muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4437, Karar No: 2023/8983, Tarih: 16.10.2023

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu kapının kapatılmasıyla kendisinin bir ilgisi olmadığını, bu alanı kendisinin kullandığını, bu nedenle mimari projeye bir aykırılık varsa bile bunun sorumlusunun kendisinin olmadığını, bu alanın 30 yıl kadar önce müteahhit tarafından yarım bırakıldığını, sıvaların dahi yapılmadığını, ayıplı yapı olarak bırakıldığının dikkate alınmadığını, yapılan kapı da ayıplı olduğu için arsa sahibi ... tarafından kapı yerine konulmayıp duvarla örüldüğünü, ayrıca binada bulunan dükkanın kendisinin olmadığını, bu dükkanın arsa sahiplerine ait olduğunu, bağımsız bölümdeki dükkanların imar ve iskan ruhsatlarının olmadığını, dava konusu dükkanların iskan ve imar ruhsatı olmadığından dükkan vasfına da sahip olmadığını, bu sebeple bu alanda kat irtifakı söz konusu olamayacağını, mimari projeye uygun olup olmama gibi bir durumun da tartışma konusu yapılamayacağını, bu davada davalı olarak niçin gösterildiğini anlamadığını,bu taşınmazı sadece kendisinin kullanmadığını, açılan davanın haksız olduğunu, husumetin sadece kendisine yöneltilmesinin haksız bir durum olduğunu, söz konusu binada başka maliklerin de bulunmasına rağmen bu davanın niçin sadece kendisine açıldığını anlamadığını, diğer maliklere karşı da bu davanın açılması gerektiğini belirterek yerel mahkemece verilen kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının onaylı mimari projesinde bina girişi olan yeri içerden duvarla kapatıp içeriye bir takım eşyalar koymak suretiyle kendi kullanımında tutarak 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 4 üncü ve 19 uncu maddelerine ve mimari projeye aykırı şekilde ortak alana müdahalede bulunduğu, bu konuda kat maliklerinden yeterli sayıda çoğunlukla gerekli izin ve onayın alınmadığı anlaşıldığından İlk Derece Mahkemesince verilen kararında usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki ve sürekli faydalanan oldukları ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davalı temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki ve sürekli faydalanan oldukları ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dava konusu ana gayrimenkulde davalının mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3.634 sayılı Kanun'un 19 ncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrımenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13764, Karar No: 2012/14173, Tarih: 05.12.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/13764 E.  ,  2012/14173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ... iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 28.09.2010 gün ve 2010/7969- 9330 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde müdahil ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Genel Müdürlüğü, davalılara ait 151 ada 29 parsel sayılı taşınmazın vakfiye kapsamında kaldığını ileri sürerek ... kaydının iptalini ve tescilini istemiştir.

Müdahil ... vekili ise dava konusu taşınmazın öncesinin kadim yayla olduğunu ileri sürerek, tapunun iptali ile yayla olarak sınırlandırılmasını talep etmiştir.

Bir kısım davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece mahallinde keşif yapılmış ve toplanan deliller sonucu davacı ... İdaresinin davasının reddine, müdahil ...’nin davasının kabulüne, tapunun iptaliyle taşınmazın yayla olarak sınırlandırılmasına karar verilmiştir. Bu hüküm davacının temyizi üzerine Dairemizce; “5841 sayılı Kanunun 2. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3. fıkrasına yapılan ekleme ve yine aynı kanunun 3. maddesi ile 3402 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddesi gereğince kadastro tespitinin kesinleştiği tarih ile davanın açıldığı tarih arasında 3402 sayılı Kadastro Kanununun değişik 12. maddesinde sözü edilen on yıllık hak düşürücü süre geçtiğinden Hazinenin davasının reddi gerekir” gerekçesi ile bozulmuştur. Ayrıca Vakıflar idaresinin istemi doğrultusunda eksik inceleme yapılmış olması nedeniyle de bozma yapılmıştır. Bu kez hükme karşı müdahil ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

5841 sayılı Kanunun 2. maddesi ile; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” cümlesinde yer alan “…..iddia ve taşınmazın niteliğine…” ibaresi ve 3. madde ile 3402 sayılı kanuna eklenen “Geçici 10. madde”... Mahkemesinin 12.05.2011 günlü ve 2009/31 E.- 2011/77 K. sayılı Kararı ile iptal edildiğinden Hazinenin açtığı ... iptali davasının esastan incelenerek karar verilmesi gerekir. İptal işlemi ile Hazinenin öne sürdüğü bu tür iddia on yıllık hak düşürücü sürenin dışında bırakılmıştır.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararı göz önüne alınarak dava konusu parsel bakımından müdahil Hazinenin yayla iddiası ile açtığı davanın artık dinlenme olanağı bulunmaktadır. Nitekim mahkemece yapılan inceleme ve araştırma sonucu dosya içeriğine, toplanan delillere göre, dava konusu taşınmazın yayla kapsamında kaldığı saptanmış olduğundan, bozma kararımızın kaldırılarak hükmün onanması gerekmiştir.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararı göz önüne alınarak dava konusu parsel bakımından müdahil Hazinenin yayla iddiası ile açtığı davanın artık dinlenme olanağı bulunmaktadır. Nitekim mahkemece yapılan inceleme ve araştırma sonucu dosya içeriğine, toplanan delillere göre, dava konusu taşınmazın yayla kapsamında kaldığı saptanmış olduğundan, bozma kararımızın kaldırılarak hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle müdahil ...’nin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 2010/7969 E.- 2010-9330 K. sayılı 28.09.2010 tarihli bozma kararının kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, 05.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1572, Karar No: 2021/522, Tarih: 27.01.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1572 E.  ,  2021/522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 08/06/2018 tarih ve 2016/625 E. - 2018/534 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 09/01/2020 tarih ve 2018/2026 E. - 2020/38 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalı Tedaş'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmesinin 7.1, 7.2, 7.3, 7.4, 7.5, 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, dağıtım faaliyetlerinin davalı TEDAŞ tarafından yürütüldüğü dönemde idareye kayıtlı olmayan sayaçtan enerji tüketilmesi sebebiyle tutanak düzenlenerek kaçak tahakkuku yapılması nedeniyle dava dışı abone tarafından açılan istirdat davası sonunda verilen kararın Yargıtay 19. Hukuk Dairesince onanması üzerine icra takibine konulması nedeniyle müvekkilinin icra dosyasına 107.500,00 TL ve 4.865,41 TL ödeme yaptığını ileri sürerek icra dosyasına ödenen toplam 112.365,41 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; devre esas bilanço düzenlemeleri ile geçmişe dönük alacak ve borcun kesinleştirildiğini, ihale şartnamesi, hisse satış sözleşmesi ve işletme hakkı devir sözleşmesinin birlikte değerlendirilmesi gerektiğini, rücu davasına konu mahkeme kararında bahsi geçen alacağın davacı tarafından talep edilmesinin mümkün olmadığını, rücuya dayanak davanın müvekkiline ihbar edilmediğini, bu nedenle faiz ve icra takip giderlerinin talep edilmeyeceğini, rücuya esas kararda karara ilişkin olarak icra dosyasına 107.500,00 TL yatırıldığını, davanın haklı olduğu kabul edilse dahi müvekkilinin sadece bu tutardan sorumlu tutulabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davanın TBK 125. maddesi uyarınca 10 senelik zamanaşımı süresine tabi bulunması nedeniyle zamanaşımı def'inin reddine, işletme hakkı devir sözleşmesinin 7.4 ve 7.6 hükümlerine göre davalının kendi faaliyet dönemine rastlayan iş ve işlemlerden kaynaklanana işletme borçlarından sorumlu olduğu, davaya konu olayın ve rücu talebine konu alacağın “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" öncesi döneme ait olduğu, davacının mahkeme ilamına dayalı olarak icra dosyasına 15/06/2007 tarihinde 107.500,00 TL, 26/06/2007 tarihinde 3.594,41 TL ödediğinin tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 107.500,00 TL'nin 15/06/2007, 3.594,41 TL'nin 26/06/2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce; taraflar arasında akdedildiği hususunda her hangi bir ihtilaf bulunmayan 24/07/2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7.1 maddesine göre sözleşmenin imza tarihinden önce başlamış idari ve hukuki ihtilafların takip edilmesi, çözüme kavuşturulması ve bundan kaynaklanan her türlü sorumluluğun TEDAŞ'a ait olduğu, 7.4 ve 7.6 maddesinde de dağıtım faaliyetinin TEDAŞ tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyetler nedeniyle üçüncü kişiler tarafından ileri sürülecek her türlü talebin muhatabının TEDAŞ olduğunun hükme bağlandığı, davacı tarafından icra dosyasına yapılan ödemenin İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin imzalandığı tarihten önceki döneme isabet eden olaya dayandığı, rücuen alacağa dayanak olan Beyoğlu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'ndeki davanın davacısının da bu sözleşme çerçevesinde üçüncü kişi konumunda olduğu ve sözleşmenimn 7.4 ve 7.6 maddeleri gereğince davacının icra dosyasına ödediği tüm bedeli davalıdan rücuen talep ve dava hakkı bulunduğu, rücuen alacağa dayanak davadaki uyuşmazlığın dağıtım tesislerinin mülkiyetine ilişkin olmaması karşısında sözleşmenin 7.2 maddesi uyarınca davacının ihbar yükümlülüğünün de bulunmadığı, davacının mal varlığındaki eksilme ödeme tarihinde gerçekleştiğinden davacının ödeme gününden itibaren her iki tarafta tacir olduğundan avans faizi talep edebileceği, ilk derece mahkemesince rücuya esas davada davacı lehine hükmedilen vekalet ücreti, yargılama gideri ve işlemiş faiz miktarları gözetilmeksizin sadece davacı tarafından icra dosyasına ödenen bedelin davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekili ve katılma yolu ile davacı vekilinin istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 5.690,85 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 27/01/2021 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Enerji sektöründeki özelleştirmelerin 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından gerçekleştirileceği 4628 sayılı yasa ile düzenlenmiş, 02.04.2004 tarih ve 2004/22 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu Kararı ile TEDAŞ özelleştirme kapsam ve programına alınmış, davacı şirketinde dahil olduğu 20 şirket, Türkiyedeki dağıtım bölgelerinde dağıtım lisansına sahip olarak 01.03.2005 tarihi itibariyle sermayesinin tamamı TEDAŞ'a ait olmakla birlikte, TEDAŞ'tan ayrı birer tüzel kişiliğe sahip olarak faaliyete başlamıştır.

TEDAŞ tarafından 20 adet dağıtım şirketi kurulduktan sonra herbiri ile ayrı ayrı 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır.

Davacı şirket, tüm hisseleri davalı TEDAŞ'a ait olmak üzere 28/05/2013 tarihine kadar faaliyet göstermiş, bu süreçte özelleştirme işlemleri yürütülmüş, özelleştirmenin tamamlanmasıyla birlikte davacı şirketin hisselerinin tamamı Beda Enerji Dağıtım ve Perakende Satış Hizmetleri devredilerek 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesi akdedilmiştir.

Dava konusu ödeme, davacıya ait hisselerin tamamının kamuya ait olduğu, 28/05/2013 tarihli hisse satış sözleşmesinden önce yapılmıştır.

Özelleştirme aşamasında Boğaziçi EDAŞ tarafından düzenlenen ve beyan edilen devre esas mizan kayıtları temel alınarak “devre esas” bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirilmiş olup dava konusu ödeme bilançoda yer almaksızın işlemler ikmal edilmek suretiyle Boğaziçi EDAŞ'ın özel sektöre devri gerçekleştirilmiştir.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı TEDAŞ'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Bu halde, devre esas bilanço düzenlemeleri yapılmak suretiyle geçmişe yönelik borç ve alacak işlemleri kesinleştirildiğinden, davalı TEDAŞ'tan geçmiş döneme ilişkin herhangi bir talepte bulunulamaz.

Keza, 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi'nin 9.3 maddesinde de “alıcının, basiretli bir tacir gibi davranmak suretiyle” ...... şirketlerin sözleşme tarihi itibariyle mevcut ve fiziki durumunu bilerek hisseleri devir ve teslim aldığı, şirketler hakkında kendisine verilen bilgilerin gerçek durumu yansıtmadığı veya benzer iddiaları ileri süremeyeceği, hisselerin devrinin gerçekleşmesinin ardından, ayıba ve zapta karşı tekeffül hükümleri başta olmak üzere yürürlükteki mevzuat kapsamında herhangi bir fiili veya hukuki nedene dayanarak talepte bulunamayacağı .....” hükmü karşısında da davalının sorumluluğundan söz edilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan 28/05/2013 günlü sözleşmenin 9.4 maddesinde düzenlenen “şirketlerde yapılmış olan her türlü işlemden kaynaklanan borç ve yükümlülüklerden, kayıtlara intikal etmemiş olsa dahi şirketlerin sorumlu olduğu, bu hususlarda alınmış karar ve yapılmış sözleşmelerle ilgili olarak alıcının ve şirketlerin idare ve TEDAŞ'ı ilzam edecek hiçbir başvuru ve rücu hakkı bulunmadığı” hükmü de davalının sorumluluğunun olmadığını göstermektedir.

Ayrıca, özelleştirme sürecinde, taraflarca takip edilen dosyalara ilişkin listeler hazırlanarak tesbit tutanakları düzenlenmiş olup, dava konusu ödemeye ilişkin dava ve icra dosyası bu tutanaklarda yer almamaktadır.

Hisselerin tamamının kamuya ait olduğu 28/05/2013 tarihi öncesi yapılan ödeme nedeniyle davacının (devir öncesi) 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ne istinaden yine hisselerinin tamamı kamuya ait bulunan davalı TEDAŞ'tan dava konusu alacağı talep etmesi nasıl mümkün değil ise, 28/05/2013 tarihli hisse devir sözleşmesi ile tamamen el değiştiren davacının, kendisi tarafından yapılmayan ödemeyi, kesinleşen devre esas bilançolarda yer almaması nedeniyle davalıdan talep etmesi de hukuken mümkün değildir.

Aksi düşüncenin kabulü, davacı yönünden sebepsiz zenginleşme, davalı yönünden ise ikinci kez aynı parayı ödeme sonucu doğuracaktır.

Sonuç olarak, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi kapsamında bulunmaması nedeniyle 28/05/2013 günlü Hisse Satış Sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenmesi gerektiğinden, 28/05/2016 günlü sözleşmeden önce gerçekleşen dava konusu ödemeden dolayı, 28/05/2013 sözleşmenin 9.3 ve 9.4 maddeleri gereğince davalının sorumluluğu bulunmadığından dava reddedilmek üzere kararın bozulmasına karar verilmesi gerekirken, bu yöne ilişkin davalının temyiz isteminin reddi ile kararın onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2014/5554, Karar No: 2014/14301, Tarih: 10.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/5554 E.  ,  2014/14301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerin- den yararlanması konusundaki vaki talep üzerine yapılan yargılaması sonunda; yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair (TEKİRDAĞ) 1. Ağır Ceza Mahkemesinden ve- rilen 06.03.2013 gün ve 2012/32 esas, 2013/60 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargı- tay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılı- ğından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre hükümlünün, suçun oluşmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4038, Karar No: 2011/6558, Tarih: 01.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/4038 E.  ,  2011/6558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÜMRANİYE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/04/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 396 ada 38 parsel sayılı taşınmazın 1/4 payının kendisinin ve davalılardan S...'nın miras bırakanı olan E... A... Adına kayıtlı iken davalı kızına bağışlamak amacıyla ve muvazaalı olarak M... isimli şahsa satış suretiyle devrettiğini, M...'nın da bu payı davalı S...'ya temlik ettiğini, Seda'nın miras bırakan E...'den gelen 1/4 pay ile kendisine ait 1/4 payı birleştirerek toplam 2/4 payı diğer davalı H...'e satış göstererek devrettiğini, H...'in iyiniyetli olmadığını ileri sürüp, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescilini olmazsa taşınmazın değerinin payı oranında tahsilini istemiştir.

Davalı H..., iyiniyetli 3.kişi olduğunu, davalı S..., satışın gerçek olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, işlemlerin danışıklı olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, muris  muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil olmazsa tazminat isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 396 ada 38 parsel sayılı taşınmazı tamamı M... A... Adına kayıtlı iken ölümü ile  mirasçıları E..., H..., S... Ve S...'ya intikal ettiği, miras bırakan E...'nin maliki olduğu 1/4 payı 13.5.2003 tarihinde aracı kıldığı M... I... isimli şahsa satış suretiyle temlik  ettiği, onun da 4.5.2006 tarihli akitle miras bırakan E...'nin kızı olan davalı Seda'ya bu 1/4 payı devrettiği, davalı S...'nın kendi payı ile çekişmeli payı birleştirerek  toplam 2/4 payı 16.7.2007 tarihinde dava dışı paydaşlardan H... ile birlikte davalı H... A...'a satış yoluyla temlik ettikleri anlaşılmaktadır.

Davacı, anılan temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmıştır.

Hemen belirtmek gerekir ki; miras bırakan E...'nin mal satmaya ihtiyacının bulunmadığı; M...'nın miras bırakana paya karşılık herhangi bir ödeme yapmadığı ve taşınmaza hiç zilyet olmadığı, miras bırakan  E...ile davalı kızı S...'nın ilişkilerinin daha iyi olduğu; davalı S...'nın alım gücü  bulunmadığı M... ve S...'ya yapılan temliklerde gösterilen bedel ile keşfen  belirlenen gerçek değer  arasında aşırı fark bulunduğu, dosya kapsamı ile sabit olup  belirtilen bu olgular  değerlendirildiğinde miras  bırakanın davalı S...'ya yaptığı temlikteki gerçek iradesinin satış olmayıp bağış olduğu bir başka ifadeyle muvazaalı olduğu kabul edilmelidir.

Ancak, iyiniyet  savunmasında bulunan son kayıt maliki davalı H...'in bu savunmasının doğrulanması halinde T.M.K.'nun 1023.maddesinin koruyuculuğundan yararlanacağı kuşkusuzdur, oysa mahkemece, bu yönde yeterli bir araştırma  yapılmış değildir.