muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15088, Karar No: 2016/1909, Tarih: 15.02.2016

Yine aynı şekilde 506 sayılı Kanunun “Analık Sigortası” hükümleri içerisinde yer alan ve “Sağlanan yardımlar” başlığını taşıyan 43. maddesinde; sigortalı kadının doğumdan önce ve sonra işinden kaldığı günler için ödenek verileceği, “Analık yardımlarından yararlanma şartları” başlıklı 48. maddesinde;sigortalı kadın için, doğumdan önceki bir yıl içinde en az 90 gün analık sigortası primi ödenmiş olması, sigortalı erkek için, doğumdan önceki bir yıl içinde en az 120 gün analık sigortası primi ödenmiş olması ve sigortalının doğum yapan kadınla doğumdan önce evlenmiş bulunması,“Geçici iş görmezlik ödeneği” başlığını taşıyan 49. maddesinde,kendisi için doğumdan önceki bir yıl içinde en az 120 gün analık sigortası primi ödenmiş bulunan sigortalı kadının analığı halinde, doğumdan önceki ve sonraki sekizer haftalık sürede, çoğul gebelik halinde ise, doğumdan önceki sekiz haftaya iki haftalık süre ilave edilerek çalışmadığı her gün için geçici iş göremezlik ödeneği verileceği;"sigortalılık niteliğinin yitirilmesi" başlığını taşıyan 51. maddesinde"2 nci maddede belirtilen sigortalılık niteliğini yitirenler, bu niteliğin yitirilişinden başlamak üzere 300 gün içinde çocukları doğarsa, sigortalı kadın, veya karısı analık sigortası yardımından yararlanacak sigortalı erkek için, doğum tarihinden önceki 15 ay içinde en az 120 gün analık sigortası primi ödenmiş olması şartiyle, bu kanunda yazılı analık sağlık ve emzirme yardımlarından veya 46 ncı maddede yazılı maktu para yardımından yararlanacağı düzenlenmiş olup, benzer düzenlemelere 5510 sayılı Kanunda da yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan hukuki ve maddi olgular çerçevesinde; Mahkemece, davadışı sigortalı ... için fiili ve gerçek bir çalışmaya dayalı olmadığından sigortalılığının kurum tarafından iptalinin dogru olduğu yönündeki saptama isabetli ise de, 506 sayılı Yasanın 40 ve 51. maddesi hükümleri gözetilmeksizin karar verilmesi hatalıdır.

Kurumca iptal edilen bildirimleri dikkate alınarak 506 sayılı Yasanın 40 ve 51. maddeleri gözetilerek, fiilen çalışmadığı için sigortalılığı iptal edilen davalı ve haksahiplerinin; sigortalılık niteliğini yitirmeden önce Kanunda belirtilen prim ödeme şartını gerçekleştirip gerçekleştirmediği dikkate alınarak, davaya konu sağlık yardımlarından yararlanıp yararlanamayacağı araştırılıp (özellikle ayrınıtılı şekilde davalı Kurumdan sorulup) değerlendirilmeli, yararlanma imkanı olan kısımlar var ise davaya konu Kurum alacağından indirilerek, varsa, bakiye tahsili gereken miktar belirlenmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/707, Karar No: 2020/1220, Tarih: 11.03.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/707 E.  ,  2020/1220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında, mağdur ... ...’ye karşı işlediği yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında ceza belirlenirken, 5237 sayılı TCK'nin 168. maddesinin, 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanunun 61. maddesine aykırı davranılmış olması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İstihdam edilmesi ve bir engel bulunması hâlinde görevlendirilmesi gereken sosyal çalışma görevlilerinin 18 yaşından küçük sanıkların özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyeceği sosyal inceleme raporu nedeniyle uzman eğitimciye ödenen ücretin, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye ve Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin paragrafta yer alan “80 TL bilirkişi ücreti” ibaresinin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12074, Karar No: 2024/7792, Tarih: 10.06.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/12074 E.  ,  2024/7792 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/1804 E., 2017/1820 K.

SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 24.102019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2017 tarihli ve 2016/127 Esas, 2017/158 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 17.07.2017 tarihli ve 2017/1804 Esas, 2017/1820 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 09.02.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın katıldığı iddia edilen basın açıklaması biçimindeki eylemin HDP Gençlik Koordinasyonunun düzenlediği çevre konulu bir eylem olduğuna,

2. ... işareti yapmanın herhangi bir terör örgütünün cebir, şiddet içeren yöntemlerini meşru gösterecek ya da övecek şekilde veya bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek herhangi tarihsel, kavramsal ve olgusal anlam içermediğine,

3. Çerxa Şoreşe isimli marşın sözlerinin cebir ve şiddet çağrısı içermediği gibi bunları meşru gösterecek ve övecek bir anlamda içermediğine,

4. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

3713 sayılı Kanununun 7/2 nci fıkrasında tanımlanan terör örgütünün propagandasını yapma suçunun unsurları 11.04.2013 tarihli 6459 sayılı Kanunun 8 inci maddesi ile değiştirilerek "Terör örgütünün, cebir, şiddet, veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek şekilde" propaganda yapmayı yaptırıma bağlamıştır.

Terör örgütü propagandası yapma suçunun oluşması için; terör örgütü ile ilgili bir öğretinin, düşüncenin veya inancı başkalarına tanıtılması, benimsetilmesi ya da yayılması amacıyla yapılmasının yanında terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek, bu yöntemleri övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek şekilde yapılması gerekmektedir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olayda HDP (Halkların Demokratik Partisi) Gençlik Koordinasyonu organizesinde, suyumuza, toprağımıza, enerjimize mahalle ve sokaklarımıza sahip çıkalım ... yaşam inşa edelim adı ile 26.04.2015 günü saat 14:00 sıralarında İzmir İli Konak İlçesi Kıbrıs Şehitleri Caddesi Leman Kültür Merkezi önünde toplanıp kitlesel bir yürüyüşe katılan sanığın Devrim Çarkı (Çerxa Şoreşe) isimli marşı söylediği, marşın içeriğine bakıldığında PKK terör örgütünün cebir ve şiddet içeren yöntemlerini övücü veya meşrulaştırıcı ve şiddeti teşvik edici nitelikte olmaması karşısında, 3713 sayılı Kanunun 7/2 nci maddesinde yazılı silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçunu oluşturmayacağı gözetilmeksizin, delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı neticesinde atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 17.07.2017 tarihli ve 2017/1804 Esas, 2017/1820 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun 304 üncü maddesi uyarınca İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23021, Karar No: 2015/6410, Tarih: 02.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/23021 E.  ,  2015/6410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması-Aile Konutu Şerhi Konulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu taşınmazın aile konutu olarak özgülendiği tartışmasızdır. Türk Medeni Kanununun 194/1. maddesi gereğince, taşınmaz üzerinde hak sahibi olan eşin tasarrufu, diğer eşin açık rızasına bağlıdır. Bu rıza alınmadan hak sahibi olan koca, taşınmaz üzerine HSBC Bank A.Ş. lehine 13.10.2010 tarihinde ipotek tesis ettirmiştir. Bu tarihte tapu kütüğünde "aile konutu" olduğuna ilişkin bir şerh bulunmadığına göre, lehine ipotek tesis edilen üçüncü kişinin kazanımı iyiniyetli olması halinde korunur (TMK md. 1023). Kanunun iyiniyete hukuki bir sonuç bağladığı durumlarda, asıl olan iyiniyetin varlığıdır. Ancak durumun gereklerine göre kendisinden beklenen özeni göstermeyen kimse de iyiniyet iddiasında bulunamaz (TMK md. 3). Gerçekten de, davalı bankanın ipotek işlemi sırasında davacı kadının rızasını almadığı gibi muvafakatnamedeki imzanın da davacı kadına ait olmadığı anlaşılmaktadır. Banka, davacı kadının rızasını gösteren muvafakatname istediğine göre taşınmazın aile konutu olduğunu biliyor demektir. Basiretli bir tacir gibi hareket etmesi gereken davalı bankanın gerekli özeni göstererek kimlik tespitiyle birlikte davacının imzasını işlem sırasında alması gerekirdi. Bu durumda iyi niyetin varlığından söz edilemez. Açıklanan sebeplerle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile ret hükmü kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.02.04.2015(Prş.)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.

3-CÇ/HA/YE
Yargıtay — Esas No: 2007/10502, Karar No: 2007/10603, Tarih: 24.09.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/10502 E.  ,  2007/10603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ek Karar)

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 7.9.2006 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi, hükmün tavzihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tavzih isteminin reddine dair verilen 23.3.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar tapuda murisleri adına kayıtlı dava konusu 371, 373 ve 406 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında murislerinin hatalı yazılan isim ve yazılmayan baba adı ile soyisimlerinin düzeltilmelerini istemişler, 10.02.1989 tarihinde davanın kabulüne dair verilen karar sonrası 07.09.2006 tarihli tavzih istemli dilekçeleriyle muris ...’nın baba adının, hükmün 1. maddesine konu 371 parselde “...” olarak , hükmün 3. maddesine konu 406 parselde ise “...” olarak düzeltilmesine karar verildiğini, hükümdeki bu çelişik durumun tavzih ile giderilerek, 406 parselde de murisleri ....’nin baba adının “...,” olarak düzeltilmesini talep etmişlerdir.

Davalı idare vekili hüküm infaz edilmemişse, tavzih istemine itirazlarının olmadığını belirtmiştir.

Mahkemece 23.03.2007 tarihli ek karar ile dava dilekçesinde 406 parselde “...” yazılı kaydın Mümin kızı, Behice Karausta olarak düzeltilmesi istendiğinden ve taleple bağlı kalınarak karar verildiğinden tavzih istemi reddedilmiş, tavzih istemine ilişkin talebin reddi kararını davacılar vekili temyiz etmiştir.

Esasa ilişkin mahkeme hükmünde davacılar ... ile ...’nun kayıt maliki olan anneleri ...’nin baba adının düzeltilmesine ilişkin karar verilirken adı geçen kişiye 371 parselde baba adı olarak “...”, 406 parselde ise “..” şeklinde karar verilmiştir. Bir kişinin iki ayrı babası olamayacağına göre karar yerinde bir maddi hata yapıldığı açık olup hüküm infaz edilmediğine göre mahkemece tavzih istemi hakkında olumlu bir karar verilmesi gerekirken, dava dilekçesi yazılırken davacıların bu konudaki düştüğü hatadan hareketle istemin reddi doğru görülmemiş, tavzih isteminin reddine ilişkin 23.03.2007 tarihli hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 23.03.2007 tarihli hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 24.09.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/388, Karar No: 2024/10570, Tarih: 01.07.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/388 E.  ,  2024/10570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/949 E., 2022/93 K.

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

İNCELEME KONUSU KARARLAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

07.11.2014 günü gündüz vakti sayılan saat 06.15 sıralarında 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ün şikâyetçiye ait yol kenarında bulunan zeytin alım satım dükkânına girmek maksadıyla arka kısımda bulunan brandanın bir kısmını yırttıkları, suça sürüklenen çocuk ...'in pense ile bu brandanın altında bulunan demir muhafazaları zorladığı, bu esnada çevreden gelen sesler üzerine olay yerine gelmiş oldukları bisikletleri de alamadan arka taraftan kaçarak uzaklaştıkları olayda, suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan ve 5237 sayılı Kanun'un 116/2, 119/1-c, 35 ve 31/3. maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık aslî (olağan) zamanaşımı süresinin 27.05.2016 olan ilk mahkûmiyet tarihinden 27.01.2022 olan ikinci mahkûmiyet tarihine kadar dolduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkındaki iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hususu da belirlenmiş olup, bu yönden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20916, Karar No: 2012/23672, Tarih: 19.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/20916 E.  ,  2012/23672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının şirketin ... akaryakıt taşıma Derince operasyonunda karayolu taşıma operatörü olduğunu, davalı işverenin taşıma yapan bir aracı filodan çıkarması sebebi ile 17.10.2011 tarihli ihtarname ile davacının iş sözleşmesini feshederek kıdem ve ihbar tazminatlarını ödediğini, davacı ile birlikte seçtikleri üç kişiden sadece bir tanesinin söz konusu araçta çalıştığını ve davacının çalıştığı aracın halen çalışan filoya dahil bir araç olduğunu ve işten çıkartılan işçilerin seçiminde alınan kriterlerin belirlenmediği gibi en kıdemli işçi olmasına rağmen davacının işten çıkartıldığını, oysa ki işyerinde bir kaç ay önce yeni alımlar yapıldığını, her üç işçi için Kocaeli’nden İstanbul’a servis aracı tahsis etmek zorunda kalan işverenin işçi maliyetini düşürmek için davacının ve diğer iki arkadaşının iş sözleşmesini feshettiğini belirterek haksız feshin geçersizliği ile davacının işe iadesine, boşta geçen süreler için dört aylık maaşından az olmamak üzere dört aylık ücret tutarında tazminata hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; davalı şirketin ... akaryakıt taşıma işini yaptığını, ... ile şirket arasında yapılan sözleşme gereği operasyonda yer alacak sürücülerin nitelikleri sayısı çalışma şekilleri ve sürücülerin alacağı eğitimlerin davalı tarafından birlikte belirlendiğini ancak operasyonel verimsizliğin maliyetinin ... tarafından karşılanmak zorunda olduğu için onların öneri ve taleplerinin de kararda etkili olduğunu, bu doğrultuda ... tarafından maliyetler ve performans gerekçe gösterilerek operasyondaki araçlardan bir tanesinin operasyondan çıkartılmasına karar verildiğini, gerek karayolları mevzuatı, gerekse ...'nin talepleri doğrultusunda her araç için üç adet istihdam edildiğinden, söz konusu aracın operasyondan çıkartıldığı için de üç sürücünün iş sözleşmesinin feshedilmek durumunda kaldığını, işçi çıkarmadaki temel amaç filonun küçültülmesi ve maliyetlerin düşürülmesi olduğundan çıkartılan işçilerin de bu doğrultuda seçildiğini, işletmesel kararların yargı denetimi dışında olduğunu kaldı ki yapılan feshin keyfi bir fesih olmadığı gibi zorunluluktan kaynaklandığını, davacının şirket bünyesinde başka bir birimde görev yapabileceği başka bir yerin de olmadığını belirterek tüm bu sebeplerle davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara ... açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.