muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7669, Karar No: 2009/10135, Tarih: 30.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/7669 E.  ,  2009/10135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... ile davalı 1- SGK 2- .... Asansör Ltd. aralarındaki tespit davası hakkında Bakırköy 2.İş Mahkemesinden verilen 22.12.2006 gün ve 1036/1775 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dairemizce yapılan inceleme sonunda davalılardan Özgün Asansör Ltd. Şti. Adına karar celsesinde hazır bulunan ve kararı temyiz eden Av. Ahmet Toyoğlu’nun vekâletnamesinin temini ile yokluğunda verilen kararın davacı avukatına tebliği için dosyanın mahalline geri çevrilmesi üzerine, davacı avukatına karar tebliğ edilmiş ancak davalı Özgün Asansör Ltd. Şti. Adına karar celsesinde hazır bulunan ve kararı temyiz eden Av. Ahmet Toyoğlu’nun anılan davalıdan vekâletnamesinin bulunmadığı ve temin edemediğine ilişkin dilekçesi üzerine davalı Özgün Asansör Ltd. Şti.’ne ticaret siciline tescil adresinde tebligat yasasının 35.maddesi gereğince tebligat yapılarak dosya yeniden temyiz incelemesi için gönderilmiş ise de usulüne uygun bir tebligatın bulunmadığı görülmektedir.

7201 sayılı yasanın 35. maddesine göre ; “Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.

Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve yeni adres tebliğ memurunca da tespit edilemediği takdirde tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi, tebliğ tarihi sayılır.

Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır.”

Somut olayda yasanın aradığı koşullar bulunmadığı halde 35.maddeye göre tebliğ yapıldığı anlaşılmaktadır. Gerçekten davalı Özgün Asansör Ltd. Şti.’ne dava dilekçesinde yazılı bulunan, davalı kurum kayıtları ile de uyumlu “Sancaklı caddesi Kayalar sokak No:16 Güngören İstanbul” adresine dava dilekçesinin ve duruşma gününün tebliği için gönderilen tebligatın usulüne uygun biçimde tebliğ edildiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerle tebligat parçasının incelenmesinden anlaşılmaktadır.

Bu duruma göre, usulünce yapılmış bir tebligat adresi varken, buraya tebliğ yapılmak yerine, anılan davalının tescil adresine 7201 sayılı yasanın 35.maddesine göre yapılan tebligatın geçerli olmadığı ortadadır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle yokluğunda verilen kararın davalı Özgün Asansör Ltd. Şti.’ne yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.06.2009 günüde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14410, Karar No: 2013/13978, Tarih: 24.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14410 E.  ,  2013/13978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

.... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünce dosyaya gönderilen 05.05.2010 günlü veri cetvelinde, zeytin üretim gideri 2010 yılı için 427 TL, 12.08.2011 günlü veri cetvelinde ise yine 2010 yılı itibarıyla 734 TL olup veri cetvellerinin farklı ve çelişkili olduğu anlaşılmakla, (bozmanın 2. bendinde ve son paragrafında da açıklandığı üzere zeytin veriminin en çok 500 kg olarak değerlendirileceği de gözetilerek) dava konusu taşınmazın bulunduğu Havran Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden sulu şartlarda zeytinin 2010 yılı itibarıyla dekar başına ortalama üretim giderlerini (yukarıda belirtilen üretim gideriyle ilgili cetveller de gönderilip mevcut çelişkinin nedeni sorulup bu çelişkinin giderilmesinin istenmesi suretiyle) gösteren veri cetveli ile alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından ve açıklanan hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesi ile birlikte temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2060, Karar No: 2014/3545, Tarih: 23.05.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/2060 E.  ,  2014/3545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı .... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 02.09.2013 gün ve 2012/156-2013/154 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, davada, ... İcra Müdürlüğü’nün 2012/9241 sayılı dosyası ile davalı hakkında ilâmsız icra takibine girişilerek 510.018,57 TL asıl alacak ve 35.456,92 TL işlemiş faizden oluşan toplam 545.475,49 TL alacağın tahsilinin talep edildiği, davalı borçlunun haksız itirazı ile takibin durduğu iddia edilerek itirazın 510.018.57 TL asıl alacak ve 27.768,04 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 537.787,00 TL alacak yönünden kısmen iptâli ile takibin bu miktar üzerinden devamı ve %40’dan aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatının tahsili istenmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne, 487.341,31 TL asıl alacak ve 27.768,04 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 515.109,35 TL üzerinden itirazın iptâli ile takibin devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, asıl alacağın %40 oranında icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, 24.01.2014 tarihli sayman mutemedi alındısı ile 25,20 TL maktu temyiz karar harcı ile 123,60 TL temyiz yoluna başvurma harcı yatırılmıştır.

Noksan harcı tamamlaması için HUMK’nın 434/son maddesi uyarınca davalıya muhtıra çıkarılmış, davalı vekili 05.02.2014 tarihli dilekçeyle adli yardım talebinde bulunmuş, mahkemenin 05.02.2014 tarihli ek kararıyla adli yardım talebi kabul edilerek noksan harçlar tamamlattırılmadan dosya temyiz incelemesi için Yargıtay’a gönderilmiştir.

HMK’nın 336/3. maddesi uyarında kanun yollarına başvuru sırasında yapılan adli yardım taleplerinin Yargıtay’ca incelenip karara bağlanması gerektiğinden davalı vekilinin adli yardım talebinin mahkemece değerlendirilip ek kararla kabul edilmesi usule aykırı olmuştur. Bu nedenle mahkemenin “adli yardım talebinin kabulüne” dair 05.02.2014 günlü ek kararı kaldırılarak adli yardım talebi Dairemizce incelenmiştir.

Adli yardımdan yararlanacak kişiler 6100 sayılı HMK'nın 334. maddesinde sayılmıştır. Anılan maddenin 1. bendine göre ancak gerçek kişiler, 2. bendine göre de ancak kamuya yararlı dernek ve vakıflar adli yardımdan yararlanabilir. Kamuya yararlı dernek ve vakıflar dışındaki tüzel kişilerin adli yardımdan yararlanmaları mümkün değildir. Davalı ticaret şirketi olup yasa gereği adli yardımdan yararlanması mümkün bulunmadığından adli yardım talebi yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle,

1-Davalı vekilinin adli yardım talebinin reddine,

2-Kararın adli yardım talebinde bulunan davalı vekiline tebliğine,

3-HMK’nın 6459 sayılı Yasayla değişik 337/2. maddesi uyarınca bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edilebileceğine,

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle,

1-Davalı vekilinin adli yardım talebinin reddine,

2-Kararın adli yardım talebinde bulunan davalı vekiline tebliğine,

3-HMK’nın 6459 sayılı Yasayla değişik 337/2. maddesi uyarınca bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edilebileceğine,

4-İtiraz dilekçesi verilmesi halinde dosyanın HMK’nın 6459 sayılı Yasayla değişik 337/2. maddesi uyarınca itirazı incelemekle görevli Yargıtay 16. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na gönderilmesine,

5-Kararın kesinleşmesi halinde eksik yatırılan temyiz harç ve giderlerinin tamamlatılması için 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla uygulanması gereken mülga 1086 sayılı HUMK’nın 434/son maddesi uyarınca işlem yapılmasına,

Yukarıda 2, 4, ve 5. bentler uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14294, Karar No: 2010/22128, Tarih: 21.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/14294 E.  ,  2010/22128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 8 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2-Adıyaman Sulh Hukuk Mahkemesince verilerek kesinleşen görevsizlik kararı öncesine ait ıslah harcı ve yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması yerine, davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine dair hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HMUK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASI, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15383, Karar No: 2012/843, Tarih: 02.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/15383 E.  ,  2012/843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) ...'ın dosyaya sunduğu eski yazı tapu kaydı eski yazı bilen yeminli bilirkişiye tercüme ettirilerek, tapu kaydının geldisi ve gittisinin bulunması halinde ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri bulundukları yerlerden getirtilerek, tapu kaydının kadastro çalışmaları sırasında revizyon görüp görmediği, revizyon görmüş ise revizyon parsellerinin tutanakları tapu sicil müdürlüğünden sorulup istenerek,

2) Çekişmeli taşınmazlara komşu olan 101 ada 841 ve 842 sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanakları itirazsız veya hükmen kesinleşmiş iseler kadastro veya hükmen oluşan tapu kayıtları, davalı iseler dava dosyaları bulundukları yerlerden getirtilerek, alınacak cevaplarının

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 02/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7299, Karar No: 2014/15227, Tarih: 30.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/7299 E.  ,  2014/15227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2012/1035-2013/1468

Dava dilekçesinde, mimari projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, anataşınmazda bir kısım bağımsız bölümlerde onaylı mimari projeye aykırı değişiklikler ile ortak alanların Kat Mülkiyeti Yasası'na aykırı kullanımının eski hale getirilmesine karar verilmesi istenilmiş, mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda kat maliklerinin 4/5 çoğunluğunun muvafakatı bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesinin 1. fıkrasında, kat malikleri anataşınmazın bakımı ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olduğu, 19. maddenin 2. fıkrasında ise kat maliklerinden birinin, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramayacağı, devamında da kat maliklerinin kendi bağımsız bölümlerinde anayapıya zarar verecek nitelikte onarım, tesis ve değişiklik yapamayacağı hükme bağlanmıştır. Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile bilirkişi raporunun incelenmesinde; davalıların anataşınmazın ortak yerlerine el attığı tespit edilmiş ancak tespit edilen bu el atmaların onaylı mimari projeye aykırı olup olmadığı, onaylı projeye aykırı ise buna dair tadilat projesi yaptırılıp yaptırılmadığı noktasında bilirkişi raporunda bir değerlendirmenin yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Davalılar tarafından dosyaya sunulan 6 adet muvafakatnamede 2, 4, 5, 6 numaralı bağımsız bölüm malikleri ile 2 adet bağımsız bölüm maliki olan Z.. B..'nun imzası bulunduğu, anataşınmazda 8 adet bağımsız bölüm olup malik sayısının 7 olduğu, buna göre; anataşınmazın ortak yerlerinde -proje değişikliği gerektirmeyen- değişiklik yapılabilmesi için 6 bağımsız bölüm malikinin muvafakatının gerektiği, muvafakat veren malik sayısının ise beş olduğu, (Z.. B.. 2 adet bağımsız bölüm maliki ise de; hesaplamada tek kişi kabul edilir.) bu nedenle Yasanın aradığı yeter sayının muvafakatının sağlanmadığı anlaşılmaktadır. Kaldı ki yeterli çoğunluk sağlansa bile yapılacak tadilatların ve değişikliklerin diğer kat maliklerinin bağımsız bölümlerinden niteliklerine uygun olarak kullanımını engellememesi, imar mevzuatı yönünden proje tadilatını gerektirir bir değişiklik olmaması, binanın statiğini olumsuz yönde etkilememesi gerekir.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda; anataşınmazda onaylı mimari projeye aykırı olarak varsa yapılan (dava konusu edilen) değişikliklerin tek tek tespit edilerek infaz ve uygulama açısından da çelişki oluşturmayacak şekilde bir krokiye bağlanması amacıyla onaylı mimari proje ve ekleri yerinde uygulanmak suretiyle uzman bilirkişi kurulu aracılığı ile yeniden inceleme yaptırılarak oluşacak sonuca göre (ortak yerlerin tapu kaydına tescili mümkün olmadığından) ortak yerlere müdahale saptandığı takdirde eski hale getirme işleminin statik yapıya zarar verip vermeyeceği de saptanıp, statiğe zararı olmadığı takdirde projeye uygun hale getirilmesi için yapılması gerekenler denetlemeye ve infaza elverişli olacak şekilde krokiye bağlanmak suretiyle müdahale edilen bölüm ya da bölümler hiçbir kuşku ve duraksamaya meydan verilmeden belirlenmesi ve sonucuna göre müdahalenin önlenmesine ve projeye uygun eski hale getirilmesine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden yetersiz araştırma ve eksik incelemeyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5970, Karar No: 2022/888, Tarih: 19.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/5970 E.  ,  2022/888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurun gerek olayın hemen akabinde alınan ifadesinde gerek ise duruşmada alınan beyanında istikrarlı ve ayrıntılı olarak, "Sanığın bu olaydan önce kendisini bir çok defa darp ettiğini, sanık hakkında şikayetçi olduğunu, sonrasında sanıktan ayrı yaşamak üzere otelde kalmaya başladığını, olay tarihinde sanığın gelerek kendisini zorla evine götürdüğünü, evde iken daha önceki şikayetlerini geri alması için kendisini tehdit ettiğini, bu nedenle tartışmaya başladıklarını, sanığın tartışma esnasında eli ile sağ bacağını bükerek kırdığını, sanığa kendisini hastaneye götürmesini söylemesine rağmen hastaneye götürmediğini ve kendisini evde zorla alıkoymaya devam ettiğini" belirttiği ve mağdurun yaralandığını gösterir rapor ile olay tutanağının, mağdur iddialarını doğrular nitelikte olduğu anlaşılmakla, mağdurun hükümden sonra vermiş olduğu "Sanığa öfkelenmiştim, kendim düştüm, ayağım düşme sonucu incindi" beyanlarını içerir dilekçesi doğrultusunda yeniden dinlenerek, delillerin değerlendirilmesi gerektiği yönündeki tebliğnamenin bozma isteyen düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1)Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Mağduru zorla evine götürerek, tehdit ve darp etmek suretiyle alıkoyan sanığın eyleminin, cebir, tehdit veya hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu ve temel cezanın TCK'nın 109/2. maddesine göre tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, TCK.nın 109/1 maddesine göre hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, CMUK.nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

2) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Kabule göre, Adli Tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ile ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nın 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılması öngörülmüş olması karşısında, 27.08.2014 tarihli adli raporda mağdurun ayağındaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2.) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nın 3. maddesine göre “cezada orantılılık” ilkesine aykırı olarak, sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 86/1. maddesi uyarınca "2 yıl hapis cezası" olarak belirlenen temel cezasında (1/2) oranında artırım yapılması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7799, Karar No: 2008/422, Tarih: 25.01.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/7799 E.  ,  2008/422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosya arasında mevcut ....İcra Mahkemesinin 2005/238 Esas 2006/268 Karar sayılı dosyasından şikayet edilenin takibinin iptal edilerek Yargıtay tarafından onanmasına karar verildiği, ancak onama harcının taraflara tebliğ edilmediği ve karar düzeltme yolunun açık olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece takibin iptaline ilişkin kararın kesinleşmesinin beklenmesi gerekirken sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.01 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20780, Karar No: 2012/5839, Tarih: 15.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2010/20780 E.  ,  2012/5839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :04.08.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, evlat edinme kararının “yargılamanın iadesi”yoluyla kaldırılması isteğine ilişkin olup, evlat edinilen küçüğün ana ve babası tarafından evlat edinenlere karşı açılmıştır.

Davacılar evlat edinme davasında, evlat edinme başvurusunda bulunanların açıkça “tebligat hilesi yaptıklarını, bilerek yanlış adres beyan ettiklerini bu suretle mahkemeyi yanılttıklarını ileri sürdüklerine göre, yargılamanın iadesi isteği Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 445. maddesinin (7). bendinde yer alan sebebe dayanmaktadır. Öyleyse, tebligatla ilgili davalıların bir hilesinin bulunup bulunmadığı yönünde, davacılara delillerini, varsa tanıklarını bildirmeleri için usulüne uygun olarak süre verilmesi, göstermeleri halinde delillerinin toplanması, bundan sonra iade-i muhakeme talebinde haklı olup olmadıklarını tespiti gerekir. Davacılara bu yönde süre tanınmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerinin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.15.03.2012 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2009/7258, Karar No: 2009/15453, Tarih: 13.07.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/7258 E.  ,  2009/15453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15.60. TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 13/07/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.