muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1228, Karar No: 2015/17105, Tarih: 17.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/1228 E.  ,  2015/17105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı tarafından müvekkili aleyhine başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla icra takibinin dayanağı çekteki imzanın müvekkiline veya müşterek hesap sahibi olan dava dışı ...'e ait olmadığını belirterek, müvekkilinin... 15. İcra Müdürlüğü'nün 2003/15510 sayılı takip dosyasında davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; aynı konuda... 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2009/572 E., 2010/1089 K. sayılı dosyasında red kararı verildiğini ve bu kararın Yargıtay tarafından onandığını, dava dışı ...'in imza inkarında bulunmaması nedeniyle davacı tarafın ...'in imzasına itiraz edemeyeceğini, ...'in karşılıksız çek keşide etmek suçundan... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/2006 E., 2005/1106 K. sayılı dosyasında yapılan yargılamada ödeme taahhütünde bulunduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; dar yetkili... 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin kararının genel yetkili mahkeme için kesin hüküm teşkil etmeyeceği, dava dışı ... hakkında karşılıksız çek keşide etmek suçundan... 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/2006 E., 2005/1106 K. sayılı dosyasında yapılan yargılamada ...'in 5941 sayılı Kanun hükümlerinden istifade edebilmek için başvuruda bulunmuş olmasının çek altındaki imzayı kabullendiği şeklinde nitelendirilemeyeceği, 07.08.2014 tarihli raporda dava konusu çekte keşideci sıfatıyla atılmış imzanın davacı ... ve dava dışı ...'in eli ürünü olmadığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının... 15. İcra Müdürlüğü'nün 2003/15510 sayılı takip dosyasında davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/104, Karar No: 2010/145, Tarih: 15.06.2010

6. Ceza Dairesi 2010/6-104 E., 2010/145 K.

**6. Ceza Dairesi 2010/6-104 E., 2010/145 K.**

**- HIRSIZLIK

- LEHE OLAN KANUN**- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 492 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 102 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 322 ]

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık B... S...'ün beraatına ilişkin, Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 10.05.2004 gün ve 956-394 sayılı hüküm, katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmekle, dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 10.12.2007 gün ve 18666-13899 sayı ile;

“Sanığın enerji hırsızlığı suçunu işlediğinin; kaçamaklı savunması, suç saptama tutanağı ve abone enerji tüketim belgesi içeriğiyle kanıtlandığı gözetilmeden, yüklenen suçtan hükümlülüğü yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek beraatına hükmolunması”

” isabetsizliğinden bozulmuştur.

Bozmadan sonra yargılama yapan Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesince 17.04.2008 gün ve 166-391 sayı ile; ilk hükümdeki gerekçelerle direnilerek, sanığın beraatına karar verilmiştir.

Bu hükmün de katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay C.Başsavcılığının “

“onama”

” istemli 19.04.2010 gün ve 182347 sayılı tebliğnamesiyle, Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; hırsızlık suçunun sabit olup olmadığına ilişkin ise de, dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleş¬

¬mediği hususunun öncelikle değerlendirilmesi gerekmiştir.

İnceleme konusu somut olayda;

Sanığa yüklenen suçun cezası 765 sayılı TCY’nın 492. maddesinin 2. fıkrasında 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası olarak belirlenmiştir. Suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCY’nın 102/4. maddesi uyarınca bu suçun asli zamanaşımı 5 yıldır. Dava zamanaşımını kesen son işlem sanığın 08.12.2003 tarihindeki sorgusu olup, bu tarihten sonra zamanaşımını kesen başkaca bir işlem bulunmamakta, yerel mahkemenin 17.04.2008 tarihli direnme kararından sonra, dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığında bulunduğu bir aşamada 08.12.2008 tarihinde asli dava zamanaşımı süresinin dolmuş olduğu anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, sanık hakkındaki direnme hükmünün bozulmasına ve bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.04.2008 gün ve 166-391 sayılı direnme hükmünün gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle BOZULMASINA,

Bu itibarla, sanık hakkındaki direnme hükmünün bozulmasına ve bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.04.2008 gün ve 166-391 sayılı direnme hükmünün gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle BOZULMASINA,

2- 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık B... S... hakkında hırsızlık suçundan açılmış olan kamu davasının, 765 sayılı TCY’nın 102/4 ve 5271 sayılı CYY’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

3- Dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2010 günü yapılan müzakerede tebliğnamedeki isteğe aykırı olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10635, Karar No: 2010/11802, Tarih: 01.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/10635 E.  ,  2010/11802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 30.10.2009 gününde verilen dilekçe ile muarazanın meni istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.04.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 01.03.1978 başlangıç tarihli iki yıl süreli kira sözleşmesi üzerinde çıkartılan muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davalı ..., kiralananın bulunduğu yerde düzenleme yapılacağını, davacıdan bu nedenle tahliye isteminde bulunulduğunu, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davada 6570 sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkındaki Kanunda sayılan tahliye sebeplerinden hiçbirine dayanılmadığından, davalının hukuka uygun olmayan muarazasının men’ine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dosya arasında yer alan sözleşmeye göre; 01.03.1978 başlangıç tarihli iki yıl süreli kiranın konusu taksi durağı olarak işletilmek üzere kullanımı davacıya bırakılan barakadır. Bu niteliği itibariyle kira bir işletmeye ilişkin bulunduğundan, mahiyeti itibariyle düzenlemesi Borçlar Kanununun 270. vd maddelerinde yapılan hasılat kirasıdır. Hasılat kirasına uygulanacak Borçlar Kanununun 287.maddesine göre de, kira muayyen bir müddet için akdolunup da bu sürenin bitiminde kiralayanın bilgisi ve karşı koyması olmaksızın kiralananın kullanımına devam olunduğu yahut sözleşmede fesih hakkında gösterilen ihbarı her iki tarafın biri yapmadığı takdirde, hilafına mukavele yok ise müddetin dolmasından altı ay evvel ihbar edilmek suretiyle fesh olununcaya kadar yıldan yıla yenilenir.

Somut olayda, sözleşmenin özel şartlar başlıklı 1.maddesinde davalı kiralayana, kiralanan yerin istenildiği takdirde tahliye edilmesini talep etme yetkisi verilmiştir. Bu hükümde, ihbar süresini tayin yetkisi belediyeye bırakıldığından, davalı ... davacıdan dilediği zaman tahliyeyi talep edebilir. 10.09.2009 tarihinde yapılan ihbar, sözleşme hükmüne uygun olup yeterlidir.

Mahkemece bu saptamalar gözetilerek davanın reddi yerine, kira ilişkisine uygulanacak yasanın tayininde yanılgıya düşülerek isteğin yazılı olduğu şekilde kabulü doğru görülmediğinden karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 01.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7102, Karar No: 2022/8880, Tarih: 12.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/7102 E.  ,  2022/8880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Nevşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.09.2021 tarih ve 2021/63 E. - 2021/335 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce verilen 21.09.2022 tarih ve 2022/1708 E. - 2022/1743 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi adli yardım talepli olarak davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1- 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın 448. maddesi hükmü ve özellikle emredici nitelikteki 336/2. maddesi hükmünün hilafına, gerek istem dilekçesinde ve gerekse de dosya kapsamında, adli yardım taleplerini haklı gösterecek yeterli nitelikte (banka kayıtları, gayrimenkul kayıtları, ticaret sicil kayıtları, fakirlik belgeleri vs.) bilgi ve belge bulunmadığı anlaşıldığından, davalı ...’in kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım taleplerinin HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Davalı ...’in kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, davalı vekiline işbu adli yardım talebinin reddi kararının tebliği, bu karara itiraz süresinin beklenmesi, itiraz edilmediği veya itirazı reddedildiği takdirde 6100 sayılı HMK’nın 366 maddesi atfı ile 344. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler yapılmak üzere dava dosyasının mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin REDDİNE, Dairemizin bu kararına karşı tebliğden itibaren bir hafta içinde Yargıtay 12. Hukuk Dairesi nezdinde itiraz edilebileceğine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/148, Karar No: 2006/284, Tarih: 10.05.2006

Hukuk Genel Kurulu 2006/20-148 E., 2006/284 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2006/20-148 E., 2006/284 K.**

**- 2/B ŞERHİ

- ORMAN SAYILAN YER

- ORMAN TAHDİDİ

- ZAMANAŞIMI İLE İKTİSAP**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 11 ]

- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 1 ]

- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 2 ]

- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 7 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz ve buna bağlı olarak tapu kaydına konulan 2/B madde şerhinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; (Gebze Asliye İkinci Hukuk Mahkemesi)'nce davanın kabulüne dair verilen 30.12.2002 gün ve 2002/386 E. - 940 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay Yirminci Hukuk Dairesinin 24.09.2004 gün ve 2004/7308-9006 sayılı ilamı ile; (...Hükmüne uyulan Yargıtay Yirminci Hukuk Dairesinin 2001/10243-9287 sayılı bozma kararında özetle: "Mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli olmadığı, bu nedenle öncelikle davaya konu taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesindeki 2/B madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılmıştır" şerhi Hazine lehine konulmuş olduğundan Hazine'nin davaya katılması sağlanmalı, çekişmeli taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak, dava konusu parselin ifraz edilmeden önceki anataşınmazın hangi bölümünde yer aldığının belirlenmesi, 3116 sayılı Yasa'ya göre 3302 sayılı Yasa'ya göre ve 3373 sayılı Yasa'ya göre yapılan orman tahdit ve 2/B madde uygulaması çalışmaları sonucunda düzenlenen haritalar ve maki tefrik haritası zemine uygulanarak çekişmeli taşınmazın bu haritalara göre konumunun belirlenmesi, 3116 tahdidi 1945 yılından önce yapıldığından, çekişmeli taşınmazın 1945 yılından sonra yürürlüğe giren 4785 sayılı Yasa'ya göre devletleştirilen orman olup olmadığı ve 5658 sayılı Yasa'ya göre iadeye tabi yerlerden olup olmadığının belirlenmesi amacıyla eski tarihli memleket haritası uygulanarak evveliyatının orman olup olmadığının ve eğiminin sağlıklı biçimde hesaplanarak koruma makiliği niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi gerektiği ve dayanak tapu kaydının özel yasalara göre oluşan tapu olup olmadığının gözönüne alınarak ulaşılacak sonuç çerçevesinde bir karâr verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne, 306 ada 13 parsel sayılı taşınmazdaki orman sınırlandırmasının iptaline, orman sınırı dışına çıkartılmasına ve davacı S.S. P... Sanayicileri Toplu İşyeri Yapı Kooperatifi adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 3116 sayılı Yasa'ya göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1994 yılında yapılarak ilan edilen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 3116 sayılı Yasa'ya göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1994 yılında yapılarak ilan edilen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Mahkemece uyulan bozma doğrultusunda yapılan keşifte uzmanlığına başvurulan bilirkişi heyetinin 28.11.2002 tarihli raporunda; 3116 sayılı Yasa'ya göre 1944 yılında düzenlenen tahdit tutanaklarında (X) nolu Karagöllü Or-manı'nın tahdit komisyonunca kabul edilen 5 Nisan 1926 tarih 7 nolu, 5 Haziran 1926 tarih 10 nolu tapu kayıtlarının 13.02.1969 tarih 11 numaraya gittiği ve 2, 4, 13 ve 19 numaralı tapu kayıtları ile tevhit edilerek 06.04.1971 tarihinde 2.542.640 m2 yüzölçümü ile 306 ada 1 parsel numarası ile gerçek kişiler adına tescil edildiği, 22.06.1984 tarihinde Karayolları Genel Müdür

lüğü'nce 101.414,35 m2 bölümünün 12 parsel olarak istimlak edildiği ve geri kalan bölümün ifraz edilerek 2.443.955 m2 yüzölçümü ile 306 ada 13 parsel numarası ile tescil edildiği, 06.09.1995 tarihinde yapılan ifraz ile (tescil bildirimi-beyannamesi) ekli krokideki gibi A, B, C, D, E ve F ile gösterilen bölümlere ayrıldığı, A bölümünün 26.676 m2 yüzölçümü ile 14 parsel numarası ile orman olarak, B bölümünün 25.902 m2 yüzölçümü ve 17 parsel numarası ile çiftlik niteliğinde Hasan (2/B ile orman dışına çıkarılan yer olduğu şerh düşülerek), F bölümünün 781.049,33 m2 yüzölçümü ve çiftlik niteliği ile 15 parsel olarak Hasan, E bölümünün 395.207 m2 yüzölçümü 16 parsel olarak (2/B madde uygulaması ile orman dışına çıkarılan yer olduğu şerh düşülerek) Hasan, C bölümünün 570.910,32 m2 ve D bölümünün 644.211 m2 olmak üzere toplam 1.215.121,32 m2 yüzölçümü ile 13 parsel olarak (D bölümünün 2/B madde uygulaması ile orman dışına çıkarılan yer olduğu şerh düşülerek) S.S. L... P... Sanayiciler Toplu İşyeri Yapı Kooperatifi adına parsellere ayrıldığı, ifraz olunan bu bölümlerden E (16 parsel numarası verilen) ve D (13 parselin güney bölümünde kalan) bölümlerinin Karagöllü Ormanı'nın bulunduğu yere ait olduğu, E ile gösterilen (16 parsel) bölüm hakkında Gebze İkinci Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1997/318-1998/363 sayılı orman tahdidine itiraz davası sonucunda orman sınırları dışına çıkarılmasına karar verildiği ve Yirminci Hukuk Dairesi'nin 1998/10570-12465 sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği, dava konusu yerin 13 parselin D ile gösterilen bölümü olduğu, bu bölüm ile birlikte E bölümünün 1945 yılında ilan edilerek kesinleşen 3116 sayılı Yasa'ya göre yapılan orman tahdidinde 782-783-784-785-786-787 ve 788 nolu orman sınır noktalarını birleştiren hat ile Karagöllü Devlet Ormanı olarak sınırlandırıldığı, ancak gerçek kişilerin 25 Nisan 1926 tarih 7 ve 10 nolu tapuya dayanarak itiraz etmeleri sonucu (3116 sayılı Yasa'ya göre sadece devlet ormanları sınırlandırılabileceğinden) komisyonca tapu nedeniyle tapu malikleri adına devlet ormanları sınırı dışında bırakıldığı, 17.09.1951-20.09.1951 tarihleri arasında yapılan maki tefrik çalışması sonucu XVIII nolu poligon içinde makiye tefrik edildiği, davaya konu yerde 3302 ve 3373 sayılı Yasalara göre yapılan çalışmada orman sınırı içine alınıp, taşınmazın bulunduğu yer 31.12

.09.1951-20.09.1951 tarihleri arasında yapılan maki tefrik çalışması sonucu XVIII nolu poligon içinde makiye tefrik edildiği, davaya konu yerde 3302 ve 3373 sayılı Yasalara göre yapılan çalışmada orman sınırı içine alınıp, taşınmazın bulunduğu yer 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak kaybettiği gerekçesiyle XV nolu 2/B madde uygulama poligonu içinde orman sınırı dışına çıkarıldığı, arazide yapılan incelemede eğimin % 6-9 arasında değiştiği, çevresi ile birlikte dava konusu taşınmazın bulunduğu yerler sanayi bölgesi olarak sınırlandırıldığından sahaların büyük bölümünde parselasyon ve parsel yollarının yapımı nedeniyle arazi yapısının tabii görünümünün değiştirildiği, ancak kullanım dışı kalan bölümlerde sahanın evveliyatına ait bitki türlerine rastlandığı, bu bitki türlerinin 1-2 metre boylanabilmiş maki florasının asli türleri olan pırnal meşesi, kocayemiş, ardıç ve laden bitki toplulukları olduğu, 1940 ve 1968 yıllarına ait hava fotoğraflarında maki türü bitki örtüsü ile kaplı 1957 tarihli memleket haritasında büyük bir kısmının yeşil renkli alanlar içinde kaldığı belirtilmiştir.

Davaya konu krokide D ile işaretli taşınmazın 1971 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda ki tespit dayanağı tapu kayıtlarının ilk tesis tapusunun Eylül 1288 tarih 202 yoklama olduğu, hududunun (Mehmet Ağa oğlu Ağa ve Zehra ve Fatma) olup, miktarının 750 dönüm mevkiinin Karagöllü Mandırada cinsinin ise çalılık yeri olduğu, 306 ada 13 parsel sayılı taşınmazın 11.09.1995 tarihli ifraz beyanname ve krokisi incelendiğinde parselin F ile işaretli ve ifraz ile 13 parsel numarası verilen 781.049,33 m2 ve yine C ile gösterilen 570.910,32 m2 bölümünün orman tahdit haritasında tahdit dışında olduğu, tahdit içinde olan bölümün ise E ile gösterilip ifraz sırasında 16 parsel numarası verilen 395.207 m2 bölüm ile eldeki davanın konusu D ile gösterilen 644.211 m2 bölüm olduğu, 3116 sayılı Yasa'ya göre yapılan tahdit ile bir taşınmazın tapulu olduğu nedeniyle tapu kaydının miktarıyla kapsadığı alan ile sınırlı olarak iadesi söz konusu olup, gerçek kişilerin dayandıkları tapu kaydı çekişmeli taşınmazlara genel arazi kadastrosu sırasında uygulanıp önce 306 ada 1 parsel numarası ve 2.542.640 m2 yüzölçümünde çalılık vasfı ile tapu malikleri adına 20.05.1970 tarihinde tespitinin yapıldığı, tutanağı kesinleşmekle 06.04.1971 tarihinde tapuya tescil edildiği, bu parselin 1984 yılında karayolları istimlakinden geri kalan 2.443.955 m2 bölümün ise 306 ada 13 parsel numarası aldığı, yörede 1994 yılında 115 riolu orman kadastro komisyonunca "Gebze ilçesi Merkez sınırları içinde bulunan ormanların 6831 sayılı Orman Yasaşı'na göre orman kadastrosu ve aynı kanunun 2/B madde uygulama çalışması ile daha önce 1944 yılında 3116 sayılı Yasa'ya göre yapılan orman kadastro çalışmasında 782-783-784-785-786-787-788 nolu orman sınır noktalarından geçen hat ile X nolu poligon numarası verilerek Karagöllü Devlet Ormanı olarak sınırlandırılan; ancak, 25 Nisan 1926 tarih 7 ve 10 nolu tapu kayıt maliklerinin itirazı üzerine 3116 Sayılı Yasa'ya göre sadece devlet ormanlarının sınırlandırılması yapılabileceği nedeniyle sahipleri adına orman sınır noktalarını birleştiren orman sınır hatları ile orman sınırı dışında bırakılan, davaya konu 306 ada 13 parselin D bölümü ile dava dışı E bölümünün bulunduğu alanlar 3116 sayılı Yasa'ya göre 1944 yılında yapılan orman tahdidi çalışmasında belirlenen aynı orman sınır noktalarını birleştiren orman sınır hatları ile orman sınırı içine alınıp, 6831 sayılı Yasa'nın 2/B madde uygulamasına tabi tutularak Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı anlaşılmaktadır.

Yörede 1971 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında 306 ada 1 nolu parsele (davaya konu 306 ada 13 parselin ifrazdan önceki parsel numarasıdır) komşu 306 ada 3 parsel Lazdeğirmeni Devlet Ormanı olarak Hazine, 306 ada 4 parsel Yumrukaya Değirmendere Devlet Ormanı olarak Hazine, 306 ada 5 parsel Hocalar Devlet Ormanı olarak Hazine adına tespit edilerek kesinleştiği, kuzeydoğu hududunun ise, Balçık Köyü arazileri olduğu, bu duruma göre 306 ada 1 parselin 3 yönüyle devlet ormanına bitişik olduğu, gerçek kişilerin dayandığı 25 Nisan 1926 tarih 7 ve 10 nolu tapuların ilk tesisi olan Eylül 1288 tarih 202 yoklama nolu kaydın miktarı ile geçerli kayıtlardan olduğu, 750 dönüm olan yüzölçümünden çok fazla olarak 306 ada 13 parselin 11.09.1995 tarihindeki ifrazı ile C=570.939.32 m2 (13 parselin kuzey bölümü) F=781.049.33 m2 (15 parsel) bölümlerinin zaten hiçbir zaman orman tahdidi içine alınmadığı, dayanılan tapu kaydının miktarından çok fazla 570.939.32+781.049.33=1.351.988.65 m2 olarak tahdit dışındaki C ve F işaretli toplam 1.351.988.65 m2 yüzölçümlü bölümlerin çalılık cinsli değişir sınırlı 689.476 m2 yüzölçümlü revizyon tapu kaydı kapsamında gerçek kişilerin özel mülkü olabileceği, revizyon tapu kayıt fazlası olduğu anlaşılan ve hiçbir zaman zilyet edilmeyen 1968 tarihli memleket haritalarında dahi orman niteliğinde olduğu belirlenen Güzeller Mahallesi 306 ada 13 sayılı parselin (D) işaretli 642.211 m2'lik bölümün 3402 sayılı Yasa'nın 20/B ve C maddesi gereğince tapu kaydı kapsamı dışında 6831 sayılı Orman Yasası'nın 1/1. maddesi uyarınca devlet ormanı olduğu ve bu nedenle nitelik kaybı nedeniyle 1994 yılında Hazine adına orman rejimi dışına çıkartıldığı, artık bu tapu kaydının tahdit içinde kalan taşınmazlar yönünden de uygulanıp Devlet ormanına bitişik ve bu ormanın devamı niteliğinde olduğu belirlenen taşınmazların özel mülke dönüştürülmesine olanak bulunmamaktadır.

3116 sayılı Yasa'ya göre 1944 yılında yapılan ilk tahditte davaya konu yerlerin tapu miktar fazlası olmalarına rağmen, tapulu olduklarından bahisle sahipleri adına devlet ormanı dışında bırakılmış olması da henüz davaya konu taşınmazların bulunduğu yerde genel arazi kadastrosunun yapılmaması ve dayanak tapu kayıtlarının gerçek kapsamının sağlıklı biçimde saptanmamış olmasından kaynaklanmaktadır ve bu işlem hatalıdır.