muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/13120, Karar No: 2010/9591, Tarih: 07.10.2010

K A R A R

Dava, davacının davalı kuruma ödediği 52.541.90-TL tutarındaki gecikme zammı ve cezasının, 11/10/2006 tarihinden itibaren işlemiş ve işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece,davanın kabulü ile, davacı tarafın alacağı olarak 52.541.90-TL’ nın temerrüd tarihi olan 11/10/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan alınıp davacı tarafa ödenmesine, karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı şirketçe, şirketlerinde görev yapan 506 sayılı Yasa’ya tabi kapsam dışı personel statüsündeki personel ücreti için işveren sıfatıyla 4447 sayılı Yasa’da öngörülen işsizlik sigortası primi tahakkuk ettirilmemesine yönelik davalı Kuruma yaptığı başvurusunun reddine ilişkin 02.11.2001 tarih ve 787903 sayılı davalı idare işleminin iptali ile kapsam dışı personel için davacı şirketten tahsil edilen %3 oranındaki işveren katkı payı ödemelerinin yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istemiyle ... 2. İdare Mahkemesine dava açtığı, ... 2. İdare Mahkemesince,2001/1648 E, 2003/485 K nolu, 27.03.2003 tarihli kararıyla , 04.10.2001 tarihinden önceye ilişkin kesilen issizlik sigortası primlerinin iadesi isteminin süre aşımından dolayı reddine, bu tarihten sonraya ilişkin kısmının yasal faiziyle birlikte davacı şirkete iadesine, Kurum işleminin iptaline, karar verildiği,davacı şirketin bu karar üzerine davalı Kurumdan ödenen primlerin iadesi talebinde bulunduğu, davalı Kurumca ilgili karara istinaden faiziyle birlikte 40.528.44 TL prim miktarının iade edildiği,davalı Kurumca İdare Mahkemesi kararının temyiz edildiği,Danıştay 10. Dairesinin 2003/3697 E, 2006/3738 K nolu 09.06.2006 tarihli kararıyla, davacı şirketin istihdam ettiği kapsam dışı personelin ücretinden işsizlik sigortası kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek İdare Mahkemesi kararının bozulduğu, İdare Mahkemesi kararının bozulması üzerine , davacı şirketce davalı Kurumdan iade aldığı prim miktarını geri ödemek istediği, davalı Kurumca gecikme zammı ve faizi olarak iade edilen 40.528.44 TL’nın yanında 52.541.90 TL daha istendiği,davacı şirketin , bu miktarı davalı Kuruma 11.10.2006 tarihinde ödediği,uyuşmazlığın davalı Kurumun İdare Mahkemesi kararına dayanarak iade ettiği issizlik sigortası primlerini, İdare Mahkemesi kararının Danıştay 10. Dairesince bozulması üzerine geri ödeyen davacı şirketten gecikme zammı ve faiz isteyip isteyemeyeceği noktasında olduğu,İdare Mahkemesinin, Danıştayın bozma kararından sonra dava dosyasını yeniden ele aldığı, davanın devam ettiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, davacı şirketin davalı Kuruma prim borcu olup olmadığı, ... 2. İdare Mahkemesince verilecek kesinleşen karar ile ortaya çıkacağından mahkemece İdare Mahkemesince verilecek karar ve bu kararının kesinleşmesi beklenmeden, davacı şirketlerinde görev yapan 506 sayılı Yasa’ya tabi kapsam dışı personel statüsündeki personel için işveren sıfatıyla 4447 sayılı Yasa’da öngörülen işsizlik sigortası primi kesintilerine ve bu kesintiler ile ilgili davacı şirket ve davalı Kurumca yapılan işlemlere dair belgeler istenmeden eksik araştırma ile sonuca gidilmiş olması isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, ... 2. İdare Mahkemesi kararının kesinleşmesini beklemek, davacı şirketlerinde görev yapan 506 sayılı Yasa’ya tabi kapsam dışı personel statüsündeki personel için işverenden 4447 sayılı Yasa’ya göre kesilen issizlik sigortası primi kesintilerine ve bu kesintiler ile ilgili davacı şirket ve davalı Kurumca yapılan işlemlere dair belgeleri getirtmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14680, Karar No: 2010/10645, Tarih: 01.11.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/14680 E.  ,  2010/10645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, geç ödenen yaşlılık aylığı faiz alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazası sonucu ölümü üzerine hak sahibi davacılara ölüm aylığının geç bağlanması nedeniyle 01.10.2003-02.12.2005 tarihleri arasındaki dönemde birikmiş 3.000,00 TL faiz alacağının davalı kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 1.486,23 TL faiz alacağının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 178.ve devamı maddelerinde dava dilekçesinin, 388 ve 389.maddeleri uyarınca kararın hangi hususları içermesi gerektiği açıkça belirtilmiştir. Buna göre, anılan maddelerde sayılan hususlarla birlikte, dava dilekçesinde; açık bir şekilde dava konusu, hukuki sebeplerin özeti, iddia ve savunmanın yazılması, hüküm sonucu kısmında ise, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Ayrıca, verilen karar ile iki tarafa tahmil ve bahşedilen vazife ve haklar şüphe ve tereddüdü mucip olmayacak surette gayet sarih ve açık yazılmalıdır.

Somut olayda dava dilekçesinde davacı eş ve çocuklar için toplu olarak 3.000,00 TL faiz alacağı istendiği, kurulan hükümde de yine birden fazla davacı bulunduğu halde 1.486,23 TL birikmiş faiz alacağının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine denmek suretiyle hangi davacının ne kadar talebi olup ne kadarına hükmedildiği açıklanmayarak infazda duraksama oluşturacak şekilde hüküm kurulmuştur.

Yapılacak iş: Davacıların dava dilekçesinde talep ettiği faiz alacağı miktarının ne kadarının eş , ne kadarının çocuklar için istendiği, davacılara açıklattırılıp, bilirkişiden her davacının ne kadar faiz alacağı bulunduğu konusunda ek rapor alınarak bildirilen miktarlar üzerinden yapılan değerlendirme sonucu her davacı için ayrı ayrı kabul edilen alacak miktarı yazılmak sureti ile denetime açık ve infazda şüphe ve tereddüde mahal vermeyecek şekilde hüküm kurularak sonuca gitmekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, Davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4085, Karar No: 2018/9275, Tarih: 20.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4085 E.  ,  2018/9275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında; sanığın, ... Nakliyat isimli şirketinin olduğunu, nakliyeciliği gerçekten yaptığını, bu işin prosedürünü bilmediği için belgelerini muhasebecisinin tuttuğunu, düzenlediği faturaların sahte olmadığını savunması; Mersin İl Emniyet Müdürlüğü tarafından sahte fatura ticaretine yönelik bazı ev ve iş yerlerinde yapılan aramalarda mükellef ... Nakliyat Otomotiv İnş. Pet. Teks. Gıd. Dış. Tic. İth. İhr. San. Ltd. Şti.başlıklı kaşe, mükellefe ait 1 adet vergi levhası, imza sirküleri, Türkiye Tic. Sic. Gazetesi, araç kiralama sözleşmeleri, ..., isimli şahısların kimlik fotokopilerinin bulunması karşısında;

1- Suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

a) Aramada ele geçirilen belgeler getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

b) Sanığın belgelerdeki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, belgelerdeki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Belgelerdeki yazı ve imzaların sanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa)Yukarıda belirtilen belgelerin ele geçirildiği kişiler hakkında ve faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb)Aynı kişi ve mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc) Belgelerin ele geçirildiği kişilerin ve faturaları kullanan mükellef yetkililerinin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen belgeleri ve faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

d) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı kullanan şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 20.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/662, Karar No: 2023/1511, Tarih: 23.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/662 E.  ,  2023/1511 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/335 E., 2019/947 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2019 tarihli ve 2018/350 Esas, 2019/23 Karar sayılı oy çokluğuyla verilen kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 24.10.2019 tarihli ve 2018/335 Esas ve 2019/947 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca esastan reddine karar verilmiştir

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 07.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi;

1-Sanık ...'ın örgütle iltisaklı Aktif Eğitimciler Sendikasına 18.12.2014 tarihinde örgütle bağlantılı olduğunu bilerek üye olduğu ve 14.06.2016 tarihine kadar bu üyeliğini sürdürdüğünün anlaşıldığı,

2-Sanığın örgütün finans kaynaklarından olan Bank Asyada daha önce hesabı yokken FETÖ/PDY silahlı terör örgütü liderinin 25.12.2013 tarihinde Bank Asyanın ekonomik gücünün ayakta tutulmasına yönelik vermiş olduğu talimat sonrası döneme denk gelecek şekilde 14.01.2014 tarihinde 50 TL miktarlı katılım hesabı açtığı, sanığın miktar itibariyle sembolik olarak küçük bir miktar olsa da Bank Asyaya destek olmak amacıyla hareket ettiği,

3-Dosya kapsamında tanık anlatımlarına göre FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensupları tarafından gerçekleştirilen örgütsel sohbet adı verilen toplantılara 17/25 Aralık 2013 öncesi katıldığı anlaşılan sanığın, örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

3-Dosya kapsamında tanık anlatımlarına göre FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensupları tarafından gerçekleştirilen örgütsel sohbet adı verilen toplantılara 17/25 Aralık 2013 öncesi katıldığı anlaşılan sanığın, örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Yapılan yargılama neticesinde sanığın Bankasyada hesabı bulunması ve de örgüte müzahir Aktif Eğitimciler Sendikasına üyeliği, örgütün öğrenci evlerine iaşe adı altında maddi yardım yapma dışında bir iddia yer almamakta olup; sanığın müzahir sendika üyeliği olduğu dosyada yer alan cevabi yazıdan anlaşılmış ise de; sanığın müzahir sendikada üye olma dışında sendikanın faaliyetlerine katıldığına dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil olmaması, aleyhine tanık beyanı olmaması ,dinlenen tanık beyanlarından ve sanığın beyanlarından sanığın sadece örgütün öğrenci evlerine iaşe adı altında erzak yardımında bulunmuş olması hususunun örgütsel saikle yapıldığına dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delille ispatlanamadığından sanığın savunmalarına itibar edilmiş olup; tüm bu nedenlerle; sanığın örgütle organik bağ kuracak şekilde süreklilik, yoğunluk çeşitlilik arz eden eylemlerinin tespit edilemediği görülmüştür. Sanığın her ne kadar örgütsel çağrı dönemine denk gelen dönemde müzahir bankada ilk kez hesap açması ve de hesap hareketleri mevcut ise de, sanığın söz konusu hesabı ilgili bankaya TMSF tarafından el konulduğu tarihten sonra da kullanmış olması nazara alındığında,sanığın ilgili banka nezdindeki hesap hareketlerinin olağan bankacılık işlemleri dışında örgüt talimatı gerçekleştirilen işlemler olduğuna dair somut bir delil bulunmadığı görülmüştür.

Bu açıklamalar ışığında, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde; tüm bu sebeplerle sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütüyle arasında çeşitlilik, süreklilik, yoğunluk unsurlarını taşıyan organik bir bağın bulunmadığı, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla sanığın atılı suçu işlediği sabit görülmemiş ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, mahkeme kabulü, sanık müdafiinin temyizinin kapsamı ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, mahkeme kabulü, sanık müdafiinin temyizinin kapsamı ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında;

Bank Asyada daha önceden hesabı olmadığı halde, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü liderinin verdiği talimat tarihine uygun şekilde, 14.01.2014 tarihinde hesap açarak hesabına 50 TL gibi sembolik para yatıran, örgütle iltisaklı Aktifsen isimli sendikaya üye olan, tanık beyanlarına göre örgüt evlerinde kalan öğrencilere iaşe yardımında bulunan sanığın eylemi terör örgütüne yardım suçunu oluşturduğu halde, delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ve tebliğnamedeki onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 24.10.2019 tarihli ve 2019/335 Esas, 2019/947 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10986, Karar No: 2006/12377, Tarih: 11.12.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/10986 E.  ,  2006/12377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARASU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/02/1999

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar,kayden maliki bulundukları .. parsel sayılı taşınmaza davalılar tarafından taşkın bina yapılmak suretiyle müdahale edildiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuşlardır.

Davalıların bir kısmı,davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kabulüne ilişkin  olarak verilen karar Dairece,binanın bulunduğu .. parsel sayılı taşınmazdaki tüm kayıt maliklerine davanın yöneltilmediği,imar  çalışmalarının araştırılmadığı gerekçesiyle bozulmuş,  mahkemece,bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, çekişmeli taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak  imar parsellerine  ayrıldığı,davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi

'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece,davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; öncesi .kadastral  parsel olup,davacılara ait bulunan çekişmeli taşınmaza,davalının komşu.parselde inşa ettiği yapıların tecavüzlü bulunduğundan bahisle açılan dava sonunda  kurulan hüküm,Dairenin 6.12.1993 tarih 11147/14893 sayılı ilamıyla,davanın niteliğine göre  taraf teşkilinin yetersiz olduğu mülkiyet durumunda  belirsizlik  bulunduğuna değinilerek,bu eksikliklerin  giderilmesi için bozulmuştur.

Bozma sonrasında dava konusu olup,taraflara ait taşınmazların  imar uygulamasına  tabi tutulduğu ve davacının ..parselinden .. ada ..ada ..ada ..imar  parselleri oluştuğu,davalı tarafın .kadastral  parselinin ise .. imar parseline dönüştüğü belirlenmiş,imarla oluşan ve sicile yansıyan mülkiyet durumu dikkate alınarak tecavüzlü halin ortadan  kalktığı düşüncesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.

Ne varki, eksiğin tamamlanması suretiyle getirtilen kayıt ve belgelerden  hükme esas alınan imar parsellerinin dayanağını teşkil eden idari kararın idari yargı yerinde iptal edildiği anlaşılmaktadır.Ancak, imar parsellerinin  tescilinin yolsuz hale geldiği anlaşılmakla birlikte henüz sicil kayıtlarının ayakta bulunduğu sabittir.

Mülkiyete ilişkin çekişmelerin taşınmazın mevcut çap kayıt ve krokisi dikkate  alınmak  suretiyle çözüme  kavuşturulduğu kuşkusuzdur.İmarla oluşan çap kayıtları geçersiz hale gelmekle  birlikte sicil kaydının ayakta olduğu gerçektir.Söz konusu kayıt  iptal edilmeden sicilden terkin edilmeden kadastral mülkiyet durumuna göre çözüm sağlanamaz.

Mülkiyete ilişkin çekişmelerin taşınmazın mevcut çap kayıt ve krokisi dikkate  alınmak  suretiyle çözüme  kavuşturulduğu kuşkusuzdur.İmarla oluşan çap kayıtları geçersiz hale gelmekle  birlikte sicil kaydının ayakta olduğu gerçektir.Söz konusu kayıt  iptal edilmeden sicilden terkin edilmeden kadastral mülkiyet durumuna göre çözüm sağlanamaz.

Hal böyle olunca,davacılara dayanaksız kalan imar çap kayıtlarının iptali için  önel verilmesi,bu hususta dava açıldığı takdirde sonucunun beklenmesi,açılan dava neticesinde  kadastral mülkiyet durumuna  dönülmesi halinde  Dairenin önceki bozma ilamında belirttiği  eksikliklerin tamamlanması ve ondan  sonra bir karar verilmesi gerekirken,yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.Davacı Hazinenin temyiz itirazları bu nedenle yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan  nedenlerden ötürü H.U.M.K.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.12.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18544, Karar No: 2018/13675, Tarih: 25.09.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/18544 E.  ,  2018/13675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mağdur hakkında....Devlet Hastanesince düzenlenen 24.11.2014 tarihli raporda, mağdurun yaralanmasının yüzde sabit ize veya sürekli değişikliğe neden olup olmadığı hususunda olay tarihinden en az 6 ay sonra yapılacak muayene ile karar verilebileceğinin belirtildiği, ancak bu hususta rapor aldırılmadığı anlaşılmakla, mağdurun en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevki ile yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda raporu aldırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyet ilamı bulunduğu halde, TCK'nin 58. maddesi gereğince sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

3) Sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-a ve 62. maddeleri uygulanmak suretiyle belirlenen 1 yıl 3 ay hapis cezası, TCK'nin 49/2. maddesi gereğince kısa süreli hapis olmadığından TCK'nin 50. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığı halde, sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nin 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.09.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.