muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11930, Karar No: 2022/1012, Tarih: 01.03.2022

Örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın söz konusu hesaba kredi kartı almak için para yatırdığını beyan etmesi karşısında; "silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım" suçundan bilerek ve isteyerek tabirinin kanun koyucu tarafından atılı suçun doğrudan kastla işlenebilen, genel kast dışında özel saik arayan (örgütün faaliyetlerinin devamını sağlamaya yönelik özel bir kastın aranması gerektiği) suçu oluşturması nazara alındığında; sanığın somut olay bakımından aksi kanıtlanamayan savunmasına göre, sanığın eylemlerinde suç kastının bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Manisa 3.Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3731, Karar No: 2012/6474, Tarih: 07.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3731 E.  ,  2012/6474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra ceveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların senede dayalı alacaklarının muvazaalı olmasına rağmen sıra cetvelinde birinci ve ikinci sırada yer aldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline ve davalılara ödenmesine karar verilen miktarın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, dava dışı takip borçlusunun konut inşa ettiğini, müvekkiline konut verilmesi için anlaştıklarını, ancak konut verilmemesi üzerine alacaklarının dayanağını teşkil eden bononun düzenlendiğini, borçlunun bonodan dolayı açmış olduğu menfi tespit davasının reddedilerek kesinleştiğini, alacaklarının muvazaalı olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, iddiaların doğru olmadığını, alacaklarının gerçek olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... açısından, davalı tarafından alacağın ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalı ...’e sıra cetvelinin ikinci sırasında ayrılan payın davacıya ödenmesine; davalı ... açısından, sıra cetvelindeki alacağın dayanağını oluşturan bonodan ötürü borçlunun davalı ...’a karşı açtığı menfi tespit davasının ispatlanamadığından reddedilerek kesinleştiği, müştekinin takip borçlusu, sanığın ... olduğu ceza yargılamasında, söz konusu bononun takibe konarak ödenmemesinden dolayı müştekinin dükkanına ateş açılması, tehdit, mala zarar verme suçlarından dolayı delil yetersizliği nedeniyle davalı ...’un beraatine karar verildiği dikkate alındığında, davalı ...’un alacağının muvazaalı olmadığı gerekçesiyle, adı geçen davalı açısından davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4152, Karar No: 2020/4559, Tarih: 02.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/4152 E.  ,  2020/4559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Tensip zaptı ile Kayseri İcra Müdürlüğünün 2011/4271 Esas sayılı takip dosyasının istenildiği ve 10/03/2015 tarihli celsenin 3 numaralı ara karar ile icra dosyasının ilgili evrakların dosya arasın alınmasına karar verildiği, iddianamede anılan 30/01/2014 tarihli haciz tutanağı ile haczedilen bu malların muhafazası için gidildiğinde yerinde bulunmadıklarına dair düzenlenen tutanağın dosya arasında ve UYAP sisteminde bulunmadığının anlaşılması karşısında; ilgili icra dosyası tümüyle getirtilerek özellikle, şikayete konu malların haczine ilişkin tutanağın, dosya alacaklısının satış talebi ve icra müdürlüğünün bu mahcuzlara ilişkin satış kararı ile mahcuzların muhafazası için gidildiğinde yerlerinde bulunmadıklarına dair düzenlenen tutanağın onaylı bir örneğinin dosya arasına alınarak incelenmesi, ardından sanığın savunması doğrultusunda araştırma yapılması gerekirken eksik kovuşturma ile karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Sanığın savunmalarından çalışmakta olduğu işyerinden ayrıldığını ve mahcuz malların işyerinin taşınılan yeni adresinde bulunduğunu belirttiği anlaşılmakla; işyerinin taşındığı yeni adres tespit edilerek mahcuzların burada mevcut olup olmadığı ve akıbetleri belirlendikten sonra, sanığın bu mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı veya dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzların kaybolmasına neden olup olmadığı da araştırılarak sonucuna gore sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 02/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5619, Karar No: 2012/6639, Tarih: 09.05.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/5619 E.  ,  2012/6639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.02.2011 gününde verilen dilekçe ile ipoteğin kaldırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 7341 sayılı parsel üzerindeki binanın 2 numaralı bağımsız bölüm kaydında mevcut 17.08.1984 tarihli ipotek kaydının terkini istemiyle açılmıştır.

Davalı vekili, ipotek bedelinin rayiç bedel üzerinden uyarlanmasını talep etmiştir.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, ipotek kaydının terkinine, depo edilen 12,00 TL nin davalıya ödenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, taraflar temyize getirmişlerdir.

Bilindiği üzere ipotek, halen mevcut veya henüz doğmamış olmakla beraber ileride doğması kuvvetli kişisel bir alacağı teminat altına alma amacı güden sınırlı bir ayni haktır. Bu haliyle ipotek teminat altına alınan alacağa bağlı bir hak olarak kendisini gösterir. Bir alacağı teminat altına almak için ipotek kurulunca borçlunun kişisel sorumluluğu devam eder. Bu sorumluluğun yanında ipotek dolayısıyla taşınmaz ile sorumluluk doğmuş olur. Borçlunun mutlaka ipotekli taşınmaz maliki olması gerekli değildir (TMK. m.881/2). Bu yüzden de taşınmaz maliki rehinli alacağı, alacaklıya ödemek suretiyle taşınmazın satılarak paraya çevrilmesini önlemek yetkisine sahiptir (TMK. m. 884).

İpotekle ilgili bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Terkini dava konusu yapılan 17.08.1984 tarihli ipoteğin, ... 4. Noterliği'nin 17.08.1984 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinin teminatı olarak tesis edildiği, incelenen resmi akit tablosundan anlaşılmaktadır. İpoteğin konusunu, para olmayan verme, yapma, yapmama edimleri de teşkil edebilir ve ipotek bunların teminatı olarak da tesis edilebilir. Nitekim görülmekte olan davada ipotek, yapılacak bir inşaatın teminatını teşkil etmek üzere kurulmuştur. Bu nedenle, kaldırılması 17.08.1984 tarihli inşaat yapım sözleşmesindeki koşulların (edimlerin) yerine getirilmesine bağlıdır.

Açıklanan nedenlerle mahkemece, ... 4. Noterliği'nin 17.08.1984 tarihli 33624 sayılı kat karşılığı inşaat sözleşmesi getirtilmeli, taşınmaz başında keşif yapılmalı ve yapılan inşaatın tasdikli projesine uygun yapılıp yapılmadığı uzman inşaat mühendisi bilirkişi vasıtası ile saptanmalı, kurulan ipoteğin teminat fonsiyonunun devam edip etmediği değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Karar, açıklanan nedenle bozulmalıdır.

Açıklanan nedenlerle mahkemece, ... 4. Noterliği'nin 17.08.1984 tarihli 33624 sayılı kat karşılığı inşaat sözleşmesi getirtilmeli, taşınmaz başında keşif yapılmalı ve yapılan inşaatın tasdikli projesine uygun yapılıp yapılmadığı uzman inşaat mühendisi bilirkişi vasıtası ile saptanmalı, kurulan ipoteğin teminat fonsiyonunun devam edip etmediği değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Karar, açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, davacı vekilinin temyiz itirazlarının bozma nedenine göre şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz harcın istek halinde yatırana iadesine, 09.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5918, Karar No: 2019/13096, Tarih: 25.12.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/5918 E.  ,  2019/13096 K.**

**"İçtihat Metni"**

. .. vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16/03/2016 tarih ve 2015/301-2016/106 sayılı hükmün Dairemizin 22/05/2019 tarih ve 2016/21477-2019/6409 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442.maddesi hükmünce 380,00 (üçyüzseksen) TL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 25/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7747, Karar No: 2013/12846, Tarih: 12.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/7747 E.  ,  2013/12846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetlerinin devam edip etmediğinin tespitinden sonra hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14330, Karar No: 2017/714, Tarih: 07.02.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/14330 E.  ,  2017/714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalıların vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı tarafa, yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/386, Karar No: 2014/353, Tarih: 11.07.2014

**Ceza Genel Kurulu         2013/386 E.  ,  2014/353 K.**

* KANUNA AYKIRI TOPLANTI VE GÖSTERİ YÜRÜYÜŞÜNDE DAĞILMAMAKTA ISRAR ETME

* TOPLANTI VE GÖSTERİ YÜRÜYÜŞÜNE SİLAHLA KATILMA

* SİLAHLI TERÖR ÖRGÜTÜ LEHİNE SLOGAN ATMAK

* PATLAYICI MADDE BULUNDURMAK VE ATMAK

* ÖRGÜT ADINA SUÇ İŞLEMEK

* DÜŞÜNCE VE KANAAT HÜRRİYETİ

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 25

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 26

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 28

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 34

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 171

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 54

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 62

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 63

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 265

* TOPLANTI VE GÖSTERİ YÜRÜYÜŞLERİ KANUNU (2911) Madde 32

* TOPLANTI VE GÖSTERİ YÜRÜYÜŞLERİ KANUNU (2911) Madde 33

* YARGI HİZMETLERİNİN ETKİNLEŞTİRİLMESİ AMACIYLA BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI VE BASIN YAYIN YOLUYLA İŞLENEN SUÇLARA İLİŞKİN DAVA VE CEZALARIN ERTELENMESİ HAKKINDA KANUN (6352) Geçici Madde 1

**"İçtihat Metni"**

Sanık İ.. B..'un kanuna aykırı toplantı ve gösteri yürüyüşünde dağılmamakta ısrar etme suçundan 2911 sayılı Kanunun 32/1 ve 5237 sayılı TCK'nun 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis, toplantı ve gösteri yürüyüşüne silahla katılma suçundan ise 2911 sayılı Kanunun 33/1-2. cümle ve 5237 sayılı TCK'nun 62, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, müsadereye ve mahsuba ilişkin, Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 19.06.2012 gün ve 27-102 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 12.12.2012 gün ve 10484-14797 sayı ile;

“...Sanığa yüklenen suçların tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre; hükümden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının 'b' bendinde yer alan 'kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir' şeklindeki düzenleme karşısında; sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 15.02.2013 gün ve 218878 sayı ile;

“...Problemin çözümü için öncelikle 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinde geçen 'sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleri'nden ne anlaşılması gerektiği, toplantı ve gösteri yürüyüşünün düşüce ve kanaat açıklama yöntemi sayılıp sayılamayacağını izah etmekte fayda vardır.

İfade hürriyeti ile toplantı ve gösteri yürüyüşlerinin uluslararası ve ulusal mevzuatta ne şekilde düzenlendiğine bakacak olursak;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 15.02.2013 gün ve 218878 sayı ile;

“...Problemin çözümü için öncelikle 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesinde geçen 'sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleri'nden ne anlaşılması gerektiği, toplantı ve gösteri yürüyüşünün düşüce ve kanaat açıklama yöntemi sayılıp sayılamayacağını izah etmekte fayda vardır.

İfade hürriyeti ile toplantı ve gösteri yürüyüşlerinin uluslararası ve ulusal mevzuatta ne şekilde düzenlendiğine bakacak olursak;

Temel hak ve hürriyetlerden kabul edilen ifade özgürlüğü, birçok uluslararası belgeye konu olmuş, Anayasamızda da ayrıntılı düzenlemelere tâbi tutulmuştur. Bu bağlamda, Anayasanın 'Düşünce ve kanaat hürriyeti' başlıklı 25., 'Düşünceyi açıklama ve yayma hürriyeti' başlıklı 26. ve 'Basın hürriyeti' başlıklı 28. maddelerinde, Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Evrensel Bildirgesinin 19. maddesinde ve İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin 'İfade özgürlüğü' başlıklı 10. maddesinde, konuya ilişkin koruyucu hükümlere yer verilmiştir.

Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Evrensel Bildirgesinin 20. maddesine göre; 'Her şahıs barışçıl amaçlarla toplanma ve ...hakkına sahiptir'

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin toplantı özgürlüğünü düzenleyen 11. maddesinin birinci fıkrası: 'Herkes barışçı amaçlarla toplantılar yapmak, ...haklarına sahiptir' demektedir. Bu hükümde 'gösteri' ya da 'gösteri yürüyüşleri'nden söz edilmemiş ise de, toplanma özgürlüğünü, gösteri yürüyüşlerini de kapsayacak şekilde algılamak gerekir.

Amerikan İnsan Hakları Sözleşmesinin 15. maddesinde herkesin barışçıl ve silahsız toplanma hakkı olduğu ifade edilmektedir.

AGİK sürecinde ilk kez, Kopenhag Belgesi'nde herkesin barışçıl toplantı ve gösteri hakkına sahip olduğu vurgulanmıştır.

1982 Anayasasının 34. maddesinin birinci fıkrasında toplantı ve gösteri yürüyüşü düzenleme hakkı yer almaktadır. 'Herkes, önceden izin almadan, silahsız ve saldırısız toplantı ve gösteri yürüyüşü düzenleme hakkına sahiptir.'

Avrupa İnsan Hakları Komisyonu toplantıyı, 'bireylerin bir fikir ya da amacı açıklamak için kapalı veya halka açık yerlerde bir araya gelmeleri' olarak ifade etmektedir.

Düşünce değişiminde bulunmak veya belli ortak çıkarları savunmak amacıyla bir araya gelerek belli fikir ve kanaatler çerçevesinde kamuoyu oluşturma ya da siyasal karar organlarını etkileme amacı ile toplantılar yapılması ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilebilir.

Gösteri yürüyüşü, belirli konular üzerinde halkı aydınlatmak ve bir kamuoyu yaratmak suretiyle o konuyu benimsetmek için gerçek ve tüzel kişiler tarafından kanun çerçevesinde düzenlenen yürüyüşleri ifade etmektedir.