muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2454, Karar No: 2018/3938, Tarih: 30.10.2018

h) Yüklenen suç ve uygulanması gereken kanun maddeleri,

i) Yüklenen suçun işlendiği yer, tarih ve zaman dilimi,

j) Suçun delilleri,

k)Şüphelinin tutuklu olup olmadığı; tutuklanmış ise, gözaltına alma ve tutuklama tarihleri ile bunların süreleri,

Gösterilir.

(4) İddianamede, yüklenen suçu oluşturan olaylar, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanır.

(5) İddianamenin sonuç kısmında, şüphelinin sadece aleyhine olan hususlar değil, lehine olan hususlar da ileri sürülür.

(6) İddianamenin sonuç kısmında, işlenen suç dolayısıyla ilgili kanunda öngörülen ceza ve güvenlik tedbirlerinden hangilerine hükmedilmesinin istendiği; suçun tüzel kişinin faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde, ilgili tüzel kişi hakkında uygulanabilecek olan güvenlik tedbiri açıkça belirtilir.

İddianamenin İadesi

Madde 174

Mahkeme tarafından, iddianamenin ve soruşturma evrakının verildiği tarihten itibaren on beş gün içinde soruşturma evresine ilişkin bütün belgeler incelendikten sonra, eksik veya hatalı noktalar belirtilmek suretiyle;

a) 170'nci maddeye aykırı olarak düzenlenen,

b) Suçun sübûtuna etki edeceği mutlak sayılan mevcut bir delil toplanmadan düzenlenen,

c) Önödemeye veya uzlaşmaya tâbi olduğu soruşturma dosyasından açıkça anlaşılan işlerde önödeme veya uzlaşma usulü uygulanmaksızın düzenlenen,

İddianamenin Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilir.

(2) Suçun hukukî nitelendirilmesi sebebiyle iddianame iade edilemez.

(3) En geç birinci fıkrada belirtilen süre sonunda iade edilmeyen iddianame kabul edilmiş sayılır.

(5) İade kararına karşı Cumhuriyet savcısı itiraz edebilir.”

Ceza muhakemesinin amacı, maddi gerçeğin insan onuruna yaraşır biçimde araştırılıp bulunmasıdır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

CMK’nın 160/1 maddesinde yer alan “bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâl” ifadesinden de anlaşılacağı üzere belli bir suç şüphesine karşı soruşturmaya başlanılabilmesinin maddi koşulu, o suça ilişkin başlangıç şüphesinin var olmasıdır. Başlangıç şüphesi, soyut bir izlenimle değil; suçun işlendiği izlenimini uyandıran somut vakıalar ile oluşur. Cumhuriyet savcısı, başlangıç şüphesinin olup olmadığını yani, suçun işlendiği izlenimini uyandıran somut vakıaların bulunup bulunmadığını değerlendirerek soruşturmaya başlayacaktır. Kısaca, başlangıç şüphesinin bulunup bulunmadığını değerlendirme yetkisi, Cumhuriyet savcısına aittir (Veli Özbek, Nihat M. Kanbur, Koray Doğan, Pınar Bacaksız, İlker Tepe, Ceza Muhakemesi Hukuku, Seçkin Yayınlar, Ankara, 2011, sayfa 186 ve devamı).

Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı iddianame düzenler. "Yeterli şüphe",

Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı iddianame düzenler. "Yeterli şüphe",

şüphelinin müsnet suçtan yargılanması için gerekli ve yeterli olan şüphe derecesini ifade eder. Bu şüphenin, hukuka uygun olarak elde edilmiş her türlü delile dayanması gerektiğinde kuşku yoktur. Cumhuriyet savcısı topladığı delillerin iddianame düzenlemek için yeterli olup olmadığını takdir edecek, delilleri olaylarla ilişkilendirerek yeterli şüpheyi ortaya koyacaktır. Kamu davasının açılmasında yeterli şüpheden bahsedebilmede önemli olan, suçun işlendiğine yönelik tartışılabilirlik ve mahkûmiyetin ne derecede mümkün olabilirliğidir.

5271 sayılı CMK'da düzenlenen iddianamenin iadesi kurumu, uzun süren yargılama süreçlerinin önüne geçilebilmesi ve davaların “tek celse”de bitirilebilmesini temin amacıyla getirilen yeniliklerden biridir. Bunun gerçekleştirilebilmesi, soruşturma safhasında mevcut tüm delillerin toplanmış olması ile mümkündür.

Somut olayda incelemeye konu karara dayanak teşkil eden iddianamenin iadesine ilişkin kararın gerekçesi; şüpheliden ele geçen dijital materyallere ilişkin inceleme raporunun beklenilmemesinin, suçun sübutuna etki edeceği mutlak delilin toplanmaması niteliğinde kabul edilerek CMK'nın 174/1-a,b maddesine muhalefet edilmesine dayandığı görülmektedir.

Ancak dosya kapsamına göre, muhbir İsmail Sezer'in 17.11.2016 tarihli beyanına göre örgüt sohbetlerine katıldığı, aynı örgüt mensubu olmaktan soruşturulan ve infaz koruma memurlarına sohbet hocalığını söyleyerek etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmak istediğini belirten başka dosya şüphelisi Ramazan Doğu'nun ifadelerinde örgütün amaçları doğrultusunda kurulan Bandırma Eğitimciler Derneğine üye olduğu ve sohbetlere katıldığı tespit edilen şüpheli hakkında toplanan diğer deliller adı geçen örgüte üye olmak suçundan dava açılması için yeterli şüphe oluşturacak mahiyette olduğundan iddianamenin iadesine dair Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2017 tarihli ve 2017/272 iddianame değerlendirme sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.11.2017 tarihli ve 2017/701 değişik iş sayılı kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.

V-SONUÇ:

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.05.2018 tarih ve 2018/41261 sayılı kanun yararına bozma talebinin kabulü ile iddianamenin iadesine dair Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2017 tarihli ve 2017/272 iddianame değerlendirme sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.11.2017 tarih ve 2017/701 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3 maddesi gereğince BOZULMASINA,

2-CMK 309/4-a maddesi uyarınca gereği yerine getirilmek üzere dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/35619, Karar No: 2022/219, Tarih: 11.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/35619 E.  ,  2022/219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın 01.07.2015 tarihinde Ziraat Bankası .... şubesine giderek, Ziraat Bankası ..../Ankara şubesine ait, keşidecisi ... İnşaat Yapı Malz. isimli şirket olan, 0000030 seri nolu, Ankara 26.06.2015 keşide yer ve tarihli, lehtarı sanık ... olarak gözüken 4.500 TL bedelli çeki ibraz edip karşılığını almak istediği ancak yapılan araştırmada söz konusu çekin kopya olarak üretildiğinin belirtildiği, sanığın bu şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmeyerek söz konusu çeki çalıştığı iş yerine borcu olan..... isimli şahıstan aldığını belirttiği, bu hususun sanığın çalıştığı iş yerinin sahibi olan tanık ... tarafından doğrulandığı, yapılan araştırmada .... isimli şahsın açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilememiş ise de Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nün 16.03.2016 tarihli raporunda çekin ön yüzündeki imza ve yazıların sanığın mukayese yazı ve imzaları arasında aynı el ürünü olduklarını gösterir nitelikte benzer/ortak kaligrafik ve grafolojik hususiyetlere rastlanılmadığının belirtilmiş olması, suça konu çekin aslından üretilen kopya çek olması ve keşideci şirkete ait dosya arasında bulunan kopya çeklerin keşideci imzalarının benzerlik göstermesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkartılması açısından; diğer çeklerle ilgili yapılan soruşturmaların akıbetlerinin araştırılması ayrıca Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/19259 soruşturma numaralı dosyanın akıbetinin de sorularak toplanan delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi'nin hükmünün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK'nin 302/2-5, 304/2. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, dosyanın Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmesine, 11.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11786, Karar No: 2012/16615, Tarih: 17.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11786 E.  ,  2012/16615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde altısını geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

2) Dava konusu taşınmazda davacı 96/192 pay sahibi olduğundan bu payın bedeline hükmedildiği halde tam pay oranında pilon yerinin tesciline ve irtifak hakkı tesisine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8375, Karar No: 2020/4864, Tarih: 06.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8375 E.  ,  2020/4864 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın bekçiliğini, katılanın kalıpçılığını yaptığı inşaatın şantiye alanında, katılanın mesai bitimi sonrası, inşaat alanından ayrılmak amacıyla, inşaat kapısının kilitli olması sebebiyle inşaatın birinci kat balkonundan ağaçtan yapılma merdivenden aşağı inerken ayağının kayarak düşmesiyle, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda; mahkemece sanığın kusurunun olmadığından bahisle beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre katılanın genel usul ve yasaya aykırılık dışında özel bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun ONANMASINA, 06/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35135, Karar No: 2013/29246, Tarih: 13.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/35135 E.  ,  2013/29246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından geçerli sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek; feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, iş sözleşmesinin işletmenin, işin ve işyerinin gereklerinden kaynaklanan sebeple feshedildiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin feshinde ekonomik göstergeler iş gücü fazlalığı ve personel azaltma gerekçelerinin gösterildiği, ayrıca davacının ... ve İstanbul ... mağazalarında çalışabileceğinin teklif edildiği ancak davacının bu teklifi kabul etmediği, davalının Ankara'da birden çok şubesi bulunduğu, bu şubelerde çalışan sayısının çok fazla olduğu, ... süredir davalı işverenlikte çalışan davacının İstanbul'daki işyerine gönderilmesinin makul mantıklı, hukuka uygun bir açıklaması bulunmadığı ve davacının Ankara'daki şubelerinin herhangi birisinde çalıştırılabileceği ve işverenin gösterdiği fesih sebebinin geçerli olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini, imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle ... çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, ... teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma imkanlarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda fesih bildirimine göre davacının iş sözleşmesi davalı şirkette yeniden yapılanmaya gidilmesi ve bu kapsamda davacının işyeri değişikliğini kabul etmemesi üzerine işverence geçerli sebebe dayanılarak feshedilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; davalı işveren, işlettiği mağazaların ticari başarısı ile ilgli ekonomik göstergeler değerlendirilerek mağazalarda organizasyonun yeniden yapılandırıldığını ve norm kadro sayılarının yeniden gözden geçirildiğini, davacının çalıştığı mağazada işgücü fazlalığının tespit edildiğini, mevcut konumuna uygun başka görevde istihdam edilebilmesi için ... açılacak ... veya ... mağazalarına transfer teklifinin yazılı olarak yapılmasına rağmen teklifi kabul etmediği, bunun üzerine iş sözleşmesinin yeniden yapılanma ve işyeri değişikliği teklifinin kabul edilmemesi gerekçe gösterilerek feshedildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece davalı şirketin Ankara'da birden çok şubesinin bulunduğu, bu şubelerde çalışan sayısının çok fazla olduğu, ... süre Ankara'da çalışan davacının İstanbul'daki işyerlerine gönderilmesinin geçerli bir açıklamasının bulunmadığı, Ankara'daki şubelerden herhangi birisinde çalışabileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli bulunmamaktadır.

Davalı işveren, iş sözleşmesinin feshinin alınan işletmesel karar doğrultusunda gerçekleştirilen yeniden yapılandırma ve organizasyon değişikliği sonucu oluşan geçerli sebebe dayandığını ileri sürdüğüne göre, bir işletme ekonomisti bir insan kaynakları uzmanı ve bir mali müşavirden oluşturulacak üç kişilik bilirkişi kurulundan, bilirkişilere işyerinde ve işletmede inceleme yapma yetkisi de verilmek suretiyle işveren kayıt ve belgeleri incelettirilerek davalı şirkette yeniden yapılanmaya gidilip gidilmediği, alınan işletmesel kararın uygulanması sonucu istihdam fazlalığının meydana gelip gelmediği, Ankara'daki işyerlerine ... eleman alınıp alınmadığı, alınmış ise davacı ile aynı niteliklere sahip olup olmadıkları ve aynı işi yapmak suretiyle işe alınıp alınmadığı, fesihte keyfi davranılıp davranılmadığı, işletmesel kararın tutarlı olarak uygulanıp uygulanmadığı, feshin son çare

olması ilkesine uyulup uyulmadığı yönlerinde rapor alınarak feshin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmeli ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece yukarıda belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmaksızın tanık sözleri ile yetinilerek yazılı gerekçe ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8672, Karar No: 2022/3587, Tarih: 22.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/8672 E.  ,  2022/3587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAKARYA 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine", karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2)Şüpheli hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, şüphelinin bu karara itiraz ... bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar şüpheli tarafından öğrenilmiş olsa bile, 11/12/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, şüpheliye kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz ... bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 22/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7016, Karar No: 2019/3130, Tarih: 12.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/7016 E.  ,  2019/3130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı (iki kez)

HÜKÜM : Mahkumiyet (iki kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda verilen gerekçeli kararda hakimin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.