muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13989, Karar No: 2012/31770, Tarih: 06.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/13989 E.  ,  2012/31770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz, İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK. nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır.” hükmü yer almaktadır. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447/2.maddesinde yer alan“Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/6/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır.” düzenlemesi nedeniyle uygulanması gereken aynı kanunun 211.maddesinde ise imza incelemesinin yöntemi gösterilmiş olup, buna göre hakim bilirkişi incelemesine karar verir ise önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzaları, ilgili yerlerden getirtir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir.

Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir. ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise de borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır.

Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin Bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Öte yandan, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 30.05.2001 gün 2001/12-436 E.,2001/467 K. ve  06.06.2001 tarih ve 2001/12-466 E., 2001/483 K. sayılı kararlarında da aynen benimsendiği gibi herhangi bir belgedeki imza veya yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.

Ayrıca, yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir .

Somut olayda 03.08.2011 tarihli bilirkişi raporunda istiktab tutanağı, 12.01.2007 tarihli Bursa ....Noterliği'nce düzenlenmiş imza sirküleri ve diğer belgeler mukayeseye esas alınarak, borçlu T..... E.... adına takip konusu kambiyo senetlerinde atılı bulunan imzaların mevcut mukayese imzalar kıyası T.....E.... eli ürünü olmadığı kanaatine varılmıştır. Aynı raporun altında, alacaklı vekilinin kredi sözleşmesi ve kredi sözleşmesi tadili başlıklı belgelerin borcun kaynağı olarak belirtilmesi ve fotokopi olmaları nedeniyle mukayese belgeler olarak anılmadı. Mukayese belge olarak alınmalarının kabulü ve asıllarının gönderilmesi halinde yeniden değerlendirme yapılacaktır, şeklinde not düşüldüğü görülmektedir.

Bu rapora alacaklı vekilince itiraz edilmesi üzerine 25.01.2012 tarihli, daha önceki ilişkisinin de dahil olduğu iki kişilik bir rapor düzenlenmiştir. Raporda mukayeseye esas imzalar 3 gruba ayrılmış olup, birinci grup imzaların alacaklı vekilince ibraz edilen tarafları alacaklı şirket ile ........AŞ olan 24.12.2008 ve 23.12.2008 referans nolu kredi sözleşmeleri ile kredi sözleşme tasdikleri, 18.12.2008 tarihli proforme faturalar ve Bursa Ticaret Sicil Memurluğuna hitaben yazılmış  16.09.2008 tarihli dilekçede atılı bulunan imzalardır. Anılan raporun sonuç kısmında birinci grup bu imzaların takibe konu belgedeki imzalarla aynı el ürünü olduğu kanaatine varılmıştır. Bu rapora karşı itiraz eden borçlu vekili 21.02.2012 tarihli dilekçesinde, birinci grup belgeler altındaki imzaların borçluya ait olmadığını beyan etmiştir. Şu hale göre 03.08.2011 tarihli rapor ile 25.01.2012 tarihli rapor arasında çelişki bulunduğu görülmektedir.

Mahkemece yeniden üç kişilik bir bilirkişi heyetinden tarafların üzerinde ittifak ettikleri  mukayeseye esas tüm belgeler huzurda borçludan alınan imza örneklerinin incelenmesi suretiyle bir rapor alınarak çelişkinin giderilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi yerine, 25.01.2012 tarihli rapor değerlendirmesi esas alınarak borçlunun uygulamada değişik şekilde imza şekillerini benimsediği tespit edildiği ve inkar edilen imzaların borçluya ait olduğu sonucuna varıldığından itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkeme yukarıda belirtilen ilkelere aykırı olarak eksik inceleme ile tespit edilen hüküm isabetsiz olup bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17946, Karar No: 2017/25116, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17946 E.  ,  2017/25116 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5618, Karar No: 2022/14682, Tarih: 13.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/5618 E.  ,  2022/14682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen 13.03.2009 tarihli kararın tebliği için adı geçenin bilinen en son adresi esas alınarak çıkarılan tebligatın, muhatabın adreste tanınmadığı gerekçesiyle bila tebliğ iade edilmesi üzerine, Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebligat yapıldığı, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması ve suça sürüklenen çocuğun adres kayıt sisteminde adresinin bulunmaması gerektiği, mahkemeye bildirilen adrese daha önce yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığı ve suça sürüklenen çocuğun tebliğ tarihinde cezaevinde olduğu gözetilmeden, güncel MERNİS adresi de tespit edilmeden Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebliği işleminin geçersiz olduğu anlaşılmış ise de; suça sürüklenen çocuğun 23/12/2019 tarihli dilekçesi ile cezasının, sonradan yürürlüğe giren 7188 sayılı yasa gereğince uzlaşma kapsamına alınarak gereğinin yapılmasını istediği, dolayısıyla yokluğunda verilen karardan en geç bu tarihte haberdar olan suça sürüklenen çocuğun, kararı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 16/02/2022 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun süresinde olmayan temyiz istemi ile yerinde görülmeyen eski hale getirme isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 13.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3016, Karar No: 2015/16118, Tarih: 22.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/3016 E.  ,  2015/16118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/253292

Mahkemesi : Tekirdağ Çocuk Mahkemesi

Karar tarihi : 25/06/2014

Numarası : 2014/247 - 2014/303

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin, suçun işleniş biçimi ile suç kastının yoğunluğunun dikkate alınması sırasında hatalı takdir kullanıldığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4792, Karar No: 2017/6596, Tarih: 28.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/4792 E.  ,  2017/6596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı .... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ve hafta tatili ücreti taleplerinin reddine; fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik taleplerin ise kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı .... vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları noktasında uyuşmazlık vardır.

Mahkemece, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri yönünden dava kabul edilerek, söz konusu alacakların davalı ....’den tahsiline karar verilmiştir. Eldeki davada, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri, devreden işveren davalı ....’ye yöneltilmiştir. Devir tarihi 30.06.2013 olup, dava ise ....08.2015 tarihinde açılmıştır. İşyerinin dava dışı işverene devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden, 4857 sayılı İş Kanunu’nun .... maddesi uyarınca devreden davalı işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Somut olayda, devir tarihi ile dava tarihi arasında, iki yıllık sürenin geçtiği açıktır. Bu halde, devreden işveren davalı ....’nin fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından sorumluluğunun sona erdiğinin dikkate alınmadan hüküm tesis edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2542, Karar No: 2015/10932, Tarih: 22.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2542 E.  ,  2015/10932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) 49. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/05/2013

NUMARASI : 2012/128-2013/122

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 49. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/05/2013 gün ve 2012/128-2013/122 sayılı kararı onayan Daire’nin 06/11/2014 gün ve 2013/15118-2014/16959 sayılı kararı aleyhinde davalı Banka ve fer'i müdahil TMSF vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 15/11/1999 tarihinde S. D.Şubesi'ne 63.000 DEM mevduat yatırdığını, S. A.Ş. yöneticilerinin yönlendirmeleri ile mevduatın KKTC'de paravan olarak kurulmuş E.O. Ltd. hesabına aktarıldığını, S. yönetimine 21/12/1999 tarihinde BDDK tarafından el konduğunu, bankanın yönetim ve denetiminin TMSF'ye geçtiğini, davalı bankanın eyleminin havale işlemine aracılık etmekte ibaret olmadığını belirterek 63.000 DEM alacağın EURO karşılığının davalıdan faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili , davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının S. D. Şubesi'nde bulunan mevduatının banka yetkililerinin yönlendirmesi ile o. hesabına aktarıldığı ancak gerçek anlamda bir havale ve paranın gönderilmesi işlemi yapılmadığı, paranın halen S. hakimiyetinde bulunduğu gerekçeleriyle davanın kabulü ile 63.000 DEM karşılığı (32.211,38 Euro)'nun 15.11.1999 tarihinden itibaren 1 yıl vadeli aynı tür mevduata devlet bankalarının uyguladığı en yüksek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı Banka ve fer'i müdahil TMSF vekillerince temyizi üzerine Dairemizin 06/11/2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı Banka ve fer'i müdahil TMSF vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Banka ve fer'i müdahil TMSF vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Banka ve fer'i müdahil TMSF vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalıya iadesine, karar düzeltme isteyen fer'i müdahil TMSF harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına mahal olmadığına, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2391, Karar No: 2022/14072, Tarih: 06.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/2391 E.  ,  2022/14072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 2021/13337 esas sayılı dosyası ile birlikte yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda değişmeyen savunmasının aksine, yüklenen suçu işlediğine ilişkin, mahkumiyetine yeterli, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun delil bulunmadığı gibi olayın tek tanığı olan ...’in de beyanında, olay anında hırsızlık yapanların yüzlerini göremediğini, müştekinin yönlendirmesi ile ilk başta gördüm şeklinde beyanda bulunup, müştekinin sanıkların resimlerini göstermesi ile poliste teşhiste bulunduğunu, aslında sanıkların yüzünü olay anında görmediğini, bu sebeple vicdan azabı duyduğunu beyan ettiği gözetilmeden suça sürüklenen çocuğun beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 06/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1247, Karar No: 2008/3111, Tarih: 09.06.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/1247 E.  ,  2008/3111 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞTİRİLEN DAVA:Büyükçekmece Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilamında özetle; davacı tarafından davalı dördüncü kişi Tuncel Serdar'ın kötüniyetli olduğu ispatlanamadığından bu davalı yönünden davanın reddine, davalı Metin yönünden ise İİK 283/II. maddesi gereğince bedele dönüşen davanın kabulü ile davacı alacağından fazla olmamak üzere 36.697.385.550TL satış bedelinin davalı Metin Akın'dan tahsiline karar verilmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemenin direnme kararı üzerine Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.12.2005 tarih 2005/15-625 esas, 736 karar sayılı ilamıyla direnme kararı Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davalı ...'nın kötüniyetli olduğu ispatlanamadığından bu davalı yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabulü ile davacı alacağından fazla olmamak üzere 36.697.38YTL satış bedelinin davalı Metin Akın'dan tahsili ile davacıya verilmesine fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş bulunmasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 509.00.-YTL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı geri verilmesine 9.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.