muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/27193, Karar No: 2018/8387, Tarih: 26.09.2018

Hal böyle olunca, mahkemece davacının ortak alanlara ilişkin talepleri yönünden ayıp ihbarının süresinde yapılmadığından reddi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 1.630,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1554, Karar No: 2017/1549, Tarih: 06.12.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2017/1554 E.  ,  2017/1549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “taşınmaza el atmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Sincan 3. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 18.09.2012 gün ve 2011/246 E., 2012/239 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle Yargıtay 1. Hukuk Dairesince önce onama kararı verilmiş, davalı vekilinin karar düzeltme talebi üzerine Özel Dairenin 09.12.2013 gün ve 2013/13861 E., 2013/17433 K. sayılı kararıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

2- Davalı ... Yönetimi vekili,

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, taşınmaza el atmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1.Hukuk Dairesince karar onanmış ise de, davalı vekilinin karar düzeltme isteminde bulunması sonucun da ise Özel Dairece yukarıda esas ve karar numarası belirtilen karar ile bozulmuştur.

Bozma üzerine yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme kararı Hazine  vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, işin esasına girilmeden önce 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılması ve yine aynı Kanun’un 3. maddesi uyarınca mahkemelerde süren davalarda muhatabın devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olacağının hüküm altına alınmış olması nedeniyle mahkemece dava konusu taşınmazın devredildiği ilgili kurum veya kuruluşun tespiti ile direnme kararı ve davalı vekilinin temyiz dilekçesinin ilgili kurum ya da kuruluşa tebliği için dosyanın mahalline geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği hususu ön sorun olarak incelenmiştir.

Bilindiği üzere, 12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1. maddesinin ikinci fıkrası ile Ankara Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin beşince fıkrası ile de büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı belirtilmiştir. Aynı Kanunun 3. maddesinin ikinci fıkrasında da “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.” düzenlemesine yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesinin birinci fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 5. bendinin, aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36. maddesinin birinci fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; davanın ... tarafından açıldığı, yerel mahkemenin 25.03.2014 tarihli direnme kararında da davacı olarak Ankara İl Özel İdaresinin gösterildiği, direnme kararı 27.03.2014 tarihinde ... vekiline tebliğ edilmiş ise de 6360 sayılı Kanun’un 36. maddesinin birinci fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçiminin 30.03.2014 tarihinde yapılması ve bu tarih itibariyle davacı ... İdaresinin tüzel kişiliğinin aynı Kanun’un yürürlük maddesi uyarınca sona ermesi nedeniyle yerel mahkemece direnme kararı Hazine vekiline tebliğ edilerek, gerek Hazine vekilinin gerekse davalı vekilinin temyiz istemi üzerine dosya Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmiştir. Ne var ki az yukarıda açıklandığı gibi 6360 sayılı Kanun'un 3. maddesi uyarınca tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerinin mahkemelerde süren davalarında muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum veya kuruluştur.

Yerel mahkemece ise dava konusu taşınmazın devredildiği ilgili kurum ya da kuruluş araştırılmamış, direnme kararı ile temyiz dilekçesinin Hazine vekiline tebliği ile yetinilmiştir.

O hâlde, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin ikinci fıkrası gereğince, mahkemece dava konusu taşınmaza ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum veya kuruluş araştırılarak, direnme kararının ve davalı vekilinin temyiz dilekçesinin kendisine tebliğinin sağlanması, temyiz süresinin beklenilmesi ve bundan sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmesi için geri çevrilmesi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESINE  06.12.2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1163, Karar No: 2020/634, Tarih: 03.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/1163 E.  ,  2020/634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, dava dışı borçludan vekalet ücreti alacağı olduğunu, sıra cetvelinde vekil ile müvekkili arasındaki vekalet ücreti alacağının üçüncü şahıslara karşı rüçhan hakkı bulunmadığı gerekçesiyle sıra cetvelinde 2.sırada yer aldığını, 1.sırada yer alması gerektiğini, derece kararının iptalini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, taraflar arasında hangi icra müdürlüğünün sıra cetveli yapacağı konusunda ihtilaf çıktığını ve kendi hacizlerinin öncelikli olduğu gerekçesiyle İstanbul 2. İcra Müdürlüğünün 2007/13026 E. sayılı dosyası üzerinden yapılmasına karar verildiği ve kararın Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğini, vekalet ücretinin şahsi alacak olduğunu savunarak açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, ve dosya kapsamına göre, paylaşıma konu Ankara 29.İcra Müdürlüğünün 2005/2047 E. sayılı dosyasındaki alacağa şikayet olunanın alacaklı bulunduğu ve sıra cetvelinin düzenlendiği İstanbul 2.İcra Müdürlüğü 2007/13026 E. sayılı dosyasında konulan ihtiyati haczin 18.02.2010 tarihinde icrai hacze dönüştüğü, şikayetçinin alacaklı olduğu Ankara 28.İcra Müdürlüğünün 2012/2632 E. sayılı dosyasında konulan haczin ise 19.10.2009 tarihli olduğu, bu nedenle sıra cetvelinin düzenlendiği takip dosyasındaki haczin ilk icrai haciz olmadığı, şikayetçinin alacağının diğer alacağa göre rüçhanlı alacak konumunda olmadığı gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, şikayet olunan vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucu, daha önce Ankara 7.İHM 2013/252 E.2013/283 K sayılı dosyası ile sıra cetvelinin iptaline karar verildiği ve kararın kesinleştiği, icra hukuk mahkemesi kararının diğer icra hukuk mahkemesi için kesin hükmün sonuçlarını doğuracağı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından karar düzeltme yoluyla incelemesi talebi sonucu Dairemizce karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, Yargıtay ilamına uyularak şikeyetin reddine karar verilmiştir.

Karar şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Motorlu taşıtlar vergisinin rehinli alacaklardan önce gelecek şekilde rüçhanlı olarak sıra cetveline kayıt edilmeleri zorunlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Karar şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Motorlu taşıtlar vergisinin rehinli alacaklardan önce gelecek şekilde rüçhanlı olarak sıra cetveline kayıt edilmeleri zorunlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 03.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5756, Karar No: 2015/184, Tarih: 14.01.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/5756 E.  ,  2015/184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adalar Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2013/106-2014/49

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, erken tahliye ve hor kullanma tazminatı ile kira ve yan gider alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kira ve yan gider alacağı ile erken tazminata ilişkin kısmının kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının makul süreye ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Davacı dava dilekçesinde ödenmeyen 2012 yılı Haziran ayı 1200 TL, Nisan ayı bakiye 400 TL ve Mayıs ayı bakiye 200 TL kira bedeli ile erken tahliye sebebiyle 2012 Temmuz ve Ağustos aylarına ilişkin 2400 TL makul süre tazminatı talep etmiştir.Dosya kapsamında aldırılan bilirkişi raporunda talep edilmeyen 2012 Eylül ayı kirası da dahil edilerek makul süre tazminatı olarak 3.600 TL kira bedeline karar verilmesi yanlıştır.Öte yandan erken tahliye halinde kural olarak TBK 325 maddesine göre kiracı anahtar teslim tarihine kadar kira bedelinden anahtar teslim tarihinden itibaren ise kiralananın aynı şartlarda kiraya verileceği makul süre kira bedeli ile sorumludur.Bu durumda mahkemece,kiralananın aynı şartlarda kiraya verilebileceği makul sürenin belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 14.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2269, Karar No: 2018/797, Tarih: 26.02.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/2269 E.  ,  2018/797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak ve canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürmek

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-a-b, 62, 53/1, 54, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası .

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ...’ın alınan ifadesinde; maktulün üzerinde bulunan para cüzdanını, kol saatini, çakı bıçağını ve cep telefonunu aldığını beyan etmesi karşısında, sanık hakkında bu eylemi nedeniyle zamanaşımı süresi içerisinde dava açılması mümkün görülmüştür.

Sanık ... müdafiinin yasal süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 318. maddesi gereğince REDDİNE karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nın maktul ...’a yönelik tasarlamak suretiyle nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, düzeltme nedeni dışında oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik soruşturma yapıldığına, cezayi ehliyetin tam olmadığına, katılanlar vekilinin usule, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine ve eksik soruşturma yapıldığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Sanık ...’ın tek başına gördüğü maktulün yanına giderek, 19’u öldürücü 20 bıçak darbesiyle yaraladığı ve boğazını keserek öldürdüğü anlaşılan olayda; pek çok öldürücü nitelikte yara ika edilmesinin tek başına canavarca hisle ya da eziyet çektirerek işlendiğini kabule yeterli bulunmadığı, canavarca hisle öldürme, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olup, eziyet çektirerek öldürme ise ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olup sanığın öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastının da bulunması gerektiği, sırf ölüm neticesini almak için tehevvürle maktulün boyun ve gövde kısmına bıçakla çok sayıda darbenin yapıldığı, somut olayda ise maktulün aldığı bıçak darbeleri sonucu hayatını kaybettiği göz önünde bulundurulduğunda sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini, kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı gözetilmeyerek TCK’nun 82/1-b maddesi ile uygulama yapılması,

b) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de,

b) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de,

Bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan ‘’canavarca hisle veya eziyet çektirerek’’ ibaresinin çıkartılmasına ve 82/1-a,b ibaresinin 82/1-a olarak değiştirilmesine, 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine, karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 26/02/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26078, Karar No: 2019/12738, Tarih: 17.12.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/26078 E.  ,  2019/12738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca duruşmasız, davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, dava miktar itibariyle duruşmaya tabi olmadığından bu isteğin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının inşaa ettiği ... 60, 61, 64, 67 ve 68 nolu parsellerde koru, göl ve kent etaplarından oluşan ... sitesinden A3 blok kule giriş 101 nolu daireyi 5/11/2009 tarihli noter sözleşmesi ile 770.880,00 TL. bedelle satın aldığını, sözleşmede belirtilen gecikme cezasının ödenmemesi için taşınmazların eksik ve ayıpları ile natamam olarak teslim edilmeye başlandığını, ancak satış ofisinde, broşür ve materyallerde tanıtımı yapılan ve sözleşme ve eki mahal listesinde belirtilen taahhütnamelere uygun bir imalat ve teslimatın yapılmadığını, sosyal ve sportif tesislerin açık ve kapalı yüzme havuzlarının inşaa edilip faaliyete geçmediğini, daireler ve bloklar arası interkom ve görüntüleme sistemi ile otomatik kapı açma sisteminin yapılmadığını, koru etabında ağaçlandırma ve peyzajın yapılmadığını, asansör ve yangın merdivelerinin usulüne uygun imal edilmediğini, otoparkların yönetmeliğe aykırı imal edildiğini, 26.000 metrekare alanlı olarak taahhüt edilen ... park isimli yaşam alanının küçültüldüğünü ve belediyeye terk edildiğini, yine koru ve göl etaplarındaki kulelerdeki tesisat katlarının ortak alandan çıkarılarak bağımsız bölüme dönüştürüldüğünü ve 3. kişilere satıldığını ileri sürerek, fazla hakları saklı kalarak süresinde teslim yapılmadığından sözleşme gereğince öngörülen ceza-i şart ile eksik ve ayıpları nedeni ile değer kaybının belirlenerek belirsiz alacak olarak 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile ödetilmesini istemiş, yargılama aşamasında da bilirkişi raporu ile belirlenen tutar üzerinden ödetilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu daireyi davacının eksiksiz ve ayıpsız olarak ihtirazı kayıt ileri sürmeden teslim aldığını, ... Park alanının yeşil alan olarak inşaa edilip kamuya terk ve site sakinlerinin kullanımına sunulacağının sözleşmede kararlaştırıldığını, davacının süresinde bir ayıp ihbarında da bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 2.292,00-TL'nin dava tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin 7.708,00-TL istemin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 2.292,00-TL'nin dava tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin 7.708,00-TL istemin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, satış esnasında sunulan katalog, proje ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ve geç teslim nedeni ile ceza-i şartın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, tanıtım kataloğu ve sözleşme gereğince, açık yüzme havuzunun eksik m2 yapılması, ... Parkın m2'sinin eksik ve kamuya terk edilen alanda yapılması açık otopark'ın çocuk oyun alanına dönüştürülmüş olması, interkom sisteminin sözleşmeye göre yapılmamış olması sosyal tesislerin davalı adına kayıtlı alanda bulunması göl ve koru etapları arasında yol olmaması, bilirkişi raporunda belirtildiği gibi eksik iş olarak kabul edilmiş olup, ayıp ihbarına gerek olmadığı belirtilerek yazılı şekilde karar verilmiştir.

Uyuşmazlık; dava konusu olayda “ayıplı ifa” mı, yoksa “eksik ifa”nın mı söz konusu olduğu; burada varılacak sonuca göre satıcının sorumluluğuna gidilebilecek ihbar ve zaman aşımı süreleri ile talep hakkının kapsamının ne olduğu noktalarında toplanmaktadır.

Davacı tüketici olduğuna göre, tüketici hukuku ile ilgili ayıba ilişkin düzenleme, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinde yer almaktadır. Anılan maddenin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır.

Ayıp kavramı ile eksik iş ise birbirinden farklıdır.

Ayıp; yasa ya da sözleşmede öngörülen unsurlardan birinin veya birkaçının eksikliği ya da olmaması gereken vasıfların olmasıdır.

Eksik iş ise; sözleşme konusu işlerin yapılmaması yani hiç yapılmayan iştir.

Eksik ifa ise, kanunlarımızda tanımı yapılmamakla birlikte, 4077 sayılı Kanun’un 4 maddesinde sayılan ayıp kavramı içerisinde mütalaa olunmaktadır.