muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6815, Karar No: 2013/10650, Tarih: 18.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/6815 E.  ,  2013/10650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı vekili Av.... ve aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece Daire bozma kararına uyulmuş ise de, gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya hata bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, bilinmeyen giderler ve genel idari giderler dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise; bilirkişi kurulu raporunda, resmi veri listesindeki üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen giderler, zirai sermaye faizi ve idarecilik masrafları düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydındaki ipoteğin tespit edilen kamulaştırma bedeline yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, (1) numaralı bozma nedeni doğrultusunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre ve kazanılmış haklar da gözetilerek bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 990,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1935, Karar No: 2013/2009, Tarih: 08.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/1935 E.  ,  2013/2009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın davacı ile davalının vekili Bişar Akın arasında yapılan satış sözleşmesine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 13.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 08/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13263, Karar No: 2014/9566, Tarih: 30.09.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/13263 E.  ,  2014/9566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2011/279057

Mahkeme : İNCİRLİOVA Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi-Numarası : 18.05.2011 – 2011/170 esas ve 2011/109 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya D.. S.. tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya D.. S.. tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya D.. S.. tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya D.. S.. tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3286, Karar No: 2011/7541, Tarih: 04.10.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/3286 E.  ,  2011/7541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 04/10/2011 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı asil ile vek. Av. ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan asil ile Avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 22.03.2006 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle maddi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacı tarafından aynı konuda maddi ve manevi tazminat istemi ile Asliye Hukuk mahkemesinde dava açılarak bu davanın feragat nedeniyle ret ile sonuçlanarak kesinleştiği, kesinleşen bu davada fazla hak saklı tutulmadığından, görülmekte olan dava açısından önceki davanın kesin hüküm oluşturacağı, kesin hüküm olmasa dahi davacının maddi zararının sigorta tahsisleri peşin sermaye değeri ile karşılandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece davacı tarafından aynı konuda maddi ve manevi tazminat istemi ile Asliye Hukuk mahkemesinde dava açılarak bu davanın feragat nedeniyle ret ile sonuçlanarak kesinleştiği, kesinleşen bu davada fazla hak saklı tutulmadığından, görülmekte olan dava açısından önceki davanın kesin hüküm oluşturacağı, kesin hüküm olmasa dahi davacının maddi zararının sigorta tahsisleri peşin sermaye değeri ile karşılandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece varılan sonuç hatalı olmuştur. Gerçekten davacının Zonguldak 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/322E sayılı dosyasında görülen davada 18.09.2008 tarihli dava dilekçesinde, davalı ile imzalanan sulh ve ibra protokolü ile davalının 22.03.2006 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle ödemeyi taahhüt ettiği 20.000,00-TL maddi ve 2.000,00-TL manevi tazminatın ödenmediğinden bahisle, protokol gereği ödenmesi gereken maddi ve manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir. Bu haliyle açılan davanın kısmi dava olmadığı, protokole bağlanan alacağın talep edildiği ortadadır. Bu davadan feragat edilmesi nedeniyle davanın reddine dair kesinleşen hükmün, anılan davanın niteliği dikkate alındığında, maddi tazminat bakımından ibranamenin konusunu oluşturan ve dava konusu edilen miktarla sınırlı olarak kabulünün gerektiği açıktır. Hal böyle olunca davacının Zonguldak 1.Asliye Hukuk mahkemesinde görülen davadaki feragat nedeniyle redde ilişkin kararın tüm alacak miktarı bakımından kesin hüküm oluşturduğunu kabul eden yerel mahkeme kararının hatalı olduğu ortadadır. Öte yandan Zonguldak 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/322E sayılı dosyasında davalılar aleyhine ibra sözleşmesinin iptali ile fazlaya ilişkin maddi ve manevi tazminat davaları açma hakları saklı tutulmak suretiyle davadan feragat edildiği açıklanmaktadır. Diğer bir deyişle kayıtsız şartsız bir vazgeçmenin söz konusu olmadığı, ileride yeniden dava açılacağı yolundaki iradenin ortaya konulduğu açıktır.

Sulh ve ibra sözleşmesine gelince: Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle sigortalının maddi tazminat istemine ilişkindir. Uyuşmazlık, sigortalı tarafından düzenlenen "ibranamenin" içeriği ve kapsamı yönünden davacının tüm alacağını aldığı ve bu suretle borçluyu borcundan kurtardığı biçiminde değerlendirilip değerlendirilmeyeceği noktasında toplanmaktadır. Davacıda, oluşan zarar nedeni ile maddi tazminatına karşılık 20.000,00-TL ödenmiş olduğu uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık kazadan sonra yapılan ödemenin davada en son hesaplanan tazminattan hangi kıstaslar nazara alınarak indirileceği konusunda toplanmaktadır. Kural olarak işçiye yapılmış ödemenin bu miktar ile sınırlı olmak üzere bağlayıcılığı asıldır. Gerçek anlamda ödemeden söz edebilmek için tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunmaması koşuldur. Başka bir anlatımla, ödemenin yapıldığı tarihteki verilerle hesaplanan tazminat ile ödenen miktar arasında açık oransızlığın bulunduğu durumlarda, yapılan ödeme makbuz niteliğinde kabul edilebilir. Bu durumun, ödemenin yapıldığı tarih göz önünde tutularak davacının gerçek zararının uzman bilirkişiler aracılığı ile saptanması suretiyle belirleneceği hukuksal gerçeği ortadadır. Oysa yukarıda açıklandığı biçimde inceleme ve araştırma yapılmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; ödemenin yapıldığı tarihteki veriler esas alınarak gerçek zararı saptamak, böylece tazmin edilecek miktar ile buna karşılık alınan meblağ arasında açık oransızlığın bulunup bulunmadığını denetlemek, açık oransızlığın bulunması durumunda ödemeleri “kısmi ifayı içeren makbuz” niteliğinde kabul etmek ve yapılan ödemenin; ödeme tarihindeki, gerçek zararın hangi oranda karşıladığını saptamak; son verilere göre hesaplanan tazminat miktarından, yasal indirimler yapılmak suretiyle belirlenecek gerçek zarardan davalı tarafın; ödeme yapılan tarihe göre; zararın karşılandığı oranda indirim yapmak daha sonra kalan miktara hükmetmek, açık oransızlığın bulunmadığının tespiti halinde ise davacının maddi tazminat talebinin reddine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular ile kesin hükmün bulunmadığı göz önünde tutulmaksızın ve özellikle ibraname tarihindeki verilere göre hesaplanan zarardan ibra tarihindeki peşin sermaye değerinin indirilmek suretiyle davacının karşılanmayan zararının bulunup bulunmadığının, tespiti gerekirken, Temmuz 2010 tarihinde geçerli bulunan tüm peşin sermaye değerinin indirilmesi suretiyle karşılanmayan maddi zararın bulunmadığı sonucuna varılarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 825.00 TL duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04/10/2011 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4748, Karar No: 2009/317, Tarih: 23.01.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/4748 E.  ,  2009/317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 30.12.2005 gün ve 2005/99-765 sayılı hükmü bozan Dairemizin 04.04.2008 gün ve 2007/2709-2008/2191 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 195,00 YTL para cezası ile 32,30 TL red harcının karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, 23.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12927, Karar No: 2016/17597, Tarih: 30.09.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/12927 E.  ,  2016/17597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılar ile aralarında yapı denetim hizmet sözleşmesi dhüzenlendiğini, hizmet bedeli ödenmediğini, alacağın tahsili için başlattığı icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline %20 inkar tazminatı ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalıya tebligat çıkarılmıştır.

Mahkemece, Asliye Ticaret Mahkemeleri görevli olduğundan görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında özel hukuk hükümlerine uygun biçimde düzenlenmiş yapı denetim hizmet sözleşmesi bulunmaktadır. Davalılar tacir sıfatına haiz değildir. Dava mutlak ticari davalardan sayılamaz. Davada genel mahkeme görevlidir. Mahkemece işin esası incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 30/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3185, Karar No: 2012/20178, Tarih: 28.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/3185 E.  ,  2012/20178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ... sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, iş akdinin haklı nedenle sona erdirildiğini ... sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, somut olayda, yapılan sayımda kasada madeni bozuk para kısmında açık olduğu (220,80-TL) tespit edilmiş ise de, bu açığın diğer kasalara gün içinde bozuk para ihtiyacı sebebi ile olduğunun sorumlu kişi tarafından tanık olarak beyan edildiği, açık miktarının bir aylık ücretten az olduğu, davacının acele ile sayım yapmadan tesliminden de kaynaklı olabileceği, davacının bu durum benzeri davranış örneği bulunmadığından cezanin ihtar, maaş kesimi veya uyarı şeklinde yapılabileceği, açıkça davacıya yüklenemeyecek bu davranışın haklı nedenle feshi gerektirmediği, davacının kasada açık çıkması şeklindeki eylemi davalının davacının iş akdini haklı nedenle fesih sebebi oluşturmayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun'un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/11. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara ... açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğinden, davacının 204.06.2005- 29.07.2009 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde mağaza sorumlusu olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin, 29 Temmuz 2009 tarihli ... Noterliğinin 13760 nolu ihtarnamesi ile, davacının mağaza sorumlusu olarak çalıştığı mağazada 26.07.2009 tarihinde yapılan incelemeler neticesinde kasada 220.80 TL açık olduğunun tesbit edildiği, sözlü savunmasında kasayı saymadan devraldığını ve 25.07.2009 tarihinde kasa sayımında bozuk para ve yedek posu kontrol etmeden kasayı hesapladığını sözlü olarak belirttiği, yazılı savunma vermediği, bu eylemler nedeniyle şirketin zarar ettiği belirtilerek 4857 sayılı Kanun'un 25/II-e maddesince 25/07/2009 tarihinde bildirimsiz ve tazminatsız olarak feshedildiği 26/07/2009 tarihinde yapılan kasa sayımında 95 TL bozuk para ve 125.80 TL yedek posta olmak üzere toplam 220.80 TL açık bulunduğu, davacıdan sorulduğunda, kasayı saymadan devraldığını ve 25.07.2009 tarihinde kasa sayımında bozuk para ve yedek posu kontrol etmeden kasayı hesapladığını beyan ettiği, diğer görevlinin de kasayı saymadan devrettiğini beyan ettiği, üç gün içinde yazılı savunmada bulunacaklarını beyan ettikleri hususlarının davalı tanıklarınca hazırlanan yazıda belirtildiği, bila tarihli yazıda, 26.07.2009 tarihinde yapılan ana kasa incelemesinde 150 TL olması gereken yedek posta 24.20 TL olduğu, 125.80 TL eksik, madeni parada 95 TL eksik ana kasada 31.55 TL eksik bulunduğu toplam eksiğin 230.80 TL olduğu, 10 TL nin akşam kasa çıkışından kaynaklandığının tesbit edildiği, davacının görev tanımında, hergün düzenli olarak ... kasa sayımını yaparak kasa sayım tutanağını düzenlemek, personeli kontrol etmek için kasa sayımları yapmak, çalıştıkları süre sonunda kasiyerlerden paraları kontrol edip teslim almak ve kasaya koymak işlerinin sayıldığı, görev tanımının davacıya tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, davacının görev tanımında belirtilmesine rağmen kasayı saymadan devraldığı ve kasa sayımında bozuk para ve yedek posu kontrol etmeden kasayı hesapladığı, bunun sonucu olarak kasada açık çıkmasına neden olarak görevinin gereklerini yerine getirmediği, işverenin güvenini kötüye kullanarak, güvenin sarsılmasına neden olduğu dikkate alındığında, davacının bu olumsuz davranışları daha önce bu konuda ihtar veya uyarı almamış olması nedeniyle 4857 sayılı Kanun'un 25/11. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmasa da, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlar niteliğinde olduğu ortada olup, iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedilmesi şartlarının oluştuğu gözetilmeden davanın reddi yerine kabulüne yönelik yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

l-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 94,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 28.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15446, Karar No: 2017/8919, Tarih: 13.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/15446 E.  ,  2017/8919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında... plakalı aracın 01.06.2006 tarihli muayenesini sahte olarak yapmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın aşamalardaki savunmasında araç muayene işleminin kendisi tarafından yapılmadığını savunduğu, Dairemizin 24.06.2015 tarih ve 2013/10929 E. sayılı ilamında da bahsedildiği üzere araç sahibi ..., diğer sanık ... ve tanık olarak beyanına başvurulan ...’nın beyanları arasında çelişkiler olduğu, bozma sonrası ...’nın alınan beyanında olayı tam olarak hatırlamadığını, ...’nın ise muayeneyi kimin yaptırdığını, kimin aracılık ettiğini bilmediğini, sadece oğlu ...’nın ... tarafından yapıldığını kendisine söylediğini beyan ettiği, aldırılan bilirkişi raporunda ise sahte muayene işlemindeki imzalar ile sanığın imzaları arasında ilgi ve irtibata rastlanılmadığının belirtilmesi karşısında; tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli ve kesin delil bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ...’nın birbiriyle çelişen beyanları esas alınarak sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.