muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/626, Karar No: 2016/2402, Tarih: 28.01.2016

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında davanın ... Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

... ilinden Dairemize gelen benzer nitelikli dosyalarda verilen bozma kararları üzerine yapılan araştırma sonucu, ilgili dosyalara eklenen komisyon kararı ve eklerine göre tüzel kişiliği sona eren ... İl Özel İdaresi işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda husumetin ... Bakanlığına yöneltilmesi gerekmektedir.

Mahkemece, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, ... Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16292, Karar No: 2013/14547, Tarih: 30.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/16292 E.  ,  2013/14547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Torbalı 1.Asliye Hukuk ve Torbalı Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Dava, Rabia ve Taner'in anne baba adının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Torbalı 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, davanın soybağına ilişkin olduğu ve yargılama görevinin Aile Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Torbalı Aile Mahkemesi ise, ... yönünden dosya tefrik edilmek suretiyle, diğer davalılar hakkında açılan davanın nüfusta kayıt düzeltim davası olduğu ve Aile Mahkemesinin görevine girmediği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Davaname de;...'nın ... ve ... isimli çocukların annesi olduğunu, çocukların babası Yıldırım ile resmi evlilikleri bulunmadığından çocukların baba olan ...'ın annesi ... üzerine kaydedildiği bildirildiğinden çocukların anne baba adlarının değiştirilmesi talep edilmiştir.

Davada öncelikle davalı küçükler ile küçüklerin babası olarak gözüken ... arasındaki soybağının reddi (TMK 286. md), ikinci aşamada ise gerçek baba ve anne olduğu iddia edilenler açısından babalık hükmünün (TMK 301 ve devamı maddeleri) kurulması ve anne adının değiştirilmesi talebi bulunduğundan, uyuşmazlığın esasen nesepe ilişkin olduğundan tefrik verilmeksizin Torbalı Aile Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nın 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nın 25 ve 26.) maddeleri gereğince Torbalı Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20161, Karar No: 2015/12791, Tarih: 08.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/20161 E.  ,  2015/12791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrı olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak ... Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında; katılan.... vekilinin CMK'nın 239. maddesi uyarınca baro tarafından atanmış olması nedeniyle, 291 TL'nin sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerekirken, 750 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının vekalet ücretiyle ilgili 2. bendinin tamamının ve yargılama giderine ilişkin 3. bentteki "olmak üzere toplam 435,55 TL " ibaresinin çıkartılarak yerine "ve zorunlu vekil ücreti 291 TL olmak üzere toplam 726,55 TL" ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18037, Karar No: 2013/17178, Tarih: 11.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/18037 E.  ,  2013/17178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı işverenin, hesaplarda ortaya çıktığı iddia edilen 38.000,00 TL açıktan davacıyı sorumlu tutulduğunu ve hiçbir yetkisi, sorumluluğu ve bilgisi olmayan bir konuyla ilgili suçlayarak haksız ve usule aykırı olarak davacının iş sözleşmesine son verildiğini, davacının işyerinde kasiyer olarak çalışmaya başladığını kadroya alındığı tarihten itibaren büro elemanlığına geçirildiğini, davalı işyerinde muhasebeci bulunmadığını, bu sebeple, davacı ve birkaç kişinin muhasebeyle ilgilendiğini, kasiyerden parayı müdür ve müdür yardımcısının aldığını, kasa anahtarının şifreli kasada bu kişilerin sorumluluğunda olduğunu, davacının muhasebe bilgisinin olmadığını, imza yetkisi olduğunu, olaydan sonra davacının savunmasının alındığını, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının, 2006 yılı Nisan ayından itibaren mağazanın muhasebe sorumluluğunu yürüttüğünü ve mağazanın kasasını tuttuğunu, fesihten önce, davacının görev yaptığı mağazanın 38.365,00 TL açık verdiğinin tespiti üzerine, 2007 yılının Ağustos ayından itibaren nakit cirosunun tek tek hesaplandığını ve bankaya verilen nakit paralar ile mukayese edildiğinde, paranın ciddi derecede kaybının Eylül ve Ekim aylarında gerçekleştiği ve bu kaybın bir kerede ve anlık olarak gerçekleşmediğinin tespit edildiğini, bu olay karşısında, davacının işten çıkarıldığı tarihe kadar olan son 2-3 aylık süreçte ana kasayı tam gibi gösterip, 38.365,00 TL'yi zimmetine geçirdiğinden, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin II. paragrafı delaletiyle 09.01.2008 tarihinde tazminatsız işten çıkarıldığını ve davacının işlediği fiil ve davranış sebebiyle Bodrum Cumhuriyet Başsavcılığı nezdinde 2008/516 soruşturma sayısına kayden suç duyurusunda bulunulduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davalının eşit işlem yükümlülüğüne aykırı davranması ve masumiyet karinesi birlikte değerlendirildiğinde, samimi ve kanuni bulunmayan savunmaya itibar edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davalının eşit işlem yükümlülüğüne aykırı davranması ve masumiyet karinesi birlikte değerlendirildiğinde, samimi ve kanuni bulunmayan savunmaya itibar edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesi sorumlu olduğu kasada 38.365,00 TL açık çıkması sebebiyle davalı işveren tarafından feshedilmiştir. Mahkemece iş müfettişinden alınan bilirkişi raporuna dayanılarak feshin geçersizliğine karar verilmiş ise de bilirkişi raporu yeterli bulunmamıştır. Dosya içeriğine göre, davacının iş sözleşmesinin feshine neden olan olay nedeniyle, hakkında Bodrum 1. Asliye Ceza Mahkemesiyle dava açıldığı ve kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Ceza davası kesinleşmeden sonuca gidilmesi doğru değildir. Öncelikle davacı hakkında Bodrum 1. Asliye Ceza Mahkemesinde açılan 2008/373 esas sayılı davanın sonuçlanması beklenmeli, bundan sonra büyük mağazaların muhasebe işlerinde uzman bir muhasebeci- mali müşavir bilirkişi marifetiyle davalının işyeri kayıtları ve defterleri üzerinde inceleme yaptırılarak, fesih sebebi yapılan kasa açığının olup olmadığı, varsa bundan davacının sorumlu tutulup tutulamayacağı ve kusuru bulunup bulunmadığı yönlerinin tesbiti bakımından rapor alınmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuç dairesinde karar verilmelidir. Mahkemece tüm bu yönler dikkate alınmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,11.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8243, Karar No: 2011/23696, Tarih: 20.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/8243 E.  ,  2011/23696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Dolandırıcılık: Kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına ilişkin

Resmi belgede sahtecilik: 765 sayılı TCK'nun 342/1, 59/2. madeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin

1- Sanık müdafiinin "resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

12.07.2006 tarihinde sanığın yokluğunda kendisine 5271 sayılı CMK.nun 150/3. maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün sadece katılan vekilince temyiz edilmesi üzerine dairemizce 14.07.2010 tarihli kararı ile "kendisine zorunlu müdafii atandığından haberi olmayan sanığa yokluğunda verilen gerekçeli karar ile varsa atanan müdafiinin temyiz dilekçesi tebliğ edilerek belgesi ile verilmesi halinde sanığa ait temyiz dilekçesinin de eklenmesinden sonra dosyanın iadesinin temini amacıyla Yargıtay C. Başsavcılığına tevdiine" karar verildiği, tevdii sonrası mahkemece gerekçeli karar, sanığın 14.03.2001 ve 30.01.2002 tarihli celselerde vermiş olduğu ve önceden yapılmış geçerli bir tebligat bulunan "Eski Londra Asfaltı Kule Durağı Kule Apt. No: 81/1 Bahçelievler/İstanbul" adresine Tebligat Kanunun 35. maddesi uyarınca tebliğ edildiği halde temyiz etmediği gibi 12.07.2006 tarihinde yüzüne karşı tefhim olunan hükmün zorunlu müdafiine 14.10.2010 tarihinde yapılan tebligatın gereksiz olup yeni bir temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; 12.07.2006 tarihinde yüzüne karşı tefhim olunan hükmü 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 21.10.2010 havale tarihli dilekçe ile temyiz eden sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Katılan vekilinin sanık hakkında "dolandırıcılık" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme isteminde bulunma yetkisi olmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca vaki duruşmalı inceleme talebinin reddine karar verilip, katılan vekilinin temyizinin dilekçe kapsamına göre sadece "dolandırıcılık" suçuna hasren olduğunun kabulü ile buna göre yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "dolandırıcılık" suçunun türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve taktir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 20.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4010, Karar No: 2020/11590, Tarih: 30.11.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/4010 E.  ,  2020/11590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- TCK'nın 158/1-d, 62, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- TCK'nın 204/1, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmolunan ceza miktarlarına nazaran, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Prefabrik ev yapımı işi ile uğraşan sanığın, katılana yaptığı iş karşılığında aralarında yaptıkları sözleşmeye istinaden katılandan alacağına mahsuben aldığı 19/05/2010 tanzim tarihli 27/09/2010 vadeli 2.000 TL bedelli bono üzerindeki miktar kısmına “3”, yazı kısmına ise “otuz” ilavesi yaparak 32.000 TL bedelli hale getirmek suretiyle tahrifatta bulunduğu bono ile ilgili olarak katılan aleyhine icra takibinde bulunduğu, katılanın imzaya ve borca itiraz etmesi üzerine takibin durdurulduğu, böylelikle sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

1- Sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık müdafiinin temyiz talebinin incelemesinde:

Her ne kadar sanık savunmalarında üzerine atılı suçu işlemediğini belirtmişse de; katılanın aşamalardaki istikrar arz eden beyanları, tanıkların anlatımları, Manavgat İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2009/490 Esas sayılı dosyasından alınan 18/04/2011 tarihli bilirkişi raporunda; söz konusu senedin ilk yazımı esnasında rakamla değer belirten hanesinde 2.000 içerikli rakamların yazıyla değer belirten hanesinde "ikibin" içerikli yazıların bulunduğu daha sonra benzer nitelikteki mürekkepli bir kalemle rakam değer gösteren hanedeki rakamların sol baş tarafına "3" rakamının, yazıyla değer gösteren hanesindeki yazıların sol baş tarafına "Otuz" yazısının ilave yazım yoluyla yazılması suretiyle senedin değer belirten hanelerinin tahrifen mevcut duruma getirildiği yönünde görüş ve kanaatin bildirilmesi ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin suçun sabit olmadığı, delillerin takdirinde hataya düşüldüğü gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık müdafiinin temyiz talebinin incelemesinde: kurulan hükme ilişen temyiz itirazlarına gelince:

2- Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmüne ilişkin sanık müdafiinin temyiz talebinin incelemesinde: kurulan hükme ilişen temyiz itirazlarına gelince:

Sanık savunmaları, katılan beyanları, tanıkların anlatımları, Manavgat İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2009/490 Esas sayılı dosyası ve dosya kapsamına göre; sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden, mahkeme tarafından 5237 sayılı TCK’nın 158/1-d maddesi gereğince belirlenen 3 yıl 6 hapis üzerinden TCK’nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması neticesinde, sonuç hapis cezasının 2 yıl 11 ay hapis cezası hesap edilmesi gerekirken, hesap hatası yapılmak suretiyle sonuç olarak 3 yıl hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayini

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan “3 yıl hapis cezası” ibaresinin çıkarılarak yerine “2 yıl 11 ay hapis cezası” yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14528, Karar No: 2016/232, Tarih: 13.01.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/14528 E.  ,  2016/232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, görevini yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 125/1,125/3-a, 125/4, 43/2, 62, 53, 58/6, 63 maddeleri gereğince 1 yıl 7 ay 13 gün hapis cezası ile, 5237 sayılı TCK'nın 265/1, 43/2, 62, 53, 58/6, 63 maddeleri gereğince 8 ay 10 gün hapis cezası ile, 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 43/2, 62, 53, 58/6, 63 maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetine,

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur ...'in kendisini tehdit ettiği iddiası ile sanık hakkında şikayetçi olması üzerine, olay yerine gelen görevli polis memurları ..., ... ve ...'nün alkollü olan sanıktan kimliğini ibraz etmesini istedikleri, sanığın kimliğinin yanında olmadığını söylemesi üzerine bu kez sanıktan karakola gitmek üzere ekip otosuna binmesini istedikleri, ancak sanığın görevli polis memurlarına direnerek, görevli polis memurlarına hitaben sinkaflı küfürler ederek hakarette bulunduğu ve öldürmek ile tehdit ettiği, mağdur ...'ı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde ayağından yaraladığı, ayrıca ekip otosuna bindirilmek istendiği esnada da ayağı ile ekip otosunun kapısına ve kaportasına vurmak suretiyle zarar verdiği, sanığın bu surette kamu malına zarar verme, hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

A) Sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Sanığın, ifadesi alınmak üzere karakola davet edildiği esnada, görevli polis memurlarına hitaben sinkaflı küfürler ettiği ve öldürmekle tehdit ettiği, mağdur beyanları, tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamında anlaşıldığından, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus,

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53/1. maddesinin (b) bendinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin tamamen çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B) Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Olay yeri tespit tutanağı, sanığın samimi ikrarı, mağdur beyanları ve tüm dosya kapsamında sanığın ekip otosuna ayağı ile vurarak zarar vermek suretiyle kamu malına zarar verme suçunu işlediği anlaşıldığından, mahkumiyete yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1) 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/1 maddesinde yapılan değişikliğe göre, öngörülecek ceza miktarının üst sınırının altı yıldan dört yıla indirilmesi ve sanık hakkında hüküm kurulurken

alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tertip edilmesi karşısında söz konusu kanun değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/01/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.