muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20692, Karar No: 2013/20455, Tarih: 01.10.2013

milyarla ifade edilen zararının doğduğu ileri sürülmüştür. Belirtilen iddiaların doğru olmadığına yönelik davacı işçi tarafından herhangi bir bilgi ve belge dosyaya sunulmamıştır.

İnceleme konusu dosya ve Dairemize intikal eden diğer dava dosyaları içeriklerine göre davalıya ait işletmede yaklaşık 50 yıldan beri toplu iş sözleşmesi uygulanmıştır. Türk Hava Yollarındaki kamu hissesinin %50 civarında olduğu belirtilmiştir. Davalı şirket vekili, fesih tarihi itibariyle işletmede çalışan uçucu personel sayısının yaklaşık 6.000 olduğunu açıklamıştır.

Dosya içeriğine göre amacı ve yapılış şekli itibariyle gerçekleştirilen eylemin siyasi amaçlı grev niteliğinde olduğu açıktır. Toplu iş sözleşmesi görüşmelerinin devam ettiği bir sırada hava iş kolunda grev yasağını öngören bir kanun değişikliği teklifinin çıkarılmasını önlemek amacıyla yapılan bu grevin mesleki bir amaca da hizmet ettiği düşünülebilir ise de, muhatabı ve amacı itibariyle eylemin “siyasi amaçlı grev” niteliğinde olduğu kabul edilmiştir.

Dairemizce uluslararası hukuk çerçevesinde işçilerin, ortak ekonomik ve sosyal menfaatlerini ilgilendiren konularda tepkilerini toplu eylem yoluyla ifade etme haklarının bulunduğu kabul edilmiştir. Ancak, iş bırakmak suretiyle yapılan toplu eylemlerin ulusal ekonomiyi ve kamu düzenini olumsuz etkilemesi ihtimali karşısında, bu hakkın sınırsız bir şekilde kullanılması düşünülemez. Çalışma barışı için işverenin mülkiyet hakkı ile işçilerin toplu pazarlık hakları arasında adil bir dengenin kurulması gereklidir. Her şeyden önce iş bırakmak suretiyle yapılan eylemlere kanuni grevde olduğu gibi son çare olarak başvurulmalı(Ultima Ratio İlkesi) ve ölçülülük ilkesine uyulmalıdır. Siyasi amaçlı grevde baskı altında tutulmak istenen kurum ile eylem sonucu doğrudan zarara uğrayacak işverenin ayrı olmaları ve baskı altına alınmak istenen kurum üzerinde işverenin inisiyatife sahip olamaması bu konuda daha hassas ve ölçülü davranılmasını gerektirmektedir.

Dosya içeriğine göre davacı ve arkadaşlarının veya üyesi oldukları sendikanın söz konusu toplu eyleme girişmeden önce hükümet veya yasama organı yetkilileri ile görüşme, üçüncü bir kişinin arabuluculuğundan yararlanma gibi barışçıl yol ve yöntemleri kullanmadıkları ve iş bırakmaya göre daha hafif sayılabilecek diğer protesto biçimlerini tercih etmedikleri, kısaca, iş bırakmak suretiyle yapılan eyleme son çare olarak başvurmadıkları anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, işverene söz konusu greve gidileceği konusunda önceden herhangi bir bildirimde de bulunulmamıştır. Önceden bildirilmeyen, işveren için sürpriz olan grevlerin daha fazla zarara yol açacağı açıktır. Bu sebeple 2822 sayılı Kanun'da grev kararının önceden ilanı ve uygulanacağı tarihin greve başlamadan önce işverene bildirilmesi gerektiği düzenlenmiştir. Bu tür eylemlerde, greve gidileceğinin ve başlama tarihinin önceden işverene bildirilmesi barışçıl niteliğinin ortaya çıkmasını sağlayacaktır.

Öte yandan, işyeri ve yapılan işin niteliği dikkate alındığında, işin durması veya önemli bir ölçüde aksaması hizmetin sürekliliğini ve güvenliğini olumsuz etkileyecek niteliktedir. Bu nedenle ölçülülük ilkesi bağlamında eylemin süresi de önem arz edecektir. Eylemin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin yöneldiği muhatap ve amaç, kamu yararı, işin ve işyerinin özelliği göz önünde bulundurulmalıdır. Somut olayda işçiler hava iş kolunda getirilmek istenen grev yasağının kendi haklarını tehdit ettiğinden bahisle, kamuoyu oluşturmak amacıyla protesto eyleminde bulunmak, uğrayacakları olası mağduriyetler konusunda dikkat çekmek, bir anlamda yasama organınca yapılmak istenen değişikliği engellemek gibi meşru bir amaç gütmektedirler. Bu haklı amaca yönelik olarak ortaya konulan söz, eylem ve davranışların, işçilerin seslerini ve

haklılıklarını ülke gündemine taşımak işlevini aşacak biçimde uzun süreli çalışmaktan kaçınmaları ve hizmeti esaslı şekilde aksatmaları yukarıda belirtilen ölçülülük ilkesiyle bağdaşmayacaktır. Yapılan grev sonucu Türk Hava Yollarında yürütülen işin 03.00-24.00 saatleri arasında, uzun sayılabilecek bir süre ve önemli derecede aksadığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Sefer iptali ve gecikmelerinden dolayı binlerce yolcunun mağduriyeti ve işletmenin bu yüzden maruz kalacağı olası zarar miktarı da göz önüne alındığında, grevin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edildiği kabul edilmelidir.

Yukarıda belirtilen ulusal ve uluslararası hukuk ilkeleri uyarınca işçilerin barışçıl toplu eylemlerde bulunma hakları bulunmakta ise de, eylemin ve işyerinin niteliği dikkate alındığında toplu iş bırakma eylemine son çare olarak başvurulmadığı ve ölçülülük ilkesinin dikkate alınmadığı sonucuna varılmıştır. Bu nedenle davacının söz konusu davranışı, kural olarak, fesih için haklı neden teşkil etmektedir. Ancak, fesih tarihi itibariyle iş sözleşmesi hükmü olarak devam eden önceki toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca Disiplin Kurulu Kararı alınmadan yapılan feshin haksız olduğu kabul edilmiştir. Öte yandan, Disiplin Kurulu Kararının alınmamış olması feshi haksız hale getirmekte ise de, Yargıtay uygulamasına göre geçerli nedeni ortadan kaldırmadığından, davalı işverence yapılan feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilerek, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 24,30 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 21,15 TL harcın mahsubuyla bakiye 3,15 TL karar ve ilam harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 24,30 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 21,15 TL harcın mahsubuyla bakiye 3,15 TL karar ve ilam harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 60,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 01.10.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

ÖK

KARŞI OY

Somut olayda, toplu iş sözleşmeleri görüşmeleri devam etmekte iken, hava taşımacılığı işinin grev yasağı kapsamına alınmasına yönelik kanun değişikliği teklifi verilmesi üzerine davalı işverene ait işyerlerinde toplu olarak doktor raporu alınmak suretiyle işin bırakıldığı dosya içeriği ile sabittir.

En etkili iş mücadelesi aracı olan grev hakkının yasaklanması yönündeki yasa değişikliği teklifine karşı davacı ve arkadaşlarının gerçekleştirdiği işi bırakma eyleminin ulusal mevzuatımızca yasa dışı grev niteliğinde olduğu açıktır. Ne var ki, Türkiye’nin de onayladığı uluslararası sözleşmelere göre işçi hak ve menfaatlerinin ve özellikle sendikal özgürlüklerinin kısıtlama girişimlerine karşı işçilerce yapılan protestoların barışçıl olması koşuluyla demokratik tepki olarak nitelendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir. Somut olayda da siyasi iradenin getirmek istediği grev yasağına karşı yapılan toplu eylemin demokratik tepki olduğu açıktır. Bu itibarla, rapor almak suretiyle gerçekleştirilen toplu eylemin demokratik tepki niteliğinde olduğuna yönelik sayın çoğunluğun tespitine aynen katılıyorum. Ancak, bu tepkinin barışçıl amaçtan uzaklaşıp uzaklaşmadığı ve ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin süresi ile birlikte eylem sonucu meydana gelen zarar miktarının da somut olarak belli olması gerekir. Salt süre yönünden ölçülülük ilkesine uyulup uyulmadığının denetlenmesi doğru olmaz. Bu nedenle zarar miktarı konusunda davalı tarafın beyanı ile yetinilmeyerek, zararın bilirkişi aracılığıyla tespit edilmesinden sonra sözü edilen ilke çerçevesinde değerlendirme yapılmalıdır. Hükmün bu yönden araştırma ve incelemeye yönelik olarak bozulması gerektiğinden sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum.01.10.2013

KARŞI OY

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, kararın onanması gerekir görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum. 01.10.2013
Yargıtay — Esas No: 2011/564, Karar No: 2011/5130, Tarih: 21.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/564 E.  ,  2011/5130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Anamur İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir.

Mahkemece, kısa kararda "davacının ve davalının icra inkar tazminatı talebinin reddine" karar verildiği halde, gerekçeli kararda "davacının davasının ve icra tazminatı talebinin reddine" karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.04.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.nun 428.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15385, Karar No: 2016/23047, Tarih: 08.12.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/15385 E.  ,  2016/23047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar,.... turuna katılmak amacıyla paket tur sözleşmesi imzaladıklarını, aynı zamanda tur programının iptali halini düşünerek turu sigortalattıklarını, geziye katılmak için 27.08.2011 tarihinde havalimanına gittiklerini ancak pasaportlarında küçük bir yırtık olması dolayısıyla uçağa alınmadıklarını, tur şirketi görevlileri ile derhal irtibata geçtiklerini, onların da kendilerine yardımcı olmadığını ileri sürerek eksik ve ayıplı ifa nedeniyle herbir davacı için 2.312,50'şer TL olmak üzere toplam 9250 TL maddi tazminat ile 18.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacıların maddi tazminat taleplerinin kabulüne, manevi tazminat taleplerinin ise reddine karar verilmiş; hüküm, davalılarca temyiz edilmiştir.

Dava paket tur sözleşmesinin eksik ve ayıplı ifa edilmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacı taraf davalı tur şirketinin pasaporta ilişkin bilgilendirme ve aydınlatma görevini eksik yerine getirdiğini, gerekli kontrolü yapmadığını bu nedenle tur şirketleri ve sigorta şirketinin bu olaydan birlikte ve müteselsilen sorumlu olduklarını iddia etmiş, davalı tur şirketi ile sigorta şirketi ise davacıların tura katılamamalarının kendi kusurlarından kaynaklandığını, kaldı ki taraflar arasında akdedilmiş paket tur sözleşmesi ve sigorta sözleşmesinde iptal sorumluluğunun kapsamında pasaportun yırtık olması halinin bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir. Mahkemece davacıların tura katılamamasının davalıların sorumluluğunda olup olmadığına yönelik iki farklı bilirkişiden rapor alınmış ve ikinci alınan rapora itibar edilerek davacıların pasaportla gidecekleri ülke baz alındığında kişilerin nelere dikkat etmesi gerektiği konusunda tur şirketlerinin bilgilendirmede bulunması gerektiği, bu bilgilendirme yapılmadığı gibi seyahat öncesinde pasaportun da kontrol edilmediği, kontrol edilse muhtemelen bu sorunla karşılaşılmayacağı gerekçesiyle maddi tazminat talebi yönünden davanın kabulüne karar verilmişti.

Paket tur sözleşmesinin ''İptal ve Devir'' başlıklı maddesinin 7.2 bendi ''...13 Ağustos 2011, Cumartesi saat 11 sonrası iptal ve değişikliklerde ücret iadesi yapılmamaktadır. Buna karşın tüketici rezervasyonunu kendisinin veya 1. derecedeki akrabalarının 10 günlük mutat iştigaline engel rahatsızlıklarını ve ölümleri tam teşekküllü devlet hastanesinden alınacak resmi rapor ile belgelemeleri halinde rezervasyon kesintisiz olarak iptal edilebilir...'' şeklinde düzenlenmiştir. Taraflar arasındaki sigorta poliçesinde seyahatin iptali teminat kapsamında gösterilmiş, bu teminatın kapsamı ise sigorta sözleşmesinin teminat grupları ve yardım hizmetleri başlıklı maddesinin 1.1 bendinde '' a) Sigortalı veya bir riskli kişi aşağıda belirtilen olaylardan etkilenirse, b)Olayın nedeni, sigortalanmış gezi için rezervasyon yaptırıldığında önceden öngörülemiyorsa c)Seyahat bu olayın meydana gelmesi nedeniyle iptal ediliyorsa ve d)Sigortalının veya riskli kişinin seyahati gerçekleştirilmesini beklemek makul değilse'' şeklinde düzenlenmiştir. Yani taraflar arasında düzenlenen paket tur sözleşmesinde ve sigorta sözleşmesinde pasaportun yırtık olması halinde sorumluluğun kime ait olacağına ait bir düzenleme bulunmamaktadır. Dosya kapsamından davacılardan .... pasaportlarında yırtık tespit edildiği için uçuşlarının iptal olduğu, davacı ...'ün pasaportunda bir sorun bulunmadığı, ancak kendi isteği ile uçuşun iptal olduğu, davacı ... yönünden ise uçuşun iptaline ilişkin herhangi bir kayıt bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı ... ve....... kendi isteği ile tura katılmadıkları açıktır. Bilindiği gibi genel uçuş kurallarına göre pasaport ve kimlik gibi belgelerin kontrol yükümlülüğü sahiplerine aittir. Daha önceden başka yerlere seyahat ettiği anlaşılan davacıların pasaportlarının yırtık olmaması gerektiğini bilmedikleri düşünülemez. Dosya kapsamında alınan ilk bilirkişi raporu da bu yöndedir. Hal böyle olunca, davacıların geziye katılamamalarının kendi kusurlarından doğduğu gözetilerek maddi tazminat talebi yönünden de davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19617, Karar No: 2012/3745, Tarih: 23.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/19617 E.  ,  2012/3745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 1948 doğumlu kızı ...'nın akıl hastalığına düçar olduğunu, mahkeme kararı ile kısıtlanmasına ve velayet altına alınmasına karar verildiğini ancak bu karardan evvel kızına ait taşınmazının kooperatif üyeliği devri olarak davalıya satıldığını, satışın mutlak butlanla malul olduğunu bildirerek satış sözleşmesinin iptalini talep etmiş, taşınmazın kooperatifin ferdileşmeye geçmesi ile davalı adına tescil edilmesi üzerine davalı adına tapu kaydının iptali ile kızı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kısıtlı kızına ait taşınmazın davalıya satışının geçersiz olduğu ileri sürülerek tapusunun iptali ve kızı adına tescili için eldeki davayı açmıştır. Davalı ise, taşınmazı kooperatif hissesi olarak kısıtlıdan gerçek bedeli ödeyerek satın aldığını, satışa avukatı ile birlikte geldiğini, kooperatif başkanının da bulunduğunu, hukuki işlem yapma ehliyetinin bulunmadığına ilişkin bir emareye rastlamadığını, satışa engel bir kaydında bulunmadığını, bilahare ferdileşme ile tapuyu aldığını, satıştan sonra kooperatife bir kısım ödemeler yaptığını, taşınmaza da bazı iyileştirmeler yaptığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Dosyanın incelenmesinde; davacı Zehranın 1958 doğumlu, annesi Mürüvvet tarafından 24.12.1996 tarihinde kısıtlanması için mahkemeye başvurulduğu, Adli Tıp Kurumunun 10.4.2002 tarihli heyet raporuna göre, paranoid şizofreni hastası olduğu ve satış tarihinde de bu hastalığa maruz kaldığı ve hukuki işlem yapma ehliyetinin olmadığının belirtildiği, Datça Sulh Hukuk Mahkemesinin 4.6.1997 tarihli kararı ile kısıtlanmasına, annesinin velayeti altına konulmasına karar verildiği, kararın 14.6.1997 tarihinde kesinleştiği, kısıtlıya ait kooperatif hissesinin satılmaması için kooperatife tedbir yazısı yazıldığı ancak bu yazı kooperatife tebliğ edilemeden, 6.2.1997 tarihli satış sözleşmesi ile 42.735 Dolara satıldığı ve satış bedelinin kısıtlıya teslim edildiğinin belirtildiği, bilahare kooperatifin ferdileşmeye geçmesi ile 29.4.1998 tarihinde taşınmazın tapusunun davalı adına tescil edildiği anlaşılmaktadır. Yine davacı kısıtlının önceki raporlarında hastalığının davranış bozukluğu olarak gösterildiği, belirli sürelerle tedavi gördüğü, ailesinden ayrı yaşadığı, bir süre otelde yaşamını sürdürdüğü, avukat olan dava dışı İsmet Şirin ile birlikte yaşadığı, satış sözleşmesini imzalamaya bu avukat ile birlikte geldiği ve avukatın sözleşmeyi tanık olarak imzaladığı, sözleşmede satış bedelini aldığını beyan ettiği hususları da ... raporları, satış sözleşmesi ve dosya kapsamından açıkça anlaşılmaktadır. Dava dışı avukat İsmet'in ehil olmayan kişiyi suiistimal ile aleyhine hukukça hükmü haiz senet düzenleyerek maddi çıkar sağlama suçundan yargılanıp mahkum olduğu, mahkumiyet kararının 11.Ceza Dairesinin 25.10.2005 tarihli kararı ile zamanaşımı nedeniyle davanın ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir. Bu ceza davası dosyası içeriğine göre; Kısıtlının bu avukat ile birlikte yaşadığı, bir otelde kaldıkları, kısıtlının ve avukat sanığın beyanlarına göre de paranın bir kısmının kısıtlının otel ve esnafa olan borçları için harcandığı ifade edilmiştir. Davalı taraf, akıl hastalığı olduğuna dair bir emare taşımayan ve satışa avukatı ile birlikte gelen davacı kısıtlının kooperatif hissesini avukatının da tanık olduğu sözleşme ile satın alıp rayiç değerini bizzat ödediği, bilahare de taşınmaza iyileştirmeler yaptığını savunmuştur. Taşınmazın gerçek değerinin ödendiği savunması davacı tarafça bir itiraza uğramamıştır

. Davalı taraf, akıl hastalığı olduğuna dair bir emare taşımayan ve satışa avukatı ile birlikte gelen davacı kısıtlının kooperatif hissesini avukatının da tanık olduğu sözleşme ile satın alıp rayiç değerini bizzat ödediği, bilahare de taşınmaza iyileştirmeler yaptığını savunmuştur. Taşınmazın gerçek değerinin ödendiği savunması davacı tarafça bir itiraza uğramamıştır. Satış bedelinin davalı tarafından davacı kısıtlıya ödendiği, kısıtlının yedine geçtikten sonra onun tarafından İsmet'e teslim edildiği, bir kısmının kendisinin esnafa ve otele olan borçlarının ödenmesi için kullanıldığı kalan kısmın akibetinin bilinmediği, ceza davası dosyası ve banka kayıtları ile sabittir. Buna göre, davacı kısıtlı için satış nedeniyle, kısmen ihtiyaç olgusunun da gerçekleştiğinin kabulü gerekir. Ayrıca, satış tarihinde kooperatif hissesi niteliğinde olan taşınmazın satışı resmi şekle de bağlı değildir. Bu açıklamalar ışığında hastalığı dışarıdan belli olmayan, eğitimli, birkaç dil bilen kısıtlının bu hastalığa düçar olduğunu bilmeyen ve satışa avukatı ile gelip davalı tarafta güven duygusu oluşturarak taşınmazın gerçek değerini tahsil etmiş olması karşısında, davalının satışta iyiniyetli olduğu, davacı kısıtlıyı zarara uğratacak bir davranışta bulunmadığının kabulü gerekir. Kaldı ki davalı tarafça, taşınmazı satın aldıktan sonra kooperatife ödemeler yaptığı, taşınmazın içine bazı iyileştirmeler yaptığının beyan edilmesi karşısında, satışın iptaline karar verildiğinde satış bedeli yanında bu iyileştirmeler içinde sebepsiz zenginleşeceğinin gözardı edilmemesi gerekir. Herkes hak ve yetkilerini kullanırken hüsniniyetle, hak ve nesafet ilkelerine göre hareket etmesi asıldır. Açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 96.35 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 23.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.