muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7197, Karar No: 2011/8900, Tarih: 19.09.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/7197 E.  ,  2011/8900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, davalı adına kadastro komisyon kararı ile tescil edilen 106 ada 3 parsel sayılı taşınmazın dere yatağı olduğunu ileri sürerek, tapunun iptal ve tescilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ididası sabit görülmeyerek davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 19.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/127, Karar No: 2016/5006, Tarih: 17.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/127 E.  ,  2016/5006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın hissedarı olduğu ... tıbbı sarf malzemeleri ve cihazları Tic. San. Ltd. Şirketinde müdür sıfatıyla çalışırken yapılan alışveriş gereği ... Tıp şirketinden suça konu 08.09.2009 tarih, ... nolu, 4.687.00 TL tutarlı çeki teslim aldığı, bilhare 26.06.2009 tarihinde şirketten istifa ettiği, şirkete sunduğu çek teslim tutanağına göre bu çeki şirket hesabı bulunan banka şubesine teslim ettiğini belirttiği halde çeki bankaya teslim etmediği, çeki kendisi ciro edip, bedelini tahsil ettiği iddia edilen olayda; sanığın, katılana ait işyeri için çektiği kredi taksiti ödenmediği için teminat olan çeki tahsil ettiğini savunması ve katılanın da çekilen kredi taksitlerinin şirket tarafından ödendiğini ve kredinin şirket için çekilmiş olabileceğini ifade ettiği gözetilerek, sanığın kredi ödemesi için çeki tahsil ettiğine dair savunmalarının aksine delil elde edilemediği anlaşıldığından, mahkemenin beraatine dair kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçu işlediğine dair delil elde edilemediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ve suçun oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraatine ilişkin hükmün ONANMASINA, 17/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9, Karar No: 2021/14052, Tarih: 22.09.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/9 E.  ,  2021/14052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlığa teşebbüs

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın aşamalarda tutarlılık gösteren savunmalarında; suçsuz olduğunu savunması, katılanın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde “...tanımadığı ismini sonradan öğrendiği sanığın emekleyerek kaçtığını gördüm.” şeklinde beyanda bulunmasına karşın kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde “...el fenerini tuttuğumda simaen tanıdığım sanık ...'in eli ile koyunlardan bir tanesinin ayağını tuttuğunu gördüm.” şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmakla; katılanın çelişkili beyanları dışında sanığın atılı suçu işlediğine ve cezalandırılmasına ilişkin yeterli, somut ve inandırıcı delilin bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanığın isnat olunan suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken; yetersiz gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/21936, Karar No: 2014/16061, Tarih: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21936 E.  ,  2014/16061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3636, Karar No: 2024/2102, Tarih: 05.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/3636 E.  ,  2024/2102 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/55 E., 2022/232 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı, sanık, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kemer Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.01.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Kemer 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2014 tarihli kararı ile sanığın beraatine karar verilmiştir.

3. Kararın katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 13.10.2021 tarihli ilamı ile, "...Oğlu olan mağduru, evde bulunan ve iş yerine ait emanet parayı alıp harcamasına kızan sanığın mağdurun ıslah olması amacıyla ormanlık alana götürerek bir ağaca bağladığı, yanından ayrılarak yakın bir yerde beklemekteyken kolluk kuvvetlerinin müdahalesiyle mağdurun serbest kaldığı olayda; sanığın eyleminin Türk Ceza Kanunu'nun 109/1, 3-e-f, 29 uncu maddeleri bağlamında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde beraatine karar verilmesi.." gerekçesiyle hukuka aykırı bulunarak bozma kararı verilmiştir.

4. Bozma üzerine yeniden yapılan yargılamada Kemer 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.03.2022 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi, suç kastı olmadığına, lehine hükümlerin uygulanmadığına, hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 232 nci maddesinin ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

Katılan vekilinin temyizi, sanığın üst sınırdan ve indirim uygulanmaksızın cezalandırılması gerektiğine, takdiri indirim uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,

Cumhuriyet savcısının temyizi, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve müsadereye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın temyizi, suç kastı olmadığına, lehine hükümlerin uygulanmadığına, hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 232 nci maddesinin ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

Katılan vekilinin temyizi, sanığın üst sınırdan ve indirim uygulanmaksızın cezalandırılması gerektiğine, takdiri indirim uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,

Cumhuriyet savcısının temyizi, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve müsadereye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanık ...'in eşinden boşandığı ve 13 yaşındaki oğlu Hüseyin'le birlikte yaşadığı, oğlunun sık sık evde bulunan parayı kendisinden habersiz aldığı, olay tarihinden yine 500,00 TL ve 10 Euro parayı alarak harcadığı, sanığın da bunun üzerine mağduru cezalandırmak için evine yakın ormanlık alana götürerek iple ağaca bağladığı ve yanından ayrıldığı, babasının kısa bir süre sonra geleceğini düşünerek babasına karşı koymayan mağdurun babasının gelmemesi üzerine akşam saat 21.20'de iplerini zorlayıp gevşettikten sonra cebinden çıkarttığı telefonla polisi aradığı, olay yerine gelen polisin önce yol tarafında sanığı gördüğü ve birlikte mağdurun ağaca bağlandığı yere giderek mağduru kurtardığı şeklinde gelişen bozma kararında da açıklanan oluşa ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Her ne kadar mahkemece bozma kararına uyularak ve bozma kararındaki kabule uygun şekilde sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109 maddesinin birinci, üçüncü fıkrasının (e) ve (f), 62 maddesinin birinci fıkarısı ve 53 üncü maddesi gereğince mahkumiyet kararı verilmiş ise de, sanığın eylemini mağdurun evde bulunan parayı sanıktan izinsiz olarak harcaması üzerine gerçekleştirdiği ve bu nedenle bozma kararında işaret edilen Türk Ceza Kanunu'nun 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmayarak sanık hakkında fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Adli emanete alınmış olan ve olayda kullanılan ipin Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kemer 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2022 tarihli kararına yönelik sanık, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddeleri gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2204, Karar No: 2020/3082, Tarih: 19.10.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/2204 E.  ,  2020/3082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı kooperatifin ortağı olduğunu, sözleşmede açık hükme rağmen ek ödemeler talep edildiğini, itiraz ettiğini, genel kurulda toplantı nisabı olmamasına rağmen ortaklıktan çıkarıldığını, üyeler arası eşit davranılmadığını, çıkarılmasına ilişkin 14.gündem maddesi ile alınan genel kurul kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, toplantının usulüne uygun toplandığını, genel kurullarda aidat ve aidatların ödenmemesi halinde uygulanacak gecikme cezasının belirlendiğini, davacının ödemediğini ve ortaklıktan çıkarıldığını savunarak açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma,bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalı kooperatif tarafından belirlenen gecikme ceza oranlarının TBK’nın 120. maddesine aykırı olarak yıllık faiz oranının yüzde yüzünü aştığı, davacıya gönderilen ihtarnamelerin bu nedenle gerçek borcu yansıtmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile genel kurulun 14.maddesinde alınan ihraç kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.10. 2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4406, Karar No: 2018/3311, Tarih: 02.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/4406 E.  ,  2018/3311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda verilen gerekçeli kararda zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9227, Karar No: 2018/6105, Tarih: 01.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/9227 E.  ,  2018/6105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacılar kat mülkiyetine tabi ... ilçesi, ... mahallesi 23 pafta, 144 ada, 184 parselde bulunan anagayrimenkulde bağımsız bölüm maliki olduklarını, ana taşınmazın bağımsız bölümlerinin arsa paylarının tapuya tescili sırasında bağımsız bölümlerin değerleriyle arsa paylarının oranlı olarak tahsis edilmediğini, bütün bağımsız bölümlere eşit olarak arsa payı verildiğini, 1 ve 2 nolu bölümlere daha az arsa payı verilmesi gerektiğini iddia ederek arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ve her bir bağımsız bölümün arsa payını yeniden düzenlemesine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından istinaf edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi 12/7/2017 tarihli kararında istinaf başvurusunun reddine karar vermiş, kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir. Dava, bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının yeniden düzenlenmesi istemine ilişkindir. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesinde; kat mülkiyeti veya kat irtifakının, bu mülkiyete konu olan anayapının bağımsız bölümlerinden her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki, doğrudan doğruya kat mülkiyetine geçilme halinde ise, bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulacağı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değeri ile oranlı olarak tahsis edilmediği hallerde, her kat maliki veya kat irtifakı sahibinin arsa payının düzenlenmesi için mahkemeye başvurabileceği hükme bağlanmıştır. Arsa payı düzenlemesinin yeniden yapılabilmesinin ilk şartı, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olmasıdır. Bu hususa dayalı istemlerde mahkeme tüm kanıtları değerlendirerek bağımsız bölümün değeri ile bölüme özgülenen arsa payını karşılaştırıp denklik sağlamaya çalışmalıdır. Söz konusu işlem yapılırken de, bağımsız bölümlerin cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısınma sistemi, aydınlanması, mimari kullanımı ve konumu, cephesi ve manzarası gibi hususlar değerlendirme için esas alınır; değerlendirmeye esas alınacak tarihten sonraki imar durumu ile cins ve manzara değişiklikleri, bakım ve onarım çalışmaları sebebiyle meydana gelen değer artış ve eksilmeleri dikkate alınmaz. Somut olayda dava konusu ana taşınmazda tüm bağımsız bölümlere aynı arsa payının (10/100) verilmiş olması nedeniyle arsa paylarının verildiği dönemde gerçekten değerleri ile orantılı olup olmadığının araştırılması gerekmektedir. Ancak mahkemece yapılan araştırma ve inceleme de anataşınmazın hangi tarihte kat irtifakı yahut kat mülkiyetine geçtiği tespiti 2017/9227-2018/6105 yapılmadığı gibi alınan uzman bilirkişi raporunda da yapılan değerlendirme bu tarihlere göre yapılmamıştır. Bu nedenle bağımsız bölümlerin kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu da davacılar tarafından ispatlanmalıdır

. Bu nedenle bağımsız bölümlerin kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu da davacılar tarafından ispatlanmalıdır. Dosya da mevcut bilirkişi raporunda bağımsız bölümlerin kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu açıkca saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir. Ayrıca bu değerlendirme kat irtifakı tesisi tarihi esas alınarak yapılmamıştır. Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin kat irtifakı kurulduğu tarih itibari ile değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması, arsa paylarının düzenlenmesini gerektirecek bir hususun olup olmadığının araştırılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 01/10/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8330, Karar No: 2006/15193, Tarih: 08.11.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/8330 E.  ,  2006/15193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tedbir nafakası yönünden kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

# Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tedbir nafakası yönünden tefhim edilen kararla gerekçeli karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek bu konuda yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, kararın bozma kapsamı dışında kalan yönlerin ise ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.08.11.2006 (Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \* tedbir nafakası konusunda çelişki yaratıldığına ilişkin değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar “çelişkisine rağmen” işin esasının “diğer yönlerden” incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum

Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre:

“...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.”

Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve “tek başına” bozma sebebi olur.

Dikkat edilecek olursa Dairemin “formüle edilmiş” ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık “diğer yönler incelenmeden” ve “tek başına” bozma sebebi olur.

Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın “çelişik” olması “mutlak bir bozma sebebi” sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara “uygun olması” görüşü konusunda “oybirliği” vardır.

l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme “önceki kısa kararla bağlı olmaksızın” çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı “görev yönünden” ya da “hak düşürücü süreden” bile reddedebilir! (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi)

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin ‘tümünü’ ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan yasal nedenlerle ‘yok hükmünde’ olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına aykırıdır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284, Ömer Uğur GENÇCAN, Öğreti ve Uygulamada Boşanma, Tazminat, Nafaka, Yetkin Yayınevi; I. Cilt, Ankara 2000 , II. Cilt, Ankara 2000, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma, s. 1509)

Çelişik kararın gerek “tamamının” gerekse “bir bölümünün” temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek “yeniden karar” oluşturmaktan ibarettir

Bu sebeplerle değerli çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.