muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1509, Karar No: 2019/1304, Tarih: 27.02.2019

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün kurucusu, yöneticileri ve örgüt hiyerarşisinde üçüncü veya daha yukarı katmanlarda yer alan mensuplarının zaman sınırlaması olmaksızın örgütün nihai amacından haberdar oldukları yönünde kuşku bulunmamakta ise de, bir ve ikinci katmanlarda yer alanlar açısından; Devletin her kurumuna sızan mensupları vasıtasıyla kişi ve kurumlara yönelik, örgütün gerçek yüzünü ortaya koyan operasyonlara başlandığı, bu yapının kamuoyu ve medya tarafından tartışılır hale geldiği, üst düzey hükumet yetkilileri ve kamu görevlileri tarafından yapılan açıklamalarda “paralel yapı” veya “terör örgütü” olduğuna ilişkin tespitler ve uyarıların yapıldığı, Milli Güvenlik Kurulu tarafından da aynı değerlendirmelerin paylaşıldığı süreçten önce icra edilen faaliyetlerin, nitelik, içerik ve mahiyeti itibariyle silahlı terör örgütünün amacına hizmet ettiğinin somut delil ve olgularla ortaya konulmadıkça örgütsel faaliyet kapsamında kabul edilemeyeceği değerlendirilerek;

Bu tarihten sonra gerçekleşen ve örgütsel faaliyet olarak kabul edilen hareketlerin (dernek üyeliği) örgüt hiyerarşisine dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk içermemesi karşısında örgüt üyesi olarak kabul edilmesine yasal olanak bulunmadığı, ancak bu sanığın dosya kapsamına yansıyan eylemlerinin bir bütün olarak örgüte yardım etme suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı CMK'nun 307. maddesi gereğince sanık hakkında ceza miktarı yönünden kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA 27.02.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5206, Karar No: 2012/7312, Tarih: 11.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5206 E.  ,  2012/7312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 12.06.2012 gün ve 2726 Esas, 4129 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, ... 18. İcra Müdürlüğü'nün 2005/9921 Esas sayılı dosyasında düzenlenen 24.06.2011 tarihli sıra cetvelinde müvekkilinin 3. sırada gösterildiğini, 2. sırada yer alan alacaklının, satışı yapılan taşınmaz üzerindeki haczi düştüğünden 2. sırada müvekkilinin bulunması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile yeniden düzenlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, iki yıllık süre dolmadan satış istendiğini ve satış avansının yatırıldığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece; iptali istenilen sıra cetvelinde 2. sırada yer verilen takip dosyasında satışı yapılan taşınmaza, şikayet olunan alacaklı tarafından 30.09.2005 tarihinde haciz konulduğu, 02.08.2007 tarihinde haczin yenilendiği, 05.08.2009 tarihinde iki yıllık satış isteme süresi geçtikten sonra satış avansının yatırıldığı, ... 18. İcra Müdürlüğü'nün 2005/9921 esas sayılı dosyasından konulan haczin düştüğü gerekçesiyle, şikayetin kabulüne, sıra cetvelinin iptaline ve şikayetçinin sıra cetvelinde 2. sırada yer alması gerektiğine dair verilen karar, şikayet olunan vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 12.06.2012 tarih ve 2726 E, 4129 K sayılı ilamında yazılı değişik gerekçe ile onanmıştır.

Bu kez, şikayet olunan vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Şikayet, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, 05.08.2009 tarihinde alacaklı tarafından gerçekleştirilen satış talebinin süresi geçtikten sonra yapıldığı sonucuna varılarak şikayetin kabulüne karar verilmişse de mahkeme gerekçesi dosya kapsamına uygun düşmemiştir. Zira, mahkemece bu sonuca varılırken haciz tarihi 02.08.2007 olarak kabul edilmiştir. Oysa, tapu kayıtları incelendiğinde haciz tarihinin 06.08.2007 olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda avans yatırılarak satış talebinde bulunulan 05.08.2009 tarihinde iki yıllık süre henüz dolmamıştır.

Ne var ki, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 106 ve 110. maddelerine göre taşınmaz haczini izleyen 2 yıl içerisinde satış istenmezse o mal üzerindeki haciz düşer. Aynı Kanun'un 59. maddesi uyarınca, bir işlemin yapılmasını isteyen taraf, o işlemin yapılması için gerekli masrafları avans olarak (peşin) yatırmalıdır. İcra ve İflas Kanunu Yönetmeliği'nin 6. maddesine göre, bu masrafların, tahsilat makbuzu karşılığında para olarak alınması gerekir. Aksi takdirde talep yapılmamış sayılır. Cüz’i de olsa satış avansının yatırılmış olması, usulüne uygun bir satış talebinin bulunduğu anlamına gelir. Yatırılan masrafın yetmeyeceği sonradan anlaşılırsa, bunun tamamlanması istenebilirse de masraf hiç yatırılmamışsa geçerli

bir talebin varlığından söz edilemez. Alacaklı tarafça yasal süre henüz dolmadan satış talep edilmiş ve buna ilişkin satış avansı yasal süre dolmadan yatırılmış ise haczin düşmediğinin kabulü gerekir. Eğer geriye avans kalmamışsa ya da bakiye avans satış giderlerini karşılamıyor ise icra müdürünün eksikliği her zaman tamamlatması mümkündür.

Somut olayda, şikayet olunan alacaklı tarafından 30.09.2005 tarihli hacze ilişkin İİK'nın 106/1. maddesindeki süre içerisinde 20.09.2006 tarihinde satış için talimat yazılması istendiği ve talimat icra dairesine bu hususta yazı yazıldığı, masraf yatırılmadığından bahisle işlem yapılmadığı hususunda 14.02.2007 tarihinde talimat yeri icra müdürlüğünce karar alındığı, ilan masraflarının mahallinde ödeneceği talimat veren icra müdürlüğünce bildirilince, 05.03.2007 tarihinde açık arttırma ilanı yapıldığı ve satış günü verildiği, alınan satış kararının ilan masrafı verilmediğinden yerine getirilemediği, yeniden satış günü verilmesi için talepte bulunulması üzerine 20.04.2007 tarihinde yeni satış günü verildiği ve bu satışla ilgili ilan masrafının 02.05.2007 tarihinde yatırıldığı, 11.05.2007 tarihinde borçlu ve ipotek alacaklısına tebligat yapılamadığından satışın müracaata bırakıldığı, 16.11.2007 tarihinde yeni bir satış için talimat yazıldığı, 31.07.2009 tarihinde satış istendiği, 05.08.2009 tarihinde satış avansı yatırıldığı anlaşılmıştır. Yukarıda açıklanan ilke doğrultusunda icra müdürünün eksik masrafı alacaklıdan talep etmesi gerekmekte ise de alacaklının masraf eksikliğinden dolayı satışın düştüğünü 16.11.2007 tarihinde yeniden satış talimatı yazılmasını istemek suretiyle öğrendiğinin kabulü halinde eksik masrafı tamamlama görevi icra müdürüne yükletilemez. Satış avansının yatırıldığı 05.08.2009 tarihi itibariyle 30.09.2005 tarihli haczin düştüğünün kabulü gerektiğinden şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin reddiyle, Dairemizin 12.06.2012 tarih ve 2726 E, 4129 K sayılı ilamında yazılı değişik gerekçe kısmen kaldırılarak, mahkeme kararının açıklanan değişik ilave gerekçeyle onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, Dairemizin 12.06.2012 tarih ve 2726 E, 4129 K sayılı ilamında yazılı değişik gerekçe kısmen kaldırılarak mahkeme kararının açıklanan değişik ilave gerekçeyle onanmasına, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6130, Karar No: 2010/12315, Tarih: 30.09.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/6130 E.  ,  2010/12315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde haksız müdahalenin önlenmesi ve kal istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, anataşınmazda 5 ve 6 numaralı bağımsız bölümler arasında bulunan boşluğun içerisindeki çatıya çıkma kapağının yerinde yapılmayarak davalı bağımsız bölümünün içine alındığı, böylece davacıların çatıya çıkışının engellendiğinden davalının müdahalesinin önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Mahkemece, terasa çıkışların önlenmesi şeklindeki müdahalenin önlenmesine, projede terasa çıkış için ayrı bir merdiven öngörülmediğinden kal isteminin reddine, terasa çıkışın zorunlu olduğu hallerde davalının belirleyeceği gün ve saatlerde davacıların terasa çıkışlarının sağlanmasına karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin, özellikle bilirkişi raporlarının incelenmesinde kat irtifaklı anataşınmazda davalının 5 nolu bağımsız bölüm maliki olduğu, projesinde mevcut olduğu halde yerinde çatıya çıkış kapağının yapılmadığı, çatı katı çıkış sahanlığına lavabo WC yapılarak 5 nolu bağımsız bölüme dahil edildiği anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporunda projeye aykırı bu durumun eski hale getirilmesinin bina statiğine olumsuz etkisi olacağı belirtilmiştir.

Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin ikinci fıkrası gereğince kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin 4/5'inin yazılı rızası olmadıkça anagayrimenkulün ortak yerlerinde tesis ve değişiklik yaptıramaz. Projeye aykırı olarak ortak yerlerde yapılmış olan değişiklik sonucu ortak alandan yararlanan kat maliki sözü edilen değişikliği kendisinin yapıp yapmamasına bakılmaksızın sorumludur ve projeye aykırı olan değişikliği eski hale getirmesi gerekir. Kapatılan

çatıya çıkış kapağının binanın inşaası sırasında yapılmış olduğu, buranın yıkılarak projesine uygun hale getirilmesinin binanın statiğine olumsuz etkisi olacağı belirtilmiş ise de; kapağın bulunduğu yerin çatı katında 80x80 ebadında bir yer olduğu ve bunun üstüne de ağırlığı artıcı davacıya ait WC yapılmış olduğu dikkate alındığında bina statiğine olumsuz etkisi yönünden yapılan değerlendirmede hayatın olağan akışına aykırıdır. Kaldı ki projye uygun olarak çatı çıkış kapağı yapılması sırasında bunun için gerekli önlemlerin alınacağında da kuşku yoktur.

Mahkemece, açıklanan hususlar göz önünde tutularak tespit edilen projeye aykırılıkların projeye uygun hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, açıklanan hususlar göz önünde tutularak tespit edilen projeye aykırılıkların projeye uygun hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1457, Karar No: 2021/1913, Tarih: 23.02.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/1457 E.  ,  2021/1913 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında hapsen tazyik talebinin reddine dair ... İcra Ceza Mahkemesinin 11/02/2019 tarihli ve 2019/83 değişik iş sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığı'nın 07/12/2020 gün ve 94660652-105-10-15653-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/01/2021 gün ve KYB- 2021/2778 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 353. maddesinde "İcra mahkemesinin bu Bap hükümlerine göre verdiği tazyik ve disiplin hapsine ilişkin kararlara karşı, tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde, ...mahkemesine itiraz edilebilir, itiraz üzerine verilen karar kesindir." hükmünün yer aldığı, maddedeki "bu bap hükümlerine göre" ifadesinde 16. babın vurgulandığı, sanığın cezalandırılması istenen eylemin aynı Kanunun 76. maddesinin ise 4. bapta bulunduğu ve bu bap hükümlerine göre verilen kararlara karşı herhangi bir kanun yolunun öngörülmemiş olması karşısında, ... İcra Ceza Mahkemesinin 11/02/2019 tarihli ve 2019/83 değişik iş sayılı kararının kesin olduğu ve anılan kararı müteakip itiraz üzerine verilen mercii ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/03/2019 tarihli ve 2019/171 değişik iş sayılı kararının yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre,

1-Mahkemesince borçlu sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle alacaklı vekilinin hapsen tazyik talebinin reddine karar verilmiş ise de, borçlu sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına kanaat getirilmesi halinde, mahkemesince borçlu sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği,

2- Dosya arasında mevcut ... 2. İcra Dairesinin 2019/112 sayılı icra takip dosyası içeriğine göre, borçlu sanığa usulüne uygun olarak 10/01/2019 tarihinde ödeme emri tebliğ edilmesine rağmen, yasal 10 günlük süre zarfında mal bildiriminde bulunmadığının anlaşılması karşısında, borçlu sanığın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 76. maddesi gereğince hapsen tazyikine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, ... İcra Ceza Mahkemesinin 11/02/2019 tarihli ve 2019/83 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA, 23/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24692, Karar No: 2014/631, Tarih: 16.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/24692 E.  ,  2014/631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/05/2013

NUMARASI : 2013/23-2013/235

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 16.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11142, Karar No: 2006/13047, Tarih: 25.12.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/11142 E.  ,  2006/13047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KADİRLİ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/06/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanlarından dolayı paydaşı bulundukları . parsel sayılı taşınmaza, davalılar tarafından paylarından fazla yer kullanmak ve kendi paylarına düşen miktarı vermemek suretiyle müdahale edildiğini ileri sürerek,el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı D. dışındakilerin yer kullanmadıkları gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar,taraflarca süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi raporu okundu,düşüncesi alındı. Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, paya elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi

asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda "davacı D...'nun paya müdahalesinin meni davasının reddine" dendiği halde, gerekçeli kararda "davacı D...'nun paya müdahalesinin menine" denilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre, şimdilik öteki hususların incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın temyiz edene iade edilmesine, 25.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2889, Karar No: 2024/1877, Tarih: 30.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2889 E.  ,  2024/1877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2215 E., 2023/581 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 5. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/96 E., 2022/452 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetten dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın şikayet olunan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayet olunan vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ŞİKAYET

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde özetle; icra dairesi tarafından düzenlenen sıra cetvelinde şikayetçinin 11. sırada yer aldığını, ilk 10 sırada yer alan şikayet olunanın haczinin kesin hacze dönüşmediğini, şikayetçinin ilk sırada yer alması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan tasarrufun iptali davası sonucu haczinin kesin hacze dönüştüğünü, sıra cetvelinin usulüne uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şikayet olunan tarafından açılan tasarrufun iptali davasının 08.05.2019 tarihinde kabulüne karar verildiği ve bu tarihte şikayet olunan haczinin kesinleştiği, ancak bu tarihten sonra 13.09.2019 tarihinde satış avansı yatırılmış ise de, paranın celbinin talep edilmediği, 6 ay içerisinde satış istenmediği ve şikayet olunanın haczinin düştüğü gerekçesi ile şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde şikayet olunan vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayet olunan vekili istinaf dilekçesinde özetle; satış avansının yatırıldığını ve bu nedenle satış istenmese dahi bu avans kabul edildiğinden haczin düşmeyeceğini beyan ederek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun olduğundan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde şikayet olunan vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayet olunan vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçesi içeriğini tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe