muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6089, Karar No: 2022/5138, Tarih: 03.11.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/6089 E.  ,  2022/5138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Niğde İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, Niğde İcra Müdürlüğü'nün 2018/14871 E. sayılı takip dosyasından tanzim edilen 20.02.2020 tarihli sıra cetvelinde 1. sırada yer alan şikayet olunan takibinin usulsüz ödeme emri tebliği nedeniyle kesinleşmemiş olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, Niğde İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2020/17 (eski 2019/372) E. sayılı dosyası kapsamında yapılan şikayet ile işbu şikayet dosyasının tarafları ve konusunun aynı olduğu belirtilerek, şikayetin derdestlik nedeniyle usulden reddine dair verilen karara karşı şikayetçi vekilinin istinaf başvurusu Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından, derdestlik dava şartının yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınabileceği gerekçesiyle esastan reddedilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Bir davanın derdest kabul edilebilmesi için, şu üç koşulun birlikte bulunması gerekir. Bunlar, aynı davanın iki kere açılmış olması, birinci davanın görülmekte olması ve birinci dava ile ikinci davanın aynı olmasıdır. Birinci dava ile ikinci davanın aynı olmasından kasıt ise; davanın taraflarının, konusunun (müddeabihin) ve sebebinin (davanın dayanağını oluşturan vakıaların) aynı olmasıdır.

Somut olayda, mahkemece derdestliğe esas alınan Niğde İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2020/17 (eski 2019/372) E. numaralı dosyası incelendiğinde; şikayetçisinin ..., şikayet olunanların ... ve ... oldukları, şikayet konusu sıra cetvelinin ise Niğde İcra Müdürlüğü'nün 2018/14871 E. sayılı takip dosyasından tanzim edilen 02.10.2019 tarihli sıra cetveli olduğu anlaşılmıştır. İşbu şikayet dosyası nedeniyle iptali talep edilen sıra cetveli ise aynı takip dosyasından tanzim edilmiş 20.02.2020 tarihli sıra cetveli olup, bahsi geçen cetvel içeriklerinden paylaşıma konu bedellerin de farklı hukuki dayanakları bulunduğu görülmüştür.

Bu durumda mahkemece, şikayet olunan talebinin esası hakkında inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, şikayetin derdestlik nedeniyle usulden reddi doğru olmamıştır.

Bu durumda mahkemece, şikayet olunan talebinin esası hakkında inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, şikayetin derdestlik nedeniyle usulden reddi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, HMK'nın 373/1. maddesi gereğince bozma kararı doğrultusunda yeniden karar verilmek üzere dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23978, Karar No: 2017/8353, Tarih: 27.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/23978 E.  ,  2017/8353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurumun tüm, davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Dava, 14.02.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sigortalıya Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarının rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 21. maddesidir.

Unlu mamuller imalatı işiyle uğraşan davalı şirkette temizlik işçisi olarak çalışan kazalının hamurhane bölümünde bulunan hamur karıştırma makinesini daha hızlı temizlemek amacıyla çalıştırıp temizlemek isterken sağ elinin 3, 4 ve 5. parmaklarını makinenin dönen kısmına kaptırması sonucunda %12,2 oranında sürekli iş göremez hale gelmesi üzerine kazalı sigortalıya ödenen sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik geliri ile tedavi masraflarının tahsili talebiyle açılan davaya ilişkin Kurum müfettişi tarafından düzenlenen raporda kazalı sigortalının "dikkatsiz ve tedbirsiz davranması, yapılması gerekli bir hareketi savsaması nedeniyle hakkında 5510 sayılı Kanun'un 22. maddesinin 1. fıkrası b bendi hükümlerinin uygulanması gerektiği" belirtilmiştir. Anılan maddede "Sigortalının ... iş kazasına veya meslek hastalığına uğraması, hastalanması, tedavi süresinin uzaması veya iş göremezliğinin artması hallerinde geçici iş göremezlik ödeneği veya sürekli iş göremezlik gelirinin ... ceza sorumluluğu olmayanlar hariç, ağır kusuru yüzünden iş kazasına uğrayan, meslek hastalığına tutulan veya hastalanan sigortalının kusur derecesi esas alınarak üçte birine kadarının Kurumca eksiltileceği" düzenlemesine yer verilmiş olup sigortalının ağır kusurlu olduğu tespiti yapılmıştır.

Dosyada alınan hükme esas kusur raporunda ise davalı işverenin %80, sigortalının %20 kusurlu olduğunun ifade edildiği anlaşılmakta olup kusura ilişkin tespitler incelendiğinde açık çelişki bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece olay tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata uygun, soyut ifadelere dayanmayan, uzman bilirkişi kurulundan alınacak kusur raporu ile çelişki giderilerek sonuca gidilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik ve yanlış değerlendirme ile karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 27.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14790, Karar No: 2024/3156, Tarih: 27.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/14790 E.  ,  2024/3156 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/185 E., 2022/318 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanık hakkında dosya arasına alınmış bulunan Hacı Hidayet Doğruer Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 03.04.2012 tarihli rapor ile sanığın kronik şizofreni olduğunun tespit edildiği, başka bir yargılama kapsamında Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesinin talebi üzerine Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 03.01.2014 tarihli raporda ise sanığın ceza sorumluluğunun tam olduğunun belirtilmesi nedeniyle raporların arasındaki çelişkinin giderilmesi maksadıyla Dairemizin 27.02.2020 tarihli iâmında sanık hakkında Adli Tıp Üst Kurulunca rapor tanzim edilmesi gerektiğin belirtilmesine rağmen sanığın tedavi görmekte olduğu İstanbul Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 15.12.2021 tarihli sağlık kurulu raporunda, sanığın 04.10.2014 tarihinde işlediği hırsızlık suçu esnasında atipik psikoz denilen hastalığın kısmen etkisinde olduğu, işlediği öne sürülen fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını tam algılayamadığı ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olduğu, ceza sorumluluğunun azalmış olduğu, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32/2. maddesinin tatbikinin uygun olduğu kanaatinin bildirilmesi karşısında; dosya arasında bulunan 3 ayrı raporun birbiri ile çelişmekte olduğu da dikkate alınarak 27.02.2020 tarihli bozma ilâmında belirtildiği üzere sanık hakkında Adli Tıp Üst Kurulu tarafından rapor düzenlenmesi temin edilerek sonucuna göre hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Dosya kapsamından eylemin suç tarihinde gece saat 03.22 sıralarında gerçekleştiği anlaşılmasına rağmen 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Dosya kapsamından eylemin suç tarihinde gece saat 03.22 sıralarında gerçekleştiği anlaşılmasına rağmen 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3.04.10.214 tarihli Olay, Yakalama, Görgü Tespit ve Teslim Tutanağı içeriğine göre kamera görüntüleri marifetiyle tespit edilen sanığın ikametine gidilip suç konusu motosiklet sorulduğunda sakladığı yeri tarif edip buradan kolluk görevlilerine hasarlı olarak teslim etmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 168/4. maddesi uyarınca katılana kısmî iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakati bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/22598, Karar No: 2008/3480, Tarih: 04.03.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/22598 E.  ,  2008/3480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2007

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 30.000.00 YTL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi ve duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 04.03.2008 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı vekili Av.İ.G.geldi. Karşı taraf ile ihbar edilen adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava 27.05.2002 tarihinde meydana gelen iş kazasında Lı kompresyon fraktürü sonucu %33,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının maddi zararı sigorta tahsisleri peşin sermaye değeri ile karşılandığından maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar davalı avukatınca süresinde temyiz edilmiştir.

İş kazasına uğrayan işçinin sürekli iş göremezlik oranının % 33,00 oranında olduğuna ilişkin SSK Başkanlığı tarafından yapılan belirleme üzerine işverence 26.04.2006 tarihli dilekçe ile itiraz edildiği, kurumun sigortalının evraklarını Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kuruluna göndererek 29.06.2006 günlü yazı ile işverene bilgi verdiği, işverenin itirazını görüşen Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun sigortalının dosyasında farklı isim ve sicillerin bulunması nedeniyle düzeltilmesi için dosyayı Tedavi Hizmetleri ve Maluliyet Daire Başkanlığına iade ettiği, ancak geri gönderilen dosyanın noksanlıklarının tamamlanarak yeniden gönderilmemesi nedeniyle Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca sürekli iş göremezlik oranına yapılan itirazla ilgili olarak işlem yapılamadığı, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Sigortalıda oluşan sürekli iş göremezlik oranının, sigortalıya bağlanan peşin sermaye değeri ile tazminatın miktarını doğrudan etkilediği açıktır. Somut olayda, davacıda mevcut sürekli iş göremezlik oranına 506 sayılı yasanın 109.maddesindeki prosedüre uygun olarak işverence itiraz edildiği ve maluliyet oranına yapılan itirazın sonucunun gecikmesinin davalıdan kaynaklanmadığı ortadadır. Hal böyle olunca, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte kazanma güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin saptanması gerektiği açıktır.

Yapılacak iş, sigortalıda oluşan sürekli iş göremezlik oranına yönelik olarak 506 sayılı yasının 109.maddesindeki prosedüre uygun olarak işverence yapılan başvurunun sonucunu beklemek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın sigortalının sürekli iş göremezlik oranına yapılan itirazın sonucu beklenmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre davalının sair itirazlarının bilahare incelenmesine, davalı    yararına takdir edilen 550.00 YTL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 04.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23301, Karar No: 2014/1705, Tarih: 03.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/23301 E.  ,  2014/1705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davacı kadın vekilinin imzası bulunmamaktadır. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinin üzerinde, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mührü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir.Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren vekile tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 03.02.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/17878, Karar No: 2018/13844, Tarih: 24.10.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/17878 E.  ,  2018/13844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 18.11.2014 gün ve 740-344 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Dava konusu taşınmazların devir komisyonunca düzenlenen envanter listesinde bulunup bulunmadıkları devir ile ilgili alınmış bir karar olup olmadığının ilgili merciinden araştırılması, verilmiş bir karar var ise ekleri ile birlikte temininin sağlanması, geri çevirme gereğinin eksiksiz yerine getirildiğinin mahkeme hakimi tarafından denetlendikten sonra yeniden gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5879, Karar No: 2011/6233, Tarih: 25.11.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5879 E.  ,  2011/6233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : Sanığın Beraatine

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 162 promil alkollü olarak ... kullandığı ve alkol etkisiyle viraja hızlı girerek aracını devirdiği tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.11.2011 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13392, Karar No: 2016/6557, Tarih: 25.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/13392 E.  ,  2016/6557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali ile takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eczane işleten davalı hakkında davacı Kurumca yapılan denetim ve incelemede, davalı tarafından Kuruma fatura edilen bir kısım reçetelerin hastalara teslim edilmediği, imzaların hastalara ait olmadığı, vb. gerekçelerle Kurumca, yersiz karşılanan sağlık hizmeti giderleri ve taraflar arasında düzenlenen Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin Protokol hükümlerine aykırılık nedeniyle cezai koşul tahakkuk ettirilerek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınması için 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu kapsamında icra takibi başlatıldığı anlaşılmakta olup takibe itiraz üzerine işbu dava açılmıştır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1. maddesinde, İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle (o kanunun değiştirilen 2. maddesinin Ç, D ve E fıkralarında istisna edilen işlerde çalışanlar hariç) işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ile görevli olarak gerek görülen yerlerde iş mahkemeleri kurulacağı, bu mahkemelerin, İşçi Sigortaları Kurumu ile sigortalılar veya yerine kaim olan hak sahipleri arasındaki uyuşmazlıklardan doğan itiraz ve davalara da bakacağı belirtilmiş, 506 sayılı Kanunun 134. ve 1479 sayılı Kanunun 70. maddelerinde, bu Kanunun uygulanmasından doğan uzlaşmazlıkların, yetkili iş mahkemelerinde veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görüleceği açıklanmış, 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 101. maddesinde de bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan durumlarda, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği hüküm altına alınmıştır.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, taraflar arasındaki hukuki ilişki, çekişmenin niteliği ve hukuki sebebi dikkate alındığında, sözleşmeye aykırılığa dayalı uyuşmazlığın temel çözümünde 506, 1479, 4857, 5510 sayılı Kanunların uygulama yeri olmadığından sınırlı yetki ile donatılmış iş mahkemelerinin görevi bulunmamakta, bu tür davalar genel mahkemelerin görev alanı içerisine girmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu işin esasına girilerek karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu işin esasına girilerek karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.