muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12447, Karar No: 2021/16718, Tarih: 21.12.2021

Topluluk davası hukukumuzda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 113. maddesinde yer alan “Dernekler ve diğer tüzel kişiler, statüleri çerçevesinde, üyelerinin veya mensuplarının yahut temsil ettikleri kesimin menfaatlerini korumak için, kendi adlarına, ilgililerin haklarının tespiti veya hukuka aykırı durumun giderilmesi yahut ilgililerin gelecekteki haklarının ihlal edilmesinin önüne geçilmesi için dava açabilir” hükmü ile yasal düzenlemeye kavuşmuştur.

Madde gerekçesine göre topluluk davası yoluyla, toplumsal yararın korunması ile dar ve teknik anlamda hukukî yarar kavramında bir açılım yaratılması sağlanmaktadır.

Topluluk davası sendikaların kolektif nitelikli temsilen dava açabilme ehliyetlerini genişletmekte; bu tür bir davanın konusunu sendika üyelerinin bireysel haklarına teşmil etmektedir. Sendikalar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 113. maddesi kapsamında belirtilen tüzel kişilerden biri olduğundan üyeleri adına bu maddeye göre dava açabilirler. Açılan dava üyelerinin menfaatleri ile ilgili olup, sendikalar bu dava türü ile üyelerinin haklarının tespitini; üyeleri hakkında hukuka aykırı durumun giderilmesini ve üyelerinin gelecekteki haklarının ihlâl edilmesinin önüne geçilmesini talep edebileceklerdir (Şahlanan, s. 250).

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 113. maddesi kapsamında dava açabilecek dernekler ve diğer tüzel kişiler bir hakkın veya hukukî ilişkinin mevcut olup olmadığına ilişkin tespit talebinde bulunabilirler. Aslında burada Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 106. maddesinde genel olarak düzenlenen tespit davasının topluluk davasında özel olarak düzenlenmiş bir şekli olduğu söylenebilir (Taşpolat Tuğsavul, Melis: Kolektif Hukuki Himaye Çerçevesinde Topluluk Davaları, ... Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Özel Hukuk Anabilim Dalı Doktora Tezi, ... 2016, s. 208).

Bu anlamda olmak üzere bir hakkın ya da hukukî ilişkinin varlığı ya da yokluğunun tespit edilmesinde hukukî yararının mevcut olması hâlinde sendikalar da tespit talebini içeren topluluk davası açabilir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 28.09.2021 tarihli ve 2018/(22)9-678 Esas sayılı kararı.)

Yukarıda yer verilen tespit ve açıklamalar kapsamında uyuşmazlık değerlendirildiğinde;

Somut olayda, davacı Sendika vekilince, davalı Üniversitede şoför olan üyesi işçilerden giriş çıkış için imza alınmaya ve mobing uygulanmaya başlandığı, ancak aynı işi yapan aynı birimdeki memurlara bunun zorunlu tutulmadığı ve ayrımcılık içeren bu uygulamanın İş Kanunu’nun 5. maddesine açıkça aykırı olduğu ileri sürülerek, eldeki dava ile imza uygulamasının ayrımcılık içerdiğinin tespitini, bu hukuka aykırılıkların giderilmesini ve üyesi işçilerin gelecekteki haklarının ihlal edilmesinin önüne geçilmesine yönelik olarak Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 113'üncü maddesi kapsamında bir topluluk davası açılmıştır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukukî olgulara göre; kuruluş amacı üyelerinin hak ve menfaatlerini korumak ve geliştirmek olan davacı Sendikanın, davalı işverenlikteki üyelerine hasren yapılan imza uygulamasının ayrımcılık içerdiğinin tespitine yönelik dava açmasında hukuken korunmaya değer güncel bir yararının bulunduğu kabul edilmelidir.

Bu durumda, Bölge Adliye Mahkemesince istinafa konu kararın esasına girilerek denetiminin yapılması gerekirken, usul yönünden yapılan denetimle istinaf talebinin kabul edilmesi yerinde olmamıştır.

Sonuç:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9676, Karar No: 2013/2477, Tarih: 28.02.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/9676 E.  ,  2013/2477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Şahnahan Belediye Başkanlığı aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 26.04.2012 gün ve 114/222 ... hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde mevki ve sınırlarını belirttiği yaklaşık 20.000 m2’lik taşınmazın dedesinden kendisine kaldığını, otuz yılı aşkın zamandan beri nizasız fazılasız malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduğunu, taşınmazdaki ağaçları kendisinin diktiğini açıklayarak taşınmazın adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili, cevap dilekçesinde uyuşmazlık konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, tarıma elverişli olmadığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Davalı Belediye Başkanlığı davaya cevap vermediği gibi yargılama oturumlarına da katılmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulü ile “…14.03.2012 tarihli Tapu Fen Bilirkişisi raporu ve krokisinde A harfi ile gösterilen toplam 16.738,73 m2’lik kısmının TMK’nun 713/1 maddesi uyarınca kayısı bahçesi vasfıyla davacı adına tapuya kayıt ve tesciline” karar verilmesi üzerine hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muristen intikal, kazanmayı sağlayan zilyetlik ve imar - ihya hukuksal nedenlerine dayalı olarak TMK’nun 713/1 ve 996, 3402 ... Kadastro Kanununun 14. ve 17. maddeleri gereğince açılan tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, taraf teşkili üzerinde durulmadığı gibi yapılan araştırma ve incelemede hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Yüksek çözünürlük hava fotoğrafları ile, fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftalardan ve komşu parsellere uygulanan tapu kayıt örneklerinden yararlanılmamış, dava konusu taşınmazın tapuda kayıtlı yerlerden olup olmadığı Tapu Sicil Müdürlüğü’nden sorulmamıştır. Aksi halde, çifte tapuya yol açar. Bu nedenle teknik bilirkişilerin rapor ve krokisi eklenmek suretiyle dava konusu yerin tapuda kayıtlı yerlerden olup olmadığının Tapu Sicil

Müdürlüğü’nden, taşınmazın imar planı içinde kalıp kalmadığını ilgili Belediye Başkanlığından sorulması, imar planları içerisinde ise taşınmaza ait imar planı örneğinin onay tarihi ile birlikte ilgili Belediyeden celp edilerek dosyaya eklenmesi gerekir. Ayrıca TMK’nun 713/5 maddesindeki ilanlar ile ilanlar yaptırılmamış, 3402 ... Yasanın 14. maddesindeki miktar sınırlaması üzerinde de durulmamıştır.

Müdürlüğü’nden, taşınmazın imar planı içinde kalıp kalmadığını ilgili Belediye Başkanlığından sorulması, imar planları içerisinde ise taşınmaza ait imar planı örneğinin onay tarihi ile birlikte ilgili Belediyeden celp edilerek dosyaya eklenmesi gerekir. Ayrıca TMK’nun 713/5 maddesindeki ilanlar ile ilanlar yaptırılmamış, 3402 ... Yasanın 14. maddesindeki miktar sınırlaması üzerinde de durulmamıştır.

Kadastro Müdürlüğü’nün 10.02.2004 tarihli cevabı yazısına göre uyuşmazlık konusu taşınmaz 21.01.1965 tarihinde kesinleşen tapulama çalışmaları sırasında Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğundan tespit harici bırakılmıştır. Keşif sırasında dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar taşınmazın daha öncesinde davacının dedesine ait olduğunu dedesinden kaldığını açıklamışlar. Ancak davacıya intikal biçimi konusunda herhangi bir beyanda bulunmamışlardır. Fen Bilirkişi ...tarafından düzenlenen rapor ve krokiye göre uyuşmazlık konusu taşınmazın doğusunda sulama kanalı, batısında ise Beyler Deresi mevcuttur.

TMK’nun 713/3 maddesine göre tescil davası, Hazineye ve ilgili kamu tüzel kişilerine veya varsa tapuda malik gözüken kişinin mirasçılarına karşı açılır. Uyuşmazlık konusu taşınmazın doğu sınırında sulama kanalı bulunduğu halde, mahkemece, sulama kanalının hangi kamu tüzel kişisine ait olduğu araştırılarak ilgili kamu tüzel kişisinin davaya dahil edilmesi suretiyle taraf teşkili sağlanarak davaya devam edilmesi gerekirken taraf teşkili üzerinde durulmaksızın karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Uyuşmazlık konusu taşınmazı komşuları ile birlikte gösterir birleşik paftanın onaylı örneğinin Kadastro Müdürlüğü’nden istenmesi, gelecek birleşik pafta üzerinden yapılacak inceleme sonucu dava konusu yere komşu 294 ve 298 parsel ... taşınmazlarla belirlenecek diğer komşu parsellere ait tapulama tespit tutanakları ve eklerinin Tapu Sicil Müdürlüğü’nden, kadastro sırasında komşu parsellere revizyon gören tapu kayıt örneklerinin yine Tapu Sicil Müdürlüğü’nden, vergi kayıtlarının ise bulundukları Özel İdare Müdürlüklerinden getirtilerek dosya arasına konulması, dava tarihi olan 31.01.2011 tarihinden geriye doğru en az 20-30 yıl (1981-1991 tarihleri arası) öncesine ait iki ayrı zamanda çekilmiş yüksek çözünürlüklü hava fotoğraflarının Harita Genel Komutanlığından, fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftaların ise İl Kadastro Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulması, jeodezi ve fotogrametri uzmanı Mühendisler arasından seçilecek bilirkişi ile teknik, yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte uygulanması, yerel bilirkişi ve tanıkların HMK’nun 243, 244 ve 259. maddeleri gereğince davetiye ile keşif yerine çağrılmaları, uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeniyle keşif yerinde dinlenmeleri, dava konusu taşınmazın daha önce açıklandığı gibi davacının dedesinden kalıp kalmadığı, kalmış ise taşınmazın satış bağış yoluyla davacıya geçip geçmediği, yerel bilirkişi ve tanıklardan sorularak açıklığa kavuşturulması, komşu taşınmazlara ait tapu kayıtlarının dava konusu taşınmaz yönünün ne gösterdikleri üzerinde durulması, teknik bilirkişiye işaret ettirilmesinin sağlanması, hava fotoğrafları ile İl Kadastro Müdürlüğü’nden istenen paftaların 1981-1991 yılları arasında çekilen ve düzenlenen fotoğrafları ile paftalar olması gerektiğinin gözetilmesi, bunların çekildikleri ve düzenlendikleri tarihlere göre dava konusu yerin kültür arazisi niteliğinde olup olmadığı veya hangi nitelikte bulunduğu konusunda, uzman bilirkişiden Yargıtay ve tarafların denetimine açık, gerekçeli, karşılaştırmalı rapor istenmesi gerekmektedir. Bundan ayrı daha önce rapor alınan Ziraat Bilirkişileri dışında üniversitelerin toprak bölümünden seçilecek bir Ziraat Bilirkişisi aracılığıyla dava konusu taşınmaz ve çevresindeki arazinin toprak yapısı birlikte incelenmek suretiyle dava konusu yerin kültür arazi haline getirilen yerlerden bulunup bulunmadığı, taşınmazın imar ve ihya edilip edilmediği, mera vasfında olup olmadığı, konularında aynı şekilde gerekçeli, karşılaştırmalı, Yargıtay ve tarafların denetimine açık rapor istenmesi gerekmektedir.

Öte yandan, taşınmazın batı sınırından Beyler Deresi geçmektedir. Kural olarak, dere yatakları Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup, aktif dere yatakları ile derenin etki alanında kalan yerlerin zilyedlikle kazanılması mümkün bulunmamaktadır. Ancak, aktif dere (nehir-çay) yatağında ve etki alanında kalmayan bir yer koşulları mevcut olduğu takdirde, niteliğine göre zilyetlik ve imar-ihya yoluyla kazanılabilir. Keşif sırasında bu hususun belirlenmesi için jeoloji bilirkişisinin bilgisine başvurulmamıştır. Bu nedenle, keşif sırasında bir jeoloji bilirkişisinden uyuşmazlık konusu taşınmazın aktif dere yatağında veya etki alanında kalıp kalmadığı, bitişiğindeki dere yatağı ile uyuşmazlık konusu taşınmazın kod farkı yönünden Yargıtay ve tarafların denetimine açık bilirkişi raporu alınması gerekmektedir.

Bundan başka TMKnun 713/4 ve 5. fıkraları gereğince keşif sonucu elde edilen teknik bilirkişinin rapor ve krokisine göre yerel ve gazete ilanlarının yöntemine uygun bir biçimde yapılması, ilanın yapıldığı gazete ile ilan tutanaklarının dosya arasına konulması, yasal üç aylık sürenin dolmasının beklenilmesi, 3402 ... Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince davacı bakımından miktar araştırılması yapılması, zilyetliğe dayalı tescil davası açıp açmadığının Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğü’nden sorulması, belgesizden taşınmaz edinip edinmediğinin ise Kadastro ve Tapu Sicil Müdürlüklerinden sorulup saptanması, belgesizden edinilen taşınmazlara ait kadastro tutanakları ile tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğü’nden, zilyetliğe dayalı tescil davalarına ait dosyaların ise ait oldukları Mahkemelerden getirtilerek miktar sınırlandırmaları yönünden göz önünde bulundurulması, ondan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 ... HMK’nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 ... HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18449, Karar No: 2016/10286, Tarih: 20.06.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/18449 E.  ,  2016/10286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İŞ) Mahkemesi

Davacı, davalıya ait işyerinde 01/07/2005-25/06/2008 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, fer'i müdahil Kurum vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işyeri nezdinde 01/07/2005-25/06/2008 tarihleri arasında geçen hizmetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun ispatı konusunda, mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 25/06/2008 tarihli işe giriş bildirgesinin davalı işyerince düzenlenmiş olup Kurum kayıtlarına intikal ettiği, davacının 25/06/2008-2014/10. dönemi içerisinde geçen hizmetinin Kurum'a bildirilmiş olduğu, davalı işyerinin 27/03/2007 tarihinden itibaren “eczane” olarak Kanun kapsamına alınmış olduğu, 2007/3-2013 yılları arası davalı işyerine ait dönem bordrolarının getirtildiği, davacının 01/07/2005-27/04/2013 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığına dair düzenleyenin isim kaydının yer almadığı, imzalı olan bonservis örneğinin dosyaya sunulduğu, duruşmalarda davacı, davalı tanıkları ile davalı işyeri bordrolu tanığının dinlendiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda Mahkemece ezcanecilik faaliyetinin yürütüldüğü davalı işyerinin Kanun kapsamına alınma tarihinden öncesinde de faal olup olmadığı hususunun hiç bir tereddüte yer vermeyecek şekilde aydınlatılmadan, davacı ve davalı tanıklarının yetersiz ve çelişkili olan beyanları esas alınarak sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Somut olayda Mahkemece ezcanecilik faaliyetinin yürütüldüğü davalı işyerinin Kanun kapsamına alınma tarihinden öncesinde de faal olup olmadığı hususunun hiç bir tereddüte yer vermeyecek şekilde aydınlatılmadan, davacı ve davalı tanıklarının yetersiz ve çelişkili olan beyanları esas alınarak sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Öte yandan, 11.09.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6552 sayılı Kanun'un 64. maddesiyle 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 7. maddesine eklenen fıkrada, 5510 sayılı Kanun ile diğer sosyal güvenlik mevzuatından kaynaklanan uyuşmazlıklarda hizmet akdine tabi çalışmaları nedeniyle zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talebi hariç olmak üzere dava açılmadan önce Kuruma başvurulmasının zorunlu olduğu, hizmet akdine tabi çalışmaları nedeniyle zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talebi ile işveren aleyhine açılan davalarda, davanın Kurum'a resen ihbar edileceği, davaya davalı yanında feri müdahil olarak katılan Kurum'un, yanında katıldığı taraf başvurmasa dahi kanun yoluna başvurabileceği belirtilmiştir. 6552 sayılı Kanun'un Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde görüşülmesi sırasında sunulan kanun teklif gerekçesinde 54. maddede 5510 sayılı Kanun ile diğer sosyal güvenlik mevzuatı uygulamasından kaynaklanan davalarda, dava açılmadan önce Kurum'a müracaat şartı getirildiği ve yargı yoluna başvurulmadan önce idari aşamada uyuşmazlıkların çözümlenmesinin amaçlandığı, diğer taraftan hizmet akdi nedeniyle zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talebi ile sigortalılar tarafından işveren aleyhine açılan davalarda dava, Sosyal Güvenlik Kurumu'na re'sen ihbar edilerek Kurum'un bu davalarda artık davalı taraf olmaktan çıkarılması, ihbar üzerine davaya davalı yanında fer'i müdahil olarak katılması, davalı taraf başvurmasa dahi kanun yollarına başvurabilmesinin hedeflendiği belirtildikten sonra, Kurum bu davada taraf olmayıp fer’i müdahil olacağı için dava sonucu verilen kararda Kurum aleyhine yargılama giderlerine hükmolunmayacağı ifade edilmiştir. Kanun teklifinde “7 nci maddeye bu Kanunla eklenen dördüncü fıkra hükmü, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce açılmış olan davalarda da uygulanır.” hükmü Geçici 3. madde olarak öngörülmüşken Kanun'un TBMM tarafından kabulü aşamasında anılan maddeye yer verilmemiştir. Şu durumda, 6552 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce açılan davalarda da bu maddenin uygulanacağına dair bir geçiş hükmüne kanunda yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Davanın 6552 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce açıldığı, daha sonra yürürlüğe giren Kanun'un konuya ilişkin geçiş hükmü içermediği ve hatta Kanun'un Meclis'te görüşülmesi aşamasında bu yöne ilişkin düzenlemenin kanun koyucu tarafından benimsenmediğinin anlaşılması karşısında 5521 sayılı Kanun'un 7. maddesine eklenen 4. fıkranın 11.09.2014 tarihinden önce açılan davalarda uygulanamayacağı açıktır.

Davanın 6552 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce açıldığı, daha sonra yürürlüğe giren Kanun'un konuya ilişkin geçiş hükmü içermediği ve hatta Kanun'un Meclis'te görüşülmesi aşamasında bu yöne ilişkin düzenlemenin kanun koyucu tarafından benimsenmediğinin anlaşılması karşısında 5521 sayılı Kanun'un 7. maddesine eklenen 4. fıkranın 11.09.2014 tarihinden önce açılan davalarda uygulanamayacağı açıktır.

Yapılacak iş, Kurum'un iş bu davada feri müdahil değil davalı olduğunu kabul etmek, ondan sonra ihtilaf konusu döneme ilişkin, davalı işyerinin eczane olması sebebi ile ilgili Eczacılar Odasından ihtilaflı dönemdeki kayıtları istemek, davacının davalı eczanedeki çalışmasının oda kayıtlarına geçip geçmediğini, davacının ihtilaflı dönemde eczanede nöbetçi kalıp kalmadığını araştırmak, Sosyal Güvenlik Kurumu ilgili il müdürlüğünden, gerekirse zabıta, vergi dairesi ve meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu iş yeri çalışanlarının; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, tanık beyanları arasındaki çelişkiyi gidermek ve davacının işe giriş süresini şüpheden uzak bir şekilde belirlemek ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/10 maddeleri gereğince ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, fer'i müdahil Kurum vekili ile davalı işverenin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...'a iadesine, 20/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.