muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8502, Karar No: 2017/2317, Tarih: 08.03.2017

Yukarıda açıklanan ... Kararlarında ve öğretide tartışmasız kabul edilen görüşe göre sanığın hiçbir baskı altında kalmadan kendi hür iradesi ile yaptığı eylemden pişman olması ve bunun doğal sonucu olarak zarar gidermesi gerekir. İade ve tazmin cebri icra yoluyla giderilmesi halinde TCK'nın 168. maddesi uygulanmayacaktır. Sanığa ... istediği şu kadar parayı ödersen hakkında dava açılmayacak şeklinde bir ihtar yapılması sanığa manevi cebir uygulamasıdır. Müştekinin borcunu ödemezsen hapis cezası alacaksın diye adeta devletin gücü alacağın tahsilatı için manevi cebir olarak kullanılmaktadır. 765 sayılı TCK'da 523'üncü madde de düzenlendiği gibi doğrudan ödeme esas alınmış olmaktadır. Sanık pişman olmasa bile sadece tazmin veya iade ile borçtan kurtarılacağı yönünde ki ihtar üzerine (yapılan manevi cebir üzerine) borcu ödemesi ... kararları yasanın meclis tartışmaları ve Doktirine göre tartışmasız kabul edilen ve TCK 168. maddenin temelini oluşturan “Pişmanlık” temeline aykırıdır. Sadece ödeme temeline dayalıdır. Ve bunun 5237 sayılı Kanun da uygulama yeri yoktur. Sanık pişman olmuş ise bunu belirtmesi gerekir. Manevi de olsa zorla kişi “ Pişmanlığa” zorlanamaz. Bu açıkça kanunun ruhuna lafzına ve amacına aykırıdır.

Kaldı ki;

CMK 83 maddesinde keşif hakim veya mahkeme veya naip hakim yada istinabe olunan hakim veya mahkeme ile gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılır şeklindedir. “Gecikmesinde sakınca bulunan hal derhal keşif yapılmadığı takdirde suç belirtilerinin, suç delillerinin kaybolma ihtimalini” ifade eder.

Cumhuriyet Savcısı tarafından keşif yapılmadan gerçek zararın tespiti mümkün değildir. Keşif de CMK 83. maddesi uyarınca acele işler sayılan otopsi haricinde sadece mahkemeler tarafından yapılacağı doktirinde tartışmasız kabul edilmektedir. Keşfe gidemeyen Cumhuriyet Savcısının gerçek zararı tespit etmesi fiilen mümkün değildir. Hal böyle olunca Cumhuriyet Savcısının gerçek zararı tespit etmeden yapacağı ihtar gerçeği yansıtmayacaktır. Sadece ve sadece alacaklı olan elektrik şirketlerinin tek taraflı olarak belirleyip tespit ettikleri bedeli devletin cebri icra gücüyle hapisle korkutarak tahsil edilmesini temin edecektir. Bu da hem adalete hem de TCK 168. maddesindeki düzenlemelere aykırılık teşkil edecektir.

Ayrıca iddianame ve iade CMK 170 ve 174. maddelerinde düzenlenmiştir. CMK 170. madde iddianamede bulunması gereken zorunlu unsurları düzenlemiştir. Bunları tek tek saymıştır. CMK 174. maddesi iddianamenin iadesi müessesini düzenlenmiştir. Kamu davasının açılması Cumhuriyet Başsavcılığına verilmiş bir yetki olduğu kadar bir haktır. Dolayısıyla bazı şekil şartlarına bağlı olarak ve istisnai olarak iade düzenlenmiştir. İade halleri CMK 174. madde de tek tek sayılmıştır. Bu nedenler arasında Etkin pişmanlık yoktur. Bırakın etkin pişmanlık hükümlerini resen dikkate alınması gereken şikayete bağlı suçlarda şikayet bulunup bulamadığı bile şikayete tabi olup uzlaşmaya tabi olmayan suçlar bakımından bile iade nedeni olarak kabul edilmemiştir.

Kanunun istisnai olarak saymadığı bir nedenle iddianamenin iadesinin yapılması CMK'ya ve CMK'da düzenlenen, teminat altına alınan iddia makamının yetkilerine açık müdahale anlamına gelecektir.

Tüm anlatılan hususlar birlikte dikkate alındığında 168. maddenin uygulanabilmesi için sanığın pişman olması ve bu pişmanlığa dayanarak ödemeyi gerçekleştirmesi en azından ödeme iradesini ilgili makamlara iletmesi gerekir. Bu pişman olacak kişinin yapması gereken bir eylemdir. Resen uygulanma imkanı yoktur. Dolayısıyla bozmaya yönelik 1 numaralı görüşe katılıyoruz. Bozmaya yönelik 2 numaralı çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2023/4808, Karar No: 2024/3151, Tarih: 17.10.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4808 E.  ,  2024/3151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/722 E., 2023/1004 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kurtalan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/86 E., 2022/660 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılardan Dicle EDAŞ vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılardan Dicle EDAŞ vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; olay tarihinde 17 yaşında olan davacı ...'in 02.10.2014 tarihinde davalı ...'e ait evin dış cephesini boyadığı esnada yakından geçen davalı ... şirketine ait enerji hattına demir çubuğun değmesi sonucunda elektrik akımına kapılarak ağır bir şekilde yaralandığını, davalıların kusurlu olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, davacılardan Kadir için iş göremezlik, bakıcı tazminatı ve tedavi giderleri için 1.000,00 TL maddi ve 150.000,00 TL manevi, ... ve ... için 1.000,00'er TL maddi ve 100.000,00'er TL manevi, diğer davacılar için ayrı ayrı 30.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında davacı ... yönünden maddi tazminat talebini 1.889.398,57 TL ye yüksetmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... EDAŞ vekili, kazanın yaşandığı enerji nakil hattının okulu besleyen trafoya ait olduğunu, kazada sorumluluklarının bulunmadığını, zarardan bina sahibi diğer davalı ... ve davacı ... ile kaçak yapılaşmaya izin veren Belediyenin sorumlu olacağını, yüksek miktarda tazminat talep edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... vekili; davalının, evinin inşaat işlerinin yapılması amacıyla davacılardan ... ile götürü usulü anlaştığını, adı geçen davacıdan boya işinin de yapılmasını istendiğini, ...'in haber vermeden oğlu olan davacı ...'i işe getirdiğini, davacı ... ile arasında sözleşme bulunmayan davalıya husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı ... vekili; davalının, evinin inşaat işlerinin yapılması amacıyla davacılardan ... ile götürü usulü anlaştığını, adı geçen davacıdan boya işinin de yapılmasını istendiğini, ...'in haber vermeden oğlu olan davacı ...'i işe getirdiğini, davacı ... ile arasında sözleşme bulunmayan davalıya husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin 14.01.2020 tarihli ve 2015/56 E., 2020/14 K. sayılı kararıyla; davacılar ... ve ...'nın çocukları, diğer davacıların kardeşi olan davacı ...'in elektrik akımına kapılarak yaralandığı, Adli Tıp Kurumu raporu ve bilirkişi raporları ile tarafların belirlenen kusuru ve zarar gözetilmek ve bakıcı giderine yönelik tazminattan %20 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak, davacılardan Kadir için 1.652.647,00 TL maddi ve 70.000,00 TL manevi, ... için 30.000,00 TL manevi, ... için 40.000,00 TL manevi, diğer davacılar için ayrı ayrı 15.000,00'er TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davalılar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 17.12.2020 tarihli ve 2020/368 E., 2020/640 K. sayılı kararıyla; davalıların hukuki sorumluluğu ve zararın tespiti konusunda yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye yeterli ve elverişli olmadığı, düzenlenen bilirkişi raporlarında farklı kusur oranlarına yer verildiği, öte yandan olayın meydana geldiği yerde bulunan enerji nakil hatlarının yer altına alındığı yönündeki savunmaya ilişkin dayanak kayıtlar getirtilmeden düzenlenen bilirkişi raporu ve ek rapordaki tespitlere göre karar verildiği, öncelikle kazanın meydana geldiği tarih itibariyle bina ile enerji nakil hatlarının konumuna ilişkin kayıtların getirtilmesi, enerji nakil hattının 2016 yılında yer altına alındığı savunulduğu gözetilerek buna ilişkin dayanak kayıtların merciinden temini, bu hususlar açıklığa kavuşturulduktan sonra dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporlarında tarafların sorumluluklarına ilişkin farklı tespitler ve kusur oranlarına yer verildiği gözetilerek raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi bakımından, üniversite öğretim elemanlarından seçilecek aralarında elektrik mühendisi ve iş güvenliği uzmanı sıfatını haiz bilirkişilerin de yer aldığı heyetten, olayla ilgili olarak düzenlenmiş tüm raporlar değerlendirilmek suretiyle yukarıda açıklanan ilkelere uygun olarak tarafların sorumlulukları ve kusurlarının belirlenmesi için rapor alınması ve varılacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerektiğinden bahisle, istinaf başvurusunun kabulü ile karar kaldırılarak yargılamanın yapılması için dosyanın gönderilmesine karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı ... EDAŞ'ın, yapılan işin elektrikle ilgili olması, dolayısıyla bir tehlike oluşturacak nitelikte faaliyette bulunuyor olmasından dolayı tehlike sorumluluğuna göre, davalı ...'in ise imar planına aykırı olarak, ruhsatsız bir şekilde bina yapmış olması ve elektrik tellerinin binaya uzaklığının Yönetmelikle belirlenen sınırların altında olması nedeniyle binanın yapımındaki bozukluk kabul edileceği ve bu anlamda davalı yapı malikinin kusursuz sorumluluk hükümlerine göre sorumlu olacağı, kaldırma kararı doğrultusunda eksikliklerin tamamlandığı, 3 kişilik bilirkişi heyetinden alınan 12.11.2021 havale tarihli bilirkişi raporu ile daha önce alınan raporlar arasındaki çelişkinin giderildiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile davacılardan Kadir için 1.652.647,00 TL maddi ve 70.000,00 TL manevi, ... için 30.000,00 TL manevi, ... için 40.000,00 TL manevi ve diğer davacılar için ayrı ayrı 15.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline, davacılar ... ve ...’in destekten yoksun kalma tazminatı talepleri açısından davacılar vekilinin ıslah dilekçesinde de bu yönde bir talebinin olmaması ve yargılama süresince bu hususta hesap yapılmamış olması nedeniyle bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan Dicle EDAŞ vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; kusur raporları arasındaki çelişkinin giderilmediğini, adam çalıştıranın sorumluluğunun dikkate alınmadığını, kaçak ve ruhsatsız yapı nedeniyle illiyet bağının kesildiğini, iş güvenliği sağlanmadığını, binanın ne zaman yapıldığının tespit edilmesi gerektiğini, idarenin denetleme yükümlülüğü bulunduğunu, tazminat raporunun mevzuata aykırı olduğunu, davacının 18 yaşından sonra gelir elde edeceğini, bakiye ömür süresinin Yargıtay uygulamalarına uygun belirlenmediğini, bilinmeyen dönemde %10 artış ve %10 iskontolama yapılmadan hesaplama yapıldığını, EKAT Yönetmeliğinin gözetilmediğini, davacının ağır kusuru nedeniyle manevi tazminat taleplerinin reddi gerektiğini, fahiş tazminata hükmedildiğini ileri sürerek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; somut olayda yapının kaçak olarak inşa edildiği sabit ise de, insanların ve canlıların yaşamı için önemli bir tehdit oluşturan bu tür enerji hatlarının bakım ve korunmasında, bunların yerleşim yeri üzerinde bulunduğu da düşünüldüğünde, normalin üzerinde bir özen borcu bulunan davalı şirketin, daha sonradan Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nde belirtilen mesafelere uymadan yapılan bina nedeniyle gerekli ek önlemleri almadığı, dolayısıyla eneji hattının tehlike taşımayacak bir durumda bulunmasını sağlama yükümlülüğünü yerine getirmediği, ancak olayın meydana gelmesinden sonra enerji hatlarını yer altına almak suretiyle gerekli tedbiri aldığı, kaldırma kararı sonrasında hükme esas alınan 11.11.2021 tarihli bilirkişi raporunda da aynı saikle davalı şirkete kusur atfedildiği, raporun ayrıntılı gerekçeli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, kusur, hesap ve maluliyet raporlarının hükme esas alınmasında isabetsizlik bulunmadığı, manevi tazminat miktarlarının usul ve yasaya uygun takdir edildiği gerekçesiyle, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılardan Dicle EDAŞ vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, elektrik çarpması sonucu meydana gelen yaralanma nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun "Tehlike sorumluluğu ve denkleştirme" kenar başlıklı 71 inci maddesi.

2. Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliği'nin (Yönetmelik) "İkinci’’ bölümünün "Genel Hükümler" başlığı altındaki ‘’Kuvvetli akım tesislerinin güvenliği’’ alt başlığında yer alan 5 ve 27 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Somut uyuşmazlıkta; davalı ... şirketinin meydana gelen olay nedeniyle tehlike sorumluluğuna dayalı kusursuz sorumlu olduğu, Yönetmelik'in yukarıda yer verilen maddesi uyarınca; davalı ... şirketinin, insanlar, diğer canlılar ve eşyalar için tehlikeli olabilecek olan enerji nakil hatlarını belirli sürelerde denetleyerek yapılara olan uzaklığı kontrol etmesi ve gerekli tedbirleri alması gerektiği, hükme esas alınan kusur raporunda taraflara atfedilen kusur oranlarının somut olayın özelliklerine göre makul ve yerinde bulunduğu, hükmedilen manevi tazminat miktarlarının hakkaniyete uygun olduğu anlaşılmakla, davalı tarafın temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Kamu düzenine aykırılık yönünden resen yapılan incelemede; Bölge Adliye Mahkemesince, kararı istinaf eden davalı ... EDAŞ'ın, hüküm altına alınan tutar üzerinden hesaplanan 127.579,00 TL karar ve ilam harcından sorumlu olduğuna karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile 189.122,96 TL karar ve ilam harcından sorumlu olduğuna karar verilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı ... EDAŞ vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan "...189.122,96 TL..." ve "...158.245,96 TL..." rakamlarının çıkartılarak yerlerine sırasıyla "127.579,00 TL" ve "96.702,00 TL" rakamlarının yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8046, Karar No: 2011/9670, Tarih: 03.10.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/8046 E.  ,  2011/9670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL,TENKİS

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.04.2009 tarih ve 2008/279 E- 2009/149 K. sayılı kesinleşen ilamında davaya konu 128 ada 53 parsel sayılı taşınmazın 28 olarak yazılan ada numarasının tapu kaydına uygun şekilde 128 olarak düzeltilmesi isteminde bulunmuşlardır.

Bir kısım davalılar, tavzih talebinin reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, tavzih talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle infaza kadar tavzih istenebileceği, esasen somut olayda ada numarasının 128 yerine 28 olarak yazılmış olması maddi hatadan (yazım hatası) kaynaklandığı ve her zaman düzeltilebileceğine göre; bir kısım davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 03.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15441, Karar No: 2015/27760, Tarih: 01.07.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/15441 E.  ,  2015/27760 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/314775

MAHKEMESİ : Düzce Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2012

NUMARASI : 2011/228 (E) ve 2012/284 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

I) Sanık M.. K.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II) Sanıklar A.. D.. ve A.. K.. hakkında verilen kararlara karşı temyiz itirazlarına gelince;

a) Noter katibi olarak görev yapan sanık A.. D..'ın İ.. K.. adına ... yevmiye numaralı imza beyannamesini gerekli kimlik kontrolünü yapmadan sahte olarak düzenlenmesine iştirak ettiği iddia edilen olayda; sanığın olay günü 106 işlem yapıldığını, muhasebeci C.. Ç..'in getirdiği kimliklere göre evrak hazırlandığını, ancak imza aşamasında tarafların bizzat imzalarının alındığını savunması karşısında, imza beyannamesindeki İ.. K..'na ait nüfus cüzdanı bilgilerinin doğruluğu araştırılarak sahte belge ibraz edildiğinin tespiti halinde, bunu bilmeyen sanığın sahtecilik kastıyla hareket etmediğinin kabulüyle fiilinin, görevi kötüye kullanma/ihmal suçlarının unsurlarını oluşturulup oluşturmayacağı, tartışılmadan eksik soruşturma ve değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) Sanık A.. K..'un, ... Plastik Ltd. Şti'nin sahibi, mağdur İ.. K..'nun 2005 yılında şirketin %49 hissesini satın alarak ortak olduğu, 29.12.2005 tarihli sanığın 10 yıl süre ile münferiden şirket müdürü olarak yetkili kılındığına ilişkin karar defteri ile aynı günlü Gölyaka Noterliğinin ... yevmiye numaralı imza beyannamelerindeki imzaların mağdura ait olmadığı, sahte oluşturulup sanık tarafından kullanıldığı iddia edildiğine göre; şirket karar defterinin 23.03.1998 gün ve 1998/2 numaralı kararı ile A.. K..'a şirket müdürü olarak aksine bir karar alınıncaya kadar yetki verilmesi ve bu durumun ticaret sicil gazetesinde ilan edilmesi, mağdurun dosyaya yansıyan değişik ifadelerinde, sanığın şirket müdürü olduğunu ifade etmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından, şirketin kayıtlı olduğu Ticaret Sicil Memurluklarından, 1998 tarihli yetki kararının kaldırıldığına dair yeni bir ortaklar kurulu kararının bulunup bulunmadığı, bulunmadığının tespiti durumunda 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 623 ve devamı, 6762 sayılı (mülga) Türk Ticaret Kanunu 540. maddeleri de dikkate alınıp eylemin faydasız sahtecilik kapsamında kalıp kalmayacağı, imza beyannamesi yönünden ise; bu işlemden bir önceki yevmiye numaralı işlem de imzası bulunan noter E.. E.. ile beyanlarda isimleri geçen muhasebeciler C.. Ç.. ve S.. Y..'ın ifadeleri alınarak suça konu belgedeki imzanın tanıklar ve sanık açısından aidiyetinin tespiti ile imza sirkülerinin herhangi bir işlemde kullanılıp kullanılmadığı da araştırılarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık A.. K.. ve müdafii ile sanık A.. D..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca

BOZULMASINA, 01.07.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15170, Karar No: 2017/7012, Tarih: 03.05.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/15170 E.  ,  2017/7012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi üçüncü kişi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1- İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına, HUMK.nun 438. ve İİK.'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi:

2-Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçi üçüncü kişi banka vekilinin, icra mahkemesine başvurusunda; borçluya ait taşınırın satışı neticesinde satış bedelinden 61.854,84 TL'nin tahsil harcı kesildikten sonra müvekkili bankaya, kalan miktarın ise dosya alacaklısına ödendiğini, rehin sebebiyle müvekkili banka tarafından ... 28. İcra Müdürlüğü'nün 2014/18102 Esas sayılı dosyasından takip başlatıldığını ve bu dosyadan kaynaklanan 6.856,00 TL vekalet ücreti alacağı bulunduğunu, bu alacak gözetilmeden takip alacaklısına ödeme yapılamayacağını ileri sürerek, icra müdürlüğü işleminin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiş, mahkemece şikayetin reddine karar verilmiştir.

İİK'nun 140. maddesi gereğince; “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan icra dairesine aittir.

İİK'nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde, anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Somut olayda, satış bedelinin 287.000 TL, dosya alacağının ise satış bedelinin üzerinde olduğu görülmektedir. Bu durumda, icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılması ve bu şekilde şikayetçi üçüncü kişiye, sıra cetvelindeki alacak miktarı ve sıraya yönelik itirazlarını ileri sürme imkanı verilmesi gerekir.

Diğer taraftan, icra müdürlüğünün şikayete konu olan 18.02.2015 tarihli ödeme işlemine esas olan 29.12.2014 tarihli kararında, satışı gerçekleştirilen iş makinası üzerinde başkaca haciz olmadığı dosyadaki mevcut kayıttan anlaşıldığından sıra cetveli yapılmasına yer olmadığına karar verildiği görülmüştür.

O halde, mahkemece, taşınır üzerinde, haciz ve rehin yükü bulunması ve ihale bedelinin alacakları karşılamaması nedeniyle, İİK'nun 140. maddesi gereğince icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile şikayetin reddi isabetsizdir.

O halde, mahkemece, taşınır üzerinde, haciz ve rehin yükü bulunması ve ihale bedelinin alacakları karşılamaması nedeniyle, İİK'nun 140. maddesi gereğince icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile şikayetin reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçi üçüncü kişinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.