muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20434, Karar No: 2015/21977, Tarih: 10.11.2015

-Bu belirleme sonucunda personel fazlalığı belirlenmesi ve buna bağlı olarak daralmaya gidilmesi gerektiğinin anlaşılması halinde ise,

-İlkin 01.03.2013 tarihinde ve bu tarih sonrasında işe alınan ürün tanıtım elemanlarının iş akdinin feshinin gerçekleştirilmesine,

-Söz konusu personelin iş akdinin feshine karşın sonrasında personel fazlalığının bulunması halinde ise emeklilerin iş akdinin feshine,

-Bu işlem sonrası yine de personel fazlalığı bulunması halinde bugün itibariyle bilinen 01.01.2013-30.06.2013 dönemi ve 01.07.2012-30.06.2013 dönemi IMS verileri esas alınarak ve 01.01.2013-31.08.2013 dönemi eczane satış rakamları da IMS verileriyle birlikte değerlendirerek, küçülme işleminin gerçekleştirilmesine dair karar alınmıştır.

İşverenin aldığı işletmesel kararı fiilen uygulamaya koyup koymadığının ve işletmesel kararın uygulanmasında eşitlik, objektiflik ve tutarlılık ilkelerine ve fesihte belirlenen sıralamaya ve norm kadro sayısına fiilen uyulup uyulmadığı hususunun işletmesel kararın performans düşüklüğüne dayalı fesihler için perdeleme amacı taşıyıp taşımadığının, davalı işverenin fesih öncesi alınması gerekli tüm tedbirleri alıp almadığı ve neticede feshin son çare olup olmadığı hususlarının tereddütsüz bir şekilde belirlenmesi için alanlarında uzman bilirkişi heyeti marifetiyle şirket genel merkezinde yerinde inceleme yapılarak ayrıntılarıyla araştırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.

Mahkemece yukarıda belirtilen şekilde araştırma yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4167, Karar No: 2019/5111, Tarih: 15.05.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/4167 E.  ,  2019/5111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, dava konusu 688 ada 3 parsel sayılı taşınmazın müvekkili idareye ait olup 01.01.2012 tarihinden 13.04.2012 tarihine kadar davalı Belediyenin işgalinde bulunduğunu belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile 25.109,00 TL ecrimisilin dönem sonundan itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; genel hükümlere göre yargılama yapılıp davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm, taraf vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; ecrimisile konu 688 ada 3 parsel sayılı taşınmazın arsa cinsi ile ... adına kayıtlı olduğu, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı görülmektedir.

Bir hak üzerinde uyuşmazlığa düşmüş olan iki tarafın anlaşarak, bu uyuşmazlığın çözümlenmesini özel kişi veya kişilere bırakmalarına ve uyuşmazlığın bu özel kişi veya kişiler tarafından incelenip karara bağlanmasına tahkim denir.

Kural olarak taraflar bir uyuşmazlığın çözümlenmesi için hakeme başvurmaya mecbur değildirler. Ancak, bazı hallerde bir uyuşmazlığın çözümlenmesi için hakeme başvurmak zorunludur ki; buna zorunlu tahkim denir.

Tahkimin hangi hallerde zorunlu olduğu, özel bir kanun hükmü ile belirlenir.

Mecburi tahkim hallerinden birinin düzenlendiği; 3533 Sayılı Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi İdarelere Ait Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yol ile Halli Hakkında Kanun'un 1. maddesi hükmünde açıkça; “Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya umumi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanları, bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

03.07.2003 tarihli 4916 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik aynı Kanun'un 4. maddesi ise de; “ Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir.” hükmünü içerir.

Somut olaya gelince, davacı ile davalı 3533 Sayılı Kanunun 1. maddesinde gösterilen kuruluşlardandır. Bu Kanun'un 2570 sayılı Kanun'la değişik 4. maddesi gereğince taraflar arasındaki uyuşmazlığın "Hakem" sıfatı ile çözümlenmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

O halde; tarafların sıfatı ile 3533 sayılı Kanun'un 1. ve 4. maddeleri hükümleri dikkate alınarak uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerektiği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, genel hükümlere göre incelenerek sonuca gidilmiş olması doğru değildir.

SONUÇ: Davacı ve davalı vekillerinin temyiz itirazları yukarıda belirtilen nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün açıklanan nedenlere hasren 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/1 maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 15/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5213, Karar No: 2009/250, Tarih: 22.01.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/5213 E.  ,  2009/250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih :

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davacıların dava dışı ... ... Ltd.Şti’nin 1998 yıllarında sahibi olduklarını, şirketin 1998 yılında mali sıkıntıya girdiğini, ... arayışında iken ... ...’nın kendilerini o tarihlerde tefecilik yapan davalı ile tanıştırdığını, davalıdan bugünün parası ile toplam 3.200.00 YTL aldıklarını, 1998 yılı Ekim ayında aldıkları bu para karşılığında davalıya ön yüzünde şirket kaşesi ve pul bulunan davacılardan ... ...’nun imzası olan, arka yüzde de kendi cirosu ile davacılardan ...’nun ve ... ...’nun ... imzası bulunan boş bir senedin teminat zımnında verildiğini, borcun davalıya noterden araç devri ve taşınmazlar verilerek ödendiğini, ancak davalının bedelsiz kalan senedi doldurarak icra takibine konu ettiğini, senetteki imzaların 1998 yılında atıldığını, senetteki imzalar ile sonradan davalıca doldurulan senet metni ve atılan tarihler karşılaştırıldığında gerçeğin ortaya çıkacağını, 1998 yılında atılan imzaların davacıların bir an için borçlu olduğu varsayılsa bile yasal üç yıllık zamanaşımının dolduğu gibi, senede atılan imzaların 1998 yılı olup, ... para biriminin o tarihte ülkede geçerli olmadığını bildirerek davacıların davalıya borçlu olmadıklarının tespitine, icra takibine konu senedin iptaline, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin senedi ... ...’ndan ... yolu teslim alıp, hamili olduğunu, hamil olarak ... senedine dayanılmakla, iddiaların yazılı belge ile davacılar tarafından ispat edilmesi gerektiğini, davacılardan mal alınmadığını, senedin zamanaşımına uğramadığını, takipten önce protesto ettirildiğini bildirerek davanın reddi ile tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalının davacılar aleyhine ... senetlerine mahsus özel yol ile icra takibine giriştiği, davacıların senedin boş olarak ve teminat şeklinde düzenlendiği iddiasının yazılı belge ile kanıtlanamadığı, senedin tanzim tarihinin takibe geçilirken doldurulmasına yasal engel bulunmadığı, davalının teklif olunan yemini eda ettiği gerekçesiyle davacının davasının ve şartları oluşmadığından davalının tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıdaki yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 22.01 .2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34286, Karar No: 2018/17471, Tarih: 09.07.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/34286 E.  ,  2018/17471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan Milli Eğitim Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01/01/2003-31/12/2012 tarihleri arasında Milli Eğitim Bakanlığına bağlı ... Yatılı Bölge İlköğretim Okulunun temizlik ihalesini alan davalı şirketlerin temizlik ve bulaşık hizmetleri işçisi olarak yaz tatili ile yarı yıl tatilleri dışında çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından haklı neden olmadan feshedildiğini, müvekkilinin haftanın 5 günü 07.00-18.00 saatleri arası, öğrencilerin evci iznine gönderilmediği her ayın 2 Cumartesi ve 2 Pazar günü 07.00-20.30 saatleri arası çalıştığını, yıllık izin kullandırılmadığını beyan ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai, hafta tatili alacağı ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Milli Eğitim Bakanlığı vekili, istemin zamanaşımına uğradığını, ... Yatılı Bölge Okulunun açık olduğu dönemlerdeki temizlik hizmetlerinin ihale ile firmalara yaptırıldığını, davacının temizlik hizmetlerini ihale yolu ile yüklenen şirketler nezdinde belirli süreli hizmet sözleşmeleri ile çalıştığını ve iş akdinin sözleşme süresine bağlı olarak kendiliğinden sona erdiğini, davacının mevsimlik işçi olarak çalışması nedeniyle yıllık izne hak kazanamayacağını, haftalık çalışmasının 45 saati aşmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Gıda Limited Şirketi vekili; müvekkili şirketin 04/01/2010-14/06/2010 ve 20/09/2010-31/12/2010 tarihleri arasında ... Yatılı Bölge Okulunun temizlik hizmetlerini ihale yolu ile yüklendiğini, davacının da aynı tarihlerde müvekkili şirketin işçisi olarak çalıştığını, davacının müvekkili şirkette toplam 240 gün çalıştığını, davacının yaz tatillerinde çalışmadığını, çalışmasının 1 yıldan az olduğunu, mevsimlik işçi olduğu için yıllık izin ücretine hak kazanamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiş, diğer davalı şirket ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı ve davalı Milli Eğitim Bakanlığı vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı ve davalı Milli Eğitim Bakanlığı vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken husus, davacının mevsimlik işçi olarak sayılıp sayılmayacağı noktasındadır.

Çalışmanın sadece yılın belirli bir döneminde yoğunlaştığı işyerlerinde yapılan işler mevsimlik iş olarak tanımlanabilir. Söz konusu dönemler işin niteliğine göre uzun veya kısa olabilir. Her zaman aynı miktarda işçi çalıştırmaya elverişli olmayan ve işyerinde yürütülen faaliyetin niteliğine göre işçilerin her yıl belirli sürelerde yoğun olarak çalıştıkları ve fakat yılın diğer döneminde işçilerin iş sözleşmelerinin ertesi yılın faaliyet dönemi başına kadar ara vermeyi gerektirdiği işler mevsimlik iş olarak değerlendirilebilir.

İşçinin mevsimlik çalıştığı belirtilen dönemde yapılan işin gerçekten mevsime bağlı olarak yapılması gerekir. Yapılan iş mevsimlik değil, ancak işçi aralıklı çalıştırılmış ise, mevsimlik işten söz edilemeyeceği kabul edilmelidir.

Somut olayda, davacının eğitim-öğretim döneminde açık olan öğrenci yurdunda temizlik görevlisi olarak çalıştığı, çalışma süresi boyunca yıl içinde belirtilen dönem için sigorta bildirimlerinin yapıldığı anlaşılmaktadır.

Davacının yaptığı iş öğrenci yurdunda temizlik işi olup yıl içerisinde yaz aylarında eğitime ara verilmesi sebebi ile çalışmasının olmaması, yaptığı işi mevsimlik iş haline getirmez; açıklanan çalışma sistemi aralıklı çalışma olup, davacının bildirilen sigorta prim gün sayısına göre tespit edilecek hizmet süresine göre kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile kullanmadığı yıllık izin ücretinin hesaplanması ve hüküm altına alınması gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

3-Davacının hizmet süresi taraflar arasında ki bir diğer uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğine göre, Bilirkişi Raporunda, davacının sigorta prim gün sayısı dikkate alınarak hizmet süresinin 6 yıl 8 ay olarak tespit edildiği görülmüş ise de; bildirilen prim gün sayısının eksik hesaplandığı anlaşılmıştır.

4-Davalı... Gıda ...Ltd. Şti'nin dava konusu alacaklardan sorumluluğunun bulunup bulunmadığı ve var ise sorumluluğunun sınırlı olduğu dönem tartışmalıdır.

3-Davacının hizmet süresi taraflar arasında ki bir diğer uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğine göre, Bilirkişi Raporunda, davacının sigorta prim gün sayısı dikkate alınarak hizmet süresinin 6 yıl 8 ay olarak tespit edildiği görülmüş ise de; bildirilen prim gün sayısının eksik hesaplandığı anlaşılmıştır.

4-Davalı... Gıda ...Ltd. Şti'nin dava konusu alacaklardan sorumluluğunun bulunup bulunmadığı ve var ise sorumluluğunun sınırlı olduğu dönem tartışmalıdır.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı maddenin üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi, işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta; Mahkemece ihaleyi alan firmalar arasında iş yeri devri olduğunun kabul edilmesi yerinde ise de; davalı şirketlerden... Gıda....Ltd Şti yönünden davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Davalı işverenler bakımından yukarıda değinilen Yargıtay ilke kararı dikkate alınarak işçilik alacakları bakımından hüküm tesis edilmelidir.

5- Son olarak davacı işçinin fazla çalışma ve hafta tatili ücretlerine hak kazanıp kazanamadığı hususunda mahkeme kabulünün hatalı olduğu anlaşılmıştır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. Söz konusus hususlar hafta tatili hesabı için de geçerlidir.

Mahkemece, fazla mesai ve hafta tatili günlerinde çalışıldığının davacı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle sözü edilen taleplerin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, fazla mesai ve hafta tatili günlerinde çalışıldığının davacı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle sözü edilen taleplerin reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamına bakıldığında, tanık beyanlarından okulda öğrenci olmadığı zamanlarda hafta sonları çalışılmadığı ancak çocukların okulda oldukları dönemde hafta sonu 2 gün çalışıldığı ve çocukların 2 haftada bir tatile gittikleri, dolayısıyla 2 haftada bir çalışmanın 7 gün olduğu dikkate alındığında; davacının çalışmasının 2haftada bir 5 gün 7.00-16.00 saatleri arası 1 saat ara ile günde 8 saat olduğu ve fazla çalışmasının olmadığı, ancak diğer 2 haftada 7 gün 7.00-16.00 saatleri arası 1 saat ara ile 2 haftada bir 3,5 saat fazla mesai yaptığı ve ayda 2 hafta için hafta tatili ücretine de hak kazandığı anlaşılmıştır. Hesaplamanın bu sürelere ve özellikle davalı tanığı ....nin "ancak 2009 Ocak ile 2010 Haziran arasında Valilik taşımalı eğitim yaptığı için çocuklar hafta sonu okulda kalmıyordu, bu nedenle bu süre zarfında hafta sonları taşeron firma elemanları işe kesinlikle gelmemiştir," şeklindeki beyanı da dikkate alınarak yapılması dosya içeriğine daha uygun düşecektir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5676, Karar No: 2008/7781, Tarih: 19.06.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/5676 E.  ,  2008/7781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/03/2000

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları S.A.'dan intikal eden 355 parsel sayılı taşınmazdaki paylarının davalı kardeşleri A.A.tarafından vekalet görevi kötüye  kullanılarak diğer davalı oğlu H..satış suretiyle devredildiğini ileri sürerek tapu iptal-tescil  isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar,davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece,davalı A.yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine,davalı H.yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı H. A.vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği değerden reddedildi,gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı  tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

Mahkemece,davalı H.yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere;  tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek  kısa kararda " S. A. mirasçıları adına tapuya tesciline" denildiği halde  gerekçeli kararda  " sadece davacıların payları oranında iptal tescile" denilmek suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,  alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,19.6.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.