muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/22636, Karar No: 2014/12186, Tarih: 19.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/22636 E.  ,  2014/12186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Verilen hükümlere karşı kimlerin kanun yollarına başvurma hakkı bulunduğuna ilişkin hükümlerin 5271 sayılı CMK'nun 260 ve devamı maddelerinde düzenlendiği, yasanın 260. maddesinde "Hâkim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır. Asliye ceza mahkemesinde bulunan Cumhuriyet savcıları, mahkemenin yargı çevresindeki sulh ceza mahkemelerinin; ağır ceza mahkemelerinde bulunan Cumhuriyet savcıları, ağır ceza mahkemesinin yargı çevresindeki asliye ve sulh ceza mahkemelerinin; bölge adliye mahkemesinde bulunan Cumhuriyet savcıları, bölge adliye mahkemelerinin kararlarına karşı kanun yollarına başvurabilirler. Cumhuriyet savcısı, sanık lehine olarak da kanun yollarına başvurabilir. hükmü; 261. maddesinde ise, "Avukat, müdafiliğini veya vekilliğini üstlendiği kişilerin açık arzusuna aykırı olmamak koşuluyla kanun yollarına başvurabilir. Hükmü yer almaktadır, aynı yasanın yasal temsilci ve eşin başvurma hakkı başlıklı 262. maddesinde ise "Şüpheli veya sanığın yasal temsilcisi ve eşi, şüpheli veya sanığa açık olan kanun yollarına süresi içinde kendiliklerinden başvurabilirler. Şüphelinin veya sanığın başvurusuna ilişkin hükümler, bunlar tarafından yapılacak başvuru ve onu izleyen işlemler için de geçerlidir." şeklindeki hükümler vaz edilmiş olup, bu hükümler nazara alındığında sanığın annesinin kararı temyize yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın, yokluğunda verilip sorgusunda beyan ettiği adresine 02.07.2010 tarihinde aynı konutta birlikte ikamet ettiğini beyan eden eşi ...'e usulüne uygun olarak tebliğ olunan hükmü, yukarıda sayılan maddelere göre temyiz yetkisi bulunmayan sanığın annesi Nuriye Yiğen'in 08.07.2010 havale tarihli dilekçe ile; sanığın ise bir haftalık yasal süresinden sonra 16.12.2010 tarihli dilekçe ile temyiz ettikleri anlaşıldığından vaki temyiz istemlerinin isteme aykırı olarak REDDİNE, 19.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7915, Karar No: 2019/15214, Tarih: 11.07.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/7915 E.  ,  2019/15214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM: Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak... Adli Şube Müdürlüğü tarafından tanzim olunan 09.01.2014 tarihli raporda, “Yüz sınırları içindeki lezyonun yüzde sabit iz/yüzün sürekli değişikliği yönünden, olay tarihinden en az 6 (altı) ay sonra adli tıp uzmanı tarafından yapılacak kontrol muayenesi ile değerlendirilmesinin uygun olacağı” kanaatine yer verilmesi karşısında, olay tarihinin üzerinden yeterli süre geçtikten sonra katılanın en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevki sağlanarak söz konusu hususta rapor tanzimi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Olayda sanıkların iştirak halinde katılanı yaralayıp yaralamadıkları hususunun tartışmasız bırakılması,

Kabule göre de;

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereği sanıkların kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile 11.07.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/940, Karar No: 2016/1896, Tarih: 24.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/940 E.  ,  2016/1896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27/11/2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve daire kararlarında açıklandığı üzere, mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin ilk bakıştı eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilecilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorğusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, sanığın sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yernide görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 24/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8682, Karar No: 2016/1716, Tarih: 07.03.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/8682 E.  ,  2016/1716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi - Ecrimisil

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve ecrimisil davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, feshi ihbar nedeniyle tahliye, baz istasyonunun kal' ine ve ecrimisil istemlerine ilişkindir. Mahkemece kal ve tahliye talebi konusunda davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığın, ecrimisil bedeli olan 3.183,78 TL nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından alacağa ilişkin olarak temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının, 01.12.2008 tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi gereğince kiracı olduğunu, bu kira ilişkisinin baz istasyonu kurmak amacı ile yapıldığını, kira sözleşmesinin yenilenmeyeceğinin davalıya 05.08.2013 tarihinde keşide edilen noter ihtarnamesi ile bildirildiğini, buna rağmen halen tahliyenin gerçekleşmediğini belirterek akdin feshine, taşınmazın tahliyesine ve ecrimisil bedellerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, fesih şartlarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 01.12.2008 başlangıç tarihli olup, sözleşme süresinin beş yıl olduğu, sürenin hitamından üç ay önce taraflardan herhangi birinin akdi fesh ettiğini diğer tarafa noter kanalıyla açık bir şekilde bildirmedikçe sözleşmenin aynı şartlarla ve aynı süre için uzatılmış olacağı kararlaştırılmıştır. Davacı vekili 30.12.2014 tarihli dilekçede, davalı tarafça toplam 3.072,90 TL ödeme yapıldığını ve mahsubu gerektiğini belirtmiştir. Davalı vekili tarafından davacıların kabul ettikleri miktarlar dışında 22.05.2014, 29.05.2014, 05.06.2014, 17.07.2014 - 09.09.2014, 12.06.2014, 16.07.2014 tarihlerinde de ödemeler yapıldığı ve dekontlarının dosya içerisinde olduğu iddia edilmektedir. Bu ödemelerin talep edilen dönem kirası içinde olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken noksan araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 07/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6521, Karar No: 2018/254, Tarih: 05.02.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/6521 E.  ,  2018/254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen kooperatif üyeliğinin tespiti davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 20.04.2015 gün ve 2015/2547 Esas, 2015/2752 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı kooperatif tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekilinin davalı kooperatifteki hissesini 03.03.2006 tarihli sözleşme ile diğer davalı ...'e devir ve temlik ettiğini, daha sonra aynı hisseyi 05.01.2008 tarihli sözleşme ile davalı ...'den devir ve temlik aldığını, hem müvekkilinin hem de davalı ...'in davalı kooperatiften kooperatif üyeliğinin devrinin yapılmasını talep etmesine rağmen kooperatif tarafından devrin gerçekleştirilmediğini ileri sürerek, davalı ... ile müvekkili arasında imzalanan üyeliğin devredildiğine dair 05.01.2008 tarihli sözleşme uyarınca kooperatifin üyeliğinin müvekkiline devredildiğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Kooperatif vekili, davacının kooperatif üyeliğinin tespiti talebinin halen derdest olan Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/134 Esas ve yine aynı mahkemenin 2010/109 Esas sayılı birleşen dava dosyasının talepleri arasında olduğunu, diğer davalı ...'in kooperatif ortağı olduğunun kesin hüküm ile saptandığını, davacının delil olarak sunduğu devir belgelerinin diğer davalı ...'in ihracı üzerine mahkemeyi yanıltmak amacıyla eski tarihli olarak düzenlendiğini ve bu belgelerin müvekkili kooperatife ibraz edilmediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, kooperatif üyeliğine ait hissesini 03.03.2006 tarihli sözleşme ile davacıdan devir aldığını, daha sonra bu hisseyi 05.01.2008 tarihli sözleşme ile davacıya sattığını, üyeliğin devri için kooperatife yapılan başvurularının sonuçsuz kaldığını, savunarak, 05.01.2008 tarihinde yapmış olduğu kooperatif üyeliğinin devrinin kabulüne, kooperatif üyeliğinin davacıya devredilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, davalı kooperatif vekili, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 17,20 TL harç ve takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 05.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11401, Karar No: 2014/11998, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/11401 E.  ,  2014/11998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bafra 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2012/691-2013/89

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen taraflara yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8958, Karar No: 2013/9860, Tarih: 10.10.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/8958 E.  ,  2013/9860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Tebligat Kanununun 11. maddesi gereğince hükmün katılan vekiline tebliğ edilmesi gerektiği halde başka bir adresteki kurum memuruna tebliğinin usulsüz olduğu, öğrenme üzerine gerçekleşen temyizin süresinde yapıldığının kabulü gerektiği anlaşılmakla, 26/07/2010 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak esasın incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç tarihlerinde ... PTT Merkezine bağlı ... Şubesinde para ve para niteliğindeki değerlerden sorumlu kişi olarak görev yapan sanık ...'ın Mayıs 2008'de ... adlı kişiye gönderdiğini söylediği, parayı geri alamaması üzerine oluşan 18.000 TL'lik kasa açığını kapatma amacıyla ... ve ... adlı kişilerin hesaplarından para ödeme ve kabul işlemleri yaptığı, son olarak 25/06/2008 tarihinde temin ettiği 27.000 TL'yi yatırmak suretiyle oluşan açığı kapattığı, durumun aynı gün öğrenilmesi üzerine başlatılan soruşturma sonucu olayın bu şekilde geliştiğinin saptandığı anlaşılmakla, bir başka kişiye kasadan ödeme gösterdiği halde gerçekte böyle bir ödeme bulunmaması nedeniyle oluşan kasa açığını gizlemeye yönelik eyleminin kullandığı paranın katılan kuruma ait olması karşısında nitelikli kullanma zimmeti fiilini oluşturduğu, ayrıca ... adına gönderdiği parayla ilgili yaptığı çıkış işlemine ilişkin belgenin de sahte olduğu ve buna bağlı olarak 01/05/2008-25/06/2008 tarihleri arasında 27.000 TL'nin neması hesaplanarak ve bu nemanın ayrıca yatırılıp yatırılmadığı araştırılarak her iki suçtan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde beraet hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2681, Karar No: 2021/495, Tarih: 15.04.2021

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2681 E.  ,  2021/495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “tapu kaydında düzeltim” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Denizli 2. Sulh Hukuk Mahkemesince bozma kararına uyulmak suretiyle verilen davanın kabulüne ilişkin karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı dava dilekçesinde; mirasbırakanı (eşi) ...’un 29.12.2011 tarihinde vefat ettiğini, eşinden miras kalan taşınmazların intikali için Denizli Tapu Müdürlüğüne işlem yapmak üzere gittiğinde 5 ve 22 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında malik ...’un nüfus kaydında “...” olan baba adının “...” olarak yazılı olduğunu öğrendiğini ileri sürerek, tapu kayıtlarında malik baba adının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

6. Denizli 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.09.2012 tarihli ve 2012/381 E., 2012/1073 K. sayılı kararı ile; taşınmazlara ait tapulama tutanakları ve tapu kayıtlarında malik (davacının murisi) Mehmet Özyurt’un gerçekte “...” olan baba adının sehven “...t” olarak yazıldığı gerekçesiyle dava kabul edilmiş ve kadastro tutanaklarında malik baba adının düzeltilmesine karar verilmiştir.

7. Bu kararın Yargıtay 14. Hukuk Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonucunda davacının tapu kayıtlarında hatalı yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesini talep ettiği hâlde, mahkemece taleple bağlılık kuralı gözardı edilerek kadastro tespit tutanaklarında malik baba adının düzeltilmesine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulması üzerine, mahkemece bozma kararına uyulmuş ve 16.07.2013 tarihli, 2013/461 E., 2013/772 K. sayılı karar ile davanın kabulü ile tapu kayıtlarında sehven “...” olarak yazılan malik baba adının “...” olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

8. Denizli 2. Sulh hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

9. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 21.01.2014 tarihli ve 2013/15403 E., 2014/812 K. sayılı kararı ile;

“…Bilindiği üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1. maddesinde ‘davacının, dava açmakta hukuki yararının bulunması’ dava şartları arasında sayılmıştır.

Somut olayda; dava konusu her iki taşınmazda “... oğlu ...” adına kayıtlı olup bu kayıt nüfus bilgileri ile uyumludur. O halde davacının dava açmakta hukuki yararının bulunduğunu söyleyebilme imkânı yoktur.

Hâl böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

Somut olayda; dava konusu her iki taşınmazda “... oğlu ...” adına kayıtlı olup bu kayıt nüfus bilgileri ile uyumludur. O halde davacının dava açmakta hukuki yararının bulunduğunu söyleyebilme imkânı yoktur.

Hâl böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir…” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Direnme Kararı:

10. Denizli 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.06.2014 tarihli ve 2014/402 E., 2014/710 K. sayılı kararı ile; mirasbırakan Mehmet Özyurt'un 5 ve 22 parsel sayılı taşınmazlarda malik olduğu, ancak taşınmazlara ait tapu kayıtlarında “...” olan baba adının “...” olarak yazıldığı, bu nedenle davacının dava açmakta hukuki yararının bulunduğu gerekçesiyle önceki kararda direnilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

11. Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

12. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; dosya arasına 12.07.2012 tarihinde alınan tapu kayıtlarında malik baba adının nüfus kaydındaki gibi “...” olarak, ilk bozma kararı sonrasında alınan 13.06.2013 tarihli tapu kayıtları ile 22 parsel sayılı taşınmazın kütük sayfasında ise “...” olarak yazılı olduğu gözetildiğinde, davacının malik kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemi ile eldeki davayı açmasında hukuki yararının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

13. Bilindiği üzere, taşınmazların kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı, cinsiyeti, doğum tarihleri gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturmaktadır. Tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi veya tespitine ilişkin olarak açılan davalardaki amaç da kayıt malikinin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin nüfus kaydı ile uyumlu hâle getirilmesidir.

14. Eldeki dava da bu amaçla açılmış olmakla birlikte dosya arasına 12.07.2012 tarihinde alınan tapu kayıtlarında malik baba adı nüfus kaydındaki gibi “...” olarak, 13.06.2013 tarihli tapu kayıtlarında ise “...” olarak yazılı bulunmakta olup, direnme kararının temyizinden sonra Özel Dairece kayıtlardaki bu farklılığın neden kaynaklandığının açıklanması için dosya mahkemesine geri çevrilmiş, bunun üzerine ilgili Tapu Müdürlüğünün 14.04.2017 tarihli yazısı ile davacının başvurusu üzerine kayıtlardaki yazım yanlışlığının düzeltilerek, intikal işleminin yapıldığı bildirilmiş ve yazı ekinde taşınmazlara ait son durumu gösterir tapu kayıtları sunulmuştur.

15. İlke olarak her dava açıldığı tarihteki fiili ve hukuki sebeplere göre hükme bağlanır. Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir olay nedeniyle dava konusunun ortadan kalkması, eş söyleyişle davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuki yararın kalmaması hâlinde bu olayın hükümde göz önüne alınması ve böyle bir durumda mahkemenin, davanın konusuz kalması sebebiyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar vermesi gerektiği her türlü duraksamadan uzaktır.

16. Dava açıldıktan sonra ortaya çıkan bir olgu nedeniyle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilir.

17. Somut olayda, direnme kararı verildikten sonra dava konusu taşınmaz kayıtlarında malik baba adına ilişkin yanlışlığın nüfus kaydına uygun olarak idari yoldan düzeltildiği 14.04.2017 tarihli yazı ekinde sunulan tapu kayıtlarından anlaşılmakta olup, artık dava konusu talep hakkında mahkemece olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesinin gerekli olduğu söylenemez.

18. Mahkemece bu durum gözetilerek, konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmelidir.

19. O hâlde, yukarıda açıklanan değişik gerekçelerle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile direnme kararının yukarıdaki değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

Aynı Kanun’un 440/III-2. maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.04.2021 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.

...