muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/95, Karar No: 2005/166, Tarih: 13.12.2005

Sanık ..... ....., aşamalarda sunduğu savunma dilekçelerinde ve alınan ifadelerinde uyumlu ve tutarlı bir şekilde, özetle; yakınan doktorun .... Devlet Hastanesinde görevliyken, ..... İl Sağlık Müdürlüğünün teklifi ile 19.02.2001 tarihinde .... Devlet Hastanesine atandığını ve bu atamanın Sağlık Bakanlığının 10.05.2001 tarihli oluruyla uygun bulunduğunu, yakınan Dr. ..... .....'un bu işlemin iptali için açtığı davada Denizli İdare Mahkemesince 25.05.2001 tarihinde yürütmenin durdurulmasına karar verilmesi üzerine, İl Sağlık Müdürlüğünün teklifi ile atama işlemini iptal ederek mahkeme kararı gereğince 10.07.2001 tarihinde yeniden ..... devlet hastanesine atanmasına karar verdiğini ve mahkeme kararının yasal süresi içerisinde hem şeklen hem de esastan uygulamış olduğunu, ancak Şuhut ilçesinde modern tıbbi cihazlarla donatılmış 100 yataklı bir Devlet Hastanesi bulunduğunu ve uzman doktor bulunmadığı için ameliyatların yapılamadığını, bu durumun yazılı ve görsel basında eleştirilere konu olduğunu, yakınan doktorun atamasının yapıldığı tarihte ..... Devlet Hastanesinde ise iki Genel Cerrahi Uzmanı olduğunu, yakınan doktoru hiç tanımadığını, 06.08.2001 tarihli geçici görevlendirme onayının da ...... Devlet Hastanesindeki ihtiyaç nedeniyle tarafından yapıldığını, geçici görevlendirme ile İdare Mahkemesinin kararının hukuki sonucunun etkisiz bırakıldığının söylenemeyeceğini, zira geçici görevlendirmenin ayrı bir idari işlem olduğunu ve bir yıl içerisinde 6 aydan fazla uzatılması yasal olarak olanaksız olduğu için sürekli bir görevlendirme olarak nitelendirilemeyeceğini, nitekim yakınan doktorun geçici görevlendirme işleminin iptali için de dava açtığını ve idare mahkemesince bu işlemin ayrı bir idari işlem olarak kabul edilmesi ve yürütmenin durdurulması kararı verilmesi nedeniyle 10.10.2001 tarihinde yeniden ..... Devlet Hastanesinde göreve başlatıldığını, yakınan doktor aleyhine keyfi işlem yapması için bir neden bulunmadığını, yasalardan kaynaklanan yetkilerini, bu çerçevede kullandığını, yüklenen suçu işlemediğini beyan etmiştir.

Sanık ..... ..... ise, aşamalarda sunduğu savunma dilekçelerinde ve alınan ifadelerinde uyumlu ve tutarlı bir şekilde, özetle; yüklenen suçu işlemediğini, olay tarihinde il sağlık müdür vekili olduğunu, .... ilçesinde iki Genel Cerrah Uzmanı olduğunu, ..... ilçesinde ise uzman bulunmadığını, yakınan doktoru bu nedenle Şuhut ilçesine atadıklarını, atama ve geçici görevlendirme işlemi idare mahkemesince iptal edilince .... Devlet Hastanesindeki görevine iade ettiklerini, geçici görevlendirme için yakınanın seçilmesinin nedeninin o dönemde idari soruşturma geçiriyor olması nedeniyle .... Kaymakamı tarafından ilçeden alınarak başka yerde görevlendirilmesinin istenmesi olduğunu, diğer doktor tercih edilmiş olsa çalışma şevkini kıracağı gibi cezalandırılmış gibi olacağı için, basında çıkan haberler nedeniyle .... Devlet Hastanesindeki eksikliği giderebilmek amacıyla geçici görevlendirme yapılırken kadro durumu itibariyle ..... Devlet Hastanesinin ve yakınan doktorun tercih edilmiş olduğunu, kendi görevinin teklifi yapmak olduğunu, Valilik makamının işlemin yasalara uygunluğunu denetleyerek onay verdiğini, yaptıkları işlemlerde yasaya aykırı bir yön bulunmadığını beyan etmiştir.

Dosya içerisinde bulunan atama ve geçici görevlendirme işlemlerinin, bunlara karşı verilen idare mahkeme kararlarının onaylı örneklerinin kronolojik olarak incelenmesinde;

Yakınan Dr. ..... .....'un, hakkında muhakkik tarafından yapılan soruşturma nedeniyle görev yeri değişikliği uygun görüldüğünden bahisle ..... Devlet Hastanesinden, ..... Devlet Hastanesine atanmasının sanıklardan İl Sağlık Müdür Vekili Dr. ..... ..... tarafından teklif edilmesi üzerine, sanık Vali ..... ..... tarafından 19.02.2001 tarihinde atama işlemine olur verildiği ve yakınanın 02.04.2001 tarihinde ..... Devlet Hastanesinden ilişiğinin kesildiği, daha sonra bu atama işleminin Sağlık Bakanlığınca 10.05.2001 tarihinde uygun görüldüğü;

Yakınanın atama işleminin iptali için açtığı davada Denizli İdare Mahkemesince 25.05.2001 gün ve 2001/270 esas sayı ile atama işleminin yürütmesinin durdurulmasına karar verildiği;

Denizli İdare Mahkemesinin bu kararına istinaden, sanıklardan İl Sağlık Müdür Vekili Dr. ..... ..... tarafından teklif edilmesi üzerine, sanık Vali ..... ..... tarafından 10.07.2001 tarihinde verilen onay ile yakınan doktorun yeniden ..... Devlet Hastanesine atandığı ve 23.07.2001 tarihinde ..... Devlet Hastanesinden ilişiği kesilerek, 06.08.2001 tarihinde .... Devlet Hastanesinde göreve başladığı;

Ancak, sanıklardan İl Sağlık Müdür Vekili Dr. ..... ....... tarafından teklif edilmesi üzerine, sanık Vali A..... ....... tarafından 06.08.2001 gün ve 4387 sayı ile olur verilerek yakınan Dr. ...... .......'un, "ihtiyaca binaen" gerekçesiyle geçici olarak ......Devlet Hastanesinde görevlendirildiği ve yakınanın 08.08.2001 tarihinde .... Devlet hastanesinden ayrılarak 10.08.2001 tarihinde ..... Devlet Hastanesinde göreve başladığı;

Ancak, sanıklardan İl Sağlık Müdür Vekili Dr. ..... ....... tarafından teklif edilmesi üzerine, sanık Vali A..... ....... tarafından 06.08.2001 gün ve 4387 sayı ile olur verilerek yakınan Dr. ...... .......'un, "ihtiyaca binaen" gerekçesiyle geçici olarak ......Devlet Hastanesinde görevlendirildiği ve yakınanın 08.08.2001 tarihinde .... Devlet hastanesinden ayrılarak 10.08.2001 tarihinde ..... Devlet Hastanesinde göreve başladığı;

Yakınanın geçici görevlendirme kararının da iptali için açtığı davada Denizli İdare Mahkemesince 03.09.2001 gün ve 2001/732 esas sayı ile geçici görevlendirme işleminin de yürütmesinin durdurulmasına karar verildiği;

Denizli İdare Mahkemesinin bu kararına istinaden, sanıklardan İl Sağlık Müdür Vekili Dr. ..... ..... tarafından teklif edilmesi üzerine, sanık Vali ..... ..... tarafından 01.10.2001 tarihinde verilen onay ile geçici görevlendirilmesinin kaldırıldığı;

Denizli İdare Mahkemesince 13.11.2001 gün ve 270-923 sayı ile yakınan Dr. ..... .....'un, ..... Devlet Hastanesine atanmasına ilişkin 19.02.2001 tarihli ilk atama işleminin, "soyut sebeplerle tesis edilen dava konusu atama işleminde gözetilen takdir yetkisinin, kamu yararı amacına ve hizmet gereklerine uygun olarak kullanılmadığı" gerekçesiyle iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bütün bu bilgi ve belgelere göre;

Sanıkların, idari yargı kararıyla ..... Devlet Hastanesindeki eski görevine iade edilen katılan doktoru, yargı kararını uygulamak için göreve başlattıkları aynı gün yeniden ...... Devlet Hastanesinde bu kez geçici yetki ile görevlendirdikleri sabittir. Sanıklar, bu suretle yargı kararını şeklen uygulamışlar ancak, sonuçsuz kalmasına neden olacak şekilde bir başka idari tasarrufta bulunmuşlardır. Sabit olan bu eylemleri, Anayasanın 138/son ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usul Yasasının 28/1. maddeleri hükümlerine aykırı olup, görevde keyfi davrandıkları ve yasaların buyurucu hükümlerine uymadıkları anlaşılmaktadır.

Ancak yasaya aykırı bu davranışın, cezai sorumluluğu gerektirip gerektirmediği öncelikle suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa hükümleri, bu yasaya göre suçun sabit olduğunun saptanması halinde ise, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve Anayasanın 38. maddesinin yansımasını oluşturan, 5237 sayılı Yasanın 7/1. maddesindeki "İşlendikten sonra yürürlüğe giren kanuna göre suç sayılmayan bir fiilden dolayı da kimse cezalandırılamaz ve hakkında güvenlik tedbiri uygulanmaz." yine aynı maddenin 2. fıkrasındaki, "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehinde olan kanun uygulanır ve infaz olunur." hükümleri ve Anayasanın 90. maddesi uyarınca bir iç hukuk normu haline gelen, AİHS.nin 7. maddeleri ışığında değerlendirilmesinde yasal zorunluluk bulunmaktadır.

Somut olayda sanıkların görevde keyfi davranma eylemleri 765 sayılı Yasanın 228/1. maddesi kapsamında değerlendirilmelidir.

Somut olayda sanıkların görevde keyfi davranma eylemleri 765 sayılı Yasanın 228/1. maddesi kapsamında değerlendirilmelidir.

Bu suçun anılan normlar ışığında, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." hükmü yer aldığından öncelikle 765 sayılı Yasaya göre sabit kabul edilen eylemin, 5237 sayılı Yasaya göre suç oluşturup, oluşturmadığının belirlenmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

5237 sayılı TCY'nın, "İkinci Kitap", "Dördüncü Kısım", "Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar" başlıklı "Birinci Bölüm"ünde 257. maddesinde düzenlenen "Görevi kötüye kullanma" suçu; 765 sayılı Yasanın 240. maddesinde yer alan "görevde yetkiyi kötüye kullanma", 230. maddesindeki "görevi ihmal", 228. maddesinde düzenlen "görevde keyfi davranış" ve 212/1. maddesindeki basit rüşvet alma suçlarının karşılığını oluşturmaktadır.

5237 sayılı Yasanın 257. maddesinin 1. fıkrasında görevde yetkiyi kötüye kullanma suçu; kamu görevlisinin görevinin gereklerine aykırı hareket etmesi ve bu aykırı davranış nedeniyle, kişilerin mağduriyeti, kamunun zararına neden olunması ya da kişilere haksız kazanç sağlanması ile oluşur. Görüldüğü gibi 765 sayılı Yasanın 228/1. maddesindeki suçun oluşumu için norma aykırı davranış yeterli iken; 5237 sayılı Yasanın 257. maddesindeki suçun oluşabilmesi için, norma aykırı davranış yetmemekte; bu davranış nedeniyle, "kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olunması ya da kişilere haksız bir kazanç sağlanması" gerekmekte, başka bir anlatımla 765 sayılı Yasanın 230. maddesinde tehlike suçu olarak düzenlenen bu suç, 5237 sayılı Yasada zarar suçu haline getirilmiş bulunmaktadır. Nitekim bu husus madde gerekçesinde; "Kamu görevinin gereklerine aykırı olan her fiili cezai yaptırım altına almak, suç ve ceza siyasetinin esaslarıyla bağdaşmamaktadır. Bu nedenle, görevin gereklerine aykırı davranışın belli koşulları taşıması hâlinde, görevi kötüye kullanma suçunu oluşturabileceği kabul edilmiştir. Buna göre, kamu görevinin gereklerine aykırı davranışın, kişilerin mağduriyetiyle sonuçlanmış olması veya kamunun ekonomik bakımdan zararına neden olması ya da kişilere haksız bir kazanç sağlamış olması hâlinde, görevi kötüye kullanma suçu oluşabilecektir." şeklinde vurgulanmış, öğretide de bu husus Artuk-Gökçen-Yenidünya tarafından "TCY'nın 257. maddesindeki suçun oluşması, kamu görevlisinin görevinin gereklerine aykırı hareket etmesinden, kişilerin mağdur olması veya kamunun zarar görmesi ya da kişilere haksız bir kazanç sağlanmasına bağlıdır. Bu sonuçları doğurmayan norma aykırı davranışlar, suç kapsamında değerlendirilemez." (Ceza Hukuku-Özel Hükümler, 6.Bası, sh.685 vd.) şeklinde açıklanmıştır.

Norma aykırı davranışın maddede belirtilen sonuçları doğurup doğurmadığının saptanabilmesi için öncelikle anılan kavramların açıklanması ve somut olayda gerçekleşip, gerçekleşmediklerinin belirlenmesi gerekmektedir.

Norma aykırı davranışın maddede belirtilen sonuçları doğurup doğurmadığının saptanabilmesi için öncelikle anılan kavramların açıklanması ve somut olayda gerçekleşip, gerçekleşmediklerinin belirlenmesi gerekmektedir.

Mağduriyet kavramı, sadece ekonomik bakımından uğranılan zararla sınırlı olmayıp, bireysel hakların ihlali sonucunu doğuran her türlü davranışı ifade eder. Sanıkların, yasaya aykırı keyfi davranışla yargı kararını gereği gibi uygulamamaları sonucunda katılan doktorun mağdur olduğu açıktır.

Kişilere haksız kazanç sağlandığı konusunda da bir belirleme ve iddia bulunmadığından, olayda bu ögenin gerçekleşmediği anlaşılmaktadır.

Kamunun zarara uğraması hususuna gelince; madde gerekçesinde "ekonomik bir zarar olduğu" vurgulanan anılan kavramla ilgili olarak yasal düzenleme içeren, 5018 sayılı "Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Yasası"nın 71. maddesinde ise; mevzuata aykırı karar, işlem, eylem veya ihmal sonucunda kamu kaynağında artışa engel veya eksilmeye neden olunması şeklinde tanımlanan kamu zararı, her somut olayda hakim tarafından, iş, mal veya hizmetin rayiç bedelinden daha yüksek bir fiyatla alınıp alınmadığı veya aynı şekilde yaptırılıp yaptırılmadığı, somut olayın kendine özgü özellikleri de dikkate alınarak belirlenmelidir. Bu belirleme; uğranılan kamu zararının miktarının kesin bir biçimde saptanması anlamında olmayıp, miktarı saptanamasa dahi, işin veya hizmetin niteliği nazara alınarak, rayiç bedelden daha yüksek bir bedelle alım veya yapımın gerçekleştirildiğinin anlaşılması halinde de kamu zararının varlığı kabul edilmelidir. Ancak bu belirleme yapılırken, norma aykırı her davranışın, kamuya duyulan güveni sarstığı, dolayısıyla, kamu zararına yol açtığı veya zarara uğrama ihtimalini ortaya çıkardığı şeklindeki bir varsayımla da hareket edilmemelidir.

Somut olayda; sanıkların eylemleri ile doğrudan bağlantılı olarak nesnel ölçülere uygun bir şekilde saptanmış herhangi bir ekonomik zarar saptanamadığına göre, anılan eylemle kamunun zarara uğratıldığından da söz edilmesine olanak bulunmamaktadır.

Sanıklara yüklenen eylemde, 5237 sayılı Yasanın 257. maddesinde yer alan, "kişilerin mağduriyeti" öğesi gerçekleştiğinden, Özel Dairece, lehe yasanın belirlenmesi ve sonucunda sanıkların görevde keyfi davranma suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi isabetlidir.

Sanıklara yüklenen eylemde, 5237 sayılı Yasanın 257. maddesinde yer alan, "kişilerin mağduriyeti" öğesi gerçekleştiğinden, Özel Dairece, lehe yasanın belirlenmesi ve sonucunda sanıkların görevde keyfi davranma suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi isabetlidir.

Ancak, Özel Dairece yapılan yargılamada, 10.02.2005 günlü oturumda yakınanın katılma talebinin kabulüne karar verildiği, o oturumda ve takip eden 07.04.2005 günlü oturumda tazminat talepleri konusunda herhangi bir araştırma yapılmadığı, 09.06.2005 günlü oturumda araştırma gerektirdiği ve uzun zaman alacağından bahisle tazminat taleplerinin karara bağlanmadığı, hukuk mahkemelerinde dava açmakta muhtariyetine karar verilmiştir. Görüldüğü gibi, tazminat isteminin yapıldığı oturumdan itibaren yargılamanın üç oturum devam etmiş, bu dört aylık sürede tarafların ekonomik ve sosyal durumları araştırılmamıştır. Yerleşmiş yargısal kararlarda da vurgulandığı üzere, maddi tazminat istemi konusunda hukuk mahkemelerinde dava açmakta muhtariyete karar verilmesi olanaklı ise de manevi tazminat istemi konusu hakimin takdir hakkına dayandığından, sanıkların mahkûmiyetlerine karar verildiği de nazara alındığında, bu hususta 4 aylık sürede aradan geçen üç oturumda bir inceleme ve araştırma yapılmaması, olumlu olumsuz bir karar verilmemesi yasaya aykırıdır. Kaldı ki, Ceza Muhakemesi Yasasının Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında 5320 sayılı Yasaya 5347 sayılı Yasa ile eklenen Geçici Madde 1 ile; "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce ceza mahkemelerinde açılmış bulunan davalardaki şahsi hak talepleri, görevsizlik kararı verilmeyerek bu mahkemelerce sonuçlandırılır." hükmü getirilmiş olup, katılan tarafından tazminat isteminde bulunulduğu tarih nazara alındığında, Yasanın bu buyurucu hükmü karşısında tazminat isteminin Özel Dairece sonuçlandırılmasının gerektiği açıktır.

Öte yandan, katılan kendisini vekille temsil ettirmiş olmasına karşılık, katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması da yasaya aykırıdır.

Bu itibarla, katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, katılanın manevi tazminat istemi konusunda bir karar verilmemesi ve vekille temsil edilmesine karşılık vekalet ücretine hükmedilmemesi nedenlerine dayalı olarak hükmün bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 09.06.2005 gün ve 25-26 sayılı hükmünün BOZULMASINA,

2- Dosyanın Yargıtay 4.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine,

3- 13.12.2005 tarihinde yapılan müzakerede kısmen tebliğnamedeki isteme uygun olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4517, Karar No: 2021/4114, Tarih: 21.12.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/4517 E.  ,  2021/4114 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.04.2014 gününde verilen dilekçe ile ecrimisil talebi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.09.2020 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 21.12.2021 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenin sözlü açıklaması dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR

Mahkemece, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/12/2021 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere; ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı zilyet olmayan hak sahibinin, hak sahibi olmayan kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminattır.

Somut olayda, davalı tapu maliki olup, davacı ise taşınmazlar üzerinde bulunan muhdesat şerhlerinden dolayı şahsi hak sahibidir. Davacı, davalıya gönderdiği 14.03.2014 tarihli ihtarnamenin tebliğ tarihinden önce davalıyı intifadan men ettiğini kanıtlayamamıştır.

Bu noktadan hareketle, ihtarnamenin tebliğ edildiği 15.03.2014 tarihinden, dava tarihine kadar sürede ecrimisile hükmedilmesi için kararın bozulması gerekirken, 15.04.2009 tarihten itibaren hükmedilen ecrimisil bedelinin onanmasına ilişkin değerli çoğunluğun kararına katılmıyorum.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/13226, Karar No: 2014/8313, Tarih: 08.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/13226 E.  ,  2014/8313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 11. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.02.2013

NUMARASI :Esas no:2011/462 Karar no:2013/232

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından, her iki boşanma davası yönünden; davalı-davacı koca tarafından ise, velayet düzenlemesi ve manevi tazminatın miktarı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 08.04.2014 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı B.. G.. ile vekili Av. A.. A...ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı M.. G.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; davacı-davalı kadın tarafından ilk olarak açılan boşanma davasından sonra tarafların bir araya gelmediklerinin, tanık beyanlarının ret edilen boşanma dava tarihinden önceki olaylara ilişkin olduğunun, ayrıca Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayalı boşanma davası koşullarının da oluşmadığının anlaşılmasına göre, davacı-davalı kadının kendisi tarafından açılan ve ret edilen boşanma davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadının kocanın kabul edilen boşanma davasına yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Davalı-davacı koca birleşen davasında; 2011 yılı Mart ayı içerisinde eşinin kendisine başka bir erkekle 3, 3.5 aydır birlikte yaşadığını itiraf ettiğini ileri sürerek haysiyetsiz yaşam sürmek (TMK.md.163) hukuki nedenine dayalı olarak boşanma talep etmiş mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Davacı-davalı kadın tarafından 13.12.2007 tarihinde açılan boşanma davasının (TMK.md. 166/1) reddine karar verilmiş, bu karar taraflarca temyiz edilmeyerek 11.9.2008 tarihinde kesinleşmiştir. Davalı-davacı koca, kadın tarafından 2007 yılında açılan boşanma davasına verdiği , 14.3.2008 tarihli cevabında " Davacı kadının hiç bir neden yok iken müşterek konutu terk ettiği, kocanın özlemle eşini ve kızını evine beklemekte ve tekrar mutlu bir yaşam sürmek istediğini" beyan etmiştir. Ayrıca davalı-davacı koca tanığı Ahmet , 25.4.2012 tarihli beyanında; “kadının evi terk edip 2007 yılında boşanma davası açmasından sonra, kocanın eşi ile barışmak için uğraştığını ancak kadının bunu kabul etmediğini" belirtmiştir. Hal böyle olunca mahkemece, davalı-davacı koca tarafından ibraz edilen telefona kayıtlı ve kimin tarafından gönderildiği belli olmayan 2007 tarihinde açılan boşanma dava tarihinden önceye ait mesaj içeriğine ve davalı-davacı kocadan aktarılan, duyuma dayalı bir kısım beyanlara itibar edilmesi, affedilen en azında hoşgörü ile karşılanan olayları kusur değerlendirmesinde esas alması doğru bulunmamıştır.

Tanık beyanları ve toplanan diğer delillerle kanıtlanamayan davanın reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple davalı-davacı koca tarafından açılan birleşen boşanma davası yönünden BOZULMASINA, davacı-davalı kadının bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, gösterilen bozma sebebine göre, davalı-davacı kocanın temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin Mehmet Zeki'den alınıp Berna'ya verilmesine, temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.04.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/2299, Karar No: 2011/10633, Tarih: 15.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2299 E.  ,  2011/10633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyizine gelince;

1) Dava konusu taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu, enerji nakil hattı güzergahı dikkate alındığından değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 11'i oranında olacağı gözetilmeden daha düşük oranda kabulüyle az bedele hükmedilmesi,

2) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ilk dava tarihinin gün, ay ve yıl olarak açıkça gösterilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idareden alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve aşağıda yazılı kalan temyiz harcının davalıdan alınmasına, 15.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.