muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4382, Karar No: 2014/3939, Tarih: 20.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/4382 E.  ,  2014/3939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar .... ve ... ile davalılar.... Sigorta AŞ, ... ve ..... Koz. San. ve Tic. AŞ arasındaki tazminat davasının Ankara Asliye 9. Hukuk Mahkemesi'nden verilen 14.07.2011 tarih, 2007/483 esas, 2011/176 karar sayılı hükmün, Dairemizin 13.02.2013 tarih, 2007/483 esas, 2011/176 karar sayılı kararı ile davacılar ve davalılar yararına bozulmasına karar verilmiş olup davacılar ve davalılar vekilince Yargıtay ilamındaki maddi hatanın düzeltilmesi istenilmekle, rapor kağıdı ve dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekilinin ve davalılar .... Koz. San. ve Tic. A.Ş. ve ... vekilinin temyiz istemleri üzerine Dairemizce 13.02.2013 tarihinde yapılan temyiz incelemesi sonucunda, temyiz incelemesine konu edilen dosya, dosyaya ilişkin rapor ve Yargıtay ilamı incelendiğinde, ilamın 3. bendinde “Ayrıca davalı trafik sigortacısı .... Sigorta A.Ş. tarafından dava tarihinden sonra 17.10.2008 tarihinde davacılara 22.620,57.-TL ödeme yapılmış olması bakımından, davacının dava dilekçesinde talep etmiş olduğu 5.000,00.-TL'lik kısım yönünden davalılar .... Koz. San. ve Tic. A.Ş. ve ... yönünden olay tarihinden, .... Sigorta A.Ş. yönünden ise dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizine hükmedilmesi gerekirken bu yönde değerlendirme yapılmamış olması” davacılar yararına olarak bozma nedeni yapılmış olduğu anlaşılmaktadır.

Ancak mahkemece Dairemiz bozma ilamının 3. bendinde maddi hata bulunup bulunmadığının tespiti yönünden dosya Dairemize gönderilmiş ise de bu aşamada Dairemizce yapılacak bir işlem bulunmadığından dosyanın mahalline İADESİNE, 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2588, Karar No: 2008/1847, Tarih: 24.03.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/2588 E.  ,  2008/1847 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı kira tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemenin kısmen kabule dair kararı davalı ... A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ... A.Ş.nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının dosyaya sunduğu 21.10.2000 tarihli taahhütnamede, inşaat yapım süresinin A blok için 30.10.2001, B blok için 30.08.2002 tarihine uzatıldığı belirtilmiş, bu belge arsa sahiplerini temsilen ... tarafından imzalanmıştır. Davalı buna göre kira kaybı istenemeyeceğini savunmuştur. Mahkemece bu belgedeki imzanın adı geçen davacıya ait olup olmadığı konusunda inceleme yapılmadan ve davacıların belgeyle ilgili beyanı alınmadan dava sonuçlandırılmıştır. Gerçekten inşaat süresi davacılar tarafından uzatılmış ise eldeki davayı etkileyeceği ortadadır. O halde mahkemece yapılması gereken iş, süre uzatımına ilişkin taahhütnamedeki imzanın ... ’na aidiyeti konusunda isticvap edilmesi, kendisine ait olduğunun anlaşılması durumunda arsa sahiplerini temsil yetkisi ve vekâleti incelenerek yetkili ise dava hakkında bu belgedeki sürelere göre hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ile davanın kabulü bozma nedenidir.

Kabule göre ise, muaccel bir alacağa faiz yürütülebilmesi için borçlunun alacak miktarı belirtilmek ve istenilmek suretiyle usulen temerrüde düşürülmeleri zorunludur (BK. 101/I. madde). Dava açılmasından önce kira miktarları gösterilerek davalıdan istenmediğine göre temerrüd dava tarihinde gerçekleşmiştir. Faizin dava tarihi yerine, dönem sonlarından başlatılması da usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 24.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10379, Karar No: 2012/10412, Tarih: 01.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/10379 E.  ,  2012/10412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin annesinin baba isminin düzeltilmesini ve gerçek baba hanesinde kaydedilmesine karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar ... ile ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, Aile Mahkemesi hakimliğine verdiği 12.05.2009 günlü dava dilekçesinde annesi ...'ın baba isminin düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir. Davaya Aile Mahkemesi bakarak hüküm kurmuştur.

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Yasası'nın 36. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının düzeltmeyi isteyen kişilerin yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılması ve karara bağlanması gerekir. Somut olayda nüfus kaydındaki annenin baba isminin düzeltilmesi istemi ile açılmış bulunan davada asliye hukuk mahkemesinin görevli olması nedeni ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 01.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6720, Karar No: 2016/9572, Tarih: 20.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6720 E.  ,  2016/9572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların evli olduklarını, tarafların arasında davalının sebep olduğu problemler yaşandığını, davalının müşterek evi terk ettiğini, evin kirası dışında davacı ve çocukların ihtiyaçlarını karşılamadığını, davacının çağrıldığı zaman ara sıra bulaşıkçılık yaptığını, düzenli geliri olmadığını, müşterek çocukların okula gittiklerini ve davacı ile kaldıklarını belirterek, davacı için aylık 500,00 TL ve iki müşterek çocuk için ayrı ayrı aylık 300,00 TL tedbir nafakasına ve gelecek yıllarda ÜFE oranında artırımına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacı için aylık 400,00 TL önlem nafakasına, müşterek çocuk Gizem için bağlanan aylık 300,00 TL iştirak nafakasına ve müşterek çocuk ... için bağlanan aylık 200,00 TL iştirak nafakasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz etdilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, somut olayda tarafların halen evli oldukları, davalının eş ve çocuğunun bakım ve iaşesine katkıda bulunmadığı, müşterek haneyi terkettiği ileri sürülerek, talep edilen nafaka tedbir nafakası olmasına rağmen mahkemece müşterek çocuklar lehine iştirak nafakası şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Ne var ki; bu konunun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği ve “hakimin takdir yetkisi kapsamında” kalmadığından, hükmün HUMK 438/7, C2 hükmü ve 6100 sayılı HMK 370/2 ek 3/1 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiş olup, hükmün 1 no'lu fıkarında yer alan “iştirak” kelimelerinin çıkartılarak yerlerine “tedbir” kelimesi yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/7426, Karar No: 2019/1295, Tarih: 07.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7426 E.  ,  2019/1295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat hükmü temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Mağdur ...’in müdür yardımcısı olarak görev yaptığı okulda odasından 1 dakika süreyle çıkarak geri döndüğünde telefonunun çalınmış olduğunu gördüğü, suç tarihinde ... Ortaokulu'nda öğrenci olan suça sürüklenen çocuk ...'ın kendi görevi olmadığı halde, sınıf defterini bırakmak bahanesiyle bu zaman aralığında mağdurun odasına girdiği, HTS kayıtlarının incelenmesinde, aynı gün saat 17.10'da tanık ... adına kayıtlı olan tanık ...’un kullandığı, ara sıra suça sürüklenen çocuğun da kullandığı, numaranın bahse konu telefonda kullanıldığının tespit edildiği dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuğun atılı hırsızlık suçundan mahkumiyeti gerekirken yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2-19.11.2014 tarihli farik ve mümeyyizlik raporunda suç türünün açıkça belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18211, Karar No: 2022/4928, Tarih: 26.09.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/18211 E.  ,  2022/4928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede

de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (... özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi

birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temüttü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ... Katılım Bankası A.Ş'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet kapsamında değerlendirilemeyeceği, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği gözetilerek; sanığın Bank ... nezdindeki talimat dönemine uygun hesap hareketleri, örgüte müzahir olması sebebi ile KHK ile kapatılan ... üyeliği ve dernek üyeliği olan sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütüne bilerek yardım etme suçunu oluşturduğu gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/881, Karar No: 2019/5474, Tarih: 17.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/881 E.  ,  2019/5474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Mardin 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 18/12/2015 gün ve 2015/50 - 2015/690 sayılı kararı onayan Daire'nin 18/09/2017 gün ve 2016/1676 - 2017/4450 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2007/60760 numaralı şekil markası, 2007/60752 numaralı "ksg kent sağlık grubu alsancak tıp merkezi şekil" markası, 2007/60751 numaralı "ksg kent sağlık grubu şekil" markası olduğunu, markaların hepsinde mavi bir dairenin kırmızı renkli merkezinin üstünde birbirine dönük beyaz renkli el işaretli logosu bulunduğunu ve bu logonun hepsinde şekil olarak tescil edildiğini, davalı tarafından TPMK nezdinde 2009/15854 başvuru numaralı "Mardinpark Hastanesi+ Şekil" ibareli markayı aynı sınıfta faaliyet göstermek üzere tescil ettirdiğini, davalı markası ile müvekkili markalarında yer alan şeklin benzer olup, halk arasında karıştırma ihtimali bulunduğunu ileri sürerek, davalı tarafın tescilli markasının hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, markalar arasında karıştırma ihtimali yaratacak esaslı unsurlarında hiçbir benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacı ve davalı tarafa ait markaların hizmet sınıflarının "tıbbi hizmetler" alanında aynı olduğu, taraf markalarında yazılı ibareler arasında herhangi bir benzerliğin bulunmadığı, ancak markaların şekil unsurları arasında önemli benzerliğin bulunduğu, bu anlamda davalı markanın tıbbi hizmetler dışındaki hizmetleri yönünden de marka işaretleri arasındaki kuvvetli benzerliğin iltibas tehlikesine yol açabileceği gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 17/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1662, Karar No: 2012/6352, Tarih: 18.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/1662 E.  ,  2012/6352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Sinop Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14.06.2010 tarih ve 2008/51 - 2010/463 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkiline ait ... Sinop Şubesi'ndeki hesabından 07.12.2007 tarihinde 3.850,00 TL miktarındaki paranın Kazım Kayaaslan tarafından internet üzerinden müvekkilinin bilgisi dışında Yapı Kredi Bankası Tire Şubesi'ne ... adlı şahsa havale yapıldığını, bu durumdan gerekli önlemi almayan bankanın sorumlu olduğunu, 3.850,00 TL maddi zararın 07.12.2006 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Banka vekili, davacının şifrenin gizli kalması için gerekli dikkat ve özeni göstermediğini, üçüncü kişiler tarafından kullanımının sonuçlarından sorumlu olacağını kabul ettiğini, bu nedenle bankanın kusurunun olmadığını belirtmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve yapılan bilirkişi incelemesine göre davanın kısmen kabulüyle, davalı Banka'nın 3.850,00 TL'nın % 80 kısmı olan 3.080,00 TL ve 07.12.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte ödemesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 164,60 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/22979, Karar No: 2007/1051, Tarih: 25.01.2007

**12. Hukuk Dairesi         2006/22979 E.  ,  2007/1051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zeytinburnu 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2006

Takip dayanağı senet asıllarının veya ön ve arka yüzlerinin okunabilir nitelikte tasdikli fotokopileriyle, 19.07.2005 tarihli sözleşme aslının birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline İADESİNE, 25.01.2007 gönünde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15648, Karar No: 2010/16976, Tarih: 18.10.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/15648 E.  ,  2010/16976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.3.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm boşanma davası, manevi tazminat ve kadının kendi tedbir nafakası davası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının kendi tedbir nafakası davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davalının birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamına göre davacının manevi tazminata yönelik temyizinin incelenmesine yer olmadığına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin ise yukarıda 1.bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.18.10.2010(Pzt)