muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7518, Karar No: 2013/10952, Tarih: 14.05.2013

Dosya içeriğine göre amacı ve yapılış şekli itibariyle gerçekleştirilen eylemin siyasi amaçlı grev niteliğinde olduğu açıktır. Toplu iş sözleşmesi görüşmelerinin devam ettiği bir sırada hava iş kolunda grev yasağını öngören bir kanun değişikliği teklifinin çıkarılmasını önlemek amacıyla yapılan bu grevin mesleki bir amaca da hizmet ettiği düşünülebilir ise de, muhatabı ve amacı itibariyle eylemin “siyasi amaçlı grev” niteliğinde olduğu kabul edilmiştir.

Dairemizce uluslararası hukuk çerçevesinde işçilerin, ortak ekonomik ve sosyal menfaatlerini ilgilendiren konularda tepkilerini toplu eylem yoluyla ifade etme haklarının bulunduğu kabul edilmiştir. Ancak, iş bırakmak suretiyle yapılan toplu eylemlerin ulusal ekonomiyi ve kamu düzenini olumsuz etkilemesi ihtimali karşısında, bu hakkın sınırsız bir şekilde kullanılması düşünülemez. Çalışma barışı için işverenin mülkiyet hakkı ile işçilerin toplu pazarlık hakları arasında adil bir dengenin kurulması gereklidir. Her şeyden önce iş bırakmak suretiyle yapılan eylemlere kanuni grevde olduğu gibi son çare olarak başvurulmalı (Ultima Ratio İlkesi) ve ölçülülük ilkesine uyulmalıdır. Siyasi amaçlı grevde baskı altında tutulmak istenen kurum ile eylem sonucu doğrudan zarara uğrayacak işverenin ayrı olmaları ve baskı altına alınmak istenen kurum üzerinde işverenin inisiyatife sahip olamaması bu konuda daha hassas ve ölçülü davranılmasını gerektirmektedir.

Dosya içeriğine göre davacı ve arkadaşlarının veya üyesi oldukları sendikanın söz konusu toplu eyleme girişmeden önce hükümet veya yasama organı yetkilileri ile görüşme, üçüncü bir kişinin arabuluculuğundan yararlanma gibi barışçıl yol ve yöntemleri kullanmadıkları ve iş bırakmaya göre daha hafif sayılabilecek diğer protesto biçimlerini tercih etmedikleri, kısaca, iş bırakmak suretiyle yapılan eyleme son çare olarak başvurmadıkları anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, işverene söz konusu greve gidileceği konusunda önceden herhangi bir bildirimde de bulunulmamıştır. Önceden bildirilmeyen, işveren için sürpriz olan grevlerin daha fazla zarara yol açacağı açıktır. Bu sebeple 2822 sayılı Kanun'da grev kararının önceden ilanı ve uygulanacağı tarihin greve başlamadan önce işverene bildirilmesi gerektiği düzenlenmiştir. Bu tür eylemlerde, greve gidileceğinin ve başlama tarihinin önceden işverene bildirilmesi barışçıl niteliğinin ortaya çıkmasını sağlayacaktır.

Öte yandan, işyeri ve yapılan işin niteliği dikkate alındığında, işin durması veya önemli bir ölçüde aksaması hizmetin sürekliliğini ve güvenliğini olumsuz etkileyecek niteliktedir. Bu sebeple ölçülülük ilkesi bağlamında eylemin süresi de önem arz edecektir. Eylemin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin yöneldiği muhatap ve amaç, kamu yararı, işin ve işyerinin özelliği göz önünde bulundurulmalıdır.

Öte yandan, işyeri ve yapılan işin niteliği dikkate alındığında, işin durması veya önemli bir ölçüde aksaması hizmetin sürekliliğini ve güvenliğini olumsuz etkileyecek niteliktedir. Bu sebeple ölçülülük ilkesi bağlamında eylemin süresi de önem arz edecektir. Eylemin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin yöneldiği muhatap ve amaç, kamu yararı, işin ve işyerinin özelliği göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda işçiler hava iş kolunda getirilmek istenen grev yasağının kendi haklarını tehdit ettiğinden bahisle, kamuoyu oluşturmak amacıyla protesto eyleminde bulunmak, uğrayacakları olası mağduriyetler konusunda dikkat çekmek, bir anlamda yasama organınca yapılmak istenen değişikliği engellemek gibi meşru bir amaç gütmektedirler. Bu haklı amaca yönelik olarak ortaya konulan söz, eylem ve davranışların, işçilerin seslerini ve haklılıklarını ülke gündemine taşımak işlevini aşacak biçimde uzun süreli çalışmaktan kaçınmaları ve hizmeti esaslı şekilde aksatmaları yukarıda belirtilen ölçülülük ilkesiyle bağdaşmayacaktır. Yapılan grev sonucu Türk Hava Yollarında yürütülen işin 03.00-24.00 saatleri arasında, uzun sayılabilecek bir süre ve önemli derecede aksadığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Sefer iptali ve gecikmelerinden dolayı binlerce yolcunun mağduriyeti ve işletmenin bu yüzden maruz kalacağı olası zarar miktarı da göz önüne alındığında, grevin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edildiği kabul edilmelidir.

Yukarıda belirtilen ulusal ve uluslararası hukuk ilkeleri uyarınca işçilerin barışçıl toplu eylemlerde bulunma hakları bulunmakta ise de, eylemin ve işyerinin niteliği dikkate alındığında toplu iş bırakma eylemine son çare olarak başvurulmadığı ve ölçülülük ilkesinin dikkate alınmadığı sonucuna varılmıştır. Bu sebeple davacının söz konusu davranışı, kural olarak, fesih için haklı sebep teşkil etmektedir. Ancak, fesih tarihi itibariyle iş sözleşmesi hükmü olarak devam eden önceki toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca Disiplin Kurulu Kararı alınmadan yapılan feshin haksız olduğu kabul edilmiştir. Öte yandan, Disiplin Kurulu Kararının alınmamış olması feshi haksız hale getirmekte ise de, Yargıtay uygulamasına göre geçerli sebebi ortadan kaldırmadığından, davalı işverence yapılan feshin geçerli sebebe dayandığı kabul edilerek, 4857 sayılı İş Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 70,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 70,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 14.05.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Somut olayda, toplu iş sözleşmeleri görüşmeleri devam etmekte iken, hava taşımacılığı işinin grev yasağı kapsamına alınmasına yönelik kanun değişikliği teklifi verilmesi üzerine davalı işverene ait işyerlerinde toplu olarak doktor raporu alınmak suretiyle işin bırakıldığı dosya içeriği ile sabittir.

En etkili iş mücadelesi aracı olan grev hakkının yasaklanması yönündeki yasa değişikliği teklifine karşı davacı ve arkadaşlarının gerçekleştirdiği işi bırakma eyleminin ulusal mevzuatımızca yasa dışı grev niteliğinde olduğu açıktır. Ne var ki, Türkiye’nin de onayladığı uluslararası sözleşmelere göre işçi hak ve menfaatlerinin ve özellikle sendikal özgürlüklerinin kısıtlama girişimlerine karşı işçilerce yapılan protestoların barışçıl olması koşuluyla demokratik tepki olarak nitelendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir. Somut olayda da siyasi iradenin getirmek istediği grev yasağına karşı yapılan toplu eylemin demokratik tepki olduğu açıktır. Bu itibarla, rapor almak suretiyle gerçekleştirilen toplu eylemin demokratik tepki niteliğinde olduğuna yönelik sayın çoğunluğun tespitine aynen katılıyorum. Ancak, bu tepkinin barışçıl amaçtan uzaklaşıp uzaklaşmadığı ve ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin süresi ile birlikte eylem sonucu meydana gelen zarar miktarının da somut olarak belli olması gerekir. Salt süre yönünden ölçülülük ilkesine uyulup uyulmadığının denetlenmesi doğru olmaz. Bu nedenle zarar miktarı konusunda davalı tarafın beyanı ile yetinilmeyerek, zararın bilirkişi aracılığıyla tespit edilmesinden sonra sözü edilen ilke çerçevesinde değerlendirme yapılmalıdır. Araştırma ve incelemeye yönelik olarak belirtilen bu hususu kapsamına almayan sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum.14.05.2013
Yargıtay — Esas No: 2016/21624, Karar No: 2017/25540, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/21624 E.  ,  2017/25540 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1841, Karar No: 2013/40751, Tarih: 18.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/1841 E.  ,  2013/40751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığına,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık ... hakkında yaralama, mala zarar verme ve sanık ... hakkında hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a)Sanığın, müştekiyi yüzde sabit iz ve vücudunda kemik kırılmasına neden olacak şekilde şekilde yaralaması nedeniyle, daha ağır netice olan yüzde sabit ize neden olan yaralanmadan dolayı, 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddelerinin tatbiki ile ceza tayini gerekirken, müştekinin vücudunda oluşan kırık nedeniyle ayrıca 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,

b)Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan açılmış bir kamu davası bulunmadığı halde, atılı suç nedeniyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9443, Karar No: 2019/4707, Tarih: 13.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/9443 E.  ,  2019/4707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında 27.07.2007 31.03.2009 tarihlerinde imzalanan hizmet alım sözleşmeleri gereği üzerine düşen edimlerini yerine getiren müvekkilinin hak edişlerinden 5510 Sayılı Kanun'un 81. maddesi uyarınca Hazinece karşılanması gereken primlerin kesildiğini, kesintinin yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek müvekkilinin hak edişlerinden kesilen 107.676,29 TL'nin davalının temerrüte düştüğü tarihten itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, davalı tarafından yapılan kesintinin usul ve yasaya aykırı olduğu, davalının daha önce temerrüde düşürmediği faizinde dava tarihinden itibaren işleyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava 5510 Sayılı Yasa'nın 81/1-ı maddesi gereğince yapılan kesintilere yönelik açılan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece bilirkişi raporuna istinaden karar verilmiş ise de rapor denetime açık olmadığı gibi dosyaya ibraz edilen delillerle de uyumlu değildir.

Şu halde, mahkemece, yapılması gereken iş dava konusu ile ilgili tüm delillerin toplanması ile uyuşmazlık konusu hakkında uzmanlığı bulunan bir bilirkişiden tarafların iddia ve savunmalarının kayıtlar üzerinden değerlendiren denetime açık bir rapor alınıp sonuca göre bir hükme varılması gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının kabulüü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcın talep halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1339, Karar No: 2015/44387, Tarih: 02.11.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/1339 E.  ,  2015/44387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, iftira, kasten yaralama, görevi yaptırmamak için direnme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, yakınan ...'in çantasını gasp ettikten sonra kaçarken, kendisini yakalamak isteyen polis memurlarına direnip, ayağıyla tekme atarak polis memuru...'nun parmağının kırılmasına neden olduğunun anlaşılması karşısında; şartları bulunmayan TCK'nın olası kasıtla ilgili 21/2. maddesinin uygulanması suretiyle cezadan indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17719, Karar No: 2014/3436, Tarih: 10.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/17719 E.  ,  2014/3436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 21/03/2013

Numarası : 2011/386-2013/117

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, davalı işyerinde 10/01/2003 tarihinden 01/01/2011 tarihine kadar eczacı kalfası olarak çalıştığını, iş akdinin 01/01/2011 tarihinde haksız olarak feshedildiğini, dosyaya sunulu ibraname altındaki imzanın kendisine ait olduğunu ancak ödeme yapılmadığını, ibranamenin işe girdikten sonra işten atılma baskısı ile imzalatılmış, sonradan da doldurulmuş olduğundan bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının, iş akdine, eczaneyi devredip başka semtte işyeri açılması ve davalının evine uzak olması nedeniyle yeni işyerinde çalışmak istememesi nedeniyle haklı nedenle son verildiğini, daha sonra yeni işverenden rica edip aynı yerde çalışmaya devam etmesinin sağlandığını ve işçilik alacaklarına karşılık davacıya 11.000,00 TL ödenerek ibraname alındığını, savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, İşveren haklı feshi ispatlayamadığından ibraname ile ödenen 11.000 TL lik kısım hesaplanan kıdem tazminatından mahsup edilerek, bakiye kıdem tazminatı ve ihbar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı iş akdinin haksız olarak feshinden sonra kendisine hiçbir ödeme yapılmadığını iddia etmesine karşın, davalı işveren tarafından 13.5.2011 tarihli ibraname ille kıdem ve ihbar tazminatı olarak 11.000,00 TL nin ödendiğinin ileri sürdüğü anlaşılmaktadır. Davalının dosyaya sunmuş olduğu belgelerin incelenmesinde tüm ödemelerin ve evraklarının düzenli olarak tutulmuş olduğu görülmektedir. Bu durumda resmi evraklar konusunda bu kadar düzenli ve titiz olan bir işverenin, ibranamedeki bedelin ödendiğine dair belgesinin de bulunduğunu varsayılmalıdır. Mahkemece, davacının, dosyaya sunulu ibranamenin işe girerken boş olarak alındığı ve işveren tarafından sonradan doldurulduğu, kendisine ödendiği iddia olunan parayı almadığına dair savunması yeterince araştırılmadan, ödeme belgesinin veya banka dekontunun yada işveren kayıtlarındaki ödemeyi gösterir defter kayıtları istenmeden yani ödeme hususu kesin olarak davalı tarafça ispatlanmadan, ödendiği varsayımı ile karar verilmiştir. Bu yönüyle eksik araştırma sonucu verilen karar hatalı olup bu husus bozma nedenidir.

3- Davalı işyeri bir eczane olup, kural olarak ulusal bayram ve genel tatillerde kapalı olan işyerlerindendir. Buna rağmen, bilirkişi tarağından davalının tüm resmi tatillerde çalıştığı ve yılda 6 kez nöbet tuttuğu kabulü ile hesaplama yapılmıştır. Oysaki davalı işyerinin nöbetçi olduğu zamanların ilgili yerlerden sorularak kesin olarak belirlenmesi ve alınacak yeni bilirkişi raporunda buna göre hesaplama yapılması, hesap yapılırken de genel tatillerde eczanelerin kapalı olması zorunluluğunun gözönünde tutulması gerekmektedir. Eksik araştırma ve hatalı bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması isabetsiz olup bozma nedenidir.

O halde taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 10.2.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15034, Karar No: 2021/10078, Tarih: 09.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/15034 E.  ,  2021/10078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 03/11/2021 Çarşamba günü davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av.... geldiler. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan tarafların vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Başvuru sahibi (davacı) vekili, davalı ile davacı arasında “... Endeksli ... Riskleri Sigortası” poliçesi düzenlendiğini, davacının rahatsızlanarak ameliyat olduğunu ve %93 oranda engelli kaldığını, poliçede yaşam riskleri teminatının 50.000 dolar olduğunu açıklayıp poliçe teminat bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Karşı taraf(davalı) vekili, başvurunun reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın reddine karar verilmiş, anılan karara karşı itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davacı vekilinin itirazının kabulü ile hakem kararının kaldırılarak başvurunun kabulü ile 50.000 doların fiili ödeme tarihindeki satış kuru üzerinden Türk Lirası karşılığının tahsiline karar verilmiş, karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sağlık sigorta sözleşmesine dayalı tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davacı ile davalı arasında 08/08/2011 başlangıç tarihli, 20 yıl vadeli sigorta poliçesi düzenlendiğini, sigorta poliçesinin 01/03/2017 tarihinde yenilendiğini, davacının geçirdiği rahatsızlık sonucu 16/01/2018 yılında beyin tümörü nedeni ile ameliyat olduğunu ve bu rahatsızlığı neticesinde engelli sağlık kurul raporuna göre %93 oranında sakat kaldığını açıklayıp poliçede düzenlenen yaşam riskleri teminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiş, davalı vekili, poliçede düzenlenen özel şart gereğince talebin teminat dışında kaldığını ileri sürerek davanın reddini savunmuş, İtiraz Hakem Heyetince, poliçede düzenlenen özel şartın, sigorta şirketi tarafından tek taraflı olarak, önceden, ileride çok sayıda sözleşmede kullanılmak üzere hazırlanmış sözleşme şartları olduğu, sigorta ettirenin söz konusu hükümlerin oluşmasında bir etkisinin veya aralarında poliçe özel şartı olabilmesi bakımından müzakere edilmiş hükümler olmasının gerçekleşmediği, başvuru sahibinin aleyhine bulunan söz konusu hükmün yazılmamış sayılması gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir.