muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14203, Karar No: 2016/17708, Tarih: 14.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/14203 E.  ,  2016/17708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının Van İl Özel İdaresine ait işyerinde alt işverenlerin işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosya içeriği ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, kanuni süresi içinde taraflarca temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davalının taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 1. maddesinin 1. fıkrası ile Van ili dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesinde de Kanun'un bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanun'un kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle Van İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hâzineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıklarda il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara deverdildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekir.

Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanun'un yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildireceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları ... Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5 fıkarsında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı ... Hâzinesine devredilen taşınmazlar Kanun'un yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hâzinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan ... Bakanlığınca, bu Kanun'un l. maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir .

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan ve bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan Kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği alacaklardan kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veva kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında davanın ... Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6172, Karar No: 2018/6178, Tarih: 23.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/6172 E.  ,  2018/6178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I-Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde;

28.12.2008 ve 19/09/2006 tarihli dosya verileri esas alınarak hazırlanmış bilirkişi heyeti raporlarına göre yangının, Ilıca- Karahisar arasında 34,5 KV'luk enerji nakil hattının herhangi bir yerinde meydana gelen hata sonucu akan akımının kısa devre akımı zamanında kesilmeyince kor haline gelmiş iletken parçalarının kuru otların üzerine düşmesi ile iki ayrı yerde başladığı, Elektrikli Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin 67-b maddesi uyarınca 2 yılı aşmamak üzere yoklama ve bakımların düzenli olarak kaydedilmesi gerektiği hâlde, bozmadan önce 19/10/2007 tarihli ve 1599 sayılı yazıyla UEDAŞ tarafından dosyaya ibraz edilen kayıt numarası bulunmayan periyodik bakım raporu ile yine UEDAŞ tarafından 09/12/2014 tarihli ve 32869 sayılı yazısında "enerji nakil hatlarının periyodik bakım ve onarımı ile ilgili belge kayıtlarına rastlanmadığı" cevabı birlikte değerlendirildiğinde her iki cevap arasında uyumluluk bulunmadığı gibi, sanık lehine olan 19.10.2007 tarihli ve 1599 sayılı UEDAŞ yazısı esas alınsa bile suç tarihi olan 25/08/2007'den önceki en son bakım tarihinin 07/10/2006 ile 14/10/2006 tarihleri arasında olduğu ve dolayısıyla suç tarihinden önceki 10 aydan fazla bir süre içerisinde enerji nakil hattı sisteminin bakımının yapılmamış olduğu, suç tarihinde UEDAŞ sistem ve işletme bakım müdürü olan sanığın Balıkesir merkez ve ilçelerinde kurum bünyesinde çeşitli görevlerde bulunduğu ve yaklaşık 3 ay önce müdür olan sanığın sorunları bilecek bilgi ve tecrübeye sahip olduğu anlaşılmakla, yangın çıkartan enerji nakil hattının denetlenmemesi ve sorunların raporlanmaması karşısında sanığın üzerine atılı suç sübut bulduğu halde cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11523, Karar No: 2019/6766, Tarih: 17.06.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/11523 E.  ,  2019/6766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi ödeme servislerine intikal eden faturaların bazılarında fatura eki barkotların eksik olması ve tahrif olmuş barkotların bulunması üzerine kurum tarafından başlatılan inceleme sonunda; ... Medikal isimli iş yerinin işletini olan sanıklar ... ve ...'in mağdur hastalara ait toplam 23 adet olan faturalara ait malzeme barkotlarının katılan kuruma teslim edildikten sonra bir şekilde dışarı çıkartılarak hastaların bilgisi dışında gerçeğe aykırı sahte olarak düzenlenip tekrar katılan SGK kurumuna fatura edildiğinin belirlendiği, alınan ekspertiz raporunda faturalardaki mevcut imza ve yazıların mağdurların elinden çıkmadığının tespit edildiği, bu şekilde sanıkların toplam 32,067,97 TL kurum zararına neden olarak nitelikli dolandırıcılık, gerçeğe aykırı sahte belgeler düzenlenmesi nedeniyle resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddia edilen olayda;

Sanık ...’in savunmalarında kendisinin ... Medikal isimli iş yeri ile her hangi bir ilgi ve alakasının olmadığını, faaliyetinin çocuklar tarafından yürütüldüğünü, sanık ...’in ise barkot ve evrakta her hangi bir usulsüzlük yapmadıklarını, düzenledikleri ve katılan kuruma ibraz ettikleri evraklardaki barkotların zaman zaman çıktığını, hatta bu nedenle SGK görevlilerinin kendilerini çağırarak bu barkotları yeniden düzenleyip ayrı bir şekilde yeniden vermeleri gerektiğini söylemeleri üzerine bu yolda işlem yaptıklarını belirtmeleri, 02/09/2013 tarihli uzmanlık raporunda; inceleme konusu 20 adet faturadaki yazı ve imzaların mağdurların eli ürünü olmadığı yönünde görüş ve kanaatin bildirilmesi, ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü tarafından yaptırılan inceleme sonucunda kurumun Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı’nca hazırlanan rapor ve eklerine göre, sanıkların gerçek dışı rapor, reçete ve bunlara bağlı fatura düzenleyerek ve bir kısım hastalara reçetelerde yazılı malzemeler yerine bedeli daha az olan malzemeler vermek, bir kısım hastalara da bedelini tahsil ettikleri halde reçetelerde yazılı malzemeleri hiç vermemek sureti ile haksız menfaat temin ettiklerinin ve kurumu 32.067.97 TL zarara uğrattıklarının anlatılması, iddianamede sanıklar üzerine atılı eylemlerin sahte reçeteler, raporlar ve diğer ödeme evrakları tanzim ederek ve ettirerek, bedelini almak sureti ile Sosyal Güvenlik Kurumunu zarar uğratmak olarak tarif edilmesi, iddianamede müşteki olarak yer verilen kişilerin reçetelerde yazılı malzemelerin yada farklı mazlemelerin verilip verilmediği, konusunda beyanlarının alınmamış olması karşısında;

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; iddianamede müşteki olarak yer verilen kişiler duruşmalara çağrılarak, kendilerine yada yakınlarına suça konu reçetelerde yazılı malzemelerin verilip verilmediği konusunda beyanlarının alınması, suça konu reçetelerde yazan malzemelerin hangi hastalıklara ait olduğu ve bu hastalıkların reçete sahiplerinde bulunup bulunmadığının tespiti ile reçetelerde yazılı malzemelerin ait olduğu hastalık ile hastane kayıtlarında yer alan klinik kayıtlarının uyumlu olup olmadığı, hastalara reçetelerde yazılı malzemeler yada bedeli daha az olan malzemelerin verilip verilmediği, belirtilen reçeteye ilişkin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından mükerrer ödeme yapılıp yapılmadığı, barkotların katılan kuruma verildikten sonra bedeli alınıp iade olunup olunmadığının tespit edilmesi, bilahare haksız menfaat temin edilip edilmediği, edilmiş ise miktarının ne olduğu hususlarında konusunda uzman bilirkişi heyetince inceleme yaptılarak, denetime elverişli bilirkişi raporu alınması, sonucuna göre toplanan tüm delillerle birlikte sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, iddianamede eylemlerin tam ve açık olarak tarif edilmemesi nedeniyle, anlatılan eylemle bağlılık kuralı gerekçe gösterilerek, barkodların mükerrer kullanıldığına dair delil bulunmadığından bahisle yazılı şekilde hükümlerin tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 17/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5847, Karar No: 2022/16015, Tarih: 11.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/5847 E.  ,  2022/16015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

...

A)Sanıklar hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanık ...'in savunmasında ... ile ... isimli kişilerin işe alma vaadiyle kendisini notere götürdükleri, bilgisizliğinden faydalanarak adına şirket kurduklarını, suça konu faturaları düzenleyen şirket ve düzenlene sahte faturalarla bir ilgisinin olmadığını beyan etmesi, sanık ... ...'nın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde eşi ...'nın arkadaşı olan ... ...aracılığıyla ...isimli kişinin kendisini işe alma vaadiyle notere götürdüğünü, belge imzalattırdığını ve üç, dört gün belirtilen adreste çaycılık yaptıktan sonra başka adrese yönlendirildiğini ancak gittiğinde adresin boş olduğunu beyan ettiği, mahkemece alınan sorgusunda ise ... ve ... isimli kişilerin kendisini notere götürerek adına şirket kurduklarını, suça konu faturaları düzenleyen şirket ve düzenlenen sahte faturalarla bir ilgisinin olmadığını beyan etmesi, şirket adresinde 2011 yılında yapılan yoklamada, yoklama tutanağının şirket adına vekaleten...isimli kişi tarafından imzalanmış olduğunun anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)İlgili takvim yıllarına ilişkin temin edilecek fatura asıllarının, sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; savunma ve tutanaklarda adı geçen ...,...,...,... isimli kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılmaları, duruşmada çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

2) Adı bildirilenlerin de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde sanıklar ve bu kişilerin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da adı geçenlere ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat ve mahkûmiyet hükümleri kurulması yasaya aykırı,

B)Suçun sübutu halinde; hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

C)Kabule göre de ... ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 11.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz.İşl.Md.Y.

...
Yargıtay — Esas No: 2008/3110, Karar No: 2008/4493, Tarih: 09.10.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/3110 E.  ,  2008/4493 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

ESAS 2008 KARAR

3110 4493

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Şişli Asliye 1.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın görev yönünden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın davalı idareye ait olan ve hiçbir uyarı işareti konmadan açık bırakılan rögar çukuruna düşmesi neticesinde meydana gelen kazada hasarlandığını ve hasar bedelinin sigortalılarına ödendiğini açıklayarak, 13.460,00.YTL. tazminatın ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, olayda idari yargının görevli olduğunu belirterek davanın görev yönünden reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre,olayda idari yargı görevli olduğundan davanın görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TTK.’nun 1301.maddesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

TTK.nun l8 nci maddesinde kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümleri dairesinde idare edilmek ve ticari şekilde işletilmek üzere devlet, vilayet, belediye gibi kamu tüzel kişileri tarafından kurulan teşekkül ve müesseselerin dahi tacir sayılacakları belirtilmiş, aynı yasanın l2/ll.maddesinde su, gaz, elektrik dağıtım, telefon, radyo ile haberleşme ve yayın yapma gibi işlerle uğraşan müesseselerin ticarethane sayılacakları hükme bağlanmıştır.

Davalı İSKİ'nin kuruluşu hakkındaki 2560 sayılı Kanun’da, bu kurumun Genel Kurul, Yönetim Kurulu ve Genel Müdürlük ile yönetileceği, denetçileri vasıtasıyla denetim yapılacağı, yıllık faaliyet ve yatırımlarının bilançolarda

belirlenip, genel kurulun onayına sunulacağı ve bütçesinin kamu iktisadi teşebbüslerinde uygulanan bütçe formülüne göre düzenleneceği açıklandığına göre, bu kuruluşun özel hukuk hükümlerine göre idare edilen bir kamu kuruluşu olduğunun kabulü gerekir.

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu da 2560 sayılı Kanuna tabi olan İSKİ'nin "gördüğü hizmet kamu hizmeti ise de, faaliyetini özel hukuk kuralları altında yapması itibariyle TTK.nun l8/l nci maddesi anlamında tacir sayılacağını ve tacir olan davalı ile davacı arasındaki haksız fiilden kaynaklanan (TTK.nun 3 ncü maddesi) davaya bakma görevinin adli yargının görevine girdiğini YHGK.nun 2l.09.l983 gün ve Esas l980/ll - 272l Karar, l983/823 ve YHGK.nun 29.ll.l995 gün Esas l995/ll - 647 Karar l995/l043 sayılı kararlarında benimsenmiştir.

Bu durumda tacir olan İSKİ ile davacı ... şirketi arasında haksız fiilden kaynaklanan davaya bakma görevinin adli yargıya ait olduğu göz önünde bulundurularak, işin esasına girilmesi, taraf delillerinin toplanarak hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ve peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 9.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.