muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9178, Karar No: 2022/10672, Tarih: 20.12.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/9178 E.  ,  2022/10672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın evlilik birliğinin temelinden sarsılması (TMK m. 166/1-2) hukuksal sebebine dayalı boşanma talep etmiştir. İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda erkeğin tam kusurlu olduğunun kabulüyle davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine karar verilmiştir. Davalı erkeğin istinaf talebi üzerine bölge adliye mahkemesince davacı kadının dava dilekçesinde hangi delile dayandığını bildirmediği gerekçesi ile davalı erkeğin istinaf taleplerinin esastan kabulüne ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 191/1-e maddesi uyarınca davacı, dava dilekçesinde davanın dayanağı olan bütün vakıaları sıra numarası altında ve açık özetleriyle birlikte, davalı da aynı Kanunun 129/1-d maddesi gereğince savunmasının dayanağı olan bütün vakıaları sıra numarası altında açık özetleriyle birlikte cevap dilekçesinde göstermek zorundadırlar. Bunlar, dava ve cevap dilekçelerindeki talep sonucunun dayanağı olan ve bu talep sonucunu haklı göstermeye yarayan vakıalardır. Ön inceleme aşaması tamamlanıncaya kadar usulüne uygun biçimde bildirilen vakıaların doğru olduğu yargılama sırasında ispat edilirse, tarafların talep sonuçları da bu duruma göre kabul veya reddedilecektir. Kanunda öngörülmüş istisnalar dışında, hakim, iki tarafın birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz ve onları hatırlatabilecek, davranışlarda dahi bulunamaz (HMK m. 25/1).

İddia ve savunmanın genişletilmesi veya değiştirilmesi başlıklı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 141. maddesi “(1) Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir veya değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. (2) İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır," şeklindedir. Anılan maddenin gerekçesinde belirtildiği üzere; tarafların karşılıklı dilekçelerini verdikleri aşamada, herhangi bir sınırlamaya bağlı olmadan uyuşmazlığın genel çerçevesi içinde iddia ve savunmalarını değiştirebilecekleri kabul edilmiştir. Şüphesiz bu imkan, sadece cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçesi için söz konusudur. İkişer dilekçeden sonra, hangi ad altında olursa olsun verilecek dilekçeler, sınırlama ve yasak kapsamında kabul edilmelidir. Ön inceleme aşamasında ancak karşı tarafın açık muvafakati ile (veya ön inceleme duruşmasına taraflardan birisinin mazeretsiz gelmemesi) durumunda iddia veya savunmaların genişletilmesi yahut değiştirilmesi kabul edilmiştir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 20.04.2016 tarih, 2014/2-695 esas ve 2016/522 karar sayılı ilamı.

Somut olayda, dava dilekçesinde davacı kadın, eşinin Filipinlerde başka bir kadınla ilişkisi olduğunu belirterek isnatta bulunmuş, eşinin arkadaşının ifadesi ve eşinin yeğenine bu konuda beyanda bulunduğunu belirterek tanık deliline dayanmıştır. Erkeğin ... sarsıcı davranışları, davacı kadının yeğeni olduğu belirtilen tanık ... beyanı ile ispat edilmiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında ilk derece mahkemesi tarafından davalı erkeğe yüklenen ... sarsıcı davranış kusuru usulüne uygun olarak bildirilmiş delil ile ispatlandığından davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 20.12.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2022/2856, Karar No: 2022/6502, Tarih: 18.05.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/2856 E.  ,  2022/6502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL 15. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm: Yargılamanın yenilenmesine ilişkin talebin kabulü ile mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi; duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu cezanın hapse çevrileceğinin belirtilmesi suretiyle, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi ve eksikliğin giderilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından “edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunun ihtaratına (ihtarat yapıldı)” ibaresinin çıkarılarak yerine "edileceğine" yazılmak suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3142, Karar No: 2018/9436, Tarih: 13.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/3142 E.  ,  2018/9436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tüm dosya içeriğine göre, sanıkların müştekinin iş yerinden suça konu laptop, saat, deri ceket, telefon ve modemi çaldıkları, hırsızlık olayının anonsu üzerine gerçekleştirilen kovalamaca sonucunda sanıkların suça konu eşyaları araçta bırakarak kaçmaları karşısında somut olayda rızai bir iadenin söz konusu olmadığı, bu nedenle etkin pişmanlık koşulları oluşmadığı halde sanıklar hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 13/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6694, Karar No: 2021/4074, Tarih: 20.12.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/6694 E.  ,  2021/4074 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22/04/2014 gününde verilen dilekçe ile ölünceye kadar bakma sözleşmesine aykırılık nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/09/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/12/2021 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı vekili, davacı ile davalıların miras bırakanı arasında imzalanan ölünceye kadar bakma sözleşmesi gereğince miras bırakana devredilen taşınmazın bakım borcunun yerine getirtilmemesi sebebiyle sözleşmenin iptali ve davacı adına tescilini talep etmiştir.

Davalılar davanın yerinde olmadığını belirterek davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece yapılan inceleme sonucunda yerinde bulunan davanın kabulü ile davalılara intikal eden taşınmazın tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemiz sayın çoğunluğu kararın onanması yönünde görüş bildirmiş ise de, aşağıda belirtilen gerekçeler ışığında muhalefet görüşü açıklanmıştır.

Öncelikle hükme esas alınan tanık beyanları dikkate alındığında, ... isimli tanık, "davacının yaşlı olduğu için akli dengesi yoktu..." şeklinde beyanda bulunmasına rağmen, ileri yaşta bulunan davacının dava ehliyetine sahip olup olmadığı hiç araştırılmamıştır. Oysa dava ehliyeti dava şartı bulunmakla mahkemece bu hususun davanın her aşamasında kendiliğinden araştırması gerektiği halde bu konuda inceleme yapılmaması bozmayı gerektirdiği açıktır. (HMK 114. maddesi vd., TMK 14. maddesi vd.)

Bunun dışında esas yönünden yapılan değerlendirmede ise, olayın yine mahkemece etraflıca değerlendirilmediği açık olup; olayımızda TBK 618. maddesinin uygulanması gerektiği halde bu hususun ihmal edildiği açıktır.

Çünkü 18/05/2006 tarihinde imzalanan ölünceye kadar bakma sözleşmesi yaklaşık 6 yıl uygulanmış ve bu arada bakım borçlusu (davalıların miras bırakanı ...) 27/06/2012 tarihinde vefat etmiştir. TBK 618. maddesine göre bu durumda davacının 1 yıllık bir deneme süresi bulunmaktadır. Bu süre içinde sözleşmenin feshini isteyebilecek iken bunu yapmamış ve aradan yaklaşık 2 yıl geçtikten sonra iş bu davayı açmıştır.

Çünkü 18/05/2006 tarihinde imzalanan ölünceye kadar bakma sözleşmesi yaklaşık 6 yıl uygulanmış ve bu arada bakım borçlusu (davalıların miras bırakanı ...) 27/06/2012 tarihinde vefat etmiştir. TBK 618. maddesine göre bu durumda davacının 1 yıllık bir deneme süresi bulunmaktadır. Bu süre içinde sözleşmenin feshini isteyebilecek iken bunu yapmamış ve aradan yaklaşık 2 yıl geçtikten sonra iş bu davayı açmıştır.

Bu açıklamalar gereğince, davacı bakım alacaklısı ile davalı mirasçılar arasında usulünce 1 yıl içinde fesih gerçekleşmediği için, sözleşmenin bu taraflar arasında devam ettiği açıktır. Davalıların müteselsilen sorumlu oldukları bu yeni durumda, daha önceki sözleşme döneminin artık tartışılması imkanı kalmamıştır. Yani baba ile oğul arasında kurulan sözleşme yönünden "bakım yapılmadığı" iddiasının artık dinlenme imkanı yoktur. Çünkü davacı sağlığında oğlu hakkında bir dava açmamıştır. Bundan dolayı tanıkların, miras bırakan Metin'in davacıya bakmadığı yönündeki beyanlarının dikkate alınmaması gerekirdi.

Davacının fesih hakkını kullanmaması sebebiyle açabileceği tek dava, yenilenen sözleşme sonrası, davalıların edimlerini yerine getirmediklerine ilişkin iddiası gereğince, sözleşmeden geriye doğru etkili olmak üzere dönme davası olabilir. Ancak sözleşmenin yenilendiği 28/06/2013 tarihinde davanın açıldığı 22/04/2014 tarihine kadar esasen bakma edimi itibariyle uzun bir süre geçmediği için davanın bu yönden de dinleme imkanı bulunmamaktadır.

Neticeten mahkemece verilen kabul kararı eksik incelemeye dayalı olarak verilmesi sebebiyle esasen kararın yukarıdaki gerekçelerle bozulması gerekirken, kararın onanmasına karar verilmesine katılmadığım için, sayın çoğunluğun görüşüne muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2016/1143, Karar No: 2016/9333, Tarih: 25.05.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/1143 E.  ,  2016/9333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2015

NUMARASI : 2015/342-2015/552

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, Ankara Batı 7. İcra Müdürlüğü'nün 2015/16387 sayılı takibinin dayanağı olan senet nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığını, senedin müvekkili tarafından şirket yetkilisi olarak imzalandığını, müvekkilinin şahsi olarak sorumlu olmadığını, ancak buna rağmen hakkında takip yürütüldüğünü ileri sürerek, müvekkilinin söz konusu senet nedeniyle borçlu olmadığının tespitine ve %20 oranında kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının yetkilisi olduğu şirket adına senedi düzenlediği ve senet üzerinde birden fazla imza olduğunu, bu suretle davacının senetten şahsi olarakta sorumlu olduğunu savunarak davanın reddine ve asıl alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davaya konu senet üzerinden şirket kaşesi yanında davacı şirket temsilcisi tarafından açığa atılmış iki adet imza bulunduğu, dolayısıyla imza sahibi davacının borçtan şahsen avalist sıfatıyla sorumlu olacağı, davacının kötüniyetle hareket ettiğinin sabit olmadığı gerekçeleriyle menfi tespit isteminin ve davalının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2892, Karar No: 2015/8482, Tarih: 18.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2892 E.  ,  2015/8482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2007/884-2013/104

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.06.2013 gün ve 2007/884-2013/104 sayılı kararı onayan Daire’nin 11.12.2014 gün ve 2014/495-2014/19581 sayılı kararı aleyhinde asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının personelini taşıma işini yirmi yılı aşkın bir süredir yerine getirdiğini ayrıca, davalının bazı personelinin taksi vs. ücretlerinin de eylemli olarak bu iş müvekkili tarafından yapılmamış olsa bile, taraflar arasındaki ilişki çerçevesinde davacı tarafça faturalandırılıp ödendiğini, ancak son zamanlarda bu kabil taksi vs. ücretlerinin arttığını, işbu keyfiyetin davacının dikkatini çektiğini, davalı tarafından yapılan iç denetime göre davalının müdürünün 730.739,78 TL usulsüzlük yaptığının belirlendiğini ve bunun müvekkiline de bildirildiğini, davalı ilgili müdür ve müvekkili aleyhine suç duyurusunda bulunduğunu, dava dışı-müdür hakkında sahtecilikten dava açıldığını, müvekkili hakkında takipsizlik kararı verildiğini, yanlar arasındaki ilişkinin davalının G.'deki fabrikasının dava dışı S. firmasına satılana dek sürdüğünü, ancak daha sonra taşımacılık ihalesinin olaylarda adı geçen ve davacının idareciliğini yapmış olan R. O. A.'nın firmasına verildiğini, davacı şirketin müdürlerinden B. Ö.'nin ölümünden sonra H. M. Ö.'nin davacı şirketin müdürü olduğunu ve bu kişiden ihale yenileme döneminde davalı yanca bir kısım boş kağıtlar alındığını, en son olarak da davalının davacıdan aldığı 200.000 TL'lik banka teminat mektubunu müvekkiline iade etmeyip nakde çevirdiğini, davalının personel taşıması sebebiyle müvekkiline 418.616 TL borçlu olduğunu ileri sürerek 418.616 TL taşıma ücreti alacağı, 200.000 TL banka teminat mektubu bedelinin faizi ile davalıdan tahsiline ve ayrıca bakiye 112.123,78 TL yönünden davacının davalıya borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İşbu dosya ile birleşen İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/805 Esas-2009/710 Karar sayılı dosyasında davacı vekili, 20.03.2006 tarihli protokolün ve 29.12.2005 tarihli hizmet iade bedeli faturasının iptali talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen karar, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 11.12.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Asıl ve birleşen davada davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen karar, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 11.12.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Asıl ve birleşen davada davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 18.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4568, Karar No: 2020/1128, Tarih: 19.02.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4568 E.  ,  2020/1128 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER :

Mahkeme : ... 7. Asliye Ceza Mahkemesi

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yoklukta verilen hükmün, sanığın 21.10.2014 günü alınan savunmasında belirttiği ".... ..." adresinde 16.04.2015 tarihinde ve akabinde sanığın MERNİS adresi olan “.... .” adresinde 29.04.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, hükmün tebliğinden sonra sanığın tebligatlardan haberi olmadığını beyan etmesi üzerine sanığa yeniden tebliğ edilmesi temyiz süresini yeniden başlatmayacağından; hükmün, bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 11.05.2015 tarihinde, sanık tarafından temyiz edildiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca temyiz isteğinin REDDİNE, 19.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4785, Karar No: 2012/9049, Tarih: 05.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/4785 E.  ,  2012/9049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/177041

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 05/03/2012, 2006/106 (E) ve 2012/53 (K)

SUÇ : Çocuğu öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların maktule yönelen eylemlerinin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Ahmet müdafiinin bir nedene dayanmayan, Cumhuriyet Savcısının her iki sanık yönünden TCK.nun 82/1-b maddesinin uygulanması gerektiğine, sanık Gülay müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

A) Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık Gülay'ın, katılan Mustafa ile gayri resmi birlikte yaşadığı, Yasin isminde nüfusa kayıtlı olmayan çocuklarının olduğu, sanığın, aralarında geçimsizlik meydana gelmesi nedeniyle katılanı terk edip hakkında öldürme suçundan beraat hükmü verilen sanık Fatma ile birlikte yaşayan sanık Ahmet'in yanına yerleştiği, olay günü sanıklar Ahmet ve Gülay'ın, çalıştıkları işyerinden sabaha karşı evlerine döndüklerinde nüfusa kayıtlı olmadığı için açık kimliği tespit edilemeyen ancak iki yaşlarında olduğu anlaşılan maktulü ağlaması nedeniyle dövdükleri, maktulün dövülme sırasında almış olduğu darbeler sonucu vücudunda ve özellikle kafa bölgesinde herhangi bir kemik kırılması meydana gelmemekle birlikte künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması nedeniyle öldüğü, 14.12.2004 tarihinde yapılan ölü muayene ve otopsi tutanağında kimlik tanığı olarak dinlenen ve hakkında beraat hükmü verilen sanık F.. T..'nın maktulün kendi çocuğu olduğunu belirtip, 14.12.2004 tarihinde kollukta şüpheli sıfatıyla alınan ifadesinde de bu hususu tekrar ettiği, sonraki aşamalarda bu beyanlarını geri alarak maktulün, sanık Gülay'ın çocuğu olduğunu bildirmesine karşın katılan M.. Ç..'ın 16.01.2006 tarihinde Bağcılar Cumhuriyet Başsavcılığına verdiği dilekçesinde, maktulün sanık Gülay'dan olma çocuğu olduğu yönünde şüpheleri bulunduğundan bahisle maktulün kimliği konusunda gerekli incelemenin yapılmasını isteyip, duruşma aşamasında alınan beyanında bu isteğini yenilediği ayrıca dosya içeriğinde bulunan maktule ait fotoğraflar kendisine gösterildiğinde maktulün oğlu olmadığını bildirdiği gibi maktulün nüfusa kayıtlı olmadığı, açık kimliğinin belirlenmesine yarayacak herhangi bir başka belgenin de dosya içeriğinde bulunmadığı olayda;

Maktulün açık kimliğinin herhangi bir şüpheye yer verilmeksizin belirlendikten sonra, sanıkların maktulü yaralama kastıyla darp edip ölümüne neden oldukları gözetilerek, sanıklar hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan hüküm kurulması yerine, maktulün açık kimliği belirlenmeksizin suç niteliğinde de yanılgıya düşülerek yazılı şekilde sanık Gülay hakkında TCK.nun 82/1-d-e, sanık Ahmet hakkında TCK.nun 82/1-c maddesi uyarınca hüküm kurulması;

B) Kabule göre de;

Suç tarihinin 14.12.2004 olması nedeniyle 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 7/2.maddesi uyannca yapılan lehe kanun değerlendirmesinde, sanık Ahmet'in eylemine uyan ve 24-30 yıl aralığında hapis cezası öngörmesi nedeniyle, lehine bulunan 765 sayılı TCK.nun 448.maddesi uyannca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde ağırlaştırılmış müebbet cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık Ahmet müdafii ile sanık Gülay müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede ileri sürdüğü temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, re'sen de temyiz incelemesine tabi bulunan hükümlerin kısmen tebliğnamadeki düşünce gibi BOZULMASINA, 05/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

05/12/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı .... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık G.. B.. müdafii Avukat ..... yokluğunda 06/12/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.