muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11796, Karar No: 2017/24052, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/11796 E.  ,  2017/24052 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1696, Karar No: 2013/4142, Tarih: 04.06.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/1696 E.  ,  2013/4142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2010/317155

MAHKEMESİ : Nazilli Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 29/04/2010, 2009/312 (E) ve 2010/138 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanık Şaziye'nin "mağdur Soner'i öldürmeye teşebbüs" suçundan kurulan hüküm yönünden yapılmıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Şaziye'nin mağdur Soner'e karşı eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya, haksız tahrikin derecesine; müdahil vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre, mağdur Soner ile Davut'un anne bir kardeş oldukları, sanık Şaziye'nin ise Davut'un yirmi yıldır resmi nikah olmadan birlikte yaşadığı eşi olduğu, bu birlikteliklerinden bir de çocuklarının bulunduğu, taraflar arasında uzun süredir, Davut ve Soner'in annesi Fadime'nin de dahil olduğu çekişmelerin yaşandığı ve birbirleri ile konuşmadıkları, olay günü Soner'in annesi hakkında çevrede olumsuz konuşmalar yaptığı düşüncesiyle Şaziye'yi tekme ve yumrukla vurmak suretiyle darp ettiği, bu durumu Şaziye'den öğrenen Davut'un eline geçirdiği sopa ile yaptığının hesabını sormak için Soner'in yanına gittiği, Soner'in de yine sopa ile karşılık vermesi üzerine aralarında kavga başladığı, kavga sırasında yaş ve fizik olarak avantajlı durumda bulunan Soner'in ağabeyi Davut'u hırpalamaya başladığı, bu durumu gören Şaziye'nin ise eşine yardım amacıyla evden aldığı bıçakla gelerek kavgaya dahil

olduğu, öncelikle Soner'in kalça ve bacak bölgelerine bıçakla vurduğu, akabinde Soner'in sopa ile kendisine de hamle yapması üzerine bıçağını savurmaya devam ettiği, Soner'in bu kez göğüs bölgesine aldığı iki isabet sonucu yaralandığı, Şaziye'nin, aldığı darbeler üzerine kaçmakta olan Soner'i takip etmeyerek eylemine kendiliğinden son verdiği, Soner'in kalça ve bacak bölgelerine aldığı darbelerin kesi niteliğinde bulunduğu, ancak sol bacağına aldığı isabetle siyatik sinirde zedelenme meydana geldiği, sol göğüs ve sağ göğüs bölgelerine aldığı isabetlerin göğse nafiz olup hayati tehlikeye neden olmasına rağmen organ veya damar yaralanmasına sebebiyet vermediği, göğüs içi kanamaya dahi yol açmadığı olayda,

Mağdurda meydana gelen yaraların nitelikleri, engel halin bulunmaması, sanığın mağdurun sebep olduğu kavganın hareketli ortamında, öncelikle hedef aldığı kalça ve bacak bölgeleri de dikkate alınarak, torak bölgesini "özellikle" hedef aldığına ve eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı kanıtların bulunmadığı anlaşıldığı halde, sol bacaktaki yaralanmasının organ işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan rapor da alınmak suretiyle "kasten yaralama" suçundan hüküm kurulması yerine suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde "öldürmeye teşebbüs" suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre ;

Mağdurun TCK'nun 6/1-b maddesi kapsamında "çocuk" olduğu anlaşıldığı halde, sanığın "çocuğu öldürmeye teşebbüs" suçundan TCK'nun 82/1-e, 35, 29, 62. maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde "öldürmeye teşebbüs" suçundan aynı Kanunun 81, 35, 29, 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ile müdahil vekilinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 04/06/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13183, Karar No: 2016/2867, Tarih: 29.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/13183 E.  ,  2016/2867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında ... plaka sayılı aracın muayene işlemini sahte yaptığı gerekçesiyle resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması talebiyle açılan davada, sanığın aşamalarda birbiri ile uyarlı savunmalarında yüklenen suçu kabul etmemesi, araç maliki ... 'in fenni muayenesi için ruhsat ile birlikte aracı temyize gelmeyen diğer sanık Hasan Kara'ya verdiğini beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından,

Sanığın mukayese esas imza ve yazı örnekleri temin edilerek sahte muayene işlemindeki yazı-rakam ve imzaların sanığa aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, temyize gelmeyen diğer sanık ... 'nın atfı cürüm mahiyetindeki beyanlarına itibar edilerek eksik inceleme ile yazı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

5237 sayılı TCK'nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11903, Karar No: 2008/2443, Tarih: 13.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/11903 E.  ,  2008/2443 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı Banka vekili davalı ... Teks. San. Tic. AŞ.nin 06.04.2006 günü iflas ettiğini, düzenlenen sıra cetvelinde alacaklarının üçüncü sıraya kaydedilmesi gerekirken, adi alacaklar gibi dördüncü sıraya kaydedilmesinin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’na aykırı olduğunu; öte yandan düzenlenen ek sıra cetvelinde diğer davalı ... Varlık Yönetimi AŞ.nin ipotekli alacaklarının 22.632.000,-YTL. olarak kaydedildiğini oysa ipotekli alacaklar tutarının daha az olduğunu ve özellikle yabancı para alacağının iflas tarihindeki kurdan Türk Lirasına çevrilmesi gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Varlık Yönetimi AŞ. vekili davacı alacağının imtiyazlı olmadığını ve dördüncü sıraya alınmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığını, ayrıca kendi alacaklarına ilişkin bir ek sıra cetvelinin mevcut olmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı iflas idare memuru sıraya yönelik davaya bir diyeceği olmadığını, davalı şirket alacağının hesaplanmasında toplama hatası yapıldığını bildirmiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davacı alacağına imtiyaz tanıyan herhangi bir yasal düzenleme bulunmaması nedeniyle sıraya yönelik itirazın reddine, Davalı ... Varlık Yönetimi AŞ.nin ipotekle teminatlandırılmış alacağı toplamının 13.590.000,-YTL. olarak cetvele kaydına ve fazla kısmın terkinine karar verilmiş; hüküm davacı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle terkin edilen tutarın paylaşımında İİK.nun 235. maddesinin üçüncü fıkrasının göz önünde tutulacağının tabii bulunmasına göre, davacı banka vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 13.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6671, Karar No: 2024/8470, Tarih: 07.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/6671 E.  ,  2024/8470 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1171 E., 2024/1340 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ordu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/5 E., 2023/476 K.

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; muris annesinin nüfus kayıtlarında ... isimli bir çocuğunun olduğu ve bu kişinin de ölü olduğunu, annesinin veraset ilamında ...'nin çocuklarının da mirasçı olarak gözüktüğünü, ancak muris Naciye'nin ...'nin biyolojik annesi olmadığını iddia ederek ...'nin kaydının annesi Naciye'nin nüfus kaydından terkin edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar cevap dilekçesinde özetle, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İstanbul Adli Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesinin 10/2023 tarih 7765 sayılı raporunda belirtildiği üzere DNA incelemesine göre ...'nin gerçekte ...'ın annesi olmadığı, ancak bir şekilde ...'ın nüfus kayıtlarında annesi olarak ...'in gözüktüğü, bu raporun aksine beyanda bulunan davalı tanıklarının beyanlarına itibar edilmesinin mümkün olmadığı gerekçesi ile ...'in nüfus kaydına oğlu olarak gözüken ...'in ...'in nüfus kaydından terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; DNA örneklerinin aradan çok uzun zaman geçtikten sonra alındığını, sağ olan davalıların da DNA örneklerinin alınmasının gerektiğini, bu davanın kabul edilebilmesi için öncelikle murislerinin gerçek annesinin bulunması gerektiğini belirterek davanın kabulü kararı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki iddialarını tekrarla, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, nüfus kaydının düzeltilmesi davası olup, uyuşmazlık, davanın kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı, yargılamanın usul kurallarına uygun yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 35 inci, 36 ncı ve 40 ıncı maddeleri; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8617, Karar No: 2013/11230, Tarih: 12.09.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/8617 E.  ,  2013/11230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

Hüküm : TCK'nın 297/1-1. ve 2.cümle, 35, 62, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık savunması, olay tarihinde tutuklanıp cezaevine konulduğu esnada deri montunun astarı arasında ceplerinden döküldüğü tahmin edilen toz halinde esrar maddesi bulunduğuna dair 14.11.2008 tarihli tutanak, ele geçen hint keneviri miktarı ve tüm dosya kapsamından, sanığın infaz kurumuna bilerek ve isteyerek suça konu maddeyi soktuğuna dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1831, Karar No: 2019/21, Tarih: 14.01.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/1831 E.  ,  2019/21 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanık ...'nun suç tarihinden önce işlediği bir başka suçtan dolayı aldığı mahkumiyet hükmünün sorumlusu olarak gördüğü yakınan ...'a "Senin yüzünden 22 ay hapiste yattım içeriden yeni çıktım bunun bedelini ödeyeceksin ya paranla ya da canınla" şeklinde tehdit içerikli sözler sarf ettiği, aldığı olumsuz yanıt üzerine bu defa 04.12.2014 günü saat 16:00 sularında yakınan ...'ın kardeşi olan diğer yakınan ...'ın işlettiği çay ocağına giderek elinde bıçak olduğu halde "Bu işin bir bedeli var 22 ay boyunca cezaevinde sizin yüzünüzden yattım" şeklinde konuşması üzerine yakınan ...'ın sanığı iş yerinden dışarı çıkardığı, ihbar üzerine olay yerine gelen kolluk güçleri tarafından etkisiz kılınıp polis merkezine götürülen sanığın burada karşılaştığı yakınan ...'dan cezaevinde kaldığı sürece tükettiği yemek bedelini ödemesini istediği olayda; sanığın aynı ekonomik değeri haksız bir şekilde elde etmeye yönelik geliştirdiği eylem ve söylemlerinin bir bütün halinde tek yağmaya kalkışma suçunu oluşturduğu düşünülmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesinde değişiklik yapıldığından yeniden takdiri lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12066, Karar No: 2022/1199, Tarih: 24.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/12066 E.  ,  2022/1199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 Karar sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemlerle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 109/1, 3-f, 5 maddesinde düzenlenen kişiyi cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek suça sürüklenen çocuğun TCK'nın 234/3. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı sonuç ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 24.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9309, Karar No: 2014/13514, Tarih: 12.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9309 E.  ,  2014/13514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2013/188-2014/66

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.