muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14210, Karar No: 2015/11954, Tarih: 25.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/14210 E.  ,  2015/11954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 124 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1250, Karar No: 2021/516, Tarih: 25.02.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/1250 E.  ,  2021/516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R -

Davacı vekili, ... 14. İcra Müdürlüğü'nün 1998/9611 Esas sayılı takip dosyasından tanzim edilen 19.12.2005 tarihli sıra cetvelinde davacının alacaklısı olduğu takip dosyasına ayrılan 197.000,00 TL payın davalı yanca açılan sıra cetveline itiraz davası nedeniyle davacıya ödenemediğini, davacının komisyon bedeli ödemek suretiyle temin ettiği banka teminat mektubunun ibrazı neticesinde payını ancak 20.02.2007 tarihinde tahsil edebildiğini ileri sürerek, 19.12.2005 tarihinden 20.02.2007 tarihine kadar sıra cetvelinde davacıya ayrılan 197.000,00 TL bedele işlemiş olan en yüksek mevduat faizi ile teminat mektubu tanzimi için ödenen 19.657,06 TL komisyon ücretinin ve dava tarihinden itibaren işleyecek faizinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, yasa ile tanınan hakkın kullanılmış olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının dava konusu edilen sıra cetveline itiraz davasını açmakta hukuki yararının bulunduğu, kanun ile tanınmış yetkiyi kullandığı, salt bu davayı açmış olması nedeniyle kötüniyetli olduğunun kabul edilemeyeceği, davacının yalnızca teminat mektubu için ödemiş olduğu komisyon bedelini talep hakkı bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 18.715,00 TL komisyon ücretinin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.Dava, davalı yanca açılan sıra cetveline itiraz davası nedeniyle davacının cetvelde kendisine ayrılan payı çekememiş olmasına dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, isabetli gerekçelerle davacının sıra cetvelinde kendisine ayrılan 197.000,00 TL bedelin geç ödenmesine dayalı tazminat isteminde bulunamayacağı tespit edildiği halde, aynı sebeplerle davacının teminat mektubu tanzimi için ödediği komisyon ücretini de talep edemeyeceği belirtilerek bu istem bakımından da davanın reddi gerekirken, yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7411, Karar No: 2021/8719, Tarih: 14.09.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/7411 E.  ,  2021/8719 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... 4. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı görevlendirilebilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanık hakkında teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlar ve sanığın ikrarına dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

a- Dosya içerisinde olay tarihinde CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin bir karar bulunmadığı anlaşılmakla; sanık hakkında CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi,

b- Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek, tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 14.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2033, Karar No: 2007/3982, Tarih: 19.04.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/2033 E.  ,  2007/3982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Verilen önceki hükmün Dairemizce bozulması üzerine İcra Mahkemesince taraf teşkili sağlanmak suretiyle yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre, işçi alacaklısı davacının ilk hacze iştirak şartlarını taşımadığı, davalı şirketin takip dosyasından konulan kaydi haczin, fiili haciz uygulanmadıkça geçerliliğini koruduğu ve 7.4.2005 tarihli haczin öncekinin devamı niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanununun 106 ve 110 ncu maddelerine göre taşınırlar üzerine konulan haciz, bir yıl içinde satış talep edilmemekle düşer. Trafik siciline kayıtlı araçlar üzerine kayden ve fiilen haciz konulması arasında hukuken bir fark da bulunmamaktadır. Öte yandan hukukumuzda haczin yenilenmesi kavramı mevcut olmayıp, her haciz konulduğu tarih itibariyle yeni bir haciz niteliğindedir.

Açıklanan ilkeler ışığında kaydi haczin fiili haciz uygulanmadıkça geçerliliğini koruduğu ve 7.4.2005 tarihli haczin öncekinin devamı niteliğinde olduğu yönündeki gerekçede isabet görülmemiştir.

Davacı vekili bedeli paylaşıma konu araç üzerine 13.12.2004 tarihinde haciz koydurduklarını ve bu haczin, davalı yanca konulan 7.4.2005 tarihli hacizden önce olması nedeniyle sıra cetvelinde öne geçmeleri gerektiğini bildirdiğine göre, mahkemece bu iddianın doğruluğu üzerinde durulmak ve sıra cetvelinin haciz tarihleri dikkate alınarak düzenleneceği kuralı dikkate alınmak suretiyle bir karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19.4 .2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10270, Karar No: 2010/10892, Tarih: 14.10.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/10270 E.  ,  2010/10892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Manavgat İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağı nedeniyle tahliye istekli olarak başlatılan icra takibi gereğince düzenlenen ödeme emrine borçlu tarafından itiraz edilmemesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak kiralananın tahliyesi isteminde bulunmuştur. Mahkemece istemin reddine karar verilmesi üzerine, karar davacı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

İcra takibinde dayanılan ve karara esas alınan 2.1.2008 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu sözleşme ile taşınmaz davalıya demirbaşları ile birlikte otel olarak kiraya verilmiştir. Borçlar Kanunu'nun 270 ve devamı maddelerinde düzenlenen hasılat kirasından söz edilebilmesi için hasılat getiren bir taşınır ya da taşınmaz malın, ticari işletme yada hakkın kira ilişkisinin konusunu oluşturması, kiraya verilen yerin demirbaşları ve işletme hakkı ile birlikte kiraya verilmesi gerekir. Kiralananın demirbaşları ile birlikte kiraya verilmiş olması taraflar arasındaki kira ilişkisini hasılat kirası olarak nitelendirmek için yeterli değildir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden kiralananın işletme ruhsatı ile birlikte kiraya verilmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda taraflar arasındaki kira ilişkisinin Borçlar Kanunu'nun adi kiraya ilişkin hükümlerine tabi olduğunun kabulü gerekir. Davacı kiralayan tarafından davalı kiracı hakkında başlatılan icra takibinde davalıya gönderilen ödeme emrinde İ.İ.K.'nun 269/1 maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken Borçlar Kanunu'nun 260. maddesine göre 30 günlük ödeme süresi verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Davalı borçlu verilen 30 günlük yasal ödeme süresi içinde takip konusu kira borcunu İ.İ.K.'nun 269/c maddesinde sayılan belgelerden biri ile ödediğini kanıtlayamadığına göre kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddine karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 14.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6663, Karar No: 2016/4518, Tarih: 13.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6663 E.  ,  2016/4518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 204/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis

TCK'nın 158/1-f -son, 62/1, 52/2-4, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 13.333,00 TL adli para cezası ile cezalandırılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık tarafından katılandan aldığı mal karşılığında önceden tanzim edilen ...'a ait üçüncü kişilerce keşide edilen 4.000,00 TL bedelli sahte çekin katılana ciro edilmek suretiyle verildiği, sanığın hileli davranışlarla katılanı aldatarak kendisine yarar sağladığı, böylece nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

Sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde; sanığın çek hesap sahibi olan babası ... adına çek keşide etme yetkisinin bulunduğuna dair dilekçe ekinde örneğini sunduğu... 45. Noterliğince tanzim olunan vekaletname uyarınca suça konu çeki keşide ettiğini bildirmesi karşısında, söz konusu vekaletnamenin gerçek olup olmadığı araştırılarak, gerçekte böyle bir vekaletnamenin bulunması ve çeki sanığın keşide etmesi halinde, sanığa atılı suçların unsurlarının oluşmayacağı, ancak sanığın savunmalarında çek ciro edip vermediğini beyan etmesi ve dosyada mevcut 10.10.2011 tarihli kriminal rapora göre, keşideci ve 1. ciranta imzasının sanığa ait olduğuna dair grafolojik tespit yapılamadığının belirtilmesi nedeniyle, sanığın huzurda attırılacak imza ve yazı örneklerinin alınıp, ilgili mercilerden de mukayeseye elverişli yeter sayıda yazı, rakam ve imza örnekleri celbedilmek ve tekrar imza incelemesinin yapılması suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/581, Karar No: 2020/2382, Tarih: 01.06.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/581 E.  ,  2020/2382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına-kısmen onanmasına dair Dairemizin 15.10.2019 gün ve 2019/4491-2019/10161 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davacı baba tarafından açılan velayetin düzenlenmesi davasının yapılan yargılaması sonucunda davanın kabulü ile ortak çocuk Enes'in velayetinin anneye, ortak çocuk Ender’in velayetinin ise davacı babaya verilmesine karar verilmiştir. Kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 15.10.2019 tarih ve 2019/4491 esas ve 2019/10161 karar sayılı ilamı ile hükmün "Velayet kendisine bırakılmayan eşle diğeri arasında kişisel ilişki düzenlenirken kardeşlerin birbirini görmelerine olanak sağlayıcı şekilde düzenleme yapılmasının kardeşlik ilişkisinin gelişmesi için önemli olduğu, bu bakımdan kardeşlerin birbirini görecek şekilde ve tatil dönemleri de araştırılarak kişisel ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisinin doğru olmadığı" belirtilerek bozulmasına karar verilmiş, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümler ise onanmıştır. Mahkemece velayeti anneye bırakılan ortak çocuk Enes ile baba arasında çocuğun yurt dışına çıkarılmamak koşuluyla kişisel ilişki tesisine karar verilmiştir. Davacı baba Almanya'da yaşamaktadır. Velayeti anneye bırakılan küçükle baba arasında kurulan kişisel ilişki küçüğün fikri ve bedeni ilişkisinin gelişmesi ile babalık duygularının da tatminini gerektirir. Bu husus nazara alınmadan ortak çocuk Enes ile baba arasında yer sınırlaması yaparak kişisel ilişki tesisi doğru olmamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında kişisel ilişki yönünden yer sınırlaması yapılmaması gerektiği de belirtilmek suretiyle bozma kararı verilmesi gerekirken, ilk incelemede bu husus gözden kaçırılmış olduğundan davacı babanın karar düzeltme isteminin bu yönden kabulüne ve Dairemizin kısmen onama-kısmen bozmaya dair ilamının 2. bendinde bu bozma sebebi de eklenerek yerel mahkeme kararının değişik gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, davacının kişisel ilişkiye ilişkin karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 15.10.2019 tarih ve 2019/4491 esas ve 2019/10161 karar sayılı kısmen onama kısmen bozmaya dair ilamının 2. bendine "Mahkemece velayeti anneye bırakılan ortak çocuk Enes ile baba arasında çocuğun yurt dışına çıkarılmamak koşuluyla kişisel ilişki tesisine karar verilmiştir. Velayeti anneye bırakılan küçükle baba arasında kurulan kişisel ilişki küçüğün fikri ve bedeni ilişkisinin gelişmesi ile babalık duygularının da tatminini gerektirir. Bu husus nazara alınmadan ortak çocuk Enes ile baba arasında yer sınırlaması yaparak kişisel ilişki tesisi doğru olmamıştır" şeklindeki bozma sebebinin eklenmesine, hükmün belirtilen şekilde değişik gerekçeyle BOZULMASINA, davacının diğer karar düzeltme isteklerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen REDDİNE, karar düzeltme harcının istek halinde yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 01.06.2020 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/5876, Karar No: 2023/4101, Tarih: 25.09.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/5876 E.  ,  2023/4101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/902 E., 2022/1234 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/455 E., 2020/182 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil ikinci kademede tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 379 parsel sayılı taşınmazın 180/21300 payının ... tarafından, davalıların murisi ...'a satıldığını, söz konusu payın yarı yarıya müvekkili ile davalıların murisi tarafından satın alınarak parasının müştereken ödendiğini ancak taşınmazın ifrazı mümkün olmadığından tapunun muris ... adına tescil edildiğini ve satışla ilgili şahitler huzurunda ve Mahalle Muhtarınca tasdikli 29/08/1987 tarihli yazılı bir inanç sözleşmesi düzenlendiğini, taşınmazın devri mümkün hale gelmesine rağmen davalı mirasçıların devri gerçekleştirmediklerini belirterek, 108/21300 hissenin iptali ile 90/21300 hissenin inanç sözleşmesine istinaden müvekkili adına tapuya kayıt ve tesciline, bunun mümkün olmaması halinde taşınmazın hisse değerinin ve cezai şartın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddiasının 29/08/1987 tarihli sözleşmeye dayalı olduğunu zamanaşımı süresinin geçmesi nedeniyle davanın reddi gerektiğini, davacıya arsadan pay verileceği veya payı olduğuna dair en küçük bir ibarenin dahi sözleşmede yazılı olmadığını, sırf davacıya iyilik olsun diye davacının eşi ...'a mahkeme kararı ile hisse verildiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddiasının 29/08/1987 tarihli sözleşmeye dayalı olduğunu zamanaşımı süresinin geçmesi nedeniyle davanın reddi gerektiğini, davacıya arsadan pay verileceği veya payı olduğuna dair en küçük bir ibarenin dahi sözleşmede yazılı olmadığını, sırf davacıya iyilik olsun diye davacının eşi ...'a mahkeme kararı ile hisse verildiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıların, davalı ...'a yönelik tapu iptal ve tescil talebinin kabulü ile 379 parsel sayılı taşınmazda murisi ...'dan intikal edip davalı ... (... oğlu) adına kayıtlı 31,5/21036 hissesine ilişkin tapu kaydının iptali ile davacıların murisi ...'ın İstanbul Anadolu 10. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30/11/2017 tarih, 2017/867 Esas ve 2017/876 Karar sayılı mirasçılık belgesindeki hisseleri oranında iştirak halinde tapuya kayıt ve tesciline, kalan payın davalı üzerinde bırakılmasına; davacıların, davalı ...'a yönelik tapu iptal ve tescil talebinin kabulü ile 379 parsel sayılı taşınmazda murisi ...'dan intikal edip davalı ... ( ... kızı) adına kayıtlı 31,5/21036 hissesine ilişkin tapu kaydının iptali ile davacıların murisi ...'ın İstanbul Anadolu 10. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30/11/2017 tarih, 2017/867 Esas ve 2017/876 Karar sayılı mirasçılık belgesindeki hisseleri oranında iştirak halinde tapuya kayıt ve tesciline, kalan payın davalı üzerinde bırakılmasına; davacıların, davalı ...'a yönelik feri talebi olan tazminat yönünden davanın kabulü ile 32.400,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıların murisi ...'ın İstanbul Anadolu 10. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30/11/2017 tarih, 2017/867 Esas ve 2017/876 Karar sayılı mirasçılık belgesindeki hisseleri oranında verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; zamanaşımının geçtiğini, davacının payının Pendik 2. Asliye Hukuk Mahkemesi kararı gereği eşi Gülfidan’a verildiğini, eksik inceleme yapıldığını, denkleştirici adalet ilkesinin dikkate alınmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesine benzer beyanları ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme