muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5040, Karar No: 2018/38, Tarih: 08.01.2018

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun bir numaralı bendinde yer alan “ile” ifadesinden sonra gelmek üzere "163/7340 payın" ifadesi yazılmasına ve hüküm sonucuna altıncı bent olarak “Depo edilen 1.712,00 TL önalım bedelinin karar kesinleştiğinde ve talep halinde davalıya ödenmesine.” cümlesinin eklenmesine hükmün DÜZELTİLMİŞ ve DEĞİŞTİRİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19136, Karar No: 2012/1139, Tarih: 16.01.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/19136 E.  ,  2012/1139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair itirazların reddine ancak;

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine,

Sanığın eylemi sonucu katılanın yüzde ... ... kalacak şekilde yaralanmakla birlikte vücudunda kemik kırığı da meydana gelmiş olmasına göre, 5237 sayılı TCK'nun 44. maddesi gereğince daha ağır cezayı gerektiren yüzde ... ... kalacak şekilde yaralama eyleminden ceza hükmü tesisi ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde tayin olunan cezada meydana gelen kemik kırığından dolayı ayrıca 5237 sayılı TCK'nun 87/3. maddesi ile artırıma gidilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama gerektirmediğinden CMUK'nun 322 maddesi gereğince hükmün TCK'nın 44 maddesinin uygulanması ile ilgili kısmın hükümden çıkarılarak, 86/1, 87/1-c- son uygulanması sonucu belirlenen 3 yıllık cezasından TCK'nın 29 maddesi uygulanması suretiyle 2 yıl 3 ay ve bu cezadan TcK'nın 62 maddesi uygulaması süretiyle sonuç cezanın "1 yıl 10 ay 15 ..." olarak değiştirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13206, Karar No: 2015/13414, Tarih: 23.11.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/13206 E.  ,  2015/13414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2009/291-2013/575

Davacı M.. B.. vekili Avukat Tören tarafından, davalılar S.. M.. ve diğerleri aleyhine 24/08/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılar İ.. Y.. ve Adil mirasçıları vekili ve davalı S.. Ü.. mirasçıları vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı ve davalılardan Adil mirasçıları ile davalı İ.. Y..'ın temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalılardan S.. Ü.. mirasçılarının temyizine gelince;

Dava, kurum zararından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı vekili ile davalılar Adil mirasçıları vekili, davalı S.. Ü.. mirasçıları vekili ve davalı İ.. Y.. tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, Mithatpaşa Vergi Dairesi mükellefi olan K. Kozmetik Mamülleri Ticaret Ltd. Şti.'nin yeminli mali müşavir olarak görev yapan davalı S.. Ü..'ın uygunluk raporu ile yurt dışına tilki kürkü ihraç ettiğine dair beyanname verdiğini, sonrasında da KDV iadesi olarak 03/02/1997 tarihinde 49.186,00 TL'nin şirkete ödendiğini ancak yapılan araştırmada gümrük çıkış beyannamesinin ve malların ihraç edildiğine ilişkin ithal beyannamesi ile ihracata yönelik diğer belgelerin sahte olduğunun tespit edildiğini iddia ederek, uğranılan zararın davalılardan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu gözetilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu gözetilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davalı Sedat Ünalan hakkında; Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 1997/206 esas ve 2005/309 karar sayılı ilamında sanık Sedat'ın diğer sanıklara iştirakinin olduğuna dair bir delil olmadığı gibi sanığın kasten sahte belge düzenleme konusunda iradesinin olduğu yönünde mahkumiyetine yeter delil olmadığı, eğer böyle bir iradesi olsa idi ihracatın teyidi için çalışanını İstanbul’a göndermeyeceği gerekçesiyle beraat kararı verildiği anlaşılmaktadır. Ankara 5. Vergi Mahkemesi 03/11/1997 gün ve 1997/733 esas ve 1997/1071 karar sayılı ilamı ile Vergi dairesi tarafından sözkonusu vergi alacağı nedeni ile davalıdan teminat istenmesinin hukuka uygun olmadığına karar verilmiştir. Hükmün Mithatpaşa Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından temyiz edilmesi üzerine Danıştay 11. Dairesince de 17/11/1999 gün ve 1998/852 esas ve 1999/4287 karar sayılı ilamı ile kendisine düşen ödevleri mevzuat çerçesinde yerine getirerek tasdik raporu düzenleyen davacının daha sonra gümrük çıkış beyannamesinin sahte olduğunun tespit edilmesinden sorumlu kabul edilerek teminat istenmesinde hukuki isabet görülmediği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Aynı konuda davalı hakkında ödeme emri düzenlenmesi üzerine davalı Sedat tarafından açılan dava Ankara 5. Vergi Mahkemesince reddedilmiştir. Belirtilen kararın temyiz olunması üzerine de Danıştay 4. Dairesi 25/12/2006 gün 2005/1399 esas ve 2006/317 karar sayılı ilamı ile davalının üzerine düşen mesleki özen ve dikkati gösterdiği gerekçesiyle bozma kararı vermiştir.

Şu halde; davalının üzerine düşen dikkat ve özeni gösterdiği gerekçesiyle zarardan sorumlu olmayacağına dair Danıştay kararları ve tüm dosya kapsamı birlikte gözetildiğinde; sadece mahkemece alınan bilirkişi raporundaki davalının KDV iadesinde en önemli belge olan teyit yazısını doğrudan yada resmi kuruluş olan PTT aracılığıyla Gümrük idaresinden alması gerekirken buna riayet etmediği, davalı İdris'in getirdiği yazıyı tereddüt etmeden kabul ettiği ve rapor eki olarak vergi idaresine sunduğu gerekçesiyle tazminatla sorumlu olduğu yönündeki görüşe itibar edilerek davalının tazminatla sorumlu kabul edilmesi doğru olmamıştır. Davalı, belgelerin teyidi için çaba sarfetmiş ve yanında çalışan stajyerini gümrükten gerekli belgeleri temin için İstanbul'a göndermiş ancak diğer davalı İ.. Y..'ın eylemi sonucu davalı Sedat Ünalan ve çalışanı da yanıltılmıştır, bu durumun aksi ise davacı tarafça ispat edilememiş olup davalı yönünden davanın reddi gerekirken tazminatla sorumlu kabul edilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı S.. Ü.. yararına BOZULMASINA, davacının ve davalılardan Adil mirasçıları ile davalı İ.. Y..'ın temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve davalı S.. Ü..'dan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15850, Karar No: 2014/13439, Tarih: 15.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/15850 E.  ,  2014/13439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-... Pazarlama A.Ş.

2-...

3-... A.Ş.

4-...Madencilik San.Tic.A.Ş.

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... San.Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait kamyona davalılardan ... Madencilik San.Tic.A.Ş.'nin işleteni, davalı ....'nin ... sigortacısı olduğu otomobilin arkadan çarpması sonucu kamyonun yol üzerine devrildiğini, trafik ekiplerince kazaya ilişkin güvenlik önlemleri alınmasına rağmen diğer davalı ... Paz.A.Ş.'nin işleteni, davalı ...'ın sürücüsü ve davalı ....'nin ... sigortacısı olduğu aracın devrilmiş haldeki kamyona çarparak ayrıca hasar verdiğini, kamyonda meydana gelen hasarın mahkeme aracılığıyla tespit edildiğini belirterek, 111.480,00 TL hasar bedeli ve 2.500,00 TL değer kaybının, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 2.500,00 TL kazanç kaybının davalı ... şirketi dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne, taleple bağlı kalınarak 1.190,52 TL'nın davalılar ..., ... Paz.A.Ş. ve Ak ... A.Ş.'den tahsiline, araçtaki hasar yönünden...Madencilik San Tic A.Ş. ve ...plakalı araç açısından ... A.Ş.'ne açılan davanın reddine, davacının 300 TL kazanç kaybının davalılar ... Paz.A.Ş. ve ...'dan tahsiline, kazanç kaybı yönünden ... Madencilik San Tic A.Ş.'ne açılan davanın reddine, değer kaybına yönelik davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 25.02.2013 günlü, ... Esas, ... Karar sayılı ilamı ile “davalı ... San. Tic. A.Ş.'nin işleteni olduğu aracın anılan şirket çalışanı ... ... zilyedliğinde iken çalınmış olduğu konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık olmadığı, üzerinde durulacak hususun çalınma olayında kusurun bulunup bulunmadığı olup, bu yönden ispat yükünün davalıda olduğu, olayla ilgili emniyet görevlilerince evde yapılan incelemede, evin giriş kapısında bir zorlama olmadığının tutanakta belirtildiği, evin giriş kat olması, giriş kapısının kilitlenmemesi nedeniyle zorlanmadan açılması, anahtarın kolaylıkla ulaşılabilecek portmanto üzerine bırakılması birlikte değerlendirildiğinde, davalı araç işleteni ... Madencilik San. Tic. A.Ş.'nin eylemlerinden sorumlu olduğu kişinin, aracın çalınmaması için gerekli özen yükümlülüğünü yerine getirmediği gözetilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle” karar bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne, taleple bağlı kalınarak 11.480,00 TL maddi hasar talebinden 1.190,52 TL'nın davalılar ..., ...Paz A.Ş. ve Ak ... A.Ş.'dan 10.289,48 TL'nın davalı ... San Tic A.Ş.'den ve Ak ... A.Ş.'den kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacının 300 TL kazanç kaybının davalılar ... Paz A.Ş., ... ve... Madencilik San Tic A.Ş.'den müteselsilen tahsiline, değer kaybına yönelik davanın reddine karar verilmiş; hüküm davalı ... San. Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

SONUÇ:Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... San. Tic. A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 603,49 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... San. Tic. AŞ'den alınmasına 15.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20877, Karar No: 2014/15060, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20877 E.  ,  2014/15060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/163-2013/303

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekili ve davalı Kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekili ve davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahaline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar veridi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14800, Karar No: 2014/4574, Tarih: 04.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/14800 E.  ,  2014/4574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :06.11.2012

NUMARASI :Esas no:2010/173 Karar no:2012/1261

Taraflar arasındaki "evlenmenin iptali" ve "boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ile maddi tazminat yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 04.03.2014 günü temyiz eden davacı-karşı davalı G.. D.. vekili Av. F.. K.. geldi. Karşı taraf davalı-karşı davacı F.. D.. ile vekilleri gelmediler. Açık duruşmaya başlandı. Lüzum üzeri temyiz eden davacı-karşı davalı G.. D.. vekili Av. F.. K..'tan soruldu: "Temyizlerinin sadece kadın yararına hükmedilen maddi tazminat, yoksulluk nafakası ve kusur belirlemesine ilişkin olduğunu" beyan etti. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-karşı davalı kocanın açılmamış sayılmasına karar verilen davası ile ilgili yurt dışından istinabe yoluyla alınmış tanık beyanının Türkçe tercümesinin yaptırılmamış olmasının, bu dava temyize getirilmediğinden sonuca etkili bulunmamasına göre davacı- karşı davalının bu yöne ilişkin temyiz itiriazları açıklanan sebeple yerinde görülmediği gibi diğer hususlara ilişkin temyiz itirazları da yerinde görülmemiş olup, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.03.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2019/11406, Karar No: 2021/5553, Tarih: 06.07.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/11406 E.  ,  2021/5553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

(I) Sanık müdafinin temyiz talebine yönelik incelemede;

Sanık müdafinin herhangi bir nedene dayanmayan ve hükmün gerekçesine yönelik olmayan beraat kararını temyizinde hukuki yararı bulunmadığından temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

(II) Katılan vekilinin temyiz talebine yönelik incelemeye gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin eksik araştırmaya yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Katılanın suç tarihinde kendisine hitaben yanmakta olan yeşil ışıkta yaya geçidinden yolun karşısına geçmek isterken yolun orta kısmına geldiği sırada ışıkta bekleyen sanığa ait aracın hareket alarak kendisine çarptığını iddia ettiği, sanığın ise; kaza mahallinde kırmızı ışıkta beklerken katılan yayanın aracı önüne geldiğinde otomatik vites olan aracının frenini bırakması sonucu aracının ileri doğru gittiğini, bu sırada katılanın irkilip korkarak yere düştüğünü iddia ettiği, kazadan sonra katılan hakkında düzenlenen adli rapora göre katılanın sağ el bileği, sağ dirsek ve sağ ayak bileği hareketlerinin ağrılı olduğu, sağ el bileğinde 0,5\*0,5 cm cilt abrazyonu tespit edildiğinin ve yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde olduğunun kayıt altına alındığı, olay yerinde kamera kaydı veya tanık bulunmadığı ancak sanığın aksi ispatlanamayan savunmasına göre kırmızı ışıkta beklerken katılanın yaya geçidinden karşıya geçmek üzere yolu yarılayıp aracı önüne geldiğinde araçlara yeşil ışık yanması sebebiyle frenden ayağını çekerek aracının ilerlemesi sonucu katılanın irkilip düştüğünün kabulü halinde dahi sanığın, yaya geçidi üzerinden geçiş yaptığını gördüğü katılanın varlığına rağmen hareket alarak Karayolları Trafik Kanununun 57/1-d maddesinde düzenlenen “Işıklı trafik işaretleri izin verse bile trafik akımı; kendisini kavşak içinde durmaya zorlayacak veya diğer doğrultudaki trafiğin geçişine engel olacak ise, sürücülerin kavşağa girmeleri yasaktır.” şeklindeki kuralı ihlal ederek katılanın yaralanmasına kusurlu olarak sebebiyet verdiğinin anlaşılması karşısında sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06/07/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6466, Karar No: 2021/9002, Tarih: 23.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/6466 E.  ,  2021/9002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Dosyanın incelenmesinde; davalı adına kararı temyiz eden Avukat ...’a verilmiş vekaletnamenin dosya arasında bulunmadığı anlaşılmaktadır. Şu durumda; davalı Avukat ...’a verilen vekaletnamenin varsa dosya arasına alınması, şayet böyle bir vekaletname yoksa kararın davalı asıla usulüne uygun tebliği ile yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay'a yeniden gönderilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren... Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) GERİ ÇEVRİLMESİNE 23/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13604, Karar No: 2014/22078, Tarih: 04.12.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/13604 E.  ,  2014/22078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Fatsa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 27/02/2014

Numarası : 2014/17-2014/138

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, telefon tahsilatları sırasında meydana gelen 43.000 TL'lik açıktan dolayı davalının parayı aldığını itiraf ettiğini ve 28.01.2007 tarihli belgeyle borçlu olduğunu kabul ettiğini, ceza mahkemesinde yargılanarak bu olaydan dolayı ceza aldığını, davalının kendi payına düşen 21.500 TL'nin 15.000 TL'sini ödediğini geriye kalan 6.500 TL için icra takibi yaptığını başlatılan takibe itiraz edildiğinden itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesine talep etmiştir.

Davalı, yazılı belgeyi tehdit yolu ile imzaladığını, belirtilen miktardaki paralardan dolayı sorumluluğun diğer çalışana ait olmasına rağmen kendisinin de sorumlu tutulduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, takip yazılı belgeye dayandığı için ispat yükünün davalı tarafta olduğu, davalı tarafın da borçlu olmadığına ilişkin yazılı belge sunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile itirazın iptaline ve icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Taraflar arasında icra takibine konu olan belgedeki borçtan dolayı davalının sorumlu tutulup tutulamayacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriğine göre, davalının davacıya ait Telekom Bayiinde fatura tahsilatçısı olarak görev yaptığı, tahsilatlardan dolayı meydana gelen açıktan dolayı davalı ve dava dışı T. Y..’ın 28.01.2007 tarihli belgeyi imzalayarak 43.000 TL borçlu olduklarını belirttikleri, davalıya karşı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma davası açıldığı, açılan davada yapılan yargılama sonunda Fatsa 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 25.05.2009 gün ve 2008/191 E. 2009/247 Karar sayılı ilamı ile sanığın üzerine atılı suçu işlediği anlaşıldığından sanığın sonuç olarak 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, ancak kararın Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 2012/570 E. 2013/13852 K. Sayılı 24.09.2013 tarihli kararı ile esastan bozulduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece davaya konu olan iş yerinde meydana gelen açıktan dolayı davalının kusurunun olup olmadığı, kusurlu davranış ve işlemlerle davacıya zarar verip vermediği araştırılmadan karar verildiği anlaşıldığından yapılacak iş davalının öncelikle görev kapsamının değerlendirilerek, davalının usulsüz işlemleri olup olmadığı, davalının kusur durumu, kusuru nedeniyle işverene zarar verip vermediği açığa kavuşturulmalı ve gerekirse bir hukukçu, bir mali müşavir, biri şirket işletmeciliği konusunda uzman olmak üzere bilirkişi heyetine dosya tevdi edilerek alınan rapor ve tüm dosya kapsamı itibariyle sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece 28.01.2007 tarihli belgeye değer verilerek davanın kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 04/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.