muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8299, Karar No: 2019/4992, Tarih: 16.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/8299 E.  ,  2019/4992 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ........sahibi olduğunu, kuruma fatura edilen 2008 yılına ait iki adet reçete ile ilgili olarak 2012 protokolünün 5.3.2. Maddesi gereğince reçete arkasındaki imzanın hasta veya hasta yakınına ait olmaması nedeniyle 1. kez uyarılmasına, 5.3.5. maddesi gereğince hasta veya yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetenin kuruma fatura edildiği iddiası ile 1. Kez uyarılmasına ve 10.729,30 TL cezai şartın tahsiline karar verildiğini, eczacı olarak hastalara kimlik sorma ya da kimlik bilgilerini kontrol etme gibi bir hakkının bulunmadığını, söz konusu reçetelere ilişkin olarak herhangi bir usulsüz işlemi bulunmadığını, davalı kurumun zararının söz konusu olmadığını ileri sürerek davalı kurumun .......sayılı ve 15/09/2014 günlü kararının hukuka ve protokole aykırılığının tespiti ile hükümsüzlüğüne ve muarazının men'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davacının 15/09/2014 tarih........sayılı kararı ile tebliğ edilen ceza sebebiyle davalı kuruma borçlu olmadığının tespitine, muarazanın bu şekilde giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, davalı Kurum tarafından uygulanan cezai şartın protokole aykırı olduğu ileri sürülerek kararın iptali ve çekişmenin önlenmesi istemine ilişkindir. Davalı kurum, yapılan araştırmalarda, reçete sahiplerinin Medula sisteminde yer alan tarihlerde muayene olmadıkları, adlarına düzenlenen rapor ve reçetelerden haberdar olmadıkları gibi, ilaçları da eczaneden alıp kullanmadıklarını beyan etmeleri üzerine yürütülen soruşturma sonucunda, davacı eczane tarafından 2 adet sahte reçetenin kuruma fatura edilmesi sonucunda cezanın uygulandığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, eczacının reçetede adı yazılı hekimler tarafından verilmediği anlaşılan reçetelerin sahte olduğunu bilecek durumda olmadığı, ceza mahkemesi kararı ile veya başka türlü yazılı delille veya ikrar sureti ile davacının sahtecilik fiiline iştirak ettiği veya bile bile ilaç temin ettiği veya ilaç temin etmeden ilaç verilmiş gibi tahakkuk evrakı hazırladığı anlaşılamadığından şüphe davacı lehine yorumlandığından gerekçeleri ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Dava dışı ilaç mümessilinin ikametinde yapılan aramada bazı şahıslara ait sağlık karnelerinin bulunması sonucunda yapılan araştırmada , cezai işleme konu reçetelerin hasta tarafından yazdırılmadığı, reçetedeki ilaçları kullanmadıkları, hiçbir ilacı teslim almadığı, reçete arkasındaki imzanın kendisine veya bir yakınına ait olmadığının belirlendiği, bu reçetelerin 3.kişiler tarafından sahte olarak tanzim olunduğu ve bedellerinin kuruma fatura edilmesinden dolayı idare tarafından sözleşmenin 5.3.2., 5.3.5 ve 6.17 maddeleri uyarınca cezai işlem tesis edildiği, davacı eczanenin ibraz edilen reçetelerin arkasına ilaçları teslim alan kişilerin kimlik bilgilerini yazması gerektiği, davacının kendisinin de taraf olarak imzaladığı protokol hükümlerine göre kendisine yüklenen kimlik tespiti yapma yükümlülüğünü yerine getirmediği, şayet ilaçları teslim etmek için reçeteyi ibraz eden kişilerden kimlik bilgilerini sormuş olsa idi bu kişilerin ilaçları teslim almaya yetkili olmadıklarının anlaşılacağı, bu haliyle davaya ve davalının işlemine konu reçetelerin sahteliği sabit olup, bilirkişi raporu ile belirlenen iğfal kabiliyeti hususunun ceza yargılaması yönünden sonuç doğuracağı, davacının kimlik tespiti yapma yükümlülüğünü yerine getirmemiş olması nedeniyle sorumluluğunun ortadan kalkmayacağı, davacı eczanenin eylemi sabit olup, yapılan işlemin protokole uygun olduğu dolayısıyla uygulanan cezai işlemin hukuka uygun olduğu, tereddüte ya da duraksamaya mahal bırakmayacak şekilde sabittir. Dava konusu para cezasına ilişkin işlemin dayanağı olan taraflar arasındaki sözleşmenin 5.3

. Dava konusu para cezasına ilişkin işlemin dayanağı olan taraflar arasındaki sözleşmenin 5.3.2 maddesinde;" eczacının kuruma fatura ettiği reçetelerde bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine yada yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilaçları teslim edildiği yakınına ait olmadığının tespit edilmesi halinde, reçete bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay süre ile sözleşme yapılmaz..." şeklinde, 5.3.5. maddesinde de " Hasta veya yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin Kuruma fatura edildiğinin tespiti halinde ilaç bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır...." şeklinde düzenlemeler yapılmıştır. Davacının bu şekilde sözleşmenin 5.3.2. ve 5.3.5 maddelerine aykırı davranması nedeniyle davacı hakkında uygulanan cezai işlemin yerinde olduğu anlaşılmıştır. Hal böyle olunca mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmaya gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2021/9288, Karar No: 2022/8394, Tarih: 24.11.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/9288 E.  ,  2022/8394 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2018 tarih ve 2017/131 - 2018/134 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53 ve 58/9-6 maddeleri uyarınca mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Sanık müdafiinin ceza miktarı itibariyle yasal şartları taşımayan duruşma talebinin CMK’nın 299. maddesi uyarınca reddine,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Ayrıntıları dairemizin 2015/3 esas sayılı kararında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.)

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün görünen yüzü ortaya çıkmadan önce sohbet adı altındaki örgütsel toplantılarına katılan ancak örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla katılıp süreklilik çeşitlilik ve yoğunluk arzeden örgütsel faaliyetlerde bulunduğu kesin olarak saptanamayan sanığın, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası AŞ'de örgüt liderinin talimatı üzerine örgüte yarar sağlamak amacıyla katılım hesabı açma şeklindeki eyleminin örgüte yardım suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre ise,

2-Kabul ve uygulamaya göre ise,

Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak sadece TCK’nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken, anılan maddenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 58/6 maddeleri gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sanık hakkındaki hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13894, Karar No: 2015/10325, Tarih: 10.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/13894 E.  ,  2015/10325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 1.20 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3058, Karar No: 2024/6492, Tarih: 07.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/3058 E.  ,  2024/6492 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2832 E., 2023/287 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/742 E., 2022/549 K.

Taraflar arasında galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespitine ilişkin Diyarbakır 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacılar Haluk Mehmet ve ...'ın Diyarbakır'da kurulu Mülhak Silahşör-i Hassadan Semanzade Mehmet Tahir Ağa Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmesi istenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; davacı ... yönünden; galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespitine ilişkin davalar şahsa bağlı davalardan olup davacı ...’ın 16.09.2019 tarihinde vefat ettiği, mirasçıları ... ve ...’ın davaya dahil edilmelerinde kanuni zorunluluk ve hukuki yararları bulunmadığından bu yöndeki talebin reddine karar verilerek bu davacı yönünden ölüm sebebiyle konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına; diğer davacı ... yönünden yapılan değerlendirmede ise Silahşör-i Hassadan Semazende Mehmet Tahir Ağa Vakfı'na ait vakfiyede vakıf gallesine müstahak olan kişilerin sıralı olarak gösterildiği, vakfı kuranın vefatı halinde erkek evlatlarının galleye müstahak olmasının kararlaştırıldığı, erkek evlatlardan biri vefat edince de devir devir, asır asır sürekli olarak erkek çocukların erkek çocuklarına galle verilmesinin kararlaştırıldığı, özetle vakfiyede vakıf gelirinin (galle) erkek evlatlara bırakıldığı, alınan bilirkişi raporuna ve dosyaya getirtilen mahkeme kararlarına göre davacıların dedeleri ... Savaş hakkında Diyarbakır Asliye Hukuk Mahkemesince 4.12.1932 tarih ve 551 -675 E.K. sayılı ilamı ile verilen Tahir Ağa Vakfının galleye müstehak evladiyet kararı bulunduğu gibi babaları ... ile kardeşleri ... ... Savaş ile ... hakkında da Diyarbakır 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 01.07.1968 tarihli ve 1968/162-280 E.K. sayılı kararı ile de Silahşör-i Hassadan Semanzende Mehmet Tahir Vakfının galle fazlasına müstehak vakıf evladiyet kararının verildiği gerekçesi ile davanın davacı ... yönünden kabulü ile adı geçen davacının Diyarbakır ilinde kurulu olan Silahşör-i Hâssadan Sem'anzâde Mehmed Tahir Ağa Vakfı'nın galleye müstahak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davalı ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; davacının dedesi ve babası hakkında verilen kararlar ile davacı ... ile vakıf kurucusu arasında soybağının ispatlandığı, davacının babası ... 30.11.1984 tarihinde, babasının kardeşleri (davacının amcaları) ...., ... ve ... ... ....’ın sırası ile 05.08.2009, 1923 ve 13.10.1991 tarihlerinde öldükleri, bu durumda ...’a düşen payın davacının da aralarında bulunduğu erkek evlatlarına intikal edeceğinden davacı yönünden batın koşulunun gerçekleştiğinin kabulünün gerektiği gerekçesi ile davalı tarafın yerinde olmayan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Davalı ... vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepler tekrar edilerek eksik inceleme ile karar verildiği, bilirkişi kurulundan yeniden rapor alınması gerektiği, bilirkişi raporunun yetersiz olduğu, sunulan ve re’sen dikkate alınacak sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... Müdürlüğün vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ : Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 247,70 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4171, Karar No: 2015/3450, Tarih: 07.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/4171 E.  ,  2015/3450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde dahili davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçiler vekilleri, borçlu aleyhine başlatılan icra takipleri sonrasında .... İcra Müdürlüğü'nün 2012/413 E. sayılı dosyasında haczedilerek kasaya alınan çekler üzerine müvekkillerinin de alacaklı olduğu icra dosyaları nedeniyle hacizler konduğunu, sıra cetvelinin ilk haczi koyan .... İcra Müdürlüğü'nün 2012/413 E. sayılı dosyası üzerinden düzenlenmesi gerekirken, bu dosya alacağı mahsup edildikten sonra tahsil edilen paranın .... İcra Müdürlüğü'nün 2012/612 E. sayılı dosyasına gönderildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri, şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; borçlunun tahsil ve teminat amaçlı olarak şikayet dışı .... Şubesine verdiği çekler üzerine öncelikle ..... İcra Müdürlüğü'nün 2012/413 E. sayılı dosyasında haciz konularak çeklerin bu dosyaya gönderildiği, bu dosya alacağının tamamının haczedilen çeklerle infaz edildiği, geriye kalan paranın .... İcra Müdürlüğü'nün 2012/612 E. sayılı dosyasına gönderildiği, sıra cetvelinin ise .... İcra Müdürlüğü'nün 2012/612 E. sayılı dosyasında düzenlendiği, oysa ilk haczi koyan .... İcra Müdürlüğü'nün 2012/413 E. sayılı dosyasında sıra cetvelinin düzenlenmesi gerektiği belirtilerek, şikayetlerin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan .... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, dahili şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dahili şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.