muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4905, Karar No: 2013/8954, Tarih: 21.05.2013

Somut olayda; Davacı vekili, dava dilekçesinde özetle, “...fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile, fazla ödenmiş kira bedeli alacağından 500,00 Euro, depozito bedeli olarak verilen alacaktan şimdilik 1.000,00 Euro, şantiye kirası adı altında haksız olarak tahsil edilen 74.500,00 Euro hava parası alacaklarından şimdilik 1.000,00 Euro, ortak gider başlığı altında haksız olarak tahsil edilen kalemlere ilişkin şimdilik 500,00 Euro, ortak yerlerden elde edilen gelirlerden davacı şirketin payına düşen kısımdan şimdilik 500,00 Euro'dan oluşan alacakların faizi ile davalıda tahsili istenmiştir. Mahkemece, hükmün gerekçesinde, “esas davada davacının 74.500,00 Euro + KDV tutarında şantiye kirası ve reklam katılım payı adı altında alınan paranın 6570 sayılı Kanunda yasak olan hava parası olarak nitelendirileceği ve iade edilmesi gerekeceği, davacının şimdilik 500 Euro talep ettiği, yine depozito bedeli taşınmazın teslim edildiği şekilde iade edilememesi halinde zararları tazmin amaçlı kullanılacak bir bedel olup, davalı böyle bir kararı olduğunu ispatlamış olmadığından bu bedelin de talep edileceği, davacının şimdilik 1.000 Euro talep ettiği, davacının diğer taleplerinin kabul görmediği...” yazıldıktan sonra devam eden paragrafta ise “davanın kabulü ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşulu ile şimdilik 1.000 Euro'nun tahsiline...” karar vermek gerektiği yazılmış, hüküm fıkrasında ise asıl davada, davanın kabulü ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşulu ile şimdilik 1.000 Euro'nun davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Mahkemece, yürürlükten kaldırılan 1086 sayılı HUMK'nun 388 ve 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nun 297.maddesine aykırı olacak şekilde,hükmün gerekçe kısmında çelişkili ifadelere yer verilerek, üst paragrafta bir kısım taleplerin kabulü, bir kısım taleplerin reddi gerektiği yazıldığı halde,devam eden paragrafta davanın kabulünden bahsedilmiş, ancak talep daha fazla olmasına rağmen 1.000 Euro yönünden dava kabul edilmiştir. Ayrıca mahkemece gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye düşüldüğü gibi hüküm fıkrasında davanın kabulüne ibaresi yazıldıktan sonra dava kısmen kabul edilmiş gibi bir ifade ile infazda da tereddüt yaratacak şekilde karar verilmesi doğru değildir. Zira, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle,taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık,şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Tüm bu nedenlerle mahkemece gerekçe ve hükmü çelişkili, infazda tereddüt yaratacak ve Yargıtay denetimine elverişli olmayan bir şekilde hüküm verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı-karşı davalı yararına takdir olunan 990 TL vekalet ücretinin davalı-karşı davacıdan alınıp davacı-karşı davalıya verilmesine keza Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalı-karşı davacıya takdir olunan 990 TL vekalet ücretinin davacı-karşı davalıdan alınıp davalı-karşı davacıya verilmesine, bozma sebebine göre sair temyiz itirazları incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10022, Karar No: 2012/13406, Tarih: 16.10.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/10022 E.  ,  2012/13406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kiralananın kötü kullanılmasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş olup hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesi ile müvekkilinin kiralananı 08.04.2010 tarihinde iktisap ettiğini, önceki malikin kiracısı olan davalının müvekkiline kira parası ödemediği gibi Ağustos/2010 tarihinde kiralananı tahliye ederken kasıtlı olarak yıkıp hasar verdiğini yaptırılan delil tespiti ile kiralananda oluşan hasarın bilirkişi tarafından tespit edildiğini belirterek 24.500 TL hasar bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise; taşınmazın müvekkili tarafından dört duvar şeklinde kiralandığını, dava konusu yeri kullanıma uygun hale getirmek için bir çok faydalı masraf yapıldığını, bilirkişi tarafından bozulduğu ve onarılması gerektiği bildirilen malzemelerin tamamının müvekkili tarafından yapıldığını, yapılan bu faydalı masraflara ilişkin olarak davacı aleyhine Pendik 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/140 esas sayılı dosyası ile alacak davası açtıklarını, öte yandan tespit raporunun gerçeği yansıtmadığını, tek yanlı olarak alınan rapora dayanılarak karar verilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kabulü ile 24.500 TL hasar bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davacı kiralananın yeni maliki olup davalının önceki malik ile imzaladığı 29.11.2002 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık tespit raporuna dayanılarak hüküm verilip verilemeyeceği, davalı kiracının açtığı zorunlu ve faydalı masraflara ilişkin alacak davasının bu dava yönünden bekletici mesele sayılıp sayılmayacağı noktasında toplanmaktadır. Bilindiği gibi gerek 1086 sayılı HUMK’nun 368.maddesi ve gerekse bu hükmün karşılığı olarak düzenlenen 6100 sayılı HMK’nun 400.maddesi uyarınca delil tespitlerine ilişkin davadan önce alınan bilirkişi raporları asıl dava dosyasının eki sayılmakla birlikte, söz konusu raporlara karşı belirli sürede itiraz edilmemesi halinde kesinleşeceği veya aleyhe tespit yaptırılan kişi hakkında kesin delil niteliği kazanacağına dair yasal bir düzenlemeye yer verilmemiştir. Olayda; kiralananın tahliyesini müteakip davacı; 06.10.2010 tarihinde tespit yaptırmış ve o tespit sonucu verilen bilirkişi raporuna dayanarak bu davayı açmıştır. Mahkemece başka her hangi bir inceleme yapmadan tespite ilişkin bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiş ise de söz konusu tespitin davalının yokluğunda yapıldığı görülmüştür. Davalı yargılama aşamasında söz konusu tespite ve bilirkişi raporlarına itirazını bildirmiş, tespit raporunun gerçeği yansıtmadığını savunmuştur. Bu durumda tek yanlı olarak yaptırılan tespit sonucu alınan bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi doğru değildir. Öte yandan B.K.’nun 266/2 maddesi hükmüne göre kiracı kiralananın kötü kullanımından sorumlu olup kira süresince gerçekleşen olağan eskime ve yıpranmalardan sorumlu değildir. Hükme esas alınan tespit raporunda ise işyerinin boya ve badanasının yapılması gerektiğinden bahsedilmiş olup boyadaki eskimenin münhasır kötü kullanımdan ileri geldiğine ilişkin bir açıklama yapılmamıştır. Mahkemece yukarıda açıklanan ilke ve esaslar doğrultusunda tarafların ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur. Öte yandan davalı kiracı tarafından kiralananda kalan eşyalar ve faydalı masraflara ilişkin olarak alacak istemiyle Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/140 esas sayılı dosyası ile açılan dava ile ilgili mahkemece 13.09.2011 tarihli oturumda davalar arasında fiili ve hukuki bağlantı olduğundan bahsedilmiş olup, bu durumda sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için söz konusu davanın bekletici mesele yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, Yargıtay duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 900 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3839, Karar No: 2018/4722, Tarih: 03.10.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/3839 E.  ,  2018/4722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalının davacı aleyhine kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla takip yaptığını, takibe dayanak bonodaki keşideci imzasının davacının yetkili temsilcisine ait olmadığını ileri sürerek, davacının borçlu olmadığının tespitini, kötü niyet tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu imzanın davacının vekalet verdiği ....’ya ait olduğunu savunarak, davanın reddini ve inkar tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, takibe konu bonodaki keşideci imzasının, davacı şirket temsilcisinin vekalet verdiği geniş yetkilere sahip ....’ya ait olduğu, ....’ya verilen vekaletnamedeki yetkiler incelendiğinde bu kişinin davacının ticari mümessili olarak kabul edilmesi ve davacı şirketin bono nedeniyle sorumlu olması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine, tazminatın davacıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı şirket yetkilisi.....tarafından verilen 11.05.2011 tarihli vekaletname içeriğindeki yetkilerin kapsamı uyarınca vekil edilen ......’nın şirketin ticari mümessili sayılacağı , kambiyo senedi düzenleme yetkisinin bulunduğu kabul edilmiş ise de, söz konusu vekaletname içeriğindeki yetkiler değerlendirildiğinde, verilen yetkilerin sınırlı olduğu, şirketin yönetimine ilişkin geniş yetkiler içermediği, ....’nın işletmenin bazı işlerini yürütmek için yetkilendirildiği, bu nedenle TBK'nın 547. maddesinde belirtilen ticari temsilci olarak kabul edilemeyeceğinden, ....’nın davacı şirket adına kambiyo senedi yoluyla borçlanma yetkisi bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 03/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1517, Karar No: 2012/6766, Tarih: 26.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/1517 E.  ,  2012/6766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte özel evrak tanzimi

HÜKÜM : 765 sayılı TCK'nun 345 ve 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri gereğince 1460 YTL adli para cezası

Sanığın sahte şirket ortaklar kurulu kararı ile Noter’e başvurarak şirketi temsile yetkili müdür olduğunu tasdik ettirdiğinin anlaşılması ve noter belgesinin Noterlik Kanunu’nun 82. maddesi hükmü gereği kanunen sahteliği ispat edilmedikçe geçerli belgelerden olması karşısında; suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 342/2, 80, sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 204/1-3, 43, 53. maddelerine uygun suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5235 sayılı Yasa’nın 11 ve 12. maddelerine göre dava konusu suça bakmak görevinin asliye ceza mahkemelerine ait olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu, kabul, oluşa, soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdire uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin uygulanması takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6335, Karar No: 2021/2121, Tarih: 15.03.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/6335 E.  ,  2021/2121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63 ve 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca hükmedilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/970 K. sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 K. sayılı kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt

üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf. 383 vd.)

Örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280).

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluluk içermemesi nedeniyle örgüt üyesi olarak kabul edilmelerine yasal olanak bulunmamakta ise de, dosya kapsamındaki tanık anlatımları ile örgüte müzahir Aktif Eğitimciler Sendikasına üye olan ve Bank Asya'daki hesabı üzerinden örgütün talimatı üzerine işlem yapan sanığın eylemlerin bir bütün halinde TCK'nın 220/7. maddesi kapsamında örgüte yardım etme suçunu oluşturabileceği gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi;

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2825, Karar No: 2015/1914, Tarih: 13.04.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/2825 E.  ,  2015/1914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ise de davetiye masrafı bulunmadığından duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle iş sahibi idarede bulunduğu anlaşılan deri kabanların davacının talebi halinde iade edileceğinin tabiî bulunmasına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilâm harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11139, Karar No: 2014/11241, Tarih: 11.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/11139 E.  ,  2014/11241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2013/606-2014/34

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı bankaya Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının sorulduğunu, davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerinin zımnen reddedildiğini ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekirki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların tahakkukuna bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önünegelen bir davada,

dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkca anlaşılmaktadır.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkca anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için kesin delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımladavacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının istemininayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararıda bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 11.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23679, Karar No: 2015/34423, Tarih: 03.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/23679 E.  ,  2015/34423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2009/304-2013/390

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyanın incelenmesinde, dahili davalı T.H Y. Boyama ve Örme San. Tic. A.Ş. hakkında verilmiş bir iflas kararına dosya arasında rastlanmamıştır. Diğer yandan iflas idaresi memuru olarak kendisine tebligat yapılan ve duruşmaya katılan Av. S. Y. gerekçeli karar başlığında iflas idaresi vekili olarak gösterilmiş olup, Av. S. Y.’ın yargılamaya iflas idaresi memuru olarak mı yoksa iflas idaresi vekili olarak mı katıldığı anlaşılamamıştır. Bu itibarla;

1-Dahili davalı şirket hakkında kesinleşmiş bir iflas kararının bulunup bulunmadığı araştırılarak, verilmiş bir iflas kararı var ise ilgili kararın ve eklerinin onaylı örneklerinin temin edilerek gönderilmesi,

2-İflas işlemlerini yürütmek üzere kimlerin iflas idaresi memuru olarak atandığının tespiti ile ilgili yetki belgelerinin onaylı örneklerinin temin edilerek gönderilmesi,

3-Av. S. Y. yargılamaya iflas idaresi memuru olarak katılmışsa yetki belgesinin, vekili olarak katılmış ise vekaletnamesinin var ise celp edilerek dosyaya eklenmesi ve bu şekilde gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.