muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4266, Karar No: 2023/3032, Tarih: 22.05.2023

Ayrıca keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazların öncesinin ne olduğu, kim veya kimler tarafından, hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı, imar-ihya gerektiren yerlerden olup olmadığı, böyle yerlerden ise imar-ihyaya konu edilip edilmediği ve edilmiş ise imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanmalı; dava konusu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; yerel bilirkişiler ve tanıkların sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak giderilmeye çalışılmalı; ziraat bilirkişisinden taşınmazların evveliyatını, toprak yapısını, niteliğini ve zilyetlikle mülk edinilebilecek yerlerden olup olmadığını, üzerindeki zilyetlik süresini, komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı şekilde açıklayan, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; Jeoloji mühendisi bilirkişiden taşınmazın farklı noktalarında gözlem çukurları açarak bu çukurlardan alınan numunelerde toprak analizi yapması ve açılan gözlem çukurlarının harita üzerinde işaretlenerek gösterilmesi istenilerek bu şekilde gözlem çukurlarından elde ettiği veriler ile incelenen hava fotoğraflarından da yararlanılmak suretiyle taşınmazların önceki ve şimdiki niteliğini, dere yatağı niteliğinde olup olmadığını, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığını, halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığını, aktif dere yatağında kalmıyorsa derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığını bildirir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; fen bilirkişisinden ise, keşfi takibe ve denetlemeye olanak verir rapor ve kroki alınmalı bundan sonra tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, toplanacak tüm kanıtlar ve aynı gün temyiz incelemesinden geçen komşu taşınmazlara ilişkin dosyalar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

3. İlk Derece Mahkemesince, bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilmesi isabetsiz olduğundan, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 ... Kanun'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 8.400,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalı Hazineye verilmesine,

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

22.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8512, Karar No: 2024/12114, Tarih: 28.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/8512 E.  ,  2024/12114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/183 E., 2024/684 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/165 E., 2023/147 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ...'ın davacıya ait işyerinde 01.11.2013 tarihinde taş ocağında kaya kamyonu operatörü olarak çalışmaya başladığını, bu çalışmasının 02.01.2017 tarihine kadar sürdüğünü, davalının davacı şirketten evvelki çalışmalarında sigortalılık süresinin tamamında taş ocakları ve madencilik firmalarında taş kırma ustası olarak çalıştığını, bu çalışmaları esnasında da sürekli olarak yoğun silis tozuna maruz kaldığını, davalıdaki rahatsızlığın davacı Şirkette çalışmasından kaynaklanıp kaynaklanmadığının araştırılması gerektiğini, SGK tarafından yapılan tahkikat sonucunda davalıda meslek hastalığı olduğunu, davalının %9,3 oranındaki sürekli iş göremezliğinin müvekkili Şirkette çalışmasından kaynaklandığı iddiasını kabul etmediklerini, bu nedenle davalı ...'ın sürekli iş göremezlik derecesinin tespit edilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; Sosyal Güvenlik Merkezince işçiye ait raporların ve belgelerin değerlendirilerek sürekli iş göremezlik oranının tespit edildiğini, Kurum işlemlerinin usul ve kanuna aykırı olmadığını, bu nedenle açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının davacıya ait işyerinde 08.05.2007 tarihinde çalışmaya başladığını, bu çalışmasının 06.01.2017 tarihine kadar sürdüğünü, davalının işe girerken Özel Körfez Marmara Hastanesinden sağlıklı olduğuna dair rapor aldığını, önceki çalışmaları nedeniyle meslek hastalığına yakalanabileceği iddiasının doğru olmadığını, davalının davacı Şirkette çalışmaya başladıktan sonra aşırı tozlu (silis tozu) çalışma ortamı nedeniyle meslek hastalığına yakalandığını, tozlu ortamda çalıştırılamaz raporunun olmasına rağmen çalıştırılmaya devam edildiğini, bu nedenle davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davalının davacıya ait işyerinde 08.05.2007-06.01.2017 tarihleri arasında çalıştığı, davalı işçinin davacı Şirket aleyhine Kocaeli 3. İş Mahkemesi'nde (2017/9 E.) sayılı dosyası ile açtığı maddi tazminat talepli davada davalı işçinin maluliyet oranına davacı tarafça yapılan itiraza binaen iş bu davanın açıldığı, davalı hakkında düzenlenen 12.07.2011 tarihli Kurum Sağlık Kurulu kararında; sigortalıda meslek hastalığının mevcut olduğu ve MKGKO'nın %9,3 olduğunun belirtildiği, Yüksek Sağlık Kurulu'nun 13.04.2012 tarihli ve 28/2646 sayılı kararında ise sigortalıda meslek hastalığının olduğu ve MKGKO'nın değişmeksizin %9,3 olduğuna karar verildiği, dosya kapsamında alınan Adlı Tıp 3. İhtisas Kurulunun 26.12.2022 tarih 26654 sayılı raporunda sigortalıda pnömokonyoz hastalığının tespit edildiği, kişinin yaptığı iş, çalışma şekli, çalışma süresi ve işyerindeki maruziyetler göz önünde bulundurulduğunda pnömokonyoz hastalığının mesleki olduğu, hastalığın başlangıç tarihinin 01.10.2010 olduğu ve MKGKO'nın %9,3 olduğunun (hastalığın 08.05.2007 tarihinden önceki çalışmalardan kaynaklanmadığının) belirtildiği, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınan Raporun, Yüksek Sağlık Kurulu Raporunu doğruladığı anlaşıldığından, sigortalının meslek hastalığı nedeniyle tespit edilen %9,3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybettiğine itiraz üzerine açılan davanın reddine” karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

Davacı vekili İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı işçinin davacı Şirkette 2 yıl boyunca kaya kamyonu operatörü olarak, daha sonra da bakım ve onarım işçisi olarak çalıştığını, Şirketteki çalışması sırasında da belirtilen hastalığa sebebiyet verecek herhangi bir çalışma ortamına veya toza maruz bırakılmadığını, davacı Şirketten önce çok uzun yıllar kum-taş-çakıl gibi toz üreten ham maddelerin çıkarılmasında çalışan davalı işçinin meslek hastalığının (var ise) yalnızca son çalışma yaptığı davacı Şirkete yüklenmesinin yasa ve hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

2.Davalı işçi vekili katılma yoluyla yapmış olduğu istinaf başvurusunda, müvekkilinin maluliyetinin ATK raporuyla, 01.10.2010 tarihinden itibaren % 9,3; hastalığın ilerlediği 21.09.2021 tarihinden itibaren de % 22,2 olarak tespit edildiğini, İlk Derece Mahkemesinin maluliyetin bu şekilde tespitine yönelik bir karar vermesi gerekmekte iken davanın reddine dair hüküm kurulmasının yerinde olmadığını belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, müvekkilinin maluliyetinin, 01.10.2010 tarihinden itibaren % 9,3; hastalığın ilerlediği 21.09.2021 tarihinden itibaren de % 22,2 olarak tespitine dair yeniden hüküm kurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince yapılan inceleme ve varılan sonucun isabetli olduğu değerlendirilerek davacı vekilinin istinaf talebinin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı vekilinin katılma yoluyla yapmış olduğu istinaf başvurusuna ilişkin olarak da, somut uyuşmazlığa ilişkin davalı tarafın davaya cevap dilekçesinde, davalı işçinin maluliyetinin YSK tarafından düşük belirlendiği yönünde bir açıklamaya yer verilmeksizin davanın reddine karar verilmesinin talep edildiğine dikkat çekilmiş; davalı tarafın, karşı dava yoluyla bir talep ileri sürmediği ve davalı konumunda bulunduğu maluliyetin tespiti davasında, maluliyet oranının yükseldiği gerekçesiyle bu doğrultuda karar verilmesini talep edemeyeceği belirtilerek davalı tarafın talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Davacı vekili Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, Yargıtay kararlarında "...Meslek hastalığına dayalı tazminat davalarında; ....sigortalının çalıştığı yıllar itibariyle hangi işverenler nezdinde, hangi ortamda, hangi sürede ve ne şekilde çalıştığı, işin özellikleri ve iş koşullarının nelerden ibaret olduğu araştırılmalıdır…." denildiğini belirterek, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporlarında bu hususların hiç değerlendirmeksizin tespit yapıldığını, dolayısıyla söz konusu bilirkişi raporunun hükme esas alınmış olması nedeniyle de kararın hatalı olduğunu ileri sürmüş ve kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı işçinin meslek hastalığı sebebiyle sürekli iş göremezlik oranına itiraz ile yeniden tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 95 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3257, Karar No: 2020/4360, Tarih: 17.09.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/3257 E.  ,  2020/4360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde duruşmalı temyiz eden davacı vekili yetki belgesine istinaden avukat ... geldi. Hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı kulüp ile aralarında 2013/2014 sezonu için geçerli 20.07.2013 başlangıç 31.05.2014 bitiş tarihli Profesyonel Futbolcu Transfer Sözleşmesi bulunduğunu, sözleşme kapsamında davalı kulüpten 50.000 TL garanti ve 29.998,20 TL de maç başı ücreti olmak üzere toplam 79.998,20 TL hakedişinin bulunduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 40.000 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının tüm hakedişlerinin ödendiğini, davacı futbolcuya muhtelif tarihlerde kulüp iç yönetmeliği hükümleri doğrultusunda para cezaları verildiğini, bunların davacının alacaklarından mahsup edildiğini savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Davanın reddine dair verilen karar, Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin (kapatılan) 13.02.2017 tarih 2015/35619 E., 2017/1689 K. sayılı ilamı ile kulüp tarafından verilen para cezalarının talimatın 24/c-d maddesinde belirtilen usul kurallarına uygunluğu ve sonra da içerik yönünden denetlenmesi gereğine değinilerek bozulmuş; bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulü ile 4.998,00 TL'nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ödenmeyen garanti ve maç başı ücretinden müteşekkil sporcu alacağının tahsili isteğine ilişkin olup, mahkemece, bozmadan sonra aldırılan bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiştir. Hükme esas alınan 27.12.2018 tarihli bilirkişi raporunda ödenmeyen hakediş miktarının, önce aldırılan 23.03.2015 tarihli bilirkişi raporuna atıfla 24.998,00 TL olduğu belirtilmiştir. Oysa ki, atıf yapılan 23.03.2015 tarihli raporda davacının talep edebileceği alacak miktarının 15.000,00 TL garanti ve 24.998,20 TL maç başı ücreti olmak üzere toplam 39.998,20 TL olduğu belirtilmiş, bozmadan önceki gerekçeli kararda bilirkişinin buna ilişkin tespitine itibar edilerek davacı futbolcunun kulüpten talep edebileceği toplam alacak miktarının 39.998,20 TL olduğu saptaması yapılmıştır.

Yargıtay 13.Hukuk Dairesince ise karar sadece para cezalarının yerindeliği noktasında bozulmuştur. Davacı futbolcunun maç başı ücret alacağının yanı sıra garanti ücret alacağını da istediği gözetildiğinde, mahkemece son bilirkişi raporuna itibar edilerek alacak tespitinde, yalnızca ödenmeyen maç başı ücret alacağının dikkate alınmış olması doğru olmamıştır. Diğer yandan davacı futbolcuya 06.05.2014 tarih ve 2014/16 sayılı karar ile verilen toplam 20.000,00 TL tutarlı para cezasının, davacı futbolcunun, kulübün sağlık ekibinin bilgisi dışında bir başka sağlık biriminden iş göremezlik raporu almasına ilişkin olduğu, bunun ise kulüp iç yönetmeliğinin eki niteliğindeki disiplin cezaları listesinin "Sağlık İle İlgili Cezalar" başlıklı 3. maddesinin 3. bendinde " Kulüp Sağlık Kurulunun belirlenmiş olduğu tedavi süreci içerisinde kulübe ait tesislerde kalmamak veya sağlık kurulu heyeti dışında başka bir doktora veya sağlık kuruluşan tedavi olmak durumunda" Kulüp sağlık ekibinin konuyla ilgili tespit raporuna göre futbolcunun en az 35 günlük maliyeti tekrarında 60 günlük maliyeti tutarında para cezası ve yönetim kurulu kararıyla uygulanır. " şekliyle düzenlendiği görülmektedir. Hemen belirtilmelidir ki, disiplin cezalarına ilişkin uyuşmazlıklarda, cezaların dayandırıldığı somut neden ve davranışların varlığını ispat yükü kulübe düşer. Nitekim yukarıda bahsedilen disiplin cezaları listesinin ilgili maddesinde anılı cezanın "kulüp sağlık ekibinin konuyla ilgili tespit raporu " ile verilebileceği düzenlenmiştir. Davacı taraf disiplin cezasına konu eylemi kabul etmediğine göre, davalı kulübün bu olguyu ispatlaması gerekeceği açıktır. Ne var ki, dosyaya kulüp sağlık ekibinin konuyla ilgili tespit raporu konulmadığı gibi, başkaca dayanak bir belgede kazandırılmamıştır. Bu haliyle verilen cezanın futbolcu hakedişinden mahsubuna imkan bulunmamaktadır. Kabule göre de, verilen 20.000,00 TL tutarlı para cezasının miktar olarak yerindeliğinin kulüp iç yönetmeliğinin Disiplin Ceza Sistemi başlıklı lV. Bölümünde Cezaların Belirlenme Esasları başlığıyla düzenlenen 8.madde kapsamına göre davacı futbolcunun 35 günlük maliyeti hesaplanıp, denetlenmesi gerekirken, bu hususun da dikkate alınmamış olması isabetsizdir. Hal böyle olunca, yukarıda belirtilen açıklamalar kapsamında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 2,540 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 44,40 TL harcın istek halinde davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21746, Karar No: 2014/7120, Tarih: 03.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/21746 E.  ,  2014/7120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı oluğu 334 parsel sayılı taşınmaz tapu kaydında baba adının yer alması gereken bölümde baba adının yer almayıp ... eşi", olarak eşinin adının tapu kaydına aktarıldığını, oysa nüfus kayıtlarına göre baba adının "..." olduğunu ileri sürerek, baba adının nüfustaki gibi "... olarak tapu kaydına ilave edilmesi istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11423, Karar No: 2018/6078, Tarih: 08.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11423 E.  ,  2018/6078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... . Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.11.2014 gün ve 2010/179-2014/258 sayılı kararı onayan Daire’nin 02.05.2016 gün ve 2015/7129-2016/4933 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin bir çok okulda yardımcı ders materyali olarak kullanılan bilgisayar ve internet erişimli "..." markalı eğitim yazılımı ve e-eğitim hizmetlerinin sahibi olduğunu, "..." ibaresini ... nezdinde ilk defa 23.06.2000 tarihinde 2000/12630 sayı ile tescil ettirdiğini, "..." esas unsurlu çok sayıda başka marka tescillerinin de bulunduğunu, ... ibareli bir çok alan adının sahibi ve/veya yöneticisi olduğunu, ürün satış ve tanıtım faaliyetlerinin bu siteler üzerinden yapıldığını, müvekkiline ait markanın tanınmışlığının 19.12.2008 ve 18.01.2010 tarihli YÎDK kararları ile de ayrıca tespit edildiğini, davalı şirketin müvekkili markası ile aynı ibareyi içeren markanın 44. sınıftaki tıbbi hizmetler, güzellik hizmetleri, veterinerlik ve hayvancılık hizmetleri, tarım bahçecilik ve ormancılık hizmetlerinde kullanılmak üzere tescili için 29.08.2008 tarih ve 2008/51381 sayılı marka tescil başvurusunda bulunduğunu, başvurunun Resmi Marka Bültenininde ilanı üzerine müvekkilinin kendi adına tescilli markaların varlığını gerekçe göstererek itiraz ettiğini, itirazın nihai olarak ... tarafından reddedildiğini, davalının tanınmışlıktan yararlanma gayesi taşıdığını, markanın farklı mal ve hizmetlerde kullanılması nedeniyle karıştırma ihtimali bulunmasa dahi markanın özgünlüğünün ve ayırt edici karakterinin zarar görmesinin kaçınılmaz olduğunu, ayrıca, "..." ibaresinin bir ilaç ismi olması itibariyle davalı ürünleri bakımından ayırt edicilik taşımadığını, davalı şirketin kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, davalının alan adına erişimin engellenmesine, davalı şirketin "....com.tr" alan adı tescilinin davalı şirket adına olan kaydının terkini ile davacı şirkete devrine, ... ...'nın 18.10.2010 tarih ve 2010-M-3354 sayılı kararının iptaline, itiraza konu 2008/51381 sayılı "..." ibareli marka tescil başvurusu tescil edilmiş ise iptaline ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ... iptali ve hükümsüzlük talebinin reddine, davalı adına tescilli www.....com.tr alan adı içeriğinden tecavüz teşkil eden kullanımın çıkarılmasına dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ... iptali ve hükümsüzlük talebinin reddine, davalı adına tescilli www.....com.tr alan adı içeriğinden tecavüz teşkil eden kullanımın çıkarılmasına dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, hükmün 2. paragrafının "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için malların bir araya getirilmesi hizmetleri (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir)." hizmetleri yönünden davalının www.....com.tr biçimindeki alan adını kullanmasının engellenmesi olarak anlaşılacak olmasına göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 08/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.