muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/39373, Karar No: 2023/1074, Tarih: 08.03.2023

2-Sanığın ... Barosu Eğitim Merkezinde 13.01.2018 tarihinde yapmış olduğu konuşmanın terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek, bu yöntemleri övecek ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edecek nitelikte bulunmadığına ilişkin mahkeme kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2019/1666 Esas, 2021/1269 sayılı Kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 18. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/414, Karar No: 2012/14210, Tarih: 21.06.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/414 E.  ,  2012/14210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre, iş mahkemelerince verilen nihaî kararlara karşı kanun yoluna başvurma süresi, karar yüze karşı verilmişse nihaî kararın taraflara tefhimi, yokluklarında verilmiş ise tebliği tarihinden itibaren sekiz gündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte temyiz yapılmış sayılır.

Aynı maddeye göre temyiz dilekçesi verilirken, başvuru harcı ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir.

Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir.

Somut olayda, mahkeme kararı, 24/11/2011 tarihinde usulüne uygun olarak yüze karşı temyiz eden tarafa tefhim edilmiştir.

Temyiz dilekçesi Kanunda öngörülen 8 günlük süre geçirildikten sonra ibraz edilerek 05/12/2011 tarihinde temyiz defterine kaydedildiğinden, davacının temyiz talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. ve 432. maddeleri gereğince REDDİNE, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8906, Karar No: 2016/5924, Tarih: 17.10.2016

**6. Hukuk Dairesi         2016/8906 E.  ,  2016/5924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra ... Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklının, borçlu davalılar hakkında, kira alacağı nedeniyle tahliye istekli olarak başlatmış olduğu icra takibine, davalı borçluların itiraz etmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi isteminde bulunmuştur. Mahkemece, davalıların itirazlarının kaldırılmasına, tahliyeye ve icra inkar tazminatına karar verilmesi üzerine karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

...-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalı kiracının temyiz itirazları yerinde değildir.

...-Davalı kefilin itirazın kaldırılmasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında .../.../2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi düzenlendiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı borçlulardan ... kira sözleşmesini kefil sıfatıyla imzalamıştır. Davacı alacaklı tarafından .../04/2015 tarihinde başlatılan icra takibinde Kasım 2014-Nisan 2015 dönemi kira bedelinin tahsili talep edilmiştir. ... 583.maddesi hükmüne göre kefaletin geçerli olabilmesi için kefalet süresinin ve kefilin sorumlu olacağı miktarın sözleşmede gösterilmesi gerekir. Kefalet süresinin ve kefilin sorumlu olacağı azami tutarın gösterilmemesi halinde kefalet ancak kira sözleşmesinde kararlaştırılan kira süresi için geçerlidir. Olayımızda sözleşme süresi .../.../2011 tarihinde bitmiş olup, bu tarihten sonraki dönem kirası yönünden kefilin sorumluluğu bulunmamaktadır. Mahkemece bu nedenle davalı kefil hakkındaki itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kefil yönünden de itirazın kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı kiracı ...'ın temyiz itirazlarının reddi ile adı geçen yönünden usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA, yukarıda (...) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı kefil ...'ın temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici ....madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın davalı kefil yönünden BOZULMASINA, onanan kısım için aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıdan alınmasına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz eden davalı kefile iadesine, .../.../2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4630, Karar No: 2025/4681, Tarih: 21.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2024/4630 E.  ,  2025/4681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/447 E., 2016/583 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR : Ceza verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/4. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına kararı verildiği ve hükmün, temyiz edilmeksizin 11.07.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 18.03.2024 tarihli ve 2024/1620 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.04.2024 tarihli ve KYB-2024/36099 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.04.2024 tarihli ve KYB-2024/36099 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 23/12/2019 tarihli ve 2019/5427 esas, 2019/8638 karar sayılı ilâmında "...somut olayda kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının tebliğ edildiği, ancak erteleme kararında ve tebliğ evrakında erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğunun gösterilmediği,... kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına şüphelinin itiraz hakkının bulunduğu, bu nedenle erteleme kararında itiraz mercii ve süresiyle birlikte itiraz hakkının gösterilmesi gerektiği, somut olayda ise kararda itiraz hakkı belirtilmediği gibi ne soruşturma ve denetimli serbestlik sürecinde ne de kovuşturma sırasında hiçbir aşamada itiraz hakkı bildirilmeden yargılamanın sonuçlandırıldığı anlaşılmış olup,... Bu durumda usulüne uygun bir tedavi ve denetimli serbestlik infaz süreci de bulunmadığından, 5237 sayılı TCK’nın 191/4. maddesi uyarınca kamu davası açılma koşulunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir." şeklinde belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un 191/2. maddesi uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı şüphelinin itiraz hakkının bulunduğu, bu nedenle erteleme kararında itiraz hakkının gösterilmesi gerektiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce, itiraz hakkı tanınmadan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, yine;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesinde yer alan "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler karşısında, mahkemece kovuşturma şartının henüz gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda 5271 Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği,

Somut olayda, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18.09.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararda şüpheliye itiraz mercii ve süresiyle birlikte itiraz hakkının gösterilmediği gibi denetimli serbestlik sürecinde ya da kovuşturma sırasında hiçbir aşamada şüpheliye bu hakkının bildirilmediği, bununla birlikte anılan kararın şüphelinin mernis adresine doğrudan tebliğ edildiği anlaşılmakla,

7201 sayılı Kanun'un 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle bilinen en son adres esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararlarının şüphelinin mernis adresine doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi nedeniyle usule aykırı şekilde yapılmış olması ve kararda itiraz mercii ve süresinin bildirilmemiş olması sebebiyle, kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair karar kesinleşmediğinden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı ve bu bakımdan kovuşturma şartının gerçekleşmemesi sebebiyle durma kararı verilmesi yerine, yazılı şekilde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 15.08.2015 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2015 tarihli ve 2015/80616 Soruşturma, 2015/4526 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, erteleme karar içeriğinde, karara karşı itiraz kanun yolu, süresi ve mercii gösterilmediği, tedbirin infazı için kararın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Şüpheli hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 17.05.2016 tarihinde

kaldırılarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 17.05.2016 tarihli ve 2015/80616 Soruşturma, 2016/17223 Esas, 2016/14283 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

C. İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 01.07.2016 tarihli ve 2016/447 Esas, 2016/583 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/4. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği, kararın, 11.07.2016 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. 5271 sayılı CMK'nın 223/1. fıkrasında, "Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür." ve aynı maddenin sekizinci fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemelere yer verildiği,

Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda sanığa, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye hakkında verilen karara karşı itiraz hakkı tanınmadan ve kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı,

Sanık hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18.09.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karar şüpheliye usulüne uygun şekilde tebliğ edilmediği gibi, erteleme karar içeriğinde, karara karşı itiraz kanun yolu, süresi ve mercii gösterilmediği, bu nedenle erteleme kararının usûlüne uygun şekilde kesinleştiğinden söz edilemeyeceği, usûlsüz olarak verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi, beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı,

kararın kesinleşmemesi nedeniyle beş yıllık erteleme süresi işlemeye başlamadığından yükümlülük ihlâlinden söz edilemeyeceği anlaşıldığından;

Mahkemesince; açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 5271 sayılı CMK'nın 173. maddesinin 7499 sayılı Kanun ile değişik haline göre "iki hafta" içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usûlüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usûlüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup sanık lehine verilmiş olan ve davanın esasını çözen bu karardan dolayı yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, hukuka aykırılığa işaret edilerek, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2016 tarihli ve 2016/447 Esas, 2016/583 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-c maddesi uyarınca yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2676, Karar No: 2009/3730, Tarih: 19.03.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/2676 E.  ,  2009/3730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ...’e tapulu yerini sattığını devrini de verdiğini, satış bedeli olarak 1000 YTL lik 30 adet senet aldığını, diğer davalı ...’in kefil olarak senetleri imzaladığını, senetlerin bir kısmının vadesinin geçtiğini, diğerlerinin de muaccel olduğunu bildirerek senede bağlı alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar taşınmazın tapudan resmi satışının yapıldığını, orada bedelin nakten ve peşinen alındığının belirtildiğini, davacıya senet vermediğini, asılları ibraz edildiğinde imzalar hakkında beyanda bulanacağını, senetlerin kambiyo senedi niteliğinde bulunmadığını, geçerli sayılsa bile tapuda ibra edildiğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece senetlerin kambiyo senedi olmaması tapu takriri sırasında da bedelin verildiğinin belirtilmesi karşısında tanık dinlenemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ...’e tapudan devrini vererek sattığı taşınmazın bakiye satış bedelinin tahsili için eldeki davayı açmıştır. Davacının ibraz ettiği davalının da karşı çıkmadığı tarihsiz ... ... Komisyoncuları Odası başlıklı alım-satım ve komisyon sözleşmesinde mülk sahibinin ..., alıcınında ... olarak gösterildiği, 16.1.2007 tarihinde tapu devrinin yapılması hususunda anlaştıkları dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu komisyon

2009/2676-3730

Davacı, davalı ...’e tapudan devrini vererek sattığı taşınmazın bakiye satış bedelinin tahsili için eldeki davayı açmıştır. Davacının ibraz ettiği davalının da karşı çıkmadığı tarihsiz ... ... Komisyoncuları Odası başlıklı alım-satım ve komisyon sözleşmesinde mülk sahibinin ..., alıcınında ... olarak gösterildiği, 16.1.2007 tarihinde tapu devrinin yapılması hususunda anlaştıkları dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu komisyon

2009/2676-3730

sözleşmesinde satış bedeli 30.000 YTL, 20.000 YTL sinin peşin kalanında 30 aylık ve 1000’er YTL lik taksitlerle ödeneceğinin kararlaştırıldığı görülmektedir. Komisyon sözleşmesinde tarih yok ise de satış bedelinin bir kısmının peşin bir kısmının taksitle ödeneceği anlaşılmaktadır. Taraflar arasında düzenlenen komisyon sözleşmesindeki kararlaştırma ve senetlerin sayısına göre tapudaki devirden sonrada bakiye satış bedelinin ödeneceği tartışmasızdır. Davacı elindeki senetlerin bakiye satış bedeline ilişkin olduğunu savunarak tahsili için eldeki davayı açmıştır. Her nekadar bir kısım senetlerde lehdar kısmı boş bir kısmında da davalının adı yazmakta ise de tüm bu senetlerde borçlu keşidecinin Özgür olduğu belli olup imzası da bulunmaktadır. Davalı senet asılları ibraz edildikten sonra imzalar konusunda beyanda bulunacağını beyan etmiş ancak senet asılları dosyada olmadığından bu konuda beyanda bulunmamıştır. Bu nedenle öncelikle senet asılları davalılara gösterilerek imzaların kendilerine ait olup olmadığı konusunda beyanı sorularak imzaların inkarı halinde imza incelemesi yaptırılarak imzaların davalılara ait olduğunun anlaşılması halinde senetlerin kambiyo senedi olmamakla birlikte yazılı delil başlangıcı sayılması gerektiğinden, davacıdan tanık delili dahil tüm delilleri sorulup, davalıdan da karşı delilleri sorularak toplanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, 19.3.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18231, Karar No: 2015/3369, Tarih: 11.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18231 E.  ,  2015/3369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy(Kapatılan) 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/06/2014 tarih ve 2013/215-2014/220 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilin faaliyetleri kapsamında aldığı sipariş üzerine 2.157,77 TL bedelli 10/03/2012 tarih ve ... seri numaralı irsaliyeli fatura ve 12/03/2012 tarihli ... seri nolu fatura ile davalı kargo şirketi aracılığı ile müşteri ... ... marka cep telefonunu ve ağız bakım seti gönderdiğini, kargo tesliminde paketten cep telefonu yerine ... cihazı çıktığını, müvekkili arayan ... ürünü iade ettiğini, faturalar, kargo şirketi, bilgisayar ekran çıktısından anlaşılacağı üzere müvekkilinin cep telefonunu gönderdiğini, kargoda teslim öncesi kaybedilmiş veya çalınmış olup yerine ... cihazının koyulduğunu, kargo şirketine teslimat numarasının ... olduğunu, davalı hakkında Bakırköy 17. İcra Dairesi'nin 2012/9445 Esas sayılı dosyası ile takip yapıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, Bakırköy 17. İcra Müdürlüğü'nün 2012/9445 Esas sayılı takip dosyasına yapılan itirazın iptaline, davalı tarafın % 40'dan aşağı olmamak şartıyla icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin UPS logosu ile yurt içi ve yurt dışı paket ve kargo taşımacılığı ile iştigal ettiğini, taşınacak paketlerin müvekkili şirket aranarak kargolarını taşıttıklarını, davacı firmanın da müvekkili şirketi arayarak Ankara'ya gönderecek paketi olduğunu beyan ettiğini, müvekkili şirketin kuryesi tarafından 12/03/2012 günü davacının adresine giderek davacının ambalajlayıp paketlediği ve davacının beyanına göre içinde ağız bakım suyu ve telefon olan paketi teslim alarak müvekkili şirketin aktarma merkezine getirdiğini, ertesi gün paketin alıcısına götürüldüğünü, paket alıcısı ... paketi teslim almadığını ve paketin tekrar 15/03/2012 tarihinde davacının yakını ... teslim edildiğini, ... paketi teslim alırken herhangi bir itirazda bulunmadığını, taşınan paketin ambalajlanmış, paketlenmiş ve kapatılmış olarak müvekkili şirkete teslim edildiğini dolayısıyla paket içinde hangi ürünün bulunduğunu müvekkili şirketin malumu olmadığını, müvekkili şirketin hergün binlerce paket taşıdığını, paketin müvekkili şirketin elemanı tarafından açılması ve içindekinin değiştirilmesi gibi bir iddianın gerçek olmadığını, davacı tarafın kötü niyetle icra takibine giriştiğini savunarak davanın reddine, davacı tarafın %40'dan aşağı olmamak kaydıyla haksız icra tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.