muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1714, Karar No: 2023/9739, Tarih: 20.11.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/1714 E.  ,  2023/9739 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/938 E., 2016/178 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında 05.11.2014 tarihli eylem nedeni ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığınca 03.02.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir. Karar 06.02.2015 tarihinde sanığa tebliğ edilmiştir.

B. Sanığın, 20.04.2015 tarihli eylemi ihlal kabul edilerek Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.08.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Bilecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli ve 2015/938 Esas, 2016/178 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kamu davasının ertelenmesi kararının ihlali niteliğindeki 20.04.2015 tarihli eylemin sabit olmaması sebebi ile davanın düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; Mahkemenin esasa girip, yargılama yapması gerekirken, kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle düşme kararı vermesi ve kararın usul ve esas yönünden kanuna aykırı bulunduğundan kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; Mahkemenin esasa girip, yargılama yapması gerekirken, kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle düşme kararı vermesi ve kararın usul ve esas yönünden kanuna aykırı bulunduğundan kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

05.11.2014 tarihinde il merkezinde Hamam Sokak üzerinde sanığın kimlik kontrolü amacıyla durdurulmak istendiği sırada olay yerinden kaçtığı, kaçarken yere düşürdüğü cüzdanında bir miktar uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, olay nedeniyle Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.02.2015 tarih 2014/3582 Esas 2015/4 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın usulüne uygun şekilde sanığa tebliğ edildiği ve kesinleştiği, sanık hakkındaki denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında 20.04.2015 tarihinde tanık Mehmet A.'nun bir miktar uyuşturucu madde ile birlikte PTT binası yakınlarında yakalandığı, tanık Mehmet'in beyanları üzerine sanığın denetimli serbestlik tedbirini ihlal ettiği sonucuna varılarak ilk eyleminden dolayı sanık hakkında kamu davası açıldığı; davaya konu ilk olayda sanığın suçun ikrar ettiği, ikinci olayı ise kabul etmediği, tanık Mehmet'in kendisini sıkıştırması, uyuşturucu satmaya çalışması nedeniyle denetimli serbestlik tedbirinin kalkacağından korktuğunu, bu nedenle İl Emniyet Müdürlüğü'ne giderek tanık Mehmet'i ihbar ettiğini

söylediği, tanığın iddiası üzerine ikinci olayda görev yapan polis memurları Ali K. ve Mustafa M.'nin beyanlarının alındığı, tutanak tanıklarının sanığın savunmalarını doğruladıkları, sanığın ihbarı ve verdiği bilgiler üzerine tanık Mehmet'i yakalayabildiklerini söyledikleri, erteleme süresi içerisinde kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu madde temin etmesi veya bulundurması veya kullanması durumunda bu durumun ihlal olarak kabul edileceği, ayrı bir kovuşturma ve soruşturma yapılamayacağı, ilk olay nedeniyle kamu davası açılabileceği düzenlenmesine yer verilmiştir. Bu husus bir kovuşturma şartı olarak düzenlenmiştir. Sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilebilmesi için ihlal olarak kabul edilebilecek bir olayın gerçekleşmesi gerektiği, mahkeme dosyasına konu olayda sanık ...'in ihlal olarak değerlendirilen olayda herhangi bir suç içeren eylemde bulunmadığı, tanık Mehmet'i ihbar ettiği, bu nedenle sanığın eyleminin ihlal olarak kabul edilemeyeceği, kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine, denetimli serbestlik tedbirine ilişkin işlemlerin yenilenmesine yönelik Bilecik Cumhuriyet Başsavcılığı'na müzekkere yazılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

A. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "05.11.2014" yerine "20.04.2015" olarak yazılması

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

A. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "05.11.2014" yerine "20.04.2015" olarak yazılması

B. Sanığın 05.11.2014 tarihinde işlediği uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle 03.02.2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, bu kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 06.02.2015 tarihinde tebliğ edildiği, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına başlanıldığı, sanığın 20.04.2015 tarihli eylemi nedeni ile 31.08.2015 tarihinde birleşme kararı verildiği ve sanığın 20.04.2015 tarihli eylemi ihlal kabul edilerek kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırıldığı ve 31.08.2015 tarihli iddianame düzenlenerek kamu davası açıldığı;

İhlal sayılan 20.04.2015 tarihli olaya ilişkin; sanığın uyuşturucu madde kullandığı beyanı üzerine hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan işlem yapıldığı, sanığın uyuşturucu madde kullandığını belirten bir analiz yapılmadığı savunmasının aksine mahkûmiyete yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmediği bu hali ile ihlal oluşturan eylemin gerçekleşmediği anlaşılmakla;

20.04.2015 tarihli eylemin 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında ihlal sayılan eylem olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeksizin sanık hakkında kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere yargılamanın durmasına, dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine davanın düşürülmesine karar verilmesi,

C. Sanığın 05.11.2014 tarihinde işlediği uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle 03.02.2015 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, bu kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 06.02.2015 tarihinde tebliğ edildiği, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına başlanıldığı, sanığın 20.04.2015 tarihli eylemi nedeni ile 31.08.2015 tarihinde birleşme kararı verildiği ve sanığın 20.04.2015 tarihli eylemi ihlal kabul edilerek kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırıldığı ve 31.08.2015 tarihli iddianame düzenlenerek kamu davası açıldığı ancak yapılan incelemede 20.04.2015 tarihli eylemin sabit olmadığı görülmekle;

5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) ve (c) bentlerinde yer verilen koşulların oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi, dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü kapsamında ihlal nedeni sayılacak eylem bulunup bulunmadığı hususunun tespiti için, sanık hakkında incelemeye konu 05.11.2014 tarihli suç tarihinden sonra, ancak kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 22.02.2015 tarihinden itibaren erteleme süresi olan 5 yıl içinde işlenen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen herhangi bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ya da 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği doğrudan açılan davaların bulunup bulunmadığının araştırılarak,

a. Var ise; Cumhuriyet Başsavcılığı ve/veya mahkemelerden ilgili dosyaların getirtilip dosya arasına alınıp; derdest ise temyize konu dava dosyası ile birleştirilmesi; hüküm verilmiş ve kesinleşmiş ise, gerektiğinde kanun yararına bozma yoluna gidilmesi için bildirimlerde bulunulup sonucuna göre, tüm deliller birlikte gözetilmek suretiyle ihlal niteliğinde eylem olup olmadığı ya da eylemlerin tek suç, ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesi,

b. Yok ise; 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile düzenlenen kovuşturma şartlarının sağlanmadığı dikkate alınarak kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının (2) nci cümlesi uyarınca kamu davasının durmasına ve erteleme kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekmekte ise de; dosya inceleme tarihi itibariyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiği 22.02.2015 tarihinden itibaren 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 5 yıllık erteleme süresinin dolduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının (1) inci cümlesinde yer verilen “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. ” hükmü uyarınca erteleme süresinin dolması nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği dikkate alınarak düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması, nedeniyle hukuka aykırılıklar görülmüştür.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bilecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli ve 2015/938 Esas, 2016/178 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, diğer yönleri incelenmeksizin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17891, Karar No: 2015/31803, Tarih: 03.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/17891 E.  ,  2015/31803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/86212

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2011

NUMARASI : 2011/229, 2011/638

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yetkilisi olduğu .....İnşaat Turizm Oto Tekstil Gıda Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vasıtası ile katılan taraf ile ticari ilişkiye girdikleri, bu ticari ilişki kapsamında 25.000 TL bedelli 30/10/2009 tarihli çek ve 30/09/2009 tarihli 22.000 TL bedelli senet düzenleyerek karşı tarafa teslim ettikleri vadesi geldiğinde çek ve senedin ödenmemesi üzerine haklarında Ankara .... İcra Müdürlüğünün 2010/..... ve 2010/.... sayılı dosyalar üzerinden icra takibi yapılması üzerine sanığın sahibi olduğu şirket tarafından kambiyo belgelerindeki imzalara itiraz edildiği, Ankara .... İcra Hukuk Mahkemesinde imzaya itiraz davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda imzaların keşideciye ait olmadığına ve takibin iptaline karar verildiği, sanığın savunmasında kambiyo belgelerinin şirket çalışanı ..... tarafından kendisine verilen yetki belgesi doğrultusunda kendisinin de bilgisi dahilinde imzalandığını beyan etmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti,

a-.......’nın kimlik ve adres bilgileri tespit edilerek tanık olarak ifadesine başvurulup, çekteki imzaların kendisine ait olup olmadığı hususunun ve çekin ne şekilde eline geçtiğinin sorulması, tanığın yazı ve imza örnekleri alınarak, çekteki yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının belirlenmesi için çek üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması,

b-Resmi evrakta sahtecilik suçunda, sahte olduğu iddia olunan belgenin aldatma niteliğinin bulunup bulunmadığının takdiri mahkemeye ait olup duruşmaya kambiyo belgelerinin aslı getirtilip ayrıntılı incelemesinin yapılması ile sahteciliğin ne şekilde yapıldığına ve aldatma özelliği olup olmadığına dair görüş belirtilmesi sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeyerek, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre,

c-TCK’nın 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

d-5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden bu yönde de değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

d-5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden bu yönde de değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10086, Karar No: 2014/11943, Tarih: 05.11.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/10086 E.  ,  2014/11943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/631-2014/241

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin kira artışına esas alınacak bir önceki dönem kira bedeline yönelik temyiz itirazlarına gelince; Takibe konu olan 01.04.2010-01.04.2011 dönemi aylık kira parasının, sözleşmedeki artış koşulundaki artış oranının davalı vekili tarafından bildirilen 44.260 TL üzerine uygulanarak aylık kira bedelinin belirlendiği ve buna göre karar verildiği görülmektedir. Oysa takip konusu dönemden bir önceki dönem olan 01.04.2009-01.04.2010 dönemi kirası yönünden kiracının ekonomik kriz nedeniyle yaptığı başvuruyu uygun bulan davacı - kiraya verenin 01.04.2009 tarihinden 31.12.2009 tarihine kadar 42.000 TL, 01.01.2010 tarihinden 31.03.2010 tarihine kadar olan aylık kiranın ise 45.000 TL olarak ödenmesini kabul ettiği, önceki dönem kira parasının bu miktar ödendiği, esasen davalı vekilinin de cevap dilekçesinde önceki dönem kirasının bu miktar olduğunu kabul ettiği anlaşılmaktadır. Davalı vekili bilirkişi raporuna itirazında artış oranının uygulanacağı önceki dönem kira parasının aylık 44.260 TL olarak kabul edilmesi gerektiğini ileri sürmesi üzerine takibe konu olan dönemin aylık kira parası bu miktara artış oranı uygulanarak tespit edilmiştir. Mahkemece bir önceki dönem son ödenen aylık kira parasının 45.000 TL olduğu gözetilerek artış oranının 45.000 TL üzerine uygulanması suretiyle takibe konu dönemin aylık kira bedelinin belirlenmesi gerekirken hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2.bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20589, Karar No: 2015/30817, Tarih: 08.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/20589 E.  ,  2015/30817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından iki adet çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takipte, borçlu, icra mahkemesinde, yetkiye ve borca itirazda bulunmuş, mahkemece; “dava dilekçesinin yetki bakımından reddi ile, talep halinde... İcra Müdürlüğü’nün 2014/923 Esas sayılı dosyanın yetkili...Nöb. İcra Müdürlüğü'ne gönderilmesine” şeklinde karar verildiği görülmüştür.

6100 sayılı HMK'nun 297/2. maddesine göre; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Somut olayda, mahkemece, “talep halinde... İcra Müdürlüğü’nün 2014/923 Esas sayılı dosyanın yetkili ...Nöb. İcra Müdürlüğüne gönderilmesine” karar verilmiş, ancak yetki itirazının kabulü yerine, istemin kabul edilip edilmediği hususunda tereddüt oluşturacak şekilde “dava dilekçesinin yetki bakımından reddi”ne hükmedildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, HMK'nun 297/2. maddesi uyarınca; hükmün, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde verilmesi ve yazılması gerekirken, bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3022, Karar No: 2008/4567, Tarih: 30.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/3022 E.  ,  2008/4567 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

1-22.8.2003 tarihli ve 06422 sayılı noterden düzenlenen rehin sözleşmesinde, rehin bedeli 4.000.000.000.Tl olarak belirtilmiş olup, faiz ve vade konusunda herhangi bir hükme yer verilmemiştir. 22.8.2003 tarihli adi yazılı sözleşme ile noterden yapılan rehin sözleşmesine atıfta bulunularak 7 günlük vade ve aylık %15 faiz kararlaştırılmıştır. Her zaman düzenlenmesi mümkün adi yazılı belgenin üçüncü kişilere karşı tarihinin ne suretle kesinleştiği ve geçerli olduğu açıklanmadan, rehin ... kapsamına faizin de dahil edilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

2- Davacının 1’nci sıradaki alacaklı ...’ün alacağının muvazaalı olduğu konusundaki iddiası hakkında, hükmün gerekçesinde; alacağın muvazaalı olduğunun ispatlanamadığı belirtilmiş, ancak hüküm fıkrasında bu istek hakkında bir ifadeye yer verilmemiştir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388’nci maddesinin son cümlesine göre, “Hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” Bu nedenle davanın kabulüne karar verildiği halde, davacının muvazaa iddiası hakkında hüküm fıkrasında bir hüküm tesis edilmemesi suretiyle kararın şüphe ve tereddütlere neden olacak şekilde oluşturulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Davacı alacaklı, sıra cetvelinde birinci sırada yer alan alacaklı ...’ün alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek sıra cetveline itiraz etmiştir. Sıra cetveline itiraz davasında ispat yükü davalı alacaklıdadır. Davalı alacaklının takip konusu alacağının gerçek olduğunu usulüne uygun delillerle kanıtlaması gerekir. Mahkemece davalıdan bu yöndeki delilleri sorulup toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek, varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçenin isabetsiz olması ve 2 numaralı bozma nedeninde açıklandığı üzere bu konuda hüküm fıkrasında bir karar tesis edilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

4-Davacı yararına hükmedilen vekalet ücretinin gerekçesi açıklanmadan hazineye gelir kaydedilmesi ve SSK’nın harçtan muaf olduğunun dikkate alınmaması, mahkemenin kabul şekline göre usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... vekili ile davalı ... vekili ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.