muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4438, Karar No: 2019/7055, Tarih: 06.11.2019

**10. Ceza Dairesi         2015/4438 E.  ,  2019/7055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : AMASYA Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

Hükümden sonra UYAP sistemi üzerinden MERNİS'ten alınarak dosyasına konulan nüfus kayıt örneğinde, sanığın 28/11/2016 tarihinde öldüğünün belirtilmesi karşısında; bu hususun araştırılarak, ölmüş olduğunun tespiti halinde hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, oybirliğiyle;

B) Sanık ... hakkında hükmün incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, Başkan Vekili ...'ün karşı oyu ve oy çokluğuyla;

C) Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

Sanığın 21/11/2009 tarihli iletişimin tespit tutanağına konu olan ve hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilen ...'a verdiği iddia olunan maddenin ele geçirilememesi nedeniyle uyuşturucu veya uyarıcı madde olup olmadığının tespit edilemediği, 27/05/2010 tarihinde yapılan aramada ise 20 kök dikili halde bulunan ... bitkisi dışında esrar elde etmek amacıyla sökülmüş, koparılmış, kurumaya bırakılmış ... elde edilememiş olması nedeniyle sanığın eyleminin sadece izinsiz ... ekmek suçunu oluşturduğu ve bu suçtan da ayrıca hüküm kurulduğu nazara alınarak, sanığın unsurları yönünden oluşmayan uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, oybirliğiyle;

06/11/2019 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

(Sanık ... yönünden)

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 8. maddesine göre, "Her kişi özel ve aile yaşamına, konutuna ve haberleşmesine saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. Bu hakların kullanılmasına resmi bir makamın müdahalesi demokratik bir toplumda milli güvenlik, kamu güvenliği, ülkenin ekonomik refahı, düzenin korunması, suçların önlenmesi, sağlığın veya ahlakın ve başkasının hak ve özgürlüklerinin korunması için zorunlu bulunduğu ölçüde ve kanunla düzenlenmesi koşuluyla olabilir."

(Sanık ... yönünden)

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 8. maddesine göre, "Her kişi özel ve aile yaşamına, konutuna ve haberleşmesine saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. Bu hakların kullanılmasına resmi bir makamın müdahalesi demokratik bir toplumda milli güvenlik, kamu güvenliği, ülkenin ekonomik refahı, düzenin korunması, suçların önlenmesi, sağlığın veya ahlakın ve başkasının hak ve özgürlüklerinin korunması için zorunlu bulunduğu ölçüde ve kanunla düzenlenmesi koşuluyla olabilir."

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 22. maddesinde "Herkes, haberleşme hürriyetine sahiptir. Milli güvenlik, kamu düzeni, suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça; yine bu sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça; haberleşme engellenemez ve gizliliğine dokunulamaz. Yetkili merciin kararı yirmidört saat içinde hakimin onayına sunulur. Hakim, kararını kırksekiz saat içinde açıklar; aksi halde karar kendiliğinden kalkar". hükmü yer almaktadır.

Böylece diğer bireysel hakların yanında "haberleşme özgürlüğü ve haberleşmenin gizliliği" koruma altına alınmıştır.

Ceza Muhakemesi Kanununun 135. maddesinde bir suç nedeniyle yapılan soruşturma kapsamında haberleşmenin gizliliğine müdahale edilebilmesinin koşulları ve kuralları belirlenmiş, şüpheli veya sanığın telefonunun hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararıyla dinlenebileceği öngörülmüştür.

Ceza Muhakemesi Kanununun "Tesadüfen elde edilen deliller" başlığını taşıyan 138. maddesinin ikinci fıkrasında ise, "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet savcılığına derhal bildirilir" denilmiştir.

Gerekli koşullar bulunduğunda bir kişinin telefonunun dinlenmesi için hâkim veya Cumhuriyet savcısından alınan karar, sadece soruşturma kapsamında olup kararda belirtilen suçla sınırlı olmak üzere o kişinin haberleşmesinin gizliliğine müdahale yetkisi verir. Bu kişiyle telefonda konuşan diğer kimselerin haberleşmesinin gizliliğine müdahale için ayrıca hâkim veya Cumhuriyet savcısından karar alınması zorunludur. Böyle bir karar alınmadan yapılan dinlemeler o kişiler yönünden "hukuka aykırı delil" niteliğindedir.

Somut olayda, diğer haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik kararı verilen diğer sanık ...'in telefonu hâkim kararıyla dinlemeye alınmış, ancak sanık ...'in telefon konuşmaları hâkim veya Cumhuriyet savcısı kararı olmadan dinlenerek kayda alınmıştır. Sanığın telefon konuşmalarının dinlenmesi hukuka aykırı olup, delil olarak hükme esas alınamaz.

Bu konuşmaların "tesadüfen elde edilen delil" olarak değerlendirilmesi de mümkün değildir, çünkü konuşmalar soruşturması yapılan suçla ilgilidir.

07/12/2009 tarihinde diğer sanık ...'de ele geçirilen uyuşturucu maddenin sanık tarafından temin edildiğine dair sanık ...'in sonradan döndüğü soyut beyanları ve hukuka aykırı olarak elde edilen telefon konuşmaları dışında delil olmadığından, 16/12/2019 tarihinde ise bulunduğu araçta ele geçirilen 8 gramdan ibaret esrarı diğer sanık ...'e temin etme amacıyla bulundurduğuna dair hukuka aykırı olarak elde edilen telefon konuşmaları dışında delil olmadığından, sanığın 16/12/2019 tarihinde bulunduğu araçta ele geçirilen 8 gram esrar nedeniyle eyleminin ''kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma'' suçunu oluşturduğu halde, yazılı şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi yasaya aykırıdır.

Açıkladığım nedenlerle, sanık hakkındaki hükmün bu gerekçeyle bozulması ve sanık hakkında ''kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma'' suçundan hüküm kurulması gerektiği görüşünde olduğumdan, sayın çoğunluğun hükmün onanması gerektiğine ilişkin görüşüne katılmıyorum. 06/11/2019
Yargıtay — Esas No: 2023/12727, Karar No: 2025/1923, Tarih: 18.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/12727 E.  ,  2025/1923 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/1058 E., 2022/175 K.

ŞİKAYETÇİ : ...

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen hükmü 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesi uyarınca öngörülen 7 günlük kanuni temyiz süresi geçtikten sonra ve 28.02.2022 tarihinde temyiz ettiği, ancak ilk derece mahkemesinin kanun yolu hatırlatma fıkrasında "sanığın yüzüne karşı verilen kararın tefhim tarihinden itibaren on beş gün içinde" temyiz edilebileceği belirtilerek sanığın yanıltıldığı anlaşılmakla, yanıltma nedeniyle temyiz isteminin süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın adli sicil kayında yer alan ve en ağır olan İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/220 Esas, 2009/13 Karar sayılı 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezasını içeren mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas bulunduğu gözetilmeden, yazılı olduğu şekilde Torbalı 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/812 Esas, 2012/1192 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alınmış olması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 18.02.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22192, Karar No: 2015/25128, Tarih: 14.12.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/22192 E.  ,  2015/25128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA

, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 14/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16503, Karar No: 2012/15597, Tarih: 31.05.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/16503 E.  ,  2012/15597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/122763

MAHKEMESİ : İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2008

NUMARASI : 2008/203 (E) ve 2008/592 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

02.11.2007 tarihli suç tespit tutanağı ve sayaç ayar raporunda; sayacın akım polarite uçlarının ters bağlanarak tüketim kaydetmesinin engellendiği, panonun pencerelerinin açık olduğu, bu haliyle akım trofosunun müdahaleye açık olduğu, sayacın impuls (elektrik akımına tepki) vermediğinin belirtildiği, elektrik mühendisi bilirkişi; “2007 yılı 7.ayına kadar düzenli olan tüketimlerin tutanak tarihi öncesindeki üç dönemde düştüğü, tutanak sonrası sayaç bağlantıları düzeltildikten sonra bariz bir şekilde arttığı, kaçak elektrik kullanıldığı kanaatinin oluştuğu” şeklindeki raporu, sanığın; “ 2007 yılı Ekim ayında Tedaş, dağınık olan sayaçların bir panoda toplanmasını talep etti, firmamız tarafından elektrik işi Kandemir elektriğe verildi, sayacı panoya bağlama işini elektrikçi R. A. tarafından yapıldı, ben elektrikten anlamam, yanlış bağlantı varsa elektrikçi yapmıştır” şeklinde savunmada bulunduğu ve sanığın savunmasının tanık R. A. tarafından doğrulanması üzerine beraat hüküm kurulmuş ise de, yanlış bağlantı sayaç panoya taşınırken yapılmış ise, tüketimdeki düşmenin bu işlemden sonra başlaması gerektiği, Radyo Televizyon Üst Kurulu İzmir Bölge Müdürlüğü tarafından Tedaş’tan 07.10.2004 tarihinde verici tesislerinin panolarının düzeltilmesini talep ettiği ve Tedaş tarafından bu talebin sanığın şirketine acilen tamamlanması, aksi taktirde elektriğin kesileceği ihtarıyla 31.12.2004 tarihinde bildirildiğinin anlaşılması karşısında, öncelikle sayaç panosunun ne zaman değiştirildiği Tedaş, Radyo Televizyon Üst Kurulu ve aynı yerde bulunan diğer radyolara da sorularak tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve O Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 31.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1775, Karar No: 2012/3535, Tarih: 22.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1775 E.  ,  2012/3535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...Vek.Av. ...

ŞİKAYET OLUNAN : ... Vek.Av....

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Şikayetçi vekili, dava dışı borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde haczi daha sonra olan şikayet olunana birinci ve ikinci sıranın verildiğini, ilk haczin müvekkiline ait olması nedeniyle garameye girmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, alacağının OSB Kanunu’ndan kaynaklandığını ve öncelikli olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

İcra mahkemesince, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, şikayet olunanın alacağının OSB Kanunu’nun 15. maddesinin değişik 3. fıkrası gereğince öncelikli olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş hüküm şikayetçi vekilince temyiz edilmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Şikayet, hacizde sıra cetveline ilişkindir.

4562 sayılı Organize Sanayı Bölgesi Kanunu’nun 15. maddesinin 3. fıkrasında, OSB'ce teminat olarak gösterilen ve bu nedenle satışına karar verilen veya katılımcıların borcundan dolayı satışına karar verilen taşınmazların icra yoluyla satışı halinde; Bakanlık ve OSB alacaklarının öncelikle ödenmesi koşulu düzenlenmiş olup, icra mahkemesince şikayet olunan Organize Sanayi Bölgesi alacağının bu yasa maddesi kapsamında olup olmadığı araştırılarak ve yerinde tartışılarak oluşacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3285, Karar No: 2020/1022, Tarih: 03.03.2020

**6. Ceza Dairesi         2017/3285 E.  ,  2020/1022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/503 Esas, 2017/4 Karar sayılı ilamı ile yağma suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı, sanıklar ... ve ... savunmanlarının CMK'nın 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 27.04.2017 gün, 2017/664-744 Karar sayılı "Esastan red" kararına karşı, sanıklar ... ve ... savunmanları tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçesinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İstihdam edilmesi ve bir engel bulunması halinde görevlendirilmesi gereken sosyal çalışma görevlilerinin 18 yaşından küçük sanıkların özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyeceği sosyal inceleme raporu nedeniyle uzman

eğitimciye ödenen ücretin, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye ve Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

2- Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıklardan eşit alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 27.04.2017 gün, 2017/664-744 Karar sayılı hükmün, açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderlerine ilişkin kısmından, sosyal inceleme raporu giderinin çıkartılarak sonuç giderin 104.80 TL olarak belirlenmesi ve ''Eşit olarak'' ibaresi çıkartılarak yerine ''ayrı ayrı'' ibaresinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, CMK'nin 7165 sayılı Kanun ile değişik 304. maddesi gereğince, dosyanın Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi’ne gönderilmesine, 03.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7634, Karar No: 2022/13682, Tarih: 10.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7634 E.  ,  2022/13682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun ise kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesince gerekçeli kararın vekalet ücreti ve ödemeye ilişkin bentlerinin düzeltilerek HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında verilen karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Tekirdağ İli, Süleymanpaşa İlçesi, Naip Mahallesi, 2228 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı, davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile gerekçeli kararın vekalet ücreti ve ödemeye ilişkin bentlerinin düzeltilerek HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava dilekçesinde dava konusu taşınmazın kamulaştırılan kısmının davacı idare adına tescili talep edildiği halde, kamulaştırılan kısım ile kamulaştırmadan arta kalan ve bedeline hükmedilen kısmın baraj gölü sahası olarak terkinine ilişkin hüküm kurulması,

Doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesinin 2021/2154 Esas, 2022/274 Karar sayılı kararının hüküm fıkrasının (C) harfli bölümünün 2 numaralı bendindeki (lehine baraj gölü sahası olarak tapudan terkinine) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (adına tapuya tesciline,) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 10.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7706, Karar No: 2024/8879, Tarih: 20.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/7706 E.  ,  2024/8879 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1168 E., 2024/409 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/864 E., 2023/275 K.

Taraflar arasındaki velâyetin değiştirilmesi, kişisel ilişkinin azaltılması ve iştirak nafakasının arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her üç davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerinin kaldırılarak kaldırılan yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı karşı davalı baba vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 382 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (13) üncü alt bendinde velâyetin değiştirilmesine ilişkin dava çekişmesiz yargı olarak düzenlenmiştir. Aynı Kanunla 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar kesin nitelikte olup, bu kararlara karşı temyiz yoluna başvurulamaz. Davacı karşı davalı baba vekilinin velâyetin değiştirilmesi davasının reddi yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı karşı davalı baba vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan kişisel ilişkiye yönelik temyiz dilekçesi yönünden; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı karşı davalı baba vekili dava dilekçesinde; ortak çocuğun velâyet hakkının değiştirilerek müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı karşı davacı anne vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; davacı babanın iddialarının doğru olmadığını, babanın kişisel ilişki zamanlarında çocukla ilgilenmediğini, psikolojisini bozduğunu, çocuğun babasına gitmek istemediğini, yeni eşine anne demeye zorladığını, babasının evinde bilmediği kişilerin yaşadığını belirterek babanın çocuk ile olan kişisel ilişki saatlerinin kısıtlanmasına ve babada konaklamasının kaldırılmasına, çocuk için aylık 100 USD iştirak nafakası miktarının aylık 5.000,00 TL ye çıkarılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI