muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16197, Karar No: 2014/2955, Tarih: 04.03.2014

Somut olayda, davacı İdare tarafından 17.6.2010 tarihli üst yazı ile gönderilen evraklardan davalı borçlu hakkında vergi denetmeni Mehmet Asarkaya tarafından düzenlenen 19.9.2007 tarihli rapora istinaden 22.5.2002 tarihinden itibaren mükellefiyet tesis edildiği, mükellefin 2002 ve takip eden dönemlerde düzenlemiş olduğu faturaların komisyon karşılığı düzenlenmiş sahte faturalar olduğu tespit edildiği, sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleme ihtimalinin bulunması nedeniyle 213 Sayılı V.U.K.'nun 160.maddesine istinaden 31.12.2008 tarihi itibarıyla mükellefiyetine son verildiğinin belirtildiği ve yazı ekinde vergi denetmeninin 19.9.2007 tarihli raporu, yoklama fişi ve borçluya ait iki adet sicil formunun gönderildiği, 4.8.2011 tarihli üst yazı ile gönderilen evraklarda ise davalı borçlu hakkında 16.10.2007 ve 13.11.2009 tarihlerinde düzenlenen haciz bildirileri ile Tapu Sicil Müdürlüğü, Trafik Tescil ve Denetleme Şube Müdürlüğü, Ziraat Bankası Kozlu ve Kilimli şubesi, Türkiye Halk Bankası AŞ, Vakıfbank AŞ., Denizbank AŞ., Akbank AŞ., Garanti Bankası AŞ., Şekerbank AŞ, Yapı ve Kredi Bankası AŞ., Oyakbank AŞ.İş Bankası AŞ. Zonguldak şubelerine yazı yazıldığı bunun dışında borçlu hakkında düzenlenmiş takip yaprağı ödeme emri tebliği belgelerinin ibraz edilmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda Mahkemece, davacı idareden davalı borçlu hakkında yapılan takibe ilişkin olarak takip yaprakları ile ödeme emri tebliğ belgeleri ve davalı borçlu temyiz dilekçesinde Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/306 Esas 2010/108 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme suçundan beraat ettiğini ve kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğini belirttiğinden ilgili dosya da istenerek borçlu hakkındaki takibin kesinleşip kesinleşmediği, takip kesinleşmiş ise borcun hangi döneme ait olduğu, 24.3.2009 tasarruf tarihine kadar olan davacı idarenin alacak tutarı ,davalı borçlu 6111 sayılı Kanundan yararlandığını belirtiğinden davacı idareden borçlunun 6111 Sayılı Yasadan yararlanıp yararlanmadığı, yararlanmış ise tecil evrakları ve ödeme belgeleri de istenerek tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

Kabule göre de; 1136 Sayılı Avukatlık Kanunun 168.maddesinde değişiklik yapan 5904 Sayılı yasanın 35.maddesi “6183 sayılı Yasanın uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir” hükmünü içerdiğinden davacı yararına maktu vekalet ücreti takdiri gerekirken nispi vekalet ücreti takdiri de doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda belirtilen nedenlerle davalı S.. T..'in temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı S.. T..'e geri verilmesine 4.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8911, Karar No: 2014/11660, Tarih: 29.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/8911 E.  ,  2014/11660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11927, Karar No: 2013/14337, Tarih: 31.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11927 E.  ,  2013/14337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak hakkının mahkemece tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin bir önceki geri çevirme kararında bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan, incir (Bursa Siyahı) ve erik (Japon Eriği) ağacının dekara kaç adet dikilebileceği, incir (Bursa Siyahı) ve eriğin (Japon Eriği) 2010 yılı itibarıyla ayrı ayrı dekara ortalama verimi, kg başına toptan satış fiyatı ve dekara ayrıntılı üretim giderlerinin, ayrıca 7-8 yaş erik ve incir ağaçlarının yaş ve cinsine göre ağaç başına rayiç değerlerinin, Çine İlçe ve Aydın İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulması istenilmiş olduğu halde, geri çevirme kararının eksik olarak yerine getirildiği anlaşılmış olup, bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan, incir (Bursa Siyahı) ve erik (Japon Eriği) ağacının dekara kaç adet dikilebileceği, incir (Bursa Siyahı) ve eriğin (Japon Eriği) 2010 yılı itibarıyla ayrı ayrı dekara ortalama verimi, kg başına toptan satış fiyatı ve dekara ayrıntılı üretim giderlerinin, ayrıca 7-8 yaş erik ve incir ağaçlarının yaş ve cinsine göre ağaç başına rayiç değerlerinin, Çine İlçe ve Aydın İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesi ile birlikte temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/887, Karar No: 2021/2736, Tarih: 15.06.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/887 E.  ,  2021/2736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki şikayetçi Mehmet Hanifi Çağın vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet, haciz sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Şikayete konu sıra cetvelinde, müdahil Mehmet Hanifi Çağın'a pay ayrılmamış ve sıra cetveli kendisine tebliğ edilmemiştir, adı geçen, eldeki dosyada müdahale talebinde bulunarak, şikayetçi Ziraat Bankası'nın şikayet nedenlerinden farklı bir nedenle, cetvelin kendisi lehine iptalini istemiştir. Sıra cetvelinin iptali istemi bir şikayettir. Şikayet, Hukuk Muhakemeleri Kanunu anlamında bir dava olmayıp, takip hukukuna özgü bir kanun yoludur. Bu nedenle HMK'nun 65.maddesinde düzenlenen asli müdahale yolu ile şikayetçi yanında şikayete müdahil olunamaz. (23. HD 22.01.2016 T. ve 2015/6239 E., 2016/316 K. sayılı ilamı) Adı geçen müdahilin, söz konusu sıra cetveline karşı, ayrı bir dosyada şikayet yoluna başvurma hakkı saklıdır.

Bölge adliye mahkemesince, Mehmet Hanifi Çağın'ın asli müdahale davasının açıklanan nedenlerle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ise de sonucu itibariyle doğru olan kararın HMK'nın 370/4 maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin 21.03.2019 tarih ve 2019/421 E., 592 K. sayılı kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz eden Mehmet Hanifi Çağın' 'dan alınmasına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi 11. hukuk dairesine gönderilmesine, 15.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8572, Karar No: 2015/5304, Tarih: 08.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8572 E.  ,  2015/5304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/400032

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2011/120 (E) ve 2013/344 (K)

SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının 23.12.2010 günlü iddianamesi ile sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla sanıklar hakkında açılan kamu davasında, eylemin 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinde düzenlenen sahte belge düzenlemek suçunu oluşturduğu gözetilerek aynı Kanun'un 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa alındıktan sonra yargılamaya devamla karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık S.. V.. yararına, 1412 sayılı CMUK'nın 324/1, 327/2 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddeleri uyarınca vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekili ve sanık S.. V.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak hükmün BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9851, Karar No: 2010/35, Tarih: 18.01.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/9851 E.  ,  2010/35 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, 1951 yılı Kasım ayına ait prim bordrosunda sigorta sicil numaranız olarak işlenmiş 3 günlük çalışmanın murisine ait olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, 1951 yılı Kasım ayına ait prim bordrosunda sigorta sicil numarasız olarak “...” adına gözüken 3 günlük çalışmanın murisi ...'a ait olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkemece, davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiştir.

İşveren, bir ay içinde çalıştırdığı sigortalının prime esas kazançlar toplamını, prim gün sayıları ile sigorta primlerini gösterir belgelerini yasada belirtilen sürede Kuruma vermekle yükümlüdür. İşverenin bu yükümlülüğü yerine getirmemiş olması ile Kurumun çalışan sigortalıyı fiilen ya da kayden saptamamış olması hallerinde ise sigortalıya, hizmetlerini, alacağı ilam ile tespit ettirme ve bu suretle sigortalılık olanaklarından yararlanma hakkı yasaca tanınmıştır.

Sosyal Güvenlik Kurumu'na bildirimsiz geçen çalışmaların tesbitine ilişkin dava koşulları 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 79/10. maddesinde belirtilmiştir. Bunlar, 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı sayılma, yönetmelikte tespit edilen belgelerinin Kuruma verilmemiş ya da çalışmaların Kurumca saptanamamış olması ile anılan davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmış olması şeklinde sıralanabilir. Bir diğer anlatımla, sigortalı, hak düşürücü sürenin işlemeye başladığı hizmetin geçtiği yılın sonundan itibaren beş yıl dolmadan bildirimsiz kalmış çalışmalarının tesbitini isteyebilecektir.

Kuruma bildirilen, ancak çeşitli nedenlerle farklı kişi adına ya da hatalı kimlik bilgileri ile kayda geçmiş, bu nedenle de, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nde öngörülen bilgileri tam ve doğru yansıtmayan kayıtların gerçeğe uygun hale getirilmesi ise çoğu zaman, uygulamada “aidiyet davaları” olarak adlandırılan, Kuruma bildirilerek primleri ödenmiş çalışmaların kime ait olduğunun -gerçek sigortalısının- belirlenmesine ilişkin tespit davaları ile sağlanır. Bu davalarda, yanlış olduğu iddia edilen kaydın, iddia sahibine aidiyeti ve giderek düzeltilmesi amaçlanmaktadır.

Hak düşürücü süre, Anayasa’nın 60. maddesi ile güvenceye kavuşturulan “sosyal güvenlik hakkı”na ilişkin hak arama özgürlüğünün çeşitli düşüncelerle sınırlandırılması anlamını taşımaktadır. Dikkate alınması gereken yön, demokratik toplumlarda, istisnai nitelikte olması gereken hak arama özgürlüğünün önündeki yasal engellerin, yasa koyucunun amaçlamadığı şekilde, diğer alanlara yayılmasının, sosyal hukuk devleti ve adalet ilkeleriyle bağdaşmayacağıdır. Belirtilen nedenlerle, bildirimsiz kalan hizmetlerin tesbiti yönünden öngörülen hak düşürücü sürenin, bir yönüyle Kurum kayıtlarının düzeltilmesini de amaçlayan aidiyet davalarına kıyas ya da yorum yoluyla uygulanması mümkün değildir. Anılan maddede yer verilen hak düşürücü süre, sadece fıkrada tanımlanan nitelikte, bildirimsiz geçen çalışmaların tesbitine ilişkin davalar yönünden uygulanma olanağına sahiptir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 19.09.2007 gün E:2007/21-600, K:2007/604 sayılı kararı).

Somut olayda, istek çalışıldığı ve primi ödendiği Kurum kayıtları ile sabit olan çalışmaların aidiyetine yönelik olup, bu tür davalarda 5 yıllık hak düşürücü sürenin uygulanma yeri yoktur. Bu nedenle, işin esasına girilip gerekli inceleme yapılmalıdır. Bu tür davalarda gösterilmesi gereken özen gereğince sağlıklı bir sonuca ulaşmak için, öncelikle gerek Sosyal Güvenlik Kurumu ve gerekse işverenler nezdinde bulunan davacının murisinin imzası ile fotoğrafını içeren işe giriş bildirgeleri yanında ücret tediye bordroları gibi belgeler celbedilip, imzanın ve fotoğrafın davacının murisine ait olup olmadığının belirlenmesi açısından Güzel Sanatlar Akademisi'nden seçilecek bilirkişi heyeti ya da Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesi vasıtası ile benzerlik incelemesi yaptırılmalı, davacının murisini tanıması gereken müdür, şef, ustabaşı ve bordro kayıtlarına geçmiş arkadaşları tanık sıfatıyla dinlenmeli, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7056, Karar No: 2010/8042, Tarih: 08.07.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/7056 E.  ,  2010/8042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 14.12.2008 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı vekili, davacının davasını ispatlamasını isteyerek takdiri mahkemeye bırakmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kaydında düzeltme istenen taşınmaz tapu sicilinde ... Köyü 176 parsel numarası ile kayıtlıdır. Dava kayıt maliklerinden "ölü ... mirasçıları" biçiminde isimlendirilen kişinin mirasçıları tarafından açılmıştır. İstemlerinden ilki; adı geçen ...'in baba adının "Durmuş" olarak düzeltilmesine, ikincisi ise; bu kayıt malikinin yasal mirasçıların Tarsus 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/954 - 1048 sayılı veraset ilamında adı geçen kişiler olduğunun tespiti ve tashihine ilişkindir. Nüfus idaresinden getirtilen kayda göre davacının murisi olan ve ismine baba adı ilavesi istenen tapu paydaşı ölü ... 01.07.1895 doğumlu olduğu, 1942 tarihinde öldüğü ve soyadı olmadığı anlaşılmaktadır. Kayda göre baba adı "Durmuş"dur. Tanık anlatımları da bu bilgileri doğruladığına göre istemin bu yöne ilişkin davanın kabulüne karar vermek gerekecektir. Bu istemin dışındaki talep ise tapu kaydında bir işlem yapılmasını gerektirecek nitelikte olmayıp bir tespit hükmünün konusu olan hususlardan bulunduğundan tespit hükmünün dışında bir tashih kararını verilmesini gerektirmez. Kurulan hükmün infaza ilişkin hüküm bölümü infazı kolaylaştırır olmadığı gibi, baba adının ilavesine ilişkin bölümüde içermemektedir.

Yukarıda açıklanan biçimde kayıt malikine baba adı ilave edilmek ve bununla yetinilmek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 08.07.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10431, Karar No: 2013/6657, Tarih: 07.05.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/10431 E.  ,  2013/6657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katılma alacağı ve katkı payı alacağı

... ile ... aralarındaki katılma alacağı ve katkı payı alacağı davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ... 1.Aile Mahkemesi'nden verilen 13.06.2012 gün ve 604/867 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkili ile davalının 1988 yılında evlendiklerini, ... 3. Aile Mahkemesi'nin 2007/197 Esasında kayıtlı davalı ...'ın ... aleyhine açmış olduğu boşanma davasının TMK'nun 166/3. maddesi uyarınca kabulle neticelendiği ve 12.12.2008 tarihinde kesinleştiğini, evlilik birliği devam ederken satın alınan ... plakalı araç ile ... Sokakta bulunan marketin açılışında ve binaların yapımı sırasında ziynet eşyalarını vererek katkıda bulunduğunu, ayrıca, evden ayrılırken müşterek hanede kalan buzdolabı, çamaşır makinesi, televizyon, bulaşık makinesi ve küçük ev aletlerinin verilmediğini, öncelikle bu eşyaların aynen teslimini, bu mümkün olmadığı taktirde fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere; şimdilik, 1000 TL'nin tahsiline, araç, daireler, market ve market işletmesi için fazlaya ilişkin haklar saklı kalarak 10.000 TL'nin davalıdan tahsiline, dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yanların ... 3. Aile Mahkemesi'nin 2007/197-330 Esas ve Karar sayılı kesinleşen ilamı ile TMK'nun 163/3 maddesi gereğince boşanmalarına karar verildiğini, kararın eki protokol bulunduğundan öncelikle kesin hüküm nedeniyle davanın reddine, ayrıca davacının herhangi bir katkısı olmadığından davanın tümüyle reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece,14.02.2011 tarih 2009/521 Esas-2011/160 Karar sayılı kısa kararda “54.300 TL katılma alacağının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, davacı tarafın bu konudaki fazlaya dair talebinin reddine, davacı vekili, 19.11.2009 havale tarihli dilekçesiyle ev eşyalarına yönelik taleplerinden feragat ettiğinden, ev eşyalarına yönelik davanın vaki feragat nedeniyle reddine” karar verilmiştir. Gerekçeli kararda ise; “... İlçesi, Tadlar-Derebaşı 38 parsel numaralı tarla

niteliğindeki gayrimenkule ilişkin 42.000 TL katkı payı alacağının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının ... plakalı 2005 model kamyonete ilişkin 12.300 TL katılma alacağının karar tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ...Mahallesi, 31741 ada 6 nolu parseldeki binanın 6 ve 10 numaralı bağımsız bölümleri, davalının kişisel malı olmakla ve davacının bu yerlerde katılma alacağı ile değer artış payı mevcut

olmadığından bu taşınmazlara yönelik katılma alacağı talep ve davasının reddine, davacının, davalının işlettiği ve davalının kişisel malı olarak kabul edilmesi gereken markete yönelik katılma alacağı talebinin reddine, davacı vekilinin 19.11.2009 tarihli dilekçesiyle ev eşyalarıyla ilgili talep ve davasından feragat ettiğinden, ev eşyalarına yönelik talep ve davalarının vaki feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Anılan kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine, Daire'ce 15.03.2012 tarih 2011/2685-2012/1787 Esas-Karar sayılı ilam ile karar, “…Görüldüğü üzere, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki bu uyumsuzluk mahkemelere olan inancı sarsacaktır. Hükümlerin korunmasında esas olan kısa karardır. Gerekçeli kararın kısa karara uygun olması gerekir. Bu konuya ilişkin 10.04.1992 gün 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında; 1- Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedenidir. 2- Yerel mahkeme, bozmadan sonra önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla hakimin vicdani kanaatine göre karar verilebileceğine ilişkindir. Hüküm bu nedenle kanuna ve değinilen İçtihadı Birleştirme kararına aykırı olarak tesis edilmiştir. Davalı vekilinin, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Yasanın HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA” gerekçesiyle bozulmuştur.