muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4274, Karar No: 2015/6211, Tarih: 18.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/4274 E.  ,  2015/6211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve temerrüt nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı, 16.11.2011 başlangıç tarihli 1 yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanarak davalı hakkında 06.06.2013 tarihinde başlattığı tahliye istekli icra takibinde, aylık 3.600 TL'den 2013 yılı Nisan ve Mayıs ayları ile 400,-TL Mart ayı bakiye kirası toplam 7.600-TL asıl ve 69,93-TL işlemiş faizin tahsilini istemiştir. Ödeme emrinin tebliği üzerine, davalı borçlu vekili süresinde verdiği itiraz dilekçesinde, sözleşmenin 16.11.2012 tarihinde sona erdiğini ve kendi kiracılığının da sona erdiğini, kira bedelinin de aylık 3.600-TL olmadığını, ayrıca borcunun da olmadığını belirtmiştir. İtirazın kaldırılması ve tahliye isteğiyle açılan iş bu dava sonucunda Mahkemece; ödeme emrinin borçluya 8.7.2010 tarihinde tebliğ edildiği, davacı kiralayanın 29.07.2010 tarihinde dava açtığı böylece 30 günlük ihtar müddeti beklenmeden açılan davanın reddine karar verilmiştir.

1- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere ve temyiz olunan kararda yazılı gerekçeye göre, davacının tahliye isteminin reddine ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının alacağa ilişkin temyiz itirazlarına gelince; alacaklı tarafından 06.06.2013 tarihinde başlatılan icra takibi ile ödenmeyen aylar kira bedelleri toplamı 7.600 TL'nin tahsili ve tahliye istenmiştir. Borçlu yasal süresinde yapmış olduğu itirazında, borcu bulunmadığını savunmuştur. Davacı dava dilekçesinde, itirazın kaldırılmasını ve tahliyeye karar verilmesini istediğine göre, mahkemece itirazın kaldırılması konusunda olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın tahliyeye ilişkin kısmının ONANMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın alacağa ilişkin kısmının BOZULMASINA ve onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenden alınmasına, 18/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17102, Karar No: 2014/25401, Tarih: 11.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/17102 E.  ,  2014/25401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyanın elektronik ortamda yapılan incelemesinde; bir kısım evrakların doğru isimlendirmeyle taranmadıkları, taranan bir kısım evrakların ise okunamadıkları anlaşılmaktadır. Dosyanın bu haliyle inclenmesi mümkün olmadığından fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 11.12.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/2661, Karar No: 2017/4702, Tarih: 12.10.2017

**10. Ceza Dairesi         2016/2661 E.  ,  2017/4702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 27.05.2016 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan şüpheli ... hakkında açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama sonucunda, kamu davasının reddine dair İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14/07/2015 tarihli ve 2015/247 esas, 2015/358 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 16/06/2016 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 18.06.2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 08/10/2014 tarihli ve 2014/121825 soruşturma, 2014/297 sayılı karar ile, beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği; ayrıca tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar uyuşturucu madde kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edildiği, erteleme kararının şüpheliye 28.10.2014 tarihinde tebliğ edildiği,

2- Şüphelinin Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından yapılan tebligata rağmen 10 gün içinde başvurmadığı gerekçesi ile İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, şüpheli hakkındaki kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca cezalandırılması isteğiyle sanık hakkında kamu davası açıldığı,

3- İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14/07/2015 tarihli ve 2015/247 esas, 2015/358 sayılı kararı ile "Sanığın yargılama konusu olan 18.06.2014 tarihli suçu, Bakırköy 16. Sulh Ceza Mahkemesinin 12.05.2014 tarihli ve 2013/1036 esas, 2014/615 karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5 yıllık denetim süresi içinde işlediği, dolayısı ile 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/5. maddesi uyarınca bu eylem yeni bir suç oluşturmadığı" gerekçesiyle, “kamu davasının reddine” karar verildiği ve kararın yasa yoluna başvurulmadan kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Şüpheli hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/10/2014 tarihli ve 2014/121825 soruşturma, 2014/297 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Şüpheli hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan dolayı yapılan soruşturma sonucunda İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/10/2014 tarihli ve 2014/121825 soruşturma, 2014/297 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından çıkartılan, tedavi ve denetimli serbestlik kararının icrası için 10 gün içinde başvuru yapması aksi halde yükümlülüğü ihlal etmiş sayılacağı şerhini içerir tebligatın şüpheliye 05/02/2015 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği, buna karşın şüphelinin belirlenen 10 günlük süre içinde ilgili müdürlüğe başvurmadığından bahisle ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün

17/02/2015 tarihli ve 2015/350 DS sayılı kararı ile şüpheliye ait dosyanın kapatılarak İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27/04/2015 tarihli iddianamesi ile şüphelinin daha önceden verilen kamu davasının ertelenmesi kararı kapsamında denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulduğu, şüphelinin yasal süre içerisinde denetimli serbestlik tedbirinin infazı için müracaat etmediğinden erteleme kararı kaldırılarak hakkında kamu davası açıldığı, İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/07/2015 tarihli ve 2015/247 esas, 2015/358 sayılı kararı ile sanık hakkında 22/11/2009 tarihinde işlemiş olduğu kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191/1 ve 62. maddeleri gereğince verilen 10 ay hapis cezasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve kararın 12/06/2014 tarihinde kesinleştiği, sanığın deneme süresi içerisinde iddianameye konu suçu işlediği gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş ise de,

6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesi ile kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, bulundurmak suçundan başlatılan soruşturmada Cumhuriyet Savcısı tarafından beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verileceği, Cumhuriyet savcısının, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyaracağı, kişinin, erteleme süresi zarfında, kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ve uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde hakkında kamu davası açılacağının hükme bağlandığı,

Dosya kapsamına göre, şüpheli hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/10/2014 tarihli ve 2014/121825 soruşturma, 2014/297 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak kamu davası açılabilmesi için şüphelinin erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi gerektiği, şüphelinin fiilinin ısrar olarak değerlendirilebilmesi için en az 2 kez ihtar yapılmış olması ve şüphelinin usulüne uygun 2 haklı ihtara rağmen davete icabet etmemesi veya başka herhangi bir şekilde haberdar olmasına rağmen ısrarla denetime uymaması gerektiği, buna karşın şüpheli hakkında ...Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün çağrı kağıdının 05/02/2015 tarihinde tebliğ edildiği, şüphelinin tebliğe rağmen denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmediği, tek başına bu durumun ise ısrar olarak kabulünün mümkün bulunmadığı, bu kapsamda usulüne uygun yapılan ilk çağrıya uymayan şüpheli hakkında sonuçları da şerh edilmek sureti ile ikinci kez çağrı kağıdı çıkartılması bu çağrıya da uymaması halinde ısrar şartının gerçekleşeceği ve kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak hakkında iddianame düzenlenmesi gerektiği, netice olarak şüpheli hakkında ısrar şartının gerçekleşmediği esasen kamu davası açılmaması gerekirken iddianame tanzim edilerek cezalandırılmasının talep edildiği, bu sebeple açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında hükmolunan denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesini takiben deneme süresi içerisinde sanığın suç işlediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14/07/2015 tarihli ve 2015/247 esas, 2015/358 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır. " hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa;

gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa;

gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda sanık, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlaması için gönderilen meşruhatlı davetiye tebliğine rağmen 10 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmaması üzerine kamu davası açılmış ise de, kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde kendisine yüklenen yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakla ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, buna rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde de sanık hakkında kamu davasının açılması gerekir. Ancak somut olayda "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediği, dolayısı ile kamu davası açılma koşulları oluşmadığı halde kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediği anlaşıldığından, Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılama konusu olan 18.06.2014 tarihli suç daha önce verilmiş her hangi bir tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazı sırasında işlenmiş olmadığı halde, sanığın bu suçu adli sicil kaydında yer alan başka bir uyuşturucu madde kullanma suçu nedeniyle genel hükümlere göre CMK’nın 231. maddesine göre her hangi bir yükümlülük yüklenmeden verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5 yıllık denetim süresi içinde işlediği gerekçesi ile “davanın reddine” karar verilmesi yasaya aykırı olduğundan, sanık lehine olarak verilmiş olan ve davanın esasını çözen bu karardan dolayı yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, hukuka aykırılığa işaret edilerek, kanun yararına bozma talebi bu yönü ile kabul edilmiştir.

D) Karar :

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14/07/2015 tarihli ve 2015/247 esas, 2015/358 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309.maddesinin 3. fıkrası ile 4.fıkrasının (c) bendi uyarınca, aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere kanun yararına BOZULMASINA, gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 12.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16384, Karar No: 2014/12011, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16384 E.  ,  2014/12011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2013

NUMARASI : 2013/226-2013/332

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kuruma yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17604, Karar No: 2014/17000, Tarih: 10.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/17604 E.  ,  2014/17000 K.**

* YÜKSEK GERİLİM SEBEBİYLE ÖLÜM

* ÖLÜME SEBEBİYETTE AMİRLERİN KUSURU

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ HAKKINDA KANUN (5320) Madde 8

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 85

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 321

**"İçtihat Metni"**

Taksirle öldürme suçundan, sanıklar D.. K.., O.. P.., K.. S.., M.. K.. ve M.. A..'in mahkumiyetlerine, sanıklar A.. Ç.., E.. Ö.., M.. A..,Z.. K.., M.. D.. ve M.. O..'nun beraatlerine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan T.. T.. vekilinin tüm sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suçtan doğrudan zarar görmediği anlaşılan T.. T..'ın açılan kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı halde hakkında verilen katılma kararı hukuki değerden yoksun olup, katılan vekiline temyiz hakkı vermeyeceğinden temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince, isteme uygun olarak REDDİNE,

1-Sanıklar A.. Ç.., E.. Ö.., M.. A.., Z.. K.., M.. D.. ve M.. O..'nun beraatlerine, sanık D.. K..'ın mahkumiyetine ilişkin hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanıklar A.. Ç.., E.. Ö.., M.. A.., Z.. K.., M.. D.. ve M.. O..'nun taksirlerinin bulunmadığının gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,

Sanık D.. K.. hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar A.. Ç.., E.. Ö.., M.. A.., Z.. K.., M.. D.. ve M.. O.. haklarındaki beraat hükümleri ile, sanık D.. K.. hakkındaki mahkumiyet hükmünün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık O.. P.. hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

UYAP'tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 21.05.2014 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

3-Sanıklar M.. K.., M.. A.. ve K.. S.. haklarında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

UYAP'tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 21.05.2014 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

3-Sanıklar M.. K.., M.. A.. ve K.. S.. haklarında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

T.. T..'ın temizlik işlerini yürüten taşeron limited şirkette sigortalı işçi olarak çalışan ve kurum içerisinde çalışacağı yer T.. T.. tarafından belirlenen 1963 doğumlu ölenin, temizlik görevlisi olarak görevinin, yüksek elektrik akımının bulunmadığı yerlerde paspas yapmak, toz almak, örümcek ağlarını temizlemek olduğu, şirket elemanlarının çalışma yerlerini gösterir cetvelde çalışma yerinin T.. T.. 10. iletim tesis ve işletme grup müdürlüğüne bağlı Samsun 2 Trafo Merkezi çevre temizliği olarak gösterildiği ve olay günü 2 nolu trafo merkezi kapalı şalt sahasında temizlik yaptığı esnada süpürgenin akımın olduğu tele değmesi nedeniyle vucüdundan yüksek voltajda elektrik akımı geçmesine bağlı yanık sonucu öldüğü olayda, kapalı şalt sahasının Yüksek Gerilim Şalt Tesisi olduğu ve bu yere görevlisinden başka kimsenin giremediği, gerekli uyarı levhalarının bulunduğu, kilitli alan olup, anahtarının da sorumlu tablocu olan sanık D..K..'da olduğu, şalt alanının temizliğinin ancak elektrik kuvvetli akım tesislerinde çalışma yetki belgesine sahip teknisyenler tarafından yapılması gerektiği,

T.. T.. 10. İletim Tesis ve İşletme Grup Müdürlüğü, çalışma şematiğinde iş bölümünün idari kısım ve işletme kısmı olmak üzere iki gruba ayrıldığı, idari kısım grup müdür yardımcısının M.. A.., idari Mali işler müdürünün ise M.. K.. olduğu, ölen işçinin idari kısım bölümünde çalıştırılmak üzere istihdam edildiği, sanıkların aşamalarındaki savunmalarında ölen işçiyi şalt sahasında temizlik yapmak üzere görevlendirmedikleri bu hususta talimat vermediklerini beyan etmeleri ve savunmalarının aksine beyan ve tespit bulunmadığı gibi olayın meydana geldiği yerde idari bölüm yetkilisi K.. S..'ın olay tarihinde personel yıllık izin formuna göre izinli olduğu anlaşılmakla sanıklara yüklenebilecek kusur bulunmadığı halde dosya kapsamı ile örtüşmeyen bilirkişi raporuna dayanılarak sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar K.. S.., M.. K.. ve M.. A.. müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 10.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.