muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11204, Karar No: 2022/11118, Tarih: 02.11.2022

5) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

6) Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca 'kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma' suçuna ilişkin ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olduğu, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile yapılan değişiklikle ceza miktarının "iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası" olarak düzenlendiği, TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca lehe olan kanunun suç tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191/1. maddesi olduğu gözetilmeden, ceza miktarı itibari ile sanık aleyhine olan 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/1. maddesi uygulanmak suretiyle temel cezanın "iki yıl hapis cezası" olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 02/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19389, Karar No: 2016/9679, Tarih: 11.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19389 E.  ,  2016/9679 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2014/47-2015/53

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan raporlar, hüküm kurmaya elverili değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu taşınmazların, yüzölçümü, üzerindeki ağaçların yaş, cins ve kapladığı alan nazara alındığında, kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde oldukları anlaşıldığından, taşınmazlara net meyve gelirine göre değer biçilmesi gerekirken, arazi olarak değer biçen rapor esas alınarak karar verilmesi,

2)Dava konusu 133 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan 532,71 m²'sinde, taşınmazın niteliği, yüzölçümü geometrik duruma nazara alındığında, değer azalışı olacağı gözetilmeden, düşük bedel tespiti,

3)4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kanunun 10.maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirme; aynı Kanunun 15.maddesi uyarınca dava tarihi itibariyle yapılır.

Bu nedenle; dava konusu taşınmazlara değerlendirme tarihi olan 2014 yılı resmi verileri getirtilerek, bu veriler esas alınıp değer biçilmesi gerektiği halde, raporda 2014 verilerine göre değer biçildiği belirtilmiş ise de; 2013 yılı resmi verileri esas alınmak suretiyle değer biçilmesi,

4)Kabule göre de;

a)Taze fasulye veriminin gerekçesi gösterilmeden, resmi verilerden fazla alınması suretiyle fazla bedel tespiti,

b)Üretim giderleri içinde sermaye faizi, genel idare giderleri, tarla kirası da eklenmek suretiyle az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16188, Karar No: 2014/12009, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16188 E.  ,  2014/12009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2011/606-2013/267

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kuruma yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1221, Karar No: 2012/19779, Tarih: 07.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/1221 E.  ,  2012/19779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/07/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra takibinin dayanağı olan bonodaki  imzaya itiraz edildiği ve Jandarma Bölge Kriminal Laboratuvar Amirliği'nin 25.05.2011 tarihli raporunda (itiraz konusu imzanın borçlu )'nın  eli ürünü olduğunun tespit edildiği  anlaşılmaktadır.

İİK'nun 170/3. maddesi gereğince icra mahkemesi İİK'nun 68/a-4. maddesine göre yapacağı inceleme sonucunda inkar edilen imzanın borçluya ait olduğunu tespit eder ise ve itiraz ile birlikte takip ikinci fıkraya göre durdurulmuşsa, borçlu  sözü edilen senede dayanan takip konusu alcağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve takip konusu alacağın  yüzde onu oranında para cazasına mahkum edilir ve itiraz reddine karar verir. Somut olayda, bilirkişi raporunda  itiraza konu bonodaki  keşideci  imzasının borçlu  nın  eli ürünü olduğu  iddiası alcaklı tarafından  ispat edilmiş bulunmaktadır.

O halde mahkemece , yukarıda açıklanan raporun içeriğine göre imzaya itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi  isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17988, Karar No: 2012/3763, Tarih: 05.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/17988 E.  ,  2012/3763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında mevcut ... lehine irtifak hakkının, taşınmazın değerine olan olumsuz etkisinin neden olacağı değer düşüklüğü zemin değerinden indirilerek davaya konu teşkil eden irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hatlarının güzergahları dikkate alınarak irtifak nakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranları taşınmazdaki

380 KV ... ENH için % 1'ini

380 KV ... M.E-Habibler İstanbul ENH için % 1'ini

Geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13722, Karar No: 2024/441, Tarih: 01.02.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/13722 E.  ,  2024/441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 1976/146 E., 1983/77 K.

KARAR : Davanın reddine, birleşen davanın kabulüne

Taraflar arasındaki kadastro komisyonundan aktarılan tespite itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar; dosya davacıları, birleşen dosyaların bir kısım davalıları tarafından temyiz edilmiş, yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay 7. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın reddine birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı asıl dosya yönünden davacılar tarafından, birleşen dosyalar yönünden bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro çalışmaları sırasında, Ankara ili Çubuk ilçesi ... Köyü 359 parsel sayılı taşınmaz 202.400 m2 yüzölçümü ile mera vasfı ile Köy Tüzel Kişiliği adına, 360 parsel sayılı 227.800 m2 yüzölçümü ile 363 parsel sayılı taşınmaz 9.200 m2 yüzölçümü ile ırsen intikal, kazandırıcı zamanaşımı ile zilyetlik ve taksim sebeplerine dayalı olarak bir kısım İsmail Ağa mirasçıları adına 1952 yılında tespit edilmiştir.

1953/2375 Esas sayılı asıl dosyada 359 parsele ilişkin kadastro tespitine davacılar ... ve ... 1288 tarihli Mart 88 numaralı tapu kaydı ve 1938 tarihli 3338 numaralı vergi kaydı, irsen intikal sebeplerine dayanarak, 1953/2371 ve 1953/2374 Esas sayılı dosyalarda 360 ve 363 parsellerin tespitine ... Köyü Tüzel Kişiliği adına muhtarı köye ait mera olduğu gerekçesiyle ve ... ırsen intikal sebebiyle miras payının bulunduğunu belirterek itiraz etmiştir.

Gezici Kadastro Mahkemesi tarafından 30.04.1957 tarihinde bağlantılı olması nedeniyle davaların birleştirilmesine karar verilmiştir. 19.09.1959 tarihli ve 1953/2375 Esas, 1959/1152 Karar sayılı ilamı ile asıl dava reddine birleşen davaların kabulüne karar verilmiş, davalı ... ve diğerleri tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 16.04.1973 tarihli ve 1973/1846 Esas 2746 Karar sayılı ilamı ile; "Köy Tüzel Kişiliğinin taraf olması nedeniyle keşif sırasında komşu köyden seçilecek mahalli bilirkişilerin dinlenmesi, tapu kaydının taşınmazlara uygulanması ve taşınmazın mera ve zilyetlik araştırması yapılması" için hükmün bozulmasına karara verilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davacıların dayanağı 1288 Mart ve 88 numaralı tapu kaydının miktarının 2 dönüm olup dava konusu taşınmazların yüzölçümleriyle uyumlu olmadığı ve sınırlarında okunan Hüseyin Ağa'nın kim olduğunun tespit edilememiş olması diğer sınırlarının ie Şafak ve Çay okuması nedeniyle tapu kaydının taşınmaza uymadığı, tespit tarihi olan 1952 yılından önce tapu maliki İsmail Ağa çocuklarının taşınmazlarda zilyet olduklarının ispatlanamadığı, bununla birlikte taşınmazların mera vasfında olduğunun anlaşılması nedeniyle asıl davanın reddine birleşen davanın Köy yönünden kabulüne karar verilmiş; bir kısım ... Ağa mirasçıları tarafından (... mirasçıları, Abdil Handanoğlu, ... ve ... vekili ile ... mirasçıları) tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılıp mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozma ilamına uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve Kanun'a uygun olup bir kısım ... mirasçıları, ..., ... ve ... vekili ile ... mirasçıları vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle; ... mirasçıları vekili, Abdil Handanoğlu, ... ve ... vekili ile ... mirasçıları vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Taraflarca 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

427,60 TL onama harcının temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

01.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/28209, Karar No: 2024/17187, Tarih: 09.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/28209 E.  ,  2024/17187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1438 E., 2022/442 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 9. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/24 E., 2020/115 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 220/7 ve 314/3. maddeleri delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Hükmün düzeltilerek onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. Sanık savunmaları, Bank Asya hesap kayıtları ve bu kayıtlara dair düzenlenen bilirkişi raporu, Aktif Eğitimciler Sendikası ve örgütle iltisaklı olduğu değerlendirilen dernek üyeliğine dair tespitler ve tüm dosya kapsamı itibarıyla; örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi

bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda terör örgütüne yardım etmek kastı ile örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. Kabule ve uygulamaya göre de,

Karar başlıklarında suç tarihinin, sanığın yardım niteliğindeki son eylem tarihi olan "25.09.2014" yerine "11.02.2014" şeklinde yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Bursa 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/563, Karar No: 2006/537, Tarih: 20.09.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/12-563 E.  ,  2006/537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tarsus İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2006

Taraflar arasındaki “şikayet” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tarsus İcra Hukuk Mahkemesince şikayetin reddine dair verilen 31.08.2005 gün ve 2005/ 277-271 sayılı kararın incelenmesi Şikayetçi/takip alacaklısı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12.Hukuk Dairesinin 24.10.2005 gün ve 2005/21445-20704 sayılı ilamı ile; (...Alacaklı vekili Tarsus Belediye Başkalığı aleyhine genel haciz yolu ile başlatılan takipte anılan belediye başkanlığı adına Tarsus Belediye Su ve Kanalizasyon İşletmesi Müdür vekilinin takibe itiraz ettiğini bu itirazın geçersiz olduğundan iptalini ve İcra Memurunun hukuka aykırı olarak verdiği takibin durdurulması kararının iptalini şikayet yolu ile talep etmiştir.

İcra takibi borçlu Tarsus Belediye Başkanlığı hakkında başlatıldığından, belediyenin taraf olduğu bu takipte belediyeyi 5393 Sayılı Belediye Kanununun 38/c maddesi uyarınca Belediye Başkanı temsil eder. Belediye Başkanı kanundan doğan bu yetkisini kullanması için bir vekil atayabilir. Takip işlemi Avukatlık Kanunun 35. maddesi uyarınca adli işlem niteliğini taşıdığından bu vekilin baroda yazılı avukat olması gerekir. Belediye Başkanı bu yetkisini herhangi bir sözleşme veya yönetmelik ile su ve kanalizasyon işleri müdürüne devredemez. Takibe itiraz eden kişinin avukat (Belediye vekili) olmadığı anlaşılmakla Tarsus Belediye Başkanını temsil yetkisi bulunmadığından adı geçen tarafından icra müdürlüğüne yapılan itirazda geçersizdir. Mahkemece şikayetin kabulü ile icra müdürünün 1.7.2005 tarihli işleminin iptaline karar vermek gerekirken, aksi düşüncelerle şikayetin reddine karar verilmesi isabetsiz olup kararın bozulması gerekmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Şikayetçi/Takip alacaklısı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Şikayetçi/takip alacaklısı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 20.09.2006 gününde, oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY