muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9694, Karar No: 2011/808, Tarih: 08.02.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/9694 E.  ,  2011/808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda;ilamda yazılı nedenlerle, 78.934,26 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davacı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08.02.2011 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı vekili Avukat... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, meslek hastalığı nedeniyle % 78,00 oranında meslekte kazanma güç kaybı nedeniyle maddi ve manevi zararların giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının maddi ve manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı ve davalı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacının 01.04.1967 tarihinde davalı işyerinde yeraltı maden işçisi olarak çalışmaya başladığı bu çalışmasının 02.04.1987 tarihine kadar sürdüğü 08.04.1987 tarihinde yaşlılık aylığı talep edilmesi üzerine SGK tarafından tüm çalışmalarının yeraltında geçtiği kabul edilerek 01.05.1987 tarihinden itibaren aylık bağlandığı, 07.04.1984 tarihinde Ünimin Madencilik işyerinde, 07.05.1990 tarihinde ise Akpınar Madencilik işyerinde sosyal güvenlik destek primine tabi olarak çalışmaya başladığına dair Kuruma bildirimde bulunulduğu, davacı da meslek hastalığının 16.01.2007 tarihinde tespit edildiği ve yükümlülük süresinin uzatıldığı uyuşmazlık konusu değildir.

Uyuşmazlık kusur dağılımına ilişkindir. Meslek hastalığının ayrı zamanlarda ve değişik işverenlere ait işyerlerinde geçen çalışma sonucu oluştuğunun belirlenmesi durumunda, bu işyeri işverenleri arasında Borçlar Kanununda öngörülen dayanışmalı sorumluluk esasları uygulanamaz. Meslek hastalığına yol açacak biçimde çalışmanın geçtiği her işyeri işvereni bakımından kusur oranlarının ayrı ayrı belirlenmesi gerekir. Meslek hastalığına yol açacak çalışmanın geçtiği belirlenen her işyeri işvereni zarardan kendi kusuru kadar sorumlu olur. Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş görüşleri bu doğrultudadır.

Somut olayda: davacıda meslek hastalığının davalı işyerindeki çalışmalarının sona ermesinden sonra ortaya çıktığı ve davalı işyerinden ayrıldıktan sonra iki ayrı işyerinden SGDP tabi çalışmasının başladığına dair kuruma bildirimde bulunulduğu ve anılan işyerlerinin de madencilikle uğraşan işyerleri oldukları anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davalı işyerinden ayrıldıktan sonra SGDP tabi çalışmanın başladığına ilişkin bildirimler dikkate alınarak anılan işyerlerinde meslek hastalığına yol açacak çalışmanın bulunup bulunmadığı ve anılan işyerlerindeki çalışmaların süresi dikkate alınarak kusur durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile meslek hastalığına yol açan çalışmanın tamamının davalı işyerinde geçtiğini kabul eden ve davalı işyerinde geçen çalışma süresini 135 gün fazla hesaplayan kusur bilirkişi raporunun karar esas alınması isabetsiz olmuştur.

Kabul ve uygulamaya göre de maddi tazminatın belirlenmesi sırasında, tarafların hal ve mevkiine, kusur oranlarına, olayın oluşuna ve olay tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiz ile birlikte tazminatın miktarına göre; olayda, Borçlar Kanununun 43. maddesinin öngördüğü koşulların oluşmadığı gözetilmeksizin anılan maddeye dayanılarak maddi tazminattan indirim yapılması isabetsiz olduğu gibi, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değeri indirilerek sigortalının alabileceği tazminat miktarı belirlendikten sonra koşulları varsa Borçlar Kanununun 43-44 maddeleri gereğince indirime gidilmek gerekirken önce takdiri indirim sonra Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yapılan ödemelerin indirilerek sıralama hatası sonucu maddi tazminatın noksan belirlenmesi de hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacı ile davalı yararına takdir takdir edilen 825.00 TL. duruşma Avukatlık parasının karşılıklı olarak birbirlerine yükletilmesinefazla alınan temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine , bozmanın niteliğine göre tarafların sair yönlere ilişkin temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine ,08.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14956, Karar No: 2021/22933, Tarih: 15.12.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/14956 E.  ,  2021/22933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, haberleşmenin engellenmesi, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nın 34/2. ve 232/6. madde ve fıkralarına göre hüküm fıkrasında verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, 11.11.2019 tarihli, sanığın yokluğunda verilen kararda "Samsun Bölge Adliye Mahkemesinde istinaf yolu açık olmak üzere'' denilmek suretiyle kanun yoluna başvuru merciinin yanlış gösterilmesi nedeniyle sanığın temyizi süresinde kabul edilerek ve temyizin reddine dair ek karar kaldırılarak ve mahkemenin, mahkumiyete dair kararını verdikten sonra fakat verilen ceza hükümlerinin kesinleşmesinden önce, sanığın tekrar dosyayı ele alarak konut dokunulmazlığını ihlal suçunu, yapılan uzlaştırma teklifi ile uzlaştırma hükümleri uygulanarak verilen düşme kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- Sanık hakkında nitelikli olarak konut dokunulmazlığını ihlal etme ve hukuka aykırı olarak kişilerin haberleşmesini engellemek suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen suçların yasa maddelerinde öngörülen cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e maddesinde belirlenen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dönemdeki durma süresi de belirtilen olağanüstü zamanaşımı süresine eklendikten sonra suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 67/4 ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanık hakkında cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

2- Sanık hakkında cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın suçu işlemediğine, yokluğunda karar verilerek savunma hakkının kısıtlandığına, olayda cinsel amacın olmadığına ve cezalandırılmasına yeterli kuvvetli delilin bulunmadığına dair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15863, Karar No: 2012/7417, Tarih: 09.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15863 E.  ,  2012/7417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/07/2010 tarih ve 2009/497-2010/413 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Hamoğlu Turizm ve Otelcilik San ve Tic. A.Ş. tarafından ihraç edilen A grubu 0044 sıra numarada kayıtlı intifa senedini satın aldığını, ardından müvekkilinin annesi ile kullanma ve istifade sözleşmesi yapılarak intifa senedine tekabül eden apart dairenin teslim edildiğini, ancak söz konusu sözleşmede imzasının olmadığını, bu konuda herhangi bir vekil de tayin etmediğini, davalı şirket tarafından düzenlenen ve müvekkilini borç altına sokan faturaların müvekkiline tebliğ edilmediğini, intifa senedinin ve suit dairenin kullanma esasları ve şartları sözleşmesinin geçersiz olduğunu, buna dayalı bir talep hakkının olamayacağını ileri sürerek, ihraç edilmiş intifa senedi TTK'nun 403. maddesine aykırı olduğundan senedin cüz'ü olarak akdedilmiş bulunan apart suit dairenin kullanım sözleşmesinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, söz konusu intifa senedi sahiplerinin müvekkili şirkete ait Golf Tesislerinden bedelli ve bedelsiz istifade hakkına sahip olduklarını, sözleşmenin 1995 yılında akdedilmesinden itibaren 2001 yılına kadar itirazsız olarak müvekkiline ödeme yapıldığını, intifa senedi satış vaadi ve suit dairenin kullanma esasları ve şartları sözleşmesinde bulunan davacının annesinin imzasının vasıtasız temsilci sıfatıyla atıldığının kabul edilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; TTK'nun 393/2 ve TTK'nun 402-403. maddesi gereğince davalı ...Ş tarafından çıkarılan intifa senedi sahibinin ortaklık hakkı olmadığı, imzalanan apart suit kullanma esasları ve şartları başlıklı sözleşmeye masrafları ödemek şartı ile davacının uyması gerektiği, keza 1995-2001 yılına kadar bu hususa çekişmesiz şekilde uyulduğu bilahare işletmenin Klasis Golf İş. Tic. A.Ş. tarafından devralınarak işletilmesinin kullanıma herhangi bir engel oluşturmadığı gerekçesi ile açılan eldeki davadaki talebinin yerinde bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13680, Karar No: 2017/16226, Tarih: 26.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13680 E.  ,  2017/16226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30365, Karar No: 2016/239, Tarih: 12.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/30365 E.  ,  2016/239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/238407

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2014

NUMARASI : 2013/361 (E) ve 2014/156 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık Vedat müdafiinin, 28/04/2014 havale tarihli temyiz dilekçesi ile sanık Vedat'ın mağdurlar M.. A.., M.. S.. ve M.. A..'a yönelik kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerini de temyiz ettiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen 26/06/2015 tarih ve 2014/238407 sayılı tebliğnamenin kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebine ilişkin görüş içermediği anlaşıldığından, dosyanın ek tebliğname düzenlenmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 12/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14056, Karar No: 2017/5941, Tarih: 18.04.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/14056 E.  ,  2017/5941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibine karşı, borçlu şirket vekili icra mahkemesine yaptığı başvuruda, sair itirazları yanında takip konusu çekteki imzaya itiraz ettiği, mahkemece; 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 68/a-5. maddesinde yazılı meşruhatı taşıyan davetiyenin borçlu şirket yetkilisine tebliğine rağmen duruşmaya katılmadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verildiği görülmektedir.

Kambiyo senetlerine dayalı olarak haciz yolu ile başlatılan takiplerde imzaya itiraz, İİK’nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı Kanun'un 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir. İİK’nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında “İmza tatbikında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun bilirkişiye ait hükümleri ile 309 uncu maddesinin 2 nci, 3 üncü ve 4 üncü fıkraları ve 310, 311 ve 312 nci maddeleri (şimdi ise HMK madde 211/b, 208/2, 217) hükümleri uygulanır” hükmü yer almaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 447/2. maddesinde de; “Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18.6.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır” hükmüne yer verilmiştir.

Görüldüğü üzere, İİK’nun 68/a-4 maddesinde, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 309/1. (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 211/1-a) maddesine atıfta bulunulmadığından, icra mahkemesince, öncelikle borçlunun isticvabına ve duruşmada imzalarının alınması yoluna gidilemeyeceğinin kabulü gerekir.

İİK'nun 68/a-4. maddesi göndermesiyle ve HMK’nun 447/2. maddesi uyarınca uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 211/b maddesinde; imza incelemesinin yöntemi gösterilmiş olup, buna göre, hakim, bilirkişi incelemesine karar verir ise; ''....önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzalar, ilgili yerlerden getirtilir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir'' hükmü gereğince işlem yapar.

Somut olayda, borçlu şirket vekili, 20/10/2015 tarihli dilekçesinde, çek üzerindeki imzanın (ciranta imzasının) borçlu şirket yetkilisine ait olmadığını ileri sürmüş, imza incelemesine esas olacak imza örneklerinin bulundukları resmi mercileri de bildirmiştir.

O halde mahkemece, öncelikle borçlu vekilinin belirttiği karşılaştırma yapmaya elverişli imzaların ilgili yerlerden getirtilerek (kaldı ki bazı yerlerden getirtilmiştir.) usulünce bilirkişi incelemesi yaptırılması, bilirkişi tarafından borçlu vekilinin bildirmiş olduğu imza örneklerinin rapor tanzimine yeterli görülmediğinin belirtilmesi durumunda ise borçlu şirket yetkilisine İİK’nun 68/a-5. maddesi uyarınca meşruhatlı davetiye tebliğ edilerek, geldiğinde, imza ve yazı örnekleri alınıp bilirkişi incelemesi yaptırılmak sureti ile sonuca gidilmesi gerekirken, mahkemece yasanın öngördüğü bu usule uyulmadan doğrudan borçlu şirket yetkilisi ...’a meşruhatlı davetiye gönderilerek gelmediğinden bahisle istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/04/2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Üye Dr. ...'in Karşı Oy Yazısı:

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile borçlu hakkında takip başlatıldığı, borçlu şirketin icra mahkemesinde verdiği dilekçede, diğer itirazlarının yanında çekte borçlu şirkete atfen atılı bulunan imzanın borçlu şirket yetkilisine ait olmadığını ileri sürerek imza itirazında bulunduğu mahkemece borçlu şirket temsilcisi ...'ın bilinen adresine İİK’nun 68/a maddesi uyarınca meşruhatlı davetiye tebliğ edilmesi için talimat yazıldığı istinabe edilen icra mahkemesince adı geçen kişilere imza örneklerinin alınması ve mukayeseye esas imzaları havi belgelerin bulunduğu yerleri bildirmesi için tebligat yapıldığı, tebligata rağmen borçlu şirket temsilcilerinin duruşmada hazır bulunmadıklarından mahkemece İİK 170/3, 68/a-5. maddesi uyarınca imza itirazının reddine karar verildiği görülmektedir.

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte imzaya itiraz İİK’nun 170. maddesinde düzenlenmiştir. İİK’nun 170. maddesinin üçüncü fıkrasına göre icra mahkemesi 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapacağı inceleme sonucunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir. İİK’nun 68. maddesi genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde borçlunun, takip dayanağı senet altındaki imzayı inkar etmesi halinde alacaklının icra mahkemesinde itirazın geçici kaldırılmasını talep edebileceğini, mahkemece bu incelemenin nasıl yapılacağını düzenlemektedir.