muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/20242, Karar No: 2024/3787, Tarih: 13.03.2024

**3. Ceza Dairesi         2021/20242 E.  ,  2024/3787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1446 E., 2019/507 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusu üzerine hükmün kaldırılması ile mahkumiyet kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2018 tarihli ve 2017/393 Esas, 2018/438 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 18.04.2019 tarihli ve 2018/1446 Esas, 2019/507 sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin üçüncü fıkrasındaki atfa istinaden Türk Ceza Kanunu’nun 220 nci maddesinin yedinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası,Türk Ceza Kanunu’nun 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.10.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemi özetle;

1.Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine,

2.Kabule esas alınan delillerin hukuka aykırı olduğuna,

3.Eksik araştırma, inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna,

4.Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

5. Temyiz dilekçelerinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemi özetle;

1.Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine,

2.Kabule esas alınan delillerin hukuka aykırı olduğuna,

3.Eksik araştırma, inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna,

4.Beraat kararı verilmesi gerektiğine,

5. Temyiz dilekçelerinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Tebliğname'deki onama talepli görüşe (2) nolu bendinde gösterilen nedenlerle isabet bulunmamıştır.

2.Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas 2017/3 sayılı kararında ve Dairemizin müstekar kararlarında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım

Bankası A.Ş.'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin müsnet suç yönünden örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, Bank Asyadaki hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre, Bank Asya nezdindeki işlemlerinin rutin bankacılık işlemleri dışında değerlendirilemeyeceği, savunmasının aksine başkaca delil edilememiş olması karşısında sanığın örgüte yardım etme kastı ile hareket ettiğinin her türlü şüpheden uzak delillerle ispat edilememiş olmasına göre atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 18.04.2019 tarihli ve 2018/1446 Esas, 2019/507 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Yalova Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2570, Karar No: 2007/6731, Tarih: 15.05.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/2570 E.  ,  2007/6731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı olduğunu, davalı kurum sigortalıları ile hak sahiplerine reçete muhteviyatı ilaçlarının karşılanması amacıyla davalı ile sözleşme yapıldığını, davalının 23.02.2001 tarihli yazı ile eczanesi hakkında soruşturma başlattığını sözleşmeyi askıya aldığını bildirerek 57.668.361.663 TL bedelli faturaları ödemediğini, sözleşme gereği faturanın tesliminden itibaren iki ... içinde ödeme yapılacağı kararlaştırıldığından davalının temerrüde düştüğünü iddia ederek 57.668.361.663 TL nın fatura tarihlerinden iki ... sonrasından itibaren faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ile birlikte 18 kişi hakkında soruşturma başlatılıp suç duyurusunda bulunduklarını,davacı ve birkaç eczanenin usulsüz ve yüksek bedelli hemofili hastalığı nedeniyle yüksek dozda faktör 8. ve 9. ilaçları havi reçeteleri karşılayarak fatura ettiğinden bahisle soruşturma başlatıldığını, bu nedenle sözleşmenin askıya alındığını ve davacının faturalarının ödenmediğini,yapılan işlemin sözleşmeye uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında bulunan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasındaki sözleşmenin (x) “İhtilaf” başlıklı bölümünde “Eczane, mahkeme veya icra müdürlüklerine intikal eden ihtilaflarda, davanın açıldığı veya icra takibinin başladığı günden itibaren yasal faiz talep edebilir.”ve IV/8 maddesine göre “...askı tarihinden itibaren eczanenin kurumdan doğmuş ve doğacak alacakları yapılmakta olan inceleme sonuçlanıncaya,yürütülmekte olan soruşturma tamamlanıncaya kadar ödenmez.” hükmü bulunmakta olup, bu kararlaştırma taraflar için bağlayıcıdır. Bu nedenle davacı eczacı ödenmeyen fatura alacaklarına ancak dava tarihinden itibaren yasal faiz talep edebilir.Mahkemece bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının birinci paragrafının hükümden tamamen çıkartılarak yerine “Davanın asıl alacak yönünden kabulüne,57.668,36 YTL nın dava tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine” sözlerinin yazılarak hükmün düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA15.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12596, Karar No: 2013/10081, Tarih: 25.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/12596 E.  ,  2013/10081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

Dava, kadastro çalışmaları sırasında çalılık ve dere boşluğu olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 10.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih 1 sayılı Kararı ile kabul edilen ve 26.01.2013 tarih 28540 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'ne ait olmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 25.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12250, Karar No: 2020/185, Tarih: 08.01.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/12250 E.  ,  2020/185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanununun 25. maddesine göre yabancı memlekette tebligat usulü şu şekilde düzenlenmiştir;

"Yabancı memlekette tebliğ o memleketin salahiyetli makamı vasıtasiyle yapılır. Bunun için anlaşma veya o memleket kanunları müsait ise, o yerdeki Türkiye siyasi memuru veya konsolosu tebligat yapılmasını salahiyetli makamdan ister.

Yabancı memleketlerde bulunan kimselere tebliğ olunacak evrak, tebligatı çıkaran merciin bağlı bulunduğu vekalet vasıtasiyle Dışişleri Bakanlığına, oradan da memuriyet havzası nazarı itibara alınarak ilgili Türkiye Elçiliğine veya Konsolosluğuna gönderilir.

Şu kadar ki, Dışişleri Bakanlığının aracılığına lüzum görülmeyen hallerde tebligat evrakı, ilgili Bakanlıkça doğrudan doğruya o yerdeki Türkiye Büyükelçiliğine veya Başkonsolosluğuna gönderilebilir.

"Siyasî temsilcilik aracılığıyla yabancı ülkedeki Türk vatandaşlarına tebligat" başlıklı 25/a maddesi ise; "Yabancı ülkede kendisine tebliğ yapılacak kimse Türk vatandaşı olduğu takdirde tebliğ o yerdeki Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğu aracılığıyla da yapılabilir.

Bu hâlde bildirimi Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğu veya bunların görevlendireceği bir memur yapar.

Tebliğin konusu ile hangi merci tarafından çıkarıldığı bilgilerinin yer aldığı ve otuz gün içinde başvurulmadığı takdirde tebliğin yapılmış sayılacağı ihtarını içeren bildirim, muhataba o ülkenin mevzuatının izin verdiği yöntemle gönderilir.

Bildirimin o ülkenin mevzuatına göre muhataba tebliğ edildiği belgelendirildiğinde, tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğuna başvurulmadığı takdirde tebligat otuzuncu günün bitiminde yapılmış sayılır. Muhatap Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğuna başvurduğu takdirde tebliğ evrakını almaktan kaçınırsa bu hususta düzenlenecek tutanak tarihinde tebliğ yapılmış sayılır. Evrak bekletilmeksizin merciine iade edilir.

Bu maddeye göre kazaî merciler tarafından çıkarılacak tebligatta, tebliğ evrakı doğrudan o yerdeki Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğuna gönderilebilir." şeklindedir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Bu maddeye göre kazaî merciler tarafından çıkarılacak tebligatta, tebliğ evrakı doğrudan o yerdeki Türkiye Büyükelçiliği veya Konsolosluğuna gönderilebilir." şeklindedir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Düsseldorf Başkonsolosluğu'nun 26.11.2015 havale tarihli yazı cevabında; davalı ...'nün aynı zamanda mernis adresi olan "... Almanya veya ... Almanya" adresine çıkarılan gerekçeli karar tebligatının Alman mevzuatına göre adrese iadeli taahhütlü olarak gönderildiği, Alman posta görevlilerince bahse konu adreste kimse bulunmaması üzerine posta kutusuna mektubun postaneden alınabileceğine dair davet yazısı bırakıldığı ancak söz konusu ihtarı içeren tebligat bildiriminin 7 işgünü içerisinde postaneden teslim alınmadığından Alman mevzuatı uyarınca tebligat yapılamadığı belirtilmiş olup adı geçen davalı ...'ye usulüne uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanarak ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 08.01.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7305, Karar No: 2012/8743, Tarih: 17.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/7305 E.  ,  2012/8743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı Hakkı Topal ve diğerleri aleyhine 09/03/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/06/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiilden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, küçük Yusuf'un yaralanması ile sonuçlanan trafik kazasında davalıların kusurlu olduğunu beyanla, uğradıkları maddi ve manevi zararlarının davalılardan tahsilini talep etmişlerdir.

Davalılar, kusursuz olduklarını beyanla davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacılar, dava dilekçesinde meydana gelen trafik kazasının küçük Yusuf'un sağ ayağının ikinci parmağının sakatlanmasına, üçüncü parmağının ise tamamen kaybına neden olduğunu belirtmiş, ceza dosyasında alınan rapora dayanarak 15.000 TL maddi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmişlerdir. Mahkemece dosya hesap uzmanı bilirkişiye tevdi edilmiş, bilirkişi de ceza dosyasında alınan Erzurum Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Dekanlığı Adli Tıp Anabilim Dalı'ndan alınan 29.03.2006 tarih 928 sayılı raporu esas alarak küçüğün maddi zararı bulunmadığını belirterek hesaplama yapmamıştır. Mahkeme de bu raporu esas alarak davacıların maddi tazminat istemlerini reddetmiştir. Dosya kapsamından, küçüğün ayak parmağından birinin sakatlandığı birini ise tamamen kaybettiği anlaşılmaktaıdır. Bu durumda, mahkemece, mevcut doktor raporu, tedaviye dair hastane kayıt ve belgeleri, gerekirse küçük Yusuf'un da sevki sağlanarak Adli Tıp Kurumundan Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümlerinden yararlanmak suretiyle, kalıcı işgücü kaybı olup olmadığına dair rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi doğru bulunmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11455, Karar No: 2007/12318, Tarih: 22.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/11455 E.  ,  2007/12318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.06.2006 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.06.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı İdare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, Nahırlı köyü 9 ada 37 parsel, 5 ada 18 parsel, 21 ada 6 parsel, 27 ada 226, 227, 228, 235 ve 237 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında muris babası ... ...’in yazılmayan soyadının ... olarak ve ... ... yazılı baba adının ... olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilerek taşınmazların kaydında ... yazılı malik isminin ... ... olarak düzeltilmesine karar verilmiş, hükmü davalı idare vekili temyize getirmiştir.

1- Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalı ... Müdürlüğünün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Kaydında düzeltme yapılması istenen taşınmazlarda kayıt maliki olan ...’in baba adı kayıtta “... ...” olarak yazılıdır. Adı geçenin nüfus kaydında geçen baba adı “...” dır. Davacı dava dilekçesinde muris babasının baba adında yazılı “...” isminin kayıttan çıkarılmasını da istenmiştir. Aile nüfus kaydında yer almayan baba adındaki “...” adının silinmesi yolundaki davacı istemi hakkında olumlu yada olumsuz bir hüküm kurulmamış olması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 22.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2061, Karar No: 2017/10179, Tarih: 06.04.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/2061 E.  ,  2017/10179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idareler vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idareler vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alındığında taşınmazdaki değer kaybı oranının % 1,50 olması gerektiği düşünülmeden, daha yüksek oranda değer kaybı verilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının fazla tespiti,

2-İrtifak hakkının ... adına tesis ve tesciline karar verilmesi gerekirken infazda tereddüt oluşturacak şekilde ... adına tesisine -ancak hangi idarenin kastedildiği belirtilmeden- ''davalı idare'' adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idareler vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.