muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/6623, Karar No: 2008/8859, Tarih: 28.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/6623 E.  ,  2008/8859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2008

Bakırköy İcra Dairesince borçluya çıkartılan örnek 10 nolu ödeme emri tebligatının ve arka yüzünü gösterir okunaklı ve onaylı örneğinin celbiyle birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/04/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10522, Karar No: 2007/13400, Tarih: 28.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/10522 E.  ,  2007/13400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2006 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.120 YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyizine ilişkin dilekçenin (REDDİNE);

2) Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

2004 yılı Bütçe Kanunu'nun 49/o maddesi Anayasa Mahkemesi'nin 07.06.2005 tarih ve 2004/12 E. 2005/35 K. sayılı kararıyla iptal edilmiş olup, elde bulunan ve uyuşmazlığın sürdüğü davalarda iptal kararının "geriye yürümeme" kuralı uygulanmayacağından 2004 yılı için yapılan hesaplamada 15.09.2004 tarihi ile 31.12.2004 tarihi arasındaki dönemde işleyecek faizin 3095 sayılı Kanundaki oranlar esas alınarak hesaplanması yerine iptal edilen Bütçe Kanunu'ndaki orana dayalı bilirkişi raporu esas alınarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) no'lu bentte yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3290, Karar No: 2015/16632, Tarih: 03.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/3290 E.  ,  2015/16632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere, alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun, bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği,

İncelenen dosyada; sanığın, olay günü, gece saat 23.45 sularında, sanığın kavşakta geçiş önceliğine uymaksızın girdiği kavşakta neden olduğu maddi hasarlı trafik kazası sonucu başlatılan adli soruşturma kapsamında, sanık hakkında aynı gün saat 00.22 da düzenlenen genel adli muayene raporunda, sanığın 0,57 promil alkollü olduğunun saptandığı, Adli Tıp Kurumu uygulamalarına göre vücuttaki alkol oranının her saat ortalama 15 promil düştüğü dikkate alındığında sanığın olay anında 66 promil alkollü olduğunun kabulü gerektiği, bu düzeydeki alkol nedeniyle güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğinin kabul edilebilmesi için, sanığın dışa yansıyan davranışlarının tespit edilmesi gerektiği, dosya içeriğine göre böyle bir tespitin bulunmadığı halde emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyeceğinin kabulü ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7251, Karar No: 2022/4646, Tarih: 15.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2020/7251 E.  ,  2022/4646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davalı ... vd. vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 15/03/20222 günü temyiz eden davacı idare vekili ile davalı ... vd. vekilinin yüzlerine karşı, usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden bir kısım davalılar vekillerinin ve davalı asililerin yokluklarında duruşmaya başlanarak gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 6830 sayılı Kanunu'nun 17.maddesi uyarınca tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin tüm, bir kısım davalılar vekillerinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırılan taşınmazın 17. maddeye göre kamulaştırmayı yapan idare adına tesciline karar verilebilmesi için kamulaştırma işleminin usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi ile birlikte, takdir edilen kamulaştırma bedelinin ve varsa arttırılan bedelin tamamının bankaya yatırılmış olması ve malikin bankaya müracaatında hiç bir kısıtlamaya tabi olmadan çekilebilmesi gerekir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre Denizli İli, Merkezefendi İlçesi, Değirmenönü Mahallesi, 321 ada, 24 parsel sayılı taşınmazın Denizli İl İdare Kurulu'nun 23.08.1973 tarih ve 1973/1448 sayılı kamu yararı kararı uyarınca kamulaştırılmasına karar verildiği, kamulaştırma tarihinde hissedar olan muris Hacer Kesimli’ye, kamulaştırma işleminin 30.01.1974 tarihinde bizzat kendisine tebliğ edilmiş ise de, dosyada mevcut 58. Er Eğitim Tümen Saymanlığı'nın yazısında dava konusu taşınmaza ilişkin tapu maliki muris adına kamulaştırma bedelinin şartlı olarak ikinci bir işâre kadar ödeme yapılmamak kaydı ile bankaya yatırılmış olduğu anlaşıldığından, kesinleşmiş bir kamulaştırma işleminin varlığından söz edilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyiz eden davalı ... yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.815,00-TL vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 15/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6778, Karar No: 2007/1941, Tarih: 12.03.2007

9. Ceza Dairesi 2006/6778 E., 2007/1941 K.

**9. Ceza Dairesi 2006/6778 E., 2007/1941 K.**

**- SANIĞIN MAĞDUR OLMASI

- TAKSİRLE YANGINA NEDEN OLMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 22 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 171 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 383 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanığa atılı 765 sayılı TCK'nın 383/1. maddesine uygun eylemin 5237 sayılı TCK'daki karşılığı olan 171. maddedeki suçu oluşturduğu tüm dosya kapsamına göre; köyde yaşayan sanığın taksirli eylemi ile kendi evinin yanması dışında başkalarının hayatı, sağlığı veya malvarlığı bakımından bir tehlikenin oluşmadığı gözetilerek, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2, 5252

sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri uyarınca yapılacak değerlendirmede 5237 sayılı TCK'nın 22/6. maddesi hükmü de nazara alınarak, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

4786 sayılı Kanun ile 647 sayılı Kanun'un 5. maddesine eklenen 5. fıkra hükmü ile getirilen gecikme zammının, 647 sayılı Kanun'u yürürlükten kaldıran 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'da öngörülmediği gözetilmeden, anılan madde ile uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün (BOZULMASINA), 12.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11608, Karar No: 2013/3424, Tarih: 26.02.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/11608 E.  ,  2013/3424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan SS. ... Tatil Sitesi Konut Yapı Koop. İle ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazasına uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi ve ücret alacağı istemine ilişkindir.

Mahkeme, maddi tazminat talebine ilişkin davalılar ... Yapı Kooperatifi, ... ve ... hakkında açılan davanın kabulü ile, 46.900.00 TL maddi tazminatın 18.04.2001 tarihinde itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil edilerek davacı tarafa ödenmesine, davalı ...'ye karşı açılan davanın reddine, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına, manevi tazminat talebi hususunda, davalılar ... Yapı Kooperatifi, ... ve ...'ye açılan davanın kısmen kabulü ile, 30.000.00 TL manevi tazminatın 18.04.2001 tarihinde itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil edilerek davacı tarafa ödenmesine, davalı ...'ye karşı açılan davanın reddine, ücret alacağına ilişkin talep yönünden karar verilmesine yer olmadığına, karar vermiştir.

Sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Öte yandan 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda ise; zararlandırıcı olay SGK'ca iş kazası olarak kabul edilmiş, Maluliyet Daire Başkanlığı zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan işçide oluşan sürekli iş göremezlik oranı %12.3 olarak, Yüksek Sağlık Kurulu tarafından da %12.3 olarak belirlenip rapora itiraz üzerine Adli Tıp Kurumu tarafından yapılan inceleme sonucunda sigortalıda oluşan sürekli iş göremezlik oranının %29.2 olduğunu bildirilmiştir. YSK kararı ile ATK raporları arasında çelişki bulunduğu halde bu çelişki giderilmeden sonuca gidilmiş olması isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, Sosyal Güvenlik Kurumu Yüksek Sağlık Kurulu tarafından belirlenen sürekli iş göremezlik oranının tesbitine dair rapor ile Adli Tıp Kurulu tarafından belirlenen sürekli iş göremezlik oranına dair rapor arasındaki çelişkiyi Adli Tıp Genel Kurulundan yeniden rapor almak suretiyle giderdikten sonra kesinleşen iş göremezlik oranına göre tazminatları yeniden yöntemince belirlemekten ibarettir.

Yapılacak iş, Sosyal Güvenlik Kurumu Yüksek Sağlık Kurulu tarafından belirlenen sürekli iş göremezlik oranının tesbitine dair rapor ile Adli Tıp Kurulu tarafından belirlenen sürekli iş göremezlik oranına dair rapor arasındaki çelişkiyi Adli Tıp Genel Kurulundan yeniden rapor almak suretiyle giderdikten sonra kesinleşen iş göremezlik oranına göre tazminatları yeniden yöntemince belirlemekten ibarettir.

Ayrıca; İş Kanunu’nun 77. maddesi İş Sağlığı ve İş Güvenliği Yönetmeliğinin ilgili maddeleri incelenmek suretiyle davalılar arasındaki ilişki, işyerinin niteliğine göre işyerinde uygulanması gereken önlemlerin neler olduğu, işverenin işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı, davalı SS ... Tatil Sitesi Konut Yapı Kooperatifi'nin kusur durumu gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiç kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde, saptanmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman 3 kişilik bilirkişi heyetine dosyayı tevdi ederek bilirkişilere konuyu yeniden yukarıda açıklandığı biçimde inceletmek, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Kabule göre ise; Gerçekten hukuka aykırı bir eylem yüzünden çekilen elem ve üzüntüler, o tarihte duyulan ve duyulması gereken bir haldir. Başka bir anlatımla üzüntü ve acıyı zamana yaymak suretiyle, manevi tazminatın bölünmesi, bir kısmının dava konusu yapılması kalanın saklı tutulması olanağı yoktur. Niteliği itibariyle manevi tazminat bölünemez. Bir defada istenilmesi gerekir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 25.9.1996 gün ve 1996/21-397-637 karar ile 13.10.1999 gün ve 1999/21-684-818 sayılı kararda bu doğrultudadır. Mahkemece, niteliği itibariyle manevi tazminatın bölünemeyeceğinin gözönüne alınmaması hatalı olmuştur.

HMK‘nun 26. maddesi gereğince hakim, kural olarak tarafların talep sonuçları ile ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Somut olayda davacının dava dilekçesinde, manevi tazminat istemine faiz talep etmediğinin anlaşılmasına göre HMK 26. maddesine aykırı olarak talep aşılmak suretiyle 30.000.00 TL manevi tazminat miktarına 18.04.2001 tarihinde itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, karar verilmiş olması da hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalılar SS ... Tatil Sitesi Konut Yapı Kooperatifi ve ...'ın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 26/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2835, Karar No: 2018/7555, Tarih: 17.05.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/2835 E.  ,  2018/7555 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-d, 143/1, 31/3 ve 62/1. maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Adana 2. Çocuk Mahkemesinin 13/06/2017 tarihli ve 2016/605 esas, 2017/367 sayılı kararının Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 15/11/2017 tarihli ve 2017/2398 esas, 2017/2345 sayılı kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip, sanık müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin Adana 3. Çocuk Mahkemesinin 20/03/2018 tarihli ve 2018/41 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 02.05.2018 gün ve 94660652-105-01-6086-2018-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.05.2018 gün ve 2018/37987 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 26/03/2015 tarihli ve 2014/39613 esas, 2015/25377 karar sayılı ilâmında yer alan"...Yargılamanın yenilenmesi kurumunun usul ve esaslarının incelendiği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.03.2014 tarih ve 2012/3-909 esas, 2014/ 121 karar sayılı ilamında da; “….Bu açıklamalar ışığında yargılamanın yenilenmesini; kanunda sınırlı şekilde sayılan yargılamanın yenilenmesi nedenlerinin en az birisine dayalı olarak kesinleşmiş bir hükümde adli hata bulunduğu iddiasıyla kural olarak hükmü veren mahkemeye başvurulmasıyla başlayan, hükmü veren hakimin katılımı olmaksızın, mahkemece başvurunun şekil ve esas açısından kabulüne karar verilmesi halinde devam edilerek hükme konu sanık ve fiil hakkında yeniden kovuşturma yapılmasına imkan sağlayan, olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlamak mümkündür.” şeklindeki gerekçelerle, yargılamanın yenilenmesi talebinin, ilk hükmü veren hakimin katılımı olmaksızın kendi mahkemesince değerlendirilmesi gerektiğine karar verilmiştir. İnceleme konusu somut olayda; sanık İsmail Ceylan hakkında tehdit suçundan Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesince mahkumiyet kararı verilmesine karşın, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddi kararının Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesince verildiği görülmektedir. Yukarıda yer verilen düzenlemeler ve Ceza Genel Kurulu içtihadı karşısında, ilk kararı veren hakimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair verilecek kararda, önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu sebeple adil yargılanma hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hakimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi için ilk hükmü veren mahkemede görevlendirilmesi gerekirken, yargılamayı yürütmeyen görevsiz mahkeme tarafından istemin reddine karar verilmesi hukuka aykırıdır..." şeklindeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Kanun'un 30/1. maddesi uyarınca hâkim, yasaklılığını gerektiren sebeplere dayanarak çekindiğinde; merciin çekinme sebebinin yasal yasaklılığa ilişkin olduğunu belirlemesi hâlinde başka bir hâkimi görevlendirmesi gerekeceği cihetle, Adana 2. Çocuk Mahkemesinin 13/06/2017 tarihli kararında imzası bulunan Hâkim Zişan İnanıcı Koçak'ın daha önceki yargılamada görev alması karşısında, Adana 2. Çocuk Mahkemesinde adı geçen hâkim yerine başka bir hâkimin görevlendirilmesi gerekirken kesinleşen hükme yönelik yargılamanın yenilenmesi talebinin, farklı bir mahkeme tarafından değerlendirilmesinin mümkün olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 318. maddesinde, yargılamanın yenilenmesi isteminin, hükmü veren mahkemeye sunulacağı, bu mahkemenin, istemin kabule değer olup olmadığına karar vereceği düzenlenmiş, aynı yasanın “Yargılamaya katılamayacak hakim” başlıklı 23. maddesinin 3. fıkrasında ise, yargılamanın yenilenmesi halinde, önceki yargılamada görev yapan hâkimin aynı işte görev alamayacağı hükme bağlanmıştır.

Hükümlü hakkında Adana 2. Çocuk Mahkemesi'nin 13/06/2017 tarihli ve 2016/605 esas, 2017/367 karar sayılı mahkumiyet hükmünde görev alan hakimin yerine farklı bir hakimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi için ilk hükmü veren mahkemede görevlendirilmesi gerekirken, yargılamayı yürütmeyen görevsiz mahkeme tarafından istemin reddine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden KABULÜ ile Adana 3. Çocuk Mahkemesinin 20/03/2018 tarihli ve 2018/41 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 17/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.