muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14198, Karar No: 2016/17703, Tarih: 14.06.2016

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan Kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği alacaklardan kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veva kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17375, Karar No: 2017/5610, Tarih: 11.09.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/17375 E.  ,  2017/5610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı yasanın 21/1. ve 76/4. maddeleridir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlığını taşıyan 21. maddesinin birinci fıkrasında, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir.

Bu düzenleme ile işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucuna ulaşılmaktadır. Dolayısıyla, işverenin ve üçüncü kişilerin iş kazasındaki kasıt veya kusurunun tespiti amacıyla; iş kazasının oluşumuna ilişkin maddi olguların eksiksiz biçimde saptanması, sorumluluğu gerektiren her koşulun, kendi özelliği çerçevesinde araştırılıp irdelenmesi, işveren ve diğer ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi gerekir.

Sağlık hizmeti giderleri bakımından davanın yasal dayanağı niteliğindeki 5510 sayılı Kanunun 76. maddesinin 4. fıkrasında, iş kazası ile meslek hastalığı, işverenin kastı veya genel sağlık sigortalısının iş sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı davranışı sonucu olmuşsa, Kurumca yapılan sağlık hizmeti giderlerinin işverene tazmin ettirileceği düzenlenmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 77’nci maddesi uyarınca, işverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve

4857 sayılı İş Kanunu'nun 77’nci maddesi uyarınca, işverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve

gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar. Anılan madde ile, işverenlere, işçi sağlığı ve iş güvenliği kavramından kapsamlı olarak, her türlü önlemi almak yanında, bir anlamda objektif özen yükümlülüğü de öngörülmektedir. Bu itibarla işverenin, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri, işçinin tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştığı takdirde gerekmeyeceği gibi bir düşünce ile almaktan sarfınazar etmesi kabul edilemez.

Uluslararası Çalışma Örgütü (...) ile Dünya Sağlık Örgütü'nün (...) ortak Komisyonunda işçi sağlığının esasları: Bütün işkollarında işçinin fiziksel, ruhsal ve sosyo-ekonomik bakımdan sağlığını en üst düzeye çıkarmak ve bunun devamını sağlamak; çalışma şartları ve kullanılan zararlı maddeler nedeni ile işçi sağlığının bozulmasını engellemek; her işçiyi kendi fiziksel ve ruhsal yapısına uygun işte çalıştırmak; özet olarak işin işçiye ve işçinin işe uyumunu sağlamak olarak tanımlanmaktadır. Belirlenen amaçlara ulaşmak, dolayısıyla iş kazalarını ve meslek hastalıklarını önlemek temel sorumluluktur. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.11.2006 gün ve E: 2006/10-696, K: 2006/704 sayılı kararı).

Diğer yandan, olay tarihinde yürürlükte olan “İş Sağlığı ve iş Güvenliği Tüzüğünün” 2. ve 499. maddeleri ile “Çalışanların İş Sağlığı ve Güvenliği Eğitimlerinin Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin” 5. maddesinde belirtildiği üzere; çalışanların, dikkatli ve tedbirli olmaları, talimatlara uygun hareket etmeleri gerekli olup, kişilerin kendi sağlıkları ve güvenlikleri için her türlü şartlara rağmen, alabileceği tedbirleri almakta ihmalkar davranmamak, gerekli durumlarda amirlere veya ilgililere haber vermek, sağlık ve güvenlik kurallarına uygun hareket etmek yükümlülükleri bulunmaktadır.

İnceleme konusu davada; 06.02.2012 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle malul kalan sigortalıya ödenen gelir ile tedavi giderlerinin tahsilinin talep edildiği,mahkemece kusur raporu esas alınarak %60 kusur oranı üzerinden işverenin Kurum zararından sorumlu olduğuna karar verildiği, bilirkişi raporunda işverenin %60, sigortalının %40 oranında, kaza ile ilgili tanzim edilen 12.09.2012 tarihli Kurum raporunda ise işverenin %80, sigortalının %20 oranında kusurlu olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içerisinde bulunan bilgi ve belgelerden kazalı sigortalının işyerindeki çalışmasının ayak kumanda pedalı makina tablası üzerine konulmuş vaziyette,parçalar mıknatıslı tutucu kullanılmadan sol el ile açık kalıp içine yerleştirilerek ve el ile ayak pedalına basılarak presleme işlemi yapılıp pres kalıbı açıldığında pres koçu üst ölü noktada beklemede iken sağ el ile kalıp arasından mamul parçanın alınması şeklinde olduğu, kaza olayının da imal edilen malzemenin sağ el ile alınması esnasında presin sigortalının sağ eli üzerine düşmesi neticesinde meydana geldiği,

İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 180. maddesinde "Preslerde açık kalıpla yapılan çalışmalarda,işçilerin ellerinin korunabilmesi için çift el kumanda tertibatı veya fotosel emniyet sistemi bulunmalıdır ve bunlardan bir tanesi tek başına presi harekete geçiremeyecek şekilde yapılmış olmalıdır. Büyük parçaların işlendiği ağır presler ile enjeksiyon ve püskürtme preslerinde fotosel tertibatı bulunacak veya tamamen kapanmadıkça harekete engel olan sürgülü, kontaklı veya mekanik engelli kapaklar yapılacaktır." düzenlemesi yer almaktadır.

Temel hak ve özgürlükler kapsamında güvence altına alınan kişilik değerlerinin başında bireyin vücut bütünlüğünün dokunulmazlığı gelmektedir. İşverenin temel insan haklarından olan işçinin vücut bütünlüğünü korumak üzere teknolojik gelişmelerin sağladığı imkan oranında gerekli tedbirleri almalıdır. Pres tezgahlarında çift el kumanda sistemi, fotosel emniyet sistemi gibi operasyon noktası koruyucuları uygulanmalı, iş güvenliği, çalışanın inisiyatifine ve dikkatine bırakılmamalı işveren tarafından sürekli denetim ve iş güvenliği konusunda eğitim verilmelidir.

Bu bağlamda somut olayda; sigortalı tarafından elektrikli kumanda sistemi ayak butonunun pres tablasına konularak ve bu butona el ile müdahale edilerek makinanın çalıştırıldığı, bu şekilde çalışmanın yanlış olduğu birimden sorumlu kişilere bildirildiği halde gerekli değişikliğin yapılmadığı, doğru ve emniyetli iş kurallarına göre çalışma şartlarına uyulmadığı, işverenin gözetim ve denetim yükümlülüğünü yerine getirmediği anlaşılmakla pres makinasında çift el butonu mevcut olmasına rağmen bu güvenlik tedbirinin çalıştırılmaması, işverenin usulüne uygun ve güvenli çalışma ortamını sağlamaması, iş güvenliğinin işçinin inisiyatifi ve dikkatine bırakılması işverenin kusur ve sorumluluğunun daha fazla olmasını gerektirir.

Mahkemece alınan kusur raporunda sigortalının iş kazasının meydana gelmesinde % 40, işveren davalının % 60 oranında kusurlu olduğu belirtilerek, bu kusur oranları üzerinden karar verilmiş ise de tespit edilen kusur oranlarının kazanın oluşuna uygun olmadığı, kusur tespiti için yeterli araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece alınan kusur raporunda sigortalının iş kazasının meydana gelmesinde % 40, işveren davalının % 60 oranında kusurlu olduğu belirtilerek, bu kusur oranları üzerinden karar verilmiş ise de tespit edilen kusur oranlarının kazanın oluşuna uygun olmadığı, kusur tespiti için yeterli araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçları irdeleyen, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle belirleyen, kusur raporları arasındaki çelişkiyi gideren denetime elverişli kusur raporu alınarak sonucuna göre karar vermek gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayalı, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20291, Karar No: 2017/16459, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/20291 E.  ,  2017/16459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4029, Karar No: 2016/7179, Tarih: 28.09.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/4029 E.  ,  2016/7179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, iftira

HÜKÜM : TCK 158/1-h, 52/2 53, 204/1, 53, 267/1-2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve iftira suçlarından sanıkların mahkumiyetine dair hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

...İletişim isimli cep telefonu alım satımı yapan şirket sahibi olan sanıkların... Şti. yetkilisi katılanla iletişime geçip cep telefonu satın almak istedikleri, bu konudaki sözleşmeyi ve 19/03/2008 vade 5000TL bedelli bonoyu sahte imzalarla kaşeleyerek katılana gönderip sonra da bonodaki imzayı inkar edip katılan hakkında kendileri adına sahte bono düzenlediği gerekçesi ile Cumhuriyet Savcılığı'na suç duyurusunda bulunup Ağır Ceza Mahkemesinde yargılanıp beraat etmesine sebep olup iftira attıkları, ödemeden kaçıp resmi belgede sahtecilik yaparak katılanı dolandırdıkları iddia olunan somut olayda; sanıkların beyanlarında bonodaki imzaları kendilerinin atmadığı yahut başkasına attırmadıkları, kaşelerinin taklit edildiği, ... Camii karşısında... isimli işyeri bulunan ...isimli kişinin kendisini sanıkların çalışanı olarak tanıtıp bu işi yaptığını beyan etmesi, katılanın da yargılama aşamasında...'in kendisine sanıkların çalışanı olduğunu söylediğini beyan etmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından sanıklara ait gerçek kaşenin temin edilmesi ve belgeler üzerindeki kaşe ile karşılaştırmasının yaptırılması, ...isimli kişinin araştırılıp teminin ardından ifadesi ve imza ve yazı örnekleri alınarak belgelerdekilerle mukayesinin yaptırılması, katılanın davet edilmesi ile ...ile hangi konuda ne zaman konuştuklarının aydınlatılmasının ardından sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile sanıkların mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıkların eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna dair temyiz talepleri bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 28/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25832, Karar No: 2014/860, Tarih: 16.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25832 E.  ,  2014/860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/69147

MAHKEMESİ : Ankara 10. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/10/2011

NUMARASI : 2010/272 (E) ve 2011/285 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK.nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden en son verdiği beyanname örnekleri getirtildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekili temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/629, Karar No: 2023/2365, Tarih: 21.09.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/629 E.  ,  2023/2365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2045 E., 2022/2764 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/460 E., 2021/158 K.

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesi ile; eczane işlettiğini, taraflar arasında davalı Kurum ile sigortalılarına ilaç teminine ilişkin sözleşme imzalandığını, SGK'nın taraflar arasındaki sözleşme ve mevzuata aykırı olarak sözleşmeyi protokolün 5.1 ... maddesi gereğince fesih ettiğini, 28.06.2019 tarihinde, davalı Kuruma yeniden sözleşme yapılması talebi ile müracaat etmesine rağmen cevap verilmediğini, davalı Kurum işleminin mevzuat ve sözleşmeye aykırı olduğunu, sözleşme yapılmasına ilişkin talebinin kabul edilmesi gerektiğini ileri sürerek, taraflar arasında sözleşme ilişkisinin kurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum cevap dilekçesi ile; fesih işleminin protokolün 5.1 ... maddesine uygun olarak yapıldığını, davacı hakkında FETÖ şüphesi ile soruşturma yapıldığını, davacı tarafından fesih işleminin iptaline ilişkin olarak Ankara 24. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/376 E. sayılı dosyası ile açılan davanın reddine karar verilip kesinleştiğini, davacının 28.06.2019 tarihinde davalı Kuruma ... sözleşme yapılması talebi ile yaptığı müracaatın reddedildiğini, bu durumun davacıya davalı Kurumda mevcut adresi itibariyle bildirildiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; sözleşme serbestisi gereği davalı Kurumun sözleşme ilişkisi kurma zorunluluğu bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davalı Kurum tarafından yapılan işlemlerin mevzuat ve sözleşmeye aykırı olduğunu, sözleşme yapma ve sürdürme zorunluluğu olan hallerde (kanuna ve sözleşmeye aykırılık yoksa) fesih hakkının kullanılması veya sözleşme yapmaktan kaçınılamayacağını, davalının sözleşme yapma yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davalı Kurum tarafından yapılan işlemlerin mevzuat ve sözleşmeye aykırı olduğunu, sözleşme yapma ve sürdürme zorunluluğu olan hallerde (kanuna ve sözleşmeye aykırılık yoksa) fesih hakkının kullanılması veya sözleşme yapmaktan kaçınılamayacağını, davalının sözleşme yapma yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında ilaç teminine ilişkin sözleşme bulunduğu, mevcut sözleşmenin davalı tarafından 08.01.2017 tarihinde fesih edildiği, davacı tarafından Ankara 24. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/376 E. sayılı dosyası ile fesih işleminin iptali talebi ile açılan davanın reddedilip kesinleştiği, davacının ... sözleşme yapılmasına ilişkin 28.06.2019 tarihli talebinin reddedildiği ve taraflar arasında ... dönem için sözleşme yapılmadığı, davacı hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının Terör Suçları Soruşturma Bürosu tarafından 2018/102352 Soruşturma sayılı dosya ile yapılan soruşturma neticesinde Ankara 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/224 E. sayılı dosyası ile dava açıldığı ve sonuçlanmadığını ilişkin ihtilaf bulunmadığı, protokolün 6.3 üncü maddesi gereğince hakkında kamu davası açılan ve beraat eden eczacılar ile talebi halinde sözleşme yapılabileceği gözetildiğinde, davalı Kurumun davacı ile sözleşme yapmama işleminin yerinde olduğu gerekçesiyle mahkemece verilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrar ederek, ayrıca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin taraflar arasında sözleşmenin bulunduğunu ve uyuşmazlığa sözleşme hükümlerinin uygulanacağını kabul etmesinin doğru olduğunu ancak, sözleşmedeki 6.3 üncü maddesinin hangi uyuşmazlıklarda uygulanacağı konusunda ihtilaf bulunduğunu, kendisi hakkında Protokol hükümlerine göre dava açılmadığını, genel hükümlere göre siyasi bir dava açıldığını ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında imzalanan mevcut ilaç temin sözleşmesine dayalı olarak davalının mevzuat ve sözleşmeye aykırı fesih kararı almasından sonra ... dönemde davacının sözleşme yapılmasına ilişkin talebinin reddedildiği iddiası ile sözleşme yapılmasına karar verilerek muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk