muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/807, Karar No: 2023/8612, Tarih: 11.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/807 E.  ,  2023/8612 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik

191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca 03.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın, denetimli süresi içerisinde yeniden uyuşturucu madde kullanmış olması üzerine, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2015 tarihli ve 2015/442 Esas, 2015/675 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; Lehine hükümlere karar verilmesine veya erteleme kararı verilerek lehine hükümler uygulanması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR(İlk Derece Mahkemesinin Kabulüne Göre)

Mahkemece, sanık hakkında 06.02.2015 tarihinde uyuşturucu kullandığından bahisle kamu davasının ertelenmesine karar verildiği, bu kapsamda sanığa gerekli ihtaratların yapıldığı, denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulandığı, sanığın Samsun Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine sevkinin yapıldığı, hastane tarafından yapılan tarama testinde tekrar uyuşturucu kullandığının belirlendiği, sanığın da uyuşturucu kullandığını ikrar ettiği gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. 03.03.2015 tarihli kamu davasının ertelenmesi kararının infazına ilişkin Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından çıkartılan ilk çağrı yazısının 14.03.2015 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, kesinleşme süreleri dikkate alındığında 15 günlük itiraz süresine tabi erteleme kararı 12.03.2015 tarihinde tebliğ edildiği ve itiraz hakkı beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, kamu davasının

açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. Sanığın denetimli serbestlik tedbiri infazı esnasında Samsun Ruh ve Sinir Hastalıkları Psikiyatri Hastanesinin tarihsiz yazısının ekindeki tahlil sonucu denetime imkan verecek şekilde dosya içerisinde bulundurularak sanığın hukuki durumunun tayini yerine, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

3. Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz." hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri kararı veren ilgili mahkemeye ya da kamu davasının açılmasının ertelenmesi

kararı veren ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi, gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2015 tarihli ve 2015/442 Esas, 2015/675 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16291, Karar No: 2014/12833, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16291 E.  ,  2014/12833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aydın 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2013

NUMARASI : 2011/788-2013/41

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalıA.. T.. vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28904, Karar No: 2014/10246, Tarih: 10.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/28904 E.  ,  2014/10246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kargı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2013

NUMARASI : 2013/603-2013/1533

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare ve davalılardan S.. Ç.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı S.. Ç.. vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 10.04.2014 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden tarafların yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki kâğıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm,davacı idare ve davalı S.. Ç.. vekillerince temyiz edilmiştir

Çeltik arazisi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak ,üzerinde bulunan ağaçlara ise yaş cins ve verim durumuna göre maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

4650 sayılı yasa ile değişik 2942 Sayılı Kanunun 10.maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirme; aynı kanunun 15. maddesi uyarınca dava tarihi itabarıyla yapılır.

Bu nedenle dava konusu taşınmaza değerlendirme tarihi olan 2013 yılı resmi verileri esas alınarak değer biçilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve davalı S.. Ç.. temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1134, Karar No: 2016/1275, Tarih: 16.03.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/1134 E.  ,  2016/1275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : 35 ay 10 gün süreyle geceli gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek suretiyle müebbet hapis cezasının infazına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 15/07/2008 gün ve 2008/1-50 esas, 2008/199 karar sayılı ilamında vurgulandığı üzere; 01/06/2005 tarihinden önce işlenen suçlarda 765 sayılı TCK’nun 68-77 maddelerine göre yapılacak toplama (içtima) işlemi sonunda hükümlünün hücrede geçirmesi gereken sürenin saptanması takdir hakkının kullanılmasını ve bir değerlendirme yapılmasını gerektirdiğinden, bu durumda mutlak surette incelemenin duruşmalı olarak yapılması zorunlu olup, cezaların toplanmasına dair kararın temyizi kabil nitelik taşıdığı, itiraz yoluna tabi tutulmasının söz konusu olmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki incelenmeksizin iade düşüncesi benimsenmemiştir.

2) Hükümlü . hakkında usulünce kurulup kesinleşen hükümlerden sonra duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda kurulan içtima hükmünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümlünün bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, re’sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, 16/03/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1464, Karar No: 2009/2609, Tarih: 02.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/1464 E.  ,  2009/2609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait bağımsız bölümün satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin yaptığı satış giderlerinin öncelikle ayrılmadığını, davalının alacaklı olduğu her iki takip dosyasındaki hacizlerin düştüğünü ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davacı yanın masraf istemine bir itirazı olmadığını ancak yasal süresi içinde satış istemeleri nedeniyle hacizlerinin düşmediğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre sıra cetvelinin iptaline, davalının alacaklı olduğu Üsküdar 3. İcra Müdürlüğü'nün 2003/3507 sayılı takip dosyasının cetvelden çıkartılmasına, buna ayrılan 217.181,94 TL.nin 134.808,94 TL.sinin Üsküdar 2. İcra Müdürlüğü'nün 2002/900 sayılı takip dosyasına ayrılmasına ve bu dosyaya ayrılmış pay ile birlikte 224.133,-TL.nin ödenmesine; kalan 82.373,-TL.nin İstanbul 5. İcra Müdürlüğü'nün 2005/10398 sayılı dosyasına ayrılmasına karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle hatalı yazılan dosya sayısının her zaman düzeltilmesi mümkün yazım hatası niteliğinde bulunmasına göre, davalı vekilinin bütün, davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca reddi gerekmiştir.

2. Sıra cetveli satış tarihinde ayakta bulunan hacizler dikkate alınarak düzenlenir. Davalının alacaklı olduğu Üsküdar 3. İcra Müdürlüğü'nün 2003/3507 sayılı takip dosyasından konulan haciz, İcra ve İflas Kanunu’nun 106 ncı maddesinde gösterilen süre içinde satış istenmemesi nedeniyle aynı yasanın 110 ncu maddesi uyarınca düşmüştür. Bu durumda mahkemece anılan dosyaya ait payın davacının alacaklısı olduğu İstanbul 5. İcra Müdürlüğü'nün 2005/10398 sayılı dosyasına isabet ettirilmesine karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle davacı yanın temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25624, Karar No: 2013/10478, Tarih: 18.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/25624 E.  ,  2013/10478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama, yardım veya bildirim yükümlülüğününyerine getirilmemesi

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 2-b, 62, 52, 52/4, 98/1, 62, 52,52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama ve yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın olayın trafik kazasından meydana gelmediğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Yardım veya bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Her ne kadar, sanığın trafik kazası sonucu yaralanan kişinin bir an önce tedavi edilmesini sağlama konusunda yardım yükümlülüğü mevcut ise de, dosya kapsamına göre, sanığın katılana çarptıktan sonra durmayarak kaza yerini terk ettiği, meskun mahalde saman pazarı ve marketin arasındaki bölünmüş yolda meydana gelen olayda, sanığın gerçekleşen eyleminin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 82. maddesinde, “Trafik Kazalarında Yükümlülük” başlığı altında düzenlenen idari para cezasını gerektirir kabahat olarak kabulü gerekirken, 5237 sayılı TCK'nın 98. maddesinde tanımlanan ve unsurları itibariyle oluşmayan yardım veya bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,18/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14116, Karar No: 2014/33382, Tarih: 25.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/14116 E.  ,  2014/33382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve akimin takdirine göre sanık ...'in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 25.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2089, Karar No: 2015/3811, Tarih: 18.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/2089 E.  ,  2015/3811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ...'nün 2005/524 sayılı dosyasında düzenlenen 23.07.2012 tarihli sıra cetvelinde paylaşıma konu ve borçlu .... tarafından yatırılan paranın, haciz sahibi olmayan şikayet olunana ayrıldığını, oysa müvekkilinin .... İcra Müdürlüğü'nün 2011/2130 E. sayılı takip dosyasında borçlunun işçisi ...'e ait ilama müstenit işçilik alacaklarını temlik alarak takibe koyduklarını, müvekkilinin alacağının şikayet olunanın alacağından önce doğduğunu, dolayısıyla sıra cetvelinde müvekkiline pay ayrılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Aleyhine şikayet olunan davaya katılma talebinde bulunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; dava dışı ... tarafından ... aleyhine 19.01.2011 tarihinde işçilik alacaklarının tahsili talepli dava açıldığı, dava devam ederken 01.04.2011 tarihinde ... tarafından tüm alacakların şikayetçi ...'a temlik edildiği, davanın sonuçlanması üzerine şikayetçi ... tarafından ... aleyhine .... İcra Müdürlüğü'nün 2011/2130 E. sayılı ilamlı icra takibi yapıldığı, temlik tarihinden önce 30.06.2010 tarihi itibariyle temlik borçlusu ...'in ....'den olan işçilik alacaklarının şikayet olunan ... tarafından haczedildiği ve bu nedenle temlik edenin alacağı üzerindeki tasarruf hakkının kısıtlandığı, temlik alacaklısı olan şikayetçi ...'ın ...'in halefi olması sebebi ile ...'in borçlarına da halef olduğu, bu durumda haciz alacaklısı ...'ın alacağı ödedikten sonra para arttığı takdirde temlik alacaklısının bu artan kısmı alabileceği, şikayetçinin temlik tarihinin, şikayet olunanın haciz tarihinden sonra olduğundan düzenlenen sıra cetvelinin yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Dosyada bulunan ...'nün 12.03.2015 tarihli yazı cevabından şikayete konu 23.07.2012 tarihli sıra cetvelinin tebligat masrafı olmadığından tebliğe çıkartılmadığı anlaşıldığından, şikayetin süresinde yapıldığı kabul edilerek esastan temyiz incelemesine geçilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dosyada bulunan ...'nün 12.03.2015 tarihli yazı cevabından şikayete konu 23.07.2012 tarihli sıra cetvelinin tebligat masrafı olmadığından tebliğe çıkartılmadığı anlaşıldığından, şikayetin süresinde yapıldığı kabul edilerek esastan temyiz incelemesine geçilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK'nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.