muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12750, Karar No: 2015/4211, Tarih: 22.10.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/12750 E.  ,  2015/4211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2015/259472

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2015 (Asıl karar) 19/06/2015 (Ek karar)

NUMARASI : 2014/148 (E) ve 2015/254 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın yokluğunda verilip 11.06.2015 günü usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmün yasal süresinden sonra 19.06.2015 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 315. maddesi uyarınca reddine ilişkin 19.06.2015 günlü aynı sayılı ek karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz talebinin reddi kararının istem gibi ONANMASINA, 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5013, Karar No: 2014/11712, Tarih: 29.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5013 E.  ,  2014/11712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline ve davalılar ... ve ... vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/05//2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17325, Karar No: 2012/23186, Tarih: 12.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/17325 E.  ,  2012/23186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 5000,00 TL alacağın tahsili için yapılan ilamsız icra takibine vaki haksız itirazın iptali, takibin devamı ile %40 icra inkar tazminatının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı dava dilekçesinde, ...- ...-... mah. 8 parsel üzerinde bulunan taşınmazı 02.02.2010 tarihinde davalıdan satın aldığı ve bu durumu kiracıya bildirmesine rağmen 2010 yılı kira bedelinin peşin olarak davalı eski malik tarafından alındığının öğrenilmesi üzerine 5000,00 TL için yapılan takibe vaki haksız itirazın iptali istenilmiştir.Davalı, dava konusu taşınmazın, oğlunun davacıdan aldığı nakit para karşılığı teminat olarak davacıya devir edildiğini bu nedenle de kira paralarının kendisi tarafından alınmaya devam edildiğini, oğlunun kiraları banka hesabına gönderdiği halde tekrar kendisinden mükerrer tahsil etmek istediğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.Mahkemece, kiralanan taşınmazın devir ve temlik iddiasına karşılık ancak geçmiş döneme ait kira alacağının da yeni malike devir ve temlik edilmesi halinde yeni malikin bu döneme ait kira alacağını diğer yasal şartların gerçekleşmesi halinde talep edebileceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm, süresinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Türk Medeni Kanunun 683.maddesi hükmünce bir şeye malik olan kimse hukuk düzeninin sınırları içerisinde o yer üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir.Davalı tarafından kiracı ile düzenlenen 15.07.2010 tarihli kira sözleşmesinin yapılması için davacının onay verdiğine ilişkin bir bilgi ve belge dosya içerisinde bulunmamaktadır. Öyle ise davalının çekişmeli yeri tasarrufunun (kira sözleşmesi yapmaya ve bedellerini almaya devam etmesinin) haklı sebebinin kaldığı söylenemez.O halde, davalı tarafından devir tarihinden sonra tahsile devam edilen kira paralarının sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davacıya iade edilmesi gerekir.Mahkemece, taraf delilleri değerlendirilerek iade edilmesi gereken miktarın belirlenmesi gerekirken itibar edilmeyen gerekçeler ile davanın tümüyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4569, Karar No: 2012/6828, Tarih: 28.05.2012

**17. Hukuk Dairesi         2012/4569 E.  ,  2012/6828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada İscehisar Sulh Hukuk, Pendik 1. Sulh Hukuk, Karasu Sulh Hukuk ve Perşembe Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“ Diğer taraftan, yine TMK'nun 22. Maddesine göre, bir ceza kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.

Dosya kapsamından, nüfus kayıt sisteminde yerleşim yeri olarak bildirilen ... adresinin ceza evi adresi olduğu, Kartal 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 20/11/2007 tarih, 2007/58-2007/347 sayılı ilamı , Ordu E Tipi kapalı Ceza İnfaz Kurumunun 28/02/2012 tarihli yazısı ile hükümlünün 06/07/2009 tarihli talep yazısına göre hükümlünün en son yerleşim yeri adresinin ... olarak tespit edildiği ancak, Karasu İlçe Emniyet Müdürlüğü'nce düzenlenen 12/01/2012 tarihli tutanakta kısıtlı adayının son adresi olarak ... adresine ulaşıldığı halde, tespit edilen bu adresin araştırılmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri olarak bildirilen bu adresin kolluk marifetiyle araştırılarak tespiti ile konuya ilişkin belgelerin dosya arasına konulması, ondan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3581, Karar No: 2007/6642, Tarih: 05.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/3581 E.  ,  2007/6642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Herhangi bir belgedeki imza ve yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak  bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli  teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar  kullanılarak; grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı  derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle  farklı veya aynı kişinin  eli ürünü olduklarını fotoğraf ya da  diğer uygun  görüntü  teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sadece optik cihazlar ve VSC-1 cihazı kullanılarak inceleme yapılıp sonuca varıldığının  belirtilmesiyle yetinilmiş, ulaşılan sonucun maddi  dayanakları  denetime  elverişli şekilde  ortaya konulmamıştır. Bu nitelikteki bir bilirkişi raporuna dayalı olarak  hüküm kurulamaz. Mahkemece yapılması  gereken iş, itiraza konu belge asılları ve yöntemince toplanmış karşılaştırmaya  esas olabilecek  nitelikteki diğer  belgeler üzerinde, yukarıda  açıklanan  yöntem ve ilkelere uygun olarak, yeniden  bilirkişi incelemesi yaptırılması, ortaya çıkacak  uygun  sonuç çerçevesinde bir karar verilmesidir. Eksik incelemeye ve yetersiz  bilirkişi raporuna  dayalı karar verilmesi  isabetsizdir. (Hukuk Genel Kurulunun  30.5.2001 tarih ve 2001/12-246 Esas 2001/467 karar sayılı  kararı.) Kabule göre de, İİK'nun 170/3 maddesi gereğince itirazın kabulü halinde taibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken takibin iptali yönünde hüküm tesisi yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 05.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4359, Karar No: 2014/5134, Tarih: 30.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/4359 E.  ,  2014/5134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ARTVİN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/11/2013

NUMARASI : 2013/396-2013/484

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu G. Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 112 ada 2, 114 ada 9, 122 ada 2, 4, 10, 14, 17,18, 20, 24, 124 ada 4, 125 ada 9, 15, 155 ada 4, 10, 157 ada 2, 5, 164 ada 4, 169 ada 3, 176 ada 3, 184 ada 2, 3, 185 ada 16, 203 ada 1, 204 ada 2, 204 ada 4, 212 ada 2 parsel sayılı sırasıyla; 165.12, 685.98, 147.75, 1.346.62, 703.40, 1.133.87, 1.226.62, 295.25, 1.289.22, 257.31, 4.258.78, 1.349.83, 2.216.80, 3.867.27, 3.436.02, 677.50, 1.237.97, 930.12, 235.76, 429.89, 64.53, 310.81, 1.227.83, 751.99, 1.870.30, 1.303.76 ve 1469.96 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar A.S.adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar A.. T.. ve N.. T.., miras yoluyla gelen hakka dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabul nedeni ile kabulüne, çekişmeli taşınmazların tapu kaydının iptaline, bu taşınmazların tamamı ayrı ayrı 8 pay kabul edilerek; 2'şer payın N.. T.. ve A.. T.., 1'er payın M.. S.., S.. Ö.. (Solmaz), T.. S.., H.. S.. adına tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davalıların kabul beyanı dikkate alınmak sureti ile yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Dava; muris Osman mirasçısı Emine'nin mirasçıları tarafından açılan miras payının tescili istemine yönelik davadır. Davalılar H.. S.. ve müşterekleri muris Osman'ın 1997 yılında ölen oğlu, tespit maliki Ahmet'in mirasçıları olup, dosya arasında bulunan kabule ilişkin yazılı imzalı beyanları ile davayı kabul etmişlerdir. HMK'nın 308, 309 ve 311. maddelerine göre kabul ve feragat, davayı sona erdiren taraf işlemlerinden olup, kesin hükmün sonuçlarını doğurmaktadır. Hal böyle olunca; davalıların kabul beyanı doğrultusunda muris Osman'ın tüm mirasçıları belirlenerek, davacılar A.. T.. ve N.. T..'e ortak miras bırakan Osman'dan kendilerine isabet eden miras payı verilmeli, geri kalan paylar davalı taraf uhdesinde bırakılmalıdır. Açıklanan husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7598, Karar No: 2008/523, Tarih: 21.01.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/7598 E.  ,  2008/523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2007

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının iş kazası sonucu oluşan maluliyeti nedeniyle uğradığı zararların giderilmesine ilişkindir.

Mahkemece, isternin kısmen kabulÜne karar verilmiştir.

Davacı sigortalının maluliyet oranının SSK Mersin Hastahanesinin Raporu dikkat alınarak SSK tarafından % 3,3 olarak kabul edilmiş, itiraz üzerine alınan SSK Yüksek Sağlık Kurulunun 26.10.2004 tarihli raporuna göre % 3,3 ve Adli Tıp Kurulunun 01.07.2005 tarihli raporuna görede % 7,2 olarak belirlendiği mahkemece % 7,2 maluliyet nedeniyle tazmİnata karar verildiği anlaşılmaktadır. YSK raporu ile Adlı Tıp Kurulu arasında oluşan çelişkinin Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınarak giderilmesi gerekirken noksan inceleme ile sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yargıtayın ve Dairenin yerleşik uygulamaları bu yöndedir. (YİB Büyük Genel Kurulunun 28.6.1976/6-4, 21 HD 2006/3259 E, 2006/827 K. 18.9.2006 günlü kararı)

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulma1ıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle  BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2931, Karar No: 2011/6872, Tarih: 22.06.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/2931 E.  ,  2011/6872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava feshi ihbar nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkiline ait binanın çatısındaki 2x3m2’lik alanın baz istasyonu kurulmak üzere davalı tarafından kiralandığını, sözleşmenin 31.1212009 tarihinde sona erdiğini, bu tarihten itibaren süresiz hale gelen sözleşme uyarınca davalıya 23.03.2010 tarihinde feshi ihbar bildirimi yapıldığını, ne var ki davalının kiralananı tahliye etmediğini belirterek, davalının tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, feshi ihbar bildiriminin süresinde yapılmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.03.2008 başlangıç, 31.12.2009 bitiş tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin konusunun, davacıya ait binanın çatısına kurulacak baz istasyonu için yer kirası olduğu anlaşılmaktadır. Sözleşmenin bu niteliğine göre olaya, Borçlar Kanunu’nun adi kiraya ilişkin hükümlerinin uygulanması gerekir. Sözleşme süresi 31.12.2010’da sona ermiş olup bu tarihten itibaren sözleşme belirsiz süreli hale gelmiştir. Bu durumda feshi ihbar süreleri Borçlar Kanunu’nun 262/2. maddesine göre belirlenecektir. Buna göre, taraflar arasındaki akit 31.12.2010 tarihinde süresiz hale geldiğinden altı aylık dönemlere nazaran üç ay öncesinden fesih yapılarak dönem sonunda dava açılabilir. Birinci altı aylık dönemin sonu olan 30.06.2010 tarihinden itibaren dava açılabilmesi üç ay öncesinden feshi ihbarda bulunulması koşuluna bağlıdır. Davacının 23.03.2010 tarihinde feshi ihbarda bulunduğu ve 08.07.2010 tarihinde de dava açtığı nazara alındığında, BK 262.maddesinde öngörülen sürelere uyulduğu görülmektedir. Sonuç itibariyle feshi ihbar süresinde olduğundan mahkemece kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.6.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16226, Karar No: 2017/25066, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/16226 E.  ,  2017/25066 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19061, Karar No: 2014/150, Tarih: 13.01.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19061 E.  ,  2014/150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2013

NUMARASI : 2010/1051-2013/463

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ...... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 24.03.2010 tarihinde iş kazasına uğrayan sigortalının maddi ve manevi, eşinin, annesinin ve babasının manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 28.211,49 TL maddi tazminatıbn kaza tarihi olan 24.03.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 02.02.2008 tarihinde ve 24.03.2010 tarihinde olmak üzere 2 iş kazası geçirdiği, dava dilekçesi ile talep edilen tazminatların 24.03.2010 tarihli iş kazasına ilişkin olduğu, 02.02.2008 tarihli iş kazası sonucu davacıda oluşan sürekli iş göremezlik derecesinin % 13 olduğu, 24.03.2010 tarihli iş kazası sonucu davacıda sürekli iş göremezlik oluşmadığı, hükme esas alınan 25.03.2013 tarihli hesaba ilişkin bilirkişi raporunda 02.02.2008 tarihli iş kazası ve bu kaza sonucunda oluşan sürekli iş göremezlik derecesi esas alınarak hesaplama yapıldığı, Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 24.03.2010 tarihli ameliyet raporuna göre davacı sigortalının 24.03.2010 tarihli iş kazası nedeniyle sol kolunda 10 cm kesi oluştuğu, kesilen sinirin onarıldığı anlaşılmaktadır.

1- Davacılar temyizi bakımından;

a- Davacı eş, anne ve babanın temyizi yönünden; sigortalıda ağır bedensel zarar oluşmadığı anlaşılmakla manevi tazminat istemlerinin reddedilmesi isabetli olduğundan bu davacıların temyiz itirazlarının reddine,

b- Davacı sigortalının temyizi yönünden;

26.06.1966 gün ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre, manevi tazminata hükmedilmesi için 1-Eylem, 2-Zarar, 3-Zarar ile eylem arasında illiyet bağı, 4-Eylemin hukuka aykırı olması, 5- İşçinin cismani zarara uğraması koşuldur. Somut olayda, davacının zararlandırıcı olay sonucunda vücut bütünlüğünün zarara uğramış olduğu açıktır. Zarara uğrayan kişinin, sağlam insana göre sürekli iş göremez duruma gelmese dahi üzüntü ve elem duyacağı, ruh bütünlüğünün bozulacağı hususlarınında cismani zarar kavramına dahil bulunduğu söz götürmez. Hal böyle olunca ve özellikle yukarıda anılan koşulların oluştuğu da dikkate alınarak, uygun, bir miktar manevi tazminat tayin edilmek gerekirken, yazılı gerekçelerle manevi tazminat isteminin tümünün reddine karar verilmiş olması isabetsizdir.

2- Davalı temyizine gelince;