muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/11805, Karar No: 2018/6024, Tarih: 03.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/11805 E.  ,  2018/6024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde taraflar arasında çıkan tartışma sırasında, sanıklar ... ve ...’in fikir ve eylem birliği içerisinde mağdur ...’a karşı kasten yaralama suçunu işlemeleri karşısında, her iki sanığın aynı suçu işleme kararının icrası kapsamında iştirak halinde eylemlerini gerçekleştirmeleri nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nin 37/1. maddesi gereğince her iki sanık hakkında aynı kanun maddelerinin tatbiki ile hüküm tesisi yoluna gidilmesi gerekliliği gözardı edilerek, sanıkların eylemleri müstakilen değerlendirilmek suretiyle farklı kanun maddelerinin uygulanması ile farklı cezalara hükmedilmesi,

2) Hatay Antakya Devlet Hastanesi Plastik Cerrahi Uzmanı tarafından tanzim olunan 04.10.2013 tarihli rapora göre, mağdurda meydana gelen yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğunun belirtilmesi ve Adli Tıp Kurumu Hatay Şube Müdürlüğünün 11.03.2014 tarihli raporunda, mağdurun yüz sınırları dahilinde tarif edilen yaranın yüzde sabit iz niteliğinde olmadığının bildirilmesi karşısında, mağdura ait tüm tıbbi evrakların, kati ve geçici raporların temini ile bahse konu yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığı hususunda Adli Tıp ilgili İhtisas Kurulu'ndan rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken, çelişkili raporlara itibarla yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Yargılama konusu eylem sebebiyle mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin göz hastalıkları uzmanı tarafından düzenlenen 28/05/2013 tarihli adli raporda, “Sol göz görmesi 0.2 düzeyinde artmıyor. Travmaya bağlı katarakt ilerlemiş olup ameliyat gerektirir.” şeklinde tarif edilen yaralanmanın basit tıbbi bir müdahale ile giderilemeyeceğinin bildirildiği, yargılama aşamasında mağdurun, eylem sebebiyle gözüne mercek takıldığını beyan ettiği anlaşılmakla, söz konusu yaralanmanın duyu ya da organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi olup olmadığının belirlenmesi için Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesi’nden rapor aldırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140 - K.2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, istem gibi BOZULMASINA, 03.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1627, Karar No: 2021/2248, Tarih: 14.12.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/1627 E.  ,  2021/2248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde taraflar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, takip borçlusu adına kayıtlı aracın 27.07.2015 tarihinde satıldığını, ancak icra müdürlüğü tarafından hazırlanan cetvelde alacaklarının 2. sırada gösterildiğini, alacaklarının sebebi olan motorlu taşıtlar vergisinin, aracın aynından doğan amme alacağı olduğunu, bir eşyanın aynından kaynaklanan vergi ve resim gibi devlet alacaklarının o eşyanın satış bedelinden önce karşılanacağını, rüçhan hakkına sahip olduklarını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, yediemin ücretinin öncelikli alacak olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, şikayetin kabulüne dair verilen karar, şikayet olunan vekilinin temyizi üzerine Kapatılan Yüksek 23. Hukuk Dairesinin 20.02.2018 tarih, 2015/8919 E., 2018/474 K. sayılı ilamıyla, yediemin ücretleri hakkındaki tebliğ uyarınca şikayet olunanın yediemin alacağı belirlenip öncelikle ödendikten sonra arta kalan bedel olur ise sıra cetveli yapılarak paylaştırılması gerektiği belirtilerek bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Mahkemece, Kapatılan Yüksek 23. Hukuk Dairesinin 20.02.2018 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ise de, bozma ilamında belirtilen inceleme ve araştırma yapılmamıştır. İİK'nın paraların paylaştırılması başlığını taşıyan 138/2. maddesi uyarınca, satış bedelinden bütün alacaklıları ilgilendiren ortak masraflar alındıktan sonra, artan para alacaklılara, asıl alacak, talep edilmiş ise işlemiş faiz ve takip giderleri de dahil edilerek, alacakları nispetinde ödenir. Anılan yasal düzenlemede ifade edilen ortak masraflar, satış dosyasında yapılan yediemin ücreti, satış ve paylaştırma giderleri gibi bütün alacaklıları ilgilendiren masraflar olup, buradaki yedieminlik ücreti ise, ihale tarihinde geçerli Adalet Bakanlığı'na Ait Depo ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar İçin Alınacak Ücret Tarifesi Hakkında Tebliğ'in 3. ve 4. maddeleri uyarınca belirlenecek olan ücrettir.

Bu durumda mahkemece, önceki bozma ilamında da belirtildiği şekilde; öncelikle yediemin ücretleri hakkındaki tebliğ uyarınca şikayet olunanın yediemin alacağı belirlenip ödenmeli ve arta kalan bedel sıra cetveli yapılarak paylaştırılmalıdır. Bu hususlar gözetilmeden şikayetin kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bu durumda mahkemece, önceki bozma ilamında da belirtildiği şekilde; öncelikle yediemin ücretleri hakkındaki tebliğ uyarınca şikayet olunanın yediemin alacağı belirlenip ödenmeli ve arta kalan bedel sıra cetveli yapılarak paylaştırılmalıdır. Bu hususlar gözetilmeden şikayetin kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün şikayet olunan yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden şikayet olunana iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 14.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23938, Karar No: 2017/25699, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/23938 E.  ,  2017/25699 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22272, Karar No: 2013/13126, Tarih: 30.04.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/22272 E.  ,  2013/13126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Temyiz davasının kapsamına göre tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Soruşturma aşamasında ifadeleri alınan tanıklar kovuşturma aşamasında da dinlenip delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Sanığın mağduru "seni bu gece veya sabaha karşı mutlaka kaldırtacağım" biçimindeki sözlerle tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, tehdit sözlerinin kişinin hayatına yönelik ve TCK'nın 106/1-1.cümlesine uyar nitelikte olduğu, kovuşturulmasının şikayete bağlı olmadığı gözetilmeden, şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11412, Karar No: 2013/17272, Tarih: 05.11.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/11412 E.  ,  2013/17272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili şirket aleyhine ... 6. İcra Müdürlüğü' nün 2009/41346 sayılı dosyasından icra takibi yaptığını, ancak takip konusu senetteki imzanın müvekkili şirket yetkilisine ait olmadığını, zira şirket yetkilisi olan ...' un 30/05/2008 tarihi itibari ile müdür olarak atandığını, takip konusu senedin keşide tarihinin ise 25/09/2008 olduğunu beyanla, müvekkilinin davalı şirkete hiçbir borcunun bulunmadığının tespitine, ... 6. İcra Müdürlüğü' nün 2009/41346 sayılı dosyasındaki icra takibinin iptaline, davalı aleyhine %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya sözleşme ile taahhüt ettiği yükümlülüklerine karşılık şartlı olarak 6.490-TL ödeme yaptığını, ayrıca davacı şirketin müvekkili şirketle yaptığı satış noktası sözleşmesinden doğan edimlerini yerine getirmemesi, ürün satışından kaynaklanan borcunu ödememesi ve ürün alımını durdurması nedeniyle sözleşmedeki 15.000-USD bedelli cezai şart uyarınca da müvekkiline borçlu olduğunu, ariyet verilen soğutucunun iade edilmediğini, takibe konu senedin senette imzası bulunan müdürün şahsı için değil, şirket borcunun ödenmesi amacı ile keşide edildiğini, senetteki imzadan bağımsız olarak müvekkili şirketin ticari alacağının da olduğunu, yapılan görüşmelerin netice vermemesi üzerine icra takibi başlattıklarını, davacı şirketin ticari ilişki başlamadan önce şirket adına imzaya yetkili kişinin ... olduğunu gösterir imza sirkülerini ve ticaret sicil gazetesini ibraz ettiğini, ancak davacı tarafın müvekkili şirketi bu şekilde aldattıktan sonra şirket müdürünü değiştirdiğini ve senet tanzim ettiğini belirterek, davanın reddine ve davacı aleyhine %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, taraflar arasındaki satış noktası sözleşmesinin imzalandığı tarihte şirket yetkilisi olan ... tarafından sözleşme uyarınca takibe konu senedin de imzalanarak davalı şirkete verildiği, davalının ticari defterlerine göre davalının, davacının sözleşmeye aykırı davranışı sebebi ile 15.000-USD cezai şart bedelini talep edebileceği, davalı tarafın bu sözleşme uyarınca davacıya 6.490-TL ödediği, yine soğutucu cihazını davacıya teslim etmesine rağmen davacı tarafça soğutucu cihazın iade edilmediği, her ne kadar davacı şirket tarafından bonodaki imzanın davacı şirket yetkilisine ait olmadığı iddia edilmiş ise de, sözleşme akdedilirken davacı şirket tarafından davalıya verilen imza sirkülerinde davacı şirkete 25 yıl süre ile ...'un şirket müdürü olarak seçildiğinin yazılı olduğu ve bononun da bu şirket müdürü tarafından imzalandığı, yine ticari defter ve belgelere göre de davalının davacıdan alacaklı olduğu anlaşıldığından davacının menfi tespit davasının sübut bulmaması nedeniyle reddine, dava dosyasından verilmiş bir tedbir kararı bulunmadığından ve davacı lehine icra dosyasında faiz işlemeye devam ettiğinden İİK 72/4 maddesine göre koşulları oluşmayan tazminat talebi bakımından, davacı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle 6762 S. TTK' nın 540. maddesi uyarınca yeni müdürün atanması sırasında eski müdürün yetkisinin kaldırıldığının kararlaştırılmamış bulunmasına ve bu durumda senedin tanzim tarihinde 25 yıllığına yetkili kılınan önceki müdür ...' un da yetkisinin devam ettiğinin kabulü gerekmesine göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 05.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5250, Karar No: 2016/15125, Tarih: 10.11.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/5250 E.  ,  2016/15125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Karşılıksız yararlanma suçu bakımından özel bir etkin pişmanlık düzenlemesi olan 5237 sayılı TCK'nın 168/5. maddesi gereğince ve kanun koyucunun amacı doğrultusunda katılan kurumun uğradığı zararı, vergisi dahil suç tutanağı ile belirlenmiş veya belirlenecek olan cezasız tutarı, ödemesi halinde hakkında kamu davası açılamayacağının, ödeme süresi ve yerinin soruşturma merciince sanığa bildirilmeden, bildirime ilişkin belge denetime esas şekilde dosyaya konmadan, sanığa dava açılmasını engelleme imkanı tanınmadan kamu davası açılması karşısında; bu sebeple iddianamenin iadesi gerektiği gözetilmeden kabul edilip yapılan yargılamada, sanığa bilirkişi raporunda hesaplanan 1.155 TL zararı gidermesine ilişkin bildirimin yapılması ve sonucuna göre hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının takdiri gerekirken, eksik işlem ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.11.2016 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ;

5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi, 765 sayılı TCK'nın 523. maddesinden farklı bir düzenleme içermektedir. 29.06.1955 gün ve 10-16 sayılı içtihatı birleştirme kararı ile Yargıtay CGK'nun 1997 tarih 248/288 E-K Sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararda da açıklandığı üzere 765 sayılı TCK'nın 523 maddesi iade ve tazmin esasına dayanmaktadır. Sanığın çaldığı şeyi iadesi yada tamamen tazmini halinde başka şarta bakılmaksızın 523. madde uyarınca uygulama yapılması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK 168. maddesi ise bundan farklı olarak “Pişmanlığı” öne çıkarmıştır. Hatta TBMM görüşmelerinde bir milletvekilinin “ önemli olan zararın giderilmesi, tazmini” değil mi ? Mealindeki sorusuna “ tek başına iade ve tazmine” değil “ pişmanlık sonucu olan iade ve tazmine"önem verdiğini belirtilmiş ve meclis gerekçesine bu hususlar yansıtılmıştır.

Adalet Bakanlığının yayınladığı tutanaklarda da bu durum açıkça görülmektedir.

Pişmanlık: Türk Dil Kurumu sözlüğünde “yaptığı bir iş ya da davranışının olumsuz sonucunu görerek üzülme, nadim olma” şeklinde tanımlanmıştır.

.... 2008/127-147 sayılı kararında da açıkça TCK. 168 maddesinde yer alan Etkin pişmanlık hükmünün uygulanabilmesi için madde de sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi halinde, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerekmektedir...

“ Tek başına iade ve tazmine” değil “ pişmanlık sonucu” iade ve tazmine önem arz ettiği düzenlenmiştir.

Benzer şekilde ... .... 2011/6-355 E, 2012/112 K, 2010/6-173 E, 208 K,

.... 2008/127-147 sayılı kararında da açıkça TCK. 168 maddesinde yer alan Etkin pişmanlık hükmünün uygulanabilmesi için madde de sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi halinde, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerekmektedir...

“ Tek başına iade ve tazmine” değil “ pişmanlık sonucu” iade ve tazmine önem arz ettiği düzenlenmiştir.

Benzer şekilde ... .... 2011/6-355 E, 2012/112 K, 2010/6-173 E, 208 K,

2012/6-1232,E – 2013/106 K, 2013/6-628 E – 2014/258 K sayılı içtihatlarında da açıkça ve uzun uzadıya tartışıp kabul ettikleri husus 168- maddenin “ Pişmanlık” temeline dayandığıdır. Yani ön şart pişman olmak sonra ödemekdir.

Bilindiği gibi pişmanlık tamamen kişinin iç dünyası ve ruh haliyle ilgilidir. Dışarıya ancak açıklanmakla yada hareketlerle gösterilir. Bu şahıs tarafından açıklanmadığı sürece bilinmesi mümkün değildir. Kişi yaptığı eylemden pişman olmuşsa bunu dışarıya vurması müştekiye yada ilgiliye iletmesi gerekmektedir. Aksi davranış sanığın, cebir şiddet yada manevi baskı ile ödemeye yöneltmek anlamına gelir.

Kanun koyucu 168/1. fıkrasında “... Bizzat pişmanlık göstererek ...” ibaresini öne çıkararak sanığın “özne” olması gerektiğini pişmanlığını dış dünyaya iletmesi gerekeceğini açıkca göstermiştir. Yine 168/5. fıkrasında da açıkca “ pişmanlık göstermeyi” öne çıkararak sanığın pişman olmuş ise bunu dış dünyaya iletmesini fıkranın uygulanma şartı olarak ön görmüştür.

TCK 142/1 -f fıkrasının iptal edilip TCK 163. maddesi kapsamına dahil edilmesi ve akabinde TCK 168 maddesinin uygulama gerekliliğine ilişkin yapılan değişiklik üzerine kanun koyucu kanun değişikliğinin ilk başta bilinmemesi nedeniyle etkin pişmanlığı göstermenin öğrenmeme nedeniyle mağduriyetine neden olabileceğini öngörmesi nedeniyle “Bizzat pişmanlığı göstermek” ibaresini kanunla geçici bir ek madde eklemiş ve bu ek madde ile pişmanlığı göstermek için tebligat yapma şartını sadece geçici bir süre için şartlı olarak vermiştir. Aksi olsa idi söz konusu madde geçici madde olarak değil 168. maddeye ilave fıkra olarak eklenirdi. Yani kanun koyucu açık bir şekilde “pişmanlığı göstermenin” ana kural olduğunu kabul etmiş, geçmişe dönük uygulama imkanı olan etkin pişmanlığa bir defaya mahsus ve süreli ihtar şartı getirmiş bunun haricinde sanığın pişmanlığı gösterme zorunda olduğunu kabul etmiştir.