muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/238, Karar No: 2007/286, Tarih: 06.02.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/238 E.  ,  2007/286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili, davalılar ... ve ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... adına kayıtlı davalı ... idaresinde bulunan ... plakalı aracın müvekkili kuruma ait ... plakalı ambulansa çarptığını ambulansın da davalı ... adına kayıtlı davalı ... idaresinde bulunan ... plakalı araca çarptığını belirterek ambulans sürücüsünün 3/8 kusur oranına isabet eden miktarın mahsubu ile 6.078.814.891.TL zararın 17.1.2003 fatura tarihinden itibaren 124.450.000.TL mahkeme masrafının 27.11.2002 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, sigorta şirketinin her iki poliçedeki limitler dahilinde sorumlu tutulmasını talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile 4.850.00.YTL alacağın sigorta şirketi poliçe limiti ile sorumlu olmak üzere 17.1.2003 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılar ..., ... ve Ak sigorta A.Ş'den tahsiline, davalılar ... ve ... hakkında açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili, davalılar ... ve ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekili, davalılar ..., ... ve Ak sigorta A.Ş vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 191.90.-YTL kalan onama harcın temyiz eden davalı ...'den alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 196.40.YTL kalan onama harcınında temyiz eden diğer davalılardan alınmasına ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harç alınmamasına 6.2.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/374, Karar No: 2013/3085, Tarih: 09.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/374 E.  ,  2013/3085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ...'nün 2011/... sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili alacağının .... sıraya adi alacak olarak kayıt yapıldığını, müvekkili bankanın müflis ile yaptığı kredi sözleşmesi dolayısıyla rehin hakkına sahip olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin düzeltilmesini, banka alacağının rüçhanlı alacak olarak masaya kayıt edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda tüm dosya kapsamına göre; İİK'nun 206/.... maddesinde bahsi geçen rehin tabirinin, ipotek ve taşınır rehni tabirlerine giren bütün taşınır ve taşınmaz rehinlerini ihtiva ettiği, banka ile müşterisi arasındaki sözleşmede yer alan hükmün rehin sözleşmesi olarak kabulünün mümkün olmadığı, bu sözleşmeye dayanılarak İİK'nun .../... ve 206/.... maddesinde ifade edilen rehin kapsamında kalan bir alacak olarak değerlendirilemeyeceği, davacı bankanın alacağının adi alacak olarak .... sıraya kaydının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, iflas sıra cetvelinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Dava, gayrinakti çek kredi riskinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup; bu alacağın taraflar arasında imzalanan tarihsiz genel kredi sözleşmesinin .... maddesinde yazılı şartlar kapsamında verilen ve masaya bildirilen çek ve mevduat hesabı ile ilgili olup olmadığı hususunda, banka kayıtları konusunda uzman seçilecek bir bilirkişiye incelettirilerek, rehin kapsamında olup olmadığı da tereddüte mahal vermeyecek şekilde bilirkişiden açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp, oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2698, Karar No: 2025/7030, Tarih: 22.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/2698 E.  ,  2025/7030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/357 E., 2022/262 K.

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.02.2025 tarihli ve KYB-2025/13354 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 20/03/2019 tarihli ve 2017/383 esas, 2019/5489 karar sayılı ilamında "... Sanığın, açık bir rızaya gerek duyulmadan herkesin girebileceği şikayetçiye ait markete, açık halde iken gece saat 22.30 sıralarında girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, atılı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi bozulmasına..." şeklinde yer alan açıklamalar karşısında,

Somut olayda, suçundan suça sürüklenen çocuğun 03/07/2021 tarihinde müşteki ...'ye ait terzilik faaliyeti için kullanılan işyerinde dikiş makinasının üzerinde bulunan cep telefonunun hırsızlanması şeklinde gerçekleşen eylemi nedeniyle işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de; olayın gerçekleştiği işyerlerinin açık bir rızaya gerek duyulmadan herkesin girebileceği bir yer olduğu, bu haliyle yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığı cihetle, suçundan suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hükümlünün, şikâyetçiye ait iş yerine, iş yerinin açık olduğu zaman diliminde, rızaya ihtiyaç duyulmadan girilmesi mutat olan saatte girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun yasal unsurları oluşmadığı hâlde hükümlünün beraati yerine yazılı gerekçe ile mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Adana 3. Çocuk Mahkemesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2021/357 Esas, 2022/262 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, hükümlünün unsurları oluşmayan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan BERAATİNE, hükmolunan cezanın kaldırılmasına, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9326, Karar No: 2012/12700, Tarih: 07.06.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/9326 E.  ,  2012/12700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/04/2012

Davacı vekili, davalı sendikanın İstanbul 1 Nolu şubesinin 9. olağan genel kurulunun 19.01.2008 tarihinde yapıldığını, seçimli olağanüstü genel kurulun ise 24.01.2009 tarihinde yapıldığını, zorunlu organ seçimlerine süresi içinde herhangi bir itirazın olmadığını, ilçe seçim kurulunun 28.01.2009 tarihli ve 195 sayılı yazısı ile sonuçların kesinleştiğinin bildirildiğini, müvekkilinin davalı sendikanın İstanbul “1 nolu” şubesine bağlı kartal yol bakım müdürlüğünde işyeri sendika temsilcisi olarak görev yaptığını, davalı sendikanın merkez yönetim kurulunun kararıyla anılan şube ile ilgili olarak yapılacak ilk seçimli olağan genel kurula kadar şubeyi yönetmek ve temsil etmek üzere bir kısım kişilerin yönetim, denetim ve disiplin kurulu üyesi olarak atandıklarını, atama yazısının  müvekkiline tebliğ edilmediğini, müvekkilinin durumu 07.03.2011 tarihinde öğrendiğini, anılan kararla 28.01.2009 tarihinde gerçekleştirilen şube olağanüstü genel kurulunda zorunlu organlara seçilenlerin fiilen ve hukuken görevden alındıklarını, bu kararın ise kanuna, sendika ana tüzüğüne ve demokratik esaslara aykırı olduğunu iddia ederek  davalı sendika merkez yönetim kurulunun söz konusu 27.01.2011 tarihli ve 45/1 sayılı kararın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davalı sendikanın 9. olağan genel kurulunun 27-28.11.2010 tarihlerinde yapıldığını, İstanbul 1 Nolu şube başkanının da içinde bulunduğu bir grubun yönetime aday olduğunu, ancak seçimi büyük farkla kaybettiklerini, seçimi kaybeden grubu oluşturanların İstanbul 1 Nolu şube başkanı başta olmak üzere müvekkili sendikadan istifa ederek aynı iş kolunda kurulu rakip sendika Hizmet-İş Sendikasına geçtiklerini, davacının ihlal edilmiş bir hakkı ile hukuki menfaatinin ve taraf sıfatının bulunmadığını, davanın bir aylık hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, davacının, sendika üyeliğinin gerektirdiği yükümlülükleri yerine getirmediği gibi bu davayı açtığını, ayrılmalar sebebiyle eski yönetim kurulunun oluşturulması imkanının da kalmadığını, bu sebeple ilk seçimli olağan genel kurula kadar dava konusu yönetim kurulu kararıyla görevlendirme yapıldığını, şubenin zorunlu organlarına seçim sürecinin ise devam ettiğini, ayrıca davacının 08.08.2011 tarihinde sendika üyeliğinden istifa ederek Hizmet İş Sendikasına üye olduğunu ve bu davada hukuki yararını bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığı ve dava devam ederken davacının üyelikten ayrılması sebebiyle hukuki yararının da kalmadığı  gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki öncelikle çözülmesi gerekli uyuşmazlık, davanın kanunda öngörülen hak düşürücü süre içinde açılıp açılmadığıdır.

Mahkemece, toplanan delillere bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın hak düşürücü süre içinde açılmadığı ve dava devam ederken davacının üyelikten ayrılması sebebiyle hukuki yararının da kalmadığı  gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki öncelikle çözülmesi gerekli uyuşmazlık, davanın kanunda öngörülen hak düşürücü süre içinde açılıp açılmadığıdır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 83. maddesinin 1. fıkrasında  “Toplantıda hazır bulunan ve kanuna veya tüzüğe aykırı olarak alınan genel kurul kararlarına katılmayan her üye, karar tarihinden başlayarak bir ay içinde; toplantıda hazır bulunmayan her üye kararı öğrenmesinden başlayarak bir ay içinde ve her halde karar tarihinden başlayarak üç ay içinde mahkemeye başvurmak suretiyle kararın iptalini isteyebilir." denilmektedir. Söz konusu  fıkrası, sendika genel kurul kararlarının veya toplantısının iptalinin hukuki dayanağını oluşturmakta olup sendikanın diğer organlarının kararlarının iptaline dair açık bir düzenleme ise bulunmamaktadır. Bununla beraber genel kurul gibi sendikanın en geniş yetkilere sahip nihai karar organı olan bir organın kararlarına karşı yargı yoluna başvurulması hak düşürücü süreye tabi tutulmuşken diğer zorunlu organlarının kararlarına karşı yargı yoluna başvurulmasının her hangi bir süre sınırına tabi olmadığını söylemek güçtür. Bu sebeple  4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 83. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen hak düşürücü sürenin kıyasen diğer zorunlu organların kararlarına karşı açılacak davalarda da uygulanabileceğinin kabulü gereklidir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, sendika genel merkez yönetim kurulu kararına karşı iptal davasının bir aylık hak düşürücü süre içinde açılması ve bu konuda Mülga 743 sayılı Türk Kanuni Medenisi'nin 68. maddesinin uygulanması gerektiğini ifade etmiştir (YHGK., 2000/9-54 esası, 2000/43 sayılı kararı). Aynı şekilde Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2010/39953 esas, 2010/30750, sayılı kararında yönetim kurulu kararına karşı davanın hak düşürücü süre içinde açılması gerektiğine işaret etmiştir.

Somut olayda, davacının dava tarihinde davalı sendika üyesi olduğu ve  aynı zamanda işyeri sendika temsilcisi görevini yerine getirdiği anlaşılmaktadır. Sendika genel merkez yönetim kurulunun ilgili şubeye gönderdiği 27/01/2011 tarihli yazıda yönetim kurulunun 45 sayılı kararı uyarınca yeni şube yönetim kurulu, denetim kurulu ve disiplin kurulu üyelerinin görevlendirildiği bildirilmiştir. Davacı taraf davanın süresi içinde açıldığını iddia ederken davalı taraf ise sendika şube yöneticileri ile işyeri sendika temsilcilerinin her çarşamba mutat toplantılar yaptığını, davacının da bu toplantılara katıldığını, bu toplantılarda görevlendirilen yeni yönetimin yer aldığını ve davacının en geç 02/02/2011 tarihinde yönetim kurulunun ilgili kararından haberdar olduğunu, bu itibarla da hak düşürücü süre geçtikten sonra davanın açıldığı savunmuştur. Dosyaya davacının 02/02/2011 tarihinden itibaren 13/04/2011 tarihine kadar yedi toplantıya yeni yönetimle birlikte katıldığına dair 25/05/2011 tarihli tutanak ibraz edilmiş, ancak tutanak mümzileri dinlenilmemiştir.

Mahkemece, davacının iptalini istediği yönetim kurulu kararını ne zaman öğrendiğinin tereddüte yer bırakmayacak şekilde tespiti ile sonucuna göre davanın süresi içinde açılıp açılmadığının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Bozma sebebine göre de, sair temyiz sebeplerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/21629, Karar No: 2022/4775, Tarih: 15.02.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/21629 E.  ,  2022/4775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, cinsel taciz

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığın savunmasında suçta kullanılan 0 ...nolu telefon hattının kendisine ait olmadığını beyan etmesi karşısında, suça konu telefon hattının kim tarafından kullanıldığının kesin olarak tespiti için bu hat ile görüşme yapan kişiler ile GSM hattı adına kayıtlı olan...’un hat sahibinin kim olduğunun saptanması hususunda tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulup, TİB kayıtlarında yer alan baz istasyonu bilgileri ile sanığın suç tarihinde bulunduğunu beyan ettiği yerlerin karşılaştırması ve telefon hattına ait abone sözleşme aslı getirtilerek imza incelemesi yaptırılıp imzanın sanığın el ürünü olup olmadığı belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle atılı suçlardan beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ... vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20918, Karar No: 2014/15058, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/20918 E.  ,  2014/15058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İş Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2011/171-2013/1014

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekilince sunulan temyiz dilekçesinin HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22247, Karar No: 2015/2466, Tarih: 19.03.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/22247 E.  ,  2015/2466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ...... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 152 ada 4 parsel sayılı 498.91 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz aynı kuvvet ve mahiyette bulunan, iki ayrı tapu kaydının bulunduğundan sözedilerek malikhanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. 26.10.2006 tarihli komisyon kararı ile kadastro tutanağı Kadastro Mahkemesine gönderilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 152 ada 4 parsel sayılı taşınmazın kilise arsası vasfı ile Hazine adına tapuya teciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazda zilyetlikle mülk edinme koşullarının davalı lehine gerçekleşmediği kabul edilmek suretiyle davanın esasına ilişkin hüküm kurulmuştur. Temyize konu çekişmeli taşınmazın tutanağı, aynı kuvvet ve mahiyette bulunduğu belirtilen ... adına kayıtlı 22.06.1960 tarih, 8 sıra numaralı ve ..... oğlu ..... adına kayıtlı 05.01.1972 tarih, 1 sıra numaralı tapu kayıtlarının taşınmaza uyduğu belirtilerek, malik hanesi mahkemece doldurulmak üzere açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Ne var ki, 05.01.1972 tarih 1 sıra nolu tapu kayıt maliki ölü olduğu halde mirasçılarının tümü davaya dahil edilmemiş; iddia ve savunmaları sorulup, delilleri toplanmamıştır. Taraf teşkili olup, dava şartı olup, bu şart sağlanmadan işin esasına girilemez. Hal böyle olunca; öncelikle 05.01.1972 tarih ve 1 sıra nolu tapu kaydının maliki ..... oğlu .....'ın, davalı ... dışında kalan mirasçıları bu davaya dahil edilerek taraf teşkili tamamlanmalı, bundan sonra tarafların savunma ve delilleri doğrultusunda, toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle işin esasına girilip sonucuna göre karar verilmelidir. Taraf koşulu oluşturulmadan i.şin esası hakkında hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı ...'ın temyiz itirazları açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine diğer yönlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 19.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.