muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3051, Karar No: 2012/11697, Tarih: 18.09.2012

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 15.5.2008 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşme ile davalıya ait kiralanan aylık 1.300 TL kira bedeli ile home- ofis olarak kullanması için davacıya kiralanmıştır. Sözleşmenin özel şartlar bölümü 5. maddesinde taşınmaza ait elektrik, su ve aidat giderlerinin tahliye tarihine kadar kiracıya ait olacağı, özel 8. maddesinde kiracının taşınmaz sahibine 1.000 Dolar teminat verildiği ve tahliye halinde taşınmazın kira, elektrik,su, doğalgaz ve yönetim giderleri sıfırlanıp taşınmazın hasarsız olarak boş olarak teslimini takiben kiracıya iade edileceği, özel 11. maddesinde de üç yıllık kira sözleşmesinin sona ermesinden bir ay önce tarafların yazılı olarak ihtarda bulunmamaları halinde sözleşmenin bir yıl daha uzamış sayılacağı kararlaştırılmıştır. Yine taraflar arasında her ayın kirası için her biri 1.300 TL bedelli oniki adet senedin imzalanarak davalıya verildiği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı tarafından davalıya 13.3.2009 tarihinde keşide edilen ihtarname ile kiralananda bulunan su tesisatının donması, elektrik ve kombi sisteminin çalışmaması, çatının akması gibi aksaklıkların yapılan bildirimlere rağmen giderilmediği, Şubat 2009 ayı kirasına ait bononun ciro edilerek icraya konulduğu, evde bulunmadığı sırada kilidin değiştirildiği belirtilerek, Şubat- Mart- Nisan 2009 ayları kirasına ilişkin senetler ile 1.000 Dolar güvence parasının iadesi istenmiştir. Dosyada bulunan Ankara 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 12.10.2011 gün ve 2009 / 804 esas 2011 / 1176 karar sayılı kararından davalının konut dokunulmazlığını bozmak suçundan,cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu karar davacının, kiralanana rızası dışında davalı tarafından girildiği ve kira sözleşmesinin davalı tarafından sonlandırıldığı iddiasını doğrulamaktadır. Bununla birlikte kira paralarına karşılık verilen ve Şubat ve Mart 2009 aylarına ait olan bonoların davalı tarafından ciro edilmesi edilmesi sonucu yapılan icra takiplerinde davacı bono bedellerini ödemek zorunda kalmıştır. Taşınmazın 18.2.2009 tarihinde boşaltılarak davalının tasarrufuna geçtiği, gerek ceza davası dosyası, gerek davalının ikrarı ile sabittir. Bu durumda davacının da sözleşmeden kaynaklanan yükümlülükleri anılan tarihte sona ermiştir. Her ne kadar davalı kira, elektrik su faturaları ile aidatların ödenmediği ve kiralananın tahliyesinden sonra boş kaldığı iddialarında bulunmuş ise de, yargılamada bu kalemlerin takas ve mahsubunu gerektirecek bir isteği olmadığı gibi, bu konuda herhangi bir dava da açmamıştır. Kendi haksız eylemiyle tahliyeyi sağlayan davalı kiralayan, erken tahliye nedeniyle yoksun kaldığı kira bedelini isteyemez. Bu durumda mahkemece 15.5

. Her ne kadar davalı kira, elektrik su faturaları ile aidatların ödenmediği ve kiralananın tahliyesinden sonra boş kaldığı iddialarında bulunmuş ise de, yargılamada bu kalemlerin takas ve mahsubunu gerektirecek bir isteği olmadığı gibi, bu konuda herhangi bir dava da açmamıştır. Kendi haksız eylemiyle tahliyeyi sağlayan davalı kiralayan, erken tahliye nedeniyle yoksun kaldığı kira bedelini isteyemez. Bu durumda mahkemece 15.5.2008 tarihli sözleşmeye nazaran tahliye tarihi itibariyle üç günlük kira parasının düşülmesinden sonra davacının talep ettiği kalemler yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde bilirkişilere mahsuplaşma konusunda yaptırılan inceleme çerçevesinde davanın reddedilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22411, Karar No: 2013/14598, Tarih: 29.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/22411 E.  ,  2013/14598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehklikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; olaydan 1 saat kadar sonra yapılan ölçümde 2.38 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, kullandığı ... ile kaldırıma çarparak durabildiği ve böylece güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19926, Karar No: 2017/7099, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/19926 E.  ,  2017/7099 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1612, Karar No: 2019/5016, Tarih: 28.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/1612 E.  ,  2019/5016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

02/11/2011 tarihinde yürürlüğe giren 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin (KHK) 6/3. maddesi uyarınca, aynı KHK'nin 5. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen usullere göre muhakemat hizmeti temin edilemeyen hallerde adli ve idari davalar ile icra takiplerini yürütmek üzere merkez ve taşra birim amirlerine, anılan KHK'nin 2/1-e maddesinde tanımlanan üst yönetici tarafından temsil yetkisi verilebileceğinin hüküm altına alınmasına göre, dava takip yetkisinin üst yönetici tarafından müdürlük teşkilatı bulunan yerlerde orman işletme müdürüne, şeflik teşkilatı bulunan yerlerde ise orman işletme şefine devredilebileceği, taşra birim amirlerinin bu yetkilerinin devredilmesinin ise anılan KHK tarafından öngörülmediği gözetildiğinde temyiz tarihi itibariyle dava takip yetkisi bulunmayan işletme müdür yardımcısının temyiz isteminin, tebliğnameye aykırı olarak, 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 28/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15349, Karar No: 2010/11638, Tarih: 25.11.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/15349 E.  ,  2010/11638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin davalılardan işverene ait işyerinde 01.01.1999-15.04.2000 tarihleri arasında çalıştığının ve ölümüyle sonuçlanan kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu 11.07.2002 tarihinde öldüğü iddia olunan davacıların murisi sigortalı Savaş Sarıyer’in öldüğü tarihte davalı yanında sigortalı olarak çalıştığının ve olayın iş kazası olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 01.01.1999 tarihinde 81040745 işyeri sicil nolu davalı işyerinde işe başladığına dair bildirgenin 07.01.1999 tarihinde Kuruma verildiği, davacının 01.01.1999-15.04.2000 arası davalı işyerinden tam bildiriminin yapıldığı, davalı 81040745 işyeri sicil nolu inşaat işi işyerinin 11.03.1998 tarihinde 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı, 07.01.2002 tarihli Kurum müfettişinin raporunda, taraflar arasında işçi işveren ilişkisi olarak saptama yapılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle mirasçıların dava açmaları gerektiğinin bildirildiği, Üsküdar 1.İş Mahkemesinin 2003/160 Esas sayılı dosyasında davacılar ... ve Ayal Apt.Kat Malikleri aleyhine maddi ve manevi tazminat davası açıldığı,bu dosyada olayın iş kazası olup olmadığının tesbiti için Kuruma başvurulması gerektiği rapor edilince,mahkemece eldeki davanın sonucunun beklenmeye başlandığı,Üsküdar 4.Asliye Ceza Mahkemesinde ...’ın işveren olarak kabul edildiği, tedbirsizlik ve dikkatsizlikle ölüme sebebiyet vermek suçundan 5/8 oranında kusurlu bulunarak mahkum olduğu anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanununun 53. maddesine göre hukuk hakimi kusur olup olmadığına karar vermek için ceza hukukunun sorumluluğa dair hükümleri ile bağlı olmadığı gibi, kusurun takdiri ve zarar miktarının belirlenmesi konusunda da ceza mahkemesi kararı ile bağlı değildir.Ancak Ceza Mahkemesinin mahkumiyet kararındaki, fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağını saptayan maddi olaya ilişkin kabulü hukuk hakimini de bağlar.

Borçlar Kanununun 53. maddesine göre hukuk hakimi kusur olup olmadığına karar vermek için ceza hukukunun sorumluluğa dair hükümleri ile bağlı olmadığı gibi, kusurun takdiri ve zarar miktarının belirlenmesi konusunda da ceza mahkemesi kararı ile bağlı değildir.Ancak Ceza Mahkemesinin mahkumiyet kararındaki, fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağını saptayan maddi olaya ilişkin kabulü hukuk hakimini de bağlar.

Somut olayda, ölüm olayı ile ilgili Üsküdar 4.Asliye Ceza Mahkemesinde görülen kamu davasında alınan 17.02.2005 tarihli kusur bilirkişi kurulunun raporuna göre sanık ...’ın işveren olarak kabul edilip 5/8 oranında kusurlu bulunduğu bildirilmiş ve mahkemece bilirkişi raporu hükme esas alınarak ... tedbirsizlik ve dikkatsizlikle ölüme sebebiyet vermek suçundan mahkum olmuştur.Hal böyle olunca ceza dosyasının kesinleşip kesinleşmediği araştırılmadan taraflar arasında iş akdi ilişkisi bulunmadığı,adi ortaklık ilişkisi bulunduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş,ceza dosyasında davalı işveren olarak kabul edilip mahkum olduğundan ve ceza mahkemesindeki maddi olaya ilişkin kabul hukuk hakimini de bağlayacağından ceza mahkemesi kararının kesinleşip kesinleşmediğini araştırmak,kesinleşmemiş ise sonucunu beklemek,ceza mahkemesi kararını tartışmak ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 25.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6257, Karar No: 2023/1214, Tarih: 28.02.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/6257 E.  ,  2023/1214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muhdesatın aidiyetinin tespiti davasından dolayı yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak davanın hukuki yarar dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; hakkında kamulaştırma kararı verilen 137 parsel sayılı taşınmaza komşu ve derenin zamanla çekilmesi sonucu oluşan dava konusu yerlere ağaç ve bağ dikimi yaptığını belirterek meyve ağaçları ve bağın vekil edenine ait olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine (kamulaştırma alanı dışında kaldığı gerekçesiyle) karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine (kamulaştırma alanı dışında kaldığı gerekçesiyle) karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesince: “…fen bilirkişi raporlarına göre, A harfi ile gösterilen 8.174,92 metrekarelik bağ ile B harfi ile gösterilen 12.021,65 metrekarelik ağaçlık alanın paftasında tapulama harici alanda kaldığı ifade edilmiştir. Ne var ki; muhdesatların üzerinde bulunduğu kısımlar hakkında kamulaştırma ile ilgili kayıt ve belgelerle, kamulaştırma haritası getirtilip uygulanmamış, bağ ve meyve ağacı niteliğindeki muhdesatların bulunduğu taşınmazların kamulaştırma sahası içinde kalıp kalmadığı belirlenmemiştir. Ayrıca davacı vekili, dava dilekçesinde (açıkça) tanık deliline dayanmış olmasına rağmen tanık listesi sunulması için süre verilmediği anlaşılmıştır. O halde Mahkemece, tespit harici bırakılan taşınmazın niteliği de yöntemine uygun biçimde araştırılıp soruşturulduktan sonra, davacı tarafa tanık listesi sunması için süre verilmesi, tanık listesi sunulduktan sonra yeniden yapılacak keşifte mahalli bilirkişi ve tanıklarının 6100 sayılı HMK'nin 243 ve 244. maddeleri (HUMK'un 258) uyarınca keşif yerinde hazır bulunmak üzere davetiye ile çağrılarak aynı Kanun’un 259/2 ve 290/2 maddeleri (HUMK 259) gereğince taşınmaz başında yapılacak keşif yerinde dinlenmesi, yine az yukarıda açıklandığı şekilde, kamulaştırmaya ilişkin evraklar ve kroki de eklenerek, taşınmazların kamulaştırma sahasında kalıp kalmadığının tespit edilmesi ve bu hususları gösterir denetime elverişli rapor alınması, ondan sonra toplanan ve toplanacak tüm delillerin sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekir. Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmadan, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş…” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk derece mahkemesince bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda: “.... Genel Müdürlüğü'nün 21/11/2011 tarih ve 435875 sayılı kamulaştırma kararı ile ...Barajı Göl Alanı içerisinde kalan taşınmazların kamulaştırılmasına karar verildiği, kamulaştırılmasına karar verilen Harmanlar Köyü, 73 parsel sayılı taşınmazın (davacı) ... adına kayıtlı olduğu, kamulaştırma dolayısı ile 73 parsel 98375,00 m2 yüzölçümlü taşınmazın A ve B parsellerine ayrılarak 85947,87 metrekaresinin (136 parsel) davacı adına ipka edilerek , 12427,13 metrekaresinin (137 parsel) kamulaştırılmasına karar verildiği, mahkeme kararıyla 12.427,13 metrekarenin kamulaştırılmasına karar verildiği, taşınmazın baraj gölü vasfı ile terkinine karar verildiği, dava konusu taşınmazın ise kamulaştırılmasına karar verilen 137 parsel sayılı taşınmazın güneydoğusunda, 136 parselin doğusunda yer aldığı, tescil harici bırakıldığı, kamu yararı kararının 03/09/2010 tarih ve 5797 sayılı onay, kamulaştırma kararının ise 21/11/2011 tarih ve 435875 sayılı olur ile alındığı dikkate alındığında kamu yararı kararının alındığı tarihte herhangi bir muhdesatın bulunmadığı, Fen bilirkişisi, Jeodezi ve Fotogrametri raporunda da izah edildiği üzere sahasının tapuya kayıtlı olan ve göl alanına isabet eden kısımlarından ibaret olduğu, dava konusu tescil harici bırakılan alanın kamulaştırma sahasının dışında kaldığı, netice olarak dava konusu taşınmazın evveliyatının dere yatağı olduğu, keşif tarihi itibariyle göl alanının içerisinde kaldığı, dere yatağının kamu malı olduğu gibi devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, tescil ve sınırlamaya tabi olmadığı, ayrıca dava konusu taşınmazın DSİ kamulaştırma sahasının içinde kalmadığı, dava konusu tescil harici taşınmazın bu nitelikte bir işleme konu edilmediği, ayrıca taşınmazın dere yatağı vasfında olması, özel mülkiyete konu olamaması ve kazandırıcı zamanaşımı yolu ile mülkiyet sahibi mümkün olmadığından Hazine'nin, davacının haksız kullanımına karşı suskunluk ve eylemsizliğinden bahsedilemeyeceği gibi bunun davacıyı meşru bir beklenti içerisine soktuğunun düşünülemeyeceği, zira bu tür alanların tescil ve sınırlamaya tabi olmadığının tartışmasız olduğu, Kadastro Kanunu kapsamında 16'ıncı madde gereğince kamu malı olduğunun tartışmasız olduğu, davacının tespit davası açmak bakımından korunmaya değer hukuki yararının bulunmadığı…” gerekçesiyle, hukuki yarar dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri