muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/26305, Karar No: 2016/20958, Tarih: 28.11.2016

Gerek ILO gerekse Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Mahkeme kararları ve yine Avrupa Sosyal Şartı kapsamında grevi de kapsayan toplu eylem hakkı bir insan hakkı olarak kabul edilmektedir. Bu bağlamda toplu eylem hakkı bir üst kavram olarak benimsenmiş olup, buna grev yanında grev benzeri protesto eylemleri, kurallı çalışma, işi yavaşlatma gibi eylemler de dahil edilmiştir. ILO denetim organları çeşitli tarihlerde verdikleri kararlarda siyasi amaçlı grev, genel grev ve sempati grevlerinin yasaklanmasını Türkiye bakımından eleştirmiş ve sendika üyelerinin menfaatlerini etkileyen konularda eylem yapma imkanının tanınması ve desteklenen grevin yasal olması kaydıyla sempati eylemlerine izin verilmesi gerekliğini belirtmiştir. ILO'nun denetim organlarına göre: grev hakkı yalnızca toplu iş sözleşmesinin imzalanması ile çözülebilecek endüstriyel uyuşmazlıklarla sınırlı değildir. İşçilerin grev hakkı vasıtasıyla korudukları mesleki ve ekonomik menfaatler sadece daha iyi çalışma koşulları veya mesleki nitelikteki toplu taleplere ilişkin değildir. Ayrıca işçileri doğrudan ilgilendiren ekonomik ve sosyal politika sorunları ve işletmenin karşıladığı problemlere yönelik çözümleri de içerir. Hükümetin ekonomik politikasının sosyal ve istihdama ilişkin sonuçlarını protesto eden ulusal grevin yasak olmadığına ilişkin açıklama ve grevin yasaklanması, örgütlenme özgürlüğünün ciddi ihlali niteliğindedir (Freedom of Association: Digest of Decisions and principles of the freedom of Association Committee of the Governing Body of the ILO. Fourth Revised Edition. Geneva 1996.470 vd.) ILO denetim organlarına göre dayanışma grevlerinin tümüyle yasaklanması kötüye kullanmalara sebebiyet verebilecektir. Aynı değerlendirme sempati grevleri için de geçerli olup, bu tür eylemlerin meşruiyeti grevin yasal olması şartına bağlıdır. Aletlerin bırakılması, işi yavaşlatma, oturma, aşırı kurallı çalışma gibi eylemler barışçıl şekilde gerçekleştirildiği sürece korunmalıdır. Bu eylemler ancak barışçıl olma niteliğini kaybettiği takdirde kısıtlanabilir. (B.GHRNIGON/ A.ODERO/H.GUIDO. ILO Principles Concerning the Right to Strike, International Labour Review, Vol. 137 (1998) No.4. 444 vd).

Dosya içeriğine göre davacı dahil 400 işçi Mayıs 2015 tarihinde işyerinde yetkili olan ... İş Sendikasının haklarını korumadığı, işveren lehine hareket ettiği gerekçesi ile sendika üyeliğinden istifa etmişler, işveren 26.05-01.06.2015 arası fabrikada bakım nedeni ile üretime ara verme kararı almış ve işçileri ücretli izne çıkarmış, 09.06.2015 tarihinde ise tüm işçilere 1.000,00 TL dağıtılacağını SMS yolu ile bildirmiştir. Davacı vekili Haziran ayından 02.07.2015 tarihine kadar işçilere baskı yapıldığını, sürekli izlendiklerini, tekrar sendikalarına dönemlerinin istendiğini iddia etmiştir. İşçiler 02.07.2015 tarihinde baskının kaldırılması, uygun çalışma koşulları sağlanması için toplantı talep etmişler, işveren toplantı talep eden ve işyerinde bekleyen işçiler hakkında yasa dışı eylem yapmaları nedeni ile aynı tarihte iş ve çalışma hürriyetini ihlal suçundan C. Başsavcılığına şikayette bulunmuş, 03.07.2015 tarihinde ise üretime ara verildiğini belirterek işçilere ücretli izin verildiğini SMS ile bildirmiş, aynı gün davacı ve bir kısım işçinin iş sözleşmesini de feshetmiştir. Davacı ve iş sözleşmesi feshedilen işçiler 04.07.2015 tarihinde de işyerinde beklemiş ve 05.07.2015 tarihinde işyerinden güvenlik güçleri marifet ile çıkarılmışlardır. Davacı ve bir kısım işçinin iş sözleşmeleri 03.07.2015 tarihinde SMS yolu ile bir kısmının ise 06.07.2015 tarihinde çekilen ihtarla 03.07.2015 tarihi itibari ile yasadışı eylem nedeni ile işveren tarafından feshedilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı ve arkadaşları 02.07.2015 tarihine kadar üretimi engellememişler ve çalışmışlardır. Ancak sendika üyeliğinden ayrılmaları nedeni ile baskının kaldırılması, uygun çalışma ortamının sağlanması ve işçilerin iş akitlerinin feshedilmeyeceği yönünde verilen sözün, yazılı taahhüt altına alınması için 02.07.2015 tarihinde işveren ile toplantı talep etmişlerdir. Bu istemlerinin “doğrudan ilgilendiren ekonomik ve sosyal politika sorunlarına ve işletmenin karşıladığı problemlere yönelik çözümlerine yönelik olması nedeni ile toplu eylem hakkı kapsamında kabul edilmesi gerekir. Davacı ve diğer işçiler o gün sadece vardiyalarında çalışmamış, sonraki vardiyada gelenler ise işe alınmamışlar ve 24 saat dolmadan işveren tarafından üretime ara verildiği ve işçilerin ücretli izinli sayıldığı mesajı gönderilmiştir. Aynı zamanda bir kısım işçilerin iş sözleşmesi de feshedilmiştir. Eylemin barışçıl eylem olduğu, davalı işverenin işçileri şikayet etmesi üzerine C. Başsavcılığı tarafından takipsizlik kararı verilmesi ile de sabittir. Toplantı yapılması için üretime arar veren işçiler işyerinde zararlandırıcı bir davranışta bulunmamışlardır. Davacıların eylemi barışçıl nitelikte iken üretime işveren tarafından ara verilmiş ve bir kısım işçilerin iş sözleşmesi feshedilmiştir. Yerel Mahkeme tarafından bu hususlar tespit edilerek “işçilerin toplu eylemde bulundukları, iş başı yapmadıkları ancak işverene karşı zarar verme kasıtlarının bulunmadığı, işyerinde makine ve aletlere zarar vermedikleri, giriş çıkışları engellemedikleri ve bu yönü ile eylemin barışçıl yollarla yürütüldüğü, işverenin geçmişte verdiği sözü tutmaması sebebi ile işçilerin iş akitlerinin feshedilmeyeceği yönünde verilen sözün, yazılı taahhüt altına alınmasını istemelerine karşın, işverenin bu taahhütte bulunmaması neticesinde eylemin gerçekleştiği, feshin geçerli nedene dayanmadığı kabul edilmiştir. Davacı ve diğer işçilerin toplu eylem hakkı, üretime ara verilmesi kararı ve bir kısım işçilerin iş sözleşmelerinin 03.07.2015 tarihinde yapılmasına göre ölçülüdür. Eylem başlangıçta sendikaya karşı ise de işyerinde yaşanan süreç, baskıların doğrulanması, istemlerin sendikadan değil, işverenden talep edilmesi ve taleplerin işçileri doğrudan ilgilendiren ekonomik ve sosyal politika sorunlarına ve işletmenin karşıladığı problemlere yönelik çözümlerine yönelik olması nedeni ile de işveren karşı da yapılmıştır. İşyerinde yetkili sendika olsa bile sendika üyesi olmayan veya başka sendika üyesi olan işçilerin kendi temsilcilerinin tanınmasını istemesi de Uluslararası Sözleşmelere (135 sayılı ILO ve Avrupa Sosyal Şartı’nın 21,28 ve 29 maddeleri) uygun demokratik bir taleptir.

Somut bu maddi ve hukuki değerlendirmelere göre yerel mahkemenin eylemin barışçıl eylem olduğu yönündeki değerlendirmesi ile feshin geçersizliğine karar vermesi isabetli olup onama görüşünde olduğumuzdan çoğunluğun görüşüne katılamadığımızı belirtiriz. 28/11/2016
Yargıtay — Esas No: 2012/6645, Karar No: 2013/290, Tarih: 22.01.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6645 E.  ,  2013/290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçiler vekili, müvekillerinin dava dışı borçlu şirketten işçilik alacakları olduğunu, şirketin ...dan alacaklarına haciz konulduğunu, ... 5. İcra Müdürlüğü'nün 2007/10916 Esas sayılı dosyasında hazırlanan sıra cetvelinde, müvekillerinin alacağının öncelikli olduğunun gözetilmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaliyle müvekillerinin işçilik alacaklarının ilk sıraya alınmasını talep etmiş, 26.04.2012 havale tarihli dilekçesi ile, şikayetçilerden sadece ... yönünden davaya devam ettiklerini, diğer şikayetçiler hakkında şimdilik davaya devam etmeyeceklerini bildirmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçilerin işçi alacaklarının ancak iflas sıra cetvelinde birinci sırada imtiyazlı olduğunu, haciz sıra cetvelinde haczi kendinden önce olan adi alacakların önüne geçemeyeceğini, kambiyo senedine dayanan takiplerinin 13.12.2007 tarihinde kesinleştiğini, haciz tarihlerinin ise 06.12.2007 tarihi olduğunu, şikayetçilerin hacizlerinin düşmüş olduğunu, üç kişinin birlikte dava açamayacağını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, şikayete konu sıra cetvelinin doğru olduğu, şikayetçinin alacağının rüçhanlı olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine, şikayetçiler ... ve ... adına açılmış usulüne uygun dava bulunmadığından, bu kişiler hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12036, Karar No: 2022/2456, Tarih: 30.03.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/12036 E.  ,  2022/2456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR :Nitelikli kasten öldürme, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER :1)İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2020 tarih ve 2019/417 Esas - 2020/361 Karar sayılı kararı ile;

a)Sanığın maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan TCK'nin 82/1-d, 62, 53/1, 63, 54. maddeleri gereğince "müebbet" hapis cezasına mahkumiyet

b)Sanığın mağdur ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan CMK'nin 223/2-e maddesi gereğince beraatine dair

2)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.06.2021 tarih ve 2021/747 Esas- 2021/923 Karar sayılı kararı ile; katılan bakanlık lehine vekalet ücreti yönünden sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin "istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine" dair kararı

TEMYİZ EDENLER :Sanık ... müdafii, katılan ... vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.06.2021 tarih ve 2021/747 Esas - 2021/923 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafii, katılan bakanlık vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında maktül ...'a yönelik hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince eşi mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat kararının suçun üst sınırının 10 yıldan fazla hapis cezasını gerektirmesi nedeniyle, CMK 286/2-g maddesi gereğince bölge adliye mahkemesince verilen kararların temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11.06.2021 tarih ve 2021/747 Esas - 2021/923 Karar sayılı “istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine” dair hükümlerin tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın, Adli Tıp Kurumu raporunun yetersiz olduğuna, esas ve gerçek olan raporun, Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin raporu olduğuna, hastaneye gönderilip beraat kararı verilmesi gerektiğine; sanık müdafilerinin, sanığın cezai ehliyeti bulunmadığına, Adli Tıp kurumundan verilen raporların yeterli olmadığına ve yeniden rapor alınması gerektiğine; katılan bakanlık vekilinin, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine, sanık hakkında TCK'nin 82/1-b maddesi hükmünün de tatbik edilmesi gerektiğine, sanığın mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine hükmedilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2769, Karar No: 2019/209, Tarih: 10.01.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/2769 E.  ,  2019/209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil Alacağı

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K... A R A R

Davacı ... vekili, dava konusu 49 parsel sayılı taşınmazın vekil edeni idareye ait olduğunu, davalı tarafın taşınmaza müdahalesinin bulunduğunu açıklayarak ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalı taraf, dava konusu taşınmaza herhangi bir müdahalesinin olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ... idaresi ile davalı ... Başkanlığının 3533 sayılı Kanunun 1. maddesinde gösterilen kuruluşlardan olduğu, bu kanunun 2570 sayılı Kanunla değişik 4. maddesi gereğince aralarındaki uyuşmazlığın "Hakem" sıfatı ile çözümlenmesi gerekeceği gerekçesi ile davacının davasının görev yönünden reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, dava konusu 49 parsel sayılı taşınmazın ... adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ... Vakıflar 1.Bölge Müdürlüğü ile...Belediyesi Başkanlığı arasındaki ecrimisil talebine ilişkindir. 3533 sayılı zorunlu Tahkim Yasasının 4.maddesi uyarınca; katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan daire ve müesseselerden biriyle Genel Bütçeye dahil dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, o yerdeki yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı ve ya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir.

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazda, malik ....... Vakfı olduğundan ve davacı da malik olmayıp Vakfı idare eden kurum olduğundan uyuşmazlığın 3533 sayılı Yasaya göre değil genel mahkemede çözülmesi gerektiği kuşkusuzdur. (23.08.2008 tarihli 2008/3-10 Esas, 2008/32 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı)

Hal böyle olunca işin esasının incelenmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 10.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4170, Karar No: 2015/7425, Tarih: 01.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/4170 E.  ,  2015/7425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/29402

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2011

NUMARASI : 2011/154 (E) ve 2011/735 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

SUÇ TARİHİ : 01/03/2010

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanan yetkilisi olduğu O. B. T. San. Tic. Ltd. Şti.'nde tanıtım uzmanı ve eğitimci olarak görev yaptığı, çalıştığı süre içinde kendisine Lenovo marka dizüstü bilgisayarın verildiği, sanığın işten ayrılırken bilgisayarı iade etmeyerek atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hükmün gerekçe kısmında sanık hakkında hürriyetici bağlayıcı ceza alt sınırdan belirlenirken, adli para cezasının ise suçun konusunun değeri gözönünde bulundurularak belirlenmesi nedeniyle mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01/12/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34469, Karar No: 2015/3036, Tarih: 17.02.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/34469 E.  ,  2015/3036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlular, İİK'nun 134. maddesi koşullarında 29.08.2014 tarihinde yapılan ihalenin feshini icra mahkemesinden istemiş, mahkemece, icra müdürlüğü tarafından satışın düşürüldüğü belirtilerek, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İİK'nun 133. maddesi gereğince işlem yapılmış olması veya bir başka ihale yapılmış olması, aynı Kanunun 134. maddesine göre yargılama yapılmasını engellemez. Alıcının İİK'nun 133. maddesi hükmüne göre sorumlu olması, farklı kuralları ve hukuki sonuçları içeren aynı Kanunun 134. maddesine dayanılarak açılan fesih davasının incelenmesine mani teşkil etmeyeceği gibi, kesin hüküm de oluşturmaz. İİK'nun 134 ve 133. maddelerine dayanan fesihler ayrı ayrı sebeplere bağlı olup, farklı hukuki sonuçlar doğurur.

O halde mahkemece işin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4273, Karar No: 2013/4507, Tarih: 26.04.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/4273 E.  ,  2013/4507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu Boğazköprü Köyü çalışma alanında bulunan 147 ada 1 parsel sayılı 46.493,39 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle iştirak halinde ..., ... ve ... adlarına tespit ve tescil edilmiş taksim suretiyle de kayden eşit hisseyle davalılar ... ve ... adlarına intikal etmiştir. Davacı ... ve arkadaşları vekili, çekişmeli taşınmazın, davacıların miras bırakanları ...'ya, kök muris ...'den irsen intikal ve taksim yolu ile kaldığını ileri sürerek, tapu kayıtlarının miras payları oranında iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, ara muris ... mirasçıları olan bir kısım davacılar yanında, ... mirasçılarından olan ... ...'nın yer almadığı; iştirak halinde bulunan ... terekesine göre davalıların, 3. kişi konumunda bulundukları, bu nedenle iştirak halindeki bir kısım mirasçıların, davalılar aleyhine açtıkları davanın dinlenme olanağının bulunmadığı, davacı taraf yanında ... ...'nın eksikliğinin sonradan muvafakat ile yahut terekeye temsilci atanmak suretiyle giderilemeyeceği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiştir. Başka bir deyişle, davanın başlangıçta tereke adına değil de, bir kısım mirasçılar tarafından miras paylarına hasren açıldığı, dolayısıyla tereke mirasçılarından bir ya da birkaçına isabet eden payın tescilinin mümkün olmadığı sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiştir. Davacı taraf, dava konusu taşınmazın öncesinin 1924 yılında ölümü nedeniyle kök murisi ...'den kaldığını, terekenin paylaşılması sonucunda ise eşit paylarla kendi murisleri ... ... ve ... ...'ya isabet ettiğini ileri sürerek, ... ve ... mirasçıları olarak payları oranında kendi adlarına tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmışlardır. Davalı taraf ise, çekişmeli taşınmazın, davacıların da sözünü ettiği kök murisi ...'den kaldığını, ancak terekenin paylaşılması sonucunda kendi murisleri olan ...'a isabet ettiğini, onun da ölümüyle kendilerine intikal ettiğini ileri sürmüşlerdir. Hal böyle olunca, miras bırakan ...'in ölüm tarihi itibari ile terekesi müşterek mülkiyet bölümlerine tabi olduğu gibi, hem davacı hem de davalı taraf paylaşma olgusuna dayandığına göre, taraflar arasında mirasçılık ilişkisinin sona erdiği tartışmasız olup, taraflarca kabul edilen paylaşma olgusu nedeniyle tarafların, birbirlerine karşı üçüncü kişi konumunda olduklarının kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, bir kısım mirasçılar tarafından, tereke paylarına ilişkin olarak açtıkları tapu iptali ve tescil davasının yargılama aşamasında, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 640. maddesine göre taraf teşkili sağlanarak yargılamaya devam edilip edilemeyeceği noktasında toplandığı anlaşılmaktadır. İştirak halinde mülkiyet hükümlerine tabi bulunan bir terekede, terekeye ilişkin tüm tasarruf işlemlerinin, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 640. ve 702 maddeleri gereği, tüm mirasçılar tarafından birlikte yapılması zorunlu olup, tasarrufi işlem niteliğindeki davanın da tüm mirasçılar tarafından birlikte dava açılması gerekir. Buna göre ancak, bir mirasçı özellikle acele hallerde miras şirketinin menfaatini korumak için, bütün mirasçılar adına, yalnız başına dava açarsa, mirasçı kendi açtığı böyle bir davayı yalnız başına yürütemez. Bu halde, diğer mirasçıların da davaya katılımlarının sağlanması, muvafakatlerinin alınması veya terekeye temsilci tayin ettirilmesi suretiyle dava yürütülür