muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12657, Karar No: 2014/12136, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/12657 E.  ,  2014/12136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2013

NUMARASI : 2010/696-2013/266

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kuruma yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21726, Karar No: 2009/6116, Tarih: 11.05.2009

11. Ceza Dairesi 2008/21726 E., 2009/6116 K.

**11. Ceza Dairesi 2008/21726 E., 2009/6116 K.**

**- BANKANIN ARAÇ OLARAK KULLANILMASI SURETİYLE DOLANDIRICILIK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 157 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

Bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun oluşması için bankanın maddi varlığı kullanılarak suçun işlenmesi, mağdurun bankaya ait belgeye güvenerek aldanmış olması gerektiği cihetle sanığın, telefonla aradığı şikayetçilere kendisini kamuoyu tarafından tanınan hemşehrileri olan şahıs isimleri ile tanıtarak,lösemili bir hastaya yardım toplandığından bahisle kendi banka hesap numarasını vererek şikayetçilerin hesabına para yatırmalarını sağlayıp mal edinmesinden ibaret eyleminde, bankanın maddi bir varlığının kullanılmayıp ödeme vasıtası olması nedeniyle işlenen dolandırıcılık suçunda vasıta olarak kullanılmadığı, bu nedenle sübutu kabul edilen eylemin 5237 Sayılı TCK.nun 157 maddesinde yazılı suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,11.05.2009 gününde oybirliğiyle karar Verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2156, Karar No: 2014/7390, Tarih: 17.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/2156 E.  ,  2014/7390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve müşterekleri ile Hazine ve Orman İşletme Müdürlüğü aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair .... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 03.05.2011 gün ve 258/615 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar ..., ..., ... ve ... tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar muristen intikal taksim ve kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak kadastro çalışmaları sonucunda arkeolojik ve doğal sit alanı içinde kaldığından Hazine adına tespit ve tescil edilen taşınmazların tapusunun iptaliyle 113 ada 8 parselin davacı ..., 113 ada 9 parselin davacı ..., 113 ada 10 parselin davacı ..., 113 ada 11 parselin davacı ..., 113 ada 12 parselin davacı ..., 113 ada 13 parselin davacı ....e ve 107 ada 15 parselin bütün mirasçılar adına tapuya tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı Hazine vekili, doğal ve arkeolojik sit, dahili davalı ... İdaresi vekili ise orman sınırları içinde kalan taşınmazların zilyetlikle kazanılması mümkün olmadığından ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, Devlet'in hüküm ve tasarrufu altında olması nedeniyle red kararı daha önceden Daire tarafından onanarak kesinleşen 107 ada 15 parsel dışında kalan 113 ada 8, 9, 10, 11, 12 ve13 parsel sayılı taşınmazların tarım arazisi niteliğinde bulunmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacılardan ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve dosya kapsamından; temyize konu 113 ada 8, 10, 11, 13 parseller, kadastro çalışmalarında, tarla vasfıyla, 24.07.1990 tarihinde, senetsizden, zilyetleri adına tespit edilmişken itiraz üzerine komisyon kararı ile arkeolojik ve doğal sit alanı içinde kaldıklarından tespitlerin iptali ile Hazine adına tespit edildikleri ve komisyon kararına itiraz edilmeksizin 08.06.1993 tarihinde kesinleşmesiyle bahçe vasfı ile Hazine adına tapuya tescil edildikleri saptanmıştır.

Toplanan deliller ve dosya kapsamından; temyize konu 113 ada 8, 10, 11, 13 parseller, kadastro çalışmalarında, tarla vasfıyla, 24.07.1990 tarihinde, senetsizden, zilyetleri adına tespit edilmişken itiraz üzerine komisyon kararı ile arkeolojik ve doğal sit alanı içinde kaldıklarından tespitlerin iptali ile Hazine adına tespit edildikleri ve komisyon kararına itiraz edilmeksizin 08.06.1993 tarihinde kesinleşmesiyle bahçe vasfı ile Hazine adına tapuya tescil edildikleri saptanmıştır.

Mahkemece, hükmüne uyulan önceki bozma kararları doğrultusunda yapılan 31.10.2003 tarihli keşifte Orman Mühendisi bilirkişi, teknik bilirkişi ve arkeolog bilirkişi tarafından düzenlenen ortak rapor da: taşınmazların 1. derece doğal sit ve 3. derece arkeolojik sit alanı içinde kaldığı üzerinde herhangi bir kültür ve tabiat varlığı bulunmadığı bildirilmiştir. Bozma öncesi düzenlenen 22.05.2000 tarihli keşif sonucunda Arkeolog bilirkişi tarafından düzenlenen 25.09.2000 tarihli rapor ''.. köy yerleşiminin hemen dışında olan 113 ada 8, 9, 10, 11, 12 ve 13 parsellerde herhangi bir kültür varlığına rastlanmamıştır. Ayrıca, etkileyici bir doğal peyzaja sahip parselin çevresiyle olan birlikteliği, çok önemli bir flora ve fauna içeren ... Vadisi ile olan yakınlığı, yörenin doğal ekolojik değerleri için önemini artırmakta olduğundan hem arkeolojik hemde doğal sit alanı içinde kalması uygundur.'' şeklindedir.

Hemen belirtmek gerekir ki, TMK'nun 713. maddesine dayalı olarak açılan davalar kamu düzeni ağırlıklı davalar olup, bir bakıma kendiliğinden araştırma ve inceleme yöntemine tabidir. Ayrıca bu tür davalarda bozma ilamına uyulmakla taraf yararına usuli kazanılmış hak doğmaz.

Daire'nin yerleşik içtihatlarında (2011/2981 Esas, 2012/841 Karar, 2011/2979 Esas, 2012/6653 Karar, 2011/1982 Esas, 2012/6652 Karar vs.) belirtildiği üzere, 2863 sayılı Kanun'un 3. maddesinin Tanımlar başlıklı (a) bendinin ikinci fıkrasına göre; tabiat varlıkları “...ender bulunmaları veya özellikleri ve güzellikleri bakımından korunması gerekli, yer üstünde, yer altında veya su altında bulunan değerlerdir.” Dava konusu taşınmazlara yakın ... Vadisi ve bu bölgede yaşayan Kaplan Kelebeği de bu anlamda tabiat varlığıdır. Yine aynı Kanun'un 5. maddesine göre; tabiat varlıkları Devlet malı niteliğindedir. 2863 sayılı Kanun'un 6. maddesinin son fıkrasındaki örneklemeden hareketle dava konusu taşınmazları çevresiyle birlikte bir bütün olarak ele alıp aynı kapsamda değerlendirmek mümkündür. O halde, 2863 sayılı Kanunda 22.05.2007 tarihinde 5663 sayılı Kanunla yapılan değişiklik mutlak manada birinci grup olarak tescil ve ilan edilen kültür varlıklarıyla birinci ve ikinci derece arkeolojik alanların dışındaki taşınmazların zilyetlik yoluyla kazanılacağı anlamına gelmez.

Dosya içeriğine, Daire incelemesinden geçen başka dosyalardaki “... Vadisine” ilişkin Kültür Bakanlığının değişik tarihli yazılarına ve Dairemiz'in bozma ilamından önceki bilirkişi raporlarına göre; dava konusu taşınmazlara yakın mesafede bulunan ... Vadisi Ülkemiz'in jeolojik ve doğal peyzajında ender görülebilen bir yapı özelliğine sahiptir. Bu vadi, olağanüstü yapısı gereği çeşitli ve zengin bitki ve hayvan türleri için süreç içinde başka yerlerde görülmeyen eşsiz bir yaşama alanı oluşturmaktadır. Vadi, yeryüzünde ... Adası dışında Kaplan Kelebeğinin son ve tek yaşama alanıdır. Çevresindeki arazi parçalarının da içinde bulunduğu bölge ekolojik zenginliğinin yanında son derece önemli peyzaj değere sahiptir. ... Vadisini de içine alan bu bölgede Uluslararası Doğayı Koruma Birliği'nce tanımlanan nesli tükenmekte olan bitki ve hayvan türleri yaşamaktadır. Bu tür kültür ve tabiat varlıklarını barındıran alanlara verilen tahribatın hiçbir zaman geri dönüşü olmayacağından, söz konusu alanlardaki taşınmazlar tek tek değil çevresiyle birlikte bir bütün olarak değerlendirilip korunarak bir sonraki kuşaklara devredilmelidir. Bu açıklamalar gereğince davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru değilse de red kararı yukarıda açıklanan gerekçelerle sonuç itibariyle doğru olduğundan hükmün, HMK'nun 304. maddesi (1086 sayılı HUMK'nun 438/7. fıkrası) gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3334, Karar No: 2024/9925, Tarih: 24.12.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/3334 E.  ,  2024/9925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/187 E., 2023/749 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3., 62., 52., 53. ve 58. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirliğine karar verilmiştir.

B. İstinaf

Kararın sanık ve müdafi tarafından istinaf edilmesi üzerine Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık ve müdafinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair fiziki takip, tape kaydı, tanık beyanı, yeterli ve kuvvetli bir suç şüphesi bulunmadığına, sanık hakkında lehe olan hükümleri uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan fiziki takip ve yakalama tutanaklarının, inceleme tutanaklarının ve kriminal raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 04.04.2023 tarihli ve 2023/187 Esas, 2023/749 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 04.04.2023 tarihli ve 2023/187 Esas, 2023/749 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/53659, Karar No: 2011/12162, Tarih: 06.06.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/53659 E.  ,  2011/12162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/72095

MAHKEMESİ : Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2007

NUMARASI : 2007/540

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tespit tutanağında; “abone sayacın girişinden antigron kablo bağlayarak dükkana kaçak hat çekmiştir” yazılı olduğu, sanığın; “dükkan bana aittir. Sandalyenin bacağını kaynak yapmak için bahçeye sayaçtan hat çekmiştim. Bu hat on gün kadar kaldı. İlk gün yaptığım kaynaktan başka hattı hiç kullanmadım. Ben sayaçtan normal bağlantı yapıyordum” savunmasında bulunduğu, savunmasının kardeşi olan tanık M.. Ş.. tarafından doğrulandığı, bilirkişi raporuna göre; “tutanak tarihinden önceki dönemde 523 olan tüketimin, tutanaktan hemen önce 111 kilowat’a düştüğü ve tutanaktan sonra tekrar 258 ve 560 kw’a çıkarak bu şekilde devam ettiği, bu oranda bir artışın kaçak elektrik kullanıldığı kanaati oluştuğu” şeklinde olduğunun anlaşılması karşısında, tutanaktan önceki 111 kilowatt tüketimin 12 günlük, diğerlerinin ise 1 aylık tüketim olduğu gözetilerek, sanığa tutanaktan önceki son dönemde olan bu düşüşün nedeni ve tutanak tanıkları dinlenilip, harici çekilen hattın bahçeye mi, dükkana mı çekildiği sorularak, tüketim föyü üzerinde elektrik mühendisi bilirkişi tarafından yapılan incelemede suç tutanağı tarihinden sonra tüketimde yükselme görüldüğü belirtilmiş ise de; bu artışın hangi oranda olduğu tespit edilerek suçun maddi bulgusunu gösterir şekilde belirgin bir artış olup olmadığı belirlendikten sonra, tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, bilirkişinin yetersiz raporuna dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24171, Karar No: 2013/2651, Tarih: 18.02.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/24171 E.  ,  2013/2651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/06/1997 - 01/07/2006 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01/06/1997 tarihinden işten çıkarılış tarihi olan 01/07/2006 tarihine kadar davalı işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davacının davalı ... Cesur firması nezdinde 01/01/2003- 31/07/2004 tarihleri arasındaki askerlik görevini ifa ettiği süre haricinde 01/06/1997 – 31/12/2002 ve 01/08/2004 – 01/07/2006 tarihleri arasında geçen ve SGK na bildirilmeyen çalışmasının tespitine, karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79/10. ve 5510 sayılı Yasanın 86/8. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda, davacının davalı işverene ait işyerinden SGK'na bildirilen sigortalı çalışması bulunmadığı, davalı işyerinde çalıştığı anlaşılan tanık Mahmut Küçük'ün davacının 1997-1998 yıllarında muavin olarak çalışmaya başladığını, ancak hangi tarihte işten ayrıldığını bilmediğini beyan ettiği, dinlenen diğer tanıkların bordro tanıkları olmadığı görülmektedir.

Bu bakımdan tanık sözleri çalışma olgusu yönünden somut olgulara dayanmamakta soyut düzeyde kalmaktadır. Giderek tanık sözlerinin inandırıcı güç ve nitelikte olduğu söylenemez.

Yapılacak ..., tespiti istenen dönem içerisinde Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarınca yapılan bir denetim olup olmadığını sormak, öncelikle dava konusu dönemi kapsar biçimde bordro tanıklarını dinlemek, gerek görüldüğü takdirde Kurumdan sorulmak suretiyle veya zabıta araştırması ile tespit edilecek komşu işyerlerinin işverenleri veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanların beyanlarına başvurmak,

davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ... İşlt. Ltd. Şti.'ne iadesine, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24549, Karar No: 2018/11686, Tarih: 22.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/24549 E.  ,  2018/11686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından 01/08/2016 tarihli ve 22/07/2016 tarihli ek karara yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece verilen, davalı erkeğin temyiz isteminin reddine ilişkin 22.07.2016 tarihli ek kararın yedi gün içinde temyiz edilmesi halinde bu temyize ilişkin adli yardım talebinin incelenmesi konusunda Yargıtay yetkilidir. Davalı erkek, 22.07.2016 tarihli ek kararın temyizine ilişkin dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 363/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalının adli yardım talebinin kabulü ile mahkemenin 01.08.2016 tarihli, davalının adli yardım talebinin reddine ilişkin ek kararının kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkemece verilen; davalı erkeğin temyiz isteminin reddine ilişkin, 22.07.2016 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple mahkemenin 01/08/2016 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA, yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple mahkemenin 22.07.2016 tarihli kararının ONANMASINA, adli müzaharetten yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.10.2018(Pzt.)