muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17763, Karar No: 2024/3759, Tarih: 29.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/17763 E.  ,  2024/3759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2013/141 E., 2020/9 K.

KARAR : Temyiz dilekçesinin süreden reddine

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (kapatılan) 16 . Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulması üzerine Mahkemece, temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı ve temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine dair verilen ek karar bir kısım davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

Temyiz istemi, bir kısım davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik İlk Derece Mahkemesinin ek kararına yöneliktir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası hükmüne göre, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümleri yürürlükte olup, 1086 sayılı Kanun'un 432 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince kadastro mahkemelerinde temyiz süresi onbeş gündür. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi halinde anılan Kanun'un 432 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince İlk Derece Mahkemesince temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Eldeki davada; İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın, bir kısım davacı vekiline 21.07.2020 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz dilekçesinin ise yasal süre geçirildikten sonra 08.09.2020 tarihinde verildiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İlk Derece Mahkemesinin, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek kararı, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan, ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesinin temyiz dilekçesinin reddine dair ek kararının ONANMASINA,

427,60 TL peşin harcın temyiz eden bir kısım davacılardan alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/917, Karar No: 2021/3307, Tarih: 29.11.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/917 E.  ,  2021/3307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 28. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27/02/2018 tarihinde verilen dilekçeyle tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 16/05/2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

1.DAVA

1.1. Davacı vekili; müvekkili ile davalının kardeş olduklarını, İstanbul ili, Pendik ilçesi, Esenyalı Mahallesi, 5310 ada 9 parsel üzerindeki 1 nolu dükkan vasıflı taşınmazda her iki tarafın da pay sahibi olduklarını, taraflar arasında imzalanan "Taahhütname" başlıklı 27/03/2009 tarihli sözleşmeye göre; davacıya ait Giresun ili, Şebinkarahisar ilçesi, Bülbül Köyü, 740 ada 1 parsel sayılı taşınmazda A blok 8 numaralı bağımsız bölümün davalıya verilmesi karşılığında, 5310 ada 9 parsel sayılı taşınmazdaki dükkanda bulunan davalıya ait payın davacıya verilmesi konusunda anlaşma yapıldığını, müvekkilinin anlaşma gereği 740 ada 1 parseldeki 8 numaralı bağımsız bölümün satışı için davalıya vekaletname verdiğini, davalı taraf aldığı vekaletname ile bağımsız bölümü bir başkasına satarak parasını aldığını, buna rağmen 5310 ada 9 parseldeki payını müvekkiline devretmediğini, taraflar arasındaki sözleşmeye göre müvekkilinin üzerine düşen yükümlülüğünü yerine getirdiğini ancak davalının edimini yerine getirmediğini belirterek belirsiz alacak davası olarak davaya konu İstanbul ili, Pendik ilçesi, Esenyalı Mahallesi, 5310 ada 9 parseldeki 1 numaralı dükkanda davalıya ait payın tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini istemiştir.

2.CEVAP

2.1. Davalı vekili, dava konusu taşınmaz üzerinde 3 katlı ruhsatsız bina olduğunu, binanın müvekkili, davacı ve diğer hissedar dava dışı Eyüp Bildik tarafından yapıldığını, taşınmazın tamamında tarafların 1/3'er payının bulunduğunu, davalının 1/3 hissesini davacıya satmadığını, davacının iddiasının da dükkandaki hissenin devredildiğine ilişkin olduğunu, tapuda kayıtlı taşınmazların haricen satışının mümkün olmadığını, haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

3.ISLAH

3.1. Davacı vekili 22.09.2018 tarihli ıslah dilekçesi ile; dava dilekçesindeki talebinin kabul edilmemesi halinde davalıya devrettiği 740 ada 1 parselde bulunan 8 numaralı bağımsız bölümün dava tarihi itibariyle güncel değerinin davalıdan tahsilini istemiştir.

4.KABUL

3.ISLAH

3.1. Davacı vekili 22.09.2018 tarihli ıslah dilekçesi ile; dava dilekçesindeki talebinin kabul edilmemesi halinde davalıya devrettiği 740 ada 1 parselde bulunan 8 numaralı bağımsız bölümün dava tarihi itibariyle güncel değerinin davalıdan tahsilini istemiştir.

4.KABUL

4.1.Davalı vekili 15/02/2019 tarihli dilekçe ile; davacının 5310 ada 9 parselde kat irtifakı ya da kat mülkiyeti kurulmadığını, 1 nolu dükkan bölümünde davalıya ait 1/3 hissesinin iptalini ve adına tescilini istemekte ise de; 21.09.2018 tarihli bilirkişi raporuna göre zemin kat 1 nolu dükkanın arsa payının 80/1000 olarak belirlendiğini, bu bölümde müvekkiline düşen hissenin 80/3000 olduğunu bu nedenle de 80/3000 payın iptali ile davacı adına tescilini kabul ettiklerini beyan etmişlerdir.

4.2. Davalı vekili, 18/04/2019 tarihli oturumda davalı asil ile birlikte kabule ilişkin yazılı beyanlarını tekrar ederek zaptı imzalamışlardır.

5. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

5.1. İlk derece mahkemesince davalının kabulü nedeniyle davanın kabulü ile; İstanbul ili, Pendik ilçesi, Esenyalı Mahallesi, 237EF3B pafta, 5310 ada, 9 parsel sayılı taşınmazda davalıya ait 1/3 payın 1000/3000 pay kabul edilerek 80/3000 payın iptali ile üzerindeki tüm kayıt ve şerhlerle birlikte davacı adına tesciline, bakiye 920/3000 payın davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

6. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

6.1. Hükmün istinaf yolu ile incelenmesi davacı vekilince talep edilmiştir.

6.2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi, davalının kabul beyanının usulüne uygun değerlendirildiği, kararın usul ve yasaya uygun bulunduğu, kararda bir yanılgı bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

7. TEMYİZ

7.1. Davacı vekili, kararı temyiz etmiştir.

7.2 Temyiz Nedenleri

7.2.1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; verilen hükmün taleplerine uygun bir hüküm olmadığını, müvekkilinin dükkan hissesini talep ettiğini ancak verilen hükümle dükkan hissesinin değil taşınmazın bütününe ait herhangi bir hissenin verildiğini belirtmiştir.

7.2.2. Davacı vekili, ayrıca taleplerinin münhasıran dükkan tapusunun verilmesine ilişkin olduğunu, bunun mümkün olmaması halinde ise müvekkilin davalıya ödediği 740 ada 1 parseldeki bağımsız bölüm güncel değeri belirlenerek verilmesi gerektiğini, ıslah dilekçesi ile terditli talebini ileri sürmesine rağmen davanın kabulü şeklindeki kararın talebini karşılamadığını ileri sürmüştür.

8.YARGITAY KARARI

8.1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK'nın) 308. maddesi gereğince kabul, davacının talep sonucuna davalının kısmen veya tamamen muvafakat etmesidir. Kabul, ancak tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri davalarda hüküm doğurur.

8.YARGITAY KARARI

8.1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK'nın) 308. maddesi gereğince kabul, davacının talep sonucuna davalının kısmen veya tamamen muvafakat etmesidir. Kabul, ancak tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebilecekleri davalarda hüküm doğurur.

8.2. 6100 sayılı HMK'nın "Feragat ve kabulün şekli" başlıklı 309. maddesi hükmüne göre de feragat ve kabul, dilekçeyle veya yargılama sırasında sözlü olarak yapılır. Feragat ve kabulün hüküm ifade etmesi, karşı tarafın ve mahkemenin muvafakatine bağlı değildir. Kısmen feragat veya kabulde, feragat edilen veya kabul edilen kısmın, dilekçede yahut tutanakta açıkça gösterilmesi gerekir. Feragat ve kabul, kayıtsız ve şartsız olmalıdır.

8.3. Somut olayda; davacının dava dilekçesinde 5310 ada 9 parseldeki davalıya ait dükkan hissesini talep ettiği, hisse miktarının açıkça belirtilmediği ve dava dilekçesinin belirsiz alacak olarak nitelendirildiği, daha sonra verilen ıslah dilekçesi ile dava konusu tapu iptal tescil talebinin terditli hale getirilerek tapu iptalinin mümkün olmaması halinde davalıya dava konusu taşınmaza karşılık olarak verilen 740 ada 1 parsel sayılı taşınmaz bedelinin güncellenerek iadesini istediği anlaşılmaktadır.

8.4. Davalı vekili, kabul beyanı adı altında müstakil olarak dükkandaki hissesini vermeyi değil bilirkişi raporunda belirlenen hesaplamalardan yola çıkarak kendince yaptığı hesaba göre dükkan üzerindeki kendi payını belirleyerek 80/3000 hissesinin iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini kabul ettiğini belirtmiştir. Bu şekilde yapılan kabul, davacının asıl talebini karşılamadığından geçerli bir kabul beyanı olarak değerlendirilemez. Nitekim, davacı taraf da kabul beyanına dayalı mahkeme hükmünü ve bölge adliye mahkemesi kararını kabul etmeyerek temyiz itirazında bulunmuştur.

8.5. Dava konusu taşınmaz, tapuda arsa vasfında olup fiili durumda zemin ve iki normal kat olmak üzere üç katlı binadan oluşmaktadır. Bina ruhsatsız olup kat irtifakı ya da kat mülkiyeti kurulmadığından tapunun bu haline göre davacının müstakilen dava konusu dükkan üzerindeki davalının hissesinin iptali şeklindeki talebinin ifa olanağı bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davacının terditli talebi olduğu dikkate alınarak ikinci kademede belirttiği talebi hakkında gerekli araştırma ve incelemeler yapılarak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken davalının kabule ilişkin beyanlarının davacının talebini tam olarak karşılamadığı dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu 373/1. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 29.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21002, Karar No: 2014/25025, Tarih: 23.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/21002 E.  ,  2014/25025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı S.. S.. adına Avukat F.. E.. ile davalı P.. P.. M.. S.. Sigara ve Tütün San. ve Tic. A.Ş. adına Avukat M.. Y.. ve fer'i müdahil E.. Hizmet ve İşletmecilik A.Ş. adına Avukat D.. K.. aralarındaki dava hakkında İzmir 12. İş Mahkemesinden verilen 13.02.2014 tarihli ve 2012/75 esas, 2014/161 sayılı kararı Dairenin 20.05.2014 tarihli ve 2014/12046 esas, 2014/13328 karar sayılı ilamıyla ONANMASINA karar verilmiştir. Davacı avukatınca kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içeriğine göre, Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesi gereğince İş Mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davacı vekilinin dilekçesinin REDDİNE, 23.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7082, Karar No: 2014/21481, Tarih: 18.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/7082 E.  ,  2014/21481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu 1068 parsel sayılı taşınmaz için Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/1529 Esas 2004/325 Karar sayılı dava dosyasında aynı parselde geçen Enerji Nakil Hattı Güzergahı için kamulaştırmasız el atma bedeline hükmedildiği ve Dairemizden geçerek kesinleştiği anlaşıldığından davanın bu nedenle reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava değeri gözönüne alındığında karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesinin 2. fıkrasına göre davalı lehine 440,00-TL vekalet ücreti takdiri gerekirken fazla avukatlık ücreti verilmesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5 nolu bendinin çıkartılmasına, yerine (Davalı vekille temsil edildiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 12. maddesinin 2 fıkrasına göre 440,00-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/667, Karar No: 2007/1293, Tarih: 19.02.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/667 E.  ,  2007/1293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında veya ... genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Karayolları Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması doğru değil ise de bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 4 sayılı bendinin metinden çıkartılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine, 19.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18587, Karar No: 2014/2843, Tarih: 25.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/18587 E.  ,  2014/2843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 16. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2012/731-2013/462

Taraflar arasında görülen nafakanın arttırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, davalının babası olduğunu beyan ederek 200 TL olan yardım nafakasının 600 TL'ye çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, aylık 400 TL nafakaya karar vermiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, yardım nafakası talebine ilişkin bulunmaktadır.

TMK.'nun 328/1.maddesinde; "çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler".

TMK.'nun 364/1.maddesinde; "herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür".

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemesi yer almaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Okumakta olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde TMK.'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Mahkemece yaptırılan ekonomik durum araştırması neticesinde, davacının akşam lisesi 4. sınıfta okuduğu, davalı babanın emekli polis memuru olup, aylık 1200 TL gelirinin bulunduğu, ayrıca çay ocağı işlettiği, davacının annesinin ise asgari ücret ile çalıştığı anlaşılmıştır.

Mahkemece yaptırılan ekonomik durum araştırması neticesinde, davacının akşam lisesi 4. sınıfta okuduğu, davalı babanın emekli polis memuru olup, aylık 1200 TL gelirinin bulunduğu, ayrıca çay ocağı işlettiği, davacının annesinin ise asgari ücret ile çalıştığı anlaşılmıştır.

Somut olayda; tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumları, nafakanın niteliği, davalının gelir durumu, mirasçılıkta da aynı sırada yer alan dava dışı annenin de nafakaya katılma yükümlülüğü nazara alındığında hükmedilen nafaka miktarı fazla olup, TMK.'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun görülmemiş ve bu husus bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; tarafların ekonomik sosyal durumları değerlendirilerek davacının giderleri ile nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı şekilde dava dışı annenin de davacının masraflarına katlanma yükümlülüğü dikkate alınarak hakkaniyet ilkesi de gözetilerek uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/363, Karar No: 2024/3092, Tarih: 04.03.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/363 E.  ,  2024/3092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/625 E., 2019/1747 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne yardım etme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen beraat hükmünün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü :

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.02.2019 tarihli ve 2018/410 Esas, 2019/88 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 220 nci maddesinin yedinci fıkrası yollamasıyla 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 01.11.2019 tarihli ve 2019/625 Esas, 2019/1747 sayılı Kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve aynı Kanunun 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) benci uyarınca kaldırılması ile, sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.11.2021 tarihli ve hükmün bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; Aktif Eğitimciler Sendikası üye kaydı ve Bank Asya kayıtları itibarıyla; silahlı terör örgütüne yardım suçunun unsurlarını oluşturduğuna ve bu suçtan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.