muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4781, Karar No: 2017/6585, Tarih: 28.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/4781 E.  ,  2017/6585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı .... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ve hafta tatili ücreti taleplerinin reddine; fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik taleplerin ise kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı .... vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları noktasında uyuşmazlık vardır.

Mahkemece, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri yönünden dava kabul edilerek, söz konusu alacakların davalı ....’den tahsiline karar verilmiştir. Eldeki davada, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri, devreden işveren davalı ....’ye yöneltilmiştir. Devir tarihi 30.06.2013 olup, dava ise ....08.2015 tarihinde açılmıştır. İşyerinin dava dışı işverene devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden, 4857 sayılı İş Kanunu’nun .... maddesi uyarınca devreden davalı işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Somut olayda, devir tarihi ile dava tarihi arasında, iki yıllık sürenin geçtiği açıktır. Bu halde, devreden işveren davalı ....’nin fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından sorumluluğunun sona erdiğinin dikkate alınmadan hüküm tesis edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18773, Karar No: 2015/6444, Tarih: 26.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/18773 E.  ,  2015/6444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalılar vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17424, Karar No: 2014/16950, Tarih: 25.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/17424 E.  ,  2014/16950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasında... 14. Asliye Ticaret ve ... 23. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi,gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacı banka ile davalı arasında düzenlenen kredi kartı üyelik sözleşmesinden kaynaklanan borç nedeniyle başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesi'nce, uyuşmazlığın bireysel kredi kartı sözleşmesinden kaynaklandığı ve genel mahkemelerin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, uyuşmazlığın mutlak ticari dava olduğu belirtilerek görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Dava tarihine göre, Asliye Ticaret ve Asliye Hukuk mahkemesi arasındaki ilişki görev değil, iş bölümü ilişkisidir. Davalının süresinde yaptığı iş bölümü itirazının bulunmamasına göre, somut olayda uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı Asliye Ticaret Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. Ve 22. maddeleri gereğince ... 14. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5254, Karar No: 2025/3396, Tarih: 14.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/5254 E.  ,  2025/3396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1328 Esas, 2024/1207 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/62 E. - 2021/111 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının güzellik hizmetleri sektöründe faaliyet gösteren Türkiye'nin önde gelen firmalarından birisi olduğunu, davalının aynı sektörde faaliyet gösterdiğini, davalının 2018/05682 sayılı çoklu tasarım tescil belgesinde yer alan tasarımlarının yenilik ve ayırt edicilik özelliklerinin bulunmadığını ileri sürerek davalı tasarımlarının hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline ait tasarımın yeni ve ayırt edici olduğunu, davalının davaya konu tasarımını ... LİMİTED unvanlı Çinli firma ile davalı arasındaki distribütörlük sözleşmesi kapsamında tescil ettirdiğini, ürünün gerçek hak sahibinin Çin firması olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu tasarımın 2 adet tasarımdan oluştuğu, davacının ... LIMITED şirketine ait tasarımı usulüne uygun yetki belgesi kapsamında kendi adına tescil ettirdiği, gerçek hak sahibi tarafından başka ülkelerde yaptırılmış olan tescillerin yenilik ve ayırt edicilik unsurunu zedeleyemeyeceği, davaya konu tasarımların yenilik ve ayırt edici özelliği olmadığı iddiasının kesin olarak ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 2018/05682 – 2 numaralı “Vücut Şekillendirme Cihazı” tasarımına ilişkin olarak dava konusu tasarımın tescil başvuru tarihinden önce kullanıldığının ispatlanmadığı, yenilik unsurunun ortadan kalkmadığı, bu tasarım yeni olduğundan hükümsüzlüğüne karar verilmemesinde bir isabetsizlik görülmediği, 2018/05682 –1 numaralı “Cilt Bakım Cihazı” tasarım yönünden ise, 6769 Sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 57. maddesine göre kamuya sunmanın sergileme, satış gibi yollarla piyasaya sürme, kullanma, tarif, yayım, tanıtım veya benzer amaçlı faaliyetleri kapsayacağı, tasarımın gizlilik şartıyla üçüncü bir kişiye açıklanmasının kamuya sunulma sayılmayacağı, koruma talep edilen bir tasarımın başvuru tarihinden veya rüçhan talebi varsa rüçhan tarihinden önceki 12 ay içinde tasarımcı veya halefi ya da bu kişilerin izni ile üçüncü bir kişi tarafından veya tasarımcı ya da halefleri ile olan ilişkinin kötüye kullanımı sonucu kamuya sunulması halinde bu açıklamanın tasarımın yeniliğini ve ayırt edici niteliğini etkilemeyeceği, davalı ile dava dışı ... Limited firması arasında distribütörlük sözleşmesi imzalandığı, dava dışı Sea Heart firmasına ait Avrupa Birligi Fikri Mülkiyet Ofisi nezdinde tescilli 006013066-0002 numaralı tasarıma konu ürün ile davalı ürünün benzer olduğu, davalının dava dışı firmanın distribütörü olması ve dava dışı Sea Heart firmasının bu tasarımının Türkiye' de tescil ettirilmesi noktasında yetkili kılındığı, ancak dava dışı firmaya ait ürün görselinin 21.05.2017 tarihli olduğu, tasarım tescil başvurusunun ise 28.09.2018 tarihinde yapıldığı, 12 aylık sürenin geçmiş olması nedeniyle önceki kullanımın bu tasarımın yeniliğini ve ayırt edici niteliğini etkilediği, tescil tarihinden geriye doğru bir yıldan önce kamuya sunulmuş olduğu dikkate alındığında bu tasarım yönünden hükümsüzlük şartlarının oluştuğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kısmen kabulüne, davalıya ait 2018/05682 numaralı çoklu tasarımın 2018/05682-1 numaralı tasarım yönünden kısmen hükümsüzlüğüne, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tasarım hükümsüzlüğü talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,14.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/48973, Karar No: 2010/13774, Tarih: 27.04.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/48973 E.  ,  2010/13774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/46073

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2007

NUMARASI : 2007/724

SUÇ : Geceleyin konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın adli sicil kaydındaki mahkumiyetin silinme şartları gerçekleştiğinden engel teşkil etmediği anlaşılmakla, hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5798, Karar No: 2022/8138, Tarih: 13.12.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/5798 E.  ,  2022/8138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : BODRUM 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine ilişkin kararın, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; davacı tarafın başvurusunun esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili, Muğla ili, .... ilçesi, .... Beldesinde bulunan 141 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 1/2 hissesinin öncesinde davacı ...'ın eşinin annesi olan ...'a ait olduğunu, ...'ın 141 ada 1 parsel olarak kayıtlı mandalina bahçesi vasfındaki tarlasını hasılat kirası yoluyla ...'e teslim ettiğini, ...'ın ölümünden sonra adına kayıtlı taşınmazların tespiti için yaptıkları araştırmada, dava konusu taşınmazı kiracı olarak kullanan davalıların murisi ...'in kendi adına tescil ettirdiğini, sonrasında imarlı arsa haline dönüştürülen taşınmazın mirasçıları adına intikal ettiğini öğrendiklerini, davalıların murisi ... adına yapılan tescilin haksız ve yolsuz olduğunu ileri sürerek, muris ...'ın taşınmazdaki 1/2 hissesinin tapu kaydının iptali ile yasal miras payı oranında davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalılar ... ve ... vekili, davacının davaya konu talebinin hak düşürücü süreye tabi olduğunu, üzerinden 10 yıldan fazla zaman geçtiğinden davanın usulden reddini talep ettiklerini, aradan 49 yıl geçtikten sonra dava açılmasının davacının kötü niyetli olduğunu gösterdiğini, davacının murisi ile davalıların murisi arasında herhangi bir şekilde hasılat kira sözleşmesi akdedilmediğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

2. Davalılar ..... ve ...... vekili, davanın öncelikle hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmesini, diğer taraftan zaten davacının kadastro tespitinden önce var olduğunu iddia ettiği ve dayandığı olay ve nedenlerin geçerliliğinin de olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 19.12.2019 tarihli ve 2019/327 Esas, 2019/696 Karar sayılı kararıyla; kadastro tespitinin kesinleştiği 10.03.1973 tarihi ile davanın açıldığı 19.07.2019 tarihi arasında, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 maddesi hükmünde sözü edilen, kamu düzenine ilişkin 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

IV. İSTİNAF

1.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davalıların murisi ...'in kendisine hasılat kirasıyla devredilen taşınmazı yolsuz ve haksız şekilde kendi adına tescil ettirdiğini, bir hukuki işleme dayanmayan veya hukuki sebepten yoksun bulunan tescilin yolsuz olduğunu, mülkiyet iddiasına dayalı davada yolsuz tescil nedeniyle davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek, hükmün kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

3.Gerekçe ve Sonuç

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesinin 12.11.2020 tarihli 2020/292 Esas, 2020/894 Karar sayılı kararıyla, kadastro öncesi sebebe dayalı davada, dava konusu taşınmazın tespitinin kesinleştiği 12.03.1973 tarihinden itibaren 3402 sayılı Yasa'nın 12/3.maddesinde belirtilen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 19.07.2019 tarihinde açılan davanın reddine karar verilmesinin isabetli olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1.maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, yerel Mahkeme ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, istinaf dilekçesindeki taleplerin tekrarı ile ret kararının bozulmasını talep etmiştir.

3.Gerekçe

3.1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kadastrodan önceki nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Kadastro sonucunda Muğla ili, Bodrum ilçesi, Yahşi köyü çalışma alanında bulunan 126 parsel sayılı 4.187,15 metrekare yüzölçümlü taşınmaz mandalina bahçesi vasfıyla ...’in babasından intikalen ve taksimen malı olup 20 yılı aşkın zamandır zilyetliğinde olduğu ve 219 no.lu vergi kaydının hudutları itibariyle bu yere ait olduğu belirtilerek, ... adına tespit ve tespite itiraz edilmeksizin 12.03.1973 tarihinde tescil edilmiştir. Taşınmaz imar uygulaması neticesinde 141 ada 1 parsel numarası ile kaydedilmiştir. Dava 19.07.2019 tarihinde açılmıştır.

3.2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde, “Bu tutanaklarda belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere ait tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren on yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak itiraz olunamaz ve dava açılamaz.” düzenlemesi yer almaktadır.

Bu sürenin hak düşürücü niteliğinde olduğu ve taraflarca öne sürülmese bile Mahkemece kendiliğinden değerlendirileceği tartışmasızdır.

3.3. Değerlendirme

3.2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde, “Bu tutanaklarda belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere ait tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren on yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak itiraz olunamaz ve dava açılamaz.” düzenlemesi yer almaktadır.

Bu sürenin hak düşürücü niteliğinde olduğu ve taraflarca öne sürülmese bile Mahkemece kendiliğinden değerlendirileceği tartışmasızdır.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, (IV/3.) numaralı paragrafta yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve delillerin takdirinin yerinde olmasına göre yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı 21,40 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 13.12.2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/467, Karar No: 2011/8288, Tarih: 20.10.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/467 E.  ,  2011/8288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetten doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, kazalı sigortalı ... ile bir arada oturmayan davacılar ..., ... ve...'ın tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, geçirdiği işkazası sonucu %100 işgöremez duruma gelmesi nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının annesi olan davacı ..., babası ... ve ... ..., ..., ..., ... ve ...'nun uğramış olduğu manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacıların manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara uğrayan kişiye aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle manevi üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Ancak cismani zarar kavramına (B.K.46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil ruhsal ve sinirsel bütünlüğünde korunduğu öğretide ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir. Öyleyse bir kişinin cismani zarara uğraması sonucunda, onun (ana, baba, karı, Koca, evlat gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle hukuken korunan ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğü ağır şekilde bozulmuşsa onlarında manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Bu durumda olanların zararları ile haksız eylem arasında uygun illiyet bağı mevcut olduğundan yansıma yoluyla değil, doğrudan zarara uğrama söz konusudur. Cismani zararın ağır olduğu hallerde, aksi kanıtlanmadığı sürece, kazalının çok yakınlarının ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğü ağır şekilde bozulduğunun kabulü, hayatın olağan akışı gereğidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.4.1995 gün ve 1995/ 11-122,1995/430 23.9.1987 gün ve E.1987/9-183 K.1987/655 sayılı kararları da aynı esaslara dayanmaktadır.

Somut olayda, 09.11.2005 tarihinde 26 yaşında olan ...'nun geçirdiği işkazası sonucu felç olarak, ömür boyu başkasının bakımına muhtaç yatalak hale geldiği, işgöremezlik oranının %100 olduğu dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Çocuklarının bu derecede ağır vücut bütünlüğü ihlali olayının davacı anne ve baba ile davacı ile birlikte yaşayan ... ... ve ...'nun gözleri önünde cereyan etmesi ve ömür boyu devam edecek olması karşısında ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır biçimde ihlal edildiği kabul edilmelidir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular nedeniyle, davacının B.K.'nun 47. maddesine dayanan manevi tazminat isteği yönünden olayda uygun illiyet ve hukuka aykırılık bağı koşullarının gerçekleştiği ve davacılardan kazalı işçinin annesi, babası ve birlikte oturduğu ... ... ile ...'ün doğrudan manevi zarara uğradığı ve davanında zamanaşımı süresi içinde açıldığı gözetilmeden üzüntüyü hafifletici bir miktar manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde manevi tazminat istemlerinin reddedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde, davacılar ..., ..., ... ve ...'nun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, 20.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.