muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/10163, Karar No: 2008/10645, Tarih: 24.09.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/10163 E.  ,  2008/10645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.02.2007 gününde verilen dilekçe ile meni müdahale, ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.04.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, yargılamanın bitirildiği 08.04.2008 günlü duruşma tutanağına geçirilen kısa kararda davanın kısmen kabulü ile 2.520,00 YTL ecrimisilin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, ancak sonradan yazılan gerekçeli kararda ecrimisil ile birlikte davalının elatmanın önlenmesine de karar verilmiş ve böylelikle kısa karar ile sonradan yazılan gerekçeli karar arasında çelişki yatarılmıştır.

10.04.1992 tarih 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı gereğince kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması mutlak bozma nedeni sayıldığından, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 24.09.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11427, Karar No: 2014/15071, Tarih: 12.12.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/11427 E.  ,  2014/15071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YILDIZELİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/04/2014

NUMARASI : 2014/44-2014/154

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, .... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 110 ada 100 parsel sayılı 263,72 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı A.. S.. adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar H.. Ç.. ve arkadaşları, çekişme konusu taşınmazın murisleri S. Y.’. kendilerine inttikal ettiğini ileri sürerek miras payları oranında tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece, usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişme konusu 110 ada 100 parsel sayılılı taşınmazın davalı A.. S.. adına olan tapu kaydının iptaliyle davacılar murisi S. Y. mirasçıları adına payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı A.. S.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, çekişme konusu taşınmazın murisleri Sefer'e ait olduğunu iddia etmişler, davalı ise taşınmazın davacıların murisi Sefer'in babasından intikal ettiğini ve mirasçılar arası taksim sonucu taşınmazı en son maliki T. K. 1995 yılında satın aldığını iddia etmiştir. Mahkemece davalıdan bu konudaki delilleri sorulmadığı gibi yapılan keşifte alınan beyanlar da soyut içerikli ve hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. O halde; sağlıklı sonuca varılabilmesi için, öncelikle taraflara delillerini bildirmeleri için uygun bir süre verilmeli, bundan sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek 3 kişilik yerel bilirkişi ve tarafların usulüne uygun şekilde bildirecekleri tüm tanıklar huzuruyla keşif icra edilmelidir. Keşif sırasında bilirkişi ve tanıklar ayrı ayrı dinlenerek taşınmazın davacıların murisi Sefer'e mi yoksa onun babasına mı ait olduğu, taşınmaz Sefer'in babasına ait ise mirasçılar arasında usulünce taksim edilip edilmediği, taksim sonucu kime kaldığı, davalının satın aldığını iddia ettiği T. K. mirasçı olup olmadığı, mirasçı ise taşınmazın taksimen kendisine isabet edip etmediği, mirasçı değil ise malik sıfatıyla zilyetliği bulunup bulunmadığı, davalının taşınmazı satın alıp almadığı ve taşınmaz üzerinde davalı tarafça sürdürülen zilyetliğin hangi sıfata dayalı olduğu hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek davalı lehine zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği gerekçesinde tartışılarak sonucuna göre karar verilmelidir. Temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine,

12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17827, Karar No: 2013/18166, Tarih: 13.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/17827 E.  ,  2013/18166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen ücret ve genel tatil alacaklarını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kendisinin işten ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununda 32 nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, Borçlar Kanunun 323 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği, iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçilere o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir.

4857 sayılı Yasanın 8 inci maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı iş sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma koşullarını, temel ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur. Aynı yasanın 37 nci maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde, ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Ancak böyle bir husus ileri sürülsün ya da sürülmesin, muvazaa olgusu mahkemece resen araştırılmalıdır. (Yargıtay 9.HD. 23.09.2008 gün 2007/27217 E, 2008/24515 K.).

Çalışma belgesinde yer alan bilgilerin gerçek dışı olmasının da yaptırıma bağlanmış olması, belgenin ispat gücünü arttıran bir durumdur. Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Ancak bu noktada, 4857 sayılı Kanunun 8 inci ve 37 nci maddelerinin, bu konuda işveren açısından bazı yükümlülükler getirdiği de göz ardı edilmemelidir. Bahsi geçen kurallar, iş sözleşmesinin taraflarının ispat yükümlülüğüne yardımcı olduğu gibi, çalışma yaşamındaki kayıt dışılığı önlenmesi amacına da hizmet etmektedir. Bu yönde belgenin verilmiş olması ispat açısından işveren lehine olmakla birlikte, belgenin düzenlenerek işçiye verilmemiş oluşu, işçinin ücret, sigorta pirimi, çalışma koşulları ve benzeri konularda yasal güvencelerini zedeleyebilecek durumdadır. Çalışma belgesi ile ücret hesap pusulasının düzenlenerek işçiye verilmesi, iş yargısını ağırlıklı olarak meşgul eden, işe giriş tarihi, ücret, ücretin ekleri ve çalışma koşullarının belirlenmesi bakımından da önemli kolaylıklar sağlayacaktır. Bu bakımdan ücretin ispatı noktasında delillerin değerlendirilmesi sırasında, işverence bu konuda belge düzenlenmiş olup olmamasının da araştırılması gerekir.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta pirimi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda, davacının güzellik merkezinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Ücret bordroları imzasız olduğundan davacının ücretinin gerçeği yansıttığı söylenemez. Mahkemece tanık beyanlarına dayanılarak ücretin 1.700,00 TL olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuşsa da, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda ücret araştırması yapılmalı ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2814, Karar No: 2008/4548, Tarih: 24.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/2814 E.  ,  2008/4548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Taraflar arasında görülen 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/449 Esas sayılı tapu iptali ve tescil davasının yargılaması sırasında davaya bakan Hakim ... Akın (37246)'ın davalının kiracısı olduğu gerekçesi ile H.Y.U.Y.'nın 29/6. maddesi gereğince kendi kendini reddetmesi üzerine dosyayı inceleyen merci hakimliğince hakimin kendi kendini reddetmesinin uygun bulunup kabul edilerek bu dosyanın yargılamasının bundan böyle 1. Asliye Hukuk Mahkemesi Hakimi Şeniz ... tarafından yürütülmesine karar verilmiş, bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin kendi kendini reddetmesinde ileri sürdüğü sebepler H.Y.U.Y.'nın 29/6. maddesi anlamında hakimin reddi sebepleri arasında sayılan hususlardan kabul edilerek yazılı olduğu gibi karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, her ne kadar merci hakimliğince davaya bakacak hakim dahi belirlenmiş ise de reddi hakim talebini inceleyen merci hakimliğinin davaya bundan sonra bakacak mahkemeyi (hakimi) belirleme yetkisi bulunmayıp, bu gibi hallerde davaya bakacak hakim Adalet Komisyonu, nöbetçi mahkeme ya da kıdemli hakim tarafından belirleneceğinden bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, karardaki "... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi Hakiminin ... 3. Asliye Hukuk mahkemesi Hakimi ... Akın'ın eşi olması sebebiyle bu dosyanın yargılamasının ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi Hakimi Şeniz ... tarafından yürütülmesine," ilişkin bölümün tümden çıkarılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/03/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8498, Karar No: 2013/13437, Tarih: 23.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/8498 E.  ,  2013/13437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK.nun 204/1,53 maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin.

Sanığın borcuna karşılık ...’ya gönderdiği çekin sahte olduğunun iddia ve kabul olunması, aşamalarda istikrarlı olarak mısır ticareti yapan ...'den alacağı olduğunu buna karşılık çekin Eli tarafından otobüsle Hacı’ya gönderildiğinin savunulması, çekteki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olmaması, ...'nın çekin otobüs ile geldiğini belirtmesi, müdafiinin ...'in açık kimlik ve adres bilgilerini mahkemeye bildirmesi ve Modi Plastik Ltd. Şti’ ye ait çekin çalındığından bahisle Eyüp Cumhuriyet Başsavcılığında 2006/4477 numaralı soruşturmanın bulunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından, ... isimli kişi tespit edilerek tanık sıfatıyla dinlenmesi yazı imza örnekleri ile çekteki yazı ve imzaların karşılaştırılmasına ilişkin bilirkişi raporu alınması hırsızlığa ilişkin soruşturma dosyası incelenip, bu davayı ilgilendiren belgelerin onaylı suretleri de alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.09.2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14505, Karar No: 2017/3106, Tarih: 11.04.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/14505 E.  ,  2017/3106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili 29.12.1994 tarihli dilekçesinde, sınırlarını bildirdiği .... köyü, .... mevkiinde bulunan yaklaşık 20 dönümlük taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını irsen intikal, eklemeli ve kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararlarına oluştuğunu iddia ederek Medeni Kanunun 713. maddesi hükmüne göre davacılar adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 12.07.1995 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 19.600 m2 yüzölçümündeki taşınmazın hisseleri oranında muris ...mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine vekili ve Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20 Hukuk Dairesinin 04.02.1999 tarih ve 1999/12410-464 sayılı kararı ile bozulmuştur. Hükmüne uyulan bozma kararında; ''Tescile konu taşınmazın eski tarihli memleket haritası, amenajman planı, hava fotoğraflarından oluşan resmi belgelere göre öncesinin orman sayılan yerlerden olup olmadığı konusunda uzman orman bilirkişiye bilimsel inceleme yaptırılması, rapor alınması ve ayrıca davalılar ve murisleri yönünden 3402 sayılı Kanunun 14. maddesindeki kısıtlamaların araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi'' gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu ... köyü ... mevkiindeki fen bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 19600 m2 yüzölçümündeki taşınmazın hisseleri oranında davacı ...mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 28/09/2009 tarih 2009/11798-13460 sayılı kararı ile ikinci kez bozulmuştur. Hükmüne uyulan bozma kararında; ''Mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen, bozmanın gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Çekişmeli taşınmazın resmi belgelerde orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davacılar yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla mülk edinme koşullarının oluştuğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmişsede yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Hükmüne uyulan bozma kararından sonra 18.06.1999 tarihinde sadece orman ve fen bilirkişileri huzuruyla keşif yapılmış, bu keşifte dinlenen orman bilirkişisi Talip Yılmaz ile fen bilirkişisinin düzenledikleri raporda; memleket haritası ile kadastro paftasının ölçekleri eşitlenip biribiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli ve komşu taşınmazların konumu gösterilmemiş, memleket haritasında yeri lokal olarak işaretlenmiş, taşınmaz komşu 192, 196, 285, 286 ve 291 numaralı kadastro parsellerine ait tespit tutanak örnekleri ile varsa dayanağı kayıtlar getirtilip uygulanmak suretiyle taşınmaz yönünü ne şekilde nitelendirdikleri belinlenmemiş, yöreye ait kadastro paftasının orjinalinden çekilmiş fotokopi örneği getirtilerek taşınmazın hangi nedenle tapulama harici olarak bırakıldığı araştırılmamış, bu husus Kadastro Müdürlüğünden de sorulmamış, davacı murisi ...adına taşınmazın Yahşiler (Yeşilli Hüseyin Fakılı) Köyünde 152, 153, 190, 195, 196 ve 272 sayılı toplam yüzölçümleri 115.027 m2 olan parsellerde paylı olarak tespit yapıldığı anlaşıldığından muris ..

...adına taşınmazın Yahşiler (Yeşilli Hüseyin Fakılı) Köyünde 152, 153, 190, 195, 196 ve 272 sayılı toplam yüzölçümleri 115.027 m2 olan parsellerde paylı olarak tespit yapıldığı anlaşıldığından muris ...adına tespit ve tescil edilen taşınmaz miktarının 100 dönümü aşıp aşmadığı tartışılmamış, davalı köy muhtarlığı, taşınmazın eski mera olduğunu iddia ederek delil olarak 1960, 1962, 1964 ve 1966 tarihli köy karar defterindeki kararlara dayandığı ve kararlarda dava konusu taşınmazın bulunduğu Bozdere mevkiinde bir kısım yerlerin mera fazlası olması nedeniyle kiraya verildiği anlışıldığından mera olarak kiraya verilen bu yerlerin neresi olduğu, dava konusu taşınmazla ilgisi bulunup bulunmadığı araştırılmamış, daha önce dinlenen tanıklar taşınmazın çalılıklar köklenerek 1975 yılında tarla haline getirildiğini söylediği davanın 1994 yılında açıldığı gözönünde bulundurulduğunda 20 yıllık sürenin dolmadığı düşünülmemiş, O halde; dava konusu taşınmazın orman sayılmayan ve zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olduğunun belirlenmeli, çekişmeli taşınmazın konumu, hava fotoğrafları ile orijinal renkli memleket haritaları üzerinde gösterir biçimde bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir, topografik ve memleket haritalarından yararlanılarak taşınmazın gerçek eğim durumunu gösterir rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olması veya kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kalması ya da orman ve arazi kadastrosunun yapılıp kesinleştiği tarih ile dava tarihi arasında 20 yıldan fazla süre geçmesi o yerin kişiler adına tescili için yeterli olamayacağından bu şekilde yapılacak inceleme sonucu dava konusu yerin;

1) Orman sayılan veya orman rejimine girmiş (15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliği madde 26) yerlerden ya da 3402 sayılı Kanunun 16. maddesinde belirtilen özel mülkiyete tabi olmayacak, kamu mallarından olduğunun belirlenmesi (3402 Sayılı Kanunun 16. md. A, B, C, D bentleri kapsamında kalan yerler),

2) Kamu hizmetine tahsis edilmiş olduğunun anlaşılması (3402 sayıl Kanunun 17/1. maddesi gereğince orman yetiştirilmek üzere Orman Genel Müdürlüğüne tahsis edilen arazi ya da başka bir amaçla kamu hizmetine tahsis edilen arazi, imar-ihya ve zilyetlik yoluyla kazanılamaz. H.G.K. 03.06.1998 gün 1998/8-347-394 ve 12.12.2001 gün 2001/20-118-1156 S.K.),

3) İl, İlçe ve kasabaların nazım veya uygulamalı imar planlarının kapsadığı alanlarda kaldığının saptanması (3402 sayılı Kanunun 17/2. md. H.G.K. 25.04.2001 gün 2001/20-390-396 S.K.),

4) Tescil davalarında, davanın açıldığı; kadastro tesbitine itiraz davalarında ise kadastro tespit tutanağının düzenlendiği tarihten 20 yıl önce çekilmiş hava fotoğrafları ve bu fotoğraflardan üretilmiş memleket haritaları veya fotogrametri yöntemiyle düzenlenen kadastro paftalarında zilyet ve tasarruf edilmeyen yerlerden olduğunun anlaşılması,

5) Kadastro tesbit ve tescil harici bırakma işleminin kesinleştiği tarihten tescil davasının açıldığı tarihe kadar 20 yıllık zilyetlik süresinin geçmemiş olması (H.G.K.’nun 22/03/1995 gün 1994/8-873-216 ve 19/02/1997 gün 1996/8-768-100 ve 24/09/1997 gün 1997/20-372-718 ve 18/02/1998 gün 1998/8-15-129 sayılı kararları),

6) O yerde orman kadastrosu kesinleşmiş olsun olmasın, taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 17/2. ve Orman Kadastrosunun Uygulaması Hakkındaki Yönetmeliğin 26/a. maddeleri kapsamında orman içi açıklık konumunda bulunması (H.G.K.nun 10.12.1997 gün 1997/20-830-1034 ve 17.12.1997 gün 1997/20-808-1039 ve 22.10.2003 gün 2003/20-665-614 ve 11.10.2004 gün 2004/7-531-582 sayılı kararları ile orman içi açıklıkların zilyetlikle kazanılamayacağı kabul edilmiştir.),

7) Dava konusu taşınmazın veya yakın çevresinin arazi kadastro ekiplerince kadastro paftası üzerinde orman nitelemesi yapılarak tesbit ve tescil harici bırakılması (H.G.K.nun 21.01.2004 gün 2004/8-15-7 ve 12.05.2004 gün 2004/8-242-292 ve 12/03/2008 gün ve 2008/20-214-241 sayılı kararları),

8) Kadastro (Tapulama) Komisyonu tarafından orman sayılarak tesbit ve tescil harici bırakılması (H.G.K.nun, 24.10.2001 gün 2001/8-964-751 ve 13.02.2002 gün 2002/8-183-187 sayılı kararları),

9) 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 26. maddesinin 2. fırkasında yazılı,

a) 4785 sayılı Kanunun Devletleştirilmiş orman,

b) 3116 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesine göre kamulaştırılmış orman,

c) 6831 sayılı Kanunun 3. maddesine göre orman rejimine alınmış yer,

d) Aynı Kanunun 13. maddesinin (B) bendine göre orman olarak ağaçlandırılan veya ağaçlandırılacak yer,