muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10009, Karar No: 2017/1258, Tarih: 27.04.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/10009 E.  ,  2017/1258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, takip borçlusunun itirazı üzerine açtıkları itirazın iptali davasında, talepleri üzerine, bedeli paylaşıma konu taşınmazın tapu kaydına ihtiyati tedbir konulduğunu, şikayet olunanların hacizlerinin, bu ihtiyati tedbir kararından sonra olduğunu, bu nedenle müvekkilinin sıra cetvelinde 1. sırada yer alması, bu mümkün olmayacak ise hacze iştirak ettirilerek garameten paylaşıma katılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Şikayet olunanlar, şikayetin reddini istemiştir.

İcra mahkemesince, İİK’nın 100., 143. ve 168. maddeleri hükümleri uyarınca, ihtiyati tedbirin sıra cetveli düzenlenirken dikkate alınamayacağı, bedeli paylaşıma konu taşınmazın tapu kayıtlarına konulan hacizlerin tarihleri ve 6183 sayılı Yasa’nın 21. maddesi esas alınarak düzenlenen şikayete konu sıra cetvelinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1536, Karar No: 2020/11111, Tarih: 05.11.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/1536 E.  ,  2020/11111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, tefecilik

HÜKÜM : Beraat

Resmi belgede sahtecilik, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve tefecilik suçlarından sanığın beraatlerine ilişkin hükümler katılan ve tefecilik suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suçtan zarar gördüğü anlaşılan şikayetçi Maliye Hazinesinin CMK'nın 234. maddesi gereğince duruşmadan haberdar edilmemesi nedeniyle kovuşturma evresinde davaya katılma isteminde bulunma imkanından mahrum kaldığı ve bu sebeple tefecilik suçundan hükmü temyiz hakkı olduğu belirlenip CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

1)Sanık hakkında tefecilik suçundan kurulan hükme yönelik katılan ...'ın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında tefecilik suçundan açılan kamu davasına CMK'nın 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen katılanın katılma hakkı olmadığı, yine mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği, bu itibarla hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından müşteki ...'ın temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2)Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan ...'ın ve tefecilik suçundan kurulan hükme yönelik katılan ... vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde,

2)Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan ...'ın ve tefecilik suçundan kurulan hükme yönelik katılan ... vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde,

Eczane sahibi olan katılanın ekonomik sıkıntıya düşmesi nedeniyle borç karşılığı faiz para verdiğini öğrendiği sanığın yanına gidip 7 000 TL borç para istediği, sanığın da bu parayı 3 aylık süre içinde 3000 TL faiz ödeme koşuluyla verdiği, katılanın da bu borç karşılığında iki adet 5.000 TL lik çek keşide edip sanığa verdiği, ancak sanığın çekin birinin başına "10" sayısını, diğer çekin başına da "1" rakamını ekleyerek, 105.000 ve 15.000 bedelli olarak tahsili için icra yoluna başvurduğu, çekler üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesinde bedelin başına sonradan eklemeler yapılmış olduğunun tespit edildiği, bu suretle sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık ve tefecilik suçlarını işlediği iddia edilen olayda; sanık savunması, katılan beyanı, banka yazıları, bilirkişi raporu, suça konu çek fotokopisi ile dosya kapsamından, sanığın suça konu çekleri katılan ... ile birlikte doldurup daha sonra birlikte katılanın rızasıyla miktarı artırdıkları, katılanın bu haliyle paraf ettiği savunmasının aksinin kanıtlanamadığı, tefecilik suçunun oluşabilmesi için de sanığın sürekli olarak faizle para verme işini yapması gerektiği ve katılana faizli para verdiği yani tefecilik yaptığına dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, katılanın sanığa çek bedellerini ödeyip başka para vermediği gerekçeleriyle sanığın üzerine atılı suçların işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığına yönelik mahkemece verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, isnat edilen suçların işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan ... ve katılan ... vekilinin beraat hükümlerinin kanuna aykırı olduğuna ve eylemlerin suç teşkil ettiğine, eksik incelemeye, delillerin takdirine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 05/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4891, Karar No: 2020/977, Tarih: 25.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/4891 E.  ,  2020/977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar ... ve ... vekili Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 25/02/2020 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davalılar ... ve arkadaşları vekili Av. ... geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davalıların anataşınmazda bağımsız bölüm maliki olduklarını, davalı ...'in 2 nolu bağımsız bölüm maliki olduğunu, gayrimenkulun tasdikli mimari projesine aykırı olarak dış ön cephe pencere ve pencere kapısı değiştirilerek pencereler kaldırılarak boydan boya cam yapılarak dış cephede değişiklik yapıldığını ve binanın dış görünüşünün bütünlüğünü bozacak mimari projeye aykırı tadilat yaptığını, davalı ...'nun 3 nolu bağımsız bölüm maliki olduğunu, davalının 3 nolu bağımsız bölümün giriş cephesini değiştirerek plastik doğrama ve camekanla kapattığını, dış yan cephe ve arka cephe yan ve arka balkonları veranda da mimari projeye aykırı olarak dairenin salon ve arka yatak odasına katmak suretiyle mimari projeye aykırı tadilat yaptığını, davalı ...'ın 4 nolu bağımsız bölüm maliki olduğunu, davalının 4 nolu dairenin giriş cephesini değiştirerek plastik doğrama ve camekanla kapattığını, dış yan cephe ve arka cephe yan ve arka balkonları veranda da mimari projeye aykırı olarak dairenin salon ve arka yatak odasına katmak suretiyle mimari projeye aykırı tadilat yaptığını, davalı ...'ın 9 nolu dubleks bağımsız bölüm maliki olduğunu, davalının 9 nolu dubleks bağımsız bölümün üst kattaki binanın kiremit çatısını kaldırarak mevcut çatı arası balkonu terasa dönüştürdüğünü, bağımsız bölümün sıhhı tesisat döşemesini olduğu gibi mimari projeye aykırı değiştirdiğini, orjinal çatısında mevcut yağmur suları tasfiye borularını keserek kapattığını, ön cephede bağımsız bölümün giriş katında salonda mevcut balkon/verandayı plastik doğrama ve camekanla kapatarak projeye aykırı esaslı tadilat yaptığını belirterek davanın kabulü ile, davalıların yapmış olduğu tasdikli mimari projeye aykırı değişiklik ve yapılaşmaların giderilerek binanın eski hale getirilmesine, davalılara buna ilişkin süre verilmesine, bu süre içerisinde eski hale getirmemeleri halinde kendilerine yetki verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davalı ... ... yönünden davanın reddine, davalılar ..., ...yönünden davanın kabulü ile; 3 ve 4 nolu bağımsız bölümlerin üzerlerinde ilave olunan duvarların kaldırılması, daire içi mekanlara olan ilavelerin yıkılması, pencere ve doğramaların içeriye çekilmesi ve projeye uygun hale getirilmesine, davalı

Mahkemece davalı ... ... yönünden davanın reddine, davalılar ..., ...yönünden davanın kabulü ile; 3 ve 4 nolu bağımsız bölümlerin üzerlerinde ilave olunan duvarların kaldırılması, daire içi mekanlara olan ilavelerin yıkılması, pencere ve doğramaların içeriye çekilmesi ve projeye uygun hale getirilmesine, davalı

... yönünden asıl davanın ve birleşen davanın ayrı ayrı kabulü ile, 9 nolu bağımsız bölümlerdeki proje dışı oluşumlar ve ilavelerin ruhsatlı projesi hilafına ilave alan ve hacim kazanımına dayalı eklentilerin yıkılarak eski hale getirilmesine, bunun için davalılara 45 günlük süre verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ve bir kısım davalılar tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesinin 2017/2792 E. - 2019/566 K. sayılı ilamı ile, I-1- HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince davalı ..., ... ve ... vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine, II-1- Davacı vekilinin davalı ... yönündeki istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının HMK'nın 353/1-b-2. maddesi gereğince kaldırılmasına, dairemizce yeniden hüküm kurularak; A) Davalı ... yönünden davanın kabulüne, 2 nolu bağımsız bölüm üzerinede bilirkişi raporunda tespit edilen proje dışı oluşumlar ve ilavelerin tasdikli mimari projesine uygun hale getirilmesine, kararın infazı için bu davalıya 45 gün süre verilmesine, III-A) Davalı ... yönünden davanın kabulü ile; 3 nolu bağımsız bölüm üzerinde bilirkişi raporunda tespit edilen ilave olunan duvarların kaldırılması, daire içi mekanlara olan ilavelerin yıkılması, pencere ve doğramaların içeriye çekilmesi ve projeye uygun hale getirilmesine, kararın infazı için bu davalıya 45 gün süre verilmesine, IV-A) Davalı ... ... yönünden davanın kabulü ile; 4 nolu bağımsız bölüm üzerinde bilirkişi raporunda tespit edilen ilave olunan duvarların kaldırılması, daire içi mekanlara olan ilavelerin yıkılması, pencere ve doğramaların içeriye çekilmesi ve projeye uygun hale getirilmesine, Kararın infazı için bu davalıya 45 gün süre verilmesine, V-A) Davalı ... yönünden asıl ve birleşen davaların ayrı ayrı kabulüne, B) 9 nolu bağımsız bölümdeki proje dışı oluşumlar ve ilavelerin ruhsatlı projesi hilafına ilave alan ve hacim kazanımına dayalı eklentilerin yıkılarak projeye uygun hale getirilmesine, kararın infazı için davalı ...'a 45 gün süre verilmesine karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava projeye aykırılıkların eski hale getirlmesi istemine ilişkindir.

Dava projeye aykırılıkların eski hale getirlmesi istemine ilişkindir.

Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesi “Kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar.” demektedir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere ve HMK'nın 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK'nın 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine davacı vekili duruşmaya katılmadığından lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının bir kısım davalılara yükletilmesine 25/02/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/533, Karar No: 2023/8657, Tarih: 12.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/533 E.  ,  2023/8657 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 10.11.2014 tarihli ve 2014/96451 soruşturma numaralı Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 02.09.2015 tarihli ve 2015/24583 esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.12.2015 tarihli ve 2015/653 Esas, 2015/1050 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın temyizen incelenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk derece mahkemesinin kabulüne göre)

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın temyizen incelenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk derece mahkemesinin kabulüne göre)

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 10.11.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak,

sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın 22.06.2015 tarihli eylemi, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.12.2015 tarihli ve 2015/653 Esas, 2015/1050 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönlerden incelenmeksizin hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/368, Karar No: 2023/7870, Tarih: 01.11.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/368 E.  ,  2023/7870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/381 E., 2015/612 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Siirt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2015/381 Esas, 2015/612 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, lehe hükümlerin uygulanmasını ve hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde Siirt Sulh Ceza Hakimliğinin 2015/478 D.İş sayılı kararına istinaden Asayiş Şube Müdürlüğü ekipleri tarafından ... Mahallesi ... Meydanı civarında durumdan şüphelendikleri ve isminin daha sonradan ... olarak tespit edilen bir şahsın durdurulduğu, yapılan kaba üst aramasında şahsın üzerinden ...adına düzenlenen ve sanık ...'nun fotoğrafı bulunan sahte nüfus cüzdanı tespit edildiği anlaşılmıştır.

2.... Kriminal Laboratuvarının düzenlediği uzmanlık raporuna göre, "fotoğraf hanesindeki mevcut fotoğrafın kenar kesimlerinin usulünce yapılmadığı ve bulunduğu bölümle birebir örtüşmediğinin, belge üzerinde ve halihazırdaki yapışık vaziyetteki fotoğraf üzerinde herhangi bir soğuk mühür iznini bulunmadığının, ayrıca fotoğraf bölümünde başka bir fotoğrafa ait olduğu değerlendirilen kenar izlerinin mevcut olduğunun, söz konusu nüfus cüzdanı üzerinde fotoğraf değişikliği yoluyla sahtecilik yapılmış olduğunun, ilk nazarda ve kolaylıkla dikkat çekmeyecek nitelikte olması cihetiyle aldatma kabiliyetine haiz olduğu" şeklinde rapor düzenlendiği tespit edilmiştir.

3.Mahkemesince,yapılan şifai görüşmede sanığın, söz konusu kimlikte yer alan bilgilerin dayısına ait olduğunu, kendisinin asker kaçağı olması nedeniyle kendi fotoğrafını yapıştırarak kullanmaya başladığını beyan ettiği, nüfus cüzdanı üzerinde yapılan inceleme neticesinden düzenlenen ekspertiz raporuna göre söz konusu nüfus cüzdanı üzerinde fotoğraf değişikliği yoluyla sahtecilik yapılmış olduğunun ilk nazarda ve kolaylıkla dikkat çekmeyecek nitelikte olması cihetiyle aldatma kabiliyetini haiz olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı Resmi Belgede Sahtecilik Suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine hükmedilmiştir.

III. GEREKÇE

Suça konu nüfus cüzdanı duruşmaya getirtilerek incelenmemiş olup soruşturma aşamasında alınan 15.05.2015 tarihli uzmanlık raporunda, soğuk mühür izinin mevcut fotoğraf üzerinde bulunmadığının belirlenmesi karşısında, Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 tarih ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 tarihli, 2011/8-335 Esas ve 2012/1804 Karar sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatıcılık niteliğinin varlığını göstermeyeceği, Nüfus Hizmetleri Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik’in 131 inci maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Fotoğraf, nüfus ve uluslararası aile cüzdanında bu alan için ayrılmış olan çizgilerin dışına taşmayacak ebatlarda kesilerek yapıştırılır." ve aynı Yönetmelik’in 130 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "Soğuk damga fotoğrafın üzerine gelecek ve fotoğrafın görüntüsünü bozmayacak şekilde ve nüfus cüzdanının plastikle kaplanması işleminden sonra ay-yıldıza doğru uygulanır." şeklindeki düzenlemeler ile belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdirinin hâkime ait olduğu da gözetilerek; suça konu nüfus cüzdanı aslının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatıcılık niteliği olup olmadığının kararda tartışılması ve belge aslının denetime olanak verecek biçimde dosya içerisine konulması, bundan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Siirt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2015/381 Esas, 2015/612 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.11.2023 tarihinde karar verildi.