muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5046, Karar No: 2017/16513, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/5046 E.  ,  2017/16513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18776, Karar No: 2024/7399, Tarih: 17.09.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/18776 E.  ,  2024/7399 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/185 E., 2016/166 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 103/1, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz Sebebi

Suça sürüklenen çocuğun kız arkadaşı ile parka gitmesinin cinsel saldırı olarak değerlendirildiğine, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun annesinin çağrılarak mağdurenin intikalden önce suça sürüklenen çocuğun annesine on dört yaşında olduğunu söylediğine ilişkin beyanının sorulmasından sonra suça sürüklenen çocuğun mağdurenin kendisini on beş yaşında olarak tanıttığı yönündeki savunması ile tüm dosya kapsamı dikkate alınarak, olayda 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışılıp hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230. maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenle tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30609, Karar No: 2015/36730, Tarih: 22.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/30609 E.  ,  2015/36730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/84320

MAHKEMESİ : Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2014

NUMARASI : 2013/640 (E) ve 2014/41 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 24/01/2012 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının kesinleşmesinden sonra, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle TCK'nin 51/7 maddesi uyarınca dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 05/02/2014 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3099, Karar No: 2006/5190, Tarih: 11.05.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/3099 E.  ,  2006/5190 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av. ... tarafından hasımsız olarak açılan sıra cetveline itiraz davası hakkında ... İcra Mahkemesinden verilen 30.11.2005 gün ve 1020-1361 sayılı hükmün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

5311 sayılı yasa ile İcra ve İflas Kanunu’na eklenen Geçici 7 nci maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen aynı yasanın 363 ncü maddesine göre, sıraya dair şikayet ve itirazın red veya kabulüne ilişkin kararlar, sırası itiraza uğrayan alacağın tutarının 2.870.000.000.-TL. (2.870,-YTL)’yi geçmemesi halinde, temyiz kabiliyetinden yoksundur.

İcra Mahkemesinin kararı 30.11.2005 tarihli olup, yukarıda açıklanan nedenle verilen karar kesin niteliktedir.

Bu sebeplerle kararı temyiz eden davacı vekilinin temyiz istemi İİK.nun 365/son maddesi hükmü gereğince reddedilmelidir.

SONUÇ : Yukarıda yazılı nedenle davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1403, Karar No: 2019/464, Tarih: 28.05.2019

**Ceza Genel Kurulu         2016/1403 E.  ,  2019/464 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 18. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Sulh Ceza

Sayısı : 242-1088

Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan sanık ...’nin TCK’nın 125/1-3-a, 125/4, 62/1 ve 52/2-4 maddeleri uyarınca 7.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye ilişkin Antalya (Kapatılan) 7. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 26.12.2013 tarihli ve 242-1088 sayılı hükmün, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yüksek 18. Ceza Dairesince 12.05.2016 tarih ve 25973-10331 sayı ile;

"1- Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Yargılamaya konu somut olayda; sanığın, diş hekimi olarak görev yapan katılana söylediği kabul edilen 'Okumuşsunuz ama adam olamamışsınız, sana bu diplomayı verenin' şeklindeki sözlerinin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibari ile oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraatı yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince, 1 yıl karşılığı adli para cezasının 365 gün yerine, 360 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi ,

b- Katılan kendisini Sağlık Bakanlığı vekili ile temsil ettirdiğinden, Sağlık Bakanlığı Personeline Karşı İşlenen Suçlar Nedeniyle Yapılacak Hukuki Yardımın Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik'in 11. maddesi ile 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 14. maddesi uyarınca idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 19.07.2016 tarih ve 96522 sayı ile;

"İtiraza konu uyuşmazlık, sanık ...'nin Antalya Atatürk Devlet Hastanesi Diş Polikliniğinde, diş hekimi olarak görev yapan ...'a yönelik sarf ettiği 'Okumuşsunuz ama adam olamamışsınız, sana bu diplomayı verenin' şeklindeki sözlerinin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici nitelikte bulunup bulunmadığına eylemin hakaret suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkindir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 19.07.2016 tarih ve 96522 sayı ile;

"İtiraza konu uyuşmazlık, sanık ...'nin Antalya Atatürk Devlet Hastanesi Diş Polikliniğinde, diş hekimi olarak görev yapan ...'a yönelik sarf ettiği 'Okumuşsunuz ama adam olamamışsınız, sana bu diplomayı verenin' şeklindeki sözlerinin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici nitelikte bulunup bulunmadığına eylemin hakaret suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkindir.

5237 sayılı TCK’nın 'Hakaret' başlıklı 125. maddesinde; '(1) Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilât ederek işlenmesi gerekir.

(2) Fiilin, mağduru muhatap alan sesli, yazılı veya görüntülü bir iletiyle işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkrada belirtilen cezaya hükmolunur.

(3) Hakaret suçunun;

a) Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı,

b) Dinî, siyasî, sosyal, felsefi inanç, düşünce ve kanaatlerini açıklamasından, değiştirmesinden, yaymaya çalışmasından, mensup olduğu dinin emir ve yasaklarına uygun davranmasından dolayı,

c) Kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle,

İşlenmesi hâlinde, cezanın alt sınırı bir yıldan az olamaz.

(4) Hakaretin alenen işlenmesi halinde ceza altıda biri oranında artırılır.

(5) Kurul hâlinde çalışan kamu görevlilerine görevlerinden dolayı hakaret edilmesi hâlinde suç, kurulu oluşturan üyelere karşı işlenmiş sayılır. Ancak, bu durumda zincirleme suça ilişkin madde hükümleri uygulanır' hükmü yer almaktadır.

Maddenin birinci fıkrasında hakaret suçunun temel şekli, üçüncü ve dördüncü fıkralarında ise nitelikli halleri düzenlenmiş olup, madde gerekçesinde de; 'Hakaret' fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığıdır' şeklinde açıklama yapılmıştır. Buna göre, suçun konusu kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, somut bir fiil veya olgu isnat etme ya da sövme suretiyle kişilerin onur, şeref ve saygınlığına saldırma eylemi hakaret suçunu oluşturacaktır.

Ceza Genel Kurulu’nun 31.10.2012 gün ve 850-1828, 26.06.2012 gün ve 419-247, 27.10.2009 gün ve 196-248, 14.10.2008 gün ve 170-220 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda, 765 sayılı Türk Ceza Kanundaki hakaret ve sövme suçu ayrımı kaldırılmıştır. Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olduğundan bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde; maddi olayda, saat 18:15 sıralarında sanık ...'nin 'Acil geliyorum, benim hastama derhal bakılacak' diye tıbbı sekreter ...'ya bağırdığı, 'Beni bu odadan kimse çıkartamaz, hastama baktırmadan gitmem' diyerek hastasının tedavi edilmesini istediği ancak mesai saatinin bitmesi ve tedavinin yirmi dört saat açık ağız ve diş sağlığı merkezinde yapılması gerektiğini belirterek görevlilerce başka tedavi kurumuna yönlendirildiği ancak sanığın, odadan çıkmak istememesi üzerine, hastande bulunan güvenlik ekbinin çağrıldığı ve sanığın 'Sağlıkçı yakınlarım var, onları arayıp seni sürüm sürüm süründüreceğim' diyerek tehdit ettiğini, güvenlik personeli tarafından çıkarılırken 'Okumuşsunuz ama adam olamamışsınız, sana bu diplomayı verenin' diye hakaret ettiği şeklinde gerçekleşen eylemde,

Sanık ...'nin katılan diş doktoru ...'a yönelik sarf ettiği sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olduğu ve tahkir edici nitelikte aşağılayan bir küçültücü değer yargısı taşıyan açıklamaları içerdiğinin kabulüyle, sanık hakkında hakaret suçunun yasal öğelerinin oluştuğu' görüşüyle itiraz yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 18. Ceza Dairesince 19.10.2016 tarih ve 15383-16289 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık ... hakkında tehdit suçundan kesin nitelikte adli para cezası verilmiş ve inceleme dışı sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat kararı temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olup Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Katılan ... ile tanık ... tarafından düzenlenen tarihsiz tutanağa göre; katılanın 24.01.2013 tarihinde saat 18.15 sıralarında akşam polikliniğinde ... isimli hastayla ilgilendiği esnada poliklinik kapısının sert bir biçimde açılarak içeriye sanık ...’nin girdiği, sanığın "Acil geliyorum, benim hastama derhal bakılacak!" diyerek sekreter olarak çalışan tanık ...’ya bağırdığı, tanık ...’nın sanığa randevuların dolu olduğunu, yardımcı olamayacağını, ağız diş sağlığı merkezinin yirmi dört saat hizmet verdiğini, dilerse oraya gidebileceğini söylediği, ancak sanığın katılana dönerek "Beni bu odadan kimse çıkartamaz, hastama baktırmadan gitmem!" dediği, katılanın sanığa hastalara bakılmasına engel olduğunu ve hasta mahremiyeti açısından odayı terk etmesi gerektiğini söylediği, ancak sanığın odadan ayrılmak istememesi üzerine katılanın tanık ...’dan güvenlik görevlisini çağırmasını istediği, sanığın katılana sağlıkçı yakınları olduğunu, onları arayıp katılanı sürüm sürüm süründüreceğini belirttiği, güvenlik görevlilerinin içeri girip sanığı dışarı çıkaracakları sırada katılana yönelik "Okumuşsun ama adam olamamışsın, sana bu diplomayı verenin…" şeklinde sözler söylediği,

Katılan ... aşamalarda; olay tarihinde Antalya Atatürk Devlet Hastanesi Diş Polikliniğinde saat 18:15 sıralarında tanık ... isimli hastayla ilgilendiğini, bu esnada önceden tanımadığı sanık ...’nin poliklinikteki odasına girerek "Acil geliyorum, benim hastama derhal bakılacak!" şeklinde sekreteri olarak çalışan tanık ...’ya bağırdığını, tanık ...’nın sanığa randevuların dolu olduğunu belirtip, yirmi dört saat hizmet veren ağız diş sağlığı merkezine yönlendirdiğini, ancak sanığın "Beni bu odadan kimse çıkartamaz, hastama baktırmadan gitmem!" dediğini, kendisinin ise sanığa "Hasta mahremiyeti nedeniyle hastaya bakamıyorum, lütfen odadan çıkın." dediğini, ancak sanığın "Çıkmam!" diyerek karşılık verdiğini, sanık odadan ayrılmayınca tanık ...’dan güvenlik görevlisi çağırmasını istediğini, bunun üzerine sanığın cep telefonunu çıkararak kendisine hitaben "Sağlıkçı yakınlarım var, onları arayıp seni sürüm sürüm süründüreceğim!" dediğini, güvenlik personeli tarafından çıkarılırken de "Okumuşsunuz ama adam olamamışsınız, sana bu diplomayı verenin…" şeklinde hakaret ettiğini, saat 18.50 sıralarında sanığın yakını olduğunu söyleyen inceleme dışı sanık ...’nin gelerek kendisiyle konuşmak istediğini, ancak bunu kabul etmediğini, sonra da inceleme dışı sanık ...’in araya aracılar koyarak şikâyetinden vazgeçmesini istediğini,

Tanıklar ... ve ... aşamalarda; 24.01.2013 tarihinde saat 18:15 sıralarında katılan doktor Hülya’nın hasta olarak poliklinikte bulunan tanık... ile ilgilendiği esnada sanık ...’nin odaya girerek tanık ...’ya "Acil geliyorum, benim hastama derhal bakılacak!" dediğini, tanık ...’nın sanığa randevuların dolu olduğunu belirtip, yirmi dört saat hizmet veren ağız diş sağlığı merkezine yönlendirdiğini, ancak sanığın katılana hitaben "Beni bu odadan kimse çıkartamaz, hastama baktırmadan gitmem!" dediğini, katılanın sanığa "Hasta mahremiyeti nedeniyle hastaya bakamıyorum, lütfen odadan çıkın!" dediğini, ancak sanığın "Çıkmam!" şeklinde karşılık verdiğini, sanık odadan ayrılmayınca katılanın tanık ...’ya "Güvenlik görevlisi çağır!" dediğini, bunun üzerine sanığın cep telefonunu çıkararak katılana "Sağlıkçı yakınlarım var, onları arayıp seni sürüm sürüm süründüreceğim." dediğini, sanık güvenlik görevlileri tarafından çıkarılırken de katılana "Okumuşsunuz ama adam olamamışsınız, sana bu diplomayı verenin…" şeklinde konuştuğunu,

Tanıklar ..., ... ve ... aşamalarda; katılan ile sanık arasındaki tartışmaya ilişkin görgüye dayalı bilgilerinin olmadığını,

İnceleme dışı sanık ... aşamalarda; olay günü, katılan ile kardeşi olan sanık arasında yaşanan problemi çözmek için hastaneye gittiğini, katılanla görüşmek istediğini, ancak katılanın bunu kabul etmediğini,

Beyan etmişlerdir.

Sanık ... aşamalarda; 24.01.2013 tarihinde eşinin dişindeki rahatsızlığı dolayısıyla Antalya Atatürk Devlet Hastanesi Acil Servisine gittiklerini, buradan kendilerini diş polikliniğine yönlendirdiklerini, poliklinikte kapıyı çalarak içeri girdiklerini, o sırada odada hasta bulunmadığını, içeriye başka bir hastayla birlikte girdiklerini, katılan doktora eşinin rahatsız olduğunu acil servisten yönlendirildiklerini söylediğini, ancak katılanın ellerindeki evraka bile bakmadan "Dışarı çıkın sizi muayene edemem." dediğini, ayrıca "Hep cahiller beni mi buluyor?" diyerek hastasını muayene etmeye başladığını, bu esnada katılanın sekreterinin bağırarak dışarı çıkmalarını söylediğini, bunun üzerine kendisinin güvenlik görevlilerinin gelmesini istediğini, polis ve güvenlik görevlilerinin katılanın odasına girerek kapıyı kapattıklarını, 10 dakika sonra dışarı çıkan polise ifade vermek istediğini söylediğini, ancak polisin "Doktor davacı değil gidebilirsin." dediğini, bunun üzerine durumu 184 şikâyet hattına bildirdiğini, daha sonra Araştırma Hastanesinde çalışan ve bu hastanenin Sağlık-Sen temsilcisi olan abisi Zafer’e olayı anlattığını savunduğu,

Anlaşılmıştır.

Anlaşılmıştır.

Doğal haklardan kabul edilen ifade hürriyeti, çoğulcu demokrasilerde, vazgeçilemez ve devredilemez bir niteliğe sahiptir. Öğretide değişik tanımlara rastlanmakla birlikte, genel bir kabulle ifade/düşünce hürriyeti, insanın özgürce fikirler edinebilme, edindiği fikir ve kanaatlerinden dolayı kınanmama, bunları meşru yöntemlerle dışa vurabilme imkân ve özgürlüğüdür. Demokrasinin "olmazsa olmaz şartı" olan ifade hürriyeti, birçok hak ve özgürlüğün temeli, kişisel ve toplumsal gelişmenin de kaynağıdır. İşte bu özelliğinden dolayı ifade hürriyeti, temel hak ve hürriyetler kapsamında değerlendirilerek, birçok uluslararası belgeye konu olmuş, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nda da ayrıntılı düzenlemelere tabi tutulmuştur.

Bu bağlamda;

İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi’nin 19. maddesinde;

"Herkesin görüş ve anlatım özgürlüğüne hakkı vardır. Bu hak, karışmasız görüş edinme ve herhangi bir yoldan ve hangi ülkede olursa olsun bilgi ve düşünceleri arama, alma ve yayma özgürlüğünü içerir.",

İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 10. maddesinin birinci fıkrasında;

"Herkes görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahiptir. Bu hak, kanaat özgürlüğü ile kamu otoritelerinin müdahalesi ve ülke sınırları söz konusu olmaksızın haber veya fikir alma ve verme özgürlüğünü de içerir. Bu madde, devletlerin radyo, televizyon ve sinema işletmelerini bir izin rejimine bağlı tutmalarına engel değildir." hükümlerine yer verilmiştir

Anayasamıza bakıldığında;

25. maddesinde "Düşünce ve kanaat hürriyeti" başlığı altında;

"Herkes, düşünce ve kanaat hürriyetine sahiptir. Her ne amaçla olursa olsun kimse düşünce ve kanaatlerini açıklamaya zorlanamaz. Düşünce ve kanaatleri sebebiyle kınanamaz ve suçlanamaz."

26. maddesinde, AİHS’nin 10. maddesinin birinci fıkrasındaki düzenlemeye benzer şekilde;

"Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir. Bu hürriyet resmi makamların müdahalesi olmaksızın haber veya fikir almak ya da vermek serbestliğini de kapsar. Bu fıkra hükmü, radyo, televizyon, sinema veya benzeri yollarla yapılan yayımların izin sistemine bağlanmasına engel değildir." hükümleri yer almıştır.