muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7684, Karar No: 2015/8629, Tarih: 30.12.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/7684 E.  ,  2015/8629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ... İcra Müdürlüğü'nün 2009/269 E. sayılı takip dosyasında düzenlenen 10.08.2012 tarihli sıra cetvelinde ilk sırada pay ayrılan davalı kooperatifin bedeli paylaşıma konu araç üzerindeki rehin alacağını tahsil ettiğini, bir alacağı kalmadığı halde sıra cetvelinde pay ayrılmasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, müvekkilinin dava dışı borçludan olan ve bedeli paylaşıma konu araç üzerindeki rehin alacağını .. ... temlik ettiklerini beyan etmiştir.

Dahili davalı..., davalı kooperatifin kredi borcundan dolayı dava dışı borçludan olan alacağını temlik aldığını, sıra cetvelindeki ilk sıranın kendisine ait olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalı kooperatifin dava dışı borçludan olan alacağını noterde düzenlenen 02.02.2010 tarihli temlikname ile dahili davalıya temlik ettiği, borçlunun temlik alana borcunu ödemediği, 6098 sayılı TBK'nın 183. ve 189. maddeleri uyarınca rehinle teminatlandırılmış alacak noter senediyle devralındığına göre, rehin hakkının da devralana geçeceği, sıra cetvelinde birinci sıradaki alacağın, alacağın temliki hükümleri uyarınca usulüne uygun olarak temlik edildiği ve böylece alacağın halen mevcut olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Sıra cetveline itiraz davasının Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılıp sonuçlandırılması gerekirken bu hususa riayet edilmeyip Asliye ticaret Mahkemesi sıfatıyla davaya bakılması doğru olmamış ise de ... ilçesinde bağımsız Asliye Ticaret Mahkemesi bulunmadığından bu husus tenkitle yetinilmiş, bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 30.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2047, Karar No: 2024/3518, Tarih: 17.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2047 E.  ,  2024/3518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/442 E., 2024/195 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

- K A R A R -

1- İlk derece mahkemesince, sıra cetveline şikayette, haciz müzekkerelerine göre tarih sıralaması olarak şikayetçinin alacaklı olduğu dosya alacağının öncelikli olduğu gerekçesi ile sıra cetvelinin iptaline karar vermiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayet olunan vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bölge Adliye Mahkemesi'nin bu kararına karşı şikayet olunan vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 2022/1619 Esas, 2023/1553 Karar sayılı ilamıyla; şikayetçinin alacaklı olduğu Ankara 9. İcra Dairesi'nin 2019/48 Esas sayılı icra takibinin durdurulmasına 19.10.2021 tarihinde karar verildiği ve bu kararın 10.11.2021 tarihinde kesinleştiği, bu hali ile şikayetçinin sıra cetvelinin iptalini istemede hukuki menfaatinin kalmadığı, şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabule karar verilmesi doğru görülmediği belirtilerek karar bozulmuştur.

4- İlk Derece Mahkemesi'nin bozma üzerine verdiği şikayetin reddine dair karara karşı şikayetçi vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma ilamının içeriği ve usuli kazanılmış hak ilkesinin re'sen gözetildiği; kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve özellikle şikayetçinin sıra cetvelinin iptalini istemede hukuki menfaatinin kalmadığı dikkate alındığında şikayetçi vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Diyarbakır 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin kararına ilişkin şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 17.10.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2158, Karar No: 2016/4577, Tarih: 30.06.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/2158 E.  ,  2016/4577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 50/1, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "16.02.2011" yerine, "12.02.2011" olarak yazılması,

2- Sanığın borçlunun işçisi olduğu, askere gitmesi nedeniyle işyerinden ayrıldığını, askerden döndükten sonra dükkanın kapanmış olduğunu, mahcuz mallara ne olduğunu bilmediğini iddia eden, ancak İcra Müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayan sanığın dikkat ve özel yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzun kaybolmasına neden olup olmadığı ve eylemin TCK'nın 289/3. maddesinde tanımlanan suçu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Sanığa verilen 2 ay 15 gün hapis cezasının TCK'nın 50/1 ve 52/1. maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sırasında hapis cezasında indirim uygulanmadığı halde 75 gün adli para cezası yerine 60 gün adli para cezası olarak yazılıp sonuç cezanın da 1500 TL yerine 1200 TL olarak hesabı suretiyle hükmün karıştırılarak eksik ceza tayini,

b- Adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alındığında hüküm fıkrasında TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ihtarat yapılması,

c- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, mahkumiyet kararı verilmesi halinde, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 30.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19234, Karar No: 2015/20440, Tarih: 24.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/19234 E.  ,  2015/20440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Rücûan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; davanın kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesini ... avukatının istemesi ve duruşma talep etmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24.11.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü davalı ... adına Av. ... ile karşı taraf adına Av. ... geldiler. Diğer davalı adına gelen olmadı. Duruşmaya başlandı. Hazır bulunanların açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. İşverenin sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır. İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin, anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücûan tazminat davalarında uygulanmasına imkan veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı sonucu olarak 2004 yılı Temmuz ayında meydana gelen işkazası nedeniyle açılan davanın yasal dayanağının 506 sayılı Kanunun 26. maddesi olduğu belirgindir.

Bu maddedeki, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve işgüvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya haksahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22. maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı (Anayasa Mahkemesi'nin 23.11.2006 tarihli ve E:2003/10 K:2006/106 sayılı Kararı ile bu fıkrada geçen “sigortalı veya haksahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere” bölümü iptal edilmiştir.) Kurumca işverene ödettirilir...İş kazası veya meslek hastalığı, 3. birkişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3. kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücû edilir.” düzenlemesine göre; davaya konu iş kazasında kusurlu olanlar davacı Kurumun rücû alacağından kusurları karşılığı sorumludur.

Kusur raporlarının 506 sayılı Kanunun 26., 4857 sayılı Kanunun 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün 2 vd. maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Öte yandan, tarafları ve konusu farklı olan sigortalının/haksahiplerinin açtığı tazminat dosyasında verilen karar, rücuan tazminat davalarında kesin hüküm teşkil etmez. Dolayısıyla o dosyada alınan kusur raporu da eldeki davada kesin delil teşkil etmeyecektir. Şayet, kesinleşmiş ise ancak güçlü delil teşkil edebilir. Nitekim bu husus, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 27.01.2010 tarih, 2010/10 Esas ve 2010/14 Karar sayılı ilamında da benimsenmiştir.

Öte yandan, tarafları ve konusu farklı olan sigortalının/haksahiplerinin açtığı tazminat dosyasında verilen karar, rücuan tazminat davalarında kesin hüküm teşkil etmez. Dolayısıyla o dosyada alınan kusur raporu da eldeki davada kesin delil teşkil etmeyecektir. Şayet, kesinleşmiş ise ancak güçlü delil teşkil edebilir. Nitekim bu husus, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 27.01.2010 tarih, 2010/10 Esas ve 2010/14 Karar sayılı ilamında da benimsenmiştir.

Bu kapsamda mahkemece, kesinleştiği anlaşılan tazminat davası dosyası getirtilerek, davaya konu işkazası konusunda ve iş güvenliği alanında uzman bilirkişilerden, açıklanan şekilde işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuatına uygun kusur raporu aldırıldıktan sonra değerlendirme yapılması gerekir.

2-) Rücuan tazminat davasında Kurumun, sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi, gelirin kesildiği veya kesilmesi/azaltılması gerektiğinin ortaya çıktığı durumlarda; ödenmeyen veya ödenmeyecek olan gelir kesiminin rücuan istenemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davalarda gözetilmesi gereken genel kurallar arasında bulunmaktadır.

Ölüm geliri; 506 sayılı Kanunun 23 ve 24. maddeleri gereğince iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölen sigortalının; eşi, çocukları ile ana ve babasına, maddelerde belirtilen şartlar çerçevesinde sağlanan bir sosyal sigorta yardımı niteliğinde olup, haksahibi sayısı, ölüm gelirinin ilk peşin sermaye değerini doğrudan etkilemektedir.

Bu çerçevede; işkazası sonucu 26.07.2004 tarihinde vefat eden sigortalının 05.03.2005 tarihinde dünyaya gelen haksahibi kızı Tuba Nur İnatoğlu'na bağlanan ölüm geliri nedeniyle diğer 3 haksahibi olan eş ve çocuklara bağlanan ölüm gelirlerinin ilk peşin sermaye tutarlarındaki eksilmelerin tazmin sorumlularından tahsilinin mümkün olmadığı gözetilmelidir.

3-)Tazminat hukukunun temel ilkelerinden biri; sorumluluk şartlarının oluşması koşuluyla, zarar verenin, zarar görenin malvarlığında oluşan eksilmeyi tümüyle (tam tazmin) gidermesidir. Ancak bu ilkenin katı uygulanması, hakkaniyete uygun olmayan sonuçlar doğmasına neden olabilmektedir. Bu nedenle, 818 sayılı Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddelerinde, bazı olguların gerçekleşmesi halinde, hâkime tazminattan indirim yapma, gerektiğinde tazmin istemini tamamen reddetme yetkisi tanınmıştır.

Anılan kanunun “Tazminat miktarının tayini” üst başlıklı 43/1. maddesi; “Hâkim, hal ve mevkiin icabına ve hatanın ağırlığına göre tazminatın suretini ve şümulünün derecesini tayin eder” hükmünü içermektedir. Madde metnindeki “hal ve mevkiin icabı” kavramı, “olayın özellikleri, durumun gereği” anlamında olup, ekonomik ve sosyal olgular içinde değerlendirilebilecek geniş yorumlu kavramlardır.

Anılan kanunun “Tazminat miktarının tayini” üst başlıklı 43/1. maddesi; “Hâkim, hal ve mevkiin icabına ve hatanın ağırlığına göre tazminatın suretini ve şümulünün derecesini tayin eder” hükmünü içermektedir. Madde metnindeki “hal ve mevkiin icabı” kavramı, “olayın özellikleri, durumun gereği” anlamında olup, ekonomik ve sosyal olgular içinde değerlendirilebilecek geniş yorumlu kavramlardır.

Borçlar Kanununun 51. maddesi gereğince dayanışmalı sorumluluk esasları kapsamında rücu alacağının; kimliği/kimlikleri meçhul olan kişi/kişilerin kusuruna ilişkin kısmının da diğer tazmin sorumlularından istenmesi durumunda; diğer tazmin sorumlularının; kimliği/kimlikleri meçhul kişi/kişilere rücu imkanının bulunmaması, sigortalının ölümünde diğer tazmin sorumlularının eyleminin taksirli kusura, meçhul kişi/kişilerin eyleminin ise genelde kasta dayanması nedenlerinden dolayı; “hal ve mevkiin icabı” olarak hükmedilecek tazminattan Borçlar Kanununun 43. maddesi gözetilerek takdir edilecek bir oranda hakkaniyet indirimi konusundaki değerlendirmenin kararda tartışılması gerekir.

Bu açıklamalar çerçevesinde, sigortalının öldürülmesiyle sonuçlanan işkazasına neden olan saldırgan/saldırganların kimliklerinin, mevcut bilgi ve belgelerden meçhul olduğu görülmekle; yargılama sürecinin geçirmiş olduğu safahatın uzun olduğu da gözetilerek, sonucu araştırılması gereken ceza soruşturması

akibetine göre, davaya konu işkazasına neden olan saldırgan/saldırganların kimlik/kimliklerinin meçhul olup olmadığının halen devam edip etmemesine göre Borçlar Kanununun 43. maddesi kapsamında değerlendirme yapılması gerektiğine özellikle dikkat edilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı biçimde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenleridir.

O halde, davalı ... avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalı ...'e iadesine ve... avukatı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, 24.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16725, Karar No: 2019/2643, Tarih: 07.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/16725 E.  ,  2019/2643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Gerekçeli karar 26.10.2018 tarihinde davalı ... Enerji Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekiline tebliğ edildiği halde, temyiz süresinin son günü olan 05.11.2016 tarihinden sonra, 09.11.2018 tarihinde davalı şirket vekilinin harcını yatırarak kararı temyiz ettiği ve temyiz talebinin 09.11.2018 tarihinde sekiz günlük temyiz süresi geçirildikten sonra yapıldığı anlaşıldığından; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesi gereğince, süre aşımı sebebiyle davalı ... Enerji Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4655, Karar No: 2015/6089, Tarih: 09.12.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/4655 E.  ,  2015/6089 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/179282

MAHKEMESİ : Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2012

NUMARASI : 2011/397 (E) ve 2012/239 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Temyizin kapsamına göre sanıklar hakkında "özel belgede sahtecilik" suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-Katılanın izni ile evini sanık ......'ın, diğer sanık ......'e yazılı kira sözleşmesiyle kiraladığı aynı zamanda kefil olarak imzaladığı, katılanın kira bedelini alamaması nedeniyle evin tahliyesi için açtığı, davada sanık ......'in suça konu sahte kira sözleşmesini kira borcunu ödediğinin delili olarak mahkemeye sunduğu, sözleşmenin hususi şartlar bölümünde "9.000 TL(DOKUZ BİN) mal sahibine verilmiştir" ibaresinin yazılı olduğu, mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesinde sözleşmede kiraya veren altında atılı bulunan imzanın katılanın eli ürünü olmadığının tespit edildiği, sanık Kenan'ın sözleşmeye yalnızca şahit olarak imza attığını, kendi imzaladığı kira kontratında dokuz bin lira verildiğine dair bir ibarenin bulunmadığını savunduğunun anlaşılması karşısında; sanık ..... tarafından mahkemeye sunulan kira sözleşmesinin üzerinde bulunan yazılar ve imzaların sanıkların eli ürünü olup olmadıklarına dair bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna göre sanık ......'ın suça ne şekilde katıldığı sanık .......'in ise sunduğu belgedeki imzanın katılana ait olmadığı hususu karar yerinde açıklanıp tartışılmak suretiyle karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat ve mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33192, Karar No: 2014/6796, Tarih: 09.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/33192 E.  ,  2014/6796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve üye olma

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmolunan ceza miktarına nazaran sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318.maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.