muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21284, Karar No: 2012/23395, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/21284 E.  ,  2012/23395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 01.03.2010-29.04.2011 tarihleri arasında ... saha satış müdürü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız ve hukuka aykırı olarak feshedildiğini, müvekkilinin yaptığı iş gereği bayi yönettiğini, araç tahsisatı sağladığını, hedeflerin takibi ve faturalama işlemleri gibi bir çok görevi yerine getirdiğini, müvekkilinin davalı şirkette çalıştığı süre zarfında müvekkiline bağlı olarak iki kişi çalıştığını, müvekkilinin genel müdüre bağlı olarak görev yaptığını, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence keyfi olarak feshedildiğini, belirterek iş akdi feshinin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkiline ait şirkette ... saha satış müdürü olarak çalışmakta iken bu görevin işletmesel karar sonucu iptal edildiğini, 30.04.2011 tarihi itibariyle davacıya tüm kanuni haklarının ödendiğini, Japonya'da yaşanan doğal afet ve tsunami sebebiyle üretici firmanın sevkiyatlarını durdurması sebebiyle, Japon menşeyli ... marka otomobillerin ve Yokohama lastiklerinin Türkiye distribütörü olan davalı şirketin ithalattaki sevkiyatta azalmaya istinaden işçi istihdam fazlalığı doğduğunu, davacının iş sözleşmesinin iş azalmasına bağlı olarak feshedildiğini ve davacının kadrosunun iptal edildiğini, yapılan feshin geçerli nedene dayandığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya içerisindeki belgeler, bilirkişi raporu nazara alındığından işverence yapılan feshin geçerli nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkanlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda; davalı şirketçe aynı gruba ait farklı iki şirkete yaklaşık 60 işçinin nakledildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Bu durum işyeri devri veya iş sözleşmesinin devri olduğu izlenimini vermektedir. İşyeri devri söz konusu ise davacının da devredilmesinin gerekmesi nedeniyle iş sözleşmesinin geçerli neden oluşmadan feshedildiğinin kabulü gerekir.

Yapılan açıklamalar doğrultusunda mahkemece yapılacak iş dava konusu olayda işyeri devri olup olmadığının gerekirse bilirkişi marifetiyle işyerinde keşif yapılarak belirlenmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Bu hususlar dikkate alınmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8838, Karar No: 2018/8154, Tarih: 18.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/8838 E.  ,  2018/8154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, Defter ve belgeleri gizlemek

HÜKÜM : Defter ve belgeleri gizlemek suçundan: Beraat

Sahte fatura düzenlemek suçundan: Mahkumiyet

A) Sanık hakkında "defter ve belgeleri gizlemek" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi:

Yüklenen suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı, dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

B) Sanık hakkında "2009 ve 2010 takvim yılllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarında kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesi:

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 01.08.2010 tarih ve 27659 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 6009 sayılı Kanun ile değişik 367. maddesi uyarınca, “Rapor Değerlendirme Komisyonu”ndan mütalaa alınmasına ilişkin hükmün 01.01.2011 tarihinde yürürlüğe girdiği, dosyadaki Gelir İdaresi Başkanlığı’nın mütalaa tarihinin ise 06.07.2010 olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki bu hususa yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1) Sanığın, Erdal Şahin ve Yakup Şahin isimli kişilerin ihaleye gireceklerini söyleyerek adına şirket kurduklarını, ihaleye girmemeleri nedeniyle şirketi kapatmak istediğini, bu kişilere telefonla ulaştığını, ancak telefonu yüzüne kapattıklarını, sahte faturaları bu kişilerin düzenlemiş olabileceklerini savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

a) Faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması; kendisine ait olmadığını, Erdal Şahin ve Yakup Şahin'e ait olduğunu söylemesi halinde, Erdal Şahin ve Yakup Şahin'in CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi ve faturalar kendilerine gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması,

b) Erdal Şahin ve Yakup Şahin de faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa veya Erdal Şahin ve Yakup Şahin'e ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların, Erdal Şahin ve Yakup Şahin'e ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulması ve dava açıldığı taktirde bu dava ile birleştirilmesi,

d) Faturalardaki yazı ve imzaların sanık, Erdal Şahin ve Yakup Şahin'e ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

d) Faturalardaki yazı ve imzaların sanık, Erdal Şahin ve Yakup Şahin'e ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

aa) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

bb) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

cc) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı, Erdal Şahin ve Yakup Şahin'i tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın veya bu kişilerin bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

e) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

aa) Faturayı düzenleyen şirkete ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin olup olmadığının araştırılması,

bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen şirket ile kullanan şirket ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2) Kabule göre de; hükümden sonra 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 18.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/892, Karar No: 2020/4257, Tarih: 14.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/892 E.  ,  2020/4257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ticari şirket davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, genel kurul toplantısında kooperatifin bütçesine hiç değinilmediğini, bu nedenle yönetim ve denetim kuruluna verilecek huzur hakkı miktarına şerh koydurdurğunu, aidat miktarına itiraz ettiğini ileri sürerek genel kurul kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, muhalefet şerhi koyulmadan genel kurul kararının iptalinin istenemeyeceğini, davacının iptalini talep ettiği huzur hakkı kararına muhalefet şerhi koydurduğunu, ancak aidat kararına herhangi şerh koydurmadığından iptalini isteyemeyeceğini savunarak açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; kooperatifin tasfiye sürecine girdiği, iptali istenilen aidat ödemesine ilişkin kararın yasal çoğunlukla alındığı ve davacının muhalefet şerhinin olmadığı, yönetim ve denetim kuruluna verilecek huzur hakkının miktarının takdirinin genel kurula ait olduğu, miktarın fahiş olmadığı, kooperatifin tasfiyeye girmiş olsa bile giderlerinin olacağı gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2813, Karar No: 2015/3888, Tarih: 14.10.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/2813 E.  ,  2015/3888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/40328

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3.(kapatılan Pendik 1.) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/11/2011

NUMARASI : 2010/81 (E) ve 2011/751 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Ancak;

1- Sanığa ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede yer almayan, TCK’nun 58. maddesi gereğince uygulama yapılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- Sanığın sahte olarak tanzim ettirdiği nüfus cüzdanı talep belgesi ile nüfus müdürlüğüne başvurarak nüfus cüzdanı alma şeklindeki eyleminde, suçun teselsül ettiği gözetilerek TCK’nun 43. maddesi gereğince cezasından artırım yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayin edilmesi,

3- TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki 'velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun' sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, alt soyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 14.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3620, Karar No: 2013/4862, Tarih: 11.07.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3620 E.  ,  2013/4862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkili şirketin borçlu ... Mak. İnş. A.Ş.'den alacağının tahsili için ... .... ... Müdürlüğü'nün 2012/5412 sayılı dosyasından borçlunun mallarına haciz konulup, satışı yapılarak paraya çevrildiğini, ancak borçlu şirket hakkında başka ... takiplerine de geçildiğini, müvekkilinin haczinin ilk haciz olmasına ve paranın tümünün müvekkili dosyasına aktarılması gerekmesine rağmen şikayet olunanların alacaklı olduğu ... dosyalarında fazla alacak hesabı yapılarak müvekkilinin haczine iştirak ettirildiğini ve bu nedenle sıra cetvelinin hatalı olduğunu ileri sürerek, iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan ...ri, şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda; davacının iddiasının alacağın esas ve miktarı ile sıraya itirazlarını da içerdiğinden davaya bakma görevinin Asliye Ticaret Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekilince temyiz edilmiştir.

Şikayetçi vekilinin iddiası, sıra cetvelinde kendi sırasından önce yer alan şikayet olunanların alacaklı olduğu ... dosyalarına satışı yapılan mal bedellerinden fazla miktar aktarıldığına ilişkindir. ... dosyasına girecek para satış tarihi itibariyle belirlenir. Şikayetçi vekili, şikayet olunanların alacaklı olduğu ... .... ... Müdürlüğü'nün 2012/4585, ... .... ... Müdürlüğü'nün 2012/5265, ... .... ... Müdürlüğü'nün 2012/5757 sayılı ... dosyalarına satışı yapılan mal bedellerinden fazla miktar aktarıldığını ileri sürmüştür.

Bu durumda, sıra cetvelinde belirlenen miktarın aynına ilişkin bir itiraz söz konusu bulunmadığından mahkemece işin esasına girilip, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, uygun sonuç dairesince bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere ....07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/59, Karar No: 2021/8398, Tarih: 30.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/59 E.  ,  2021/8398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mahkemece bozma öncesi 23.06.2015 tarih, 2014/123 esas, 2015/337 sayılı karar ile verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının günlüğü 20 TL’den olmak üzere hesaplanarak çevrilen 18.000 TL adli para cezası ile ehliyet belgesinin 2 yıl 6 ay geçici olarak geri alınmasına yönelik mahkumiyet hükmünün, dairemizin 21.05.2019 tarih, 2017/10611 esas, 2019/6499 karar sayılı ilamı ile mahkumiyete ilişkin hüküm açıkca onanmadan yalnızca TCK’nın 53/6 maddesi gereğince sanığın sürücü belgesinin hakkaniyete aykırı bir şekilde alt sınırdan fazla uzaklaşmak suretiyle geri alınmasına karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verildiği halde, TCK’nın 53/6 maddesinde düzenlenen sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına yönelik güvenlik tedbirinin trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde uygulanabildiği ve mahkumiyet hükmünün ferisi niteliğinde bulunduğu gözetilmeden, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan bozma öncesi hükmedilen adli para cezasına ilişkin cezanın hukuka aykırı şekilde kesinleştirilerek, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulmadan yalnızca TCK’nın 53/6 maddesi gereğince sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına yönelik hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak, sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, 30/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17355, Karar No: 2017/25292, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17355 E.  ,  2017/25292 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.