muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13773, Karar No: 2017/16275, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13773 E.  ,  2017/16275 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/773, Karar No: 2017/5669, Tarih: 09.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/773 E.  ,  2017/5669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat Kanununun 20'nci ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21 ‘nci ve özellikle bu Kanunun uygulanmasına dair Yönetmeliğin 30'ncu maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur. Davacı kadın vekiline temyiz dilekçesinin tebliğine ilişkin mazbatada muhatabın adreste bulunmama nedeni tevsik edilmemiştir. Ayrıca tebliğ mazbatasında tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahipken isim vermekten de imtina etmiştir (Teb.K. m. 23/7, m. 24/5). Bu durumda temyiz dilekçesi tebligatı usulsüzdür. Açıklanan sebeple temyiz dilekçesinin davacı kadın vekiline usulüne uygun şekilde tebliği sağlanarak temyiz süresi de beklenmek suretiyle gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 09.05.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/11849, Karar No: 2014/13108, Tarih: 09.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/11849 E.  ,  2014/13108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2013

NUMARASI : 2011/1033-2013/418

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli kararın davalı Kuruma yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19615, Karar No: 2014/2384, Tarih: 17.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19615 E.  ,  2014/2384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/08/2013

NUMARASI : 2013/1349-2013/560

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 10.07.2012 tarihinde geçildiği iş kazasında yaralanan sigortalının maddi ve manevi zararının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkeme,davanın reddine karar vermiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, SGK Başkanlığı tarafından davaya konu zararlandıncı olaya dair iş kazası tahkikatı yapılmadığı, hükme esas alınan 02.07.2013 tarihli kusıır raporunun konusunda ehil iş güvenlik uzmanınca düzenlenmediği anlaşılmıştır.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle zararlandıncı sigorta olayının iş kazası niteliğinde olup olmadığı öncelikle Kurum tarafından tespit olunacak bir husustur. Kurumun bir olayı iş kazası kabul etmemesi durumunda ilgililer işverenin yanında Kurumu da hasım göstererek iş kazası tespit davası açabilirler. Bunun yanında aksine olarak Kurumun bir olayı iş kazası kabul etmesi halinde ise ilgililer Kurumu da hasım gösterecekleri bir dava ile yine olayın iş kazası olmadığının tespitini her zaman mahkemelerden isteyebilirler. Bir olayın iş kazası olup olmadığının açık bir şekilde ortaya konulmasının zararlandırıcı olaya dair yapılacak yargılamada mahkemelerin görevine ilişkin de neticelerinin bulunması nedeniyle önemli olup bu ihtilaf yani olayın iş kazası olup olmadığına dair ihtilaf öncelikte Kurumun yapacağı tahkikata sonrasında ise tarafların açacağı tespit davalarının neticesine bağlı bir ihtilaf olup açılan tazminat davalarında öncelikle çözümü gereken bir husustur.

5510 sayılı Yasa'nın 13. maddesinde iş kazasının 4 ncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 5 nci madde kapsamında bulunan sigortalılar bakımından bunları çalıştıran işveren tarafından, o yer yetkili kolluk kuvvetlerine derhal ve Kuruma en geç kazadan sonraki üç iş günü içinde iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesi ile doğrudan ya da taahhütlü posta ile bildirilmesinin zorunlu olduğu, iş kazasının işverenin kontrolü dışındaki yerlerde meydana gelmesi halinde bu sürenin iş kazasının öğrenildiği tarihten başlayacağı, Kuruma bildirilen olayın iş kazası sayılıp sayılmayacağı hakkında bir karara varılabilmesi için gerektiğinde, Kurumun denetim ve kontrol ile yetkilendirilen memurları tarafından veya Bakanlık İş Müfettişleri vasıtasıyla soruşturma yapılabileceği, 5510 sayılı Yasa'nın 20. maddesinde ise iş kazasına bağlı nedenlerden dolayı ölen sigortalının hak sahiplerine gelir bağlanacağı bildirilmiştir.

Somut olayda, iş kazası olduğu iddia olunan zararlandırıcı olayın Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmediği anlaşılmaktadır. Bir zararlandırıcı olayın iş kazası olup olmadığı hususunun Mahkemelerin görevine dair de etkileri vardır. Neticeten bir olay eğer iş kazası değil ise artık İş Mahkemesinin davanın esasına yönelik karar verme imkanı bulunmayıp görevsizlikle dosyadan el çekmesi gerekir. Bu kapsamda ayrıntıları yukarıda izah edilmeye çalışıldığı üzere Kurumun iş kazası tahkikatı neticesinin veya bir tespit davası açılmış ise bu davanın kesinleşmesinin beklemeden işin esasına girerek eksik araştırma ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Yapılacak iş; olayın Sosyal Güvenlik Kurumuna ihbarı ile Kurumun iş kazası tahkikat neticesini beklemek, ihbar edilen bu olayın Kurumca iş kazası olarak kabul edilmemesi halinde Sosyal Güvenlik Kurumuna ve hak alanını etkileyeceğinden dolayı işveren aleyhine "iş kazasının tespiti” davası açması için davacıya önel vermek, açılacak tespit davasını bu dava için bekletici sorun yaparak tespit davası neticesinde olayın “iş kazası" olduğu hususunun kesinleşmesi veya olayın Kurumca iş kazası olduğunun kabul edilmesi halinde ise davacıya Kuruma müracaat ile iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanması için önel vermek ve çıkacak sonuca göre bir karar vermektedir.

Mahkemenin kabul ve uygulama şekli bakımından da iş güvenliği uzmanı olmadığı anlaşılan bilirkişice düzenlenen 02/07/2013 tarihli kusur raporuna itimat edilmesi de ayrıca doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre davacı vekilinin saair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 17.02.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/542, Karar No: 2012/3150, Tarih: 26.04.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/542 E.  ,  2012/3150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl şikayetin kabulüne, birleşen şikayetin reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde şikayet olunan vekilince duruşmalı, şikayetçi ... Zahirecilik San. Tic. Ltd. vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi ... vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan şikâyet olunanın haczinin düştüğünü, alacağının da diğer tahsilâtlar sonunda ödendiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile adı geçene ayrılan payın müvekkilinin dosyasına aktarılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosya şikâyetçisi ... Zahirecilik San. Tic. Ltd. Şti. vekili, ilk haczin ... İcra Müdürlüğü’nün 2002/1340 sayılı dosyasından konulduğunu, sıra cetvelinin de bu dosyadan yapılması gerektiğini, şikayet olunanın alacağı hesaplanırken önceki tahsilatların dikkate alınmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosya şikâyetçisi ... vekili, şikayet olunanın dosyasının infaz edildiğini, müvekkilinin alacaklı olduğu dosyanın Vakıflar Genel Müdürlüğü’nden sonra 3. sırada olması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan vekili, şikâyetin reddini istemiştir.

Birleşen dosya şikâyetçisi ... vekili, şikayet olunanın dosyasının infaz edildiğini, müvekkilinin alacaklı olduğu dosyanın Vakıflar Genel Müdürlüğü’nden sonra 3. sırada olması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunan vekili, şikâyetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, bedeli paylaşıma konu taşınmaz hissesi üzerine, ...'nün 2002/550 ve 551 sayılı icra dosyalarından 06.11.2003 tarihinde, 2002/552 sayılı dosyasından 27.05.2002 tarihinde, ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2004/4994 sayılı icra dosyasından 06.04.2004 tarihinde, 2003/5416 sayılı icra dosyasından 22.04.2004 tarihinde, ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2003/3633 sayılı icra dosyasından 29.03.2004 tarihinde, ... İcra Müdürlüğü'nün 2002/2957 sayılı dosyasından 13.01.2003 ve 25.04.2005 tarihlerinde haciz konulduğu, şikayete konu ...'nün 2003/336 sayılı icra dosyasında yapılan ihale tarihinin 27.04.2007, düzenlenen sıra cetveli tarihinin ise 14.03.2008 olduğu, şikayetçi ... vekilinin itiraza konu ettiği icra dosyalarındaki hacizlerin 2 yıllık satış isteme süresi içerisinde satış istenmemiş olması nedeniyle düştüğü, ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2003/3633 sayılı dosyasından yazılan yazıda haczin düşmüş olduğunun açıkça belirtildiği, ...'nün 2002/550 ve 551 sayılı dosyalarında ise dosya alacaklarının tahsil edilmiş olduklarına dair kayıtlar bulunduğundan bu dosyalara yönelik tahsilata dair itirazların da yerinde olduğu, 2002/552 sayılı dosyaya her ne kadar daha önceden iki kere ödemede bulunulmuş ise de icra müdürlüğünce kalan alacak miktarının hesaplanıp sıra cetveline

bildirilmesinde bir usule aykırılık bulunmadığı, bu nedenle bu dosyaya yönelik tahsilata dair itirazın yerinde olmayıp sadece haczin düşmüş olduğuna dair itirazın yerinde olduğu, ... İcra Müdürlüğü'nün 2002/957 sayılı dosyasında her ne kadar 02.05.2007 tarihinde satış talep edilmiş ise de bu tarihin de yukarıda belirtildiği üzere 2 yıllık süreden sonra olduğundan dolayı haczin düşmüş olduğu sonucunu değiştirmeyeceği, bu dosyadan başkaca taşınmazlara ilişkin yapılan satış işlemi neticesinde elde edilen paranın dosyadaki satış masrafları düşüldükten sonra başkaca alacaklılara ödendiği düzenlenen 11.07.2006 tarihli sıra cetvelinden açıkça anlaşıldığından bu dosyaya yönelik tahsilat iddiasının da yerinde olmadığı, buna göre söz konusu sıra cetvelinin ilk sayfasının 4. sırasında yer alan ...'nün 2002/252 sayılı dosyasına ilişkin haciz ile 2. sayfasının 2, 4, 5, 6, 7, 8 ve 12. sırasında belirtilen hacizlerin düşmüş olmaları nedeni ile sıra cetveline dâhil edilemeyecekleri anlaşıldığından asıl davacının itirazının bu sebeplerle kabulüne, birleşen 2008/40 Esas sayılı dosyadaki itirazın da ...'nün 200/552 sayılı icra dosyasına yönelik olması nedeni ile yukarıda bu dosyaya ilişkin açıklamalar göz önünde bulundurularak kabulüne, birleşen 2008/38 Esas sayılı dosyada itirazda bulunan ... Zahire ve Tic. Ltd.Şti.'nin sıra cetvelindeki dayanağı olan ... İcra Müdürlüğü'nün 2002/2957 sayılı dosyasında konulan haczin yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda ihale tarihinden önce düşmüş olduğu, bu nedenle adı geçen davacının sıra cetveline itirazda hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle bu itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikâyetçi ... Zahirecilik San. Tic. Ltd. Şti. vekili ile şikâyet olunan vekili temyiz etmiştir.

1- Şikâyetçi ... Zahirecilik San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde, bu alacaklının 2.5.2005 tarihli haczinin, ihalenin yapıldığı 27.4.2007 günü itibariyle henüz düşmemiş olduğu anlaşıldığından, şikayette hukuki yararının bulunduğunun gözden kaçırılması doğru görülmemiştir.

Kararı, şikâyetçi ... Zahirecilik San. Tic. Ltd. Şti. vekili ile şikâyet olunan vekili temyiz etmiştir.

1- Şikâyetçi ... Zahirecilik San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde, bu alacaklının 2.5.2005 tarihli haczinin, ihalenin yapıldığı 27.4.2007 günü itibariyle henüz düşmemiş olduğu anlaşıldığından, şikayette hukuki yararının bulunduğunun gözden kaçırılması doğru görülmemiştir.

2- Şikayet olunanın temyiz itirazlarına gelince; İcra Mahkemesi'nce şikâyet olunanın takip dosyasındaki haczin, satış istenmemesi nedeniyle düştüğü kabul edilmiş ise de yapılan incelemede takip dosyasının Yönetmelik hükümlerine uygun biçimde düzenlenmediği, masraf avans makbuzlarındaki açıklamaların aydınlatıcı olmadığı görülmüştür. Şikâyet olunanın satış talep ettiği, takip dosya münderecatından anlaşılmakta ise de bu talebin altında, makbuz numarasının bulunmadığı görülmektedir. Adı geçenin bir miktar masraf avansı yatırdığı sabittir. Bu avansın ne amaçla yatırıldığı ve eğer kıymet takdiri için yatırılmışsa, bundan artan bir tutar varsa bunun da satış masrafına mahsup edilebileceği dikkatten kaçırılmamalıdır. Satış ilanının ve diğer işlemlerin yapıldığı göz önüne alındığında, dosyada bu amaçla bir miktar paranın bulunduğu sonucuna varılmaktadır. Borçluya satış ilanının tebliğ edilememesi nedeniyle satışın düşürülmüş olması da haczin düşmesine sebebiyet vermez.

Bu durumda mahkemece gerekirse İİK’nun 18 inci maddesi çerçevesinde bu belirsizliklerin ilgili icra müdüründen sorularak ve dosya üzerinde inceleme yapılarak giderilmesi ve varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde yazılı nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere peşin alınan harçların istek halinde iadesine, 26.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/613, Karar No: 2019/5292, Tarih: 14.10.2019

**20. Ceza Dairesi         2016/613 E.  ,  2019/5292 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : BURSA 4. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Somut olayda dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanık ... hakkında teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karara dayalı olarak teknik araçlarla izleme, görüntüleme ve ses alma işlemi yapılmadığı dosya kapsamından anlaşılmış ve mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri sonucu tanzim edilen rapora dayandırılmıştır.

CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

1)Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacı kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının araştırılması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip tutanak içeriği okunup diyecekleri sorulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2-Gizli soruşturmacının adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanığın beyanı da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

2-Gizli soruşturmacının adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanığın beyanı da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

3-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.