muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16624, Karar No: 2018/858, Tarih: 05.02.2018

3-Sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Sanık ...’ın eczaneye gelen hastalara reçetesindeki ilaçları teslim ederek, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığına göndermiş oldukları 68 adet “...”, 264 adet “...r”, 187 adet “...”, 322 adet “...”, 288 adet “...”, ve 33 adet “...” olmak üzere toplam 1162 adet sahte ilaç küpürünün fatura etmek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanık ...’ın 05/07/2004 tarihi ile 05/10/2005 tarihleri arasında asker olduğu; savunmalarında 2006 yılı sonlarından itibaren eczanede çalışmaya başladığını söylediği, Ziraat Bankasından gönderilen vekaletnamenin incelenmesinde sanığın eczane ile ilgili para çekmeye, hesap üzerinde tasarruf etmeye yetkilendirildiğine ilişkin vekaletname tarihinin 18/07/2006 olduğunun görüldüğü, bu tarih esas alınarak sanığın sorumlu olduğu; dosyada mevcut suça konu ... Eczanesi tarafından fatura edilen ve sahte ilaç küpürü ihtiva eden reçetelerin listesi incelendiğinde, yukarıda belirtilen 18/07/2006 tarihi sonrasında 05/10/2006 ve 11/08/2006 tarihlerinde olmak üzere iki adet reçetenin düzenlenmiş ise de sahte ilaç küpürlerinin bulunduğu toplam reçete sayısının 137 olduğu dikkate alınarak sanık ...'ın suç kastıyla hareket ettiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

b)Sanık ...’nın, UYAP kanalıyla MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğinde hükümden sonra 06.05.2013 tarihinde öldüğü belirtildiğinden, öldüğünün kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca hakkındaki kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12013, Karar No: 2015/12109, Tarih: 12.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/12013 E.  ,  2015/12109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı H.. K.. ile davalılar G.. B.. Başkanlığı, S.. Ö.., S...-B... S.... İmar Teknik İnş. Tur. Eğitim Hizm. Tic. Ltd. Şti aralarındaki dava hakkında İzmir 9.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 09.09.2013 gün ve 2008/388-2013/400 sayılı hükmün Dairenin 10.03.2015 gün ve 2014/21974-2015/4055 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı G... B... B.... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, Gereği düşünüldü:

- K A R A R -

6100 Sayılı HMK'nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle, HUMK'nun 427/5, 440/III-1.maddesinde öngörülen karar düzeltme parasal sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 12.690,00 TL'ye çıkarılmıştır. Mahkemece, davacı lehine 11.696,12 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş olup hüküm anılan tarihten sonra incelenmekle davalı G.. B.. Başkanlığı yönünden karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, tashihi karar peşin harcın davalı G.. B.. B...'ne geri verilmesine 12/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16836, Karar No: 2014/18113, Tarih: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/16836 E.  ,  2014/18113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2014

NUMARASI : 2013/728-2014/108

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı bankaya Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının sorulduğunu, davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerinin zımnen reddedildiğini ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların tahakkukuna bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz (yokluğu mutlaka gerekli) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada,

dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 9.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11568, Karar No: 2013/11779, Tarih: 10.09.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/11568 E.  ,  2013/11779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesine gerek duyulduğundan dolayı, davacı ... yazıcının el ve yüzündeki yaralanmayı gösteren en son haline ait büyük boy 10 adet fotoğrafın çekilerek dosyaya konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.9.2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17140, Karar No: 2023/3467, Tarih: 25.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/17140 E.  ,  2023/3467 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği yasal şartları oluşmadığından reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.04.2018 tarihli ve 2017/88 Esas, 2018/150 sayılı kararı ile sanık hakkında Terörizmin Finansmanın Önlenmesi Hakkındaki Kanun'a muhalefet suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 maddesinin 2 nci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi dokuzuncu fıkrası, 63 ncü maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.04.2019 tarihli ve 2018/2027 Esas ve 2019/765 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 20.10.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle;

1.Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine,

2.Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

3.Lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine,

4.Kabule esas alınan delillerin hukuka aykırı olduğuna,

5.Eksik araştırma, inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna,

6.Delillerin yetersiz olduğu, delillerden ziyade varsayıma dayalı yargılama yapıldığına,

7.ByLock kullanmadığına,

8.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

1.Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine,

2.Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

3.Lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine,

4.Kabule esas alınan delillerin hukuka aykırı olduğuna,

5.Eksik araştırma, inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna,

6.Delillerin yetersiz olduğu, delillerden ziyade varsayıma dayalı yargılama yapıldığına,

7.ByLock kullanmadığına,

8.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

4.Kabule esas alınan delillerin hukuka aykırı olduğuna,

5.Eksik araştırma, inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna,

6.Delillerin yetersiz olduğu, delillerden ziyade varsayıma dayalı yargılama yapıldığına,

7.ByLock kullanmadığına,

8.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma ve Terörizmin Finansmanının Önlenmesi Hakkındaki Kanun'a muhalefet suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmış, iddianamede; sanığın ByLock kullanıcısı olduğu, örgüt liderinin çağrısı sonrası Bank ... isimli bankaya para yatırma işlemlerinin olduğu ve katılma hesabı açtığı, örgüte müzahir Aktif Eğitimciler Sendikası üyesi olduğu, bu suretle örgüt üyesi olduğu iddia edilmiş, sanık kollukta alınan ifadesinde, sulh ceza hakimliğindeki ve mahkemedeki sorgusunda özetle; örgütle irtibatı olmadığını, adına kayıtlı bahse konu hattı kendisinin kullandığını, ByLock uygulaması indirmediğini, yüklemediğini ve kullanmadığını, örgüt liderinin talimatı ile para yatırmadığını, sendika açıldığı zaman Aktif Sen'e üye olduğunu, 26.06.2016 günü istifa dilekçesi verdiğini hatırladığını, suç işlemediğini, suçsuz olduğunu savunmuş, dosya kapsamı itibariyle yapılan inceleme, alınan bilirkişi raporları ve tutanaklar birlikte değerlendirildiğinde; sanık adına kayıtlı 0505 (...) (...) (...) numaralı GSM hattı ile örgüt talimatı ile FETÖ/PDY örgütünün gizli haberleşme ağı ByLocka dahil olduğu, yerleşik Yargıtay kararlarıyla sabit olduğu üzere sadece örgüt mensupları arasında kullanıldığı bilinen ByLock uygulamasına örgüt talimatı ile dahil olduğu, uygulamanın gizliliği sağlamak için örgüt mensupları arasında haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespit edildiği, sanığın Bank ... isimli örgüte müzahir bankada 05.01.2007 günü açılmış 978693 müşteri numaralı hesabının bulunduğu, örgüt liderinin çağrısına uyarak 20.01.2014 günü 3.500,00 TL, 27.01.2014 günü 6.900,00 TL, 22.02.2014 günü 5.000,00 TL'lik para girişlerinin olduğu ve daha önceden katılım hesabı bulunmamasına rağmen 03.06.2014 günü 6.137,60 TL lik katılım hesabı açtırdığı, başlı başına delil niteliği bulunmasa da sanığın örgüte müzahir Aktif Eğitimciler Sendikası üyelik kaydı bulunduğu, bu hususların sanığın örgütle irtibatına karine teşkil ettiği, bu haliyle sanığın örgütsel eylemlerinin bulunduğu, örgütle organik bağ kurarak terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil üyesi olduğu sabit olduğundan mevcut delil durumu itibariyle sanığın eylemleri nazara alınarak alt sınırdan cezalandırılmasına, her ne kadar sanığın terörizmi finanse ettiği iddia edilmişse de; dosya kapsamından terörizme ne şekilde, hangi eylem ve faaliyetler aracılığıyla fon sağlandığı izah edilerek açıklanmadığından unsurları itibariyle oluşmayan atılı suçtan sanığın beraatına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Yapılan yargılama, toplanan deliller, sanık savunması, tanık beyanları, tutanak içerikleri, müzekkere cevapları ve tüm dosya kapsamına göre Dairece yapılan değerlendirmede; her ne kadar ilk derece mahkemesince; sanığın, adına kayıtlı 0505 (...) (...) (...) numaralı hattı ile ByLock programını kullandığı kanaati ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; 0505 (...) (...) (...) numaralı hat ile, sanığın ByLock kullanıcısı olduğuna dair id numarası, kullanıcı adı ve şifresini içerir ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının bulunmadığının anlaşıldığı, sanığın aşamalarda alınan ifadesinde; 2005-2015 yılları arasında eşi R.S. adına kayıtlı 0545 (...) (...) (...) numaralı hattı kullandığını beyan ettiği, sanığın kullandığını kabul ettiği 0545 (...) (...) (...) numaralı hat üzerinden yapılan araştırma neticesinde, bu hat ile 318471 USER ID'li ByLock programının kullanıldığının belirlendiği, bu ByLock kullanıcısının diğer kullanıcıların bir kısmı tarafından "M.Sedef" olarak eklendiği ve yapılan yazışmalarda "Mustafa Hocam" şeklinde hitapta bulunulduğu, sanığın eşi R. S. hakkında açılan davada Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/40 Esas, 2017/439 sayılı kararı ile 318471 USER ID'li ByLock programının sanık R.S.'in eşi sanık tarafından

kullanıldığı kanaati ile sanığın eşi R.S.'nin beraatine dair karar verildiği, dairece de 318471 USER ID'li ByLock programının sanık tarafından kullanıldığının kabul edildiği, bu şekilde sanığın, kullandığını kabul ettiği 0545 (...) (...) (...) numaralı hat ile ayrıntıları ve sair hukuki mahiyeti Yargıtay CGK.nın 26.09.2017 tarih 2017/16 MD-956 Esas, 2017/370 karar ve Yargıtay 16. CD.nin 24.04.2017 tarih ve 2015/3 Esas, 2017/3 (İlk Derece sıfatıyla) sayılı kararında ve yine Yargıtay 16. CD.nin 14.07.2017 tarih ve 2017/1443-4758 sayılı içtihatlarında açıklandığı üzere; oluşturulması, dahil olunması, kullanılması ve teknik özellikleri itibariyle münhasıran FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarınca kullanılan kriptolu iletişim ağı ByLock'u kullandığının anlaşılması, FETÖ/PDY terör örgütü ile irtibatlı ve iltisaklı Aktif-Sen isimli sendikaya üyeliğinin bulunması karşısında; sanık hakkında Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.04.2018 tarih ve 2017/88 Esas ve 2018/150 sayılı kararı ile silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükümünde usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin hükme yönelik istinaf başvurusunun CMK'nın 280/2 nci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı incelendiğinde, FETÖ/PYD silahlı terör örgütü içinde örgüt içi haberleşmesini ByLock adlı uygulama üzerinden gerçekleştirdiği, Bank ... isimli örgüte müzahir bankada örgüt liderinin talimatıyla hesap hareketlerinin ve örgüte müzahir sendika üyeliği olduğu belirlenen, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında da bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı belirlenerek, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ile sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.04.2019 tarihli ve 2018/2027 Esas ve 2019/765 sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18287, Karar No: 2017/5791, Tarih: 24.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/18287 E.  ,  2017/5791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, murisleri .....'nun 20.07.2008 tarihinde vefat ettiğini, murisin sağlığında, sahibi olduğu ... T... Lokantası'nı günlük yevmiyeli çalıştırılması ve anlaşılan bedelin ödenmesi konusunda 25.06.2006 tarihli işletme sözleşmesiyle davalı ...'a devrettiğini, davalı ...'ın murisin ölümünden sonra da kendilerinin rızası dışında lokantayı işletmeye ve murisin vergi levhasını kullanmaya devam ettiğini günlük yevmiye bedelinden kendi miras paylarına düşen bedeli ödemediğini, davalı ...'ın Kartal 1. Sulh Hukuk Mahkemesindeki sunduğu beyanınında, murisle yaptıkları sözleşmede belirlenen günlük 35 TL bedeli diğer mirasçı (davacıların kardeşi) Konuralp Kocaoğlu'na ödediğini belirttiğini, davalı ... ...'nun da davalı ...'dan aylık 1000 TL bedel aldığını kabul ettiğini, her ne kadar her iki davalı tarafından günlük yevmiye bedelinin 35 TL (aylık 1.000 TL) olduğu ve bu bedelin ödendiği iddia edilmiş ise de bunun mümkün olmadığını, zira günlük ortalama 1.317 TL cirosu bulunan bu işletmenin, boş bir dükkanın kira bedelinden dahi düşük olacak şekilde aylık 1.000 TL yevmiye bedeli ile işletilmesinin günümüz şartlarına uygun olmadığını, buna göre lokantanın günlük ciro getirisinin %20'si üzerinden hesaplanması gereken 24 aylık (20.07.2008 ile 20.07.2010 arası) işletme bedelinin miras payları oranında kendilerine ödenmesi gerektiğini belirterek, 142.020 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davacıların murisi Fikret Kocaoğlu ile yaptıkları lokanta çalıştırma sözleşmesi ile mülkiyeti murise ait olan lokantanının günlük 35 TL bedel ile işletilmesi konusunda anlaşmaya vardıklarını, aralarındaki sözleşmenin kira sözleşmesi niteliğinde olduğunu, murisin vefatına kadar günlük 35 TL olarak belirlenen kira bedelini murise ödediğini, murisin ölümünden sonra ise bu bedeli aynı şartlarla miraşçı ...'na ödemeye devam ettiğini, dolayısıyla davacıların kendisinden bir alacağı bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ..., murisleri ..... ile davalı ... arasında yapılan sözleşme ile, murise ait lokantanın davalı ... tarafından işletilmesi konusunda anlaşıldığını, sözleşmeye göre günlük yevmiye bedelinin 35 TL olduğunu, sözleşmenin kira sözelşmesi niteliğinde olduğunu, murisin ölümünden sonra davalı ...'nin aylık 1.050 TL bedeli kendisine ödediğini, kendisinin de bu para ile murise ait evin kredi taksitlerini ödediğini belirterek, davanın reddini dilemiştir.