muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9481, Karar No: 2012/17059, Tarih: 31.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9481 E.  ,  2012/17059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/04/2011 tarih ve 2011/87-2011/224 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı, davalı Şirket vekili ve asli Müdahale talep eden ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı şirkette %17 hisseye sahip olduğunu, diğer ortaklardan ...'ın %18, Şaban Yetim'in ise %65 hisseleri bulunduğunu,kendisi şirketin müdürü iken bu görevinin 14.09.2010 tarihinde sona erdiğini ve ortaklar kurulunca yeni müdür atanmadığını, şirketin organsız kaldığından bahisle ortaklardan ...'ın şirkete kayyım atanması hususunda açtığı davanın derdest olduğunu, öte yandan şirket ortaklarından...'in özgürlüğü bağlayıcı cezaya mahkum olduğundan vesayet altına alındığını, ancak anılan ortağın vasisi ...'in hiçbir yasal sıfatı olmadığı halde 27.01.2011 tarihinde genel kurul toplantısı yapıp, kendisinin şirkete müdür olarak atanmasına ve müdüre aylık 10.000 TL ücret ödenmesine karar verdiğini, oysa vasinin genel kurulu toplantıya çağırma yetkisi bulunmadığı gibi, yasal temsilcisi bulunduğu ortağın sermaye payı icraen satıldığından ortak sıfatının da kalmadığını, genel kurulda alınan kararların BK. 19 ve 20. maddeleri gereğince butlanla batıl olduğunu ileri sürerek, 27.01.2011 tarih ve 1 nolu toplantıda alınan genel kurul kararının hükümsüzlüğünün tespiti ile iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, toplantı çağrısının tüm ortaklara usulünce tebliğ olunduğunu, toplantının ve alınan kararların usul ve yasaya uygun olduğunu savunmuştur.

Asli müdahale talep eden ..., iptali istenen kararla müdürlüğe atanan ...'im, şirket adına keşide ettiği 400.000 TL miktarlı çekin ciro yoluyla kendisine geçtiğini, iyiniyetli hamili olduğu çekin tahsili için icra takibi başlatmış ise de, iş bu dava sırasında mahkemece davalı şirkete atanan kayyım tarafından takibin engellendiğini ve çekin iptali hususunda menfi tespit davası açıldığını, ortaklar kurulu kararının iptal edilmesi durumunda davalı şirketin bir kısım borçlarından kurtulacağını, şahsi haklarının olumsuz yönde etkileneceğini,yapılan toplantı ve alınan kararın usul ve yasaya uygun olduğunu,zira toplantı çağrısının 1/10 hisseden daha fazla %65 hisse sahibi bulunan ortak... vasisi tarafından yapıldığını, toplantı ve karar yeter sayısının da sağlandığını ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

Asli müdahale talep eden ... vekili, müvekkilinin iptali istenen kararla müdürlüğe atandığını, verilecek kararın müvekkilinin hukuki durumunu etkileyeceğini ileri sürerek,davalı yanında müdahilliğine karar verilmesini talep etmiştir.

Asli müdahale talep eden ... vekili, müvekkilinin iptali istenen kararla müdürlüğe atandığını, verilecek kararın müvekkilinin hukuki durumunu etkileyeceğini ileri sürerek,davalı yanında müdahilliğine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre,TTK'nun 537. maddesi gereğince, şirket mukavelesinde aksine hüküm olmadıkça her ortağın rey hakkının koyduğu sermaye payına göre belirleneceği, bununla birlikte bir ortağın oy hakkının bütün ortakların haiz oldukları rey sayısının üçte birinden fazla olamayacağı, 4000 hisse bulunan davalı şirkette ortaklar kurulu karar yeter sayısısının 2001 olup, bir ortağın en fazla 1.333 rey hakkına sahip bulunduğu, toplantıya vasisi vasıtasıyla katılan ortak...'in 2600 hissesi bulunmasına karşın oy hakkının 1333 adet olduğu, iptali istenen ortaklar kurulu kararının ortak...'in oyuyla alındığı, bu durumda 2001 olan karar yeter sayısı sağlanmadığından ortaklar kurulu kararının hükümsüz olduğu gerekçesiyle, davalı şirketin 27.01.2011 tarih ve 1 sayılı ortaklar kurulu kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davacı, davalı şirket vekili ve asli müdahale talep eden ... temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına,müdahale talebinde bulunan ...'un talebinin fer'i müdahale niteliğinde olması nedeniyle mahkemece fer'i müdahilliğine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, fer'i müdahilin aşağıda (2) nolu bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak, dava limited şirkete müdür atanmasına yönelik ortaklar genel kurulu kararının iptali istemine ilişkindir. Limited şirketlerde ortakların oy sayısına sınırlama getiren TTK'nun 537/1.maddesindeki düzenleme, 24/06/1995 tarih ve 559 sayılı KHK'nın .12 maddesi ile değiştirilmiş olup, davalı şirketin tüzel kişilik kazandığı 1998 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TTK'nun 537/1. maddesine göre, şirket mukavelesinde aksine hüküm olmadıkça, her ortağın rey hakkı koyduğu sermaye miktarına göre hesaplanır. Öte yandan şirket ana sözleşmesinde ortakların oy sayısını kısıtlayıcı bir düzenlemede yer almamaktadır. Bu itibarla mahkemece, davalı şirketin tüzel kişilik kazandığı tarihte yürürlükte bulunmayan yasa hükmüne dayanılarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın davalı şirket vekili ile davalı şirket yanında yer alan fer'i müdahil ... yararına bozulması gerekmiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

3-Bozma sebep ve şekline göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle fer'i müdahil ...'un sair temyiz itirazlarının Reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı şirket vekili ve davalı şirket yanında yer alan fer'i müdahil ...'un temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı şirket ve fer'i müdahil ... yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte yazan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı Şirket ve fer'i müdahil'e iadesine, 31.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1528, Karar No: 2014/62, Tarih: 11.02.2014

**Ceza Genel Kurulu         2012/1528 E.  ,  2014/62 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : YENİCE (ÇANAKKALE) Sulh Ceza

Günü : 26.03.2009

Sayısı : 153-29

Taksirle yaralama suçundan sanık A.. K..'in 5237 sayılı TCK'nun 89/1, 89/2-b, 62 ve 51. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelemeye ilişkin, Yenice Sulh Ceza Mahkemesince verilen 26.03.2009 gün ve 153-29 sayılı hükmün o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 26.12.2011 gün ve 14526-9818 sayı ile;

"Suç tarihinde 65 yaşını bitirmiş olan sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nun 50/3. maddesi uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi" isabetsizliğinden oyçokluğuyla bozulmasına karar verilmiş,

Daire üyeleri S. Ö. ve M. M. Yönder, "5237 sayılı TCK'nun 89/1, 2-b maddesi kapsamında mağdurun taksirle yaralanmasına neden olan sanık A.. K.. hakkında hüküm kurulurken mahkemece seçimlik cezalardan para cezası yerine kısa süreli hapis cezasının tercih edilmiş olması karşısında; suç tarihinde 65 yaşını tamamlamış olan sanığa verilen cezanın TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlara çevrilmesinin zorunlu olduğu, sanık hakkında hüküm kurulurken adli para cezası yerine hapis cezasının tercih edilmiş olduğu, TCK'nın 50/2. fıkrası da gözönüne alınarak sanığın cezasının TCK'nın 50/1. maddesinde yazılı olan adli para cezası dışındaki seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesinin zorunlu olduğu" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 16.02.2012 gün ve 298290 sayı ile;

“Sanık 05.05.1933 doğumlu olup, suç tarihi olan 28.05.2008 tarihi itibarıyla 65 yaşından büyük olup, sabıka kaydı bulunmamaktadır.

Mahkemece sanık hakkında TCK'nun 89/1, 89/2-b 51/1. maddesi uyarınca erteli 5 ay hapis cezası tayin olunmuştur. Tayin olunan ceza miktar yönünden kısa süreli olup, TCK'nun 50/3. maddesinin uygulama zorunluluğu kapsamındadır.

Ancak atılı taksirle yaralama suçunda hürriyeti bağlayıcı ceza veya adli para cezası seçenek olarak öngürülmüş olup, mahkemece hürriyeti bağlayıcı ceza tercih edilmiştir. TCK'nun 50/2. maddesinde yer alan 'hapis cezasına hükmedilmişse,artık adli para cezasına çevrilemez' ilkesi herkes için bağlayıcı olup, yaş büyüklüğe veya küçüklüğünde TCK'nun 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlardan adli para cezası dışında kalan diğer seçenek yaptırımların tercih edilmesi zorunludur” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 12. Ceza Dairesince 27.11.2012 gün ve 27105-23632 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

5271 sayılı CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 12. Ceza Dairesince 27.11.2012 gün ve 27105-23632 sayı ile; itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; suç tarihinde 65 yaşını bitirmiş olan sanığa, seçimlik cezanın öngörüldüğü bir suçtan tercihen verilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nun 50/3. maddesi uyarınca, adli para cezasına çevrilmesinin mümkün olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

5237 sayılı TCK'nun “Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar” başlıklı 50. maddesinin 1. fıkrası “Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre;

a)Adlî para cezasına,

b) Mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle, tamamen giderilmesine,

c) En az iki yıl süreyle, bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla, gerektiğinde barınma imkânı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etmeye,

d) Mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle, belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanmaya,

e) Sağladığı hak ve yetkiler kötüye kullanılmak suretiyle veya gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılarak suç işlenmiş olması durumunda; mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle, ilgili ehliyet ve ruhsat belgelerinin geri alınmasına, belli bir meslek ve sanatı yapmaktan yasaklanmaya,

f) Mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya, çevrilebilir”,

2. fıkrası; “Suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez”,

3. fıkrası ise; “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir”,

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. fıkrası ise; “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir”,

Şeklinde düzenlenmiştir.

Maddenin 3. fıkrasının gerekçesi; “Maddenin üçüncü fıkrasında, kısa süreli hapis cezasının adli para cezası veya diğer seçenek tedbirlerden birine çevrilmesi açısından mahkemenin takdir yetkisinin olmadığı hâller belirlenmiştir. Bu hâllerde, mahkeme kısa süreli hapis cezasını adli para cezasına veya diğer seçenek tedbirlerden birine çevirecektir. Bunun için kişinin daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması ve hükmolunan hapis cezasının otuz günden fazla olmaması gerekir. Keza, daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” şeklindedir.

Maddenin birinci fıkrasında sanığa hükmedilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilebileceği düzenlenmiş olup maddede “çevrilebilir” kelimesine yer verilmiş olduğundan hakimin kısa süreli hapis cezasını birinci fıkrada belirtilen seçenek yaptırımlardan birine çevirme zorunluluğu bulunmamaktadır. Kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilip çevrilmemesi, çevrilmesi halinde hangi seçenek yaptırıma çevrileceği hususları dosya içeriğine göre hakimin takdirine bırakılmıştır.

İkinci fıkrada adli para cezasına çevirme yasağı düzenlenmiş olup, adli para cezası ile hapis cezasının seçimlik olarak düzenlendiği bir suçtan hüküm kurulurken temel cezanın tercihen hapis cezası olarak seçilmesinden sonra, sonuç hapis cezası kısa süreli olsa dahi 50. maddenin 1. fıkrasında sayılan seçenek yaptırımlardan adli para cezasına çevrilemeyecektir. Ancak adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesine bir engel bulunmamaktadır.

İkinci fıkrada adli para cezasına çevirme yasağı düzenlenmiş olup, adli para cezası ile hapis cezasının seçimlik olarak düzenlendiği bir suçtan hüküm kurulurken temel cezanın tercihen hapis cezası olarak seçilmesinden sonra, sonuç hapis cezası kısa süreli olsa dahi 50. maddenin 1. fıkrasında sayılan seçenek yaptırımlardan adli para cezasına çevrilemeyecektir. Ancak adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesine bir engel bulunmamaktadır.

Üçüncü fıkrada ise seçenek yaptırımlara çevirmenin zorunlu olduğu haller düzenlenmiş olup, buna göre daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak kaydıyla, mahkum olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile suç tarihinde onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkum olduğu kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunludur. Burada hakime takdir hakkı tanınmamış olup, şartların oluşması halinde fıkrada belirtilen sürelerdeki hapis cezalarını maddenin birinci fıkrasında sayılan seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunlu kılınmıştır. Kanun koyucu seçenek yaptırımlara çevirme noktasında bir sınırlama getirmemiş, hapis cezasının birinci fıkrada belirtilen seçenek yaptırımlardan herhangi birine çevrileceğini belirtmiş, nitekim madde gerekçesinde; “bu hâllerde, mahkeme kısa süreli hapis cezasını adli para cezasına veya diğer seçenek tedbirlerden birine çevirecektir” denilmek suretiyle kısa süreli hapis cezasının para cezası dahil seçenek yaptırımlardan birine çevrilebileceği açıkça hükme bağlanmıştır.

Maddenin üçüncü fıkrasındaki şartları taşıyan sanık hakkında seçimlik yaptırım öngörülen bir suçtan mahkumiyet hükmü kurulurken temel cezanın tercihen hapis cezası olarak seçilmesinden sonra bu cezanın üçüncü fıkra gereğince adli para cezasına çevrilip çevrilemeyeceğinin uyuşmazlığın çözümü açısından belirlenmesi gerekmektedir.

Maddenin ikinci fıkrasında yasaklayıcı bir düzenleme yapan kanun koyucunun, üçüncü fıkrada hiçbir sınırlama yapmaksızın zorunlu çevirme hallerini düzenlemiş olması ve fırka gerekçesinde de fıkrada belirtilen sürelerdeki hapis cezalarının açıkça adli para cezasına da çevrilebileceğini belirtilmiş bulunması karşısında, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına da çevrilebileceğinin kabulü gerekmektedir.

Maddenin ikinci fıkrasında yasaklayıcı bir düzenleme yapan kanun koyucunun, üçüncü fıkrada hiçbir sınırlama yapmaksızın zorunlu çevirme hallerini düzenlemiş olması ve fırka gerekçesinde de fıkrada belirtilen sürelerdeki hapis cezalarının açıkça adli para cezasına da çevrilebileceğini belirtilmiş bulunması karşısında, sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına da çevrilebileceğinin kabulü gerekmektedir.

Öğretide de bu konuya ilişkin olarak; "Hakaret suçunu düzenleyen TCK'nun 125/1 inci maddesi, fiilin cezasını, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adli para cezası olarak öngörmüştür. Hakim seçim imkanı olmasına rağmen sanığı para cezasına değil, kısa süreli hapis cezasına mahkum etmişse, bu ceza artık paraya çevrilemez. Bununla birlikte, suç tanımında adli para cezası ile hapis cezasının seçimlik olduğu bazı hallerde, hapis cezası tercih edilip, somut ceza belirlendiğinde, 50/3'te yer alan ceza sınırının altında bir hapis cezasına ulaşılırsa, kanaatimizce diğer şartları mevcutsa, adli para cezasına çevirmek mümkündür" (M.Emin Artuk-Ahmet Gökcen-A.Caner Yenidünya, Ceza Hukuku Genel Hükümler, Adalet Yayınevi, Ankara 2014, 8. Baskı, s. 706) şeklinde görüşe yer verilmiştir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığa yüklenen taksirle yaralama suçu için seçimlik olarak hapis cezası ile adli para cezası öngörülmüş olup, suç tarihinde 65 yaşından büyük olan sanık hakkında temel ceza olarak hapis cezasını tercih eden yerel mahkemece, sonuç olarak hükmedilen 5 ay kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nun 50/3. maddesi gereğince aynı kanunun 50/1. maddesinde belirtilen para cezası dahil seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi usul ve kanuna aykırıdır.

Bu itibarla, yerel mahkeme hükmünün bozulmasına ilişkin Özel Daire kararı isabetli olduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan yedi Genel Kurul Üyesi; "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmışlar

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2-Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2014 günü yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11746, Karar No: 2014/10478, Tarih: 26.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/11746 E.  ,  2014/10478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİOSMANPAŞA 2.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2008/508-2013/73

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Uyuşmazlık harici araç satım sözleşmesinden doğan alacak istemine ilişkindir .

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin davalıdan 07/09/2007 tarihinde Ford markalı aracı satın aldığını, müvekkilinin aralarında yaptıkları yazılı mukaveleye göre 11.000,00 TL nakit, 3.100,00-TL vadeli 17/09/2007 keşide tarihli çek olmak üzere 14.100,00 TL’yi peşin ödediğini, kalan kısım için ise vadeli ödeme konusunda anlaştıklarını, müvekkilinin davalıya söz verdiği gibi kalan bakiye kısmını da ödediğini, böylece 21.750,00 TL’nin tamamının davalıya ödendiğini, müvekkilinin kendisine düşen edimini yerine getirdiğini, fakat davalının söz konusu aracın noter satışının yapılmasını sağlama konusundaki edimini yerine getirmediğini, sözleşme gereği ödenen 21.750,00 TL bedel kadar müvekkilinin mal varlığı aleyhinde davalının sebepsiz zenginleştiğini, davalı A.. I..’a oto alım sözleşmesine istinaden yapılan ödeme tutarı olan 21.750,00 TL’nin iadesinin yazılı olarak talep edildiği tarih olan 30/05/2008 tarihinden itibaren kanuni faiziyle birlikte ödemeye mahkum edilmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili dilekçesinde; harici satım sözleşmesinde yer alan "Kalan parası 10/10/2007 tarihinde 7.000,00 YTL ödenecek parası ödendiğinde, devir parası alınacak." şeklinde davalının el yazısı ile düştüğü şerhin mevcut olduğunu, bu paranın müvekkili tarafından davalıya 10/10/2007 tarihinde ödendiğini, bunun üzerine davalının sözleşmeyi alıp yine kendi el ürünü olarak 7.000,00 YTL ve altındaki parası kısımlarının üstüne çarpı koymak ve karalama yapmak ve yan tarafa da alındı ibaresini yazmak suretiyle sözleşmeyi müvekkiline iade ettiğini beyan etmiştir.

Davalı cevap layihasında; harici satım sözleşmesinde geçen 7.000,00 TL alındı ibaresinin kendi tarafından yazılmadığını ifade etmiştir. Yerel mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş; hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki ihtilaf bakiye 7.000.00 TL'nin ödenip ödenmediği noktasındadır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bend kapsamı dışında kalan, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı hakkında sözkonusu harici satım sözleşmesinde yer alan tahrifata ilişkin Özel evrakta sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçundan Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlık tahkikatı başlatılmış olup , bu tahkikat derdesttir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bend kapsamı dışında kalan, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı hakkında sözkonusu harici satım sözleşmesinde yer alan tahrifata ilişkin Özel evrakta sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçundan Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlık tahkikatı başlatılmış olup , bu tahkikat derdesttir.

Yargılama sürecinde ;davacı hakkında sözkonusu harici satım sözleşmesinde yer alan tahrifata ilişkin özel evrakta sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçundan Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca başlatılan hazırlık tahkikatı sonucu beklenmemiştir. Ayrıca İhtilafa konu belge üzerindeki “alındı” yazısı üzerinde herhangi bir inceleme yapılmamıştır

Bu itibarla yerel mahkemece yapılması gereken davacı hakkında Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığınca başlatılan hazırlık tahkikatı evrakının sonucunu beklemek, hazırlık tahkikatının takipsizlikle sonuçlanması halinde niza konusu harici satım sözleşmesindeki “alındı” yazısı üzerinde inceleme yaptırılarak sözkonusu yazının davalı eli mahsülü olup olmadığı hususununu açık net her türlü şüpheden uzak biçimde saptanması, ve oluşacak sonuç dairesinde hüküm tesisi gerekirken eksik incelemeyle davanın kabulü cihetine gidilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.