muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16822, Karar No: 2023/2775, Tarih: 08.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/16822 E.  ,  2023/2775 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiş,

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2018 tarihli ve ... sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, Türk Ceza Kanunu’nun 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası, 58 inci maddenin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 07.03.2019 tarihli ve 2019/157 Esas, 2019/296 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.10.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

ByLock verilerinin resmi usul ve yöntemlerle elde edilmemesi nedeniyle hukuka aykırı delil olduğuna,

ByLock kullanımının şüpheden uzak biçimde ortaya konulamadığına,

Haberleşme gizliliğinin ihlal edildiğine,

Dijital verilerin hakim kararı olmaksızın elde edildiğine,

Müvekkilin beraatine karar verilmesi gerektiğine,

Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

ByLock verilerinin resmi usul ve yöntemlerle elde edilmemesi nedeniyle hukuka aykırı delil olduğuna,

ByLock kullanımının şüpheden uzak biçimde ortaya konulamadığına,

Haberleşme gizliliğinin ihlal edildiğine,

Dijital verilerin hakim kararı olmaksızın elde edildiğine,

Müvekkilin beraatine karar verilmesi gerektiğine,

Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın fiilen kendi kullanımında olan hat üzerinden 2014 Kasım - 2016 Şubat ayları arasında ByLock kullandığı tespiti, dosyada mevcut tespit değerlendirme raporunda kullanıcı adının doğduğu İlin plaka koduyla uyumlu olarak "merve52" şifresinin "m.erve5252" şeklinde belirlenmiş olması, eklenen 5 kişiden üçünün sanıkla meslektaş(eğitimci-öğretmen) olmaları diğer ikisinin ise kullanıcı adlarında -habibe giresun sivil abla-, sümay ordu samsunun avukatı- şeklindeki kayıtlar, diğer bir kullanıcının da sanığı -Merve52- olarak kaydetmesi, büyük kısmı silinmiş olan yazışmalardan elde edilebilen kısımların kadınların birbirine seslenme sesi olan "hu hu...hu hu" şeklinde olduğunun görülmesi, sanığın ardışık olarak KHK ile kapatılan örgütle iltisaklı olan özel eğitim kurumlarında çalışma kaydının bulunması, Bank ... hesabında para yok iken örgüt elebaşısının 2 nci talimatına uygun biçimde 2014 eylül ayında hesabına 1.000 TL yatırması hususları bir arada değerlendirildiğinde sanığın ByLock programını kullanmak ve Bank Asyadaki hesabına talimata uyarak örgüte yardım gayesiyle para yatırmak suretiyle örgüt hiyerarşisine dahil olduğu kanaatine varılmış, Yargıtay 16. Ceza Dairesinin, Ceza Genel Kurulu kararı ile kesinleşen 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı emsal Kararında da ayrıntılı bir şekilde açıklandığı üzere ByLock kullanıcısı olan sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün organik ve hiyerarşik yapısı içerisindeki bir üyesi olarak kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle sanığın silahlı terör örgütü üye olma suçundan suçun işleniş biçimi dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir bir sebep bulunmadığından alt sınırdan cezalandırılmış, Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesi gereği cezası yarı oranında artırılmış, -suçtan pişmanlık duymaması ve örgütle gönül bağını kopardığına dair olumlu kanaat oluşmaması- gerekçesiyle TCK'nın 62 nci maddesi gereğince indirim tatbik edilmemiş, örgüt mensubu olduğu anlaşılmakla TCK'nın 58/9 uncu maddesi uyarıca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1- Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, fiilen kendi kullanımında olan hat üzerinden 2014 Kasım - 2016 Şubat ayları arasında ByLock kullandığı tespit edilen, dosyada mevcut tespit değerlendirme raporunda kullanıcı adını doğduğu ilin plaka koduyla uyumlu olarak "merve52" şifresini "m.erve5252" şeklinde belirleyen, eklenen 5 kişiden üçünün sanıkla meslektaş(eğitimci-öğretmen) olmaları diğer ikisinin ise kullanıcı adlarında -habibe giresun sivil abla-, sümay ordu samsunun avukatı- şeklindeki kayıtlar bulunduğu görülen, büyük kısmı silinmiş olan yazışmalardan elde edilebilen kısımların kadınların birbirine seslenme sesi olan "hu hu...hu hu" şeklinde olduğu dikkat çeken, ardışık olarak KHK ile kapatılan örgütle iltisaklı olan özel eğitim kurumlarında çalışma kaydının bulunan, Bank ... hesabında para yok iken örgüt elebaşısının 2 nci talimatına uygun biçimde 2014 eylül ayında hesabına 1.000 TL yatırdığı görülen sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün organik ve hiyerarşik yapısına dahil olduğu, örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla katılıp süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluluk arz eden faaliyetlerde bulunmak suretiyle örgüt üyesi olduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2- Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Takdiri indirim nedeni olarak; failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failinin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususların göz önünde bulundurulması gerektiği gözetilmeden geçmişte hakkında herhangi bir suç kaydı ve sabıkası bulunmayan, dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışı tespit edilemeyen sanık hakkında yazılı şekilde ve yetersiz gerekçeyle TCK’nın 62 nci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz talebi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 07.03.2019 tarihli ve 2019/157 Esas, 2019/296 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle, BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4582, Karar No: 2018/18980, Tarih: 06.12.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/4582 E.  ,  2018/18980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında mağdur Selman Akın'ın gösterilmemesi, mahalinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4866, Karar No: 2021/10711, Tarih: 01.11.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/4866 E.  ,  2021/10711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Elazığ Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında Elazığ Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Elazığ İli Merkez İlçesinde 3402 sayılı Yasa'nın 22/a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında, Körpe Köyü çalışma alanında bulunan davalı ... adına kayıtlı eski 1534 parsel sayılı 5.000 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 121 ada 81 parsel numarasıyla ve 5.109 m2 yüzölçümlü olarak; davalı ... adına kayıtlı eski ... parsel sayılı 9.900 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ... ada ... parsel numarasıyla ve ... m2 yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, adına kayıtlı bulunan eski Elazığ İli Merkez Körpe Köyü ... parsel sayılı ... m2 yüzölçümündeki taşınmazın, ... ada ... parsel numarasıyla ve ... m2 yüzölçümlü olarak tespit gördüğünü, taşınmazının yüzölçümünün küçüldüğünü öne sürerek eski hale getirilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, çekişmeli taşınmazların uygulama tespiti gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hükme karşı davacı Hazine tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddi ile Elazığ Kadastro Mahkemesinin 2015/122 Esas, 2017/5 Karar sayılı hükmünün HMK'nin .../(1)-b.2 maddesi gereğince; davanın reddi ile davaya konu Elazığ İli Merkez Körpe köyünde bulunan (eski ... parsel) ... ada ... parsel sayılı taşınmaz ile aynı köyde bulunan (eski 1540 parsel) 121 ada 80 parsel ve (eski 1534 parsel) ... ada ... parsel sayılı taşınmazların uygulama kadastro tespiti gibi tapuya kayıt ve tesciline, şeklinde düzeltilmesine karar verilmiş ve iş bu karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, istinaf istemiyle önüne gelen dosya ve karar bir bütün olarak değerlendirilerek, HMK’nin 353/(1)-b maddesinde yer alan “b) Aşağıdaki durumlarda davanın esasıyla ilgili olarak; 1) İncelenen mahkeme kararının usul veya esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığı takdirde başvurunun esastan reddine, 2) Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında, 3) Yargılamada bulunan eksiklikler duruşma yapılmaksızın tamamlanacak nitelikte ise bunların tamamlanmasından sonra yeniden esas hakkında, duruşma yapılmadan karar verilir” düzenlemesi uyarınca, davanın hangi kısmı ile ilgili olursa olsun, istinaf isteminin kısmen kabulüne karar verilerek yeniden hüküm kurulması gereken hallerde, İlk Derece Mahkemesi kararının tamamen kaldırılması ve hükmün tamamen yeniden kurulması gerekir. Aksi halde, aynı dosyada infazı kabil birden fazla kararın ortaya çıkması tehlikesi söz konusu olabileceği gibi, HMK’ nin 297. ile 359. maddelerine aykırı olarak infazda tereddüde de sebebiyet verilebilecektir. Keza, İlk Derece Mahkemesi kararı hakkında kısmen esastan red, kısmen kabul kararı verilip, sadece kabul olunan kısım yönünden kararın kaldırıldığı hallerde, böyle bir kararın bozulması durumunda bozma sonrası davaya bakacak mahkeme konusunda da belirsizlik ortaya çıkabilecektir.

Somut olayda; Bölge Adliye Mahkemesince, HMK’nin 353/(l)-b.l ve aynı Kanun’un 353/(1)-b.2 maddelerine dayanılarak istinaf başvurusu kabul edilerek, Elazığ Kadastro Mahkemesi' nin 18.01.2017 tarih ve 2015/122 Esas, 2017/5 Karar sayılı ilamının HMK’nin 353/(1)-b.2 maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına karar verilip yeniden hüküm kurulması gerekirken, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildikten sonra, ilk derece mahkemesi kararının düzeltilmesine hükmedilmesi doğru olmadığından, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle HMK'nin 371. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına dosyanın Bölge Mahkemesine, karardan bir suretin de İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 01.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1140, Karar No: 2011/9890, Tarih: 12.07.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/1140 E.  ,  2011/9890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacılar vekili, davacı şirketin temsil ve münferit imzalı tek yetkilisinin ... olduğunu, ...’in davacı şirkette ortaklığı bulunduğunu, davacıların davalı bankada vadeli mevduat hesapları olduğunu, davacı şirket çalışanı ...’ın şirket yetkililerinin bilgi ve onayı dışında daha önceki talimatlar üzerine fotokopi yapıştırılmak suretiyle hazırlanan 16.11.2006 tarihli talimatlarla davacı şirkete 350.000 Euro tutarlı 25.12.2006 vadeli yıllık %4,40 faizli ihracat döviz kredisi kullandırıldığını, kredinin ...’a ödendiğini, bu durumu öğrenen davacıların davalı bankaya durumu iletmelerine rağmen davalının hesabı 12.12.2006 tarihinde kat ettiğini ileri sürerek, ihtirazı kayıtla ödenen bedel ile maddi ve manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili ...’ın banka işlemlerinde davacılar tarafından yetkili kılındığını, davacıların dava konusu kredi kullanımından haberdar olduğu halde yokmuş gibi davranarak iş bu davayı açtıklarını müvekkili bankanın kusuru ve sorumluluğu bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı, bilirkişi raporları karşısında davalı bankaya kusur izafe edebilecek bir durumun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı, bilirkişi raporları karşısında davalı bankaya kusur izafe edebilecek bir durumun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu 16.11.2008 tarihli kredinin davalı bankadan davacı yan çalışanı ... tarafından çekildiği tarafların kabulünde olup, davacı çalışanı ve muhasebecisi ... hakkında ... Ağır Ceza Mahkemesinin 30.04.2008 Karar tarihli 2007/114 E, 2008/160 K. Sayılı kararı ile “sahte özel belge düzenlemek, emniyeti suistimal, suçtan hasıl olan parayı bilerek kabul etme” suçlarından açılan davada, yargılama sonucunda verilen kararla “sanık ...’ın üzerine atılı özel belgede sahtecilik suçunun belge aslı ele geçmediği, bu nedenle sanığın üzerine atılı suçun unsurları oluşmadığından, sanığın özel belgede sahtecilik suçundan beratine, sanık ...’ın olay tarihinde ... (...) ... şubesinin müşteki tarafından faks ile verildiğini bildirilen talimat gereğince bankadan 350.000 Euro parayı çektiği, bu paranın normalde borç olarak alındığı belirtilmiş ise de, şirket hesaplarına girmesi gerektiği,şirketten bu paranın çıkış gösterilmesi gerektiği, ancak bu işlemler yapılmadığına göre, müştekinin şirket adına 350.000 Euroluk alınan krediyi sanık ...’nin çektiği ilgili şirket hesabına intikal ettirmediği, sanığın müştekinin muhasebe işlerini yaptığı bu şekilde hizmet ilişkisi bulunduğu, hizmet nedeniyle emniyeti suistimal suretiyle 350.000 Euro’nun sanık tarafından mal edinilip diğer kardeşi ...’a verildiği bu şekilde sanığın hizmet sebebiyle emniyeti suistimal suçunu işlediği anlaşıldığından ..” cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın temyiz edilerek halen Yargıtay 11. Ceza Dairesinde temyiz incelemesi için beklemekte olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, uyuşmazlığın çözümünün ceza mahkemesi kararında saptanan maddi olguların BK. 53. Maddesinde yer alan “ Hakim kusur olup olmadığına yahut haksız fiilin faili temyiz kudretine haiz bulunup bulunmadığına karar vermek için ceza hukukunun mesuliyete dair ahkamıyla bağlı olmadığı gibi, ceza mahkemesinde verilen beraat kararıyla da mukayyet değildir. Bundan başka ceza mahkemesi kararı, kusurun takdiri ve zararın miktarını tayini hususunda dahi hukuk hakimini takyit etmez” hükmü gereğince maddi vakıayı saptayan ceza mahkemesi kararlarının hukuk hakimini bağlayacağı gözetilerek anılan ceza mahkemesi kararı sonucu beklenip varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre, davacıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacılar yararına takdir edilen 825,00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19530, Karar No: 2014/3104, Tarih: 18.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/19530 E.  ,  2014/3104 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 11. İş Mahkemesi

Tarihi : 25.06.2013

No : 2011/630-2013/460

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine;

2- 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Davacı, 15.06.1984-01.04.1998 tarihleri arasında davalı işverene ait eczane işyerinde çalıştığını ve sigorta başlangıç tarihinin 15.06.1984 olarak tespitini talep etmektedir. Mahkemece, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. 01.12.1985 tarihinden önceki süre yönünden hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olması isabetli ise de; davacının davalı işyerinden 01.12.1985 ve 15.06.1995 tarihli işe giriş bildirgeleri ve 01.12.1985-29.02.1996 ile 15.06.1996-01.04.1998 tarihleri arasında kısmi ve tam bildirimlerinin bulunduğu anlaşılmakla, öncelikle, davacı celbedilmek suretiyle, talep ettiği dönem ve süre netleştirilmeli, 01.12.1985- 01.04.1998 arası dönem yönünden çalışma talebinin varlığı halinde, çalışmasının gerçekliği, işin ve işyerinin kapsam ve niteliğiyle, süresinin belirlenebilmesi amacıyla; dosyada mevcut 15.06.1995 tarihli işe giriş bildirgesi ve ücret tediye bordrolarından, sigortalının imzasını içerenler yönünden, imzanın davacıya aidiyeti davacı tarafından, kabul edilenler ile inkar edilip de, aidiyeti ehil bilirkişi incelemesiyle saptananlardan, yine, davacı tarafından hata-hile-ikrah durumu iddia ve ispat edilemeyenler bakımından, işbu yazılı belgelerin aksi eşdeğerde delillerle kanıtlanması için, davacıya delilleri sorulmalı, kayıtlarda gözükmeyen çalışmaların neden kayıtlara geçmediği yöntemince araştırılmalı, yazılı belge ibraz olunmayan çalışma süreleri yönünden bordro tanıkları ile aynı yörede komşu ve benzeri işleri yapan işverenler ve bunların çalıştırdıkları kişiler ile gerekirse dinlenilen tanıkların yeniden bilgi ve görgülerine başvurulmalı, sonradan dinlenen tanık beyanları ile daha önce dinlenen tanık beyanları arasında çelişki oluşması halinde, bu çelişki giderilmeye çalışılmalı, davacının çalışmalarının kesintiye uğradığının tespiti halinde kesintinin gerçekleştiği dönem yönünden hak düşürücü süre irdelenmeli, böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yapılması ve elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.