muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3205, Karar No: 2015/7940, Tarih: 08.06.2015

İspatlanamadığı, davalının esaslı unsuru aynı olan E. ibaresini 2008 07101 sayılı markada 35. ve 41. sınıflarda gerek ses uyumu gerekse fonetik açıdan benzer şekilde kullanmak suretiyle bu sınıflarda ki mal ve hizmetlerin tüketicilerin markaları karıştırmasına, dolayısıyla iltibasa yol açtığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı adına tescilli 2008 07101 sayılı “e.” ibareli markanın tescilli olduğu 35 ve 41. sınıf mal ve hizmetler yönünden kısmen hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, bu markanın tescilli olduğu diğer sınıflarda ki hükümsüzlük talebi ile davaya konu 2005 06220 sayılı markanın hükümsüzlüğü talebinin, haksız rekabetin tespiti taleplerinin ve kararın ilanı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 08/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/487, Karar No: 2021/5281, Tarih: 07.10.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/487 E.  ,  2021/5281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesinden verilen 22.10.2020 gün ve 2020/262 Esas - 2020/440 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi bir kısım davacılar tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Mahkeme kararı bir kısım davacılar tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere 6100 sayılı Kanun'un 336/3. maddesinde adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya yapılacağı, 337/1.maddesinde de duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği düzenlenmiştir. Böylece, temyiz aşamasında adli yardım talebi hakkında karar verme yetkisi Yargıtaya aittir.

Öte yandan; aynı Kanunun 336/2. maddesi gereğince; adli yardım talebinde bulunan kişinin iddiasının özeti ile birlikte iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.

Ne var ki somut olayda, hükmü temyiz eden bir kısım davacılar temyiz dilekçesi ekinde temyiz harç ve masraflarını karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumlarına ilişkin belgeleri mahkemeye sunmuş değildir.

Hal böyle olunca, adli yardım talebinde bulunan davacılar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın varsa ödeme güçlüğü içinde olduklarına dair belgeleri dosyaya ibraz etmelerinin istenilmesi, ibraz edildiği takdirde evraka eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13119, Karar No: 2015/21074, Tarih: 15.09.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/13119 E.  ,  2015/21074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçinin ... İcra Müdürlüğünün 2012/9617 Esas sayılı dosyası ile borçlu ... hakkında icra takibi başlattığı, takibin kesinleşmesinden sonra ... ili, ... ilçesi, 1166 Ada 1 parselde kayıtlı 5 nolu bağımsız bölümün tapu kaydına 17/07/2012 tarihinde haciz konulduğu, aynı taşınmaza ... İcra Müdürlüğünün 2012/9391 Esas sayılı dosyasından 14/08/2012 tarihinde ve ... İcra Müdürlüğünün 2012/2072 esas sayılı dosyasından 06.02.2013 tarihinde haciz konulduğu, ... İcra Müdürlüğünün 2012/2072 esas sayılı takip dosyasında taşınmazın 04/03/2014 tarihinde 250.200 TL bedelle dosya alacaklısı ...'e alacağına mahsuben ihale edilerek sıra cetvelinin yapıldığı, sıra cetvelinin iptali ile ilk haczin konulduğu ... İcra Müdürlüğünün 2012/9617 Esas sayılı dosyasında sıra cetvelinin yapılması ve ihale alıcısının ihale bedelinin tamamını yatırması talebi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, sıra cetvelinin iptali ile ihale bedelinin tamamının yatırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Haciz koyduran alacaklının taşınmazı ihale ile satın alması ve kendisinden önce gelen başka alacaklı bulunmaması halinde, alacağı oranında satış bedelini ödemekten kaçınabileceği, "satış bedelini, alacağına mahsup edebileceği", satışa çıkarılan taşınmazın alacaklı tarafından alacağına mahsuben alınmak istemesi ve taşınmaz üzerinde alıcının yaptığı takip nedeniyle koydurduğu hacizden önce konulmuş, başka haciz bulunması halinde ileride sıra cetveli yapılması gerekeceğinden ve henüz sıra cetveli yapılmamış olduğundan, alacaklının alacağının ihale bedelini karşılayıp karşılamadığı saptanıp ve dolayısıyla alacaklı aleyhine fark doğduğu tespit edilmeden ve alıcıdan önce haciz koyduran 3. kişilerin alacaklarının miktarlarının ne olduğu dahi belirlenmeden alıcı-alacaklıya ihale bedelini yatırması için süre verilmesi yönündeki karar doğru değildir.

O halde, mahkemece, birden fazla alacaklı bulunması nedeniyle İİK.nun 140. maddesi gereğince, icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılarak, alacaklının ihale bedelini yatırması gerekip gerekmediği belirlendikten sonra; alacaklı aleyhine fark doğduğu tespit edilir ise alacaklıya ihale bedelini yatırmak üzere süre verilmesi yönünde işlem yapılması gerektiğine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile ihale bedelinin tamamının yatırılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

O halde, mahkemece, birden fazla alacaklı bulunması nedeniyle İİK.nun 140. maddesi gereğince, icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılarak, alacaklının ihale bedelini yatırması gerekip gerekmediği belirlendikten sonra; alacaklı aleyhine fark doğduğu tespit edilir ise alacaklıya ihale bedelini yatırmak üzere süre verilmesi yönünde işlem yapılması gerektiğine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile ihale bedelinin tamamının yatırılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı ...'in temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3618, Karar No: 2014/8715, Tarih: 19.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/3618 E.  ,  2014/8715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HANAK KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/08/2010

NUMARASI : 2008/154-2010/39

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında B.. Köyü çalışma alanında bulunan .. ada .. parsel sayılı 10.806,42 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz miras yolu ile gelen hak, paylaşma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeni ile davalılar miras bırakanı A..M..S.., .. ada .. parsel sayılı 40.516,22 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz aynı nedenle ve eşit paylarla davacı H.. S.. ve davalılar miras bırakanı A..M..Soylu adına tespit edilmiştir. Davacı H.. S.., tapu kaydına dayanarak .. ada ..sayılı parselin 1/4'er paylarla A.. M.., Y..Z..ve H.. S.. adına, ..ada .. sayılı parselin ise kendi adına tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, temyiz dilekçesinde gerekçeli kararın kendisi yerine bu dosyada davalı olan yeğeni Haşimet Soylu'ya yapıldığını, tebligat usulsüz olup, usulsüz tebligatı 27.09.2012 tarihinde öğrendiğini belirtmiştir. Usulsüz tebligatı düzenleyen Tebligat Kanunu'nun 32. ve karar tarihinde yürürlükte olan Tebligat Tüzüğünün 51. maddesinde usulsüz tebligatın öğrenildiği beyan edilen tarihten itibaren sonuç doğuracağı, usulsüz tebliği ilgilinin belirttiği tarihin tebligat tarihi kabul edileceği düzenlenmiş olup Tebligat Tüzüğünün 51/son maddesinde ilgilinin tebligatı öğrendiği ve bunun tarihinin iddia ve ispatına yasa izin vermemiştir. Eldeki dosyada gerekçeli karar 24.11.2010 tarihinde “birlikte oturduğu” belirtilmek sureti ile bu dosyada davalı durumunda olan ve aralarında menfaat çatışması bulunduğu kuşkusuz olan H.. S..’ya yapılmıştır. Bu durumda davacıya yapılan tebligat usulsüz olup, davacının usulsüz tebligatı öğrendiği tarih olarak beyan ettiği 27.09.2012 tarihi dikkate alındığında temyiz inceleme isteğinin süresinde olduğunun kabulü gerekmektedir. Davacının temyiz itirazlarına gelince; mahkemece, davacının kesin süre içerisinde keşif giderlerini yatırmadığı, davasını ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de; mahkemenin kabul ve değerlendirmesi dosya içeriğine, usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmamaktadır. Keşif giderlerinin yatırılmasını sağlamak amacı ile verilen kesin süre her ne kadar yöntemine uygun görülmekte ise de kesin süre davacının hazır bulunmadığı duruşmada verilmiş olup kesin süreye ilişkin ihtarlı davetiyenin davacıya tebliğine karar verilmiştir. Davacıya tebliğ edilmek üzere kesin süreye ilişkin muhtıra hazırlanmış ve davacıya tebliğ edilmiştir. Ancak kesin süre ihtaratını içeren muhtıra davacı yerine “aynı çatı altında oturduğu” belirtilmek sureti ile bu dosyada davalı olan davacının yeğeni H.. S..ya yapılmıştır. Az yukarıda anlatıldığı şekilde davacı ile arasında menfaat çatışması bulunduğu kuşkusuz olan davalıya yapılan tebligatın geçersiz olduğu ve sonuç doğurmayacağı da kuşkusuzdur. Hal böyle olunca, mahkemece işin esasına girilerek tarafların gösterecekleri deliller toplanıp değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken kesin süreye ilişkin muhtıranın davacıya usulsüz olarak tebliğ edildiği gözetilmeksizin kesin süreye uyulmaması gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 19.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17507, Karar No: 2013/16347, Tarih: 22.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/17507 E.  ,  2013/16347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Diyarbakır 3.Asliye Hukuk ve 2.Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava,nüfusta anne ve baba adının değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, anne ve baba adının değiştirilmesi istemi, soybağının kurulması istemine ilişkin olduğu, gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, davanın anne ve baba adının düzeltilmesine istemine ilişkin nüfus davası olduğu gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, ...'un nüfus kaydında Hadi ve Adile olarak görünen baba ve anne isimlerinin ....ve Akuf olarak değiştirilmesi istemine yöneliktir. Anne ve babanın birlikte değiştirilmesine yönelik dava soybağının düzeltilmesine ilişkin olmayıp hatalı yazılan nüfus kaydının 5490 Sayılı Yasanın 36. Maddesi hükümlerince tashihi istemine ilişkindir.

Bu durumda, uyuşmazlığın Diyarbakır Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK'nun gereğince Diyarbakır 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 22.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22776, Karar No: 2015/22592, Tarih: 29.06.2015

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2015/22776 E.  ,  2015/22592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi-manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, sağ ayağının burkulduğunu, bu yüzden davalı doktor ...'ın alçıya aldığını, ayağındaki ağrıların devam etmesi nedeniyle davalı hastaneye başvurduğunu, burada davalı doktor ...' ın ameliyat olması gerektiğini söylediğini, her belgede ...'ın imzasının olmasına rağmen ameliyata diğer davalı ...' nın girdiğini, ameliyat sonrası da ağrılarının devam etmesi üzerine başka bir hastaneye gittiğini, burda ameliyatın boşuna yapıldığını, ameliyat olmasına gerek olmadığını, ameliyat sonrası plağın erken çıkarıldığını söylediklerini belirterek 1.000,00 tl maddi, 10.000,00 tl manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece HMK 150. maddesi gereğince 21.04.2015 tarihi itibariyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2-Davalının yargılama esnasında kendisini vekille temsil ettirdiği sabit olup, mahkemece davanın açılmamış sayılması kararı verildiğine göre davalı lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7.maddesi uyarınca ''Görevsizlik veya yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, davanın nakline veya davanın açılmamış sayılmasına ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar karar verilmesi durumunda Tarifede yazılı ücretin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra karar verilmesi durumunda tamamına hükmolunur. Şu kadar ki, davanın görüldüğü mahkemeye göre hükmolunacak avukatlık ücreti, ikinci kısmın ikinci bölümünde yazılı miktarları geçemez.'' O halde mahkemece, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde nisbi vekalet ücretine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının sekizinci fıkrasında yazılı "Davalılar ayrı ayrı, kendilerini vekili ile temsil ettirdiklerinden karar tarihinde yürülükte olan AAÜT uyarınca harçlandırılan dava değeri üzerinden her bir davalı için ayrı ayrı hesaplanan 11,280,00 TL olmak üzere toplam 33,840,00 TL vekalet ücretinin davacı yandan alınarak davalılar yana verilmesini" söz ve rakamlarının karardan çıkartılarak yerine "Karar tarihinde yürürlükte bulunan ...Ü.T'ne göre 1.500,00TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine" söz ve rakamlarının yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 29/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24511, Karar No: 2013/2637, Tarih: 19.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/24511 E.  ,  2013/2637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, emeklilik tarihine ilişkin Kurumun hatalı bildirimi sonucu işten ayrılması sonucu uğradığı zararın tazmini istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacının, 01.04.1985 tarihinde ... İç ... Elektrik Dağıtım Müessese ...İl işletme Müdürlüğü ... İşletme Şefliğinde işçi olarak çalışmaya başladığını, çalışma hayatı devam ederken, emekli olacağı tarihi öğrenmek amasıyla ... Başkanlığı'na başvurduğunu, davalı Kurumca 47 yaşını ikmal edeceği 07.01.2010 tarihinden sonra talepte bulunması halinde, yaşlılık aylığı bağlanacağı hususunun bildirildiğini, davalı Kurum yazısı üzerine davacının 14.01.2010 tarihinde işinden ayrılarak davalı Kurum'a tahsisi talebinde bulunduğunu, ancak, Kurumca davacının tahsis talebi reddedilerek, 48 yaşını ikmal edeceği 07.01.2011 tarihinden sonra tarafına yaşlılık aylığı bağlanabileceğinin bildirildiğini; davalı Kurumun hatalı bilgilendirme sonucu, davacının işinden ayrılmak zorunda kaldığını ve ciddi bir gelirden mahrum olduğunu, keza, bir yıllık süre içerisinde emekli maaşı da alamadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla uğramış olduğu maddi zararın davalı Kurumdan tahsiline karar verilmesini istediği ve davacıya ikinci tahsis talebine istinaden 15.01.2011 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlandığı görülmüştür.

Davacıya ait şahsi sicil bilgileri değerlendirmeksizin işlem yapan Kurum; konu hakkında sigortalıyı bilgilendirme gereğini yerine getirmeksizin; başlıca görevi olan sigortalılık bilgilerini düzenli şekilde kayda geçirmek, aylık bağlama işlemini de aynı titizlik içinde yürütme yükümlülüğüne aykırı davranmıştır. Yanlış işlemlerin sigortalı tarafından fark edilip giderilmesini beklemek, bu anlamda uzman kuruluşa rağmen sigortalının hataları bilecek durumda olduğunu kabul etmek, hakkaniyete uygun bir yaklaşım olarak kabul edilemez.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 1999/10-995 Esas, 1999/1011 Karar sayılı kararında benimsendiği üzere; davalı Kurumun davacıya yaşlılık aylığı bağlanabileceğini bildirmesi üzerine, bu bildirime güvenerek davacı işinden ayrıldığı için ve Kurum bilahare hesabı yanlış yaptığını ve aylık bağlanamayacağını bildirmesi nedeniyle, davacının işinden ayrılıp işsiz kalmasından dolayı Kurumdan gerçek zararını istemesi mümkündür. Zira, Kurumun eylemi sigortalı yönünden haksız fiil teşkil eder.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 1999/10-995 Esas, 1999/1011 Karar sayılı kararında benimsendiği üzere; davalı Kurumun davacıya yaşlılık aylığı bağlanabileceğini bildirmesi üzerine, bu bildirime güvenerek davacı işinden ayrıldığı için ve Kurum bilahare hesabı yanlış yaptığını ve aylık bağlanamayacağını bildirmesi nedeniyle, davacının işinden ayrılıp işsiz kalmasından dolayı Kurumdan gerçek zararını istemesi mümkündür. Zira, Kurumun eylemi sigortalı yönünden haksız fiil teşkil eder.

Zararın hesaplama biçimine gelince; davacı işten ayrıldığı tarihten, yaşlılık aylığı hak ettiği tarihe kadar eski işinde çalışamamaktan kaynaklanan gerçek zararını Kurumdan isteyebilir. Kuşkusuz, gerçek zarar hesabı yapılırken net kazanç dikkate alınmalıdır. Ancak, davacının tazminat istediği tarihler arasında çalışması varsa, aldığı ücret miktarı tazminattan indirilmelidir. Ne var ki, bu işyerinden aldığı ücret ayrıldığı işyerinden aldığı ücretten az ise, aradaki fark maddi tazminatın belirlenmesinde esas alınmalıdır. Ayrıca, davacının kasten kazanmaktan feragat ettiği miktar ile çalışmamaktan dolayı tasarruf ettiği kısım için, belirlenen zarar miktarından uygun bir oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerekir.

Mahkemece, davacının maddi tazminat isteminin yukarıda belirtilen ilkeler uyarınca belirlenmesi gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2639, Karar No: 2021/2697, Tarih: 28.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2019/2639 E.  ,  2021/2697 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ...27. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işveren, davalı işçinin işe girerken imzaladığı taahhütnamede ayrıntıları açıklanan sır saklama yükümlülüğünü ihlal ettiğini ileri sürerek sözleşmeden doğan 12 aylık brüt ücret tutarında cezai şartın tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı sır saklama yükümlülüğünü ihlal etmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, cezai şartın tek taraflı düzenlediği, işçinin sır saklama yükümlülüğünü ihlal ettiğinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf:

Kararı davacı istinaf etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

İstinaf:

Kararı davacı istinaf etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı işçinin sır saklama yükümlülüğünü ihlal edip etmediğine göre sübuta erecek cezai şart talebi uyuşmazlık konusudur.Dosyadaki bilgi ve belgelerden 01.07.2016 günü istifa dilekçesi veren davalının bundan bir gün önce 30.06.2016 gününde stratejik plan başlıklı dökümanları kendi kişisel elektronik posta adresine gönderdiği, davacının bu dökümanların işyerine ait sırları ihtiva ettiğini ileri sürdüğü, davalının imzasını taşıyan bilgi koruma taahhütnamesinde işyerine ait dökümanların amir onayı olmadan herhangi bir yolla işyeri dışına çıkarılması, paylaşılıp depolanmasının yasaklandığı, aksi davranışın ise taahhütnamenin 9. maddesinde cezai şarta bağlandığı anlaşılmaktadır.İşyerine ait bilgileri koruma, sır saklama, işçinin işverene karşı sadakat yükümlülüğü kapsamında olup buna aykırı davranışa ilişkin cezai şartın karşılıklı düzenlenmesi düşünülemez. İstifa etmeden bir gün önce çeşitli dökümanları kişisel hesabına gönderen işçinin en baştan uymayı taahhüt ettiği bilgi koruma kurallarına aykırı hareket ettiği ortadadır.Şu halde davalının 30.06.2016 günü kişisel elektronik postasına gönderdiği bütün dökümanlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sır saklama yükümlülüğü kapsamında işyerine ait çeşitli özel bilgiler ihtiva edip etmediği araştırılıp sonucuna göre 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 182/son maddesi de değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde talebin reddi doğru görülmemiştir.Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 28.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.