muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/55418, Karar No: 2010/613, Tarih: 20.01.2010

2. Ceza Dairesi 2009/55418 E., 2010/613 K.

**2. Ceza Dairesi 2009/55418 E., 2010/613 K.**

**- HÜKMÜN AÇIKLANMASI VE HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASI

- KISA SÜRELİ HAPİS CEZASINA SEÇENEK YAPTIRIMLAR**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 50 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 86 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 231 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 309 ]

- 5560 S. ÇEŞİTLİ KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA İLİŞK... [ Madde 23 ]

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık Erdoğan Akbolat'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 86/2-3-a. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 50/1-d maddesine göre alkol ve sigara içmekten yasaklanma seçenek yaptırımına çevrilmesine dair Pendik 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 23/01/2008 tarihli ve 2007/472 esas, 2008/30 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13.11.2009 gün ve 2009/13011-64300 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.12.2009 gün ve 2009/272032 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar" başlıklı 50/1-d maddesinde "Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama süresinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlemesindeki özelliklere göre; mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle, belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanmaya, çevrilebilir." hükmünün yer aldığı, sanığa tayin edilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın seçenek yaptırıma çevrilirken, kanun koyucunun amacına uygun, akla ve mantığa aykırı olmayan tarafları tatmin edici, denetime elverişli bir seçenek yaptırıma hükmedilmesi gerektiği, kanunî, yeterli ve geçerli bir gerekçeye dayanılmadan, sanığın kişiliğini ve suçun işlenmesindeki özellikleri değerlendirmeden ve belirli bir süre belirtilmeden sanığa kanunda öngörülmeyen yükümlülük getirmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmasında

2-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun'la değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip verilemeyeceğinin değerlendirilmemesinde,isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

2-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun'la değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip verilemeyeceğinin değerlendirilmemesinde,isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Kanun yararına bozma, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan gerek usul, gerekse maddi hukuka ilişkin hukuka aykırılıkların giderilmesi ile sınırlı olağanüstü yasa yolu olup, hüküm tarihinden sonra gerçekleşen yasa değişikliklerine dayanılarak bu yasa yoluna başvurulamaz. 5271 sayılı Yasanın 231.maddesinin, 5560 sayılı Yasanın 23.maddesi ile eklenen ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan son fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı

suçlarla ilgili olarak uygulanabileceğinin öngörülmesi karşısında, sanık hakkında, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olmayan, TCK.'nın 86/2,3-a maddesi kapsamındaki eşini kasten yaralama suçu yönünden, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMY’nın 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususu ancak uyarlama yargılamasına konu olabileceğinden ve hüküm tarihi itibariyle mahkemece değerlendirilmesi mümkün bulunmadığından, tebliğnamenin (2) no’lu kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,

2- 1 no'lu kanun yararına bozma istemine gelince;

5237 sayılı yasanın 50.maddesinin 1.fıkrası uyarınca, kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre, aynı fıkranın (a) bendi uyarınca adli para cezasına veya diğer bentlerdeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilebilir. Seçenek yaptırımın, infazının olanaklı olması yanında denetlenebilir olması da önem taşımaktadır.

Mahkemece, kısa süreli hapis cezası, 5237 sayılı yasanın 50.maddesinin 1.fıkrasının (d) bendi uyarınca seçenek yaptırıma çevrilirken, hükmolunan “

“alkol ve sigara içmekten yasaklanması”

” tedbirinin, denetime elverişli olmaması nedeniyle infaz yeteneği bulunmadığı gibi süresi de belirlenmemekle, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (PENDİK) 1.Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 23.01.2008 gün ve 2007/472, 2008/30 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, hükmolunan 6 ay hapis cezasının, 5237 sayılı yasanın 50. maddesinin 1.fıkra (d) bendi uyarınca sanık lehine hareketle "3 ay süre ile içkili yerlere gitmekten yasaklanması" tedbirine çevrilmesine, infazın bu tedbir üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen korunmasına, 20.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4191, Karar No: 2009/11694, Tarih: 01.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/4191 E.  ,  2009/11694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gülşehir İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İzmir 6. İcra Müdürlüğünün 5.9.2008 tarihli talimat sayılı yazısı ile şikayetçinin menkul ve gayrimenkullerinin haczinin  Gülşehir İcra Müdürlüğünden istendiği görülmektedir. Sözü edilen talimat yazısının matbu olarak hazırlanıp sol üst köşede T.C.İzmir 1. İcra Müdürlüğünün yazıldığı "birinci" kelimesinin çizildiği bu yazının üst kısmında İzmir 6. İcra Müdürlüğünün kaşesinin bulunduğu aynı yazının alt kısmında ise 6. İcra Müdürlüğünün mührü ve müdür yardımcısı Y. O.'un kaşesinin, bu kaşe ve mühür üzerinde imzanın bulunduğu görülmektedir.

Bu durumda İzmir 6. İcra Müdürlüğünce, Alaşehir İcra Müdürlüğüne yazılan talimatta herhangi bir usulsüzlük bulunmamaktadır.O halde borçlunun Gülşehir İcra Müdürlüğünce gerçekleştirilen haciz işleminin iptaline yönelik isteminin esası incelenerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile yetkisizlik yönünden hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 01.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7422, Karar No: 2015/12145, Tarih: 05.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/7422 E.  ,  2015/12145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : ND - 2015/204210

Sanıklar B.. K.., N.. K.., F.. K.., A.. K.., C.. K.. haklarında kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, silahla tehdit ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından Siirt Ağır Ceza Mahkemesinde görülmekte olan 2015/115 Esas sayılı kamu davasının CMK'nın 19/2. maddesi uyarınca kamu güvenliği gerekçesi ile başka bir yer Ağır Ceza Mahkemesine nakli istemini içeren Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01/06/2015 günlü ve 75723908-104-0776-2015-2678/33463 sayılı yazısı ve ekindeki evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 03/06/2015 günlü ve ND-2015/204210 sayılı yazısı ile Dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01/06/2015 günlü yazısı ekinde ve dosya içinde Siirt Cumhuriyet Başsavcılığının 10/04/2015 tarih ve B.M. 2015/1196 sayılı yazıları çıkmamış ise de, gerek bu yazının içeriğinden Adalet Bakanlığının 01/06/2015 gün ve 75723908-104-0776-2015-2678/33463 sayılı istem yazısında bahsedilmesi, gerekse Siirt Cumhuriyet Başsavcılığının dosyada mevcut 06/04/2015 tarihli dava nakline ilişkin mütalaa beyanı konulu yazısı gözetildiğinde bu eksiklik esasa etkili görülmemiştir.

Siirt Valiliğinin 03/04/2015 tarih ve 27629096-25308-(12512).2015/427 sayılı yazısında; Kurtalan ilçesinde meydana gelen ölüm olaylarında hayatını kaybedenlerin PKK/KCK terör örgütü tarafından sahiplenilerek, ölümlerden sorumlu tutulan Belediye Başkanı başta olmak üzere, bir kısım akrabalarının PKK/KCK terör örgütü militanları ve örgüte müzahir yapılanmalar tarafından hedef haline getirildiklerinin tespit edildiği, zaman zaman bu şahısların ölümle tehdit edilip kendilerinden yüklü meblağlarda kan parası istendiği, bölücü terör örgütü mensupları veya gençlik yapılanması olan YDG-H üyeleri tarafından gerçekleştirilmesi muhtemel, silahlı veya bombalı eylem ihtimaline karşı Kurtalan Belediye Başkanına Valilik Oluru ile iki yakın koruma görevlisi görevlendirildiği, çok kırılgan bir yapı ihtiva eden ve töre saiki ile kan davalarının hala halk tabanında meşru görüldüğü bölgede, bahsi geçen ölüm olaylarının halen sıcaklığını korumakta iken ölüm olayları ile ilgili Siirt ilinde görülecek ceza davasının; bölücü terör örgütüne müzahir yapılanmalar tarafından propaganda malzemesi haline dönüştürülüp, toplumda infiallere yol açabileceği, ceza davası sonucunda verilecek hükümlerin müzahir kesimi tatmin etmemesi durumunda ise şiddet eylemlerine dönüşebilecek sokak olaylarının olabileceği, gerek Kurtalan ilçesinde gerekse il merkezinde ve adliye çevresinde, provake edilmesi muhtemel bu hassas konu itibari ile oluşabilecek büyük kalabalıklar nedeniyle güvenlik tedbirlerinin alınmasının güçleşeceği, sanık tarafın

akrabalarının da ceza davalarına izleyici olarak katılmak istemesi durumunda ise ortaya çıkabilecek çatışma ortamının, toplumda ayrışmalara yol açabileceği, bütün bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde ise, ceza davasının, 5271 sayılı CMK'nın 19. maddesi gereğince başka bir ilde yapılmasının "kamu güvenliği açısından" daha uygun olacağı yolunda görüş belirtildiği,

Siirt Cumhuriyet Başsavcılığının 10/04/2015 tarih ve B.M. 2015/1196 sayılı yazısında; dosyanın maktullerinin ve müştekilerinin PKK/KCK terör örgütü tarafından sahiplenildiği, dosyanın sanıklarından dokuzunun hayati tehlike nedeniyle ifade vermek için kolluk kuvvetlerine ve adliyeye gelemedikleri ve başka gerekçelerle halen firari oldukları, bölgenin kendine özgü hassasiyetleri, davanın Siirt ilinde görülmesi halinde kamu güvenliği açısından tehlikeli sonuçlar doğurabileceği, istenmeyen sonuçların gerçekleşebileceği, kamu güvenliğini bozacak üzücü olayların meydana gelme ihtimali ve emniyet ve asayiş kuvvetlerince bu risklerin önlenemeyeceği hususları gözetilerek kamu güvenliğinin sağlanması yönünden bahse konu davanın başka bir İl'e naklinin uygun olacağının bildirildiği gözetilerek yapılan incelemede;

Davanın kamu güvenliği nedeniyle naklinin CMK'nın 19/2. maddesinde düzenlendiği, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01/01/2006 tarih ve 19 no.lu genelgesi ile de kamu güvenliği nedeniyle davanın naklinin istenmesi durumunda yapılacak işlemlerin izah edildiği,

Bahse konu dava dosyasının başka bir yere naklinin uygun olacağı yolundaki, yukarıda belirtilen görüşler ve Adalet Bakanlığının bu husustaki istemi nazara alındığında devletin sorumluların belirlenip cezalandırılmasını sağlayarak etkili bir soruşturma yürütme sorumluluğunun bulunduğu, yargılamanın adil, etkili ve tarafların katılımına açık bir şekilde esas yetkili mahkemesinde yapılması gerektiği, ancak güvenlik önlemleri alınsa bile toplumsal olaylar çıkabileceği ve tarafların ciddi tehditler altında kalabileceği, buna bağlı olarak yargılamanın düzenli yapılamayacağı, kamu güvenliği yönünden açık ve yakın tehlikenin söz konusu olabileceği, keza davanın nakli isteminin mahal mahkemesinden geldiği anlaşılmakla, CMK'nın 19/2. maddesi uyarınca Siirt Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/115 Esasında kayıtlı kamu davasının Ankara Batı Ağır Ceza Mahkemesine NAKLİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21030, Karar No: 2015/9871, Tarih: 04.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/21030 E.  ,  2015/9871 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

04/09/2013 tarihli duruşma tutanağının her dört sayfasında zabıt katibi imzası bulunmamakta ise de; tutanakların hakim tarafından imzalandığının anlaşılması karşısında bu husus sonuca etkili görülmeyip bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın kusurunun bulunmadığına, katılan vekilinin ise bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Katılanın olay nedeni ile yaralanmasından dolayı yüzünde sabit iz kalıp kalmayacağı konusunda en yakın ... Kurumundan veya uzman bir doktordan rapor alınıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri sureti ile bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile ve ... Devlet Hastanesinde görevli pratisyen doktor tarafından düzenlenen "kafatasının ön bölümünde 10 cm. boyunda skar ile sağ gözün sağ tarafında 4-5 cm. boyunda skar yüzde sabit ize neden olur" şeklindeki 13/11/2012 tarihli rapora itibarla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Katılan vekilinin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi sureti ile CMK'nın 232/2-b. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5965, Karar No: 2019/4034, Tarih: 04.04.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/5965 E.  ,  2019/4034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda ilk derece mahkemesince; davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuk 2016 doğumlu Tufan Ada Yağız’ın velayetinin anneye verilmesine, baba ile ortak çocuk arasında kişisel ilişki tesisine, kadın ve çocuk lehine nafaka ile davacı kadın lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmiştir. Karar davalı erkek tarafından hükmün tamamına yönelik ve özellikle kişisel ilişkiyi de içerir şekilde istinaf edilmiştir. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi 22.06.2018 tarih, ve 2018/54 esas, 2018/1198 karar sayılı ilamı ile; ilk derece mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin bir aykırılık bulunmadığı ve çocuğun yaşının küçük olması, kişisel ilişkinin değişen şartlara göre her zaman davaya konu edilebileceği belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesince velayeti anneye verilen ortak çocuk ile davalı baba arasında kişisel ilişki kurulurken çocuğun üç yaşını doldurmadan öncesi ve sonrası ayrı ayrı düzenlenerek, kademeli bir kişisel ilişki düzenlemesi yapılmıştır. Değişen koşullara göre, çocuğun yaşı ve eğitim durumu gözetilerek kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi her zaman istenebilir. Kişisel ilişki kurulmasına yönelik hüküm kurulurken; gelecek yıllardaki koşullar önceden bilinemeyeceğinden, şimdiden çocuk ile baba arasında kademeli bir şekilde kişisel ilişki düzenlenmiş olması doğru değildir. Yine ortak çocuk ile baba arasında “aynı şehirde otunnaları hali" ve “farklı şehirde oturmaları hali" için ayrı ayrı kişisel ilişki düzenlenmiştir. Taraflar, farklı şehirlerde yaşıyor olsalar bile, günümüzdeki ulaşım olanaklarındaki kolaylık özetildiğinde, kişisel ilişkiye dair düzenleme yapılırken, taraflar bu hususun dikkate alınmasını açıkça talep etmemişlerse, "ayrı şehir, aynı şehir ayrımına" gidilmesinin de önemi bulunmamaktadır. Bu bakımdan, aynı şehir- ayrı şehir ayırımına gidilmeksizin babalık duygularını tatmine elverişli, çocuğun da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli, daha uygun süreyle kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HMK m. 370/2).

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple temyiz olunan bölge adliye mahkemesinin kişisel ilişkiye yönelik esastan ret kararının kaldırılmasına, ilk derece mahkemesinin hüküm fıkrasından 2. bendinin 1. paragrafında çocuk ile baba arasında kişisel ilişkinin düzenlendiği bölümün tamamen hükümden çıkarılması ve yerine “Velayeti davacı anneye verilen ortak çocuk 2016 doğumlu Tufan Ada ile davalı baba arasında, her ayın l.ve 3. haftasonu Cumartesi günü 10:00 ile takip eden Pazar günü 17:00 saatleri arasında, dini bayramların 2. günü 10.00 ile 3. günü 17.00 saatleri arasında, her yıl babalar günü 10.00 ile 18.00 saatleri arasında, yarıyıl tatilinin ilk günü saat 10.00’dan takip eden 7. günü saat 18.00 arasında her yıl 1 Temmuz 10:00 ile 31 Temmuz 17:00 saatleri arasında kişisel ilişki kurulmasına” cümlesinin yazılmasına, hükmün kişisel ilişki bölümünün bu şekilde düzeltilerek, diğer bölümlerinin ise birinci bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 04.04.2019 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/4436, Karar No: 2023/9522, Tarih: 23.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/4436 E.  ,  2023/9522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 49. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2007 Esas, 2023/369 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 14. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/541 Esas, 2019/128 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hâle getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı banka vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı banka başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı banka vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, Karakol mevkii, 82 pafta, 347 ada 7 Nolu parselin 2 nolu bağımsız bölümünde davacıların malik olduğunu, davalı ...'un 1 nolu bağımsız bölümün maliki olup diğer davalı ... A. Ş. 'nin ise kiracısı olduğunu, davalılar tarafından 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'na (634 sayılı Kanun) aykırı olarak ortak yere el atma ve tecavüz söz konusu olduğundan bahisle davalıların ortak alandaki haksız işgal eylemlerine, el atma ve tecavüzüne son verilmesini, ortak alana haksız ve hukuka aykırı şekilde tesis edilmiş olan sanayi tipi klima dış ünitesinin kaldırılarak, söz konusu ortak alanın eski hale getirilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; pasif husumet ehliyetlerinin bulunmadığını, ortak alana müdahalenin olmadığını, davacıların kötü niyetli olduğunu bu sebeple davanın reddini talep etmiştir.

2. Davalı ... tarafından cevap dilekçesi verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı banka istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

2. Davalı ... tarafından cevap dilekçesi verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı banka istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı banka istinaf dilekçesinde özetle; ilgili klima dış ünitesinin kurulmasında hukuka aykırılık olduğu kabul edilse dahi; bu sorumluluğun 14.04.2016 tarihli Kira Sözleşmesinin imzalanmasından sonra davalı Bankaya klima tesis yetkisi veren ilgili sözleşmenin kiraya vereni ... olacağını, davalı Banka'ya husumet yöneltilemeyecek bir olayda bir de vekâlet ücreti ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasının hukuka aykırı olduğunu, klimanın dış ünitesi ortak alana değil davalı banka şubesi olarak kullanılan dairenin özel kullanım alanına yerleştirildiğini, davacıların apartman adına dava açma yetki ve haklarının da bulunmadığını, yargılamanın hiçbir aşamasında da ilgili klima için farklı biryer gösterilmediği hatta yerel mahkeme bilirkişinin raporundaki bu eksikliğe rağmen karar tesis ettiğini, klimanın sanayi tipi bir klima değil tamamen görüntü ve düzen açısından tercih edilen bir sisteme sahip ev tipi klima olduğunu, klimanın dışarıya kötü koku yaymasının da mümkün olmadığını, klimanın gürültülü çalıştığı iddiasının da asılsız olduğunu, klima dış ünitesi tesis edilmeden önce tüm apartman sakinlerine, davalı banka ve mekanik firma yetkilileri tarafından bu duruma ve klima özelliklerine ilişkin açıklamar yapıldığını belirterek kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, somut olayda, davalı tarafından yönetim planına ve mimari projeye aykırı olarak ortak alana inşa edilen klima dış ünitesinin sökülerek eski hale getirilmesinin talep edildiği, usul ve Kanuna uygun bilirkişi raporunda klima dış ünitesinin mimari projeye aykırı olarak ortak alana konulduğunun tespit edilidiği, bu hususta kat maliklerince alınmış bir karar bulunmadığı, bu şekilde davalıların ortak alana müdahalede bulunduklarının tespit edildiği, Mahkemece verilen kararın yerinde olduğu anlaşıldığından İlk Derece Mahkemesince verilen kararda usul ve Kanuna uygun olduğu, davalı banka vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı banka vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı banka vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme