muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4457, Karar No: 2009/11121, Tarih: 08.10.2009

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar ..., ...., ..., ..., ..., ...., ... ve ... dışındaki davacıların tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacılar, bu davada açık ve gizli ayıp ile eksik işler bedelinin tahsilini istemişlerdir. Davalı ise zamanaşımı savunmasında bulunmuştur. Bu durumda, dava konusu binadaki ayıpların açık ya da gizli ayıp olup olmadıkları ile hiç yapılmayan bir takım imalatların bulunup bulunmadığının tesbiti önem arzetmektedir. Açık ayıplı imatlar bakımından mahkemenin de kabulunde olduğu gibi 5 yıllık zamanaşımı süresi dolmuş ise de, eksik imalat nedeniyle talepler bakımından ise bu talebin 10 yıllık zamanaşımına tabi olduğunun kabulü gerekir. Dairelerin teslim edildikleri tarih ile ilk açılan dava tarihi arasında 10 yıllık sözleşme zamanaşımı süresi dolmadığı için eksik imalata dayalı talebin zamanaşımı nedeniyle reddi olanaklı değildir. Gizli ayıplı işlerde ise gizli ayıbın ortaya çıktığı tarihten sonra süresinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususu önem taşımaktadır. Öyle ise, mahkemece öncelikle açık ve gizli ayıplı işler ile eksik imalatların neler olduğu ve bedelleri tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlenmeli, gizli ayıplı imalatlara dayalı talep yönünden de, bu gizli ayıpların hangi tarihte ortaya çıktığı ve süresinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususunda taraflardan delilleri ve karşı delilleri sorularak alınmalı, gerekirse bu hususlarda bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmelidir. Mahkemenin değinilen bu yönleri gözardı ederek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar vermesi usul ve yasaya aykırır olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan ı. bent gereğince temyiz eden bir kısım davacıların temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın temyiz eden diğer davacılar yararına bozulmasına, 8.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15482, Karar No: 2016/6980, Tarih: 04.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/15482 E.  ,  2016/6980 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 16/07/2014

NUMARASI : 2014/58-2014/337

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili ile davalı D.. S.. tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ile davalı D.. S.. tarafından temyiz edilmiştir.

Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz tarım arazisidir. Buna göre, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedeli tespit edilirken; o yörede ekilebilecek mutad münavebe ürünleri belirlenerek, dekara verim miktarları ve hasat mevsimindeki kg/toptan satış değerleri ile üretim giderleri İlçe Tarım Müdürlüğü ile ilgili kuruluşlardan sorularak, gelir metoduna göre hesap yapıldıktan ve dava konusu taşınmazın değerini etkileyecek objektif değer arttırıcı unsurlar da var ise, bu da bulunan metrekare bedeline ilave edildikten sonra kamulaştırma bedeli hesap edilmesi gerekirken, bilimsel olmayan yöntem ile metrekare birim bedelini belirleyen rapor esas alınarak hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile davalı D.. S..'nin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı D.. S..'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23650, Karar No: 2014/31653, Tarih: 25.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/23650 E.  ,  2014/31653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu enerji nakil hattları ve pilon yerleri 273 nolu parselden ifraz olunan 523 nolu parsel üzerinde kaldığından, 523 nolu parsel yönünden karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının ... nolu bendindeki (273 nolu parselin (ifraz ile 513 ve 523 nolu parsellerin) üzerinde fen bilirkişisi ... ...'ın 24.....2012 tarihi) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (273 nolu parselin ifrazı ile oluşan 523 nolu parsel üzerinde kalan ve fen bilirkişisi Turgay Salt'ın ....09.2014 tarihi) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.....2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10430, Karar No: 2022/14414, Tarih: 10.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/10430 E.  ,  2022/14414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

İtiraz Hakem Heyetince verilen kararın davacı ve davalı ... vekilince temyizi üzerine dosya Dairemize gönderilmiş ise de yapılan temyiz incelemesinde; aktüer bilirkişi tarafından hazırlanan ek raporun dosya arasında olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, aktüer bilirkişi tarafından hazırlanan ek raporun eksiksiz olarak İtiraz Hakem Heyetinden getirtilip dosya arasına alındıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize yeniden gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen şekilde işlem yapılıp eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize yeniden gönderilmesi için dosyanın Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere kararı saklayan İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3464, Karar No: 2011/3836, Tarih: 07.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/3464 E.  ,  2011/3836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... Büyükavcı tarafından, davalı ... İnşaat Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti aleyhine 13/12/2006 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, özensiz hafriyat yapılması nedeniyle taşınmazda meydana gelen zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur.

Davacı, bağımsız bölüm sahibi olduğu taşınmazın yanındaki taşınmazda inşaat çalışması başlatan davalının özensiz davranması nedeniyle, apartman bloğunda kaymalar, binada ve bağımsız bölümlerde çatlaklar meydana geldiğinin Ankara 10. Sulh Hukuk Hakimliği'nin 2006/469 sayılı Değişik İş dosyası ile tespit edildiğini, satmak istediği bağımsız bölümüne bu çatlaklar nedeniyle müşteri bulamadığını belirterek, bağımsız bölümde meydana gelen değer düşüklüğü nedeniyle uğradığı zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı şirket; onaylı plan ve projeye uygun olarak hafriyat yaptığını, davacıya ait bağımsız bölümün yer aldığı parseldeki kayma nedeniyle oluşan zararların kendi sorumluluğunda olmamakla birlikte tüm bağımsız bölüm sahipleri yönünden bağlayıcı olan 13.09.2006 günlü belge ve 02.10.2006 günlü ibraname gereğince tüm olumsuzlukları giderdiğini; yeşil alan ve yol olan sahanın büyük bir kısmının önceki inşaatların hafriyat atıkları ile doldurulmuş tabii olmayan bir zemin olması nedeniyle kayma meydana geldiğini, davacının bağımsız bölümünün yer aldığı binanın yapıldığı yerin kaymasını önleyecek güçlü bir dayanma duvarı ile sağlamlaştırılması gerekirken, bunu yapmayıp sadece bahçe duvarı çekmekle yetinen yüklenicinin kusurlu olduğunu, hafriyat yapmasa bile imar planında yer alan yolun açılması sırasında bu kaymanın yine meydana geleceğini ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Dava konusu yerde yapılan ilk keşif üzerine alınan bilirkişi raporunda; davacının bağımsız bölümündeki derin duvar yarılmalarının ve sıva çatlaklarının, davalının gerekli önlemleri almadan komşu parselde derin temel kazısı yaptığı sırada binanın kayması sonucu meydana geldiği, davacının bağımsız bölümündeki değer düşüklüğünün 19.000,00 TL olduğunu bildirmiş; bu rapora itiraz edilmesi üzerine yapılan ikinci keşifte görev alan bilirkişiler; dava konusu bağımsız bölümün bulunduğu 2 nolu binadaki çatlakların komşu taşınmazda yapılan kazı nedeniyle başladığını, aktif şevin etkisi ile ne miktarda, ne şekilde ve şiddette kayma oluştuğu somut ve bilimsel ölçmelerle belirlenemediğinden, depremlerin, doğal oturmanın ve komşu inşaatın yol açtığı heyelandan kaynaklandığı belirtilen yüzeysel ve derin çatlakların hassas ölçüm cihazı ve ileri inceleme yöntemleri kullanılarak ölçülmesi gerektiği, ölçmeler sonucunda hareketlerin devam ettiği ortaya çıkarsa ciddi önlemler alınması gerektiği, bu aşamada tespit edilen duvar çatlaklarının bir değer kaybı meydana getirse bile bunun ne kadarına davalının yol açtığının somut ve objektif bir biçimde ortaya konmamış olduğunu belirtmişler; raporlar dikkate alınarak bilirkişi olarak teknik inşaat yüksek mühendisi görevlendirilmek suretiyle alınan 07.08.2009 günlü raporda ise; taşınmazda görülen çatlaklara neden olan şev kaymasını başlatan etkenin davalı tarafından gerekli önlemler alınmadan yürütülen kazı çalışması olduğu, binada görülen çatlakların bu kaymalar nedeniyle meydana geldikten sonra inşa edilen ankraj destekli dayanma duvarının hareketi durdurmaya yetmediği ve halen hareketin belirli bir hızla devam ettiği, kütle hareketinin derinliğinin ve hareket hızının tespiti amacıyla detaylı incelemeler yapılması, bunun için de 18.000,00 TL ücret yatırılması gerektiği belirtilmiştir. Davacının, detaylı inceleme yapılmasını istemeyip var olan duruma göre zararın belirlenmesinin istenmesi üzerine alınan ek raporda ise; davacının bağımsız bölümündeki değer düşüklüğünün davalının neden olduğu şev kaymasından değil ekonomik nedenlerden olduğu sonucuna varıldığı belirtilmiştir.

Yerel mahkemece; alınan raporlar ve dosyadaki diğer belgelere göre davacının bağımsız bölümünün ve tüm binanın, davalı Şirket'in gerekli önlemler almadan yaptığı hafriyat nedeniyle zarar gördüğü, binadaki kaymanın devam ettiği, davacının bağımsız bölümündeki zarara davalının eyleminin yol açtığının kanıtlandığı sonucuna varılarak, ilk keşifte alınan raporda belirlenen değer kaybının ödetilmesine karar verilmiştir.

Yerel mahkemece; alınan raporlar ve dosyadaki diğer belgelere göre davacının bağımsız bölümünün ve tüm binanın, davalı Şirket'in gerekli önlemler almadan yaptığı hafriyat nedeniyle zarar gördüğü, binadaki kaymanın devam ettiği, davacının bağımsız bölümündeki zarara davalının eyleminin yol açtığının kanıtlandığı sonucuna varılarak, ilk keşifte alınan raporda belirlenen değer kaybının ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi, belge ve bilirkişi raporlarından, davalının haksız eylemi nedeniyle davacının zarara uğradığı anlaşılmakta ise de, zarar kapsamına göre detaylı inceleme yapmak amacıyla istenen ücretin çok fazla olduğu da gözetilip Borçlar Yasası'nın 42. maddesi gereğince zarar tutarı yargıç tarafından belirlenerek, olayın oluşuna uygun bir tazminata karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna göre yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle taraflar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 07/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20898, Karar No: 2014/21795, Tarih: 19.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/20898 E.  ,  2014/21795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/121118

Nitelikli hırsızlık suçundan dolayı Konya Açık Ceza infaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan F.. Y..’ın, başka bir mahkemede nitelikli hırsızlık suçundan dolayı yargılamasının bulunduğu ve bu suçun cezasının üst sınırının 7 yıl olduğu gerekçesiyle, 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 14/4 ve Açık Ceza İnfaz Kurumuna Ayrılma Yönetmeliğinin 12/1-f maddesi gereğince kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 14/01/2014 tarihli ve 2014/29 sayılı kararının onanmasına ilişkin Konya İnfaz Hâkimliğinin 17/01/2014 tarihli ve 2014/139 esas, 2014/132 sayılı kararına yönelik itirazın 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinin 7 numaralı fıkrasının b ve c bentlerinin iptal edilmesi sebebiyle, aynı Kanun’un 14/4. maddesinin uygulanabilirliğinin kalmaması nedeniyle kabulü ile infaz hâkimliği kararının kaldırılmasına dair Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/01/2014 tarihli ve 2014/98 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 31.03.2014 tarih ve 2014/6551/23171 sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.04.2014 tarih ve 2014/121118 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/09/2007 tarihli ve 2007/1-214-181 sayılı kararında belirtildiği üzere infaza ilişkin lehe oluşan hataların kazanılmış hakka konu olmayacağı gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, Anayasa Mahkemesinin 26/12/2103 tarihli ve 2013/133 esas, 2013/136 sayılı kararı ile 5275 sayılı Kanun'un denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazına ilişkin 105/A maddesinin 7 numaralı fıkrasının b ve c bentlerinin iptal ettiği, bununla birlikte 5275 sayılı Kanun’un açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerin kapalı ceza infaz kurumuna iadelerine ilişkin 14/4. maddesi ile Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8/2. maddesinin halen yürürlükte olduğu, söz konusu maddelerin birbirinden farklı durumlara ilişkin olup, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının geniş yorumlanamayacağı ve 5275 sayılı Kanun’un 14. maddesine teşmil edilemeyeceği gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

İncelenen dosya içeriğine göre kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde bulunduğundan, Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21.01.2014 günlü, 2014/98 değ. İş sayılı kararının CMK.nın 309/4-b. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 19.06.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/35625, Karar No: 2013/27898, Tarih: 04.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/35625 E.  ,  2013/27898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, işverene verilen zararın tazminini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacılar vekili, davalının, davacılara ait işyerinde şoför olarak çalışırken % 100 kusuru ile sebep olduğu trafik kazasından dolayı Sosyal Güvenlik Kurumu’na 76.182 TL ödeme yaptıklarını belirterek, söz konusu zararın davalıdan rücuen tahsilini istemişlerdir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının söz konusu zararı istihdam eden sıfatıyla ödediği ve davalı işçiye rücu hakkı bulunduğu, ancak zararın tamamının davalı işçiye yükletilmesinin hakkaniyete uygun düşmeyeceği ve olayda sebep sorumluluğu da bulunduğundan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 44. maddesine göre % 50 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak 38.091 TL’nin davalıdan alınıp davacılara verilmesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacıların aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, kesinleşen ceza mahkemesi dosyası, Sosyal Güvenlik Kurumu’nun açtığı rücuen tazminat davası dosyası ve icra takip dosyasına göre; davalı işçi, davacılara ait ecza deposunda ilaç dağıtıcı şoför olarak çalışmıştır. 30.01.1997 tarihinde meydana gelen trafik kazasında, davacının tek taraflı trafik kazası yaptığı ve yanında bulunan işçinin yaralanmasına sebep olduğu, kazada % 100 kusurlu bulunduğu, bu kaza nedeniyle davacıların, zarar görenlere, 07.09.2006 ve 05.12.2007 tarihlerinde toplam 76.182 TL ödeme yaptığı anlaşılmaktadır.

Davacılar, söz konusu 76.182 TL zararın davalıdan tahsilini istemişlerdir.

Mahkemece, davacının söz konusu zararı istihdam eden sıfatıyla ödediği ve davalı işçiye rücu hakkı bulunduğu, ancak zararın tamamının davalı işçiye yükletilmesinin hakkaniyete uygun düşmeyeceği ve olayda sebep sorumluluğu da bulunduğundan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 44. maddesine göre % 50 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak 38.091 TL’nin davalıdan alınıp davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Davacılar, söz konusu 76.182 TL zararın davalıdan tahsilini istemişlerdir.

Mahkemece, davacının söz konusu zararı istihdam eden sıfatıyla ödediği ve davalı işçiye rücu hakkı bulunduğu, ancak zararın tamamının davalı işçiye yükletilmesinin hakkaniyete uygun düşmeyeceği ve olayda sebep sorumluluğu da bulunduğundan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 44. maddesine göre % 50 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak 38.091 TL’nin davalıdan alınıp davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Somut olayda, davalının yaptığı kaza, haksız fiil niteliğindedir. Kazada davalı işçi % 100 oranında kusurlu bulunmuş ve davacı işverene kusur izafe edilmemiştir. Davacı işveren, oluşan zararı, istihdam eden sıfatıyla zarar görenlere ödemiştir. Davalı işçinin eylemi, hem haksız fiil, hem de aradaki iş ilişkisi nedeniyle akde aykırı davranış niteliğindedir. Söz konusu zararda herhangi bir indirim yapılabilmesi için davacı işverenin de kazada kusurlu olması ya da kazaya sebep olması gerekmektedir. Somut olayda, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 44. maddesinin de uygulama yeri yoktur. Davalı işçi, dava konusu tüm zarardan davacı işverene karşı, haksız fiil ve akde aykırılık hükümlerine göre sorumludur.

Mahkemece, yerinde olmayan gerekçe ile hesaplanan alacaktan indirime gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 04.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13628, Karar No: 2015/6412, Tarih: 16.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/13628 E.  ,  2015/6412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NİKSAR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/09/2013

NUMARASI : 2010/343-2013/357

Taraflar arasındaki maddi-manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; 08.07.2010 tarihinde, müvekkillerinin oturduğu evde, elektrik iç hattındaki arıza nedeniyle yangın çıktığı, ev eşyaları ve binada hasarlar meydana geldiği; dava konusu meskende elektrik aboneliğinin mevcut olduğu; davalı Selahattin'in, tesisatı yaparken kaçak akım rolesi koymadığını; davalı idarenin ise, akım verilmeden önce tesisatı kontrol etmeyip role olmadan akım vermesi nedeniyle kusuru olduğunu belirterek; 17.530 TL maddi, toplam 4.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemeece; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar.” hükmüne yer verilmiştir.

Yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları, hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticarî veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise, bir mal veya hizmeti ticarî veya meslekî olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder, şeklinde tanımlanmıştır.

Somut olayda, dava konusu yerde 28.11.2008 tarihinde davacı Gülay adına tesis edilmiş olan mesken aboneliğinin kullanılmakta olduğu, 4077 sayılı yasa kapsamında tüketici oldukları anlaşılmaktadır.Buna göre taraflar arasındaki uyuşmazlık 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamındadır.

4077 sayılı yasanın 23.maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak sözkonusu olmaz.