muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/185, Karar No: 2015/5279, Tarih: 28.12.2015

Sanık ... savcılık ifadesinde ...'nın 04.10.2009 tarihli görüşmede kendisinin Kom şube tarafından dinlendiğini, uzatma kararı alındığını, akıl hastası numarası yapmasını, Kom şubeden bazı idarecilerin ismini vererek bunları aramasını, organize şube tarafından alınırsa bu idarecilerin ismini vermesini istediğini ve bu hususları ... ile beraber kararlaştırdıklarını söylediğini beyan ettiği anlaşılmıştır. ... sanık ...'la 04.10.2009 günü İzmir ilinde bir görüşme yaptığını kabul etmekte ancak bu beyanları tüm aşamalarda reddetmektedir. Sanık ...'ın telefon rehberinde söz konusu Kom şube idarecilerinin isimleri bulunamamış, iletişim tespit tutanakları ve HTS içeriklerine göre bu isimleri aramadığı anlaşılmıştır. ...'nın adli soruşturmadan nasıl haberdar olduğu, soruşturmayı yürüten hangi görevlilerce haberdar edildiği soruşturma aşamasında araştırılmadığı gibi, bu husus mahkeme kararında da irdelenmemiştir. ...'nın operasyon tarihine kadar sanık ...'la görüşmeyi kesmediği de anlaşılmaktadır. Nitekim sanık ... yargılama aşamasında ''... ve ... benim hakkımda yapılan soruşturma ile ilgili olarak beni uyarmış değillerdir'' demek suretiyle savcılık beyanlarından dönmüş ancak mahkeme bu hususu da irdelememiştir. Dolayısıyla sanıklar ... ve ...'nın sanık ...'a hakkında yapılan adli soruşturmayı haber verdikleri şeklindeki sanık ... tarafından savcılık aşamasında ileri sürülüp yargılama aşamasında dönülen iddia sübut bulmamıştır.

Mahkeme kararı gerekçesinde ''örgüt lideri sanık İrfan’ın Emniyet teşkilatında üst düzeyde görev yapan diğer sanıklarla irtibatını kullanmak suretiyle örgütün mağdurlar üzerindeki etkisini arttırmasına ayrıca bir kısım emniyet görevlileri üzerinde etki kurabilmek amacıyla kullanmasına sebebiyet verdikleri'' ifadelerine yer verilmektedir.

Mahkeme kararı gerekçesinde ''örgüt lideri sanık İrfan’ın Emniyet teşkilatında üst düzeyde görev yapan diğer sanıklarla irtibatını kullanmak suretiyle örgütün mağdurlar üzerindeki etkisini arttırmasına ayrıca bir kısım emniyet görevlileri üzerinde etki kurabilmek amacıyla kullanmasına sebebiyet verdikleri'' ifadelerine yer verilmektedir.

Sanıklardan ... sanık ...'ı İzmir İstihbarat Şube Müdürlüğünde çalıştığı 1985-1991 yılları arasında tanıdığını beyan etmektedir. Gerçekten de sanık ...'ın 1983-1995 yılları arasında yardımcı istihbarat elemanı olarak çalıştığı anlaşılmaktır. Sanık ... sanık ...'ın bu yıllarda faydalı bilgiler verdiği, silah yüklü bir geminin yakalanmasına yardımcı olduğu, 2007 yılında ise bir holdingle alakalı yolsuzluk belgelerini kendisine teslim ederek soruşturma açılmasını sağladığını, tüm bunlar nedeniyle maddi bir menfaat beklemediğini ve kendisinin güvenini kazandığını ifade etmektedir. Sanık ... ise sanık ...'ı Emniyet Genel Müdürlüğü İstihbarat Daire Başkanlığında çalıştığı 1991 yılında tanıdığını beyan etmektedir. ... İzmir'deki görevinden ayrıldıktan sonra uzun yıllar sanık ...'la görüşmediğini, Balıkesir Emniyet Müdürlüğü görevi sırasında sanığın ziyaretleri üzerine görüşmeye başladığını beyan etmekte, ... ise sanıkla Emniyet Genel Müdür Yardımcılığına atandıktan sonra 2008 yılında sanık ...'nın bir suikast listesiyle ilgili olarak sanığı kendisiyle görüştürdüğünde yeniden karşılaştığını beyan etmektedir. Sanık ...'ın yargılamaya konu dolandırıcılık eylemlerinden katılan ...'e yönelik eyleminin 2006-2007, katılan ...'a yönelik eyleminin 2007-2008, katılan ...'a yönelik eyleminin 2008, katılan ...'a yönelik eyleminin 2008-2009, katılan ... ile mağdurlar ... ve ...'ya yönelik eylemlerinin ise 2009 yılında gerçekleştirildiği anlaşılmaktadır. Katılan ... haricinde diğer tüm katılan ve mağdurların beyanları sanık ... atılı suçlar nedeniyle gözaltına alındıktan sonra verilmiştir. Katılan ... ise dosyada mevcut beyanlarının hiçbirinde kendisine yönelik eylemi emniyet müdürleriyle ilişkilendirmediği gibi ...'ın devlet kurumlarındaki irtibatlarına ilişkin beyanlarından rahatsız olduğunu ve bunları yanında konuşmasını istemediğini beyan etmektedir. Sanık ve emniyet müdürleri arasındaki ilişki süregelirken sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kesinleşmiş bir mahkumiyet hükmü, açılmış bir dava ya da yürütülen bir soruşturma bulunmamaktadır. Dosya kapsamında elde edilen iletişim tespit tutanaklarınca doğrulanan savunmalarına göre sanık emniyet müdürlerinin sanık ...'ın dolandırıcılık suçunu oluşturan eylemlerinden haberleri bulunmamakta olup iddianame ve mahkeme kararında da sanık emniyet müdürlerinin sanık ...'ın herhangi bir mağdura yönelik suç teşkil eden eylemleri gerçekleştirilirken bu eylemlerden haberdar bulunduklarına dair açık bir iddia ya da tespit yer almamaktadır.

Sanıklar ... ve ...'nün firari bir şüphelinin yakalanması için sanık ...'ı Asayiş Daire Başkanlığına yönlendirmeleri ve Daire Başkanlığınca sanık ...'la kurulan ilişkinin tamamen yasal çerçevede gerçekleştiği, sanık ...'a yapılan ödemenin daire başkanının onayıyla yapıldığı, firari başka bir şüphelinin yakalanması amacıyla sanık ... ile sanık ... arasında iletişim tespit tutanaklarına da yansıyan konuşmalar nedeniyle yine İstihbarat Daire Başkanlığına bilgi notu ulaştırmak şeklindeki eylem içeriğinde de hukuka aykırılık ya da örgüte yardım suçunu oluşturabilecek bir maddi unsur bulunmadığı, sanıkların kurduğu idari ya da kişisel ilişkinin sanık ... tarafından dolandırıcılık eylemlerinde kullanıldığı iddiasının mağdur beyanlarıyla doğrulanmadığı anlaşılmaktadır. Avukat Can Turgut Kutluata'nın sanık ...'ın kendisine gözaltı sırasında ''Bu soruşturmaya ... ve ...'yü de dahil edeceğim'' dediği şeklindeki beyanını bu kişinin başka bir yargılamada örgüte yardım suçundan mahkum olmuş bulunması gerekçesiyle hükme esas almadığı anlaşılan mahkemenin bizatihi kendisi tarafından yapılan yargılamada örgüt suçundan mahkumiyetine karar verilen sanık ...'ın beyanlarını hükme esas almasındaki çelişkiyi de izah etmediği anlaşılmaktadır.

Yukarıda yer verilen öğretideki görüşler ve bu konudaki yargısal içtihatlar ışığında somut olay göz önüne alındığında; suç örgütlerine yardım suçunun ancak doğrudan kastla işlenebileceği, yardımın örgütün amacını gerçekleştirmeye hizmet etmesi gerektiği, örgüt üyelerine yapılan yardımın da örgüte yapılmış gibi kabul edilmekle birlikte örgüt üyesinin mensup olduğu örgütün bilinmesi ve bu yardımın da insani mülahazalarla değil örgütün amaçlarını gerçekleştirme gayesiyle yapılması hususunda ortak bir kanaat mevcuttur. Bununla birlikte 5237 sayılı Türk Ceza Kanununa esas alınan suç teorisinde objektif sorumluluğa yer verilmemiştir. Nitekim TCK'nın 23. madde gerekçesinde, "...Ortaçağ kanonik hukukun kalıntısı olan, 'hukuka aykırı durumda olan bunun bütün neticelerine katlanır' anlayışı çağdaş ceza hukukunda çoktan terk edilmiştir. Objektif sorumluluk kusursuz ceza olmaz ilkesiyle de açıkça çelişmektedir. Bu nedenle objektif sorumluluğa yeni ceza hukukumuzda

yer verilmediği" belirtilmiş olup bu açıklama ve görüşler ile yerleşik daire uygulamaları dikkate alındığında sanıklar ... ve ...'nın sanıklar ..., ... ve ...'nun dolandırıcılık suçunu oluşturan eylemlerinden haberleri bulunmadan sanık ...'la muhbir ilişkisi kurmak ve devam ettirmek, telefonla veya yüzyüze olacak şekilde kişisel nitelikte görüşmeler yapmak ve mahkeme kabulünde yer alan eylemlerinin atılı suç örgütüne yardım suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde dosya içeriğiyle uyuşmayan ve bu içerikle zıt, soyut ve yorum niteliğinde bulunan, sanık savunmalarını lehe delilleri ve değerlendirmelerini içermeyen gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ..., ... ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafilerinin, katılan ... vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1817, Karar No: 2016/376, Tarih: 16.03.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1817 E.  ,  2016/376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kayseri 2. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 12.12.2013 gün ve 2013/428 E., 2014/806 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 21.03.2014 gün ve 2014/6020 E., 2014/6813 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, fark işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda yazılı karar ile bozulmuş; bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasına girilmeden önce, 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılması ve yine aynı Kanun’un 3. maddesi uyarınca mahkemelerde süren davalarda muhatabın devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olacağının hüküm altına alınması karşısında direnme kararının ilgili kurum veya kuruluşa tebliği için dosyanın mahalline geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği ön sorun olarak incelenmiştir

12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1. maddesinin 2. fıkrası ile Kayseri Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin 5. fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 5. bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36. maddesinin 1. fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; yerel mahkemenin direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “...” gösterildiği ve direnme kararının “... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, 6360 sayılı Kanun’un 36. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle davalı ... İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1. maddesinin 5. fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince, mahkemece ilgili komisyon kararının da celbi ile dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek, direnme kararının kendisine tebliği sağlanarak, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3472, Karar No: 2013/6936, Tarih: 08.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3472 E.  ,  2013/6936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen itirazın iptali, alacak, tapu iptali ve tescil davalarının sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 12.12.2013 gün ve 2012/5802 Esas, 2013/765 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl davada davacı-birleşen davalarda davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Asıl davada davacı yüklenici vekili, müvekkili ile davalı arsa maliki arasında 30.12.2003 tarihinde düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye ait parselin iki parsele ifrazı ile bir parsel üzerinde yapılan bağımsız bölümlerin yükleniciye ait olması, diğer parseldeki bağımsız bölümlerin ise yapı ruhsatından itibaren 48 ayda arsa malikine tesliminin kararlaştırıldığını, 03.08.2004 tarihinde yapı ruhsatı alınarak sözleşmeye uygun imalat yapılmasına rağmen arsa malikinin kendisine ait bağımsız bölümleri teslim almayarak temerrüde düştüğünü, yükleniciye ait parselin tapusunu vermediğini ileri sürerek, 3913 ada 2 parselin tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davaların reddini istemiştir.

Asıl davada davalı, birleşen davalarda davacı vekili birleşen .... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/110 esas sayılı dosyasında, taraflar arasında düzenlenen sözleşme uyarınca müvekkiline ait bağımsız bölümlerin 03.08.2008 tarihinde teslimi gerektiği halde teslim edilmediğini, bir kısım imalatın müvekkilince yapıldığını, yapı kullanma izin belgesinin alındığı 22.01.2010 tarihine kadar müvekkilinin 53 daire, 3 dükkan için gecikme kirası alacağı bulunduğu gibi müvekkilinin 97.638,80 TL harcama yaptığını ileri sürerek, şimdilik 300.000,00 TL'nin ihtar tarihi olan 22.02.2010 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalı yükleniciden tahsilini istemiş, birleşen ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/201 esas sayılı dosyasında ise, sözleşme uyarınca yüklenici tarafından ödenmesi gereken vergi borçlarının ödenmemesi nedeniyle başlatılan takibin kısmen yüklenicinin haksız itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiş asıl davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca arsa malikine ait 77 parsel sayılı taşınmazın ifraz edilerek bir parseli üzerinde yapılacak inşaatın ruhsat tarihinden itibaren 48 ayda arsa malikine tesliminin kararlaştırıldığı, inşaat ruhsatının 03.08.2004 tarihinde alındığı, asıl dava tarihinde yapı kullanım izin belgesinin alınmadığı, yüklenicinin inşaatı belediyece onaylı projeye göre yapmasına rağmen, ...

Belediyesinin 21.07.2008 tarihli yazısıyla, asansör kulesinin sehven teras kata ulaştırılması nedeniyle tadilat projesi düzenlenmesinin istenildiği, hazırlanan tadilat projesinin belediyeye verildiği, yüklenicinin 24.07.2008 ve 31.07.2008 tarihli ihtarlarla projelerin arsa malikince imzalanmasını istemesine rağmen projelerin arsa malikince imzalanmadığı, arsa malikinin 29.01.2009 tarihinde belediyeye başvurarak projeleri imzaladığını 02.03.2009 tarihli ihtarla yükleniciye bildirerek eksikliklerin 15 günde giderilmesini istediği, 21.01.2010 tarihinde yapı kullanma izin belgesi alındığı, asansör imalatının belediyece onaylı projeye göre yapılması nedeniyle yükleniciye kusur izafe edilemeyeceği, arsa malikince keşide edilen ihtarda verilen 15 günlük sürenin asansördeki aykırılığın tadilat projesine uygun hale getirmek için yeterli olduğu, inşaattaki diğer eksikliklerin giderilmesi için 1 aylık sürenin makul olması nedeniyle arsa malikinin bir aylık gecikme kirası isteyebileceği, birleşen davalar bakımından yapılan incelemede, sözleşme uyarınca yüklenici tarafından ödenmesi gerekirken ödenmeyen ve yapılan takipte itiraz edilen 697,81 TL'nin yüklenici tarafından ödenmesi gerektiği gibi, 77,803 TL eksik ve kusurlu iş bedeli ile dava tarihine kadar işleyen faizinden de yüklenicinin sorumlu olduğu gerekçesiyle sözleşmeden kaynaklanan eksik ve kusurlu işler,gecikme nedeni ile kira alacağı ve yükleniciye ait vergiler ile işlemiş faizlerin toplamı olan 153.021,68 TL'sinin davacıdan alınarak davalıya verilmesi koşuluyla asıl davadaki tescil isteminin kabulü ile 3913 ada 2 parselin asıl davada davalı arsa maliki adına olan tapusunun iptali ile davacı yüklenici adına tapuya kayıt ve tesciline, birleşen davadaki istemlerin birlikte ifa kuralı gereğince asıl davada hüküm altına alınması nedeniyle hüküm altına alınan kısımlar bakımından yeniden karar verilmesine yer olmadığına, fazlaya ilişkin istemlerin reddine dair verilen karar, asıl davada davalı-birleşen davalarda davacı arsa sahibi vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 12.12.2013 tarih ve 2012/5802 esas, 2013/765 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Bu kez, asıl davada davacı-birleşen davalarda davalı yüklenici karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere ve özellikle Dairemizin bozma ilamında maddi hataya düşülerek yapı kullanma izin belgesinin alınması yükümlülüğünün yükleniciye ait olduğu ifade edilmiş ise de, sözleşme uyarınca yüklenicinin inşaatı yapı kullanma izni alınmasına hazır halde tamamlayıp teslim etme taahhüdünün bulunduğu, yüklenicinin de buna uygun olarak 21.01.2010 tarihinde sığınak raporu verilmesi suretiyle inşaatı tamamladığı anlaşılmakla karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı-birleşen davalarda davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 50,45 TL harç ve takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 08.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18047, Karar No: 2007/20906, Tarih: 12.11.2007

12. Hukuk Dairesi 2007/18047 E., 2007/20906 K.

**12. Hukuk Dairesi 2007/18047 E., 2007/20906 K.**

**- HACZEDİLMEZLİK ŞİKAYETİ

- KEFİLİN KABUL BEYANI

- KEFİLİN MALLARININ HACZİ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 83 ]

- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 38 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine, bu İşle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

İİK'nın 38. maddesi gereğince İcra Dairesi'ndeki kefaletler ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabidir. İcra kefiline karşı (ilam niteliğindeki icra kefaletine dayanılarak) ayrı bir ilamlı icra takibi de yapılabilir. Fakat, icra kefaletinin verildiği asıl takip dosyasında takibin icra kefiline karşı yürütülmesi de mümkündür. Ancak, usulüne uygun icra kefaleti olsa dahi, hakkında takip yapılan asıl borçlu yönünden takip kesinleşmedikçe icra kefiline icra emri çıkarılamaz. Çünkü kefil hakkında yürütülecek takibin kesinleşen bir miktar için başlatılıp devam etmesi zorunludur. Bu koşullar oluştuktan sonra (icra kefili hakkında) uygulanan bir haciz sırasında adı geçenin haczedilmezlikle İlgili hakkından feragat bulunduğu takdirde İİK'nın 83/a maddesinin tatbiki söz konusu olur (Prof. Dr. Baki Kuru, İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, s: 767) (Prof. Dr. Baki Kuru, İcra İflas 1. dit, s: 834) (HGK 31.03.2004 tarih ve 2004/12-2002).

Somut olayda mahkemenin gerekçesi yasaya uygun olmakla beraber, kefilin kabul beyanı kendisi ile ilgili haciz sırasında olmayıp, dosya borçlusu ile ilgili ve kefalet ettiği borçla ilgili haciz tutanağında yazılıdır.

O halde, şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle reddi isabetsizdir.

Sonuç: Borçlunun temyiz İtirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK'mn 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15832, Karar No: 2013/2652, Tarih: 13.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/15832 E.  ,  2013/2652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda sanığın Viranşehir Milli Eğitim Müdürlüğü Rehberlik Araştırma Merkezinin rehberlik odası balkon kapısı ve müdür odası kapısını kırmaktan ibaret eyleminin kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.