muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1841, Karar No: 2022/13826, Tarih: 08.11.2022

Aracı sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise; asıl işverenden istenilen işin, asıl iş ya da işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Belirtmek gerekir ki, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 74. (818 sayılı Borçlar Kanunu 53.) maddesi hükmü gereğince, hukuk hâkimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlıdır. Ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle, hukuk hâkiminin, ceza hâkiminin fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağı saptayan maddi vakıa konusundaki kabulü ve ceza mahkemesinin kabul ettiği olayın gerçekleşme şekli diğer bir deyişle maddi vakıanın kabulü konusunda kesinleşmiş olan bir mahkûmiyet veya maddi vakıa tespiti yapan beraat hükmüyle bağlı olacağı hem ilmi (Prof Dr. ..., “... Türkçesi Üzerine”, ... ... Dergisi, Cilt 56, Sayı 2, 2007, s.45-61 ) hem de kökleşmiş kazai içtihatlarla benimsenmiş bulunmaktadır.

Eldeki davada da, Mahkemece, açıklanan hususlar çerçevesinde öncelikle ceza davasındaki maddi olguların bağlayıcı niteliği ve ceza alan kişilerin konumları da dikkate alınarak davalılardan ... ile ... San. Tic. Ltd. Şti. ve ... arasındaki ilişkiye dair irdeleme yapılması ile davacı Kurum karşısındaki hukuki konumlarının açıklıkla belirlenmesi, bu anlamda olmak üzere asıl ve alt işveren ilişkilerinin ne şekilde gerçekleştiği ile üçüncü kişi konumunda olan gerçek kişiler ve işveren vekillerinin kimler olduğu hususunun netleştirilmesi, yargılama sırasında aldırılan kusur raporları arasındaki açık çelişkileri ve işverenin kim olduğu hususundaki tereddütleri gideren, ceza davasındaki maddi olguya uygun şekilde ve cezalandırma kararını da dikkate alan, olayın meydana geldiği iş kolunda uzman bilirkişilerden tarafların kusur oranlarını ve hukuki konumlarını irdeleyen bir kusur raporu aldırılması ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz kusur raporuna dayalı olarak yazılı şekilde eksik araştırmaya dayalı hüküm kurulması isabetsizdir.

2-Davanın diğer yasal dayanakları 506 sayılı Yasanın 9, 10 ve 26. maddeleri olup, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

2-Davanın diğer yasal dayanakları 506 sayılı Yasanın 9, 10 ve 26. maddeleri olup, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

İş kazasının olduğu 03.01.2005 tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın 9. maddesi ile; “İşveren çalıştıracağı kimseleri, işe başlatmadan önce örneği Kurumca hazırlanacak işe giriş bildirgeleriyle Kuruma doğrudan bildirmekle veya bu belgeleri iadeli-taahhütlü olarak göndermekle yükümlüdür. İnşaat işyerlerinde işe başlatılacak kimseler için işe başlatıldığı gün Kuruma veya iadeli-taahhütlü olarak postaya verilen işe giriş bildirgeleri ile Kuruma ilk defa işyeri bildirgesi verilen işyerlerinde işe alınan işçiler için en geç bir ay içinde Kuruma verilen veya iadeli taahhütlü olarak gönderilen işe giriş bildirgeleri de süresi içinde verilmiş sayılır.” hükmü getirilmiş, anılan Yasanın 10. maddesinde de, “Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde Kuruma bildirilmemesi halinde bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililerin sigorta yardımları Kurumca sağlanır.

Sigortalı çalıştırmaya başlandığı Kuruma bildirilmiş veya bu husus Kurumca tespit edilmiş olmakla beraber, yeniden işe alınan sigortalılardan, süresi içinde Kuruma bildirilmeyenler için de, iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde gerekli sigorta yardımları Kurumca sağlanır.

Ancak, yukarıdaki fıkralarda belirtilen sigorta olayları için Kurumca yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile gelir bağlanırsa bu gelirlerin 22’nci maddede sözü geçen tarifeye göre hesap edilecek sermaye değerleri tutarı, 26’ncı maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Davalı işverenin 506 sayılı Kanunun 10. maddesine göre sorumluluğu; kusursuzluk ilkesine dayanır. İş kazasında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemişse, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarından 10.maddeye göre sorumlu tutulması gerekir.

Davalı işverenin 506 sayılı Kanunun 10. maddesine göre sorumluluğu; kusursuzluk ilkesine dayanır. İş kazasında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemişse, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarından 10.maddeye göre sorumlu tutulması gerekir.

İşverenin, 506 sayılı Yasanın 10. maddesine dayalı tazmin sorumluluğunun sınırlarının belirlenmesi konusuna çözüm getiren, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun, 15.03.1995 T., 1994/800 E., 1995/166 K. sayılı ilamında “...Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş, hak sahiplerinin işverenden isteyebileceği tazminat (tavan) miktarını önce kusur durumunu hiç gözetmeksizin belirlemek ve belirlenen tazminat miktarını geçmemek üzere davalının olaydaki kusursuzluğu dikkate alınarak Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri (6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 51-52. Maddeleri) uygulanarak varılacak sonuç uyarınca rücu alacağına hükmetme...” gereği öngörülmüş olup; işverenin sorumluluk sınırlarının belirlenmesinde, kendisinin kusurlu olup olmaması etkili bulunmakta, işverenin kusursuz bulunduğu durumlarda, ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı olarak ortaya çıkan tazminat tavanından, Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. maddeleri uyarınca, %50'den az olmamak üzere indirim yapılarak, işverenin sorumlu olduğu tazminat tutarının belirlenmesi gerekmektedir

Eldeki davada ise, sigortalı ...’in kaza tarihi ve hatta müfettiş tarihi itibari ile işe giriş bildirgesinin verilmediği bildirge ve sigortalı çalışmanın daha sonra bildirimlerinin yapıldığı anlaşılmakta ise de, yukarıda açıklanan mevzuat çerçevesinde araştırma yapılmadan karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, davalı işveren ve işveren vekilinin bu madde hükümleri çerçevesindeki sorumluluğunun açıklıkla belirlenmemesi de usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalılardan ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve kararı temyiz etmeyen diğer davalılar aleyhine oluşan usuli kazanılmış hak dikkate alınarak yeniden bir karar verilmek üzere, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, 08.11.2022 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23054, Karar No: 2013/17223, Tarih: 24.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/23054 E.  ,  2013/17223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 223 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın kullandığı ... ile park halindeki araca çarptığı ve güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9344, Karar No: 2010/22599, Tarih: 07.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/9344 E.  ,  2010/22599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Serik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi 89/1, 89/2 ve 89/3 ihbarlarının, kendisine usule uygun olarak tebliğ edilmediğini, tebliatın iptalini ve hacizlerin kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece şikayet gecikmiş itiraz kabul edilerek ıttıladan itibaren 3 gün süre geçtiğinden bahisle red edilmiştir. Oysa şikayet usulsüz yapılan 89/1-2-3 ihbarlarının tebliğinin düzeltilmesine ilişkin olup, gecikmiş itiraz koşulları yoktur. Bu durumda yapılan tebliğin usulsüzlüğüne ilişkin  şikayet, İİK'nun 16/1.maddesine göre (7) günlük sürede yapılmıştır.

Ayrıca şikayetçi adına çıkarılan 89/1 ihbar tebligatı 02.03.2009 tarihinde borçlu A.C.'a yapılmış olup Tebligat Kanunu'nun 39.maddesi uyarınca bu kişiye yapılan tebligatlar hasıma tebliğ yasağı nedeniyle de usulsüzdür.

Bu durumda 89/1 ihbarının usulsüz tebliğ edilmesi halinde 89/92 ve 89/3 ihbarlarının tebliği geçersizdir.

Açıklanan nedenlerle şikayetin kabulü ile 89/1 ve buna bağlı gönderilen ihbarnamenin iptaline karar vermek gerekirken yanlış gerekçeyle yazılı şekilde red kararı verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10076, Karar No: 2014/31492, Tarih: 11.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/10076 E.  ,  2014/31492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 49/2. maddesi gereğince, “hükmedilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, kısa süreli hapis cezasıdır.” Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar başlıklı TCK'nın 50. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendine göre de, “Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre; adlî para cezasına çevrilebilir" amir hükmüne rağmen, suça sürüklenen çocuğa verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 11.11.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6516, Karar No: 2016/7657, Tarih: 03.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/6516 E.  ,  2016/7657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Tüketici Mahkemesi’nce verilen 01/02/2016 tarih ve 2015/348-2016/68 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı bankanın özel bankacılık birimindeki çalışanlarla görüştüğünü ve akabinde türev işlem yapılarak hesap açıldığını, hesapta yapılan işlemler ve banka temsilcisinin yanlış yönlendirmesiyle zarara uğradığını, sözleşme görüşmelerindeki usulden doğan sorumluluğun söz konusu olduğunu ileri sürerek fazlaya dair talep hakkının saklı kalmak üzere şimdilik 10.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; görev itirazında bulunmuş ve davanın usulden ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacının eczane işlettiği, davalı bankada yatırım işlemleri yaptığı ve kar amacı güttüğü, bu haliyle davacının tüketici sıfatını haiz olmadığı gerekçesiyle 6102 sayılı Yasa'nın 4. ve 5. maddeleri ile 6502 sayılı Yasa'nın 3. ve 73/1. maddelerine göre mahkemenin görevsizliğine, 6100 sayılı Yasa'nın 20. maddesine göre yasal süre içerisinde talep halinde dosyanın ... Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalı banka çalışanlarının işlemlerde yanlış yönlendirmelerinden kaynaklı uğranılan maddi zararın tahsili istemine ilişkindir. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 2. maddesinde, kapsamının tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamalar olduğu açıklanmış, 3/1. maddesinde ise tüketici işlemi; “Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder” şeklinde tanımlanmıştır. Yasa koyucu, bu hükümle, tüketicinin taraf olduğu bankacılık sözleşmelerini tüketici işlemi olarak kabul etmiştir. Aynı Yasa'nın 73. maddesinde, bu kanundan kaynaklanan uyuşmazlıkların tüketici mahkemesinin görevine girdiği düzenlenmiş, 83. maddesinde ise, taraflardan birinin tüketici olduğu işlemler ile ilgili diğer kanunlarda düzenleme olmasının, bu işlemin tüketici işlemi sayılmasını ve bu kanunun görev ve yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanmasını engellemeyeceği belirtilmiştir.

Somut olayda, davacı bankada türev işlemler yapmak üzere opsiyonlu döviz mevduatı ve opsiyon işlemleri çerçeve sözleşmesi imzalamış, özel bankacılık hizmetinden faydalanmıştır. Davacı bu yatırım işlemlerini yaparken tüketici olarak hareket etmiş olup, aksini kanıtlayan bir savunma veya delil de dosyada mevcut değildir. Bu durumda tüketici işleminden kaynaklanan dava konusu uyuşmazlıkta, tüketici mahkemesi görevli olduğundan mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle görevsizlik kararı verilmesi isabetli görülmediğinden, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile usul ve yasaya aykırı kararın davacı yararına BOZULMASINA, 03/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1674, Karar No: 2012/10916, Tarih: 26.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/1674 E.  ,  2012/10916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.10.2010 tarih ve 2009/43-2010/428 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından Moskova’ya gönderilen 20.500 kg. salatalık emtiasının davalıların sahibi ve sürücüsü oldukları araç ile taşındığını, araç alıcıya ulaştığında içindeki malların bozuk ve çürümüş olduğunun alıcı tarafından tespit ettirildiğini, zararın aracın soğutucularının düzenli çalıştırılmamasından ve ulaşım esnasında oluşan gecikmeden kaynaklandığını, malın bozulması nedeniyle müvekkiline alıcı tarafından ödeme yapılmadığını, yüklenen malın değerinin asgari 5.550 USD olduğunu, bu zarardan davalı taşıma şirketi ile diğer davalı araç şoförünün sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, anılan miktarın faizi ile tahsilini, yabancı para olarak yaptıkları istemin uygun görülmemesi halinde ise 9.300 TL tazminatın reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, malların yüklendiği tırın gemi aracılığı ile Rusya’ya ulaştığını, hava muhalefeti nedeniyle tırın limanda ve denizde beklemek zorunda kaldığını, müvekkillerinin bu şekilde elinde olmayan nedenlerle meydana gelen gecikmeden sorumlu olmadıklarını, davacının iddialarının yerinde bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiş, açılan karşı davada ise davacının müvekkillerinden Özçalıcılar Uluslararası Nak. Ve Tic.Ltd.Şti.’ne navlun bedeli olan 7.340,39 TL, diğer davacıya ise gümrükte 6 gün fazla bekletildiği için 1.508,40 TL ödemesini, % 40 kötüniyet tazminatının tahsilini, asıl davanın kabulü halinde ise bu miktarın mahsubunu talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili karşı davaya yanıtında, navlun bedelinin alıcıya ait bulunduğunu, ayrıca malın zayi olması nedeniyle navlun bedelinin istenemeyeceğini savunarak, karşı davanın reddini istemiştir.

Davacı vekili karşı davaya yanıtında, navlun bedelinin alıcıya ait bulunduğunu, ayrıca malın zayi olması nedeniyle navlun bedelinin istenemeyeceğini savunarak, karşı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, araç sürücüsü olan davalı ...'nın, meydana gelen zarardan sorumlu olmasını gerektirir bir haksız fiilinin bulunmadığı, dava konusu emtianın davalı tarafça gönderilene hasarlı teslim edildiğine ilişkin CMR Konvansiyonu hükümlerine uygun bir bildirim yapılmadığı, dolayısıyla emtianın gönderilene sağlam olarak teslim edildiğinin kabulünün gerektiği, davacının tazminat isteminin yerinde olmadığı, karşı dava yönünden ise taşıma süresinde gecikme olmadığından bekleme ücret talebinin yersiz bulunduğu, CMR hamule senedinde navlun ücretinin peşin ödendiğinin yazıldığı, bunun aksinin karşı davacı tarafından kanıtlanmadığı gerekçesiyle asıl ve karşılık davanın ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı karşı davalı vekili temyiz etmiştir.

Asıl dava, CMR Konvansiyonu'na tabi taşıma sözleşmesine dayalı tazminat istemine, karşı davadaki talep ise navlun ücretinin tahsiline ilişkindir. Mahkemece, uyulan bozma ilamı gereğince hüküm kurulmuşsa da bozma ilamının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Zira, uyulmasına karar verilen Dairemizin 2009/547-1002 sayılı bozma ilamında, mahkemece CMR Konvansiyonu'nun 30. maddesi üzerinde durulması, bu maddede yazılı süre ve usul bakımından somut olayın tartışılması, davalı taşıyıcı lehine karine oluşması halinde karinenin aksini davacının kanıtlayabilme olanağının var olduğunun kabul edilerek davacı delillerinin bu yönden ele alınması gerektiği belirtildiği halde, gerek hükme esas alınan bilirkişi raporunda ve gerekse de hükümde bu hususlar tartışılmamıştır. O halde, mahkemece özellikle davacı tarafından sunulan hasar denetim raporu da dikkate alınmak suretiyle davalı taşıyıcı lehine CMR Konvansiyonu'nun 30. maddesi kapsamında oluşan karinenin aksinin davacı yanca kanıtlanıp kanıtlanmadığının değerlendirilmesi ve oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17331, Karar No: 2012/4465, Tarih: 10.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/17331 E.  ,  2012/4465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanık ...’ın katılan ... karşı işlemiş olduğu yaralama eylemi nedeniyle kurulan hükmün temyizen incelemesinde,

Tayin edilen cezanın tür ve miktarına, 5237 sayılı Kanunun 50/5.maddesine göre; hükmün 21.07.2004 ... ve 5219 sayılı Kanunun 3/b maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK. 305/1.maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK. 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Sanık ...’ın katılan ... karşı işlemiş olduğu yaralama eylemi nedeniyle kurulan hükmün temyizen incelemesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3-Sanık ...’ın mağdur ...’a karşı işlemiş olduğu yaralama eylemi nedeniyle kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Sanığın eylemi sonucunda mağdurun yüzünde sabit iz oluştuğu, Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre yüzde sabit ize neden olan yaraların etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olarak kabulünün mümkün olmadığı, bu nedenle temel cezanın TCK'nın 86/ 1maddesi gereğince tayin edilmesi usul ve yasaya uygun olduğundan ,tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre mahalli savcı ve sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10/02/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11584, Karar No: 2016/16555, Tarih: 13.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/11584 E.  ,  2016/16555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı vekilinin işveren tarafından alınan işletmesel karar nedeniyle istihdam fazlası oluştuğu ve belirlenen sosyal seçim kriterlerine uygun olarak yapılan feshin geçerli nedene dayalı olduğu savunulmasına karşın yeni teknoloji uygulanmaya başlandığı, bu nedenle istihdam fazlası oluştuğu, davacının eğitimlere rağmen yeni teknolojiye ayak uyduramadığının ispatlanamadığı gibi davacının sağlık sorunları bulunduğu ve/veya performansının da düşük olduğu bu nedenle iş akdinin feshine karar verilen kişiler arasında olduğu hususlarının da ispatlanamadığının anlaşılmasına göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcının davalıya yükletilmesine, 13.10.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.