muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/636, Karar No: 2018/5668, Tarih: 05.12.2018

Kararı, asıl ve birleşen davacılar vekilleri temyiz etmiştir.

Asıl ve birleşen davalar, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

Sıra cetveline itiraz davalarında taraflar arasında her zaman düzenlenebilecek bono alacağın varlığını başlı başına ispatlamaya yetmez. Bu davalarda alacağın varlığını ispat davalıya düşer. Bu nedenle davalı alacağının gerçek bir ilişkiye dayandığını ispat etmek zorundadır. Somut olayda davalının alacağını her hangi bir hukuki ilişkiye dayandıramadığı, asıl ve birleşen davada davacıların alacaklı olduğu belgelerin davalının alacaklı olduğu belgelerden sonraya ait olmasının bu kapsamda öneminin olmadığı, davalının alacağının varlığını ispat edemediği anlaşıldığından asıl ve birleşen davaların kabulüne ve davalı ...’a ayrılan payın garameten asıl ve birleşen davada davacılara ödenmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, asıl ve birleşen davada davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05...2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/25405, Karar No: 2025/7104, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2022/25405 E.  ,  2025/7104 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1504 E. - 2022/477 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/114 E. - 2018/1315 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

1- Resmi belgede sahtecilik ve silahlı terör örgütüne üye olma suçlarına ilişkin katılan Hazine ve Maliye Bakanlığı vekilinin temyiz talebinin incelemesinde;

Bölge adliye mahkemesince resmi belgede sahtecilik ve silahlı terör örgütüne suçlarından Hazine ve Maliye Bakanlığının istinaf başvurusunun, suçların nitelikleri itibariyle doğrudan doğruya zarar görmemesi ve bu nedenle de davaya katılma hakkının bulunmaması sebebiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca reddine karar verildiği, bahse konu kararın; 5271 sayılı Kanun’un 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğu (ve itiraz merciince de bu hususta bir karar verildiği ) anlaşılmakla temyiz incelemesine yer olmadığına, dava dosyasının bu talepler yönünden İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

2- Katılan Hazine ve Maliye Bakanlığı vekilinin ve sanık müdafinin kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçuna ilişkin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dosya içerisine alınan bilirkişi raporunda sanığın iki ayrı sınavdaki başarı farklılığının tesadüfi olamayacağına yönelik kuvvetli kanaat oluştuğunun ifade edilmesi karşısında; ihtimallere dayanan yüzdelik oranlarının yer aldığı değerlendirme içermesi, sanığın hileli bir davranışını ortaya koymaya elverişli olmadığı gibi, kişinin önceki ve sonraki yıllardaki doğru ve yanlış cevap sayılarının kıyaslanarak, sınav sorularını haksız elde etmek sureti ile sınavda hileli yollarla yüksek puan aldığının kesin olarak ispatlanamayacağı, ayrıca bilirkişi raporunu teyit eder başkaca delil, beyan, bilgi bulunmadığı gibi, bilirkişi raporunda sınav sorularının alındığına dair kesin kanaatin de bildirilmediği, sanığın diğer şüpheli veya sanıklarla yanlışta birleşmesinin tek başına mahkumiyet için de yeterli olmadığı da gözetilerek, sanığın üzerine atılı kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu işlediğine dair her türlü kuşkudan uzak mahkûmiyetini gerektirir yeterli delil bulunmadığından beraati yerine, delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

3- Sanık müdafinin silahlı terör örgütüne üye olma suçlarına ilişkin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

3- Sanık müdafinin silahlı terör örgütüne üye olma suçlarına ilişkin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Dairemizin 26.10.2017 tarih ve 2017/1809 esas 2017/5155 karar sayılı kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir.(Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, syf. 383 vd).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır(Toroslu özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280).

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri Dairemizin 2015/3 esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, amaca ulaşmak için her yolu mübah gören fakat sözde meşruiyetini sivil alanda dinden, kamusal alanda ise hukuktan aldığı izlenimi vermek için yeterli güce ulaşıncaya kadar alenen kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alındığında;

Sanığın dosya kapsamına yansıyan eylemleri nazara alındığında; suç tarihi itibariyle örgütsel bağını ortaya koyan herhangi bir kod eylemi saptanamayan, adı kullanmayan veya örgütsel iletişim ağına dahil olmayan, soruşturmanın en başından itibaren değişmeyen savunmalarının aksi hakkında mahkumiyete yeterli, somut delil bulunmayan sanığın bu haliyle dosya kapsamına yansıyan eylemleri hiyerarşik yapıya girip organik ilişki içinde olduğunu gösterir çeşitlilik, yoğunluluk ve süreklilik göstermediğinden, her türlü kuşkudan uzak mahkumiyetine yeterli ve kuvvetli delil elde edilemediğinden sanığın beraati yerine sızdırılan sınav sorularının FETÖ terör örgütü üyeleri dışında kişilere verilmesi mümkün olmadığı şeklindeki karineden yola çıkarak varsayım ile mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10156, Karar No: 2013/5450, Tarih: 02.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/10156 E.  ,  2013/5450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Suça konu "nüfus cüzdanlarının" kriminal polis laboratuvarında optik cihazlar yardımıyla incelenmesi sonunda düzenlenen ekspertiz raporundaki, renkli fotokopi veya bilgisayar ortamında renkli yazıcı yardımıyla tümden sahte olarak elde edildikleri, sahteliklerinin ilk nazarda ve kolaylıkla dikkati çekmeyeceğinden aldatma kabiliyetini haiz olduğuna ilişkin teknik tespitleri hükmün gerekçesine esas alan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmaması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamışıtr.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inaç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından şartla tahliye tarihine kadar, diğer hak yoksunluklarının ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanacağının gözetilmemesi yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi olanaklı olduğundan, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün karardan çıkartılarak yerine "TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarını kullanmaktan şartla tahliye tarihine, diğer hakları kullanmaktan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15003, Karar No: 2009/23484, Tarih: 24.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/15003 E.  ,  2009/23484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Salihli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi borçlular vekili icra mahkemesine başvurusunda; müvekkillerinin geçimini sağlamak için ekip biçtiği araziler olduğundan bahisle, Salihli İlçesi S. M. Köyü 778 parsel ve 112 parselde kayıtlı taşınmazlara konulan haczin kaldırılmasını talep etmiştir. Salihli İcra Mahkemesi'nce keşif ve bilirkişi incelemesi yapılmış, 112 parsel sayılı taşınmaz yönünden haczin kaldırılmasına, 778 parsel yönünden ise; taşınmazın kıymet takdir raporunun vekile tebliğ edildiği 03.03.2007 tarihi ittıla kabul edilerek, şikayetin süreden reddine karar verilmiştir.

Ancak, adı geçen kıymet takdiri 14.09.2006 tarihli olup, 29.09.2005 tarihinde konulan haciz sonrası yapılmıştır. Taşınmaz üzerine 15.01.2009 tarihinde tekrar konulan haciz ise şikayetçilere 24.03.2009 tarihinde tebliğ edilen 103 davetiyesi ile bildirilmiş olduğundan, 26.03.2009 tarihinde yapılan şikayet süresindedir. Sözkonusu şikayet 15.01.2009 tarihinde konulan hacze ilişkindir. Bu durumda 778 parsel yönünden de şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  24.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/392, Karar No: 2020/2202, Tarih: 23.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/392 E.  ,  2020/2202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı borçlunun 3.kişilerdeki hak ve alacaklarına haciz koyulduğunu, icra müdürlüğü tarafından paylaşıma konu bedel üzerinde sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetvelinin ilk 2 sırasında yer alan kurumların sıralarının hukuka uygun olmadığını, 3 ve 4.sıradaki alacaklıların alacaklarının ise muvazaalı olduğunu öne sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacı muvazaa iddialarının yerinde olmadığını, alacaklarının genel kredi sözleşmelerine dayandığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; borçlu ile kamu kurumları arasında muvazaa yapılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, davalı bankanın alacağının genel kredi sözleşmesine istinaden verilen teminat senedine dayandığı ve diğer davalı yönünden ise davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik olmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-6100 sayılı HMK’ nın 297/2. maddesi hükmüne göre; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Davacı vekili, hem sıraya yönelik şikayet başvurusu; hem de alacağın esasına ilişkin itiraz başvurusu yapmıştır. Sıra cetveline yönelik olarak şikayet ve itirazın bir arada yapılması halinde yapılacak iş, öncelikle şikayetçinin sıraya yönelik talebinin değerlendirilerek daha sonra alacağa ilişkin itirazının değerlendirilmesidir.

Somut olayda, mahkeme sıraya ilişkin yeterli araştırma ve inceleme yapmadığı gibi muvazaa sebebiyle alacağına itiraz edilen davalı ... Gıda A.Ş. yönünden davacının davasını ispat edemediğinden bahisle davanın reddine karar vermiştir. İİK'nın 142/1. maddesi uyarınca davalı alacağının gerçek bir hukuki ilişkiye dayanmadığı iddiası ile muvazaa nedenine dayalı

açılan sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükü davalıdadır. Davalının bu alacağın varlığını ve miktarını üçüncü kişilere karşı da ileri sürülebilecek nitelikteki delillerle ispatlaması gerekmektedir. Bu durumda mahkemece ispat yükü davalıda olduğu halde aksi düşünce ve yanılgılı gerekçeyle karar vermesi doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

açılan sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükü davalıdadır. Davalının bu alacağın varlığını ve miktarını üçüncü kişilere karşı da ileri sürülebilecek nitelikteki delillerle ispatlaması gerekmektedir. Bu durumda mahkemece ispat yükü davalıda olduğu halde aksi düşünce ve yanılgılı gerekçeyle karar vermesi doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle (1) numaralı bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 23.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26270, Karar No: 2016/24537, Tarih: 03.11.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/26270 E.  ,  2016/24537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkiline baskı ile istifa dilekçesi yazdırıldığını ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı hak sahibine karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren bozucu yenilik doğuran bir haktır. İşçinin haklı sebeple derhal fesih hakkı 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesinde düzenlenmiştir. İşçinin önelli fesih bildiriminin normatif düzenlemesi ise aynı Kanun'un 17. maddesinde ele alınmıştır. Bunun dışında İş Kanunu'nda işçinin istifası özel olarak düzenlenmiş değildir.

İşçinin haklı bir sebebe dayanmadan ve bildirim süresi tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer. İstifanın işverence kabulü zorunlu değilse de, işverence dilekçenin işleme konulmamış olması ve işçinin de işyerinde çalışmaya devam etmesi halinde gerçek bir istifadan söz edilemez. Bununla birlikte istifaya rağmen tarafların belirli bir süre daha çalışma yönünde iradelerinin birleşmesi halinde kararlaştırılan sürenin sonunda iş sözleşmesinin ikale yoluyla sona erdiği kabul edilmelidir.

İşçinin istifa dilekçesindeki iradesinin fesada uğratılması da sıkça karşılaşılan bir durumdur. İşverence tazminatların derhal ödenmesi ve benzeri baskılarla işçiden yazılı istifa dilekçesi vermesini talep etmesi ve işçinin buna uyması gerçek bir istifa iradesinden söz edilemez. Bu halde feshin işverence gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

İşverenin haklı fesih sebeplerine dayanarak işçiye istifa dilekçesi vermesi halinde baskı uygulaması sonucu düzenlenen istifa dilekçesine de gerçek anlamda istifa olarak değer vermek mümkün olmaz. Dairemizce bu gibi hallerde feshin işverence gerçekleştirildiği, ancak işveren feshinin haklı olup olmadığını değerlendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir

İşverenin haklı fesih sebeplerine dayanarak işçiye istifa dilekçesi vermesi halinde baskı uygulaması sonucu düzenlenen istifa dilekçesine de gerçek anlamda istifa olarak değer vermek mümkün olmaz. Dairemizce bu gibi hallerde feshin işverence gerçekleştirildiği, ancak işveren feshinin haklı olup olmadığını değerlendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir

İşçinin haklı sebeple derhal fesih sebepleri mevcut olduğu ve buna uygun biçimde bir fesih yoluna gideceği sırada, iradesi fesada uğratılarak işverence istifa dilekçesi alınması durumunda da istifaya geçerlilik tanınması doğru olmaz. Bu ihtimalde ise işçinin haklı olarak sözleşmesini feshettiği sonucuna varılmalıdır.

İstifa belgesine dayanılmakla birlikte işçiye ihbar ve kıdem tazminatlarının ödenmiş olması, Türkiye İş Kurumuna yapılan bildirimde işveren feshinden söz edilmesi gibi çelişkili durumlarda, her bir somut olay yönünden bu çelişkinin istifanın geçerliliğine etkisinin değerlendirilmesi gerekir.

İstifa belgesindeki ifadenin genel bir içerik taşıması durumunda, işçinin dava dilekçesinde somut sebepleri belirtmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır. Bu halde de istifanın ardındaki gerçek durum araştırılmalıdır. Dosya içeriğine göre, 08.08.2014 tarihinden beri işyerinde güzellik uzmanı olarak çalışan davacının, 25.03.2016 tarihinde işverene verdiği dilekçe ile kendi isteği ile işten ayrıldığını beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının müşterilere çıkartılan kartları usulsüz şekilde kullandığı ve bundan menfaat elde ettiği sabittir. Bu durumun ortaya çıkması üzerine davacının imzasını inkar etmediği dilekçe ile iş sözleşmesinin sona ermesi konusunda iradesini açıkladığı, dilekçenin baskı altında, iradesinin sakatlanarak imzalatıldığını davacının ispat edemediği anlaşılmış olup, sözleşmenin istifa ile sona ermesi sebebiyle davanın reddi gerekmektedir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 30,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.800,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 03.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21578, Karar No: 2013/23213, Tarih: 24.12.2013

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/21578 E.  ,  2013/23213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın işten çıkarıldığını, müvekkilinin işe iadesini ve boşta geçen süre ve işe başlatmama tazminatlarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının ekonomik kriz nedeniyle işten çıkarıldığını, alınması gereken tüm tedbirlerin alınmasından sonra ücretsiz izin uygulaması yapılarak davacıya ücretsiz izin teklif edildiğini, davacının kabul etmemesi üzerine tüm yasal haklarının ödenerek işten çıkarıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece “Davalı işverenin çelik sektöründeki daralma nedeniyle işletmesel karar olarak aldığı tedbirleri objektif olarak uygularken bir kısım işçilere ücretsiz izin teklif ettiği bu teklifi duruşmada dinlenen ... gibi işçilerin kabul ettiği, davacı gibi bir kısım işçilerin ise kabul etmediği, ücretsiz izine ayrılmayı kabul etmeyen işçileri davalı işverenin çalıştırmaya devam etmesini beklemek ücretsiz izne giden işçiler yönünden eşitsizliğe yol açacağından ve bu durum hakkaniyete de uygun düşmeyeceğinden, ayrıca davalının ücretsiz izne gönderme kararı geçerli bir nedene dayandığından davalının, davacının iş akdini son çare olarak feshettiği ve yapılan feshin geçerli nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İşverence ekonomik kriz sebep gösterilerek önce kısa çalışma uygulanmış, işçilere yıllık izinleri ..../....