçisi bilirkişilerden oluşan üç kişilik bir heyetten; tereddüde yer vermeyecek şekilde ayrıntılı, açıklayıcı, hüküm kurmaya elverişli, cezai işleme konu her hastanın reçetesi nedeniyle uygulanan cezai işlemin yerinde olup olmadığının tek tek belirlendiği ve Yargıtay denetimine uygun, tarafların iddia ve savunmaları ile bilirkişi raporlarına yaptıkları itirazları karşılar mahiyette bir rapor alınarak hüküm kurulması gerekirken, bu hususlar gözardı edilerek eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine 24/02/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5220, Karar No: 2016/2600, Tarih: 25.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/5220 E.  ,  2016/2600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ... Vek. Av. ...

ŞİKAYET OLUNAN : ...

Vek. Av. ...

- KARAR-

1-Şikayete konu sıra cetvelinin düzenlendiği .... sayılı dosyasının, şikayete konu sıra cetveli ile sıra cetvelinin şikayetçi ya da vekiline tebliğine ilişkin tebliğ belgesini de içerir şekilde,

2-Şikayetçinin alacaklı olduğu.... sayılı icra dosyasının,

Aslının ya da okunaklı, düzenli, dizi listesine bağlanmış, onaylanmış birer suretlerinin eklenerek birlikte gönderilmesi,

İçin dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9148, Karar No: 2015/19247, Tarih: 02.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/9148 E.  ,  2015/19247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılara ait işyerinde 01.11.1993-28.07.2010 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin devri olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

İş sözleşmesinin devri işyeri devrinden farklı olarak İş Kanunlarında açıkça düzenlenmemiştir.

İş sözleşmesinin devri, işçi, işveren ve iş sözleşmesini devralan işveren arasında gerçekleşen, işçinin bundan sonra devralan işverene hizmet vermesini öngören ve geçici iş ilişkisi kapsamında olmayan üçlü ilişkiyi ifade eder. Devir niteliği itibariyle bir fesih değildir.

İş sözleşmesinin devrinde, işçinin, devreden işverenle olan iş sözleşmesinden veya işyeri uygulamasından doğan hakları ve borçları devralan işverene geçer.

İş sözleşmesinin devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için 2 yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı iş sözleşmesi devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

İş sözleşmesinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumludur.

Somut olayda, işyerinde şoför olarak çalışan davacının 01.11.1993 tarihinde davalı ... yanında çalışmaya başladığı, 31.01.2007 tarihinde ise iş sözleşmesinin davalı şirkete devredildiği hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır. Bu itibara yukarıda yazılı ilkeler ve zamanaşımı defi dikkate alınarak devreden ve devralan işverenlerin sorumlu olduğu işçilik alacaklarının miktarları tespit edilmesi gerekir.Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine 02.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.