muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12740, Karar No: 2018/7674, Tarih: 25.06.2018

Umuma açık mahalde temsil edilen yayın içeriğinde eser, icra veya yapımların bulunması durumunda; yayın kuruluşuyla birlikte eser sahibinin (FSEK md. 24); icracı sanatçıların (md. 80/I, 1, A, 2.) ve yapımcıların da (md. 80/I, 1, B., 80/I, 2.) temsil hakkı gündeme gelecektir.

FSEK’in 41/1. maddesinde “Girişi ücretli veya ücretsiz umuma açık mahaller; eser, icra, fonogram, yapım ve yayınların kullanım ve/veya iletimine ilişkin 52 nci maddeye uygun sözleşme yaparak hak sahiplerinden veya üyesi oldukları meslek birliklerinden izin alır ve sözleşmelerde yazılı malî hak ödemelerini bu madde hükümlerine göre yaparlar” kuralına yer verilmiştir. Bu ilke yayın, yapım, icra ve eserlerin kullanımını “önceden izin alma şartına” bağlamıştır. Önceden izin alma şartı ise FSEK’in 52. maddesindeki usullere göre yapılacaktır. FSEK’in 52. maddesine göre ise “mali haklara dair sözleşme ve tasarrufların yazılı olması ve konuları olan hakların ayrı ayrı gösterilmesi şarttır.”

Bilindiği üzere FSEK sistemimizde mali haklar birbirine bağlı değildir. Bunlardan birinin tasarrufu ve kullanılması diğerine tesir etmez (md. 20/1). Bu itibarla eser sahibi, icracı ve fonogram ya da film yapımcısı tarafından eser, icra veya yapımın radyo-TV kuruluşu tarafından yapılacak yayın ile umuma iletimine izin verilmiş olması; umuma açık mahallerde yapılacak vasıtalı temsili de kapsamaz. Gerçekten söz edilen durumda eser sahibi, icracı ve fonogram ya da film yapımcısının verdiği izin; sadece belirtilen fikir ürünlerinin umum sayılan, organize olmayan, aralarında herhangi bir bağlantı bulunmayan, sayısı ve kim oldukları bilinmeyen kişilere bu eser, icra veya yapımın radyo-TV kuruluşu tarafından yapılacak yayınlarla ulaştırılmasını (umuma iletilmesini) kapsar. Söz ettiğimiz sınırlamalar dışında kalan kişilere umuma açık mahallerde anılan fikir ürünlerinin yayın içeriğinde sunulması, adeta “yeni bir umum yaratılması” hak sahibinin yayın kuruluşuna verdiği iznin kapsamının dışına çıkılması anlamına gelecektir. Örneğin bir icranın radyo-TV yayını vasıtasıyla temsiline izin veren icracı sanatçı veya eser sahibi yayıncı kuruluşa verdiği izinde icranın yayın vasıtasıyla sadece nihai tüketici konumunda olan kişilere ulaştırılmasını amaçlamıştır. Bu iznin dışına çıkılarak eserin umuma açık mahallerde gösterime sunulması (vasıtalı temsili); yani yeni bir umum yaratılması ise kuşkusuz hak sahibinin verdiği iznin dışındadır. Burada adeta ikinci bir kullanım durumu ortaya çıkmaktadır ki, bunun hukuka uygun olması için hak sahiplerinin açıkça buna önceden izin vermiş olmaları şarttır.

FSEK sistemine göre, hak sahibinin açıkça kullanımına izin vermediği bir hakka asla izin verdiği kabul edilemez. Bu itibarla, hak sahibinin yayın kuruluşuna eser, icra veya yapımın radyo-TV kuruluşu tarafından yapılacak yayın ile umuma iletimine izin verilmiş olması; umuma açık mahallerde yapılacak vasıtalı temsili hiçbir şekilde kapsamına almaz. Nitekim FSEK’in 41. maddesi açıkça “umuma açık mahalde temsil edilen yayın içeriğinde eser, icra veya yapımların bulunması durumunda; yayın kuruluşuyla birlikte eser sahibinin (FSEK md. 24); icracı sanatçıların (md. 80/I, 1, A, 2.) ve yapımcıların da (md. 80/I, 1, B., 80/I, 2.) 52. maddeye uygun sözleşme yaparak hak sahiplerinden veya üyesi oldukları meslek birliklerinden izin alacağı” kuralına yer vermiştir. Hak sahiplerinin tümünden önceden izin alınmadan yayınların umuma açık mahallerde gösterilmesine FSEK sistemi izin vermemektedir.

../...

Belirtilen genel ilkenin uygulanmasında “adil kullanım” bulunup bulunmadığı da somut olayın şartlarına göre denetlenmelidir. Nitekim Avrupa Topluluğu Adalet Divanı (ATAD) 15 Mart 2012 tarihli Società Consortile Fonografici (SCF)/ Marco Del Corso kararında bir diş hekimi muayenehanesinde müzik yayını yapılmasına ilişkin olarak “bu hizmetin sağlanmasının müşterilerin seçimi üzerinde bir etkiye sahip olup olmadığı” ve “bu eylem ile ek bir yarar elde edilip edilmediği” ölçütlerini uygulamıştır. ATAD mesleki ekonomik faaliyet yapan özel diş hekiminin işyerinde müzik yayını yapılmasının fonogram yapımcılarına ücret isteme hakkı vermeyeceğine karar vermiştir (Kararın tam metni için bkz: http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ /LexUriServ.do?uri=CELEX:62010CJ0135:EN:HTML).

Açıklanan temel ilkeler çerçevesinde eser, icra veya yapımları içeren bir yayının otel, kafe, restoran, eğlence yerleri gibi müzik yayınının ticari işletmenin faaliyetinin esaslı ve vazgeçilmez bir unsuru olduğu umuma açık mahallerde izlenmesi veya dinlenmesinin sağlanması suretiyle yeni bir dinleyici veya izleyici kitlesine (yeni bir umuma) sunulması yani vasıtalı temsili FSEK’in 24, 80/I, 1, A, 2, 80/I, 1, B., 80/I, 2, 41 ve 52. maddelerinin getirdiği ilkeler çerçevesinde hak sahiplerinden önceden yazılı izin alınmasına bağlıdır. Öte yandan müzik yayını yapılması işletmenin faaliyet alanı bakımından esaslı bir unsur olmamasına rağmen ATAD kararında yer verildiği üzere “müzik hizmetinin sağlanmasının müşterilerin seçimi üzerinde bir etkiye sahip olup olmadığı” ve “bu eylem ile ek bir yarar elde edilip edilmediği” olguları da somut uyuşmazlıkta değerlendirilerek izin alınması gerekip gerekmediği hususunda bir sonuca ulaşılması gerektiği kuşkusuzdur. Nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesi de kararlarında belirtilen şekilde önceden hak sahiplerinden izin alınması gerektiğine içtihat etmiştir (Bkz. 11. HD. 21.06.2004, 2003/12916, 2004/6868 K. Aynı yönde bkz. 04.12.2006 tarih ve 2005/12086 E. , 2006/ 12635).

Açıklanan temel ilkeler çerçevesinde somut uyuşmazlığa dönecek olursak;

Açıklanan temel ilkeler çerçevesinde somut uyuşmazlığa dönecek olursak;

İzinsiz müzik yayınının yapıldığı işletme İstanbul ili Şişli ilçesinde bulunan bir fast food restoran olup, işyerinde bulunan bir ses düzeneği üzerinden tüm işyerine DVD player ile müzik yayını yapılmıştır. Yerel Mahkemece beraat hükmünün gerekçesi olarak “(özetle) işyerinin hızlı yemek hizmeti sunan bir işyeri olup, 20 m2 civarında büyüklüğe sahip olduğu ve çalınan müziğin hizmetin ayrılmaz bir parçası olarak değerlendirilemeyeceği ve çalınacak müziğin ticari bir katkısının olmadığı..” hususları gösterilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde keşif esnasında çekilen fotoğraflardan işyerinde beş masa ve müşterilerin oturması için 20 civarında sandalye bulunduğu; bu itibarla müşterilerin oturmasına uygun bir ortamın var olduğu görülmektedir ki bu tespit Mahkemenin kabul gerekçesi ile uyum göstermemektedir.

Öte yandan fast food restoran olarak faaliyet gösteren ve müşterilerinin oturmasına elverişli masa ve sandalye gibi donatıları sağlamış olan dava konusu işyerinde müzik yayını yapılmasını ATAD’ın ortaya koyduğu “bu hizmetin sağlanmasının müşterilerin seçimi üzerinde bir etkiye sahip olup olmadığı” ve “bu eylem ile ek bir yarar elde edilip edilmediği” kriterleri çerçevesinde değerlendirmek gereklidir. Bu anlamda somut uyuşmazlıktaki müzik yayını yapılmasını değerlendirdiğimizde kriterlere verilecek cevap eminiz ki şöyle olacaktır: “Evet, bu hizmetin sağlanması müşterilerin seçimi üzerinde olumlu bir etkiye sahiptir” ve “bu işletmede müzik yayını yapılması ile ek bir yarar elde edilebilecektir.” Gerçekten de bir restoranda müzik yayını yapılması insanın ruh halini pozitif olarak etkileyebilecek, insanlar burada daha çok vakit geçirebilecek ve dolayısıyla işletmenin tercih edilmesi ile satışlarının artmasını olumlu olarak etkileyebilecektir. Daha da ötesi bir restoranda müzik yayınının varlığı işletmenin olmazsa olmaz, vazgeçilmez bir unsuru niteliğindedir. Bu itibarla, söz edilen nitelikte bir işletmede müzik yayını yapılması tamamıyla ticari bir nitelik taşımaktadır. Öte yandan, işletmenin tamamına ses sistemi kurularak yayın yapılması da göz önünde bulundurulduğunda yayının ticari bir amaçla yapıldığı bu teknik sisteme yapılan yatırımla açıkça ortaya çıkmaktadır ki artık bu boyutta bir yayın yapılması “kişisel kullanım istisnası” kapsamında değerlendirilemeyeceği ve “adil kullanım” niteliği taşımayacağı kuşkusuzdur.

Sonuç olarak bir eseri, icrayı veya fonogramı hak sahibi kişilerin yazılı iznini almaksızın cafe, bar, restoran gibi müzik yayınının esaslı bir unsuru olan ticari işletmelerde veya işletmeye ek bir ticari yarar sağlayan, hizmetin sağlanmasının müşterilerin tercihi üzerinde olumlu bir etki sağlayan işletmelerde yayınlamak için hak sahiplerinden yazılı izin alınması gereklidir. Bu itibarla, somut uyuşmazlıkta olduğu üzere hak sahiplerinden izin almaksızın müzik eserini vasıtalı olarak temsile konu ederek ticari işletmeye bir ticari yarar elde etme fiilinin FSEK’in 71/I,1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı kuşkusuzdur.

Açıklanan gerekçelerle sanığın dava konusu edilen fiilinin FSEK’in 71/I,1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı düşüncesiyle Sayın Çoğunluğun düşüncesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/16175, Karar No: 2014/392, Tarih: 16.01.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/16175 E.  ,  2014/392 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/52607

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 14/11/2008

NUMARASI : 2008/745 (E) ve 2008/912 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yakınanın 04.08.2008 günü kapısının kilitli olarak park ettiği Tipo marka aracının çalındığını belirterek müracaatta bulunduğu, aracın 06.08.2008 günü, sanığın evinin iki sokak ilerisinde terk edilmiş bir halde bulunduğu, araçta yapılan olay yeri incelemesi neticesinde elde edilen parmak izlerinin daha önce benzer suçlar nedeni ile parmak izi alınan A.. E..’ye ait olduğunun tespit edildiği, olay öncesi yakınanı tanımayan ve kimlik bilgilerinin kullanıldığı veya çalındığı yönünde bir iddiası olmayan sanığın kırk gün önce cezaevinden çıkması sebebi ile arkadaşlarının kendisini eğlenceye götürürken tipo marka bir araca bindirdikleri yönünde tanık beyanları ve dosya kapsamı ile uyumlu olmayan savunmada bulunduğunun anlaşılması karşısında, sübut bulan hırsızlık eyleminden hükümlülüğü yerine, suçun vasıflandırılmasında yanılgıya düşülerek yazılı biçimde karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

İddianamede sanığın TCK’nın 142/1-e maddesi gereğince cezalandırılması istendiği halde; CMK’nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden aynı Yasanın 165/1. maddesiyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık A.. E.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3744, Karar No: 2019/9166, Tarih: 17.10.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/3744 E.  ,  2019/9166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ...

DAVALILAR : ...

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair kararın bir kısım davacılar vekili ve bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 01.04.2019 tarihli ve 2018/175 Esas, 2019/3497 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi gereğince 1086 Sayılı HUMK'un 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 370,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye irad kaydına ve 92,50 TL peşin harcın red harcına mahsubuna, 17.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5102, Karar No: 2021/15322, Tarih: 23.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/5102 E.  ,  2021/15322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM :İstinaf başvurusunun esastan reddi ile hükmün düzeltilerek sanık hakkında beraat, müsadere

Bölge Adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- 03/06/2016 tarihli olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; kolluk görevlilerinin elinde poşetle cadde üzerinde beklemekte olan sanığa poşette ne olduğunu sormaları, sanığın da poşette kaçak sigara bulunduğunu söylemesi üzerine poşette 310 paket kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; her ne kadar mahkemece aramanın hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiş ise de;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 24.01.2017 tarihli, 2016/7-65 Esas ve 2017/21 Karar sayılı ilamında; bir suçla karşılaştığında suça el koymak, önlemek, sanık ... suç delillerini tespit etmekle görevli ve yetkili olan kolluk görevlilerinin, mesleki tecrübelerine ve içinde bulundukları durumdan çıkardıkları izlenime göre; elinde poşet ile görülen sanığın durumundan şüphelendikleri, oluşan bu makul sebep nedeniyle yanına gittikleri ve sanığı durdurdukları, suçüstü halinde ayrıca bir arama emri ya da karar alınmasına gerek bulunmadığı, poşette bulunan sigaraların basit bir inceleme ile tespit edilebileceği, dolayısıyla suçun delili ve konusunu oluşturan sigaraların ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu ve hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği belirtildiğinden somut olaydaki aramanın hukuka uygun olduğu, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre kaçak sigaraların miktar itibarıyla ticari miktar ve mahiyette olduğu ve kişisel kullanım miktarının üzerinde bulunduğu gözetilmeksizin delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Sanığın eyleminin sübutunun kabulü halinde; Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarih ve 2015/398 Esas, 2017272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelemesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 03/06/2016, iddianame düzenleme tarihinin 20/03/2017 olduğu, sanığa ait 13/09/2021 karar tarihli Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/343 Esas, 2021/1499 Karar sayılı dosyasında ana dosyada suç tarihinin 02/02/2017, iddianame düzenleme tarihinin 11/04/2017 olduğu anlaşılmakla,

Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin TCK'nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından anılan dosyanın incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

3-Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 54/4. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 54. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMUK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 23/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7546, Karar No: 2015/4376, Tarih: 08.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7546 E.  ,  2015/4376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin alacağından dolayı ...37. İcra Müdürlüğü'nün 2012/2298 takip sayılı dosyasında borçlunun... plakalı araç kaydına 07/11/2012 tarihinde haciz uygulandığını, söz konusu araca başka hacizlerde konulduğunu, aracın 25/06/2013 tarihinde satışının talep edildiğini ve aynı gün satış avansı yatırıldığını, buna rağmen ...2. İcra Müdürlüğü'nün 2011/9533 takip sayılı dosyasına gönderilen 100. madde yazısında haciz tarihi 22/01/2014 olarak belirtildiğini, 22/01/2014 tarihinde aynı plakaya haciz şerhi koyduklarını ancak ilk koyulan haczin sırasını koruduğunu ileri sürerek ...2 İcra Müdürlüğünün sıra cetveli kararının kaldırılmasınıa karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçinin 07.11.2012 tarihinde haciz şerhi işlettiğini, ancak satış talep etmemesi nedeni ile haczin düştürğünü, 02.01.2014 tarihinde haczin yenilendiğini ve son işlenen haciz tarihinin sıra cetveli kararında esas alınması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, ...37. İcra Müdürlüğü'nün 2012/2298 takip sayılı dosyasında 07/11/2012 tarihinde araca ilk haczin uygulandığı, alacaklı vekilince 29/11/2013 tarihinde satış talebinde bulunulduğu, satış avansının 25/06/2013 yatırıldığı başkaca herhangi bir işlem yapılmadığı 02/01/2014 tarihinde haciz talebinin yenilendiği ve aynı tarihte araca tekrar haciz koyulduğu tespit edilmekle her nekadar davacı tarafından ilk haciz tarihinin sıra cetveline esas alınması gerektiği beyan edilmiş ise de davacının ilk haczinin düşmüş olması nedeniyle sıra cetvelinde ikinci haciz tarihi olan 02/01/2014 tarihinin dikkate alınarak sıra cetvelinin oluşturulmasında ve artan paranın davalının takip dosyasına ödenmesinde davacının paylaştırması dışı bırakılmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayetçinin haczi 07.11.2012 tarihli olup, bu tarihte yürülükte bulunan İİK'nın 106/1. maddesi uyarunca satış talep etme süresi 1 yıldır. Şikayetçi 25.06.2013 tarihinde satış talebinde bulunmuş ve masrafı da yatırmıştır.Bu durumda geçerli bir haciz vardır ve ayaktadır. Bu husus dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3548, Karar No: 2022/4577, Tarih: 07.06.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/3548 E.  ,  2022/4577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Basit kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs

HÜKÜMLER : 1)Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı basit kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 29/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezası.

2)Sanık hakkında katılanlar Akın ve Yüksel'e karşı silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e, 35/2, 29/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 ay 11 gün hapis cezası.(2 kez)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık hakkında katılan ...'e karşı basit kasten yaralama ve katılanlar Akın ve Yüksel'e karşı basit kasten yaralamaya teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın suçların sabit olmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 07.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2446, Karar No: 2016/4643, Tarih: 18.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2446 E.  ,  2016/4643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Aliağa Asliye Hukuk ile Aliağa Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davalı adına kayıtlı aracın trafik kaydının iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Aliağa 1. Asliye Hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın 3533 sayılı Kanun kapsamında kaldığı ve hakem tarafından çözümlenmesi gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aliağa Sulh Hukuk Mahkemesi ise, uyuşmazlığın müstemir yetkili kıdemli asliye hukuk mahkemesi hâkimi tarafından çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik yönünden hüküm kurmuştur.

3533 sayılı Kanunun 1. maddesinde "umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanların bu kanunda yazılı tahkim usûlüne göre halledileceği, Kanunun 4. maddesinde de taşınmazın aynına yönelik uyuşmazlıkların kanun kapsamı dışında olduğu öngörülmüştür.

Davada taraflar, 3533 sayılı Kanunun 1. maddesinde gösterilen kuruluşlardandır. Bu Kanunun 2570 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi gereğince "Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hâkimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir."

Buna göre uyuşmazlığın hakem sıfatıyla en kıdemli asliye hukuk mahkemesi hâkimi tarafından sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince uyuşmazlığın hakem sıfatıyla en kıdemli asliye hukuk mahkemesi hâkimi tarafından SONUÇLANDIRILMASINA 18/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.