muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/448, Karar No: 2019/9305, Tarih: 02.12.2019

Kurumca ödeme emri düzenlenebilmesi için, bir kamu alacağının olması ve alacağın vadesinin gelmiş olması gerekmektedir. 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun uyarınca, davalı Kurumun talebi ile davalı Belediyenin prim borçlarının öncelikle bütçe gelir paylarından aktarım yolu ile ödenmesi mümkün ise de; bu usul, alacaklı Kurum lehine getirilmiş bir kolaylık olup, alacaklının mutlak surette bu yolla alacağının tahsili yoluna gidip, olmazsa ödeme emri düzenleyerek takibe girişmesi şeklinde bir zorunluluk yoktur.

Somut olayda, davacı Belediyeye ait işyerlerinin 2015/4 ila 2016/1. dönemlerine ilişkin primlerinin ödenmediği gerekçesi ile davalı Kurum tarafından 01.04.2016 tarihli ödeme emrinin düzenlendiği, ödeme emrinin 12/04/2016 tarihinde davacı Belediyeye tebliğ edildiği, davacının ödeme emrinin iptali için 19/04/2016 tarihinde süresinde dava açtığı, 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanunun 7. maddesi uyarınca, davalı Kurumun talebi ile davacı Belediyenin prim borçlarının öncelikle bütçe gelir paylarından aktarım yolu ile ödenmesi mümkün ise de; bu usulun, alacaklı Kurum lehine getirilmiş bir kolaylık olduğu, alacaklının mutlak surette bu yolla alacağının tahsili yoluna gidip, olmazsa ödeme emri düzenleyerek takibe girişmesi şeklinde bir zorunluluk olmadığı, bu nedenle Kurumun ödeme emri düzenlemesinin usul ve yasaya uygun olduğu, Kurum alacaklarının ödeme emrinin düzenlendiği tarihten önce veya dava devam ederken tahsil edilip edilmediği Kuruma sorularak varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 02.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3529, Karar No: 2011/7032, Tarih: 13.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/3529 E.  ,  2011/7032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 14.03.2009 tarihli kat malikleri kurulu kararlarının iptali ile bu toplantıda alınan kararlar gereğince ortak yerde yapılan değişikliklerin eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılardan Yüksek Yörümlü, ...., ... ve ...'na mahkemenin gerekçeli kararı Tapu Müdürlüğünce bildirilen adreste Tebligat Yasasının 35.maddesine göre tebliğ edilmiş ise de; bu maddeye göre tebligat yapılabilmesi muhataba daha önce aynı adreste Yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlı olup, bu koşul gerçekleşmemiş olduğundan mahkeme kararının tebliğ işlemi geçerli değildir.

Bu nedenle adı geçen davalıların tebligata yarar açık adresi ilgili kurumlardan ve zabıta vasıtasıyla araştırılıp, Tebligat Yasası ve ilgili Tüzük hükümlerine uygun bir şekilde mahkeme kararının tebliğinin yapılması sağlanıp temyiz süresinin beklenmesinden,

2-Gerekçeli kararın tebliği için çıkarılan tebligatların incelenmesinde davalı ... ve ...'in kızına,...., ...'ın oğluna, ... ve ...'nun babasına,.... kayınbiraderine tebliğ edildiği yazılmıştır.

Tebligat Yasasının 16.maddesine göre kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır. Bu Yasa hükmüne göre yukarıda adları yazılı davalılar ile kendilerine tebligat yapılan kişilerin (kızı, oğlu, kardeşi, babası, kayınbiraderi) aynı konutta oturup oturmadıklarının araştırılması; oturmuyorlarsa mahkeme kararının adı geçen davalılara tebliği sağlanarak temyiz süresinin beklenmesinden,

3- Dosyada davalı ...'a gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin bilgi veya belge bulunmamaktadır. Tebliğ edildi ise belgesinin dosya içerisine konulmasından, yoksa gerekçeli kararın adı geçen davalıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesinden,

4- İptali istenen 14.03.2009 tarihli kat malikleri kurulu kararının içinde bulunduğu karar defteriyle varsa toplantıya çağrı belgeleri, vekaletnameler ve hazirun cetvelinin dosya içerisine konulmasından,

3- Dosyada davalı ...'a gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin bilgi veya belge bulunmamaktadır. Tebliğ edildi ise belgesinin dosya içerisine konulmasından, yoksa gerekçeli kararın adı geçen davalıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesinden,

4- İptali istenen 14.03.2009 tarihli kat malikleri kurulu kararının içinde bulunduğu karar defteriyle varsa toplantıya çağrı belgeleri, vekaletnameler ve hazirun cetvelinin dosya içerisine konulmasından,

5- Davalı ... mahkeme kararını temyiz etmiş ise de dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır. Söz konusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulmasından, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7743, Karar No: 2010/11684, Tarih: 20.10.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/7743 E.  ,  2010/11684 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı Tasfiye Halinde Türk Ticaret Bankası vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet, haczin düşmesi iddiasıyla, üst sıraya alınan Tasfiye Halinde T. Ticaret Bankası AŞ.’nin alacaklı olduğu takip dosyasının sıra cetvelinden çıkartılması istemine ilişkindir.

İcra Mahkemesi'nce şikâyet olunan bankanın alacaklı olduğu takip dosyasındaki haczin 28.7.2005 tarihli olduğu, yasal süresi içinde satış talep edilmediği ve satışın da 11.2.2008 günü yapıldığı gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline, şikâyet olunanın sıra cetvelinden çıkartılmasına karar verilmiş; hüküm şikâyet olunan banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle sıra cetveline yönelik şikâyetin İcra ve İflas Kanunu'nun 142 ve 18 inci maddeleri uyarınca İcra Mahkemesi'nce incelenmesinde yasaya aykırı yön bulunmamasına göre şikâyet olunan banka vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının anılan Yasanın 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, 20.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/526, Karar No: 2013/11187, Tarih: 21.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/526 E.  ,  2013/11187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1219 sayılı Yasanın 41.maddesinde 5728 sayılı yasanın 26.maddesi ile yapılan değişiklikle münhasıran diş hekimliği mesleğini icra etmekte kullanılan araç ve gereçlerin kime ait olursa olsun müsaderesini öngören hüküm yürürlükten kaldırılmış olup, sanığın iş yerinde ele geçen ve adli emanetin 2007/97 sırasına kayıtlı, 2 adet kapalı kutu içerisinde bir adet açık vaziyette siyah renkli bıçak, 1 adet küçük fırça, ağız aynası sapı, 2 kutu batuplus marka cila motorunun diş hekimliğinin meslek ve icrasında kullanılan aletlerden olmadığı ve TCK.nun 54.maddesine göre müsadere şartları oluşmadığı cihetle iadesi gerekirken yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı kanunun 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince hüküm fıkrasından "Emanetin 2007/97 sırasında kayıtlı 2 adet kapalı kutu içerisinde bir adet açık vaziyette siyah renkli bıçak, 1 adet küçük fırça, ağız aynası sapı, 2 kutu batuplus marka cila motorunun TCK.nun 54.maddesi gereğince müsaderesine" ibaresi çıkartılarak, yerine "Emanetin 2007/97 sırasında kayıtlı 2 adet kapalı kutu içerisinde bir adet açık vaziyette siyah renkli bıçak, 1 adet küçük fırça, ağız aynası sapı, 2 kutu batuplus marka cila motorunun sanığa iadesine" ibaresi eklenmesi ve sair hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.05.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9779, Karar No: 2017/249, Tarih: 18.01.2017

**21. Ceza Dairesi         2015/9779 E.  ,  2017/249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın çalıntı olduğu belirlenen çeki sahte olarak düzenlediği/kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, mahkemece her ne kadar sanığın beraatine karar verilmiş ise de, sanığın savunmasında suça konu çeki herhangi bir ticari ilişkisi bulunmayan açık kimlik ve adres bilgilerini bilmediği ....... isimli şahıstan aldığını beyan etmesine rağmen adı geçen kişinin çekin arkasında cirosunun bulunmaması, çek aslının çalıntı olması, aynı zamanda aslının kopyalanarak sahtelerinin oluşturulması, suça konu çekin de tamamen sahte olarak husule getirildiğinin tespit edilmesi, suça konu 2500 TL bedelli çek aslının hesap sahibi ... tarafından ......... isimli firmaya verildiğinin ve bu işyerinden çalındığının belirtilmesi ve çek üzerinde yazı ve imzaların aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, öncelikle ......... isimli firmanın yetkilileri ve ciranta ..........'ın kim olduğu yöntemince araştırılıp tanık olarak ifadelerine başvurulması, suça konu çekin çalındığına ilişkin yapılan başvuru ile akabinde yapılmış işlemlere ilişkin bilgi ve ve belgelerin dosyaya celp edilmesi ile sanığın mukayeseye esas imza ve yazı örnekleri temin edilerek suça konu çek üzerinde yer alan imza ve yazıların aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,18.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1737, Karar No: 2021/5563, Tarih: 01.07.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/1737 E.  ,  2021/5563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil-Aile Konutu Şerhi Konulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı banka tarafından tapu iptali ve tescil davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava; TMK m. 194 uyarınca tapu iptal tescil istemine ilişkindir.

Davacı kadın dava dilekçesinde, dava konusu İzmir ili, Bornova 2 ilçesi, Erzene mah., 135 ada, 193 parselde kayıtlı taşınmazın aile konutu olduğu, taşınmazın haberi ve onayı olmadan davalı eş tarafından davalı bankaya vefa kayıtlı olarak satış işleminin yapıldığı, davalı .... adına olan tapu kaydının iptali ile davalı eş ... adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahalli mahkemece yapılan yargılama neticesinde, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı banka tarafından istinaf edilmiş ve bölge adliye mahkemesi ilgili hukuk dairesince yapılan inceleme neticesinde, davalı bankanın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Hüküm davalı banka tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun “eşlerin hukuki işlemleri’' başlıklı 193. maddesi; "Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, eşlerden her biri diğeri ve üçüncü kişilerle her türlü hukukî işlemi yapabilir.” şeklindedir.

TMK’nın 194. maddesinin birinci fıkrası; “Eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz” hükmünü içermektedir. Aile konutunun tanımına ise anılan maddenin gerekçesinde yer verilmiş; aile konutu “Eşlerin bütün yaşam faaliyetlerini gerçekleştirdiği, yaşantısına buna göre yön verdiği, acı ve tatlı günleri içinde yaşadığı anılarla dolu bir alan” olarak tanımlanmıştır.

TMK’nın 193. maddesi dikkate alındığında kural olarak eşlerin birbirleri ve üçüncü kişilerle her türlü hukuki işlem yapma serbestisi kabul edilmişken, aynı Kanun’un 194. maddesi ile bu kurala istisna getirilmiş ve aile konutu üzerindeki hakların sınırlandırılması esası kabul edilmiştir. Bu düzenleme ile malik olmayan eşe, aile konutu ile ilgili tapu kütüğüne şerh verilmesini isteme hakkı tanınmış, eşlerin aile konutu ile ilgili bazı hukuksal işlemlerinin diğer eşin rızasına bağlı olduğu kuralı getirilerek eşlerin hukuki işlem özgürlüğü "aile birliğinin" korunması amacıyla sınırlandırılmıştır. Tapu kaydında aile konutu şerhi bulunmasa dahi aile konutuna ilişkin olarak; eşlerden biri diğer eşin açık rızası bulunmadıkça aile konutuyla ilgili kira sözleşmesini feshedemeyecek, aile konutunu devredemeyecek ve aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamayacaktır. Malik olmayan eşin izni için şekil şartı bulunmamakla birlikte, iznin açık olması gerekmektedir. Açık rızanın varlığını ispat yükü ise aile konutu ile ilgili tasarrufta bulunana aittir. Öte yandan; TMK’nın 194. maddesinde öngörülen sınırlandırma, taşınmazın tapu kaydına aile konutu şerhi konulduğu için değil, konut aile konutu vasfı taşıdığı için getirilmiştir. Bu sebeple taşınmazın tapu kaydında aile konutu şerhi bulunmasa bile o konut aile konulu özelliğini taşır. Nitekim aile konutu şerhi kurucu değil açıklayıcı niteliktedir.

Bu durumda; Türk Medeni Kanunu'nun 194. maddesi uyarınca malik olan eş tarafından diğer eşin açık rızası alınmadan aile konutu üzerindeki hakların sınırlandırılması durumunda yapılan bu işlemin “geçerli” kabul edilemeyeceği emredici hüküm gereğidir. Diğer eşin geçerli olmayan işlemin iptali için dava açabileceği kuşkusuzdur.

Yapılan açıklamalar çerçevesinde somut olaya gelince; dava konusu taşınmazın davalılardan erkek eş adına tapuda kayıtlı olduğu ve bu eş tarafından davalılardan banka lehine ipotek verildiği, daha sonra taşınmazın davalı eş ve davalı banka arasında 02/11/2015 tarihinde düzenlenen protokol ile davalı eş ve şirketinin genel kredi sözleşmeleri kapsamında doğmuş ve doğacak borçlarına mahsuben geri alım hakkı ile (vefa) satışının kararlaştırıldığı, aynı tarihte tapuda taşınmazın davalı bankaya devredildiği, ipotek tesis edilen taşınmazın bulunduğu adresin, işlem tarihinde ve halen davacı ve davalı eşin yerleşim yeri olarak kayıtlı olduğu, taşınmazın davacı ve eşi tarafından aile konutu olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Davalı banka, davacı kadının, vefa kayıtlı taşınmazın devir işlemine açık rızasının olduğunu beyan ederek, buna ilişkin muvafakatname sunmuş, davacı kadın ise; banka tarafından dosyaya sunulan muvafakatnamede yer alan imzanın sadece ipotek tesisi ile ilgili olduğunu, satış ya da vefa sözleşmesine muvafakatinin bulunmadığını beyan etmiştir.

Davalı banka, davacı kadının, vefa kayıtlı taşınmazın devir işlemine açık rızasının olduğunu beyan ederek, buna ilişkin muvafakatname sunmuş, davacı kadın ise; banka tarafından dosyaya sunulan muvafakatnamede yer alan imzanın sadece ipotek tesisi ile ilgili olduğunu, satış ya da vefa sözleşmesine muvafakatinin bulunmadığını beyan etmiştir.

Ancak, davacı kadının ipotek işlemine rızasının bulunması davalılar arasında taşınmazın geri alım hakkı ile devrini de kapsar niteliktedir. Bu sebeple davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesinin esastan ret kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ise ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 01.07.2021 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/4844, Karar No: 2020/4890, Tarih: 07.09.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/4844 E.  ,  2020/4890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, tarafların murisi ...'ın maliki olduğu ...Köyünde kain 1446, 1537, 1761, 1906, 2323, 2867 ve 2914 parsel sayılı taşınmazlardan, diğer mirasçı olan davalının tek başına gelir elde ettiğini, vekil edenlerinin dava konusu taşınmazlarda miras paylarının olduğunu ancak elde edilen gelirden faydalanamadıklarını açıklayarak, dava tarihinden geriye dönük 10 yıllık dönem için toplam 5.000,00 TL ecrimisilin dönem sonlarından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunarak, murisin sağlığında taşınmazların mirasçıları arasında fiili taksim edildiğini, davacıların hisselerine düşen yeri kullanmadıklarını, davalının kendi hissesine düşen kısımlara zeytin ve meyve ağaçları diktiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Dava konu taşınmazda taraflar elbirliği ile maliktir. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı ya da kullanabileceği bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Buna göre, davaya konu edilen taşınmazların sayılan istisnalar dışında olması halinde intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarihli ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Somut olaya gelince, mahkemece davalı yanın savunmasında bildirdiği hususların yeterince araştırılmadığı anlaşılmaktadır. Dava konusu taşınmazların tamamı tapuya tarla vasfı ile kayıtlıdır ve davalı taşınmazda bulunan zeytin ve meyve ağaçlarını kendisinin diktiğini savunmuştur. Buna göre; mahkemece, dava konusu taşınmazların taksime konu edilip edilmediği, murisin ölüm tarihi de dikkate alınarak dava konusu taşınmazlarda bulunan ağaçların kim tarafından dikildiği, taşınmazlar yönünden davalının intifadan men edilip edilmediği hususlarının araştırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,

peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 07.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.