muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/584, Karar No: 2025/541, Tarih: 15.01.2025

IV. GEREKÇE ve KARAR

A.Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.10.2024 tarihli ve 2021/228 Esas nolu kararı gereğince; UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinde sanığın 26.11.2022 tarihinde temyiz aşamasında öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında; sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1.maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; 1412 sayılı CMUK'un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE,

B.Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise ;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

Yukarıda izah edildiği şekilde gerçekleşen olaya ilişkin dosya içerisinde bulunan İnşaat Mühendisi, Makine Mühendisi ile Hukukçu'dan oluşan bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen 11.11.2015 tarihli raporda; sanık ...'nın, çalışanların ve müşterilere risk oluşturan giriş kapısının bakımının yaptırılması için Risk Değerlendirme Raporunda ve onaylı tespit ve öneri defterinde giriş kapısı ile ilgili tehlikeye dikkat çekmediği, rapora almadığıve risk değerlendirme raporunda buna dikkat çekmemesi sebebi ile tali derecede kusurlu olduğunun belirtildiği, bu raporun oluşa ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla; kusurlu bulunduğu tespit edilen sanık ...'in mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, mahkemece 09.05.2016 tarihli rapora itibar edilerek kusuru bulunmadığı gerekçesiyle dosya kapsamı ve delillerle uygun olmayan şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenle Şereflikoçhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7179, Karar No: 2006/10915, Tarih: 03.07.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/7179 E.  ,  2006/10915 K.**

**"İçtihat Metni"**

... mürekkepleri San. tic. A.Ş. vs. vekili avukat ... ile... vekili avukat ... ... aralarındaki dava hakkında ... 2 Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 12.1.2005 gün ve 771-12 sayılı hükmün Dairemizin 13.9.2005 tarih ve 5209-13085 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde taraflar avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı ... A.Ş. davalıdan işyerini kiraladığını, diğer davacının ise sözleşmede kefil olduğunu, mecuru tahliye ettikleri halde davalının tahliyeden sonraki ayların kirası için iki ayrı icra dosyasıyla takip yaptığını öne sürerek borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş bu karar Dairemizce düzeltilerek onanmıştır.

Her iki taraf bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler

karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmamasına göre davacı tarafın tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2-Dairemizin 13.9.2005 tarih, 2005/5209-13085 sayılı ilamının ikinci bendinde, Mahkemece verilen ihtiyati tedbir kararı infaz edilmediği için davacı taraf aleyhine tazminata hükmedilemeyeceği gerekçesiyle karardaki tazminat hükümlerinin karardan çıkartılarak kararın düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. Oysa borçlu davacıların, her iki icra dosyasına verdikleri 2.12.2004 tarihli dilekçelerle, verilmiş olan ihtiyati tedbir kararının uygulanmasını istedikleri ve davacıların icra dosyalarına bu tarihte yatırdıkları paraların ... bu dava dosyası 12.1.2005 tarihinde karara çıktıktan sonra, 18.1.2005 tarihinde dosyadan alacaklı davalı tarafından çekildiği, böylece ihtiyati tedbir kararının infaz edildiği anlaşılmış olup, kararın onanması gerekirken zuhulen tazminatlar yönünden

düzeltilerek onandığı, bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile dairemizin düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme karanının onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın tüm, davalının sair karar düzeltme itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin 13.9.2005 gün, 2005/5209-13085 sayılı düzelterek onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.00 YTl.nın davacıdan alınmasına, peşin harcının istek halinde iadesine, 3.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8353, Karar No: 2021/11536, Tarih: 18.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8353 E.  ,  2021/11536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mirasın reddi istemine ilişkin olarak açılan davada, Eskişehir 2. Sulh Hukuk ile Emirdağ Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasın gerçek reddi istemine ilişkindir.

Eskişehir 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, uyap sistemi üzerinden alınan nüfus kayıt örneğine göre murisin adresinin "..... Mah. Afyonkarahisar/Emirdağ" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Emirdağ Sulh Hukuk Mahkemesince, uyap üzerinden yapılan sorgulamada müteveffanın adres kayıt sisteminde "75. Yıl(Sultandere) mahallesi, Dr. ....Odunpazarı/Eskişehir" olduğu, Emirdağ İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından yapılan kolluk araştırmasına göre de müteveffanın vefat etmeden önceki yerleşim yerinin Odunpazarı/Eskişehir olduğu gerekçesiyle yetksizlik kararı verilmiştir.

4721 sayılı TMK'nın 609. maddesinin dördüncü fıkrasında "Süresi içinde yapılmış olan ret beyanı, mirasın açıldığı yerin sulh mahkemesince özel kütüğüne yazılır ve reddeden mirasçı isterse kendisine reddi gösteren bir belge verilir." hükmüne yer verilmiştir.

Bu yasal düzenlemeye göre mirasın reddi istemi, mirasın açıldığı yerin sulh hukuk mahkemesinde mirasçı tarafından sözlü veya yazılı beyanla yapılabilir. Buradaki yetki kesin olup, miras bırakanın son yerleşim yerindeki sulh hukuk mahkemesi görevli ve yetkili mahkemedir.

Dosya kapsamındaki kolluk araştırmaları sonucunda; müteveffa ... isimli şahsın ölmeden önce " 75. Yıl mahallesi, Eğitimciler sitesi No:27/1 Odunpazarı/Eskişehir "adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Eskişehir 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Eskişehir 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16219, Karar No: 2014/12827, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16219 E.  ,  2014/12827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silvan Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2013

NUMARASI : 2011/57-2013/115

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden S.. V.. tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9607, Karar No: 2016/9364, Tarih: 07.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9607 E.  ,  2016/9364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, sanığın sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 07.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4489, Karar No: 2012/6595, Tarih: 09.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4489 E.  ,  2012/6595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı müflis ... A.Ş iflas idaresi tarafından düzenlenen sıra cetvelinde, müvekkili alacağının 4. sıraya, davalı bir kısım bankaların ve yine TMSF'ye devrolunan diğer bir kısım bankaların alacaklarının imtiyazlı alacak olarak üçüncü sıraya kaydedildiğini, oysa ki bankaların alacaklarının müflis şirkete kullandırılan kredilerden kaynaklandığını, diğer davalılar Vergi Dairesi Müdürlükleri ile ... alacaklarının da İİK'nın 206. maddesine göre bir öncelikleri bulunmadığını ileri sürerek, müflis şirket iflas idaresi tarafından düzenlenen sıra cetvelinde davalıların sıraları değiştirilerek, 4. sıraya adi alacak olarak alınmalarına, bu sıradan serbest kalacak meblağdan müvekkilinin yararlandırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, 4389 sayılı Kanun'un15/3. maddesine göre fona intikal eden bankaların, bu bankaların hakim hissedarlarının ya da bu hissedarların ortağı bulunduğu şirketlerden olan alacakların imtiyazlı alacaklardan olduğunu, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun geçici 11. maddesi uyarınca 4389 sayılı Kanun'un bu hükümlerinin halen yürürlükte olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...A.Ş. vekili, müvekkili bankanın tüm hisselerinin TMSF'ye ait olduğunu, bu itibarla 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 136. maddesi gereği alacaklarının imtiyazlı alacaklardan olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar, Tasfiye Halindeki ... A.Ş. vekilleri, müvekkilleri banka alacaklarının 4389 sayılı Kanun'un Ek 5. maddesi (12.12.2003 - 5020 S.K./27. md.) uyarınca 6183 Sayılı Kanun'un hükümlerine tabi olup imtiyazlı alacaklardan olduğunu savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Davalı ... Halindeki ,,,A.Ş. vekili, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olarak düzenlendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı SGK vekili, müvekkili kurum alacaklarının 6183 sayılı Kanun'un 21. maddesi gereğince imtiyazlı alacaklardan olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Daireleri ve ... Müdürlüğü'nü temsilen Hazine vekili, alacaklarının İİK'nun 206. ve 6183 sayılı Kanun'un 21. maddeleri gereğince imtiyazlı alacaklardan olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı SGK vekili, müvekkili kurum alacaklarının 6183 sayılı Kanun'un 21. maddesi gereğince imtiyazlı alacaklardan olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Daireleri ve ... Müdürlüğü'nü temsilen Hazine vekili, alacaklarının İİK'nun 206. ve 6183 sayılı Kanun'un 21. maddeleri gereğince imtiyazlı alacaklardan olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; sıra cetveli kesinleşmeden 6183 Sayılı Kanun'un 21. maddesinde yapılan değişiklikle, amme alacaklarının imtiyazlı alacak olarak 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 206. maddesinin üçüncü sırasında, bu sıranın önceliğini alan alacaklar da dahil olmak üzere tüm imtiyazlı alacaklar ile birlikte işleme tabi tutulacağı hükmünün getirildiği, belirtilen yasal düzenlemenin sıra cetveli kesinleşmeyen uyuşmazlıklarda uygulanma gereğinin bulunduğu, sıra cetvelinin bu bakımdan usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, düzenlenen iflas sıra cetvelinde üçüncü sıraya alınan davalıların bu sıradan çıkarılarak dördüncü sıraya yerleştirilmeleri ve serbest kalan meblağdan dördüncü sırada yer alan davacının yararlandırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece tüm davalılar yönünden, 6183 sayılı Kanun'un 21. maddesinde yapılan değişikliğin sıra cetveli kesinleşmeden yürürlüğü girdiği, davalıların tamamının alacaklarının bu yasa kapsamında imtiyazlı alacaklardan olması nedeniyle sıra cetvelinde üçüncü sırada yer almalarının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 18.10.2006 gün ve 19-649/661 E.K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere, davalılar... T.A.O ve Tasfiye Halinde ... A.Ş.'nin, Anayasa Mahkemesi’nin 06.11.2008 gün ve 2008/156 sayılı kararı ile iptal edilen 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun Ek 5. maddesinden yararlanmaları mümkün olmayıp, buna yakın bir içeriğe sahip bulunan 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun Geçici 13. maddesinden yararlanmaları ise ancak diğer alacaklıların muvazaadan ari hakları aleyhine sonuç doğurmamak şartına bağlanmıştır. Somut olayda adı geçen bankalara sıra cetvelinde üçüncü sırada yer ayrılmakla, hem üçüncü sıradaki alacak paylarının düşmesi ve hem de dördüncü sıraya kalacak paranın azalması sonucu doğduğundan, davalı bankaların bu düzenlemeden yararlanmasına da yasal olanak bulunmamaktadır.

Açıklanan durum karşısında, mahkemece davalı bankalar .... A.Ş., ... T.A.O., ve Tasfiye Halinde ...A.Ş.'nin alacaklarının rüçhanlı sıraya yazılacak teminatlı alacaklardan olup olmadığı da belirlenerek, bu nitelikte bir alacak olmadıklarının tespiti halinde düzenlenen sıra cetvelinde imtiyazlı alacak olarak üçüncü sırada yer almalarının yasaya aykırı olduğu gözardı edilerek, adı geçen davalı bankalar yönünden de yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ :Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2015/7504, Karar No: 2016/2389, Tarih: 14.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/7504 E.  ,  2016/2389 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl dosyadaki şikayetin reddine, birleşen dosyadaki şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl dosyada şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl dosyada şikayetçi vekili, Bankası'ndan alacağı temlik aldıklarını, sıra cetveline konu taşınmazın ihale bedelinin paylaştırıldığını, İzmir 6. İcra Müdürlüğü'nün 2010/5955 Esas sayılı dosyasında hazırlanan 27.03.2012 tarihli sıra cetvelinde garameten paylaştırıldığını, oysa şikayetçi ile şikayet olunanların ihtiyati haciz tarihlerinin aynı olmasına rağmen, şikayetçinin ihtiyati haczinin diğerlerininkinden evvel kesin hacze dönüştüğünü, dolayısıyla satış bedelinin tamamının şikayetçiye ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Asıl dosyada şikayet olunan vekili, aynı tarihte uygulanan ihtiyati hacizler farklı tarihte kesinleşseler bile garameten paylaştırmaya tutulacaklarını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Birleşen dosyada şikayetçi Vergi Dairesi vekili, sıra cetveline konu taşınmaz üzerine 06.01.2012 tarihinde kesin haciz koyduklarını, 6183 sayılı Yasa'nın 21. maddesi gereği paylaştırmaya garameten katılmaları gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Birleşen dosyada şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, asıl dosyada şikayetçi ile şikayet olunanların ihtiyati hacizlerinin 14.01.2010 tarihinde konulduğu, farklı tarihlerde kesinleşseler dahi aynı gün konan ihtiyati hacizlerin paylaşıma garameten katılmaları gerektiği, bu yönden sıra cetvelinin yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, asıl şikayetin reddine, birleşen dosya yönünden şikayetçi Vergi Dairesi'nin 05.01.2012 tarihli haciz varakasının 12.01.2012 tarihinde tapuya işlendiği, taşınmazın ise 27.01.2012 tarihinde satıldığı, satış bedelinin paylaştırılmasından önce vergi dairesinin haczinin kesinleştiğinden 6183 sayılı Yasa'nın 21. maddesi uyarınca paylaştırmaya garameten katılması gerektiği belirtilerek, birleşen şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

.../...

S.2

Kararı, asıl dosyada şikayetçi Varlık Yönetim A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl dosyada şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

.../...

S.2

Kararı, asıl dosyada şikayetçi Varlık Yönetim A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl dosyada şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl dosyada şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20173, Karar No: 2016/20475, Tarih: 06.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20173 E.  ,  2016/20475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 06.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.