muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4133, Karar No: 2023/4965, Tarih: 14.09.2023

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacıların iddialarına dayanak ettikleri 05.06.2015 tarihli sözleşmenin sahte bir sözleşme olup müvekkili tarafından böyle bir sözleşme imzalanmadığını, söz konusu sözleşmedeki imzaya ve sözleşmeye müvekkili tarafından itiraz edildiğini, aynı zamanda davacılar aleyhinde İstanbul CBS'nin 2018/143921 numaralı dosyasında sahtecilik ve dolandırıcılıktan suç duyurusunda bulunulmuş olup soruşturmanın hâlen devam ettiğini, savcılık dosyasında imzanın müvekkiline ait olmadığının ortaya çıktığını, ancak Mahkemece alınan rapora itirazlarının hiç incelenmediğini, Mahkeme tarafından alınan raporun teknik ve hukuki açıdan sakat ve eksik iken Savcılık dosyasında alınan diğer rapor ile çelişmekteyken yeniden rapor alınmadığını, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden hüküm tesis edilemeyeceğini, Mahkemece ön inceleme yapılmadan, uyuşmazlık tespiti yapılmaksızın, imza incelemesi için delil toplanması ve bilirkişi incelemesi yapılmasının yasa ve usule aykırı olduğunu, yerleşik içtihatlar ve yasa hükmü gereğince ön inceleme yapılmadan, hiçbir şekilde bilirkişi incelemesi yapılamayacağını, ön incelemenin yasada öngörüldüğü şekilde yapılmadığını, delillerin sunulmasına yönelik süre verilmeyerek delillerinin toplanmadığını, müvekkillerinin hukuki dinlenilme ve adil yargılanma haklarının ihlal edildiğini, davaya konu sözleşmenin aynı zamanda dolandırıcılık ve sahtecilik suçu kapsamında İstanbul CBS'nin 2018/143921 sor. numaralı dosyasına konu olmasına karşılık, soruşturma sonucu beklenmeksizin hüküm tesisinin hatalı olduğunu, harç ikmali yapılmadan davaya devam edilmesinin de yasa ve usule aykırı olduğunu, yargılamanın devam edebilmesi ve sürdürülebilmesi bakımından ilkin harç ikmalinin yapılmasının zorunlu olduğunu, Mahkemenin bu hususu nazara almadan davayı eksik harçla görmesi ve eksik teminatla tüm hisseler üzerinde tedbir kararı vermesinin yasaya aykırı olduğunu, yerel Mahkeme tarafından ATK'dan rapor alınmış olup rapora itirazlarının hiç incelenmediğini, 05.06.2015 tarihli hisse devir sözleşmesi hukuka aykırı şekilde geriye dönük olarak düzenlenmiş olup sahte ve geçersiz olduğunu, sözleşmenin şekil şartlarına aykırı olduğunu, davacılar tarafından 05.06.2015 tarihinde imzalandığı iddia olunan hisse devir sözleşmesinden doğan hakların tam 3,5 yıl sonra talep edilmesinin ticari hayatın olağan akışına aykırılık teşkil ettiği gibi dürüstlük kuralı ve hakkın kötüye kullanılması yasağına da aykırı olduğunu, bir an için sözleşmenin imzalandığının değerlendirilmesi hâlinde bile, davacıların seçimlik haklarını kullanmış olup hem pay bedeli hem de payların devrini talep etmeleri hukuken mümkün değilken bu savunmalarının hiçbir şekilde değerlendirilmediğini, davacıların davayı açmadan önce Bursa 8. İcra Müdürlüğünün 2018/6341 E

. İcra Müdürlüğünün 2018/6341 E. sayılı dosyasında hisselerin bedelini talep ettiklerini, borcun konusunun “2010 yılından itibaren muhtelif tarihlerde tarafınıza bedelsiz olarak devir ile emanet edilen hisse senetleri ve sonrasında yapılan sermaye artırımı neticesinde elde etmiş olduğunuz emanet hisselerin Kervansaray Yatırım Holding A.Ş. ile birleşmesi neticesinde oluşan emanet hisse senetleri karşılığıdır” denilmek suretiyle hisse devir sözleşmesinden doğan alacak haklarını 28.05.2018 tarihinde başlattıkları icra takibi ile talep ettiklerini, davacıların seçimlik haklarını hisse bedelinden yana kullanarak hisseleri icra takibi ile para olarak talep ettiklerine göre hisse devri talep etme haklarından feragat etmiş olduklarını, sözleşmedeki cezai şartın, seçimlik ceza koşulu olduğunu, kararda yer alan vekâlet ücretine ilişkin hükmün de hatalı olduğunu, davalılardan biri adına maktu vekâlet ücreti, diğeri adına ise nispi vekâlet ücreti ödenmesine hükmedilmesinin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, somut olayda iki tane davalı var iken ve davacıların talebi nazara alındığında, vekâlet ücreti bakımından ayrım yapılamayacak iken müvekkili ... üzerinde nispi vekâlet ücreti, müvekkili şirket üzerinde ise maktu vekâlet ücretinin bırakılmasına karar verilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının dosya kapsamına, usul ve yasaya uygun olduğu, davalılar vekilinin istinaf itirazlarının yerinde görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; yerel Mahkemenin usule ilişkin eksik hususları ikmal etmeden, harcı tamamlamadan, usule uygun olmayacak şekilde delillerini toplamadan, eşitlik ilkesine uymadan karar verdiğini, Bölge Adliye Mahkemesi kararında gerekçe bulunmadığını, bu durumun Anayasa’ya aykırı olduğunu, ön incelemeye ilişkin istinaf itirazlarının ve diğer usule ilişkin itirazlarının reddinin çelişkili olduğunu, ön inceleme yapılmadan tahkikata geçilmesinin doğru olmadığını, ön incelemenin doğru olarak yerine getirilmediğini, hukuki uyuşmazlığın doğru tespit edilmediğini, davalı haklarının kısıtlandığını, bu kadar yüksek miktarlı bir davada çok kısa sürede, usul hükümlerine riayet edilmeden ve davalı delilleri toplanmadan, tanıklar dinlenmeden karar verildiğini, bu hususun yargılamanın yenilenmesi sebebi olduğunu, Bölge Adliye Mahkemesinin bu usulsüzlükleri, usul ekonomisi olarak görmesinin doğru olmadığını, başkaca toplanacak delil olmadığı kanaatine varılmasının doğru olmadığını, ön inceleme yapılmadan ve harç ikmal edilmeden bilirkişi incelemesi yapıldığını, yerel Mahkemenin gerekçesiz olarak teminat kararından döndüğünü, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini, dosyada iki adet çelişkili rapor olduğunu, heyet raporu alınmadan hüküm tesis edildiğini, hükme esas alınan ATK raporunun yetersiz olduğunu, mukayese olarak incelenen imzaların doğru olmadığını, eksik harçla yargılamaya devam edilmesinin ve eksik teminatla karar verilmesinin doğru olmadığını, taraflar arasında inançlı temlik sözleşmesi bulunmadığını, davacıların yıllarca hak iddia etmediklerini, hisse devir sözleşmesinin sahte olduğunu, davacılar hakkında sahtecilikleri dolayısıyla iki adet dava açıldığını, hisse devir sözleşmesinin şekil şartlarına uygun yapılmadığını, aracı kurum olmadan işlem yapıldığını, yapılan işlemin SPK’ya aykırı olduğunu, bu devrin kamuyu aydınlatma yükümlülüğü bağlamında açıklanmadığını, bunun da böyle bir devir olmadığını gösterdiğini, sözleşmenin geriye dönük ve sahte olarak tanzim edildiğini, uzun süre sessiz kalınmasına rağmen devrin ileri sürülmesinin hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğunu, 15.09.2017 tarihli genel kurulda herhangi bir kayıt ileri sürülmediğini, yine davacı ...’ın SPK’ya verdiği dilekçe ile ana hissedarın davalı ..

.09.2017 tarihli genel kurulda herhangi bir kayıt ileri sürülmediğini, yine davacı ...’ın SPK’ya verdiği dilekçe ile ana hissedarın davalı ... olduğunu kabul ettiğini, bu hususta resmi mercilere verdikleri dilekçelerde ihtirazi kayıt ileri sürmediklerini, idare mahkemesinin lehe kararından sonra da seslerini çıkarmadıklarını, hisse devir sözleşmesinin gabinle malül olduğunu, hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, öte yandan sözleşme geçerli kabul edilse bile davacının seçimlik hakkını icra takibi ile kullandığını, akabinde aynen ifayı talep edemeyeceğini, bu savunmanın hiçbir şekilde yerel Mahkeme ve istinaf Mahkemesi tarafından değerlendirilmediğini, cezai şarta ilişkin savunma varmış gibi değerlendirme yapılmasının yanlış olduğunu, hisse devir sözleşmesi imzalanmadığından icra takibine de dayanak kılınmadığını, bu durumun sözleşmenin sahte olduğunu gösterdiğini, yine icra takibinde cezai şart talep edilmiş olsa bile cezai şart talep edildikten sonra aynen ifanın istenemeyeceğini, sözleşmede bahsedilen cezai şartın 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cezai şart olduğunu, Mahkemenin gerekçesindeki ifaya eklenen cezai şart tespitinin yerinde olmadığını, Mahkemenin kabulünün davacıların sebepsiz zenginleşmesine sebep olacağını, davacıların yargılama aşamasındaki tüm beyanlarının çelişkili olduğunu, bunun da dava konusu sözleşmenin sahte olarak oluşturulduğunu gösterdiğini, davacıların eldeki davayı kötü niyetle ikame ettiklerini, davalılardan biri adına maktu vekâlet ücreti ve harç, diğeri adına nispi vekâlet ücreti ve harca hükmolunmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, hisse devir sözleşmesine konu hisselerin davalı şirket pay defterine davacılar adına işlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Dava dosyasına sunulan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/158222 soruşturma numaralı, 2023/14852 esas sayılı iddianamesinin incelenmesinde; müştekinin ..., şüphelilerin ....... olduğu, adı geçen şüpheliler hakkında dava konusu 05.06.2015 tarihli hisse devir sözleşmesindeki ... isim ve atfen atılı imzanın müştekinin rızası doğrultusunda atılmadığı ve sahte olarak düzenlenen sözleşme sonucu hisse devrinin gerçekleştiğinin değerlendirilmesiyle şüpheliler hakkında atılı suçlardan kamu davası ikame etmeye yeterli şüphe oluşturacak delil elde edildiği gerekçesiyle kamu davasının açıldığı, açılan davanın ise İstanbul 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 2023/468 E. numarasında derdest olduğu ve tensip zaptı ile duruşmasının 06.12.2023 tarihine bırakıldığı anlaşılmıştır.

2.Ceza mahkemesi kararlarının hukuk davasına etkisi, hukukumuzda 6098 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinde düzenlenmiş olup hukuk hakimi, ceza mahkemesinin kesinleşmiş kararları karşısında ilke olarak bağımsız kılınmıştır. Anılan Kanun'un "Ceza hukuku ile ilişkisinde" başlıklı 74 üncü maddesinde, "Hâkim, zarar verenin kusurunun olup olmadığı, ayırt etme gücünün bulunup bulunmadığı hakkında karar verirken, ceza hukukunun sorumlulukla ilgili hükümleriyle bağlı olmadığı gibi, ceza hâkimi tarafından verilen beraat kararıyla da bağlı değildir. Aynı şekilde, ceza hâkiminin kusurun değerlendirilmesine ve zararın belirlenmesine ilişkin kararı da, hukuk hâkimini bağlamaz." hükmü yer almaktadır. Bu açık hüküm karşısında, ceza mahkemesince verilen beraat kararının, kusur ve derecesinin, zarar tutarının, temyiz gücünün ve yükletilme yeterliğinin, illiyet gibi esasların hukuk hakimini bağlamayacağı konusunda bir ihtilaf bulunmamaktadır. Ancak Yargıtayın yerleşmiş içtihatlarında, ceza hakiminin tespit ettiği maddi olaylarla ve özellikle "fiilin hukuka aykırılığı" konusuyla hukuk hakiminin tamamen bağlı olacağı kabul edilmektedir. Yani, maddi olayları ve yasak eylemlerin varlığını saptayan ceza mahkemesi kararı, taraflar yönünden kesin delil niteliği taşıyacak, maddi olgunun tespitine dair ceza mahkemesi kararı hukuk hakimini bağlayacaktır. Ceza mahkemesinde bir maddi olayın varlığı ya da yokluğu konusundaki kesinleşmiş kabule rağmen, aynı konunun hukuk mahkemesinde yeniden tartışılması söz konusu olmayacaktır.

3.Bu durumda, yukarıda yapılan tespitler ve ilkesel değerlendirmeler çerçevesinde İlk Derece Mahkemesince ceza dava dosyasının sonucu beklenilip dosya içinde bulunan tüm deliller hep birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi için Bölge Adliyesi Mahkemesi kararının kaldırılıp İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

3.Bu durumda, yukarıda yapılan tespitler ve ilkesel değerlendirmeler çerçevesinde İlk Derece Mahkemesince ceza dava dosyasının sonucu beklenilip dosya içinde bulunan tüm deliller hep birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi için Bölge Adliyesi Mahkemesi kararının kaldırılıp İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Takdir olunan 3.050,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak, davalıya verilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4477, Karar No: 2019/7774, Tarih: 10.10.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/4477 E.  ,  2019/7774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davalı ... hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına, davalı ... hakkındaki davanın reddine, davalılar ..., ... ve ... hakkındaki davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; taşımacılık işi ile uğraştığını, davalı ... sahte ... kimliğini kullanarak diğer davalı ... ait ... plaka sayılı aracın şoförü olduğunu beyan ederek 15.12.2012 tarihinde yük aldığını, daha sonra bu yükü teslim etmesi gereken yere teslim etmediğini, yük bedeli için dava dışı şirkete 20.326.60 TL ödeme yapıldığını, ayrıca davalı ... 1.020 TL ödendiğini, yapılan araştırmada davalı ... dava dışı ... ait kimlik bilgilerini içeren sahte sürücü belgesi ile davalı ...'e ait ... plaka sayılı kamyonu davalı ... aracılığıyla davalı ...'ın noterliğinde yapılan işlem ile satın aldığının anlaşıldığını belirterek, 21.346.60 TL maddi tazminatın 15.12.2012 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle, 15.000 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, 22.12.2014 tarihinde davalı ... yönünden davayı takip etmeyeceklerini bildirmiştir.

Davalı ...; ... plaka sayılı aracı 3 yıl önce haricen davalı ...'e sattığını, daha sonra da Mevlüt aracılığı ile (... sahte kimliği kullanan) ... noterden sattığını, ticari faaliyette bulunmadığını, vergi kaydı üzerinden sahte faturalar kullanıldığını, suç duyurusunda bulunduğu ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...; ... Plaka sayılı aracın satış işleminin noterliğinde yapıldığını, gerekli özen ve dikkatin gösterildiğini, noterlikte yapılan sözleşme ile taşıma sözleşmesi arasında fiili ve hukuki bağ olmadığını, illiyet bağı olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı ... hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına, davalı ... hakkında açılan davanın reddine, davalılar ..., ... ve ... hakkında açılan davanın kısmen kabulüne, 21.346,60 TL maddi tazminatın yasal faizi ile birlikte bu davalılardan alınarak davacıya ödenmesine, davalı ...'ın davacının kusuruda gözetilerek takdiren bu tazminatın %50'si olan 10.673,30 TL'sinden sorumlu tutulmasına, bu davalı yönünden fazlaya ilişkin talebin reddine, tüm davalılar yönünden manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ile davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle hükümdeki "maddi tazminatın yasal faizi ile birlikte bu davalılardan alınarak davacıya ödenmesine" ibaresinden faizin dava tarihinden itibaren işleyeceğinin anlaşılmasına göre, davacı tarafın temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 1512 sayılı Noterlik Kanunu'nun 162.maddesine göre; ''Noterler bir işin yapılmamasından veya hatalı yahut eksik yapılmasından dolayı zarar görmüş olanlara karşı sorumludurlar''. Bu maddeye göre noterlerin sorumluluğu Kusursuz sorumluluktur. Kusursuz sorumlulukta ise, zarar gören kişinin kusurun varlığını ispat etmek zorunluluğu yoktur, aksine kusursuz sorumlu olan davalının (noterin) olayla zarar arasında uygun illiyet bağının bulunmadığını kanıtlaması gerekir.

Sorumluluk Hukukunun önemli ögelerinden biri de zarar ile eylem arasında illiyet bağının bulunmasıdır. İlliyet bağının kesildiği durumlarda kusursuz sorumlu olan kişi sorumlu tutulmayacaktır. Teoride ve uygulamada; mücbir sebep, zarar görenin tam kusuru ve üçüncü kişinin ağır kusuru ile illiyet bağı kesilir ve kusursuz sorumlu olan kişi sorumluluktan kurtulur.

Somut olayda; Antalya 14.Noterliğinde ... ile (... sahte kimliğini kullanan) ... arasında 30.11.2012 tarihinde ... plaka sayılı araca ilişkin olarak araç satış sözleşmesi yapıldığı, araç tescil belgesinin zayi olduğu beyan edilerek teslim edilmediği,

Sahte ... kimliğini kullanan ... , 15.12.2012 tarihinde davacıya başvurup, kendisini ...'a ait ... plaka sayılı aracın şoförü olarak tanıttığı, ...'a ait araç tescil belgesi, irsaliye defteri ve K1 belgesini sunarak tek seferlik araç kira sözleşmesiyle davacıdan yük aldığı, aldığı yükü teslim etmediği anlaşılmaktadır.

Davalı ... sanık olarak yargılandığı Bursa 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/68 E., 2013/89 K.sayılı kesinleşen kararının incelenmesinde; araç satış sözleşmesinde ve yük alımı başvurusunda kullanılan ... ait kimlik bilgilerinin bulunduğu sürücü belgesinin ve ayrıca K1 belgesinin sahte olduğunun tespit edildiği, sürücü belgesinin aldatma kabiliyetini haiz olduğunun belirlendiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece; davalı ...'ın davalı ... tarafından ibraz edilen sürücü belgesi ile satış sözleşmesine atılan imzanın çıplak gözle bile benzemediği gözönünde tutulduğunda, gerekli özen ve dikkati göstermediği gerekçesiyle davalı ...'ın kusur indirimi ile %50 sorumlu olduğu gerekçesiyle davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, davalı ...'ın noterliğinde yapılan imzaya yetkili katip tarafından düzenlenen 30.11.2012 tarihli araç satış sözleşmesinin, 15.12.2012 tarihinde davacıdan yük alımı sırasında kullanılmadığı, aksine aracın ... adına kayıtlı olduğuna dair belgeler davacıya ibraz edilerek, aracın satışının davacıdan gizlendiği gözetildiğinde, davalı noterin işlemi ile dava konusu olayla zarar arasında illiyet bağının kesildiği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece; davalı noter Hasan'ın noterliğindeki araç satış sözleşmesi ile davacının zararına konu olay arasında illiyet bağı bulunmadığı gerekçesiyle davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3-) Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10.maddesi; "(1) Manevi tazminat davalarında avukatlık ücreti, hüküm altına alınan miktar üzerinden Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez. (3) Bu davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur. (4) Manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir " şeklinde düzenlenmiştir.

Söz konusu yasal düzenlemeye göre; somut olayda, mahkemece davacının reddedilen manevi tazminat talebi yönünden kendisine vekille temsil ettiren davalı ... lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

4-) Mahkemece; davalı ...'in aracın noter satışını yapmayarak 3 yıl boyunca davalı Mevlüd'e bıraktığı, noter satışı sırasında gerekli özen ve dikkati göstermeyerek satış işlemini yaptığı, alıcının başka bir kimliği bulunup bulunmadığını kontrol etmediği göz önünde tutularak tam kusurlu olduğu gerekçesiyle, davalı ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yukarıda 2.bentte açıklandığı üzere, 30.11.2012 tarihli araç satış sözleşmesinin, 15.12.2012 tarihinde davacıdan yük alımı sırasında kullanılmadığı gibi, davalı ...'in davalı ... ile el ve işbirliği içerisinde olduğu ispat edilememiştir.

O halde mahkemece; davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı ... yararına, dördüncü bentte açıklanan nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19778, Karar No: 2015/21863, Tarih: 19.11.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/19778 E.  ,  2015/21863 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

... ., 15.2.2013 doğumlu olup, tarafların evlilik dışı ilişkisinden dünyaya gelmiş, davacı baba tarafından 5.3.2013 tarihinde tanınmıştır. Davacı baba velayetin anneden alınarak kendisine verilmesini istemiştir. Ana baba evli değilse velayet anneye aittir. (TMK. m. 337/l.)Velayet kamu düzeni ile ilgili olup, davalının davayı kabulü tek başına hukuki sonuç doğurmaz. Mahkemece taraflara delil göstermeleri için süre verilmesi, gösterdikleri takdirde delillerin toplanması, gerektiğinde uzman raporu alınıp, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sonuca ulaşılması gerekirken, davalının kabul beyanı yeterli görülüp eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamıştır

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.11.2015 (Per.)

....