muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/598, Karar No: 2022/637, Tarih: 12.10.2022

Kastın belirlenmesi açısından her bir olayda kullanılması gereken ölçütler farklılık gösterebileceğinden, tüm bu olguların olaysal olarak ele alınması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Sanık ... 25 yaşında, yaşı küçüklüğü sebebiyle dosyası tefrik edilen tanık ... 16 yaşında olup, olay öncesinde her ikisinin de tanık ...’ya ait... Mahallesi, ... Caddesi, 2 numaralı adreste faaliyet gösteren...Börek isimli ... yerinde çalıştıkları, mağdur ...’in ise tanık ...’ın amcası olduğu, 28.11.2013 tarihinde saat 17.30 sıralarında sanık ve tanık ...’ın ... yerindeki çalışma düzeni konusunda aralarında tartıştıkları, tartışmanın ... yerinde çalışanların araya girmesi ile sona erdiği, sanık ve tanık ...’ın ... konusunda aralarında tartışlarını öğrenen ... yeri sahibi tanık İbrahim’in her ikisini de işten çıkardığı, tanık ...’ın sanıkla aralarında geçen tartışmayı telefonla arayarak babası ...’a anlattığı, ...’un işi olması sebebiyle konu ile ilgilenmesi için kardeşi mağdur ...’e haber verdiği, mağdurun aynı tarihte saat 18.00 sıralarında yanında kimliği belirsiz bir şahısla motosikletiyle börekçi dükkânının önüne geldiği, ... yeri önünde bekleyen sanıkla tartışmaya başladıkları, tanık İbrahim’in tartışan sanık ve mağdurun yanına giderek dükkânın önünde tartışmamalarını istediği, bunun üzerine sanığın aşağı istikamete doğru gittiği, mağdur, tanık ... ve yanlarındaki kimliği belirsiz şahsın sanığın peşinden gittikleri, ilk tartışma olayının gerçekleştiği börekçi dükkânına yaklaşık 50 metre mesafe uzaklıkta... Mahallesi, ... Caddesi ile Moda Sokak kesişiminde tarafların tekrar tartışmaya başladıkları, etrafın kalabalıklaştığı, tartışma sırasında birbirlerine karşılıklı sinkaflı küfrettikleri, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanığın ... yerinden ayrılırken yanına aldığı olaydan sonra ele geçirilip nitelikleri tespit edilemeyen bıçağı çıkarttığı, tanık ...’da da bıçak olduğu, sanığın bıçağı ile mağdurun karnına ve baş bölgesine isabet ettirdiği, kavga sırasında mağdurun da sanığın sol göz altına yumrukla vurmak suretiyle sanığı basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, mağdurun yüz bölgesinde tarif edilen kesinin cilt-cilt altına nafiz olup yüzeysel seyirli olduğu, batın üst orta kısmında tarif edilen yaranın omentum denilen karın zarı yaralanmasına sebebiyet verdiği ve hayati tehlike geçirdiği, kalabalıktan birinin “Polis geliyor.” demesi üzerine sanık ve mağdurun ayrıldığı, mağdurun börekçi dükkânın önüne gelerek motosikletine binip hastaneye gittiği, sanığın da olaydan bir gün sonra ... ilinde yakalandığı olayda;

Olaydan sonra karşılıklı olarak şikâyetlerinden vazgeçen sanık ve mağdur arasında ciddi bir husumet bulunmaması, taraflar arasındaki tartışmanın kavgaya dönüşmesi, kavganın hareketli ortamında sanığın mağdurda meydana getirdiği yaraların nitelikleri, sanık ve mağdurun kendiliklerinden ayrılmaları, sanığın olay öncesi, olay esnası ve sonrasındaki davranışları bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu kabul edilmelidir.

Bu itibarla haklı nedene dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

1- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 27.052019 tarihli ve 1272-3004 sayılı "Düzeltilerek onama" kararının KALDIRILMASINA,

2- ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.04.2015 tarihli ve 238-123 sayılı hükmünün sanığın mağdura yönelik eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

3- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 12.10.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21750, Karar No: 2013/19396, Tarih: 20.09.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/21750 E.  ,  2013/19396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davalı belediyenin seçimler sonrasında 5747 sayılı Büyükşehir Belediyesi Sınırları İçerisinde İlçe Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun uyarınca beş belediyenin birleşmesi sonucu kurulduğunu, belediyenin bir kamu kurumu olup norm kadro ilkeleri ve bütçe rejimi ile uyumlu olarak hizmet vermek zorunda olduğunu, belediyenin bütçe potitikası doğrultusunda gider bütçesinin daraltılması hedefi gözetilerek önlemler alınmaya çalışıldığını, davacının geçici görevlerde çalıştırıldığını, sürekli çalışacağı bir bölüm bulunmadığını, işyerinde personel fazlalığı olduğunu, bu doğrultuda öncelikle emekliliği hak eden işçilerin iş sözleşmesinin fesih edildiğini, davacınında iş sözleşmesinin bu şekilde fesih edildiğini, feshin geçerli sebebe dayandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyulduğu, bozma ilamı doğrultusunda davalı işverene müzekkere yazılarak norm kadro çalışmaları ile ilgili belgelerin istendiği, davalı işverenin 08.04.2013 tarihli yazısında, belediyenin norm kadroya göre olması gereken işçi sayısının 86 kişi olduğu, ancak fesih tarihi olan 12.01.2012 tarihi itibari ile mevcut çalışan işçi sayısının 125 kişi olduğu, 39 sürekli işçi sayısı fazlalığı bulunduğu, 7 kişinin kendi isteği ile emeklilik sebebi ile işyerinden ayrıldıkları, 12 kişinin ise iş sözleşmesinin emeklilik sebebi ile fesih edildiği, 23 personelin norm kadro fazlalığı sebebi ile başka kurumlara nakil edildiği, 2 personelinde istifa ettiği, işyerine yeni personel alımı yapılmadığı hususlarının bildirildiği, davacı tarafından dosyaya herhangi bir belge sunulmadığı, buna göre işyerinde norm kadro çalışmasının yapıldığı ve bu çalışmaya göre fesih tarihi itibari ile 39 personel fazlalığı bulunduğu, davalı işveren tarafından emeklilik sebebi ile iş sözleşmelerinin fesih işleminin emekliliğini hak eden diğer işçilere objektif bir şekilde uygulandığı, işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde emekliliği hak eden işçilerle ilgili bir düzenleme bulunmadığı, ayrıca davacının fesih tarihi itibari ile sosyal güvenlik kurumuna yaşlılık aylığına hak kazandığı, dolayısı ile davalı işveren tarafından yapılan feshin geçerli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı, mahkemece bozma ilamının gereklerinin yerine getirilip getirilmediği uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 2. fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğine göre, davacının 23.03.1998 - 14.01.2012 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde daimi işçi olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin 12.01.2012 tarihli fesih bildirimi ile belediyenin 2012 yılı bütçe politikası doğrultusunda gider bütçesinin daraltılması hedefi gözetilerek Sosyal Güvenlik Kurumu yönünden davacının emekliliği hak etmiş olması sebebiyle Başkanlık makamının 12.01.2012 tarihli ve 36 sayılı olurları ve 4857 sayılı Kanun'un 17. maddesi gereğince 14.01.2012 tarihinden itibaren kanuni hakları ödenerek feshedildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece verilen 12.04.2012 tarihli kararın, "mahkemece tarafların beyanlarına göre davanın kabulüne karar verilmiş ise de davalı belediyenin gider bütçesinin daraltılması hususunda önlemler alıp almadığı, bu konuda işletmesel karar alıp almadığı, almış ise işletmesel kararı tutarlılıkla uygulayıp uygulamadığı, bu kapsamda iş sözleşmesinin feshinden başka alınacak başka tedbirler bulunup bulunmadığı, fesih öncesi ve sonrasında işyerine davacı ile aynı nitelikte işçi alımı yapılıp yapılmadığı araştırılarak, fesih tarihi itibariyle işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi olup olmadığı, var ise davacının toplu iş sözleşmesinden yararlanıp yaralanmadığı, yararlanıyor ise toplu iş sözleşmesinde emekliliği hak eden işçilerle ilgili bir düzenleme bulunup bulunmadığı belirlenerek, davacının Sosyal Güvenlik Kurumu dosyasıda getirtilerek emekliliğe hak edip etmediğide ortaya konularak, gerekirse işyerinde uzman bilirkişi aracılığı ile keşif yapılarak tesbit edildikten sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir." gerekçesiyle Dairemizce bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyularak, toplu iş sözleşmesinin getirtildiği, davacının fesih tarihi itibariyle yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tesbit edildiği ve davalının bildirdiği cevaplara göre davanın reddine karar verildiği, gerektiğinde keşif yapılarak ve bilirkişi raporu alınarak, davalı belediyenin gider bütçesinin daraltılması hususunda önlemler alıp almadığı, bu konuda işletmesel karar alınıp alınmadığı, alınmış ise işletmesel kararın tutarlılıkla uygulanıp uygulamadığı, bu kapsamda iş sözleşmesinin feshinden başka alınacak başka tedbirler bulunup bulunmadığı, fesih öncesi ve sonrasında işyerine davacı ile aynı nitelikte işçi alımı yapılıp yapılmadığı hususlarının tesbit edilmediği anlaşılmış olup, Dairemizin 12.10.2012 tarihli bozma ilamının gerekleri tam olarak yerine getirilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14217, Karar No: 2016/2629, Tarih: 22.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/14217 E.  ,  2016/2629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şekerbank'da müdür olarak görev yapan sanığın, muhabir bankalardan "aval verilmesi şartıyla" gelen ve bir kısmının transferi yapılarak kapanmış olan toplam 756.986 USD ve 773.626 EURO tutarındaki 10 adet vesaiki müşteriye teslim ettiği halde sisteme girmediği, bu suretle kredi kullandırılan bir kısım şube müşterilerine banka yönetim kurulu tarafından tahsis ve tayin edilen kredi limitlerinde izinsiz bir şekilde limit aşımına sebebiyet vermesinin yanısıra, sisteme girilen/girilmeyen aval kredilerin komisyon almayarak veya yürürlükteki genelgede belirtilen oranların altında komisyon almak suretiyle bankayı zarara uğrattığı iddia edilen olayda sanığın, kasten işlem yaparak bankanın komisyon kaybına sebep olduğuna dair delil elde edilemediği anlaşıldığından mahkemenin beraatine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraatine ilişkin hükmün ONANMASINA, 22/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4955, Karar No: 2009/6063, Tarih: 04.06.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/4955 E.  ,  2009/6063 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki nüfus kaydında anneannesinin adının değiştirilmesi davasına dair Eyüp 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.01.2008 günlü ve 2004/389-2008/19 sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 16.2.2009 günlü ve 2008/10852-2009/1234 sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin dilekçesine eklediği İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı Ulaşım Daire Başkanlığı Yol Bakım ve Onarım Müdürlüğünün 07.04.2008 tarih 2924 sayılı yazı cevabı ile dava dosyasında bulunan aynı müdürlüğün 20.06.2006 gün 15673 sayılı ve 07.09.2007 gün 7621 sayılı yazı cevapları arasında çelişki bulunduğundan yeniden yukarıda yazılı cevapların birer örneği eklenerek aynı müdürlüğe yazı yazılarak kayıtları bir kez daha incelenerek bu yazılardan hangisinin doğru olduğunun sorulması ile alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra karar düzeltme isteminin incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2801, Karar No: 2018/448, Tarih: 17.01.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/2801 E.  ,  2018/448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 52/2 ve 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundandan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın ... Şirketi'nin sorumlusu ve yetkilisi olduğu, katılan şirket ile sözleşme imzalayarak katılan şirketten satın alacağı Algida marka dondurmaları satmak için kendisine emanet edilen derin dondurucuyu saklama yükümlülüğü altına girdiği, daha sonra işyerini boşaltarak kayıplara karıştığı ve derin dondurucuyu katılan şirkete iade etmediği anlaşılmakla; eylemin TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17/01/2018 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

Karşı Oy:

Sanık tüm aşamalardaki savunmasında; 6,7 ay boyunca ünlüler isimli süpermarketin müdürlüğünü yaptığını, 2006 yılı yaz aylarında şirketi ... A.Ş.'ye satarak devretttiğini, buna ilişkin kayıtların Ankara Ticaret Odasında Maliye'de bulunduğunu, şirketi devrettiğinden katılan firmanın bilgisi olduğunu, ... şirketinin katılan firmadan dondurmayı almaya devam ettiğini, dolapların kullanılmasına rıza gösterdiğini, devirden itibaren bir yıl geçtikten sonra şikayette bulunulduğunu beyan edip, buna dair devir belgeleri ibraz etmesi karşısında; sanığın savunmasında ileri sürdügü hususların açığa kavuşması, gerçeğin şüpheye yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması bakımından;

Dairemizin emsal olaya ilişkin 14.04.2017 tarih, 2014/21705 E ve 2017/8927 K sayılı ilamında belirtildiği üzere, sanığın suça konu dolapların kullanıldığı iş yerini, ... A.Ş.'ye devredip etmediği, katılan firmanın ariyet sözleşmesinin süresinin bitiminden ve şirketin ... A.Ş.'ne devredilmesinden sonra, katılan firmanın alıcı şirkete satması için dondurma verip vermediği, sözleşmenin sona ermesinden şikayet tarihine kadar geçen süre dikkate alınarak katılan firmanın ... şirketinin dolapları kullanmasına rıza gösterip göstermediğinin tespit amacıyla, şirket devrine ilişkin savunmada belirtilen hususların araştırılması, katılan firmanın defter, kayıt ve belgeleri celbedilip bu şirkete dondurma verip vermediğine ilişkin bilirkişi incelemesi yapılması, ... şirketi yetkililerinin tespit edilerek beyanlarına başvurulması sonucuna göre; tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme neticesinde sanığın mahkumiyetine karar verilmesine dair mahkeme hükmünün onanmasına yönelik sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

KARŞI OY

Müşteki şirket vekili 07/11/2006 tarihli şikayet dilekçesinde; 09/02/2005 tarihli olarak imzalanan ve teslimi gerçekleştirilen sözleşmeye konu dondurma makinelerinin iade edilmediğinden bahisle ... Şirketi yetkilisi sıfatıyla ... hakkında suç duyurusunda bulunmuştur.

Ankara C.Başsavcılığı tarafından ... isimli şirketin Ticaret Sicil Memurluğu'nun 06/01/2009 tarihli cevap yazısına göre yetkilisi konumundaki sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan kamu davası açılmıştır.

Sanık talimatla alınan savunmasında; 6-7 ay kadar ... isimli süpermarketin müdürlüğünü yaptığını, 2006 yılının yaz aylarında şirketi ... A.Ş.'ye satarak devrettiğini, devire ilişkin kayıtların ticaret odasında ve maliyede bulunduğunu, devirden sonra da müşteki şirketin ... A.Ş.'ye dondurma sattığını, devirden haberdar ve rızası olduğunu beyanla beraatine karar verilmesini istemiştir.

Ankara Ticaret Sicil Memurluğunun 11/12/2007 tarihli cevap yazısında ... Turizm şirketinin 30/12/2005 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısına göre yönetim kurulu üyesi ...'ın temsil ve ilzama yetkili olduğu bildirilmiştir.

Ankara Ticaret Sicil Memurluğunun 11/12/2007 tarihli cevap yazısında ... Turizm şirketinin 30/12/2005 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısına göre yönetim kurulu üyesi ...'ın temsil ve ilzama yetkili olduğu bildirilmiştir.

Mahkemece sanığın savunması ve özellikle maddi gerçeğin ortaya çıkarılması bakımından ... şirketinin ... isimli şirkete suça konu dondurma makinelerine de kapsayacak şekilde devrinin gerçekleştirilip gerçekleştirilmediğinin belirlenmesi, bu bağlamda anılan şirketlere ait kayıtların celbedilerek incelenmesi, gerekirse usulünce bilirkişi raporu alınması, ayrıca müşteki şirket yetkililerinden devir olgusu ve devirden sonra da şirkete dondurma satışı yapılıp yapılmadığının sorulması, gerekirse ilgili döneme ait şirket kayıtları celbedilerek incelenmesi, ihtiyaç halinde usulünce bilirkişi raporu temini gerekirken salt şirket yetkilisi görünen ...'ın adreste bulunamadığını/tanınmadığını belirten kolluk cevap yazısı ile yetinilip başkaca bir araştırma yapılmaması dikkate alındığında yerel mahkeme hükmünün yeterli araştırma ve objektif olarak herkesi ikna edecek gerekçe içermediğinden bozulması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2008/10763, Karar No: 2008/9710, Tarih: 12.11.2008

5. Ceza Dairesi 2008/10763 E., 2008/9710 K.

**5. Ceza Dairesi 2008/10763 E., 2008/9710 K.**

**- ÇOCUĞUN BASİT CİNSEL İSTİSMARI**- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 321 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık A.. A..'un yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, T.. 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.01.2008 gün ve 2007/72 Esas, 2008/7 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dava dosyası içinde bulunan T.. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.10.2005 gün ve 2005/201 Esas, 2005/289 Karar sayılı hükmü ile sanığın 27.05.2003 tarihinde mağdure N.. A..'a tasaddiye kalkıştığından dolayı mahkümiyetine karar verildiği; kesinleşen bu dosya ile temyize gelen dava dosyasındaki olay ve beyanlar birlikte değerlendirildiğinde; her iki dosyadaki olayın benzerlik gösterdiği, dolayısıyla kesinleşen dosyadaki eylemden sonra sanığın yeniden mağdureye karşı eylemde bulunup bulunmadığı, temyize gelen davanın mükerrer açılıp açılmadığı anlaşılamadığından, mağdure ve tanıkların yeniden mahkemeye çağrılarak; kesinleşen dosyada 28.05.2003-29.12.2003 tarihleri arasında tutuklu kaldığı anlaşılan sanığın tahliye olduktan sonra mağdureye karşı yeniden cinsel nitelikte bir davranışta bulunup bulunmadığı hususunun açıklatılması ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik tahkikatla yazılı şekilde hükme varılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1154, Karar No: 2024/2721, Tarih: 13.03.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/1154 E.  ,  2024/2721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1405 E., 2021/2011 K.

ESAS VE BİRLEŞEN DOSYADA

DAVACILAR : 1- ...

2- ... vekilleri Avukat ...

ESAS DOSYADA

ESAS VE BİRLEŞEN DOSYADA

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi / Davacıların İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 2. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2016/785 E., 2020/387 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda, Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların veraset ilamı uyarınca Reyhan Yıldırım'ın mirasçıları olduğunu, müvekkili Deniz Yıldırımın babası ve İngrid'in eşi olan Reyhan Yıldırım'ın 07.01.2016 tarihinde vefat ettiğini, 03.09.2015 tarihinde Reyhan Yıldırım'ın davalı şirkette Garantör Hayat Sigortası yaptırdığını, oluşan vefat neticesinde bu sigorta poliçesine dayanak olarak müvekkillerinin poliçe teminatını almak üzere davalıya başvuru yaptıklarını, davalı şirketin başvuruyu Reyhan Yıldırımın kronik karaciğer hastalığını belirtmemesi nedeniyle reddettiğini, Reyhan Yıldırım'ın kronik karaciğer hastalığı bulunduğu yönündeki iddiaların doğru olmadığını beyanla fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla şimdilik 30.000,00 TL'nin başvuru tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalı şirketten alınarak davacılara ödenmesini talep etmiştir.

Birleşen dosyada davacılar vekili; muris Reyhan Yıldırım'ın 07.01.2016 tarihinde vefat ettiğini, 03.09.2015 tarihinde Reyhan Yıldırım'ın davalı şirkette hayat sigortası yaptırdığını, oluşan vefat neticesinde bu sigorta poliçesine dayanak davacıların sigorta poliçe teminatını almak için davalı şirkete başvurduğunu, davalı şirketin başvuruyu reddettiğini, Reyhan Yıldırım'ın mevcut hastalığı yönündeki iddiaların doğru olmadığını beyanla fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla şimdilik 95.248,00 TL'nin başvuru tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalı şirketten alınarak davacılara ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Birleşen davada davalı vekili cevap dilekçesinde; muris Reyhan Yıldırım'a 2014 yılında kronik karaciğer rahatsızlığı tanısı konulduğunu, ölüm nedeninin karaciğer yetmezliği olduğunu, müteveffanın katılım beyan formu düzenlenirken hastalığını şirketten gizlediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI