muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/474, Karar No: 2017/519, Tarih: 05.12.2017

"Kullanım gereği" ibaresi ile, eşyanın kullanılması için açıkta bırakılmasının zorunlu olduğu durumlar kastedilmekte olup, sözkonusu eşyanın amacına uygun kullanılabilmesi ve kendisinden beklenen fonksiyonu eda edebilmesi için açıkta durmasının gerekli olduğu hâllerde bu nitelikli hâl uygulanacaktır.

142. maddenin ikinci fıkrasının (d) bendindeki hırsızlık suçunun oluşması için ise; maddede sayılan araçlar kullanılarak bir kilidin açılması suretiyle eylemin gerçekleştirilmesi gerekir, diğer bir anlatımla maddede sayılan aletlerin anahtar boşluğuna sokularak, mekanizmanın harekete geçirilmesi suretiyle kilidin açılması hâlinde anılan fıkranın uygulanması mümkün olacaktır. Kilidin muhafaza altına alma görevini yerine getirmesi yeterli olup, ayrıca muhkem olmasına gerek yoktur. Kilidin kırılarak engel olmaktan çıkarılması, kilitli yere kilit açmak suretiyle değil de, örneğin kapının kırılması gibi başka yollardan girilmesi durumlarında kilit açmaktan söz edilemeyecektir.

Bu nitelikli hâlin uygulanabilmesi için kilit açmanın, haksız yere elde bulundurulan gerçek veya taklit anahtar ya da diğer bir aletle işlenmesi gerekmektedir. Haksız yere elde bulundurulan anahtar, sahibi ya da zilyedinin rızası olmadan herhangi bir şekilde ele geçirilen anahtardır.

Hırsızlık suçuyla ilgili olarak yapılan bu genel açıklamalardan sonra uygulamada karşılaşılan ve çözümlenmesi gereken hususlar üzerinde sırasıyla durulmalıdır.

A-Kapıları açık olup, kontak anahtarı üzerinde bulunan aracın çalınması eylemi:

Araç sahibinin aracının kapılarını açık bırakmakla birlikte, ayrıca kontak anahtarını da araç üzerinde bırakarak, eşyanın korunması noktasında üzerine düşen hiçbir yükümlülüğü yerine getirmediği bir durumda, aracın, üzerinde bırakılan kontak anahtarı ile çalıştırılarak götürülmesi eyleminin TCK’nun 141/1. maddesine uyan hırsızlık suçunun basit hâlini oluşturduğunun kabulü gerekmektedir.

B- Kapı ve camları kilitli olan aracın, kapı kilitlerinin veya camlarının zorlanarak veya kırılarak açılıp, aracın içerisindeki eşyanın ya da düz kontak yapılıp çalıştırılan aracın kendisinin çalınması eylemleri:

Kapı ve camları kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan aracın, kapı kilitlerinin veya camlarının zorlanarak veya kırılarak açılıp, aracın içerisindeki eşyanın ya da düz kontak yapılıp çalıştırılan aracın kendisinin çalınması eylemlerinin tamamı suç tarihi itibarıyla TCK’nun 142. maddesinin birinci fıkrasının, "Hırsızlık suçunun; Herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle ya da bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında işlenmesi" şeklinde düzenlenmiş olan (b) bendindeki nitelikli hâlinin, herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlığa ilişkin ilk hâline uymaktadır.

Zira, belirtilen bu eylemlerin tamamında kapı ve camları kilitlenmek suretiyle en başta aracın kendisi ve ayrıca içerisindeki eşyalar muhafaza altına alınmakta olup, bu şekildeki bir aracın kendisinin veya içerisindeki eşyanın çalınması durumunda kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşyanın çalınması hâli söz konusu olduğundan, belirtilen eylemlerin tamamının TCK’nun 142/1-b maddesine uyan nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulü gerekmektedir.

C- Kapıları ve camları ister kilitli ister açık olsun, aracın haksız yere elde bulundurulan anahtar, taklit anahtar veya diğer bir aletle çalıştırılarak götürülmesi eylemi:

TCK’nun "nitelikli hırsızlık" başlıklı 142. maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin, "Suçun; haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilit açmak suretiyle işlenmesi" şeklindeki açık düzenlemesinden de anlaşılacağı üzere, eylemin haksız yere elde bulundurulan anahtarla veya taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilit açmak suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, anılan Kanunun 142. maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçu oluşacaktır.

Bu itibarla, kapıları ve camları ister kilitli, ister açık olsun, aracın, haksız yere elde bulundurulan anahtar, taklit anahtar veya diğer bir aletin kontak anahtarının girdiği yere sokulup çalıştırılarak çalınması halinde, eylemin 5237 sayılı TCK’nun 142/2-d maddesine uyan nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulü gerekmektedir.

D- Plaka, yan ayna, silecek, lastik, jant, anten vb. gibi aracın dış kısmında bulunan eşyaların çalınması eylemi:

Plaka, yan ayna, silecek, lastik, jant, anten vb. gibi aracın dış kısmında bulunan eşyaların kullanımı gereği açıkta bırakılan eşya olarak kabulü gerekmektedir. Zira, belirtilen bu eşyaların kullanımları gereği sürekli olarak aracın üzerinde bulunması zorunlu olup, araç sahibinin bu eşyaları yanında götürmesi söz konusu olamayacağı gibi, bu eşyaları beraberinde götürmesini beklemek hayatın olağan akışına da aykırıdır. Diğer taraftan, aracın kapı ve camlarının kilitlenmesinin bu eşyaların bulundukları yer itibarıyla korunmalarına herhangi bir katkısı da olmamaktadır.

Dolayısıyla sayılan bu eşyaların kullanım şekilleri itibarıyla açıkta bırakılan eşya olarak kabulünde zorunluluk bulunmaktadır. Bu itibarla, plaka, yan ayna, silecek, lastik, jant, anten vb. gibi aracın dış kısmında bulunan eşyaların çalınması eylemleri, TCK’nun 142/1-e maddesine uyan nitelikli hırsızlık suçunu oluşturmaktadır.

E- Kapıları ve camları açık olan aracın her ne surette olursa olsun düz kontak yapılması suretiyle çalınması eylemi:

Araçlar, içerisinde bulunan eşyalar da dahil olmak üzere, kapı ve camları kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya olup, kapılarında bulunan kilit sistemleri TCK'nun 142. maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi anlamında kabul edilen kilitlerdendir.

E- Kapıları ve camları açık olan aracın her ne surette olursa olsun düz kontak yapılması suretiyle çalınması eylemi:

Araçlar, içerisinde bulunan eşyalar da dahil olmak üzere, kapı ve camları kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya olup, kapılarında bulunan kilit sistemleri TCK'nun 142. maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi anlamında kabul edilen kilitlerdendir.

Aynı şekilde araçların çalıştırılmasında kullanılan ve kontak adı verilen bölüm de Kanunun 142. maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi anlamında bir kilit sistemidir. Zira aracın, haksız yere elde bulundurulan anahtar, taklit anahtar veya diğer bir aletin kontak adı verilen bölüme sokulup çalıştırılarak çalınması halinde eylem, TCK’nun 142/2-d maddesinde düzenlenen, hırsızlık suçunun kilit açmak suretiyle gerçekleştirilmesi şeklindeki nitelikli hâlini oluşturmakta olup, bu vasıflandırma ile anahtarın girdiği kontak adı verilen bölümün kilit olduğu kabul edilmektedir.

Kontak adı verilen bu kilit sistemi nedeniyle araçların, aynı zamanda Kanunun suç tarihi itibarıyla yürürlükte olan 142. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya olarak da kabulü zorunludur. Zira araçların, anahtar, taklit anahtar veya diğer bir alet kullanılarak çalıştırılıp çalınması eylemleri ile çekici veya benzeri bir başka araçla taşınarak ya da çekilerek götürülmesi eylemleri dışında, kontak adı verilen bölümün bulunduğu yerin sökülerek veya kırılarak ya da her ne şekilde olursa olsun açılarak, düz kontak olarak tabir edilen kabloların birbirine değdirilmesi suretiyle çalıştırılarak götürülmesi dışında aracın götürülmesi mümkün değildir.

Dolayısıyla kapıları ve camları açık olan aracın, kontak adı verilen bölümünün bulunduğu bölgeye her ne suretle olursa olsun zarar verilip, dışarı çıkarılan kablolar birbirine değdirilerek düz kontak yapılıp çalıştırılarak götürülmesi eylemlerinin TCK’nun 142/1-b maddesi kapsamında bulunan kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşyanın çalınması şeklindeki nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu kabul, kontak bölümü olmayıp da, bunun yerine düğme veya kartla çalıştırılan araçlarında aynı şekilde düz kontak olarak tabir edilen kabloların birbirine değdirilmesi suretiyle çalıştırılarak götürülmesi hallerinde de geçerli olacaktır.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu kabul, kontak bölümü olmayıp da, bunun yerine düğme veya kartla çalıştırılan araçlarında aynı şekilde düz kontak olarak tabir edilen kabloların birbirine değdirilmesi suretiyle çalıştırılarak götürülmesi hallerinde de geçerli olacaktır.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın, katılanın ikametinin önünde park halinde bulunan aracını çaldığı olayda; katılanın, aracını kapı ve camlarını kilitli olarak park ettiğini beyan etmesi ve suça konu aracın hırsızlık olayından altı gün sonra kapı kilidi bozuk ve sol arka camı kırık bir şekilde sanığın kullanımında iken ele geçirilmesi karşısında; sanığın suça konu aracı, kapı kilitlerini veya camlarını zorlayarak ya da kırarak açıp açmadığı, düz kontak yapmak suretiyle çalıştırıp çalıştırmadığı ya da haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtar ya da diğer bir aletle kilit açmak suretiyle çalıp çalmadığı hususlarının araştırılması, gerektiğinde bu konuda katılanın yeniden dinlenilmesi ve sonucuna göre suçun niteliğinin belirlenmesi gerekirken, aracın ne şekilde çalındığı tespit edilmeden olayda uygulanma imkânı bulunmayan TCK'nun 142/1-e maddesi uyarınca sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

II-Sanık hakkında hüküm kurulurken temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesinin gerekip gerekmediği,

Temel cezanın belirlenmesine ilişkin ilkeler TCK'nun 61/1. maddesinde;

“(1) Hâkim, somut olayda,

a) Suçun işleniş biçimini,

b) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları,

c) Suçun işlendiği zaman ve yeri,

d) Suçun konusunun önem ve değerini,

e) Meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını,

f) Failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını,

g) Failin güttüğü amaç ve saiki,

Göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler” şeklinde düzenlenmiştir.

TCK’nun “Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi” başlıklı 3. maddesinin 1. fıkrasındaki, “Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” şeklindeki hüküm ile de, işlenen fiil ile hükmolunan ceza ve güvenlik tedbirleri arasında “orantı” bulunması gerektiği vurgulanmıştır.

Kanun koyucu, cezaların kişiselleştirilmesinin sağlanması bakımından hâkime, olayın özelliği ve işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı bir şekilde gerekçesini göstererek iki sınır arasında temel cezayı belirleme yetki ve görevi yüklemiştir. Hâkimin temel cezayı belirlerken dayandığı gerekçe, TCK’nun 61/1. maddesine uygun olarak, suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saiki ile ilgili, dosyaya yansıyan bilgi ve belgelerin isabetle değerlendirildiğini gösterir biçimde kanuni ve yeterli olmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın çaldığı aracın suç tarihi itibarıyla 6.500 Lira değerinde olduğu göz önüne alındığında, hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri ile meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak temel cezanın eylem ile orantılı olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerekmektedir.

Sonuç olarak; yerel mahkeme direnme hükmünün, suça konu aracın ne şekilde çalındığı araştırılıp sonucuna göre suç niteliğinin tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, olayda uygulanma imkânı bulunmayan TCK'nun 142/1-e maddesi uyarınca sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi ve temel cezanın eylem ile orantılı olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliklerinden, bozma öncesi ilk hükümde aleyhe yönelen temyiz olmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 326/son maddesine göre ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulması kaydıyla bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2016 gün ve 339-630 sayı direnme hükmünün;

A- Suça konu aracın ne şekilde çalındığı araştırılıp sonucuna göre suç niteliğinin tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden, olayda uygulanma imkânı bulunmayan TCK'nun 142/1-e maddesi uyarınca sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

B- Temel cezanın eylem ile orantılı olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

İsabetsizliklerinden, bozma öncesi ilk hükümde aleyhe yönelen temyiz olmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nun 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 326/son maddesine göre ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulması kaydıyla BOZULMASINA,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2017 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5472, Karar No: 2015/4665, Tarih: 26.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/5472 E.  ,  2015/4665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 14.01.2015 günlü hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar ... mirasçıları ve arkadaşları vekili Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 26.05.2015 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacılar ... mirasçıları ve arkadaşları vekili Av. ... ve katılan davacı vekili Av. .... geldi, diğer taraftan gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

07.12.1988 tarihinde düzenlenen genel arazi kadastrosu tesbit tutanağı onaylı örneğine göre, ... Köyü ... mevkii 306 parsel sayılı taşınmaz, kargir ilkokul ve lojman ve tuvalet ve bahçe niteliğiyle, içindeki ilkokul binası ve lojman ve tuvaletin ...'na ait olduğu beyanlar hanesinde belirtilerek, edinme kısmında aynı kuvvet ve mahiyette belgeler bulunduğu belirtilerek malik tablosu boş bırakılmak suretiyle ...na gönderildiği belirtilmiş, ...nca da, 13.12.1988 tarihli tutanak ile “...taşınmaz hakkında Şubat 1962 tarih cilt 32 sahife 38'de kayıtlı 639 hektar 5240 m² miktarlı tapu kaydına istinaden 309 parselle birlikte bir bütün halinde ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1963/154 E. - 1966/132 K. sayılı kararının 4. sırasında belirtilen taşınmazın tahliyesine dair kesinleşmiş mahkeme ilâmı mevcut olduğu, 309 parselle ile birlikte çözümlenmesinin icap ettiği ve 309 parselin aynı kuvvet ve mahiyette iki belgenin mevcut olması nedeniyle yetkisizlik kararı alındığından, çözümü mahkemenin takdirine bırakılarak tutanak ve evrakı müsbiteleri ile birlikte Kadastro Mahkemesine gönderilmesine...” kadar verildiğinden, tutanağın malik hanesi ve yüzölçümü açık bırakılarak Kadastro Mahkemesi'ne aktarılmıştır.

Yargılama sırasında ve ... Köyü Tüzel Kişiliği taşınmazın adlarına tescili istemiyle davaya katılmış, 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanun uyarınca ... Köyü Tüzel Kişiliğinin kaldırılarak İlçe Belediyesine katılması nedeniyle davaya ... ...nca devam olunmuştur.

Mahkemece, diğer davaların reddine, Köy Tüzel Kişiliğinin davasının kabulüne, çekişmeli taşınmazın ... Köyü Tüzel Kişiliği adına tesciline ilişkin verilen karar, ... ve arkadaşları vekili ile vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 16. Hukuk Dairesi tarafından bozulmuştur.

Mahkemece, diğer davaların reddine, Köy Tüzel Kişiliğinin davasının kabulüne, çekişmeli taşınmazın ... Köyü Tüzel Kişiliği adına tesciline ilişkin verilen karar, ... ve arkadaşları vekili ile vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 16. Hukuk Dairesi tarafından bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Dairenin 12.06.2012 gün ve 2011/4227-5273 sayılı bozma ilâmında sair hususların incelenmediği belirtilerek özetle; “...mahkemece, dava dosyası içinde örneği bulunan kadastro tutanağının ihyası için ara karar ile tutanak örneği ve ekleri ...ne gönderilerek, mevcut bilgilere göre kadastro tutanağının düzenlenmesi istenmeli, kadastro tutanağı düzenlendikten sonra yargılamaya devam edilerek işin esasının incelenmesine geçilmelidir...” denilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan, tesbit tutanağı 1558,90 m² yüzölçümlü olarak ve malik sütunu boş bırakılarak ihya edildikten ve yargılama sırasında vefat eden ... mirasçılarına husumet yaygınlaştırıldıktan sonra, davacılar ... mirasçıları ve arkadaşları ile ...nin davasının reddine, katılan ... ...'nın davasının kabulüne, çekişmeli 306 parsel sayılı taşınmazın katılan belediye başkanlığı adına tesbit ve tesciline, katılanlar ... ve ....'ın davalarının görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davalıcar ... mirasçıları ve arkadaşları vekili ile vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1967 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması ve 1988 ilâ 1990 yılları arasında yapılıp 08.07.1991 tarihinde ilân edilerek dava tarihinde kesinleşmemiş olan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu, 2896 ve 3302 sayılı Kanunlar ile değişik 2/B madde uygulaması vardır.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1967 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması ve 1988 ilâ 1990 yılları arasında yapılıp 08.07.1991 tarihinde ilân edilerek dava tarihinde kesinleşmemiş olan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu, 2896 ve 3302 sayılı Kanunlar ile değişik 2/B madde uygulaması vardır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın davalıların murisi ...'nın zilyetliğinde iken okul yeri yapımı için tüzel kişiliği kaldırılan ... köyüne bağışlandığı, muteriz davacıların dayandığı tapu kayıtlarının ise zilyedi yararına hukuki kıymetini kaybettiği ve zilyetlikle kazanım şartlarının köy tüzel kişiliği yararına oluştuğu gerekçesiyle çekişmeli taşınmazın 6360 sayılı Kanun nazara alınarak katılan ... adına tesciline karar verilmiş ise de; dosya kapsamında toplanan deliller hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Şöyle ki; eldeki dava 3402 sayılı Kanunun 30/2 maddesi uyarınca malik sütununun mahkemece doldurulması için aktarılan dava niteliğinde olup, hâkim tarafından re'sen sicil oluşturma yükümlülüğü bulunmasına rağmen, taşınmazın öncesinin resmî belgelerde nasıl nitelendirildiği, zilyetlikle kazanıma uygun olup olmadığı ve zilyetlikle kazanım şartlarının oluşup oluşmadığı resmî belgeler ile yerel bilirkişi ve taraf tanıklarına sorularak olaylara dayalı olarak belirlenmemiş, taşınmazı bağışladığı belirtilen ...'nın taraf olduğu Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 24.11.1966 tarih 1963/154-132 sayılı kararı ile şifahi kira akdinin feshine karar verilen taşınmazlardan olup olmadığı belirlenmediği gibi, davacılar ... ve arkadaşlarının dayandıkları tapu kayıtlarının uygulamasına ilişkin olarak yapılan araştırma ve inceleme de hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Muteriz davacılar tarafından açılan davada; çekişmeli taşınmazların Temmuz 1969 tarih 63, 64 ve Şubat 1962 tarih 4 sıra sayılı tapuların kapsamında kaldığı ve taşınmazın ... tarafından kira akdi ile kullanıldığı ve Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.11.1966 tarih 1963/154-132 sayılı kararı ile şifahi kira akdinin feshine karar verildiğini savunmuşlar, yargılama aşamasında başkaca delillere de dayanmalarına rağmen dayanılan tapu kayıtları ve delilleri taşınmazlara denetime elverişli ve yeterli kanaat oluşturacak şekilde uygulanmadığı gibi davanın tarafları arasında çözülmesi gereken, çekişmeli taşınmazın, cinsi .... olan ...,...,... Çiftlik tapuları kapsamında olup olmadığı, bu tapu kayıtları kapsamında ise, geldisi olan ....nın mülk araziden tahsis edilen, sahih ve icareteynli vakıf olup olmadığı, Mart 1290 tarih 18, 19 ve 20 numaralı çiftlik tapularından paylaşım ve intikal yoluyla oluşan Ağustos 1326 tarih 2, 3 ve 4 numaralı tapularda malik olarak görülen ... kızı ...'ın kök tapu kaydı maliki ... (....) 'nin kızı olup olmadığı, tapu kayıtlarının doğru temele dayanıp dayanmadığı ve düzenli şekilde intikallerinin yapılıp yapılmadığı ve yine 1948 yılında ölen ... kızı ...ın davacı kişilerin miras bırakanı olup olmadığı, tapu kayıtlarının sahih esasa dayanıp dayanmadığı, çekişmeli taşınmazın bilinen en eski tarihte kimin tarafından kullanıldığı, kimden kime kaldığı, kadastro mahkemesine aktarılan tescil davasında dayanılan zilyetliğin Medenî Kanunun yürürlüğünden 10 yıl önceye uzanıp uzanmadığı, Arazi Kanunnamesinin 20 ya da 78. madde hükümlerinin yürürlükte olup olmadığı ve somut olayda uygulanıp uygulanamayacağı; davacıların dayandığı tapu kayıtlarının ...,...,... Çifliği) köylerinde yapılan kadastro işlemlerinde revizyon görüp görmediği, görmüş ise hangi parsellere revizyon gördüğü, hükmen uygulanmış ise hangi parsellere uygulandığı, harita, plan ya da krokisinin bulunup bulunmadığı, değişebilir sınırlar içerip içermediği, sınırları itibariyle ya da miktarı ile çekişmeli parseli kapsayıp kapsamadığı, kayıt fazlasının nereden kaynaklandığı, zilyetlik yoluyla edinilip edinilemeyeceği, zilyetlik yoluyla kazanma iddiasında bulunan kişiler için bu koşulların oluşup oluşmadığı, adlarına tescil kararı verilen kişilerin zilyetliklerinin kiracı sıfatıyla mı yoksa malik sıfatıyla mı olduğu, zilyetlerin, tapu malikleri ve maliki evvellerine kira ya da benzeri bir ödeme yapıp yapmadıkları, çiftlik tapu malikleri ile Hisarönü köyünden 79 kişi arasında görülüp kesinleşen ..

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1988/333-51 sayılı kararının ve davacıların sunduğu diğer kararların, davanın tarafları için kesin hüküm niteliğinde bulunup bulunmadığı, çekişmeli taşınmazın bu kararların kapsamında kalıp kalmadığına ilişkin hususlar çözüme kavuşturulmamış, taraflarca ileri sürülen deliller gerektiği şekilde irdelenmemiş, hangi delile niçin değer verildiği ya da niçin değer verilmediği, hangisinin diğerine üstün tutulduğu konusunda yeterli açıklama yapılmamış, iddia ve savunmada ileri sürülen hususlar cevaplanmamıştır.