muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3845, Karar No: 2014/11209, Tarih: 11.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/3845 E.  ,  2014/11209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2013/196-2013/586

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı bankaya Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının sorulduğunu, davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerinin zımnen reddedildiğini ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusuna ilişkin olarak davalı tarafın davacı tarafa bilgi vermesi suretiyle aradaki muarazanın men'ine ve taraflar arasındaki çekişmenin bu şekilde giderilmesine karar verilmiş; Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekirki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların tahakkukuna bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önünegelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. 2014/3845-11209

Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkca anlaşılmaktadır.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkca anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için kesin delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımladavacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının istemininayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararıda bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, 11.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/745, Karar No: 2014/11844, Tarih: 04.11.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/745 E.  ,  2014/11844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nizip Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2012/134-2013/321

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve temerrüt nedeniyle tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, kira parasının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali. temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatına ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne, 5.184 TL yıllık kira parasının tahsiline, davalının % 20 icra inkar tazminatına mahkum edilmesine ve temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesine karar verilmesi üzerine, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı hakkında Nizip İcra Müdürlüğü'nün 2012 / 72 sayılı dosyasında 12.01.2012 tarihinde tahliye istekli olarak başlattığı icra takibi ile 01.01.2011 başlangıç tarihli sözlü kira sözleşmesine dayanarak aylık 432 TL'den Ocak- Aralık 2012 ayları kirası 5.184 TL'nin işlemiş faizi ile tahsilini talep etmiştir. İcra takibine yasal süresi içinde itiraz eden davalı ise, davacı ile aralarında bir kira ilişkisi bulunmadığını, kira sözleşmesine itiraz ettiğini, kendisinin davacıya bir borcu bulunmadığından borcun tamamına ve işlemiş faize itiraz ettiğini belirterek, icra takibini durdurmuştur. İtiraz üzerine açılan işbu davada, davacı taraflar arasında düzenlenmiş 01.01.2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi ibraz etmiştir. Anılan kira sözleşmesinde aylık kira parası 300 TL olarak belirtilmiş, kira parasının Ocak ve Temmuz aylarının birinci günü altı ayda bir ödeneceği, ilk altı aylık kira bedelinin ödenmemesi halinde devam eden ayların taksitlerinin muaccel hale geleceği kararlaştırılmıştır. Yine sözleşmenin özel şartlar bölümü 17. maddesinde, aynı dönem içinde kira bedelinin iki ay arka arkaya ödenmemesi halinde ödenmeyen aydan itibaren kontrat süresinin sonuna kadar kira bedellerinin muacceliyet kespedeceği düzenlenmiştir. Sözleşmede kira artış şartı bulunmamaktadır. Davalı yargılamada duruşmalara katılmamış ve bir savunmada bulunmamıştır. İcra takibinde kira sözleşmesine itiraz etmesi nedeniyle mahkemece, davacı tarafından sunulan kira sözleşmesi altındaki imzanın kendisine ait olup olmadığı konusunda beyanda bulunması için 11.07.2013 tarihli duruşmaya katılması konusunda davalıya isticvap davetiyesi çıkarılmış, anılan oturuma katılan davalı ise sadece davayı kabul etmediğini, davanın reddine karar verilmesini beyan etmiştir. Davalı kira sözleşmesi konusunda bir açıklamada bulunmadığı gibi, mahkemece de bu hususta davalıya bir soru yöneltilmemiştir. Bunun üzerine mahkemece, her ne kadar gerekçeli kararda bilirkişi incelemesi yaptırıldığından söz edilse de, bu yönde bir inceleme ve araştırma yapılmadan icra takibinde talep edildiği gibi aylık 452 TL'den Ocak- Aralık 2012 ayları kirası 5.184 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Davalı icra takibinde kira sözleşmesinin varlığına karşı çıkmakla birlikte, temyiz dilekçesine eklediği banka dekontlarına göre Ocak- Kasım 2012 arası aylar kirasını aylık 360 TL'den ait olduğu ay içinde davacıya ödemede bulunduğuna dair banka dekontu ibraz etmiştir. Gerek kira parasının ödendiğine ilişkin sunulan banka dekontları, gerek davacının ibraz ettiği tahliye taahhütnameleri ve gerek Nizip Vergi Dairesi'nin yoklama fişlerinden davalının dava konusu edilen taşınmazda kiracı olarak faaliyet gösterdiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda uyuşmazlık, kira parasının miktarı, ödeme zamanı, ödenip ödenmediği ve yapılan icra takibi ile Ocak- Aralık 2012 ayları kirasının istenip istenemeyeceği noktalarındadır. Kira ilişkisinin varlığını, aylık kira miktarını, ödeme zamanını ve taraflar arasında muacceliyet şartı kararlaştırılıp kararlaştırılmadığını kanıtlama yükümlülüğü davacı kiraya verene aittir. Davacı ise, bu konuda yukarıda sözü edilen kira sözleşmesine dayanmıştır. Ne var ki mahkemece sunulan kira sözleşmesine karşı davalıdan diyecekleri ve sözleşme altındaki imzanın kendisine ait olup olmadığı sorulmamıştır. O halde öncelikle mahkemenin isticvap davetiyesinin gereğini yerine getirerek, davalıdan yazılı kira sözleşmesine karşı beyanlarını alması, davalının sözleşmeyi kabul etmemesi halinde, kira miktarını ve ödeme zamanını kanıtlama yükümlülüğü davacı kiraya verene ait olduğundan bu hususta davacıdan delillerini sorup toplaması, yine gerekirse davacı vekili dava dilekçesinde “ ve sair deliller” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan kira miktarı ve ödeme zamanı konusunda davalıya yemin teklif etme hakkının hatırlatması, davalının kira sözleşmesi ve altındaki imzayı kabul etmesi halinde ise, sözleşmede kararlaştırılan aylık 300 TL kira parasının takip eden kira dönemlerinde artırılacağına ilişkin bir hüküm bulunmadığından davalının sunmuş olduğu banka dekontlara göre 2012 yılı kirasının aylık 360 TL olduğunun kabulü ile, taşınmaz iş yeri olarak kiralanmış olduğundan ve 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 346.maddesinde, kiracıya kira bedeli ve yan giderler dışında başka bir ödeme yükümlülüğü getirilemeyeceği, özellikle kira bedelinin zamanında ödenmemesi halinde ceza koşulu ödeneceğine veya sonraki kira bedellerinin muaccel olacağına ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu, ancak kiracının Türk Ticaret Kanunun'da tacir olarak sayılan kişiler ile özel hukuk ve kamu hukuku tüzel kişileri olduğu iş yeri kiralarında 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 323, 325, 331, 340, 343, 344, 346 ve 354'ncü maddelerinin 01.07.2012 tarihinden itibaren sekiz yıl süreyle uygulanamayacağı gözetilerek, kiracının tacir olup olmadığı araştırılıp tacir olmadığının anlaşılması halinde, yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracı yönünden geçersiz hale geldiği kabul edilerek, değerlendirmenin takip tarihi itibariyle sözleşme gereği ödenmemiş altı aylık kira parası üzerinden yapılması, aksi halde kira dönemi sonuna kadar olan aylar kirasının muaccel olduğundan hareketle davacıdan davalının sunmuş olduğu banka dekontlarına karşı diyecekleri sorularak sonucuna göre bir karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar vermesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16834, Karar No: 2014/18111, Tarih: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/16834 E.  ,  2014/18111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2013/679-2014/162

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı bankaya Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının sorulduğunu, davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerinin zımnen reddedildiğini ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine /dava konusuz kaldığından karar verilmesine yerolmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların tahakkukuna bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 9.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17714, Karar No: 2010/4058, Tarih: 16.03.2010

**8. Ceza Dairesi         2009/17714 E.  ,  2010/4058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık yüzüne karşı 7.11.2007 tarihinde tefhim edilen hükme yönelik temyiz dilekçesini yasal süresi içinde vermediğinden, temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi (REDDİNE), 16.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/593, Karar No: 2013/295, Tarih: 27.02.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/18-593 E.  ,  2013/295 K.**

* KAT MÜLKİYETİ KANUNU(KMK)'NUN 33. MADDESİNİN UYGULANMASI İSTEMİ

* KAT MÜLKİYETİ KANUNU (634) Madde 33

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 33. maddesinin uygulanması" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Pendik 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen 13.10.2009 gün ve 2009/61 E., 2009/2300 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 18. Hukuk Dairesi'nin 26.10.2010 gün ve 2010/10935 E., 2010/13965 K. sayılı ilamı ile önce onanmış; davacı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine bu istem kabul edilerek 10.05.2011 gün ve 2011/3383 E., 2011/6518 K. sayılı ilamı ile;

(… Davacının karar düzeltme istemi üzerine dosyanın yeniden incelenmesinde; davacı tarafından davalılar aleyhine açılan projeye aykırılıkların giderilmesi istemli davanın mahkemece kabul edildiği ve bu kararın 21.07.2008 tarihinde kesinleştiği, anılan kararda davalılara projeye aykırılıkların giderilmesi için 30 gün süre verildiği, bu sürenin geçmesinden sonra 19.08.2008 günü ilamın icraya konulduğu, ilamın icrası sırasında projeye aykırılıkların giderilmiş olduğu yolundaki icra memuru işleminin iptali için davacı tarafından açılan davanın İcra Hakimliğince kabulü ile yerine getirilmeyen hususların aynen infazına karar verildiği anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Yasasının 33/son maddesi gereğince tespit edilen süre içerisinde hakimin kararını yerine getirmeyenlere aynı mahkemece idari para cezası verileceği belirtilmiş olup, mahkemece verilen 30 günlük süre içerisinde hakimin verdiği kararın yerine getirilmediği yukarıda özetlenen dosya kapsamı ile sabit olduğundan davanın reddine ilişkin kararın bozulması gerekirken onandığı bu kez yapılan incelemeden anlaşıldığından Dairemizin 26.10.2010 tarih ve 2010/10935 esas 2010/13965 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA …)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kat mülkiyeti kanunu(kmk)'nun 33. maddesinin uygulanması istemine ilişkindir.

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kat mülkiyeti kanunu(kmk)'nun 33. maddesinin uygulanması istemine ilişkindir.

Mahkemenin, davanın reddine dair verdiği karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire'ce önce onanmış; davacı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine Özel Daire’ce yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmuştur. Yerel Mahkemece, “634 sayılı KMK'nun 33/son maddesine 14.11.2007 tarih ve 5711 sayılı Kanun'un 17 maddesi ile eklenen fıkra ile düzenlenen para cezasının davacının yerine getirilmediğini söylediği Pendik Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 14.06.2007 gün ve 2005/1727 E., 2007/1194 K. sayılı kararın verildiği tarihte yürürükte olmadığı ve bu kararda KMK'nun 33/son maddesinde öngörülen para cezasına hükmedilmediği” gerekçesi ile önceki kararda direnilmiştir.

Direnme hükmü, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’ndaki görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesine geçilmeden önce 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun idari para cezalarına dair hükümleri gözetildiğinde Hukuk Genel Kurulu'nca direnme hükmünün temyiz incelemesinin yapılmasının mümkün olup olmadığı hususu ön sorun olarak tartışılmış ve yapılan görüşmeler sonunda, işin niteliği gereği Hukuk Genel Kurulu'nca temyiz incelemesinin yapılmasının mümkün olduğu oyçokluğuyla kabul edilerek ön sorun aşılmış ve işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

İşin esasına gelince;

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu'nun önüne gelen uyuşmazlık; eldeki davada 5711 sayılı Kanun ile değişik Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 33/son maddesinin uygulanmasının mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç :  Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının bozma ilamında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı  Kanun'un 440. maddesi uyarınca hükmün tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.