muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/9607, Karar No: 2007/3916, Tarih: 13.03.2007

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne göre ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir. (Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi, Ankara 2007 , Kısaltma: GENÇCAN-TMK-2, s. 2515-2517)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

- dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

- temsil kayyımı davaya katılmalı,

- temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2024/4488, Karar No: 2024/5829, Tarih: 12.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/4488 E.  ,  2024/5829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/449 E., 2024/675 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ: Konya 7. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/100 E., 2023/2352 K.

Taraflar arasındaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyize konu edilen kararın niteliğinin duruşma istenebilecek davalardan olmadığı anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca işin mahiyeti gereği davalı tarafın duruşma talebinin reddine, temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı baba vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların 04.09.2018 tarihinde evlendiğini, işbu evlilikten 27.06.2019 doğum tarihli ... dünyaya geldiğini ve 13.02.2020 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıklarını,baba ile ortak çocuk arasında işbu boşanma davasında kişisel iletişim tesisi kurulduğunu, kişisel ilişkinin yetersiz olduğunu belirterek, davanın kabulü ile davacı ile ortak çocuk arasında yeniden kişisel iletişim tesisinin kurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı anne vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı anne vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile çocukla baba arasındaki duygusal bağın devamı adına davacı ile çocuk arasındaki kişisel ilişkisinin gerektiği, nitekim çocuğun pedagojik gelişimi için bu durumun çocuğun menfaatine olduğu, bu hususta uzman görüşüne de başvurulduğu, mevcut kişisel ilişkinin baba ve çocuk bağı açısından ve çocuğun gelişimi açısından yeterli olmayacağı, kişisel ilişkinin genişletilerek yeniden düzenlenmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile çocuk ile baba arasında ortak çocuğun altı yaşını dolduracağı tarih olan 27.06.2025 tarihine kadar her ayın 2. ve 4. haftası cumartesi günleri saat 10:00’dan aynı hafta pazar günü saat 17:00’ye kadar, baba ile kişisel ilişki tesisine, ortak çocuğun altı yaşını dolduracağı tarih olan 27.06.2025 tarihinden itibaren her ayın 2. ve 4. haftası cumartesi günleri saat 10:00’dan aynı hafta pazar günü saat 17:00’ye kadar, ulusal bayramlarda saat 10:00 ile 17:00 arasında, dini bayramların ikinci günü saat 10:00’dan üçüncü günü saat 17:00’ye kadar, her yılın Temmuz ve Ağustos aylarının 1. günü saat 10:00'dan 7. günü saat 17:00'e kadar, babalar gününde saat 10.00'dan saat:17.00'ye kadar baba ile kişisel ilişki tesisine karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşın taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; sömestr ve ara tatillerde kişisel ilişki kararı kurulmamasını, yine görüntülü görüşme yoluyla kişisel ilişki tesis edilmemesini istinaf etmiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın kabulü yönünden istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşın taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; sömestr ve ara tatillerde kişisel ilişki kararı kurulmamasını, yine görüntülü görüşme yoluyla kişisel ilişki tesis edilmemesini istinaf etmiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın kabulü yönünden istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamında toplanan delillerden ortak çocuğun baba ile düzenli görüştüğü, görüşmelerin yatısız olmasının aralarındaki bağı desteklemek için yetersiz olduğu, çocuğun baba ile görüşme konusunda istekli göründüğü, kişisel ilişki süresinin uzatılmasının sosyal gelişimi için faydalı olacağı tespit edilmekle açılan davanın kabulüne karar verilmesi isabetli olmakla birlikte, her zaman yeni bir dava ile talep edilebileceğinden mevcut şartlara göre hüküm kurulması gerekeceğinden çocuğun yaşına göre terditli kişisel ilişki kurulmasının isabetsiz olduğu, yine çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişki süresinin yetersiz olduğu gerekçesi ile kişisel ilişki süresinin artırılmasına yönelik davacının istinafının kısmen kabulüne, ilgili bentlerin kaldırılmasına, tarafların ortak çocuğu ile baba arasında, her ayın 2. ve 4. haftası cumartesi günleri saat 10:00’dan aynı hafta pazar günü saat 17:00’ye kadar, ulusal bayramlarda saat 10:00 ile 17:00 arasında, dini bayramların ikinci günü saat 10:00’dan üçüncü günü saat 17:00’ye kadar, her yılın Temmuz ve Ağustos aylarının 1. günü saat 10:00'dan 10. günü saat 17:00'e kadar, her yıl sömestr tatilinin 1. günü saat 09.00'dan 7. günü saat 17.00'ye kadar, babalar gününde saat 10.00'dan saat:17.00'ye kadar baba ile kişisel ilişki tesisine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; hükmün tamamı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, baba ile çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 323 üncü, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11110, Karar No: 2015/40154, Tarih: 06.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/11110 E.  ,  2015/40154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/311095

MAHKEMESİ : İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2011

NUMARASI : 2008/219 (E) ve 2011/102 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık U.. Ç.. hakkında yakınan yağmaya teşebbüs suçundan iddianame ile açılan kamu davasında hüküm kurulmamasına karşın; zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

I-Sanıklar E.. Ç.. ve D.. K.. hakkında yağma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı, ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “eşit olarak” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar E.. Ç.. ve D.. K.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yargılama giderleri bölümünden “yargılama giderinin sanıklardan eşit olarak tahsiline” kelimelerinin çıkarılarak, yerine “Sanıklara sebebiyet verdikleri yargılama giderinin ayrı ayrı yükletilmesine” cümlesi yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık U.. Ç.. hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

II-Sanık U.. Ç.. hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Olay günü durakta beklemekte olan yakınanların yanına gelen şahsın yakınanlara üzerlerinde bir şey olup olmadığını sorduktan sonra yakınan A..K...'nun üzerini aradığı, bu sırada başka bir şahsın daha gelerek yakınan A... K...'nun cebine elini atarak yakınan A.. S..'a ait olan cep telefonunu aldığı, 3. bir şahsın daha geldiği, her üç şahsın yakınanlara bıçak çekerek “sen mi vuracaksın ben mi vurayım” diyerek kendi aralarında konuştukları, yakınan A.. S..'ın arkadaşlarını görerek yanına çağırdığı bunun üzerine üç şahsında kaçtığı, sanık D.. K..'nun yakınan ve tanıklar tarafından kovalamaca sonucu yakalandığı, sanık Delil'in telefonun Ceyhun'da kaldığını Azo ve Ceyhun'un kaçtığını söylediği, yakınanların karakolda sanıklar E.. Ç.. ve U.. Ç..'i fotoğraflarından teşhis ettikleri, sanık E.. Ç..'in poliste, savcılıkta ve sorguda; olay günü polisin Delil ve Uğur'u kovaladığını gördüğünü, U.. Ç..'e Azo veya Ceyhun olarak hitap edildiğini, mahkeme aşamasında ise kaçan şahıslar içerisinde D.. K..'yu görmediğini, U.. Ç..'i ise tanımadığını beyan ettiği, sanık D.. K.. ise poliste, savcılıkta ve sorguda; U.. Ç.. ve E.. Ç..'in yakınanların cep telefonunu aldığını, mahkeme aşamasında ise hazırlıktaki beyanlarını kabul etmediğini, suçu işlemediğini beyan ettiği, yakınan A.. S..'ın mahkeme aşamasında; poliste kendisine fotoğraf gösterilip bunlar mı diye sorulduğunda hayır cevabını verdiğini, yakınan A.. K.. ise poliste kendisine fotoğraf gösterildiğini, bu şahıslar mı diye sorulduğunda evet diye cevap vermiş olabileceğini, ifade ettiği, sanık U.. Ç..'in ise tüm aşamalarda suçu kabul etmediğini savunduğunun anlaşılması karşısında; sanık U.. Ç..'in herhangi bir lakabının olup olmadığı, yakınan A.. S..'a ait cep telefonunun olay tarihinden sonra kimler tarafından kullanıldığı araştırılıp tespit edildikten sonra delillerin ayrı ayrı ve bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık U.. Ç.. savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 06.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8548, Karar No: 2013/26045, Tarih: 21.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/8548 E.  ,  2013/26045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

DAVA: Davacı, yıllık izin ücreti ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı,davalı işyerinde 05.10.1993-28.12.2007 tarihleri arasında tıbbi tanıtım sorumlusu olarak hafta içi kış aylarında 08:00/18:00 saatleri arasında, yaz aylarında 08:00/19:00 saatleri arasında çalıştığını, ancak nöbetçi eczane ve doktorları ziyaret saatleri nedeniyle bu sürelerin uzadığını, haftanın 2 günü ... 'ya bağlı il ve ilçelere seyahatte bulunduğunu, bu seyahatler sırasında da aynı sürelerde çalıştığını, ayrıca işin gereği olarak yıllık ve dönemsel toplantılar için farklı illerde 7-10 gün süreyle hafta sonları dahil kesintisiz çalıştıklarını, yıllık izinlerinde dahi çalıştırılmalarına rağmen karşılığı ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek fazla çalışma alacağını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı,tıbbi tanıtım temsilcisi olarak çalışan davacının çalışma saatlerini ve proğramını kendisinin tayin ettiğini ve merkezi sisteme bilgilendirme işlemini kendisinin yaptığını bu nedenle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceğini, toplantıların fazla mesai olarak değerlendirilemeyeceğini, işyeri yönetmeliği gereği davacı gibi çalışanların fazla mesai talep formu doldurmaları gerektiğini, davacının talepte bulunmadığını , belirtilen çalışma sürelerinin hayatın olağan akışına uygun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının fazla çalışma yaptığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş,bu kararı tarafların temyiz etmesi üzerine dosya dairemize gelmiş ve dairece “..davacının tıbbi tanıtım sorumlusu olarak prim esasına göre çalıştığı,iş saatlerini kendisinin belirlediği anlaşıldığından mahkemece fazla çalışma talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır.” şeklinde bozma kararı verilmiş,mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı Davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-... 7. İş mahkemesinin 2012/512 Esas sayılı dosyasının 12.06.2013 tarihinde bu dosya ile birleştirilmesine karar verildiği ve birleştirilen dosyanın 15.07.2013 tarihinde üst yazı ile gönderildiği anlaşılmıştır.Birleştirilen dosya hakkında karar tarihinden önce birleştirme kararı verildiğinden birleşen dosya ile birlikte karar verilmesi gerektiğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı Davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-... 7. İş mahkemesinin 2012/512 Esas sayılı dosyasının 12.06.2013 tarihinde bu dosya ile birleştirilmesine karar verildiği ve birleştirilen dosyanın 15.07.2013 tarihinde üst yazı ile gönderildiği anlaşılmıştır.Birleştirilen dosya hakkında karar tarihinden önce birleştirme kararı verildiğinden birleşen dosya ile birlikte karar verilmesi gerektiğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA,bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.10.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8998, Karar No: 2013/26629, Tarih: 30.10.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/8998 E.  ,  2013/26629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığın hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verilen ... ile birlikte hareket ettiğinin iddia edilmesi, tanık ...'ın sanık ...'in kendisini arayarak "müdür beye söyle şikayetini geri alsın, yoksa biz gerekeni yaparız" dediğini beyan etmesi karşısında, ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından suç duyurusunun akıbetinin araştırılması, dava açılmış olması halinde dosyaların birleştirilmesi, karara çıkmış ve kesinleşmiş olması halinde ise, aslının ya da onaylı örneğinin denetime elverişli şekilde dosya arasına alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden ve tanık ...'ın beyanı da irdelenmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3259, Karar No: 2012/21304, Tarih: 26.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/3259 E.  ,  2012/21304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemes sıfatıyla)

Taraflar arasındaki uyarlama davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 17.9.2008 tarihinde davalı bankadan dövize endeksli TL olarak 7.400.000 Japon Yeni tutarında 87.320 TL.lik 84 ay vadeli konut kredisi kullandığını, ancak ekonomik kriz nedeniyle Japon Yeni’nin TL karşısında aşırı değer kazandığını, işlem temelinin çöktüğünü, geri ödeme miktarının arttığını ileri sürerek kredinin aylık taksitlerinin ilk taksit tarihi olan 17.10.2008 tarihindeki TL karşılığına çekilmesini ve bu miktarda sabitlenmesini istemiştir.

Davalı, davacının kendi iradesi ile döviz cinsinden kredi kullandığını, uyarlama koşullarının bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle, kredi borcunun 17.7.2011 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 1.406,21 TL.lik taksitlerle 51 taksit halinde ödenmesine, sözleşmenin bu şekilde uyarlanmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının, davalı bankadan 17.9.2008 tarihinde 7.400.000 Japon Yeni tutarında dövize endeksli olarak 84 ay vadeli 87.320.00 TL limitli konut kredisi kullandığı ve ilk taksidin 17.10.2008 tarihinde başladığı hususları tartışmasız olup, davacı Japon Yeni’nin TL karşısında aşırı değer kazandığını ve bu suretle işlem temelinin çöktüğünü ileri sürerek uyarlama talebinde bulunmuştur. Hemen belirtmek gerekir ki taraflar arasında düzenlenmiş bulunan sözleşmeye bağlılık esas olup, sözleşmenin uyarlanması ise uyarlama koşullarının

2012/3259-21304

2012/3259-21304

varlığı halinde başvurulması gereken istisnai bir durumdur. Her şeyden önce sözleşmenin imzalanmasından sonra beklenmeyen olağanüstü durumların gerçekleşmesi, sözleşmenin uzun süreli olması, beklenmeyen olağanüstü durumların herkes için geçerli, objektif ve önceden belirlenemeyecek nitelikte bulunması, değişen koşulların sözleşmeyi çekilemeyecek hale getirmesi bu suretle işlem temelinin çökmesi zorunludur. Dava konusu olayda davacının başlangıçta seçme özgürlüğü varken TL yerine döviz bazında kredi kullandığı, bir başka deyişle serbest iradesiyle kredi türünü belirlediği anlaşılmakta olup, davalı banka elemanlarının davacıyı yönlendirdiği iddiası ispatlanamamıştır. Öte yandan ülkemizde zaman zaman ekonomik krizlerin vuku bulduğu ve bu bağlamda dövizle borçlanmanın risk taşıdığı da toplumun büyük bir çoğunluğu tarafından bilinen bir olgudur. Davacı, bu riski önceden öngörebilecek durumda olmasına rağmen dövizle kredi kullanmış bulunmaktadır. Kaldı ki, eldeki dava kredi geri ödemesinin başladığı tarihten iki yıl sonra açılmış olup, bu husus davacının sözleşmeyi benimsediğinin kabulü gerekir. Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde dava konusu olayda uyarlama koşullarının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, değinilen bu yönler gözetilerek davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 18,40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 26.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.