muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/1420, Karar No: 2009/9465, Tarih: 30.04.2009

12. Hukuk Dairesi 2009/1420 E., 2009/9465 K.

**12. Hukuk Dairesi 2009/1420 E., 2009/9465 K.**

**- SENET DÜZENLEME YETKİSİ

- ŞİRKETİN TEMSİLİ**- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 541 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 542 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine, bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü.

Borçlu şirket yetkilisince senedi imzalayan Hüseyin'e verilen 21.07.2006 tarihli vekaletnamede açıkça şirket adına çek ve senet tanzim etmek üzere Hüseyin'in yetkilendirildiği ve takip konusu senedin de 21.08.2006 tarihinde tanzim edildiği görülmektedir. Çek ve senet tanzim etmek için verilen yetki, doğal olarak senet kabul edilen bonoyu da kapsadığından kabulü gerekir. Aksine görüş aşırı şekilcilik olup, hak kaybına neden olur. O halde, mahkemece, istemin reddine karar verilmesi gerekirken, vekaletle açıkça kambiyo senedi düzenleme yetkisi verilmediğinden bahisle borçlu talebinin kabulü ile takibin durması yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

Sonuç: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK'nın 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13377, Karar No: 2024/3719, Tarih: 02.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13377 E.  ,  2024/3719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/238 E., 2016/741 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Edremit Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun), 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

B. Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2016/238 Esas, 2016/741 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; hakkında tedaviye hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, er olarak askerlik görevini ifa etmekte olan sanığın hakkında ayırma kararı verilen arkadaşı ile birlikte askeri kışlaya gireceği esnada, arkadaşının üzerinden bonzai olarak adlandırılan sentetik kannobinoid maddesinin ele geçirildiğine ve sanığın suça konu uyuşturucu maddenin kendisine ait olduğunu ifade ettiğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanığın 29.11.2011 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan hakkında Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin, 01.04.2014 tarihli ve 2013/240 Esas, 2014/73 Karar sayılı kararı ile adli para cezasına hükmedilmesi nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeksizin dava açıldığı ve Mahkemece de kabulün bu yönde olduğu anlaşılmış ise de;

IV. GEREKÇE

Sanığın 29.11.2011 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan hakkında Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin, 01.04.2014 tarihli ve 2013/240 Esas, 2014/73 Karar sayılı kararı ile adli para cezasına hükmedilmesi nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeksizin dava açıldığı ve Mahkemece de kabulün bu yönde olduğu anlaşılmış ise de;

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yapılan soruşturma sonucunda kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmesi zorunlu olup, ancak aynı maddenin altıncı fıkrasında yer alan düzenleme uyarınca daha önceki bir kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş ve bu kararın ihlal edilmesi nedeniyle dava açılmışsa artık sonraki suçlar nedeniyle yapılan soruşturmalarda kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemeyeceği, bu kapsamda 28.06.2014 tarihinden önce işlediği aynı tür suçtan dolayı 5560 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi uyarınca verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları ile önceki hükümlülüklerinin sonradan işlenen suç bakımından kamu davasının açılmasının ertelenmesine engel olmayacağı,

İnceleme konusu olayda ise sanık hakkında yargılama konusu suçtan önce başka bir suç nedeniyle verilmiş bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılması sonucunda açılan bir dava bulunmadığı halde bu suçtan doğrudan dava açıldığı anlaşıldığından, dava şartının bulunmaması nedeniyle Mahkemece şartın gerçekleşmesini beklemek üzere durma kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek hüküm verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2016/238 Esas, 2016/741 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9488, Karar No: 2011/17770, Tarih: 30.11.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/9488 E.  ,  2011/17770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, taşınmaz maliki olduğunu, taşınmazının satışı için ilan verdiğini, emlakçı olduğunu söyleyen davalı ... tarafından müşteri bulunduğunu söyleyerek kendisinden vekaletname istediğini, vekaletname gönderdiğini, 24.11.2004 tarihinde diger davalı ... ile gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi imzalayan davalı ... tarafından 56.860,00 TL tarafına ödeme yapıldığını, taşınmazın 11.12.2004 tarihinde dava dışı kişilere satışının yapıldığını, davalı ... tarafından kendisine taşınmaz satışı yapılmadığı için kaparo olarak ödenen bedelin tahsili için ihtarname gönderildiğini, 48.327 Euro nun davalı ... hesabına havale ettiğini, bir süre sonra davalıların kendisini dolandırdığı, kendisine kapora olarak havale edilen bedelin taşınmazı tapudan satış yolu ile elde eden dava dışı kişilerce gönderildiğini öğrendiğini ileri sürerek 48.327 EURO ve 4000 USD ın ödeme tarihinden faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 40.000 Amerikan dolarının fiili ödeme tarihindeki kur üzerinden 26.11.2004 tarihinden itibaren işleyecek Merkez Bankasının Amerikan Dolarına uyguladığı reeskont faizi ile birlikte davalı ...‘dan tahsili ile davacıya verilmesine fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-HUMK.nun 381 maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.nun 388/son maddesi gereğince de istek sonuçlarından her 2011/9488-17770

1-HUMK.nun 381 maddesi gereğince mahkeme, hazır olan tarafların iddia ve savunmalarını dinledikten sonra yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Kararın tefhimi en az, aynı yasanın 388. maddesinde belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. HUMK.nun 388/son maddesi gereğince de istek sonuçlarından her 2011/9488-17770

biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Yine aynı kanunun 389 maddesinde de hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunluluğu tekrarlanmıştır. Aynı maddenin son fıkrası gereğince de zorunlu nedenlerle yalnız hüküm sonucunun tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın sonradan belli bir süre içinde yazılması mümkündür. Bu gibi hallerde de HUMK.nun 388 maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren kısa karar ile daha sonra yazılan gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak da yoktur. Öte yandan kısa kararla gerekçeli kararın birbirinden farklı olması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim olunmasına ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HUMK.nun yukarda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir görevdir.

Temyize konu davada, kısa kararda “.davanın kısmen kabulüne.40.000 Amerikan dolarının fiili ödeme tarihindeki kur üzerinden 26.11.2004 tarihinden itibaren işleyecek Merkez Bankasının Amerikan Dolarına uyguladığı reeskont faizi ile birlikte davalı ... ‘dan tahsili ile davacıya verilmesine fazlaya ilişkin talebin reddine “şeklinde hüküm kurulmasına rağmen, gerekçeli kararda ise “....40.000 Dolar karşılığı meblağın haksız ve karşılıksız olarak davalıların üzerinde kaldığı anlaşıldığından davanın kabulüne “şeklinde hüküm kurulmuş olması, az yukarda açıklanan kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırıdır. Mahkemece 10.4.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi kısa karar ile bağlı kalınmadan, ancak kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki giderilecek şekilde yeniden bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün (BOZULMASINA), 2. bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 18,40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/34036, Karar No: 2016/21429, Tarih: 20.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/34036 E.  ,  2016/21429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına 20/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4460, Karar No: 2012/5377, Tarih: 12.04.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/4460 E.  ,  2012/5377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.01.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 22.11.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı temliken tescil isteğine ilişkindir.

Davalı, davacının iddialarının gerçek dışı olduğundan açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapulu taşınmazın zilyetlikle kazanılması mümkün görülmediğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Belirtildiği üzere dava Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Bir kimsenin kendi malzemesi ile başkasının tapulu taşınmazına sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması halinde diğer koşullar da mevcutsa malzeme sahibi yapının bulunduğu alan ile yapının kullanılması için zorunlu arazi parçasının tescilini mülkiyet hakkı sahibinden isteyebilir.

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi bazı koşulların varlığına bağlıdır;

a) Birinci koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Türk Medeni Kanununun 724. Maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3.maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

b) İkinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır;

b) İkinci koşul ise yapı kıymetinin taşınmazın değerinden açıkça fazla olmasıdır;

Bu koşul dava tarihine ve objektif esaslara göre saptanmalı, fazlalık ilk bakışta da kolayca anlaşılmalıdır. İnşaatın kapsadığı alanın ifrazı kabil ise arsa değeri yalnız bu kısma göre, aksi halde tamamının değerine göre bulunmalıdır. Bazı Yargıtay kararlarında vurgulandığı üzere, inşaatın kaldırılmasının arazi ve malzemeye vereceği zarar, kaldırılmasıyla malzeme sahibinin elde edeceği yarardan daha fazla ise inşaatın kaldırılması fahiş bir zarara yol açar.

c) Üçüncü koşul, yapıyı yapanın (malzeme sahibinin), taşınmaz malikine uygun bir bedel ödemesidir.

Uygun bedel genellikle yapı için gerekli olan arsa miktarının dava tarihindeki gerçek değeri olarak kabul edilmekte ise de, büyük bir taşınmazın bir kısmının devri gerektiğinde geri kalan kısmın bedelinde noksanlıklar meydana gelecekse, bunlar taşınmaza bağlı öteki zararlar da göz önünde bulundurularak hak ve yarar dengesi kurulması suretiyle hesaplattırılmalı, iptale konu zemin bedeli arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmeli, önceden ödenmiş bedel var ise bu miktar ödenecek bedelden mahsup edilmelidir.

Yukarıda değinilen üç koşulun yanı sıra, yapının bulunduğu arazi parçası davalıya ait taşınmazın bir kısmını kapsıyor ise tescile konu olacak yer, inşaat alanı ile zorunlu kullanım alanını kapsayacağından mahkemece iptal ve tescile karar verebilmek için bu kısmın ana taşınmazdan ifrazının da mümkün olması gereklidir.

Somut olaya bakıldığında; 09.09.1977 tarihli tapu kayıt örneğinden, taşınmazın 1977 yılında bahçeli kargir ev niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece dinlenilen tanıklar davacının, dava konusu taşınmazı tadil ve tamir ederek, dava tarihine değin en fazla 25 yıl taşınmazda ikamet ettiğini beyan etmişlerdir. Bir kimse başkasına ait araziye kendi malzemesi ile sürekli, esaslı ve mütemmim cüzü (tamamlayıcı parçası) niteliğinde yapı yapması sebebiyle TMK'nun 724. maddesi uyarınca temliken tescil talebi ile dava açabilir. Her şeyden önce davacı tapu iptali ve adına tescilini talep ettiği taşınmaz üzerindeki yapıyı kendisinin yaptığını kanıtlayamamıştır. Bu nedenle davanın TMK'nun

724. maddesinin koşulları gerçekleşmediğinden reddi gerekirken harici satışın geçersiz olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmesi doğru değil ise de karar sonuçta davanın reddine ilişkin bulunduğundan, kararın gerekçesi düzeltilerek hükmün onanması gerekmiştir.

Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve tüm dosya içeriği ile özellikle yukarıda yazılan gerekçeye göre davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle sonucu bakımından usul ve yasaya uygun hükmün gerekçesinin düzeltilerek ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 12.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/867, Karar No: 2020/2484, Tarih: 07.07.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/867 E.  ,  2020/2484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçlu hakkında kambiyo senetlerine mahsus takip başlatıldığını ve borçlunun taşınmazının haczedildiğini, paylaşıma konu bedel üzerinde sıra cetveli düzenlenerek şikayet olunan ... Faktoring Finansal Hizmetler A.Ş'nin birinci sırada gösterildiğini ancak bu haczin daha önce fek edilmiş olduğunu öne sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan ... A.Ş. vekili sıra cetvelinde kendilerine pay ayrılmadığını belirterek kendileri yönünden şikayetin pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmesini dilemiştir.

Şikayet olunan ... Faktoring A.Ş. vekili ise haczin kendi talepleri olmaksızın sehven kaldırıldığını ve düzeltildiğini öne sürerek şikayetin reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; sıra cetveline konu bağımsız bölüm üzerindeki haczin talep olmaksızın sehven kaldırıldığı ve haczin hala geçerli olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4690, Karar No: 2012/10543, Tarih: 23.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/4690 E.  ,  2012/10543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılıklarının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ve irtifak hakkı karşılıklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara, net gelirleri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazların nitelikleri, geometrik durumları, yüzölçümleri ve enerji nakil hattının güzergahları dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranlarının, taşınmazların tüm değerinin; 69 numaralı parselde binde birini ve 133 numaralı parselde ise binde dördünü geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranlarda değer düşüklükleri tespit eden rapora göre, irtifak hakkı bedellerinin fazla tespiti,

2) Kabule göre de;

a) Davacılar dava konusu taşınmazlarda paydaş olduklarından, payları oranında bedele hükmedip, tescil hükmü kurulması gerekirken, tam pay maliki gibi hüküm kurulması,

b)Tapu kayıtlarında mevcut ipoteklerin, hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.