muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/3996, Karar No: 2008/10949, Tarih: 23.09.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/3996 E.  ,  2008/10949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki uyarlama davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 3871 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak davalı ile 49 yıl süreli irtifak hakkı tesisine ilişkin sözleşme imzaladıklarını , 2001 yılı irtifak bedelinin mahkemece 2.485,76 YTL olarak tespit edilerek kesinleştiğini, bunun üzerine davalı idarece 2001-2005 yıllarına ait irtifak bedellerinin kendilerine bildirildiğini, buna göre idareden alacaklı olup idarenin gerekli mahsup işlemini yapmasına rağmen 08.06.2006 tarihinde 2004 yılı için yeniden takdir yaptığını bildirerek 2004 ve 2005 için bedel farkı ve gecikme cezası olarak toplam 16.229,74 YTL talep ettiğini, geriye dönük olarak kazanılmış hakları ihlal edecek şekilde bedel takdir edilmesinin haksız olduğunu, talep edilen bedelinde fahiş olup taşınmazın niteliklerinde bir değişiklik olmadığını iddia ederek 2004 yılı irtifak bedelinin 5.174,82 YTL, 2005 yılı bedelinin ise 5.890,79 YTL olarak tespiti ile borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ile imzalanan sözleşme gereğince üç yıllık dilimlerin ilk yılında idarece irtifak bedelinin yeniden tespit edileceği, diğer yıllarda ise Devlet İhale genelgesinde belirlenen oranda artış yapılacağının kararlaştırıldığını, 2001 yılı bedelinin mahkemece belirlenmesinden sonra 2004 yılı yeni dönem bedelini takdir edip davacıya bildirirken sehven 2005 ve 2006 yıllarının da bildirildiğini, 2004 yılı için taraflar arasında mutabakat 2008/3996-10949

olmadığını, davacının 2004 ve 2005 yılından borcu bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

olmadığını, davacının 2004 ve 2005 yılından borcu bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, irtifak hakkı bedelinin ve borçsuzluğun tespitine ilişkindir. Taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 7/A maddesi gereğince irtifak bedelinin üç yıllık dilimlerin ilk yılı için davalı idarece belirleneceği, 2. ve 3. yıllarda ise devlet ihale genelgesindeki artış oranında artış yapılacağı kararlaştırılmış olup, 2001 yılı irtifak bedeli konusunda anlaşma sağlanamadığı için bedel mahkemece belirlenmiş ve 2002 ve 2003 yıllarında artışlarla ödenmiştir. Davalı idare 2004 yılında yeniden takdir ettiği 11.081 YTL bedeli davacıya bildirmiş, hatta 2005 yılı içinde 2004 yılı bedeline artış oranını uygulayarak davacıdan talep etmiş ise de; davacı kendi hesapladığı bedelleri ihtirazi kayıtla davalı idare hesabına yatırmıştır. Davacı, idarenin bildirdiği bedelleri ödememiş olup, 2001 yılına dair tespit edilen bedel idarece davacıya bildirilirken 2004 ve 2005 yılı bedellerini de yalnızca devlet ihale genelgesindeki artış oranı uygulanarak bildirmiş ise de; davalının önceki yıllarda ve özellikle yeniden takdir yılı olan 2004 yılında talep ettiği bedelleri davacı ödemediğinden bu yılların bedellerinin kesinleştiği kabul edilemez. 2001 yılına ait bedelin tespitine ilişkin mahkeme kararın 2006 yılında kesinleşmesi nedeniyle davalı idarece sehven yapılan bildirim önce yapılan bildirimler gözönüne alındığında idarenin taleplerinden vazgeçtiği anlamına gelmez. Sözleşme gereğince 2004 yılı idarece yeniden takdir yılı olduğuna göre, idarenin takdir hakkını hakkaniyete uygun kullanıp kullanmadığı mahkemece yapılan keşif ve bilirkişi raporu da değerlendirilerek belirlenmeli, buna göre tespit edilecek 2004 irtifak bedeline, 2005 yılı için kararlaştırılan artış oranı uygulanmalı ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Mahkemece bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 23.9.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7948, Karar No: 2020/8430, Tarih: 10.09.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/7948 E.  ,  2020/8430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, %10 hisse ile kiracısı ve işleteni olduğu .... Ekmek Fırınını devir etmek için katılanlarla anlaştığı, katılanladan çek ve nakit para olmak üzere 142.500 TL tahsil ettiği, ancak; fırının başka ortakları olduğunu, İstanbul dışında bulunduklarını, sözleşmeye daha sonra imza atacaklarını söyleyerek sözleşme imzalamadığı, katılanların fırını çalıştırmaya başlamalarından sonra fırına ortak olan tanıklar ... ve ...'nin devir konusunda bilgi ve rızalarının olmadığını, sanığın kendilerine kira borcu olduğunu belirttiklerinden fırını işletmedikleri, akabinde sanığın fırını başkasına devir ettiğinde parayı iade etmeyi taahhüt etttiği, fakat sanığın fırını devretmesine rağmen herhangi bir ödeme yapmadığı, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; her ne kadar sanık savunmalarına suç kastı ile hareket etmediğini belirtmişse de; katılanların aşamalardaki istikrarlı beyanları, tanıkların anlatımları, sözleşmeler, kira kontratı, uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın eylemi sonucu dolandırıcılık suçunun oluştuğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sanığın suç kastı ile hareket etmediği, ihtilafın hukuki nitelik arzettiği gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14692, Karar No: 2016/8041, Tarih: 04.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/14692 E.  ,  2016/8041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalı ve eşinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı sigortalının maddi tazminat isteminin kabulüne, kazalının ve eşinin manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; kazalı sigortalının sürekli iş göremezlik oranının %24,00 olduğu anlaşılmaktadır.

Zararlandırıcı olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 Sayılı Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan kişiye aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Hal böyle olunca doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan yalnızca maddi sağlık bütünlüğü ihlal edilen kişi midir? Zarar kavramına (B.K. 46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali, sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil, ruhsal ve sinirsel bütünlüğünde korunduğu doktrinde ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir. Öyleyse, bir kişinin cismani zarara uğraması sonucunda, onun (ana, baba, karı, koca ve çocuklar gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır şekilde bozulmuşsa, onların da manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Nitekim, kaza sonucu ağır yaralanan ve 2 kez ameliyata rağmen iyileşmeyen çocuklarının durumu sebebiyle ruhsal bütünlüğü bozulan anne ve babanın ) ve haksız eylem sonucu ağır yaralanan ve iktidarsız kalan kocanın karısının manevi tazminat isteyebileceklerine ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları aynı esaslara dayanmaktadır.

Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56.maddesi ile bu konu yeniden düzenlenmiş olup özetle "ağır bedensel zarar yada ölüm halinde zarar görenin veya ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar para ödenmesine karar verilebilineceği"hükmü getirilmiştir. Bu yeni düzenlenme ile 818 sayılı Borçlar Kanununun yürürlülük zamanında içtihatlarla düzenlenen husus yasa koyucu tarafından açıklığa kavuşturulmuş ve yaralanan sigortalının yakınlarının manevi tazminat davası bakımından haksahipliği durumu ön şartı olarak "ağır bedensel"zarar koşulunu getirmiştir.

Somut olaya gelince; zararlandırıcı olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu ile dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu, yukarıda açıklanan ilkeler ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları ışığında, iş kazası nedeniyle sağlık bütünlüğü bozulan sigortalının eşinin manevi tazminat talep etme haklarının bulunduğu düşünülse dahi, olayın özelliğine, yaralanmanın niteliğine, meslekte kazanma gücündeki kayıp oranına ve özellikle sigortalının yaralanmasının ağır bedensel zarar oluşturmamasına göre davacı eş lehine manevi tazminat verilemeyeceğinin anlaşılması karşısında, davacı eşin manevi tazminat isteminin reddine karar vermek gerekirken, kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21503, Karar No: 2023/8004, Tarih: 21.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/21503 E.  ,  2023/8004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/825 E., 2015/943 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2021/558 esas sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği

temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, Isparta Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 28.06.2015 tarihli ve 2015/6223 soruşturma numaralı Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak Isparta Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 10.10.2015 tarihli ve 2015/3950 esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Isparta (Kapatılan) 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2015/825 Esas, 2015/943 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın temyizen incelenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk derece mahkemesinin kabulüne göre)

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın temyizen incelenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk derece mahkemesinin kabulüne göre)

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci

maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, birleşen dosya kapsamında verilen 28.06.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın 15.09.2015 tarihli eylemi, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Isparta (Kapatılan) 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2015/825 Esas, 2015/943 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönlerden incelenmeksizin hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5393, Karar No: 2022/6033, Tarih: 20.06.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/5393 E.  ,  2022/6033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin murisi ...'ın nüfus kayıtlarında ölmüş eşi ... ile müşterek çocukları görünen davalı ...'ın, gerçekte ... ile eşi ...'ın çocuğu olduğunu ileri sürerek nüfus kayıtlarının gerçeğe uygun olarak düzeltilmesi ile davalı ...'ın bulunduğu haneden iptali ile ...'ın nüfus kaydına tesciline karar verilmesini istemiş; Mahkemece davalı ...'ın anne adının ... olarak düzeltilmesine karar verilmiştir. Bu karara karşı davalı ... tarafından temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine temyiz incelemesi yapan Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2017/8731 esas-2019/4423 karar sayılı ilamı ile hükmün “Mahkemece kayden baba görünen ... ile davalı ... arasında da DNA araştırması yaptırılıp, alınacak rapor ile toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek, bu talep yönünden de bir karar verilmesi gerektiği”gerekçesiyle bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan diğer yönlerden ise onanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda “her ne kadar 17/06/2021 tarihli ATK raporunda müteveffa ...'ın, davalı ...'ın biyolojik olarak babalığının bulunmadığı belirtilmişse de dava dilekçesinde babalık istemi yönünden talebin davalı ...'ın biyolojik babasının ... iddiasına dayandırıldığı, ancak dosya kapsamından davalı ... ile dava dışı ... arasında biyolojik hısımlığının tespitinin yapılamadığı, esasen davacı tarafça bu hususun soyut tanık beyanları dışında ispatlanamadığı”gerekçesiyle davacının baba kaydına yönelik talebi bakımından reddine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun md. 303’e göre, babalık davası, ana, çocuk ve baba tarafından açılabilir. Üçüncü kişilerin dava hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta İstanbul Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen 17.6.2021 tarihli DNA raporu ile davalı ... için nüfusta kayden babası görünen ...’ın babalığının reddedildiği sabit olduğuna göre, mahkemece yapılacak iş baba yönünden nüfus kaydının düzeltilmesi talebinin de kabulüne karar vermekten ibarettir. Davanın nüfus kayıtlarının düzeltilmesi davası olduğu, babalığın tespiti davasının yalnızca ana, çocuk ve baba tarafından açılabilen ve Aile Mahkemesi’nde görülen özel bir dava olduğu sonuç olarak davacının talebinin babalığın tespiti olmadığı gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirmelerle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 20.06.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/8776, Karar No: 2016/642, Tarih: 10.02.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/8776 E.  ,  2016/642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin alacaklısı bulunduğu İstanbul 27. İcra Müdürlüğü'nün 2011/28905 esas sayılı dosyasında, dava dışı borçlunun haczedilen mallarının paraya çevrildiğini, düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin alacaklı bulunduğu dosya haciz tarihinin sıra cetvelinde ilk sıralara konulan dosya hacizlerinden önce olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptal edilerek yeniden düzenlenmesine karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan ... vekili, müvekkilinin dava dışı borçlu aleyhine başlattığı takipteki alacağının vekalet ücreti ve işlemiş faizi olduğunu, bu alacağa dayanak teşkil eden şikayet tarihinin şikayetçinin haciz tarihinden önce olduğunu, alacağının vekalet ücreti alacağı olup öncelikli olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sıra cetvelinde 1. ve 2. sırada gösterilen dosya alacaklarının her ne kadar ilama dayalı avukatlık ücreti ve faiz alacağı olduğu belirtilmiş ise de, söz konusu alacakların 1136 sayılı Kanun'un 166/2. maddesinde belirtilen rüçhan hakkına sahip olmadığı ve şikayetçinin ilk haczine bir önceliğinin bulunmadığı, bu nedenle şikayetçinin sıra cetveline yönelik itirazın yerinde görüldüğü gerekçesiyle, şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle ...'un şikayette sıfatı bulunmadığı halde karar başlığında yazılmış ise de HMK'nın 304. maddesi gereğince bu hususun her zaman mahallinde düzeltilme ihtimali bulunmasına ve bozma nedeni yapılmamış olmamasına göre, şikayet olunan ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden şikayet olunan ...'tan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8780, Karar No: 2024/424, Tarih: 15.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/8780 E.  ,  2024/424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/863 E., 2019/976 K.

SUÇ : 5809 sayılı Kanun'a muhalefet

Sanık hakkında 5809 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan açılan davanın yargılaması neticesinde, 1,320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 15.03.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.04.2023 tarihli ve KYB - 2023/35872 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.04.2023 tarihli ve KYB - 2023/35872 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 21/06/2018 tarihli ve 2017/7018 esas, 2018/5741 karar sayılı ilâmında yer alan, "...müşteki ...adına sahte olarak düzenlendiği belirtilen 0534 275 75 16 numaralı hatta ait abonelik sözleşmesi nedeniyle sanık... ... hakkında 5809 sayılı yasaya muhalefet suçundan açılan kamu davasında; sanığın üst bayi olarak sadece aktivasyon işlemi yaptığı, adına hat çıkarılan kişiyi görmediğini beyan ederek atılı suçlamayı kabul

etmemesi, suça konu belgedeki imzanın sanık ve katılana ait olmaması, alt bayi olan ...Telekom sahiplerinin dinlenmemesi ve bu kişiler yönünden imza ve yazı incelemesi yaptırılmamış olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından suça konu belge üzerindeki imzanın aidiyeti bakımından ...Telekom sahiplerinin imza ve yazı örnekleri temin edilerek üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması, bu kişilerin tanık olarak dinlenilmelerinden sonra üst bayilerin sözleşme düzenleme yetkilerinin bulunup bulunmadığının sorulmasından sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,..." şeklindeki açıklamalar karşısında,