muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6328, Karar No: 2024/1689, Tarih: 13.03.2024

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.10.2019 tarihli ve 2019/1952 Esas, 2019/1955 Karar sayılı kararına yönelik katılanın temyiz istemi yerinde görülmekle 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... (...) Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY:

Dairemizin bozma gerekçesinde belirtilen olgu ve delillerin sanıklar ... ve Durdane ile suça sürüklenen çocuk ...'ın mahkûmiyetlerine yeterli olmadığı gerekçesiyle sayın çoğunluğun bozma kararına katılmamaktayız.

Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk soruşturma ve yargılama aşamalarındaki tüm beyanlarında üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmemişler, ısrarlı şekilde asla maktulü dövmediklerini savunmuşlardır.

Maktulün ...'deki ev arkadaşı tanık ... yargılama aşamasında alınan beyanında özetle; maktul ile 20-30 gün kadar aynı fırında çalıştıklarını, maktulün sürekli alkol aldığını, çalıştıkları süre boyunca 5-6 kez düştüğüne şahit olduğunu, maktulün işten ayrılmadan 2-3 gün önce birlikte kaldıkları odada ranzadan düştüğünü, kafasında yaklaşık 2 cm boyutunda sıyrık oluştuğunu, bundan birkaç gün sonrada yine kafa üstü düştüğünü kafasında bulunan kabuk bağlayan yaranın kanadığını, maktulün sürekli içki içtiği için işten çıkarıldığını beyan etmiştir.

Maktulün ...'deki 16.10.2014 günü ...'den ...'ye geldiği otobüsün muavini olan tanık ... soruşturma aşamasında alınan beyanında özetle; maktulün otobüse bindiğinde ayakta zor durduğunu, alkollü olup olmadığını bilmediğini, yanına yaklaştığında alkol kokusu almadığını, gözlemine göre maktulün kendisinde olmadığını, bir ara otobüsün arka beşli koltuğuna ayakkabılarını çıkartarak yattığını, ayaklarında çorap olmadığı için ayaklarının yara içinde olduğunu, hafif kan izleri olduğunu, kalkması için ikaz ettiğinde zar zor kendine geldiğini ancak ...'ye gelene kadar kendisinin maktulü kaldırdığı, maktulün ise sürekli yattığını, kafasını kaldıramadığını, sersem gibi olduğunu, maktulün kolunun birinde çizik ve yaralar bulunduğunu, yüzünde ve alın bölgesinde morluklar ve kırmızılıklar bulunduğunu söylemiştir.

Tanık Müzdelife yargılama aşamasında alınan beyanında özetle; Olayın olduğu 17.10.2014 günü öğle ezanına doğru maktulü, maktule ait evin bahçesinde gördüğünü, tuhaf hareketler sergilediğini, bir ayağı yalın ayak diğerinde ise ayakkabı olduğunu, bir anda evin önündeki duvarın üstüne çıktığını, betonun üstüne doğru yan şekilde düştüğünü, duvarın yaklaşık yarım metre civarında olduğunu, maktulün yanına birilerinin giderek kaldırdıklarını ancak cevap veremediğimi, kendisinin de olay yerinden ayrılarak evine gittiğini ifade etmiştir.

Tanıklar ... ve ... ifadelerinde maktulün kendilerine darp edildiğini söylediğini belirtmişlerse de alkol bağımlısı olan maktulün çok sık şekilde düşerek başından yaralandığı ve denge problemleri yaşadığını belirten yukarıda ayrıntılı şekilde yazılı tanık beyanları nazara alınmadan, Adli Tıp İhtisas Kurulu raporuna göre maktulün ölümünün düşme veya darp sonucu husulünün mümkün olduğunun belirtilmesi karşısında maktulün düşerek mi yoksa darp sonucu mu öldüğünün saptanamadığı, şüpheli kalan bu halin maktulün eşi ve çocukları olan sanıklar ve suça sürüklenen çocuk aleyhine kullanılamayacağı öte yandan maktulün sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından dövüldüğüne dair görgüye dayalı tanık beyanı bulunmadığı gibi her türlü şüpheden uzak somut, inandırıcı ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden doğrudan görgüye dayalı bilgileri bulunmayan tanıkların beyanlarına dayanılarak sanıklar ve suça sürüklenen çocuk aleyhine verilen sayın çoğunluğun bozma kararına katılmamaktayız.

Ayrıntılı şekilde açıklanan nedenlerle sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun ayrı ayrı beraatlerine dair hükümlerin onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma kararına katılmamaktayız. 20.03.2024
Yargıtay — Esas No: 2010/31020, Karar No: 2013/16071, Tarih: 09.07.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/31020 E.  ,  2013/16071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 3.Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezanın süresine göre, sanığın duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318 ve 421. maddeleri gereğince REDDİNE,

Sanığın, yakınanın işyerinin alüminyum kapısını kırıp içeriye girdiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçlarından zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

5237 sayılı TCK’nın 61. maddesine aykırı olarak, anılan Yasanın 35. maddesinin, 62. maddesinden sonra uygulanması; sonuca etkili olmadığından, sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ...'nın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun olan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13116, Karar No: 2015/18610, Tarih: 28.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/13116 E.  ,  2015/18610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde yangın harekat merkezinde telsiz operatörü olarak çalıştığını, yangın sezonu dönemlerinde fazla çalışma yapmasına rağmen zamlı ücret ödemesi yapılmadığını belirterek, müvekkilinin fazla çalışma ücreti alacağı isteğinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkili kurum tarafından düzenlenen puantaj kayıtları doğrultusunda, davacının hak kazandığı tüm fazla çalışma ücreti alacağının bordrolara yansıtılmak suretiyle ödendiğini ifade ederek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, istek kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. Fazla mesai yapıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. İmzalı ücret bordrolarında bu çalışmaların karşılığı olan ücretlerin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığı ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma ve genel tatil alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazı kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazı kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir.

Dosya içeriğine göre davacının davalı işyerinde yangın ekibinde çalıştığı ve yangın sezonunda işyerinde 24 saat beklemek sureti ile görev yaptığı anlaşılmaktadır. Davacının üyesi olduğu sendika ile davalı arasında imzalan Toplu İş Sözleşmesinin 22/a maddesinde; haftada 45 saatten fazla yapılan her türlü çalışmaların fazla mesai sayılacağı, fazla mesai ücretlerinin saat ücretlerinin % 75 fazlası üzerinden ödeneceği, fazla mesailerin hesabında yarım saatten az sürelerin yarım saat, yarım saati aşan sürelerin bir saat olarak değerlendirileceği” kabul edildikten başka (f) fıkrasında aynen "günlük mesai tabi olmadan yangın gözetleme kulelerinde ve ilk müdahale ekiplerinde çalışan işçilerden idareye ait veya kiralık binalarda hizmete hazır halde bekletilenlere bu şekilde bekletilen her gün için günde 3 saat fazla mesai ödeneceği, bunun dışındaki uygulanacak fazla çalışmalarda işverenin gerekli tedbirleri alacağı” kuralına yer verilmiştir. Açık olan bu düzenlemeye göre davacıya yangın sezonunda beklediği her gün için 3 saat fazla mesai ödemesi yapılmalıdır.

Yargılama sırasında alınan raporda belirtilen şekilde hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır. Ancak davalı vekilinin bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde davacıya yaptığı fazla çalışma karşılığında serbest zaman kullandırıldığını belirterek, işveren onaylı izin formları ve olurlar içerir şekilde davacıya 01.11.2007 tarihinden itibaren 38 gün ve 21.02.2009 tarihinde 48 gün fazla çalışma iznini kullandığına ilişkin işçi dilekçeleri ve işveren yetkililerinin yazılarını ibraz etmiştir. Mahkemece bu belgeler değerlendirilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15068, Karar No: 2014/3026, Tarih: 12.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/15068 E.  ,  2014/3026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/49983

MAHKEMESİ : Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2012/1349 (E) ve 2012/1871 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 06.05.2012’de saat 09:00’daki olaydan sonra aynı gün saat 23:00’de yakalattığı tabancaya ilişkin olarak Altındağ polis merkezince 2012/550 suç sayılı ayrı soruşturma yapıldığı anlaşılmakla; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun müte- madi suçlardan olduğu ve hukuki kesintiyi oluşturan iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar gerçekleştirilen eylemlerin tek suç, bu tarihten sonra gerçekleştirilen eylemlerin ise ayrı suç oluşturacağı gözetilerek, mükerrer cezalandırılmanın önlenmesi açısından sanık hakkında Altındağ polis merkezince tanzim edilen 2012/550 sayılı soruşturma dosyası getirtilip incelendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumun takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uya- rınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 12.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9235, Karar No: 2007/10101, Tarih: 14.06.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/9235 E.  ,  2007/10101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Pendik 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ        :11.4.2006

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Nafakalar konusunda kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

# Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün 2. bentte belirtilen nedenle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının 1.bentte belirtilen nedenle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 14.06.2007 (Prş.)

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \*nafakalar konusunda çelişki yaratılmıştır.

Çekişme nedir?;

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün 2. bentte belirtilen nedenle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının 1.bentte belirtilen nedenle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 14.06.2007 (Prş.)

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \*nafakalar konusunda çelişki yaratılmıştır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisine rağmen işin esasının diğer yönlerden incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum. Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre: “...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.” Dikkat edilecek olursa Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden ve  tek başına bozma sebebi olur. Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bir bozma sebebi sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması görüşü konusunda oybirliği vardır. İçtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı görev yönünden ya da hak düşürücü süreden de reddedebilir.

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin tümünü ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan yasal nedenlerle yok hükmünde olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına aykırıdır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284) Çelişik kararın gerek tamamının gerekse bir bölümünün temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş,  l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibaret olduğundan değerli çoğunluğun farklı  görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/15258, Karar No: 2013/14900, Tarih: 03.06.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/15258 E.  ,  2013/14900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Sıfatıyla)

K A R A R

Dava, İpsala İş Mahkemesi tarafından hükme bağlanan 4857 sayılı İş Kanunundan kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca Adıyaman, ..., Batman, ..., ..., ..., ..., ..., ..., Kırklareli, Kilis, Kocaeli, ..., ..., Siirt, ..., Tekirdağ, ... iş mahkelerince verilen karar ve hükümlerin temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 9.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 9.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6664, Karar No: 2022/1189, Tarih: 17.02.2022

**3. Hukuk Dairesi         2021/6664 E.  ,  2022/1189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali ve alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; ... Eczanesi’nin sahibi olduğunu, eczanesinde yapılan denetim üzerine hastalara teslim edilmemiş 134 reçete muhteviyatı ilaç olduğunun, 1 adet reçete arkasındaki yazı ve imzaların hasta ya da yakınına ait olmadığı ve 4 adet reçeteye ilişkin hastaların katılım payını ödemediği gerekçesiyle hakkında 2012 protokolünün 5.3.2, 5.3.5 ve 5.3.6. maddeleri uyarınca 3 kez uyarı cezası ve 37.410,15 TL cezai şart ile 2.891,41 TL reçete bedelinin tahsiline karar verildiğini, ilaçların hastalara teslim edilmek üzere eczanesinde bekletildiğini, reçetelerin 2011 yılına ait olması nedeniyle 2009 protokolüne göre hastalara teslim edilmek üzere ilaçların eczanede bekletilmesi için bir süre belirlenmediği için söz konusu Kurum işleminin iptali ile borçlu olmadığının tespitini ve Kurum alacaklarından tahsil edilen 40.301,56 TL’nın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; bilirkişi heyeti tarafından yapılan değerlendirmeye göre eczacıların ilacı teslim ettikleri kişi yada kişilerin kimlik bilgilerini sorgulamak, araştırmak ve kovuşturmak gibi kanuni bir yetkileri bulunmadığı, protokol hükümlerinde her ne kadar kimlik kontrolü yapılması istemi var ise de bu kontrolün beyana dayalı olduğu ve yasal bir zemine oturmadığının bilindiği, yine eczacıların rapor ve reçete tanzim etmek gibi bir görevi, mesleki marifeti ve sorumluluğu olmadığından verilen cezai şartın hukuka uygun olmadığı bu nedenle de davanın kabulüne; davalı kurumun 18/04/2014 tarih 98206689/sözleşme-18063196/2115441sayılı 40.301,56 TL'lik cezai şart ve para cezası bedeli tahsili işleminin haksızlığının tespitine, 40.301,56 TL'nin tahsil edildiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine; Yargıtay Kapatılan 13. Hukuk Dairesi’nin, 21/10/2019 tarihli, 2016/20966 esas - 2019/10271 karar sayılı ilamıyla "...Somut olayda, mahkemece hüküm kurulurken kısa kararda "Davacının davasının 40.301,56 TL'lik kısmının kabulüne, fazla istemin reddine,” denilmiş, gerekçeli kararın hüküm kısmında ise kısa karardan farklı olarak davacının davasının kabulü ile, davalı kurumun 18/04/2014 tarih 98206689/ sözleşme-18063196/2115441 sayılı 40.301,56TL'lik cezai şart ve para cezası bedeli

tahsili işleminin haksızlığının tespitine, 40.301,56 TL'nin tahsil edildiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş;" denilmiş olmakla kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşmuş olup, bu ise az yukarıda açıklandığı üzere usul ve yasaya aykırıdır. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. Davacı tarafından uyarma cezasının iptali de talep edilmiş olmasına rağmen bu hususta olumlu ve olumsuz karar verilmemesi de usul ve yasaya aykırı...'' gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulduğu belirtilerek; bilirkişi heyeti tarafından yapılan değerlendirmeye göre eczacıların asker, polis vs. kolluk kuvvetleri gibi yasal zemine oturtulmuş bir vazife yada görevleri olmadığını, aynı zamanda ilacı teslim ettikleri kişi yada kişilerin kimlik bilgilerini sorgulamak, araştırmak ve kovuşturmak gibi kanuni bir yetkileri de mevcut olmadığı, protokol hükümlerinde her ne kadar kimlik kontrolü yapılması istemi var ise de bu kontrolün beyana dayalı olduğu, kendilerine ibraz edilen reçetelerin, raporların ve bunları ibra eden kişi yada kişilerin gerçeğe uygunluğunu bilebilme yada tespit edebilme yükümlülükleri ve ihtimallerinin bulunmadığı, yine eczacıların rapor ve reçete tanzim etmek gibi bir görevi, mesleki marifeti ve sorumluluğunun olmadığından verilen cezai şartın hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle davacının davasının kısmen kabulüne, davalı kurumun 18/04/2014 tarih 98206689/ sözleşme-18063196/2115441 sayılı 39.624,87 TL'lik cezai şart ve para cezası bedeli tahsili işleminin haksızlığının tespitine, işlemin iptaline ve bu işlemle verilen uyarı cezalarının iptaline ilişkin istemin reddine, muarazanın bu şekilde giderilmesine, fazla istemin reddine, 39.624,87 TL'nin tahsil edildiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlığa ilişkin Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2012 protokolünün 5.3.2. maddesinde; “ Eczacının Kuruma fatura ettiği reçetelerde (e-reçete olarak düzenlenenler hariç) bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilaçların teslim edildiği yakınına ait olmadığının tespit edilmesi halinde, reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak hastanın ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz.” hükmü,