muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/21939, Karar No: 2011/5002, Tarih: 14.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/21939 E.  ,  2011/5002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ...’nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.04.2009 gün ve 2008/2054 Esas, 2009/511 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Tebligat Kanununun 35. maddesine göre sanığa gerekçeli kararın gönderildiği tebliğ işleminin, yargılama sırasında duruşma gününü bildirir çağrı kağıdının çıkarıldığı ve usulüne uygun tebliğ edildiği adresinden farklı bir adrese yapılmış olması itibariyle usulsüz olduğu, bu hususun CMK.nun 40/1. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinden olduğu, bu itibarla 15.04.2009 tarihli hükme yönelik sanık müdafiin 01.02.2011 tarihli dilekçesinin eski hale getirme yoluyla süresinde yapılmış temyiz istemi niteliğinde olduğu kabul edilip; işin esasına ilişkin inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Hâkim tarafından görülerek havale edilen 21.09.2011 tarihli dilekçesiyle katılan vekili şikâyetten vazgeçmiş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının, 5941 sayılı Çek Kanununun 6/2. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, bu nedenle İNFAZIN DURDURULMASINA, sanığın bu suçtan dolayı cezaevinde ise tahliyesine, başka suçtan hükümlü veya tutuklu olmadığı takdirde salıverilmesinin sağlanması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 14.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24110, Karar No: 2013/14251, Tarih: 03.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/24110 E.  ,  2013/14251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılıp, kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5447, Karar No: 2014/6659, Tarih: 22.05.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/5447 E.  ,  2014/6659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2013/713-2014/130

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için  başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, uyuşmazlığın yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 10.02.2013 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli yazılı kira sözleşmesi konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kiranın 2700,00 TL ve KDV olduğu ve her ayın 15 ine kadar ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı alacaklı 27.05.2013 tarihinde başlattığı icra takibi ile ödenmeyen 2013 yılı Şubat, Mart, Nisan, Mayıs ayları kirası toplamı 7440 TL'nin tahsilini talep etmiştir. Davalı borçlu yasal süresindeki itirazında; taşınmaza iskan alınamadığını, ayıplı olduğunu, borcu olmadığını belirtmiştir.

Davalı borçlunun itirazında, kira sözleşmesindeki imzasını inkar etmemiş olması nedeniyle, dayanak kira sözleşmesinin İİK. 269/b maddesinde yazılı nitelikte bir belge olduğunun anlaşılması karşısında, davalı borçlunun itirazında belirtilen sebeplerle kira parasının istenemeyeceğini, İİK. 269/c maddesi gereğince noterlikçe re'sen tanzim veya imzası tasdik edilmiş veya alacaklı tarafından ikrar olunmuş bir belge yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya vesika ile ispat etmesi gerektiğine göre olayda yargılamayı gerektiren bir durum olduğundan söz edilemez. Mahkemece, kira sözleşmesi dikkate alınarak taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekirken konunun yargılamayı gerektirdiğinden bahisle istemin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5430, Karar No: 2023/2060, Tarih: 10.07.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/5430 E.  ,  2023/2060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/462 E., 2022/733 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/430 E., 2021/283 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 10.07.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı ... Yatırım Oto İnş. Pet. Gıd. Mim. Müh. Turizm Tic. İth. ve İhr. Ltd. Şti. vekilleri Avukat ..., Avukat ... ... ... ve feri müdahil Japon ... Kuyumculuk İnşaat Otomotiv San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ... ... ... geldiler. Sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının, galericilik yapan davalılar ..., ... ve ...'e 2015 model ... Benz marka aracının satışı için vekalet verdiğini, ancak davalıların vekaleti kötüye kullanarak dava konusu aracı yetkilisi ve ortağı bulundukları Japon Otomotiv isimli firmaya devrettiklerini, akabinde aracın kısa zaman aralıklarıyla birden fazla kez el değiştirdiğini, son olarak aracın davalı vekillerin amcası ... İşleyen'in yetkilisi bulunduğu davalı ... Yatırım Otomotiv Ltd. Şti.'ne devredildiğini, söz konusu satış işlemlerinin muvazaalı olduğunu, davalı ... Ltd. Şti.'nin vekaletin kötüye kullanılması eylemine iştirak ettiğini, bugüne kadar aracın satış bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, muvazaalı araç satışlarının iptali ile dava konusu aracın davacı adına tesciline, olmadığı takdirde satış bedeli olarak gösterilen şimdilik 725.000 TL'nin davalılardan faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... Yatırım Oto İnş. Pet. Gıd. Mim. Müh. Turizm Tic. İth. Ve İhr. Ltd. Şti. vekili; dava konusu aracın gerçekte davalılar ... ve ...'in yetkilisi bulunduğu Japon Otomotiv Ltd. Şti. isimli firmaya ihbar olunan ... tarafından satıldığını, vekaletnamenin bu amaçla verildiğini, araç bedelinin bir kısmının takas ve bir kısmının nakit olarak ...'a ödendiğini, yapılan araç satışlarının muvazaalı olmadığını, dava konusu aracın bedel mukabilinde şirkete devredildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalılar ..., ... ve ...; davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalılar ..., ... ve ...; davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının aracının vekillerden sadece ... tarafından satıldığı, davalılar arasında muvazaalı satış olduğunun davacı tarafça ispat edilemediği, bu şekilde araç satış işlemlerinin iptali ve aracın adına tescili isteminin kabul edilebilir olmadığı, ancak satış bedelinin ödenmediği iddiasının muhatabının vekil ... olduğu, davalının bedelin davacıya ödendiğini ispat edemediği gerekçesiyle, davacının araç satışlarının iptali ile aracın davacı adına tescili isteminin reddine; bedel istemi yönünden davanın kabulü ile 725.000 TL'nin satış tarihi olan 20.09.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine, diğer davalılar yönünden açılan davanın sübut bulmadığından reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; dava konusu aracın devir silsilesinin Mahkemeye gönderilen yazı cevabı ile öğrenildiğini, devrin yapıldığı silsile açısından mecburi dava arkadaşlığı olduğu hususunun gözetilerek taraf teşkili sağlanması için taraflarına süre verilmesi gerekirken bu hususa riayet edilmediğini, aracın devir silsilesi, kısa zaman aralıkları ve tarafları incelendiğinde muvazaa iddialarının ispatlanmış sayılması gerektiğini, muvazaa iddiasının resen araştırma yükümlülüğü kapsamında Mahkemece incelenmesi gerektiği halde bu yönde işlem yapılmadığını, kısa zaman aralıklarıyla araç devrinin hayatın olağan akşına uygun düşmediğini, söz konusu devirlerin aynı sektörde iş yapan ve yakın arkadaşlık ilişkisi bulunan şahıslara ait şirketler arasında gerçekleştiğini, devir silsilesinde yer ... kişilerin söz konusu aracı satın alabilecek ekonomik güce sahip olup olmadığının araştırılması gerektiğini, aracın hali hazırda adına kayıtlı olduğu davalı ... Şirketi yetkilisi ile diğer davalı vekiller arasında amca ... ilişkisinin bulunması sebebiyle vekaletin kötüye kullanıldığı olgusunu şirket yetkilisinin bilebilecek konumda olduğunu, muvazaa iddiasının bizzat tarafı konumunda bulunan ... yönünden de davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasına, dava konusu aracın satışlarının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosyadaki yazılara, toplanan delillere, mahkemece kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davacının muvazaa ve vekaletin kötüye kullanılması eylemine iştirak edildiği iddiasını ispatlayamamasına, dava konusu aracın vekil olarak satışının davalı ... tarafından gerçekleştirilmiş olmasına göre mahkemece tesis edilen kararda herhangi bir hukuka aykırı yön görülmediğinden davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf nedenlerini tekrar ederek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vekaletin kötüye kullanıldığı iddiasına dayalı dava konusu aracın satışlarının iptali ve davacı adına tescili, olmadığı takdirde satış bedelinin ödenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 506 ncı maddesi şöyledir:

"Vekil, vekâlet borcunu bizzat ifa etmekle yükümlüdür. Ancak vekile yetki verildiği veya durumun zorunlu ya da teamülün mümkün kıldığı hâllerde vekil, işi başkasına yaptırabilir.

Vekil üstlendiği iş ve hizmetleri, vekâlet verenin haklı menfaatlerini gözeterek, sadakat ve özenle yürütmekle yükümlüdür.

Vekilin ... borcundan ... sorumluluğunun belirlenmesinde, benzer alanda iş ve hizmetleri üstlenen basiretli bir vekilin göstermesi gereken davranış esas alınır."

2. 6098 sayılı Kanun'un "Hesap verme" başlıklı 508 ... maddesi şöyledir:

"Vekil, vekâlet verenin istemi üzerine yürüttüğü işin hesabını vermek ve vekâletle ilişkili olarak aldıklarını vekâlet verene vermekle yükümlüdür.

Vekil, vekâlet verene tesliminde geciktiği paranın faizini de ödemekle yükümlüdür."

3. Kural olarak belli bir olayın gerçekleşip gerçekleşmediğini, tarafların ispat etmesi gerekir. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6 ncı maddesi uyarınca; “Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.”

4. Aynı yöndeki düzenleme 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesinin birinci fıkrasında, "İspat yükü, kanunda ... bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukukî sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir." şeklinde ifade edilmiştir. Buna göre ispat yükü, iddia edilen vakıalara dayanan tarafa ait olup, herkes iddiasını ispatla yükümlüdür.

3.Değerlendirme

4. Aynı yöndeki düzenleme 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesinin birinci fıkrasında, "İspat yükü, kanunda ... bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukukî sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir." şeklinde ifade edilmiştir. Buna göre ispat yükü, iddia edilen vakıalara dayanan tarafa ait olup, herkes iddiasını ispatla yükümlüdür.

3.Değerlendirme

1. Somut olayda; davalıların galericilik işiyle uğraştığı, dava konusu aracın davacının verdiği vekaletnameye istinaden davalı ... tarafından vekil sıfatıyla Japon ... Kuyumculuk İnşaat Otomotiv San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne noter satış senedine göre 725.000 TL bedel mukabilinde satılarak devredildiği, sonrasında aracın birden fazla kez el değiştirdiği, nihayetinde aracın davalı ... Yatırım Oto İnş. Pet. Gıd. Mim. Müh. Turizm Tic. İth. Ve İhr. Ltd. Şti.'ne devrinin yapıldığı, dava konusu aracın, davalı ... Yatırım Oto İnş. Pet. Gıd. Mim. Müh. Turizm Tic. İth. ve İhr. Ltd. Şti.'ne devrine kadarki süreçte satışların yapıldığı kişiler hakkında açılmış bir dava bulunmadığı anlaşılmaktadır.

2. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararı; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı vekil ...'in dava konusu aracın satış bedelini davacıya ödemediği, ancak diğer davalıların vekaletin kötüye kullanılmasına iştirak ettiği ve satışların muvazalı olduğu hususunun davacı tarafından ispatlanamadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

8.400 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı ... Yatırım Oto İnş. Pet. Gıd. Mim. Müh. Turizm Tic. İth. ve İhr. Ltd. Şti.'ne verilmesine,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4623, Karar No: 2019/6805, Tarih: 18.06.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/4623 E.  ,  2019/6805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve kişisel verileri hukuka aykırı olarak ele geçirme, yayma suçlarından meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 02/01/2019 tarihli ve 2018/245646 soruşturma, 2019/415 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07/02/2019 tarihli ve 2019/994 değişik iş sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18/04/2019 gün ve 94660652-105-34-3988-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/04/2019 gün ve 2019/43258 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Müşteki vekilinin şikâyet dilekçesi üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, facebook, twitter, instagram gibi sosyal ağlar ile ilgili olarak yapılan istinabe taleplerini Amerika Birleşik Devletleri adlî makamlarının cevaplamadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; somut olayda, ismi ve fotoğrafları kullanılarak instagram isimli internet sosyal ağda adına 31 adet, twitter isimli sosyal ağda 35 adet, facebook isimli sosyal ağda 38 adet farklı hesap açıldığı, bunlardan ... isimli twitter sosyal ağ hesabı kullanan ve kimliği polis tarafından tespit edilen... isimli şüphelinin bu hesaptan yazışmalar yaparak kendisini şikayetçinin akrabası olarak tanıtıp dolandırıcılık yaptığı, mağdur ...'un bu yöntemle dolandırıldığı iddialarının varlığı karşısında, söz konusu sosyal ağlardaki profil bilgilerinin ve delil tespit etmeye elverişli diğer hususların araştırılarak, Amerika Birleşik Devletleri adlî makamları ile istinabe yapılması, istinabe talebinin sonuçsuz kalmasının soruşturmanın önünde bir engel teşkil etmediği, şüphelilerin tespit edilmesi için gereken araştırmanın yapılması ve ulaşılamaması halinde ise zamanaşımı süresince daimi arama kararı verilerek araştırmaya devam edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sosyal medya platformlarında ismi ve fotoğrafları kullanılarak müşteki adına sahte hesaplar açılıp 3. kişilerin bu hesaplar kanalıyla dolandırıldığının iddia edildiği anlaşılmış ise de; sosyal paylaşım ağlarını yöneten şirket merkezinin Amerika Birleşik Devletlerinde bulunması nedeniyle adı geçen ülke adli makamları ile yazışma yapılması gerektiği, ancak benzer soruşturmalar için yapılan yazışmalarda ABD'deki yasal düzenlemelerin şüphelinin tespitine yönelik işlemlerin yapılmasına uygun olmadığı, bu husustaki taleplerin olumsuz karşılandığı bilgisine yer verildiği, e-iletilerin gönderilmesinde kullanılan ve yurt dışında bulunan serverlerden söz konusu ülkelerdeki "Kişisel Verilerin Korunması Yasaları" nedeniyle gönderen kişilerin kimliklerinin belirlenmesine yarayacak bilgiler almanın mümkün bulunmadığı, soruşturmanın devamı halinde yeni delillere ulaşmanın teknik ve hukuki açıdan mümkün bulunmadığı, yeni delil elde edilmesi durumda soruşturmanın yeniden ele alınmasının her zaman olanaklı bulunduğu nazara alındığında itirazın reddi yönündeki kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, İstanbul Anadolu 6. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07/02/2019 tarihli ve 2019/994 değişik iş sayılı kararına yönelik yapılan kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 18/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27007, Karar No: 2013/4529, Tarih: 14.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27007 E.  ,  2013/4529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca göl mutlak koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazların davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.