muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5752, Karar No: 2013/8375, Tarih: 23.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/5752 E.  ,  2013/8375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı .... Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 26.4.2012 gün ve 175-274 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Davalı 19.03.2013 havale tarihli temyiz dilekçesi ile adli yardım talebinde bulunmuştur.

Hemen belirtmek gerekir ki; adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nin 334. ila 340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabilir ve HMK’nin 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir.

Öte yandan; aynı kanunun 336/2. maddesi hükmü gereğince; adli yardım talebinde bulunan kişinin iddiasının özeti ile birlikte iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.

Ne var ki somut olayda; davalı temyiz dilekçesi ekinde temyiz harç ve masraflarını karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmuş değildir.

Hal böyle olunca; HMK’nin 336/1 maddesi hükmü gereğince davalının adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu durumda, HUMK'nin 434.( 6100 Sayılı HMK'nin 368, 344. md.) maddesi hükmü gözetilmek suretiyle temyiz edenden temyiz harçlarının tahsil edilmesi için dosya yerel mahkemesine geri çevrilmelidir.

Açıklanan nedenlerle davalının adli yardım talebinin REDDİNE, HUMK’nin 434/3 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.5.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11381, Karar No: 2016/7251, Tarih: 05.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/11381 E.  ,  2016/7251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... vd.

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ....sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Tebligat Kanununun 35/2 maddesi “Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.” hükümlerini içermektedir. Açıklanan yasa hükmüne göre, adres kayıt sisteminde adresleri tespit edilebilen taraflara Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapılması yerinde değildir.Mahkeme kararı ve temyiz başvuru dilekçesi davalılardan .....ve ...'e Tebligat Yasasının 35.maddesine göre tebliğ edilmiş olup; Tebligat Yasasının 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi, muhataba daha önce aynı adreste yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna da bağlı olduğundan, tebligat 6099 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden sonra yapılmış olması nedeni ile yukarıdaki madde hükmüne uygun olmayan tebligat usulsüzdür. Gerekçeli kararın adı geçen davalıların, kimlik bilgilerine göre adres kayıt sistemindeki son adresi tespit edilerek, tespit edilen adreslerine tebliğ edilmesi ve temyiz süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8689, Karar No: 2012/9555, Tarih: 17.09.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/8689 E.  ,  2012/9555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vakıf senet değişikliğinin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Vakıf senedinin 9. maddesinin 3294 Sayılı Kanuna uygun olarak “Mülki idare amiri vakfın tabii başkanı olup Belediye Başkanı, Mal Müdürü, İlçe Milli Eğitim Müdürü, Sağlık Bakanlığının İlçe Üst Görevlisi, varsa İlçe Tarım ve İlçe Müftüsü Vakfın mütevelli heyetini oluşturur. Ayrıca her faaliyet dönemi için, ilçe dahilindeki köy ve mahalle muhtarlarının kaymakamın çağrısı üzerine yapacağı toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile kendi aralarından seçecekleri birer üye ile ilçede kurulu ve 3294 Sayılı Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşlarının yöneticilerinin kendi aralarından seçecekleri bir temsilci ve hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği iki kişi mütevelli heyetinde görev alırlar. İlçede 3294 Sayılı Kanunda belirtilen amaçlara yönelik faaliyette bulunan sivil toplum kuruluşu olmaması halinde, hayırsever vatandaşlar arasından il genel meclisinin seçeceği üçüncü bir kişi daha mütevelli heyetinde görev yapar” şeklinde düzenlenmesi gerekirken bu hususlara dikkat edilmeden hazırlanan değişikliğin tesciline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17553, Karar No: 2012/13266, Tarih: 09.05.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/17553 E.  ,  2012/13266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

17.02.2012 günü yüze karşı verilen hükmü, yasal bir haftalık temyiz süresinden sonra 27.02.2012 günü temyiz eden sanığın süresinde olmayan temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK’nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 09.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8442, Karar No: 2022/17177, Tarih: 19.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/8442 E.  ,  2022/17177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan suça sürüklenen çocuk hakkında gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında yargılamada Cumhuriyet savcısı hazır bulunmadığı halde, gerekçeli karar başlığına Cumhuriyet savcısının adının yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle diğer yönleri incelenmeksizin istem gibi BOZULMASINA, 19/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3406, Karar No: 2015/5032, Tarih: 11.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/3406 E.  ,  2015/5032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın suçu hiç bir aşamada kabul etmemiş olması, olay yerine ait güvenlik kamera görüntüleri dışında bir delil bulunmaması, dosyada mevcut 19.03.2011 tarihli CD izleme tutanağına göre de “sanığın giysileri ve vücut yapısı ile sağ ayaktaki aksamanın benzediği ancak kamera görüntülerinin pek sağlıklı olmaması ve görüntülerin uzak çekim olmasından dolayı şahsın yüz kısmı olarak kesin bir şey söylemenin olanaksız olduğunun” belirtilmesi karşısında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin hiç bir tereddüte yer bırakmayacak şekilde tesbiti için kamera görüntülerindeki şahsın sanık olup olmadığı yönünde uzman bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tesbiti gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2013/11749, Tarih: 28.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/2136 E.  ,  2013/11749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :   İtiraz eden  vekilinin    müvekkili şirket aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip başlatıldığını, takip dayanağı senet üzerindeki imzanın müvekkili şirket yetkilisine ait olmadığını iddia ederek takibin iptaline karar verilmesini talep ettiği, mahkemece takibe konulan senet üzeindeki imzanın şirket yetkilisine ait olmadığı gerekçesiyle  itirazın kabulüne karar verildiği görülmüştür.        Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz, İİK.nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edildiği,İİK.nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; "İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır." hükmü yer aldığı,  6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 447/2. maddesinde yer alan "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/6/1927 tarihli ve 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır." hükmü gereğince uygulanması gereken aynı kanunun 211. maddesinde ise imza incelemesinin yönteminin  gösterildiği, buna göre hakimin bilirkişi incelemesine karar vermesi halinde  önce,  imzası incelenecek kişiye  ait  karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzaları  ilgili yerlerden getirteceği,. bilirkişinin  bu yazı ve imzalarla  o mahkemede uygulamalı olarak temin edilen  yazı ve imzaları esas alarak incelemesini  yapacağı,  bilirkişinin  gerekli görmesi halinde  kendi huzurunda ilgili kişinin yeniden yazı ve   imza örneklerini almak için  mahkemeden talepte bulunabileceği ve buna göre raporunu hazırlayacğı anlaşılmaktadır.

Ayrıca imza incelemesinde sağlıklı bir sonuca ulaşılabilmesi için öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin imzası incelenecek kişinin  uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise de borçlunun duruşmada alınan  imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır.Yerleşik Yargıtay kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesinin  belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 30.05.2001 gün 2001/12-436 E., 2001/467 K. ve 06.06.2001 tarih ve 2001/12-466 E., 2001/483 K. sayılı kararlarında da belirtildiği gibi  bir belgedeki imza veya yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi

incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik vemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduğu veya eli ürünü olmadığı fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. İmza incelemesine esas teşkil edecek belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı).           Somut olayda, alacaklının  cevap dilekçesinde ve ilk duruşmada,  borçluya ait mukayese imzaların Ankara 5. İcra Hukuk Mahkemesinin 2009/700 Esas sayılı dosyasınde  ve  bu dosya ile ilgili bulunan  Ankara 27. İcra Müdürlüğünün 2009/5886  sayılı dosyasında bulunduğu belirtildiğine göre öncelikle bu dosyaların getirtilmesi ve söz konusu dosyalardaki belge asılları temin edilerek bilirkişi incelemesi yaptırılması gerekirken anılan dosyaların bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra dosya arasına getirtilmesi doğru değildir. Ayrıca hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 13 adet bononun tanzim tarihi 13.01.2009  olarak belirtilmiş ise de, takibe dayanak 4 adet bononun 29.12.2008 tanzim tarihli olduğu görülmektedir. Yine bilirkişi raporunda takibe konu her bir senet ayrı ayrı mukayeseye tabi tutulması gerekirken toplu halde değerlendirme yapılarak rapor tanzim edilmiştir.  Bu hali ile rapor takibe dayanak her bir bono yönünden tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli değildir. Alacaklı tarafından da yeniden imza incelemesi yapılması talep edildiğine göre, mahkemece, yukarıda açıklanan kıstaslara uygun olarak ve alacaklının bildirdiği mukayese imzalar da göz önünde bulundurularak denetime imkan verecek şekilde bilirkişi raporu alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5663, Karar No: 2013/8174, Tarih: 26.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/5663 E.  ,  2013/8174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, tehdit, mala zarar verme

HÜKÜM : Sanık ... hakkında TCK'nun 81/1, 35/2, 62 maddelerince 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ...'ın tehdit ve mala zarar verme suçundan cezalandırılması için açılan davada beraatına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık ... müdafiinin, tayin olunan cezanın miktarı itibariyle duruşmalı inceleme talebinin reddine karar verilmiştir.

2) Sanık ... hakkında 6136 sayılı kanuna muhalefet suçu nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, aynı kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, bu hususta mahallince değerlendirme yapılması mümkün görülmüştür.

3) Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'a yönelik eylemi ile 6136 sayılı kanuna muhalefet suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı kanuna muhalefet suçunun niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma sebepleri dışında isabetsizlik

görülmemiş olduğundan,katılan ... vekilinin bir nedene dayanmayan, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye,meşru savunmaya,Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkında olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ... hakkında 6136 sayılı kanıma muhalefet suçundan kurulan hükmün (ONANMASINA),

B) Sanık ... hakkında mağdur ...'u kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında mağdur ...'ı tehdit ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı TCK'nun 25/1 maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatine ilişkin hükümlerin incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre,sanıklar ... ile ...'un aynı köyde ikamet ettikleri ve aileleri arasında arazi sınır uyuşmazlığının bulunduğu, olay günü ...'ın idaresinde bulunan traktör ile seyir halinde iken durakta beklemekte olan ...'la karşılaştığı, her ikisinin de üzerinde bulunan tabancaları çıkardıkları ve ateş etmeye başladıkları, ...’ın silahından çıkan kurşunlardan iki tanesinin ...'un sağ ve sol uyluk bölgesinden basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanmasına neden olduğu, ...’un silahından çıkan kurşunlardan bir tanesinin ise ...’ın traktörünün sağ ön motor bölümüne isabet ederek zarar görmesine neden olduğu olayda;

aa) Sanıkların karşılıklı olarak olayda tabanca kullanmış olmaları, ...'a isabet eden kurşunların yeri ve atış mesafesi birlikte gözetilerek, ...'ın,olayda ...'un hayati bölgelerini hedef aldığını ve öldürme kastıyla hareket ettiğini gösterir her türlü şüpheden uzak kesin ve yeterli delil bulunmadığı anlaşılmakla,sanığın kasten yaralama suçundan cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde kasten öldürme suçuna teşebbüsten hüküm kurulması,

bb) Olayı gören tanık bulunmaması, olayda her iki tarafın da ilk ateş edenin karşı taraf olduğunu beyan etmeleri karşısında, ilk haksız hareketin kim tarafından yapıldığının tespit edilemediği olayda,sanık ...'un mağdur ...’a yönelik eyleminin silahla kasten yaralama suçuna teşebbüs olduğu ve her iki sanık hakkında haksız tahrik nedeniyle 1/4 ile 3/4 arasında ceza indirimi öngören 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesi uyarınca azami oranda indirim uygulanması gerektiği gözetilmeden,yazılı şekilde sanık ... hakkında ...'a yönelik eyleminde haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması ve

sanık ... hakkında ...'a yönelik tehdit ve mala zarar verme suçları yönünden meşru savunma nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan-sanık ... müdafiinin ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 26/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6774, Karar No: 2023/2958, Tarih: 15.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/6774 E.  ,  2023/2958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2021/59 Esas, 2021/429 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki geçerli ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti ve alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava konusu meblağ 44.020,00 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 3156 sayılı Kanun ile değişik 438 inci maddesi gereğince duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin yurt dışında birçok ülkede yatırılan paraların istenildiği her an geri çekilebileceği ve karşılığında yüksek oranda faiz verileceği garantisi ile müvekkilinin davalı tarafa para verdiğini, ancak ödenen paranın bir türlü geri alınamadığını ileri sürerek ödenen paranın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süreden davanın reddi gerektiğini, şirkete sermaye olarak verilen paranın geri istenemeyeceğini, davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 26.07.2018 tarihli ve 2017/2 E., 2018/587 K. sayılı karar ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 27.10.2020 tarihli ve 2019/70 E., 2020/4552 K. sayılı kararıyla yargılama aşamasında yürürlüğe giren 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un (7194 sayılı Kanun) 41 inci maddesinin değerlendirilmesi gerektiğine işaret edilerek mahkeme kararı bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davalı şirketin 7194 sayılı Kanun'un 41 inci maddesi kapsamına girmediği, davacının zararından şirket yöneticisi ...'ın da haksız fiil hükümleri uyarınca müştereken ve müteselsilen sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri