muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/16710, Karar No: 2010/20462, Tarih: 02.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/16710 E.  ,  2010/20462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın n kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Yapının yüzölçümü 94,56 m² olduğu halde, hesap hatası sonucu 131,77 m² kabul eden rapora göre karar verilmesi,

2-Yapıya, dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma payının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 12 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12340, Karar No: 2010/2981, Tarih: 01.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2006/12340 E.  ,  2010/2981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 38. maddesi uyarınca kamulaştırmasız el atılan taşınmazın 20 yıllık hak düşürücü sürenin geçmesi nedeni ile davalılar üzerindeki tapusunun iptali ile davacı idare adına tescili davasının reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 03.10.2005 gün ve 2005/6822 Esas - 2005/10243 Karar sayılı ilama karşı bir kısım davalılar vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 38. maddesi uyarınca kamulaştırmasız el atılan taşınmazın 20 yıllık hak düşürücü sürenin geçmesi nedeni ile davalılar üzerindeki tapusunun iptali ile davacı idare adına tescili istemine ilişkin davada, mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı idare vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, bu karara karşı bir kısım davalılar tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Yapılan incelemede; davalıların dava konusu taşınmaza 01.03.1996 tarihinde kesinleşen mahkeme kararı ile hükmen tescil yolu ile malik oldukları anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenle, davanın reddine karar verilmesi sonucu itibariyle doğru olduğundan hükmün onanması gerekirken, Dairemizce bozulduğu anlaşılmakla, bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 03.10.2005 gün ve 2005/6822 -10243 sayılı bozma kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, bir kısım davalılardan peşin alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, 01.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8925, Karar No: 2009/12985, Tarih: 09.11.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/8925 E.  ,  2009/12985 K.**

**"İçtihat Metni"**

... aralarındaki dava hakkında Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.6.2008 tarih ve 600-232 sayılı hükmün Dairenin 13.4.2009 tarih ve 13429-4921 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 170.00 (Yüzyetmiş) Lira para cezası ile 32.30 TL. red harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 9.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2025/592, Karar No: 2025/1016, Tarih: 11.02.2025

**12. Hukuk Dairesi         2025/592 E.  ,  2025/1016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 sayılı HMK'nın 337/2. maddesi "Adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir. Adli yardım talebi reddedilirse, ödeme gücünde sonradan gerçekleşen ciddi bir azalmaya dayanılarak tekrar talepte bulunulabilir." hükmünü içermektedir.

İnceleme konusu karar, Dairemizce verilen adli yardım talebinin reddi kararına itiraza ilişkin olup, yukarıda sözü edilen mevzuat hükmü gereğince söz konusu itirazı inceleme Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın görevli Yargıtay 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 11.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6078, Karar No: 2011/6213, Tarih: 25.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/6078 E.  ,  2011/6213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm :Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 171 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, Adli Tıp Kurumunun 13.05.2009 tarihli raporunda emniyetli şekilde ... sevk ve idare edemeyeceğinin belirtilmesi karşısında atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20360, Karar No: 2014/25466, Tarih: 02.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20360 E.  ,  2014/25466 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Osmaniye İş Mahkemesi

Tarihi :07.05.2014

No :2013/539-2014/227

Davacı, trafik kazası sonucu yaralanan sigortalıya yapılan geçici iş göremezlik ödemeleri nedeniyle uğranılan Kurum zararının 5510 sayılı Yasanın 21/4. maddesi gereği tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan Sağlık Bakanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davacı Kurum vekilinin temyiz itirazları üzerinde yapılan incelemede; reddedilen tutarın 700,39 TL olup, karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının altında bulunmakla temyiz talebinin reddine,

2-Davalı Sağlık Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları üzerinde yapılan incelemede;

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21/4. maddesi olup, “İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Eldeki somut olayda; 11.12.2009 tarihinde saat 16.00 sıralarında davalı Sağlık Bakanlığına ait ambulansı kullanan davalı A.. K..'ın çağrı yapılan hastanının evinin önüne gelip, sağlık görevlilerini indirdikten sonra ambulansı yolun ortasına doğru manevra yaptırarak dönmek istediği sırada davacı Kurum sigortalısına çarpması sonucu davacı Kurum sigortalısının yaralandığı, davacı Kurum tarafından sigortalısına geçici iş göremezlik ödemeleri yapıldığı, mahkemece, Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi raporundaki davalı A.. K..'a %75, davacı Kurum sigortalısına %25 kusur izafe edilen rapor esas alınarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

5510 sayılı Yasanın 21/4. maddesi uyarınca, işleten olan davalı Sağlık Bakanlığının 2918 sayılı Yasa kapsamında kusursuz sorumluluğunun bulunmadığı nazara alınarak, davalı Sağlık Bakanlığının trafik kazasının meydana gelmesindeki münhasıran kusur payı uzman bilirkişi marifetiyle araştırılarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan Sağlık Bakanlığı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1256, Karar No: 2023/3941, Tarih: 12.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/1256 E.  ,  2023/3941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/153 Esas 2015/523 Karar

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Pazar (Rize) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2015 tarihli ve 2015/153 Esas, 2015/523 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan, 2863 sayılı Kanunu’nun (65) inci maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 inci maddesinin ikini ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 24,300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği;

Sanık hakkında uygulanan para cezasında hesap hatası yapılarak fazla cezaya hükmedildiğine

ilişkindir.

B. Sanığın temyiz isteği;

1-Verilen kararın eksik inceleme neticesinde verildiğine,

2- Hukuka aykırı olduğuna,

3- Bilirkişi raporunun hatalı olduğuna,

4- Pazar Kadastro Mahkemesi'ne açılan davada alınan bilirkişi raporunda söz konusu arazinin orman vasfında olmadığı, bu nedenle I. Derecede doğal sit alanı içerisinde olmayacağı belirtilmesi karşısında yaşamış olduğum evimde yapmış olduğum onarım nedeniyle ceza almasının hakkaniyete aykırı olduğuna,

5- Adli para cezasının hesaplanmasında hata yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

2- Hukuka aykırı olduğuna,

3- Bilirkişi raporunun hatalı olduğuna,

4- Pazar Kadastro Mahkemesi'ne açılan davada alınan bilirkişi raporunda söz konusu arazinin orman vasfında olmadığı, bu nedenle I. Derecede doğal sit alanı içerisinde olmayacağı belirtilmesi karşısında yaşamış olduğum evimde yapmış olduğum onarım nedeniyle ceza almasının hakkaniyete aykırı olduğuna,

5- Adli para cezasının hesaplanmasında hata yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Yerel mahkemenin kabulü; "Dosya tümü ile incelendiğinde sanığın Tescil edilen sit alanları ve korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarının yıkılmasına, bozulmasına, tahribine, yok olmasına veya her ne suretle olursa olsun zarar görmesine sebebiyet verdiği, ayrıca koruma bölge kurullundan izin almadan inşai ve fiziki müdahalede bulunduğu anlaşılmıştır. Suçun manevi unsuru kasttır. Sanığın soruşturma aşamasındaki 18/11/2014 tarihindeki savunmasında arazinin sit alanı olarak ilan edilmiş bölge sınırları içerisinde olduğunu bilmediğini savunmuştur. 18/11/2014 tarihinde söz konusu yere ilişkin suç tutanağı düzenlenip resimlerinin çekildiği, mahkememizce 04/05/2015 tarihinde yapılan keşifte suç tutanağı düzenlenirken çekilen resimlerdeki yapının tamamlanmış olduğu görüldü. Haliyle sanığın 18/11/2014 tarihine kadar söz konusu yerin sit alanı olmadığını bilmediğini savunması belki kabul edilebilirdi ancak sanığın bile isteye yapıyı tamamladığı anlaşıldığından suç kastının olduğu anlaşılmıştır. Bu nedenle suçun manevi unsuru da gerçekleşmiştir. Tüm bu nedenlerle sanığın üzerine atılı suç sübuta ermiştir.

Sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61 inci maddesi uyarınca temel cezası belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yerin korunmaya değer doğal güzelliği olan yer olması ve suçun işlendiği zamanın bu gibi doğal güzelliklerin tahrip edilmeye ve yok edilmeye sistemli şekilde başlandığı zaman olması ve failin saiki, suç konusunun önemi, sanığın bilirkişi raporlarına göre meydana getirdiği zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak takdiren ve teşdiden hüküm kurulmuştur. Sanığın duruşmadaki tutum ve davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki etkisi göz önünde bulunarak cezasında takdiren 1/6 oranında indirim yapılmıştır.

Sanığa verilen hapis cezasının miktarı itibari ile 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 231 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51 inci ve 1 yıl ve daha az hapis cezaları için uygulanan Türk Ceza Kanunu'nun 50 inci maddesinin tatbikine kanunen yer olmadığına karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur."

B. Sanık savunmasında; "Ben yeni bir ev yapmadım evimin tamiratını ve tadilatını yaptım. Mecbur kaldığım için yaptım çünkü evin duvarı ve çatısı çökmüştü diyeceklerim bundan ibarettir. Dedi " şeklinde beyanda bulunmuştur.

C. Mahkemece 04.05.2015 tarihinde suç mahallinde keşif yapılmış, keşif akabinde bilirkişilerce rapor tanzim edilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Sanık savunmasında; "Ben yeni bir ev yapmadım evimin tamiratını ve tadilatını yaptım. Mecbur kaldığım için yaptım çünkü evin duvarı ve çatısı çökmüştü diyeceklerim bundan ibarettir. Dedi " şeklinde beyanda bulunmuştur.

C. Mahkemece 04.05.2015 tarihinde suç mahallinde keşif yapılmış, keşif akabinde bilirkişilerce rapor tanzim edilmiştir.

IV. GEREKÇE

17.11.2014 tarihli suç tutanağı ile yapılan ihbar üzerine Ayder Yaylası, Kunç mevkiine gidildiği, suça konu yerde ön kısmı ahşap, arka kısmı betonerme 2.5 katlı ev yapıldığı tespit edilmesi üzerine sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kamu davası açıldığı, suça konu alanın Trabzon Kültür ve Tabiat varlıklarını koruma kurulunun 31.10.1991 gün ve 1185 kararı ile doğal sit alanı olarak tescil edildiği, mahkemece yapılan keşif akabinde alınan fen bilirkişisi raporunda suça konu alanın I. Derece doğal sit alanı olarak tescil gören alan içerisinde kaldığının bildirildiği, inşaat mühendisi bilirkişi raporunda söz konusu parsel üzerinde inşa edilen yapının herhangi bir resmi kurum ya da kuruluştan izin alınmadan ve tasdikli projesi olmadan yapılarak fiziki ve inşai müdahale niteliğinde olduğunu, yapının sabit ve kalıcı nitelikte olduğunun bildirildiği anlaşılmakla mahkemece sanığın eylemi sabit görülerek 2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmünde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede:

A. Mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi yönünden;

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'un 65 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel hapis cezasının 3 yıl hapis ve 400 gün adli para cezası olarak belirlenmesi sonrasında 62 nci maddesi gereği 1/6 oranında indirim uygulanırken adli para cezasının "333 gün" olarak tayini yerine "334 tam gün" olarak hatalı hesaplanması neticesinde sonuç adli para cezasının 6,660 TL yerine, yazılı şekilde 24.300 TL olarak fazla belirlenmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanığın temyiz istemi yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hükümde hesap hatası dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (1 ve 2) numaralı bentte açıklanan nedenle Pazar (Rize) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2015 tarihli ve 2015/153 Esas, 2015/523 Karar sayılı kararına yönelik mahalli Cumhuriyet Savcısnın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 2. paragrafındaki ''334 tam gün" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine ''333 tam gün '' ibaresinin eklenmesi, 4. paragrafındaki ''334 tam gün ve 24.300TL'' ibaresinin hüküm yerinden çıkarılarak yerine ''333 gün ve 6,660 TL" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle, DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14770, Karar No: 2018/12364, Tarih: 27.11.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/14770 E.  ,  2018/12364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının icra mahkemesine başvurarak; 17/09/2015 tarihinde davalı şirket hakkında ihtiyati haciz kararı verildiğini, söz konusu karar uyarınca takip dosyasında hacizler yapıldığını, davalının itiraz etmemesi üzerine de hacizlerin kesinleştiğini, davalı şirketin ... 13. Asliye Ticaret Mahkemesinde açmış olduğu 2015/1355 E. sayılı iflasın ertelenmesi davasında 03.11.2015 tarihinde verilen ihtiyati tedbir kararı sonrasında, icra takibinin tedbiren durdurulmasına karar verildiğini, icra müdürlüğünce 20.10.2015 tarihinde 3. kişilere haciz ihbarnamesi gönderildiğini, davalı/borçlu şirketin doğmuş ve doğacak tüm hak ve alacakları üzerine haciz konulduğunu, 3. kişiler tarafından icra dosyasına yatırılan paranın taraflarına ödenmesi yönündeki taleplerinin, icra müdürlüğünce tedbir kararı gerekçe gösterilerek reddedildiğini, hacizlerin tedbir kararından önce konulduğunu ve kesinleştiğini ileri sürerek müdürlüğün söz konusu kararının iptalini ve dosyaya yatan paranın dosya hesabı çıkarılarak taraflarına ödenmesini talep ettiği, mahkemece, duran takipte, dosyadaki paranın alacaklıya ödenmesinin takibin devamı anlamına geleceği gerekçesi ile şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

Somut olayda, borçlu ... Ecza Deposu Tic. ve San. A.Ş. tarafından açılan iflasın ertelenmesi davası kapsamında borçlu şirket hakkında ... 13. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/1355 E. sayılı dosyası üzerinden 03.11.2015 tarihinde ihtiyati tedbir kararı verildiği görülmektedir.

İcra takibi sırasında haczedilen, borçlunun üçüncü kişilerdeki alacağı, icra dosyasına girdikten sonra alacaklı tarafından istenebilir hale gelir. Haczedilen para icra dosyasına girdiği anda ihtiyati tedbir kararı yok ise, bu para alacaklıya ödenir. Alacaklının, paranın kendisine ödenmesini geç istemesi halinde bile, alacaklıya ödeme yapılması ihtiyati tedbir kararına aykırılık teşkil etmez.

O halde mahkemece, icra takibi sırasında borçlu şirkete ait haczedilen paraların icra takip dosyasına giriş tarihinin belirlenerek, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde mahkemece, icra takibi sırasında borçlu şirkete ait haczedilen paraların icra takip dosyasına giriş tarihinin belirlenerek, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.