muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4790, Karar No: 2017/6594, Tarih: 28.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/4790 E.  ,  2017/6594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı .... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ve hafta tatili ücreti taleplerinin reddine; fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına yönelik taleplerin ise kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı .... vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları noktasında uyuşmazlık vardır.

Mahkemece, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri yönünden dava kabul edilerek, söz konusu alacakların davalı ....’den tahsiline karar verilmiştir. Eldeki davada, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı talepleri, devreden işveren davalı ....’ye yöneltilmiştir. Devir tarihi 30.06.2013 olup, dava ise ....08.2015 tarihinde açılmıştır. İşyerinin dava dışı işverene devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden, 4857 sayılı İş Kanunu’nun .... maddesi uyarınca devreden davalı işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Somut olayda, devir tarihi ile dava tarihi arasında, iki yıllık sürenin geçtiği açıktır. Bu halde, devreden işveren davalı ....’nin fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından sorumluluğunun sona erdiğinin dikkate alınmadan hüküm tesis edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1714, Karar No: 2024/1846, Tarih: 28.03.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/1714 E.  ,  2024/1846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2249 E., 2023/202 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/96 E., 2021/537 K.

Taraflar arasındaki mirasçılık belgesinin iptali, yeni mirasçılık belgesi verilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; Ankara 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.03.2013 günlü ve 2013/267 Esas, 2013/284 sayılı mirasçılık belgesinde tarafların murisi ...'ın ölüm tarihinde evli olmasına rağmen bekarmış gibi mirasçıların miras paylarının tespit edildiğini iddia ederek dosya üzerinde yapılacak inceleme ile mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi düzenlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın yazılı usule tabi olduğunu, dosya üzerinden karar verilmesi isteminin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 03.06.2021 günlü ve 2021/96 Esas, 2021/537 sayılı Kararı ile nüfus kayıtlarının incelenmesinde murisin 2013 yılında evli ve çocuklu öldüğü, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 499 uncu maddesinde sağ kalan eşin mirasbırakanın altsoyu ile birlikte mirasçı olursa miras payının dörtte bir olacağı düzenlemesinin bulunduğu, dava konusu iptali talep edilen mirasçılık belgesinin hukuka uygun düzenlenmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; iptali talep edilen mirasçılık belgesinin davacı ... tarafından alındığını, müvekkilleri tarafından alınan ve dosyaya ibraz edilen Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.04.2013 günlü 2013/419 Esas, 2013/502 sayılı mirasçılık belgesinin doğru olduğunu, davanın açılmasına müvekkillerinin sebebiyet vermediğini, davalılar aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücreti yüklenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkilleri lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğini ileri sürerek istinaf isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 25.01.2023 günlü ve 2021/2249 Esas, 2023/202 sayılı kararı ile; iptali istenilen mirasçılık belgesindeki mirasçıların davalı olarak gösterildiği, davanın hasımlı olarak açıldığı, yargılama gideri ve vekalet ücretinden davalıların sorumlu tutulmasında usul ve yasaya aykırılık bulnmadığı gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 29, 30, 496, 499, 598 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup bir kısım davalılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21201, Karar No: 2014/23798, Tarih: 14.10.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/21201 E.  ,  2014/23798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2013/181-2014/380

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi D.. S.. İcra mahkemesine başvurusunda; 29/08/2013 tarihinde tebliğ edilen ödeme emrinde kendi isminin yer almadığını, takibe konu bonoda ismi olmadığını ve bono altındaki imzaya itiraz ederek ödeme emrinin ve takibin iptalini talep etmiş, mahkemece borçlu ismi düzeltilmesinin her zaman yapılabileceği, harf düzeltilmesinin taraf değişikliği olmadığı, senette yer alan borçlu imzasının davacıya ait olduğunun tespit edildiğini belirtip istemin reddine karar verilmiştir.

Takibe konu bonoda keşideci borçlu isminin "D. S.” olarak belirtildiği, takip talebi ile ödeme emrinde borçlunun “D.S.” olarak gösterildiği, ödeme emri tebligatının da “D.S.” olarak hazırlanıp 24/07/2013 tarihinde tebliğ edildiği, akabinde alacaklının icra müdürlüğüne müracaat ederek D. S.zuhulen borçlu olarak gösterildiğini, bu kişinin icra dosyasından silinmesini ve şikayetçi borçlunun kimlik bilgilerini verip borçlunun “D.. S..” olarak düzeltilmesini talep ettiği, yeni takip talebi ve ödeme emri hazırlanmadan eski ödeme emrinin şikayetçiye 29/08/213 tarihinde tebliğ edildiği, bu anlamda taraf değişikliği işlemi yapılmadığı takip dosyasından anlaşılmıştır.

Somut olayda takibe konu bonoda şikayetçinin borçlu olarak yer aldığı halde alacaklının maddi hataya dayalı olarak takip talebi ve ödeme emrinde borçlu olarak "D. S." ismini yazdığı anlaşılmakla HMK'nun 124. maddesinin 3. fıkrası uyarınca alacaklının taraf değişikliği talebinin karşı tarafın rızasının aranmaksızın kabul edilmesi gerekmektedir. Alacaklının taraf değişikliği talebi bulunduğundan mahkemece alacaklıya takip talebinde borçlu olarak "D.. S..'ı göstermesi ve sonra bu borçluya ödeme emri çıkarılması için kesin süre verilmesi, verilen sürede taraf değişikliğinin yapılması halinde önceki ödeme emrinin iptaline karar verilip imza incelemesi yapılması aksi halde takibin iptaline karar verilmesi yerine yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14790, Karar No: 2013/2395, Tarih: 21.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/14790 E.  ,  2013/2395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu taşınmazların davalı tarafından işgal edildiğini, aralarında herhangi bir kira sözleşmesi de bulunmadığını ileri sürerek elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, evi kendisinin yaptığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının müdahalesi sabit görülerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle kayden davacının paydaşı olduğu çekişmeli taşınmazı davalının haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın kullandığı saptanarak davanın kabul edilmiş olması doğru olup, davacının payına elatmanın önlenmesine karar verilmiş ise de davalının kayıtla bir ilgisi olmadığından, mutlak olarak elatmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken, davacının payı oranında davanın kabul edilmesi doğru değil ise de temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.974,85 TL. bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 21.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2014/2826, Karar No: 2014/8070, Tarih: 11.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2826 E.  ,  2014/8070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2014

NUMARASI : 2012/202-2014/126

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, borçluya ait menkullerin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde birinci sıraya alınan E. Ltd. Şti.'nin takibinin ihtiyati hacizle başladığının dikkate alınmadığını, takip ve kesinleşme tarihlerinin hatalı hesaplandığını ve garameten dağıtım yapılmasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan E. Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu dosyadaki takip ve kesinleşme tarihlerinin önce olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; şikayet olunanın ihtiyati haczinin, şikayetçinin ihtiyati haczinden önce kesinleştiği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17715, Karar No: 2014/13434, Tarih: 11.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17715 E.  ,  2014/13434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bayındır Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2013

NUMARASI : 2012/83-2013/87

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14220, Karar No: 2017/8622, Tarih: 07.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/14220 E.  ,  2017/8622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu taşınmazın imar planı içerisinde bulunup bulunmadığının, imar planı içerisinde bulunuyor ise imar planının onaylandığı tarihin teknik bilirkişi raporu eklenmek suretiyle ... Belediyesi ve ...'ndan sorularak alınacak cevabi yazının,

2- Hükme esas alınan teknik bilirkişisi tarafından düzenlenen 18.11.2014 havale tarihli rapor ve eki krokilerinde (A), (B) ve (C) harfleri ile gösterilen dava konusu taşınmazları gösterir 1991 yılı öncesi ve sonraki tarihlere ait hava fotoğrafı bulunup bulunmadığı ilgili kurumdan sorularak, bulunduğu takdirde getirtilecek hava fotoğraflarının; bulunmadığı takdirde durumu bildirir yazının,

3- Davacı .... miras bırakanı ..... adına senetsizden zilyetliğe dayalı olarak tescil edilen taşınmaz bulunup bulunmadığı Adliye Yazı İşleri Müdürlüğü, Kadastro ve Tapu Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak varsa, bu şekilde tespit edilen taşınmazların kadastro tespitlerinin kesinleşme durumlarını da gösterir biçimde tespit tutanaklarının onaylı örneklerinin, kesinleşmiş olanların kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4899, Karar No: 2025/2791, Tarih: 24.04.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4899 E.  ,  2025/2791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/770 Esas, 2024/979 Karar

HÜKÜM : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/106 E., 2022/41 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin eğitim - öğretim sektöründe faaliyet gösterdiğini, müvekkilinin 2006 yılından bu yana tescilli ve uzun yıllardan beri kullanılmakla ayırt edicilik kazandırdığı ... ibareli markalarının bulunduğunu, davalı şirketin müvekkilinin ... ibareli tanınmış markasının toplumda edindiği bilinirlikten haksız biçimde yararlanmaya çalıştığını, davalının kötüniyetli olduğunu, müvekkili adına tescilli ... ibareli ve esas unsurlu markalar ile davalı yan adına tescil başvurusu yapılan "... ... Eğitim Kurumları" ibareli marka arasında yazılış okunuş ve telaffuz bakımından ayniyet olduğu gibi her iki markanın da kullanılmak istendiği sınıflar aynı olduğundan bu hizmetlerden yararlanacak tüketiciler nezdinde karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, davalı markası ile müvekkili markasının aynı ve türdeş mal ve hizmetleri kapsadığını, davaya konu markanın tescil edilmek istendiği özellikle 43. Sınıf mal ve hizmetleri ile müvekkilinin asıl iştigal alanını oluşturan ve uzun yıllardır tescilli olarak kullanılan 05, 07, 08, 09, 16, 21, 28 ve 41. sınıf mallar arasında ayniyet ve özdeşlik bulunduğunu ileri sürerek 2021-M-854 sayılı YİDK kararının iptali ile 2019/99280 sayılı markanın tescil işlemleri neticelenmişse hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, Kurum kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Diğer davalı cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıya ait marka başvurusuna konu işaret ile davacı markaları arasında başvuru kapsamında kalan hizmetler bakımından 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6/1 hükmü anlamında ilişkilendirilme/karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, davacının tanınmışlık ve eskiye dayalı kullanım ve kötüniyet iddiasının ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıya ait marka başvurusuna konu işaret ile davacı markaları arasında başvuru kapsamında kalan hizmetler bakımından 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6/1 hükmü anlamında ilişkilendirilme/karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, davacının tanınmışlık ve eskiye dayalı kullanım ve kötüniyet iddiasının ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile görsel, anlamsal ve işitsel olarak yapılan değerlendirmede tarafların markalarının benzer olduğu ve iltibas riski taşıdığı, dosya kapsamında bulunan bilgi ve belgelerden davacıya ait 2006/61630 sayılı marka tescil kapsamında bulunan; Eğitim ve öğretim hizmetleri, Hayvan terbiyesi hizmetleri, Sempozyum, konferans, kongre ve seminer düzenleme, idare hizmetleri, Müze hizmetleri, Güzellik yarışmalarının organizasyonu ve idare edilmesi hizmetleri, dans gösterilerinin organizasyonu hizmetleri, dans yarışmalarının organizasyonu hizmetleri, Kütüphane hizmetleri, Dergi, kitap, gazete v.b. yayımlama hizmetleri, Spor hizmetleri, spor amaçlı organizasyonların düzenlenmesi hizmetleri, Eğlence hizmetleri, ... hizmetlerinin, davalıya ait 2019/99280 sayılı marka başvurusu kapsamında bulunan 43. Sınıf; Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri, Geçici konaklama hizmetleri, geçici konaklama ile ilgili rezervasyon hizmetleri, düğün salonu kiralama hizmetleri, konferans ve çeşitli toplantılar için yer sağlama hizmetleri, ... bakımı (kreş) hizmetleri, Hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetlerinin benzer olduğu, zira karşılaştırılan malların dağıtım kanalları, kullanım yöntemleri, hedeflenen halk kesimleri aynı olduğu gibi birbirlerini tamamlama veya birbiri yerine ikame edilebilme niteliklerinin de bulunduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, davalı Kurumun 2021-M-854 sayılı kararının iptaline, dava konusu marka henüz tescil edilmediğinden hükümsüzlük talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karar, davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka ile ilgili Kurum kararının iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.