muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/1302, Karar No: 2006/3444, Tarih: 08.06.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/1302 E.  ,  2006/3444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle taraflar arasında düzenleme şeklinde yapılan 13.07.1993 tarihli sözleşme ayakta olup, davacı yüklenicinin sözleşmeye konu 1 ve 2 nolu parsellere sözleşmede öngörülen şekilde inşaat yaparak edimini sözleşmeye uygun olarak ifa etmesi halinde 1, 2 ve 10 nolu parseller yönünden tescil istemiyle ayrıca dava açabileceğine ve sözleşmenin 7. maddesinde öngörülen aşamalı ferağ koşulunun da dava tarihi itibariyle gerçekleşmediğinin anlaşılmasına göre, davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 08.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7849, Karar No: 2008/8955, Tarih: 26.06.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/7849 E.  ,  2008/8955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalılardan ...'in genel müdür diğer davalıların bölge ve işletme müdürleri olduklarını, kurum personellerinin 1475 Sayılı Kanuna tabi olduğunu, çalıştıkları, dönem içerisinde hayali faturalar ve şahsi işleri için harcama yaparak işletmeyi zarara uğrattıklarının tesbit edildiğini ileri sürerek 4.292.696.466 TL'nin faizi ile ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, genel müdürün kapsam dışı personel olduğu gerekçesi ile idari yargı görevli olduğundan görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı arasındaki ilişki hizmet sözleşmesine dayanmaktadır. Bu gibi hizmet sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklara ilişkin davaların ... Mahkemelerinde görülmesi 4857 ve 552l sayılı kanunların 1.maddeleri hükümleri gereğidir. Mahkemece bu yönler gözönünde tutularak ayrı bir ... Mahkemesi varsa dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi, tersi durumda davaya ... Mahkemesi niteliği ile bakılması gerekir.

Bu yönlerin gözden kaçırılması bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

13.10 YTL P.H.İade.
Yargıtay — Esas No: 2018/6753, Karar No: 2018/14268, Tarih: 10.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/6753 E.  ,  2018/14268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; bozulmasına dair Dairemizin 26.10.2017 gün ve 2017/5196-2017/11728 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Davacı baba tarafından açılan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasında, mahkemece verilen ilk hüküm Dairemizin 10.12.2015 tarihli ilamı ile bozulması üzerine mahkemece bozma ilamına uyulmuş “velayeti anneye tevdii edilen küçük ile davacı baba arasındaki daha önce düzenlenen kişisel ilişkinin kaldırılarak küçük ile baba arasındaki kişisel ilişkinin; küçüğün her ayın 1. ve 3. hafta sonu Cumartesi günü saat 10.00'dan, saat 18:00'a kadar, dini bayramların 2. günü saat 10.00'dan, 3. günü saat 17.00'ye kadar, sömestr tatilinin 1. gün saat 10.00'dan, 7. günü 17.00’ye kadar, her yıl Temmuz ayının 1. günü saat 10.00'dan, Temmuz ayının 30. günü saat 17.00'ye kadar, babalar gününde saat 10.00'dan, saat 18.00'e kadar, sonu tek rakamlarla biten yıllara denk gelen küçüğün doğum günlerinde ve yıl başlarında saat 10.00'dan saat 20.00'ye kadar baba yanında kalmak sureti ile düzenlenmesine, Her hafta çarşamba günü saat 19.30 ile 21.30 saatleri arasında telefon, internet vs. İletişim araçları ile küçük ve baba arasında iletişim sağlanmasına” şeklinde kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine karar verilmiştir. Mahkemece verilen bu karar davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 26.10.2017 tarihli ilamı ile “... tefhim edilen ve duruşma tutunağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi oluşturur O halde mahkemece yapılacak iş, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir” şeklindeki gerekçe ile bozulmasına karar verilmiş, davalı tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur. Dosyanın yeniden yapılan incelemesinde ; mahkemenin tefhim edilen kısa kararında ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ortak çocuk ile baba arasında her ayın 1. ve 3. hafta sonu Cumartesi günü saat 10:00’dan saat 18:00’e kadar kişisel ilişki tesisine hükmedildiği halde kararın gerekçe bölümünde her ayın 1. ve 3. haftasonu cumartesi günü saat 10:00’dan, Pazar günü saat 18:00’e kadar kişisel ilişki tesisine karar verilerek tefhim edilen kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm fıkrası ile kararın gerekçesi arasında çelişki yaratılmıştır. Mahkemece bu şekilde çelişki yaratılması bozma sebebi oluşturur. Hükmün bu sebeple bozulmasına karar verilmesi gerekirken ilk inceleme sırasında tefhim edilen kısa karar ile gerekçe kararın hüküm fıkrası arasında çelişki olmadığı halde, tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişki sebebiyle kararın bozulmasına karar verildiğinden davalının karar düzeltme talebinin bu sebeple kabulü ile Dairemizin 26.10.2017 tarih ve 2017/5196 esas, 2017/11728 karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına ve yukarıda açıklanan sebeple tefhim edilen kısa karar ve gerekçeli kararın hüküm fıkrası ile kararın gerekçe kısmında yaratılan çelişki sebebi ile yeniden karar oluşturulmak üzere hükmün değişik gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 440-442).

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple davalının karar düzeltme talebinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440 ve 442.maddeleri gereğince kabulüne, Dairemize ait 26.10.2017 tarih ve 2017/5196 esas, 2017/11728 karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, yukarıda açıklanan sebeple hükmün değişik gerekçe ile BOZULMASINA, karar düzeltme harcının istek halinde yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi.10.12.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/7284, Karar No: 2020/840, Tarih: 11.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/7284 E.  ,  2020/840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı-borçludan kredi sözleşmesi nedeniyle alacaklı olduğunu, diğer davalının alacağının ise gerçek bir alacak olmayıp muvazaalı olduğunu, Mal Müdürlüğü yazısı ile davalı borçlunun maaşına konulan hacizlerin sıralamasının yapıldığını, buna göre kendi hacizlerinin 2. sırada, davalının haczinin ise kendisinden önce 1. sırada yer aldığını, ancak muvazaa nedeniyle geçersiz olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep etmiş cevaba cevap dilekçesiyle iddiasını genişleterek taraflar arasındaki borçlandırıcı tasarrufun iptaline karar verilmesini dilemiştir.

Davalılar, alacağın muvazaalı olmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre;t araflar arasında akrabalık ilişkisi olduğu ve davalıların savunmaları nazara alındığında davalı borçluya verildiği iddia olunan borç para ile bunun karşılığında düzenlenen bononun tarihinde tutarsızlık olduğu ve davalının borçluya borç vermek için aylar öncesinden para çekmiş olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece maaş haczi ile ilgili yapılan sıralama İİK'nın 83/2. maddesine göre maaş üzerinde birden fazla haciz söz konusu olması halinde hacizlerin sıraya konulacağı haciz tarihi önde olanın alacağı bitmedikçe sonraki haciz alacaklısına ödeme yapılamayacağı belirtilmiş olup bu sıralama maaşı ödeyen kurum tarafından yapılır. Bu sıralama "Sıra cetveli" niteliğinde kabul edilemeyeceğinden sıra cetvellerinde ispat yükünün davalıda olduğuna ilişkin kuralının maaş haczinde de uygulanması mümkün değildir. Maaş haczinde yapılan sıralamaya vaki muvazaa iddialarında genel muvazaada olduğu gibi ispat yükü davacıdadır. Mahkemenin gerekçesinde ispat yükünün davalıda olduğu gerekçesi yerinde görülmediği gibi, kabule göre de mahkemenin söz konusu maaş hacziyle ilgili sıralamayı iptal ile yetinmesi gerekirken, davalıya ayrılan payın davacı alacağına tahsis edilmesi de isabetsiz görüldüğünden usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının anılan davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16925, Karar No: 2014/12305, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16925 E.  ,  2014/12305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2012/286-2013/298

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum ve davalı M.. E.. vekilince sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı tarafa yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE,03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4515, Karar No: 2024/167, Tarih: 09.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/4515 E.  ,  2024/167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/9 E., 2016/184 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. İzmir 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2016 tarihli ve 2016/9 Esas, 2016/184 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; cezayı çok bulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde sanıktan kullanmak amacıyla bulundurduğu belirlenen uyuşturucu madde ele geçirildiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, usulünce yapılan tebliğe rağmen sanığın denetimli serbestlik ve yardım merkezine başvurmadığı gibi geçerli ve kabul edilebilir bir mazeretinin de bulunmadığı gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; cezayı çok bulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde sanıktan kullanmak amacıyla bulundurduğu belirlenen uyuşturucu madde ele geçirildiği, kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, usulünce yapılan tebliğe rağmen sanığın denetimli serbestlik ve yardım merkezine başvurmadığı gibi geçerli ve kabul edilebilir bir mazeretinin de bulunmadığı gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 12.08.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz

hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklerine uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen İzmir 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2016 tarihli ve 2016/9 Esas, 2016/184 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3145, Karar No: 2018/3475, Tarih: 09.05.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/3145 E.  ,  2018/3475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda verilen gerekçeli kararda zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18035, Karar No: 2013/30652, Tarih: 24.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/18035 E.  ,  2013/30652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Emirdağ 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :15.05.2013
Yargıtay — Esas No: 2013/19742, Karar No: 2014/9216, Tarih: 08.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/19742 E.  ,  2014/9216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne gönderilmek üzere hazırladığı dosyanın PTT görevlileri tarafından kaybedildiği iddiasıyla aldığı alkolün etkisi ile PTT binasınının müdür odası penceresine taş ile vururak camının çatlamasına neden olduğu somut olayda; sanığın ikrarı, olay tespit tutanağı ve takdiri kıymet tutanağı kapsamına göre kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2542, Karar No: 2012/4466, Tarih: 13.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/2542 E.  ,  2012/4466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre yakınan ile sanık parkta birlikte otururlarken yakınanın eve gitmek için ayağa kalktığı sırada, sanığın yakınandan cep telefonunu istediği yakınanın vermek istememesi üzerine elinde bulunan cep telefonunu çekip almak suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCY’nın 142/2-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı yasanın 141/1. maddesi ile hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 13/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14148, Karar No: 2015/9657, Tarih: 30.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/14148 E.  ,  2015/9657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, maddi ve manevi tazminatlarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı ve davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacı ile davalılardan Deriteks Deri San.Tic.Ltd.Şti.'ne yükletilmesine, 30/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.