muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7687, Karar No: 2018/3110, Tarih: 21.03.2018

**8. Ceza Dairesi         2016/7687 E.  ,  2018/3110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin “Özel hayatın ve aile hayatının korunması” başlıklı 8. maddesine göre; herkes özel hayatına, aile hayatına, meskenine ve haberleşmesine saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. Bu hakların kullanılmasına resmi bir makamın müdahalesi demokratik bir toplumda ancak milli güvenlik, kamu güvenliği, ülkenin ekonomik refahı, düzenin korunması, suçların önlenmesi, sağlığın veya ahlâkın ve başkasının hak ve hürriyetlerinin korunması için zaruri bulunduğu derecede ve kanunla öngörülmesi şartıyla başvurulabilir. “Özel Hayatın Gizliliği'ne dair Anayasa’nın 20. maddesinde de, usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça; gösterilen sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça; kimsenin üstünün, özel kağıtlarının ve eşyasının aranamayacağı ve bunlara el konulamayacağı hükme bağlanmıştır.

Amacı maddi gerçeğe ulaşmak olan ceza usul hukukunda, maddi gerçek, hukuka uygun elde edilen her türlü delille ispatlanabilir. Anayasa'ya göre, kanuna aykırı olarak elde edilen bulgular delil olarak kullanılamaz (m.38/6). CMK uyarınca, yüklenen suç, ancak hukuka uygun şekilde elde edilmiş olan delillerle ispat edilebilir (m. 217/2). Delil, kanuna aykırı olarak elde edilmişse, reddolunur (m.206/2-a). Hükmün hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delile dayanması, hukuka kesin aykırılık sebebidir (m. 289).

5271 sayılı CMK.nunda “arama ve elkoyma” işlemine dair usul ve esaslar (m. 116-134) düzenlenmiştir. Anılan Kanun'un suç tarihinde yürürlükte bulunan 116. maddesine göre, “Yakalanabileceği veya suç delillerinin elde edilebileceği hususunda makul şüphe varsa; şüphelinin veya sanığın üstü, eşyası, konutu, işyeri veya ona ait diğer yerler aranabilir.” Aynı Kanun'un 119/1. maddesinde de “Hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet Savcısının, Cumhuriyet Savcısına ulaşılamadığı hallerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlileri arama yapabilirler. Ancak, konutta, işyerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda arama, hâkim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının yazılı emri ile yapılabileceği” şarta bağlanmıştır.

Açıklanan pozitif hukuk normları, Anayasa Mahkemesi ve CGK kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince;

Açıklanan pozitif hukuk normları, Anayasa Mahkemesi ve CGK kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Haklari Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince;

Dosyada mevcut 14.12.2013 tarihli ve saat 12.00 de tutulan tutanak içeriğinde açıklandığı üzere şüphe üzerine, suça sürüklenen çocuk üzerinde yapılan kaba üst aramasında ele geçtiği belirtilen ancak nerede ele geçtiği ve rızaen teslim edildiği de anlaşılamayan iki adet 100 liranın muhafaza altına alındığı, olayın gerçekleşmesinin akabinde nöbetçi Cumhuriyet Savcısı ile yapılan görüşme sonrası tutulan "Savcı Telefonla Görüşme ve Talimat Tutanağı" nın aynı gün saat 14.30 da yapılan görüşmeye ilişkin olduğu, suç eşyasının muhafaza altına alınmasına izin için yazılan yazı cevabında, hakim onayı gerektiren hal bulunmadığı belirtilip muhafaza altına alınması ve kriminal inceleme yapılması talimatını içerdiği, bunun dışında kolluk amirinin yazılı emrine de rastlanmadığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla, kanuna aykırı bir şekilde suça sürüklenen çocuğun üstünün aranması suretiyle ele geçirilen suça konu paralar hukuka aykırı yöntemle elde edilen delil niteliğinde olup, hükme esas alınamaz .

Dosyada, hukuka aykırı yöntemle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, mevcut delillere göre ise suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasına imkân bulunmamaktadır. Bilirkişi raporu aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır. Suça sürüklenen çocuğun ikrar olarak nitelendirilebilecek ve tek başına mahkumiyetine esas olabilecek savunması bulunmamakla birlikte, ikrarının olduğu kabul edilse bile, CGK.nun 25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı kararında belirtildiği gibi maddi delillerle desteklenmiş sayılmayacak, ikrar soyut nitelikte olup mahkumiyete esas alınamayacağından, hakkında hukuka uygun olarak elde edilmiş, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı kanıt bulunmayan suça sürüklenen çocuğun beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24951, Karar No: 2023/7473, Tarih: 24.10.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/24951 E.  ,  2023/7473 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/62 E., 2019/475 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 6.Asliye Mahkemesinin, 06.05.2014 tarihli ve 2013/130 Esas, 2014/147 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 43, 62,63 ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 2.500,00 TL adli para cezası hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul 6.Asliye Mahkemesinin, 06.05.2014 tarihli ve 2013/130 Esas, 2014/147 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 04.12.2017 tarihli ve 2017/24120 Esas, 2017/25747 Karar sayılı kararı ile "sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması", nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul 6.Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.07.2019 tarihli ve 2018/62 Esas, 2019/475 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157nci maddesinin birinci fıkrası, 43, 62, 63 ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 2.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık haksız ve yersiz cezanın bozulması istemiyle hükmü temyiz etmiştir.

2. Katılan vekili, sanık hakkında en üst sınırdan hüküm kurulması gerektiği, iyi hal ve davranışları nedeniyle indirim yapılmaması gerektiğini beyan ederek hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık haksız ve yersiz cezanın bozulması istemiyle hükmü temyiz etmiştir.

2. Katılan vekili, sanık hakkında en üst sınırdan hüküm kurulması gerektiği, iyi hal ve davranışları nedeniyle indirim yapılmaması gerektiğini beyan ederek hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın katılan ile Japonca konuşabildiği için bir turizm ofisi önünde tanışıp yakınlık kurduğu ve kısa süre içerisinde aralarında arkadaşlık başlayıp katılanın Tokyo'ya dönmesinden sonra da internet ortamından görüşmeye devam ettikleri, farklı ülke ve yerlerde buluştukları ve ilişkilerinin ilerlemesine müteakip evlenme kararı aldıkları, sanığın Bangkok 'ta çantasını kaybettiğini söyleyerek çantasında müşterilerine ait önemli dosyalar olduğunu, bunların temin edilebilmesi için paraya ihtiyacı olduğunu, annesinin acil ameliyat olması gerektiğini, bu nedenle de acil paraya ihtiyacı olduğunu katılan ile telefon ve yazışmalarında belirtip onu inandırarak borç istediği, İstanbul'da iken katılanın kartından Yamamato isimli bir mağazanın post makinesinden 14.08.2011 tarihinde alışveriş yapılmış gibi 580.662 YEN ve 546.492 YEN olmak üzere yaklaşık 25.000 TL civarında para çekip sanığa verdiği, sanığın tekrar 25.08.2011 tarihinde şirketine para cezası geldiğini söyleyip katılandan tekrar para istediği, bu defa katılanın Japonya'daki bir banka aracılığıyla sanığa 900.000 YEN gönderdiği, 17.10.2011 tarihinde de büyük bir firma ile önemli sözleşme yapacağını söyleyip kredi çekmesini istemesi üzerine katılanın 21.10.2011 tarihinde 2.300.000 YEN'i sanığın hesabına gönderdiği, sanığın 30.10.2011 tarihinde Japonya'ya gideceğini söylemesine rağmen gitmeyip katılan ile irtibatını kesmesi üzerine katılanın yaptığı araştırmada sanığın kendisi gibi başka kişilerde aynı hileli hareketlerde bulunup paralar aldığını, gerçekte de evli olduğunu öğrendiği sanığın bu şekilde katılana yakınlık kurarak evli olmasına rağmen kendisi ile evlendireceğine inandırıp değişik zamanlarda işi için ve ailesinin sağlığı için gerekli olduğuna katılanı inandırıp hileli vasıtalarla aldatıp menfaat sağlamak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanık beyanlarında, 2011 yılı Haziran ayında Sultanahmet'teki bir dükkanda katılan ile tanıştığını, bir haftalık süre içerisinde aralarında duygusal bağ oluştuğunu, birlikte gezip eğlendiklerini, ona Japon bir bayanla evli olduğunu, eşinin de Japonya'da olduğunu söylediğini, herhangi bir şekilde ona bekar olduğuna inandırıp evlilik vaadinde bulunmadığını, farklı tarihte farklı yerlerde buluşmaya devam ettiklerini, katılanın beğendiği halıyı alabilmesi için yeterli parasının olmadığını söylemesi üzerine kendisinin onun beğendiği halıyı 2.300.000 YEN karşılığında aldığını, ancak mağazaya kendisini tanıdıklarını için para ödemediğini, katılanın halının parasını ülkesine döndükten sonra Çemberlitaş ... Bankasındaki hesabına gönderdiğini, 900.000 YEN tutarlı havaleyi de Türkiye'de ona yaptığı masraflar nedeniyle gönderdiğini, arkadaşlıklarının bir süre daha devam ettiğini, ancak katılanın eşinden boşanıp kendisiyle evlenmesi konusundaki baskısı üzerine tartışarak ayrıldıklarını, katılanın kredi kartından herhangi bir şekilde para çekip almadığını, farklı gerekçelerle de para istemediğini belirterek üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Katılan ile sanık arasında yapılan yazışmaların tercüman vasıtası ile Türkçe'ye çevrilerek dosya içerisine alındığı, sanığın katılandan özür dilediğini, parasını iade edeceğini beyan eden mail içeriklerinin bulunduğu tespit edilmiştir.

4. Sanık hakkında benzer bir suçtan dolayı İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/53 Esas sayılı dosyasında yargılama yapıldığı, sanık ... hakkında yine Japon uyruklu Yumi Murasawa'ya karşı evlenmek niyetiyle yakınlık kurup acil ihtiyacı olduğu şeklindeki değişik vaatlerle değişik zamanlarla ve yüksek miktarlarda para almak suretiyle dolandırıcılık suçu işlediği iddia ve kabul olunduğu, verilen mahkûmiyet hükmünün temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılmıştır.

5. Bozma üzerine, 7188 sayılı Kanun’un 26 ıncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği, uzlaşmanın sağlanamadığı yönünde rapor düzenlendiği görülmüştür.

6. Mahkemece, sanığın katılan ile önce arkadaşlık kurup daha sonra duygusal anlamda birlikteliğe ve evliliğe kendisini inandırıp katılandan Türkiye'de olduğu süre içerisinde kredi kartından nakit para çekmesini sağlayıp birlikte tatil için kullandıkları, katılan ayrılıp ülkesine döndükten sonra da çantasını kaybettiği, müşterilere karşı sorumluluğu, annesinin ameliyatı gibi değişik nedenlerle katılanı zaman zaman arayarak para talebinde bulunduğu, hileli davranışlarla katılanı aldatarak kendisine banka kayıtlarında görünen paraları göndermesini sağlamak suretiyle, eylemini aralıklarla aynı katılana karşı birden fazla tekrarlaması nedeniyle sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki suçları oluşturduğu kabulü ile mahkûmiyet hükmü kurmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen; “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 6.Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.07.2019 tarihli ve 2018/62 Esas, 2019/475 Karar sayılı kararında sanık ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24207, Karar No: 2017/27805, Tarih: 07.12.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/24207 E.  ,  2017/27805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki ... ili, ....tlı ilçesi, .... köyü 1921 parsel (eski 17 parsel) sayılı taşınmaza ekilebilir net ürün gelirine göre değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur.

Bu nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacılar vekilinin temyizine gelince;

1)Yapılan incelemede; dava konusu ( eski 17 parsel ) taşınmazın 1952 yılında yapılan kadastro tespit çalışmaları sonucunda .... ve .... adlarına hisseli olarak tapuya tescil edildiği, ... Genel Müdürlüğü tarafından taşınmazın 1.300 m2'lik kısmından .... enerji nakil hattı, 1.696 m2'lik kısmından ise ... enerji nakil hattı geçirilmek üzere 1976 ve 1981 yıllarında kamulaştırma kararı alındığı, taşınmazın kamulaştırma tarihindeki maliklerine karşı 6830 sayılı kanunun 17. maddesi uyarınca açılan tescil davaları sonucunda .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1976/328E.-192K. ve 1981/383-303K. sayılı kararları ile irtifak haklarının ve pilon yerinin idare adına tesis ve tesciline karar verildiği ve bu kararlara dayanarak irtifak şerhlerinin 17 parselden ifrazen oluşan 1921 parselin tapu kaydına işlendiği, 4 m2'lik pilon yerinin ise 1920 parsel olarak ... adına tapuya tescil edildiği anlaşılmıştır.

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararının 14.09.2015 günü yürürlüğe girmesi ile; 6487 sayılı Yasanın 22. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen geçici 7. maddesinin iptal edildiği anlaşılmakla bu maddenin uygulanması mümkün değildir.

Öte yandan 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 25. maddesi uyarınca hakların kullanılması ve borçların yerine getirilmesi bakımından kamulaştırma işlemi, mal sahibi açısından, usulüne uygun yapılan tebligatla başlar.

Öte yandan 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 25. maddesi uyarınca hakların kullanılması ve borçların yerine getirilmesi bakımından kamulaştırma işlemi, mal sahibi açısından, usulüne uygun yapılan tebligatla başlar.

Bu durumda, öncelikle kamulaştırma işleminin kamulaştırma tarihindeki tapu maliklerine usulüne uygun şekilde tebliğ edilip edilmediği, çekişmesiz bedelin ödenip ödenmediği araştırılıp, usulüne uygun bir tebligat yapılmadığının ve kamulaştırma işleminin tamamlanmadığının tespit edilmesi halinde, davacıların kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat talep etme imkanı bulunduğu gözetilerek 1976 ve 1981 yıllarında geçirilen enerji nakil hatlarına ilişkin talep yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Taşınmazın değeri belirlenirken sermaye faizi, genel idare giderleri ve diğer giderlerin üretim masraflarına dahil edilmemesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine davalıdan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31666, Karar No: 2014/20514, Tarih: 09.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/31666 E.  ,  2014/20514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İddianamedeki nitelendirmeye, sevk maddelerine ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre, daha önce Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 16.06.2008 tarihli hükmün temyizi üzerine temyiz incelemesi Yargıtay 6. Ceza Dairesince yapılarak, 17.01.2012 tarih ve 2011/14796 E.- 2012/199 K. sayılı kararla muktezaya bağlandığı anlaşıldığından, bozmadan sonraki hükmün temyiz incelemesinin de önceki hükmü inceleyerek görüş açıklayan Yargıtay 6. Ceza Dairesince yapılması gerekmesine göre işin incelenmesi Yargıtay 6. Ceza Dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın adı geçen Daireye GÖNDERİLMESİNE, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4373, Karar No: 2014/12866, Tarih: 12.11.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/4373 E.  ,  2014/12866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YALOVA KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/12/2012

NUMARASI : 2010/7-2012/16

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 132 ada 1, 133 ada 1, 135 ada 1 ve 136 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 12.884.99, 11.389.85, 2.453.42 ve 650.86 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, kadastro tutanağının beyanlar hanesine 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesine uyarınca Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılmıştır, taşınmazlar 1981 yılından beri H.. R.. A.. Y.., M.., S.. ve A.. T..'in kullanımındadır şerhi yazılarak tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı A.. İ.. ve E.. B.. miras yoluyla gelen hakka dayanarak miras payları oranında adlarının kullanıcı olarak beyanlar hanesine yazılması istemi ile ayrı ayrı dava açmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 132 ada 1, 133 ada 1, 135 ada 1 ve 136 ada 1 parsel sayılı taşınmazların beyanlar hanesinde “taşınmaz 1981 yılından beri A... oğlu H.. T.., A. oğlu R.. T.., A.oğlu Y.. T.., A. oğlu M.. T.., O.. kızı S.. T.., A.. Kızı A.. T..'in kullanımındadır” şerhlerinin iptali ile “taşınmaz A.. B..T.. varisleri R.. T.. (Y.), Z.. T. ( D..), E.. T..(B..), F.. T.. (Y..), N.. T..(D.., M.. T.., S.. T.., R.. T.., Y.. T.., H.. T.., M.. T.., A.. T.. (D..), A.. İ.., H.. G.., R.. Y.., M.. Y..A..Y.. (Yeğin), M.. Y.., Z.. B.., A.. B.., S.. B.., E.. B.., H.. T.. (İntepe), İ.. T.., N..T..n (B...), A.. G.., R.. G.., M.. G.., R.. E.. ve S. B..E..(Emekli)'in kullanımındadır” şeklinde düzeltilerek Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar S.. Re..A. Y.., H.. ve A.. T.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; çekişmeli taşınmazların tarafların ortak miras bırakanı A..T.. kullanımında iken ölümü ile mirasçıları arasında paylaşılmadığı, davalıların kullanımının diğer mirasçıların muvafakatine dayandığı gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma ve inceleme karar vermeye yeterli değildir. Mahkemece iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden taşınmazlar başında keşif yapılmış, tespitte