muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3616, Karar No: 2024/317, Tarih: 17.01.2024

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; erkeğin ileri sürdüğü psikolojik tedaviyi yarım bıraktığı, aksattığı, saldırgan tutumlarda bulunduğu iddiasının gerçek dışı olduğunu, erkeğin evlendikten bir ay sonra sürekli psikolojik ve fiziki şiddet uygulamaya başladığını, hamileyken bile karnını tekmelemekten çekinmediğini, 11 yıllık şiddet birikiminin neticesinde kadının psikolojik olarak rahatsızlandığını ve 3 hafta kadar Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları hastanesinde yatarak tedavi gördüğünü, kadının tedavisini yarım bıraktığı ve ilaçları kullanmadığı iddiaların gerçek dışı olduğunu, müvekkilinin eşini telefondan engellemesi iddialarının doğru olmadığını, erkeğin dört ay boyunca çocuklarıyla müvekkilinin görüşmesini engellediğini, erkeğin şiddet uygulamaya devam etmesi üzerine müvekkilinin çocuklarını alarak 2014 yılında yine İstanbul'a ailesinin yanına gittiğini, erkeğin küçük oğlunu kaçırarak Antalya'ya götürdüğünü, evli kaldıkları dönemde erkeğin sabah 07:00'da evden çıktığını gece yarısından sonra eve geldiğini, çocuklarla ve evin ihtiyaçlarıyla kadının ilgilendiğini, belirterek tarafların boşanmalarına, çocuklar için aylık 2.000,00 TL müvekkili için 5.000,00 TL nafakaya, nafakaya yıllık artış uygulanmasına, çocukların özel okul giderlerinin erkek tarafından karşılanmasını, 500.000,00 TL maddî ve 500.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin kadına fiziksel şiddet uyguladığı ancak tarafların barıştıkları kadının dört kez evi terk ettiği ve yeniden barıştığı bu nedenle bu şiddetli olayları affetmiş sayılacağı, dava açılmasına yakın tarihlerde tarafların sürekli tartıştıkları, kadının ortak konuta gelmek istemediği evlilik birliğini sürdürmek istemediği, kadının evlilik görevlerini yerine getirmediği, erkeğin psikolojik baskı uygulaması, tarafların her ikisinin karşılıklı tartışmaları sebebiyle, tarafların eşit derecede kusurlu olduğu gerekçesiyle her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocukların baba yanında kalmaya devam etmek istedikleri anlaşıldığından velâyetlerinin babaya verilmesine, kadın için aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, eşit kusurlu olmaları sebebiyle kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde; kadının evlilik birliğine özen ve sadakat yükümlülüğünü zedelediğini, asli kusur kendisinde olan tarafa yoksulluk ve tedbir nafakası bağlanmasının yasa ve usule açıkça aykırı olduğunu ileri sürerek kusur belirlemesi ile kadın yararına belirlenen yoksulluk nafakası yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; erkeğin tam kusurlu olduğunu, delillerin hatalı değerlendirildiğini ileri sürerek kusur belirlemesi, erkeğin kabul edilen davası, velâyet, kadının reddedilen tazminat talepleri ile yoksulluk nafakasının miktarı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamında sunulan delillere göre; erkeğin süreklilik arzeder şekilde kadına fiziksel şiddet ve psikolojik baskı uyguladığı, eşler arasında son yaşanan tartışma akabinde kadın ve ortak çocuklar kadının İstanbul'daki yakınlarının yanına gönderildiği, bir süre sonra erkek eşi ve çocuklarını almak için gittiğinde kadının ortak konuta dönmek istemediği, çocuklarını alan erkeğin ortak konuta döndüğü, eşlerin yeniden bir araya gelmediği, sürekli fiziksel şiddeti ve psikolojik baskısına maruz kalan kadının ortak konuta yeniden dönmek istememesinin kadın aleyhine kusur olarak değerlendirilemeyeceği, her ne kadar kadının sosyal medya paylaşımları ile güven sarsıcı davranışta bulunduğu belirtilmiş ise de, kadının kendisine ait sosyal medya hesabında paylaştığı olağan fotoğrafların tek başına güven sarsıcı nitelik taşıdığının kabulünün mümkün olmadığı, her ne kadar erkeğin tanığı ..

... tarafından "kadının ilaçlarını düzgün şekilde almadığı, sürekli eşi ile kavga ve mücadele içinde olduğu, lüzumsuz kıskançlıkta bulunduğu, eşinden garip isteklerde bulunduğu, çok fazla kıyafetinin olduğu" belirtilmiş ise de, sebep ve saik içermeyen soyut nitelikli bu açıklamaların kadına kusur olarak yüklenmesinin de mümkün olmadığı, erkek tarafından sunulan dava dilekçesinde "evlilik birliğini kurtarmak isteyen erkeğin, eşi ve çocuklarını yaz tatilinde kadının ailesine gönderdiği" belirtilmekte olup, kadının ortak konutu terk etmediği, tüm bu tespitlere göre; eşine sürekli fiziksel şiddet ve psikolojik baskı uygulayan erkeğin tam kusurlu eylemleri neticesinde evlilik birliği temelinden sarsıldığı, sunulan delillerle erkeğe atfedilen sair eylemler ve kadının kusurunun ispatlanamadığı, bu nedenle erkeğin ispatlanamayan davasının reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olduğu, kadının davasında verilen boşanma kararı taraflarca istinaf edilmediğinden kesinleşmekle, erkeğin boşanma davası konusuz hale gelmiş olup bu davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve bu dava yönünden kadın lehine vekâlet ücretine karar vermek gerektiği, ortak çocukların yaşı, psiko-sosyal gelişimine yönelik menfaat ve ihtiyaçları, fiili yaşam şekilleri ile idrak çağındaki çocukların istekleri gözetilmek suretiyle velâyetin babaya verilerek, anne ile çocuklar arasında yazılı şekilde kişisel ilişki tesisi isabetli olduğundan bu husustaki istinaf itirazları yerinde görülmediği, boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin tamamen kusurlu olduğu, sürekli ve düzenli geliri bulunmayan kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği belirtilerek lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmesi isabetli ise de yoksulluk nafakasının miktarı az olduğu gibi nafakanın takip eden yıllarda artışına karar verilmesi talep edilmesine rağmen bu hususta düzenleme yapılmamış olmasının da hatalı olduğu, gerekçesi ile kadının istinaf başvurusunun kusur belirlemesi, erkeğin kabul edilen davası, yoksulluk nafakasının miktarı ile reddedilen tazminat talepleri yönlerinden kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili bentlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle erkeğin boşanma davasının konusuz kalması nedeniyle bu davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kadın için aylık 1.500,00 TL yoksulluk nafakasına, söz konusu nafakanın takip eden yıllarda TÜİK tarafından belirlenen yıllık Üretici Fiyat Endeksi (ÜFE) oranında artırılarak devamına, kadın lehine 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiş, erkeğin tüm, kadının sair istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde; psikolojik baskı–şiddet uygulaması iddiası tanık beyanları ile ispat edilemediğini, kadının vakıası yönünden dinlenen tanıkların beyanları yer ve zaman unsuru içermeyen, sebep ve saiki açıklanmayan, inandırıcı olmaktan uzak, soyut izahlardan ibaret olduğunu, hatalı kusur belirlemesi ile davasının reddinin hatalı olduğunu, ileri sürerek kusur belirlemesi, davasının reddi, yoksulluk nafakası ile tazminatlar yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; kadına ve ortak çocuklarına yıllarca fiziki-ekonomik ve psikolojik şiddet uygulayan, sonuçta kadının psikolojik tedavi görmesine sebep olan kendisi de psikolojik olarak hasta olan ancak hastalığını ve tedaviyi kabul etmeyen erkeğe, ortak çocukların velâyetinin verilmesi, ileride, çocuklar üzerinde, telafisi güç zararlar doğurabileceği, kadının evliliği çekilmez hale getirmediği ve hukuki ehliyetinin tam olduğu, Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nden alınan raporla ispatlandığını, erkeğin maddî durumunun çok iyi seviyede olduğunu ileri sürerek velâyetler, yoksulluk nafakasının ve tazminatların miktarı yönlerinden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin davasının kabulünün gerekip gerekmediği, velâyet, kadın yararına hükmedilen nafaka ve tazminatlar ile miktarları noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 175 inci maddesi, 336 ncı maddesi hükümleri. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü ve 6 ncı Maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeler

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı-karşı davalı erkek vekilinin tüm, davalı-karşı davacı kadın vekilinin ise aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı-karşı davalı erkek vekilinin tüm, davalı-karşı davacı kadın vekilinin ise aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre, davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece 4721 sayılı Kanun'un hakkaniyet ilkesi ile ilgili 4 üncü maddesinin de dikkate alınarak daha uygun miktarda yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, kişilik haklarına yapılan saldırının ağırlığı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminatlar azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddesinde düzenlenen hakkaniyet ilkesi nazara alınarak 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Yukarıda (2) ve (3) numaralı paragraflarda belirtildiği üzere temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı-karşı davacı kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakasının miktarları yönünden BOZULMASINA,

2.Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davacı-karşı davalı erkek vekilinin tüm, davalı-karşı davacı kadın vekilin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden Özcan'a yükletilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatıran Nildem'e iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14255, Karar No: 2013/3234, Tarih: 22.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/14255 E.  ,  2013/3234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.05.2012 tarih ve 2010/1-2012/381 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 22.02.2013 günü hazır bulunan davacı asil ... ve Av. ... ile davalılar vekili Av. ...dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davada, davalıların her istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan paralar karşılığı yüksek faiz verileceği garantisiyle binlerce kişiden para topladıklarını, bu kapsamda müvekkilinden de hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi başlıklı belge karşılığında para alındığını, ancak müvekkiline şimdiye kadar kar payı olarak hiçbir ödeme yapılmadığını, 03.11.2003 tarihinde ortaklık anlaşmasının 7. maddesine dayanarak müvekkilinin ortaklığa son verdirecek çıkış hakkını kullandığını, talep etmesine rağmen ödediği paranın müvekkiline iade edilmediğini ileri sürerek, asıl davada ....000 TL'nin, birleşen davada ise 336.000 TL'nin faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili şirketlerin ortağı olduğunu, bu ortaklığın mevzuata uygun geçerli bir ortaklık niteliğinde bulunduğunu, müvekkili şirketlerin Sermaye Piyasası Kurulu kaydında olan, bu kurul ve diğer ilgili tüm resmi makamlar ile özel denetçiler tarafından faaliyetleri denetlenen çok ortaklı halka açık anonim şirketler olduklarını, ...'nın 329. ve 405. maddeleri gereğince anonim şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini, müvekkili şirketlerin tasfiye halinde olmadıklarını, zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların yüksek kar payı verme ve her istenildiğinde geri alınması vaadi ile davacıdan para aldıkları, davalıların eylemlerinin nitelikli dolandırıcılık vasfında olduğu, bu itibarla geçerli bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 346.000 TL’nin ödeme tarihinden davalılardan müteselsilen tahsiline (her bir davalı şirket açısından sorumluluk hisse devir ve kabul sözleşmesindeki ödenen bedelle sınırlı olmak üzere) karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

...- Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tesbiti ve davalılar tarafından tahsil edilen paranın istirdadına ilişkin olup davalılar, davacının davalı şirketlerin ortağı olduğunu ve ...'nın 329-405. maddeleri gereğince ödediği parayı geri isteyemeyeceğini savunmuşlar ve mahkemece de yukarıda yazılan gerekçeyle bilirkişi raporu alındıktan sonra davalıların eylemi nitelikli dolandırıcılık olarak değerlendirilmek suretiyle davalıların zamanaşımı def''inin reddiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar, davacının ortak olmak amacıyla Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesi imzalamak suretiyle para verdiğini, kendisine hisse senedi verildiğini ve geçerli bir şekilde ortaklık ilişkisinin kurulduğunu savunduklarına göre evvelemirde davacının davalı şirketlere gerçekten ortak olup olmadığının tesbiti ve davalıların zamanaşımı def'inin de buna göre değerlendirilmesi gerekmektedir. Mahkemece, bu hususun tesbiti için bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verilerek bilirkişilere davalı şirketlerin ticari defter ve kayıtlarını inceleme yetkisi verilmiş ise de bilirkişi kurulu raporlarında, davalı şirketlere ait pay defterleri, mali tabloları ve genel kurul tutanaklarının incelemeye sunulduğunu beyanla davacının ortaklar pay defterinde kaydı bulunduğundan bahisle pay senedi almak suretiyle ortak olduğunu bildirmişler, davalıların haksız fiil sorumluluğunun bulunup bulunmadığı hususunun ise yabancı mahkeme kararlarındaki iddiaların varit görülüp görülmemesine göre değişeceğini ve mahkemenin takdirinde olduğunu belirtmişlerdir. Oysa, mahkemenin kararının gerekçesinde de özetlenen SPK raporunda davalı şirketlerin resmi kayıtlardan ayrı olarak ikincil kayıtlar tuttuğu belirtilmekte olup, bilirkişi incelemesine sunulan pay defterindeki kayıtların gerçeği yansıtıp yansıtmadığı belli değildir. Davacının dayandığı Hisse Senedi Devir ve Kabul Sözleşmesi'ne göre davacı bu hisseleri farklı kişilerden devralmış olup bilirkişi kurulu bu yönden bir inceleme yapmamış, davacının devir aldığı bu payların davalı şirketin sermayesi içinde temsil edilip edilmediği, hisse devreden kişilerin devir tarihi itibariyle hisselerini devrettikleri şirketlerin ortağı olup olmadıkları üzerinde durulmamıştır.

Bu durumda, Dairemizden geçen emsal dosyalarda da belirtildiği üzere tarafların iddia ve savunmaları gözetildiğinde evvelemirde davacının sahih bir şekilde davalı şirketlere ortak olup olmadığının belirlenmesi gerektiğinden mahkemece bilirkişi kuruluna davalıların tüm ticari defter ve kayıtları ve ayrıca hisse devir tarihinden dava tarihine kadar davalı şirketlerin yapmış oldukları genel kurullara ait tutanaklar ve hazirun cetvelleri incelettirilmek suretiyle davacıya verilen hisse senedinin bir değerinin bulunup bulunmadığı, bu hisselerin davalı şirketlerin sermayesinde temsil edilip edilmediği, davacının hisse devir aldığı kişilerin devir tarihi itibariyle davalı şirketlere ortak olup olmadıkları, genel kurullarda sermayenin ne

şekilde temsil edildiği hususları açıklığa kavuşturulmalı ve bu inceleme sonucunda davacının ortaklığının sahih olmadığı, pay defterindeki kaydın diğer kayıtlarla örtüşmediği anlaşıldığı taktirde bu aşamadan sonra davacının zararından davalıların haksız fiil hükümleri uyarınca sorumluluklarının bulunup bulunmadığı üzerinde durularak her bir davalının hukuki durumunun buna göre tayin ve takdir edilmesi ve davalıların zamanaşımı def''inin de buna göre değerlendirilmesi suretiyle oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken davacının ortak olup olmadığı açıklığa kavuşturulmadan davalıların eyleminin dolandırıcılık olarak nitelendirilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

...-Kabule göre de; HMK'nın 166. ve devamı (HUMK'nın 45 ve devamı) maddeleri uyarınca davaların birleştirilmesine karar verilmesi halinde sadece bunların yargılaması birlikte yürütülmekte olup, her dava bağımsız karakterini korumaya devam eder. Bu nedenle de yargılamanın sonunda her dava için ayrı hüküm kurulması gerekir. Somut olayda asıl ve birleşen davalarda ayrı ayrı hüküm kurulup, vekalet ücretleri ve masrafların da buna göre belirlenmesi gerektiğinden yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK'nın 297/.... maddesi uyarınca, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Somut olayda, hüküm altına alınan alacağa, farklı tarihlerde ödenmiş olmasına rağmen tarih belirtilmeksizin ödeme tarihinden itibaren faiz işletildiği gibi davalıların söz konusu meblağdan müteselsilen sorumlu oldukları belirtildikten sonra herbir davalının hisse devir ve kabul sözleşmesindeki ödenen bedelle sınırlı olarak sorumlu olduklarına karar verilmesi suretiyle infazda tereddüt oluşturacak biçimde hüküm tesisi de doğru bulunmamaktadır.

Ayrıca, işbu dava 6762 sayılı ...'nın 4. maddesi uyarınca mutlak ticari dava olup, uyuşmazlığın ticaret mahkemesi sıfatıyla çözümlenmesi gerekirken aile mahkemesi sıfatıyla hüküm kurulması da doğru olmamış, hükmün bu nedenlerle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (...) ve (...) nolu bentlerde gösterilen nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 22.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1338, Karar No: 2015/3232, Tarih: 23.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/1338 E.  ,  2015/3232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı hakkında düzenlenen, davaya konu 2004/26853 takip sayılı ödeme emrinin ön ve arka yüzünü gösterir aslı veya aslı gibi okunaklı sureti ve ödeme emrinin davacıya tebliğ edildiğini gösteren tebliğ belgesinin ilgili Kurumdan getirtildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.