muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/18554, Karar No: 2023/2666, Tarih: 27.03.2023

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

Sanık hakkında 23.05.2014 tarihli eylem nedeniyle, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, bu

11.08.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa tebliğ çıkarıldığında tebliğ edilmeden iade edildiği, dosya içerisinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına ilişkin usulüne uygun tebliğin bulunmadığı, bu nedenle erteleme kararının kesinleşmemesi ile kovuşturma şartının gerçekleşmediği ve kesinleşmeden tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı gözetilerek, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, bu hususlar değerlendirilmeksizin eksik araştırma ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/941 Esas, 2016/319 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeksizin hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/897, Karar No: 2023/1306, Tarih: 30.03.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/897 E.  ,  2023/1306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gümüşhane İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveli şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili dava dilekçesinde özetle; borçlu müvekkiline ait araçların satışı sonrasında hazırlanan sıra cetvelinde kamu alacağına öncelik verilmediğini, Seç Madencilik Şirketine müvekkilinin borcu bulunmadığına dair başlattıkları hukuki sürecin devam ettiğini, yargılama sonucuna göre sıralamanın değişeceğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunana tebliğ yapılmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İİK 142 nci maddesi uyarınca icra müdürlüğünce hazırlanan sıra cetveline karşı itiraz hakkının alacaklılara tanındığı, şikayetçi borçlunun sıra cetvelinin iptalini talep etmede hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin hukuki yarar yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesi ile, yerel mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, yeterli inceleme yapılmadan karar verildiğini, kamu haklarına öncelik verilmesi gerektiğini, sıra cetvelinin hukuka aykırı bir şekilde oluşturulduğunu, sıra cetveli yapılırken amme alacaklarının gözardı edildiğini, şirkete müvekkili borcunun bulunmadığını,kamu düzenine ve müvekkilinin hukuki yararına aykırı bir durum oluştuğunu,müvekkilinin bu davayı açmakta hukuki yararı bulunduğunu belirterek istinaf başvurularının kabulü ile mahkemece verilmiş olan kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bedeli paylaşıma konu mal üzerinde haczi ya da rehni bulunan alacaklının, sıra cetvelinin iptalini istemekte de hukuki yararı olduğu, İİK’nın 142. madde hükmü ile sıra cetveline itiraz hakkı takip alacaklılarına tanınmış olup, borçlunun alacaklı sıfatı bulunmadığından ve kendisine pay ayrılmadığından, itirazda hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bedeli paylaşıma konu mal üzerinde haczi ya da rehni bulunan alacaklının, sıra cetvelinin iptalini istemekte de hukuki yararı olduğu, İİK’nın 142. madde hükmü ile sıra cetveline itiraz hakkı takip alacaklılarına tanınmış olup, borçlunun alacaklı sıfatı bulunmadığından ve kendisine pay ayrılmadığından, itirazda hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, İİK’nın 142 inci maddesi,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, şikayetçi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci

fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Şikayetçiden alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5619, Karar No: 2019/4018, Tarih: 26.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/5619 E.  ,  2019/4018 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a-4, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksikle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

05/08/2017 tarihinde yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanunun 21. maddesiyle yapılan değişiklik uyarınca 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde yedi gün olarak belirtilen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği, ancak Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Kanununun 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'un 305-326. maddeleri uygulanmakta olup temyiz süresinin bir hafta olduğu, ancak katılanlar vekilinin yüzüne karşı verilen 19.04.2018 tarihli kararda temyiz süresinin tefhim tarihinden itibaren 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında 19.04.2018 tarihinde yüzüne karşı verilen kararı 03.05.2018 havale tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz eden katılanlar vekilinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin cezanın fazla olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine; katılanlar vekilinin ise bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1457, Karar No: 2014/1326, Tarih: 25.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1457 E.  ,  2014/1326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2012

NUMARASI : 2012/153-2012/207

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, taraflar arasında 20.03.2008 tarihli güvenlik alarm sistemi aboneliği ve hizmet sözleşmesi imzalandığı halde müvekkilinin eczanesinde 10.06.2011 günü saat 04:30 sıralarında hırsızlık olayı yaşandığını, davalı şirketin hırsızlık sırasında müvekkilini ya da karakolu aramadığını, davalı şirketin kendi kusuruyla müvekkilinin eczane işyerinin telefon numaraları ve ilk aranacak kişi bilgilerinin hatalı girilmesi nedeniyle de müvekkilinin telefonuna gelen bildirimler nedeniyle yüklü telefon faturaları ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere telefon faturaları ve çalınan malzemeler bedeli toplamı 20.000,00 TL'den, şimdilik 10.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında sözleşme imzalanırken telefon numaralarının davacı tarafından bildirildiğini, hırsızlığın olduğu tarihte saat 03:46'da sinyal alınması üzerine emniyetin arandığını, saat 05:00'de tekrar sinyal alınması üzerine yine emniyetin arandığını, ilk sırada yer alan davacının akrabası M. T..'in cep telefonu kapalı olduğundan ulaşılamadığını, davacının çalışanı Nagihan Küçükçolak'ın herhangi bir kayıp olmadığını bildirdiğini, sözleşmenin 5.8. maddesince davalı şirketin hırsızlık olayından sorumlu tutulamayacağını, zararın ispatlanamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; dava dilekçesinde zarar miktarı 20.000,00 TL olarak açıklandığı halde 10.000,00 TL'lik kısım için dava harcı yatırılarak dava açıldığı, kısmi dava açılması mümkün olmadığından harcın tamamlanması için 2 hafta kesin süre verilmesinin ön incelemeye hazırlık tensip tutanağının 2. bendi gereği kararlaştırıldığı, davacı vekiline 09.07.2012 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen harcın tamamlanmadığı gerekçesiyle, HMK'nın 120, 114, 115/2. maddesince dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davacının dava dilekçesi içeriğinden ve delil listesinden, telefon faturaları ile çalınan para ve eşyaların bedeli toplamını davacının bildiği ve dava dilekçesinde gösterdiğinin anlaşılmasına, diğer anlatımla, davalı yanıt dilekçesinde çekişmeyi sürdürmekte ise de, davacının bildiği ve bir kısmının tahsilini istediği alacağın tamamı, HMK'nın 106. maddesi kapsamında borçlu davalı bakımından da belirli (likit) olmasına, kesin sürenin sonuçları hatırlatılmamış ise de HMK'nın bu sonuçları içeren yasa maddelerinin ara kararda belirtilip tebliğ edilmiş bulunmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22366, Karar No: 2017/24607, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22366 E.  ,  2017/24607 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2959, Karar No: 2021/1228, Tarih: 28.01.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/2959 E.  ,  2021/1228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın aşamalarda alınan istikrarlı beyanları, iddia ve mahkemenin kabulüne göre, sanıkların öz kızları olan katılanın evden dışarı çıkıp erkek arkadaşıyla buluşmasını engellemek için ellerinden tutup ayaklarından zincirle kilitlemek suretiyle evde zorla alıkoyduklarının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK.nın 109/2. maddesi gereğince cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Kanunun 109/1. maddesi ile mahkumiyet hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 28.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6381, Karar No: 2014/22035, Tarih: 04.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/6381 E.  ,  2014/22035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/252947

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2011/151 (E) ve 2013/85 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) CMK'nin 196/2. maddesine göre, alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren suçtan yargılanan sanığın istinabe yoluyla dinlenemeyeceği, mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde istinabe yoluyla alınan savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

2) Sanığın adli sicil kaydında bulunan diğer mahkumiyet hükümleri dikkate alınmadan, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında esas alınan Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin ilamında sanık hakkında yaş küçüklüğünden dolayı 765 sayılı 55/3 maddesinin uygulandığı gözönüne alındığında, TCK'nin 58/5. maddesine aykırı olarak sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/693, Karar No: 2024/3856, Tarih: 07.11.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/693 E.  ,  2024/3856 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1007 E., 2023/1464 K.

BİRLEŞEN 2015/428 ESAS SAYILI DOSYADA

BİRLEŞEN 2015/417 ESAS SAYILI DOSYADA

HÜKÜM/KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/169 E., 2020/39 K.

Asıl ve birleşen 2015/428 Esas sayılı dosyada davacılar vekilleri icra müdürlüğü tarafından düzenlenen sıra cetvelinin 2. sırasında yer alan davalı ...’un alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın davacılara ödenmesini talep ve dava etmiş, birleşen 2015/417 Esas sayılı dosyada ise davacı vekili 1. ve 2. sırada yer alan alacaklıların haczinin düştüğünü ve 2. sırada yer alan alacaklının alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, borçluya ait taşınmazları satın almak amacı ile nakit ve senet verdiğini, borçlunun piyasaya olan borçlarını kapattığını, alacağının gerçek olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince ispat yükü üzerinde olan davalının alacağının gerçek bir alacak olduğunu ispat edemediği gerekçesi ile asıl ve birleşen 2015/428 Esas sayılı davaların kabulüne gerekçesiyle davanın kabulüne birleşen 2015/417 Esas sayılı dosyada ise hacizlerin düşmemiş olması nedeni ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı asıl ve birleşen davalarda davalı ... ve Forbest İnş. Yap. Tas. Uy. Tic. A.Ş. vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince asıl ve birleşen 2015/428 Esas sayılı davalar yönünden ilk derece mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun olduğundan istinaf başvurusunun reddine, birleşen 2015/417 Esas sayılı dosyada ise davalı Forbest İnş. Yap. Tas. Uy. Tic. A.Ş.’nin alacağına ilişkin muvazaa iddiası olmadığı halde bu davalı yönünden muvazaa nedeni ile kabul kararı verilmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile kararın kaldırılmasına asıl ve birleşen davalar yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bu karara karşı davalı ... ve 2015/417 Esas sayılı dosyada davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre asıl ve birleşen davalarda davalı ... ve 2015/417 Esas sayılı dosyada davacı vekilinin yerinde görülmemiştir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre asıl ve birleşen davalarda davalı ... ve 2015/417 Esas sayılı dosyada davacı vekilinin yerinde görülmemiştir.

2- İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiş ancak asıl dava yönünden davalı ...’a ayrılan payın sıra cetvelinin beşinci sırasında bulunan İzmir 20. İcra Müdürlüğü'nün 2014/9842 Esas sayılı takip dosyasındaki davacı alacaklıya tahsisine, şayet artan kısım bulunması halinde davalıya bırakılmasına, birleşen 2015/428 Esas sayılı davada, sıra cetvelinin altıncı sırasında bulunan İzmir 7. İcra Müdürlüğü'nün 2014/10980 Esas sayılı takip dosyasındaki davacı alacaklıya tahsisine, şayet artan kısım bulunması halinde davalıya bırakılmasına, birleşen 2015/417 Esas sayılı dosyada ise davalıya ayrılan payın sıra cetvelinin sekizinci sırasında bulunan İzmir 27. İcra Müdürlüğü'nün 2015/764 Esas sayılı takip dosyasındaki davacı alacaklıya tahsisine, şayet artan kısım bulunması halinde davalıya bırakılmasına karar verilmiş olup davacı alacaklılar arasında garame yapılmak sureti ile paranın paylaştırılmasına ve artan olması halinde davalıya tahsisine karar verilmesi gerekirken infazda tereddüt de yaratacak şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiş ise de, bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:

1- Yukarıda (1) no.lu bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davalarda davalı ... ve 2015/417 Esas sayılı dosyada davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

2- Yukarıda (2) no.lu bentte açıklanan nedenlerle;