muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3086, Karar No: 2023/3377, Tarih: 30.05.2023

4.Davacılardan İbrahim Z. Coşar ile davalılardan ... ve ... arasında 19.04.2002 tarihli protokol başlıklı belge gereği, ..., Alfa .. A.Ş'nin bankaya olan borcunu ödeyecek, karşılığında ... İzmir ili, Konak ilçesi, İsmetkaptan Cd. 1155 ada 20 parselde kayıtlı 1/3 e isabet eden 10/288 nispetindeki payını ...'ya teminat olarak verecektir. Şirket, 4 yıl içinde parayı ...'ya geri ödediğinde taşınmaz hissesi aynı taşınmazda 1/2 ye denk gelecek şekilde ... ve ... tarafından ... lehine müştereken devredilecektir. Bu protokol ortaklık ilişkisinden ayrı bir talep olup, bu kalem yönünden davacı ... tarafından diğer davacı...'ya temlik yapılmış olması mümkün ise de mahkemece dava konusu taşınmazın davacı adına 1/2 hisse oranında tapu iptal ve tescile karar verilirken iptal edilen hisseler bakımından protokol gereği Violet ve ... arasında eşit olarak sorumluluk yüklemek gerekirken hükmün 4 numaralı bendinde "Dava konusu İzmir ili, Konak ilçesi, İsmetkaptan Cd. 1155 ada 20 parsel sayılı taşınmazın 2/3 ... 1/3 ... adına olan tapu kaydının iptali ile 1/2 hissesinin davacı ... adına 1/2 sinin davalı ... adına tapuda kayıt ve tesciline" denmiş olması doğru olmamıştır.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz eden bir kısım davalılar vekilinin zamanaşımına yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin bir diğerinden alınarak yekdiğerine verilmesine,

Bozma sebebine göre davacılar vekilinin ve bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harçlarının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

30.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1936, Karar No: 2010/8007, Tarih: 03.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/1936 E.  ,  2010/8007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Tekirdağ Sulh Ceza Mahkemesi'nin 16.04.2002 gün ve 51-324 sayılı ilamın tekerrüre esas olup olmadığının araştırılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, uyulan bozmaya ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle adı geçen sanık hakkındaki usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 03.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/491, Karar No: 2017/7889, Tarih: 24.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/491 E.  ,  2017/7889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki su aboneliği tesisi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının 28/03/1988 tarihinde satın aldığı arsa üzerine ev yaptırdığını, inşaatın bitiş tarihinin 01.01.2004 olduğunu, davacının yurt dışında yaşaması nedeni ile evine su aboneliği almadığını, davalı kuruma başvurduğunda ise evin inşaat ruhsatı olmaması nedeni ile su aboneliğinin verilemeyeceğini bildirdiklerini, 3194 sayılı İmar Kanununun geçici 11. maddesine 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış inşaatlara elektrik, su vb. abonelikler verilmesi için inşaat ruhsatı şartının aranmayacağının belirtilmiş olmasına rağmen davalı kurumun müvekkilinin evine su aboneliği vermemesinin hukuku aykırı olduğunu belirterek, davacının evine su aboneliğinin verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; 3194 sayılı İmar Kanunun ''Kullanma izni alınmamış yapılar'' başlıklı 31. maddesinde ''inşaatın bitme günü, kullanma izninin verildiği tarihtir, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılarda izin alıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmazlar, ancak kullanma izni alan bağımsız bölümler bu hizmetlerden istifade ettirilir'' hükmünün yer aldığını, inşaatın bitim tarihini belgelendirmediğini ve imar kanunu geçici 11.maddesinde sayılan hizmetlerden birisini kanunda belirtilen tarihten önce aldığını belgelendirmediğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, taraflar arasındaki muarazanın men'ine, karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Bilindiği üzere, 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 30 ve 31. madde hükümlerine göre, yapı kullanma izin belgesi bulunmayan yerlerde abonelik tesisi mümkün olmayıp, dava konusu binanın yapı kullanma (iskan) izninin alınmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Hâl böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşâat) ruhsatı alınmadan inşa edilmiş ya da yapı (inşâat) ruhsatı alınmasına rağmen, yapı kullanma (iskân) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 5784 sayılı Kanunun 25. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanununa eklenen geçici 11. madde ile bir istisna getirmiştir.

Hâl böyle iken, yasa koyucu; ülkemizde, yapı (inşâat) ruhsatı alınmadan inşa edilmiş ya da yapı (inşâat) ruhsatı alınmasına rağmen, yapı kullanma (iskân) izni alınmamış birçok yapının bulunması nedeniyle yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere, 5784 sayılı Kanunun 25. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanununa eklenen geçici 11. madde ile bir istisna getirmiştir.

26.07.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren geçici 11. madde; "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon, doğal gaz gibi alt yapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılan abonelikler de ait olduğu gruba dönüştürülür." hükmünü içermektedir.

Madde içeriğinden de görüldüğü üzere; yasa koyucu, getirdiği istisnanın uygulanma süresini sınırlandırmakla yetinmemiş; ayrıca, kanunun uygulanmasını bazı şartların gerçekleşmiş olmasına da bağlamıştır. Bu nedenle, geçici abonelik tesisi işlemlerinde; kanunda sayılan şartların tamamının mevcut olduğu işlemin tesis edilmesini isteyen kişi tarafından ispat edilmeli; ayrıca, işlemi tesis edecek kuruluşlar (ve dava yolu ile tesis edilmesi istenildiği takdirde davaya bakan mahkeme) tarafından da süre sınırının aşılıp aşılmadığı denetlenmelidir.

Buna göre, 12.10.2004 ila 26.07.2008 tarihleri arasında alınan yapı (inşâat) ruhsatına göre yapılmış, ancak kullanma izni alınmamış yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon, doğal gaz gibi alt yapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi ve yapıda ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması hâlinde, kullanma izni alınıncaya kadar ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. 12.10.2004 tarihinden önce inşa edilen yapılarda ise yapı (inşâat) ruhsatı alınmış olma şartı dahi aranmamaktadır. Diğer bir deyişle, 12.10.2004 tarihi ile 26.07.2008 tarihleri arasında yapı (inşâat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olan yapılar için kanunen aranan koşullar, 12.10.2004 tarihinden önce inşa edilen yapılar için aranmayacaktır. Geçici elektrik veya su aboneliğinin tesisi için, yapının 12.10.2004 ten önce yapıldığının ispatı ve oturmaya elverişli olması yeterlidir, bunlar dışında başka bir şart aranmaz.

Somut olayda; davaya konu binanın yapı ruhsatının olmadığı Şahinbey Belediye Başkanlığınca bildirildiği anlaşılmaktadır.

../...

-3-

O halde, mahkemece; davacı tarafın tek taraflı beyanı ile ilgili belediyeye yaptığı binanın vergiye esas bildiriminin, inşaatın bitiriliş tarihi açısından davanın ispatına yeterli görülemeyeceğinden, davacıya binanın 12.10.2004 tarihinden önce tamamlanmış olduğunu ispat etmesi için imkan verilmesi, inşaatın yapılış/bitirilişine ilişkin bilgi ve kayıtlar getirtilerek, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-Kabule göre de, davacının dava dilekçesindeki talebinin su aboneliği tesisi olduğu anlaşılmaktadır.

HMK.'nun 297. Maddesi (HUMK. md. 388) gereğince; mahkemenin, hüküm fıkrasında asıl ve yardımcı taleplerin hepsi hakkında, açık ve tereddüte yol açmayacak şekilde infazı kabil karar vermesi gerekir.

Aynı kanunun 26.maddesi (HUMK’nun 74. maddesi) hükmüne göre ise, mahkeme tarafların iddia, savunma ve talepleri ile bağlıdır. Kural olarak mahkemenin talepten fazlasına veya başka bir şeye hükmetmesi olanak dışıdır. Öğreti ve uygulamada taleple bağlılık olarak adlandırılan bu kural sadece sonuç istem yönünden değil, sonuç istemi oluşturulan her bir alacak kalemi yönünden de uygulanır.

Buna göre, mahkemece, dava dilekçesindeki talebe ilişkin hüküm kurulması gerekirken, taleple bağlılık kuralına aykırı olarak ve infazda tereddüt yaratacak şekilde muarazanın menine şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9491, Karar No: 2020/13043, Tarih: 08.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/9491 E.  ,  2020/13043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak altı adet adli muayene raporunun dosyaya celp olunduğu, bunlardan; Azdavay Hastanesince tanzim olunan 18/04/2015 tarihli raporda, “Künt cisim travmasına bağlı ekimoz ve 2 cm.'lik yara mevcuttur, burunda ödem ve deformite mevcut, hayati tehlike gözlemlenmemiştir.”; Kastamonu Devlet Hastanesinde görevli operatör Dr tarafından tanzim olunan 20/04/2015 tarihli raporda, “Yüzde maksilla üzerinde cilt abrazyonu, sabit ize neden olmamıştır.”; Kastamonu Devlet Hastanesinde görevli KBB uzmanınca düzenlenen 24/04/2015 tarihli raporda, “nazal dorsum sol tarafta laserasyon mevcuttur, çekilen beyin BT’de sol maksiller sinüs medial duvarda çökme ve kırık mevcuttur, sabit iz açısından 6 ay sonra plastik cerrahi kontrolü uygundur.”; Kastamonu Devlet Hastanesinde görevli Plastik Cerrahi uzmanınca tanzim olunan 24/11/2015 tarihli raporda, “Burun dorsumda oblik şekilde yaklaşık 2 cm.'lik iz, sol yanakta yaklaşık 2 cm.'lik dik şekilde iz, burun kırığına bağlı hafif sola doğru burun deviasyonu, yüzün sürekli değişikliğine neden olmuştur.”; aynı Kurum’da görevli aynı doktor tarafından düzenlenen 19/02/2016 tarihli raporda, “Burun dorsumda oblik şekilde yaklaşık 2 cm.'lik iz, sol yanakta yaklaşık 2 cm.'lik dik şekilde iz, burun kırığına bağlı hafif sola doğru burun deviasyonu, yüzün sürekli değişikliğine neden olmamıştır” ve Adli Tıp Kurumu Kastamonu Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 25.03.2016 tarihli raporda, “Maksilla kırığı, basit tıbbi müdahale ile giderilemez, kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisi orta (2) derecededir.” ifadelerine yer verilmekle, adli tıp uzmanı tarafından sabit iz hususunda herhangi bir görüş belirtilmediği anlaşılmakla; bahse konu raporların birbirleri ile çelişkili oldukları gibi hiçbirinin tek başına hüküm kurmaya elverişli olmadığı gözetilerek, katılanın, tüm tedavi evrakları, film ve grafileri ile tüm adli muayene raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu ilgili Şube Müdürlüğüne sevki sağlanarak, yapılacak muayenesini müteakip, mevcut yaralanmalarının niteliğine ilişkin olarak, 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerinde belirtilen tüm kriterleri kapsayacak şekilde düzenlenecek nihai raporun temini ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Sanık hakkında hüküm kurulurken, hükme esas alındığı belirtilen Kastamonu Devlet Hastanesndi görevli Plastik Cerrahi uzmanınca tanzim olunan 24/11/2015 tarihli raporda, katılanın yaralanmasının “yüzün sürekli değişikliğine neden olduğu”nun belirtilmesi karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 87/2-d maddesi yerine aynı Kanun’un 87/1-c maddesinin uygulanması suretiyle hüküm tesisi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 08/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7662, Karar No: 2017/2838, Tarih: 24.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/7662 E.  ,  2017/2838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan yapılan yargılamada yaşı küçük mağdure ... vekili ile velayet hakkına sahip anne ve babası olan müştekiler ... ... duruşmada şikayetçi olup davaya katılmalarına rağmen yokluklarında verilen gerekçeli kararın mağdure vekili ile katılanlar ... ile ... tebliğ edilmediği, ayrıca 11.12.2012 tarihli kısa karara ilişkin duruşma zaptında hakimin ıslak imzasının bulunmadığı ve anılan hüküm O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından 04.01.2013 havale tarihli dilekçe ile temyiz edildiği halde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03.07.2014 günlü, 2013/27093 sayılı tebliğnamede bu temyizle ilgili herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşıldığından, öncelikle gerekçeli kararın mağdure vekili ile katılanlar ... ve ... tebliğiyle tebellüğ belgeleri ile verildikleri takdirde temyiz dilekçelerinin eklenmesi, kısa karardaki imza eksikliğinin giderilmesi ve hüküm mağdur vekili ile katılanlar tarafından ayrıca temyiz edildiği takdirde bu temyizler ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiziyle ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12030, Karar No: 2015/10618, Tarih: 09.09.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/12030 E.  ,  2015/10618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2014

NUMARASI : 2009/827-2014/7

Yerel mahkemece verilen 27.01.2014 tarihli 2009/827 Esas 2014/7 Karar sayılı asıl ve birleşen davaların kabulüne dair hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 06.02.2015 tarihli 2015/1582 Esas 2015/1465 Karar sayılı ilamıyla tüzel kişilerden oluşan davalıların ayrı ayrı adli yardım taleplerinin reddine hükmü temyiz eden davalılar vekillerinden nispi temyiz harcının ikmaline yönelik HUMK'nun 434/3.maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra dosyanın yeniden gönderilmek üzere yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Belirtilen Dairemiz geri çevirme kararının ifasına yönelik yerel mahkemece usulüne uygun şekilde muhtıra ve geri çevirme kararının davalılar vekillerine 10.07.2015 tarihinde tebliğ olunması üzerine, davalılardan İstanbul FM 106 A.Ş.vekilince 14.08.2015 havale tarihli dilekçe sunulmak suretiyle Dairemiz geri çevirme kararına itiraz edilmiş ve itirazın incelenmek suretiyle her türlü temyiz harcından muaf tutulmak istendiği bildirilmiştir.

6100 sayılı HMK'nun 337.maddesinde 11.04.2013'de kabul edilen 6459 sayılı Kanun uyarınca yapılan değişiklik sonucunda maddenin ikinci fıkrası değiştirilmek suretiyle "Adli Yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı tebliğden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması halinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin tek dairesi bulunması halinde ise aynı işleme bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir. Adli yardım talebi reddedilirse ödeme gücünde sonradan gerçekleşen ciddi bir azalmaya dayanılarak tekrar talepte bulunulabilir" denilmiştir.

Bu durum karşısında; 6100 sayılı HMK'nun 336/3.maddesi uyarınca , temyiz yoluna başvuru sırasında adli yardım talebi Yargıtay'a yapılacağından yukarıdaki yasa hükmünün kıyasen uygulanması sonucu davalılar vekilinin Dairemizce verilen "adli yardım talebinin reddi"kararına yönelik itirazının incelenmesi için dosyanın Yüksek 20.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın davalılar vekilinin itirazlarının incelenmesi için Yüksek 20.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 09.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/152, Karar No: 2019/8365, Tarih: 10.07.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/152 E.  ,  2019/8365 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/2, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar ..., ... vekili, katılan ... vekili, katılanlar ..., ..., katılanlar ... ... vekili, katılan ... vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, süre tutum dilekçesinde duruşma talebinde bulunulmayıp yasal süresi içerisinde yapılmaması nedeniyle reddine karar verilerek yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılanlar ..., ... vekilinin suçun bilinçli taksirle işlendiğine, katılanlar ... ve ...’ın sanığın direksiyon başında uyuduğuna, katılanlar ..., ... vekilinin bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın tutukluluk halinin devamına karar verilmek gerekirken bihakkın tahliyesine karar verilmiş olmasının usule ve esasa aykırı olduğuna, katılan ... vekilinin, katılan ... vekilinin ve sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Dosya içeriğine göre sanığın yolcu otobüsü ile meskun mahal dışında saat 06.10 sıralarında, alacakaranlıkta, aydınlatmanın olmadığı bölünmüş tek yönlü zemini ıslak düz ve eğimsiz karayolunda seyir halindeyken kuvvetli rüzgar nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sağındaki şarampole aracın sağ kesimine yan yatırmak sureti ile sürüklenmesi şeklinde gerçekleşen 10 kişinin ölmesi, birden fazla kişinin nitelikli ve basit şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza nedeniyle sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması;

Yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ... lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ve halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.