muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10131, Karar No: 2025/5889, Tarih: 16.06.2025

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA

Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13420, Karar No: 2024/23838, Tarih: 14.10.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/13420 E.  ,  2024/23838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Şarkışla Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 10.07.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 2023/3315 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/59377 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/59377 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında Şarkışla Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15.06.2015 tarihli ve 2015/482 Soruşturma, 2015/6 Karar sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararın sanığa tebliğ edilmediği gibi, Şarkışla Cumhuriyet Başsavcılığınca denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin yazının 30.06.2015 tarihinde Sivas Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, 01.07.2015 tarihli çağrı yazısının 24.07.2015 tarihinde sanığın doğrudan mernis adresine, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre komşusuna haber verilerek tebliğ edildiği belirtilmesine rağmen kime haber verildiğinin belli olmaması nedeniyle usulsüz şekilde tebliğ edildiği, diğer yandan sanığa denetimli serbestlik müdürlüğü tarafından çağrı yazısının tebliğinden sonra kaydın kapatılacağına ilişkin uyarı yazısının da tebliğ edilmediği anlaşılmakla; her ne kadar sanığın süresinde denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmediği gerekçesiyle denetim dosyasının kapatılarak Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulması üzerine kamu davası açılmış ise de, kamu davasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın usulüne uygun şekilde tebliğ edilmemesi nedeniyle kesinleşmediği, bu nedenle infazına da başlanamayacağı, denetimli serbestlik müdürlüğünce yapılan tebligatların hukukî sonuç doğurmayacağı, bu durumda kovuşturma şartı olan ısrar şartının da gerçekleşmeyeceği cihetle, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden, açılan kamu davasında kovuşturma şartı gerçekleşinceye kadar durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

A. Şüpheli hakkında, 12.12.2014 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Şarkışla Cumhuriyet Başsavcılığının 15.06.2015 tarihli ve 2015/482 Soruşturma, 2015/6 Karar sayılı kararı ile; 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da

tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararda itiraz kanun yolunun gösterildiği, ancak kararın şüpheliye tebliğ edildiğine dair dosya arasında bir bilgi ve belgenin bulunmadığı, tedbirin infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Sivas Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 01.07.2015 tarihli ve 2015/1390 DS sayılı çağrı yazısının doğrudan şüphelinin MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, 24.07.2015 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ edildiği, Müdürlüğe başvurmaması nedeniyle dosyanın kapatılarak Şarkışla Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

C. Erteleme kararının kaldırılarak Şarkışla Cumhuriyet Başsavcılığının 30.09.2015 tarihli ve 2015/1108 Soruşturma, 2015/307 Esas, 2015/305 sayılı iddianamesi ile Şarkışla Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

D. Şarkışla Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2015 tarihli ve 2015/414 Esas, 2015/531 Karar sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1.maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın, 09.12.2015 tarihinde kesinleştiği,

E. Sanığın denetim süresi içerisinde 22.02.2016 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine; Şarkışla Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 02.07.2020 tarihli ve 2020/204 Esas, 2020/139 Karar sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

F. Dosya kapsamına göre;

E. Sanığın denetim süresi içerisinde 22.02.2016 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine; Şarkışla Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 02.07.2020 tarihli ve 2020/204 Esas, 2020/139 Karar sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

F. Dosya kapsamına göre;

5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesinde, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 3. fıkrasında, "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve aynı maddenin dördüncü fıkrasının (a) bendinde; "Kişinin, erteleme süresi zarfında; Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,...hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklindeki ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinde yer alan, "Türk Ceza Kanunu'nda

öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında;

5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi uyarınca, "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye, hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, şüpheli hakkında Şarkışla Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın şüpheliye tebliğ edildiğine dair dosya arasında bir bilgi ve belgenin bulunmadığı, şüpheliye karara karşı itiraz kanun yoluna başvuru hakkı tanınmadığı, kararın kesinleşmemesi nedeniyle tedbirin infazına başlanamayacağı, müdürlükçe yapılan infaza ilişkin işlemler hukuki sonuç doğurmayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin işlemeye başlamayacağı gibi,

Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce çıkarılan çağrı yazısının 24.07.2015 tarihinde sanığın doğrudan MERNİS adresine tebliğe çıkarılarak, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre komşusuna haber verilerek tebliğ edildiği belirtilmesine rağmen kime haber verildiğinin belli olmaması nedeniyle usulsüz şekilde tebliğ edildiği, diğer yandan çağrı yazısı tebliğinden sonra şüphelinin müdürlüğe başvurmaması halinde, uyarılı ikinci çağrı yazısının tebliğe çıkarılacağı, ikinci tebligatın usulüne uygun yapılması ve şüphelinin müdürlüğe başvurmaması üzerine infaz dosyasının kapatılacağı, bu durumda ısrar şartının gerçekleşmiş olacağı, somut olayda, Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün çağrı yazısının usulsüz tebliği üzerine şüphelinin müdürlüğe başvurmadığı, bu durumda yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı veya yeniden yükümlülük ihlalinde bulunduğu takdirde denetimli serbestlik tedbirlerine uymamakta ısrar ettiğinin kabul edilebileceği, kovuşturma şartı olan "ısrar şartının" da gerçekleşmediği anlaşıldığından; dava şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "kamu davasının durmasına" karar verilerek, kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren, 5271 sayılı CMK'nın 173. maddesinin 7499 sayılı Kanun ile değişik haline göre "iki hafta" içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde

kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Şarkışla Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2020 tarihli ve 2020/204 Esas, 2020/139 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13794, Karar No: 2017/11647, Tarih: 28.11.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/13794 E.  ,  2017/11647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ...Ş. vekili avukat ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davacılardan ...'in Japon yeni üzerinden davalı bankadan kullandığı kredinin ödenmemesi üzerine bu davacı hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip yapıldığını, davacı ...'in diğer davacı ... ile anlaştığını, davacı ...'in aralarındaki anlaşma gereği ipotekli taşınmazın devri karşılığında dosya borcu olarak hesaplanan 68.544,54.-TL'yi ödediğini ve bu şekilde davalı alacağının karşılandığını, buna rağmen davalı tarafça bakiye ödenmemiş alacak olduğu gerekçesiyle taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılmadığını, gerçekleştirilen ödeme ile borcun sonlandığını, takibin türk lirası üzerinden yapıldığını, kur farkı nedeniyle oluşan kısmın takibi başlatan davalı bankanın sorumluluğunda olduğunu ileri sürmüş, taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılmasına ve davacı ...'in davalı bankaya borçlu olmadığının tespitine, kötüniyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hükümde istek sonuçlarından her birinin ayrı ayrı karşılanması ve her biri hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerekmektedir. eldeki davada, davacılar, takip konusu taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılması ile beraber davacı ...'in davalı bankaya borçlu olmadığının tespitini de istemelerine ve dosya içinde bulunan bilirkişi raporu ile davacı ...'in davalı banka'ya olan bakiye borcunun da hesap edilerek belirlenmesine rağmen, bu hususta belirlenen bu kısım dikkate alınarak davacı ...'in davalıya borçlu olmadığı miktara ilişkin olumlu veya olumsuz herhangi bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Sonuç: Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, (2.) bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15234, Karar No: 2014/2713, Tarih: 03.03.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/15234 E.  ,  2014/2713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nazilli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2011/690-2013/999

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.04.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.05.2013 günlü hükmün ve davalılardan S.. A.. vekilinin eski hale getirme talebinin reddine dair 26.08.2013 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalılardan S.. A.. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, TMK'nın 747. maddesine dayalı geçit irtifakı tesisi istemiyle açılmıştır.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile davacı .. parsel sayılı taşınmaz lehine davalı .. ve .. parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hükmü davalı .. parsel sayılı taşınmaz mirasçılarından S.. A.. vekili temyiz etmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanununun 39. maddesi gereğince "Bu kanun hükümlerine göre kendilerine tebliğ yapılması caiz olan kimselerin o davada hasım olarak alakaları varsa muhatap namına kendilerine tebliğ yapılamaz." Bu nedenle davalı S.. A.. yerine kardeşi ve diğer davalı A.. A..'ya yapılan tebligat usulsüz olup davalı S.. A.. vekilinin temyiz istemi süresinde kabul edilerek çekişmenin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda, bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına geçit istenen taşınmaz paylı mülkiyete konu ise dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

Geçit tesisi davalarında başlangıçta davacı tarafından öngörülemediğinden dava dilekçesinde talep edilen yer dışındaki güzergahlardan da geçit kurulması gerekebilir. Bu güzergah üzerindeki taşınmazların maliklerine dava dilekçesi ile husumet yöneltilmemiş olması kabul edilebilir bir yanılgıya dayandığından 6100 sayılı HMK’nun 124. maddesi gereğince dürüstlük kuralına aykırı olmayan bu taraf değişikliği talebi kabul edilerek davacının bu kişilerin harçsız olarak davaya katılmalarını sağlamasına imkan verilmelidir.

TMK'nın 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergâh saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi olanaklı değil ise bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Somut olayda, davalı S.. A..'nun murisi adına kayıtlı .. parsel sayılı taşınmaz ikiye bölünerek kullanım şekli ve ekonomik bütünlüğü bozulmuştur. Bu durumda mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak başkaca altenatifler araştırılmalı, en uygun seçenekten geçit kurulmalıdır.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru gösterilmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı S.. A.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10722, Karar No: 2013/13832, Tarih: 03.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/10722 E.  ,  2013/13832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen Hakem Kurulu kararına itiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde;... İli Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığı'nın 24.04.2012 tarih ve 2012/69 Sayılı kararının iptal edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile... İli Tüketici Sorunları Hakem Heyeti'nin 24.04.2012 tarihli, 2012/69 sayılı kararının iptal edilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.05.2013 tarih ve 2013/145140 sayılı yazıları ile; davacı şirketin kaçak kullanımı önleyerek bu sebeple oluşabilecek enerji naklindeki hata ve kusurları engellemesi ile kesintisiz enerji hizmeti sunması gerekirken, engelleyemediği kaçak elektrik bedelinin kaçak elektrik kullanmayan bu anlamda dürürst tüketici olan davalıya yükletilmesinin hakkaniyet ilkesine aykırı olduğu, temel tüketici hakkının ihlali niteliğinde görüldüğü mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinin doğru bulunmadığını belirtilerek; hükmün HUMK'nın 427/6. maddesi uyarınca kanun yararına bozulmasını talep edilmiştir.

Dava; elektrik faturasına yansıtılan kayıp kaçak bedelinin iadesine ilişkin tüketici hakem heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Somut olayda dosya içeriğinden; davalı/tüketicinin adı geçen hakem heyetine başvurarak, kendisinden kaçak elektrik ve sayaç okuma bedeli adı altında alınan bedellerin iptalini talep ettiği,... İli Tüketici Sorunları Hakem Heyeti'nce de davalı/tüketicinın talebi kabul edilerek; ".... Elektrik ... Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi tarafından kaçak elektrik ve sayaç okuma bedellerinin geri ödenmesine"şeklinde karar verildiği, davacının işbu kararın iptali için eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Kayıp-kaçak bedeli; elektrik sisteminde ortaya çıkan "teknik" ve "teknik olmayan" kaybın maliyetinin kayıp-kaçak oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan Kurul Kararı Kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliği bulunmaktadır.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan Kurul Kararı Kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliği bulunmaktadır.

Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Bu nedenledir ki, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır.

Hal böyle olunca; dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün olmadığından, mahkemece; davanın kabulüne karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı görülmemiştir. Bu nedenle kanun yararına temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına temyiz talebinin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 03.10.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.