muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5317, Karar No: 2024/80, Tarih: 09.01.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/5317 E.  ,  2024/80 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/2 E., 2022/151 K.

ASIL DAVADA DAVACI / BİRLEŞTİRİLEN DAVADA

ASIL DAVADA DAVALI / BİRLEŞTİRİLEN DAVADA

DAVA TARİHİ : ...,...

HÜKÜM : Asıl Dava Ret - Birleştirilen Dava Kabul

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali tescil, elatmanın önlenmesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda asıl davanın reddine, birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı asıl davada davacı-birleştirilen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl davada davacı; 1 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 14 nolu bağımsız bölümü davalıya aralarında yaptıkları 11.03.2015 tarihli protokol gereğince teminat amacıyla devrettiğini, 2,5 yıl içerisinde borç ödendiğinde iadesinin kararlaştırıldığını, belirlenen süre beklenmeksizin taşınmazın davalı tarafından satılığa çıkarılarak protokole aykırı hareket edildiğini ileri sürerek 14 no’lu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı; devrin teminat amacıyla yapılmadığını belirterek davanın reddini savunmuş; birleştirilen davasında ise, taşınmazın davalı tarafından kullanıldığını ileri sürerek asıl davada davacı - birleştirilen davada davalının müdahalesinin önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Kahramanmaraş 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.12.2015 tarihli ve 2015/518 Esas, 2015/301 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın borca mahsuben davalıya devredildiği, davacı tarafça iddanın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Kahramanmaraş 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.12.2015 tarihli ve 2015/518 Esas, 2015/301 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın borca mahsuben davalıya devredildiği, davacı tarafça iddanın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 10.10.2019 tarihli ve 2016/7179 Esas, 2019/5173 Karar sayılı kararıyla; “...Somut olaya gelince, taraflar arasında inançlı işlem sözleşmesi olduğu hususunda bir ihtilaf bulunmamaktadır. Davacı taraf, aralarındaki sözleşme uyarınca edimini kararlaştırılan süre içerisinde ifa edeceğini iddia etmiş, davalı taraf ise temlikin teminat amacıyla değil, davacının borcuna mahsuben yapıldığını savunmuştur. Ne var ki, Mahkemece iddia ve savunma doğrultusunda tarafların bildirdiği deliller toplanmak suretiyle hükme elverişli bir araştırma yapılmadan sonucuna gidilmiştir. Hâl böyle olunca, tapu kayıtları, banka kayıtları, icra dosyaları ve bunlarla ilişkili mahkeme dosyaları incelenip taraflar arasındaki sözleşmeye esas olmak üzere davacının borç miktarının tespit edilmesi, 6098 sayılı TBK'nın 97 nci maddesi (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 81 inci maddesi) değerlendirilerek varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir... ” gerekçeleriyle bozulmuştur.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Kahramanmaraş 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.03.2022 tarihli ve 2020/2 Esas, 2022/151 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmaz üzerine 26.03.2012 tarihinde davalı lehine 50.000,00 TL bedelle ipotek tesis edildiği, 18.11.2014 tarihinde ise davalının babasına ait olan ... Ecza Deposu tarafından 148.462,00 TL bedelle haciz konulduğu, taşınmazın haciz ve ipotekle yüklü olarak davalıya devredildiği, taraflar arasında akdedilen 13.03.2015 sözleşme gereğince davacının 2,5 yıl içerisinde evin bedelini öderse evini geri alabileceğinin kararlaştırıldığı, bu durumun inançlı temlik olduğu, ancak bilirkişi incelemesi ile sabit olduğu üzere davacının davalıya olan borcunu ödemediği, inanç sözleşmesi gereği kendine düşen edimi yerine getirmediği, davalı - karşı davacının kayıt maliki olup davacı - karşı davalının taşınmazda işgalci konumuna düştüğü gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davacı - birleştirilen davada davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada davacı - birleştirilen davada davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl davada davacı - birleştirilen davada davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacı ile davalı arasında inanç sözleşmesi imzalandığını, davacının eczacı olduğunu, eczanesinde satmak üzere davalıdan ilaç temin ettiğini ve aylık 2.000,00 TL aldığını, karşılığında da teminat olarak dava konusu taşınmazını devrettiğini, davacının iki buçuk yıl içerisinde evin bedelini ödeyerek taşınmazı geri alma hakkına sahip olduğunu, sözleşmenin davalı tarafından ihlal edildiğini, sözleşme tarihinden 10 gün sonra davalı tarafından taşınmazın tahliye edilmesi için ihtarname gönderildiğini ve taşınmazın davalı tarafından satışa çıkarıldığını, sözleşme süresinin 2,5 yıl olmasına rağmen davalının bu süreye uymayarak taşınmazı satılığa çıkardığını, davacının davalı tarafından aldatıldığını, taraflar arasındaki borcun davacı ile davalı arasında değil, davacı ile davalının babası ... arasında olduğunu, ...’un ecza deposu işlettiğini, davacının da eczası olması nedeniyle aralarında borç ilişkisi mevcut olduğunu, bu borç için zaten davacı aleyhine ayrıca icra takibi başlatıldığını, icra takibi neticesinde dava konusu taşınmazı alamayacağını anlayan davalı tarafın, inançlı işlem yaptığı hususunda davacıyı aldatarak taşınmazı ele geçirdiğini, evin borca karşılık olarak davacı tarafından rıza ile verildiği iddiasının mahkemeyi yanıltmaya yönelik olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, inançlı işlem hukuki sebebine dayalı tapu iptali ve tescil; birleştirilen dava, mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

05.02.1947 tarihli, 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

1. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazın taraflar arasında yapılan 11.03.2015 tarihli “protokol” başlıklı belgede, davacı tarafından işletilmekte olan eczanenin borçları nedeniyle teminat amacıyla devredilmesinin kararlaştırıldığı, bu doğrultuda 13.03.2015 tarihli resmi senette 135.000,00 TL bedelle inançlı işleme dayalı olarak dava konusu 1 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 14 nolu bağımsız bölümün davalıya satış suretiyle devredildiği, protokol tarihinden itibaren 2,5 yıl içerisinde borç ödendiği takdirde taşınmazın tekrar davacıya iadesinin kararlaştırıldığı anlaşılmaktadır.

2. Dairenin 10.10.2019 tarihli ve 2016/7179 Esas, 2019/5173 Karar sayılı kararı ile; dava konusu taşınmazın davalı ...’a inanç sözleşmesi kapsamında temlik edildiği kabul edilerek tapu kayıtları, banka kayıtları, icra dosyaları ve bunlarla ilişkili mahkeme dosyaları incelenip taraflar arasındaki sözleşmeye esas olmak üzere davacının borç miktarının tespit edilmesi, bundan sonra TBK’nın 97 nci maddesi gereğince işlem yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gereğine değinilerek mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Ne var ki, Mahkemece bozma kararına uyulmasına rağmen bozma gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Şöyle ki; Mahkemece taraflar arasındaki sözleşmeye esas olmak üzere davacının borç miktarının tespit edilmesi için tapu kayıtları, taraflara ait banka kayıtları ve taraflar arasındaki icra dosyaları celbedilerek mali müşavir bilirkişiden rapor alınmıştır. Bilirkişi, 25.01.2022 tarihli raporunda; dava konusu taşımaz üzerine 26.03.2012 tarihinde davalının alacağı için 50.000,00 TL tutarında ipotek tesis edildiği, yine 18.11.2014 tarihinde davalının babasına ait olan ... Ecza Deposu’nun alacağı için Nurdağı İcra Müdürlüğünün 2014/87 Esas sayılı dosyasından taşınmaz üzerine haciz konduğu, tapu kaydında yer alan ipotek ve haciz borcu değerinin ( 50.000,00 TL + 148.462,00 TL ) 199.462,00 TL olduğu, 148.462,00 TL için Nurdağı İcra Müdürlüğünün 21.04.2021 tarihli yazısında 2014/87 Esas sayılı dosyanın icra kapak hesabında davalının borcunun 547.852,49 TL olduğunu belirtmiştir. Ancak, dosya içerisindeki belgelerden 547.852,49 TL olduğu bildirilen kapak hesabının Nurdağı İcra Dairesinin 2015/228 Esas sayılı dosyasına ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda bilirkişi raporunun eksik ve çelişkili olup hüküm kurmaya elverişli olmadığı, taraflar arasındaki sözleşmeye esas olmak üzere davacının borç miktarının tam olarak tespit edilmediği anlaşılmaktadır.

3. Hâl böyle olunca; tapu kayıtları, banka kayıtları, icra dosyaları (Nurdağı İcra Dairesinin 2014/87 Esas ve 2015/228 Esas) incelenip taraflar arasındaki sözleşmeye esas olmak üzere davacının borç miktarının tam olarak tespit edilmesi, tespit edilen bu bedelin 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 97 nci maddesi uyarınca mahkeme veznesine depo ettirilmesi için davacıya önel verilmesi ve sonucuna göre asıl ve birleştirilen dava hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Asıl davada davacı - birleştirilen davada davalı vekilinin yerinde görülen temyiz itirazının kabulüyle, hükmün 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

09.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18291, Karar No: 2016/15706, Tarih: 08.12.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/18291 E.  ,  2016/15706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı baba tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre davacının velayet davasının reddine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı ile ortak çocuk arasında düzenlenen kişisel ilişkiye yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Taraflar 27.06.2010 tarihinde kesinleşen kararla anlaşmalı olarak (TMK m. 166/3) boşanmışlar, 26.11.2007 doğumlu ortak çocuk Oğuz'un velayeti anneye verilerek baba ile ortak çocuk arasında kişisel ilişki düzenlenmiştir. Bu dava ise davacı baba tarafından velayetin değiştirilmesi istemine yönelik olup, davacı baba ile ortak çocuk arasında kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebine yönelik bir dava bulunmamaktadır. Hal böyle iken, kişisel ilişki düzenlemesine ilişkin bir dava olmaksızın davalı anne vekilinin duruşmadaki talebi üzerine davacı baba ile ortak çocuk arasında boşanma davası ile düzenlenen kişisel ilişki sürelerini de kısıtlar şekilde yeniden kişisel ilişki düzenlenmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.08.12.2016(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2024/474, Karar No: 2024/3509, Tarih: 01.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/474 E.  ,  2024/3509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/717 E., 2023/1853 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 41. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/230 E., 2022/23 K.

Taraflar arasındaki vazife malullüğünün tespiti ile aksine Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 2009 yılında uzman jandarma olarak çalışmaya başladığı, 2011 yılı genel atamalarında İstanbul Silivri Tabur Komutanlığı emrine atandığı, atandığı birlikte, hastalanan yahut çeşitli nedenlerle yaralanan mahkumların tedavi işlemleri için sevkler ve muayene/tedavi sürecinde nezaret personeli olarak görevlendirilmesi yapıldığı ve rahatsızlıklarının bu görevlendirme neticesinde icra ettiği görevler ile başladığı, davacının hastaneye kaldırılacak kadar ağır olan AIDS, Hepatit B - C, Tüberküloz (Verem), Pnömoni, Menenjit gibi ağır virüs ve bakteri hastalıkları ile ileri boyutta kanser hastaları, nöroloji, ruh ve sinir hastaları ile ağır psikiyatrik hastaların yanı sıra intihar eden veya kendisine açık yara oluşacak şekilde zarar veren gibi çeşitli durumlardaki hastaların sevklerinde görevlendirildiği, davacının özellikle günümüzde de genel farkındalığın oluştuğu üzere bakteri ve virüs taşıyan tutukluların sevkinde özel önlemler almak zorunda kaldığı, sürekli olarak virüs veya bakterinin bulaşmaması için özen göstermeye çalıştığı, keza davacının görevini devraldığı meslektaşından da daha önce çeşitli hastalıkların mahkumlardan personele bulaştığı bilgisini de aldığı, davacının Rütbeli Personel olarak sadece kendi sağlığı ve izolasyonundan değil, emrindeki Erbaş/Er'in de sağlığından sorumlu olduğu için, görevi gereği ve vicdanen personelinin de temizliğine özen göstermek ve kontrol etmek zorunda kaldığı, keza ağır hasta olan hükümlülerin sevki esnasında defalarca sevk aracında tuvaletini kaçıran, davacının bulunduğu ortama, hatta 3 vakada üzerine kusan hastalar olduğu, zırhlı ve korumalı araçla cezaevinden hastaneye kadar davacının bu şekilde seyahat etmek zorunda kaldığı, yaşadığı travma neticesiyle psikolojik, davranışsal değişimler yaşadığı, karşı karşıya kaldığı bu durumlar sebebiyle psikiyatrik takibi başlatıldığı, ruh sağlığı ile ilgili şikayetleri nedeniyle, davacının Sağlık Bakanlığı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu’na bağlı çeşitli hastanelerde tedavi olduğu, bunun sonucunda istirahat etmesine karar verildiği, toplamda 6 ay 20 günlük istirahat süreci sonunda davacının rahatsızlığı artık görev yapamayacağı kadar artması nedeniyle hakkında düzenlenen Çorlu Devlet Hastanesi 13.03.2018 tarih ve 443 sayılı Sağlık Kurulu Raporu uyarınca hakkında "Adi Malul" olduğuna dair karar verilmesi suretiyle mesleği ile ilişiği kesildiği iddiasıyla davalı idarece haksız ve hukuka aykırı olarak tesis edilen ... Başkanlığı’nca Vazife Maluliyeti talebinin reddi işlemine karşı taraflarınca Yüksek Sağlık Kuruluna yapılan itirazın zımnen reddi işleminin iptaline, iptal kararına bağlı olarak özlük haklarının (Vazife Malullüğü Maaş ve İkramiye farklarının) hak ediş tarihinden itibaren hesaplanarak yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

II.CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Jandarma Genel Komutanlığı emrinde Uzm. J. III. Kad. Çvş. olarak görev yapmakta iken 16.12.2018 tarihinde malulen emekliye ayrılan ve avukatı tarafındari ağır hastaların şevklerinde görevlendirildiği ve bu görevlendirme neticesinde psikolojik olarak rahatsızlandığından bahisle vazife malullüğü talebinde bulunulan ...’in, Kurumandan alınan 27.01.2021 tarihli yazı ekindeki belgelerden, 2009 yılında göreve başladığı, Muş ve İstanbul illerinde görev yaptığı, 2018 yılında malulen emekliye ayrıldığı, görev süresince rahatsızlığına sebep olabilecek herhangi bir olaya ilişkin bilgi ve belgeye rastlanılmadığı, Çorlu Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen “Jandarma Genel Komutanlığında görev yapamaz” kararlı, “Kronik Nitelik Kazanmış Nevrotik Bozukluklar (obsesif kompulsif bozukluk)” tamlı, 13.03.2018 tarihi ve 443 sayılı raporu Sağlık Kurulunca 29.06.2018 tarihinde incelenerek “...malul olduğuna...” şeklinde karar verildiği, bu defa vazife malullüğü talebi üzerine söz konusu raporu ve dosyasındaki diğer tıbbi bilgi ve belgeleri rahatsızlığında görevinin neden ve etkisi bulunup bulunmadığı yönüyle Sağlık Kurulunca 24.02.2021 tarihinde incelenerek “...psikiyatrik hastalıklar sosyal zemini olan kalıtsal, doğumsal, gelişimsel, çevresel ve ailesel birçok etkenin bir arada rol oynaması sonucu oluşan hastalıkladır. Ayrıca askerlik görevi boyunca herhangi bir olaya da maruz kalmadığı da görüldüğünden, hastalığın ortaya çıkmasını tek başına askerlik görevine bağlamanın tıbben mümkün olmadığına ve psikiyatrilc hastalığın görevinin neden ve etkisiyle meydana gelmediğine...” şeklinde karar verildiği gibi maluliyetinin görevinin neden ve etkisiyle meydana geldiğini kanıtlayan Kamu Görevlilerinin Tahsis Yardımına İlişkin Tebliğin 15’inci maddesi hükümlerine göre düzenlenmiş bilgi ve belgeleri (sağlık kurulu raporları hariç) bulunmadığı da anlaşıldığından hakkinda, 5510 sayılı Kanunun 47 nci maddesinin birinci fıkrasına göre vazife malullüğü hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı, açılan dava haksız ve yersiz olduğu, dava konusu uyuşmazlığa Kurumun sebebiyet vermediği savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; Sağlık Kurulunca 24.02.2021 tarihinde incelenerek 315 sayı ile hastalığının vazifesinin neden ve tesiriyle meydana gelmediğine karar verildiği, davalı Kurum tarafından ilgili Sağlık Kurulu raporuna dayanılarak hastalığının vazifesinin neden ve etkisiyle meydana gelmediğine karar verilmesi nedeniyle, hakkında 5510 sayılı Kanun'un 47 nci madde uyarınca vazife malullüğü hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine karar verildiği, 5510 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca malul olduğuna karar verilerek malulen emekliliğe sevk edildiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 06.10.2021 tarihli raporu ile ''davacının obsesif Kompulsif Bozukluk rahatsızlığının oluşumunda biyopsikososyal etmenlerin rol oynadığının bilindiği, görevi sırasında başlayabileceği veya alevlenebileceği ancak görevinin sebep ve tesiri altında ortaya çıktığının tıbben söylenemeyeceğinin" mütala edildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının Jandarma Genel Komutanlığı'nda görevli bulunduğu dönemde üç farklı yerde görev aldığı, bunların Silivri Cezaevi Jandarma Tabur Komutanlığı, Büyükçekmece İlçe Jandarma Komutanlığı ve Şırnak İl Jandarma Komutanlığı olduğu, davacının rahatsızlığının ilk görev yeri olan Silivri Cezaevi Jandarma Tabur Komutanlığı'nda görevli bulunduğu dönemde oluşdduğu ve dava dilekçesinde de bu şekilde iddia da bulunulduğu, İlk Derece Mahkemesinin tahkikat aşamasında davacının yaptığı görevin kapsamını, dava dilekçesinde iddia olunduğu üzere cezaevinde çalışıp çalışmadığını davacının ilk görev yeri olan Silivri Cezaevi Jandarma Tabur Komutanlığı'na sormadığı, ikinci görev yeri olan Büyükçekmece İlçe Jandarma Genel Komutanlığı'ndan sorduğu, eksik araştırma ve inceleme ile daha doğru bir ifade ile yanlış araştırma ve inceleme ile karar verildiği, bir kısım Anayasa Mahkemesi kararlarında da belirtildiği üzere sigortalının arızasının görevden kaynaklanıp kaynaklanmadığının araştırılması gerektiği, Adli Tıp Kurumu raporuna yanlış anlam verildiği, kararda rahatsızlığın görevi sırasında başlayabileceğinin ve alevlenebileceğinin özellikle belirtildiği, idarenin davacıda meydana gelen rahatsızlık hakkında makul bir gerekçe ileri süremediği, idarenin kendi kontrolündeki bölgede gerçekleşen yaralanma olayına ilişkin makul bir açıklama getiremediği iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıya tanısı konulan obsesif kompulsif bozukluk rahatsızlığının askerlik vazifesinin sebep ve tesiriyle meydana geldiğinin kanıtlanamadığı, bu nedenle 5510 sayılı Kanun'un 47 nci maddesi gereğince vazife malullüğü hükümlerinden yararlanması mümkün olmadığından davanın reddine dair mahkeme kararının yerinde olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, vazife malullüğünün tespiti ile aksine Kurum işleminin iptali davasıdır.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 47 nci maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıdaki yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.