muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2148, Karar No: 2024/9290, Tarih: 04.07.2024

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay 16. Ceza Dairesinin (kapatılan) İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında ve Dairemizin müstakar ilamlarında açıklandığı üzere; Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 inci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Dosya kapsamında yer alan tanık beyanlarının muhtevası ve anlatımlarının ait olduğu dönem, ... hesap hareketleri dökümleri incelendiğinde, bir defaya mahsus banka hesabı açma eyleminin rutin bankacılık işlemleri kapsamında sayılması gerektiği, örgütle herhangi bir bağlantısı tespit edilemeyen sanığın aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı ile ve bu kast altında örgütle iltisaklı bankaya destek amaçlı para yatırdığına ilişkin kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında beraati yerine yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre de;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin mahkemece kabul edilen yardım fiiline ilişkin olarak son eylem tarihi olan" 08.01.2014" yerine " 30.07.2016 tarihi ve öncesi " olarak yazılması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafisinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 15.11.2019 tarihli, 2019/13 Esas, 2019/1841 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4835, Karar No: 2024/3892, Tarih: 27.11.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4835 E.  ,  2024/3892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/914 E., 2023/481 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalı Kurumun 2013 yılı Protokolüne dayalı olarak eczacı olan müvekkili aleyhine 24.815,00 TL cezai şart uyguladığını, davalı Kurumca düzenlenen ceza tutanağından, hangi reçeteler yönünden hangi eyleme ceza verildiğinin anlaşılamadığını, iddia edilen muayene katılım payını tahsil etmemek amacıyla reçete girilip silinmesinin söz konusu olmadığını, tahakkuk ettirilen bedelin kurumdan olan alacağından mahsubunun da haksız olduğunu ileri sürerek; 15.06.2015 tarihli yazı ile haksız ve usulsüz olarak tahakkuk ettirilen alacak ve cezai şartın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; sözleşme hükümlerine uygun olarak yapılan işlemin dayanağının, davacının muayene katılım payını tahsil etmemek amacıyla reçete girilip silinmesi eyleminin tespit edilmesine dayandığını, bu doğrultuda 2013/11 dönemi için 2.500,00 TL, 2013/2 dönemi için 4.250,00 TL, 2014/01 dönemi için 5.355,00 TL, 2014/02 dönemi için 5.355,00 TL, 2014/03 dönemi için 8.500,00 TL, 2014/04 dönemi için 2.000,00 TL olarak uygulanan ceza bedellerinin mevzuata uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Davanın İş Mahkemesi sıfatıyla açıldığı Akşehir Asliye Hukuk Mahkemesince, bozma üzerine verilen görevsizlik kararının kesinleşmesi sonrasında dosyanın gönderildiği Mahkemenin 09.04.2021 tarihli ve 2019/604 E., 2021/277 K. sayılı kararıyla; her ne kadar davacı tarafından maddi menfaat elde edildiği ispatlanamamış olsa da, davacının sistem şifresinin, ... Eczanesi çalışanı tarafından kullanılmak suretiyle yaklaşık 6 aylık süre içinde muayene katılım paylarının tahsil edilmemesi için sözleşmeye aykırı işlemlerin yapılmasında kullanıldığı, davacı eczacının şifresinin kullanılmasından ve sözleşmeye aykırı işlemlerin yapılmasından eczane sahibi olmakla sorumlu olduğu, yine davacının davalıya 2016 yılı Protokolü hükümlerinin uygulanmasına ilişkin yazılı talepte bulunduğuna dair delil sunulmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A.Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 27.06.2022 tarihli ve 2022/4247 E., 2022/6201 K. sayılı ilamıyla; dava konusu cezai işlemin dayanağı olan protokol maddelerinde değişiklik olduğu sabit olmakla, 2016 ve 2020 yıllarında yürürlüğe giren Protokollerin ilgili maddesinin olaya uygulanıp uygulanamayacağı üzerinde durularak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle, davacının sair temyiz itirazları incelenmeksizin hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B.Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bilirkişiden ek rapor alınarak, 2016 ve 2020 Protokollerinde tespit edilen her bir ihlal için 100,00 TL ceza belirlendiği tespit edilmiş olup, toplam 142 adet ihlal için tahakkuk ettirilen cezai şart miktarının 14.200,00 TL olduğu, davacı aleyhine lehe olan Protokol hükümleri uyarınca 14.200,00 TL cezai şartın uygulanması gerektiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, davacı aleyhine uygulanan 15.06.2015 tarihli 42046020/8.890.168 sayılı 24.815,00 TL cezai şart tutarlı işlemin 10.615,00 TL cezai şart tutarı yönünden iptaline, davalının dava tarihindeki haklılık durumu nazara alınarak yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; davanın tümden kabulü ile uygulanan cezai işlemin reddi gerektiğini, aleyhine yargılama giderlerine hükmedilmiş olmasının da hatalı olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili; verilen kararın müvekkili Kurum lehine bozulması gerektiğini, ilgili Protokolün (5.3) numaralı maddesine istinaden ilaç bedelleri toplamının yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verildiğini, ayrıca zaten daha evvel de kurallara uymayan eczane hakkında cezai müeyyide uygulandığını, kesinleşen müeyyidelere karşı açılan davanın tümden reddedilmesi gerektiğini, Kurumun yargılama giderleri ve vekalet ücretinden de sorumlu tutulmasının hatalı olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 09.05.1960 tarihli ve 21/9 ile 04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararları.

2. 2016 ve 2020 yılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokolün (5.3.10.) maddesi ile 2020 yılı Protokolünün (6.10.) ve (6.12.) maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 09.05.1960 tarihli ve 21/9 ile 04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararları.

2. 2016 ve 2020 yılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokolün (5.3.10.) maddesi ile 2020 yılı Protokolünün (6.10.) ve (6.12.) maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyize konu edilen Mahkeme kararının; uyulan bozma ilamında gösterildiği şekilde inceleme ve araştırma yapılarak, yine o ilamda belirtilen hukuki esaslar gereğince verildiği, bozma ilamının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan kısımlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine imkan bulunmadığı anlaşılmakla; taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince karar düzeltme yolu kalalı olmak üzere,

27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6120, Karar No: 2022/1583, Tarih: 15.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/6120 E.  ,  2022/1583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanığın cep telefonu satmadığını, cep telefonunun telefon dükkanına satışına dair belgedeki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi karşısında; sanıktan savcılık aşamasında alınan yazı ve imza örnekleri üzerinde ve satış belgesindeki yazı ile imzaların sanığın elinden çıkıp çıkmadığına ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırılmadan, suç tarihinde Erdemli’de olmadığını iddia eden sanığın cep telefonu numaralarının suç tarihinde baz istasyonlarını gösterir ayrıntılı HTS kayıtlarının temin edilerek sanığın cep telefonunun olay mahallinde sinyal verip, vermediği tespit edilmeden ve telefonu satın alan ...’a sanığın teşhis işlemi yaptırılmadan eksik araştırma ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2) Müştekinin aracın kapılarını kilitleyerek park ettiğini beyan etmesi ve aracın kilit aksamında zorlama olmadığının kabul edilmesi karşısında eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesi kapsamında kaldığı halde yazılı şekilde eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğunda hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.02.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12903, Karar No: 2013/15758, Tarih: 10.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/12903 E.  ,  2013/15758 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Et Entegre Tesisleri Akaryakıt Nak. İnş. Tur. Teks. San. ve Tic. AŞ. vek. Av. ... ile davalı ... Kitle Paz. Tic. A.Ş. vek. Av. ... aralarındaki alacak davası hakkında ... .... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 08.05.2012 gün ve 2012/272 E. - 2012/167 K. Sayılı hükmün davacı vekilince duruşmalı ve davalı vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dairemizin .../05/2013 tarih 2012/11073 E. 2013/9067 K. sayılı kararı ile heyetçe incelenmesine gerek görülen .../.../2008 tarihli "... Kitle Pazarlama Ticaret ve Gıda Sanayi A.Ş. Genel Satın Alma Şartları" başlıklı sözleşme fotokopisinin okunaklı ve onaylı bir örneğinin eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiş olup, davacı vekilinin .../08/2013 tarihli dilekçesi ekinde davalı şirketten temin ettiği sözleşme örneğini dosya kapsamına sunduğu, ancak taraflar arasında imzalanan sözleşmenin matbu bir sözleşme olması ve fotokopi çekilmek sureti ile çoğaltıldığından fazla okunaklı olmadığını bildirdiği ve .../08/2013 tarihli dilekçe ekinde dosya kapsamına sunulan sözleşmenin okunaklı olmadığı tespit edilmiştir. Heyetçe incelenmesine gerek görülen .../.../2008 tarihli "... Kitle Pazarlama Ticaret ve Gıda Sanayi A.Ş. Genel Satın Alma Şartları" başlıklı sözleşme aslının eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE ve bu gibi hususlarda gerekli dikkat ve özenin gösterilerek gecikmelere neden olunmamasına, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8586, Karar No: 2011/26467, Tarih: 05.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/8586 E.  ,  2011/26467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz, İİK'nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK'nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; "İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır." hükmü yer almaktadır. Anılan hükümde atıf yapılan HUMK'nun 308. ve devamı maddelerinde imza inkarı halinde mahkemece yapılacak usuli işlemler düzenlenmiş; 309. maddesinin 2.,3.,4. fıkralarında aynen; "Ehlihibre vasıtasıyla tahkikata karar verildiği takdirde medarı tatbik olacak yazı ve ehlihibrenin tahkikatı icra edeceği gün hakim tarafından tayin olunur. Mahkeme bu bapta ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir. Tatbika esas ittihaz olunabilecek evrak olmadığı veyahut olup da derecei kifayede bulunmadığı takdirde ehlihibre tarafından terkip olunacak ibarelerle münkir olan kimseye yazı yazdırılarak tatbikat icra olunur." düzenlemesi yer almıştır.

Görüldüğü üzere; inkar edenin atılış tarihi itibariyle, inkar edilen imzası ile yakın tarihte atılmış, uygulamaya elverişli imzalarının temin edilmesi gerekir. Uygulamaya elverişli (tatbike medar) belgeler, HUMK m. 309/3'te "ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tamir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir." seklinde tahdidi olarak sayılmıstır. Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı).

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine

en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise de borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Öte yandan, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 30.05.2001 gün 2001/12-436 E., 2001/467 K. ve 06.06.2001 tarih ve 2001/12-466 E., 2001/483 K. sayılı kararlarında da aynen benimsendiği gibi herhangi bir belgedeki imza veya yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bıir laboratuvar ortamında, optık aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.

Somut olayda tatbike esas alınan belgelerin yeterli olmadığı bir kısmının fotokopi olduğu alacaklı tarafın celbini talep ettiği tatbike esas belgelerin hiçbirinin celp edilmediği dolayısıyla bilirkişi incelemesinde de dikkate alınmadığı kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözönüne alındığında bilirkişi raporunun hükme esas alınabilecek nitelikte olmadığı görülmüştür (Hukuk Genel Kurulu'nun 07.10.2009 tarih ve 2009/12-38 esas, 2009/415 karar sayılı kararı).

Bu nedenlerle mahkemece anılan rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17340, Karar No: 2022/14157, Tarih: 29.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/17340 E.  ,  2022/14157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANKARA 36. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı TCK'nın 6545 sayılı Kanun ile değişik 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca 2014/168282 soruşturma numarası üzerinden 23/01/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, sanığın erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğinden bahisle 24/07/2015 tarihli iddianame ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiği,

23/01/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa 02/03/2015 tarihinde tebliğ edildiği ancak, soruşturma aşamasında sanığın müdafii eşliğinde savunmasının alınmış olduğu dikkate alınarak müdafiine tebliğe çıkarılması gerektiğinden, 23/01/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanık müdafiine usulüne uygun tebliğ edilip edilmediğine dair evrakın dosyada ve UYAP sisteminde denetime açık bir şekilde bulundurulmadığı,

23/01/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazı için dosyanın 18/05/2015 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının tebliği üzerine yükümlünün başvurmaması nedeniyle ikinci bir uyarı yapılmaksızın denetimli serbestlik dosyasının kapatıldığı, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması gerekirken kovuşturma şartı olan ısrar koşulu sağlanmadığı gibi kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanık müdafiine usulüne uygun şekilde tebliğ edilip edilmediğinin araştırılıp erteleme kararının kesinleşme tarihinin de belirlenmesi gerektiği, erteleme kararına ilişkin usulüne uygun tebliğin bulunmadığının anlaşılması halinde ise bu erteleme kararının kesinleşmemesi nedeniyle kovuşturma şartının bu sebeple de gerçekleşmemiş olacağının gözetilmediği anlaşılmakla,