muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/29786, Karar No: 2013/20788, Tarih: 31.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/29786 E.  ,  2013/20788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık ...'ın temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Kararın niteliğine, ceza verilecek olması halinde hükmolunacak cezanın miktar ve nevine göre, 21 Temmuz 2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5219 sayılı kanunun 3/B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 305/2.maddesine göre hükmün temyizi kabil bulunmadığından 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca katılan vekilinin temyiz isteğinin oybirliğiyle REDDİNE,

2-Sanık ... müdafiin temyiz istemine gelince;

Sanık hakkında...Ruh Ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nce düzenlenen 31.01.2008 tarihli ve 18.11.2008 tarihli raporlar arasında çelişki bulunduğu cihetle; sanığa ait tüm tedavi belgeleri ilgili kurumlardan istenerek, sanığın, İstanbul Adli Tıp Kurumuna sevk edilmesi ve Gözlem İhtisas Dairesinde müşahede altına aldırılması, suç tarihi itibariyle, akli durumu ve cezai ehliyeti konusunda, 5237 sayılı TCK.nun 32. maddesi kapsamında, 4. İhtisas Kurulundan rapor aldırılması, Gözlem İhtisas Dairesinin raporu ile 4.İhtisas Kurulunun raporları arasında çelişki çıkması halinde, sanığın Adli Tıp Genel Kuruluna gönderilerek rapor aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması.

Yasaya aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde, görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.10.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Şizofreni hastalığı tedavi ile kontrol altına alınabilen bir hastalık olup, şizofreni şiddeti kişiden kişiye değişir. Bazıları hayatlarında tek epizod yaşarken, diğerleri bir kaç tane epizod yaşar ve epizodlar arasında normal bir yaşam sürerler. Şizofreni belirtileri nüksetme (relaps) ve duraksama (remisyon) olarak bilinen döngüler esnasında kötüleşebilir ve azalabilir. İzah edilen nedenlerden de anlaşılacağı gibi şizofren hastalığı devamlılık arz eden bir hastalık değildir.

KARŞI OY

Şizofreni hastalığı tedavi ile kontrol altına alınabilen bir hastalık olup, şizofreni şiddeti kişiden kişiye değişir. Bazıları hayatlarında tek epizod yaşarken, diğerleri bir kaç tane epizod yaşar ve epizodlar arasında normal bir yaşam sürerler. Şizofreni belirtileri nüksetme (relaps) ve duraksama (remisyon) olarak bilinen döngüler esnasında kötüleşebilir ve azalabilir. İzah edilen nedenlerden de anlaşılacağı gibi şizofren hastalığı devamlılık arz eden bir hastalık değildir.

Hastalığın bu özellikleri dikkate alındığında dosyada bulunan ve aralarında çelişki olduğu iddia edilen raporlar arasında çelişki yoktur. Zira davamızla ilgili olan 31.01.2008 günlü raporda suç nev`i kaçakçılık, suç tarihi ise 08.12.2005, davamızla ilgisi olmayan 18.11.2008 günlü raporda ise suç nev`i mala zarar verme, kasden yaralama ve hakaret olup suç tarihi ise 06.10.2007`dir. Her iki raporda belirtilen suç nevi farklı olduğu gibi suç tarihleri arasında da yaklaşık iki yıl vardır. Zaman zaman değişkenlik gösteren şizofreni hastalığında kişi 1 ay önce normal iken, 1 ay sonra hasta olabilir.

Her iki raporda beş psikiyatri uzmanınca verilmiş olup yukarıda izah edildiği gibi raporlar arasında çelişki yoktur.

Ayrıca 1969 TL.lik bir para cezası için sanığı Adana`dan alıp İstanbul`a götürüp, orada müşahede altına alarak ızdırap çektirmek, sanığa verilen 1969 TL.nin üstünde çok dava ağır bir ceza olacaktır. Bunun yerine sanığın hastalığı devam ediyorsa devlet tarafından bir akıl hastanesinde tedavi edilmesi daha akılcı olacağı düşüncesiyle çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/9685, Karar No: 2009/11476, Tarih: 09.12.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/9685 E.  ,  2009/11476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih :14/05/2008

Nosu : 2007/253-2008/282

Davacı-Davalı : Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. vek. Av. ...

Davalı-Davacı : ... vek. Av. ...

Taraflar arasındaki karşılıklı sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar sıra cetveline itiraz niteliğindedir.

Asıl dava davacısı vekili sıra cetvelinin düzenlenmesinden önce alacak tutarlarının icra müdürlüğünce satış tarihi bildirilmeksizin sorulduğunu ve rehnin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan takip dosyasındaki alacak miktarının cetvele alındığını; oysa müvekkili banka alacağının satış tarihi itibariyle alacağının 14.667,39 TL olduğunu ileri sürerek satış bedelinin tamamının müvekkili bankaya aidiyetine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen dava davacısı sıra cetvelinde, kendi icra dosyalarından yapılan muhafaza ve satış giderleri ile vekalet ücretinin öncelikle ayrılmadığını, davacı-birleşen dosya davalısı bankanın rehninin geçersiz olduğunu, hesap kat ihtarında alacağın 2.937,77 TL. olup bundan fazlasının, başka kalem alacakların ve fer’ilerin rehin teminatı kapsamında bulunmadığını ileri sürerek sıra cetveline itiraz etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre asıl davanın kısmen kabulü ile satış bedeli olan 13.500,-TL’den öncelikle 700,-TL yediemin ücreti, 891,60 TL motorlu taşıtlar vergisi ve 799,40 TL masrafın ayrılmasına; bakiye 1.109,-TL’nin davacı bankaya ödenmesine, birleşen davanın ise reddine karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 09.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/13054, Karar No: 2012/27483, Tarih: 19.11.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/13054 E.  ,  2012/27483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 9. Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.2.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, Türk Medeni Kanununun 145/3. maddesi gereğince evliliğin mutlak butlan nedeniyle iptaline karar verilmesini istemiştir. Davacının terditli olarak akıl hastalığı hukuksal nedenine dayalı boşanma isteği (TMK.m.165) bulunmadığı gibi, dava ıslahla akıl hastalığı nedeniyle boşanma davasına da dönüştürülmemiştir. Mahkeme davada tarafların istekleriyle bağlı olup başka bir şeye hükmedemez (HUMK.m.74, HMK.m.26). Bu nedenle mahkemece davacının evliliğin iptali isteği konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken istek olmadığı halde Türk Medeni Kanununun 165. maddesi uyarınca boşanmaya karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.11.2012 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/16904, Karar No: 2012/5051, Tarih: 03.04.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/16904 E.  ,  2012/5051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Temyiz incelemesi yapılması gereken ve gerçek kişi ile Hazine arasında görülen bu davanın; zilyetlik nedeniyle kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanılan 3402 sayılı Yasanın 12/3. maddesindeki on yıllık hak düşürücü süre içinde açılan tapu iptali ve tescile ilişkin olduğu, mahkemenin taşınmazların dere yatağı olması nedeniyle davayı reddettiği, Hazinenin vasfa ilişkin bir talebi veya davasının olmadığı anlaşıldığından, 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı kararı uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine 03/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3796, Karar No: 2008/5429, Tarih: 30.04.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/3796 E.  ,  2008/5429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HOZAT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/03/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden malik olduğu 6 parsel nolu taşınmazda sözlü kira akdine dayalı olarak oturan davalının, 8.11.2005 tarihinden sonra kira bedellerini ödemediğini ileri sürerek tahliyesi ile birikmiş 10.200 YTL kira alacağı ve dava sonuna kadar aylık 600 YTL kira bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, 1985 yılından beri çekişmeli taşınmazda kiracı olduğu ve kiraları düzenli olarak ödediğini ancak davacının çekişmeli yerde yaptığı inşaat için " ev kirasız, para faizsiz" koşuluyla para yardımında bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, HUMK Md.8 gereği ,tahliye davası ile birlikte açılan kira alacağı davalarına sulh hukuk mahkemesinin bakmakla görevli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve alacak isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre, çekişme konusu 6 parsel sayılı taşınmazın kayden davacıya ait olduğu, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan hakkı olmaksızın taşınmazın bir bölümünü kullandığı anlaşılmaktadır

Davacı tarafından davalıya çekilen 21.03.2006 tarihli noter uyarısı ile davalının kiracı olduğu ve kira bedeli ödemesi istenmiş,davalı cevaben kiracı olmadığı savunmasında bulunmuştur.

Davacı tarafından davalı aleyhine Hozat İcra Müdürlünde kira bedelinin ödenmemesi nedeniyle 28.04.2006 tarihinde icra takibinde bulunulmuş,takibe yapılan itiraz sonucu Hozat Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.03.2007 gün ve 2006-112 Esas-2007-16 karar sayılı ve 26.03.2008 tarihinde kesinleşmiş ilamıyla davalının kiracılığı ispat edilemediğinden tahliye ve alacak davasının reddine karar verilmiştir.

Böylece taraflar arasında kesin hüküm oluşturan ilamla, niza konusu taşınmazla ilgili bir kira sözleşmesinin bulunmadığı saptanmıştır. O halde davalının taşınmazı kullanımı haklı ve geçerli bir nedene dayanmayıp davacının çapa dayalı mülkiyet hakkına değer verileceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile aksi yönde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 30.04.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4778, Karar No: 2017/6582, Tarih: 28.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/4778 E.  ,  2017/6582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı .... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ve hafta tatili ücreti taleplerinin reddine; fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik taleplerin ise kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı .... vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları noktasında uyuşmazlık vardır.

Mahkemece, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri yönünden dava kabul edilerek, söz konusu alacakların davalı ....’den tahsiline karar verilmiştir. Eldeki davada, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri, devreden işveren davalı ....’ye yöneltilmiştir. Devir tarihi 30.06.2013 olup, dava ise ....08.2015 tarihinde açılmıştır. İşyerinin dava dışı işverene devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden, 4857 sayılı İş Kanunu’nun .... maddesi uyarınca devreden davalı işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Somut olayda, devir tarihi ile dava tarihi arasında, iki yıllık sürenin geçtiği açıktır. Bu halde, devreden işveren davalı ....’nin fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından sorumluluğunun sona erdiğinin dikkate alınmadan hüküm tesis edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17639, Karar No: 2014/13437, Tarih: 11.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17639 E.  ,  2014/13437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2013

NUMARASI : 2011/98-2013/287

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekili ve davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekili ve davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31165, Karar No: 2015/14359, Tarih: 22.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/31165 E.  ,  2015/14359 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/113398

MAHKEMESİ : Kozluk Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/01/2013

NUMARASI : 2012/74 (E) ve 2013/8 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Kozluk Devlet Hastanesince düzenlenen 02/12/2009 tarihli geçici raporda müştekide meydana gelen iki yerdeki yaralanmanın boyutu delici tarzda olup yaşamını tehlikeye soktuğu belirtilmekle vücut diyagramında ise yüzde, boyunda, kafa arkasında ,sırtta çeşitli yaralar işaretlendiği ve bir kısım yaraların basit tıbbi müdahale ile bir kısım yaraların ise basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği şeklinde olduğu müştekiye ait 02/02/2011 tarihli aynı hastaneye ait kesin raporda ise müştekinin hayati tehlike geçirdiği belirtilmekle; iki raporda da hangi yara ya da yaraların hayati tehlike oluşturduğu rapor içeriklerinden açık ve net bir şekilde anlaşılamadığından müştekinin tıbbi evrakları hastaneden istenerek dosya tamamı ile Adli Tıp İktisas Kurumuna sevki ile kesin raporu alınmadan yetersiz doktor raporu ve eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2)Kabule göre;suça sürüklenen çocuk'un mağdur Sıgbadullah'ın kendisine saldırarak aniden yüzüne yumruk atması üzerine bıçakla onu yaraladığı şeklindeki savunması ve bunu teyid eden tanık beyanları karşısında hakkında tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA,22/04/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21238, Karar No: 2014/3764, Tarih: 24.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/21238 E.  ,  2014/3764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı karşı davalı kadının temyiz dilekçesinde, vekili Avukat ...'ın imzası bulunmamaktadır. Dilekçenin elektronik imzayı ihtiva ettiği de belirtilmemiştir. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445).

Temyiz dilekçesinde, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir. Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren avukata tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alman çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE pybirliğiyle karar verildi. 24.02.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/6583, Karar No: 2012/15381, Tarih: 07.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/6583 E.  ,  2012/15381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Hanak Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :31.01.2011
Yargıtay — Esas No: 2017/2363, Karar No: 2017/4510, Tarih: 20.04.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/2363 E.  ,  2017/4510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 18/03/2015 gün ve 2015/1156-5801 E-K sayılı bozma kararına karşı mahkemesince direnme kararı verilmesi üzere dosyanın gönderildiği Yüksek Ceza Genel Kurulu'nun 07/12/2016 gün ve 2016/694 – 1039 E-K sayılı gönderme kararı ile dosyanın dairemize gönderilmesi üzerine 5271 sayılı CMK’nın 6763 sayılı Kanun ile değişik 307. maddenin 3. fıkrası uyarınca yapılan inceleme sonucu her ne kadar mahkemesince direnme kararı verildiği belirtilmiş ise de, direnme kararında bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni gerekçeler gösterildiği ve bu itibarla mahkemenin verdiği kararın direnme kararı olmayıp bozmaya uyularak verilmiş bir karar olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan kurumdan gönderilen mühürleme tutanağından, sayacın tespit tarihinden önce mühürlendiğinin anlaşılması karşısında ve sadece pense numarasının yazılı bulunmamasının bu tutanağın geçersiz sayılmasını gerektirmeyeceği, sayacın devre dışı bırakılması suretiyle mührün konuluş amacına aykırı hareket edilerek elektrik kullanılması halinde mühür bozma suçu oluşacağından, 1977 yılından beri dava konusu evde oturduğunu belirten ve suç tutanağı ile direkten çekilen harici hatla klima çalıştırdığı anlaşılan sanık yönünden atılı mühür bozma suçunun oluştuğu gözetilmeden, mahkumiyeti yerine yeterli kanıt bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 20.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.