muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/6015, Karar No: 2006/8739, Tarih: 24.04.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/6015 E.  ,  2006/8739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 8.11.2005 tarih, 17032-21493 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

2003 yılı Bütçe Kanunu'nun 51/t maddesi Anaya Mahkemesi'nin 22.1.2004 tarihli kararı ile iptal edildiği için, elde bulunan ve uyuşmazlığın sürdüğü davalarda iptal kararının (geriye yürümeme) kuralı uygulanmayacağından, faiz hesaplamasının reaskont oranına göre yapılması zorunludur. Bu nedenlerle 2003 yılı faiz hesaplamasını Bütçe Kanunu'na göre %30 oranı üzerinden belirleyen bilirkişi  raporuna itibar edilerek karar verilmesi  isabetsiz olup, hükmün bu nedenle alacaklı lehine bozulması yerine  temyiz isteminin reddedildiği görülmekle alacaklı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin karar düzeltme talebinin kısmen kabulü ile Dairemizin 8.11.2005 tarih 2005/17032 Esas 21493 sayılı kararının kaldırılarak, mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),24.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20226, Karar No: 2014/7803, Tarih: 15.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/20226 E.  ,  2014/7803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2011/521-2013/728

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 477 ada 31 parselde yeralan 10 numaralı bağımsız bölümün ½ payının davacı F. kalan ½ payının ise davalı İsmet adına kayıtlı olup, tarafların 25.10.2000 tarihinde boşandıkları, davacının, birikmiş nafaka alacağı için 7.2.2008 tarihinde Adana 11.İcra Müdürülüğü'nün 2008/539 E. sayılı dosyasında davalı aleyhine takip başlattığı, yoksulluk nafakasının artırılması isteğiyle de 29.05.2009 tarihinde 2009/525 E. sayılı dosyasına açtığı davanın retle sonuçlandığı, 28.03.2011 tarihinde ihtarname keşide ederek 2000 yılından itibaren 44.000 TL, tebliğden itibaren 1 yıl için 4.000 TL ecrimisil isteğinde bulunduğu, ayrıca 26.12.2003 tarihli adına hazırlanmış başka bir ev adresine ait su aboneliği makbuzunu dosyaya sunduğu, öte yandan davalı savunmasında taşınmazda boşanmış olmalarına rağmen 2008 yılının Nisan ayına kadar ortak yaşadıklarını belirtip, 26.10.2004 tarihli davacının adının da yeraldığı konutta kalanların kimlik bildirimi isimli belgeyi dosyaya sunduğu, keza davalı tanıklarının da davalının savunmasını doğrular nitelikte beyanda bulundukları görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Somut olaya gelince; davacının dava konusu taşınmazı 2008 yılı Nisan ayında boşaltığı davalının kabulünde olup, daha öncesi taşınmazın boşaltıldığı iddiası kanıtlanamamıştır. Öte yandan paydaşlar arasında ecrimisile hükmedilebilmesi için intifadan men olgusunun kanıtlanması gerekir, bu yönde yeterli araştırma yapılmamıştır.Taraf delillerinin yeniden değerlendirilmesi intifadan men iddiasının kanıtlanması halinde davacının dava konusu taşınmazı terk ettiği 2008 yılı Nisan ayından dava tarihine kadar hesaplanacak ecrimisilin davacının payı oranında hüküm altına alınması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı vekilinin, temyiz itirazı açıklanan nedenlerle doğrudur. Kabulü ile yerel mahkeme kararının (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3365, Karar No: 2018/3972, Tarih: 24.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/3365 E.  ,  2018/3972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Boyabat Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.07.2017 gün ve 2016/46 Esas, 2017/29 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İlk derece mahkemesince yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen birinci celseye ait duruşma tutanağında üye hakim...'ın (....) ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliğinin usulüne göre tamamlanmasının ardından, kovuşturma evresinde mağdureye tayin edilen vasinin sanıktan şikayetçi olup davaya katılmasının ardından mahkemece verilen hükümlere yönelik istinaf başvurusu üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince duruşmalı yapılan incelemeden önce mağdurenin 09.11.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden (UYAP) alınan nüfus kaydından anlaşılması karşısında, katılan mağdurenin tespit edilecek kanuni mirasçılarına Bölge Adliye Mahkemesince verilen gerekçeli kararın tebliğiyle tebligat parçalarının eklenip, hükmün temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17092, Karar No: 2017/18575, Tarih: 20.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/17092 E.  ,  2017/18575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatili ücreti, yıllık izin ücreti, fazla mesai, ücreti, hafta tatili ücreti, asgari geçim indirimi ve harcırah alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait iş yerinde 26/03/2007-27/07/2013 tarihleri arasında mağaza müdür yardımcısı olarak çalıştığını, fazla çalışma yaptığını ve tatil günlerinde çalıştırıldığını, izinlerinin kullandırılmadığını, işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, asgari geçim indirimi, harcırah alacağı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 26/03/2007 tarihinden itibaren müvekkil işyerinde mağaza müdür yardımcısı olarak yönetici sıfatıyla çalıştığını, bu kişilerin kendi mesailerini kendilerinin tayin ettiğini, iki tür prim aldıklarını, müvekkil mağazada seyir defteri olduğunu, bu defterlere yapılan fazla çalışmaların işlendiğini ve ay sonunda karşılığı ödemelerin yapıldığını, davacı tarafından yapılan feshin haklı bir fesih olmadığını, dolayısıyla kıdem tazminatı alamayacağını, belirttiği çalışma koşullarının ve ücret bordrosunda gösterilen ücretin dışındaki beyanların gerçeği yansıtmadığını, yıllık izinlerin kullanıldığını, kullanılmayan izinlerin çıkış tarihi itibariyle hesaplanarak en son ücret bordrosuna yansıtıldığını, tüm asgari geçim indirimi ödemelerinin bordrolara yansıtıldığını, harcırah ile ilgili taleplerin yerinde olmadığını, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, fazla mesai ve hafta tatili çalışma ücretlerinin davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, fazla mesai ve hafta tatili çalışma ücretlerinin davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesinde ; "...aylarca haftalık izinleri bile olmadan çalışmıştır. Özellikle son aylarda haftalık izinleri kaldırılmıştır. Örneğin 22-28 Nisan 2013 / 29 Nisan-5 Mayıs 2013 / 27 Mayıs-2 Haziran 2013 tarihlerinde hafta tatili yapmamıştır. Hafta izni ücretleri de ödenmemiştir." şeklinde açıklama yaparak hafta tatili isteğinde bulunmuştur. Mahkemece tanık ifadelerine göre davacının dava dilekçesinde belirtilen tarihlerde hafta tatili kullanmadığı kabul edilerek yapılan hesaba göre hüküm kurulmuştur.

Somut uyuşmazlıkta, davacı tanıkları ... ve... bazı günlerde hafta tatili kullanamadıklarını beyan ederken, bu iki tanık dışındaki diğer davacı tanıkları ve davalı tanıkları haftada 1 gün hafta tatili kullandıklarını beyan etmişlerdir. Buna göre davacının hafta tatili günlerinde çalıştığını kanıtlamayamadığı gözden kaçırılarak istemin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 20/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6191, Karar No: 2018/1090, Tarih: 07.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/6191 E.  ,  2018/1090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında 18. Hukuk Dairesinden çıkan kararı kapsayan 23/06/2016 gün ve 2015/11030 Esas - 2016/10045 Karar sayılı ilama karşı bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından REDDİNE, bir kısım davalılardan peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442. maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 315,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyen bir kısım davalılardan ayrı ayrı alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 07/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7483, Karar No: 2013/4110, Tarih: 07.03.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/7483 E.  ,  2013/4110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

Davalı Kurum tarafından davacının 15.5.1982-23.2.1984 ila 9.5.2003-31.12.2009 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalı sayıldığı dosyada yer alan prim ödeme belgesinden ise tek prim ödemesinin 4.5.1990 tarihinde yapıldığı görülmüştür.Mahkemece Kuruma yazı yazılarak davacının 1479 sayılı Yasa kapsamında yaptığı prim ödemeleri ve bu ödemelerin hangi tarihe kadar sigortalılık süresine karşılık geldiği sorularak alınacak yazı cevabı dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 07/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3266, Karar No: 2016/7242, Tarih: 08.03.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/3266 E.  ,  2016/7242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

1-Davacı yan 27.11.2014 tarihli temyiz dilekçesinde, temyiz harç ve masrafları yönünden adli yardım talebinde bulunmuştur. 6100 sayılı HMK'nun 337 ve devamı maddelerince adli yardım talebi yargılamanın her aşamasında istenebildiğinden davacı tarafın adli yardım talebi Dairemizce incelenmiş ve kabulüne karar verilmiştir.

2-İşin esasının incelenmesinde de; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı yanın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı yanın adli yardım talebinin kabulüne, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 29,20 TL onama harcının temyiz edenden alınmasına, 08.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/477, Karar No: 2021/651, Tarih: 16.12.2021

**Ceza Genel Kurulu         2018/477 E.  ,  2021/651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 4. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sanık ...’nın kamu görevlilerine karşı görevlerinden dolayı zincirleme hakaret suçundan TCK’nın 125/1-3-a, 43/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin Karşıyaka (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 18.10.2011 tarihli ve 286-1012 sayılı hükmün, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 15.01.2014 tarih ve 12127-561 sayı ile;

“Sanığın, velayeti kendisinde bulunan müşterek çocukları ile şahsi münasebet kurmak için icra takibi yürüten boşandığı eşi tarafından kendisine çekilen cep telefon mesajlarının etkisiyle icra dosyasına sunduğu 21.02.2011 tarihli dilekçede, çocuk teslimi işlemleri sırasında görev yapan icra katibi ve pedagogları kast ederek '4. İcra memuru ... ile iki samimi arkadaşı Gaziantepli ... ve ... adlı iki pedagogu ayartıp husumetle ve kasten şebeke çete grubu oluşturup benim 10 yaşındaki kızım aleyhine görevlerini kötüye kullanıp, maddi hırsları nedeniyle kötülük yapan bu şebeke grubu elemanlarıyla mahkemeliğiz' şeklindeki ifadelerin katılanların onur, ... ve saygınlıklarını rencide edici boyutta olmayıp, ağır eleştiri niteliğinde olduğu ve talebinin doğruluğunu açıklamak amacı ile söylendiği gözetilmeden, mahkûmiyet kararı verilmesi” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkemece 05.12.2014 tarih ve 158-177 sayı ile;

"Toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, ... isimli kişi ile bir süre evli kaldığı, bu evlilikten ... isimli kız çocuğunun dünyaya geldiği, sanığın daha sonra eşinden boşandığı, müşterek çocuklarının velayetinin sanığa verildiği, boşanma kararında çocuk ile babası arasında kişisel ilişki tesisine dair hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Mahkeme tarafından verilen kişisel ilişki tesisine dair kararın icrasının gerektiği her dönemde bu kararın İcra Dairesi vasıtasıyla icra edilmek zorunda kalındığı, İcra İflas Kanunu hükümleri uyarınca icra memuru ve uzman bilirkişi ve polisin sanığın evine gittiği, sanığın her defasında kararın icrasını güçleştirdiği, gelen görevliler ile tartıştığı bu nedenle işlediği iddia olunan suçlarla ilgili kamu davalarının açıldığı anlaşılmıştır.

Sanığın eski eşi ile arasındaki sorunların küçük yaştaki kızına olumsuz etkilerinin olabileceği düşünülerek durumun Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğüne bildirilmiş, burası tarafından yapılan tespitlerle de bu husus doğrulanmış ve çocuk hakkında sağlık tedbiri alınması için Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü tarafından işlem başlatılmıştır.

Sanığın eski eşi ile arasındaki sorunların küçük yaştaki kızına olumsuz etkilerinin olabileceği düşünülerek durumun Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğüne bildirilmiş, burası tarafından yapılan tespitlerle de bu husus doğrulanmış ve çocuk hakkında sağlık tedbiri alınması için Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü tarafından işlem başlatılmıştır.

Sanığın bu süreçte icra memuru ve İcra Müdürlüğü tarafından görevlendirilen uzman olarak kamu görevlerini yerine getiren müştekileri suçlayıcı şekilde yazdığı, 17/02/2011 tarihli dilekçesini Karşıyaka 4. İcra Müdürlüğüne verdiği, sanığın dilekçesinde müştekileri kendisine karşı eşi ile birlik olup 'şebeke ve çete kurmakla, eşinin kurduğu şebeke ve çetenin elemanı olmakla' suçladığı belirlenmiştir.

'Çete' kelimesinin mecazi anlamı sözlüklerde 'kötü bir amaçla bir araya gelmiş bir kaç kişilik topluluk' olarak tanımlanmaktadır. Yine 'şebeke' kelimesinin mecazı anlamı 'birbiriyle bağlantılı ve gizli çalışan, yasal olmayan işler çeviren kimseler topluluğu' olarak tanımlanmıştır (Ali Püsküllüoğlu, Türkçe Sözlük, 5. Baskı, İstanbul 2004, s. 418 ve 1608).

Bu tanımlardan da anlaşılacağı gibi; çete kurmak, şebeke oluşturmak veya bunlara üye olmak şeklindeki sözler, muhatabı olan kişinin, kötülük yapan, gizli ve yasa dışı işler çeviren bir kişi olduğunu söylemek anlamındadır. Üstelik sanık bu sözleri yönelttiği müştekilerin, icra takibinin karşı tarafı durumundaki kişinin çetesinde, şebekesinde bulunduğunu yani onun elamanı durumunda olduklarını ifade etmiştir. Kamu görevlisi olan müştekilerin, icra dosyasının karşı tarafı ile menfaat ilişkisi içinde işbirliği yaptıklarını söylemek, onların üstlendikleri kamu görevini, usulsüz bir biçimde yaptıklarını, menfaat temin ettiklerini söylemekle eş anlamlıdır.

Açıklanan bu duruma göre, sanığın sarf ettiği sözler eleştiri sınırını aştığı gibi, kaba söz niteliğini de aşmıştır. Sanığın tüm süreç içindeki eylemleri ve sözleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde, muhatabı olduğu icra takiplerini sonuçsuz bırakmak için kamu görevlilerine hakaret niteliğinde sözler sarf ettiği, sözlerin, olayın bütünlüğü içinde değerlendirilmesi hâlinde anlamlarının daha doğru tespit edileceği kabul edilmiş, sanığın sözleri hakaret olarak nitelendirilmiştir." gerekçesiyle bozma kararına direnilmiştir.