muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/139, Karar No: 2005/222, Tarih: 30.03.2005

**S O N U Ç** : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince **BOZULMASINA**, 30.03.2005 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

**KARŞI OY**

Davacı Sosyal Sigortalar Kurumu, hastanelerinin acil müşahade bölümünde yatarak tedavi olan davalı sigortalının, 60 günü hastalığın anlaşıldığı tarihten önceki 6 ay içinde olmak üzere toplam 120 gün hastalık sigortası primi ödemesi bulunmadığı gerekçesiyle tedavi giderlerinin kuruma ödenmesi iddiasıyla dava açmıştır.

Davacı kurumun isteğine dayanak yaptığı Sosyal Sigortalar Kanununun 32.maddesi 25.08.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4447 sayılı yasayla değişikliğe uğramış ve daha önce hastalık sigortasından yardım alabilmek için yasada bir süre öngörülmemesine karşılık değişiklikle prim ödeme gün sayısı esas kabul edilmiştir.

Yine 24.08.2000 tarih ve 616 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile bu madde (32) yeniden değiştirilmiş ancak, Anayasa Mahkemesinin 10.11.2001 tarihinde yürürlüğe giren kararıyla bu maddenin ilgili hükmü iptal edilmiş ve 29.7.2003 tarih ve 4958 sayılı yasayla madde yeniden düzenlenmiştir.

Davacı Kurum 16.04.2003 tarihli dilekçesiyle davalının icra takibine yaptığı itirazın iptalini istemiştir.

Yukarıda belirtilen Anayasa Mahkemesinin iptal kararı ile dava tarihinde yürürlükte bulunan bir yasa hükmü mevcut olmayıp hukuki bir boşluk bulunmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 25.02.2004 gün ve 2004/10-109 Esas, 2004/115 sayılı kararında da vurgulandığı gibi bir Kanun Hükmünde kararnamenin Anayasa Mahkemesince iptal edilmesi halinde o yasanın ve Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlülükten kaldırdığı veya değiştirdiği yasa hükümleri uygulanabilir hale gelmez ve dolayısıyla kanun boşluğu doğar. Bu durumda ortaya çıkan hukuki boşluğun yine aynı karar da belirtildiği şekilde Sosyal Sigortalar Kurumu Yasası ve Sosyal Güvenlik ilke ve esasları kapsamında doldurulması gerekir.

506 sayılı yasanın 32.maddesinin 25.08.1999 tarih ve 4447 sayılı yasanın 3.maddesiyle değişikliğinden önce sağlık yardımı yapılması için sigortalı niteliğinin kazanılması yeterli idi. Ancak, bazı kimselerin gerçekten çalışmadıkları ve dolayısıyla sağlık yardımından faydalanabilmeleri amacıyla tedavilerinin gerektirdiği yüksek meblağlı giderleri kuruma yaptırabilmek için kendilerini işyerlerinden sigortalı gösterme yoluna gitmeleri üzerine tepki olarak belirli süre prim ödemesi koşulu getirilmiştir.

Sosyal Güvenlik Yasalarıyla kişilere bazı güvenceler getirilmekte olup, bu güvenceler arasında sağlık yardımı yapılması da girmektedir. Asıl olan sigortalılık niteliğinin kazanılmasından itibaren bu yardımın yapılması olup TC.Emekli Sandığı iştirikçileri ilk günden itibaren bu güvenceden yararlanmaktadırlar.

Davalı sigortalının durumunun bu açıklamalar karşısında değerlendirilmesi gerekir.

Sosyal Güvenlik Yasalarıyla kişilere bazı güvenceler getirilmekte olup, bu güvenceler arasında sağlık yardımı yapılması da girmektedir. Asıl olan sigortalılık niteliğinin kazanılmasından itibaren bu yardımın yapılması olup TC.Emekli Sandığı iştirikçileri ilk günden itibaren bu güvenceden yararlanmaktadırlar.

Davalı sigortalının durumunun bu açıklamalar karşısında değerlendirilmesi gerekir.

Davacı 04.09.2000 tarihinde SSK. Ankara Hastanesi acil müşahade servisine yatırılarak 19.09.2000 tarihine kadar tedavi altında tutulmuştur. Davacının hastalığı kurumunda kabul ettiği gibi 04.09.2000 tarihinde ortaya çıkmış olup, hastalığın daha önce çıktığı ve tedaviden faydalanabilmek amacıyla sigortalı yaptırıldığı da kurumca iddia edilip kanıtlanamadığına göre hukuki boşluğun buna göre doldurulması gerekir.

Davacının hastalığı acil nitelikte olup, yine sigortalı tüm sigortalılık süresinin primini ödemiştir. Göreve yeni başlayan sigortalının zorunlu olarak iptal edilen maddede belirtilen gün kadar prim ödemesi olamıyacağı da açıktır. Bütün bu olgular sigortalının sigorta yardımından hareket etme amacında olmadığını göstermekte olup, hukuki boşluğun sigortalı yararına doldurulması gerekir. TC.Emekli Sandığı Yasasında olduğu gibi sosyal güvenlik yasalarının kişiler yararına uygulanması gerekir. 506 sayılı Yasanın 32.maddesinin ilk kabulünde sağlık sigortasından yararlanmak için sigortalı niteliğini kazanmış olma yeterli kabul edildiğine ve 32.maddenin başlığı Hastalık Sigortası-Sağlanan Yardımlar olarak gösterilmesi karşısında hukuki boşluğun prim ödeme koşuluna bağlı olmadan hastalık sigortası kapsamında sağlık yardımı yapılması şeklinde doldurulması gerekir. Aksine prim ödeme koşuluna bağlı olmak yürürlükten kaldırılan yasa maddesine hukuki değer vermek anlamındadır. Hukuk Genel Kurulunun 25.02.2004 günlü kararı bu nitelikte olup, karar Sosyal Güvenlik Yasaları ile Sosyal Güvenlik ilkelerine ve 25.02.2004 günlü Hukuk Genel Kurulu Kararına da aykırı olduğundan bozma kararına katılamıyorum. Mahkeme kararının onanması gerektiği görüşündeyim.
Yargıtay — Esas No: 2022/2022, Karar No: 2022/3550, Tarih: 13.04.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/2022 E.  ,  2022/3550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : NİĞDE 2. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde birleştirilerek görülen alacak davasında asıl davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, birleşen davanın reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı ... Tic. Ot. Nak. Ak. İnş. Gıda San.Tic. Ltd. Şti. vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı ... Tic. Ot. Nak. Ak. İnş. Gıda San.Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan bölge adliye mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 9.460,30 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 13/04/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1297, Karar No: 2021/13856, Tarih: 03.11.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/1297 E.  ,  2021/13856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Sanığın maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 25, 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddeleri uyarınca beraatine dair karar.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin sadece sanık hakkında hükmedilen adli kontrol kararına ilişkin olduğu, kararın esasına ilişkin herhangi bir temyiz isteminde bulunmadığı, mahkemece verilen adli kontrole ilişkin kararın 5271 sayılı CMK'nin 111/2 ve 267. maddeleri gereğince itiraz yasa yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığı ve Cumhuriyet savcısının temyiz talebi itiraz niteliğinde değerlendirilerek, itiraz merciince bu hususta karar verildiği anlaşılmakla; katılanlar vekilinin temyizi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Katılanlar vekilinin hak ve yetkisi bulunmadığından, duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Katılanlar vekilinin hak ve yetkisi bulunmadığından, duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Tüm dosya kapsamına göre; sanık ve maktul arasında, müştekisi sanık, sanığı maktul olan, hayvan hırsızlığı, silahla tehdit, hakaret suçlarından açılan dava ve alacak borç meselesi nedeniyle husumet bulunduğu, sanığın olay tarihinde saat 00.00-01.00 saatleri arasında çalışanları tanıklar ... ve ... ile birlikte iş yerinde iken, maktulün yanında tanık ... ile birlikte alkollü bir şekilde sanığın iş yerine gelerek para istediği ve 25 TL para aldığı, parayı alıp çıkarken sanığa sinkaflı sözlerle hakarette bulunduğu, tehdit içeren sözler söylediği, yaklaşık bir saat sonra alkollü olarak ve elinde bira şişesi olduğu halde sanığın iş yerine yanında tanık ... ile birlikte gelen maktulün, sanığa yönelik yine sinkaflı küfürler ettiği ve tehdit içeren sözler söylediği, elinde bulunan şişedeki birayı iş yerine döktüğü, sanığın bu sırada 155'i aradığı, maktulün iş yerini terk etmesini istediği, bunun üzerine maktulün bira şişesini sanığa fırlatarak sanığı sol elinden yaraladığı, yere düşen şişenin kırıldığı, sanığın maktulü ittirerek dükkandan çıkarmaya çalıştığı, maktulün de sanığın boynunu koltuğuna sıkıştırarak dükkandan çıkarmaya uğraştığı, tanık ...'nin de sanığı ellerinden tutarak dükkandan çıkmasını engellemeye çalıştığı ve sanık ile tanık ...'nin tekrar iş yerine girdikleri, maktulün oradan ayrıldığı, bir müddet sonra eline taş alarak olay yerine gelen maktulün elindeki taşı attığı, ardından yoldaki dubayı alarak sanığın iş yerinin camlarını kırdığı, iş yerinde beklemekte olan sanığın, elinde bulunan avcı bıçağını adli tıp raporuna göre müstakilen öldürücü etki yapacak şekilde sırtından sokarak yaraladığı, bıçağın akciğere kadar indiği, sol akciğerin söndüğü, sanığın bıçağı birden fazla defa da maktulün kafasına öldürücü etkisi olmayacak şekilde vurduğu, aldığı darbenin etkisiyle iş yerinden kaçarak karşı kaldırımdaki iş yerinin merdivenlerine oturan maktulün, fenalaşarak sırtüstü düştüğü, kaldırıldığı hastanede kesici delici alet yaralanmalarına bağlı iç organ (akciğer) kesilmelerinden gelişen pnömotoraks ve hemotoraks ile iç ve dış kanama sonucu öldüğü, olayda sanığın sol el işaret parmağı ile birleşim yerinde arka kısmında 1 cm'lik yüzeysel yara ve yüzde birkaç adet morluk ve çizik nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda;

Sanığın, maktulün iş yerine gelerek kendisini rahatsız etmesi, küfretmesi, bira şişesini fırlatması, iş yerinin camını taş ve duba ile vurarak kırması, ve kendisine saldırması üzerine gerçekleştirdiği, sanıktaki yaralanmanın derecesi de dikkate alındığında sanığın eyleminin ağır haksız tahrik altında meydana geldiği, meşru müdafaa koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanığın haksız tahrik altında kasten öldürme suçundan cezalandırılması, haksız tahrikin boyutu dikkate alınarak sanığın cezasından azami oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/926, Karar No: 2015/2527, Tarih: 13.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/926 E.  ,  2015/2527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili,...İcra Müdürlüğü'nün 2006/5077 sayılı dosyasında icra müdürlüğünce hazırlanan sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, (26.12.2012 tarihli) sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; sıra cetvelinin ...ne 04.01.2013, Veraset ve Harçlar Vergi Dairesi'ne 08.01.2013 tarihinde tebliğ edildiği, şikayetçi yanın temsil ettiği ve sırasına itiraz ettiği kurumların adı geçen kurumlar olduğu, şikayet tarihi itibariyle sıra cetveline itiraz için kanunen öngörülen yedi günlük sürenin geçirilmiş olduğu, her ne kadar davacı vekili, icra dosyasında yapılan tebligatların geçersiz olduğunu iddia etmiş ise de yapılan bu tebligatlar hakkında şikayet yoluna gidilmediği, tebliğ tarihlerinin düzeltilmediği ve mevcut tebligatların geçerli olduğu gerekçesiyle, şikayetin süreden reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10728, Karar No: 2007/2226, Tarih: 13.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/10728 E.  ,  2007/2226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde 2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 17. maddesi gereğince tapu iptali ve tescil istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

... 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi doğru değil ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden gerekçeli kararın hüküm fıkrasının birinci bendindeki "davacı DSİ Genel Müdürlüğü"nün metinden çıkarılmasına yerine "Hazine"nin yazılması suretiyle kararın düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 13.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7167, Karar No: 2015/8792, Tarih: 20.04.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/7167 E.  ,  2015/8792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Zilyetliğe dayalı

Taraflar arasındaki uyuşmazlık köy boşluğu, dere yatağı olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkindir. Yargıtay Kanun'un 14. maddesi uyarınca Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp 22.01.2015 tarih ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli Daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULUNA GÖNDERİLMESİNE, 20.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16777, Karar No: 2014/5775, Tarih: 25.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16777 E.  ,  2014/5775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen nlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasıacı müvekkiline devretmesi ve devir karşılığı 48.000,00 TL'nin davalıya ödenmesi yönünde 02.04.2008 tarihinde hisse devir taahhütnamesi imzalandığını, müvekkilinin edimini ifa etmesine karşın davalının hisse devrini yerine getirmediğini ileri sürerek, yerine getirilmeyen hisse devri gereği ödenen 48.000,00 TL'nin iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının talimatı üzerine müvekkilinin hisseleri davacın sözleşme uyarınca davalıya ait şirket hisselerinin davacıya devredilmesinin taahhüt edildiği, bu devir nedeniyle davacının oğlu tarafından davalıya herhangi bir ödeme yapılmadığı, bu sebeple taraflar arasındaki sözleşme gereği devredilmesi gereken payların davacının talimatı ve kabulü ile davacının oğluna devredilmiş olduğunun kabulü gerektiği, aksinin hayatın olağan akışına ters düşeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1075, Karar No: 2025/1284, Tarih: 06.02.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/1075 E.  ,  2025/1284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 43. İş Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesinin 01.11.2024 tarihli temyiz başvurusu değerlendirme kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı, Dairemizce yapılan değerlendirmede "...adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından..." gerekçesiyle adli yardım talebinin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Davacı vekilince adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmiş olup itirazı inceleme görevi Yargıtay 10. Hukuk Dairesine ait olduğundan gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

06.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2285, Karar No: 2016/3030, Tarih: 14.03.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/2285 E.  ,  2016/3030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu 5527 ada 9 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında baba adının sehven '' ... '' şeklinde yazıldığını ileri sürüp nüfus kayıtlarına uygun olarak baba adının ''... '' olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispat edildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile çekişmeli taşınmazın paydaşı ...'un baba adının '' ... '' olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 14.03.2016

tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4128, Karar No: 2019/42, Tarih: 14.01.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/4128 E.  ,  2019/42 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ve davalı ... Emeklilik vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; müvekkillerinin davalı banka nezdinde kredi müşterisi olan ...'ün yasal mirasçıları olduğunu, davalının miras bırakan ile konut kredisi sözleşmesinin yapıldığı, ayrıca banka tarafından yapılan teklif ile 18/01/2011 tarih ... başvuru numaralı ve 21/01/2011 tarihli azalan teminatlı hayat sigortası imza edildiği, ...'ün 15/11/2011 tarihinde vefat ettiğini belirterek davanın kabulü ile dava konusu edilen 45.000,00 TL vefat tazminatının vefatın meydana geldiği 15/11/2011 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Emeklilik A.Ş. vekili; sigortalı murisin hayat sigortaları genel şartları uyarınca beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığını, sözleşmeden kaynaklı bir yükümlülüğün sigortalı tarafından ihlali nedeniyle müvekkil şirketin tazminat ödeme yükümlülüğü ortadan kalktığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Bank A.Ş. vekili; acenteye karşı doğrudan dava açılamayacağını, ancak müvekkile izafeten dava açılabileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davanın kabulü ile 45.000,00 TL tazminatın 15.02.2013 tarihinden işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı ... Bank vekili ve davalı ... Emeklilik vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava; hayat sigortası poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 102 ve devamı maddelerinde acentelik müessesesi düzenlenmiş, 115/2. maddesinde acentenin müvekkili namına dava açabileceği gibi kendisine karşı da aynı sıfatla dava açılabileceği düzenlenmiştir. Acente müvekkili adına sözleşme yapma ve TTK'nın 116. vd. maddelerinde belirtildiği gibi müvekkili adına işlem yapmakla yetkili olup, müvekkili adına borçtan doğrudan sorumlu değildir. TTK.nın 119/2.maddesi hükmüne göre, acentenin aracılıkta bulunduğu veya akdettiği sözleşmelerden doğan uyuşmazlıklardan dolayı acenteye karşı doğrudan dava açılamaz, icra takibi yapılamaz, asaleten husumet yöneltilemez. Olağan olanı, acentenin müvekkiline karşı husumetin yöneltilmesidir.