muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6503, Karar No: 2024/479, Tarih: 16.01.2024

Gerek TTK'nun 1435 inci maddesi ve gerekse Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi düzenlemesine göre; sigorta şirketinin sorusu üzerine veya her hangi bir soru sorulmadan (dolayısı ile buna ilişkin bir form doldurulmadan) sigortalı, sözleşmenin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlüdür.

Sigorta sözleşmesinin kurulması sırasındaki beyan yükümlülüğüne uymamanın sonuçları TTK’nın 1439 uncu maddesinde "(1) Sigortacı için önemli olan bir husus bildirilmemiş veya yanlış bildirilmiş olduğu takdirde, sigortacı 1440 ıncı maddede belirtilen süre içinde sözleşmeden cayabilir veya prim farkı isteyebilir. İstenilen prim farkının on gün içinde kabul edilmemesi hâlinde, sözleşmeden cayılmış kabul olunur. Önemli olan bir hususun sigorta ettirenin kusuru sonucu öğrenilememiş olması veya sigorta ettiren tarafından önemli sayılmaması durumu değiştirmez." 1439 uncu maddenin ikinci fıkrasında ise; "Rizikonun gerçekleşmesinden sonra, sigorta ettirenin ihmali ile beyan yükümlülüğü ihlal edildiği takdirde, bu ihlal tazminatın veya bedelin miktarına yahut rizikonun gerçekleşmesine etki edebilecek nitelikte ise, ihmalin derecesine göre tazminattan indirim yapılır. Sigorta ettirenin kusuru kast derecesinde ise beyan yükümlülüğünün ihlali ile gerçekleşen riziko arasında bağlantı varsa, sigortacının tazminat veya bedel ödeme borcu ortadan kalkar; bağlantı yoksa, sigortacı ödenen primle ödenmesi gereken prim arasındaki oranı dikkate alarak sigorta tazminatını veya bedelini öder" şeklinde düzenlenmiştir.

Poliçenin düzenlenmesi sırasında sigortalının, doğru beyan yükümlülüğüne aykırı hareket ettiğinin ve sigortacının TTK'nun 1435 ve 1439 uncu maddesindeki hükümlerin uygulanabilmesi için de sigortalının gizlediği iddia olunan hastalık ile riziko (ölüm) arasında illiyet bağının bulunması gerekmektedir.

Somut olayda, davacılar murisinin kullanmış olduğu tüketici kredisi nedeniyle azalan teminatlı hayat sigortası yapıldığı, 17.06.2020/2025 vade tarihli poliçenin davalı ... AŞ. tarafından düzenlendiği, sigortalının poliçenin yürürlük süresi içerisinde 22.03.2021 tarihinde vefat ettiği, ölüm tarihine göre vefat teminatının 70.000,00 TL olduğu, sigortalının kronik böbrek yetmezliği nedeniyle vefat ettiği, sigorta başlangıç tarihinden geriye doğru murisin tedavi evraklarının incelenmesinde 5. evre böbrek yetmezliği hastası olduğu, haftada en az üç gün diyalize girmesi gerektiği, uzun yıllardır kronik böbrek yetmezliği tanısı ile tedavi gördüğü, murisin hastalığının sözleşmenin yapılmasından önce ve sözleşme yapıldığı sırada mevcut olduğu ve ölüm sebebi ile önceden beyan edilmeyen rahatsızlık arasında illiyet bağının bulunduğu, bu durumun hakemce alınan iç hastalıkları ve hemodiyaliz uzmanı bilirkişinin raporuyla da tespit edildiği anlaşılmıştır.

Şu halde; murisin sözleşme tarihi öncesinde kronik böbrek yetmezliği olduğu, tedavisinin devam ettiği anlaşılmakla, sigorta sözleşmesi imzalanırken sigortalının sağlık beyanı bölümündeki sağlık ile ilgili tüm sorulara “hayır” cevabını verdiği hususu gözetildiğinde; sigorta sözleşmelerinin karşılıklı iyiniyet ve güven esasına dayalı olarak kurulan sözleşmeler olduğu; güven ve iyiniyet ilkesi ile yasal düzenlemeler (TTK 1435 ve devamı md.) gereği, sigorta yaptıranın önemli tüm hususları poliçenin tanzimi sırasında sigortacıya bildirmekle yükümlü olduğu; davacılar murisi sigortalının poliçe tanziminden önce ölüme sebep olan hastalığını sigortacıya bildirmeyerek beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığının kabulü ile davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, İtiraz Hakem Heyetince yanılgılı değerlendirmeyle kabul kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

2. Bozma nedeni ve şekline göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesi şimdilik gerekli görülmemiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın İtiraz Hakem Heyeti'ne gönderilmek üzere Mahkemeye gönderilmesine,

16.01.2024 tarihinde Başkan ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Dava, hayat sigorta poliçesi nedeniyle vefat teminat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davacı taraf, davalının düzenlediği hayat sigorta poliçesinin vadesi içinde (22.03.2021 tarihinde) murisleri olan sigortalının öldüğünü belirterek poliçedeki vefat teminat bedelinin tahsilini talep etmiş; davanın reddine dair verilen Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına davacı yanın itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince, davanın kabulüne karar verilmiş; sayın çoğunluk tarafından davacılar murisi sigortalının poliçe tanziminden önce mevcut olan ve ölümüne neden olan sağlık sorununu davalı sigortacıya bildirmediği ve beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığından zararın teminat dışı olduğu gerekçesiyle İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Dosya kapsamında örneği bulunan hayat sigorta sertifikasında davacılar murisi sigortalının imzası bulunduğu halde, sigorta sertifikasının düzenlenmesi esnasında (kuvvetle muhtemel aynı anda) alınan, sigortalı murisin sağlık beyanını da içeren hayat sigortası başvuru formunda sigortalının imzasının bulunmadığı görülmektedir. Davalı sigortacının, risk değerlendirmesini doğru biçimde yapıp sigortayı yapıp yapmama konusunda karar vermesinde temel unsurlardan olan sigortaladığı kişinin sağlık beyanını tespit etmeden hayat sigorta sertifikasını düzenlemeyeceği de aşikardır. Bu itibarla; sigortalı murisin sağlık beyanını içerdiği iddia olunan ancak dosyadaki örneğinde sigortalının imzası bulunmayan "hayat sigortası başvuru formu" adlı belge aslı temin edilip bu belgede sigortalının imzasının olup olmadığı gözetilerek karar verilmesi gerekir. Bu araştırma yapılmadan karar verilmesi eksik inceleme niteliğindedir.

Açıklanan nedenlerle; davacılar murisi sigortalının imzasını taşımayan örneği dosyada yer alan "hayat sigortası başvuru formu" adlı belge aslı ya da davalı sigortacıda bulunan örneğinin temin edilmesi, anılan belgede sigortalının imzasının bulunmadığı durumda ölüme neden olan böbrek yetmezliği rahatsızlığı konusunda beyan yükümlülüğüne uyulmadığından bahsedilemeyeceğinden vefat teminat bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesi, sigortalının beyan formunda imzasının bulunduğu durumda ise gerçeğe aykırı sağlık beyanı nedeniyle 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1439 uncu maddesi gereği davanın reddine karar verilmesi için İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan, sayın çoğunluğun araştırma yapılmaksızın davanın reddine karar verilmesi gerektiği şeklindeki bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/3169, Karar No: 2012/4649, Tarih: 05.07.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3169 E.  ,  2012/4649 K.**

* KOOPERATİF GENEL KURUL KARARININ İPTALİ

* KOOPERATİF ORTAKLARININ HAK VE VECİBEDE EŞİTLİĞİ

* KOOPERATİFTEN İHRACI ONAYLAYAN GENEL KURUL KARARININ İLGİLİ ORTAĞA TEBLİĞ EDİLMEMESİ

* KOOPERATİFLER KANUNU (1163) Madde 23

* KOOPERATİFLER KANUNU (1163) Madde 46

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki birleştirilen genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün birleşen davada davacı T.. S.. vekilince duruşmalı, diğer davacılar vekili ile davalı kooperatif vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı T.. S.. vekili Av. Ö.. S.. ve diğer bir kısım davacılar vekilleri Av. İ.. V.. ile davacı M.. Z.. ve davalı kooperatif vekili Av. B.. Ç.. gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, üye sayısının 56 iken her üyeye bir daire düşmek kaydıyla inşaatların yapılıp, üyelere teslim edildiğini, davalı kooperatifin 49 dairelik fazla arsası olduğu için yönetim tarafından 105 dairelik bir proje hazırlanıp, kat irtifakının kurulduğunu, 56 üyeden 53 tanesinin evlerinin tapularının verildiği, geri kalan 52 dairenin tapusunu kooperatif üzerine kaldığını, bu arada binaları teslim alan bir kısım üyenin kooperatif üyeliğini devrettiğini, bu kişilerin yasal olarak üyeliklerinin sona ermiş olmasına rağmen, davalı kooperatifin hem üyeliğini devredenlerin hem de üyeliği devralanların üyeliklerini devam ettirdiklerini, böylece mükerrer üyeliklerin ortaya çıktığını, genel kurulda usulsüz oy kullanıldığını, proje tadilatından dolayı kat adeti ve daire sayısında artışlar olduğunu, daireler arasında değer farkları oluştuğunu, tapu teslim edilen 53 üyenin yeni durum karşısında arsa paylarında değişiklikler meydana geldiğini, bu nedenle genel kurulda oybirliği gerektiğini, ayrıca genel kurulda alınan çıkarılma kararlarının da hukuka aykırı olduğunu davalı kooperatifin 2006 yılına ait 21.04.2007 tarihinde yapılan genel kurulun 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 16 ve 17 sayılı gündem maddelerinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, açılan davayı kabul etmediklerini, davacı vekilinin iptalini istediği kararların 2006 yılına ait genel kurul kararı olmadığını, 08.05.2005 tarihli genel kurul kararı olduğunu, davacıların da bu genel kurula katılıp oy kullandıklarını, ayrıca davacıların da iptalini istedikleri 21.04.2007 tarihli genel kurulda da kararlar lehine oy kullandıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı kooperatif vekili, açılan davayı kabul etmediklerini, davacı vekilinin iptalini istediği kararların 2006 yılına ait genel kurul kararı olmadığını, 08.05.2005 tarihli genel kurul kararı olduğunu, davacıların da bu genel kurula katılıp oy kullandıklarını, ayrıca davacıların da iptalini istedikleri 21.04.2007 tarihli genel kurulda da kararlar lehine oy kullandıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davacılar T.. S.., M.. B.. ve İ..D.. tarafından aynı genel kurulun iptaline ilişkin olarak Uşak 1. Asliye Hukuk ve Uşak 2. Asliye Hukuk Mahkemelerinde açılan üç ayrı davanın bu dosya ile birleştirilmesine karar verilmiş, adı geçen dosyalarda davacılar vekili 21.04.2007 tarihli genel kurulun iptalini talep etmiş, davalı kooperatif vekili davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya içeriğine göre, davanın ve birleşmesine karar verilen davaların davalı kooperatifin 2006 yılına ait 21.04.2007 tarihil genel kurulunun bazı gündem maddelerinin iptaline ilişkin olduğu, asıl dava yönünden davacıların üyelikten çıkarılmalarına ilişkin 10 no'lu gündem maddesinin keşide edilen ihtarnamenin usulüne uygun olmadığı, 6 no'lu gündem maddesinin görüşülme usulünün 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 46. maddesine aykırı olduğu, 9. gündem maddesinde öngörülen pasif üyelik statüsünün kanunda yeri olmaması nedeniyle gündemin 6, 9 ve 10 no'lu maddelerinin iptaline ve davanın bu şekilde kısmen kabulüne, davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; bu dosya ile birleştirilen ve davacı İlker Demirata tarafından açılan ve genel kurulun 7. gündem maddesine ilişkin olan Uşak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/167 Esas 2009/26 Karar sayılı davanın; ilgili gündem maddesinin nisaba uygun olarak alındığı ve kararın anasözleşmeye uygun olduğu gerekçesiyle reddine, birleştirilen davacı M.. B.. vekili tarafından açılan Uşak 1. Asliye Hukuk Makhemesi'nin 2007/172 Esas 2008/210 Karar sayılı davanın genel kurulun 6, 9 ve 10 no'lu gündem maddelerine yönelik olarak kısmen kabulüne, diğer maddeleri yönünden reddine, davacı T.. S.. vekili tarafından Uşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan 2008/150 2009/128 sayılı kararla bu dosyayla birleştirilmesine karar verilen genel kurulun dava konusu 8. gündem maddesinin davacının ortaklıktan çıkarılmasına ilişkin olduğu, ancak davacının ortaklıktan çıkırılma işleminin daha önce kesinleşmiş olması ve bu konuda yeniden karar alınmasının hukuki sonuç doğurmaması nedeniyle davacı vekilinin genel kurulun diğer maddelerine yönelik talebinin de reddine karar verilmiştir.

Karar, birleştirilmesine karar verilen davanın davacısı T.. S.. vekilince duruşmalı olarak, diğer davacılar vekili ve davalı kooperatif vekillerince ise ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Karar, birleştirilmesine karar verilen davanın davacısı T.. S.. vekilince duruşmalı olarak, diğer davacılar vekili ve davalı kooperatif vekillerince ise ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı kooperatif vekilinin tüm, davacılar M.. Z.., S.. Z.., Z.. Z.., A.. L.., A.. Ö.., F.. A.. ve İ.. V.. ile birleştirilmesine karar verilen davaların davacıları İ.. D.. ve M.. B.. vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava konusu 21.04.2007 tarihli genel kurulun 7 no'lu gündem maddesini 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 23. maddesinde düzenlenen ortakların hak ve vecibelerinde eşit olduğu ilkesine uygun olup olmadığı üzerinde durulup tartışılmadan eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

3- Birleştirilmesine karar verilen Uşak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/150 Esas 2009/128 Karar sayılı dosyanın davacısı T.. S.. vekilinin temyiz itirazlarına gelince; adı geçen davacı, yönetim kurulunun 08.09.2006 gün 2006/40 sayılı kararı ile ortaklıktan çıkarılmış ve bu karar 14.09.2006 tarihinde davacının adresinde bulunmaması nedeniyle mahalle muhtarına tebliğ edilmiştir. Davacı T.. S..'ın bu karara itirazı olmadığı halde, dava konusu 21.04.2007 tarihli genel kurul gündemine 8. madde olarak alınıp, adı geçen davacının ihraç kararı yeniden görüşülerek oybirliğiyle onanmış ve böylece yönetim kurulu kararı genel kurul tasarrufu haline gelmiştir. Bu durumda, mahkemece dava konusu genel kurul kararının davacı T.. S..'a tebliğ edilip edilmediği araştırılıp, eğer tebliğ edilmişse davanın süresinde açıldığı kabul edilerek, uyuşmazlığın esasına girilip, davacıya gönderilen ihtarnamelerin yasaya uygun olup olmadığı tartışılarak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kararın yok hükmünde olduğu gerekçesiyle davanın reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davalı kooperatif vekilinin tüm, davacılar ve birleştirilmesine karar verilen davaların davacıları M.. Z.., S.. Z.., Z.. Z.., A.. L.., A.. Ö.., F..A.., İ.. V, İ.. D.. ve M.. B..vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, adı geçen davacılar ve birleştirilmesine karar verilen davaların davacıları vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün adı geçen davacılar ve birleştirilmesine karar verilen davacılar yararına, (3) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, birleştirilmesine karar verilen davanın davacısı T.. S.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün anılan birleştirilmesine karar verilen davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı T.. S.. ile diğer davacılar ve birleştirilmesine kara verilen davanın davacıları yararına takdir olunan 900,00'er TL duruşma vekalet ücretinin asıl ve birleşen davanın davalısından alınarak anılan davacılara verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16032, Karar No: 2015/134, Tarih: 12.01.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/16032 E.  ,  2015/134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davacı-karşı davalı vekili Av. ...'ın imzası bulunmamaktadır. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinin üzerinde, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mührü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir.Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren vekile tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 12.01.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2008/916, Karar No: 2009/3268, Tarih: 26.02.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/916 E.  ,  2009/3268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 26.02.2009 (Perş.) (Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Davacı kadın tarafından boşanma davası açıldığı; davalı kocanın süresi içinde yetki itirazında bulunduğu konusunda değerli çoğunluk ile aramızda görüş birliği vardır.

Çekişme nedir?;

Boşanma davası, davacı kadın tarafından sürekli kalma niyetiyle oturduğu/kaldığı/geldiği baba evinin bulunduğu yerde açılamaz mı?

Ülkemizde koca evinden uzaklaştırılan her kadının sürekli kalma niyetiyle gidebileceği doğal tek adres baba evidir. Aralarında meydana gelen olaylardan sonra kocası ile oturamaz duruma gelen ve ekonomik ya da sosyal zorunluluklar sebebiyle gidecek başka yeri de bulunmadığı için baba evine dönen/dönmek zorunda kalan her kadın boşanma davasını ertesi günü bile sürekli kalma niyetiyle geldiği/oturduğu/kaldığı baba evinin bulunduğu yerde açabilir. Yeter ki davacı kadının gidecek ve gitmesi daha doğal olan bir yeri bulunduğu ileri sürülüp kanıtlanmış olmasın. Kadının sürekli kalma niyetiyle oturacağı yeri kocası belirleyemez.

2008/916 2009/3268

Aksi düşünce Kocanın yerleşim yeri kadının da yerleşim yeri sayılır kabulünü zorunlu kılar ki hiç de böyle olmadığı TMK. m. 168 metninde yer alan eşlerden birinin yerleşim yeri anlatımıyla açık seçik bellidir. Eşlerden birinin yerleşim yeri ifadesi ile kadının ve kocanın yerleşim yerlerinin bir ve tek olmadığı gerçeği hiçbir farklı düşünmeye/yoruma sebebiyet vermeyecek kadar açık ve seçik olarak düzenlenmiştir.

Temyiz konusu dava Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararı ile “aynı özellikleri” taşımaktadır.Yüce Hukuk Genel Kurulu’nun daha önceki benzer boşanma davalarında yer alan karşı oylarımdaki gerekçeleri ile verdiği “emsal kararına” göre;

Temyiz konusu dava Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararı ile “aynı özellikleri” taşımaktadır.Yüce Hukuk Genel Kurulu’nun daha önceki benzer boşanma davalarında yer alan karşı oylarımdaki gerekçeleri ile verdiği “emsal kararına” göre;

“Uyuşmazlık; müşterek yerleşim yerini terk edip babası evinde giden kadının, baba evinin bulunduğu yer mahkemesinde boşanma davası açabilmesinin olanaklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Türk Medeni Kanununun 168.maddesinde; “Boşanma ve ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesi” olduğu açıklanmıştır. Kanunun açık ifadesinden anlaşılacağı üzere boşanma ve ekindeki davaların kadının yerleşim yeri mahkemesinde de açılması olanaklıdır. Somut olayda davacı kadının 15.8.2002 tarihinde koca evini terk edip, o tarihten beri baba evinde oturduğu, işte çalışmadığı, üzerine kayıtlı bir taşınmazının bulunmadığı, hayatın olağan akışı gereğince sığınabileceği ve yerleşebileceği tek yerin baba evi olduğu ayrı ev açıp orada hayatını idame ettirmesinin mevcut şartlarda mümkün bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacı kadının sürekli kalma niyeti ile baba evine gittiğinin ve hayatını burada devam ettireceğinin kabulü zorunlu bulunmaktadır.” (YHGK, 6.6.2007, 331-332, Ömer Uğur GENÇCAN-Mal Rejimleri Hukuku, Ankara-2007, s. 665-667)

Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararında açıkça belirtildiği üzere davacı kadının hayatın olağan akışı gereğince sığınabileceği ve yerleşebileceği tek yerin baba evi olduğu; ayrı ev açıp orada hayatını idame ettirmesinin mevcut şartlarda mümkün bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacı kadının sürekli kalma niyeti ile baba evine gittiğinin ve hayatını burada devam ettireceğinin kabulü zorunlu bulunmaktadır.

Değerli çoğunluğun farklı görüşüne “Yüce Hukuk Genel Kurulu” 6.6.2007 günlü emsal kararı ile katılmamıştır.Yüce Hukuk Genel Kurulunun emsal kararına aynı görüşteki oyumla katılmış olduğumdan/destek verdiğimden “aynı uygulamanın” bu davada da yapılması/sürdürülmesi gerektiği düşüncesindeyim.

Boşanma davası davacı kadın tarafından sürekli kalma niyetiyle oturduğu (TMK. m. 19 f. I) (=yerleşim yeri) ve bu sebeple yerleşim yeri (TMK. m. 168) olan yerde/doğru yerde açıldığı için değerli çoğunluğun farklı düşüncesine katılmıyorum.