muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/2133, Karar No: 2008/3903, Tarih: 27.03.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/2133 E.  ,  2008/3903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLVAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2007

Taraflar arasında görülen davada;Davacılar,paydaşı oldukları 580 parsel sayılı taşınmazın tamamının davalı paydaş Mehmet Tahir ve yeğenleri olan diğer davalılar tarafından kullanıldığını ileri sürerek paylarına elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalılar,davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece,elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne,ecrimisil isteğinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava,paydaşlar arası elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece,elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne,ecrimisil isteğinin reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere;tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa kararda "müdahalenin men'i ile ilgili talebin kabulüne" denildiği halde,gerekçeli kararda ayrıca "ecrimisil isteğinin reddine" denilmek suretiyle kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.3.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7451, Karar No: 2019/735, Tarih: 05.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/7451 E.  ,  2019/735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak ve tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, tahliye davası yönünden konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, alacak davasının kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; taraflar arasında akdedilen 01/08/2009 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesi ile davalı ...'un kiracı davalı ...'un kefil olduğunu, davalı borçlular hakkında 2011 yılı Ağustos ayı bakiye kirası ile 2011 yılı Eylül ayı kira paralarının ödenmediğini ileri sürerek sözleşmedeki muacceliyet koşulu uyarınca 2012 yılı Temmuz ayına kadar kira bedeli toplamı üzerinden yapılan 7080 TL ödeme düşüldükten sonra 77.598 TL'nin tahsilini ve davalı kiracının kiralanandan tahliyesini istemiştir.

Davalılar; 2011 yılı Ağutos ayı itibariyle yeni dönem kira bedelinin tespit edilmediğini, 2011 yılı Temmuz ayına kadar bankaya 3540 TL ve elden 2000 TL olarak ödeme yaptıklarını, 2011 yılı Ağustos ve Eylül ayından eksik kira borcu bulunmadığını, taşınmazı tahliye ettiğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, tahliye istemini konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, kira alacağına ilişkin olarak davalı kiracı hakkındaki isteminin ise kısmen kabulüne, adi kefil hakkındaki davanın ise reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılardan kiracı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 2013/11513 Esas – 2014/3735 Karar sayılı ve 26/03/2014 tarihli kararı ile ; " .... Taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin 5.1 maddesinde ise herhangi bir ayın kira bedelinin sözleşmede kararlaştırılan sürede ödenmemesi halinde müteakip 1 yıllık kira bedellerinin muaccel olacağı koşuluna yer verildiği görülmekte ise de; dosya kapsamından kiracının TTK'nu kapsamında tacir olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bu durumda mahkemece

kiracının tacir olup olmadığı araştırılarak, tacir olması durumunda hakkında TBK'nun 346. maddesinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süre ile uygulanamayacağı gözetilmeli, tacir olmadığının anlaşılması halinde ise; yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracı yönünden geçersiz hale geldiği kabul edilerek değerlendirmenin dava tarihi itibariyle ödenmemiş muaccel kira alacağına göre yapılması, muacceliyet koşulu gereğince istenen aylar kirası yönünden alacak isteğinin reddine karar verilmesi gerekir.

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinin kira artırımını düzenleyen yukarıda açıklaması yapılan özel şartlar bölümünün 6. maddesi taraflarca veya mahkeme kararı ile ortadan kaldırılmadığı müddetçe taraflarını bağlar. O nedenle dava konusu edilen 01.08.2011-01.08.2012 kira dönemine ait aylık kira miktarının sözleşme hükümleri doğrultusunda hesaplanarak sonucuna göre dava tarihi itibariyle muaccel olan kira paralarının tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olmuştur.... " gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyulmuş ve "Anahtar tesliminin 05/06/2012 tarihinde gerçekleştiği, Aylık kira bedelinin 5.540TL olduğu, İade edilmediği iddia edilen depozito ve bono bedeli yönünden usulünce bir mahsup talebi bulunmadığı, bunlar yönünden ancak ayrı bir dava ile nedensiz zenginleşmeye göre talepte bulunabileceği, tespit edilmiş, bu tespitlerimiz yargıtay bozma kapsamı dışında kalmakla, tarafların bunlara ilişkin temyiz nedenleri yüksek mahkemece kabul edilmemiştir. Yargıtay bozma ilamı iki noktaya ilişkin olup, ilki taraflar arasındaki sözleşmede kararlaştırılan muacceliyet koşuluna göre alacak belirlediğimize ilişkin olup, ikinci nokta ise faize ilişkindir. Ancak bozulan kararımızda sadece anahtar tesliminin fiilen gerçekleştiği 05.06.2012 tarihine kadar kira hesaplanmış, anahtar tesliminden sonraki dönemler için sözleşmedeki muacceliyet koşuluna göre bir hesaplama yapılmayıp bu yönde hüküm kurulmamıştır. Aynı şekilde mahkememizce bozma ilamında işaret edilen faiz yönünden de bir hüküm kurulmamıştır" gerekçesi ile alacak davasının ilk hükümde ki gibi kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalılardan kiracı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının ve davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davalının muaccel hale gelmediğini iddia ettiği kira bedellerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Kural olarak bozma kararına uyan mahkeme, artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır. Çünkü, mahkemenin bozma kararına uyması ile bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli müktesep (kazanılmış) hak doğmuştur. Bu kazanılmış hak yeni bir hükümle ortadan kaldırılamaz. Bozulan bir hükmün, bozma sebepleri dışında kalan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uyan mahkeme, bozma kararının kapsamı dışında kalmış olması nedeniyle; kesinleşen kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak farklı bir karar veremez. Zira, kesinleşmiş olan kısımlar, lehine olan taraf yararına bir usuli müktesep hak teşkil eder.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2013/13-597 E, 2014/62 K sayılı ilamında da vurgulandığı üzere; “Bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen biçimde inceleme ve araştırma yapmak ve yine o kararda belirtilen hukuksal esaslar gereğince karar vermek yükümlülüğü oluşur. Bu itibarla mahkemenin sonraki hükmünün bozmada gösterilen ilkelere aykırı bulunması, usule uygun olmadığından bir bozma nedenidir. Bozma kararı ile dava, usul ve yasaya uygun bir hale sokulmuş demektir. Bozmaya uyulduktan sonra buna aykırı karar verilmesi usul ve yasaya uygunluktan uzaklaşılması anlamına gelir ki, böyle bir sonuç kamu düzenine açıkça aykırılık oluşturur. Buna göre, Yargıtay’ın bozma kararına uymuş olan mahkeme, bu uyma kararı ile bağlıdır. Bozma kararında gösterilen biçimde inceleme yapmak, yada gösterilen biçimde yeni bir hüküm vermek zorundadır. Aynı ilke, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 05.02.2003 gün ve 2003/ 8-83 E., 2003/72 K.; 17.02.2010 gün ve 2010/9-71 E., 2010/87 K. sayılı ilamlarında da benimsenmiştir.

Somut olayda, Davada dayanılan ve karara esas alınan 01.08.2009 başlangıç tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira bedeli net 5.500 TL olup, her ayın ilk 5. gününe kadar peşin ödeneceği, sözleşmenin 5.1 maddesinde ise herhangi bir ayın kira bedelinin sözleşmede kararlaştırılan sürede ödenmemesi halinde müteakip 1 yıllık kira bedellerinin muaccel olacağı, ayrıca sözleşmenin 6. maddesinde kira sözleşmesi devam ettiği süre zarfında kira sözleşmesinin başlangıç tarihinden sonra gelecek her yıl TUİK tarafından açıklanmış bulunan bir yıllık TEFE+10 artış oranında artış yapılacağı, 2 yıllık dönem sonunda yapılacak kira bedeli artış miktarının hesaplanmasında o tarihteki çevre rayiç bedellerinin de gözönünde bulundurulacağı kararlaştırılmıştır. Özgür irade ile kararlaştırılan bu şartlar geçerli olup, tarafları bağlar. Davacı, 26.10.2011 tarihinde açtığı bu dava ile; 2011 yılı Ağustos ayı kira bedelinin bakiye kısmı 3894TL ve 2011 yılı Eylül kira bedeli olan 7.434 TL nin sözleşme de belirtilen sürede ödenmemesi nedeniyle muaccel olan 2011 yılı Ekim ile 2012 Temmuz ayları arası kira bedelleri, aylık 7.434 TL den, toplam 84.678TL'den yapılan kısmı ödemelerin mahsubu ile bakiye 77.598TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Her dava, açıldığı tarihteki şartlara göre değerlendirilmelidir. Önceki bozma ilamında da belirtildiği gibi; dosya kapsamından kiracının TTK.nu kapsamında tacir olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Bu durumda mahkemece kiracının tacir olup olmadığı araştırılarak, tacir olması durumunda hakkında TBK.nun 346. maddesinin 1.7.2012 tarihinden itibaren 8 yıl süre ile uygulanamayacağı gözetilmeli, tacir olmadığının anlaşılması halinde ise; yeni yasal düzenleme karşısında bu koşulun davalı kiracı yönünden geçersiz hale geldiği kabul edilerek değerlendirmenin dava tarihi itibariyle ödenmemiş muaccel kira alacağına göre yapılması, muacceliyet koşulu gereğince istenen aylar kirası yönünden alacak isteğinin reddine karar verilmesi gerekir. Başka bir değişle; davalı kiracının tacir olmaması durumunda muacceliyet şartı geçersiz olacağından davacı ancak dava tarihi olan 26.10.2011 tarihine kadar olan kira bedellerini talep edebilir. Dava tarihinde muaccel hale gelmeyen kira bedelleri yönünden davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

3-) Davacının aylık kira bedeline yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinin kira artırımını düzenleyen yukarıda açıklaması yapılan özel şartlar bölümünün 6. maddesi taraflarca veya mahkeme kararı ile ortadan kaldırılmadığı müddetçe taraflarını bağlar. O nedenle dava konusu edilen kira dönemine ait aylık kira miktarının sözleşme hükümleri doğrultusunda hesaplanarak sonucuna göre dava tarihi itibariyle muaccel olan kira paralarının tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olmuştur.

Yukarıda açıklanan ilke ve esaslar çerçevesinde; mahkemece bozma ilamına uyulmuş olmakla davacı yararına usuli müktesep hak oluştuğu nazara alınmak sureti ile, bozma ilam gereği yerine getirilecek şekilde hüküm tesisi gerekirken, faize ilişkin bir bozma da olmadığı da göz ardı edilerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenlerle davacının ve davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci ve üçüncü bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1923, Karar No: 2018/1404, Tarih: 28.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/1923 E.  ,  2018/1404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda verilen gerekçeli kararda hakimin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5658, Karar No: 2019/6772, Tarih: 04.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5658 E.  ,  2019/6772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 05/06/2018 tarih ve 2017/18 E- 2018/281 K. sayılı kararın davalı-karşı davacı vekili ve davalı ... Müdürlüğü vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen 23/10/2018 tarih ve 2018/1382 E- 2018/1353 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı-karşı davacı vekili ve davalı ... Müdürlüğü vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, müvekkilinin davalı-karşı davacı şirketin 29.11.2013 tarihli ortaklar kurulu kararına dayalı olarak 50 payını 21.01.2014 tarihli hisse devir sözleşmesi ile devraldığını, ancak şirket yetkilisinin devir işlemini yapmadığını, pay defterine işlemesine rağmen sicile tescil edilmediğini, bunun üzerine müvekkilinin davalı ... müdürlüğüne ihbarda bulunduğunu, ancak tescil talebinin reddedildiğini, işlemlerin usulüne uygun yapıldığını ancak şirket yetkililerinin kötü niyetli hareketi neticesinde hisse devrinin sicile tescil edilmediğini, müvekkilinin üzerine düşen yükümlülüklerini ifa ettiğini ileri sürerek anılan hisse devir işleminin geçerli olduğunun tespitiyle ticaret siciline tescilini talep ve dava etmiş, müvekkilinin diğer ortaklarla arasındaki harici sözleşme doğrultusunda edimlerini ifa ettiğini, ödemelerin yapıldığını, davalı-karşı davacı şirketin nakit ihtiyacı nedeniyle ... plakalı aracın 26.03.2013 tarihinde müvekkiline devredilerek şirkete 100.000,00 TL nakit aktarıldığını, yine şirketin D1 belgesi alımını sağlamak amacıyla müvekkili adına kayıtlı aracın davalı-karşı davacı şirkete devredildiğini, bedelinin ödenmediğini, aracın kasko değerinin 76.582,00 TL olduğunu, davalı-karşı davacı şirketin yolcu taşıma belgesini alması için sözleşmenin 11. maddesine göre 51.191,00 TL’nin müvekkilince ödendiğini, diğer ortak ...’ın kredi kartı borcu için kredi çekilerek 42.750,00 TL’nin müvekkilince ödendiğini, davalı-karşı davacı şirketin kredi borcu için 228.937,26 TL’nin ödendiğini, davalı-karşı davacı şirketin kredi çekememesi nedeniyle müvekkiline araç aldırılarak kredi çektirildiğini, davalı-karşı davacı şirketin kefil olduğunu, kredi borcunun şirket geliri ile ödeneceğinin kararlaştırıldığını ancak davalı-karşı davacı şirketin ödeme yapmaması nedeniyle anılan kredinin 105.000,00 TL’nin müvekkilince ödendiğini, şirket kıyafet alımları için 26.10.2013 tarihinde çekle yapılan 5.500,00 TL, araç lastikleri için 11.05.2014 tarihinde çekle yapılan 6.240,00 TL, araç bakım için 17.05.2014 tarihinde çekle yapılan 2.750,00 TL, ortak...’nun kızı için çekle 3.585,00 TL ödeme yapıldığını, aynı ortağa şirket yararına kullanılmak üzere elden 27.000,00 TL ödeme yapıldığını, davalı-karşı davacı şirketin kötü niyetli olduğunu savunarak karşı davanın reddini istemiş, karşı davaya cevap dilekçesiyle karşı davanın kabulü halinde ise müvekkilince yapılan ödemelerin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Davalı-karşı davacı şirket vekili; devir sonrası şirkete başvurunun olmadığını, ortaklar kurulu onayına sunulmadığını, pay defterine kayıt ve tescile ilişkin talep bulunmadığını, onayın devir sonrasında yapılması gerektiğini, devir bedelinin ana sözleşme uyarınca nominal bedel olduğunu, devir sözleşmesindeki bedelin gerçeği yansıtmadığını, gerçek bedelin 500.000,00 TL olduğunu, 380.000,00 TL’sinin şirketin kredi borcuna karşılık, kalan 120.000,00 TL’sinin ise 40.000,00 TL nakden kalan 80.000,00 TL’sinin ise çek ile ödenmesinin kararlaştırıldığını, davacı-karşı davalı tarafından 28.08.2013 tarihinden 28.07.2014 tarihine kadar kredi borcundan 164.171,50 TL davacı-karşı davalı tarafça taksitlerle şirket yararına ödendiği ancak kalan taksitlerin ödenmediğini, kredi borcunun ödenmemesi sebebiyle yapılandırmaya gidildiğini, müvekkilinin temerrüde düştüğünü, 80.000,00 TL bedelli çek ile 17.000,00 TL bedelli emre muharrer senet verildiğini ancak kalan 23.000,00 TL'nin elden verilmesi gerekirken ifa edilmediğini, davacı-karşı davalının üzerine düşen yükümlülükleri ifa etmediğini ileri sürerek hisse devrinin geçersizliğinin tespitiyle iptalini talep ve dava etmiş, asıl davanın ise reddini istemiştir.

Davalı ... müdürlüğü vekili davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı-karşı davacı şirketin 29.11.2013 tarih ve 1 nolu kararı ile şirket ortaklar kurulunun şirket merkezinde toplanarak kararlar aldığı, şirket ortaklarından...'ın 50 pay hissesini 32.500,00 TL karşılığı davacı-karşı davalıya devrettiği, devir sonucunda 65.000,00 TL sermayenin 49 pay Naime, 50 pay Selahattin, 1 pay ...'a ait olmak üzere karar alındığı, kararda ayrıca noter devir işlemlerinin yapılmasına, ilgili kurumlara bilgi ve belge verilmesine oybirliğine karar verildiği, kararın ortaklarca imzalandığı, Giresun 2. Noterliğinin 4845 yevmiye numaralı işlemi ile onaylandığı, anılan işlemden sonra ise Giresun 2.Noterliğinin 21.01.2014 tarih ve 286 yevmiye numaralı işlemi ile hisse devri yapıldığı, buna göre davalı-karşı davacı şirketin 29.11.2013 tarih ve 1 numaralı kararı dayanak yapılarak şirket ortaklarından...'ın 50 adet hissesini 32.500,00 TL karşılığı davacıya devrettiğine ilişkin hisse devri sözleşmesi yapıldığı, kanunca aranan iki şartın da yerine getirildiği, kanunda belli bir sıra öngörülmediği, bu nedenle ortaklar kurulunca devirden önce karar almasının ortakların bu husustaki görüşlerini yansıttığı, ortakların devre bir itirazının olmadığı, devre onayın önce veya sonra verilmesinin devrin geçerliliğine etkisinin olmadığı gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, davacının davalı-karşı davacı şirketten almış olduğu hisse devrinin geçerli olduğunun tespitiyle ilgili sicile tesciline, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı-karşı davacı şirket vekili ve davalı ... müdürlüğü vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davalı-karşı davacı şirket vekili ve davalı ... müdürlüğü vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davalı-karşı davacı şirket vekili ve davalı ... müdürlüğü vekilinin istinaf başvurularının, ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve esas yönünden kanuna uygun olduğu gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı-karşı davacı vekili ve davalı ... müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Asıl dava, hisse devir sözleşmesinin geçerli olduğunun tespitiyle anılan hisselerin ticaret siciline tescili, karşı dava ise aynı hisse devir sözleşmesinin geçersizliğinin tespiti istemine ilişkin olup İlk Derece Mahkemesince yazılı gerekçeyle asıl davanın kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmiş, anılan karara karşı davalı-karşı davacı şirket vekili ve davalı ... müdürlüğü vekilince yapılan istinaf başvurularının ise Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; asıl davaya konu hisselerin dava dışı...’dan devralındığı, karşı davada anılan hisse devrine ilişkin olarak ödemelerin bir kısmının önceki hisse sahibi...’a, bir kısmının ise davalı-karşı davacı şirkete yapılacağının kararlaştırıldığı halde ödemelerin yapılmadığına dair iddianın ileri sürüldüğü, ancak her iki davanın da, dava dışı...’a husumet yöneltilmeksizin ikame edildiği ve İlk Derece Mahkemesince, taraf teşkili sağlanmaksızın işin esasına girilip karar verildiği nazara alınarak işbu davalarda verilecek olan hükümlerin, hisselerin devralındığı dava dışı...’ın hukuki durumunu ve haklarını etkileyeceği anlaşılmakla, dava dışı...’ın asıl ve karşı davalarda taraf olarak yer alması gerekli olup anılan kişinin yokluğunda her iki davaya konu uyuşmazlıkların esasına girilerek sonuçlandırılması mümkün değildir. Bu durumda, hisse devrine ilişkin olarak açılan asıl ve karşı davanın görülebilmesi için öncelikle, asıl ve karşı davanın davacılarına, hissesini devreden dava dışı...’a husumet yöneltilerek dava açılması için usulüne uygun süre verilip anılan davaların açılması halinde işbu dava ile birleştirilmeleri sağlandıktan sonra uyuşmazlıkların esasına girilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken İlk Derece Mahkemesince, yukarıda belirtildiği şekilde taraf teşkili sağlanmaksızın asıl ve karşı davanın esası hakkında verilen kararlara dair davalı-karşı davacı şirket vekili ve davalı ... müdürlüğü vekilince yapılan istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine karar verilmesi doğru olmamış, re’sen bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma neden ve şekline göre, davalı-karşı davacı şirket vekilinin ve davalı ... müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.