muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/600, Karar No: 2014/3014, Tarih: 17.02.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/600 E.  ,  2014/3014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2009/470-2013/324

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıdan satın aldığı kombi bedelini ödemek için toplam 31.310,00 TL. tutarında 7 adet çek verdiğini, ancak vadeli (ileri tarihli) olarak düzenlediği bu çekleri zamanında ödeyemeyeceğini anlayınca davalıya durumu bildirerek ödeme tarihini erteleme ve vade farkıyla birlikte toplam 33.200,00 TL. tutarında 3 yeni çek vermeyi teklif ettiğini, davalının davacının bu teklifini kabul ederek bu yeni çekleri aldığı halde bedelsiz kalan eski çekleri bunların fabrikada olduğunu, daha sonra iade edeceğini belirterek davacıya vermediğini, davacının bu 7 çeki daha sonra davalıdan bedelini ödeyerek geri aldığını, böylece toplam 33.200,00 TL. tutarındaki 3 çekin bedelsiz kaldığını belirterek davacının bu çeklerden dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının davalıdan aldığı mal bedelini ödemek için verdiği 7 adet çeki zamanında ödeyemeyeceğini davalıya bildirerek bu çekler yerine dava konusu 3 adet yeni çek vermeyi teklif ettiğini, davalının davacının bu teklifini kabul ederek dava konusu 3 adet çeki alıp 7 adet eski çeki davacıya bedelsiz iade ettiğini, davacının dava konusu çekleri de zamanında ödemediğini, davalının bunlardan birini kaybettiğini, birisini davacıdan icraen tahsil ettiğini, diğer çeki ise ciro ettiği şahsın davacıdan icraen tahsil ettiğini belirterek; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda; davacı tarafından davalıya 7 adet çekin yerine davaya konu 3 adet erteleme çekinin verildiği, bu çeklerden iki tanesinin ödendiği, 3. çekin ise ödenmediği ve zayi olduğu hususunda bir uyuşmazlık bulunmadığı, önceden verilen 7 adet çekten 6 adedinde davalının cirosunun bulunduğu, 31.12.2008 tarih ve 4.140,00 TL tutarındaki 7. çekin ise bulunamadığı, 7 adet çekten 6 adedinin davacı tarafından banka şubesine iade edildiği, her ne kadar davalı 6 adet çekin bedeli tahsil edilmeden iade edildiğini savunmakta ise de çeklerin davacının elinde olduğu, bu durumun da çeklerin ödendiğine karine teşkil ettiği, ispat yükü üzerinde olan davalının çeklerin bedelleri tahsil edilmeden iade olunduğunu yazılı delille kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 30/04/2009 tarihli, 11.000,00 TL bedelli çekin 6.860,00 TL'si yönünden davacının davalıya borçlu bulunmadığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine, 30/05/2009 tarihli 11.200,00 TL bedelli ve 30/06/2009 tarihli 11.000,00 TL bedelli çekler nedeniyle davacının davalıya borçlu bulunmadığının tespitine, bu çeklerin bedellerinin ödenmiş olması nedeniyle ödenen miktarların davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacının davalıya verdiği toplam 31.310,00 TL tutarında 7 adet çeki ödeyememesi nedeniyle bu çekler yerine davalıya toplam 33.200,00 TL tutarında 3 adet çek vererek borcun yeniden yapılandırıldığı ancak davalının buna rağmen eski çekleri davacıdan tahsil ettiği ve böylece bu borcun yeniden yapılandırılması için verilen yeni çeklerin bedelsiz kaldığı iddiasına dayalı menfi tespit davasıdır.

Taraflar arasında davacının toplam 31.310,00 TL tutarında 7 çekten kaynaklanan davacı borcunun zamanında ödenememesi üzerine tarafların anlaşarak borcu yeniden yapılandırdıkları ve yeniden yapılandırılan borcun ödenmesi için davacının davalıya toplam 33.200,00 TL tutarında 3 çek verdiği 7 adet eski çekin de davalı tarafından davacıya geri verildiği hususunda ihtilaf bulunmamaktadır.

Taraflar arasındaki çekişme, davacının davalıya 3 adet yeni çeki verdikten sonra 7 adet eski çeki bedelsiz olarak geri alıp almadığı noktasında toplanmaktadır.

Tarafların eski borcu yeniden yapılandırdıkları ve eski borcu ifade eden 7 adet çek yerine yeniden yapılandırılan borcu ifade eden 3 adet çek verilmesini kararlaştırdıkları anlaşıldığından taraflar arasında bu çeklerin değiştirildiği ve eski borcu ifade eden 7 adet çekin yeniden düzenlenen 3 adet çek karşılığında davalı tarafından davacıya iade edildiği hususunda bir karine bulunmaktadır.

Eski borcu ifade eden çekleri yeni borcu ifade eden çekler karşılığında değil de ayrıca para ödeyerek davalıdan aldığını iddia eden davacının mevcut karineye aykırı olan bu iddiasını ispat etmesi gerekir.

Mahkemece ispat külfetinin kime ait olduğu hususu yanlış değerlendirilerek yazılı şekilde karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

Eski borcu ifade eden çekleri yeni borcu ifade eden çekler karşılığında değil de ayrıca para ödeyerek davalıdan aldığını iddia eden davacının mevcut karineye aykırı olan bu iddiasını ispat etmesi gerekir.

Mahkemece ispat külfetinin kime ait olduğu hususu yanlış değerlendirilerek yazılı şekilde karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.02.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

6 adet çekin borçlu davacı elinde bulunması ödendiğine karine teşkil eder. Davalı alacaklı çeklerin bedelsiz, bir başka deyişle tahsil edilmeden borçlu davacıya iade edildiğini kanıtlayamamış olmasına göre, yerel mahkeme kararının onanması görüşünde olduğumuzdan çoğunluk görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/5094, Karar No: 2018/5513, Tarih: 26.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/5094 E.  ,  2018/5513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda verilen gerekçeli kararda zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9874, Karar No: 2013/9870, Tarih: 16.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/9874 E.  ,  2013/9870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

... 1. Asliye Hukuk mahkemesince hükme bağlanan dava, kamulaştırma kanunundan kaynaklanmaktadır.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca

Adıyaman, Ağrı, Amasya, ..., ..., ..., ..., Batman, Bayburt, Bingöl, Bitlis, Bolu, ..., Çorum, ..., Düzce, ..., ..., ..., ..., ..., Gümüşhane, ..., Iğdır, ..., Karabük, Kars, ..., Kırıkkale, Kırklareli, Kilis, Kocaeli, ..., ..., Ordu, Rize, ..., ..., Siirt, ..., ..., ..., Şırnak, Tekirdağ, ..., ..., Tunceli, ..., ..., Yozgat, Zonguldak Mahkemelerince verilen kararlara ilişkin temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 5.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 5.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4622, Karar No: 2021/5314, Tarih: 23.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/4622 E.  ,  2021/5314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yahyalı Asliye Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 11.07.2019 tarih ve 2016/337 E. - 2019/119 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 22.06.2021 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı şirket yetkilisi ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin soğuk hava deposunda muhafaza edilmek üzere teslim edilen müvekkiline ait kavunların, elverişli saklama koşullarının bulunmaması nedeniyle bozulduğunu, ayrıca davalı tarafa ürünlerle birlikte teslim edilen kasaların müvekkiline iade edilmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, şimdilik 50.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin davalı ile yaptıkları sözleşme uyarınca, davacıya ait kavun ve karpuz türündeki ürünlerin kara depo diye adlandırılan evlerin bodrumlarından yüklenip soğuk hava deposunun uygun kapasiteli bir odasına istiflendiğini, davacının kavun ve karpuzların aynı odada saklanmasını kendisinin istediğini, depodaki oda sıcaklığının otomatik makinelerle ayarlandığını, davacıya ait ürünlerin bozulmasında müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; davalı tarafın teslim aldığı ürünleri dikkat ve özenle muhafaza etmediği, depoda nem olduğu, su birikintilerinin olduğu, su birikintilerinin olduğu yerlerde daha çok bozulmaların olduğu, davacıyı uyarmadığı gerekçesiyle kusurlu olduğu, davacı tarafın da hasarlaşmaya başlayan malları depoya getirmesi sebebiyle kusurlu olduğu gerekçesiyle bozmadan sonra da ıslah yapılamayacağından davacının ıslah talebinin reddi ile davanın kabulüne, 50.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.561,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 23.06.2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

1- Dava, mülga 818 sayılı B.K. 474 vd. maddelerine dayalı ardiyecinin muhafaza borcundan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı, davalı ardiyecinin yasadan kaynaklanan saklama borcunu ihlal etmesi nedeniyle, ardiyeye bıraktığı kavunların bozulduğunu, davalının kasaları da iade etmediğini iddia ederek bozulan kavun ve kasa bedelleri olmak üzere fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulması kaydı ile 50.000,00 TL'nin tahsilini istemiştir.

Mahkemece, ardiyeye bırakılan kavunların bozulmasında tarafların eşit kusurlu oldukları, kavun zararı 141.570,72 TL'den davalının % 50 kusur oranına göre 70.785,36 TL'den sorumlu bulunduğu, iade edilmeyen kasa bedellerinin de 12.756,60 TL olduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının, dava dilekçesinde istediği 50.000,00 TL'nin hangi kısmının kavun bedeli, hangi kısmınında iade edilmeyen kasa bedeli olduğunu yargılama aşamasında açıklamaması nedeniyle talep edilen 50.000,00 TL'nin 1/2 olan 25.000,00 TL'nin kavun bedeli, 25.000,00 TL'nin de kasa bedeli olarak istendiğinin kabulü gerekmektedir.

Bu halde davalının kavunların saklanmasında % 50 oranında kusurlu bulunması nedeniyle 12.500,00 TL kavun bedeli ile 12.756,60 TL kasa bedeli olmak üzere 25.256,60 TL'na hükmedilmesi gerekirken talep aşılarak yazılı şekilde davanın tamamen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

2- 6100 sayılı HMK 176. maddesi hükmüne göre ıslah, taraflardan birinin yapmış olduğu bir usul işlemini tamamen veya kısmen düzeltmesidir.

Netice-i talebin arttırılması HMK 181 maddesi hükmüne göre kısmi ıslah niteliğinde olup, kısmen ıslaha başvuran tarafa, ıslah işlemini yapması için bir haftalık süre verilmesi, bu süre içinde ıslah edilen işlem yapılmazsa ıslah hiç yapılmamış gibi davaya devam edilmesi gerekmektedir.

Somut uyuşmazlıkta, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması kaydıyla 50.000,00 TL'nin tazmini istemi ile açılan davada, davacı vekilince bozmadan sonra 14.03.2018 tarihli dilekçe ile ıslah harcı da yatırılarak dava değeri 33.541,96 TL daha arttırılmak suretiyle dava kısmen ıslah edilmiştir.

Davacı HMK 181 maddesinde öngörülen prosedürü tamamlayarak usulüne uygun ıslah talebinde bulunmuştur. Bu aşamadan sonra mahkemece yapılması gereken ıslah edilen miktar yönünden olumlu-olumsuz bir karar vermekten ibarettir.

Davacı HMK 181 maddesinde öngörülen prosedürü tamamlayarak usulüne uygun ıslah talebinde bulunmuştur. Bu aşamadan sonra mahkemece yapılması gereken ıslah edilen miktar yönünden olumlu-olumsuz bir karar vermekten ibarettir.

Davacının usulüne uygun kısmi ıslah talebine rağmen HMK 181. maddesi hükümleri gözardı edilerek 28.03.2019 tarihli oturumda, taraf işlemi niteliğinde bulunan ıslahdan dönülmesine karar verilmesi de isabetli değildir.

Açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2017/16266, Karar No: 2017/15939, Tarih: 20.06.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/16266 E.  ,  2017/15939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 62, 52, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

13/06/2014 tarihli iddianamede, sanığın kendisini genel müdür olarak tanıtmak suretiyle halk eğitim merkezinde usta öğretici olan katılanı kadroya geçireceğinden bahisle dolandırdığının iddia edilmesi karşısında; eyleminin hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 20/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14171, Karar No: 2014/12336, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14171 E.  ,  2014/12336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2013

NUMARASI : 2010/646-2013/278

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2. fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

1-Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/914, Karar No: 2022/1189, Tarih: 29.09.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2021/914 E.  ,  2022/1189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “Hizmet Tespiti” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, ... İş Mahkemesinin davanın kabulüne ilişkin kararına yönelik fer’î müdahil ... Kurumu vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi tarafından verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar fer’î müdahil ... Kurumu vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 10. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, İlk Derece Mahkemesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı fer’î müdahil ... Kurumu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 10.11.1990-01.07.1999 tarihleri arasında kesintisiz asgari ücretle çalıştığını, davalı işveren tarafından 10.11.1990 tarihinde işe giriş bildirgesinin Kuruma verildiğini ancak hizmetlerinin eksik bildirildiğini ileri sürerek 10.11.1990-01.07.1999 tarihleri arasında davalı işyerinde kesintisiz çalıştığının tespitini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... Halıcılık San. ve Tic. A.Ş.’ye 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılmış olup davaya cevap verilmemiştir.

6. Fer’î müdahil ... Kurumu (SGK/Kurum) vekili cevap dilekçesinde; davanın kamu düzenini ilgilendiren nitelikte olduğunu, bu nedenle çalışma olgusunun re’sen araştırılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı:

7. ... İş Mahkemesinin 06.04.2017 tarihli ve 2015/266 E., 2017/90 K. sayılı kararı ile; uyuşmazlık konusu dönemde davacının davalıya ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak kesintisiz ayda 30 gün çalıştığı, bu hizmetlerinin kısmen kısa vadeli sigorta kollarına tabi olarak bildirildiği anlaşılmış ise de Yargıtay 10. ve 21. Hukuk Daireleri arasında kısmen görüş farklılığı bulunmakla birlikte 506 sayılı Kanun'un 3.maddesinin II numaralı fıkrasına 20.06.1987 tarihli ve 3395 sayılı Kanun'un 1. maddesiyle eklenen (D) bendindeki hükmün istisna getirmeyen bağlayıcı ve yasaklayıcı nitelikte olması, bu bendi yürürlükten kaldıran 29.07.2003 tarihli ve 4958 sayılı Kanun'un 57. maddesinde ve 5510 sayılı Kanun’da kanunların geriye yürüyeceğine ilişkin düzenleme bulunmaması karşısında yasal sorumluluğunu dönemindeki mevzuata göre yerine getiren davalı işverene yeni sorumluluklar yüklenemeyeceği sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin Birinci Kararı:

8. ... İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin Birinci Kararı:

8. ... İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

9. ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin 12.12.2017 tarihli ve 2017/1114 E., 2017/1347 K. sayılı kararı ile; davacıya evinde halı dokuması için tezgah tahsis olunup olunmadığının ve davalı işverenle aralarında hizmet akdi ilişkisi oluşup oluşmadığının araştırılmadığı, davalı işyerinde uzun vadeli sigorta kollarına tabi çalışanların bulunup bulunmadığının değerlendirilmediği, bu hâliyle kamu düzenine ilişkin davada toplanılması gereken deliller toplanmadan karar verildiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülüp belirtilen noksanlıklar giderilerek denetime elverişli karar verilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin İkinci Kararı:

10. ... İş Mahkemesinin 29.03.2018 tarihli ve 2018/21 E., 2018/174 K. sayılı kararı ile; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından belirtilen araştırma yapılmaksızın önceki gerekçe tekrar edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin İkinci Kararı:

11. ... İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

12. ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin 31.01.2019 tarihli ve 2018/1859 E., 2019/204 K. sayılı kararı ile; önceki gerekçeye ilaveten ilk derece mahkemesince yargılama ve tahkikat aşamasına geçilmesi ve hukukî dinlenilme hakkı gözetilerek toplanacak deliller değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmesi gerektiği hâlde ilk derece mahkemesince bu kurala uyulmadan karar verildiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, davanın yeniden görülüp belirtilen noksanlıklar giderilerek denetime elverişli karar verilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin Üçüncü Kararı:

13. ... İş Mahkemesinin 16.05.2019 tarihli ve 2019/61 E., 2019/171 K. sayılı kararı ile; Bölge Adliye Mahkemesinin kararı doğrultusunda yeniden dinlenilen bordro tanıklarının çırak ve ustaların aynı işi yaptığını, çırakların da fiili olarak üretime katıldıklarını beyan ettikleri, emsal nitelikteki kararların Yargıtay tarafından onandığı, itibar edilen bordro tanıklarının beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacının davalıya ait halı atölyesinde işverenin denetim ve gözetimi altında ücret karşılığında fiili olarak hizmet akdi ile çalıştığı sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin Üçüncü Kararı:

14. ... İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer’î müdahil ... Kurumu vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.