muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/605, Karar No: 2024/2790, Tarih: 04.04.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında ticari işletmenin devrinden söz edilemeyeceği, somut olayda ... alt bayilerinin cari hesap borçlarının davalı şirket tarafından üstlenilmek istendiği, 1 yıllık dökümlerin talep edildiği, 23.11.2017 tarihli tutanakla listelerin tebliğ edildiği, her ne kadar davacı tarafça bu tutanak devir protokolü olarak yorumlanmakta ise de, listelerin devrinin konu edilmesi ve ayrıca şirketi temsil ve ilzama yetkili kişilerce imzalanmaması nedeniyle devir sözleşmesi olarak kabulünün mümkün görülmediği, listelerin tesliminden sonra şirketler arası yapılan yazışmalarla sabit olduğu üzere listeler üzerinde inceleme yapılarak alt bayi alacak ve borçlarının tespit edildiği, ödeme şeklinin her iki şirketçe kabul edildiği ve yapılan ödemelerin ödeme planına uygun olduğu, alacaklı davacı şirketçe listenin çekince koymadan kabul edildiği, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 196 ncı maddesi uyarınca borcun nakli gereği ifa edildiği, 365 bayinin tümünün cari hesap borçlarının üstlenildiğine dair dosyada somut delil bulunmayıp davacı vekilinin bu hususa yönelik istinaf sebebinin yerinde olmadığı, her ne kadar ... İletişim Hizmetleri A.Ş.'ye müzekkere yazılarak 23.11.2017 tarihi itibariyle alt bayilerden olan cari hesap toplamının celp edilmesi gerekirken Mahkemenin eksik inceleme yaptığı beyan edilmiş ise de bu tarih itibari ile sadece incelenecek listeler tebliğ edildiğinden ve tüm bayilerin cari hesap borçları üstlenilmediğinden bu yöne ilişkin istinaf sebebin,n de yerinde görülmediği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itiraz sebeplerini tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, sözleşmeye dayalı alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1635, Karar No: 2025/1004, Tarih: 20.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1635 E.  ,  2025/1004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/69 E., 2024/355 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 27. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/6 E., 2022/383 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin Hasbahçem eczanesinin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, ilaç teminine ilişkin sözleşme imzalamak için başvuruda bulunduğu, davalı Kurum tarafından gönderilen 17.12.2021 tarihli yazıyla talebin reddedildiğinin bildirildiğini, gerekçe olarak müvekkili hakkında terör örgütüne üye olmak suçundan dolayı açılmış ceza davası bulunduğunun ve daha önce Muş İli, ... İlçesinde sahibi bulunduğu ... eczanesi ile Kurum arasındaki sözleşmenin feshedilmesi işlemine karşı Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesinde açtıkları davanın reddine karar verilmesinin gösterildiğini, müvekkili hakkında açılan ceza davası sonucunda Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesince mahkumiyet kararı verilmiş ise de, kararı istinaf etmeleri üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince kesin olmak üzere beraatine karar verildiğini, ayrıca Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesinde açtıkları davanın fesih işleminin iptali istemine ilişkin olup işbu davadaki talebin ise farklı olduğunu, davalı Kurumun ifa ettiği hizmet dikkate alındığında tekel konumunda olup başvurunun reddedilmesinin uluslararası sözleşmelere, Anayasa ile güvence altına alınmış sözleşme yapma hakkına ve eşitlik ilkesine aykırı olduğunu ileri sürerek; sözleşme yapılması talebinin reddine ilişkin 17.12.2021 tarihli işlemin hukuka aykırı olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; davacı tarafça daha önce Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/550 E. sayılı dosyasıyla sahibi olduğu .... Eczanesi ile sözleşme imzalanması için müvekkili Kuruma yapılan başvurunun haksız ve gerekçesiz olarak reddedildiği ileri sürülerek, işlemin hukuka aykırı olduğunun tespiti istemiyle dava açıldığını, Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı tarafça istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 17.11.2021 tarihli kararıyla başvurunun esastan reddine karar verildiğini, kararın davacı tarafından temyiz edildiğini, bahsi geçen dava ile eldeki davanın konusunun aynı olması nedeniyle derdestlik itirazlarının bulunduğu, ayrıca Eczane Protokolünün (5.1.) maddesinde; "Taraflar bir ay önceden yazılı bildirimde bulunmak şartıyla sözleşmeyi her zaman feshedebilir." düzenlemesinin bulunduğunu, buna göre sözleşmenin bir ay önceden bildirimde bulunmak koşuluyla her zaman feshedilebileceğini, Türk Borçlar Kanunu'nun sözleşme ile ilgili maddeleri değerlendirildiğinde tarafların karşılıklı serbest iradeleriyle hazırladıkları sözleşme hükümlerinin tarafları bağlayacağını, bu kapsamda Kurum işlemlerinin mevzuata uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2020 yılı Protokolünün (7.1.) maddesinin; “Kurumla eczane arasında bu protokol esaslarına göre her yılın Ekim ayında sözleşme yenilenir. Kurum ile TEB arasında yapılacak ek protokol veya protokollerle düzenleme yapılması halinde, sözleşmeli eczacı bu düzenlemelere uymakla yükümlüdür. Kurum, Protokol hükümlerini kabul eden ve başvuru formunu getiren eczacı ile (feshi gerektirecek hususlar nedeniyle sözleşmeleri feshedilenlerin fesih süreleri boyunca ve muvazaalı olarak açıldığı kanıtlanan eczaneler hariç) sözleşme yapar.” hükmünü içerdiği, anılan Protokol hükmü ile davalı Kuruma, sözleşme yapmak isteyen ve belirlenen şartlara uyan eczacılarla mutlak ve takdir hakkına dayalı olmaksızın sözleşme yapma zorunluluğu getirilmesine karşın, diğer tarafı olan eczacılara bu sözleşmeye taraf olmak ve başvuru yapıp yapmamak hususunda takdir hakkı tanındığı, davacı eczacı hakkında terör örgütüne üye olmak suçundan açılan ceza davası sonucunda, Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.10.2018 tarihli kararıyla mahkumiyetine karar verilmiş ise de, kararın istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 24.10.2019 tarihli kararıyla, sanığın cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, dolayısıyla yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraatine karar verildiği ve kararın 11.11.2019 tarihinde kesinleştiği, davalı Kurumun davacı ile sözleşme yapmamaya yönelik işleminin hukuksal niteliği itibariyle bir sözleşme ilişkisinin kurulması aşamasında yaratılmış bir muaraza (sataşma) olup davadaki istemin de bu muarazanın önlenmesine ilişkin olduğu, davalı Kurumun Protokolün (5.1.) maddesine dayanarak sözleşme yapmamasına gerekçe olarak gösterdiği tarafların bir ay öncesinden bildirimde bulunmak şartıyla sözleşmeyi feshetme hakkının, ilgili mevzuat hükümleri ve protokol kapsamında sözleşmenin yapılmamasını gerektiren bir durum olmadığı, bu suretle davalının sözleşme yapmama yönündeki davranışının haklı ve hukuka uygun olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle; davanın kabulüne, davalı Kurum tarafından sözleşme yapılmaması yönündeki işlemin hukuka uygun olmadığının tespiti ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı eczacı hakkında Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet kararının davacı tarafça istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 24.10.2019 tarihli kararıyla kaldırılarak beraat kararı verildiği ve kararın 11.11.2019 tarihinde kesinleştiği, öte yandan Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 04.06.2021 tarihli ve 2020/550 E. 2021/337 K. sayılı dosyasındaki dava dilekçesi ile talep sonucunun, eldeki davanın dava dilekçesi ve talep sonucundan farklı olduğu, bu itibarla İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, başvurunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; müvekkili Kurum tarafından 2020 yılı Protokolünün (5.1.) maddesine dayalı olarak sözleşmenin feshedildiğini, bu maddede herhangi bir fiil/eylem tespiti bulunmadığını, tarafların sözleşmeyi tek taraflı olarak feshetme hakkına ilişkin olup bunun sözleşmesel bir hak olduğunu, uyuşmazlığın sözleşme serbestisi ve sözleşmeye bağlılık ilkeleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiğini, müvekkilinin protokol ve mevzuat hükümlerini uygulayarak bu doğrultuda işlem tesis ettiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2020 yılı Protokolünün (7.1.) ve (6.3.) maddeleri uyarınca davalı Kurumun davacı ile sözleşme yapması gerekip gerekmediğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2020 yılı Protokolünün (7.1.) ve (6.3.) maddeleri uyarınca davalı Kurumun davacı ile sözleşme yapması gerekip gerekmediğine ilişkindir.

Davacı eczacı tarafından Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/550 E. sayılı dosyasıyla açılan davada, davalı Kurumca taraflar arasındaki ilaç teminine ilişkin sözleşmenin 16.01.2017 tarihi itibariyle feshine karar verildiği, ancak feshin gerekçesiz ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek fesih işleminin iptalinin talep edildiği, Mahkemenin 04.06.2021 tarihli ve 2021/337 K. sayılı kararı ile davalı Kurumca taraflar arasında imzalanan Protokolün (5.1.) maddesi uyarınca bir ay önceden bildirim yapılmak suretiyle sözleşmenin feshedildiği, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun sözleşmeyle ilgili hükümleri uyarınca, tarafların karşılıklı serbest iradeleriyle hazırlanan sözleşme hükümlerinin tarafları bağlayacağı ve feshin iptalini gerektiren bir neden bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, davacının istinaf istemi üzerine başvurunun esastan reddine dair verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının ise, yine davacı tarafça temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 27.04.2022 tarihli ve 2022/982 E. 2022/4204 K. sayılı ilamıyla onanmasına karar verilerek hükmün bu tarihte kesinleştiği, eldeki davada ise davacının, davalı Kurumun yeniden sözleşme yapmama yönündeki davranışının haksız ve hukuka aykırı olduğunun tespiti ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesini talep ettiği; buna göre, eldeki davanın konusu ile Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen davanın konusunun birbirinden farklı olduğu anlaşılmıştır.

Yapılan bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; davalı Kurumun 2020 yılı Protokolünün yukarıda açıklanan (7.1.) maddesi uyarınca Protokol hükümlerini kabul ederek başvuru formunu getiren davacı eczacı ile sözleşme yapmaktan kaçınamayacağı yönünde verilen kararın, Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına uygun olduğu anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3595, Karar No: 2011/4194, Tarih: 01.06.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/3595 E.  ,  2011/4194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; sanığın evinin arka tarafında, ana yola yakın ve patika yola bitişik durumda açık arazide yer alan; kapısı, penceresi, duvarı ve çatısı olmayan; üstü açık, etrafı sadece çalılarla çevrilmiş; herkes tarafından kolaylıkla girilmesi olanaklı ot ve saman yığını içerisinde ele geçen dava konusu kalashnikov tüfeğin, aşamalarda değişmeyen savunmanın aksine sanığa ait olduğuna ilişkin kuşkudan öte, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilerek sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken varsayıma dayalı yetersiz gerekçelerle yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 01.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4858, Karar No: 2010/8383, Tarih: 23.12.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/4858 E.  ,  2010/8383 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ı kasten öldürmekten, ... ile ...'ı da kasten yaralamaktan sanık ..., işbu adam öldürme suçuna yardımdan sanık ..., yaralama suçuna yardımdan adı geçen sanık ... ile diğer sanık ...'nın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, işbu suçlara yardımdan sanık ..., adam öldürme suçuna yardımdan ve ...'ı yaralamaya yardımdan adı geçen sanıklar ... ile ...'nın ayrı ayrı beraatlerine, sanık ... hakkında CMK.nun 223/8.maddesi gereğince şikayetten vazgeçme nedeni ile kamu davasının düşürülmesine ilişkin (TEKİRDAĞ) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16/12/2009 ... ve 99/275 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanık ... müdafii ve müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanık müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanığın duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Katılan ...’in kendisini vekil ile temsil ettirmesine rağmen karar başlığında avukatının isminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanması mümkün eksiklik olarak değerlendirilmiştir.

2) Sanık ... hakkında katılan ...’i yaralama, sanık ... hakkında maktule yönelik yaralama ve katılan ...’i yaralama suçlarından verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na dair karar, 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup, katılanlar vekilinin itirazı üzerine Tekirdağ 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.02.2010 tarihli kararı ile verilen itirazın reddine dair karar CMK'nun 271/4. maddesine göre kesin nitelikte olup temyiz yasa yoluna bağlı bulunmadığından, sanıklar ... ve ... hakkında yukarıda belirtilen suçlar yönünden kurulan hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.

3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın maktul ...’i öldürme suçu ile katılanlar ... ve ...’e yönelik eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde insan öldürme suçunun niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, sanık ... hakkında maktulü öldürmeye yardım, katılanlar ... ve ...’i öldürmeye teşebbüse yardım, sanık ... hakkında maktulü öldürmeye yardım, katılan ...’i öldürmeye teşebbüse yardım, sanık ... hakkında katılan ...’i öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, yasal savunmaya, haksız tahrikin derecesine, katılanlar vekilinin sanıklar ..., ... ve ...’in müsnet suçlardan cezalandırılmaları gerektiğine, haksız tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A ) Sanık ... hakkında maktul ...’i öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında maktulü öldürmeye yardım, katılanlar ... ve ...’i öldürmeye teşebbüse yardım, sanık ... hakkında maktulü öldürmeye yardım, katılan ...’i öldürmeye teşebbüse yardım, sanık ... hakkında katılan ...’i öldürmeye teşebbüse yardım suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B ) Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...’i yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet ile sanık ... hakkında mağdur ...’i yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelemesinde;

a) Kavga sırasında sanık ...’ın elverişli silah olan bıçakla ... gözeterek, katılan ...’i ... bölgesi olan batın epigastrik ve sol lateral ile göğüs bölgesinden toplam 5 bıçak darbesi ile ikisi batına nafiz olacak ve midede yaralanma sonucu ... tehlike geçirecek şekilde, katılan ...’i batın sol lateral bölgesinden, batın alt kadran bölgesinde yüzeysel olmak üzere toplam 3 bıçak darbesi ile en az biri batına nafiz olacak ve barsaklarda yaralanma sonucu ... tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda; sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu düşünülmeksizin her iki katılana yönelik eylemi nedeniyle suç vasfında hataya

düşülerek yaralama suçundan hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

düşülerek yaralama suçundan hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

b) Katılan sanık ...’in ifadesinde evinin önünden kürek sapı gibi bir sopa aldığını belirtmesi ve bu sopa ile mağdur ...’i darp ettiğinin anlaşılması karşısında dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 12.02.2008 tarih 2008/3-25/22 sayılı kararı uyarınca, suçta kullanılan sopa ele geçirilmemiş veya zapt edilmemiş ise de, sanığın yaptığı tarif itibari ile de saldırıda kullanılmaya ve yaralama suçu yönünden elverişli bir özelliğe sahip olduğu anlaşıldığından, silah olarak nitelendirilerek, sanık hakkında TCK.nun 86/2, 3-e maddesi gereğince sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, sopa silah olarak kabul edilmeyerek suçun TCK.nun 86/2.maddesi kapsamında kaldığından bahisle şikayetten vazgeçme nedeniyle DÜŞME kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılanlar vekili ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 23/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6113, Karar No: 2009/8224, Tarih: 13.07.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/6113 E.  ,  2009/8224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TARSUS 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/03/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, çekişme  konusu 7 parsel  sayılı  taşınmazda  davalılardan  E...ile birlikte paydaş  olduklarını, taşınmazın  tamamının davalılar  tarafından  kullanıldığını ileri  sürerek, elatmanın  önlenmesi ve ecrimisil  isteğinde  bulunmuşlardır.

Davalılardan Asaf, taşınmazı  davalılardan  haricen  satın aldığını, iyiniyetle  taşınmazı  kullandığını, ecrimisil  istenemeyeceğini bildirip, diğer davalı ile birlikte  davanın  reddini  savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen  kabulüne  karar verilmiştir.

Karar, davalılardan A... K... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı  taşınmaza  elatmanın önlenmesi, ecrimisil,kullanım  şeklinin  belirlenmesi  isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen  kabulüne  karar  verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa  kararda  yer olmadığı halde  gerekçeli  kararda  3. ve 4. bentler ilave edilerek, davacıların  tüm  davalılara  karşı  açtıkları  taşınmazın  kullanım  şeklinin  belirlenmesine  ilişkin  taleplerinin ve davalı Elif Kurt'a  yönelik davaların  reddi  şeklinde  kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,  alınan peşin harcın temyiz edene  geri verilmesine, 13.7.2009