muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/829, Karar No: 2023/4023, Tarih: 22.06.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkemece gerekçeli kararında müvekkil banka personelinin gerekli özen ve dikkati göstermediğinden bahisle bilirkişi raporu doğrultusunda zarardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiğini, mahkeme kararının açıkça usul ve yasal aykırı olduğunu, raporun davalı müvekkil banka yönünden değerlendirme ve sonuç açısından hatalı olduğunu, bilirkişilerin dava konusu uyuşmazlığı çözüme kavuşturacak, hüküm kurmaya yeterli ve denetime elverişli bir rapor sunacak bilirkişilerden olmadığını, müşterinin kendi kusuru ile sahte pasaport oluşumuna sebebiyet verdiğini, ...’ın ifadelerinden de anlaşılacağı üzere sahte pasaport düzenlemek için gerekli kişisel bilgilerinin 3 üncü kişilerce elde edilmesine bizzat kendi davranışları ile sebebiyet verdiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunda müvekkili bankanın davacının hesabından para çekme işlemine ilişkin asgari kontrolleri yapmadığı yönünde hatalı değerlendirmede bulunduğunu müvekkili bankanın kendisini ... olarak tanıtan kişinin elindeki bilgi ve bankalarına ait dekontları ile finart müşteri detay bilgileri ekranındaki bilgileri karşılaştırılıp bilgileri teyit ederek ödeme yapıldığını, müvekkil banka müşterisi ... pasaport bilgilerinin 3 üncü şahıslar tarafından ele geçirilmek suretiyle sahte pasaport düzenlenmesine kendi kusuru ile sebebiyet verdiğini, hesabındaki paranın 3 üncü bir kişi tarafından çekildiğini öğrendiğinde hemen emniyete başvurmadığını, banka ile irtibata geçmediğini, internet bankacılığı işleminde bakiyenin eksildiğini görmesine rağmen hiçbir girişimde bulunmadığını, zararı doğuran olayın kendi kusurlu hareketi ile ortaya çıkmasına yol açtığından müvekkil banka aleyhine düzenlenen bilirkişi raporunu ve bu doğrultuda verilen kararı kabul etmediklerini, davacıya kusur yüklenmemesinin hatalı olduğunu, konusunda uzman yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınmasının zorunlu olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan delillere ve özellikle Dairelerince de usul ve yasaya uygun görülen bilirkişi heyeti raporuna göre davacının davalı bankanın kusuru nedeniyle zarara uğradığı, buna göre mahkemece delillerin takdirinde ve yasa kurallarının olaya uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediği, davanın kabulüne ilişkin kararda kamu düzenine aykırı herhangi bir husus bulunmadığı, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek davalının kendi kusuru ile sahte pasaport oluşumuna sebebiyet verdiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunda müvekkili bankanın davacının hesabından para çekme işlemine ilişkin asgari kontrolleri yapmadığı yönünde hatalı değerlendirme yapıldığını, bankaya atfedilebilecek bir kusurun bulunmadığını davacıya kusur yüklenmemesinin hatalı olduğunu, konusunda uzman yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınması gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, bankacılık işleminden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 inci maddesinin ikinci fıkrası, 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanunu'nun (3095 sayılı Kanun) 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gerek hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Mahkemece hükmedilen 76.400,00 USD, 14.220,00 euro alacağa talep gibi ticari faiz uygulanmasına karar verilmiş ise de döviz alacakları açısından faiz 3095 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince belirlenecek faiz olduğundan ticari faize hükmedilmiş olması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan “ticari faiziyle” ibaresinin çıkartılarak yerine “ 3095 sayılı Kanun’un 4/a maddesi uyarınca hesaplanacak faizi ’’ ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1231, Karar No: 2007/2231, Tarih: 06.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/1231 E.  ,  2007/2231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27.04.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, dava konusu 45 parsel sayılı taşınmaz maliki olan dedesinin tapu kaydında ... oğlu ... yazılı isminin nüfus kaydına uygun olarak ve ... olan ikinci adı eklenerek ... ..., murisi dayası ...'in soyadının ... ve ... olan baba adının ... ... şeklinde ve yine murisi dayası ...'in adının ... ..., baba adının ... ... şeklinde düzeltilmesini, ... soyadının eklenmesini talep etmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Dava Türk Medeni Kanunun 1023. maddesi gereğince tapuda isim soy isim ve baba adı tashihi istemine ilişkindir.

Davacı, dava konusu taşınmaz maliki olan murislerinin isim, soyisim ve baba adlarının düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece 45 parsel sayılı taşınmazın 1942 tarihli komisyon kararı ile tapu kaydının çelişkili olduğu, bu parselde kayıtlı ... oğlu ... ile ... ... oğlu ... ... ...'nin aynı kişi olduğu iddiasının kanıtlanamadığı, nüfus kaydı, ile tapulama tutanağı arasında bağlantı kurulamadığı, aynı taşınmazda ... ... oğlu ... ... ...'nin hissedar olduğu, eğer bu iki şahıs aynı kişi ise hisse oranında farklılık meydana geleceği, bu durumun tapuda isim tashihi yoluyla değil, tapu iptali ve tescil davası ile mümkün olabileceği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Tapuda isim tashihi davaları tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir. Taşınmazların kadastro tespitleri ya da tapuya tescilleri sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soyisim, baba adı bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi kayıt düzeltilmesi davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken taşınmaz malikinin değişmemesi şartı ile tapu kayıtları nüfus kayıtları ile uyumlu hale getirilmelidir. Tapuda hak sahibi olduğu belirlenen kişilerin mülkiyet haklarını kullanabilmeleri için tapu kaydının nüfus kaydına uyumla hale getirilmesi zorunludur. Bu durumda mahkemece yapılan inceleme ve toplanan deliller ile dava konusu taşınmaz maliki davacının murisi ... oğlu ...'nin ikinci adının "..." olduğu, tapulama tespitine yapılan itirazda ...'ın adının ... olduğu iddiasının komisyon tarafından isim tashihi konusunda karar ibraz edilmediğinden reddedildiği, 1941 yılında yapılan tapulama tespitine göre hissadardan ... oğlu ...'in taşınmazda hisse sahibi olan annesi ...'nin ölümünden sonra yapılan 03.10.1989 tarihli intikal işleminde nüfus kaydına uygun olarak ... ... oğlu ... ... ... olarak gösterildiği, tapudaki bu kişilerin aynı kişi olduğu ve ...'in baba adının ... ... soyadının ... olduğu ispatlandığına göre taşınmazın tapu kaydında gerekli düzeltim yapılmak üzere davanın kabulüne karar vermek gerekir. Yukarıda yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş ve hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 06.03.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8007, Karar No: 2010/14439, Tarih: 13.12.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/8007 E.  ,  2010/14439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle emniyeti suistimal

HÜKÜM : Sanık ...: 765 S. Y.nın 510/1, 522, 59/2, 647 S.Y.nın 4 ve 6. maddelerine göre 2 kez 900 YTL APC ile cezalandırılmasına, 765 S. Y.nın 72. maddesine göre cezalar toplanarak sanığın 1800 YTL APC ile cezalandırılmasına ve verilen cezanın ERTELENMESİNE. Sanık ...: 765 S. Y.nın 512/1, 522, 59/2, 72, 647 S.Y.nın 4 ve 6. maddelerine göre 104 YTL APC ile cezalandırılmasına ve verilen cezanın ERTELENMESİNE.

Hükümden sonra, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. ve TCK. nun 7/2. maddeleri gereğince, sanıklar hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”nın takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/6405, Karar No: 2018/3500, Tarih: 26.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/6405 E.  ,  2018/3500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/05/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 18/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; ... ilçesi; ... Köyü, Kocaalan Düzlüğü mevkii 89 numaralı bölmede 15/07/2013 günü meydana gelen orman yangını ile ilgili olarak Devlet Hava Meydanları İşletmesi yetkilisi ... hakkında taksirle yangına neden olmak suçundan suç tutanağı tanzim edildiğini, yapılan soruşturma sonunda takipsizlik kararı verildiğini ancak yangının Devlet Hava Meydanları İşletmesine ait elektrik hattından çıktığının sabit olduğunu belirterek meydana gelen yangın nedeniyle kurumun uğradığı maddi zararın tazminini istemiştir.

Davalı vekili, husumet itirazında bulunarak kendilerine kusur izafe edilemeyeceğinden bahisle davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davaya konu yangınla ilgili olarak alınan 12.05.2015 tarihli bilirkişi raporuyla; yangının Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğinin 5 ve 10. maddelerinin yerine getirilmemiş olması nedeniyle ihbar olunan ... Havalimanı Uluslararası Terminal İşletmeciliği ve Yatırım A.Ş.'ye ait özel trafodan çıktığının anlaşıldığı, davanın ... Havalimanı Uluslararası Terminal İşletmeciliği ve Yatırım A.Ş.'ye yöneltilmesi gerekirken Devlet Hava Meydanları İşletmesine yöneltilmiş olduğu gerekçesiyle husumet yokluğu sebebiyle açılan davanın reddine karar verilmiştir.

1)Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; açılan dava, orman yangını nedeniyle maddi tazminat davasıdır. Davacının talebi, Devlet Hava Meydanları İşletmesine ait su kuyularının olduğu yerde bulunan enerji nakil hattında meydana gelen patlamadan dolayı yangın çıkması nedeniyle davalının kusuruna yöneliktir. Davalı ile ihbar olunan Mondial Milas Bodrum ./..

Havalanı Uluslararası Terminal İşletmeciliği ve Yatırım A.Ş. arasında sözleşme bulunması ve bu sözleşmeyle tesisin işletme bakım ve sorumluluğunun ... A.Ş. de bulunduğunun düzenlenmesi davalı Devlet Hava Meydanları İşletmesi Genel Müdürlüğünün sorumluluğunu ortadan kaldırmaz. Davalıya husumet düşer. Mahkemece işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile husumet yokluğu nedeniyle usulden red kararı verilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2) İhbar olunan ... Havalimanı Uluslararası Terminal İşletmeciliği ve Yatırım A.Ş.'nin davada taraf sıfatı bulunmadığı ve hakkında hüküm kurulmadığına göre ihbar olunan lehine vekalet ücreti takdir edilmesi de isabetli olmamıştır. Kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5964, Karar No: 2009/13983, Tarih: 25.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/5964 E.  ,  2009/13983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu E.İ.Dış Tic.Ltd.Şti. adına gönderilen ödeme emri sekreter M. A. imzasına tebliğ edilmiştir. Tebligat Kanununun 12. ve 13.maddeleri, Tebligat Tüzüğünürn 17 ve 18.maddeleri hükümlerine göre hükmi şahıslara tebliğ, yetkili mümessillerine, bunlar birden ziyade ise yalnız birine, tebliğ yapılacak bu kimseler herhangi bir sebeple mutad iş saatlerinde iş yerinde bulunmadıkları veya o sırada evrakı bizzat alamayacak bir halde oldukları takdirde tebliğ, hükmi şahsın o yerdeki memur veya müstahdemlerinden birine yapılır. Şu kadar ki, tebliğ yapılacak memur veya müstahdemin hükmi şahsın o yerdeki teşkilatı veya personeli içinde vazife itibariyle tebilgatın muhatabı olan hükmi şahsın mümessilinden sonra gelen bir kimse veya evrak müdürü gibi esasen bu kabil işlerde görevlendirilmiş bir şahıs olması gerekir. Bunların da bulunmadığı tebliğ mazbatasında tespit edildiği takdirde, tebligat o yerdeki diğer bir memur veya müstahdeme yapılır.

Somut olayda tebliğ memurunca, açıklandığı üzere bir saptama yapılıp tebliğ mazbatasına yazılmadan sekretere yapılan tebliğ usulüne uygun değildir. Tebligat Kanununun 32.maddesi hükmüne göre muhatabın tebliğe muttali olduğunu bildirdiği tarih tebliğ tarihi sayılır. O halde, mahkemece tebliğ tarihi düzeltilerek borçlunun sair itiraz ve şikayetleri incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle şikayetin süreden reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 25.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3766, Karar No: 2019/20037, Tarih: 10.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/3766 E.  ,  2019/20037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırılan yapı ve ağaç bedelinin tespiti ve davacı idareye aidiyetine davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 27/11/2018 gün ve 2017/12539 Esas - 2018/22209 Karar sayılı ilama karşı davacı idare ile davalılardan Fevzi Çiftçi vd. vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırılan yapı ve ağaç bedellerinin tespiti ve davacı idareye aidiyetine dair verilen karar, davacı idare vekili ve bir kısım davalılar vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş bu karara karşı davacı idare vekili ve bir kısım davalılar vekilince karar düzetme isteminde bulunulmuştur.

Davacı idare vekilinin tüm, bir kısım davalılar vekilinin ise sair karar düzeltme istekleri HUMK 'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından yerinde değildir.Ancak;

Avrupa insan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23/10/2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı 01/06/2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete de yayınlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi nedeniyle de bozma yapılması gerektiği bu kez yapılan inceleme de anlaşılmakla;

Bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile; Dairemizin 27/11/2018 gün 2017/12539-2018/22209 sayılı bozma kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasının incelenmesinde,

Dava, Hazine ve 3.kişilere ait tapulu taşınmaz üzerindeki yapı ve ağaç bedellerinin tespiti ve davacı idareye aidiyetine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı idare vekili ile bir kısım davalılar ... vd. vekili ile müdahale talebinde bulunan Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek hesaplanan asgari levazım bedellerinin, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumları dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Bir kısım davalılar ... vd. ile müdahale talebinde bulunan ... vekilinin temyizine gelince;

a) Davacı DHMİ Genel Müdürlüğü'nün talebi üzerine hazineye dava ihbar edilmiş ve 14/03/2012 havale tarihli dilekçe ile Hazine davaya asli müdahil olmak için talepte bulunduğundan Mahkemece bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden karar başlığında ihbar olunan sıfatı ile gösterilmesi,

Bu itibarla davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Bir kısım davalılar ... vd. ile müdahale talebinde bulunan ... vekilinin temyizine gelince;

a) Davacı DHMİ Genel Müdürlüğü'nün talebi üzerine hazineye dava ihbar edilmiş ve 14/03/2012 havale tarihli dilekçe ile Hazine davaya asli müdahil olmak için talepte bulunduğundan Mahkemece bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden karar başlığında ihbar olunan sıfatı ile gösterilmesi,

b)Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi.

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekili ile Müdahale tarihinde bulunan Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı ... vd. peşin alınan temyiz harcı ile karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idareden peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442. maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 370,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 10/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11070, Karar No: 2014/11619, Tarih: 29.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/11070 E.  ,  2014/11619 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı SGK vekili ve davalı işveren vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin davacı vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.