muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2921, Karar No: 2016/15455, Tarih: 05.12.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/2921 E.  ,  2016/15455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ...'in eczane işlettiğini diğer davacı ...'in de babası olduğunu, işlettiği eczaneyi mali sıkıntıya girmesi üzerine davalıdan toplam 200.000 TL borç para alındığını, yapılan ödemelerden sonra bakiye 91.000,00 TL borcu kaldığını, ancak davalının eczaneyi beş yıl işleteceğini söylemesi üzerine müzayaka altında 10/07/2007 tarihli sözleşmeyi imzalamak zorunda kaldıklarını, bu sözleşme ile 23/07/2007 tarihinde 50.000,00 TL ve Eylül 2007 tarihinden itibaren ödenmek üzere 45 adet her biri 20.000,00 TL bedelli senetlerin imzalanıp verildiğini, 50.000,00 TL peşinat ile senetlerin 15 tanesinin ödendiğini, buna göre 91.000,00 TL'lik borca karşılık 350.000,00 TL ödemek zorunda kaldıklarını, davalıya fazladan verilen 30 adet senedin bedelsiz kaldığını, ileri sürerek davanın kabulüne ve müvekkillerinin borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı yanın açmış olduğu davanın HMK'nın 114/ı bendi gereğince usulden reddinin gerektiğini, dosya içerisinde bulunan 10/07/2007 tarihli taraflarca imzalanmış sözleşmede dava konusu senetlerden dolayı davacıların kendisine borçlu olduklarını kabul ettiklerini, beyan ederek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; taraflar arasında yapılmış imzası davacı yanca inkar edilmeyen 10/07/2007 tarihli sözleşmede senede bağlanmış borcun kabul edildiği, bu sözleşmenin yazılı belge olarak davalının alacak iddiasını kanıtladığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2)Davalının vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede, nispi oranda vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, mahkeme hükmünün 5 nolu bendinde yer alan "1.500,00 TL" ibaresinin "37.500,00 TL nispi" ibaresi olarak değiştirilerek, kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, (1) numaralı bent uyarınca davacı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bent uyarınca hüküm fıkrasının 5 nolu bendindeki "1.500,00 TL" rakamlarının karardan çıkarılarak yerine "37.500,00 TL nispi" rakam ve kelimesinin yazılmasına ve yerel mahkeme kararının düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 05/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2007/1889, Karar No: 2007/3308, Tarih: 07.05.2007

5. Ceza Dairesi 2007/1889 E., 2007/3308 K.

**5. Ceza Dairesi 2007/1889 E., 2007/3308 K.**

**- ADLİ PARA CEZASI

- ARTIRIM VE İNDİRİM

- GÜVENLİK TEDBİRLERİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 50 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 51 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 61 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 64 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 223 ]

**"İçtihat Metni"**

İrtikap suçundan sanıklar Bilgehan ve Zeki'nin yapılan yargılanmaları sonunda; sanıkların eylemi yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama niteliğinde görülerek mahkumiyetlerine dair (Kastamonu Ağır Ceza Mahkeme-si)'nden verilen 22.12.2005 gün ve 2004/210 Esas, 2005/216 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi o yer C.Savcısı ve sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi.

O yer C.Savcısının temyizinin mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu, beraat hükümlerinin temyiz edilmediği anlaşılmakla, temyiz incelemesinin sanıklar hakkındaki mahkumiyet hükmüyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık Bilgehan hakkında kurulan hükmün temyizen incelenmesinde;

Sanığın hükümden sonra 02.01.2007 tarihinde öldüğü, mirasçıları Yalçın ve Memnune'nin 16.04.2007 havale tarihli dilekçeleri ekindeki onaylı aile nüfus kayıt örneği ve veraset ilamı içeriğinden anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 64. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca gereğinin mahallince yapılması lüzumu,

Sanık Zeki hakkında verilen hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5252 sayılı Yasa'nın 9/3. ve CMK'nın 34. ve 230. maddelerine uygun olarak lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 61/8. maddesi hükmü karşısında adli para cezasının hesabında artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucu belirlenmesi gerektiği halde, mahkemece 5 gün karşılığı 100 YTL adli para cezası tayin edilerek, bu para cezasından aynı Kanunun 35. ve 62/1. maddeleri uyarınca indirim yapılarak 41 YTL olarak sanığa fazla ceza tayini,

Sanık müdafileri 22.12.2005 günlü dilekçelerinde lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep ettikleri halde, tayin olunan kısa süreli hapis cezasına 5237 sayılı TCK'nın 50. ve 51. maddelerinin tatbik edilip edilmeyeceğinin karar yerinde tartışılmaması,

Sanık müdafileri 22.12.2005 günlü dilekçelerinde lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep ettikleri halde, tayin olunan kısa süreli hapis cezasına 5237 sayılı TCK'nın 50. ve 51. maddelerinin tatbik edilip edilmeyeceğinin karar yerinde tartışılmaması,

Kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında kazanılmış hak oluşturmayan 5237 sayılı Yasa'nın 53. maddesindeki tedbirlerin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafileri ve o yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 07.05.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13610, Karar No: 2011/4249, Tarih: 12.04.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/13610 E.  ,  2011/4249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ....Köyü 854 (8) parsel sayılı taşınmazın Hazine adına kayıtlı iken Seyhan Belediyesi tarafından 38 nolu imar düzenleme bölgesinde yapılan imar uygulaması sonucunda spor alanında kalan 4910 ada 1 parselin davalılar adına tescil edildiğini, daha sonra ... Büyükşehir Belediyesince yapılan 420 sayılı imar uygulaması ile imar parselleri ve park sahasında kaldığını, 420 sayılı imar düzenlemesinin iptal edildiğini ileri sürüp, park sahasının ve 4713 ada 2 sayılı imar parselinin 854 sayılı parsele isabet eden kısmının tapusunun iptali ile Hazine adına tescilini, olmazsa taşınmaz bedelinin tahsilini istemiştir.

Davalılar ve dahali davalı, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, imar şuyulandırma işleminin ayakta olduğu, davalı ... Belediyesinin taraf sıfatının kalmadığı gerekçeleri ile ... yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına, diğer davalılar hakkındaki davanın ise reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 12.4.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden Hazine vekili Avukat .... ile temyiz edilen ... vekili Avukat .... geldiler, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz edilenler gelmediler, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazın içinde yer aldığı 38 nolu imar düzenlemesine dair idari işlemin ayakta olduğu anlaşıldığına göre kadastral parselin ihyası isteğine yönelik davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının, bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, davada kendilerini vekille temsil ettiren davalılar yararına 5.799.20.-TL avukatlık ücreti takdir ve tayini gerekirken, 8.007.20.-TL avukatlık ücretine hükmedilmiş olması doğru değildir.

Ancak, davada kendilerini vekille temsil ettiren davalılar yararına 5.799.20.-TL avukatlık ücreti takdir ve tayini gerekirken, 8.007.20.-TL avukatlık ücretine hükmedilmiş olması doğru değildir.

Ne varki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 2.fıkrasının, 4.bendindeki;" 8.007.20.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak vekil ile temsil edilen davalılara verilmesine" tümcesinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine;"5.799.20.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak vekil ile temsil edilen davalılara verilmesine" ibaresinin eklenmesine, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edenden alınmasına, 12.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8333, Karar No: 2009/12426, Tarih: 22.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/8333 E.  ,  2009/12426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı ve yol olarak bırakılan 6300 m2'lik yerin Kamulaştırma Kanununun 36.maddesi uyarınca 121 ada 1 parsele dahil edilerek tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6539, Karar No: 2012/12436, Tarih: 11.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/6539 E.  ,  2012/12436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... vd.Vek.Av....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazların göl mutlak koruma alanında kalan bölümlerinin dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedellerinin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazların davacılar üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2696, Karar No: 2024/9950, Tarih: 18.09.2024

**3. Ceza Dairesi         2024/2696 E.  ,  2024/9950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hatay 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2020/122 Esas, 2021/252 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 220 nci maddesinin yedinci ve 314 üncü maddesinin üçüncü fıkraları delaletiyle aynı Kanun’un 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 24.11.2023 tarihli ve 2021/1452 Esas, 2023/1439 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 30.01.2024 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Sanığın örgüt talimatı ile ...’ya para yatırmadığına,

3. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları ve hukukî mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 26.09.2017 tarihli ve 2017/16-956 Esas, 2017/970 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarihli ve 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilâmında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı Kanun’un 220 nci maddesinin yedinci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı Kanun’un sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün 5237 sayılı Kanun’un 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; BDDK’nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu’na devredilen ve 22.07.2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ...Bankası A.Ş.’de gerçekleştirilen rutin hesap hareketlerinin müsnet suç yönünden örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etme kapsamında değerlendirilemeyeceği, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olma suçu bakımından örgütsel faaliyet olarak kabul edilebileceği; sanığın ... nezdinde bulunan hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre, savunması ve 18.09.2014 açılış tarihli hesabına para yatırma, katılım hesabı açma işlemlerinin hesabın kapatılış tarihi de dikkate alındığında savunmasının aksine örgüt liderinin talimatı ile örgütsel amaçla yapıldığına yönelik her türlü şüpheden uzak mahkûmiyetini gerektirir yeterli delil bulunmadığı anlaşılmakla; sanığın silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan beraati yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 24.11.2023 tarihli ve 2021/1452 Esas, 2023/1439 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma sebebi, mevcut delil durumu ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alındığında sanığın 5271 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince “yurt dışına çıkamamak” adli kontrol tedbiri uygulanmak suretiyle TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değil ise DERHAL SALIVERİLMESİ için ilgili yer Cumhuriyet başsavcılığına müzekkere yazılmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Hatay 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22776, Karar No: 2019/10171, Tarih: 17.10.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/22776 E.  ,  2019/10171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Hamid İbrahimiye ... Çocuk Eğitim Merkezinde görevli öğretmen ve ... Üniversitesi Konservutuarı türk müziği öğrencisi olduğunu, üniversitede kullandığı enstrümanın keman olduğunu, ayrıca flemenco alanında sertifikalı dansçı olduğunu, 06/04/2011 tarihinde davalı iş yerinin tuvaletine gittiğini, ellerini yıkayarak tuvalette bulunan peçetelikten peçete almak için elini uzattığında metal peçeteliğin sol elinin 5. Parmağı (serçe) üzerine düşmesi sonucu parmağın kök kısmından kopma noktasına gelecek şekilde zarar gördüğünü, ... Üniversitesi Hastanesine arkadaşları ile gittiğini, olayın uzmanlık alanı gerektirmesi nedeniyle ... Numune Hastanesine sevk edildiğini, müdahale yapıldığını, parmağın lif, tendom ve sinir bölgelerinin tamamının zarar gördüğünü, 1 aydan fazla süreyle elinin alçıda kaldığını, olayın yaşandığı ay ...’da bahar festivalleri ayı olması nedeniyle katılacağı dans gösterilerinde görev alamadığını, maddi açıdan kazanç kaybı yaşadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi istenmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın ıslah talebi doğrultusunda kabulü ile 1.000,00-TL'nin dava tarihi 12.08.2011, 28.266,72 TL’nin ıslah tarihi 23.12.2015 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının işletmesinde bulunan tuvaletteki peçeteliğin parmağına düşmesi sonucu parmağının kopma noktasına gelmesinden kaynaklanan maddi tazminat talebine ilişkindir. Mahkemece, ıslah talebi dikkate alınarak 1.000,00 TL'nin dava tarihi 12.08.2011, 28.266,72 TL’nin ıslah tarihi 23.12.2015 tarihinden itibaren avans faizine karar verilmiştir. Ancak; dava niteliği itibariyle haksız fiil olduğundan ve davacının olay tarihinden itibaren faiz istediği gözetilerek, hükmedilen 29.266,72 TL’ye olay tarihi olan 06.04.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle tahsiline karar verilmesi gerekirken, dava ve ıslah tarihi dikkate alınarak avans faiz yürütülmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın 1. bendinin hükümden çıkartılarak yerine “Davanın ıslah talebi doğrultusunda kabulü ile 29.266,72 TL’nin olay tarihi olan 06.04.2011 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.491,41 TL. kalan harcın davalıdan alınmasına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.