muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5793, Karar No: 2021/7350, Tarih: 22.12.2021

9-Bu konuda TBK’nın 29/1 maddesi uyarınca “Bir sözleşmenin ileride kurulmasına ilişkin sözleşmeler geçerlidir”. Ne var ki TBK’nın 29/2 maddesinde yer alan “Kanunlarda öngörülen istisnalar dışında, önsözleşmenin geçerliliği, ileride kurulacak sözleşmenin şekline bağlıdır” hükmü uyarınca, borçlandırıcı işlem mahiyetindeki ön sözleşmenin geçerliliği, tasarrufi işlemi havi sözleşmenin geçerliliğine bağlı kılınmıştır.

10-Bu durumda ilerde bir tasarruf sözleşmesi yapma vaadi içeren borçlandırıcı sözleşme de, vaat edilen tasarruf sözleşmesinin geçerliliğine bağlı olmalıdır. Diğer bir anlatımla, asıl sözleşme butlanla batıl ise, bu sözleşmeyi yapma vaadi içeren ön sözleşmenin de butlanla batıl olduğunu kabul etmek gerekir. Önsözleşmenin geçerli olabilmesi için alacaklıya, borçludan borcunu yerine getirmesini isteyebilme yetkisi vermelidir (Fikret Eren, Borçlar Hukuku Genel Hükümler, Yetkin, Ankara-2012, s.313). Sözleşmenin geçerli kabul edilebilmesi için de sözleşme içeriğinin hukuka uygun olması gerekir (F. Eren, s.317 vd).

11-Somut olayda, 14.06.2002 tarihli hisse devir sözleşmesi yapılması borcunu havi Ön Sözleşme, taraflara ancak hisse devir sözleşmesi yapma borcu yükler, ki borç 07.10.2002 tarihli hisse devir sözleşmesi (ASIL SÖZLEŞME) ile zaten ifa edilmiş, ancak bu sözleşmenin geçersiz olduğu Yargıtay 11. HD’nin onama ve KD ret kararlarıyla kesin hüküm halini almıştır. O halde, 14.06.2002 tarihli ön sözleşmenin, -yapıldığı tarih itibariyle- hukuka uygun şekilde asıl sözleşme yapma borcu doğurmadığının kabulü gerekir. Yapıldığı tarihte borç doğurmayan sözleşmenin, ileride engellerin kalkması ile hukuka uygun hale geldiğini söylemek doğru olmaz. Söz gelimi fiil ehliyeti olmayan 10 yaşındaki bir çocukla yapılan sözleşmenin, çocuğun 18 yaşını doldurması ile hukuka uygun hale dönüşeceği kabul edilemez. Somut olay bağlamında da, sözleşmenin yapıldığı 14.06.2002 tarihi itibariyle Hazine Müsteşarlığı’nın 2 No’lu mezkur Tebliği uyarınca ifası imkansız olan bir hisse devir borcunun, ileriki yıllarda bu yasak kalkınca hukuka uygun hale dönüşeceği ve aynen ifaya imkan tanıyacağını söylemek isabetli ve mümkün görünmemektedir. Öte yandan, Aydın 1. AHM’nin 2009/128-2017/100 sayılı dosyasında, dava tarihi itibariyle bu yasak kalkmış olduğu halde, sözleşmenin geçerliliğinin sözleşme yapım tarihindeki maddi hukuk kurallarına çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle dikkate alınmamış ve devir sözleşmesi iptal edilmiştir.

12-2-3 ay gibi çok kısa aralıklarla konusu ve tarafları aynı olan iki ayrı sözleşmeden, tasarrufu içeren sözleşmenin geçersiz olduğu hukuken sabit ve kesin hüküm haline gelmişken, tasarrufi işlem yapma vaadini havi borçlandırıcı işleme konu sözleşmenin aynen ifası mümkün olduğunun söylenmesi, kanımızca açık bir çelişki doğurur ve hukuki güvenlik, öngörülebilirlik ve şeffaflık ilkesini zedeler. Zira, Aydın 1 AHM’nin 2009/128-2017/100 sayılı dosyasında, 07.10.2002 tarihli hisse devir sözleşmenin geçersizliğine ilişkin karar, 14.06.2002 tarihli borçlandırıcı işlem içeren taahhüt sözleşmesinin aynen ifayı sağlamayacağı hususunda kuvvetli delil teşkil eder. Bu dosyada aksi sonuca ulaşılması, daha önce kesinleşen kesin hükmün sonucu ile çelişki oluşturacağı kanaatindeyiz.

13-Birleşen dava yönünden Mahkemece zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Daire çoğunluğu tarafından zamanaşımı süresinin 04.10.2012 tarihinde başladığına ilişkin görüşlerine biz de katılıyoruz. Ancak zamanaşımı süresinin sebepsiz iktisap kurallarına göre TBK 77/2. Maddesi uyarınca 2 yıl olarak uygulanması gerektiği görüşüne katılmıyoruz. Zira Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre, hisse senedi alım satımı nedeniyle doğan bedelin iadesi davalarına ilişkin olarak TBK’nın 147/4. Maddesinde yer alan “Bir ortaklıkta, ortaklık sözleşmesinden doğan ve ortakların birbirleri veya kendileri ile ortaklık arasındaki; bir ortaklığın müdürleri, temsilcileri, denetçileri ile ortaklık veya ortaklar arasındaki alacaklar” düzenlemesi uyarınca, zamanaşımının 5 yıl olarak uygulanması gerektiği ve birleşen davanın bu nedenle bozulması gerektiği kanaatindeyiz.

Anılan nedenlerle, asıl davada karar düzeltme isteminin kabulü ile onama ilamının kaldırılarak yukarıdaki gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi için Mahkeme kararının bozulması, birleşen davada da, karar düzeltme isteminin kabulü ile bozma ilamının kaldırılarak yukarıda yazılı gerekçe ile kararın bozulması gerektiğini düşündüğümüzden, sayın çoğunluğun aksi yönde tecelli eden görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2017/15417, Karar No: 2019/15822, Tarih: 25.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/15417 E.  ,  2019/15822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) 03.04.2013 tarihinde haciz işlemi yapılarak mahcuzların sanığa yediemin sıfatıyla teslim edilmesine rağmen suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 2004 sayılı Kanunun 106 ve 110. maddeleri gereğince haczedilen menkul malların 6 ay içerisinde satışının istenmemesi halinde, haczin başka bir işleme gerek kalmaksızın kalkacağı ve bu nedenle muhafaza görevini kötüye kullanma suçunun hukuka aykırılık öğesinin oluşmayacağı nazara alındığında, icra takip dosyası aslı yahut onaylı bir örneğinin dosya arasına alınıp incelenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Haczin yapıldığı tarihte işyerinde işçi olarak çalıştığını ancak suç tarihinden evvel işyerinden ayrıldığını ve mahcuzların akıbetini bilmediğini beyan eden ve icra müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davrandığı anlaşılan sanığın eyleminin TCK.nın 289/3. maddesinde tanımlanan ve yalnız adli para cezasını gerektiren suçu oluşturacağı gözetilip hakkında ön ödeme işlemi yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Sanık hakkında temel hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan adli para cezasının farklı gerekçe göstermeksizin alt sınırın üstünde tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 25.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4087, Karar No: 2012/7991, Tarih: 08.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4087 E.  ,  2012/7991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Defter ve belgleri gizlemek suçunun oluşabilmesi için, "varlığı noter tesdik kayıtları veya sair suretelerle sabit..." olan defter ve belgelerin, saklama zorunluluğu olan 5 yıllık süre içerisinde usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen vergi incelemesi için yetkili memura ibraz edilmemesinin yeterli olduğu sanıktan 2004 yıllarına ait yasal defter ve belgelerin, 05.08.2006 tarihli usulüne uygun tebligatla ibrazının istenmesi üzerine, sanığın, başkaları tarafından kurulan şirkette ortak ve müdür olarak gözüktüğünü, bu nedenle kendisine teslim edilmeyen defter ve belgeleri ibraz edemeyeceğini beyan etmesi karşısında, savunması, 213 sayılı VUK.nun 13. maddesinde belirtilen mücbir sebeplere veya kastı kaldıran diğer nedenlerden birine dayanmadığından, defter ve belgelerin saklama ve ibraz etme zorunluluğunu ortadan kaldırmayacağı cihetle atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4885, Karar No: 2019/3184, Tarih: 12.03.2019

**13. Hukuk Dairesi         2017/4885 E.  ,  2019/3184 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... Oto Kiralama Tic. A.Ş. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 10. Tüketici Mahkemesinden verilen 14/07/2016 tarih ve 2015/1912-2016/764 sayılı hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosyan incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davalı .... vekili, yasal süresi içerisinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur.

1-Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nun 334 ila 340. maddelerinde düzenlenmiştir. Aynı kanunun 336/3 maddesine göre; adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Adli yardım talebini içeren dilekçe ile dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; talep edenin kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyanın mahalline iadesi ile bu red kararının, adli yardım talebinde bulunana tebliğine, süresi içinde itiraz etmesi halinde, itirazın incelenmesi için Yargıtay 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine, itiraz edilmemesi halinde dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmesi için mahal mahkemesine geri çevrilmesine,

3-Davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) numaralı bent gereğince davalının adli yardım talebinin HMK 337 maddesine göre itiraz yolu açık olmak üzere reddine, (2) numaralı bent gereğince itiraz halinde Yargıtay 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine, itiraz olmaması halinde temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, (3) numaralı bent gereğince davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 12/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/21, Karar No: 2019/1379, Tarih: 20.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/21 E.  ,  2019/1379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen .../.../2015 tarih ve 2014/1689-2015/1061 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan güzellik merkezine gerekli bazı malları satın aldığını, satılan mallar için 206.000 TL ödendiğini, daha sonra ödenen bu miktarın şirket kaynaklarına tekrar aktarımın sağlanması amacıyla finansal kiralama yöntemiyle satın alınmasına karar verildiğini, dava dışı ... Kiralama AO. ile finansal kiralama sözleşmesi akdedildiğini, müvekkilinin finansal kiralama sözleşmesi uyarınca kira taksitlerini ödediğini, dava dışı finansal kiralama şirketince de malların bedelinin davalıya ödendiğini, bu şekilde davalıya aynı mallar için iki defa ödeme yapıldığını, davalı tarafça mükerrer ödeme nedeniyle kısmen iade yapıldığını, fakat bakiye alacağın 121.000 TL olduğunu, ayrıca davalı tarafından dava dışı finansal kiralama şirketine proforma faturası keşide edildiği, faturada satılanın Ergoline 900 olduğu ve 2009 yılında üretildiğinin belirtildiğini, fakat teslim edilen malın Ergoline 800 olduğu ve üretim yılının 2000 yılı olduğunu, malın üzerindeki yazıların silinmesi nedeniyle ilk bakışta anlaşılamadığını, bu nedenle gizli ayıp olduğunu, gizli ayıp nedeniyle satılan malın piyasa fiyatının çok üzerinde bir bedele mal edilmiş olduğunu, 33.800 Euro'nun fazladan tahsil edildiğini ileri sürerek 121.000 TLve 33.800 Euro için şimdilik ....000 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, 206.000 TL'nin bakiye alacak için ödendiğini, gizli ayıbın söz konusu olmadığını, zira davacı tarafça ikinci el mal satıldığının bilindiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, 206.000 TL'nin bakiye alacak için ödendiğini, gizli ayıbın söz konusu olmadığını, zira davacı tarafça ikinci el mal satıldığının bilindiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafça yaptırılan delil tespiti raporunda davacı tarafa teslim edilen malların Ergoline 800 olduğunun ve malların üzerinde yer alan etiket ve ürün bilgilerinin silinmiş ve ikinci el olduğunun belirtildiği, davacı tarafça davalı tarafa gönderilen maillere göre alınan malların ikinci el olduğunun bilindiği, fakat satış sözleşmesinde "Ergoline 900" model malın satımının kararlaştırıldığı, teslim edilenin "Ergoline 800" olduğu, yazıların çoğunun silinmesi karşısında malların modellinin 900 olup olmadığının anlaşılmasının ancak bir uzman tarafından yapılan inceleme neticesinde anlaşılabileceği, normal bir satıcının yapacağı normal bir muayene neticesinde anlaşılmayacağı, bu nedenle makinelerin 800 model olarak satılmasının gizli ayıp olarak kabul edilmesi gerektiği, gizli ayıbın öğrenilmesinden sonra yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulduğu, gizli ayıp karşısında davacının mal bedelinden indirim

talep etme hakkının bulunduğu, takdiren %... indirim yapılmadı gerektiği, bunun da 4.800 Euro'ya karşılık geldiği, 121.000 TL alacak talebine bakımından davacının talebinin yerinde olmadığı, zira ödenen miktarın hizmet alımı karşılığı olduğu, 4.800 Euro'nun dava tarihi karşılığı ....040,16 TL olduğu, dava dilekçesinde ise talebin ....000,00 TL olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, ....000 TL'nin tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 534,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11220, Karar No: 2022/3070, Tarih: 30.03.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/11220 E.  ,  2022/3070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro

K A R A R

1. Temyiz harcının kaynağı, 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken HUMK'un 434/2 maddesi ile 10.05.1965 tarihli ve 1965/1-1 sayılı ... İçtihadı Birleştirme Kurulu kararıdır. Bu İçtihadı Birleştirme Kurulu kararına göre, temyiz yoluna başvurmada maktu ilam harcının tamamının ya da nispi ilam harcının dörtte birinin peşin olarak alınması gerekir. Bir kısım davacılar ... ile ... vekilinin hükmü temyiz ettiği ancak temyiz karar harcını yatırmadığı anlaşıldığından, hükmü temyiz eden bir kısım davacılar ... ile ... vekilinin temyiz karar harcının tamamını yatırması gerektiğinden, 25.01.1985 tarihli ve 5/1 sayılı ... İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı ile 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken HUMK'un 434/3. maddesi gereğince bir kısım davacılar ... ile ... vekilinin temyiz karar harcını tamamlaması için muhtıra çıkarılması, verilecek yedi günlük kesin süre içerisinde bir kısım davacılar ... ile ... vekilinin temyiz karar harcını tamamlaması aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun muhtırada belirtilmesi, verilen kesin süre içinde temyiz harcının tamamlanmaması halinde Mahkemece başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verileceği konusunda aynı biçimde muhtırada uyarı yapılması, tebliğ tarihinden itibaren yedi günlük kesin sürenin dolmasının beklenmesi, verilen kesin süre içinde harçların tamamlanması halinde dosyanın temyiz incelemesi için gönderilmesi, tamamlanmaması halinde ise Mahkemece kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilerek yedi günlük temyiz süresinin beklenilmesi,

2. Gerekçeli karar tebliğlerinin usulsüz olduğu anlaşılan mirasçılar ..., ..., ..., ...,..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’e 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca usulüne uygun şekilde gerekçeli karar tebliğlerinin yapılması, temyiz süresinin beklenmesi, ondan sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19526, Karar No: 2017/7089, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/19526 E.  ,  2017/7089 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2708, Karar No: 2012/4411, Tarih: 28.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2708 E.  ,  2012/4411 K.**

* SIRA CETVELİNE İTİRAZDA GÖREVLİ MAHKEME

* İPOTEKLİ ALACAĞIN TEMLİKİ

* MUVAZAA İDDİASI

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 142

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçlu A.. Z..'e ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, daha önce aynı taşınmaz üzerinde bankanın ipoteğinin bulunup borçlu tarafından borcun 2/3'nün ödendiğini, ipoteğin kalan kısmının muvazaalı olarak borçlunun yönlendirdiği şikayet olunan M.. P..'e ödetilmek suretiyle, aynı taşınmaza kendi haciz tarihlerinden sonraki bir tarihte haciz konulup, ipotek alacaklısı olarak birinci sırada yer aldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan M.. P.. ve C.. Ş.. vekilleri, şikayetçinin muvazaa iddialarının genel mahkemelerde görülmesi gerektiğini savunarak, şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikayet olunan M.. P..'ün ipoteğe konu borcu ödemek suretiyle usulüne uygun olarak düzenlenmiş temlikname ile alacağı temlik aldığı ve ipotek alacaklısı haline geldiği, sözkonusu temliknamenin 19.10.2010 tarihinde düzenlendiği, şikayetçi alacaklı tarafından taşınmaz üzerine konan haczin 24.05.2010 tarihli olup temlikten sonra olduğu, bu nedenle temlikin muvazaalı olduğu iddialarının yerinde olmadığı, ayrıca şikayetçinin sıra cetvelinde kendisinden sonra gelen sıradakilere karşı itirazda bulunmasında hukuki yararının olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Düzenlenen sıra cetveline itiraz, alacağın esas ve miktarına yönelik ise dava yoluyla genel mahkemede (İİK m. 142/1), yalnız sıraya ilişkin ise icra mahkemesinde (İİK m. 142/son) ileri sürülmelidir.

Somut olayda, şikayetçi şikayet edilenin hem sırasına hem de muvazaa iddiası ile alacağın esasına itiraz ettiğinden, İİK'nun142/son maddesi uyarınca genel mahkemenin görevli olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esasının incelenmesi doğru olmamıştır.

2- Şikayetçi vekilinin, bozma nedenine göre temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, bozma nedenine göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.