muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/402, Karar No: 2005/460, Tarih: 13.07.2005

3-Ağaçlandırma sırasında dava konusu taşınmazların ağaçlandırma sahasına alınmama nedenlerinin sorulup saptanmadığı;

4-Her üç taşınmazın sahalarının tapu miktarından fazla olması nedeniyle davacıların ağaçlandırmayı yapan orman idaresine karşı şikayet ve davalarının bulunup bulunmadığı;

5-Taşınmazlar içindeki küçük maki topluluklarının niteliklerinin, koruyucu makilik sayılıp sayılamayacağı;

6-1938 yılında yapılan şehir kadastro sırasında düzenlendiği saptanan ancak ilan edilip, taraflara tebliğ edilmeyen bu nedenlerle bağlayıcılığı, hukuksal değeri bulunmayan tapulama komisyonu kararlarında sözü edilen orman tahdidi belgelerinin getirilmediği,

7-Çok geniş çiftlik arazisi içinde yer alan dağlık, taşlık-kayalık, ormanlık, bataklık, balkanlık bölümlerin; yerlerinin, sınırlarının belirlenerek harita üzerinde gösterilmedikleri,

8-Dava konusu taşınmazlar ormansa hangi orman bölümü içerisinde kaldıklarının harita üzerinde kesin olarak belirlen medikleri sorulup araştırılmadığı anlaşılmaktadır.Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

**IV-Usul Yönünden Yapılan Yanlışlıklar**

a-1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasanının 275. maddesi “Mahkeme çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir” amir hükmünü içerir. Çözümü özel yada teknik bir bilgiyi içeren konularda mahkemenin (Yargıtay) kendisini bilirkişi yerine koyması yanlıştır. Yasa koyucu hakime yada mahkemeye böyle bir görev yüklememiştir. Yüksek Özel Dairece orman yüksek mühendisi tarafından verilen 4.6.2002 tarihli rapor ile ziraat mühendisinin verdiği rapor ile harita mühendisi ve kadastro teknisyeninin 21.6.2002 tarihli raporları kabul edilmeyerek dava konusu taşınmazların orman sayılması doğru değildir. Yargıtayın bilirkişilik yapma görev ve yetkisi bulunmamaktadır. Hakim, mahkeme, hatta Yargıtay bilirkişi raporlarındaki olguları değerlendirilmesi ve irdelenmesini yapar; varsa yanlışları, eksiklikleri belirtir, doğru ve gerçeklere uygun rapor verilmesini önerir. Bunun dışında kendisini bilirkişi yerine koyarak bir yerin orman olup olmadığına karar veremez. Yüksek özel dairenin bu konudaki değerlendirmesine katılmak mümkün değildir.

b-Kaldı ki; Gerek 2613 sayılı ve gerekse 766 sayılı Yasa hükümleriyle 3402 sayılı Yasanın 3. ve 10. maddeleri, bu maddelere göre düzenlenen “İtirazları İnceleyecek Kadastro Komisyonunun Kuruluşu ve Görevleri Hakkındaki Yönetmelik” tapulama komisyonlarının tesbit tutanaklarında cinsi “tarla” olan bir yerin cinsini bilirkişi incelemesi, orman tahdidi haritası ve raporu bulunmadan değiştirerek “orman” olarak nitelendirip “ipkasına” karar vermesi doğru olmadığı gibi böyle bir görevi ve işlevi de bulunmamaktadır.

**SONUÇ:**Yukarıda açıklamaya çalıştığım nedenler doğrultusun da **“araştırmaya yönelik bozma”** yapılması gerektiği düşüncesin de bulunduğum için Yüce Yargıtay Hukuk Genel Kurulu çoğunluğu nun **“kesin bozma”**yı içeren görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/8558, Karar No: 2013/22133, Tarih: 05.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8558 E.  ,  2013/22133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.04.2013 tarih ve 2013/182-2013/405 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ...tarafından ciro edilen davalı bankanın Yenişehir Şubesi'ne ait, 6.750 TL değerinde garantili çeki davalı bankaya ibraz ettiğini, ancak davalı tarafından çek üzerinde yer alan imzanın hesap sahibine ait olmadığı gerekçesiyle herhangi bir işlem yapılamadığının çekin arkasına şerh edildiğini, müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, 6.750 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çek üzerindeki imzanın keşideciye ait olmadığını, bu nedenle yasal unsurları taşımadığını, müvekkilinin bedelini ödemekten imtina edebileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, çek üzerindeki imzanın keşideciye ait olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, muhatap banka tarafından garanti edilen çek bedelinin tahsiline ilişkin olup, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, Dairemizin uyulan bozma kararında çekteki imzanın keşideciye ait olup olmadığı incelenmeden davanın kabulüne karar verildiği, oysa bankanın basiretli bir tacir gibi hareket ederek gerekli dikkat ve özeni göstermesi, tereddüt halinde çeki uzman kişilere inceletmesi gerektiği hususlarına işaret edilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmakla, usuli kazanılmış hak oluşmuştur. Bu itibarla, mahkemece imza incelemesi yaptırılması, davacı tarafça ölüm kaydının 03.04.2009 tarihinde düşüldüğü iddia edilmekte olup, davaya konu 17.03.2008 tarihli çekin keşidecisinin 18.09.2000 tarihinde ölümüne ilişkin kaydın ne zaman tescil edildiğinin tespit edilmesi ve dosya arasındaki diğer deliller de değerlendirildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, davanın bozma ilamı gereği yerine getirilmeden reddi doğru görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13681, Karar No: 2019/9057, Tarih: 26.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/13681 E.  ,  2019/9057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanık hakkında verilen beraat hükmü, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Katılan ...'ın .... San. Ltd. Şti’nin yetkilisi olduğu, sanığın ise suç tarihinde bu firmaya ait .... AVM içerisinde bulunan .... adlı işyerinde müdür olarak çalıştığı, sanığın çalıştığı dönem içerisinde bir kısım müşterilere fiş kesmeden satış yaparak, bu satışlardan almış olduğu paraları mal edindiği ve bu şekilde üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı, tanıklar beyanı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğine dair yeterli delil elde edilemediği gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sanığın suçunun sabit olduğuna, cezalandırılması gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.09.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1630, Karar No: 2020/5159, Tarih: 18.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/1630 E.  ,  2020/5159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Zonguldak 2. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 11.12.2018 tarih ve 2018/75-2018/466 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 03.11.2020 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı tarafından davalı hakkında 14.05.2013 tarihli sözleşme gereğince ödenmeyen alacağın tahsili için ilamsız takip yapıldığını, takibe konu alacağın 127.723.00 TL'lik kısmına itiraz edildiğini, sözleşme veya imzaya itiraz olmadığını, davalının sözleşme gereğince peşin ödemesi gereken 50.000,00 TL'yi ödediğini geriye kalan 150.000,00 TL'nin ise ödemediğini ileri sürerek, icra takibine yapılan itirazın iptaline, davacı lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, icra takibine konu olan miktardan 50.000,00 TL için haksız icra takibi yapıldığının dava dilekçesinden de anlaşıldığını, sözleşmede düzenlenen ek 1 de gösterilen borçların tamamının davalı tarafından ödendiğini, kalan 150.000,00 TL borcun bir kısmının davacının rızasıyla kardeşine ve gösterdiği diğer kişilere ödendiğini, devir öncesi döneme ilişkin borçların karşılandığını, böylece icra dosyasında itiraz edilmeyip yapılan ödeme sonrasında davacıya dava konusu sözleşme uyarınca herhangi bir borcun kalmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, icra takibine dayanak 14.05.2013 tarihli sözleşme uyarınca Günlüler Geri Dönüşüm Kağıt Petrol Ürünleri Hurda Plastik Kauçuk Nak. ve Tic. Ltd. Şti. hisselerinin davalıya devrinin yapılacağı, sözleşmenin 2. maddesiyle de davalının toplam 415.000,00 TL ödeme yapacağı, 215.000,00 TL'nin sözleşmeye ekli listede gösterilen şirket eski borçlarının karşılanmasıyla kalan 200.000,00 TL'nin de davacı ...’ye verilerek ödeneceğinin kararlaştırıldığı, devirden önce olan ve sözleşmenin ekindeki listede yer almayan şirkete ait başka borçların çıkması halinde bu borçların davacı tarafından ödeneceğinin kabul edildiği, hisse devirlerinin gerçekleştiği, davacının sözleşmeye dayalı edimini yerine getirdiği, borçlunun borcunu alacaklıya veya yetkili temsilcisine ödeyerek borcundan kurtulabileceği, başka kimseye yaptığı ifanın borçluyu kurtarmayacağı, davalının üçüncü kişilere yaptığı ödemelerin sözleşme kapsamında olmadığı, davalının ödeme yaptığı üçüncü kişilerin davacının yetkili temsilcisi olduğuna dair bir belge bulunmadığı gibi ödemelerin bu kişilere yapılması hususunda

davacı tarafından yetki ve icazet verildiğine dair bir bilginin de bulunmadığı anlaşıldığından davanın kabulüne, İcra takibine kısmi itirazın kısmen iptaline, itiraz edilen 127.723,00 TL yönünden takibin 77.723,00 TL asıl alacak üzerinden devamına, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davalı tarafından davadışı 3. kişiler ... ve ...’ye yapılan nakit ödemelerin sözleşme kapsamında ve davalının bilgisi veya talimatı üzerine yapıldığının ispatlanamamış olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, limited şirket hisse devir sözleşmesinden kaynaklanan alacak için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü yönünde verilen hüküm Dairemizin 07.12.2017 tarihli ilamında yazılı gerekçelerle bozulmuş; mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de bozma ilamının gereği yerine getirilmemiştir.

2- Dava, limited şirket hisse devir sözleşmesinden kaynaklanan alacak için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü yönünde verilen hüküm Dairemizin 07.12.2017 tarihli ilamında yazılı gerekçelerle bozulmuş; mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de bozma ilamının gereği yerine getirilmemiştir.

Taraflar arasındaki 14.05.2013 tarihli sözleşme incelendiğinde, sözleşmenin 3. maddesine göre, sözleşme ekinde detayları yazılı olan 215.050,00TL şirket borcu devralan davalı tarafından kabul edilmiş olup, bunun dışında şirket borcu çıkması halinde ise bunlardan devreden davacının sorumlu olacağı sözleşmenin 1. , 5. ve 6. maddelerinde açıkça ifade edilmiştir. Devralan davalı, sözleşmenin 2. maddesi gereğince, devir bedeli olarak ayrıca 200.000,00TL daha ödeyecektir. Şayet sözleşme ekinde toplamı 215.050,00 TL olarak belirtilen şirket borçları dışında, devir öncesi döneme ait şirket borçları ortaya çıkar ve devralan tarafından ödenir ise davalı devralanın bunu devir bedelinden mahsup etmesi mümkündür. Hal böyle iken mahkemece, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 2.540,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 18.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12977, Karar No: 2008/16346, Tarih: 25.09.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/12977 E.  ,  2008/16346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gölcük İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

5277 sayılı 2005 yılı Bütçe Kanunu'nun 37/e maddesi uyarınca, 01.01.2005-01.05.2005 tarihleri arasında Bütçe Kanunu'na tabi idarelerden olan Bayındırlık ve İskan Bakanlığı'nın ilama bağlı borçları hakkında %12 faiz oranının uygulanması zorunludur.

Somut olayda 01.01.2005-01.05.2005 tarihleri arasında %12 yerine %38 faiz oranı üzerinden hesaplama yapılması isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 25.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9772, Karar No: 2014/2367, Tarih: 03.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/9772 E.  ,  2014/2367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62, 52/2-4, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yönetimindeki kamyoneti ile ışık kontrollü kavşakta istikametine yanmakta olan kırmızı ışıkta sağa dönüş yaparak, kavşak başındaki yaya geçidinden yayalara yanmakta olan yeşil ışıkta karşıya geçmekte olan şikayetçiye çarpması neticesi yaralanmayla sonuçlanan olayda, bilinçli taksir koşullarının oluştuğu gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, sürücü belgesinin geri alınmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, uzlaşmaya ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1492, Karar No: 2016/2111, Tarih: 08.09.2016

**10. Ceza Dairesi         2016/1492 E.  ,  2016/2111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihi : 2012

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz Edenler : Sanıklar T..., A..., S... ve K..'in müdafileri ile sanıklar H.. ve S...

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanık T... müdafiinin temyiz talebinin incelenmesi:

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanığın tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumundan gönderdiği 26.12.2014 ve 29.12.2015 tarihli dilekçelerindeki “dosyamın onanmasını istiyorum” şeklindeki talebinin, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

B) Sanıklar S..., H.., S...ve K... hakkındaki hükümlerin incelenmesi:

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenlerin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrası uygulanırken, sanıkların bu fıkranın (c) bendinde yazılı olan "velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri" açısından yoksunluklarının, sadece kendi altsoyları üzerindekiler yönünden koşullu salıverilmelerine, diğer kişiler yönünden ise hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar süreceği gözetilmeden, tümü için koşullu salıverilmelerine kadar sürmesine karar verilmesi,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S... ve K..'in müdafileri ile sanıklar S..ve H...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerlerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C) Sanık A...hakkındaki hükmün incelenmesi:

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, hükmolunan hapis cezasının süresine göre, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin 1. fıkrası, 1412 sayılı CMUK'nın 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, temyiz incelemesi duruşmasız olarak yapılmıştır.

C) Sanık A...hakkındaki hükmün incelenmesi:

Sanık müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin, hükmolunan hapis cezasının süresine göre, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin 1. fıkrası, 1412 sayılı CMUK'nın 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek, temyiz incelemesi duruşmasız olarak yapılmıştır.

Kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde bulunmayan sanığın savunmasının aksine, suçları sabit kabul edilen diğer sanıkların suçlarına iştirak ettiğine veya 15.01.2012 tarihinde ele geçen uyuşturucu maddeyle ilgisi olduğuna ilişkin, somut olay ve olgularla örtüşmeyen telefon görüşmeleri dışında, kuşku sınırlarını aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

08.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2293, Karar No: 2010/4766, Tarih: 20.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2293 E.  ,  2010/4766 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhtiyati Haciz İsteyen: ... Bankası A.Ş.vek.Av. ... ile Aleyhine İhtiyati Haciz İstenen : 1-Aksen Enerji Elekt.Ür.Oto.Prodüktör Grubu A.Ş. 2-Ak İplik Akrilik San.Tic.A.Ş. 3-Akpar Teks.Ürün.Paz.San.Tic.A.Ş.vek.Av. ... arasında görülen dava hakkında Adana 2.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 26.6.2009 gün ve 746- D.İş sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 19.11.2009 gün ve 8910-10945 sayılı ilamına karşı İhtiyati Haciz İsteyen vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, 172.00.-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 20.04.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY YAZISI-

19.11.2009 tarihli Yargıtay ilamında belirtilen gerekçeler nedeni ile karşı oyumdur.
Yargıtay — Esas No: 2014/11503, Karar No: 2015/2468, Tarih: 05.03.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/11503 E.  ,  2015/2468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.11.2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat (trafo sebebiyle) istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.04.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili (ayrı ayrı) tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, davalı şirkete ait trafo binasının taşınmazının görüntüsünü kapattığını ileri sürerek kaldırılmasını, mümkün olmadığı takdirde taşınmazında meydana gelen değer kaybının tazminini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, trafonun kaldırılması talebinin reddine, tazminat talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... ve davalı ... temyiz etmiştir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan hallerde elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için, kural olarak bir zararın doğmuş olması gerekir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise bu hak kullanılabilir. Bu nedenle trafonun uzun vadede sağlığa zarar vereceği/verebileceği, davaya konu tesisin varlığından psikolojik olarak etkilenildiği/etkilenileceği vs. şeklindeki kanıtlanması mümkün olmayan soyut iddialarla açılan davaların dinlenmesi mümkün değildir.

Somut olaya gelince; dosyaya sunulan iki inşaat mühendisi ve bir elektrik mühendisi bilirkişinin ortak düzenledikleri 26.02.2014 tarihli raporda, davalı ... tarasından tesis edilen trafo ve binasının davacıya ait konutun görüş mesafesini kapattığı, yoğun yaşam alanı içerisindeki trafonun canlılar için bir tehlike kaynağı olduğu, insanları fiziksel ve psikolojik olarak olumsuz yönde etkilediği belirtilmekte ise de bilirkişiler tarafından trafonun ve nakil kablolarının çevreye yaydığı elektromanyetik dalgalar ve davacının yaşam alanına hangi mesafede olmaları gerektiğine ilişkin herhangi bir ölçüm yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, öncelikle mahallinde üniversitelerde görevli, konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle yeniden keşif yapılarak dava konusu trafo binasının çevreye yaydığı elektromanyetik dalgaların değeri ve davacının yaşam alanları (bahçe, dinlenme odası, yatak odası v.b.) üzerindeki etkisinin ölçülmesi, bu değerlerin Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği ve ilgili düzenlemelerde yer alan limit değerlere ve güvenlik mesafelerine aykırılık teşkil edip etmediği hususlarında rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yeterli olmayan bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.