muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7741, Karar No: 2023/1144, Tarih: 06.04.2023

7. Sanık ...'e ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

8. Mahkemece, Hukuki Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyularak yapılan yargılamada; sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanarak karar verildiği, ancak sanığın bu karara itiraz etmesi üzerine, genel hükümlere göre yargılama yapılıp karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Olay günü saat 11:00 sıralarında, sanık sürücünün sevk ve idaresindeki ... ile seyir halinde iken olay mahalline geldiğinde duraklayıp geri manevra yaptığı esnada banket üzerinde bulunan yaya katılana çarpması sonucu, şikayeti devam etmekte olan katılanın vücudunda 3. derecede birden fazla kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, sanığın geri manevra yapacağı esnada aynaları ile yolu kontrol altında bulundurarak geride bulunan yayaların can ve mal güvenliği için kontrollü manevra yapması gerekirken, bu hususlara riayet etmemesi yol yeteri kadar dikkatini vermemesi neticesinde seyir halinde iken duraksayıp kontrolsüzce geri manevra yapması neticesinde meydana gelen kazada dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile kazanın meydana gelmesinde tamamen kusurlu olduğu, olay ve olgular başlığı altında yer verilen deliller katılanın ve tanıkların anlatımından anlaşılmakla; sanığın kusurunun olmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Sanığın tamamen kusurlu olarak bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı nazara alındığında mahkemece hükmedilen ceza tayini yerinde görüldüğünden, sanığın sonuç cezanın doğru hesaplanmadığına ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

3. Sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği (1/6) oranında takdirî indirim sebebi uygulandığı, tayin edilen temel ceza miktarının da adli para cezası olarak seçildiği belirlenmekle, sanığın hakkında takdiri indirim uygulanmadığına ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2022/9 E., 2022/676 K. sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9362, Karar No: 2016/7702, Tarih: 14.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9362 E.  ,  2016/7702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, sanığın sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 14/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15306, Karar No: 2025/1551, Tarih: 11.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/15306 E.  ,  2025/1551 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1622 E. 2022/2447 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet

Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılanın yüzüne karşı, vekaletnameli katılan vekilinin yokluğunda verilen kararda, katılan vekilinin temyiz süresinin tebliğden itibaren başladığı belirtilmek suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, başvurulacak kanun yolu başvuru süresinin başlangıcı hatalı olarak gösterilmiş ise de, mesleği avukatlık olan katılan vekilinin temyiz yöntemini ve temyiz etmediği takdirde kararın kesinleşeceğini bilecek konumda olduğu ve bu nedenle yasa yolu açıklamasının yanıltmaya neden olmadığının anlaşılması karşısında, katılan vekilinin 5271 sayılı Kanun'un 291. maddesinde öngörülen 15 günlük süre geçtikten sonra 25.11.2022 tarihinde hükümleri temyiz ettiği anlaşılmakla; aynı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, temyiz isteminin REDDİNE, 11.02.2025 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3809, Karar No: 2016/5047, Tarih: 04.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/3809 E.  ,  2016/5047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki geçici abonelik kurulması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davacının konutuna su aboneliği sağlanması için davalı kuruma başvurduğunu, kurumun başvuruyu kabul etmediğini, suyun temel ihtiyaçolduğunu ileri sürerek, geçici abonelik kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; taşınmazın yapı kullanma izninin olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir .

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu binanın iskan izninin alınmadığı dosya içeriği ile sabittir. 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 30 ve 31. maddeleri hükmüne göre, yapı kullanma izin belgesi bulunmayan yerlerde abonelik tesisi mümkün değildir. Ne var ki; davadan önce 26.07.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanıp yürürlüğe giren 5784 sayılı Elektrik Piyasası kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 25.maddesinde 3194 Sayılı İmar Kanunu'na eklenen Ek Geçici 11.madde, "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara; yol, elektrik, su, telefon, kanalizasyon, doğalgaz gibi alt yapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde, ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar ilgili mevzuatta tanımlanan ait olduğu abone grubu dikkate alınarak geçici olarak su ve/veya elektrik bağlanabilir. Bu kapsamda, ilgili belediyeden dağıtım şirketlerine elektriğin kesilmesi talebinin söz konusu olması halinde aboneliği iptal edileceğinden, su ve/veya elektrik bağlanması herhangi bir kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak, yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12/10/2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanmaz.” hükmü getirilmiştir.

Somut olayda; yapı ruhsatı 02/08/2006 tarihlidir, konutun doğalgaz aboneliği bulunmaktadır ve 3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen Geçici Ek 11. maddesi uyarınca araştırma yapılması gerekmektedir.

Somut olayda; yapı ruhsatı 02/08/2006 tarihlidir, konutun doğalgaz aboneliği bulunmaktadır ve 3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen Geçici Ek 11. maddesi uyarınca araştırma yapılması gerekmektedir.

Mahkemece 3194 sayılı yasanın geçici 11. maddesi gereğince dava konusu binaya yol, elektrik, telefon, kanalizasyon, doğalgaz gibi alt yapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün tespiti halinde öncelikle taşınmazın inşasında ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilip getirilmediğine dair uzman bilirkişiler aracılığı ile keşif yapılarak bilirkişi raporu hazırlatılması ve sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6325, Karar No: 2013/7436, Tarih: 25.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6325 E.  ,  2013/7436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekili ile şikayet olunanlar... Vergi Dairesi Müdürlüğü ve ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkili idarenin borçlu...San. Tic. A.Ş.'den olan amme alacağı için borçluya ait mallara haciz koydurduğunu, alacaklı olunan tutarın ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2001/2152 Esas sayılı dosyasına bildirildiği halde 19.03.2012 tarihli sıra cetveli ve derece kararında müvekkili idarenin 31. sırada gösterildiğini, borçlunun 25.11.1997 tarih ve 03 sayılı gümrük giriş beyannamesi ile altı adet bobin makinesini 08.06.1990 tarihli yatırım teşvik belgesine istinaden toplam gümrük vergileri tutarı 292.340.940.000 TL'ye tekabül eden 43.851.141.000 TL'lik KDV'den muaf tutarak ithal ettiğini, ancak borçlu adına düzenlenen yatırım teşvik belgesinin Sayıştay Başkanlığı'nın 24.01.2001 tarihli kararına istinaden iptal edilmesi nedeniyle yararlanılan hazine destek unsurlarının tamamının 6183 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde geri alınmasının bildirildiğini ancak herhangi bir tahsilat yapılamadığını, tahsili istenen tutarın KDV'ye ilişkin olduğunu, KDV'nin de eşyanın Türkiye Gümrük Bölgesine girişinde gümrüklerce tahsili gereken bir vergi olup, yatırımcılara uygulanan bir Devlet desteği olması nedeniyle yatırım sonuna kadar ertelenen bir vergi olduğunu, yatırımın öngörülen koşullarda gerçekleşmesine kadar karşılığı tutarın teminata bağlandığından eşyanın aynından doğan bir hazine alacağı olduğunu, 6183 sayılı Kanunun 21. maddesinin 2. fıkrasında "Rehinli alacaklıların hakları mahfuzdur. Ancak, gümrük resmi, bina ve arazi vergisi gibi eşya ve gayrimenkulün aynından

doğan amme alacakları o eşya ve gayrimenkul bedelinden tahsilinde rehinli alacaklardan evvel gelir" hükmü bulunduğu halde eşyanın aynından kaynaklanan müvekkili alacağının sıra cetvelinde 31. sıraya alınmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 19.03.2012 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

doğan amme alacakları o eşya ve gayrimenkul bedelinden tahsilinde rehinli alacaklardan evvel gelir" hükmü bulunduğu halde eşyanın aynından kaynaklanan müvekkili alacağının sıra cetvelinde 31. sıraya alınmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 19.03.2012 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Mahkemece, HMK'nın 119/son maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına dair verilen kararın şikayetçi vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 07.11.2012 tarih ve 3689 E, 6525 K. sayılı ilamıyla "...Şikayet sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir. 6100 sayılı HMK'nın 119/2 maddesinde " Birinci fıkranın (a), (d), (e), (f) ve (g) bentleri dışında kalan hususların eksik olması hâlinde, hâkim davacıya eksikliği tamamlaması için bir haftalık kesin süre verir. Bu süre içinde eksikliğin tamamlanmaması hâlinde dava açılmamış sayılır" hükmüne yer verilmiştir. Mahkemenin 30.03.2012 tarihli tensip tutanağının 3 nolu ara kararında şikayetçiye anılan maddenin (b) bendine ilişkin eksiklikleri tamamlamak üzere 2 hafta süre verilmiş, ancak bu sürenin kesin olduğu belirtilmediği halde verilen bu sürenin kesin olduğu kabul edilerek HMK'nın 119/2 maddesine dayanarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmamıştır.

Şikayet, kural olarak şikayet edene göre sıra cetvelinde öncelikli olan ya da aynı derecede hacze iştirak eden alacaklılara yöneltilmelidir. Sıra cetvelinde kendisine pay ayrılan ve şikayetin sonucundan etkilenecek olan alacaklılar da yargılamaya dahil edilmeli, onlar hakkında da hüküm kurulmalıdır. Takibi yapan veya sıra cetvelini düzenleyen icra müdürlüğüne husumet yöneltilemez. Esasen şikayet dilekçesinde, icra müdürlüğü hasım gösterilmediği halde mahkemece karar başlığında ... 1.İcra Müdürlüğü'nün davalı safında gösterilmesi doğru olmamıştır." gerekçesiyle karar bozulmuş, mahkeme bozma ilamına uyularak yargılamaya devam etmiş, şikayetçi vekili sıra cetvelinde isimleri bulunan 13 alacaklıyı davaya dahil etmiştir.

Şikayet olunan SGK. vekili, şikayetin yersiz olduğunu savunarak, reddini istemiştir.

Şikayet olunan .... vekili, iptali istenen sıra cetvelinde müvekkiline pay ayrılmadığını, davanın açılmasına müvekkilinin sebebiyet vermediğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan Türkiye Kalkınma Bankası A.Ş. vekili, davanın genel mahkemede açılması gerektiğini, davanın süre geçtikten sonra açıldığını, alacağın taşınmazın aynından kaynaklanmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... Vergi Dairesi Müdürlüğü vekili, sıra cetvelinde müvekkili kuruma 11. sırada yer verildiğini, oysa 6183 sayılı Kanunu'nun 21. maddesine göre ilk sırada yer verilmesi gerektiğini savunarak, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunan Türkiye Kalkınma Bankası A.Ş. vekili, davanın genel mahkemede açılması gerektiğini, davanın süre geçtikten sonra açıldığını, alacağın taşınmazın aynından kaynaklanmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... Vergi Dairesi Müdürlüğü vekili, sıra cetvelinde müvekkili kuruma 11. sırada yer verildiğini, oysa 6183 sayılı Kanunu'nun 21. maddesine göre ilk sırada yer verilmesi gerektiğini savunarak, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunan ... vekili, düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili idareye 19. sırada yer verildiğini, 6183 sayılı Kanunu'nun 21. maddesine göre gümrük alacağının rehinli alacaktan önce geldiğini, bu nedenle sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan T.H. T.Emlak Bankası A.Ş. vekili, sıra cetvelinde müvekkiline pay ayrılmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, İİK'nın 206. maddesine göre malın aynından kaynaklanan devlet alacağının istenebilmesi için alacağın, o eşyanın satış bedelinden doğması gerektiği, bu sebeple

şikayetçinin bobinlerin içinde bulunmadığı borçluya ait farklı bir mal varlığı değerinin bedelinden elde edilen tutar dolayısıyla rüçhanlı alacak iddiasında bulunamayacağı, şikayet olunan Gelir İdaresi Başkanlığı'nın borçluya ait araçların aynından doğan vergi alacakları ve cezaları olduğunu beyanla rehin alacaklısından evvel alacaklı olduğu iddiasının satılan malın iddia edilen alacağın kendisinden kaynaklanan mal (araba) olmaması karşısında hukuken mesmu olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili ile şikayet olunanlar ... Vergi Dairesi Müdürlüğü ve ... vekilleri temyiz etmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca vekil vasıtası ile takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır.Şikayet olunan ... şikayet yargılamasında vekille temsil edildiği halde gerekçeli kararın asıla tebliği ile temyiz süresi işlemeye başlamayacağından, beyan edilen ıttıla tarihine göre şikayet olunan ... vekilinin temyiz istemi süresinde kabul edilerek temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayetçi vekili ile şikayet olunanlar ... ve ... Vergi Dairesi Müdürlüğü vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekili ile şikayet olunanlar ... ve şikayet olunan ... Vergi Dairesi vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13027, Karar No: 2014/7348, Tarih: 07.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/13027 E.  ,  2014/7348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2011/404-2013/120

Davacı R.. A.. vekili Avukat M.. İnan tarafından, davalı T.. A.. vd aleyhine 23/08/2011 gününde verilen dilekçe ile basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili, duruşmasız olarak da incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne ve miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Bugün Gazetesi'nin 30/07/2011 tarihli nüshasında, davalılardan T.. A.. tarafından kaleme alınan, “Utanmaz Adam” başlıklı yazının kişilik haklarına saldırı niteliği taşıdığını belirterek, uğradığı manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar ise, davalı T.. A.. tarafından köşesinde başından geçen bir olaya, kişisel değerlendirmelerde bulunularak ve isimden bahsedilmeyerek yer verildiğini, basının asli görevleri arasında toplumu bilgilendirmek ve bilinçlendirmenin de bulunduğunu, basının yaptığı haberleri ve yazdığı yazıları daha cazip hale getirebilmek için yazıya ya da habere çarpıcı ve kışkırtıcı başlıklar koyulabildiğini, bu şekilde daha fazla okuyucuya ulaşılabildiğini, dava konusu yayının basına tanınan hak ve ödevin sınırlarını çizen ilkelerin tamamına uygun bulunduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davacının hakkında yazılan habere kendi davranışının neden olmadığı, yayında bulunması gereken öz ve biçim dengesinin aşıldığı, çatışan yararlar arasındaki dengenin davacı aleyhine bozulduğu, davalı yönünden ise hukuka uygunluk nedeninin gerçekleşmediği ve dava konusu yayının davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğunun kabulü ile istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının hakkında yazılan habere kendi davranışının neden olmadığı, yayında bulunması gereken öz ve biçim dengesinin aşıldığı, çatışan yararlar arasındaki dengenin davacı aleyhine bozulduğu, davalı yönünden ise hukuka uygunluk nedeninin gerçekleşmediği ve dava konusu yayının davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğunun kabulü ile istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasanın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasasının 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür

davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanununun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.