muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13249, Karar No: 2012/17644, Tarih: 22.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/13249 E.  ,  2012/17644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

2-... vekili Avukat ...

3- ...

4-...

2-...

3-...

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Sigorta AŞ. ve diğerleri aleyhine 28/05/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalı ...’ün diğer temyiz itirazına gelince:

Dava, trafik kazası nedeniyle ölümden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne dair verilen kararın Dairemizce bozulması üzerine yeniden yapılan yargılama sonunda istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalı sürücü ...’ün tam kusuru ile neden olduğu trafik kazasında desteklerinin yaşamını yitirdiğini beyanla uğradıkları maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davacıların istemlerinin aynen ödetilmesine ilişkin karar, Dairemizin 30.03.2011 gün ve 2010/4428 Esas-3430 Esas Karar sayılı ilamı ile “davacılar yararına hüküm altına alınan destek tazminatlarından sigorta tarafından yapılan ödemenin güncellenmeden indirilmesi ve davacı kardeş ...’nün sakatlık ve bakıma muhtaçlığına yönelik bir kanıt sunulmadığı, mahkemece de bu yönde bir araştırma yapılmadan yararına destek tazminatına hükmedilmesinin doğru olmadığı” gerekçesi ile bozulması üzerine yeniden yapılan yargılama sonunda, sigorta tarafından yapılan ödeme güncellenmiş, davacı ...'nün evli ve üç çocuklu olduğu, ayaklarından sakatlığından dolayı çalışamadığı, ölen abisinin desteği ile geçimini sağladığı belirlenerek yararına destek tazminatına hükmedilmiştir.

-/-

-2-

2012/13249-2012/17644

Mahkemece, bozmadan sonra yapılan yargılama sırasında davacı kardeş ...’nün ayaklarındaki sakatlık nedeni ile iş bulamadığı ve çalışamadığından abisi tarafından geçiminin temin edildiğine yönelik tanık anlatımları uyarınca davacı ... yararına destek tazminatına hükmedilmiş ise de, bu davacının aynı zamanda evli ve üç çocuklu olduğu belirlenmiştir. Davacı ...’ne eş ve çocuklarının da bakım yükümlülüğü olup ölen abisinden alacağı destek tazminatı hesaplanırken bu durum dikkate alınarak desteğin gelirinden ayıracağı payın yarı oranında indirilmesi gerekirken aynen kabulü doğru olmamıştır.

Şu durumda, mahkemece açıklanan yönler ve usul ekonomisi kuralları da gözetilerek yeni bir bilirkişi incelemesi yapılmadan davacı ... yararına hesaplanan destek tazminatının yarı oranında indirilmesi ile hüküm kurulması gerekirken istemin tümünün hüküm altına alınması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının (1) sayılı bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14008, Karar No: 2015/6653, Tarih: 24.12.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/14008 E.  ,  2015/6653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2015/398074

MAHKEMESİ : Muratlı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2010

NUMARASI : 2009/198 (E) ve 2010/187 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

A- Sanığın suça konu sahte çekin kendisine ......'nın yönlendirdiği bir kişi tarafından verildiğini, sahte olduğunu bilmediğini beyan etmesi, çekin arka yüzünde bulunan 3. cirodaki imzanın dışındaki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olmadığına ilişkin kriminal rapor ve 23.12.2010 havale tarihli...... imzalı dilekçe içeriği karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından, .....Ofiste çalışan ...... dinlenerek suça konu çekin sanığa kendisi tarafından verilip verilmediğinin ve çeki nereden aldığının sorulması, ön ve arka yüzündeki yazı ve imzaların ..... ve çeki aldığını bildirdiği kişinin eli ürünü olup olmadığına ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi,

B- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Suça konu belgenin dosyada delil olarak saklanması ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

2- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/785, Karar No: 2021/498, Tarih: 29.09.2021

**6. Hukuk Dairesi         2021/785 E.  ,  2021/498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

İLK DRC. MHK. : Nevşehir İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde şikayet olunan vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir. Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet haciz sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

02.03.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanun’un 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre; bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerince verilen ve miktar veya değeri on bin lirayı geçen nihaî kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren 40.000,00 TL’ye, 20.02.2019 tarihli ve 7165 sayılı Kanun’un 1. ve 2. maddesi ile 28.02.2019 tarihinden itibaren 58.800,00 TL’ye, çıkarılmıştır.

Somut olayda, Nevşehir 1. İcra Müdürlüğünün 2016/1711 E. sayılı dosyasında 05.01.2017 tarihinde düzenlenen şikayete konu sıra cetvelinde dağıtımı yapılan miktar 46.100 TL’dir. Uyuşmazlık konusu sıra cetveline giren miktar, bölge adliye mahkemesinin karar tarihi olan 09.10.2019 tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Bu nedenle temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayet olunan vekilinin temyiz isteminin Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi kararının kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 29.09.2021 tarihinde oy birliğiyle kabul edildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/978, Karar No: 2020/375, Tarih: 04.02.2020

**6. Ceza Dairesi         2017/978 E.  ,  2020/375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma, kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat, Düşme, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yağma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 149/1. maddesinin (c) bendi yerine, aynı kanunun 148/1. maddesi ile uygulama yapılması ve sanığın gerçekleştirdiği yağma eyleminin tamamlanmış olduğu gözetilmeden, teşebbüs aşamasında kaldığı gerekçesi ile eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İstihdam edilmesi ve bir engel bulunması halinde görevlendirilmesi gereken sosyal çalışma görevlilerinin 18 yaşından küçük sanıkların özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyeceği sosyal inceleme raporu nedeniyle uzman eğitimciye ödenen ücretin, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye ve Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölümün çıkartılması ve sonuç giderin 118.00 TL olarak belirlenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Oluş ve dosya içeriğine göre; olay günü sanıklar ... ve ...'in, parkta oturan mağduru yanına çağırarak Ray-ban marka güneş gözlüğünü istedikleri, mağdurun vermeyi kabul etmemesi üzerine sanık ...'ın mağdura yumruk atarak yere düşürdüğü, bu sırada gözlüğün sanık ... tarafından alındığı, mağdurun yerden kalkarak sanık ...'in elindeki gözlüğü alarak kaçtığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin nitelikli yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2069, Karar No: 2013/1824, Tarih: 07.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/2069 E.  ,  2013/1824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 08/04/2011 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla hakaret nedeni ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili ve duruşmasız olarak da davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne, miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, .... gazetesinin 27/01/2011, 31/01/2011 günlü sayıları ve gazetenin 27/01/2011, 30/01/2011 günlü internet sitesinde davalı ... tarafından yazılan “Alkollü İçki Yönetmeliğine Neden Siyasetçi Cevap Verir”, “Bürokratik Oligarşi ...’da Ortaya Çıktı” başlıklı köşe yazılarının kişilik haklarına saldırı içerdiği iddiası ile manevi tazminat ödetilmesini istemiştir.

Davalılar, dava konusu edilen yazının eleştiri sınırları içinde ve basın özgürlüğü kapsamında kaldığı gerekçesi ile istemin reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 26/01/2011 günü gazetenin internet sitesinden ve 27/01/2011 günlü gazete nüshasında yayınlanmış bulunan “Alkollü İçki Yönetmeliğine Neden Siyasetçi Cevap Verir” başlıklı yazının eleştiri sınırları içinde kaldığı, 30/01/2011 günü internet sitesinden ve 31/01/2011 günü gazete nüshasında yayınlanan “Bürokratik Oligarşi ....’da Ortaya Çıktı” başlıklı yazıda, davalı yazarın davacının kompleks içinde olduğu makamdan güç olduğu yönündeki ifadelerinin ise kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu kabul edilerek istemin kısmen kabulüne 2.000,00 TL manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, dava konusu köşe yazısının .... tarafından yayınlanan yeni yönetmelik nedeni ile kamuoyunca tartışılan konulara ilişkin olarak kaleme alındığı, güncel nitelik taşıdığı anlaşılmaktadır.

Dava konusu; olayda davalı bir köşe yazarı olup, basın özgürlüğü sınırları içinde, gündemdeki bir konu hakkında kendi eleştirisini de katarak yazı yazması doğaldır. Her ne kadar mahkemece, yazı içeriğinde geçen bazı ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu benimsenmiş ise de köşe yazılarının aynı zamanda yazarının eleştirisini de içermesi ve yazarın kişisel değer yargısı niteliğindeki bazı ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı amacını taşımadığı, yazının bütün olarak eleştiri sınırlarını aşmadığı anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece, açıklanan olgular gözetilerek istemin tümden reddi yerine bir kısmının kabulü doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece, açıklanan olgular gözetilerek istemin tümden reddi yerine bir kısmının kabulü doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31301, Karar No: 2016/1920, Tarih: 26.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/31301 E.  ,  2016/1920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı Talebinin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 02.02.2008-24.08.2012 tarihleri arasında çalıştığını, 15 yıl fiilen çalışma ve 3600 prim ödeme gün sayısını tamamlayarak işten ayrıldığını, 1475 sayılı İş Kanunu’nun 14. maddesi uyarınca kıdem tazminatı talebinde bulunduğunu, ancak kıdem tazminatının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının yeni işine başlamak için davalıya ait işyerinden kendi isteğiyle ayrıldığını, gerçekte istifa ederek başka bir işyerinde çalışmak olan iradesini gizlemek suretiyle iş akdini feshetmesinin ve kıdem tazminatı talebinde bulunmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğunu ifade ederek davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının yeni işine başlamak için görevinden kendi isteğiyle ayrıldığı, davalının işyerinde çalışmakta iken daha sonra çalışacağı işyeri ile iş görüşmesinde bulunduğunun anlaşıldığı, bu durumda davacının 1475 sayılı Kanun’un 14/5. maddesine dayanmasının hakkın kötüye kullanılması olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında iş akdinin feshinin yaş hariç emekliliğe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusudur.

İşçinin öz varlığı olan emeğin sözleşmeye konu olması sebebi ile iş sözleşmesini düzenleyen kural ve kurumların ifadesi olan iş hukuku alanında, temel hak ve özgürlüklerin en geniş anlamı ile korunması ve işçi lehine yorumlanması esastır.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasında iş akdinin feshinin yaş hariç emekliliğe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusudur.

İşçinin öz varlığı olan emeğin sözleşmeye konu olması sebebi ile iş sözleşmesini düzenleyen kural ve kurumların ifadesi olan iş hukuku alanında, temel hak ve özgürlüklerin en geniş anlamı ile korunması ve işçi lehine yorumlanması esastır.

1475 sayılı yasaya 4447 sayılı yasa ile eklenen 5. bentte, "506 Sayılı Kanunun 60 inci maddesinin birinci fıkrasının (A) bendinin (a) ve (b) alt bentlerinde öngörülen yaşlar dışında kalan diğer şartları veya aynı Kanunun Geçici 81 inci maddesine göre yaşlılık aylığı bağlanması için öngörülen sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamlayarak kendi istekleri ile işten ayrılmaları nedeniyle" işçilerin kıdem tazminatına hak kazanabileceği hükme bağlanmıştır. Düzenlemenin amacı, pirim ödeme ve sigortalılık süresi yönünden emeklilik hakkını kazanmış olsa da, diğer bir ölçüt olan emeklilik yaşını beklemek zorunda olan işçilerin, bundan böyle çalışma olmaksızın işyerinden ayrılmaları halinde kıdem tazminatı alabilmelerini sağlamaktır. İşçi ayrıldığı tarihte sigortalılık süresini ve pirim gün sayısını tamamlamış ise kıdem tazminatına hak kazanacaktır. Hakkın kötüye kullanılmadığı sürece işçinin herhangi bir neden belirterek veya neden belirtmeden ayrılması, kıdem tazminatını hak kazanmasını etkilememelidir. Zira yasadan doğan bir hakkı bulunmaktadır. İşçinin daha sonra bunu belgelendirmesi ve işverene sunması, kıdem tazminatına hak kazanılmasını ortadan kaldırmaz. Ayrıca çalışma hakkı anayasal bir haktır. Davacının ayrıldıktan sonra yeni iş bulması, bu hak kapsamında değerlendirilmelidir. Yasal hakkını kullanan işçinin, ayrılmadan önce ve çalışırken iş bulduğu savunulmadığı sürece bu hakkını kullanması, hakkın kötüye kullanılması olarak değerlendirilemez.

Kural olarak iş akdini bu şekilde fesheden işçinin fesihten önce iş görüşmesi yapması ya da fesihten sonra tekrar çalışmaya başlaması kötü niyetli davranış olarak görülemez. Ancak işçinin fesihten önce başka bir işveren ile iş sözleşmesi imzalaması sadakat borcuna aykırılık olup, sadakat borcuna aykırı davranan işçinin yaş hariç emeklilik hakkına dayanması hukuk tarafından korunmaz.

Somut uyuşmazlıkta davacının . .. ile 12.07.2012 tarihinde iş görüşmesine başladığı dosya içerisinden anlaşılmakta ise de davacının ... ile iş sözleşmesini hangi tarihte imzaladığı anlaşılamamaktadır. Mahkemece bu hususun araştırılması ve fesih tarihi olan 24.08.2012 tarihinden önce davacının ... ile iş sözleşmesi imzaladığının tespiti halinde şimdiki gibi karar verilmesi, davacının ... ile iş sözleşmesinin 24.08.2012 tarihinden sonra imzaladığının tespiti halinde ise, davacının kıdem tazminatı talebinin 1475 sayılı Kanun’un 14/5. maddesi gereğince kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2435, Karar No: 2022/1960, Tarih: 06.04.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/2435 E.  ,  2022/1960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir. Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dava, sıra cetveline itiraza ilişkindir.

İlk derece mahkemesince, davanın reddine dair verilen karar karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvuruluması üzerine, bölge adliye mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

HMK’nın geçici 1/2. Maddesi gereğince 01.10.2011 tarihi ve sonrasında açılmış davalar için HMK’nın hükümlerine göre temyize tabi olması halinde HMK’daki kesinlik sınırı uygulanacaktır.

Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesinin miktar veya değeri 40.000,00 Türk lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararları verildiği anda kesin olup temyiz edilemez. (HMK’nın 362/1-a). HMK’nın ek 1. madde gereğince Bölge Adliye Mahkemesi kararı yönünden 2020 yılı için temyiz kesinlik sınırı 72.070,00 TL’dir.

Somut olayda, dava konusu sıra cetvelinde, bedeli paylaşıma konu taşınmazın 55.100,00 TL’Ye ihale edildiği belirtilerek, satış bedelinin tamamının, ipotek alacaklısı davalıya ödenmesine, artan bedel kalmaması nedeniyle diğer dosyalara ödeme yapılmasına yer olmadığına karar verilmiş olup, davacı, davalının alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetveline itiraz etmiştir. Buna göre uyuşmazlık konusu miktar 55.100,00 TL’dir. Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihine göre uyuşmazlık konusu değerin, yukarıda belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 06.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6614, Karar No: 2015/9328, Tarih: 06.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/6614 E.  ,  2015/9328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Evlenmenin İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dava, Türk Medeni Kanununun 145/2. maddesine dayanan evliliğin mutlak butlan sebebiyle iptali isteğine ilişkin olup, bu davanın ilgilisi olan herkes tarafından açılmasının mümkün olmasına (TMK.m. 146/2) göre, kararda yer alan "davacı ...'in vasiliğinin kaldırılması nedeniyle dava açmada yetkisi bulunmadığına" ilişkin gerekçe doğru değil ise de, davalılardan ...'ın evlenme sırasında sürekli bir sebeple ayırt etme gücünden yoksun bulunduğuna ilişkin hiç bir delil getirilememiş olması karşısında, davanın reddinin bu bakımdan sonucu itibariyle doğru olmasına göre, davacının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.05.2015(Çarş.)