muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9444, Karar No: 2017/3893, Tarih: 11.04.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/9444 E.  ,  2017/3893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı, ... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15/12/2015 gün ve 2015/108 Esas, 2015/1168 sayılı kararı ile hakkında mahkumiyet kararı verildiği, sanığın 01.04.2016 havale tarihli dilekçesi ile kararı temyiz ettiği, temyiz isteminin süresinden sonra olması nedeniyle, Mahkemece 04.04.2014 tarihli ek kararı ile reddine karar verildiği, sanığın ek kararın verildiği tarihte ...Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunduğu, kararın 05.04.2016 tarihli tebellüğ belgesi tebliğ edildiği ancak; 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesi gereğince “ilgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır” düzenlemesi uyarınca tebligatların usule uygun olmadığının anlaşılması karşısında; temyiz isteğinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek, sanığın temyiz isteğinin reddine dair 04.04.2016 tarihli ek kararın kaldırılması suretiyle yapılan incelemede;

Sanığın yüzüne karşı verilen, temyiz başvuru yolunun da bildirildiği mahkeme kararının CMUK'un 310/1. maddesindeki bir haftalık temyiz süresini geçirdikten sonra, 01.04.2016 tarihinde temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla, temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 11/04/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2650, Karar No: 2018/3971, Tarih: 10.09.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/2650 E.  ,  2018/3971 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Bankası A.Ş vek. Av. ... ile davalı ... (...) vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ... . Tüketici Mahkemesi'nden verilen 19/06/2015 gün ve 2015/400 E. - 2015/1308 K. sayılı hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü. - KARAR -

Dava dosyası takip dosyasının geri çevrilmesi için gönderilmiş ise de kararda belirtilen ... . icra müdürlüğünün 2010/7897 esas sayılı takip dosyasının incelenmesinde taraflarla ilgisinin olmadığı,öte yandan dava konusu takibinde kararda belirtilen ve dairemize getirtilen bu dosya olmayıp,dava dilekçesinin baş kısmında ... .icra müdürlüğü 2010/7897 esas sayılı takip dosyasının dava konusu gösterildiğinden bu dosyanın temin edilerek gönderilmesi ve ayrıca kararı temyiz eden taraflardan temyiz harcı alınmadığı anlaşıldığından harçların tamamlanması için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23554, Karar No: 2015/8816, Tarih: 29.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/23554 E.  ,  2015/8816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davacı erkeğin güven sarsıcı davrandığı kabul edilerek davalı kadın yararına manevi tazminata hükmedilmiştir. Cevap dilekçesinde; davalının savunmasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerinin gösterilmesi gereklidir (HMK md. 129/1-d). Mahkeme, davalının ön inceleme aşaması tamamlanana kadar usulüne uygun şekilde dayanılmayan vakıaları kendiliğinden inceleyemez. Davalının savunmasının dayanağı vakıalar açık ve somut şekilde ispata ve karşı tarafın savunmasına elverişli olarak ortaya konmalıdır. Davalı, ön inceleme aşaması tamamlanana kadar, davacının güven sarsıcı davrandığı vakıasını ileri sürmemiştir. Mahkemece, usulüne uygun şekilde ileri sürülmeyen ve dayanılmayan bir vakıa esas alınarak manevi tazminata hükmedilemez. Davacının bunun dışında davalının kişilik haklarına saldırı niteliğinde başka bir kusurlu davranışının bulunduğu ispatlanamamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında davalının manevi tazminat isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.04.2015(Çarş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/23394, Karar No: 2013/16134, Tarih: 13.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/23394 E.  ,  2013/16134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; yol kontrolü için durdurulduktan sonra yapılan ölçümde 151 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5165, Karar No: 2022/5330, Tarih: 20.06.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/5165 E.  ,  2022/5330 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/293 E., 2021/146 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.12.2015 tarihli ve 2015/70 Esas, 2015/499 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve aynı maddenin birinci fıkrasının son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.12.2015 tarihli ve 2015/70 Esas, 2015/499 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 20.02.2020 tarihli ve 2019/16682 Esas, 2020/3461 Karar sayılı ilâmıyla;

2. Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.12.2015 tarihli ve 2015/70 Esas, 2015/499 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 20.02.2020 tarihli ve 2019/16682 Esas, 2020/3461 Karar sayılı ilâmıyla;

"a)Oluş, iddia, dosya kapsamı ve kabule göre, sanık ile mağdur arasında çıkan ilk tartışmanın sonlanması ve sanığın olay yerinden ayrılmasını müteakip yaklaşık on beş dakika sonra ve üzerinde bıçak bulunduğu halde olay yerine tekrar gelerek mağduru dışarı çağırması ve taraflar arasında yeniden tartışma başlaması şeklinde gerçekleşen ve Adli Tıp Kurumu Düzce Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 02/02/2015 tarihli rapora göre, “sternum alt ucunda 1-2 cm. solunda 2-3 cm.'lik bıçak kesisi bulunmakla, tarif edilen kesici delici alet yaralanmasının seyir özelliklerinin yukarından aşağıya ve soldan sağa doğru olduğu, kotu (kaburgayı) ve altındaki damar sinir paketini keserek diafragmayı geçip batın içine girdiği, organ kesisi yapmadan sonlanmakla hayati tehlike geçirmesine neden olduğu, ayrıca kaburga kemiğinde hafif (1) derecede kırık meydana getirdiğinin belirtildiği olayda, suçta kullanılan aracın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, meydana gelen yaralanmaların ağırlığı nazara alınarak, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olup olmadığı hususunda delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

b)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,"

Nedenleriyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.

3. Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.05.2020 tarihli ve 2020/146 Esas, 2020/199 Karar sayılı kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda sanık hakkında kamu davasına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirilmesi görev ve yetkisinin yüksek dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle 5235 sayılı Kanun’un 11 inci ve 12 nci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 3 üncü, 4 üncü ve 5 inci maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmiştir.

3. Düzce 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.05.2020 tarihli ve 2020/146 Esas, 2020/199 Karar sayılı kararı ile bozma ilâmı doğrultusunda sanık hakkında kamu davasına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirilmesi görev ve yetkisinin yüksek dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle 5235 sayılı Kanun’un 11 inci ve 12 nci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 3 üncü, 4 üncü ve 5 inci maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmiştir.

4. Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.04.2021 tarihli ve 2020/293 Esas, 2021/146 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunması ile 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

1.Sanığın eyleminin, kasten yaralama suçunun kanunî unsurlarını taşıdığına, bu nedenle suç vasfının hatalı belirlendiğine,

2.Sanığın, meşru savunma kapsamında hareket ettiğine,

3.Sanık hakkında kurulan hükümde haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine,

4.Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;

1.Sanığın eyleminin, kasten yaralama suçunun kanunî unsurlarını taşıdığına, bu nedenle suç vasfının hatalı belirlendiğine,

2.Sanığın, meşru savunma kapsamında hareket ettiğine,

3.Sanık hakkında kurulan hükümde haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine,

4.Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, mağdurun çalıştığı lokantaya müşteri olarak gittiği, agresif söylem ve tavırlarla sipariş verdiği ancak mağdurun, sanığın siparişini yerine getirmemesi nedeniyle tarafların tartıştıkları ve sanığın iş yerinden ayrıldığı, yaklaşık 15 dakika sonra sanığın bıçak temin ederek işyerine geri geldiği ve mağduru dışarı çağırdığı, burada tekrar tartışmaları üzerine sanığın bıçakla, tek darbe ile göğüs bölgesinden yaraladığı mağduru sternumun (göğüs kafesinin) alt ucu sol tarafın 1-2 cm. solunda 2-3 cm.'lik derine kadar uzanan kesi oluşacak ve kesinin kaburgayı ve altındaki damar sinir paketini keserek diafragmayı geçip batın içine girecek şekilde yaraladığı, mağdurun bu nedenle hayati tehlike geçirdiği ve kaburgalarında hayat fonksiyonlarına etki derecesi hafif (1) olan kemik kırığı meydana geldiği, mağdurun yaralanması üzerine sanığın olay yerinden kaçtığı anlaşılmıştır. Sanığın agresif söylemlerde bulunması ve iş yerinde taşkınlık yaratmasından kaynaklı mağdur ile arasında sözlü tartışma başladığı, mağdur tarafından iş yerinden uzaklaştırılmasının ardından yaklaşık 15 dakika kadar sonra üzerinde bıçak bulunur şekilde mağdurun bulunduğu iş yerine tekrar geldiği, mağduru ve tanığı dışarıya çağırdığı, bu şekilde yeni bir sözlü ve fiziki tartışma başlattığı, ardından mağduru kesici ve delici alet ile hayati tehlike geçirmesine neden olacak ve kemik kırığı meydana getirecek şekilde yaraladığı olayda, suçta kullanılan aletin elverişliliği, mağdurun hayati vücut bölgesinin hedef alınması, kesici ve delici aletle gerçekleştirilen darbenin şiddeti ve meydana gelen yaralanmaların ağırlığı ile olayın cereyan tarzı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu kabul edilerek buna göre uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenmiştir.

3. Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak; Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Düzce Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından tanzim olunan 02.02.2015 tarihli; "Kişide 1 adet kesici-delici alet yaralanması tarif edildiği, tarif edilen kesici delici alet yaralanmasının seyir özelliklerinin yukarından aşağıya ve soldan sağa doğru olduğu, kotu (kaburgayı) ve altındaki damar sinir paketini keserek diafragmayı geçip batın içine girdiği, organ kesisi yapmadan sonlandığı ve oluşturduğu yaralanmanın;

a) Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu,

b) Kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı,

a) Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu,

b) Kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı,

c) Tarif edilen kot kesisinin adli tıbbi uygulamada kemik kırığı şeklinde değerlendirildiği cihetle kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisi hafif (1), orta (2,3), ağır (4,5,6) şeklinde sınıflandırıldığında; tarif edilen kot kesisinin hayat fonksiyonlarını HAFİF (1) derecede etkiler nitelikte olduğu"

Görüşünü içerir adlî muayene raporu dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Suç Vasfı Yönünden

Sanığın, ilk tartışmadan sonra olay yerinden uzaklaştırıldığı, yaklaşık 15 dakika sonra temin ettiği bıçakla olay yerine geri döndüğü, mağduru dışarı çağırdığı ve tekrar tartışma başlattığı, ardından mağduru kesici ve delici alet ile hayati tehlike geçirmesine neden olacak ve kemik kırığı meydana getirecek şekilde yaraladığı, suçta kullanılan aletin elverişliliği, mağdurun hayati vücut bölgesinin hedef alınması, kesici ve delici aletle gerçekleştirilen darbenin şiddeti ve meydana gelen yaralanmaların ağırlığı ile olayın cereyan tarzı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğunun kabulü ile buna göre uygulama yapılmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Meşru Savunma Yönünden

Sanığın, ilk tartışmadan sonra olay yerinden uzaklaştırıldığı, yaklaşık 15 dakika sonra temin ettiği bıçakla olay yerine geri döndüğü ve mağduru dışarı çağırarak yeni bir tartışma başlattığı ve bunun üzerine olayı gerçekleştirdiği anlaşılmakla, somut olayda meşru savunma koşullarının bulunmadığı belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Haksız Tahrik Yönünden

Mağdur ile sanık arasında, sanığın sipariş verirken agresif söylem ve tavırlar sergilemesi nedeniyle gelişen ilk tartışmanın son bulmasını müteakip sanığın üzerine bıçak alarak olay yerine tekrar geldiği, mağduru dışarıya çağırarak ikinci bir tartışma başlattığı ve şiddetli ve seyirli bir bıçak darbesi ile mağduru öldürme kastı ile kasten yaraladığı olayda, sanığın, mağdurun çalıştığı iş yerinde huzursuzluk çıkarıp mağdura agresif söylemlerde bulunarak ilk tartışmayı başlattığı, dolayısıyla ilk haksız hareketin işi başındaki mağdura karşı ilk haksız hareketi gerçekleştiren sanıktan kaynaklandığı, sanıktan kaynaklı başlayan ilk tartışmanın sonlanmasını müteakip üzerinde bıçak bulunur şekilde olay yerine geri gelen sanığın, mağdurun yaşamını tehlikeye sokacak hâlde mağduru yaralaması ile sonuçlanan ikinci tartışmayı da başlattığı, bu itibarla mağdur ile arasındaki tartışmanın başlangıcında ilk haksız hareketin sanıktan kaynaklandığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği haksız tahrik indirimi uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

D. Vesaire Yönünden

D. Vesaire Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.04.2021 tarihli ve 2020/293 Esas, 2021/146 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.06.2022 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4705, Karar No: 2020/3392, Tarih: 14.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4705 E.  ,  2020/3392 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KOCAELİ 9. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanununun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetmli serbestlik tedbiri kararının sanığın MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereği tebliğ edildiği, tebligatın usulsüz olması nedeniyle sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 26/02/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ayrıca her ne kadar sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan soruşturma başlatıldığından bahisle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak iddianame düzenlenmişse de, "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçunun TCK'nın 191/4. kapsamında ihlal sebebi olarak sayılmaması nedeniyle sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen kamu davasının açılması şartlarının gerçekleşmediği dolayısıyla kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,