muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1319, Karar No: 2020/1056, Tarih: 24.03.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/1319 E.  ,  2020/1056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce verilen kararın temyizen tetkiki davalı ...'in Tereke Temsilcisi Av. ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payi karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptâli istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince mahkeme kararının kaldırılarak davanın kabulüne dair verilen karar, bu kez davalı ...’in tereke temsilcisi Avukat ... tarafından süresinde adli yardım istemin bulunmak suretiyle temyiz edilmiştir.

Davalı davalı ...’in tereke temsilcisinin adli yardım talebi kanun yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı HMK'nın 336/3. maddesi uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay'a aittir.

Adli yardım 6100 sayılı HMK'nın 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Talepte bulunan tarafından belgelendirilmediği gibi anılan maddelere göre adli yardımın şartları somut olayda oluşmadığından adli yardım isteminin reddi gerekmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 366. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken 344/1. maddesinde temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödeneceği, bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa kararı veren mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirileceği, verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkemece başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verileceği düzenlenmiştir. Adli yardım talebinin reddine dair Yargıtay kararının kesinleşmesi halinde davalı şirketin temyiz itirazlarının incelenebilmesi için 6100 sayılı HMK 366. madde yollamasıyla HMK 344/1 ve HMK 346/2. maddelerine göre işlem yapılarak temyiz harçlarının tamamlatılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...’in tereke temsilcisinin adli yardım talebinin reddine,

Kararın davalı ...’in tereke temsilcisine tebliğine,

HMK'nın 6459 sayılı Yasa'yla değişik 337/2. maddesi uyarınca bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edilebileceğine,

İtiraz dilekçesi verilmesi halinde dosyanın HMK'nın 6459 sayılı Yasa'yla değişik 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli Yargıtay 16. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmek üzere Başkanlığımıza gönderilmesi,

Kararın kesinleşmesi halinde temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması için 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken aynı Yasa'nın 344. maddesi uyarınca işlem yapılmasına,

İtiraz dilekçesi verilmesi halinde dosyanın HMK'nın 6459 sayılı Yasa'yla değişik 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli Yargıtay 16. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na gönderilmek üzere Başkanlığımıza gönderilmesi,

Kararın kesinleşmesi halinde temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması için 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken aynı Yasa'nın 344. maddesi uyarınca işlem yapılmasına,

Gerekli işlemlerin tamamlandıktan sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi için dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine, 24.03.2020 gününde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9901, Karar No: 2014/2216, Tarih: 11.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/9901 E.  ,  2014/2216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın üzerine atılı suçun yaptırımının kanunda altı aydan iki yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezası olarak düzenlendiği, adli para cezasının TCK.nun 52/1 fıkrası gereğince alt sınırının 5 gün olduğu, adli para cezası ile hürriyeti bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları ile nevilerinin farklılığı nazara alınarak mahkemece hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan verildiği halde adli para cezasını sınırlı şekilde alt hadden uzaklaşarak tayini cezanın belirlenmesi ve kişiselleştirilmesi kapsamında değerlendirildiğinden tebliğnameye iştirak edilmemiştir.

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

1-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1.maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, anılan yasa maddesinin 3.fıkrasının "Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz" amir hükmü dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Atılı suçun niteliğine göre, suçtan zarar görmediği halde davaya katılmasına karar verilen gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların hükümden çıkartılması ile yerine sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/l-a,b,d,e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya; 53/1 -c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine,

diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi ve gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücreti hükmedilmesine ilişkin fıkranın çıkartılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.02.2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalif

KARŞI OY

diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi ve gümrük idaresi lehine dilekçe yazım ücreti hükmedilmesine ilişkin fıkranın çıkartılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.02.2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalif

KARŞI OY

Kolluk görevlilerince yapılan yol konrolü sırasında durdurulup aranan yolcu otobüsünde bulunan sanığın eşyaları arasında 67 karton kaçak sigara yakalanmış, yapılan yargılama sonunda sanığın ticari nitelikte kaçak sigara naklettiğinden bahisle mahkumiyetine karar verilmiştir.

Sanık kollukta, İstanbul'a çocuklarının yanına gittiğini, sigaraları eşe dosta vermek için seyyar satıcılardan Van'da aldığını, suç olduğunu bilmediğini, ticaretini yapmadığını söylemiş, mahkemede de benzer savunmada bulunmuştur.

Anayasamızın;

2.maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12.maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilmez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

13.maddesi ise, "temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir.

20.maddesinde, özel hayatın gizliliği güvence altına alınmış ve "Milli güvenlik, kamu düzeni ve suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça yine sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça, kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz..." hükümleri mevcuttur.

Yine Anayasamızın 38.maddesinin 6.fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmü amirdir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 206/2-a, 271/2, 230/1 maddeleri fıkraları da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, yani kanuna aykırı elde edilenlerin hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağını düzenleyen 5271 sayılı CMK.nun 116.maddesi arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması ve aynı yasanın 119.maddesi aramanın, hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının, Cumhuriyet Savcısına ulaşılamadığı takdirde, kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerince yapılabileceği biçimindedir. Bu koşullara uyulmadan yapılan arama kanuna aykırıdır.

Adli aramaların nasıl yapılacağını düzenleyen 5271 sayılı CMK.nun 116.maddesi arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması ve aynı yasanın 119.maddesi aramanın, hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısının, Cumhuriyet Savcısına ulaşılamadığı takdirde, kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerince yapılabileceği biçimindedir. Bu koşullara uyulmadan yapılan arama kanuna aykırıdır.

Sanık hakkında mahkumiyet kararı verebilmek için yakalanan sigaralardan başka delil yoktur. Arama, CMK.nun 119.maddesine aykırı biçimde, hakim kararı alınmadan Cumhuriyet Savcısı ya da kolluk amirinin yazılı emri olmadan kolluk tarafından yapılmıştır. Kolluğun doğrudan arama yapması hukuka aykırıdır. Bu şekilde ele geçen delillerde hukuka aykırı delil niteliğindedir.

Yukarıda maddeler halinde belirtilen Anayasa ve CMK.nun hükümlerine nazaran; usulsüz aramayla ele geçen delillerin hükme esas alınması, hukuk devleti ilkesini zedeleyeceği, kişilerin Anayasa ile teminat altına alınmış temel hak ve özgürlüklerini korumasız bırakacağı aşikardır.

Sanık hiçbir aşamada suçu kabul etmemiştir. Ususlüz arama sonucu ele geçen suç konusu sigaralar yok sayılmalıdır. Sigaralar üzerinde yapılan inceleme sonucu ulaşılan bilgilerin de yasal delil olarak kabulü mümkün değildir.

Anayasanın 38/6, 5271 sayılı yasanın 206/2-a, 217/2, 230/1.madde v fıkralarına nazaran hukuka aykırı biçimde elde edilen deliller hükme esas alınamayacağı ve başkaca sanığın mahkumiyeti için yasal delil bulunmadığından beraati gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2017/21949, Karar No: 2017/20578, Tarih: 02.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/21949 E.  ,  2017/20578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ksımen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki Elmakaya Köyü/mahallesi, 109 ada 9 parsel sayılı taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Bu nedenle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı idare vekilinin temyize gelinc;

Dava konusu taşınmazdan davalı idare tarafından, enerji nakil hattı geçirilen ve bedeline hükmedilen bölümünün kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ... Genel Müdürlüğü adına, pilon yerinin ise ... Genel Müdürlüğü adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, davalı kurum adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 2 nolu bentinde yer alan (VEDAŞ) kelimelerinin çıkartılarak, yerine (...) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3300, Karar No: 2020/1553, Tarih: 17.02.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/3300 E.  ,  2020/1553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... ve ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın davacıların kızı ...'nın ayağının üzerinden geçmesiyle oluşan kazada çocuğun ağır şekilde yaralandığını, malul kalma riski bulunduğunu, bakıma muhtaç hale geldiğini, kızına bakan davacı annenin kazanç kaybına uğradığını, SGK tarafından karşılanmayan yol- pansuman- ilaç masrafı yapıldığını ve çocuğun manevi zarara uğradığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, toplam 7.000,00 TL. maddi ve 8.000,00 TL. manevi tazminatın, kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... ve ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacıların maddi tazminat istemlerinin ispat edilememiş olması nedeniyle reddine; manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 3.000,00 TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte sigorta şirketi dışındaki davalılardan müteselsilen tahsiline dair verilen hükmün, davacılar vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 06.04.2017 tarih, 2014/22015 Esas ve 2017/3825 Karar sayılı ilamı ile; "davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları ile davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının yerinde olmadığı; ancak, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, davacı ...'nın 5 yaşında maruz kaldığı kaza sonucu uzun süre tedavi görmüş olması ve ayağı ile bacağında sabit iz kalacak biçimde yaralanmış olması nedeniyle zararın ağırlığı gözönünde tutularak, olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen, davacı ... için hak ve nasafet kuralları çerçevesinde bir miktar daha yüksek manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan manevi tazminata hükmedilmesinin uygun görülmediği" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davacı yanın manevi tazminat isteminin kabulü ile 8.000,00 TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... ve Hasan'dan müteselsilen tahsiline; maddi tazminat yönünden ilk hüküm kesinleştiğinden, bu hususta yeniden hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davacı yanın manevi tazminat isteminin kabulü ile 8.000,00 TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... ve Hasan'dan müteselsilen tahsiline; maddi tazminat yönünden ilk hüküm kesinleştiğinden, bu hususta yeniden hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılmış olmasına; davalı tarafça, daha önce temyize konu edilmediği için kesinleşen yönlerin incelenmesinin mümkün olmamasına; davacı ... için manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56. (BK'nun 47.) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre; davalılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA; aşağıda dökümü yazılı 133,13 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'dan alınmasına 17/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5890, Karar No: 2017/11183, Tarih: 17.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/5890 E.  ,  2017/11183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, nafakalar, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve kişisel ilişki yönünden; davalı kadın tarafından ise tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının tüm, davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, velayeti davalı anneye bırakılan 21.01.2011 doğumlu ortak çocuk ... ile davacı baba arasında “aynı şehirde oturmaları halinde her ayın 1. ve 3. haftası cumartesi günü saat 10.00'dan akşam saat 17.00'ye kadar, dini bayramların 2. günü saat 10.00' dan, ertesi gün saat 12.00'ye kadar, ara yıl tatilinin ilk Pazar günü saat: 10.00'dan Cumartesi günü saat: 12.00’ye kadar, yılın 1 Temmuz günü saat 10.00'dan 20 Temmuz saat 17.00'ye kadar davacı babanın müşterek çocuğu yanına aldırmak suretiyle görüşmesine” şeklinde kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiş, hüküm davacı baba tarafından temyiz edilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, tarafların aynı şehirde yaşadıkları anlaşılmış olup aynı- farklı şehir ayrımına gerek yoktur. Ayrıca düzenleme bu şekilde kaldığı takdirde davacının, ara yıl tatili ve Temmuz ayı dışında çocuk ile yatılı kalacak şekilde görüşme olanağı olmayacaktır. Baba ile ortak çocuk arasında düzenlenen kişisel ilişkinin ortak çocuğun yaşı da gözetildiğinde yetersiz kaldığı anlaşılmaktadır. Kişisel ilişki düzenlemesinde esas olan çocuğun üstün yararıdır. Çocukla ana baba arasında düzenli kişisel ilişki kurulması ve bu ilişkinin sürdürülmesi çocuk için bir hak olduğu gibi, ana ve baba için de bir haktır. Kişisel ilişki tesisinden beklenen amaç çocukla ebeveynleri arasında aile bağlarını geliştirmek ve bu suretle çocuğun sağlıklı gelişimini sağlamaktır. Bu sebeple kişisel ilişki analık ve babalık duygusunu tatmin edecek nitelikte olmalıdır. Kişisel ilişkiye dair ilamlar maddi anlamda kesin hüküm niteliğinde olmayıp koşulların değişmesi halinde yeniden düzenlenmesi her zaman islenebilir. Bu bakımdan, babalık duygularını tatmine elverişli, çocuğun da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli, yatılı olacak şekilde daha uygun süreyle kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. Ne var ki, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün kişisel ilişkiye yönelik bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir ( HUMK m. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükümden, yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinin tamamen çıkarılmasına, yerine 3.bent olarak " Velayet hakkı davalı annede bulunan müşterek çocuk ile davacı baba arasında her ayın 1. ve 3. haftası Cumartesi günü saat 10:00 ile Pazar günü saat 17:00 arasında, dini bayramların 2. günü saat 10:00 ile 3.günü 17:00 arasında, ara yıl tatilinin ilk haftasını takip eden pazar günü saat 10.00'dan Cumartesi günü saat: 17.00'ye kadar, her yıl Temmuz ayının 1. günü saat 10:00 ile 31 Temmuz günü saat 17:00 arasında kişisel ilişki kurulmasına” cümlesinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle; temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.10.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2018/1694, Karar No: 2018/8376, Tarih: 25.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/1694 E.  ,  2018/8376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 10/11/2008 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/03/2016 günlü kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 25/12/2018 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davalılar adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyanın incelenmesinde, mahkeme gerekçeli kararı ve davacı tarafça verilen temyiz dilekçesinin davalı ...'a usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşılmıştır. Şöyle ki, adı geçen davalıya mahkeme gerekçeli kararı ve davacı temyiz dilekçesi Tebligat Kanunu 35. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Dosyanın fiziken ve UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemesinde davalı ...'ın TC. kimlik numarası sisteme işlenmediği için adres kayıt sistemi sorgulaması yapılamadığı, nüfus müdürlüğünden de adres araştırması yapılmadığı anlaşılmıştır. Tebligat Kanununun 21/2. maddesinde "gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." şeklinde düzenleme mevcuttur. Tebligat Kanunu 35. maddesinde ise " ...kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır. " şeklinde düzenleme yapılmıştır.