muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11759, Karar No: 2015/15512, Tarih: 15.09.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/11759 E.  ,  2015/15512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2015/88483

MAHKEMESİ : Besni Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/03/2012

NUMARASI : 2010/272 (E) ve 2012/231 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Katılan vekilinin hükümlü Sinan Avcı hakkındaki temyiz itirazlarının ve sanık S.. A..'nın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yokluğunda verilip 29.03.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 06.06.2012 tarihinde temyiz eden sanık S.. A..'nın temyiz itirazları ile hakkındaki

12.10.2004 tarih, 52-138 sayılı mahkumiyet hükmü Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 12.04.2010 tarih, 5696-4074 sayılı ilamı ile onanarak kesinleşen ve hakkında temyize konu olabilecek yeni bir hüküm kurulmayan hükümlü S.. A.. hakkındaki katılan vekilinin konusu bulunmayan temyiz itirazlarının 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Katılan vekilinin sanıklar S.. A.., A.. A.. ve T.. A.. hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların suç tarihinde dosya içeriğine göre belirlenemeyen bir zaman diliminde köy hizmetleri binasının muhkem pencere korkuluklarını sökerek bina içerisine girip, pek hafif değerde olduğu belirlenen iki adet su dinamosu, bir adet elektrik panosu, iki adet yatay dinamo şasesi ve bir adet çekvafı çalmaktan ibaret eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3 ve 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-a, 116/2, 119/1-c, 152/1-a (sanıklar lehine düzenleme içeren 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile 152/1-a maddesinde yapılan değişiklikte nazara alınarak), 66/1-e, 66/4, 67/4.maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Kanun hükümlerinin sanıklar yararına olması ve sanıklar A.. A.. ve T.. A.. hakkında dava zamanaşımını kesen son işlem olan 12.10.2004 tarihli mahkumiyet kararından inceleme tarihine kadar 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık sürenin, sanık S.. A.. hakkında ise suç tarihi ile inceleme tarihi arasında aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar S.. A.., A.. A.. ve T.. A.. hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 15/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7806, Karar No: 2011/11396, Tarih: 30.06.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/7806 E.  ,  2011/11396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 6.765.91 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı kiracı, kira sözleşmesi ile işyeri olarak kiralanan taşınmazın (kullanım amacının) ofis olarak belirtildiğini, kapı kilidini değiştirdiğini, boya badana yaptırdığını, elektrik sistemlerini yenilediğini, sadece mecurda kullanabilecek ölçülere uygun PVC dikey perde yaptırdığını, 6.765.91 TL toplam harcama yapıldığını, ancak mecurun tapuda mesken olarak kayıtlı olması nedeniyle işyeri ve kurucusu olarak derneğin faaliyete geçirilmediğini, davalının kusurundan dolayı zarara uğradığını ileri sürerek 6.765.91 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Davalı, davacıya ofis olarak kiralanan mecurun daha önce de işyeri olarak kullanıldığını, dava dışı derneğe değil davacıya kiraladığını, kira sözleşmesinden itibaren hiç kira ödemediğini, kira akdinin davacı tarafından haksız feshedildiğini, dikay perdenin bulunmadığını, talebin fahiş olduğunu beyan ederek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece tapu kaydında mesken olarak kayıtlı olan taşınmazın ticari amaç ile işyeri olarak kullanılmasının ve ruhsata tabi tıp faaliyeti konusunda da ruhsat alınmasının mümkün olmamasına göre kiralayanın akdin amacına elverişli kullanmaya uygun olarak teslim borcunu yerine getirmemesi nedeniyle davacının yapmış olduğu 6.795.91 TL'lik masraf nedeniyle açmış olduğu davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenmiş bulunan 15.2.2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde işyeri olarak kiralanmış olup, 2.maddesinde alt kiralama yapma hususu düzenlenmiştir. Mecur ofis olarak davacı şirkete kiralamıştır. Davacının sahibi olduğu dernek için kiralanmamıştır.

Davacı yapmış olduğu masraflara ilişkin faturaları sunmuştur. Davalı faturalarda belirtildiği gibi dikey perde yapılmadığını savunmuştur. Dosyaya faturaların sunulmuş olması, mecurun yenilendiğine ve tadilatına dair tek başına ispat için yeterli değildir.

Kira sözleşmesinin 6.maddesinde "iş bu kira sözleşmesi başladığı tarihten sonraki ilk ayın kira bedeli olan 2.500 TL kiracı tarafından genel masraf olarak mecurun yeniden boya, badanaya, tadilat giderleri olarak harcanacaktır. Bu nedenle, ilk ayın kira bedeli ödenmiş olacaktır.

Mecur davacı şirkete ofis olarak kiralanmış, ofis olarak kullanılması için buna engel olduğu hususunda bir iddia ve delil bulunmamaktadır. Davacı kiracı sözleşmeden itibaren mecuru kullanmaya başlamış, hiçbir kira bedeli ödememiş, kurucusu olduğu derneğin faaliyete geçememesinde kusurun davalıdan kaynaklandığını iddiae ederek akdi feshetmiştir.

Mecur davacı şirkete ofis olarak kiralanmış, ofis olarak kullanılması için buna engel olduğu hususunda bir iddia ve delil bulunmamaktadır. Davacı kiracı sözleşmeden itibaren mecuru kullanmaya başlamış, hiçbir kira bedeli ödememiş, kurucusu olduğu derneğin faaliyete geçememesinde kusurun davalıdan kaynaklandığını iddiae ederek akdi feshetmiştir.

Dava konusu, 6 nolu mesken nitelikli davacının hissedar olduğu bir bağımsız bölümdür. Davacıdan önceki kiracı da mecuru doktor muayenehanesi, güzellik merkezi olarak kiralamış ve kullanmıştır. Davalı kiralayan, davacı kiracıya mecuru teslim etmiştir. Alt kiralamaya yetki verilmesi ile davacının kurduğu derneğin faaliyete geçmemesinde hukuki ve fiili bir engelin olup olmadığı, davalı kiralayanın taahhüt ve sorumluluğu olup olmadığı üzerinde durulmamıştır.

Davalı perdelerin hiç takılmadığını savunmuştur. Sözleşmenin 6.maddesi de kira ödemesi yönünden tartışılmamıştır.

Mahkemece iddia ve savunma üzerinde durularak taraf delilleri toplanarak, sorumluluklar belirlenmeli, kira sözleşmesinin şartları tartışılarak yenilenen işler belirlenmeli, sökülüp götürülebilecek olanlar araştırılmalı, davacının alacağı olduğu ispatlandığı takdirde davalının kira alacağı üzerinde durularak mahsubunun yapılarak ortaya çıkacak sonuca uygun bir karar verilmelidir.

Bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.6.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5191, Karar No: 2017/16220, Tarih: 26.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/5191 E.  ,  2017/16220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/23799, Karar No: 2007/1289, Tarih: 29.01.2007

**12. Hukuk Dairesi         2006/23799 E.  ,  2007/1289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), peşin alınan 12.20. YTL onama harcının mahsubuna 0,90 YTL harcın temyiz edenden alınmasına, 29.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4778, Karar No: 2019/5440, Tarih: 22.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/4778 E.  ,  2019/5440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin cezanın haksız olduğuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

CMK'nın 231/11 maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlarda denetim süresi içerisinde yeniden kasıtlı bir suç işlenmesi halinde hükmün açıklanacağının düzenlenmesi ve atılı suçun taksirli bir suç olması karşısında, sanığın adli sicil kaydında bulunan Sincan (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/210 esas 2011/153 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararına ihbarda bulunulamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 10. fıkrasındaki “Sincan 1 Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/210 Esas - 2011/153 Karar nolu ilamın deneme süresi içerisinde kasıtlı suç işlemiş olması nedeniyle dosyanın yeniden ele alınması için ilgili mahkemelere ihbarda bulunulmasına,” ibaresinin hükümden çıkarılmak suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/981, Karar No: 2019/555, Tarih: 23.01.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/981 E.  ,  2019/555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Maçka Asliye (Ticaret) Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkiline ait konkasör tesisinde 16/08/2012 tarihinde meydana gelen yağmur kaynaklı sel sonucunda stoklama bünkerlerinde toplam 188.000,00 TL'lik zarar meydana geldiğini, olay nedeni ile ayrıca 3 ay süre ile işin durduğunu, müvekkili ile davalı ... arasında geçerli sigorta poliçesinin bulunmasına ve zararın giderilmesi için başvurulmasına rağmen sigorta şirketi tarafından rizikonun teminat kapsamında kalmadığını ileri sürülerek ödeme yapılmadığının beyanla toplam 198.000,00 TL'nin olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacı şirkete ait iş yerinin müvekkil şirket tarafından sigortalandığını, yargılamaya konu zararın yer kayması sonucu oluştuğunu, sigorta poliçesine göre yer kaymasının teminat kapsamına alınmadığını, meydana gelen olayın sel baskını olduğu kabul edilse dair zarar sel baskınına bağlı yer kayması sonucu oluştuğundan zararın teminat dışında kaldığını, zararın poliçe kapsamında olmaması nedeni ile iş durması talebininde teminat dışında olduğunu, öte yandan talep edilen hasar tazminatının fahiş olduğunun beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller, tüm dosya kapsamı ve hükme esas alınan bilirkişi raporlarına göre hasarın sel su baskını sonucu oluştuğu, rizikonun teminat harici olduğunu kanıtlama görevi davalı ... şirketine ait olup, davalının bu kapsamda başka da delil sunmadığı bu nedenlerle 25/05/2015 tarihli bilirkişi raporundaki hasar miktarı dikkate alınarak davanın kısmen kabulü ile 140.268,65 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, yargılama sırasında aldırılan 26.05.2014 ve 25.05.2015 tarihli bilirkişi heyet raporlarına göre hasarın yer kaymasından değil, “sel su baskını” sonucu “bunker ayaklarının oturduğu zemin ve ayaklarda yağmur yağışı ile toprak zeminin de yumuşamasının etkisi ile kayma/oynama sureti ile meydana geldiğinin” anlaşılmasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA aşağıda dökümü yazılı 8.031,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 23/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/242, Karar No: 2014/3656, Tarih: 18.03.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/242 E.  ,  2014/3656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Biga Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2011/1145-2013/586

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.09.2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteğinin davanın niteliği gereği reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, 2.. parsel sayılı taşınmazda ortaklığının giderilmesini talep etmiştir.

Davalıların bir kısmı, davanın reddini savunmuş, diğer bir kısım davalılar ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 297/2. maddesi gereğince; "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir."

Dava konusu 2.. parsel sayılı taşınmaz dava tarihinden önce yenileme ile 1.. ada 1..parsel numarasını almış, daha sonra ifraz edilerek 1.. ada 1.. ve 1.. parsel numaralarını almıştır. Mahkemece hüküm sonucunda bu parsel numaraları yerine infazda tereddüt yaratacak şekilde, işlem görme niteliğini yitiren parsel numarası yazılarak hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine 18.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16481, Karar No: 2007/17082, Tarih: 06.12.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/16481 E.  ,  2007/17082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Erdemli 1.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :7.6.2007
Yargıtay — Esas No: 2016/4118, Karar No: 2016/4059, Tarih: 28.11.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/4118 E.  ,  2016/4059 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA ÜZERİNE)

Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından Adıyaman Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...'in, staj amacıyla bulunduğu işyerinde cep telefonu bulundurduğu gerekçesiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 43/3-g maddesi uyarınca "13 gün süre ile hücreye koyma" disiplin cezası ile cezalandırılmasına dair Adıyaman Açık Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 14/08/2015 tarihli ve 2015/188 sayılı Kararına karşı hükümlü tarafından yapılan şikayetin kabulü ile hücreye koyma disiplin cezasının kaldırılmasına dair Adıyaman İnfaz Hâkimliğinin 02/09/2015 tarihli ve 2015/811 esas, 2015/808 sayılı Kararına yönelik itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/09/2015 tarihli ve 2015/2374 değişik iş sayılı Kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, benzer bir duruma ilişkin olarak emsal Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 07/04/2014 tarihli ve 2014/2918 esas, 2014/2406 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44. maddesinin 3. fıkrasında, onbir günden yirmi güne kadar hücreye koyma cezasını gerektirir eylem olarak, aynı fıkranın (g) bendi "Her türlü ateşli silâh, mermi, patlayıcı madde, kesici, delici, yaralayıcı, bereleyici alet, yakıcı, aşındırıcı, boğucu, bayıltıcı, kör edici gaz ve ecza, her türlü zehir ve uyuşturucu ilâç ve madde, cep telefonu, telsiz ve sair elektronik haberleşme aracını kuruma sokmak, bulundurmak, kullanmak” biçiminde düzenlenmiş olup, somut olayda hükümlüden cep telefonu ele geçirilen işyerinin ceza infaz kurumu niteliğinde olmadığı, bu durumda hükümlü hakkında belirtilen kanun maddesi uyarınca disiplin cezası verilemeyeceği gözetilerek, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 25/04/2016 gün ve 94660652-105-02-2631-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden, Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/09/2015 tarihli ve 2015/2374 değişik iş sayılı Kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/11/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6557, Karar No: 2014/17774, Tarih: 18.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/6557 E.  ,  2014/17774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davalı (koca) vekilinin imzası bulunmamaktadır. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK md. 445). Temyiz dilekçesinin üzerinde, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir. Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren vekile tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 25.09.2014 (Prş.)