muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14784, Karar No: 2015/9348, Tarih: 25.05.2015

./..

Taraflar arasındaki sözleşmeye göre davacının diş tedavi ve protezlerinin yapımı öngörülmüştür. Burada sözleşme yapılmasının nedeni belli bir sonucun (eserin) ortaya çıkmasıdır. Eser, yüklenicinin sanat ve becerisini gerektiren, bir emek sarfı ile gerçekleştirilen sonuçtur. O halde taraflar arasındaki ilişki BK.nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşme ilişkisidir.

Yüklenicinin eseri iş sahibinin yararına olacak şekilde ve ona hiçbir zarar vermeden meydana getirmesi davalı yüklenicinin hem sadakat hem de özen borcunu kapsar. Bu kural gereğince, yüklenici iş sahibinin yararına olan şeyleri yapmak ve zararına olan şeylerden kaçınmak zorundadır. İş sahibi ortaya çıkacak eserde belli niteliklerin bulunmasını arzu eder. Meydana getirilen eserin iş sahibinin beklentisini karşılamaması halinde sözleşmedeki yarar dengesi iş sahibi aleyhine bozulur. Bu bakımdan eserin fen ve sanat kurallarına uygun, iş sahibinin beklentilerini karşılar özelliği taşıması gerekir. Aksi halde eserin ayıplı olduğu kabul edilir. Yüklenici meydana getirdiği eserde ortaya çıkan ayıp ve eksikliklerden ayıba karşı tekeffül borcu gereğince sorumludur.

Yüklenici hangi yöntemi kullanırsa kullansın işin ayıpsız olarak ortaya çıkması gerekir. Davalının eser sözleşmesinin gereği olarak bu işi davacının beklentilerine cevap verecek şekilde fen ve sanat kurallarına uygun yapmak zorundadır.

Somut olayda; davacı 04.07.2008 tarihinde Şişli 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/288 D. İş nolu dosyasında tespit yaptırmış, tespit neticesinde; diş hekimi bilirkişi tarafından düzenlenen raporda; sol 4 nolu diş kökünün halen ağızda mevcut olduğu, ağız oklüzyonunda sadece sol tarafta temas olduğu, diğer tüm bölgelerde oklüzyonun sağlanmadığı, implant üstü kronlar oldukça palatinale uygulandığından oklüzyon ve estetik problemi oluşturduğu, ön grupta asimetri mevcut olduğu ve sağ ön 5 nolu dişten sol 6 seviyeye kadar open-bite gözlemlendiği rapor edilmiştir. Davalı tarafça, tedavi dosyası incelenmeden, davacının beyanları esas alınarak, ihtisas sahibi olmayan bilirkişi tarafından ve gıyaplarında yapıldığı gerekçeleri ile tespite itiraz edilmiştir.

Yargılama sırasında davacının dişlerinin tedavisi için Amerika'da Dr. S.. D. G..'dan 44.000 USD'ye teklif aldıklarını belirterek, ilgili doktorun ağız içi muayenesinde tespit edilen bulgular ve yapılması gereken tedavi seçeneklerini bildirdiği rapor dosyaya ibraz edilmiştir.

Yargılama sırasında davacının dişlerinin tedavisi için Amerika'da Dr. S.. D. G..'dan 44.000 USD'ye teklif aldıklarını belirterek, ilgili doktorun ağız içi muayenesinde tespit edilen bulgular ve yapılması gereken tedavi seçeneklerini bildirdiği rapor dosyaya ibraz edilmiştir.

Mahkemece yapılan işin tekniğine uygun olup olmadığı hususunda diş hekimi bilirkişiden aldırılan raporda ise, davalının yaptığı diş tedavi uygulamalarının işin tekniğine uygun bulunmadığı, yapılan tedavinin hastanın beklentilerine cevap vermesinin mümkün olmadığı rapor edilmiştir. Bilirkişi, tespit dosyasında alınan rapor, dosya içeriği ve Dr. S.. D. G.. tarafından tespit edilen tıbbi bulguların yer aldığı raporun tercümesinden faydalanılarak rapor düzenlendiği belirtilmiştir. Bilirkişi, davacının ağız içi muayenesini bizzat yapmadığı gibi, dava konusu tedaviler konusunda uzmanlığı da yoktur. Alınan bu raporun ardından maddi tazminat miktarının tespiti için dosyanın tevdii edildiği Protetik Diş Tedavisi uzmanı bilirkişi, hastanın tedaviye başlamadan önceki ve tedavi sonrası durumunu gösteren ağız içi fotoğraf ve röntgenlerinin olmaması ve ağız içi klinik muayenesinin tarafından yapılmaması nedeni ile tazminata esas olacak bir tespit yapabilmesinin mümkün olmadığını, kesin kanaate varılabilmesi için hastaya yapılan işlemlerin protez cerrahi ve implantasyon alanlarında uzman hekimlerin bulunduğu bir üniversite hastanesinde davacının da hazır bulunacağı bir ortamda klinik ağız içi muayenesi yapılarak değerlendirilmesinin gerektiği rapor etmiştir.

./..

Davacının ağız içi muayenesi yapılmamış, kusurlu bir yapım olup olmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmemiş, dosya muhtevasındaki belgeler uyarınca tanzim edilen kusur raporuna itibar edilmiş, maddi tazminatın kapsamı da belirlenmemiştir.

Bu durumda mahkemece, Adli Tıp Kurumu yada Üniversitelerin Diş Hekimliği Fakültelerinde görevli davaya konu tedavi konusunda uzman öğretim görevlisi doktorlardan bilirkişi heyeti oluşturularak, davacının da bizzat klinik muayene için hazır bulunması sağlanmak sureti ile eserin ayıplı olup olmadığı hususunda taraf ve Yargıtay denetimine açık, hüküm vermeye elverişli bilirkişi raporu aldırılarak, sonucuna göre var ise maddi tazminatın kapsamı da belirlenerek toplanacak deliller uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Bozma nedenine göre davacı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20678, Karar No: 2015/19087, Tarih: 09.06.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/20678 E.  ,  2015/19087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACI-K.DAVALI : ... vekili avukat ...

DAVALI-K.DAVACI : ... vekili avukat ...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı-karşı davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının muhasebeciliğini yaptığı dönemde Kuruma fatura etmesi gereken reçetelerde hata yapması sebebiyle yeniden beyanname vermek zorunda kaldığını ve kurumdan alacağını geç tahsil etmesi sebebiyle kendisinin de ecza deposuna geç ödeme yapmak suretiyle faiz ödemek zorunda kaldığını, ayrıca geç ödemeden kaynaklı kredi kullanmak durumunda kaldığını ileri sürerek 11.000,00 TL maddi tazminat ile ekranının karartılması ve iş çevresinde uğramış olduğu sıkıntılara karşılık 4.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilerken karşı davacı olarak 2009 yılından kendisine ödenmeyen 1.000,00 TL muhasebecilik ücretinin davacı karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacı-karşı davalının maddi tazminat talebinin kısmen kabulü, manevi tazminat talebinin reddi ile; davalı-karşı davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı- karşı davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı- karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın temeli vekillik sözleşmesi olup, özen borcuna aykırılığa dayandırılmıştır. (BK. 386-390) Vekil, vekâlet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. Vekilin sorumluluğu genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, en hafif kusurundan bile sorumludur. (BK.321/1 md.). Gereken özeni göstermeyen vekil, BK.nun 394/1 maddesi hükmü uyarınca, vekâleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Kaldı ki somut olayda taraflar arasındaki sözleşmede, davalı- karşı davacının muhasebecilik konusunda teknik bilgisi nedeniyle belli bir hizmeti davacı- karşı davalı adına vermek borcu altına girdiği açık olup, bu hususun yerine getirilmemesi konusunda kusurun taraflar arasında paylaştırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı karşı davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün davacı-karşı davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, 09/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3577, Karar No: 2025/3811, Tarih: 24.04.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/3577 E.  ,  2025/3811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/232 E., 2025/480 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydın 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/396 E., 2024/524 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Enerji İş Sendikasının, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına 22.08.2024 tarihinde yaptığı başvuru üzerine Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının 26.08.2024 tarihli yazısıyla Enerji İş Sendikasının işyeri toplu iş sözleşmesi imzalanması için gerekli şartları sağladığının tespit edildiğini, işyerinin faaliyet gösterdiği alanın enerji işkoluna tâbi olmadığını, Enerji İş Sendikasının görev alanına girmediğini belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle ... Çalışma Genel Müdürlüğünün 26.08.2024 tarihli ve 401103 sayılı yetki tespitinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı ve hak düşürücü süreye uyulmadığını, davacının iddialarının haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun (6356 sayılı Kanun) 41. maddesi gereğince işçi sendikası, işveren sendikası veya sendika üyesi olmayan işveren tarafından yapılan yetki tespit başvuruları karşılanırken, işverenler tarafından Sosyal Güvenlik Kurumuna (SGK) yapılan işyerlerine ilişkin tescil ve işçi bildirimlerinin esas alındığını, Genel Müdürlükçe kurulu Sendika Yetki Sistemine, SGK kayıtlarından otomasyon sistemiyle yansıyan bilgiler doğrultusunda işlem yapıldığını, verilen kararın hukuka uygun olduğunu belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 6356 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca açılan yetki tespitine itiraz davalarında lehine yetki tespiti yapılan sendikanın yasal hasım olduğu, dava sonucunda hukuki durumunun etkileneceğinin açık olduğu, bu kapsamda 16.09.2024 tarihli tensip tutanağının 15 numaralı ara kararı ile davacı vekiline Enerji İşçileri Sendikasına husumeti yöneltmesi ve söz konusu sendikayı davaya dâhil etmesi bakımından iki haftalık kesin süre verildiği, verilen kesin süre içerisinde davacı vekilinin Enerji İşçileri Sendikasını davaya dâhil etmediği, bu tür davalarda sendikanın yasal hasım olduğu ve dava sonucunda sendikanın hukuki durumunun etkileneceği de göz önüne alındığında verilen kesin süre içerisinde sendikanın davaya dâhil edilmemesi nedeniyle taraf teşkili sağlanamadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Mahkeme kararının isabetli olduğu gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili dilekçesinde;

1. Kesin sürenin usule uygun olmadığını, yaptırımın açık ve net bir şekilde belirtilmediğini,

2. Sendikanın gerekli sayısal çoğunluğu sağlayıp sağlayamadığı bakımından Mahkemece gerekli araştırmanın yapılmadığını belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 6356 sayılı Kanun’un 41 ve devamı maddeleri kapsamında yetki tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9420, Karar No: 2016/612, Tarih: 20.01.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/9420 E.  ,  2016/612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurun 02/06/2010 günü saat 15:00 civarında cebindeki cep telefonunun olmadığını farkettiği, aşamalarda verdiği beyanında olay günü dışarda gezdiğini ve birçok yere uğradığını, cep telefonunu pantolon cebinde taşıdığını, cebinin küçük olduğunu ve buradan düşmüş olabileceğini beyan ettiği, telefonun aynı gün 19:30 civarında sanık ...'un hattını takarak kullandığı, ifadelerinde suça konu cep telefonunu sanık ...'ın hediye ettiğini söylediği, sanık ...'ın da üzerine atılı hırsızlık eylemini kabul etmediği ve aşamalarda verdiği ifadesinde telefonu Japon pasajından satın aldığını beyan ettiği; karar gerekçesinde ''sanığın mağdurun telefonunu cebinden veya yerde bularak çaldığı, eyleminin tam olarak tespit edilemediği...'' belirtildiği halde, mahkemece lehe yorum yapıldığı belirtilerek mağdurun kaybolan telefonunu mağdurun rızası dışında sanığın aldığının kabul edildiğinin anlaşılması karşısında; sanık ...'ın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğuna ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerin nelerden ibaret olduğu ve eylemin 5237 sayılı TCK'nın 160. maddesinde yazılı suçu oluşturup oluşturmadığı, mağdurun şikayetinin olmaması da gözönüne alınarak, hükümde çelişki oluşturacak anlatımlarla, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanıklar ... ve ...'ın suça konu telefonu sanık ...'ın hediye ettiğini beyan ettikleri, sanık ...'ın da telefonu satın alarak sanık ...'a hediye ettiğini belirttiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar ... ve ...'ın suça konu telefonun suç eşyası olduğunu bildiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerin nelerden ibaret olduğu gösterilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 20/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1925, Karar No: 2021/3423, Tarih: 13.04.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/1925 E.  ,  2021/3423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada bozma sonrası yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, 16 parsel sayılı taşınmazın davacı kurum adına kayıtlı olduğunu, davalı yanın taşınmaza tecavüzde bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 01.01.2008 - 31.12.2012 tarihleri arası 23.892,00 TL ecrimisilin kademeli kanuni faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, 24.01.2008 ila 24.01.2009 dönemi için 22.200,00; 24.01.2009 ila 24.01.2010 dönemi için 21.672,00; 24.01.2010 ila 24.01.2011 dönemi için 23.232,00; 24.01.2011 ila 22.04.2011 dönemi için 6.453,00 TL olmak üzere toplam 73.337,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Hemen belirtmek gerekir ki; 3533 sayılı Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi İdarelere Ait Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yoliyle Halli Hakkında Kanun'un 1. maddesi hükmünde açıkça; “Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya umumi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanları, bu kanun da yazılı tahkim usulüne göre halledilir." düzenlemesine yer verilmiştir .

03.07.2003 tarihli ve 4916 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik aynı Kanun'un 4. maddesi ile de; “Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir.” düzenlenmiştir.

Somut olaya gelince, dava konusu taşınmazda davacı Vakıflar Genel Müdürlüğü’nün tam malik bulunduğu, davacı ile davalı 3533 Sayılı Kanun'un 1. maddesinde gösterilen kuruluşlardan olduğu sabittir. Bu Kanun'un 2570 sayılı Kanun'la değişik 4. maddesi gereğince eldeki uyuşmazlığın "Hakem" sıfatı ile çözümlenmesi gerekeceği kuşkusuzdur .

Somut olaya gelince, dava konusu taşınmazda davacı Vakıflar Genel Müdürlüğü’nün tam malik bulunduğu, davacı ile davalı 3533 Sayılı Kanun'un 1. maddesinde gösterilen kuruluşlardan olduğu sabittir. Bu Kanun'un 2570 sayılı Kanun'la değişik 4. maddesi gereğince eldeki uyuşmazlığın "Hakem" sıfatı ile çözümlenmesi gerekeceği kuşkusuzdur .

O halde; tarafların sıfatı ile 3533 sayılı Kanun'un 1. ve 4. maddeleri hükümleri dikkate alınarak uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 13.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi .
Yargıtay — Esas No: 2008/7618, Karar No: 2008/10346, Tarih: 30.10.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/7618 E.  ,  2008/10346 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı- davalı Uşak Vergi Dairesi ile davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava ve birleşen dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Asıl dava davacısı ... vekili davalı idarelerin bedeli paylaşıma konu araç üzerinde fiili haczinin bulunmadığını, aksi olsa bile dağıtımın garameten yapılması gerektiğini ... sürerek,

Birleşen dava davacısı Uşak Vergi Dairesi vekili ise haciz tarihlerinin davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı haczinden önceki tarihli olmasına rağmen sıra cetvelinde hatalı yazıldığını, sadece aracın aynından ... vergi alacağının dikkate alındığını ve diğer vergi alacaklarının da garameten taksime esas alınması gerektiğini bildirerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre birinci sırada asıl dava davacısı ...’ye ait takip dosyası olmak üzere satış bedelinin Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı alacağı ile garameten taksim yapılacak şekilde yeni bir sıra cetveli düzenlenmesi için sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm birleşen dosya davacısı Uşak Vergi Dairesi ile davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca reddi gerekmiştir.

2- Vergi Dairesinin temyiz itirazlarına gelince; adı geçenin bedeli paylaşıma konu araç üzerinde haczi bulunduğu tartışmasız olduğuna göre, hacze esas vergi alacağı ile bunun satış tarihine kadar işleyecek faizinin sıra cetvelinde dikkate alınması gerekir. Bu durumda mahkemece, aracın aynından ... Motorlu Taşıtlar Vergisi alacağının 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’nun 21/II nci maddesi uyarınca öncelikle ödenmesini, diğer vergi alacağı kalemleri bakımından yukarıda belirtilen ilke ve anılan yasanın 21/I nci maddesi uyarınca ..., Vergi Dairesi ve Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı arasında garameten taksimi sağlayacak şekilde yeni bir sıra cetveli yapılması için bu davacının davasının kabulü gerekirken, birleşen dava hakkında hiçbir karar verilmemiş ve bu kısmın karar başlığında gösterilmemiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün birleşen dosya davacısı Hazine yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre bu davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik YER OLMADIĞINA, 30.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.