muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10105, Karar No: 2013/13944, Tarih: 07.11.2013

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

b) İkinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır;

Bu koşul dava tarihine ve objektif esaslara göre saptanmalı, fazlalık ilk bakışta da kolayca anlaşılmalıdır. İnşaatın kapsadığı alanın ifrazı kabil ise arsa değeri yalnız bu kısma göre, aksi halde tamamının değerine göre bulunmalıdır. Bazı Yargıtay kararlarında vurgulandığı üzere, inşaatın kaldırılmasının arazi ve malzemeye vereceği zarar, kaldırılmasıyla malzeme sahibinin elde edeceği yarardan daha fazla ise inşaatın kaldırılması fahiş bir zarara yol açar.

c) Üçüncü koşul, yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Uygun bedel genellikle yapı için gerekli olan arsa miktarının dava tarihindeki gerçek değeri olarak kabul edilmekte ise de, büyük bir taşınmazın bir kısmının devri gerektiğinde geri kalan kısmın bedelinde noksanlıklar meydana gelecekse, bunlar taşınmaza bağlı öteki zararlar da göz önünde bulundurularak hak ve yarar dengesi kurulması suretiyle hesaplattırılmalı, iptale konu zemin bedeli arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmeli, önceden ödenmiş bedel var ise bu miktar ödenecek bedelden mahsup edilmelidir.

Değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Davacı vekili, davacının davalıya ait 760 parsel sayılı arsasına yıllar önce davalının rızasıyla binalar yaptığını ve kullanmaya devam ettiğini belirterek tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuş ise de dosya içerisinde tanıkların çelişkili beyanları dışında davalının rızasının bulunduğuna dair herhangi bir delil bulunmadığı gibi mevcut delil durumuna göre davacının iyiniyetli olduğu da kanıtlanamamıştır.

Bu durumda mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın kabulü doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5413, Karar No: 2009/9000, Tarih: 28.12.2009

**17. Hukuk Dairesi         2009/5413 E.  ,  2009/9000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

MAHKEMESİ : Bandırma 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde birleşen davanın davalısı Ak sigorta AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesiyle, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada davacının yaralandığını açıklayıp, 25.000,00 YTL manevi tazminatını, kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini, birleşen dava ile de, 9.048,56.-YTL tedavi giderinin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte birleşen davanın davalılarından müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Aviva sigorta AŞ vekili cevap dilekçesiyle, sorumluluklarının kusur oranında poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, davacıya 9.193 TL tedavi gideri ödediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... sigorta AŞ vekili cevap dilekçesiyle, davalı tarafa ait aracın kendilerine zorunlu yada ihtiyari mali sorumluluk sigortası bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ve ......, vekili cevap dilekçesiyle, kazanın oluşumunda kusurlarının bulunmadığını, talebin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; Maddi tazminata ilişkin birleşen davanın Kısmen Kabulü ile; 8.926,56.-YTL. nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, Manevi Tazminata ilişkin asıl davanın Kısmen Kabulü ile; 5.000,00.-YTL. manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm birleşen davanın davalısı Ak sigorta AŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, birleşen davanın davalısı Ak sigorta AŞ vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, birleşen davanın davalısı Ak sigorta AŞ vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan tedavi gideri ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının “sigortanın kapsamı” başlıklı A.1. maddesi, Sigortacı, poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında, bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu, zorunlu sigorta limitlerine kadar temin eder. Ayrıca, Motorlu Kara Taşıt Araçları İhtiyarı Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının, "Sigorta Teminatının Kapsamı" başlığını taşıyan 1. maddesine göre, sigortacı aracın işletenine yüklenebilecek hukuki sorumluluğun poliçe teminatı kapsamında olmak şartıyla Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası haddi üstünde kalan kısmını poliçede yazılı azami miktara kadar temin eder.

Davalı ... Sigorta AŞ davacı tarafa ait aracın kasko, ihtiyari mali sorumluluk ve ferdi kaza koltuk sigortacısı olup, davalı tarafa ait aracın zorunlu yada ihtiyari mali sorumluluk sigortacısı olmadıklarına dair savunma bulunmasına rağmen yukarıda bahsedilen yasal düzenlemeler de dikkate alınarak davalı ... sigorta AŞ nin davalı tarafa ait aracın zorunlu yada ihtiyari mali sorumluluk sigortacısı olup olmadığı araştırılmadan ve 16 SV 607 plakalı aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olan davalı Aviva sigorta AŞ nin tanzim ettiği poliçe limiti 57.500 TL olup hükmedilen maddi tazminat miktarı da bu limiti geçmediğinden davacının kullandığı aracın kasko, İMSS ve ferdi kaza koltuk sigortacısı olan davalı ... sigortanın da hükmedilen tazminattan sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.

3-Kabule gore de, 2918 sayılı KTK.nun 98/1, 99/1.maddeleri ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi Genel Şartları`nın B.2-b.maddesi uyarınca rizikonun, bilgi ve belgeleri ile birlikte sigortacıya ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde sigortanın tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmakta, bu sürenin sonunda ödememe halinde temerrüt gerçekleşmektedir. Mahkemece anılan düzenleme uyarınca, davalı ... sigorta AŞ ne yapılmış bir ihbar bulunup bulunmadığı araştırılarak, davadan önce temerrüde düştüğünün kanıtlanması halinde temerrüt tarihinden, aksi halde dava tarihinde temerrüde düştüğünün kabulü ile, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde kaza tarihinden itibaren faiz uygulanması doğru olmamış, kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle birleşen davanın davalısı Ak sigorta AŞ vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle aynı davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden birleşen davanın davalısı Aksigorta AŞ'ye geri verilmesine 28.12. 2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4835, Karar No: 2022/9932, Tarih: 28.06.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/4835 E.  ,  2022/9932 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul ve kısmen reddine dair verilen karara karşı, davacı ve davalılar vekillerinin istinafa başvurması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7.Hukuk Dairesince istinaf istemlerinin esastan reddine dair karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 7.Hukuk Dairesince verilen karar davacı ve davalılardan ... inş. Tur. Madencilik Enerji Üretim Tic. ve San. A.Ş ve ...vekillerinin tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava dosyası her ne kadar temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiş ise de aşağıda belirtilen hususlarda noksan bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davalılardan ... İnş. Tur. Madencilik Enerji Üretim Tic. ve San. A.Ş. vekili olarak yargılamaya katılan Av. ...’ın dosya kapsamındaki vekaletinin süreli olup, süresinin 31.12.2017 tarihinde sona erdiği anlaşılmaktadır.

O halde Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 77. maddesi gereğince; Av....’ın İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihleri işe temyiz dilekçesinin verildiği ve tebliğ edildiği tarihleri kapar mahiyette vekâletnamesini ibraz etmesi için kesin süre içerir muhtıra tebliğ edilerek,

Süresi içerisinde vekaletname ibrazı halinde vekaletnamenin dosyaya eklenmesi, vekaletname ibraz edilmemesi halinde ise İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile davacı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin davalı ... İnş. Tur. Madencilik Enerji Üretim Tic. ve San. A.Ş.’ne usulüne uygun olarak tebliğ edilerek, tebligat parçasının dosyaya eklenmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5457, Karar No: 2013/9449, Tarih: 20.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/5457 E.  ,  2013/9449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Cumhuriyet savcısının temyizinin sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- Oluş ve dosya kapsamına göre sanığın, silahlı terör örgütünün propagandasının yapıldığı ve açıklamalarının yayımlandığı gerekçesiyle el koyma, satış ve dağıtım yasağına konu olan 350 adet dergiyi kargodan teslim aldıktan sonra örgüte yardım bakımından üstlendiği fiili henüz tamamlayamadan kollukça yakalanması şeklinde gerçekleşen eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu, hukuki durumunun TCK'nın 314/3, 220/7. maddeleri yollamasıyla 314/2. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

2- Bozma nedenine göre de;

Hükümden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 85. maddesiyle TCK'nın 220/7. maddesinde yapılan değişiklik karşısında; sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 20.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12788, Karar No: 2025/1086, Tarih: 04.02.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/12788 E.  ,  2025/1086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Ankara 11. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/280 E., 2019/168 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-birleşen davaların bir kısmında davalı asıl ile davalı- birleşen davaların bir kısmında davacı ... Turistik Yatırım İşletmecilik Gıda Sanayi ve Ticaret AŞ (Şirket) vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı-birleşen davaların bir kısmında davacı Şirket vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 04.02.2025 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davalı-birleşen davaların bir kısmında davacı Şirket vekili Avukat ... ile davacı-birleşen davaların bir kısmında davalı asıl geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan davalı-birleşen davaların bir kısmında davacı Şirket vekili ile davacı-birleşen davaların bir kısmında davalı asılın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı işçi dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı firmada 16.05.1969-07.08.2014 tarihleri arasında garsonluktan şef garsonluğa kadar çalıştığını, davacının en son ücretinin 9.500,00 TL olduğunu, bordrolarda ise 5.500,00 TL olarak gözüktüğünü, davacının ayrıca aylık 1.500,00 TL bahşiş aldığını, davacının fazla çalışma yapmasına, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde ve hafta tatillerinde çalışmasına rağmen buna ilişkin ücretlerinin ödenmediğini, davacının işyerinde izinlerini kullanmadığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal ve bayram genel tatil ve yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı işçi Birleşen Ankara 2. İş Mahkemesinin 2015/1194 Esas sayılı dosyasına ait dava dilekçesinde; ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

3. Birleşen Ankara 44. İş Mahkemesinin 2017/214 Esas sayılı dosyasında davacı Şirket dava dilekçesinde; davalı işçiye karşı çekmiş olduğu kredilerden dolayı ihtisap ettiği 556.694,35 TL'nin fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı işçi Birleşen Ankara 2. İş Mahkemesinin 2015/1194 Esas sayılı dosyasına ait dava dilekçesinde; ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

3. Birleşen Ankara 44. İş Mahkemesinin 2017/214 Esas sayılı dosyasında davacı Şirket dava dilekçesinde; davalı işçiye karşı çekmiş olduğu kredilerden dolayı ihtisap ettiği 556.694,35 TL'nin fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

4. Birleşen Ankara 11. İş Mahkemesinin 2019/280 Esas sayılı dosyasında davacı Şirket dava dilekçesinde; davalının müvekkili Şirketin kurulduğu tarihten itibaren genel müdür olarak istihdam edildiğini, davalının Şirket işlerinin görülmesine ilişkin olarak diğer etkiler yanında bankalardan kredi almak ve para çekmek yetkisinin de bulunduğunu, davalının 2013 yılında banka hesaplarından çektiği bir kısım paraları şirket işlerinde kullanmayarak zimmetine geçirdiğini ve muhasebe elemanlarına da zimmetindeki meblağları şirkete iade edeceğini söyleyerek ve genel müdür yetkisini de kullanmak suretiyle bu elemanların uzunca bir süre sessiz kalmalarını sağladığını ve durumu Şirket yönetim kurulunun bilgisinden kaçırdığını, yönetim kurulunun olaydan haberdar olması üzerine davalının iş sözleşmesinin feshedildiğini, davalının güveni kötüye kullanması nedeniyle savcılığa şikayette bulunulduğunu ve yargılanan davalının suçu sabit görülerek cezaya hükmedildiğini, Ankara 24. İş Mahkemesinin 2016/719 Esas sayılı dosyasında dava açıldığını ve zimmet konusu paraya bankaca tahakkuk ettirilen faizlerin istem konusu yapıldığını, ancak bu tarihten sonra da banka tarafından borçlu cari hesap için faiz tahakkuk ettirmeye devam edildiğini belirterek ilk açılan davada istem konusu olamayan bu faizlerin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı- birleşen dosyaların bir kısmında davalı Şirket vekili cevap dilekçelerinde; talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının Şirketin kuruluşundan işten çıkış tarihi olan 07.08.2014 tarihine kadar aralıksız genel müdür pozisyonunda görev yaptığını, davacının genel müdürlük yetkilerini kullanarak davalı Şirket üzerine bankalardan krediler kullandığını ve kredi tutarlarını zimmetine geçirerek şirketi zarara uğrattığını, ayrıca şirkete ait aracı teslim etmediğini, bu sebeplere güveni kötüye kullanma ve hırsızlık yapma sebebiyle davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, davalı Şirketin 29.03.1991 tarihinde kurulduğunu ve davacının 02.04.1992 tarihinde çalışmaya başladığını, davacının bu tarihten önceki taleplerine karşı husumet itirazında bulunduklarını, davacının işe girdiğini söylediği 16.05.1969 tarihinin gerçeği yansıtmadığını, davacının en son net 5.096,39 TL ücret aldığını, ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapıldığını, davacının işveren vekili olarak hareket ettiğini, şirkette davacıdan üst pozisyonda davacıya emir verebilecek bir çalışanın olmadığını, üst düzey yönetici konumunda genel müdür olarak hareket eden davacının fazla çalışma ve yıllık izin ücreti talebinin Yargıtayın yerleşik uygulamalarına aykırı olduğunu, davacının yıl içerisinde istediği zaman istediği kadar izin kullandığını, davacının çalışmış olduğu süre içerisindeki ücretlerinin banka hesabına eksiksiz yatırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davacı-birleşen dosyaların bir kısmında davalı işçi cevap dilekçelerinde; davaların reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava dışı şirketler ile davalı-birleşen davaların bir kısmında davacı Şirket arasında bu kapsamda organik bağ bulunduğundan işçinin işyerinde 40 yıl 1 ay 29 gün çalıştığı, ücretinin net 5.096,39 TL olduğunu, işveren tarafından yapılan feshin haklı nedene dayandığı, işçinin işyerinde genel müdür konumunda çalıştığı, kendisini denetleyen herhangi bir üst düzey yönetici bulunmadığı, fazla çalışma alacağının reddi gerektiği, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ispat edemediği gibi konumu itibarıyla da çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, işçinin ücretinin ödendiğinin işveren tarafından ispat edilemediği, birleşen dava bakımından davalı işçinin iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte işverene vermiş olduğu toplam zarar olan 404.724,00 TL den sorumlu tutulduğunu, taraflar arasında işçi-işveren sıfatının olması nedeni ile ilgili kişi olarak sigorta, vergi ve diğer işlemlerden sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın ve birleşen davaların kısmen kabulüne, birleşen Ankara 11. İş Mahkemesinin 2019/280 Esas sayılı dava dosyasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-birleşen dosyaların bir kısmında davalı asıl ve davalı- birleşen dosyaların bir kısmında davacı Şirket vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; işçi vekilinin vekillikten çekilmiş olduğu, bu aşamaya kadar vekille temsil edildiğinden asıl dava ve birleşen davalarda lehine vekâlet ücreti takdir edilmemiş olmasının isabetsiz olduğu, işçinin güveni kötüye kullanma nedeniyle yargılandığı Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/103 Esas 2018/427 Karar sayılı dosyasında güveni kötüye kullanmaktan cezalandırıldığı ve kararın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 2018/2480 Esas 2019/421 Karar sayılı kararı ile istinaf istemi reddedilerek 12.04.2019 tarihi itibarıyla kesinleştiği, işveren feshinin haklı fesih niteliğinde olduğu, işçinin kıdemine ve isticvap beyanına göre bakiye yıllık ücretli izninin kullandırıldığı veya bedelinin ödendiği ispat olunamadığından işçinin yıllık ücretli izin alacağını hak ettiği, talebine konu ücret alacağının ödendiği işverence kanıtlanamadığından ücret alacağını hak ettiği, dosya kapsamındaki delil durumu ve alınan 25.12.2023 tarihli bilirkişi raporundaki belirlemeye göre işçi uhdesinde kalan 404.724,00 TL anapara ve bu anaparaya denk gelen 11.736,19 TL faiz olmak üzere 416.460,19 TL olarak birleşen davanın kabulü gerektiği, işverenin Ankara 11. İş Mahkemesinin 2019/280 Esas dosyası bakımından bu davada talep konu edilen dönem işçinin iş sözleşmesinin feshinden sonra tahakkuk eden cari hesap kredi faizleri ve kurumlar vergisi ödemelerinden kaynaklandığı, 13.03.2024 tarihli bilirkişi ek raporunda belirtildiği üzere işçi uhdesinde kalan kredilerin kapatılmasından sonra tahakkuk eden banka cari hesap kredi faizleri ve kurumlar vergisi ödemelerinden kaynaklı olduğundan bu alacakların işçiden tahsiline hukuken olanak bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle birleşen Ankara 11. İş Mahkemesinin 2019/280 Esas sayılı dava dosyasının reddine diğer davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-birleşen dosyaların bir kısmında davalı asıl temyiz dilekçesinde;

a. Zimmetine para geçirmediğini,

b. Çalışma saatlerini kendisinin ayarlamadığını,

c. Birleşen dava yönünden tanıklarının dinlenmediğini ileri sürmüştür.

2. Davalı-birleşen davaların bir kısmında davacı Şirket vekili temyiz dilekçesinde;

a. Birleşen davada işçinin haksız olarak uhdesine geçirdiği miktarın banka nezdinde taraflarınca 18.09.2014 tarihinde kapatıldığı yönündeki tespitin hatalı olduğunu,

b. İşçinin vekâlet ücreti bakımından istinaf talebi olmamasına rağmen lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu,

c. Hizmet süresinin hatalı tespit edildiğini,