muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12609, Karar No: 2019/9168, Tarih: 30.09.2019

Mahkemece; dosya kapsamında görüşüne başvurulan bilirkişi raporuna da atıf yapılmak suretiyle davaya konu taşınmazda yer alan gizli ve eksik imalatın süresinde ihbar edildiği kabul edilerek davanın kabulü yoluna gidilmiştir.

Mahkemece alınan ek bilirkişi raporunda; davacının dilekçesinde yer almayan imalat eksikliği ve gizli ayıplara ilişkin talepte bulunmadığını, bu taleplerin değerlendirmesinin mümkün bulunmadığını, davacının asansör ile ilgili talebinin makine mühendisliği görev alanında olup olduğu heyetin uzmanlık alanına içerisine girmediğini, davacının talepleri ve itirazlarının çok geniş kapsamlı tutulmuş olduğuna ilişkin kanaat bildirilmiş, davalının itirazlarını değerlendirirken de davalının dosyaya sunduğu fotoğraflarda havuzun tamirat işlerinin tamamlandığı ve kullanılabilir durumda olduğuna ilişkin itirazında bu fotoğrafların keşif tarihinden sonrasına ait olup olmadığının tespit edilemeyeceğini davanın açıldığı şartlara göre değerlendirme yapılacağı ve keşif tarihinde havuzun kullanılmadığı ve tamir için davalının sorumlu olduğuna ilişkin görüş bildirilmiştir. Davacı dava dilekçesinde açıkça belirtmiş olduğu imalat eksikliği ve gizli ayıplara ilişkin taleplerini bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde de tekrar etmiştir. Bu durumda her iki raporda tarafların itirazlarının karşılanmadığı, bu haliyle raporların yetersiz olduğu ancak mahkemenin bilirkişi raporunu hükme esas aldığı anlaşılmıştır. Tarafların itirazları karşılanmadan eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulamaz. Kabule göre de Mahkemece her ne kadar davaya konu taşınmazda yer alan gizli ve eksik imalatın süresinde ihbar edildiği kabul edilerek davanın kabulü yoluna gidilmiş ise eksik iş olarak kabul edilen imalatların yapılmamış olmasının davacının satın aldığı bağımsız bölümün ekonomik değerini düşüren açık ayıp niteliğinde olduğu da gözetilerek mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, dosyada mevcut deliller, bilirkişi raporları ve rapora karşı yapılan itirazlar birlikte değerlendirilerek, davalı yanca tamamlandığı iddia edilen işler yönünden yeniden keşif yapılarak bilirkişi heyetince taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine açık, ayrıntılı ve gerekçeli rapor tanzim edilmesinin sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan 51,25 TL harcın istek halinde davalıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14578, Karar No: 2007/15983, Tarih: 13.12.2007

14. Hukuk Dairesi 2007/14578 E., 2007/15983 K.

**14. Hukuk Dairesi 2007/14578 E., 2007/15983 K.**

**- İSPAT YÜKÜ

- KİRA ALACAĞI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 6 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 270 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.6.2004 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 6.6.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Dava kira alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı, davalı şirkete 1994 yılında maliki bulunduğu otele 8 yıllığına kiraya verdiğini, yıllık kira bedelinin 12.000 USD olduğunu, bu bedelin ödenmediğini ileri sürerek 1995-2002 yıllarına ait kira bedelinin tahsilini, ayrıca geç teslimden dolayı kullanım bedelini ve sözleşmede kararlaştırılan cezai şarta hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlar, mahkemece davacı şirketin defter ve belgelerinin incelenmesine karar verildiği halde bunların davacı tarafından sunulmadığı, alacak davasında ispat yükünün davacıda olduğu, davacının da iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık hasılat kira sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmaktadır. Davacı yan 23.12.1994 tarihli protokol 15.10.1995 tarihli kiralama sözleşmesine dayanmaktadır. Bu sözleşme içeriklerine göre kiracılık ilişkisinde ve yıllık kira bedelinin 12.000 USA olduğu hususunda taraflar arasında çekişme yoktur. Taraflar arasındaki çekişmeli husus kira bedelinin ödenip ödenmediği noktasında toplanmaktadır.

Borçlar Kanununun 270 ve devamı maddelerinde düzenlenen hasılat kirası ilişkisinde, kiracı kirayı sözleşmede kararlaştırıldığı şekilde ve zamanda ödemekle yükümlüdür (m.281/1). Türk Medeni Kanunun 6.maddesi gereğince taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguları ispatlamakla yükümlüdür. Eldeki davada da davacı kira alacağının varlığını 23.12.1994 ve 15.10.1995 tarihli yazılı belgelerle kanıtlamıştır.

Davacı iddiasını yazılı belge ile kanıtladığına göre artık davalının kira bedelini ödediğini kanıtlaması gerekir. Diğer bir anlatımla ispat yükü davalı yandadır. Mahkemenin ispat yükünü ters çevirerek davacı tarafından defter ve belgelerini sunmadığı, davalılara yemin teklif etmediği gerekçesiyle davayı reddi doğru değildir. Karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 13.12.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1864, Karar No: 2011/2126, Tarih: 28.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/1864 E.  ,  2011/2126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ :

ŞİKAYET OLUNANLAR :

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin olarak Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 10.11.2010 gün ve 2010/10957 esas 2010/12853 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkili tarafından Kocaeli 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/ 2442 esas sayılı dosyasında ...Taahhüt Mühendislik Sanayi Ticaret Lmt. Şti aleyhine yapılan icra takibinde borçlunun ...daki hak ve alacaklarının haczi için 1. haciz ihbarnamesinin gönderildiği, müvekkilinin icra dosyasında haciz tarihinin 09.03.2009 olduğunu, yapılan sıra cetvelinde 3. sırada olunması gerekirken 10.03.2009 tarihli, 10.09.2009 tarihli, 05.10.2009 tarihli, 05.10.2009 tarihli davalılara ait hacizler önce gösterilerek borçlunun hak ve alacaklarının davalılara dağıtıldığını, müvekkilinin alacaklı olduğu dosyaya ise dağıtılan alacaktan pay verilmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline davalılara düşen payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesine talep etmiştir.

Şikayet edilen SGK, ... Turizm Limited Şirketi, ... vekilleri davanın reddini istemişlerdir.

Diğer şikayet edilenler duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece,şikayetin reddine dair verilen karar şikayet eden vekilinin temyiz istemi üzerine ,Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 10. 11. 2010 günlü ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, şikayet eden vekili tarafından karar düzeltme talep edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet eden vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme itirazları yerinde değildir.

2- İstem, sıra cetvelinin iptaline ilişkindir.

Mahkemece, şikayet eden haczinin 11.03.2009 tarihli olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş ise de, dosya kapsamında şikayetçi haczinin şikayet edilenlerden... Ltd. Şti. haczi ile aynı tarih olan 10.03.2009 tarihli olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda, mahkemece, şikayet edenin şikayet edilenlerden... Ltd. Şti.'ne sıra cetvelinde ayrılan pay (48.928,12TL) üzerinden garameten sıra cetveline katılabileceği hususunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış ve şikayet edenin karar düzeltme isteminin kabulü ile kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, şikayet eden vekilinin diğer karar düzeltme istemlerinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, şikayet eden vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile kararın şikayet eden yararına BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcı ile peşin harcın istek halinde iadesine, 28.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2345, Karar No: 2007/3402, Tarih: 29.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/2345 E.  ,  2007/3402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 11.2.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 713. maddesine dayalı tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, yargılamaya son verilen 10.11.2006 günlü duruşma tutanağına yazılan kısa kararda “yargılama harç ve giderlerinin davanın nevi gereği davacı üzerinde bırakılmasına” denildiği halde sonradan yazılan gerekçeli kararda yargılama giderleri ve avukatlık ücretinden davalı Köy Tüzel Kişiliği sorumlu tutulmuş, böylelikle kısa kararla gerekçeli arasında çelişki yaratılmıştır.

10.0.1992 tarih ve 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması mutlak bozma nedeni sayıldığından,

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın iadesine, 29.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/673, Karar No: 2022/2598, Tarih: 17.03.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/673 E.  ,  2022/2598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanun’un 363/3. maddesinde adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabileceği ve 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği düzenlenmiştir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı kadının yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple adli yardım talebinin kabulüne, temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine,

dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.17.03.2022 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2018/539, Karar No: 2018/4533, Tarih: 23.10.2018

**(Kapatılan)20. Ceza Dairesi         2018/539 E.  ,  2018/4533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ESKİŞEHİR 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi-Numarası : 02/06/2016-2016/143 esas ve 2016/212 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Temyiz incelemesi, sanık müdafinin süresindeki isteği nedeniyle duruşmalı olarak yapılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Uyuşturucu madde satma eyleminin sanığın aracının içinde gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, eylemin umumi veya umuma açık yerde işlenmesi koşulu oluşmadığından, TCK'nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendi gereğince artırım yapılamayacağının gözetilmemesi,

2)24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararına yanlış anlam verilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmaması,

3)Sanık müdafiinin lehe kanun maddelerinin uygulanması talebi bulunmasına rağmen TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hakkında "Sebep ve delil bulunmadığından sanık hakkında takdiren başkaca artırım ve indirim sebebinin tatbikine yer olmadığına," şeklindeki açıklanıp somutlaştırılmayan gerekçe ile başkaca indirim uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları ile sanık müdafiinin duruşmadaki sözlü savunmaları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, resen de temyize tabi olan hükmün BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine, 23/10/2018 tarihinde Üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

(K.O)

KARŞI OY

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları ile sanık müdafiinin duruşmadaki sözlü savunmaları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, resen de temyize tabi olan hükmün BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine, 23/10/2018 tarihinde Üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

(K.O)

KARŞI OY

Olay tarihinde Eskişehir Emniyet Müdürlüğüne yapılan ihbar üzerine 11 TC 282 plaka sayılı aracın Sakarya Caddesi Ömerağa camii önünde park halinde görülmesi üzerine takibe alındığı, sanık ...'nin aracın şoför koltuğunda olduğunun görüldüğü, saat 15:32 sularında araca tanık ...'ün bindiği ve 2 dakika sonra indiği, tanık...'in sanık ...'den uyuşturucu madde aldığı değerlendirilerek yapılan kontrolde...'in 1 adet ecstasy olarak tabir edilen hapı görevlilere teslim ettiği, aynı gün eski otogar köprüsü üzerinde 11 TC 282 plaka sayılı aracın görülmesi üzerine yapılan aramada araçta sanık ... 'in bulunduğu ve araç içerisinde toplam 53 adet ecstacy hap ele geçirildiği, yapılan yargılama sonucunda Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesince sanık ...'nin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği ve satış yapılan yerin TCK 188/4.b maddesinde sayılan yerlere 200 metreden yakın olduğu kabul edilerek sanığın TCK 188/3, 188/4.b maddelerinden cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Dairemizce yapılan temyiz incelemesi neticesinde oy çokluğu ile, uyuşturucu madde alışverişinin aracın içinde yapılması ve eylemin umumi veya umuma açık yerde işlenmesi koşulu oluşmadığından TCK 188/4.b maddesinin uygulanamayacağı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Oysa uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun TCK 188/4.b maddesinde sayılan yerlere 200 metreden yakın mesafedeki umumi veya umuma açık yerlerde yapılması halinde bu maddenin uygulanması gerekmektedir. Gerçekleşen olayda sanık ... aracını TCK 188/4.b maddesinde sayılan yerlerden olan caminin önüne (200 metreden yakın mesafe içinde) park ederek yanına gelen kullanıcı...'e uyuşturucu maddeyi satmıştır. Burada satışın araç içerisinde yapılmış olması, satış yapılan yerin umumi yer olmadığı sonucunu doğurmaz. Her nekadar özel araçlar herkesin girip çıkabileceği bir yer değil ise de, mobil yani hareket eden bir eşyadır ve sonradan engelleyici bir önlem alınmadığı müddetçe araçların içerisi görülebilir haldedir ve buralarda işlenen suçlar Türk Ceza Kanunu uygulaması bakımından umuma açık yerde işlenmiş gibi kabul edilmektedir. Örneğin TCK'nun 225. maddesindeki alenen cinsel ilişki ve teşhircilik suçları umuma açık yerdeki araç içerisinde işlendiğinde Yargıtay'ın yerleşik uygulamasına göre aleniyetin varlığı kabul edilmektedir. TCK'nun 188/4.b maddesi yönünden de özel araç içerisinde satış gerçekleştiği taktirde şayet araç bu fıkrada sayılan yerlere 200 metreden daya yakın mesafede ve umuma açık yerde ise maddedeki artırım uygulanmalıdır. Aksi düşüncenin kabulü, uyuşturucu satıcılarının araçlarını okul, cami, hastane gibi yerlerin önüne ve hatta bahçesine/otoparkına park edip araç içerisinde kullanıcılara uyuşturucu madde satması halinde, TCK 188/4.b maddesinin ihdas ediliş amacına aykırı olarak umumi yer sayılmayıp bu fıkradaki artırımın uygulanmaması sonucu doğurur. Uyuşturucu madde satılan yer TCK 188/4.b maddesinde sayılan yerin bitişiğindeki veya yakın mesafedeki evin içi olsa, taşınmaz varlık olan evin yeri değiştirilemeyeceğine göre ve evin içi de umumi yer olmayacağından TCK 188/4.b maddesi uygulanamaz. Ancak somut olayda olduğu gibi, araç hareket eden ve yeri değiştirilebilen bir vasıta olduğundan ve bir nevi uyuşturucu madde satışı yapılan tezgah olarak kabul edilmesi gerektiğinden, içerisinde satış yapılan aracın park edildiği yerin TCK 188/4.b maddesinde sayılan yerlere 200 metreden yakın mesafedeki umumi yer olması halinde, artık burada TCK 188/4.b maddesinin uygulanmasının gerektiği ve yerel mahkemenin TCK'nun 188/4.b yönünden uygulaması doğru olduğu görüşünde olduğumdan bozma kararının (1) nolu bendi yönünden sayın çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

.

TEFHİM TUTANAĞI: 23.10.2018 tarihinde verilen bu Yargıtay Cumhuriyet savcısı .....'nun katılımıyla ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat.....'nun yokluğunda 08.11.2018 tarihinde, açık olarak okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/5540, Karar No: 2016/353, Tarih: 13.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/5540 E.  ,  2016/353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/313075

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2012/986 (E) ve 2013/193 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Önceki bozma ilamında da belirtildiği üzere, 5237 Sayılı TCK'nin 87/3.maddesinin, 19/12/2006 tarih ve 5560 sayılı Yasanın 4.maddesi ile değiştirildiği nazara alınarak, yasa değişikliğinden önceki ve sonraki yasal düzenlemelerin eyleme uygulanıp, elde edilecek sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi gerekirken, denetime olanak vermeyecek şekilde doğrudan, değişiklikten sonraki yasa maddeleri uygulanmış ise de; mağdur hakkında düzenlenen Pendik Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nün 15/05/2006 günlü 2006/1629 numaralı raporuna göre; ateşli silah yaralanması sonucu sol distal tibia 3A açık kırığı meydana gelmesine, bu yaralanmanın hayat fonksiyonlarını ağır (5.) derecede etkiler nitelikte olmasına ve suç tarihine nazaran 5560 sayılı yasa ile TCK'nin 87/3 maddesinde yapılan değişikliğin açıkça sanık lehine olduğu anlaşılmakla, bu eksiklik bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve E.2014/140 -K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 13/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2988, Karar No: 2017/1783, Tarih: 12.06.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/2988 E.  ,  2017/1783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 26.12.2014 gün ve 6276 Esas, 8498 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

... vekili müvekkilinin, adına izafeten dava açtığı... Teknik Parça San. Tic. A.Ş'den alacaklı olduğunu; davalının da bu şirketin ortağı olduğunu ve gerçek olmayan alacağa dayalı olarak şirket aleyhine giriştiği takipte şirket mallarını sattırarak düzenlenen sıra cetvelinde ilk sıraya girdiğini; oysa davalının adı geçen şirkete borcunun bulunduğunu takip alacağının muvazalı olduğunu ileri sürerek, İcra ve İflas Kanunu'nun 120/II. maddesi uyarınca sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Kendisine izafeten dava açılan şirket vekili, davacı görünen kişinin şirketi temsile yetkili olmadığını; müvekkilinin davadan feragat ettiğini, davacının müvekkili şirketin adını kullanarak mahkemeyi yanıltmaya çalıştığını bildirerek, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin yasal düzenleme karşısında üçüncü kişi sayılmayacağını, davacının dayandığı alacak belgesinin bu davayı açma hakkı vermediğini, davacının takip alacaklısı olduğu dosyada iki alacaklının daha bulunduğunu ve davacının bu davayı tek başına açamayacağını, sıra cetveline itiraz üzerine verilen diğer kararların eldeki davayı ilgilendirmeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 26.12.2014 tarih ve 2014/6276 E., 2014/8498 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı vekili davasını İİK'nın 120/2. fıkrasına istinaden borçlunun üçüncü kişideki alacağının tahsili için dava hakkının devir alınmasına dayandırmıştır. Ancak davacının satışa konu mallar üzerinde bir haczi bulunmadığı gibi, hacze iştirak eden ve sıra cetvelinde yer verilen diğer alacaklıların muvafakatı da bulunmadığından İİK'nın 120/2. fıkrası uyarınca davacının dava açması mümkün değildir.

Bu durumda dava ön şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, istem sahibi davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile, Dairemizin 26.12.2014 gün ve 2014/6276 E., 2014/8498 K. sayılı onama ilamının kaldırılarak mahkeme kararının BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcı ile peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde iadesine, 12.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.