muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10228, Karar No: 2023/4565, Tarih: 22.05.2023

"7 gün" olarak gösterildiği, karar şüpheliye bulunduğu ceza ve infaz kurumunda 06.04.2016 tarihinde tutanakla tebliğ edilerek infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlandığı, yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak ... Cumhuriyet Başsavcılığının 22.03.2017 tarihli ve 2016/11584 Soruşturma, 2017/2732 Esas, 2017/2179 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

C. ... 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2018 tarihli ve 2017/710 Esas, 2018/404 Karar sayılı kararı ile, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında 09.03.2016 ile 17.03.2017 tarihlerinde başka bir suç nedeniyle tutuklandığı gerekçesiyle unsurları yönünden oluşmayan suçtan sanığın beraatine, denetimli serbestlik tedbirinin kaldığı yerden devamına karar verildiği, Anlaşılmıştır.

D. 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, şüpheli hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararda, karara karşı itiraz yoluna başvuru süresinin "15 gün" yerine "7 gün" olarak belirtilmek suretiyle şüphelinin yanıltıldığı, Anayasanın Temel Hak ve Hürriyetlerin Korunması başlıklı 40 ıncı maddesindeki düzenleme ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 171, 172 ve 173 üncü maddeleri uyarınca, başvurulacak kanun yolunun, merciinin, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmekte olup; "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararda kanun yolu başvuru süresinin şüpheliyi yanıltacak biçimde "7 gün" olarak gösterildiği, bu nedenle kararın usulüne uygun şekilde kesinleştiğinden söz edilemeyeceği, usulsüz olarak verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi,

... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04.04.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin karar ... H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü aracılığıyla 06.04.2016 tarihinde şüpheliye tebliğ edilerek kesinleştirilmiş ise de; 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince serbest olmayan sanığa tebliğ edilen kararın kendisine okunup anlatılması gerektiği, somut olayda ise kararın sanığa anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü aracılığı ile "okumak/almak suretiyle" tebliğ edildiği, ancak anılan düzenleme uyarınca tebliğ edilen kararın sanığa anlatıldığına dair bir bilginin yer almaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın sanığa tebliğ işleminin usule aykırı olduğu, bu hâliyle de kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği,

5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasınınn ertelenmesine karar verilir.", aynı maddenin üçüncü fıkrasında "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve dördüncü fıkrasının (a) bendinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,...hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan, "Beraat kararı; a) Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması, b) Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması, c) Yüklenen suç açısından failin kast veya taksirinin bulunmaması, d) Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmesine rağmen, olayda bir hukuka uygunluk nedeninin bulunması, e) Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması ...hallerinde verilir." şeklindeki ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında;

Mahkemesince açılan kamu davasında, ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile beraat kararı verilemeyeceği, ısrar şartının gerçekleşmesini beklemek üzere durma kararı verilmesi gerektiği, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olan sanık hakkında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiğine ilişkin şekil şartı yerine getirilmediği gerekçesiyle beraat kararı verilmesi halinde aynı suçtan tekrar kovuşturma yapılmasının mümkün olmayacağı, bu halde kamu davasının açılması bir şarta (yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme şartına) bağlanmış olduğundan, mahkemece ısrar şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, 5271 sayılı Kanun’un 223 ücü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca "kamu davasının durmasına" karar verilerek kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden beraat kararı verilmesi ve dosyanın kesin olarak sonuçlandırılması ve davanın esasını çözen beraat kararıyla yargılama sonlandırıldıktan sonra, sanki durma kararı verilmişcesine, denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesine karar verilerek hükmün karıştırılması, Kanun'a aykırı olup sanık lehine verilmiş olan ve davanın esasını çözen bu karardan dolayı yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, hukuka aykırılığa işaret edilerek kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2018 tarihli ve 2017/710 Esas, 2018/404 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının ( c ) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6552, Karar No: 2009/7074, Tarih: 08.06.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/6552 E.  ,  2009/7074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 26.09.2008 gününde verilen dilekçe ile tapuda vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.12.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... idaresi vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, tapu kaydındaki “Zemini Şehzade ... Vakfı’na muakataalı” şerhinin terkini istemi ile açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı idare temyiz etmiştir.

27.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 sayılı ... Kanununun 18.maddesi hükmü gereğince; miri arazilerden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlar dışındaki icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyetinde veya tasarrufundaki taşınmazlar taviz bedeline tabidir. Yasanın 3.maddesinde yapılan tanıma göre de, mukataalı vakıf; zemini vakfa, üzerindeki yapı ve ağaçlar ise tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlarını, icareteynli vakıf da; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazlarını ifade eder. Hal böyle olunca somut uyuşmazlığın çözümü için, kayda işlenen vakfın mukataalı veya icareteynli vakıflardan olup olmadığının veya miri arazilerde mukataalı hayrata tahsis edilmeyen ile aşar ve rüsumu vakfedilen taşınmazlardan bulunup bulunmadığının saptanması gerekir.

Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 26.03.1986 tarih ve 384-3473 sayılı ilamıyla ... ... Adasındaki vakıfların tahsisat türü kabilinden olup sahih vakıf olmadıkları bu yerler üzerinde ... idaresinin ayni bir hakkı bulunmadığı tespit edildiği gibi bu husus aynı nitelikteki derecattan geçerek kesinleşen kararlarla da belirlendiğinden davalı idarenin vakfın türüne yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; dava konusu taşınmaz 13 sayılı parsel üzerindeki 1. kat, 3 numaralı bağımsız bölümdür. Bu bağımsız bölüm numarasının hüküm fıkrasında 4 olarak yazılmış olması maddi hata olarak nitelendirilmiş, bu hatanın da HUMK.nun 80. ve 459. maddeleri gereğince yerinde düzeltilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ:Davalının temyiz itirazlarının reddiyle temyiz olunan kararın yukarıda yazılı gerekçelerle ONANMASINA, (Hukuk Genel Kurulunun 24.12.2008 tarih 2008/18-777 Esas, 20058/788 Karar sayılı ilamı gereğince) aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 08.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5120, Karar No: 2021/5165, Tarih: 17.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/5120 E.  ,  2021/5165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Gebze Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 18.12.2017 tarih ve 2016/234 E- 2017/932 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 13.02.2020 tarih ve 2018/978 E- 2020/200 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 14.06.2021 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekilleri Av. ... ile Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı Memoli İnş… Ltd. Şti.’ye ait mevduat hesabından, bu şirket temsilcisinin talimatı olmadan dava dışı ...’a yapılan ödemeler nedeniyle şirketin davalıdan alacaklı olduğunu, bu alacağın Memoli İnş. .. Ltd.Şti. tarafından davacıya temlik edildiğini, alacağın tahsili için başlatılan takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu nakit para çekme işlemlerinin davalı çalışanlarınca dava dışı şirket temsilcisi tarafından verilen talimatlara dayalı olarak yapıldığını, şirketin ...’a temsil yetkisi verdiğini, tahsilatların hesap sahibi şirketin bilgisi dahilinde olması gerektiğini savunarak davanın reddini ve kötü niyet tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu nakit para çekme işlemlerinin davalı çalışanlarınca dava dışı şirket temsilcisi tarafından verilen talimatlara dayalı olarak yapıldığını, şirketin ...’a temsil yetkisi verdiğini, tahsilatların hesap sahibi şirketin bilgisi dahilinde olması gerektiğini savunarak davanın reddini ve kötü niyet tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılamada, alacağı temlik eden şirketin zararına yol açan eylemin dava dışı Memoli İnşaat Ltd. Şti'nin çalışanı olan ...'un şirketin banka hesabında bulunan paraları çekerek kullanması olduğu, şirket yetkilisi ...'nın bu miktardaki bir paranın şirket hesabından çekildiği halde şirket için harcanmadığını, vergi borcu ve SGK ödemelerinin yapılmadığını, çek ödemelerinin yapılmadığını bilmemesinin eylemin 4 yıla yakında sürmesi nazara alındığında hayatın olağan akışına aykırı olduğu, dava dışı şirketin çalışanı ... ile davalı banka çalışanlarının birlikte hareket ederek paraları çektiklerinin ve mal edindiklerinin ispat edilemediği, dava dışı Memoli İnşaat Şirketinin yetkilisi olan ...'nın faks ile gönderdiği ödeme talimatı ve telefon ile bildirdiği sözlü teyidi üzerine ...'a ödeme yaptığından görevlerinin gerektirdiği özen ve dikkati gösterdikleri, kasıt ve ihmal şeklinde kusurlarının bulunmadığı, davalının doğan zarardan sorumlu olmayacağı gerekçesiyle davanın ve kötü niyet tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, alacağı temlik eden şirket yetkilisi ... tarafından şirketin eski çalışanı ...'a banka işlemleri yapmak üzere yetki verildiği, şirket hesabından yapılan 83 adet işlemin 47 adedine itiraz edildiği, itiraz edilen nakit çekim veya kullanılan kredinin nakit çekim işlemlerinin şirket yetkilisi tarafından imzalı faks talimatları ile gerçekleştirildiği, çalışan ...'a aynı yöntemle yapılan diğer ödemelere itiraz etmeyerek, bu işlemlere sessiz kalarak zımnen (örtülü olarak) icazet verdiği ve yapılan işlemlere itiraz etmeyeceği hususunda davalı bankada haklı bir güven uyandırdığı, dava konusu nakit para çekme işleminin 2008 ile 2012 yılları arasındaki döneme yayıldığı, temlik eden şirketin nakit çekilen kredileri geri ödediği, dava konusu edilen miktarda ödeme tutarından haberdar olmamasının basiretli bir tacirden beklenemeyeceği, davalı banka çalışanlarının görevlerinin gerektirdiği özen ve dikkati gösterdikleri, kasıt ve ihmal şeklinde kusurlarının bulunmadığı ve davalı bankanın sorumlu tutulması ve bankaya hafif kusur dahi izafe edilemeyeceği gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 17.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22066, Karar No: 2015/598, Tarih: 20.01.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/22066 E.  ,  2015/598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Davacı, hizmet süresinin tespitine, Kurumun re'sen tahsil cihetine gitmediği ve prim ödeme bulunmayan yılların sigortalılıktan sayılıp sayılmayacağına, yaşlılık aylığı bağlanıp bağlanmayacağının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, isteğe bağlı sigortalılık süresinin tespiti ile yaşlılık aylığı bağlanıp bağlanamayacağının tespitini istemiştir.

Mahkemece, davnın kabulü ile davacının 01/01/1994-01/01/2000 tarihleri arasında 2925 sayılı Yasa kapsamında tarım sigortalısı olduğunun tespitine, rapor doğrultusunda koşulları oluştuğunda emekliliğe hak kazanacağının tespitine karar verilmiştir.

HMK'nın 297. maddesinde, Mahkeme kararında taraflara yükletilen görev ve verilen hakların şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde açık olarak yazılması öngörülmüştür. Hüküm fıkrası, kararın esası olup, açık ve infazı mümkün olmalıdır. Şarta bağlı ve terditli olarak hüküm kurulamaz. Davanın açıldığı tarihteki duruma göre hüküm fıkrasında, asıl talep ile yardımcı talepler hakkında, şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde, açık olarak karar verilmelidir.

Somut olayda, mahkemece davacının 01/01/1994-01/01/2000 tarihleri arasında 2925 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun tespiti yerinde ise de, şarta bağlı hüküm kurulamayacağı göz ardı edilerek yazılı şekilde kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, davacının hüküm altına alınan günleri de değerlendirilerek yaşlılık aylığına hak kazanıp kazanmadığını tespit etmekten ibarettir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3779, Karar No: 2021/2552, Tarih: 17.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/3779 E.  ,  2021/2552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kumluca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20.06.2019 tarih ve 2017/7-2019/201 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıyla davacı arasındaki ticari ilişki nedeniyle davalıya mal verildiğini, temel borç ilişkisinin bu şekilde uzun yıllar devam ettiğini, davalının davacıya olan borcuna karşılık olarak takibe konu senetleri tanzim ederek verdiğini, ancak davalı borcunu ödemediğinden davalı hakkında Kumluca İcra Müdürlüğü'nün 2012/247 sayılı dosyasından icra takibi başlatıldığını, davalının takibe itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına ve davalı aleyhine %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takibe bonoların zamanaşımına uğradığını, bu nedenle ilamsız takip dahi yapılamayacağını, işbu bonoların teminat olarak verildiğinden beyanla borcu bulunmadığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre zaman aşımına uğramış bonoların yazılı delil başlangıcı niteliğinde olduğu, davalının davacıdan mal aldığı ve karşılığında ücret ödediği, davalının borcu karşılığında 30/10/2006 düzenlenme 20/02/2007 vade tarihli 7500.- TL bedelli, 30/10/2006 düzenlenme 20/01/2007 vade tarihli 5000.- TL bedelli, 30/10/2006 düzenlenme 20/03/2007 vade tarihli 7500.- TL bedelli, 30/10/2006 düzenlenme 20/04/2007 vade tarihli 5700.- TL bedelli toplamı 25.750.- TL olan 4 adet bono verdiği, davacının alacaklı olduğunu bonoları destekler muavin defter kayıtları ve tanık beyanları ile kanıtladığı, davalı ise her ne kadar ödeme yaptığına dair makbuzlar sunmuş ise de sunulan makbuzların takip başlatılan bonolara karşılık olduğu kanıtlanamadığından ödeme iddiası ispat edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

İşbu karara karşı davalı vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.319,24 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 17/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18814, Karar No: 2013/19018, Tarih: 05.07.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/18814 E.  ,  2013/19018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gebze Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :28.05.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; velayet ve maddi tazminatın miktarı, reddedilen manevi tazminat ve çocuk için hükmedilen tedbir nafakasının miktarı yönünden, davalı (koca) tarafından ise; kusur belirlemesi, maddi tazminat ve iştirak nafakası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 05.07.2013 günü duruşmalı temyiz eden davacı F.K. ile vekili Av. F.. A.ve karşı taraf temyiz eden davalı İ.. Ö..K.. vekili Av.M.. Y..K..geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan tahkikat ve toplanan deliller ile özellikle mahkemece alınan sosyal inceleme raporuna göre, müşterek çocuk 2004 doğumlu C..S..'nın yargılama süresi içersinde anne yanında olduğu, bulunduğu ortama uyum sağladığı, eğitimci olan annesinin çocukla yeterince ilgilendiği, anne yanında kalmasının çocuğun bedeni, fikri ve ahlaki gelişmesine engel olacağı yönünden herhangi bir delil bulunmadığı, yaşı nedeniyle anne bakım ve şefkatine muhtaç olduğu; açıklanan sebeplerle çocuğun üstün yararı gözetilerek velayetinin anneye verilmesi gerekirken; duruşmadaki beyanı dikkate alınarak babaya verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple  BOZULMASINA, hükmün temyize konu dieğr bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 990 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.05.07.2013