muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11511, Karar No: 2018/8374, Tarih: 22.11.2018

Sanık ...’ın katılan şirketin Bursa Şube Müdürü olup, sanıklar Şengül, Fatih, Kenan ve Mümin’in ise katılan şirketin Bursa şubesinde farklı birimlerde çalıştıkları, sanıklardan Ozan'ın ise, katılan şirketin personeli olmadığı halde, katılan şirketin mallarını dağıttığı başka bir firmanın personeli ve aynı zamanda bağlı olduğu firmaya ait ürünlerin satış aksiyonlarının denetimi, satış bütçelerinin oluşturulması ve yönetiminin sağlanmasıyla katılan şirkette görevlendirilen bir personel olduğu, sanıkların, fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, katılan şirketin başka firmalarla gerçekleştirdikleri ticari faaliyetler sırasında, şirketin prensiplerine ve ticari çalışma usullerine aykırı olarak, müşterilere Netsis isimli bilgisayar programı ile satış yapılması gerekirken, farklı tarihlerde çeşitli firmalara anılan sisteme girmeden el irsaliyesi olarak adlandırılan usulsüz yöntemle ve aynı irsaliye numarasını taşıyan belgelerle başka müşterilere satış yapılarak ve yapılan bu satışlara müsade edilerek, söz konusu satışların katılan şirketin kayıtlarında gözükmemesini sağladıkları, katılan şirketin kasasından sanık ...’a 15.250 TL, sanık ...'a 4.985 TL usulsüz ödemede bulunup, şube kasasındaki paralardan Fatih Yılmaz ve ... isimli çalışanlara 1.150 TL ve 900 TL usulsüz avans ödemesi yaparak, 120 TL'yi ise kayıtsız olarak harcayarak şirket kasasında toplam 22.405 TL tutarında açığa neden oldukları, katılan şirket deposundaki mal stoklarından 15.472 TL tutarındaki ürünün depoda bulunmamasının kaynağını açıklayamayarak, şirket deposundan şirket merkezinin benimsemediği şekilde mal sevkettikleri ve depo kayıtlarını düzenli tutmadıkları, gerçekte mal teslimi ve satış yapılan firma adına fatura düzenlenmeyip başka firmalar adına fatura düzenlendiği ve fatura bedelleri şirket kayıtlarına ve hesaplarına aktarılmayarak şirketin zarara uğratıldığı, katılan şirket tarafından Şeker Market isimli firmaya fiilen mal satılmadığı halde satılmış gibi gösterildiği, sanıklar tarafından başka firma ve yetkilileri ile yapılan ticaretler sırasında, hesap mutabakatsızlıkları olduğu halde, bu konudan katılan şirketin üst yönetimi bilgilendirilmeyerek ve çeşitli fiyat farkı ve hizmet bedellerini katılan şirketin üst yönetiminden gizleyerek, müşterilere ayrılan satış mutabakatlarını aşmak suretiyle her bir müşteri için hesap mutabakatsızlığı miktarlarında katılan şirketi zarara uğrattıkları, müşterilere belirlenen fiyatların altında satış yaptıkları, sanık ...’ın bağlı olduğu firmaya ait ürünlerin satışı kapsamında %96 oranında müşterilerle hesap mutabakatı sağlanmasına rağmen yaklaşık %4 oranında 1.350.000 TL tutarında kaynağını açıklayamadıkları hesap mutabakatsızlığına ve bu miktarda katılan şirket zararına neden oldukları, bütçe açıklarının kapatılması amacıyla bazı firmalara sanıklar Okan ve Ozan’ın talimatlarıyla kayıtlara yansıtılmayan miktarlarda bedelsiz ürünler gönderilerek katılan şirketin zarara uğratıldığı, ayrıca sanık ... tarafından Halpa A.V.M

.350.000 TL tutarında kaynağını açıklayamadıkları hesap mutabakatsızlığına ve bu miktarda katılan şirket zararına neden oldukları, bütçe açıklarının kapatılması amacıyla bazı firmalara sanıklar Okan ve Ozan’ın talimatlarıyla kayıtlara yansıtılmayan miktarlarda bedelsiz ürünler gönderilerek katılan şirketin zarara uğratıldığı, ayrıca sanık ... tarafından Halpa A.V.M. isimli firmaya akibeti belirlenemeyen satışlar yapılarak katılan şirketin zarara uğratıldığı, bu suretle sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanık savunmaları, katılan ... tanık beyanları, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre, sanıkların üzerlerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesine dayanan sanıkların beraatlerine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olduğuna ve eksik inceleme ile hüküm verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 22/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16469, Karar No: 2015/21567, Tarih: 15.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/16469 E.  ,  2015/21567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, tedbir kararı verilerek usulsüz seçilen delegelerle 21 Aralık 2014 tarihinde şube kongresinin yapılmaması, delege seçiminin iptaline, yeniden delege seçimi yapılması için mevcut şube yönetimin el çektirilmesine ve kayyum atanmasına, kayyumla yeni delege seçimine gidilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı dava dilekçesinde özetle ; 02/11/2014 - 07/11/2014 tarihleri arasında şubesine bağlı İETT garajlarında davalı sendikanın yapmış olduğu delege seçiminin Yönetmeliğine ve Kanuna aykırı bir şekilde düzenlendiğini, oy pusulalarında sendika tüzel kişiliğini temsil eden halen başkan ve şube sekreterliği görevini yürüten daimi delegelik sıfatı da bulunan kişilerin isimleri başkan adayı olarak yazıldığını, her bir başkan adayının altına da delege adayları yazıldığını, genel kurul seçimine benzer oy pusulaları basıldığını, oysaki delege seçimlerindeki oy pusulalarında sadece delege adaylarının isimleri yazılı olduğunu,başkan adaylarının isimleri bulunmaması gerektiğini, bu şekilde yazılan pusulalar nedeniyle seçmen üzerinde baskı kurularak iradesine yön verilmeye çalışılmış olduğunu, tarafız ve demokratik bir seçim olmadığını belirterek usulsüz seçilen delegelerle 21 Aralık 2014 tarihinde şube kongresinin yapılmaması, delege seçiminin iptaline,yeniden delege seçimi yapılması için mevcut şube yönetiminden el çektirilmesine ve kayyum atanmasına, kayyumla yeni delege seçimine gidilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davanın Hizmet İş Sendikası'nın İstanbul 3 nolu İETT Şube Başkanlığı'na yöneltildiğini , Sendika şube başkanlığının ayrı tüzel kişiliği bulunmadığı bu itibarla davada husumet ehliyetine sahip olmadığı, davanın davalı sendikanın genel başkanlığına karşı açılması gerekirken şube başkanlığına yöneltildiği gerekçesiyle davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dava, davacının şube delege seçiminin hukuka aykırı olup olmadığı ve iptalinin gerekip gerekmediğine ilişkin olup konuyu düzenleyen 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 16. maddesinin 2. fıkrasında, “Genel kurul dışında yapılan delege seçimlerine seçim sonuçlarının ilanından sonra iki gün içinde yapılacak itirazlar, mahkeme tarafından kesin olarak karara bağlanır. Delege seçiminin mahkeme tarafından iptal edilmesi hâlinde, seçimler on beş gün içinde yenilenir ” hükmüne yer verilmiştir.

Görüldüğü üzere, genel kurul dışında yapılan delege seçimlerine ilişkin kararlara karşı başvurulan ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararlar kesin olduğundan temyiz talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi ile uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427/1, 432. maddeleri hükümlerine göre davalının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının Delege Seçimlerinin İptaline ilişkin davanın reddine dair karara yönelik temyiz dilekçelerinin 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun 16/2 maddesi uyarınca mahkemece verilen karar kesin olduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi ile uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427/1, 432. maddeleri hükümlerine göre REDDİNE, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4082, Karar No: 2022/2024, Tarih: 15.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4082 E.  ,  2022/2024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 50, 52, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü ehliyetsiz sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki motosikleti ile meskun mahal içerisinde, azami hız limitinin 50 km/saat olduğu, orta refüjle bölünmüş, tek yönlü, iki şeritli, asfalt kaplama, cadde üzerinde Gazi Muhtarpaşa Bulvarını takiben 3. Cadde istikametine doğru gündüz vakti seyri sırasında yaya geçidi bulunan olay mahalline geldiğinde, 02/10/2015 tarihli CD çözümleme tutanağından anlaşıldığı üzere yayaların geçişini beklemek üzere durmakta olan iki aracın, gidiş istikametine göre sağ tarafından geçerek seyrine devam ettiği esnada yolun solundan sağına yaya geçidi üzerinden geçiş yapmakta olan yaya ...'u yanında bulunan araçlar nedeni ile fark etmeyerek yayaya aracının sağ yan kısımları ile sağ şerit içerisinde çarpması sonucu sanığın tam ve asli kusurlu olarak ...'un ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli ve tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması,

2-Bilinçli taksirle hareket etmeyen sanık hakkında, koşulları oluşmadığı gözetilmeksizin TCK’nın 22/3. maddesi gereğince bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

3-Suç tarihi itibariyle sürücü belgesi olmayan sanık hakkında TCK’nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Bilinçli taksirle hareket etmeyen sanık hakkında, koşulları oluşmadığı gözetilmeksizin TCK’nın 22/3. maddesi gereğince bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

3-Suç tarihi itibariyle sürücü belgesi olmayan sanık hakkında TCK’nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-TCK'nın 50/4. maddesinde, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, ancak, bu hükmün, bilinçli taksir halinde uygulanmayacağı belirtilmiş olmasına karşın, meydana gelen olayda bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu mahkemece de kabul edilmekle sanık hakkında tayin edilen uzun süreli hapis cezasının paraya çevrilmesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4. ve 52/2. maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8650, Karar No: 2013/24283, Tarih: 13.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/8650 E.  ,  2013/24283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2005/519-2011/292

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ile davalılar Atermit Endüstri ve Tic. AŞ. vekili ve Akün Gıda Mad. San. ve Tic. AŞ. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Davalılar Atermit Endüstri ve Tic. AŞ. vekili ve Akün Gıda Mad. San. ve Tic. AŞ. vekilinin temyiz talepleri yönünden;

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2011 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.540,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının saptanmasında alacağın tamamının gözetilmesi; tümü dava konusu yapılan bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununu Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427’nci maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda; tüm davalılar yönünden kabule konu toplam 1.296,79 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna başvurulması miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca; davalılar Atermit Endüstri ve Tic. AŞ. vekili ve Akün Gıda Mad. San. ve Tic. AŞ. vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinlik nedeniyle reddi gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenle davalılar Atermit Endüstri ve Tic. AŞ. vekili ve Akün Gıda Mad. San. ve Tic. AŞ. vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE;

2- Davacı Kurum vekilinin temyiz talebi yönünden;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 13.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/973, Karar No: 2016/380, Tarih: 16.03.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2015/973 E.  ,  2016/380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 3. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 19.11.2013 gün ve 2013/369 E., 2013/703 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 30.12.2013 gün ve 2013/36458 E., 2013/30933 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, fark işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda yazılı karar ile bozulmuş; bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasına girilmeden önce, 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılması ve yine aynı Kanun’un 3. maddesi uyarınca mahkemelerde süren davalarda muhatabın devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olacağının hüküm altına alınması karşısında direnme kararının ilgili kurum veya kuruluşa tebliği için dosyanın mahalline geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği ön sorun olarak incelenmiştir

12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1. maddesinin 2. fıkrası ile Kayseri Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin 5. fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 5. bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36. maddesinin 1. fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; yerel mahkemenin direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “Kayseri İl Özel İdaresi” gösterildiği ve direnme kararının “Kayseri İl Özel İdaresi vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, 6360 sayılı Kanun’un 36. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle davalı Kayseri İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1. maddesinin 5. fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince, mahkemece ilgili komisyon kararının da celbi ile dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek, direnme kararının kendisine tebliği sağlanarak, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/408, Karar No: 2011/579, Tarih: 26.09.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/408 E.  ,  2011/579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet edilen vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayet eden vekili, Gaziantep 8. İcra Müdürlüğü'nün 2009/15467 Esas sayılı takip dosyası ile şikayet edilen banka tarafından icra takibi yapıldığını, ... plakalı araç üzerinde müvekkilinin rehni bulunmasına rağmen aracın satıldığını, kendilerine satışla ilgili hiçbir tebligatın yapılmadığını ileri sürerek, yeniden sıra cetveli yapılarak satış bedelinin taraflarına iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet edilen vekili, davanın süresinde açılmadığını, trafik siciline kaydedilmeyen ve pol-net kayıtlarında görünmeyen rehin kaydına dayanılarak rüçhan hakkı talep edilemeyeceğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, Gaziantep Emniyet Müdürlüğü'nün yazısından ... plakalı araç üzerine davacı kooperatifin 17.10.2007 tarihli yazısı ile rehin konulduğunun anlaşıldığı, satış tarihinde rehnin mevcut olduğu, bu halde rehin dikkate alınarak sıra cetvelinin düzenlenmesi icap ettiği gerekçesiyle şikayetin kabulüne, Gaziantep 8. İcra Müdürlüğü'nün 2009/15467 Esas sayılı takip dosyasındaki 26.01.2011 tarihli ret kararının ve düzenlenen sıra cetvelinin iptaline, rehin dikkate alınarak sıra cetvelinin düzenlenmesine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet edilen vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle sıra cetveli tebliğ edilmediğinden davanın süresinde açıldığının kabulü gerekmesine göre, şikayet edilen vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet edilen vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 26.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3654, Karar No: 2019/2052, Tarih: 27.03.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/3654 E.  ,  2019/2052 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı ... İnş .... Ltd. Şti. yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... ... AŞ. yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Mahkemece verilen davanın ... İnş. ... Ltd. Şti. yönünden kabulü, davalı ... ... AŞ yönünden reddi kararı, Dairemiz 13.05.2015 gün; 2014/10305 E. - 2015/7161 K. sayılı ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalı ... İnş. ... Ltd. Şti. yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... ... AŞ yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davalı ... ... Ltd. Şti. hakkında “Davalı ... İnşaat Makine Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti hakkında verilen Mahkememizin 2012/116 E- 2014/5 K. Sayılı 23.01.2014 tarihli karar kesinleşmiş bulunduğundan adı geçen davalı yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde hüküm kurulmuş ise de, bozma ilamından sonra yeni bir hüküm kurulması gerektiğinden bu davalı hakkında da HMK 297. madde hükmü uyarınca usulüne uygun hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkemen hükmünün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesinde yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 27/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.