muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3607, Karar No: 2021/10573, Tarih: 13.12.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/3607 E.  ,  2021/10573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapma

Hüküm : CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat

Dosya incelendi, gereği düşünüldü;

T.C. Anayasasının 34, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesinin 20, Birleşmiş Milletler Medeni Siyasal Haklar Sözleşmesinin 21, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinin 11, Çocuk Hakları Sözleşmesinin 15. ve 2911 sayılı Kanunun 3. maddesi ile teminat altına alınan ve istikrar kazanmış uygulamaya göre ifade özgürlüğü kapsamında, ifadenin açıklanma yöntemlerinden biri olarak kabul edilen (Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.09.2014 tarih, 147-376 sayılı ve 10.11.2015 tarih 2015/9-111-381 sayılı kararları vb,) "silahsız ve saldırısız toplanma hakkı", demokratik toplumun gelişmesinde temel değerlerden biriyse de, amacı suç teşkil eden bir toplantı ya da gösteri yürüyüşünün koruma alanı dışında kalacağında (2911 sayılı Kanunun 3. maddesi) ve bir nispi hak olması nedeniyle zorunlu hale geldiğinde meşru amaçlar için (Anayasa madde 34/2, AİHS madde 11/2) müdahaleye tabi tutulacağında kuşku yoktur.

Toplantının sükun ve düzenini, bildirimde (2911 sayılı Kanunun 3. maddesi) yazılı amaç dışına çıkılmamasını sağlamakla yükümlü ve sorumlu olan düzenleme kurulu, bunun için gereken önlemleri alır ve gerektiğinde güvenlik kuvvetlerinin yardımını ister. Toplantının amacı dışına çıktığı veya düzen içinde gerçekleşmesini imkânsız gördüğü takdirde kurul veya toplanamadığı takdirde kurul başkanı dağılma kararı alır ve durumu derhâl yetkili kolluk amirine bildirir (12. madde).

Kanuna uygun olarak başlayan bir toplantı veya gösteri yürüyüşü, daha sonra

23. maddede belirtilen Kanuna aykırı durumlardan bir veya birkaçının vuku bulması sebebiyle, kanuna aykırı hale dönüşürse; toplantı ya da gösteri yürüyüşünün genel karekteri itibariyle "barışçıl" olduğu durumlarda, toplantı ve gösteri yürüyüşüne 23. madde (b) bendinde yazılı silah, araç, alet veya maddeler veya sloganlarla katılanlar güvenlik kuvvetlerince uzaklaştırılarak ve izin verilen amaçla ilgisi bulunmayan Kanun dışı materyaller toplatılarak toplantı ve gösteri yürüyüşüne devam edilir (2911 S.K. madde 24/3). Uzaklaştırılanların hukuki durumlarının, Kanunun 33. maddesi kapsamında değerlendirileceği de açıktır.

Ancak bunların sayıları ve davranışları, toplantı veya gösteri yürüyüşünün kanuna aykırı addedilerek dağıtılmasını gerektirecek derecede ise, olaya müdahale eden güvenlik kuvvetleri amiri, topluluğa dağılmaları, aksi halde zor kullanılarak dağıtılacakları ihtarında bulunur ve topluluk dağılmazsa zor kullanılarak dağıtılır. Zor kullanmaya rağmen dağılmamakta ısrar edenlerin eylemleri, aynı Kanunun 32. maddesinde düzenlenen suça temas eder.

Toplantı ve gösteri yürüyüşüne silah, araç, alet veya maddeler veya sloganlarla katılanların tanınması ve uzaklaştırılmasında düzenleme kurulu güvenlik kuvvetlerine yardım etmekle yükümlüdür.

Toplantı ve gösteri yürüyüşüne silah, araç, alet veya maddeler veya sloganlarla katılanların tanınması ve uzaklaştırılmasında düzenleme kurulu güvenlik kuvvetlerine yardım etmekle yükümlüdür.

Kanunun 12. maddesinde yazılı görevleri yerine getirmeyen düzenleme kurulu üyeleri, anılan Kanunun 28/3 maddesi gereğince cezalandırılır.

Dosya kapsamında bulunan görüntü kayıtlarına göre; 22.03.2015 tarihinde, sanığın düzenleme kurulu üyesi olarak 12.03.2013 tarihli dilekçeyle yaptıkları başvuruya Kaymakamlık Makamının 20.03.2015 tarihli oluru ile Nevruz Bayramı etkinliği adı altında düzenlenen ve olaysız dağılan toplantıda, miting alanında terör örgütünü simgeleyen flama ve örgüt lideri ve mensuplarının resimlerinin asıldığı, sloganların atıldığı, bu eylemlere bizzat iştirak ettiğine dair delil elde edilememiş, ancak; asılmasının yasak olduğunun tebliğ edilmesine rağmen miting alanından kaldırılmadığı anlaşılan olayda; eylemin propaganda suçunu oluşturmadığı görülmekte ise de, 2911 sayılı Kanunun 28/3 maddesinde düzenlenen suçun tüm unsurları itibariyle oluştuğunun kabulünde zorunluluk bulunduğundan, sanığın 2911 sayılı Kanunun 28/3 maddesi gereğince cezalandırılmasına karar vermek gerekirken suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, belirtilen sebepten dolayı hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19827, Karar No: 2017/7051, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/19827 E.  ,  2017/7051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3072, Karar No: 2010/13262, Tarih: 14.10.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/3072 E.  ,  2010/13262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın feshi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile 16.2.1996 tarihli noterde düzenlenen adi ortaklık sözleşmesi ile kendisine ait taşınmazın dilediği amaçla kullanılmak üzere davalı kullanımına verdiğini, davalının üzerine halı saha ve tesisini inşa ettiğini, kendisinin de yardım ettiğini, elde ettiği gelirden % 25 kar payı verileceği taahhüt edildiği halde verilmediğini, sözleşmede adi ortaklık süresi 8 yıl olarak belirlendiği ve süre dolduğu halde taşınmazı terk etmediğini bildirerek adi ortaklığın feshine,ödenmeyen kar payı ve haksız işgali nedeniyle zararı olarak 40.000 TL nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacı ile adi ortak olmadıklarını, sözleşmeye göre % 25 işletme gelirini ödediğini, hukuki ilişkinin adi ortaklık değil hasılat kirası niteliğinde olduğunu, tüm tesisi ve işletme giderlerini kendisinin karşıladığını bildirerek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın müdahalenin meni davası niteliğinde olduğu benimsenerek, davalının müdahalesinin menine, 40.000 TL tazminatın tahsiline dair talebin feragat nedeniyle reddine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanmış bulunan ve davalı tarafından da imzası inkar edilmeyen 16.2.1996 tarihli sözleşme ile davacıya ait taşınmaz 8 yıl süre ile davalı tarafından dilediği şekilde tasarruf edilmek üzere davalıya tahsisi, davalının yapacağı faaliyet sonucu elde ettiği gelirden % 25’ini davacıya ödemeyi, davacının 10.000 TL nakdi 2010/3072-13262

Sermaye koyacağı karalaştırılmıştır. Bu kararlaştırmaya istinaden taşınmaz davalıya tahsis edildiği gibi gerekli inşaat ve abonelikleri ve vs işlemleri takip etmesi için davacı davalıya vekaletname ve muvafakatname de vermiştir. Davalının taşınmaz üzerine kendi parselini de birlikte kullanarak halı saha ve tesis inşa ettiği ve davalının ortağı olduğu sözleşme ile aynı yıl kurulan dava dışı şirket tarafından işletildiği, işyeri açma ruhsatının davalı üzerine olduğu dosya kapsamından anlaşıldığı gibi taraflar arasında da tartışmalı değildir. Davacı 10.000 TL nakdi sermaye koymadığını ancak emeğini koyarak 100 traktör de inşaat için taş getirdiğini, kar payı ödenmediğini bildirmiştir.Davalı taşınmaz üzerindeki tesisi kendisinin yaptığını, sözleşmeye göre % 25 payını ödediğini,adi ortaklık ilişkisi değil hasılat kirası ilişkisi bulunduğunu savunmuştur.

Taraflar arasındaki sözleşme ve bu sözleşmeye istinaden verilen vekaletname ve muvafakatname birlikte değerlendirildiğinde taraflar arasında BK.nun 520 ve devamı maddelerinde düzenlenen adi ortaklık ilişkisinin bulunduğu açıkça anlaşıldığı gibi yönetici ortağın davalı taraf olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Davacının sermaye payını ödeyip ödemediği, harcamalara katılıp katılmadığı da yöntemine uygun olarak araştırılarak, adi ortaklıkta ortaklardan birinin sermaye koyma borcunu yerine getirmediği, yine harcamalara katılması gerekirken katılmadığı sabit olsa dahi bu hususlar, ortaklığın tasfiyesine engel değil, ancak tasfiye sırasında gözetilmesi gereken durumlar olarak değerlendirilmelidir. Aynı şekilde mahkemece verilecek süre sonunda yönetici ortak tarafından ortaklık defterlerinin ve hesap listesinin verilmesi aksi halde, yönetici ortağın hesap vermekten kaçındığına ilişkin hukuki sonuç doğuracaktır. O halde davanın adi ortaklık davası olarak tavsifi ile adi ortaklığın fesih ve tasfiyesine karar verilmesi gerekir.BK.nun 538. maddesinde belirtildiği gibi tasfiye, bütün hesapların görülüp ortaklığın aktif ve pasif bütün mal varlığının belirlenip ortakların birbirleri ile alacak verecek ve ortaklıktan doğan tüm ilişkilerinin kesilmesi yoluyla ortaklığın sona erdirilmesi, malların paylaşılması ya da satış yoluyla elden çıkarılmasıdır.Ortaklık sözleşmesinde hüküm bulunduğu takdirde tasfiyenin sözleşmedeki hükümlere göre yapılması asıldır. Böyle bir hükmün bulunmaması halinde ise tasfiyenin bu defa BK.nun 539. maddesindeki sıra takip edilerek yapılması gereklidir. Dava konusu olayda sözleşmede tasfiye ile ilgili özel bir hüküm bulunmadığından tasfiyenin BK.nun 539. ve devamı maddelerine göre yapılması zorunlu olup, bunun için mahkemece öncelikle yönetici ortak olan davalıdan, kurulduğu tarihten itibaren ortaklığın tüm muhasebesi ile ilgili defterler ve ortaklıkla ilgili tüm 2010/3072-13262

Belge ve faturaların ibrazı ile ortaklıkla ilgili hesap listesi istenilmeli, ortakların gerek tasfiye şekli gerekse hesap listesi üzerinde uyuştukları ve uyuşamadıkları noktalar saptanmalı, uyuşamadıkları noktalarda tarafların delil ve karşı delilleri sorulup toplanmalı, yönetici ortağın hesap listesi vermemesi durumunda hesap vermekten kaçındığı kabul edilmeli, bu durumda mevcut delillere göre hüküm kurulmalı, ortaklığa ait tüm gelir gider hesabı çıkarıldıktan, ortaklığın tüm aktif ve pasifi kesin olarak belirlendikten sonra ortaklığın varsa üçüncü kişilere veya kurumlara olan borçları ortaklığın aktifinden mahsup edilmeli, ortaklardan her birinin ortaklığa verdiği avanslarla, ortaklık için yapmış oldukları masraflar ve vermiş oldukları sermaye iade edilmeli, bundan sonra varsa kalan miktar ortaklar arasında paylaştırılmalı, tasfiye bu şekilde tamamlanmalıdır.

Mahkemece, adi ortaklığın fesih ve tasfiyesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın müdahalenin meni davası olarak nitelendirilerek müdahalenin menine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın taraflar yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 17,15 TL peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15,60 TL peşin alınan temyiz harcının davalıya iadesine, 14.10.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3967, Karar No: 2012/6180, Tarih: 19.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3967 E.  ,  2012/6180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmaz hissesinin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde ikinci sıraya alınan ... Varlık Yönetimi AŞ’nin alacaklı olduğu dosyadan konulan haczin icrai haciz değil, ihtiyati haciz olduğunu, gönderilen ilk ödeme emrinin İcra Mahkemesi'nce iptali nedeniyle daha sonraki bir tarihte kesinleştiğini, tapu kaydında ihtiyati haciz tutarı olarak 11.500,00 TL göründüğünü ve bu tutarı aşan kısmın adı geçene ödenemeyeceğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile İİK’nun 268 inci maddesi uyarınca yeniden sıra cetveli düzenlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu dosyadan konulan ihtiyati haczin itiraz süresinin geçmesi ile kesinleştiğini, tapudaki alacak tutarının icra müdürlüğünce belirlenmediğini ve satış tarihindeki hesaplamanın doğru olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şikâyetçinin takibinin 21.3.2010 günü, şikâyet olunanın takibinin ise 13.12.2009 günü kesinleştiği, ihtiyati haciz kararının 11.500,00 TL üzerinden değil 40.500,00 TL üzerinden verildiği, ... 10.İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2009/2291 Esas sayılı dosyasında takibe yönelik yapılan şikayetin reddedildiği, şikayet olunanın takibinin ve ihtiyati haczinin daha önce kesinleştiği ve sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikâyetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5181, Karar No: 2007/10477, Tarih: 23.11.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/5181 E.  ,  2007/10477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, 4.10.2003 tarihinde davalı kurum yetkililerince müvekkili kooperatifin kullandığı akım trafolarında yapılan periyodik kontrolde, akım trafolarındaki arıza sebebiyle eksik tüketim kaydedildiği konusunda tutanak düzenlendiğini ve 7.10.2003 tarihli yazıları ile 80.560.940.000 TL fark tahaakkuk bedeli çıkarılıp ödenmesinin istendiğini söz konusu yazıda "B fazına ait sekonder ucunun ters polarite bağlı olması nedeniyle sayaçların 2/3 oranında eksik tüketim kaydettiğinin belirtildiğini, ancak kooperatife ait sayacın 3 adet akım trafosuna bağlı bulunan fazlarla çalışmakta olup bu fazlardan iki tanesinin çalışmaması durumunda elektrik sayacının çalışmasının teknik olarak mümkün olmadığını, bir an için eksik tüketim kaydedildiği varsayılsa bile bildirilen fark tahakkuk bedelinin çok fahiş olduğunu, yapılan itirazın sonuçsuz kaldığını iddia ederek borçlu olmadıklarının tespiti ile işlemin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, müessese ekipleri tarafından abone ölçü devresinin kontrolünü yapmak için kooperatif temsilcisinin huzurunda pano kapağının mührünün açıldığını yapılan ölçümler sonucunda B fazı akım trafosu polorite uçlarının ters olduğu tespit edilip, bağlatının düzeltildiğini, ters bağlantı öncesinde sayacın 2/3 oranında eksik kayıt yaptığının belirlenip yapılan çalışmanın tutanak altına alındığını, mevzuata uygun olarak ek taahhuk yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporları ile olayın tespitine ilişkin tutanak değerlendirildiğinde davalı kurumun eksik yazma nedeniyle yapmış olduğu fark tahakkukunun temelindeki tespitin hatalı olması nedeniyle doğru olmadığı, davacının endeks kayıtlarında yıllar bazında tespit tarihi öncesi ile tespit tarihi sonrasında bir farkın bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 23.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29348, Karar No: 2023/292, Tarih: 17.01.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/29348 E.  ,  2023/292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit ve 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın vekilinin mahkeme kararının gerekçesiz olduğuna, sanıkların katılana karşı atılı suçları işlediklerinin tanık beyanları ve mesaj kayıtları ile sabit olmasına rağmen sanıklar hakkında beraat kararları verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın ortak yetkilisi olduğu şirketin, ekonomik durumunda yaşanan sıkıntılar sebebiyle Türkiye genelindeki mağazaları ile birlikte ... mağazasının da aynı nedenle kapatıldığı ve mülk sahibi olan sanık ...'ın bir miktar kira alacağı nedeniyle katılan hakkında icra takibi başlattığı, sanık ...'nin, diğer sanık ...'i yanında başka bir şahıs daha olduğu halde 30.09.2014 günü katılanın iş yerine gönderdiği, sanık ...'in katılandan bu alacağı isteyip, ...'ın daha fazla beklemek istemediğini, ödeme yapılmazsa müştekinin ...'de satışa çıkarttığı dükkanı kendi belirledikleri fiyattan alacağını, polis dahil hiçbir şeyden çekinmediklerini ve korkmadıklarını, ...'ın 600.000 TL alacağını tahsil edemediğini ...'de söyletmeyeceğini söyleyerek tehdit ettiği, yine sanıklardan ...'nin aynı gün katılanı ... numaralı telefondan arayarak "Siz dolandırıcısınız, paramı bugün ödeyin ulan, parayı alamazsam sonu kötü olacak, her şekilde bu parayı alacağım ve bu iş için hapse bile gireceğim." sözleriyle tehdit ettiği iddia olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A.Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, katılanın soyut iddiası dışında sanığın cezalandırılması için yeterli, kesin ve her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediği, tanıkların iddiaya konu sözleri duyduklarına dair anlatımlarının olmaması gerekçeleriyle verilen beraat hükümlerine yönelik mahkemenin takdir ve gerekçesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, katılanın soyut iddiası dışında sanığın cezalandırılması için yeterli, kesin ve her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediği, tanıkların iddiaya konu sözleri duyduklarına dair anlatımlarının olmaması gerekçeleriyle verilen beraat hükümlerine yönelik mahkemenin takdir ve gerekçesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

B.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2023 tarihinde karar verildi.