muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2711, Karar No: 2024/3394, Tarih: 14.10.2024

İlk derece mahkemesi kararına karşı birleşen dosyada şikayet eden ... vekili ve şikayet olunan ... ve ... vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi tarafından birleşen dosyalarda şikayetin reddine dair kararların gerekçesinin yeterli ve anlaşılabilir nitelikte olmadığı gerekçesi ile birleşen dosya vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne ve kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesince Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin kaldırma kararı sonrasında, asıl dosya ve birleşen dosyalardaki şikayetlerin reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı, asıl dosya şikayet eden vekili ve birleşen dosya şikayet eden ... vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi tarafından, birleşen dosya şikayet eden ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, asıl dosya şikayet eden ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile; Samsun 3. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 21/12/2023 tarih 2023/499 E. 2023/632 K. sayılı kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle asıl dosyada şikayetin kabulü ile Samsun İcra Dairesinin 2021/101589 E. sayılı dosyasnda düzenlenen 22/02/2023 tarihli sıra cetveli ve derece kararının iptaline, birleşen dosyalardaki şikayetlerin reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı şikayet olunan ... ve ... vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Samsun icra Dairesi'nin 2021/101589 E. sayılı dosyasında 22.2.2023 tarihinde yapılan sıra cetveline müştekiler ..., ... ve ... asıl ve birleşen şikâyet dosyalarında “sıra cetvelinin iptali” için talepte bulunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince, ...'ün şikâyetinin kabulüne, diğer şikâyetçilerin şikâyetinin reddine karar verilmiştir. Müşteki ... ile sıra cetvelinde pay ayrılan ... ve ... vekillerinin bu kararı istinaf etmeleri üzerine, istinaf isteminin kabulü ile kararın kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir. İlk Derece mahkemesi ikinci kararında, tüm şikâyetlerin reddine karar vermiştir. Bu kararın ... ve ...'ün istinafı üzerine İstinaf Mahkemesi ikinci kararında; ...'ün istinaf isteminin reddine, ...'ün istinaf isteminin kabulü ile “Gürhan’ın vekâlet ücretinin rüçhanlı olduğu belertilerek” sıra cetvelinin iptaline karar vermiştir. Bu karar sıra cetvelinde pay ayrılan ... ve ... vekilince temyiz edilmiştir.

... ve ...'ün temyize gelmedikleri de dikkate alınarak temyiz incelemesi ... ve ... vekilinin temyiz nedeni olan, asıl dosyada takip alacaklısı Av. ...’ün takibine konu sözleşmeye dayalı vekâlet ücretinin rüçhanlı olup olmadığı konusunda toplanmaktadır.

... ve ...'ün temyize gelmedikleri de dikkate alınarak temyiz incelemesi ... ve ... vekilinin temyiz nedeni olan, asıl dosyada takip alacaklısı Av. ...’ün takibine konu sözleşmeye dayalı vekâlet ücretinin rüçhanlı olup olmadığı konusunda toplanmaktadır.

Sıra cetveli yapılırken, kural olarak cetvele alınacak alacağın önceliğinin olmadığı kabul edilir. Bir alacağın “öncelikli” olduğunun kabul edilebilmesi için açıkça kanunda belirtilmiş olması gerekir. Avukatlık Kanunu'nun 166/2. fıkrasında “sözleşme ile kararlaştırılan ve hâkim tarafından takdir olunan ücretin” sıra cetvelinde öncelikli olarak yer alacağı belirtilmiştir. Avukatlık Kanunu avukatın emeğinin karşılığı olarak tek vekâlet ücreti öngörmüştür. Kanun'un tek vekâlet ücretinin miktarını mahkeme “davanın lehe sonuçlanması halinde, asgari ücret tarifesinin altında olmamak koşuluyla davanın kazanılan bölümü için avukatın emeğine göre dava konusunun değerinin yüzde onu ile yüzde yirmisi arasındaki bir miktar” olarak takdir edecektir. (Av.K.164) Taraflar mahkemenin tayin ve takdir edeceği azami % 20’nin üstünde, dava veya hükmolunacak şeyin değeri yahut paranın yüzde yirmi beşini aşmayacak şekilde bir ücret kararlaştırılabilir.

Avukatlık Kanunu'nun 166/2. fıkrasında “sözleşme ile kararlaştırılan ve hakim tarafından takdir olunan ücretin” cümlesinde “veya” bağlacı kullanılmayarak “ve” bağlacının kullanılması dahi tarafların, mahkemenin takdir ettiği ücretin üstünde bir ücret kararlaştırmaları halinde, bu ücretin afakî olacağı, üçüncü kişilerin hakkını etkileyeceği dolayısıyla taraflar arasında kararlaştırılan ücretin sıra cetvelinde öncelikli olabilmesi için, ilamda asıl edimin eklentisi olarak ya da konusu vekâlet ücreti olan bir davada karara bağlanmış olması gerektiği düşünülerek bilinçli olarak tercih edilen bir bağlaçtır. Kanun hükmü böyle yorumlanıp uygulanmadığı takdirde, hukuki güvenlik zafiyete uğrayacak, her sıra cetveli yapılma aşamasında diğer alacaklıları zarara uğratmak için üst sınır olan % 25 oranında bir sözleşme yapılıp icra dairesine sunulacak veya taraflar arasında gerçek sözleşme sunulmayarak üst sınırdan muvazaalı olarak düzenlenen vekâlet sözleşmesi icra dairesine sunularak hacze iştirak eden diğer alacaklıların önünde cetvelde yer alınacaktır. Kanun koyucunun izah edilen veya benzeri örnekleri arzuladığını kabul etmek mümkün değildir.

Somut olayda, icra dairesinin hacze karar verdiği ve icra zaptına işlediği tarih haciz tarihi olarak kabul edilemeyeceğinden müşteki ...’ün, haciz tarihi olarak, “17.03.2022 tarihli haciz talebinin,” esas alınmasına yönelik iddiaya itibar edilemez. Öte yandan Avukat ...’ün Samsun ATM nin 2018/745 E. sayılı dosyada mahkemenin hükmettiği vekâlet ücretinin rüçhanlı olduğu ve haczedilemeyeceğinden (Av.K.m.164/son) şüphe yoktur. Ancak, avukat ile müvekkili arasındaki “ücret sözleşmesi” bir ilama bağlanmadığı sürece rüçhanlı olarak kabul edilemez, vekalet ücretinin haczedilemeyeceğinin "ayrıca şikayet konusu yapılmadığı" dikkate alındığında ...’ün şikayet nedenleri yerinde değildir.

Öte yandan asıl ve birleşen dosyaların dayanağı olan icra dosyalarından, borçlunun Samsun Asliye Ticaret Mahkemesinin ilamına istinaden Samsun İcra müdürlüğünün 2022/22751 E. sayılı dosyasında başlattığı ilamlı icra nedeniyle dosyaya giren para üzerine her üç müşteki de 18.03.2022 tarihinde kesin haciz koymuşlardır. Sıra cetvelinde (haciz saatlerine yönelik ayrıca şikâyet bulunmadığından) 18.03.2022 tarihli dört ayrı haciz alacaklısı hacizleri ilk haciz sayılarak garameten pay ayrılmasında yasaya uymayan bir yön bulunmadığı gibi, temyiz eden alacaklı ... ile On dokuz Mayıs Üniversitesi'nin haciz tarihleri 22.03.2022 ve 27.07.2022 olmasına rağmen dava tarihleri “ilk haciz” alacaklılarının takip tarihlerinden önce olması nedeniyle İİK’nın 100. maddesi gereğince kendilerine garameten pay ayrılmasında da bir usulsüzlük görülmediğinden yeniden yapılacak sıra cetvelinde bu hususların dikkate alınması gerektiği belirtilerek şikayetin kabul edilmesi gerekirken İstinaf mahkemesince yazılı gerekçelerle şikayetin kısmen kabulüne karar vermesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesince verilen kararın KALDIRILARAK yeniden esas hakkında verdiği karar usul ve yasaya aykırı görüldüğünden BOZULMASINA,

HMK'nın 373/2. maddesi gereğince dosyanın Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE,

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

14.10.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19487, Karar No: 2024/3911, Tarih: 13.03.2024

**3. Ceza Dairesi         2021/19487 E.  ,  2024/3911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/329 E., 2021/240 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 16. Caza Dairesinin 11.09.2019 tarih ve 2019/5026 Esas, 2019/5187 Karar sayılı bozma kararı üzerine;

1. Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.09.2021 tarihli ve 2019/329 Esas, 2021/240 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 220 inci maddesinin yedinci fıkrası yollamasıyla 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 inci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet kararı karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 02.11.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle ;

1- Kararın haksız ve hukuka aykırı olduğuna,

2- Suç ve cezanın şahsiliği ilkesine aykırı davranıldığına,

3- Hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemleri olduğuna,

4- Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince sanıkların eyleminin, silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanıklar hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle ;

1- Kararın haksız ve hukuka aykırı olduğuna,

2- Suç ve cezanın şahsiliği ilkesine aykırı davranıldığına,

3- Hesap hareketlerinin rutin bankacılık işlemleri olduğuna,

4- Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince sanıkların eyleminin, silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanıklar hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, syf 383 vd.)

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin “suç işlemek amacı” olması aranır. (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf.28, Özgenç Genel Hükümler syf.280)

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay CGK 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay ve sanıkların hukuki durumu değerlendirildiğinde;

Dosya kapsamına göre; silahlı terör örgütüne yardım kapsamında herhangi bir faaliyeti tespit edilemeyen sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken, sorumluluğu suç kastı ve illiyet bağını gözetmeksizin genişleten, yerinde olmayan kabul ve gerekçeye yer verilmek suretiyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.09.2021 tarihli ve 2019/329 Esas, 2021/240 sayılı Kararında sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5259, Karar No: 2008/2860, Tarih: 05.03.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/5259 E.  ,  2008/2860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.12.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm yargılama giderleri, vekalet ücreti ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmasına nazaran \* davalı kadın yararına hükmolunan manevi tazminat azdır.

\* Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

2-Yargılama giderleri haksız çıkan taraftan alınır. (HUMK.417 m.) Vekil ücretleri yargılama giderlerindendir. (HUMK.423/6. m.) Davacı koca vekili 19.10.2006 tarihli oturumda "karşı taraftan yargılama gideri, nafaka ve tazminat istemiyoruz" şeklinde beyanda bulunmuştur. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91-95. maddelerine aykırılık oluşturacak şekilde davalı kadının yargılama giderleri ve vekil ücretinden sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.03.2008 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/4373, Karar No: 2012/9368, Tarih: 13.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4373 E.  ,  2012/9368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün ONANMASINA ilişkin olarak daireden verilen 01.04.2010 gün ve 2009/6547-2010/1828 E.K. sayılı ilamın tashihi karar yoluyla incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Her nekadar dava dosyası karar düzeltme istemi ile Dairemize gönderilmiş ve Dairemizin 2012/4373 Esasına kaydedilmiş ise de aynı dosyanın karar düzeltme incelenmesinin yapılarak 20.10.2010 tarih 2010/4203-5946 E.K. Sayılı ilamla davacı Hazine'nin karar düzeltme isteminin reddine karar verildiği mahkemesince dosyanın Dairemize sehven gönderilerek yeniden esasa alındığı anlaşıldığından karar düzeltme istemi hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına, esasın bu şekilde kapatılmasına dosyanın mahkemesine İADESİNE, 13.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30568, Karar No: 2015/10100, Tarih: 12.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/30568 E.  ,  2015/10100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA: Davacı, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin, davalıya karşı açtığı işe iade davası sonucunda verilen işe iade kararının Yargıtay'dan geçerek onandığını ve süresinde işverene başvuruda bulunduğunu ancak davalı tarafından işe başlatılmadığını ileri sürerek, davalı aleyhine boşta geçen süre ücreti ve işe başlatmama tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davalı işyerinde fiilen çalışmaya başladığı ve doktor ziyaretlerinde bulunduğu yönünde kabul beyanları ve tanık beyanları kaşısında işe başlatmama tazminatı talep hakkının olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Davalı işverenin davacıyı eski işine başlatmak isteyip istemediği ve buna göre işe başlatma isteğinde samimi olup olmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; davacının davalı Belediyede alt işveren işçisi gösterilip, bu şekilde çalışırken iş sözleşmesinin işverence feshedildiği, bunun üzerine davacının işe iade davası açtığı ve mahkemece davalı ile alt işveren arasında muvazaalı bir alt işverenlik ilişkisi olduğu tespit edilerek davacının davalı nezdinde işe iadesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; davacının davalı Belediyede alt işveren işçisi gösterilip, bu şekilde çalışırken iş sözleşmesinin işverence feshedildiği, bunun üzerine davacının işe iade davası açtığı ve mahkemece davalı ile alt işveren arasında muvazaalı bir alt işverenlik ilişkisi olduğu tespit edilerek davacının davalı nezdinde işe iadesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacı vekili, müvekkiline davalı şirket tarafından yapılan işe davet yazısına istinaden çalıştığı işyerinden ayrıldığını, davalı şirket çalışanı olarak doktor ve eczanalerde tanıtım yapmaya başladığını ancak davalı tarafından gerekli olan meteryallerin temin edilmediğini, çalışmaya başladıktan bir hafta sonra sigorta bildiriminin yapılmadığını bunun üzerine şirket yetkilisi ile yaptığı görüşmede davacıya işe başlatılmayacağının bildirildiğini belirtmiş, davalı vekili ise, davacının işe davet edildiğini ancak şirket yetkilileri ile irtibata geçmediğini işe başlamadığını savunmuştur. Davacı tanığı Ayşıl Kalkan, davacının, davalı işverenin işe davet etmesi üzerine çalıştığı işyerinden ayrıldığını, mart-nisan ayı gibi davacı ile yaptığı telefon görüşmesinde davacının nişantaşı bölgesinde doktor ve eczane ziyaretlerini yaptığını broşürünün ve arabasının olmadığını garip bir çalışma yaptığını söylediğini tekrar konuştuğunda ise davalı şirketin kendisini işe başlatmadığından ortada kaldığını söylediğini belirtmiştir. Davacı tanığı Gonca Çavlar ise, davacının, davalı işverenin işe davet etmesi üzerine çalıştığı işyerinden ayrıldığını, davalı şirkette çalışmaya başladığını, davacı ile yaptığı telefon görüşmesinde arabasının, kartının, broşürünün yani davalıyı temsil ettiğine dair hiçbir belgeye sahip olmadığını, firmayla görüştüğünde kendisiyle çalışmaktan vazgeçtiklerini söylediğini beyan etmiştir. Dosya kapsamı ve tanık anlatımlarına göre davacının, davalı işverenin işe davet etmesi ile birlikte eski çalıştığı işyerinden ayrıldığı, işyerine işe başlamak üzere gitmesine rağmen davalı işveren tarafından işe başlatılmadığı tespit edilmiştir. Bu itibarla davacının davalı tarafından işe başlatılmadığı kabul edilerek, taleplerinin değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.