muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/10169, Karar No: 2008/1854, Tarih: 29.02.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/10169 E.  ,  2008/1854 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ...2. İcra Mahkemesi

Davalılar : 1-... vek.Av.... 2-M...vek.Av.... 3-... vek.Av....4-...vek.Av.... 5-...vek.Av...

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince duruşmasız, davalılardan ... vekilince de her ne kadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, konu itibariyle bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet eden vekili, ...İcra Müdürlüğünün 2002/7090 E. sayılı dosyasında düzenlenen 21/2/2007 tarihli sıra cetvelinde 3,4,5,6 ve 7.sıralardaki hacizlerin düşmesi nedeniyle 8.sıradaki müvekkilinin 3.sıraya alınması gerektiğini belirterek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikâyet edilen Kayhan Akaya vekili şikâyet edenin haczinin düştüğünü belirterek şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, şikâyet edenin satış masraflarını karşılayacak miktarda avans depo etmemesi nedeniyle satış talebinin geçersiz olduğu, hacizden itibaren iki yıllık yasal sürede satış istenmemesi nedeniyle şikâyet edenin haczi de dahil olmak üzere tüm hacizlerin düştüğü, sıra cetvelinin baştan sona hatalı olduğu belirtilerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Şikâyet eden vekili ile şikâyet edilen ... Vekili kararı temyiz etmiştir.

İcra ve İflâs Kanunu'nun 106,I hükmüne göre, “Alacaklı haczolunan mal taşınır ise hacizden nihayet bir sene ve taşınmaz ise nihayet iki sene içinde satılmasını isteyebilir.”

Şikâyet edenin, satışı yapılan gayrimenkul üzerine koydurduğu haciz 17/8/2004 tarihli olup, şikâyet eden vekili tarafından 9/8/2006 tarihinde 500.YTL avans depo edilerek satış isteminde bulunulmuştur. Eksik yatırılan satış masraflarının daha sonra talep edilmesi hâlinde tamamlanması mümkün olduğundan satış talebinin geçersiz sayılması usul ve yasaya aykırıdır.

Şikâyet edilen ...’nın satışı yapılan gayrimenkul üzerine koydurduğu haciz 5/7/2002 tarihli olup, 12/8/2004 tarihinde yenilenmiş, 24/7/2006 tarihinde de satış talebinde bulunulmuş ve bunun üzerine gayrimenkul 9/2/2007 tarihinde satılmıştır. Bu nedenle haciz tarihinden itibaren iki yıllık yasal süresi içinde yapılan satış isteminin dikkate alınmaması suretiyle haczin düştüğüne hükmedilmesi isabetsizdir.

Ayrıca, mahkemenin kabulüne göre, şikâyet edenin haczinin düştüğü belirtildikten sonra şikâyetin reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi de hukuka aykırılık teşkil eder.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2021/2939, Karar No: 2022/8423, Tarih: 29.09.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2939 E.  ,  2022/8423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 217. maddesinin birinci fıkrasında “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve aynı Kanunun 210. maddesinin birinci fıkrasında ise “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez” hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda mahkemece aynı zamanda olayın tek tanığı konumunda bulunan müştekinin duruşmaya getirilerek, iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken müştekinin görevsiz mahkemedeki beyanı esas alınmak suretiyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2231, Karar No: 2014/2572, Tarih: 05.03.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/2231 E.  ,  2014/2572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye-Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve kira alacağı ile aidat bedelinden oluşan toplam 3.190 TL'nin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalının tahliyeye ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının kira alacağına ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.09.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar bölümünde kontrat bitiminde yıllık TEFE oranında alınarak artış yapılacağı kararlaştırılmıştır. Bu şart geçerli olup tarafları bağlar.Nitekim aylık kiranın 950 TL olduğu tarafların kabulündedir. Davacı alacaklı aylık 950 TL'den ödenmeyen 2013 yılı 3. ve 4. aylar kirası 1900 TL ile 2009 yılına ait 4,2010 yılına ait 12,2011 yılına ait 12,2012 yılına ait 12 ve 2013 yılına ait 5 aylık aidat bedeli olarak 1290 TL'nin tahsilini istemiştir.Davalı bir kısım kira bedelini ödediğini,aidat giderinin kendisinden istenmediğini savunmuştur.Davacının aidat bedelini isteyebilmesi için talep edilen aylara ilişkin aidat bedelinin tarafınca ödediğinin ispatı gerekir.Mahkemece davalının ödediğini bildirdiği miktarlar ile davacının ibraz ettiği aidatlara ilişkin belgeler üzerinde durularak karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde alacağa hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

./..

SONUÇ: Yukarıda ( 1 ) No'lu bentte yazılı nedenlerle tahliyeye ilişkin hüküm kısmının ONANMASINA, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca yukarıda ( 2 ) No'lu bentte yazılı nedenlerle alacağa ilişkin hüküm kısmının BOZULMASINA, onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenden alınmasına 05/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/420, Karar No: 2020/3388, Tarih: 03.11.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/420 E.  ,  2020/3388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif ortaklığının tespiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı kooperatif vekili Av. ... ile davacı vekili Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif üyesi olan dava dışı ...'den kooperatif hisse devri sözleşmesi ile üyeliğini devraldığını, sözleşme örneğinin davalıya gönderildiğini, ihtarname keşide edildiğini, ancak davalının üyelikle ilgili bir işlem yapmadığını belirterek müvekkilinin davalı kooperatife üyeliğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu kooperatif üyeliğinin dava dışı .... tarafından birden fazla kişiye devredildiğini, devir ile ilgili olarak müvekkiline yapılan usulüne uygun bir başvurunun bulunmadığını, ....'in mallarını muvazaalı olarak sattığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; kooperatif hissesini devreden dava dışı ....'in hisse devir tarihinde davalı kooperatifin üyesi olduğu, davacı tarafça devrin bildiriminin davalıya ulaşıp ulaşmamasının üyeliğin tespiti davasının açılması karşısında sonuca etkili olmadığı, dava dışı....'in aynı hisseyi başka kişilere de devrettiğine yönelik sunulan sözleşmelerin tarihinin iş bu davaya konu sözleşme tarihinden sonra olduğu gibi dava tarihinden de sonra olduğundan hisseyi ilk devralanın davacı olduğu, hisse devir bedelini tarafların serbest iradeleri ile belirleyebileceği, devredenin sözleşmeden dönmediği gibi devir sözleşmesinin iptal edildiğine dair yazılı bir delil de sunulmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin istinaf kanun yoluna başvurması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesince, kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, davacı ve dava dışı .... arasında noterde düzenlenen hisse devir sözleşmesi içeriğine göre istinaf itirazlarının yerinde olmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, Dairemizdeki duruşmada vekille temsil olunan davacı yararına takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 03.11.2020 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4286, Karar No: 2008/5188, Tarih: 17.04.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/4286 E.  ,  2008/5188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 02.03.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 18.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalıların murisi ... ...'den 23 parsel sayılı taşınmazda 300 m2 lik kısmı 14.11.1979 tarihli satış vaadi sözleşmesi ile satın aldığını bu kısmın adına tescilini istemiştir.

Mahkemece yargılamanın bitirildiği 18.5.2006 tarihli oturumda oluşturulan kısa kararda davanın kabulüne karar verilmiş olmasına rağmen sonradan yazılan gerekçeli kararda davanın reddine karar verilerek, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. 10.4.1992 tarih 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması mutlak bozma nedeni sayıldığından hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 17.4.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7636, Karar No: 2015/5064, Tarih: 29.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7636 E.  ,  2015/5064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçiler vekili, dava dışı borçlu aleyhine başlatılan icra takipleri sonucu sahibi olduğu taşınmazın satılması neticesinde ... 9. İcra Müdürlüğü'nün 2010/14248 sayılı dosyasında sıra cetveli düzenlendiğini, düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin alacağının ilama dayalı nafaka alacağı olması nedeniyle öncelikle müvekkilinin dosyasına pay ayrılması gerekirken şikayet edilenin dosyasına pay ayrıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Şikayet edilen vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; şikayetçinin alacağının ilama dayalı nafaka alacağı olduğu, nafaka alacaklarının 2004 sayılı İİK'nın 101. maddesi gereğince ilk hacze takipsiz iştirak edeceği ve aynı Kanunun 206. maddesi gereğince imtiyazlı alacak olduğu, bu nedenle satış bedelinden öncelikle imtiyazlı alacaklının alacağının ödenmesinin gerektiği gerekçesi ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayet olunan vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) 2004 sayılı İİK'nın 101. maddesi uyarınca hacze takipsiz iştirak koşullarını taşıyan şikayet edenin İİK'nın 206/4-C maddesi uyarınca, son bir yıl içinde tahakkuk etmiş olan nafaka alacağı rüçhanlı olacağından (İİK m. 140/3), şikayetçi alacağının nafaka kısmına münhasır olmak üzere imtiyazlı kısmının son bir yıllık süre içinde doğan bölüm olduğu, bir yıllık dönem dışında doğan nafaka alacağı bulunduğu takdirde ise rüçhansız olarak hacze iştirak edeceği hususu nazara alınarak, buna göre; alacağa esas diğer kalemler yönünden ise takipsiz iştirak hakkı bulunmadığı gözden kaçırılmadan hükme varılması yerine, nafaka alacağı diğer alacaklardan ayrılmadan ve son bir yıl içinde tahakkuk etmiş eden nafaka miktarının rüçhanlı olabileceği dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın şikayet edilen yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30102, Karar No: 2015/29435, Tarih: 21.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/30102 E.  ,  2015/29435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Yasalarda aksine düzenleme bulunmadıkça mahkeme kararlarının taraflara tebliği gerekir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8 inci maddesine göre, iş mahkemelerinde verilen kararlara karşı temyiz süresi tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren sekiz gündür. Mahkemece karar yüze karşı tefhim edilmiş ise, tefhim edilen kısa kararın 6100 Sayılı HMK.nun 297 ve 321. maddelerinde belirtilen şartları taşıması gerekir. Aksi takdirde usulüne uygun tefhimden sözedilemez. Bu durumda temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayacaktır.

Somut olayda, yüze karşı yapılan tefhim yasanın aradığı koşulları taşımadığından temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayacaktır. Bu nedenle gerekçeli karar davalı ....ne tebliğ edilerek, davalı .... nin temyiz süresi beklenip, tebligat parçasının gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21101, Karar No: 2014/15893, Tarih: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21101 E.  ,  2014/15893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesi, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline ve davalı şirket vekiline yöntemince tebliğ edilerek ve tebligat parçası da eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2030, Karar No: 2019/4194, Tarih: 24.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/2030 E.  ,  2019/4194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

23/10/2014 tarihinde 7201 sayılı Kanunun 21/2. maddesine göre usulüne uygun şekilde tebliğ edilen hükmün, gerekmediği halde yeniden aynı adreste 14/11/2014 tarihinde bizzat tebliğ edilmesinin daha önce başlamış olan yasa yoluna başvuru süresini yeniden başlatmayacağı, bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 16/11/2014 tarihinde sanık tarafından temyiz edildiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca temyiz isteğinin REDDİNE, 24/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19984, Karar No: 2014/5928, Tarih: 19.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/19984 E.  ,  2014/5928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 2219 ada 10 parsel sayılı taşınmazın paydaşlarından ...'ın baba adının tapu kaydına yazılmadığını, kayıt malikinin nüfus kayıtlarından baba adının ... olduğunu ileri sürüp, taşınmaz maliki olan ...'ın baba adının nüfus kaydına uygun şekilde "..." olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

a, 19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.