muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21192, Karar No: 2017/25535, Tarih: 07.02.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16806, Karar No: 2013/19435, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/16806 E.  ,  2013/19435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, kendisine ait çayırlık alanı sulamak için tarlasının etrafından geçen bir su kanalı oluşturduğu, ancak daha sonra kanalın önünü keserek başka bir tarlaya su vermesi nedeniyle katılana ait evi su bastığı, alınan bilirkişi raporunda, sanığın kanalı kapatması dolayısıyla katılanın evinin zarar gördüğünün belirtildiğinin iddia edildiği olayda; sanığın savunmalarında evlerinin yaklaşık 100 metre yukarısından dere yatağı ile suyunun geçtiğini, dere suyunun taşması halinde ve normal zamanlarda evlerine doğru su aktığından üst kısımlarının bataklık haline dönüştüğünü, bunu önlemek için kendi çabalarıyla küçük bir su kanalı açtığını, tarlanın etrafından gelen suyu boruya akıtarak evinin altından dereye verdiğini, ancak aynı yerde evi bulunan şikâyetçinin bu tedbirlerini beğenmemesine rağmen hiçbir yardımda bulunmaması nedeniyle almış olduğu tedbirleri sona erdirerek derenin eskisi gibi gelişigüzel akmasına izin verdiğini, kendi evinin de zarar gördüğünü, onun dışında bir hareketinin olmadığını, katılanın kasti bir davranışta bulunmuş olabileceğini belirterek suçlamaları kabul etmemesi, bilirkişi raporunda da, katılana ait taşınmazın topoğrafik açıdan az eğimli bir yamacın eteğinde olduğu, sanığın, katılan ile kendisine ait taşınmazları korumaya yönelik tedbir aldığı, daha sonra bu tedbiri sona erdirmesi nedeniyle suyun eskisi gibi rastgele aktığını belirtilmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, kanalı ile ilgili çalışma yaptığı sırada katılana zarar verme kastı ile hareket ettiğine dair cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı bir delil elde edilemediği ve olası kastın şartlarının da oluşmadığı hususları gözetilerek, suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4268, Karar No: 2019/4759, Tarih: 14.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/4268 E.  ,  2019/4759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi şirket temsilcisi, Rize İcra Müdürlüğüne bağlı olarak yedi emin dopusu işletmekte olduğunu, Rize Trafik Tescil Bürosu ekipleri tarafından ..., 53 K 1099 plaka sayılı araçlar işletmekte olduğu yediemin deposunda tarafından muhafaza altına alındığını, bu araçlar üzerinde fiili hacizler yapıldığı halde alacaklı ve dolayısı ile davalı icra müdürlüğünün satış işlemi yapamadığını, araçların uzun süre otoparkta bağlı kaldığını, bu yüzden ekonomik ömürlerini yitirdiğini, firmaları yediemin hakkından doğan alacağına mahsuben 10/06/2015 tarihinde BK 482-267 ve yine İİK 270,23 maddeleri uyarınca hapis hakkına istinaden araçların satışını talep ettiğini, Rize İcra Müdürlüğünün 2015/719 Esas 2015/723 Esas numaralı dosyaları ile araçların satışının talep edildiğini, satışa başka bir kişinin girmemesinden dolayı araçların alacağa mahsuben taraflarına iade edildiğini, icra müdürlüğünün depolarında bulunan araçlara ilişkin olarak hesaplanan yedieminlik ücretini, araçların depoya getirildiği tarihten hesaplamayıp, satışın talep edildiği tarihten hesaplamakla, kendilerine rüçhanlı olarak ödemesinden sonra: kalanı sıra cetveline tabi tutmasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek sıra cetvellerinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar, şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, yedieminlik ücretinin satış tarihi ile ihale tarihi arasındaki süre için rüçhanlı alacak olarak kabul edildiği; kalan süreye tekabül eden alacak için ise sıra cetveli düzenlenmesine yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi şirket temsilcisi temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İİK'nın paraların paylaştırılması başlığını taşıyan 138/2 maddesi uyarınca, satış bedelinden bütün alacaklıları ilgilendiren ortak masraflar alındıktan sonra, artan para alacaklılara, asıl alacak, talep edilmiş ise işlemiş faiz ve takip giderleri de dahil edilerek, alacakları nisbetinde ödenir. Anılan yasal düzenlemede ifade edilen ortak masraflar, satış dosyasında yapılan yediemin ücreti, satış ve paylaştırma giderleri gibi bütün alacaklıları ilgilendiren masraflar olup, buradaki yedieminlik ücreti ise, ihale tarihinde geçerli Adalet Bakanlığı'na Ait Depo ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar İçin Alınacak Ücret Tarifesi Hakkında Tebliğ'in 3. ve 4. maddeleri uyarınca belirlenecek olan ücrettir.

Haciz yoluyla takiplerde sıra cetveli alacağın İİK'nın 138. maddesi uyarınca satış tarihindeki ulaştığı miktar dikkate alınarak düzenlenir. Diğer bir anlatımla, haciz konulan bir malın satış tutarı, haciz tarihindeki alacak ile satış tarihine kadar hesaplanacak fer'ileriyle takip masraflarını tazmin eder. Alacaklılara pay ayrılırken bedeli paylaşıma konu malın satıldığı tarihteki anapara, fer'iler ve takip masrafından oluşan toplam alacak miktarı, satış tarihi itibariyle hesaplanarak, sonucuna göre bu alacak miktarını paylaştırmada gözeten bir sıra cetveli düzenlenir.

Somut olayda Rize İcra Müdürlüğünün 2015/719 E. sayılı dosyasında düzenlenen 24/11/2015 tarihli sıra cetvelinde ve Rize İcra Müdürlüğünün 2015/723 E. sayılı dosyasında düzenlenen 30/11/2015 tarihli sıra cetvelinde şikayetçinin alacağı hesaplanırken satış talep tarihi ile ihale tarihi arasındaki miktarın esas alınması yerinde değildir. Bu durumda mahkemece şikayetçinin yediemin alacağının İİK'nın 138/2. maddesi uyarınca bütün alacaklıları ilgilendiren masraflardan olması nedeniyle bedeli paylaşıma konu araçların yediemine bırakıldığı tarihten satış tarihine kadar Adalet Bakanlığı'na bağlı depo ve garajlarda muhafaza edilen mahcuz mallar için alınacak ücret tarifesi hakkındaki tebliğin 3 ve 4. maddeler uyarınca ücret belirlenerek sıra cetvelinin bu şekilde düzenlenmesi için sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle şikayetin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı şirket temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13681, Karar No: 2014/16388, Tarih: 05.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/13681 E.  ,  2014/16388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/494-2013/735

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlular E.. S.. ve ... Konf. San. Tic. Ltd. Şti. aleyhine bir adet çek ve bir adet bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibinde, borçlular vekilinin icra mahkemesine başvurusunda, takip dayanağı çeke ilişkin olarak ödeme itirazında bulunduğu ve bunun yanı sıra çekte imzası bulunan E.. S..'ın keşide tarihi itibariyle şirket yetkilisi olmadığını ileri sürdüğü, takibe konu bono yönünden ise; senedin tarih ksımında tahrifat yapıldığı iddiasında bulunarak icra takibine itiraz ettiği, icra mahkemesinin 11.12.2012 tarihli kararı ile davanın reddine karar verildiği, bu kararın temyiz incelemesinde Dairemizin 29.04.2013 tarih ve 2013/5126 E., 2013/16208 K. sayılı ilamı ile bozulduğu, yerel mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yargılamaya devam olunduğu, yargılama devam ederken borçlu E.. S..'ın davadan feragat ettiği, mahkemece yapılan yargılama sonunda; borçlu E.. S.. yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, borçlu şirket Yakube Konf. San Tic Ltd Şti. Yönünden ise itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına karar verildiği görülmektedir.

Takip dayanağı bono yönünden borçlu şirket vekili bonoda tarih kısmında tahrifat yapıldığını ileri sürmüştür. Dairemizin 29.04.2013 tarih ve 2013/5126 E., 2013/16208 K. sayılı bozma ilamında “HMK'nun 266. maddesi uyarınca borçlunun tahrifat iddaisı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılarak alınacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirtiği” belirtilmiş ise de, icra mahkemesince bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde bu yönden bozma ilamının gereği yerine getirilmemiş, tahrifat iddaisı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmaksızın eksik inceleme ile sonuca gidildiği anlaşılmıştır.

Takip dayanağı çek yönünden ise; borçlu vekili, çekin keşide tarihi itibariyle, M. S. ve M. S.'ın müşterek imzaları ile borçlu şirketi temsil ve ilzama yetkili olduklarını, çekte borçlu şirket adına atılan keşideci imzasının ise E.. S..'a ait olduğunu idda etmekte aynı zamanda bu çek nedeniyle alacaklıya kısmi ödeme yapıldığını ileri sürmektedir. Borçlu şirketin bu itirazı İİK'nun 169/a maddesine dayalı borca itiraz niteliğindedir. Her ne kadar çekin keşide tarihi itibariyle borçlu şirketin çift imza ile temsil ediliği, çekte borçlu şirket kaşesi üzerinde tek imza bulunduğu tespit edilmiş ise de, itfa itirazında bulunarak borcun varlığını kabul eden borçlu şirketin, müşterek imza ile temsil edildiği, çekte tek imza olması nedeniyle borçtan sorumlu olmayacağı yönündeki iddası

dinlenmez. Kısmi itfa itirazında bulunarak borcun varlığını kabul eden borçlu taraf, ödeme itirazını da İİK'nun 169/a-1 maddesinde belirtilen belgelerden biri ile ispatlayamadığına göre, mahkemece borçlu şirketin çeke yönelik borca itirazının reddine karar verilmesi gerekmektedir.

O halde; mahkemece, takip dayanağı bono yönünden, hükmüne uyulan Dairemizin 29.04.2013 tarih ve 2013/5126 E., 2013/16208 K. sayılı bozma ilamı doğrultusunda, borçlunun tahrifat iddiası yönünden HMK'nun 266. maddesi uyarınca bilirkişi incelemesi yaptırılması oluşacak sonuca göre karar verilmesi, takip dayanağı çek yönünden ise; borca itirazın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile itirazın kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37301, Karar No: 2017/2121, Tarih: 23.02.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/37301 E.  ,  2017/2121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların temyizi olanaklı bulunmayıp CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin de karara itiraz ettiği anlaşılmakla; iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden itirazın mahallinde değerlendirileceği nazara alınarak suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurmamış olması nedeniyle duruşmaların kapalı yerine açık yapılması ve hükmün de açık duruşmada tefhim edilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6617, Karar No: 2011/7253, Tarih: 20.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6617 E.  ,  2011/7253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞANLIURFA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/04/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları B... Oğlu Ş... adına kayıtlı 18 ve 28 parsel sayılı taşınmazların M... Ç...'nin sahte beyana dayalı olarak aldığı veraset ilamı ile intikal yaptırılarak, el ve işbirliği içinde olan davalılar arasında taşınmazların kısa aralıklarla eldeğiştirdiğini çekişmeli taşınmazların halen zilyeti oldukları ileri sürerek tapuların iptal ve tescilini istemişlerdir.

Bir kısım davacılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılar iddiası sabit görülerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 1503.2011 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat F... D... İle temyiz edilen vekili Avukat M... C... A... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü: Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü temyiz eden davalıların mahkemenin temyiz harç ve masraflarının tamamlanması için muhtıra çıkarması üzerine adli yardım talebinde bulundukları, mahkemenin 5.10.2010 tarihli ek kararla muhtırada öngörülen 7 günlük süre içerisinde temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmadığı gerekçesiyle HUMK.'nun 434. maddesine göre temyiz talebinin reddine ilişkin olarak verilen kararın asıl kararlarla birlikte temyiz edildiği görülmektedir.

Bilindiği üzere, adli yardım 1086 Sayılı HUMK.'nun 465 ila 472 maddelerinde düzenlenmiş olup, fakir bir kimsenin bir davanın gerektirdiği oldukça kabarık olan harç ve masrafları sağlayamaması durumunda bu mali külfetten geçici olarak muaf tutulmasıdır.

Anılan maddelerde adli yardım yargılamanın hangi aşamalarında yapılacağı hususunda bir açıklık bulunmamaktadır.

Aynı Kanunun 469/2.maddesinde "müzahareti adliye esnayi muhakemede dahi talep olunabilir.

Bu talep kabul edilirse evvelce yapılmış olan masarife teşmil edilemez.Yeni bir sebep zuhurunda reddedilen müzaharet talebi tekrar edilebilir.Hükmü yer almakta; kanun yollarına başvuru için adlı yardım istenemeyeceğine ilişkin herhangi bir düzenleme bulunmamaktadır.Karar kesinleşinceye kadar yargılama faaliyetleri süreceğine ve henüz sonlanmamış olduğuna göre kanun yoluna başvuru içinde adli yardım isteminde bulunulması olanaklıdır.

Diğer taraftan temyizde bir dava olduğuna göre, temyiz aşamasındada adli yardım kararı verilebileceği kabul edilmelidir.

Ne varki, adli yardım isteği bakımından bir araştırma yapılmaksızın temyiz isteğinin reddedildiği görülmektedir.

Diğer taraftan temyizde bir dava olduğuna göre, temyiz aşamasındada adli yardım kararı verilebileceği kabul edilmelidir.

Ne varki, adli yardım isteği bakımından bir araştırma yapılmaksızın temyiz isteğinin reddedildiği görülmektedir.

Hal böyle olunca, davalıların adli yardım isteği yönünden bir araştırma yapıldıktan sonra karar verilmek üzere 5.10.2010 tarihli ek kararı BOZULMALIDIR.

Davalıların bu yöne değinen temyiz itirazlarının kabulü ile yalnızca açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince ek kararın BOZULMASINA , öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 03.12.2010 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 825.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/493, Karar No: 2018/5323, Tarih: 15.11.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/493 E.  ,  2018/5323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, sıra cetveli düzenlenirken, satış masrafları ile tellaliye ve yediemin ücretlerinin hatalı hesaplandığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunanlar, cevap vermemiştir.

Mahkemece dosya kapsamına göre, İİK’nın 138. maddesi uyarınca satış bedelinden öncelikle tüm alakadarları ilgilendiren masrafların düşülmesi gerektiği, bu kapsamda yapılan tüm masrafların toplam 785,40 TL olduğu, ancak şikayete konu sıra cetvelinde masrafların 679,59 TL olarak gösterildiği gerekçesiyle şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan ... vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda, şikayetin konusu; tebligat, ilan, kıymet takdiri gibi tüm alacaklıları ilgilendiren masrafların sıra cetvelinde hatalı hesaplandığı iddiasına dayalı olup söz konusu hesaplama icra memuru tarafından re'sen yapılmaktır. Bu durumda, yargılama sırasında şikayete karşı çıkmaması da gözönünde bulundurularak, şikayet olunan ... aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi isabetsiz olmuştur. Kararın bu nedenle adı geçen şikayet olunan yararına bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünden 2 ve 3 no.lu bentlerin çıkarılmasına, 1 no.lu bentten sonra gelmek üzere "2-Yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına ve takdiren davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına" bendinin eklenmesine, diğer bentlerin numara olarak birbiriyle teselsül ederek kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 15.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22424, Karar No: 2015/27959, Tarih: 29.09.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/22424 E.  ,  2015/27959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı Belediye, “....” işinin ihale ile davalı şirkete verildiğini, davalı şirketin çalıştırmış olduğu işçilerden......un iş akdinin feshedilmesi üzerine iş mahkemesinde açmış olduğu davada, dava konusu işçilik alacaklarının üst işveren sıfatıyla Belediyeden, alt işveren sıfatıyla da davalı şirketten müteselsilen tahsiline karar verildiğini, başlatılan takip üzerine ödeme yapmak zorunda kaldıklarını, oysa ki taraflar arasındaki sözleşme ve şartnameler gereğince yüklenici şirketin, ihale konusu işin ifası için çalıştırdığı işçilerin her türlü hak ve alacaklarından nihai olarak sorumlu olduğunu ileri sürerek, asıl davada dava dışı işçiye yapılan 28.079,28 TL ödemenin, aynı nedenlerle açmış olduğu birleşen davada ise 7.581,94 TL ödemenin, ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek faizleriyle birlikte davalıdan rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece kısa kararda, “davanın kısmen kabulüne (14.039,64 ve 3.547,01), fazlaya ilişkin talebin reddine” şeklinde karar verilmiş, gerekçeli kararın hüküm kısmında ise, davanın kısmen kabulüne, 14.039,64 TL’nin dava tarihi 8.3.2012 tarihinden itibaren ve 3.547,01 TL’nin dava tarihi 20.7.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı, asıl ve birleşen davalarda, talep etmiş olduğu alacağına, ödeme tarihlerinden itibaren faiz yürütülmesini talep etmiş olup, mahkemece verilen kısa karada, “davanın kısmen kabulüne (14.039,64 ve 3.547,01), fazlaya ilişkin talebin reddine” şeklinde karar verilip, faiz ve başlangıç tarihi ile ilgili bir açıklama yapılmazken, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise, asıl ve birleşen davalarda hükmedilen alacak miktarlarına, dava tarihlerinden itibaren faiz yürütülmesi suretiyle, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Bu husus, kısa kararla gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerektiğine ilişkin ilke ve yasa hükümlerine aykırıdır.

Öte yandan davaların birleştirilmesi durumunda, asıl ve birleşen davaların birbirinden bağımsız, müstakil davalar olması nedeniyle, hüküm kısmında her bir dava hakkında o davaya ilişkin vekalet ücretleri ve mahkeme masraflarıyla birlikte ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği halde, asıl ve birleşen davalar yönünden ayrı ayrı hüküm kurulmamış olması da, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir