muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12538, Karar No: 2017/8888, Tarih: 15.11.2017

2-Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamına göre; sanığın temyiz dilekçesi ile sunmuş olduğu ve sanık hakkında T.C. Sağlık Bakanlığı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu İstanbul Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinden verilme ve sanığın TCK'nın 32/2 maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin rapor karşısında, sanığın atılı verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçuna ilişkin iddia olunan suç tarihinde TCK'nın 32/1. maddesi kapsamında akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde önemli derecede azalmaya neden olacak bir akıl hastalığının bulunup bulunmadığı ya da aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca akıl hastalığı derecesinde olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan, bir üniversite araştırma hastanesinin psikiyatri ana bilim dalı başkanlığından ya da tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden cezai ehliyetinin belirlenmesi hususunda rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2970, Karar No: 2015/2697, Tarih: 20.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/2970 E.  ,  2015/2697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerinedosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, davalının kooperatif ortaklığından kaynaklanan borçlarının bulunduğunu, alacağın tahsil edilebilmesi için icra takibi yapıldığını, ancak itiraz nedeniyle sonuç alınamadığını, daireyi satıp bilahare istifa eden davalının kötü niyetli hareket ettiğinin açık olduğunu, tapu devri ile takip tarihi arasında tahakkuk eden tüm aidatlardan sorumlu olan davalının, istifa tarihine kadar olan aidat borçlarını kabul edip istifadan sonraki dönem için herhangi bir ödeme yapmak istemediğini ileri sürerek, itirazın iptali ile % 20 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, parasal yükümlülükler yönünden, davalının değil, ortaklık nedeniyle edinilen taşınmazı satın alan Hediye Çetemen'in muhatap alınması gerektiğini, taşınmaz satılırken, ortaklığın da devir alınması konusunda mutabakat sağlandığını, müvekkilinin devir konusunda kooperatife bilgi verip, ortaklığı da devir alması için Hediye Çetemen'e ihtarname keşide etmekle ortaklık devrini gerçekleştirmek üzere elinden geleni yaptığını, müvekkilince kooperatif üyeliğinden ve üyelik hakkından istifa edilip bu hususun noter kanalı ile keşide edilen ihtarname ile davacı kooperatife bildirildiğini, müvekkilinin, istifa tarihinden sonraki parasal yükümlülüklerden sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini ve %20 kötüniyet tazminatının tahsilini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının 25.08.2008 tarihinde ortaklıktan istifa ettiği, 2008 yılının aidat borçlarını ödediği, üyelikten istifadan önce taşınmazını satan davalının davaya konu aidat alacaklarından sorumluluğunu gerektirir bir durumun söz konusu olmadığı, satışın kötüniyetli olduğuna dair iddianın ispatlanamadığı, satıcının alıcı tarafından aidatların ödenmesi için ihtarname çekerek işlemleri yaptığı, kooperatifin bu devirden ve istifadan haberdar olduğu, ödemeden ve istifadan sonraki davaya konu alacakların davalıdan istenemeyeceği, bu giderlerden davalının sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16554, Karar No: 2015/11026, Tarih: 30.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/16554 E.  ,  2015/11026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KANGAL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/05/2014

NUMARASI : 2013/93-2014/261

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dava konusu 142 ada 71 parsel sayılı taşınmazın 71 nolu Toprak Tevzi Komisyonu tarafından 2A paftası 254 nolu tevzi parselini ve çevresini gösterir şekilde haritasının, belirtmelik tutanaklarının, dava konusu 142 ada 71 parsel sayılı taşınmazın çevresini gösterir şekilde kadastro paftasının, taşınmazı çevreleyen dere ve ötesini de gösterir şekilde birleşik krokisi ile komşu taşınmazların kadastro tutanakları, dayanak kayıtları ve tapu kayıt örneklerinin dosya arasına alınmasına, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1526, Karar No: 2018/2677, Tarih: 27.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/1526 E.  ,  2018/2677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında suça konu çeki sahte olarak düzenlediğinden bahisle resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında; sanığın, suça konu çeki ...'den aldığını savunması, kovuşturma aşamasında tanık olarak dinlenen ...'ün, sanığı kardeşinin dükkanında bir kaç kez gördüğünü ama samimiyetinin olmadığını; sanığa hiçbir şekilde çek vermediğini; sanığın yalan söylediğini beyan etmesi, bilirkişi raporunda suça konu çek üzerindeki yazı ve imzalar için sadece sanık yönünden inceleme yapılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, suça konu çekin ön yüzündeki imza ve yazıların tanık ...'e aidiyeti hususunda yeterli imza yazı örnekleri alınarak, bilirkişi incelemesi yaptırılıp elde edilen tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11204, Karar No: 2010/855, Tarih: 25.01.2010

9. Ceza Dairesi 2009/11204 E., 2010/855 K.

**9. Ceza Dairesi 2009/11204 E., 2010/855 K.**

**- ANAYASAL DÜZENİ ZORLA DEĞİŞTİRMEYE TEŞEBBÜS ETME

- SİLAHLI TERÖR ÖRGÜTÜ KURMAK VE YÖNETMEK**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 309 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 314 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 146 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 168 ]

**"İçtihat Metni"**

Duruşmalı olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK'nın 146/1 ve suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 309/1. maddesinde tanımlanan Anayasa'yı ihlal suçunun işlenebilmesi için fail tarafından cebir ve şiddet kullanılması gerekir. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın öngördüğü düzeni ortadan kaldırmak veya bu düzen yerine başka bir düzen getirmek amacıyla silahlı örgüt kurulması yeterli olmayıp, kurulan örgütün amaç suçun işlenmesi doğrultusunda ülke genelinde bu amacı gerçekleştirme tehlikesi yaratabilecek nitelikte cebir ve şiddet içeren ve ağır suç teşkil eden icra hareketlerine girişmiş olması da gerekir.

Somut olayda sanığın, Anayasal düzeni yıkıp yerine teokratik esaslara dayalı bir devlet kurmak amacıyla oluşturup yönettiği örgütün silahlanması ve amaca yönelik vahim eylemler planlaması suça hazırlık hareketi niteliğinde olup icra hareketine dönüşmediği, bu aşamada eylemin Anayasa'yı ihlal suçunu oluşturmayacağı ancak, sanığın tamam olan ve esasen suç oluşturan eyleminin silahlı terör örgütü kurmak ve yönetmek suçunu oluşturup hukuki durumunun suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK'nın 168/1 ve suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 314/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi ve tayin olunacak cezanın teşdiden uygulanması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz dilekçesi ile duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, re'sen de temyize tabi hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 25.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8405, Karar No: 2013/1108, Tarih: 11.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8405 E.  ,  2013/1108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanık ... ile bu suça iştirakten sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.09.2008 gün ve 2004/209 Esas, 2008/435 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınıp dosyaya eklenen nüfus kaydına göre sanık ...'ın hükümden sonra 12.10.2008 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nın 64. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususta yeniden duruşma yapılmaksızın karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının aynı Kanunun 322/1, 5237 sayılı TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Sanık ile mağdurenin hükümden önce 27.03.2006 tarihinde evlendikleri Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin olunan nüfus kayıt örneğinden anlaşılmakla, sanık hakkında 765 sayılı TCK.nın 434. maddesinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3913, Karar No: 2023/7608, Tarih: 23.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/3913 E.  ,  2023/7608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 09.10.2018 tarihli ve 2018/3362 Esas, 2018/2186 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ve davacı vekili tarafından temyize cevap dilekçesinde; incelemenin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 09.05.2023 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davalı vekili Avukat ... Sakaoğlu ile davacı vekili Avukat ... Yahşi geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 22.02.2017 tarihinde davalı işyerinin Cezayir Alger Merkez ofisinde muhasebeci olarak işe başladığını, çalıştığı sürede görevi haricindeki işleri yapmaya zorlandığını, günde 17 saate kadar çalıştırıldığını, aşağılanma ve hakaretlere maruz kaldığını, yaptığı tüm fazladan çalışmaları ve sözleşmesi görevi dışında yaptığı tüm işleri baskı altında ve işten atılma korkusuyla yaptığını, en sonunda dayanamayıp sözleşmeyi ... taraflı olarak 12.04.2018 tarihinde feshetmek durumunda kaldığını, kıdem tazminatı, son yıla ait Mart ayı ücreti ve Nisan ayındaki 8 günlük alacağının kendisine ödenmediğini, sözleşmesinde her ayın iki cuma günü izni olmasına rağmen izinlerinin kullanılmasına izin verilmediğini ve bu çalışma günlerinin ücretinin kendisine ödenmediğini, ... ... ve genel tatil ücreti alacaklarının kendisine ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ... ... ve genel tatil ile ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu taleplerin zamanaşımına uğradığını, dava talebi yönünden belirsiz alacak davası açılamayacağını, davacının müvekkili Şirket bünyesinde 22.02.2017-10.04.2018 tarihleri arasında muhasebeci olarak çalıştığını, davacının senelik izinden dönmemesi nedeniyle işveren tarafından haklı fesihle ... sözleşmesinin sonlandırdığını, davacının fesih tarihi itibarıyla ücretinin bordrolarda yer aldığı gibi olduğunu, davacıya ücret ve sair tüm hak ve alacaklarının eksiksiz ve zamanında banka kanalıyla ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda davacının davalıya ait işyerinde yurt dışında muhasebeci olarak 1 yıl, 1 ay, 20 ... süre ile hizmet verdiği, ... sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı nedene dayalı olarak feshedilmesi sebebi ile lehine kıdem tazminatına hükmedildiği, kıdem tazminatı dışında kalan alacak kalemlerinin belirsiz alacak davası olarak ikame edildiği, bu bağlamda bu alacak kalemlerine ilişkin dava tarihinden itibaren faiz işletildiği, davacının fazla çalışma yaptığı, hafta tatili izninden yararlanmadığı, ... ... ve genel tatil günlerinde çalıştığına yönelik iddialarını puantaj kayıtlarına dayalı olarak ispat ettiği, puantaj kaydı bulunmayan aylar için ise tanık beyanlarının nazara alındığı, kayıtlara dayalı olarak yapılan hesaplamalarda, %30 oranında indirim uygulanmadığı, davacının bakiye ücret alacağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; 21.05.2021 tarihli bilirkişi raporunun hükme esas alınmasının hatalı olduğunu, davalı tarafça sonradan sunulan belgelere karşı muvafakatleri bulunmadığını, davalının kesin süreden sonra dosyaya sunduğu delillerde yaşanan gecikme bakımından herhangi haklı bir gerekçeye dayanmadığını, bu nedenle sonra sunulan belgelerin değerlendirme dışı bırakılması gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

1. Davacı vekili; 21.05.2021 tarihli bilirkişi raporunun hükme esas alınmasının hatalı olduğunu, davalı tarafça sonradan sunulan belgelere karşı muvafakatleri bulunmadığını, davalının kesin süreden sonra dosyaya sunduğu delillerde yaşanan gecikme bakımından herhangi haklı bir gerekçeye dayanmadığını, bu nedenle sonra sunulan belgelerin değerlendirme dışı bırakılması gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; davacının kıdem tazminatını haketmediğini, davalı tarafından ... sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, 2018 yılı Mart ve Nisan ayına ücret bordroları ve puantajları hariç çalıştığı tüm aylara ilişkin imzalı puantaj ve bordroların dosyada bulunduğu, tanık beyanına göre hesaplama yapılamayacağı, puantaj kayıtlarındaki fazla çalışma ücretinin bankaya ödendiği, ... sözleşmesinde fazla çalışmanın ücrete dâhil olduğunun belirtildiği, ... sözleşmesinde “çalışma süresi, fazla çalışma saatleri ve fazla çalışma nedeniyle yapılacak ödemelerle ilgili olarak, çalışılan ülkedeki mevzuat hükümleri uygulanır. Çalışma süresi, fazla çalışma saatleri ve fazla çalışma nedeniyle yapılacak ödemelerle ilgili olarak çalışılan ülke mevzuatında düzenleme bulunmaması halinde; 4857 sayılı ... Kanunu hükümleri uygulanır." hükmü yer aldığını, ... sözleşmesine göre davacının fazla çalışmalarını, ... ve dinî ... çalışmalarını ve pazar çalışmalarını puantajla belgelemek zorunda olduğu, davacının her ay iki hafta tatili ile ... ... ve genel tatil izinlerini kullandığının imzalı puantajlarla ... olduğu, davacının Cezayir'de çalıştığı, hafta tatilleri ile ... ... ve genel tatil günleri çalışmasının çalıştığı Cezayir ülkesinin tatil koşullarına göre belirlendiğini, Cezayir hukukunun uygulanması gerektiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 22.02.2017-31.12.2017 tarihleri arasında geçerli olduğu yazılı bulunan ... sözleşmesinde, fazla çalışma, hafta tatili ile ... ... ve genel tatil bakımından, çalışılan ülke mevzuatının uygulanacağı, o ülke mevzuatında düzenleme yok ise 4857 sayılı ... Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) uygulanacağı, ... sözleşmesinin bildirimsiz feshinde çalışılan ülke mevzuatında hüküm varsa o hükmün, yoksa 4857 sayılı Kanun'un 24 ve 25 ... maddelerinin uygulanacağı, işverenin çalışılan ülkedeki fazla çalışma, hafta tatili ile ... ... ve genel tatil koşullarına ve bu günlerde çalışılırsa ödenecek ücrete dair işçiye belge vereceği yönünde sözleşme hükümleri mevcut olduğu, 21.02.2017 tarihli "Ek sözleşme" başlıklı belgede davacının haftada kaç ... ve kaç hafta tatili çalışacağı, aylık fazla çalışma süresi ve bunlar karşılığında alacağı mesai dâhil ücretleri ile çalışılan ülkenin mevzuatına göre belirlenmiş olan millî, dinî ve genel tatil hükümlerine tâbi olacağı, yurt dışında çalışıyor olması sebebi ile ...'deki millî, dinî ve genel tatil günleri için herhangi bir hak talebinde bulunamayacağı, 4857 sayılı Kanun'un 24 üncü ve 25 ... maddelerine göre taraflara Kanun'un tanıdığı fesih haklarının saklı olduğu, yurt dışındaki çalışmaları nedeni ile işçiye ... bitiminde kıdem ve ihbar tazminatı ödenmeyeceği yönünde hükümler yer aldığı, davacının, dava konusu çalışma dönemine ilişkin yukarıdaki ... sözleşmelerinin haklı fesih konusunda hangi ülke hukukunun uygulanacağı bakımından birbirleri ile çelişik oldukları gibi ... sözleşmesinde belirtilen çalışma, fazla çalışma, hafta tatili ... ve saatlerinin Cezayir hukuku mu yoksa işverenin düzenlemesi mi olduğunun da belli olmadığı, Cezayir'in ... ... ve genel tatil günlerine uyulacağı yönünde hüküm var ise de bu günlerin kaç ..., hangi günler olduğu gibi hususlarda bir açıklık bulunmadığı, ... bitimi nedeni ile kıdem ve ihbar tazminatı isteyemeyeceği hükmü ... sözleşmesine yazılarak ... kamu düzenine de açıkça aykırı bir düzenleme yapıldığı, işçinin kıdem ve ihbar tazminatı haklarının ... bitiminde doğrudan doğruya ortadan kaldırıldığı, dava konusu dönemin 22.02.2017 tarihinde başladığının dava dilekçesi ve davalı vekilinin davaya cevap dilekçesinde kabul edildiği, yani ihtilafsız olduğu için dosya kapsamındaki metninde 05.11.2016-31.12.2017 tarihleri arasında geçerli olduğu yazılı bulunan ... sözleşmesinin dava konusu döneme uygulanamayacağı, zira dava konusu dönem için iki adet ... sözleşmesinin yapıldığı, ayrıca metninde 05.11.2016-31.12.2017 tarihleri arasında geçerli olduğu yazılı olan ... sözleşmesinin 22.02.2017-31.12.2017 tarihleri arasında geçerli olan ... sözleşmesi ile neredeyse tamamen aynı hükümleri taşıdığı, diğer yandan davacının yukarıda açıklanan nedenlerle dava konusu dönemden önceki çalışma dönemine ilişkin olduğu değerlendirilen "Ek Hizmet Sözleşmesi" başlıklı 05.11