muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11136, Karar No: 2023/3513, Tarih: 18.05.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/11136 E.  ,  2023/3513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 8. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki icra memur muamelesini şikayetten dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi borçlu tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Borçlu şikayet dilekçesinde; davalı alacaklı tarafından başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte, borca itirazı üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kambiyo vasfı bulunmadığından bahisle takibin iptaline karar verildiğini, kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleştiğini, borca itiraz yargılaması devam ederken borcun tamamen ödenmesi ile dosyanın infaz edildiğini, icra müdürlüğünden İİK’nın 361. maddesi uyarınca yatırılan paranın iadesi için davalı alacaklıya muhtıra gönderilmesi talebinde bulunduğunu, icra müdürlüğünce talebin reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğunu ileri sürerek 14.04.2021 tarihli icra müdürlüğü kararının iptali ile davalı alacaklıya muhtıra gönderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı cevap dilekçesinde; şikayetçi borçlu tarafından takibe konu çeke ilişkin olarak açılan menfi tespit davasının mahkemece reddedildiğini, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nce borçlunun istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiğini, kararın temyiz incelemesinin devam ettiğini, bu nedenle İİK’nın 361. maddesi uyarınca yapılan ödemenin iadesinin yapılamayacağını, sehven yapılmış bir ödeme veya fazla yapılmış tahsilat bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; şikayetçi borçlu aleyhine başlatılan kambiyo senetlerine mahsus ilamsız icra takibinde, şikayetçi borçlu tarafından takip dosyasına ödeme yapıldığı, daha sonra şikayetçi borçlu tarafından takibin iptali istendiği, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nin 27.02.2020 tarihli, 2019/764 E - 2020/508 K sayılı ilamı ile takibin iptaline karar verildiği, kararın onanarak kesinleştiği, şikayetçi borçlunun kendisinden tahsil edilerek alacaklıya ödenen paraların İİK’nın 361. maddesi uyarınca geri alınması için alacaklıya muhtıra çıkartılması talebinin icra müdürlüğünce reddine karar verildiği, ortada yanlışlıkla ödenen veya ödeme tarihi itibariyle fazladan yapılmış bir ödemenin bulunmadığı, takip borcuna ilişkin yapılmış bir ödemenin söz konusu olduğu, menfi tespit davasının sonradan kabul edilmiş olmasının borçlu tarafından yapılan ödemeyi hükümsüz kılmayacağı, aksi halde her tespit veya iptal kararı verilen icra dosyasından ödenen paraların iadesinin talep edilmesi ile icra dosyasının hiçbir zaman infaz edilememesi, sürekli açık kalması sonucunu doğuracağı, istemin borçlu tarafından genel mahkemelerde açılacak istirdat davasında tartışılabileceği, İİK’nın 361. ve 40/2. maddelerinin uygulama yerinin bulunmadığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi borçlu istinaf dilekçesinde; mahkeme kararının gerekçesinde yer alan, dava konusu ödemenin yanlışlıkla yapılan bir ödeme olmadığını, menfi tespit davasının kabul edilmiş olmasının ödemeyi hükümsüz kılmayacağı, zira bu kabul edildiği taktirde hiçbir icra dosyasının infazının sağlanamayacağı ve icra dosyalarının sürekli açık kalacağı, ilgili istemin genel mahkemelerde istirdat davası olarak görülmesi gerektiği, şeklindeki ifadelerin hukuka aykırı olduğunu, İİK'nın 361. maddesinin uygulanması için ortada yanlışlıkla yapılmış bir ödeme olmasının zorunlu olmadığını, her ne sebeple olursa olsun borçludan fazla para tahsil edilen her durumda anılan maddenin uygulanabileceğini, menfi tespit davasının reddi kararının kesinleşmediğini ileri sürerek mahkeme kararının kaldırılması ile şikayetin kabulünü talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; şikayetçi borçlu aleyhine başlatılan takipte, borçlu tarafından takibe konu borca istinaden davalı alacaklıya, haricen 171.000 TL, icra dosyasına da 62.552,59 TL ödeme yapıldığı, şikayetçi borçlu tarafından şikayete konu takibin iptali istemi ile açılan davanın İstanbul 11. İcra Hukuk Mahkemesinin 05.06.2018 tarihli, 2017/855 E 2018/505 K sayılı ilamı ile reddedildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesinin 27.02.2020 tarihli, 2019/764 E 2020/508 K sayılı kararıyla takibin iptaline karar verildiği ve kararın temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmesi üzerine şikayetçi borçlunun, alacaklıya haricen ödediği para ile icra dosyasından alacaklı tarafa ödenen paranın İİK’nın 361. maddesi gereğince kendisine iade edilmesi için muhtıra çıkartılmasını talep ettiği, icra müdürlüğünün 14.04.2021 tarihli kararıyla anılan maddenin uygulanmayacağı, istirdat davası ile paranın geri istenebileceği gerekçesiyle talebin reddine karar verildiği, İİK'nın 361. maddesi gereğince, paranın iadesinin istenebilmesi için borçludan fazla para alınması veya alacaklıya yanlışlıkla ödeme yapılması gerektiği, davalı alacaklıya haricen ödenen paranın bu madde gereğince iadesi talep edilemeyeceği gibi, icra müdürlüğünce tahsil edilen para yönünden de, ortada alacaklıya yanlışlıkla ödenen veya fazladan yapılmış bir ödeme söz konusu olmadığından anılan maddenin uygulanmasının mümkün olmadığı, ödeme yapıldıktan sonra takibin iptal edilmiş olmasının borçlu tarafından yapılan ödemeyi geçersiz kılmayacağı, şikayetçi borçlunun talebinin genel mahkemelerde açılacak istirdat davasında ileri sürülebileceği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi borçlu temyiz dilekçesinde; ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinde yer alan, dava konusu ödemenin yanlışlıkla yapılan bir ödeme olmadığını, menfi tespit davasının kabul edilmiş olmasının ödemeyi hükümsüz kılmayacağı, zira bu kabul edildiği taktirde hiçbir icra dosyasının infazının sağlanamayacağı ve icra dosyalarının sürekli açık kalacağı, ilgili istemin genel mahkemelerde istirdat davası olarak görülmesi gerektiği, şeklindeki ifadelerin hukuka aykırı olduğunu, İİK'nın 361. maddesinin uygulanması için ortada yanlışlıkla yapılmış bir ödeme olmasının zorunlu olmadığını, her ne sebeple olursa olsun borçludan fazla para tahsil edilen her durumda anılan maddenin uygulanabileceğini, menfi tespit davasının reddi kararının kesinleşmediğini ileri sürerek bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılması ile ilk derece mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla ilamsız takipte icra memur muamelesini şikayete ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu 16. ve 361. maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ve sair yasal mevzuat

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi borçlu tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 2004 sayılı Kanun'un 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29734, Karar No: 2013/16067, Tarih: 13.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/29734 E.  ,  2013/16067 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 51/1-3 . maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin cezanın az olduğu, ertelenmemesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafi ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında katılana atanan müdafinin ücretinin sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından yargılama giderinin düzenlendiği 9. paragrafa "274 TL zorunlu müdafii ücreti” ibaresi eklenerek yargılama giderinin 550.11 TL olarak belirlenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14843, Karar No: 2016/22490, Tarih: 04.10.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/14843 E.  ,  2016/22490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA...Davacı, toplu... sözleşmesinden kaynaklanan ücret... ücret farkı, ikramiye, ilave tediye, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram... genel tatil, yıllık izin ücretleri ... toplu... sözleşmesinde düzenlenen ... kısım ... yardım... işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili işçinin, toplu... sözleşmesinden kaynaklanan ücret... ücret farkı, ikramiye, ilave tediye, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram... genel tatil, yıllık izin ücretleri ... toplu... sözleşmesinde düzenlenen ... kısım ... yardım... işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak devam edilen yargılama neticesinde, toplanan deliller... bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, ......2011.......2011 tarihleri arasında yürürlükte bulunan toplu... sözleşmesi metni noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yürürlük tarihi.......2011.......2011 tarihleri arasındaki toplu... sözleşmesi ... ilgili olarak, işçi sendikası... işveren tarafı arasında yapılan müzakere neticesinde, ......2011 tarihli anlaşma tutanağı düzenlenerek imzalanmıştır. Anlaşma tutanağında, taslak metin üzerinden aynen kabul edilen veya değiştirilerek kabul edilen hususlar belirtilmiş... taslak üzerinde redaksiyon yapılarak imza altına alınmasına karar verilmiştir. Anlaşma tutanağında işçi sendikası temsilcilerinin... işveren tarafı temsilcisinin imzasının bulunmasına rağmen, düzenlenen toplu... sözleşmesi metni işveren temsilcisince imzalanmamıştır.

......2011 tarihinde ..., tarafların yeniden ... araya gelerek, ......2011 tarihli protokolü düzenlendiği anlaşılmaktadır. ......2011 imza tarihli “uzlaşma protokoldür” başlıklı belgede, ......2011 tarihinde anlaşmaya varılan metnin, belediyeye ağır ... ... getireceği... belediyenin gerekli mali şartlara sahip olmadığı gerekçeleriyle, belediyece yürürlüğe konulmayarak, sözleşmenin yeniden düzenlenmesi için sendikadan talepte bulunulduğu... bunun üzerine taraflar arasında yapılan görüşme sonrası, sözleşmenin yeniden düzenlenmesi için... ...protokolun imza altına alındığı belirtilmiştir. Sonrasında ..., “toplu... sözleşmesi... protokolü” başlıklı.......2011 imza tarihli protokol düzenlenmiş... ... ... taraf temsilcisi... protokolü imzalamıştır. ...protokol doğrultusunda aynı dönem.........2011.......2011) için düzenlenen, yeni toplu... sözleşmesi metni... yine ... ... taraf temsilcisi tarafından imzalanmıştır.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ......2011.......2011 yürürlük tarihli toplu... sözleşmesi bakımından, yukarıda açıklanan safahata dikkat edilmeyerek, ...... üzerinde durulmadığı anlaşılmaktadır.

......2011 tarihli anlaşma tutanağında işçi sendikası temsilcilerinin... işveren tarafı temsilcisinin imzasının bulunmasına rağmen, düzenlenen toplu... sözleşmesi metni işveren temsilcisince imzalanmamış ... de, taraflar arasında müzakeresi yapılan toplu... sözleşmesinin, taslak... anlaşma tutanağına geçirilerek kabul edilmiş haliyle bağıtlanmış sayılması gereklidir. ...halde, anlaşma tutanağına uygun metnin, ......2011 tarihi itibariyle yürürlüğe girdiği esas alınacaktır. ......2011 tarihinden sonra ..., ......2011 imza tarihli “toplu... sözleşmesi... protokolü” başlıklı protokol ... değiştirilen hükümler nazara alınmalı; değiştirilen hükümlerin.......2011 tarihinde yürürlüğe girdiği kabul edilmelidir.

Anılan sebeplerle, ......2011.......2011 tarihleri arasındaki hesaplamalarda, yukarıda açıklanan hususlara dikkat edilerek, davalı işveren aleyhine yapılan hatalar düzeltilmelidir. Karar, davacı tarafça temyiz edilmemiş olduğundan, usulü kazanılmış ... ilkesi gözardı edilmemelidir.

3-Taraflar arasında ... diğer uyuşmazlık, bozmadan sonra devam edilen yargılamada ıslahın mümkün olup olmadığı noktasındadır.

Davacı vekilince, bozmadan sonraki yargılamada dava ıslah edilerek, talep edilen alacak miktarları yükseltilmiştir. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’... ......2016 tarihli... 2015...esas, 2016...karar sayılı içtihadı birleştirme kararında... belirtildiği üzere, Yargıtay... bozma kararından sonra, ıslah mümkün değildir. ...halde, mahkemece, bozmadan sonraki ıslahın esas alınarak hüküm tesis edilmesi hatalı olmuştur.

4-İlave tediye alacağına kanuni faiz işletilmesi gerekirken, mevduat faizi işletilmesi ... diğer hatalı yöndür.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

4-İlave tediye alacağına kanuni faiz işletilmesi gerekirken, mevduat faizi işletilmesi ... diğer hatalı yöndür.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, ......2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15433, Karar No: 2015/4015, Tarih: 10.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/15433 E.  ,  2015/4015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Büyükçekmece 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.12.2013

NUMARASI :Esas no:2012/1177 Karar no:2013/1471

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 10.03.2015 günü temyiz eden davalı S.. Ş.. vekili Av. T.. Ş.. ve karşı taraf davacı S.. K.. ile vekilleri Av. S.. G.. ve S. Ü. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Üçüncü kişilerin, koşulları gerçekleştiği takdirde çocukla kişisel ilişki kurma hakkı mevcut ise de; kişisel ilişki süresinin ana ve babaya tanınan genişlikte olması beklenemez. Ancak; teyze ile yeğen arasındaki kişisel ilişki küçüğün teyze ile "aile bağlarını" güçlendirmek ve geliştirmek, teyzenin de yeğen sevgisini tatmaya elverişli olacak yeterlilikte olmalıdır. Kurulan kişisel ilişki, yaşı itibarıyla, çocuğun eğitimini, bedeni ve fikri gelişmesini olumsuz etkileyebileceği gibi, davalı babanın da velayet görevini gereği gibi yerine getirmesine engel olacak şekilde uzun sürelidir. Daha uygun süreli kişisel ilişki düzenlemesi yapılması gerekirken,yazılı şekilde kişisel ilişki tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.03.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2019/5853, Karar No: 2020/2152, Tarih: 26.02.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/5853 E.  ,  2020/2152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sağlık sigortasından kaynaklanan rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacı vekili; davalının davacı ... şirketi nezdinde ... Sigortası Poliçesi kapsamında sigortalandığını, davalının kasık fıtığı rahatsızlığının poliçe başlangıç tarihinden önce var olduğunun ve beyan edilmediğinin anlaşıldığını, beyan edilmeyen bu rahatsızlığın mevcut şartlarda akit yapılmasına engel olduğunu, TTK 1279. Md. ve poliçe özel şartları 15/9. uyarınca poliçe başlangıç tarihinden öncesine dayanan rahatsızlıkların gerektirdiği tetkik ve tedavilerin poliçe teminat kapsamı dışında kaldığını ve rücu haklarının bulunduğunu belirterek 19.842,59 TL tedavi giderinin ihtarla gerçekleşen temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Vekili; poliçenin düzenlendiği dönemde operasyonu gerektirecek ciddi bir rahatsızlığının bulunmadığını ve talep edilen operasyon bedelinin fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 19.842,59 TL'nin 08.07.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, sağlık sigorta poliçesi kapsamında davacı tarafından ödenen tedavi gideri bedelinin, davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Davacı sigortacı, sigortalı davalının kasık fıtığı ameliyatı nedeniyle tedaviyi yapan hastaneye ödeme yapmış, davalı sigortalının sağlık durumu hakkındaki beyan yükümlülüğüne uymadığı ve kasık fıtığı rahatsızlığını bildirmediği gerekçesiyle, ödediği bedelin iadesini talep etmiştir. Davalı taraf, sigortalının poliçenin düzenlendiği dönemde operasyonu gerektirecek ciddi bir rahatsızlığının bulunmadığını savunmuş; mahkemece, davalı sigortalının ihbar mükellefiyetine uygun davranmadığı, gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda uyuşmazlık, davaya konu tedavi giderine ilişkin rahatsızlığın poliçe tanzimi sırasında sigortacıya kasten bildirilip bildirilmediği noktasında toplanmaktadır.

Dosya kapsamına göre, davalının davacı nezdinde ilk olarak 14.12.2009 tarihinde sağlık sigorta poliçesi yaptırdığı, poliçenin aynı şartlarda 14.12.2010 tarihinde yenilendiği ve davalının 24.02.2011 tarihinde ameliyat olduğu anlaşılmaktadır.