muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/6256, Karar No: 2006/8861, Tarih: 09.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6256 E.  ,  2006/8861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili ile müdahil tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Bilirkişilerce Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmüne göre değerlendirmenin idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün esas alınarak yapıldığı belirtilmiş ise de münavebeye alınan ürünlere ilişkin olarak Tarım İlçe Müdürlüğünün 9.7.2004 günlü yazısı ekinde bulunan verilere ilişkin cetveller uygulanmış olup bu cetveller 2003 yılı verileri olduğundan değerlendirme tarihi olan 2005 yılı verilerinin getirtilip uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, iklim koşulları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ile bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı v.b.) gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli biçimde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir etkenin bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faiz oranı

%5 olarak alınmaktadır. Hal böyle iken, bilirkişi kurul raporlarında taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %5 yerine %7 olarak kabulü,

3-10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 40.sırasında Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması,

4-Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

4-Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

5-Davanın niteliği gereği davada kendisine vekille temsil ettiren davalı ve müdahil yararına karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçelerle vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalıya iadesine, 9.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12017, Karar No: 2016/11281, Tarih: 16.11.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/12017 E.  ,  2016/11281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.....

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine ... gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 25/05/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 3308 sayılı yasadan kaynaklı ödenmeyen staj ücretine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, .... arasında Muhasebe ve Finans alanında eğitim gördüğünü ve mezun olduğunu, okulun müfredatı gereği .... yılları arasında kesintisiz olarak staj yaptığını, ancak staj ücretinin ödenmediğini, 3308 sayılı yasadan kaynaklı staj ücretinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece ...... Müdürlüğünce davacının staj yaptığına dair herhangi bir resmi bilgi ve belgeye rastlanılmadığının bildirildiği, davacının da iddialarını başkaca bir delille ispatlayamadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın dayanağının 3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu'nun “Ücret ve Sosyal Güvenlik” başlıklı 25. maddesinin “Aday çırak, çırak ve işletmelerde meslek eğitimi gören öğrencilere ödenecek ücret ve bu ücretlerdeki artışlar; aday çırak veya çırağın velisi veya vasisi veya kişi reşit ise kendisi; öğrenciler için okul müdürlüğü ile iş yeri sahibi arasında Bakanlıkça belirlenen esaslara göre düzenlenecek sözleşme ile tespit edilir. (Değişik son cümle: 13/2/2011-6111/64 md.) Ancak, işletmelerde meslek eğitimi gören örgün eğitim öğrencilerine, asgari ücretin net tutarının yirmi ve üzerinde personel çalıştıran iş yerlerinde yüzde 30’undan, yirmiden  az personel çalıştıran iş yerlerinde yüzde 15’inden, aday çırak ve çırağa yaşına uygun asgari ücretin yüzde 30’undan aşağı ücret ödenemez.” şeklindeki düzenlemeden kaynaklandığı anlaşılmaktadır.

Her ne kadar ..... Müdürlüğünün 22/04/2016 tarih, 127 sayılı yazısında, davacının anılan okulda staj yaptığına dair herhangi bir resmi bilgi ve belgeye rastlanılamadığı bildirilmiş, mahkemece de bu yazıya dayanılarak davanın reddine karar verilmiş ise de; davacının eğitim gördüğü ......Müdürlüğünden gelen dosyada mevcut cevabi yazılar arasında davacının 2011-2012 eğitim öğretim yılında işletmede mesleki eğitimini ...... Müdürlüğünde yaptığının bildirildiği ayrıca 17/09/2012 tarihli ......Okulu Müdürlüğüne hitaben yazılan yazıda davacının staj yapmak üzere anılan okula gönderildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda davacının staj belgelerinin, staj yaptığı okul tarafından, eğitim gördüğü okula gönderilmeden mezun olması mümkün olmadığından, davacının eğitim gördüğü ..... Müdürlüğüne yeniden yazı yazılarak, okuldan staj belgelerinin istenilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4909, Karar No: 2012/6665, Tarih: 14.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4909 E.  ,  2012/6665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vergi dairesi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2008/9056 esas sayılı dosyasında sıra cetveli düzenlendiğini, birinci sırada... Vergi Dairesi, ikinci sırada ise Sosyal Güvenlik Kurumu'nun yer aldığını, sıra cetvelinin hukuka aykırı olduğunu, bedeli paylaşıma konu olan taşınmaz üzerine şikayet olunanlar tarafından haciz konulduğunu ve fakat borçlu şirket faaliyette iken araçlar üzerine haciz konulmadığını, yine iş yeri faaliyetteyken alacağın tahsili amacı ile menkul haczinin yapılmadığını, bu nedenle kurumların borçlu şirketin taşınmazlarına haciz koymasının geçersiz olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan SGK vekili, şikayetin reddine karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunan Vergi Dairesi, usulüne uygun tebliğe rağmen duruşmaya gelmediği gibi herhangi bir beyanda da bulunmamıştır.

Mahkemece, şikayetin sadece sıraya ilişkin olmadığı, şikayet olunan kurumların hacizlerine de itiraz edilmiş olduğundan mahkemenin görev alanına girmeyen şikayetinin reddine dair verilen karar, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 2011/ 280 Esas, 2011/2305 Karar sayılı bozma ilamıyla, İcra ve İflâs Kanunu'nun 142/son maddesi uyarınca sadece sıraya yönelen itirazların İcra Mahkemesi'nce incelenmesi gerektiği, şikâyetçi vekilinin şikayetinin şikayet olunan kurumların hacizlerinin Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un mükerrer 35 inci maddesindeki şartlar gerçekleşmeden konulduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini istediği, ihalenin usulsüz yapıldığı veya alacakların hiç ya da gösterildiği miktarda olmadığı yönünde bir itirazı bulunmadığı, esasa girilerek bir hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle bozulmuş olup; mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, SGK ve Vergi Dairesi'nin hacizlerine ilişkin takipleri hakkında yapılan bilirkişi incelemesine göre, borçlu ... Toptan Bakkaliye Elektrik Ev. Aletleri Otomotiv. San. Ltd. Şti. aleyhine takip tarihi itibarı ile şirketin borcu karşılamaya yeterli mal varlığının olduğu, bu nedenle şirket ortağı olan...'a karşı takip yapamayacakları, şikayet olunanın başlattığı takip dosyasında ise şirket ortağı ...'ın malvarlığının paraya çevrildiği ve sıra cetveli düzenlenmiş olduğu, icra dosyasında düzenlenen sıra cetvelinin usulüne uygun olarak yapılmadığı gerekçesiyle, şikayetinin kabulüne 12.07.2010 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Karar, şikayet olunan Vergi Dairesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, şikayet olunan Vergi Dairesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vergi dairesi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vergi dairesi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10283, Karar No: 2018/3801, Tarih: 29.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/10283 E.  ,  2018/3801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının hukuki yardım almak için ... Barosu Adli Yardım Merkezi’ne yaptığı başvuru sonucu Adli Yardım Yönetmeliği gereğince adli yardım hizmeti aldığını ve karşılığında 11.2.2011 tarihli adli yardım taahhütnamesi imzaladığını, görevlendirilen avukatın ... 1. Aile Mahkemesi ve... 4. Aile Mahkemesinde davalıya vekillik yaptığını ve toplam 3.405,24 TL vekalet ücreti ödendiğini, ancak ilgili davalar devam ederken davalının kendi imkanları ile bir başka avukatı vekil tayin ederek adli yardım taahhütnamesine aykırı davranması nedeniyle 08.01.2014 tarihinde davalıya borç bildirim yazısı gönderilerek 1.422,81 TL'nın ödenmesi ihtaren bildirilmesine rağmen herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.422,81 TL'nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, mesleki amaçla hareket eden davacı baro ile ticari ve mesleki olmayan amaçlarla hareket eden davalı arasındaki avukatlık hizmeti verilmesine ilişkin işlemin tüketici işlemi olduğu gerekçesiyle Tüketici Mahkemeleri’ne görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3. maddesine göre tüketici; ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, tüketici işlemi; mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder.

6502 sayılı yasanın 73. maddesi, bu Kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

6502 sayılı yasanın 73. maddesi, bu Kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Bir hukuki işlemin sadece 6502 Sayılı yasada düzenlenmiş olması tek başına o işlemden kaynaklanan uyuşmazlığın tüketici mahkemesinde görülmesini gerektirmez. Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için taraflardan birinin tüketici olması gerekir. Eldeki davada, davacı, davalının adli yardım hizmeti alma talebinde bulunması üzerine imzaladığı adli yardım taahhütnamesine aykırı davrandığını ileri sürerek taahhütnamede yazılı bedelin davalıdan tahsiline istemekte olup, davacı 6502 sayılı yasada tanımlanan ticari ve mesleki amaçla hareket eden sağlayıcı sıfatını taşımadığından taraflar arasındaki uyuşmazlığın Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığının kabulü mümkün değildir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece, işin esasına girilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken tüketici mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11813, Karar No: 2012/18972, Tarih: 22.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/11813 E.  ,  2012/18972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ayvalık Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/04/2011 tarih ve 2010/134-2011/268 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına ülkemizde TPE nezdinde tescilli Dısney markası ve Dısney kök unsurlu ticaret unvanına davalı şirketin müdahalede bulunduğunu, davalı şirketin ticaret unvanında 'Dısney Tur Turizm İnşaat ve Mühendislik Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. şeklinde Dısney ibaresini kullandığını ayrıca şirket adına kayıtlı 'http://www.dısney.com.tr' alan adı kullanılarak yine Dısney ibaresini İnternet adresinde kullandığını ve davalının hukuka aykırı olarak tescil edilen ticaret ünvanını yoğun ve yaygın bir şekilde markasal kullanıma konu ettiğini, müvekkilinin markalarının tanınmış olduğunu, davalının eylmlerinin 556 sayılı KHK.'nin 61. ve 9. maddeleri uyarınca müvekkilinin marka hakkına tecavüz ettiğini, Dısney ibaresini ticaret ünvanında kullanarak TTK.'nun 56. ve 57. maddeleri uyarınca haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek, davalının ticaret ünvanında yer alan "Dısney" ibaresinin çıkartılmasına ve ticaret ünvanının ticaret sicilinden terkinine, müvekkilinin markalarına vaki tecavüzünün durdurulmasına, men'ine ve ref'ine, davalı adına kayıtlı www.dısney.com.tr internet alan adı kaydının iptali ve kullanımının durdurulmasına, Dısney ibaresini taşıyan tüm tabela, reklam panosu, kartvizit ve tanıtım araçlarının toplatılmasına, dısney ibaresinin davalıya ait tabelalardan çıkartılması, bunun imkansız olması halinde imhasına, davalının haksız rekabetinin men'ine, haksız rekabet neticesi olan madi durumun ortadan kaldırılmasına karar verilmesini, talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket yetkilisi, firmalarının 17.03.1995 tarihinde TTK.'nun 509. maddesi uyarınca hukuka uygun olarak kurulduğunu, ürün üretmediklerini, hizmet sektöründe olduklarını, özellikle güzellik, spor salonu ve pansiyon işletmeciliği yaptıklarını, davacı firma ile yer aldıkları sektörlerin farklı olduğunu, haksız bir kullanımın mevcut olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket yetkilisi, firmalarının 17.03.1995 tarihinde TTK.'nun 509. maddesi uyarınca hukuka uygun olarak kurulduğunu, ürün üretmediklerini, hizmet sektöründe olduklarını, özellikle güzellik, spor salonu ve pansiyon işletmeciliği yaptıklarını, davacı firma ile yer aldıkları sektörlerin farklı olduğunu, haksız bir kullanımın mevcut olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalının davacı adına TPE nezdinde tescilli olan Dısney markasını kendi ticaret unvanında kullandığı, yine internet adresi olarak Dısney ibaresini kullandığı, alınan ve denetime uygun bilirkişi raporuna göre davalı tarafından kullanılan bu ibarelerin TTK.'na göre haksız rekabet teşkil edip, davacının marka hakkının tecavüz niteliğinde olduğu gerekçesiyle, davanın kabülüne, davalının davacının Disney markasına vaki müdahalesinin önlenmesine, davalının ticaret ünvanından "Disney" ibaresinin çıkarılmasına ve ticaret ünvanının Ticaret Sicili'nden terkinine, davalının "www.disney.com.tr" internet alan adı kaydının iptaline, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Davacı, marka hakkına dayalı olarak davalı şirketin marka hakkına tecavüz teşkil eden fiillerinin önlenmesini, alan adının iptalini ve Dısney ibaresinin davalı şirket ticaret ünvanından terkinini istemiştir. Bu durumda, uyuşmazlığın 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümlerinden kaynaklandığı gözetilerek Kararnamenin 71. maddesi uyarınca uyuşmazlığın çözümünün Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nde görülmesi gerekmektedir.

Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 24.03.2005 tarih ve 188 sayılı kararı ile bu mahkemelerin yargı çevreleri adli yargı adalet komisyonlarının merkez ve mülhakatları olan ilçeleri kapsayacak şekilde belirlenmiştir. Bu durumda davanın bağlı olunan adalet komisyonunda ve bu davalara bakmakla görevlendirilmiş mahkemece görülmesi gerektiğinden Ayvalık İlçesi'nin bağlı bulunduğu Burhaniye Adli Yargı Adalet Komisyonu'nda bulunan Asliye Hukuk Mahkemesi'nin iki tane olması halinde 1 numaralı olan mahkemenin, ikiden fazla Asliye Hukuk Mahkemesi bulunması halinde ise 3 numaralı mahkemenin fikri ve sınai haklara ilişkin hukuk davalarına bakmakla görevlendirilmiş ihtisas mahkemesi olması nedeniyle, uyuşmazlığın açıklanan şekilde belirlenecek ihtisas mahkemesi olarak görevlendirilen Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülmesi için görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, mahkemece bu hususun gözden kaçırılarak yargılamaya devam olunması ve uyuşmazlığın esasına girilmesi doğru görülmemiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmemesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, kararın BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmemesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14784, Karar No: 2015/9348, Tarih: 25.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/14784 E.  ,  2015/9348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2008/246-2013/413

Taraflar arasındaki maddi - manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesi ile; davacının Amerika'da yaşadığını, davalı hastanede diş tedavisi yaptırmak için Amerika'dan uçakla gelip gittiğini, ev kiraladığını, tedaviye 2006 yılında başlandığını, sadece tedavi için ödenen bedelin 13.460,00 Euro olduğunu, mağdur edildiğini, dişlerinin kapamadığını, çiğneme görevini yerine getirmediğini, sağ ve sol taraf arasında asimetri oluştuğunu, dişlerinin bir bir döküldüğünü, ilgili sorunları Şişli 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/288 D.iş nolu dosyasında tespit ettirdiğini, davalının sürekli hatalarını telefi edeceğini ifade etmesine rağmen bunu yapmadığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile; tedavi bedeli olarak ödediği13.460 EURO'nun şimdilik 100,00 EURO' sunun yasal faizi ile, yaptığı 2.670,00 USD uçak masrafının şimdilik 100 USD'sinin yasal faizi ile, ödediği 4.400,00 TL ev kirasının şimdilik 100,00 TL'sinin yasal faizi ile davalıdan tahsiline, yine 30.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın edimin gerektiği gibi yerine getirilmediği iddiası ile açıldığını, hizmet bedelinin tümünün istenmesinin mümkün olmadığını, eğer varsa eksik kısmın tamamlanmasına ilişkin masrafın tazminin talep edilebileceğini, taleplerin geçersiz tespit dosyasına dayandığını, ayrıca kişisel durumdan kaynaklanan masraf ve zararların davalıdan talep edilemeyeceğini ifade ederek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; tedaviye ilişkin olarak 100 EURO 'nun yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, uçak masrafı için 100 USD'nin de dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, bu alacaklara yönelik fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına, ev kirasına yönelik talebin reddine ve 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

./..

Taraflar arasındaki sözleşmeye göre davacının diş tedavi ve protezlerinin yapımı öngörülmüştür. Burada sözleşme yapılmasının nedeni belli bir sonucun (eserin) ortaya çıkmasıdır. Eser, yüklenicinin sanat ve becerisini gerektiren, bir emek sarfı ile gerçekleştirilen sonuçtur. O halde taraflar arasındaki ilişki BK.nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşme ilişkisidir.