muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17276, Karar No: 2014/12033, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17276 E.  ,  2014/12033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 23. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/07/2013

NUMARASI : 2013/196-2013/35

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalılarca sunulan temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacıya yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2901, Karar No: 2012/4661, Tarih: 21.06.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/2901 E.  ,  2012/4661 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davacı ile davalı ...Ş. vekillerince temyiz edilmiş, davalı ...Ş. vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat... ile davalı vekili Avukat ... ve diğer davalı ...Ş. vekili Avukat...geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 18.09.2007 tarihli “Performans Garanti Sözleşmesi” uyarınca verilen avans ve kesin teminat mektuplarına el atmanın önlenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır. Davalı ... Ltd. Şti., davacının ortağı olduğu . .. ile sözleşmeleri bulunduğunu, davacının bu sözleşmenin garantörü olduğunu, ...'nin edimini ifa etmediğinden davacının verdiği teminat mektuplarına el atmakta haklı olduğunu, diğer davalı banka vekili, mektupların uluslararası hukuka uygun verildiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece teminat mektuplarının verilme nedeni olan sözleşmenin feshinde davalı ... Ltd. Şti.'nin haklı bulunduğu, avans bakiyesinden de alacağın bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar, davacı ile davalı banka vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı ... ile dava dışı ... arasında imzalanan inşaat yapım sözleşmesi uyarınca davacının ... 'nin garantörü olarak 18.09.2007 tarihli sözleşme ile vermiş olduğu avans ve kesin teminat mektuplarına el atılmış olmasından kaynaklanmıştır. Kural olarak teminat mektupları BK'nın 110. maddesinde düzenlenen 3. şahsın fiilini taahhüt niteliğinde olup mektup lehdarı ile muhatabı arasındaki ilişkiler dışında kalan ve bankanın bağımsız bir borç yüklenmesi ilişkisidir. Banka, teminat

mektubu ile belirli ve bağımsız bir riski garanti eder. Bu risk gerçekleşirse, gerçekleştiği ölçüde sorumlu olur. Teminat mektubu ile güvence altına alınan riskin gerçekleşmediği durumda banka ödeme yapmak zorunda değildir (11. HD. 04.06.2007 gün ve 2006/5679 E. 2007/8483 K.). Avans teminat mektubunun nakite çevrilebilmesi için de lehine teminat mektubu verilenin avans borcunun bulunması gerekir. Sözleşmedeki edimin ifasına yönelik verilen kesin teminat mektubu sözleşmenin amacına uygun ifa edilmesine göre serbest bırakılır. Eldeki davada her iki mektup nedeniyle davalının haksız el atmasının önlenmesi istenmiş ise de, öncelikle avans teminat mektubunun paraya çevrilebilmesi için verilen avans nedeniyle borcu bulunduğu kanıtlanmalıdır. Yine sözleşmesinin feshinde haklı olunması durumunda ise sözleşmedeki koşullara göre teminat mektubuna elatılabilir. Nitekim mahkemece alınan bilirkişi raporunda bu hususta sonuca varılamamış, taraflar arasında görülmekte olan davaların gözetilmesi gereğine değinilmiştir. Gerçekten davalı ...'nin iflas davasında, BIAT SRL'nin alacağı olduğu kabul edildiği gibi, adı geçenin alacak istemiyle ... şirketi hakkında Romanya mahkemelerinde açılan dava bulunduğu dosyadaki beyanlardan anlaşılmaktadır. Taşeronun bakiye alacağı bulunduğu sabit olduğu taktirde avans mektubun sözleşmenin feshinin haklı olup olmadığına göre de kesin teminat mektubunun durumu etkileneceğinden, eldeki bu davanın görülmesi, açılan dava sonuçlarına bağlıdır.

O halde mahkemece yapılması gereken iş; taraflar arasında görülmekte olan dava sonuçlarını beklemek, ...'nin avans borcu olup olmadığı ve sözleşmenin feshinde tarafların kusurunun saptanmasına göre, avans borcu varsa bunun mahsubuyla avans teminat mektubunun bakiyesinin iadesine, fesihte kusur durumuna göre kesin teminat mektubunun serbest bırakılıp bırakılmayacağına karar verilmesinden ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik incelemeyle verilen karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ile davalı banka vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün adı geçenler yararına BOZULMASINA, 900,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalı ...'den alınarak davacıya, yine 900,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı bankaya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı ile davalı ...Ş.'ye geri verilmesine, 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20860, Karar No: 2017/24720, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/20860 E.  ,  2017/24720 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11932, Karar No: 2015/18597, Tarih: 19.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/11932 E.  ,  2015/18597 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Şiran Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2012

NUMARASI :

DAVACI : S.. A.. vs.

DAVALI : H.. Ş..

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Tapu İptali ve Tescil

S.. A.. ve müşterekleri ile H.. Ş.. aralarındaki elatmanın önlenmesi, tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Şiran Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 26.06.2012 gün ve ... sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar S.. A.. ve N.. A.. tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar, dedelerinden kalan kendilerine ait bir kısım yerin kadastro çalışmaları sırasında yapılan hata sonucu davalı adına tespit gören ... parsele dahil edilerek tescil edildiğini açıklayarak, kendilerine ait yerin keşfen tespit edilmesini ve bu kısmın tapu kaydının iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı K. A.'ın dava konusu edilen yeri keşifte gösterdiğini ve davalının bu yere müdahale ettiğini belirterek, talep sonucunu davalının müdahalesinin menine karar verilmesi olarak değiştirdiğini, dolayısıyla davanın tapu iptali ve tescil davası olmayıp müdahalenin meni davası olduğu, yapılan keşifte dava konusu yapılan yerin davalı adına kayıtlı 138 nolu parselin içerisinde kaldığının anlaşıldığı, davalının kendi adına kayıtlı taşınmaza tecavüzünün mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacılar S.. A.. ve N.. A.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, kadastrodan önceki hukuki nedene dayanarak dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile adlarına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir. Dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağında özet olarak vergi kaydı ve zilyetliğe dayanılarak 25.10.1988 tarihinde H.. Ş.. ve müşterekleri adına paylı olarak tespit edilmiş, tutanak 11.07.1989 tarihinde kesinleşmiştir. Davacılar tespitten önceki sebebe dayandığına göre 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde belirtilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin göz önünde tutulması gerekir. Temyize konu dava 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3.maddesinde belirtilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin kaçırılmasından sonra 10.08.2010 tarihinde açılmıştır. Hal böyle olunca davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi doğru değil ise de; ret kararı sonucu itibarıyla doğru olduğundan hükmün gerekçesinin 1086 sayılı HUMK'un 438/son maddesi gereğince değiştirilerek ve düzeltilerek ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'un 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL davacılar S.. A.. ve N.. A..'a istek halinde iadesine 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/2141, Karar No: 2003/2225, Tarih: 07.04.2003

6. Hukuk Dairesi 2003/2141 E., 2003/2225 K.

**6. Hukuk Dairesi 2003/2141 E., 2003/2225 K.**

**- AKDİN FESHİ

- FESHİ İHBAR

- HASILAT KİRASINA TABİ SÖZLEŞME**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 287 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ihtiyaç nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı vekili, dava dilekçesinde mülkiyeti belediyeye ait mecurun Encümen kararı ile gelirinden yararlanma hakkının müvekkiline verildiğini, davalının bu yeri tuvalet olarak çalıştırdığını, yeni dönem için kira akdinin fesih edildiğini, tuvaletin tamir edilip davacı elemanlarınca işletileceğinden bahisle, ak-din feshi ve kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı, davanın, belediyece açılması gerektiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davacı tarafından, davalı aleyhine aynı nedenle ve belediyenin 18.8.1982 tarihli tahsis kararına dayanılarak 4.1.1995 tarihinde açılan davanın yargılama aşamasında, akdin başlangıcı, yılın birinci ayının birinci günü ve yıllık olduğu açıklanmış, buna göre davanın süresinde açıldığı kabul edilmiş ve ihtiyaç iddiasının samimi olduğunun kanıtlanmadığı gibi davacının dava açmak için ilgili belediyeden onay almadığından söz edilerek ret edilmiş ve karar temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir. Kesinleşen bu karara göre, akdin başlangıcının Ocak ayının ilk günü ve yıllık olduğunun kabulü gerekir.

Tarafların iddia ve savunmalarına, belediyenin 18.8.1982 günlü tahsis kararı içeriğine ve tüm evrak münderecatına göre sözleşmenin hasılat kirası niteliğinde olduğunun kabulü gerekir. Hasılat kirasına tabi sözleşmelerde, kiralanan musakkaf olsa dahi uyuşmazlığın Borçlar Kanunu hasılat kirasına ilişkin hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. Borçlar Kanunun 287. maddesi hükmü süreli hasılat kira sözleşmelerinin feshi hakkındaki süreler hususunda düzenleme getirmiştir. Buna göre taraflar arasındaki akdin feshi ve kiralananın tahliyesine karar verilebilmesi için, feshi ihbarın süresinde yapılması ve davanın süresinde açılması yeterlidir. Başka bir neden aramaya gerek yoktur. Uyuşmazlığın yukarıdaki esaslar gözönünde bulundurularak çözümlenmesi gerekirken, bu yön üzerinde durmadan yazılı şekilde karar verilmesi hatalı görüldüğünden hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün (BOZULMASINA) ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 7.4.2003 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26300, Karar No: 2014/12104, Tarih: 24.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/26300 E.  ,  2014/12104 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/150552

MAHKEMESİ : Kayseri 7. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2012

NUMARASI : 2011/545 (E) ve 2012/735 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Oluşa ve dosya içeriğine göre, dosyada mevcut adli raporların çelişkili olması karşısında sanığın TCK'nin 32. maddesinden yararlanıp yaralanamayacağı hakkında İstanbul Adli Tıp Kurumu Başkanlığı ilgili ihtisas dairesinden rapor alınmadan eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

2) Şikayetçi Ö.. P..'ün 27.05.2011 günlü doktor raporunda tarif edilen yarasının yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığı hususunda rapor aldırılarak sonucuna göre; sanığın eyleminin TCK'nin 87/1-c-son maddesinde düzenlenen yüzde sabit eser oluşturacak şekilde yaralama suçu oluşturup oluşturmadığı hususunda delilleri takdir ve bu suçtan yargılamasının üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla karar verilmesi,

3) Kabule göre, sanığın cezai ehliyet durumu dikkate alınarak hakkında TCK'nin 32/2. maddesinin uygulanması karşısında, 5271 sayılı CMK'nin 150/2. maddesi uyarınca zorunlu müdafii tayini yoluna gidilmesi gerekirken, müdafi atanmadan yargılmaya devamla hüküm kurularak sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5659, Karar No: 2020/3924, Tarih: 01.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/5659 E.  ,  2020/3924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 35/2, 52/2, 53 maddeleri gereği mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın Konya il merkezinde bulunan ...isimli iş yerine gittiği, 2 TL tutarında 1 kutu içecek alarak kasaya geldiği, kasiyere 100 TL para verdiği, sanığın bir yandan telefon ile konuşup kasiyerin para üstünü uzattığı sırada yanında bozuk para olduğunu söyleyerek 100 TL parayı geri isteyerek aldığı, bu sırada kasiyerin yoğunluğundan faydalanmak ve onun dikkatini dağıtmak amacıyla başka ürünlerin fiyatını sormaya başladığı, kasiyere 1 TL bozuk para uzatıp "daha önce verdiğim 100 TL'den kalan 1 TL'yi alın bana para üzeri olan 99 TL'yi verin" dediği, kasiyerin sanığa parasını daha önce iade ettiğini söylemesi üzerine sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı, bu suretle sanığın dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediği iddia edilen olayda, sanık savunması, müştekilerin beyanları, kamera kaydı, tutanaklar ile dosya kapsamından, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 01/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5518, Karar No: 2010/8757, Tarih: 12.07.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/5518 E.  ,  2010/8757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan kimse gelmemiş olduğundan, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava, takibe konu çekin sahteliği ile birlikte bedelsizlik iddiasına dayalı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davacının iddialarını yazılı delille kanıtlaması gerektiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, İcra Mahkemesince alınan raporda imzanın davacıya ait olduğunun tespit edildiği, davacının diğer iddialarını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, İcra Mahkemesince alınan bilirkişi raporuyla, bu konuda daha geniş araştırma yetkisine sahip bulunan genel mahkemenin bağlı olduğunun kabul edilemeyeceği ve davalının senedin veriliş nedeni yönünden isticvap edilerek toplanan deliller birlikte değerlendirilmesi sonucunda bir karar verilmesi yönünden bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, alınan bilirkişi raporu ile çekteki imzanın davacıya ait olduğu, diğer iddiaların da yazılı delille kanıtlanamadığı gerekçesiyle menfi tespit davasının reddine karar verilmiştir. Davalı, 10.12.2009 tarihli isticvap beyanında, davacıya bir ev aldığını ve dükkan sattığını, bunun karşılığında davacının çek verdiğini belirtmiştir. Dosyaya sunulan 7 Kasım 1991 tarihli dükkan devir sözleşmesinde devir bedelinin nakden ödendiği yazılıdır. Yine dosya arasında bulunan...Konut ... Kooperatifinin yazısından kooperatif üyesinin davacı ... olduğu, 15.12.1995 tarihinde taşınmazın tapusunun verildiği bildirilmiştir. Bu durumda davalı dükkan devir sözleşmesinde devir bedelinin nakden aldığının yazılı bulunmasına ve taşınmazın davacı tarafından satın alındığının anlaşılmasına göre dava konusu çekin davacıya dükkan ve daire alımı haricinde başka bir sebeple düzenlendiğini ispat edemediği sürece bu çek nedeniyle davalının alacaklı olduğu kabul edilemez.

Mahkemece, bu yönler gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.