muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4375, Karar No: 2011/2731, Tarih: 20.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/4375 E.  ,  2011/2731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde satış bedelinin davalıya ödenmesine karar verildiğini, davalının borçludan alacağı bulunmadığını, takibin diğer alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla danışıklı olarak başlatıldığını ileri sürerek, davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu takip dosyasından konulan ihtiyati haczin, davacının alacaklı olduğu dosyaya göre daha önce kesin hacze dönüştüğünü, takip dayanağı bononun dava dışı ...’a borç olarak verilen para karşılığında adı geçenden alındığını ve bedeli paylaşıma konu taşınmazın maliki...’ın da bonoyu kefil sıfatıyla imzaladığını savunarak, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 19.Hukuk Dairesince, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükü, alacağına itiraz edilen alacaklıya ait olup, alacaklının alacağını gerçek bir hukuki ilişkiye dayandığını takipten önce düzenlenmiş ve birbirini teyid eden usulüne uygun delillerle ispat etmesi gerektiği,senetlerin ancak tarafları ve onların cüz’i ve külli haleflerine karşı ileri sürüleceği, davacı üçüncü kişi bakımından bir ispat vasıtası olamadığı, davalı borçluya borç para verdiğini savunduğuna göre bu savunmasını yukarıda gösterilen şekilde ispatlamalı gerektiği, davalının takip, kesinleşme ve haciz tarihlerinin önce olmasının tek başına yeterli olmadığı, her zaman düzenlenebilecek nitelikteki bono bakımından borcun doğumu tarihinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 299 uncu maddesi de göz önüne alınarak belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, mahalli mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile sıra cetvelinin iptaline ve satış bedelinin davalıya ödenmesine ve davalının sıra cetvelinde birinci sırada yer almasına ilişkin kararın iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

Sıra cetveline itiraz davalarında davalıya ayrılan payın yargılama gideri de dahil olmak üzere öncelikle davacı alacağının karşılanmak üzere tahsisine, artan kısmın davalıya bırakılmasına şeklinde hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalılar yararına bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK'nun 438/7 nci maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm fıkrasında yer alan “satış bedelinin davalıya ödenmesine” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine “davalıya ayrılan payın yargılama gideri de dahil olmak üzere öncelikle davacı alacağının karşılanmak üzere davacıya tahsisine, kalan kısmın davalıya bırakılmasına” ibaresinin yazılmasına, kararın bu şekilde düzeltilerek ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7364, Karar No: 2023/11604, Tarih: 27.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/7364 E.  ,  2023/11604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/185 Esas, 2022/686 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Denizli 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.01.2022 Tarihli ve 2019/853 Esas, 2022/7 Karar Sayılı Kararı

Gaipliği istenilen kişinin adres kayıt sistemine kayıtlı yerleşim yeri adresinin bulunmadığı, dinlenen tanıkların adı geçenin en son İzmir ili ... ilçesinde yaşadığını daha sonra kendisinden haber alınamadığını ifade ettikleri gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.10.2022 Tarihli ve 2022/185 Esas, 2022/686 Karar Sayılı Kararı

Gaipliği istenilenin adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin ... Kale Sokak İç Kapı No:12 Honaz/Denizli olduğu, beyan tarihinin 22.11.2007 olduğu, 25.05.2022 tarihli kolluk araştırmasına göre 1980'li yıllarda Honaz ilçesinde evlilik yaptığının duyulduğunun tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 32 nci maddesi uyarınca gaipliğe karar verilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Gaiplik kararı” başlıklı 32 nci maddesi şöyledir:

“Ölüm tehlikesi içinde kaybolan veya kendisinden uzun zamandan beri haber alınamayan bir kimsenin ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa, hakları bu ölüme bağlı olanların başvurusu üzerine mahkeme bu kişinin gaipliğine karar verebilir. Yetkili mahkeme, kişinin Türkiye'deki son yerleşim yeri; eğer Türkiye'de hiç yerleşmemişse nüfus sicilinde kayıtlı olduğu yer; böyle bir kayıt da yoksa anasının veya babasının kayıtlı bulunduğu yer mahkemesidir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, gaipliği istenilenin kaybolmadan önceki son yerleşim yeri adresinin Denizli ili Honaz ilçesi olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın, Denizli 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Denizli 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

27.11.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2693, Karar No: 2016/5522, Tarih: 07.11.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/2693 E.  ,  2016/5522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 220/7 ve 314/3. maddeleri yollamasıyla

TCK'nın 314/2, 220/7, 62, 53, 54, 3713 sayılı Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Yapılan UYAP sorgulamasında, sanık hakkında suç tarihi 2008 yılı olan silahlı terör örgütüne üye olma suçundan açılmış .... Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/87 Esas sayılı dosyasının bulunduğunun anlaşılması karşısında; yardım suçunun ancak örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmayanlar tarafından işlenebileceği, örgüt mensuplarının örgütsel amaçla suç oluşturan eylem gerçekleştirmeleri halinde TCK'nın 220/4. maddesi gereğince ayrıca cezalandırılacağı gözetilerek; sanığın yardım fiilini de kapsar biçimde örgüte üye olduğunun tespiti halinde sadece örgüte üye olma suçundan sorumlu tutulması aksi durumda yardım suçundan hüküm kurulması gerekmekle, mükerrer cezalandırmanın önlenmesi bakımından, anılan dosyanın aslı veya onaylı bir örneğinin dosya içerisine alınarak incelenmesi, gerektiği takdirde dosyaların birleştirilmesi ve sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a)Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hüküm tesis edilirken koşulları oluşmayan TCK'nın 58/9. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

b)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53/1. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 07.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12921, Karar No: 2013/19626, Tarih: 28.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/12921 E.  ,  2013/19626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 14.02.2013 tarih ve 2012/26304 Esas, 2013/4060 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi vekili icra mahkemesine başvurusunda, yapılan ihale sonucu taşınmazın ipotek alacağına mahsuben Alim Yılmaz'a 350.000,00 TL bedelle ihale olunmuş ise de, bu kişinin ipotek alacağının belirtilen miktar kadar olmadığını, ayrıca kendi hacizlerinin ipotekten önce olduğunu ileri sürerek sıra cetveli yapılmaması yönündeki müdürlük işleminin iptali ile sıra cetveli yapılmasına karar verilmesini talep etmiş, mahkemece ipotek bedelinin ihale bedelinden fazla olması  ve şikayetçinin haczinin ipoteğin devir tarihinden sonra olması gerekçeleriyle  şikayetin reddine karar  verildiği anlaşılmıştır.

İcra İflas Kanunu'nun 140. maddesinde; "Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar" hükmü yer almaktadır.

Somut olayda üzerinde başkaca hacizlerin de bulunduğu taşınmaz 06.09.2011 tarihli arttırmada ipotek alacağına mahsuben ipotek alacaklısı A.Y.a  ihale edilmiştir.  Taşınmazın satış bedelinin taşınmaz üzerindeki ipotek ve haciz alacaklarının tamamını karşılamadığı görülmektedir. Her ne kadar icra müdürlüğünce satış bedelinin ipotek miktarını karşılamadığı gerekçesiyle sıra cetveli yapılması gerekmediğine karar verilmiş ise de, şikayetçi, kendi hacizlerinin ipotekten önce olduğunu ve ipotek alacaklısının belirtilen miktar kadar ipotek alacağı olmadığını ileri sürdüğüne göre bu iddiaların yapılacak sıra cetvelinde tartışılması mümkün olacağından  sıra cetveli yapılması ve bu şekilde şikayetçiye bu itirazlarını ileri sürme imkanı verilmesi gerekir. O halde mahkemece sıra cetveli yapılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönündeki hüküm tesisi isabetsiz olup, Dairemizce kararın bu nedenlerle bozulması  gerekirken, maddi hataya dayalı olarak onandığı anlaşılmakla, Dairemiz onama  kararının kaldırılarak  mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Şikayetçinin karar düzeltme istemlerinin  kabulü ile Dairemizin 14.02.2013 tarih ve 2012/26304 E.-2013/4060 K. sayılı onama kararının kaldırılmasına, Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 19.04.2012  tarih ve 2011/1247 Esas, 2012/370 Karar sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4752, Karar No: 2013/10542, Tarih: 23.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/4752 E.  ,  2013/10542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca göl mutlak koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazların davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının davalı idareden alınmasına, davacılardan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2766, Karar No: 2015/14495, Tarih: 22.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2766 E.  ,  2015/14495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şenkaya Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2014

NUMARASI : 2014/69-2014/264

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı Y.. S.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı Y.. S.. vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yapılmıştır. Alınan raporlar karar vermeye elverişli değildir. Şöyle ki;

Dosyada bulunan belediye başkanlığı imar yazıları ile dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilikişi raporunda belirtilen özelliklerine ilişkin açıklamalardaki çelişki nedeni ile mahallinde yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak mahkeme heyetince mahallinde yapılacak gözlem de zapta geçirildikten sonra dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde mi yoksa arazi niteliğinde mi olduğu hususu açıklığa kavuşturularak, gerektiğinde bu hususta belediyeden görüş de sorularak tanzim edilecek rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirker, yazılı şekilde taşınmaza arazi olarak değer biçen geçersiz rapora dayanılarak hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalı Y.. S.. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı Y.. S..'dan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4375, Karar No: 2011/2731, Tarih: 20.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/4375 E.  ,  2011/2731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde satış bedelinin davalıya ödenmesine karar verildiğini, davalının borçludan alacağı bulunmadığını, takibin diğer alacaklılardan mal kaçırmak amacıyla danışıklı olarak başlatıldığını ileri sürerek, davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu takip dosyasından konulan ihtiyati haczin, davacının alacaklı olduğu dosyaya göre daha önce kesin hacze dönüştüğünü, takip dayanağı bononun dava dışı...’a borç olarak verilen para karşılığında adı geçenden alındığını ve bedeli paylaşıma konu taşınmazın maliki Recep Sağman’ın da bonoyu kefil sıfatıyla imzaladığını savunarak, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 19.Hukuk Dairesince, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükü, alacağına itiraz edilen alacaklıya ait olup, alacaklının alacağını gerçek bir hukuki ilişkiye dayandığını takipten önce düzenlenmiş ve birbirini teyid eden usulüne uygun delillerle ispat etmesi gerektiği,senetlerin ancak tarafları ve onların cüz’i ve külli haleflerine karşı ileri sürüleceği, davacı üçüncü kişi bakımından bir ispat vasıtası olamadığı, davalı borçluya borç para verdiğini savunduğuna göre bu savunmasını yukarıda gösterilen şekilde ispatlamalı gerektiği, davalının takip, kesinleşme ve haciz tarihlerinin önce olmasının tek başına yeterli olmadığı, her zaman düzenlenebilecek nitelikteki bono bakımından borcun doğumu tarihinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 299 uncu maddesi de göz önüne alınarak belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, mahalli mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile sıra cetvelinin iptaline ve satış bedelinin davalıya ödenmesine ve davalının sıra cetvelinde birinci sırada yer almasına ilişkin kararın iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.
Yargıtay — Esas No: 2016/30252, Karar No: 2016/21237, Tarih: 15.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/30252 E.  ,  2016/21237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 15/12/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25758, Karar No: 2014/19881, Tarih: 15.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/25758 E.  ,  2014/19881 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :CMK'nın 223/3-c maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığı

Taksirle öldürme suçundan sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümler, katılan ... vekili ve katılan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ... vekili ve katılan ...'in duruşmalı inceleme isteminin, sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

... ilçesi ... mezrasında bölücü terör örgütü mensubu bir grubun bulunduğunun termal kamera görüntüleriyle belirlenmesi akabinde ... Jandarma Asayiş Bölük Komutanı ... refakatinde 14 kişiden oluşan köy korucu timinin, ... Mezrasına doğru hareket ettikleri, mezra girişine geldiklerinde, teröristlerin geçebilecekleri muhtemel yerlerin takip ve kontrolü amacıyla birinde sanıklar ..., ....ve ...'un; diğerinde 3 kişiden oluşan başka bir korucu timin konuşlandıkları, bölük komutanı ...'ın, içerisinde sanık ...'in de bulunduğu 7 korucuyla birlikte, ilk iki grubun mevzilendiği yerin daha ilerisinde konuşlandıkları, gece saat 22:00 sıralarında, ... Karakolundan bir takviye kuvvetin geleceğinin bölük komutanı ...'a bildirilmesi üzerine, sanık ...'in, ilk mevzide konuşlanan oğlu sanık ...'ı telefonla arayarak, ... yönünden askeri bir timin geleceğini dikkat etmelerini bildirdiği, gelen askeri birliğin, sanıkların yanından geçerek, bölük komutanı ...'ın bulunduğu yere intikal ettikleri, gece saat 04:00 sıralarında, takviye kuvvet olarak korucu timin yanına gelen askeri birliğin, karakola dönmesinin telefonla bölük komutanı...'a bildirilmesi üzerine, 7 kişiden oluşan askeri birliğin hazırlandığı, ...'ın, sanık ...'e, sanık ...'ı aramasını ve askeri birliğin ... karakoluna doğru yola çıkacağını bildirmesini söylediği, sanık ...'in, diğer sanıklara yapacağı ikazı yanlış algılayarak ... Karakolundan bir birliğin geleceğini söylediği, bir süre sonra tersi istikametten yani ...Mezrası istikametinden bir grubun ayak seslerini duyan sanıklar ..., ... ve ...'un, havanın sisli olması nedeniyle asker olduklarını anlamadıkları gruba doğru ateş ettikleri, gruptaki askerlerden tanık ...'nin de 2 el ateş ettiği, meydana gelen silahlı çatışmada, aralarında 2'şer 3'er metre mesafe olacak şekilde yürüyen birlikteki askerlerden ...'in vücuduna