muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12549, Karar No: 2011/18518, Tarih: 12.12.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/12549 E.  ,  2011/18518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... ve müştereklerine ait taşınmazı haricen satın aldığını,.... Vatansevere ait hisseleri tapuda devir aldığını, dava dışı Numan ve Günayın paylarını tapuda devir etmediklerini, bu payların devir edilmesi için davalı ...'a teminat olarak iki adet senet verdiğini, pay devirlerinin gerçekleştirilmediğini bu na rağmen Nurayın senetleri diğer davalı ...'e ciro ederek takibe koyduğunu ileri sürerek borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davacıya 27/01/2011 günlü celsede delil listesini sunması için 10 günlük kesin süre verildiği , süresinin 06/02/2011 tarihinde dolduğu, kesin süre geçtikten sonra 07/02/2011 tarihinde delil dilekçesini verdiği, 10 günlük kesin süreye riayet etmemiş olduğu, bu haliyle de davasını kanıtlayamamış olduğundan subut bulmayan davanın reddine karar verilmiş;hüküm,davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, teminat olarak verilen senedlerin takibe konulduğunundan bahisle borçlu bulunmadığının tespiti istemi ile eldeki davayı açmış. Davalılar davanın reddini dilemişlerdir. Mahkemece, davacıya 27/01/2011 günlü celsede delil listesini sunması için 10 günlük kesin süre verildiği , süresinin 06/02/2011 tarihinde dolduğu,kesin süre geçtikten sonra 07/02/2011 tarihinde delil dilekçesini verdiği, 10 günlük kesin süreye riayet etmemiş olduğu, bu haliyle de 2011/12549-18518

davasını kanıtlayamamış olduğundan subut bulmayan davanın reddine karar verilmiş ise de 6.2.2011 tarihinin pazar günü olan tatil gününe dek geldiği, dolayısıyla delil bildirme süresinin 7.2.2011 gününe uzadığı, böylece delil listesinin kesin süre içerisinde verdiğinin kabulü gerektiği anlaşılmakla, mahkemece, taraf delilleri toplanarak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına bozulmasına peşin alınan 18,40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23431, Karar No: 2017/25721, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/23431 E.  ,  2017/25721 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/250, Karar No: 2010/3926, Tarih: 28.05.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/250 E.  ,  2010/3926 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/08/250075

MAHKEMESİ :KARTAL İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :12/05/2008 - 238/229

SUÇ :Kasten insan öldürmek, işbu suça yardım

İ.. E..'ü kasten öldürmekten sanık A.. C.., işbu suça yardımdan sanıklar C.. C.., M.. C.. ile S.. C..'ın yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (KARTAL) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12/05/2008 gün ve 238/229 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanık müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-)Sanıklar müdafiinin yasal süreden sonraki duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20/10/2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden;

Sanık A.. S..’in kasten öldürme, sanıklar Cihat, Muhammed Ali ve Süleyman’ın kasten öldürmeye yardım suçlarından yargılandıkları, sanıkların müdafiliğini üstlenen avukatların suçun sanık A..S.. tarafından işlendiğini, olay sırasında olay yerinde olan sanıklar Cihat ve Muhammed’in, tartışmanın kavgaya dönüşmemesi için uğraştıklarını, sanık Süleyman’ın ise oğulları olan diğer sanıklar evden çıktıktan sonra geri dönmedikleri için gittiğinde maktül İhsan’ı yaralı olarak yerde gördüğünü hastaneye götürdüğünü savunmaları ve sanık A.. S..’in maktülün kendisine salladığı yere düşen bıçağı alarak vurduğunu, sanıklar Cihat ve Muhammed’in olay sırasında maktulun arkadaşları ile birbirlerini ittirdiklerini, sanık Süleyman’ın ise oğulları olan diğer sanıklar evden çıktıktan sonra geri dönmedikleri için gittiğinde maktül İhsan’ı yaralı olarak yerde gördüğünü, sanık A.. S..’in eylemine yardım etmediklerini beyan etmeleri karşısında, sanıkların aralarında menfaat çatışması olduğu anlaşıldığı halde, sanıkların ayrı ayrı müdafiiler tarafından savunulmasının sağlanması gerektiği düşünülmeyerek tüm sanıkların aynı müdafiiler ile temsil ettirilerek kamu davasının yürütülüp sonuçlandırılması suretiyle CMK.nun 152 ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/b maddelerine muhalefet edilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Usule aykırı olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin sair yönler incelenmeksizin, öncelikle bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/05/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19178, Karar No: 2010/31704, Tarih: 28.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/19178 E.  ,  2010/31704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elmalı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı 15.08.2008 tarihli bonoya dayalı olarak yapılan takipte borçlu, ciro silsilesinin bozuk olduğunu ve senet toplamından düşülmek üzere 4.100,00 TL ödeme yaptığını, kalan 250,00 TL borcu ve tarihlerini senedin üzerine yazdığını, alacaklının kötüniyetli olarak senette tahrifat yaparak söz konusu kısmı yırttığını ve senet toplamı üzerinden takibe koyduğunu ileri sürerek takibin iptalini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, senet keşidecinin borçlu olup lehtarında alacaklı olduğunu, bononun arka yüzünün incelenmesinde, ilk cironun lehtar tarafından değil A. V. isimli kişi tarafından yapıldığını, ciro silsilesinin bozuk olduğundan dolayı takibin iptaline karar vermiştir.

Takip dayağı 15.08.2008 tarihli senedin fotokopisinin incelenmesinde, keşidecinin borçlu S. B., lehtarın ise M. U. olduğu, arkasında da ilk cironun A. V. tarafından ciro edildiği, daha sonra da lehtarın cirosu bulunduğu görülmüştür. Bononun arka yüzündeki ciro silsilesindeki bozukluk lehtar ile keşideci arasındaki ilişkiyi etkilemez. Somut olayda takibin lehtar tarafından keşideci borçluya karşı yapıldığından takibin iptali doğru olmayıp borçlunun tahrifat iddiasının esası incelenmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13649, Karar No: 2015/20187, Tarih: 14.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/13649 E.  ,  2015/20187 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/05/2015

NUMARASI : 2014/51-2015/322

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.12.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.

27.70.TL.Harç

27.70.TL.Peşin

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_
Yargıtay — Esas No: 2012/9797, Karar No: 2012/11447, Tarih: 12.09.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/9797 E.  ,  2012/11447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali-Tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali-tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkin olup, mahkemece itirazın iptali isteminin kabulüne , kiralananın tahliyesi talebinin ise reddine karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı kiracının kira borçlarını ödememesi nedeniyle davalı hakkında ...İcra Müdürlüğünün 2010/631 sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, davalının kötü niyetli olarak borca itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali, %40 icra inkar tazminatı ve kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, taraflar arasında kira ilişkisi bulunmadığını, davacının davalının kayınpederi olduğunu, kira sözleşmesinin işyerinin açılışı sırasında vergi dairesine verilmek üzere usulen düzenlendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davada dayanılan 01/01/2009 başlangıç tarihli 10 yıl süreli kira sözleşmesinin taraflar arasında imzalandığı konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı anılan sözleşmeye dayalı olarak 26/10/2010 tarihinde başlattığı icra takibinde yıllık 1200 TL üzerinden 01/01/2009-26/10/2010 tarihleri arası birikmiş 2200 TL kira alacağının tahsilini istemiştir. Kira sözleşmesinde her yılın son günü ödeme yapılacağı hükmüne yer verilmiştir. Kararlaştırılan bu madde hükmüne göre 2010 yılı kirası 2010 yılının son günü 31/12/2010 da muaccel olacaktır. Mahkemece sözleşmede kararlaştırılan ödeme günü esas alınması gerekirken bu hususlara uyulmayarak yazılı şekilde 2009 yılı kirasının yanında henüz muaccel olmayan 2010 yılı kira bedeline ilişkin itirazın iptaline de karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

FH
Yargıtay — Esas No: 2022/13789, Karar No: 2024/7202, Tarih: 30.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/13789 E.  ,  2024/7202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288 inci maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafinin temyiz sebeplerine yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289 ncu maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Ancak;

Sanığın suç tarihinde geceleyin yanında açık kimliği tespit edilemeyen bir kişi ile birlikte hırsızlık amacıyla mağdurların ikamet ettiği binanın önüne geldiği, kamera kayıtlarına göre diğer kişiden tabanca alan sanığın zemin katta bulunan konutun pencere camını kırıp, açıp içeri girdiği, önce evin oda ve diğer bölümlerini araştırdığı ve mağdurlar ... ve ... Parlu'nun yatak odasına girdiği, orada her ikisinin cep telefonları ile yaklaşık 200,00 TL parayı aldığı, salon kapısına geldiği, bu sırada mağdur ...'ın uyandığı ve sanığı gördüğü, aralarında arbede yaşandığı, sanığın yanına yaklaşan mağdur ...'ı bertaraf etmek için niteliği tespit olunamayan silah kabul edilen tabancayı mekanizmasını kurmak suretiyle ...'a doğrulttuğu, mağdur ...'ın sanığa tekme atması sonucu yere düşürdüğü cep telefonunu alabilmek ve mağduru bertaraf edebilmek için mağdura tabanca çektiği, tabancayı gören mağdur ...’ın "silahı var" diye bağırıp tekrar odasına kaçtığı, buna müteakip sanığın açık olan pencere camından dışarıya çıktığı ve beklemekte olan diğer şüpheli ile birlikte suç yerinden ayrıldığı olayda,

Her ne kadar sanığın olay yerine geldiğinde konuttan hırsızlık amacıyla birden fazla kişiyle hareket ettiği tespit edilmiş olsa da, sanığın hırsızlıkla başlayan eyleminin sonradan yağmaya dönüştüğü, bu esnada kimliği tespit edilemeyen diğer şüphelinin olay yerinde olmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 Sayılı Kanun) 149. uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

Her ne kadar sanığın olay yerine geldiğinde konuttan hırsızlık amacıyla birden fazla kişiyle hareket ettiği tespit edilmiş olsa da, sanığın hırsızlıkla başlayan eyleminin sonradan yağmaya dönüştüğü, bu esnada kimliği tespit edilemeyen diğer şüphelinin olay yerinde olmadığı anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 Sayılı Kanun) 149. uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

Ancak 5237 sayılı Kanun’un 149/1 inci maddesinin (c) bendi dışında, (a), (d) ve (h) bentleriyle birden fazla nitelikli hâlin ihlâl edilmiş olması ve aynı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca ... ceza belirlenirken, yasanın birden fazla bendinin ihlal edildiği dikkate alınarak alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiği düşünülmemesi nedeniyle belirlenen ceza miktarı bozma nedeni yapılmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2021/2033 Esas, 2021/2401 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün yağmaya ilişkin “5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-c-d-h maddesi gereğince” ibaresinden, birden fazla kişiye yönelik kısmın “c” ibaresinin çıkartılması suretiyle suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

30.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3227, Karar No: 2014/11886, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/3227 E.  ,  2014/11886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2009/397-2013/745

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekilince sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacılar vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16391, Karar No: 2014/6289, Tarih: 31.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16391 E.  ,  2014/6289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Mahkemesi’nce verilen 07/11/2012 gün ve 2008/373-2012/504 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalı bankayla müvekkili şirket arasında imzalanan 26/10/1995 tarihli ve 19/06/1996 tarihli genel kredi sözleşmeleri uyarınca kredi kullanıldığını, davalı bankanın talebi üzerine bu sözleşmelere dayanarak kullanılan kredilerin 04/06/1997 tarihinde ödendiğini, daha sonra davalı bankadan 04/05/1998 tarihinde toplam 20.800,00 TL spot kredi kullanıldığını, genel kredi sözleşmeleri nedeniyle kullanılan kredilerin ödenmesine rağmen davalı bankanın herhangi bir sebep belirtmeksizin kredi hesaplarını kat ettiğini, kullanılan spot kredilerin vadesinin gelmediğini, kredi hesabının kat edilmesinin haksız olduğunu, bankanın borcu ödenmiş sözleşmeye dayanarak icra takibi yaptığını, bunun üzerine icra takibine kefiller tarafından itiraz edildiğini, itirazların iptali için esas sayılı dosyasında ve Mahkemesi'nin 1999/296 esas sayılı dosyasında davalar açıldığını, bankanın kötü niyetli olduğunu, bu davranışıyla diğer bankaların da davacı şirkete kullandırdıkları kredi hesaplarını kat etmelerine ve davacı şirketi ticaret yapamaz ve borçlarını ödemez bir pozisyona soktuğunu ileri sürerek, davacının uğradığı maddi, manevi zararlar ile munzam zararlarını tespiti ile 70.737.166,92 TL maddi zarar, 6.803.100,08 TL munzam zarar, 2.000,00 TL manevi zararın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı definde bulunarak, davacının borca itiraz etmemek suretiyle hesabın katının haksız olmadığını kabul ettiğini, halen borcun ödenmediğini, davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü iddiaların gerçeği yansıtmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının iddialarını ispatlayamadığı, kredi hesabının yasalara ve sözleşmeye uygun kat edildiği, sözleşmeyle tanınan hakların kötüye kullanılmadığı, maddi, manevi tazminat ve munzam zarar talebinin haklı olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.