muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/8691, Karar No: 2006/11687, Tarih: 07.12.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/8691 E.  ,  2006/11687 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Dava izale-i şüyu satış memurluğunca düzenlenen sıra cetvelinin iptali istemine ilişkin olup, hüküm sulh hukuk mahkemesince verilmiştir.

Dosya;

Yüksek 20. Hukuk Dairesi Başkanlığı’nın 03.04.2006 gün ve 3961/4500 E. K. sayılı ilamı ile ve uyuşmazlığın sıra cetvelinden kaynaklandığı gerekçesiyle Dairemize gönderilmiş;

Dairemizce, 25.05.2006 gün ve 3292/5579 E.K. sayılı ilamla ve iptali istenen sıra cetvelinin izale-i şüyu satış memurluğunca düzenlendiğinden bahisle Yüksek 6. Hukuk Dairesi’ne gönderilmiş;

Anılan Yüksek Daire’ce 18.07.2006 gün ve 6287/8382 E. K. sayılı ilamla satış bedelinin dağıtımına ilişkin olarak düzenlenen sıra cetveline yönelik dava sonunda verilen kararın temyizen inceleme yeri olduğu gerekçesiyle Yüksek 12. Hukuk Dairesi’ne gönderilmiş;

Yüksek 12. Hukuk Dairesi de istemin sıra cetveline itiraz niteliğinde olduğundan bahisle 18.09.2006 gün ve 15889/16454 E.K. sayılı ilamla tekrar Dairemize gönderilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 14 ncü maddesine göre Yargıtay 19. Hukuk Dairesi, İİK.nun 142, 151, 235 nci maddelerine ilişkin davalar ve şikayetler sonunda verilen hüküm ve kararların temyizen incelemekle görevli olup, somut olayda anılan yasa hükümleri kapsamında düzenlenen bir sıra cetvelinden söz edilemeyeceğinden dosyanın izale-i şüyu satış memurluğunca yapılan işlemi itiraz üzerine inceleyen Sulh Hukuk Mahkemesi kararlarını temyizen incelemekle görevli Yüksek 6. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na gönderilmesi gerekmiştir. Ne var ki, dosya anılan yüksek dairece de başka bir yüksek daireye gönderildiğinden, olumsuz görev uyuşmazlığının çözümlenmesi ve görevli Yargıtay dairesinin belirlenebilmesi için dosyanın Yüksek Birinci Başkanlığa sunulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yüksek Birinci Başkanlığa sunulmasına 7.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12531, Karar No: 2013/17725, Tarih: 07.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/12531 E.  ,  2013/17725 K.**

* KANUN YOLUNA BAŞVURU SIRASINDA ADLİ YARDIM TALEBİ

* YETKİLİ MERCİİ

* FAKİRLİK ŞARTI

* HAKLI OLMA ŞARTI

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 335

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 336

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 337

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 448

* HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) (1086) Madde 426

* HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) (1086) Madde 432

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı Beyoğlu (Kapatılan) Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/05/2011 gün ve 2009/91-2011/91 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Y.. Ş.. vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin V... markasının sahibi olduğunu, davacının V... ibareli markası ile M... B... şeklinin T... nezdinde tescilli bulunduğunu, davalıların davacıya ait tescilli ve dünyaca ünlü tanınmış markaları haksız ve izinsiz olarak kozmetik ürünlerine ait ambalajlar üzerinde kullandığını, müvekkiline ait M....B... Ş... markalarında yer alan desenlerin 5848 sayılı yasa kapsamında eser niteliğinde olduğunu ileri sürerek, davalıların, davacı firmanın marka ve telif haklarına tecavüz ve haksız rekabet teşkil eden fiillerinin tespiti, durdurulması ve men’i ile şimdilik marka hakkına tecavüzden dolayı 3.500 TL maddi tazminat, 4.000 TL itibar tazminatı ve 2000 TL manevi tazminatın, FSEK kapsamında telif hakkına aykırılık nedeniyle 1.500 TL maddi ve 1.500 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesi ile, FSEK kapsamında talep ettiği maddi tazminat istemini 14.625 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı Y.. Ş.., diğer davalı firmanın yetkilisi olduğunu, matbaacılık üzerine faaliyet gösterdiğini, ele geçen mallan iş yerine bir müşterinin bıraktığını, kendisinin sadece etiket bastığını, istenen tazminat bedelinin yüksek olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Y.. Ş.., diğer davalı firmanın yetkilisi olduğunu, matbaacılık üzerine faaliyet gösterdiğini, ele geçen mallan iş yerine bir müşterinin bıraktığını, kendisinin sadece etiket bastığını, istenen tazminat bedelinin yüksek olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların davacının hak sahibi olduğu marka ve eseri aynen taklit ederek davacının izni olmaksızın film, baskı kalıbı gibi gereçlerle çoğalttıkları, davalıların sadece taklit ürünlere ambalaj etiket basan bir matbaa olarak faaliyet gösterdiği ve somut olayda davacının gerçek zararının tespitinin mümkün olmadığı, davacının markaya tecavüz nedeniyle talep ettiği 3500 TL tazminatın somut olayın özelliklerine uygun olduğu, söz konusu taklit markalı ürünler piyasaya sürülmüş olsa idi, markayı kullanan tüketici nezdinde, davacı şirket markasının itibar kaybetmesine neden olacağı kaçınılmaz olduğundan davacının 500-TL itibar, 500-TL manevi tazminatına hak kazandığı, dava konusu medusa başının davacı tarafından yaratıldığı ve bunların eser sahibinin davacı olduğu, davacının şekil markası FSEK kapsamında korunduğundan, davacının FSEK kapsamında da maddi ve manevi tazminata hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı davalı Y.. Ş.. temyiz etmiştir.

1- Dava, marka ve telif haklarına tecavüz ve haksız rekabet teşkil eden fiillerinin tespiti, önlenmesi ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve kararı, davalı Y.. Ş.. adli yardım talepli olarak temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 336/3. maddesi uyarınca kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi, bölge adliye mahkemesine veya Yargıtay'a yapılır. Aynı Yasa’nın 448. maddesi uyarınca bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır. 336/3. maddesi, bu Kanun’un yargı yolu ve göreve ilişkin hükümlerinden olmadığından, geçici 1. madde kapsamında da değildir. Dolayısıyla anılan davalının temyiz aşamasındaki adli yardım talebi hakkında karar vermeye yetkili mercii, temyiz incelemesi yapmakla görevli bulunan Dairemizdir.

Bu çerçevede davalı Y.. Ş..'ın adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede, 6100 SK.'nun 335 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin davanın gerektirdiği giderleri ödemekten kısmen veya tamamen acz içinde bulunduğunu (fakirlik şartı) ve davasında veya savunmasında haklı olduğunu (haklı olma şartı) ispat etmesi gerekir. Aynı Yasa’nm 336/2. maddesine göre de talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. Somut uyuşmazlıkta ise. mümeyyiz davalı tarafça sunulan adli yardım talebine ilişkin dilekçelerin ekinde, taleplerini haklı gösterecek hiçbir bilgi ve belgeye yer verilmemiştir. Bu durum karşısında Dairemizce davalı Y.. Ş..’ın kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nun 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2- Yukarıdaki bentte açıklanan nedenlerle Dairemizce adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, bu kez mahkemece davalı Y.. Ş..'a, adli yardım taleplerinin reddedildiğinin bildirilmesi, mümeyyiz davalı tarafça itiraz edilmediği takdirde, 1086 sayılı HUMK.’nun 5236 sayılı Kanun ile değişik 432. maddesi yollaması ile 426/D maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevki giderinin ikmali için davalı Y.. Ş..'a HUMK.’nun anılan hükümleri uyarınca gerekli meşruhatı havi davetiyenin usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi gerekmektedir.

Ancak davalı Y.. Ş.. tarafından Dairemizce verilen adli yardım talebinin reddine ilişkin karara itiraz edildiği takdirde, 11.04.2013 tarih 6459 sayılı yasanın 23. maddesi ile değişik HMK’nun 337/2. maddesi gereğince işlem yapılması gerektiğinden dosyanın mahalline iadesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Y.. Ş..'ın adli yardım talebinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle mahkemece Dairemizin adli yardım talebinin reddi kararının Y.. Ş..'a tebliği ve sonucuna göre üzere dosyanın mahalline iadesine, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11926, Karar No: 2012/4372, Tarih: 10.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/11926 E.  ,  2012/4372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada davacıya ait aracın hasarlandığını açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 1.770 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulü ile, 1770 TL'nin 17.11.2010 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı

74,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Japon Sigorta AŞ'den alınmasına 10.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6066, Karar No: 2012/26061, Tarih: 21.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/6066 E.  ,  2012/26061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin 12.08.2011 harç tarihli dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin davalı şirkette bobin bağlayıcı olarak 20/05/1992 tarihinde işe başladığını, 2002 yılında Isko 3 bölümünde vardiya ustası olarak görev yaptığını ve son olarak Isko 10 bölümünde vardiya ustası olarak çalıştığını, çalıştığı müddetçe herhangi bir ceza almadığını, ancak iş sözleşmesinin 20.07.2011 tarihinde işveren tarafından feshedildiğini, iş sözleşmesinin feshi sebebi olarak belirtilen iddiaların gerçek dışı olduğunu, müvekkilinin vardiya ustası olup son almakta olduğu ... ücretin 1.050,00 TL olduğunu, servis ve yemek verildiğini, ayrıca dört adet ikramiye ödendiğini, bu sebepler ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik müvekkilinin iş sözleşmesinden doğan dava konusu kısmında belirtilen haklarından kıdem tazminatı, ihbar tazminatı için iş sözleşmesinin sona erdirildiği tarih olan 20.07.2011 tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi ile tahsilini, yargılama masraf ve ücreti vekaletin karşı tarafa tahmilini talep etmiştir.

Davalı vekilinin cevap dilekçesinde; davacının çalıştığı Isko 10 İhzarat bölümünde davacının yönlendirmesi ile organize bir şekilde panolara astırılan duyuru ile tüm şirket çalışanlarına hitaben çalınanları işverene karşı kışkırttığı hak aramak için direnişe ve gösteriye davet ettiğini, imzasız olarak yapılan bu ilan ve bildiriler iş yerinde yapılan soruşturma sonucu davacıdan kaynaklandığı davacının çevresindekileri ve diğer çalışanları bu yönde birlikte hareket etmeye çağırdığı telkin ettiğini, iş verenin güvenini kötüye kullanan iş yerinin ve işçilerin düzenini bozan davranışları yüzünden sözleşmenin bildirimsiz ve tazminatsız olarak sona erdirilmesine karar verildiğini, bu sebeple davacının iş sözleşmesi, işveren yönünden haklı sebep dayanılarak sona erdirildiğinden kanuni dayanaktan yoksun bulunan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere kanundaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Somut olayda; davacının davalı şirkette bobin bağlayıcı olarak 20.05.1992 tarihinde işe başladığı, 2002 yılında İsko 3 bölümünde vardiya ustası olarak görev yaptığı ve son olarak Isko 10 bölümünde vardiya ustası olarak çalıştığı, davacının çalıştığı İsko 10 İhzarat bölümünde davacının yönlendirmesi ile organize bir şekilde panolara astırılan duyuru ile tüm şirket çalışanlarına hitaben çalışanları işverene ve bağlı sendikaya karşı direnişe ve gösteriye davet etme yönündeki diğer bir kısım işçilerin eylemlerine iştirak ettiği, imzasız olarak yapılan bu ilan ve bildirilerin davacıdan kaynaklandığı, davacının duruşmadaki beyanında da dilekçeyi bizzat kendi el yazısı ile yazdığı ve imzaladığı, davacının çevresindekileri ve diğer çalışanları bu yönde birlikte hareket etmeye çağırdığı, bunun üzerine gerekli tutanaklar tanzim edilerek İşyeri Disiplin Kuruluna sevk edildiği, işyeri disiplin kurulunca yapılan soruşturma ve inceleme sonucu davacının sözleşmesinin bildirimsiz ve tazminatsız olarak sona erdirilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacının davalı şirket nezdinde 20.05.1992-20.07.2011 tarihleri arasında 19 yıl 2 ay hizmeti bulunmaktadır. Davacının işyerinde çalışmış olduğu süre içerisinde davaya konu olay dışında herhangi bir olaya karışmadığı ve işini düzgün yapan biri olduğu anlaşılmaktadır. Dosya içeriğine göre çalışanların ücret zammı ve mesai ücretlerinin düşüklüğünden dolayı rahatsız oldukları ve davacı tarafından kaleme alındığı anlaşılan duyuru ile birlikte sendika binasına yürüyüş yapılmasının istendiği anlaşılmaktadır. Davacının, çalışma koşullarının iyileştirilmesi amacıyla işçilere haklarını aramalarını söylemesi ve birlikte hareket edilmesini sağlamaya yönelik işyerindeki panolara duyuru yazması barışçıl ve demokratik tepki sınırlarında kalan eylem olarak değerlendirilmelidir. Bu sebeple davalı işverence yapılan fesih haksız olup, davacının ihbar ve kıdem tazminatı isteğinin kabulü yerine yazılı gerekçe ile reddi hatalıdır.

SONUÇ: Bu sebeplerle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8559, Karar No: 2015/12595, Tarih: 14.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/8559 E.  ,  2015/12595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, projeye aykırılığın eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararının gereği tam olarak yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle;

1-Davaya konu taşınmazda kat mülkiyeti kurulmasına esas projede sonradan değişiklik yapılmış olduğu dosya kapsamından anlaşılmış olup buna ilişkin -onay tarihlerini gösterir şekilde- tadilat projelerinin onay tarihindeki tüm kat maliklerinin ya da kat irtifakı sahiplerinin rızasına ilişkin belge ve bilgilerin tapu müdürlüğü ile belediye başkanlığından, varsa tadilat projelerinin onay tarihindeki tüm bağımsız bölüm ve tapu maliklerini gösteren tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

2-Davalı beyanına göre davaya konu taşınmazda 2004 yılında tadilat projesi yapıldığını beyan ettiği anlaşıldığına göre anataşınmazda kat mülkiyeti kurulmasına esas projede 2004 yılında değişiklik yapılmış ise tadilat projesinin -onay tarihlerini gösterir şekilde- onay tarihindeki tüm kat maliklerinin ya da kat irtifakı sahiplerinin rızasına ilişkin belge ve bilgilerin tapu müdürlüğü ile belediye başkanlığından, varsa 2004 tarihinde tadilat projelerinin onay tarihindeki tüm bağımsız bölüm ve tapu maliklerini gösteren tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1052, Karar No: 2014/9163, Tarih: 26.05.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/1052 E.  ,  2014/9163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aksaray 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2013

NUMARASI : 2013/471-2013/250

Dava dilekçesinde, vakıf senedinde yapılan değişikliklerin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün V.. M.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya elektronik ortamda Dairemize gönderilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Vakıf senedinin vakfın amacını açıklayan 3. maddesinin, 3294 Sayılı Kanuna uygun olarak "Bu vakfın amacı, 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanununun amaç ve kapsamına giren faaliyet ve çalışmalar yapmak, diğer kanun ve bu doğrultuda düzenlenmiş mevzuatla vakıflara açıkça tevdi edilmiş görevleri ifa etmektir" şeklinde düzenlenmesi gerekirken bu hususlara dikkat edilmeden hazırlanan değişikliğin tesciline karar verilmesi,

2-Kabule göre de; vakfın sadece değiştirilmesi istenilen maddeler dışında gerekli olmadığı halde vakıf senedinin tamamının yeniden düzenleme şeklinde noterden düzenlenmiş olması, bu düzenleme yapılırken maddi hatalar yapılması ve karar başlığında davacı vakfın adının eksik yazılmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş; davacı tarafa yukarıda belirtilen hususların yerine getirilmesi için süre verilip yeniden düzenleme şeklinde noter senedi hazırlatılması ve Türk Medeni Kanunu’nun 112-113 ve Vakıflar Yönetmeliği’nin 14. maddeleri gereğince V.. M..’nün de görüşü alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1542, Karar No: 2021/10, Tarih: 11.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/1542 E.  ,  2021/10 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

...'in 2013 yılı Mayıs ayından itibaren sanık ...'ın yanında çalışmaya başladığı, olay günü Marmaris ilçesi Bayır köyünde bulunan ...'a ait evin elektrik işlerini yapmak amacıyla ..., ... ve ...'in birlikte gittikleri, ...'in ev ile elektrik direği arasındaki kabloyu germek için elektrik direğine çıktığı, elektrik çarpması sonucunda elektrik direğinden düştüğü, sanığın savunmasında elektrik direğinin belli bir yüksekliğine kadar çıkıp, kabloyu o şekilde kurduklarını, ancak ölenin direğin en tepesine kadar çıktığı için akıma kapıldığını beyan ettiği, tanık ...'in de ifadesinde sanığın kendilerine direğin beline kadar çıkmalarını ve hattı bırakmalarını söylediğini beyan ettiği, elektrik mühendisi... tarafından düzenlenen raporda elektrik tesisatçısının bir eve elektrik tesisatı döşerken, evden enerji alacağı direğin üst noktasına gelecek kadar kabloyu yerde hazırlayıp, kablonun ev tarafındaki bağlantısını yapacağını, direğin alt kısımından 2 metre yukarısına kadar kabloyu gerdirip bırakacağını, direğin üstüne kablonun gerdirilmesi ve enerji hattına bağlantısının yapılmasının elektrik dağıtım şirketine ait olduğu, alınan iş sağlığı ve güvenliği uzmanı üçlü bilirkişiden alınan raporda da belirtildiği üzere; olayın elektrik hattındaki akımın kesilmeden çalışma yapılmasından kaynaklı olarak meydana geldiği, hattaki akımın kesilmesinin de işveren olarak sanığın gözetiminde olduğu, ayrıca elektrik tellerindeki gerginliği sağlama işinin de elektrik şirketinin görevi olduğu, işverenin elektrik olan hatta çalışanını standartlara uygun olmayan elektrik direğinde görevlendirmekle hatalı/tedbirsiz ve kusurlu davrandığı, ayrıca işin çok tehlikeli işler kapsamında olup, işçisini işin riskleri konusunda bilgilendirmemiş ve güvenli çalışma koşulları hakkında iş sağlığı, güvenliği eğitimi verilmesini de sağlamayan sanık ... ...’ın asli kusurlu olduğu anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının ceza miktarına ilişkin temyiz itirazının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.