muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5173, Karar No: 2024/10823, Tarih: 19.12.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/5173 E.  ,  2024/10823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı/borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; alacaklının, ihale konusu taşınmazların tesciline ilişkin işlemlerin, finansal yeniden yapılandırma sözleşmesi kapsamında yer alması nedeniyle 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun geçici 32. maddesi uyarınca tahsil ve cezaevi harcı ile tellaliye masrafından müstesna olduğu dikkate alınarak yapılması talebinin reddine ilişkin icra müdürlüğü kararının kaldırılmasını talep ettiği, İlk Derece Mahkemesince anılan düzenlemede yer alan istisnaların finansal yeniden yapılandırma sözleşmesi kapsamında yapılan işlemler için söz konusu olduğu, şikayete konu işlemin bu kapsamda olmadığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verildiği, borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, finansal yeniden yapılandırma sözleşmesinde taşınmazların ada ve parsel numaralarının belirtilmediği, sözleşmenin ihaleden ve ihalenin kesinleşmesinden sonra yapıldığı gerekçeleri ile borçlunun istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın borçlu tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

7186 sayılı Gelir Vergisi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'na eklenen ve 19.07.2019 tarihinde yürürlüğe giren geçici 32. maddeye göre, bu madde kapsamında yapılan çerçeve anlaşmaları ve bu anlaşmalar kapsamında düzenlenen sözleşmelerde belirlenen esaslar uyarınca yapılacak işlemler cezaevi harcı ve 02.07.1964 tarihli 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan (Yargı harcı dahil) iki yılı süreyle müstesnadır. Bu iki yıllık süre, 14.07.2021 tarihli ve 4299 sayılı Cumhurbaşkanı kararıyla iki yıl uzatılmıştır.

Somut olayda, alacaklı tarafından başlatılan ipotekli takipte, borçluya ait 24 adet taşınmaz hissesinin 06.11.2020 tarihli ihalede alacağa mahsuben alacaklıya ihale edildiği, ihalenin 14.04.2021 tarihinde kesinleştiği, borçlu ile alacaklının da aralarında bulunduğu bankalar arasında imzalanan 17.09.2021 tarihli finansal yeniden yapılandırma sözleşmesinin, yukarıda belirtilen yasal düzenlemeye istinaden düzenlendiği, ihaleye konu taşınmaz hisselerine sözleşmenin (6.1.2.4, 6.1.2.6 ve 6.1.2.7) maddelerinde; “ Ankara İli, Yenimahalle

İlçesi, Ergazi İmar Mahalle/Mevki, 43363 Ada, 7 Parsel sayılı, 14.281,00 Yüz Ölçümlü taşınmaz, 24 adet bağımsız bölümden oluşan bina, Batıpark Ticaret Merkezi Binası (Batıpark Avm)’de yer alan bağımsız bölümlerin borçluya ait olan 1/2 hissesi ” şeklinde, ada-parsel numarası, adres bilgileri ile ihale bedeli belirtilmek suretiyle açıkça yer verildiği, yine sözleşmenin (6.1.2.4) maddesinde hisselerin tescili işlemlerinin tamamlanması için ödenmesi gerekecek tahsil harcı, ceza evi harcı, masraf vs. ödemelere yönelik düzenlemelerin bulunduğu görülmüş olup hisselerin tesciline ilişkin işlemlerin anılan finansal yeniden yapılandırma sözleşmesinin kapsamında olduğu anlaşılmıştır.

Harç yükümlülüğü, harç muafiyet ve istisnaları kanun ile açık bir şekilde düzenlenir. Bu yasal zorunluluk karşısında mahkemece, 5411 Bankacılık Kanunu'nun geçici 32. maddesinde açıkça yazılı olduğu üzere, finansal yeniden yapılandırma sözleşmesi kapsamındaki işlemlerin sadece cezaevi harcından muaf olduğu dikkate alınarak, şikayetin kısmen kabulü ile icra müdürlüğünün 18/10/2021 tarihli kararının cezaevi harcı alınması yönünden kaldırılmasına, istemin tahsil harcı ve tellaliye ücreti yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde şikayetin tümden reddi yönünde hüküm tesisi ve Bölge Adliye Mahkemesince de istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ:

Borçlunun temyiz isteminin kısmen kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesinin 18/12/2023 tarih ve 2022/1268 E. - 2023/2068 K. sayılı kararının (KALDIRILMASINA),

Ankara 9. İcra Hukuk Mahkemesinin 15/02/2022 tarih ve 2022/32 E. - 2022/128 K. sayılı kararının (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19.12.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2496, Karar No: 2024/6208, Tarih: 21.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2496 E.  ,  2024/6208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 54. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/639 Esas, 2023/1784 Karar

DAVA TARİHİ: 13.08.2018

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Büyükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/1031 Esas, 2020/984 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi, eski hâle getirme ve hakimin müdahalesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının maliki olduğu bağımsız bölümde, mimari projeye aykırı olarak yaptığı eklenti ve ilavelerin ikiz villaların mimari görselliğini ve bütünlüğünü değişikliğe uğrattığını, simetrik özelliğini kaybettirdiğini, ortak taşıyıcı sisteme zati olarak yük getirdiğini, müvekkilinin terasının önünün kapandığının sübut bulduğunu, bu nedenlerle ...'ın yapmış olduğu belirtilen yapay ve dikey eklentilerin kal’i ile taşınmazın kat irtifakı kurulurken geçerli olan tasdikli projeye uygun olarak eski hâline getirilmesine, Mahkeme aynı kanaatte değilse müvekkilinin binasına vermiş olduğu tüm zararların şimdilik 10.000,00 TL’sinin yasal faiziyle davalıdan tahsiline, yargılama giderlerinin (delil tespiti dosyası için yapılan masraflar da dahil olmak üzere) ve vekâlet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; aleyhine açılan davanın eski hâle getirme ve tazminat talebini içerdiği, kat mülkiyetinden kaynaklı bir dava olmadığı anlaşılmakla mahkemenin görevli olmadığını, görevli mahkemenin Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu, davanın görev yönünden reddini talep ettiğini, davacının salt inşaat yapılan arsada müşterek malik olduğu,... ilçesi, 152 ada 9 parsel sayılı taşınmaz üzerinde inşa olunan birbirinden bağımsız 2 adet yapı mevcut olduğunu, yapıların fiili kullanım alanları ve şekillerinin birbirinden farklı olduğunu, yapıların ... taşıyıcı sistemlerinin dahi birbiri ile bağlantılarının bulunmadığını, aynı parsel üzerinde iki yapı söz konusu olup yıllardır fiili paylaşıma göre tasarruf gerçekleştiğini, davacının fiilen tasarrufunda bulunan kısımda yapılan yüzeysel iyileştirmeler nedeniyle dava açtığını, proje harici kaçak ve ruhsatsız eklenti ve ilave imalatlar yaptığı iddiası ileri sürüldüğünü ancak bu beyanların gerçek olmadığını, proje ve ruhsata aykırılığın yapının tümü için geçerli olduğunu, taraflarınca satın alındığında da mevcut olduğunu, fiili paylaşımın gerçekleştiği, birbirinden tümü ile bağımsız yapılara göre şahsına ait yerde yapılan yüzeysel iyileştirmelerin karşı tarafı ilgilendiren bir yönünün de bulunmadığını, bu nedenle davanın husumet nedeniyle reddinin gerektiğini, karşı tarafın beyan ve iddialarının hukuki geçerliliği ve tazminat talebinin yasal dayanağının bulunmadığını, bu nedenlerle davacının tüm taleplerinin reddine, masraf ve sair giderlerin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; yapı kayıt belgesinin alındığını, ruhsata aykırılığın binanın alınmasında önce de var olduğunu, davacının da binasında projeye aykırılıklar olduğunu, bu konuda Belediye tarafından yapı tatil tutanağı tutulduğunu belirterek kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile incelenen mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, istinaf sebepleri yerinde olmadığından başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek, dava konusu alanların ortak alan olmadığını, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek, dava konusu alanların ortak alan olmadığını, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hâle getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalıların mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21238, Karar No: 2015/22377, Tarih: 16.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/21238 E.  ,  2015/22377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait ... Restaurant adlı işyerinde 28.01.2011 - 25.03.2012 tarihleri arası çalıştığını, aşçıbaşı olarak çalışarak 4.000,00 TL maaş aldığını, davalı şirket müdürünün müvekkili ile görüşerek kendisine ödenen ücretin fazla olduğunu, bu ücreti işyerinin kaldıramayacağını ve müvekkili ile yollarını ayıracağını bildirdiğini, dosyadaki belirsiz süreli iş sözleşmesinde geçen brüt ücretinin gerçeği yansıtmadığını, davalı şirket işyerinde yaz ayları 09:00-24:00; kış ayları 12:00-22:00 saatleri arası hafta sonu ve ve resmi tatiller dahil çalıştığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, milli bayram ve genel tatil çalışma ücretlerinin 3.381,00 TL eksik ödenen ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının baş aşçılık yapması için belirsiz süreli hizmet sözleşmesi imzalanmadığını, davacının ... Fuarcılık Turizm İnş. Şti. tarafından işyerinde konsept geliştirmek için eğitimci olarak asgari ücretle çalıştığını ancak davacının ... şirketi ile başka bir sözleşmesi var ise bunun müvekkili haricinde bir husus olduğunu, müvekkilinin konsept geliştirme işi için yani davacının yaptığı iş için ... şirketine de para ödenmekte olduğunu, bunun ne kadarının davacıya verileceğinin davacı ile ... şirketi arasında bir husus olduğunu, davacının işyerinde eğitim hizmeti verdiğini, mesai ile bağlı olmadığını, kıdem ve ihbar tazminatının hesabına yatırıldığını beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının 4.000,00 TL aylık net maaşı olduğu, bakiye kıdem ve ihbar tazminatı ve bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Fazla mesai ücreti ile ilgili taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Mahkemece davacının 4.000,00 TL aylık net maaşı olduğu, bakiye kıdem ve ihbar tazminatı ve bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Fazla mesai ücreti ile ilgili taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yaz kış ayrımı yapılmadan tüm çalışma süresi içinde davacının günde 14 saat çalıştığı, 1,5 saat ara dinlenme kullandığı ve haftalık 30 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplanan fazla mesai ücreti hüküm altına alınmış ise de, davacı vekili dava dilekçesinde davacının kış aylarında hafta içi 12.00-22.00 saatleri arasında çalıştığını beyan ve kabul ettiği halde talep aşılarak kış aylarında da günde 14 saat çalıştığının kabulü hatalı olmuştur. Davacının kış aylarında hafta içi 5 gün 12.00-22.00 saatleri arasında, cumartesi günleri ise şimdiki gibi günde 14 saat çalıştığı esasına göre yasaya uygun ara dinlenmelerin mahsubu ile fazla mesai ücreti hesaplanmalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenden BOZULMASINA, yatırılan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16852, Karar No: 2014/12308, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16852 E.  ,  2014/12308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/07/2013

NUMARASI : 2013/225-2013/25

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı tarafa yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE,03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3274, Karar No: 2023/6826, Tarih: 10.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/3274 E.  ,  2023/6826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 16.12.1999-16.08.2021 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, 4.200,00 TL net ücret aldığını, işyerinde bir kısım sosyal yardım ödemeleri yapıldığını, yaş dışındaki emeklilik şartlarını sağlaması nedeniyle iş sözleşmesini sonlandırdığını ileri sürerek kıdem tazminatı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının emekli olma niyeti ile hareket etmediğini, işten çıkışını müteakip başka bir yerde işe başladığını, iyiniyetli olmadığını, kıdem tazminatına hak kazanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 16.12.1999-16.08.2021 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı, dosya içeriğine göre davacının fesih tarihi itibarıyla 15 yıl sigortalılık ve 3600 ... prim ödeme şartlarını sağladığı, kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının iş değiştirmek amacıyla kanun tarafından yaşını beklemek suretiyle emekli olmayı amaçlayanlar için getirilen hakkı kötüye kullandığını, kıdem tazminatına hak kazanmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının yaş hariç emeklilik hakkını kullanarak iş sözleşmesini haklı olarak feshettiği, fesihten sonra başka bir işyerinde çalışmaya başlamasının haklı fesih hâlini ortadan kaldırmayacağı, feshin hakkın kötüye kullanımı niteliğinde olmadığı, kararın usul ve esas yönlerinden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 ... maddeleri, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 120 nci maddesi atfıyla hâlen yürürlükte bulunan mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihâi kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 ... maddesinde yer ... sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/21656, Karar No: 2010/4278, Tarih: 13.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/21656 E.  ,  2010/4278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ... ve ... savunmanı ile sanık ... velisi Ramazan Ak'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 13.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.