muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12526, Karar No: 2013/18570, Tarih: 14.05.2013

Somut olayda borçluya ödeme emri işyeri adresi olan Ulucanlar Cad. No:43/11 Samanpazarı Ankara adresine çıkarılmış ancak tebliğ edilemeden iade edilmiştir. Söz konusu adresin vergi dairesince bildirilen işyeri adresi olduğunun anlaşılması üzerine aynı adrese 05.01.2009 tarihinde ödeme emri T.K'nun 35. maddesi uyarınca yapılmış, daha sonra yine bu adreste borçluya kıymet taktir raporu 23.05.2012 tarihinde, satış ilanı ise 27.09.2012 tarihinde 35. maddeye göre tebliğ edilmiştir. Borçluya yapılan kıymet taktir raporu ve satış ilanı tebligatı yukarıda anılan Tebligat Kanunu'ndaki 19.01.2011 tarihli değişiklikten sonra Tebligat Kanunu'nun 35.maddesine göre yapılmıştır.  Takip dosyasında borçlu, gerçek şahıs olup mahkemece yapılan araştırmada borçlunun adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin bulunmadığı anlaşıLmıştır. Borçluya daha evvel usulüne uygun bir tebligat yapılmadan, resmi kurum tarafından bildirilen adrese kıymet taktir raporu ve satış ilanının doğrudan TK.m. 35. maddesine göre yapılması usulsüzdür.

İİK.nun 127. maddesi gereğince taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği borçluya tebliğ edilmelidir. Borçluya satış ilanının tebliğ edilmemiş olması veya usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi sebebidir.  O halde mahkemece şikayetin kabulü ile ihalenin feshine karar vermek gerekirken reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14078, Karar No: 2009/4230, Tarih: 23.03.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/14078 E.  ,  2009/4230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/05/2008

Davacı, meslek hastalığı sonucu  ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının murisi N.A.'ın  meslek  hastalığı sonucu  öldüğü iddiasına dayalı hak sahibi davacının  uğradığı maddi zararın giderilmesi  istemine ilişkindir.

Mahkemece, Yüksek Sağlık Kurulu'nun 23.03.2008 tarihli kararına dayanılarak davacının murisinin ölümünün meslek hastalığına  bağlı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de bu sonuç usul ve yasaya aykırıdır.

Gerek muris sigortalının 13.07.2006 ölüm tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasa'nın 12. Maddesinde gerekse 5510 sayılı Yasa'nın 16. maddesinde   meslek hastalığı sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine gelir  bağlanacağı bildirilmiştir.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından hak sahipleri  bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin veRilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malûllük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

"Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 40. maddesine göre de," Sigortalının çalıştığı işten dolayı meslek hastalığına tutulduğunun;

a) Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucuları (Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği'nin 5. ve geçici 2. maddesine göre Ankara, İstanbul ve Zonguldak’ta Sağlık Bakanlığı Meslek Hastalıkları Hastaneleri veya devlet üniversitesi hastaneleri) tarafından usulüne uygun olarak düzenlenen sağılık kurumu raporu ve dayanağı tıbbî  belgelerin incelenmesi,

b)Kurumca gerekli görüldüğü hallerde, işyerindeki çalışma şartlarını ve buna bağlı tıbbî sonuçlarını ortaya koyan denetim raporları ve gerekli diğer belgelerin incelenmesi, sonucu Kurum Sağlık Kurulu tarafından tespit edilmesi zorunludur.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu  aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Öte yandan  kurumca hak sahibine gelir  bağlanabilmesi için öncelikle ölüm olayının  meslek hastalığına bağlı olup  olmadığının tesbiti ön sorundur.  Ölüm olayının meslek hastalığına bağlı  olup olmadığı ile ilgili ihtilaf Sosyal Güvenlik Kurumunun  hak alanını doğrudan  ilgilendirmekte olup  tazminat davasında kurum taraf değildir. Ölüm olayının  meslek hastalığına bağlı olduğuna ilişkin bir  mahkeme kararı olmadıkça  Sosyal Güvenlik Kurumunca hak sahibine gelir  bağlanamayacağından bu gelirin peşin sermaye değeri maddi zarardan düşülmeden Kurumca  karşılanmayan  maddi zarar  miktarını belirleme imkanı  olmadığından ölüm olayının meslek hastalığına bağlı  olduğunun tesbitine  ilişkin davanın maddi tazminat  istemli dava ile birarada görülüp sonuçlandırılmasının  fiilen  mümkün olmadığı ortadadır.  HGK'nun  7.2.2007  tarihli, 2007/21-69 Esas, 2007/ 55  Karar sayılı  kararı da  bu yöndedir.

Somut olayda muris sigortalının  davalı kurumca  9.7.2003 tarihinde % 26.2 oranında meslek hastalığına  duçar olduğu  tesbit  edilerek sürekli iş göremezlik geliri bağlandığı,  sigortalının 13.7.2006 tarihinde ölümü üzerine ölüm olayının  SGK'na  bildirildiği ancak  Kurumca 16.7.2007 tarihli rapor esas alarak  ölümün meslek hastalığına bağlı  olmadığına karar verildiği, davacının murisinin ölüm nedeninin meslek hastalığı olmadığı YSK’nun 23.03.2008 tarihli raporunda tespit edildiği,davacının her iki raporada itiraz ettiği anlaşılmıştır. Hal böyle olunca; Mahkemece davacının YSK’nun raporuna itiraz etmiş olmasına rağmen Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararında belirtildiği üzere Adli Tıp Kurumundan rapor alınması bu raporun YSK raporu ile  çelişmesi halinde  giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu  aracılığıyla  inceleme yaptırılmaksızın ,eksik inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; yukarda açıklandığı  şekilde araştırma yapılarak Adli Tıp Kurumundan rapor almak alınan  raporda ölümün meslek hastalığına  bağlı olmadığının bildirilmesi halinde  şimdiki gibi  davanın reddine karar vermek,  Adli Tıp Kurumunca ölümün meslek  hastalığına bağlı  olduğunun bildirilmesi  halinde ise;  davacıya Sosyal Güvenlik Kurumuna  ve hak alanını  etkileyeceğinden işveren aleyhine  "murisi sigortalının meslek hastalığı sonucu öldüğünün tesbiti"  davası açması için önel vermek,  tesbit davasını bu dava için  bekletici sorun yaparak çıkacak sonuca  göre bir karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve  hukuki olgular gözetilmeksizin eksik  inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması  usul ve yasaya aykırı olup  bozma nedenidir.

O halde davacının  bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 23.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11247, Karar No: 2014/11990, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/11247 E.  ,  2014/11990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2013/153-2013/494

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı U.C. yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12117, Karar No: 2021/3294, Tarih: 15.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/12117 E.  ,  2021/3294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 356. maddesi uyarınca duruşma yapılarak esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK'nun 356. Maddesi uyarınca duruşma yapılarak ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş; bu karar,davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... İlçesi, ... Mahallesi, ... ada ... ve ... parsel sayılı taşınmazlara, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/230 E. -2018/77 K. sayılı kararının kaldırılarak, kapitalizasyon faiz oranının % 4, üretim masrafları arasından tarla kirası,çeşitli giderler, genel idare gideri ve sermaye faizi çıkarılmak suretiyle hesaplanan bedel üzerinden ve faiz başlangıç tarihi düzeltilmek suretiyle 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/404, Karar No: 2010/2209, Tarih: 26.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/404 E.  ,  2010/2209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.10.2007 gün ve 2006/210 - 2007/617 sayılı kararı onayan Daire’nin 15.10.2009 gün ve 2008/441 - 2009/10594 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “REXAPIN” adlı şizofreni hastalığında kullanılan ilacı Sağlık Bakanlığı’ndan aldığı ruhsat ile iki farklı dozaj formunda piyasaya sunduğunu, davalı yanın da bio eşdeğerliliğe sahip “ZYPREXA” adlı ilaç pazarladığını, davalının doktorlara, ecza depolarına gönderdiği reklam broşürlerinde ön sayfada müvekkili ürünlerinin yamalı iç lastik, kendi ürünlerinin ise can simidi şeklinde tasvir edilerek kötülendiğini ve haksız rekabette bulunulup eylemin TTK’nun 57/1, Beşeri Tıbbi Ürün Tanıtım Faaliyetleri Yönetmeliği’nin 8/b, İlaç İşverenleri Sendikası Tıbbi İlaç Tanıtım ilkelerine aykırı olduğunu ileri sürerek, haksız rekabetin önlenmesine, reklam broşürlerinin toplatılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme talep etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararın belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan ve HUMK’nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen sair karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme talep etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararın belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan ve HUMK’nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen sair karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

2-Ancak, dava konusu uyuşmazlıkta 551 sayılı KHK’nin 75/f bendinin uygulanma yeri bulunmadığı gibi, Sağlık Bakanlığı’nca ilaç ruhsat başvurusu üzerine yapılan inceleme başvurunun bir başkası adına tescilli patent hakkına tecavüz oluşturup oluşturmadığı hususlarını da kapsamamaktadır. Bu bakımdan gerekli ruhsat ve izinler alınarak piyasaya arz edilen bir tıbbi ürün nedeniyle patent hakkına tecavüz iddiasıyla dava açılabilmesi ve koşulları oluştuğu takdirde tecavüzün önlenmesine karar verilmesi mümkündür. Buna karşın, Dairemizin 15.10.2009 tarih 441/10594 sayılı kararı 2.sayfasının III.paragrafında “Bakanlık izni ile yapılan üretimin patente tecavüz oluşturmamasına” şeklindeki gerekçesiyle de yerel mahkeme kararının onandığı anlaşıldığından, bu hususa yönelik davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulüyle, sözkonusu ibarenin Dairemiz karar metninden çıkartılarak yerine “uyuşmazlığın davalı tarafından dağıtılan broşürlerdeki resim ve açıklamalar nedeniyle TTK’nun 57/1.fıkrası uyarınca haksız rekabete yol açıldığı iddiasından kaynaklanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle yerel mahkeme kararının bu bentte açıklanan değişik gerekçe itibariyle onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair karar düzeltme isteğinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteğini kabulüyle Dairemizin 15.10.2009 tarih 441/10594 sayılı kararı 2.sayfasının III.paragrafındaki “Bakanlık izni ile yapılan üretimin patente tecavüz oluşturmamasına” kelimelerinin çıkartılarak yerine “uyuşmazlığın davalı tarafından dağıtılan broşürlerdeki resim ve açıklamalar nedeniyle TTK’nun 57/1.fıkrası uyarınca haksız rekabete yol açıldığı iddiasından kaynaklanmasına” ibaresinin eklenerek yerel mahkeme kararının açıklanan değişik gerekçe itibariyle ONANMASINA, ödediği karar düzeltme harcının karar düzeltme isteyene iadesine, 26.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5646, Karar No: 2021/11116, Tarih: 03.11.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/5646 E.  ,  2021/11116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/01/2020 tarihli ve 2019/264 esas, 2020/15 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 11/03/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A- Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 15/05/2019 tarihinde işlediği iddia olunan uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan yapılan soruşturma sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 24/06/2019 tarihli, 2019/5714-8 soruşturma, 2019/2755 esas, 2019/285 sayılı iddianamesi ile sanığın TCK’nın 188/3, 188/4-a, 53, 54 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

2- ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 16/01/2020 tarihli ve 2019/264 esas, 2020/15 sayılı kararı ile sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu kabul edilerek;

“…Sanığın ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/9011-8 soruşturma, 2018/151 sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve deneme süresi içinde, bu suçu işlediği, TCK'nın 191/5. maddesi gereğince bu suçun erteleme kararının ihlali kapsamında olduğu, soruşturma ve kovuşturma konusu yapılamayacağı” gerekçesiyle dava şartı gerçekleşmediğinden davanın CMK'nın 223/8. maddesi gereğince düşürülmesine, gereğinin takdir ve ifası için ... Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulmasına karar verildiği, kararın 24/01/2020 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

3- Dava konusu suçtan önce;

... Cumhuriyet Başsavcılığının 19/07/2018 tarihli ve 2018/9011-8 soruşturma, 2018/151 sayılı kararı ile şüpheli hakkında 28/06/2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, karar verildiği, kararın 29/08/2018 tarihinde usulüne uygun şekilde şüpheliye tebliğ edildiği, ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce denetimli serbestlik tedbirinin infaz edildiği, şüphelinin yükümlülüklerine uyduğu ve infazın 02/11/2019 tarihinde tamamlandığı,

Anlaşılmıştır.

B- Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde satın almak suçundan sanık ... hakkındaki kamu davasının düşürülmesine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/01/2020 tarihli ve 2019/264 esas, 2020/15 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Anlaşılmıştır.

B- Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde satın almak suçundan sanık ... hakkındaki kamu davasının düşürülmesine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/01/2020 tarihli ve 2019/264 esas, 2020/15 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 19/07/2018 tarihli ve 2018/9011-8 soruşturma, 2018/151 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle 08/08/2019 tarihinde şüpheli hakkındaki denetimli serbestlik dosyasının bila infaz kapatılmasına karar verildiği ve işbu kararın 15/08/2019 tarihinde şüpheliye bizzat tebliğ edildiği, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/264 esas sayılı dosyasına konu olan suçun ise 15/05/2019 tarihinde işlendiği,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/2. maddesinde, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir." şeklindeki, 191/3. maddesinde, "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." biçimindeki, 191/4. maddesinde, “Kişinin, erteleme süresi zarfında;a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklindeki ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/8. maddesinde, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında,