muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3698, Karar No: 2015/2219, Tarih: 02.04.2015

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalılardan ...'ın alacağına konu.... İcra Müdürlüğü'nün 2005/1321, 1322, 1323 esas sayılı dosyalarından borçlu ... aleyhine kambiyo senetlerine dayalı takip yapıldığı ve takiplerin kesinleştiği, davalılardan ...'ın alacağına konu... İcra Müdürlüğü'nün 2005/2991 esas sayılı dosyasından kambiyo senedine dayalı takibin de kesinleştiğini, asıl davada davacı ...'ın alacağına konu ... İcra Müdürlüğü'nün 2005/3902 esas sayılı dosyası, birleşen davada davacı ....'nın alacağına konu... Müdürlüğü'nün 2005/1139 esas sayılı dosyalarındaki haciz tarihleri itibariyle davalıların alacaklarının 1. ve 2. sırada yer aldığı, davacıların davalıların alacağına konu takip, takip .../...

S.2

konusu borç ve hacizlerin muvazaalı olduğuna ilişkin iddialarının ispat edilemediği, sıra cetvelinin usulüne uygun olduğu gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Karar, asıl ve birleşen davalarda davacı vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

Muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraz davalarında iddia, kural olarak, borçlu ile davalı alacaklının anlaşmalı (muvazaalı) biçimde borç ilişkisi oluşturarak, diğer alacaklılardan mal kaçırma amacı güttükleri noktasındadır. Bunun için muvazaalı muamelenin borçlandırıcı işleme göre yapıldığı tarih önem taşır. Muvazaadan söz edilebilmesi için, kural olarak, muvazaalı tasarrufun, diğer alacaklı lehine yapılan borçlandırıcı işlemden sonraki tarihi taşıması gerekir. Diğer anlatımla, muvazaalı olduğu ileri sürülen alacağın, kendisinden mal kaçırıldığı iddia edilen alacaktan daha sonra veya yakın tarihlerde doğmuş olması, yani muvazaalı tasarrufun, diğer alacaklı lehine yapılan borçlandırıcı işlemden sonraki tarihi taşıması gerekir. Takip işlemlerinin hızlandırılması, İİK’nın 20. maddesi uyarınca sürelerden feragat ve haczin borçlunun beyanı üzerine konulması, tek başına muvazaayı gösteren vakıalar değildir. Öte yandan, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükü, davalı alacaklıdadır. Davalı alacaklı alacağının varlığını ve miktarını, takipten önce düzenlenmiş ve üçüncü kişilere karşı da ileri sürülebilecek nitelikte olan usulüne uygun, birbirini doğrulayan yazılı delillerle kanıtlamalıdır. Her zaman düzenlenmesi mümkün olan çek ve bono, alacağın varlığını ispatlamaya tek başına yeterli değildir. Senetler, faturalar ve çekler ancak tarafları ve onların cüz'i ve külli halefleri yönünden kesin delil niteliğinde olup, temel ilişkinin ve kambiyo ilişkisinin dışında kalan davacı üçüncü kişi bakımından bu nitelikte bir ispat vasıtası olarak kabul edilemez. Ayrıca, alacağın miktarına göre diğer tarafın açık muvafakatı bulunmadığı sürece tanık dinlenemez ve tanık beyanına dayalı olarak hüküm kurulamaz.

Somut olayda ise; mahkemece eksik inceleme ve değerlendirme yapılarak karar verilmiştir. Özellikle, sıra cetvelinin 1. sırasında bulunan icra dosyası kapsamında borçluya usulüne uygun olarak yapılmış bir ödeme emri tebliğine rastlanmamıştır. Şu durumda icra takibinin kesinleştiğinden ve haciz isteme yetkisinin geldiğinden bahsedilemez.

Bu durumda mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler kapsamında davalıların alacaklarının gerçek alacak olduğu yolunda gösterilecek deliller toplanıp; sıra cetvelinde yer alan takip dosyalarının kesinleşip kesinleşmediğinin, haciz tarihlerinin de tespiti ile paylaşımın usulüne uygun olup olmadığı da araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davalarda davacı vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 günlük yasal süresi içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6771, Karar No: 2022/5968, Tarih: 07.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/6771 E.  ,  2022/5968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması

Suç tarihlerinin suça konu senetlerin icraya konu edildiği 12.01.2010, 13.01.2010 ve 19.01.2010 tarihleri olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “açığa imzanın kötüye kullanılması” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde düzenlenen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisi ile katılanlar vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 07.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2296, Karar No: 2013/3454, Tarih: 24.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2296 E.  ,  2013/3454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleştirilen sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikâyetçiler ... vekili,. ... ... AŞ. vekili ve ... Bank AŞ. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl dosyada (2012/349 E.). şikâyetçi ... vekili, borçlunun üçüncü kişideki istihkak alacağının dağıtımı için yapılan sıra cetvelinde ilama bağlanmış işçi alacağı niteliğindeki müvekkil alacağının öncelikle ödenmesine karar verilmemesinin yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosyada şikâyetçi.. ... ... AŞ. vekili, iki ayrı ... dosyasına iki ayrı para gönderildiğini, üzerlerinde ayrı hacizler bulunan bu iki tutarın ayrı sıra cetvelleri yapılarak paylaştırılması gerektiğini, müvekkilinin sıra cetvelinin ... ve ... ncı sırasında gösterilen ... takiplerinin kesinleşme tarihlerinin, şikayet olunanın ..., ... ve ... üncü sıralarda gösterilen takiplerinin kesinleşme tarihlerinden önce olduğunu, ... inci sıradan artan tutarın müvekkilinin alacaklı olduğu dosyaya verilmesi ya da şikayet olunan ...nin alacaklı olduğu dosya ile garameten paylaştırılması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosyada şikâyetçi ... Bank AŞ. vekili müvekkilinin alacaklı olduğu ... .... ... Müdürlüğü'nün 2011/21124 ve 2011/24157 sayılı takip dosyalarından, paylaşıma konu para üzerine ........2011 tarihinde ihtiyati haciz konulduğunu, takibin itiraz üzerine durduğunu, bu itibarla geçici olarak hacze iştirak ettirilmeleri ve müvekkilinin alacaklı olduğu bu dosyaların da garame hesabına dahil edilmesi gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunanlar vekilleri şikâyetlerin reddi gerektiğini savunmuşlardır.

... Mahkemesi'nce iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, Asıl dosyada (2012/349 E.) şikâyetçinin alacaklı olduğu dosyadan gönderilen birinci haciz ihbarnamesinin üçüncü şahsa ....03.2013 günü tebliğ edildiği, paranın vezneye girdiği ....03.2013 tarihinden sonra konulan haczin ilk hacze iştirak imkânının bulunmadığı; birleşen dosyada (2012/352 E.) şikayetçi .. ... ... AŞ.'nin alacaklısı bulunduğu ... .... ... Müdürlüğü’nün 2012/1351 ve ... .... ... Müdürlüğü’nün 2011/25692 sayılı dosyalarından yapılan ... takipleri sebebi ile sıra cetveline konu edilen paralar üzerine konulan haczin, paranın ... veznesine girmesinden sonraki tarihli olduğu ve bu sebeple İİK. 100 üncü maddesine göre hacze iştirak imkânı bulunmadığı, şikayetçi banka tarafından sırasına itiraz edilen ... AŞ. hacizlerinin icrai hacze dönüşme tarihinin 07.01.2012 tarihi olması sebebi ile aynı derecede iştirak

imkanı bulunmadığı ve birleşen dosyada (2012/360 E.) şikayetçi ... Bank AŞ.'nin alacaklısı bulunduğu ... .... ... Müdürlüğü’nün 2012/24124 ve 2012/24157 sayılı takip dosyaları ile yapılan ... takipleri sebebi ile sıra cetveline konu edilen paralar üzerine konulan hacizlerin ... takibinin dayanağını teşkil eden belgelerin ... ve İflas Kanunu’nun 100 üncü maddesinde belirtilen mukaddemlik şartını içeren belgelere dayanmadığından, önceki hacizlere muvakkat iştirak imkanı bulunmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen şikayetlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikâyetçiler ... vekili,.. ... ... AŞ. vekili ve ... Bank AŞ. vekili temyiz etmiştir.

...- Şikâyetçi ...’ın temyiz itirazları bakımından dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle tüzel kişiliği ve dolayısıyla birinci haciz ihbarnamesine muhatap olmak bakımından ehliyeti bulunmayan kuruma gönderilen ihbarname tarihinin, sıra cetveline esas alınmamasının usul ve yasaya aykırılık içermemesine göre, adı geçen şikâyetçi vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

...- Diğer şikâyetçilerin temyiz itirazlarına gelince;

Sıra cetveli bedeli paylaşıma konu mal veya somut olaydaki gibi dağıtım konusu para üzerine konulan ilk kesin haciz ya da ilk önce kesinleşen ihtiyati haciz dikkate alınarak yapılır; bu haczin belirlenmesinden sonra, bu hacze ... ve İflas Kanunu’nun 100, 101 ve 268 inci maddeleri uyarınca iştirak edebilecek hacizler varsa, bunların oluşturacağı hacze iştirak derecesi göz önünde tutulur.

Bu şekilde oluşturulan birinci dereceden sonra, ikinci derece de aynı usulle belirlenir. İhtiyati hacizlerin kesinleşmesinde bilirkişinin raporunda ve hâkimin gerekçede gösterdiğinin aksine, ödeme emrinin tebliğinden itibaren hesaplanmak üzere şikâyet süresinin değil, ödeme süresinin geçmesi gerekir; zira ancak bu sürenin geçmesi ile kesin haciz isteme yetkisi gelir. Kesin haciz ve dolayısıyla satış isteme yetkisi gelmeden, ihtiyati haczin kesinleşeceği yönündeki gerekçede isabet görülmemiştir.

Öte yandan ihtiyaten haczedilen bir malın (somut olayda paranın) sonradan konulan kesin hacze iştiraki, ... ve İflas Kanunu’nun 268 inci maddesinde; ihtiyati haciz yapılmış bir dosyada ödeme emrine itiraz ileri sürülmüşse yapılacak işlemler de aynı Yasa’nın 264 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenmiştir.

Bu durumda mahkemece yukarıda açıklanan ilkeler gözetilerek, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 266 ncı maddesindeki yasak da dikkate alınarak, ilk ve sonraki haciz derecelerinin belirlenmesi suretiyle bir karar verilmek gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece yukarıda açıklanan ilkeler gözetilerek, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 266 ncı maddesindeki yasak da dikkate alınarak, ilk ve sonraki haciz derecelerinin belirlenmesi suretiyle bir karar verilmek gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) sayılı bentte açıklanan nedenle şikayetçi ... vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (...) sayılı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının şikayetçi ...'tan alınmasına, peşin alınan harçların istek halinde diğer şikayetçilere iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4721, Karar No: 2018/4720, Tarih: 27.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/4721 E.  ,  2018/4720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda verilen gerekçeli kararda zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9551, Karar No: 2014/11368, Tarih: 27.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9551 E.  ,  2014/11368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline ve davalı Zeli Elbahadır'a yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere ,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1389, Karar No: 2010/1549, Tarih: 23.12.2010

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2010/1389 E.  ,  2010/1549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tekirdağ 1.Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 19.Hukuk Dairesinin 7.10.2010 gün, 1074-10987 sayılı, 11.Hukuk Dairesinin 18.1.2010 gün, 9378-382 sayılı, 18.Hukuk Dairesinin 10.7.2008 gün, 7474-8448 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, çekten kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibarıyla hükmün temyiz inceleme görevi 11.Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : 11.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu daireye gönderilmesine 23.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16704, Karar No: 2020/1210, Tarih: 24.02.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/16704 E.  ,  2020/1210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası ...’nin 2666 ada 2, 840 ada 10, 11, 12, 13 (yeni 1288 ada 10, 11, 12 ve 13) parsel sayılı taşınmazlarını davalı oğluna satış suretiyle devrettiğini, davalının taşınmazları satın alacak ekonomik gücünün bulunmadığını, temliklerin mal kaçırma amacıyla, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece, temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere, Anayasamızda hak arama özgürlüğünün kullanılabilmesi ve adil yargılama hakkının unsurlarından olan, taraflar arasında silahların eşitliği ilkesinin hayata geçirilebilmesi için gerekli yargılama giderlerini ödemede sıkıntıya düşecek veya ödeyemeyecek durumda bulunan kişilere, her türlü mali ve hukuki korunma taleplerinde kolaylık sağlanması, sosyal hukuk devletinin ilkelerinden olup, bu gereğin yerine getirilebilmesi de adli yardım ile mümkündür. Bu nedenle adli yardım müessesesi 1086 sayılı HUMK'nin 465 ila 472 maddeleri ile 6100 sayılı HMK'nin 334 ila 340. maddeleri arasında düzenlenmiştir.

Öte yandan; 6100 sayılı HMK'nin 336/3. maddesinde adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabileceği açıkça belirtilmiş ve 337/1. maddesinde de duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, her ne kadar davalı adli yardım talepli dilekçesine belge eklememiş ise de, davalının Dairedeki emsal dosyalarında adli yardım talebinin kabul edilmiş olduğu anlaşılmakla, adli yardım talebinin kabulüne karar verilip, işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle çekişme konusu taşınmazların mirasbırakan tarafından davalıya temlikinin muvazaalı olduğu husususun diğer mirasçılar tarafından açılan Aksaray 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/559 Esas sayılı ve ...1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/375 Esas sayılı davalarda saptandığı gözetilerek davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalı vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, reddine.

Ancak, çekişme konusu 2666 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 268/717 payı davalı ... adına kayıtlı olduğu halde, hükmün 1-A bendinde anılan payın mirasbırakan ... adına kayıtlı olduğundan bahsedilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Ne var ki, değinilen bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerekli kılmadığından, hükmün 1-A) bendinde yer alan “… tarafların ortak miras bırakanı ......” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine; “...davalı ......” ibaresinin yazılmasına, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, adli yardım talepli olduğundan davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 24/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10695, Karar No: 2012/26322, Tarih: 25.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/10695 E.  ,  2012/26322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Hakaret suçundan hükmolunan adli para cezasının miktarına göre verilen karar kesin nitelikte bulunduğundan sanık müdafiinin bu karara yönelik temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Yaralamadan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ile mağdur arasındaki tartışmanın sanığın arkadaşları ile top oynamakta olan mağdurun ayağındaki topa sanığın oyun dışında müdahale etmesi üzerine başladığı , ilk haksız hareketin sanık tarafından gerçekleştirildiği anlaşılmakla; sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10672, Karar No: 2022/10099, Tarih: 10.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10672 E.  ,  2022/10099 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 18. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmüne aykırı olarak sanığın 05/11/2014 tarihli eylem nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının bilinen son adres yerine MERNİS adresine yapılan, tebligatın usulsüz olması yanında tebliğ edilen kararda, sanığa bu erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için, karar içeriğindeki yasa yolu bildirimi de usulsüzdür. Bu durumda karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile kesinleştiğinden söz edilemez. Dolayısıyla bu usulsüzlüğü ortadan kaldırmak için, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın, yükümlülüklere uymama eylemini, 22/12/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirmesi nedeniyle kovuşturma şartları oluşmadan dava açılması,

2) Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, mercii tarafından tebligata Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ