muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7051, Karar No: 2021/2040, Tarih: 10.03.2021

terörle mücadele, terör saldırılarını engellemeye yardımcı olabilecek bilgilerin toplanması, terör şüphelilerinin yakalanıp yargılanması amacıyla özel gözetleme yöntemlerinin kullanması hukuka aykırı değildir.

Suçun işlendiğini gösterir somut olgulara dayanan kuvvetli suç şüphesinin bulunması, elde edilen delilin keyfi ve açıkça dayanaktan yoksun olmayıp denetlenebilmesi, kamu düzenini bozan bir eylem olarak işlenen suçun aydınlatılamamasının ve cezasız kalmasının, toplumun dirlik ve düzeninin bozulması sonucunu doğuracağında tereddüt olmaması hususları dikkate alındığında; demokratik kurumlara, hukuk devletine, demokrasiye ve insan haklarına karşı, 15.07.2016 tarihli darbe teşebbüsünü gerçekleştiren, pek çok insanın ölümüne ve yaralanmasına sebebiyet verip bir çok ağır suçu organize şekilde işleyen FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün, çok büyük bir önem verdiği, silahlı kanadını oluşturan askeri mahrem yapılanmasına yönelik yapılan soruşturmada, şüpheliler ve suç delillerine ulaşılması amacıyla Ankara merkezli ve diğer illlerde Cumhuriyet başsavcılıklarının yasal yetkisine dayanarak hakim kararıyla geçmişe dönük elde ettiği “iletişimin tespiti (HTS)” kayıtlarının, “hukuka uygun bir delil olarak hükme esas alınmasında herhangi bir hukuki isabetsizlik bulunmadığı, yapılan işlemin “demokratik bir ülkede gereklilik” ve “orantılılık” ilkelerine uygun” olduğu, somut olay kapsamında da, kanunda yazılı esas ve usullere göre bu tedbire başvurulmasının “iletişim özgürlüğü” hakkının özünü ortadan kaldırmayacağı kanaatine varılmıştır.

FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının iletişim yöntemi olarak ankesörlü/sabit hatlardan periyodik veya ardışık aramalar yaptıkları yönündeki tespitlerden sonra, soruşturma makamlarınca başlangıç soruşturması kapsamında ve CMK’nın 160/1 maddesinin verdiği yetkiye dayanarak yapılan araştırmalar sonucunda; FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının “sohbet” olarak adlandırdıkları örgütsel toplantılara devam etmek için kamuya açık market büfe vb. yerlerde kurulu bulunan ücret karşılığı kullanılan sabit hat veya ankesörlü hatları özel yöntemlerle kullandıklarının tespit edilmeleri üzerine, CMK'nın 135/6 maddesi gereğince sabit hat ve ankesörlü hatlara yönelik iletişimin tespiti kararları alınarak uygulamaya konulması, bu cümleden olarak şüpheli kişilerin hatlarıyla kamuya açık, birbirinden bağımsız büfe, market vb. yerlerde kurulu bulunan sabit veya ankesörlü hatların HTS kayıtlarının incelenmesi, üçüncü kişilere ait verilerin ayıklanması ile yapılan analizler sonucunda şüphelilere ulaşılmasında hukuka aykırı yöntemlerin kullanıldığı ileri sürülemeyeceği gibi, ihlal edildiği iddia edilen hakka nazaran kamu güvenliğinin korunması ve suçla mücadele için sağlanan yararın üstünlüğünden de kuşku duyulmaması gerekecektir.

Vicdani kanının oluştuğuna ilişkin duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Vicdani kanının oluştuğuna ilişkin duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın kendi adına kayıtlı ve kullanımında olan 0 530 825 60 75 GSM nolu hattının; İstanbul ilinde bulunan 16 farklı ankesör/sabit hatdan 59 kez ve Mardin ilinde bulunan ankesör/sabit hattan 1 kez olarak tekil aranma kaydının bulunduğu, görüşmelerin öğle arasına yakın, mesai saati bitimine yakın veya mesai saati sonrasında yapıldığı tespit edilmiştir.

Sanık, aşamalarda alınan savunmalarında söz konusu aramalara ilişkin makul bir açıklama getirememiş ayrıca mahkeme aşamasında da dinlenen ve mahrem yapı içinde müdür yardımcısı konumunda olan tanık ...’nın sanıktan sorumlu olduğuna dair beyan ve teşhisleri dikkate alındığında, mahkemenin sanığın örgüt üyesi olduğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik olmadığı, yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 26. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7650, Karar No: 2025/1315, Tarih: 03.02.2025

**7. Ceza Dairesi         2024/7650 E.  ,  2025/1315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2019/5632 D.İş

KABAHATLİ : Gündüz Güzellik Merkezi ve Tur. İşl. Ltd. Şti.

KABAHAT : 6563 sayılı Kanun'a muhalefet

Kabahatli hakkında, 6563 sayılı Kanun'a muhalefet kabahatinden, 8 kez 2.191,00 TL idari para cezası uygulanmasına karar verilmiştir.

Kabahatli tarafından bu karara karşı başvuruda bulunulduğu, İstanbul 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 07.09.2020 tarihli ve 2019/5632 D.İş sayılı kararı ile başvurunun kısmen kabul kısmen reddine karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 01.11.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.12.2024 tarihli ve KYB - 2024/114486 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2024 tarihli ve KYB - 2024/114486 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “ Dosya kapsamına göre, somut olayda idarece, kabahatlinin şikâyetçiye, içeriğinde ret bildiriminin yapılmasına ilişkin teknik verilerin yer almadığı ticari elektronik iletiler gönderdiğinden bahisle 01/11/2019 tarihinde tespit tutanağı tanzim ederek gönderilen usule aykırı elektronik iletiler için

idari para cezasına karşı kabahatli tarafından yapılan başvuru üzerine, İstanbul 5. Sulh Ceza Hakimliğince 31/03/2017, 16/05/2017, 12/05/2017 ve 26/05/2017 tarihli eylemlere dayanan idari yaptırımlar yönünden 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesi uyarınca 3 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle anılan idari yaptırımların iptaline, 25/08/2017, 13/10/2017, 01/11/2017 ve 13/11/2017 tarihli eylemlere dayanan idari yaptırımlar yönünden ise başvurunun reddine karar verilmiş ise de,

Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 09/10/2017 tarihli ve 2016/5873 Esas, 2017/7831 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere kabahatler bakımından soruşturma zamanaşımı süresinin kabahat tarihinde başlayıp idari para cezasına yönelik başvuru sonuçlanıncaya kadar cereyan edeceği, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun "Soruşturma zamanaşımı" kenar başlıklı 20. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında yer alan, "(1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört, c)Ellibin Türk lirasında az idari para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde,

1- 25/08/2017 tarihli idari para cezası yönünden yapılan değerlendirme de, kabahatin işlendiği tarih gözetildiğinde İstanbul 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin başvuru üzerine karar verdiği 07/09/2020 tarihinden önce zamanaşımı süresinin dolduğu cihetle, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2- 13/10/2017, 01/11/2017 ve 13/11/2017 tarihli eylemler yönünden yapılan değerlendirme de, kabahatlerin işlendiği tarihler gözetildiğinde İstanbul 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin itiraz üzerine karar verdiği 05/03/2021 tarihinden önce zamanaşımı süresinin dolduğu cihetle, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun Yararına Bozma İhbarnamesindeki (2) Numaralı İstemin İncelenmesinde;

Dosyanın tetkikinde kabahatliye farklı tarihlerdeki eylemler nedeniyle sekiz kez 2.191,00 TL idari para cezası uygulandığı, karar tarihinde yürürlükte olan 5326 sayılı Kanun'un 28/10. maddesi uyarınca 3.000,00 TL dahil idari para cezalarına karşı başvuru üzerine verilen kararların kesin olduğu, buna göre kabahatlinin başvurusu üzerine verilen İstanbul 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07.09.2020 tarihli kararı kesin olup tarafların itirazları üzerine verilen İstanbul 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05.03.2021 tarihli ve 2021/1421 D.İş sayılı ve 2021/1443 D.İş sayılı kararlarının hukuki değerden yoksun olduğu cihetle, kanun yararına bozma istemine konu edilen 13.10.2017, 01.11.2017 ve 13.11.2017 tarihli kabahatler için uygulanan idari para cezalarının zamanaşımı süresi dolmadan 07.09.2020 tarihinde kesinleştiği cihetle, bu kararlara yönelik isteme iştirak edilmemiştir.

Kanun Yararına Bozma İhbarnamesindeki (1) Numaralı İstemin İncelenmesinde;

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesindeki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

A. Kanun Yararına Bozma İhbarnamesindeki (2) Nolu İstem Yönünden;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki (2) numaralı istem yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

B. Kanun Yararına Bozma İhbarnamesindeki (1) Nolu İstem Yönünden;

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesindeki (1) numaralı isteminin KABULÜNE,

2.İstanbul 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07.09.2020 tarihli ve 2019/5632 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

B. Kanun Yararına Bozma İhbarnamesindeki (1) Nolu İstem Yönünden;

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesindeki (1) numaralı isteminin KABULÜNE,

2.İstanbul 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07.09.2020 tarihli ve 2019/5632 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca, kabahatli hakkında Xİ/250 sayılı idari para cezası karar tutanağı ile 25.08.2017 tarihli eylemi yönünden uygulanan 2.191,00 TL idari para cezasının İPTALİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2883, Karar No: 2014/6541, Tarih: 21.05.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/2883 E.  ,  2014/6541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar Dairemizin 26/12/2013 gün ve 2013/16225-17359 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmesi üzerine bu defa davalı tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

İcra takibine dayanak yapılan hükme esas alınan 20.05.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.Davacı alacaklı kira sözleşmesine dayanarak...... 6 İcra Müdürlüğünün (.... 6. İcra Müdürlüğünün) 2012/12829 esas sayılı dosyasında 22.06.2012 tarihli tahliye talepli başlattığı icra takibi ile 2012-2013 dönemine ait yıllık kira bedeli 50.642 TL asıl ve 835.59 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 51.477.59 TL nin ödenmesini istemiştir. Ödeme emrinin davalıya 28.06.2012 tarihinde tebliği üzerine davalı ödeme emrine itiraz etmiştir.Davalı yargılama sırasında bu takip dosyasına yönelik 07.09.2012 tarihinde PTT kanalı ile alacaklının ... Bankası hesabına 46.000 TL yatırdığını savunmuştur....... 6. İcra Müdürlüğünün (.....6.İcra Müdürlüğünün) 2012/12839 E sayılı takip dosyasında 17.07.2013 tarihinde davacı alacaklı “Borçlu 13.09.2012 günü hesabıma 46.000 TL kirası olarak ödemiş olduğundan bunun dosya hesabından mahsup edilmesini” talep etmiştir.Bu durumda dosya borcuna karşılık davalı borçlu tarafından 46.000 TL'nin ödendiğinin kabulü gerekir.Bu nedenle ödenen bu miktarın mahkemece asıl davaya konu...... 6.İcra Müdürlüğünün (.... 6.İcra Müdürlüğünün) 2012/12829 esas sayılı takip alacağından mahsup edilerek kalan miktar üzerinden itirazın iptaline karar verilmesi gerekirken,davalı borçlu tarafından ödenen ve davacı alacaklının kabulünde olan bu ödeme nazara alınmadan alacağın tamamı üzerinden itirazın iptaline karar verilmesinin doğru olmadığı bu defaki incelemeden anlaşılmakla, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:;Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 26.12.2013 gün ve 2013/16225-17359 sayılı ilamı ile Onanmasına karar verilen ilamın kaldırılmasına yukarıda açıklanan nedenle mahalli mahkemenin 13.06.2013 gün ve 2012/975-384 sayılı ilamının asıl dava yönünden BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4174, Karar No: 2018/1846, Tarih: 15.03.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/4174 E.  ,  2018/1846 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalılar ... ile Tapu Müdürlüğüne izafeten Hazine vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin .... ili, .... ilçesi, .... mah. 4646 ada 6 parsel de kayıtlı taşınmazı 09/09/2005 tarihinde satın aldığını, ancak taşınmazın önceki malikinin 25/04/2007 tarihinde ......Mahkemesinde tapu iptali ve tescil davası açtığını, bu davanın 18/07/2013 tarihinde 2013/246 E. - 494 K. sayılı ilamı ile sonuçlandığını, kararda dava konusu taşınmazın satışı sırasında kullanılan vekaletnamenin sahte olduğu bu nedenle tapunun müvekkili adından iptali ile.... adına tesciline karar verildiğini ve bu kararın 10/09/2013 tarihinde kesinleştiğini,.... şikayeti üzerine ..... Mahkemesinin 2008/35 Esas sayılı dosyasında davalı ...'nun ikrarı ve dosyadaki deliller ile mahkum edildiğini, davalı ...'nun kardeşi .... .... kimlik bilgilerini kullanarak kendi resmini kullanarak nüfus cüzdanı edindiğini bu sahte nüfus cüzdanı ile 01/08/2005 tarihinde......iderek kendi fotoğrafı yapışık bulunan ancak .... ... kimlik bilgilerine göre düzenlenen nüfus cüzdanını ibraz ederek ....yevmiye nolu vekaletname düzenlettiğini ve dava konusu taşınmazı 09/09/2005 tarihinde davacı müvekkiline devrettiğini, davalılardan Nüfus Müdürlüğünde görevli memurların nüfus cüzdanını tanzimi sırasında gerekli araştırma dikkat ve özeni göstermemeleri,.........'ın ise gerekli dikkat ve özeni göstermediği, davalı ... şirketinin 4. Noterliğin hukukî ve mali mesuliyet şirketi olduğunu ve bu olay ile ilgili olarak .... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/294 Esas sayılı dosyasında da dava ihbar olduğu için davalı olarak gösterildiklerini, 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/246 Esas sayılı dosyasında 20/06/2011 tarihli bilirkişi raporunda taşınmazın 25/04/2007 tarihi itibariyle değerinin 129.780,00.-TL olduğu, 20/09/2005 tarihi itibariyle 115.389,00.-TL olarak belirlendiğini dava sırasında yapılacak keşif ile ortaya çıkacak dava tarihi itibarı ile değer artışı saklı kalmak kaydıyla 300,000,00.-TL zararın dava tarihin itibaren işlyecek faiziyle birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini istemiştir. Davacı vekili 22/05/2015 tarihli harçlandırılmış ıslah dilekçesiyle talebini 305.910,00.-TL'ye yükselterek dava tarihinden itibaren işleyen faiziyle davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu; davanın Nüfus Müdülüğü, ......ürlüğüne izafeten Hazine yönünden ve diğer davalı ... yönünden kabulü ile 305.910,00.-TL'nin 300.000,00.-TL'sinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte, ıslah edilen 5.910,00.-TL'nin ıslah tarihi 22/05/2015 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte toplam 305.910,00.-TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılar ... ile Tapu Müdürlüğüne izafeten Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

....

Dava, tapu sicilinin yanlış tutulması dolayısıyla uğranılan zararın TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazminine ilişkindir.

4721 sayılı TMK'nın sorumluluk kenar başlığını taşıyan 1007. maddesi "Tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devlet sorumludur." hükmünü içermekte olup, bu maddede düzenlenen sorumluluk, kusura dayanmayan (objektif) bir sorumluluk türü olup, tapu sicil müdür ya da memurunun kusuru olsun ya da olmasın, sicilin tutulmasında; kişilerin mal varlığı çıkarlarını koruyan hukuk kurallarına aykırı davranılmış olması yeterlidir. Kusurun varlığı ya da yokluğu Devletin sorumluluğu için önem taşımamakta; sadece, Devletin memuruna rücuu halinde iç ilişkide etkili olmaktadır.

Davanın açıklanan niteliğine göre; davalı olarak Hazinenin taraf gösterilmesi gerekirken, dava tapu müdürlüğüne izafeten Hazineye husumet yöneltilerek açılmıştır. Davacının asıl dava etmek istediğinin, Hazine olduğu belirgin olup, temsilde yanılma hali bulunduğundan, bu durumun mahkemece re'sen gözetilmesi ve davanın usûlünce gerçek hasıma yönlendirilmesi için davacı tarafa olanak sağlanması, Hazine davaya dahil edilerek taraf teşkili oluşturulup, savunma ve delilleri sorulduktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek ulaşılacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması usûl ve kanuna aykırıdır (HGK 12/2/2010 gün ve 2010/7-70-86 EK).

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı ve davalılar ... ile Tapu Müdürlüğüne izafeten Hazine vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 15/03/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6829, Karar No: 2014/11103, Tarih: 25.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/6829 E.  ,  2014/11103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/181369

MAHKEMESİ : Diyarbakır 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2011

NUMARASI : 2007/641 (E) ve 2011/65 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar vermek

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Y.C.G.K.'nın 16.04.2013 günlü, 2012/6-1307 esas ve 2013/151 sayılı kararı uyarınca iddianamedeki olayın anlatım biçimi ve uygulanması istenen yasa maddelerine göre; sanıklar hakkında, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçundan 5271 sayılı CMK'nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi, iddianame de düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında; hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilmeden dava konusu dışına çıkılarak 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması;

2- Sanıkların tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmeyerek işyerine giren ve hırsızlık yapan şahsın kendileri olmadığını savundukları; tanık N.. Y..’in Emniyette bilgi alma mahiyetindeki yeminsiz beyanında, gece bekçiliği yaptığı manavda iken kepenk kaldırma sesi duyduğunu, bundan önce de mahalleden tanıdığı Eko lakaplı E.. D.. ile soy ismini bilmediği İbrahim’in sokaktan geçtiğini gördüğünü, caddeye çıkınca kuyumcunun önünde İbrahim ve Ekrem’in bulunduğunu, kısa süre sonra alarm çalınca polisin geldiğini beyan ettiği; kovuşturma aşamasında ise, teşhis sırasında kişiler arasında olay günü gördüğü şahsın bulunmadığını, İ.. Ç..’ı ilk kez gördüğünü, soruşturma sırasındaki ifadesinin doğru olmadığını, sanıkların kuyumcu dükkanına girdiklerini görmediğini, polisin kendisini yanlış anladığını, olayı hiç görmediğini, polisin kendisine “Ekrem” olduğunu söylemesini istediğini, sanık E.. D..’ı da tanımadığını beyan ettiğinin ve suça konu çalınan ziynet eşyasının sanıklarda ele geçmediğinin anlaşılması karşısında; müştekinin işyerinin giriş kapısı camının dış yüzeyinden, giriş kapısı vitrin çerçevesi dış yüzeyinden, giriş kapısı iç yüzeyi pervaz kısmından ve çekmecede bulunup yeri değişen naylon poşetten alınan ve kime ait olduğu tespit edilmeyen toplam beş adet parmak izinin sanıklara ait olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu yönde eksik tahkikatla yetinilip sanıkların mahkûmiyetine yeterli, hukuka uygun, kuvvetli ve inandırıcı deliller karar yerinde gösterilip tartışılmadan yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun, kendi altsoyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

3- Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun, kendi altsoyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. D.. ve müdafii ile sanık İ.. Ç.. temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/185, Karar No: 2024/8685, Tarih: 04.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/185 E.  ,  2024/8685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1826 Esas, 2023/1228 Karar

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2018/257 E., 2019/374 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA