muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5201, Karar No: 2011/2055, Tarih: 11.04.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/5201 E.  ,  2011/2055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

...ile Hazine, Narlı Köyü Tüzel Kişiliği ve DSİ Genel Müdürlüğü aralarındaki tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Çukurca Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.06.2010 gün ve 6/23 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı Hazine Temsilcisi ile DSİ vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun "Hazine birliği" ni düzenleyen 6/2. maddesi ile aynı kanunun 12/3 maddesinin bu kanuna ekli (I) sayılı cetvelde yer alan kamu idarelerini genel bütçe kapsamında göstermesi karşısında (I) sayılı cetvelde yer alan DSİ Genel Müdürlüğü de genel bütçeye dahil olup 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesine göre harçtan muaf bulunduğundan Hazine ve DSİ Genel Müdürlüğünden harç alınmasına mahal olmadığına 11.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5553, Karar No: 2013/10228, Tarih: 14.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/5553 E.  ,  2013/10228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

İşkazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26.maddesi uyarınca tazmini davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi, davacı ve davalı... Gıda San. ve Tic. ... Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti. avukatlarınca istenilmesi ve davalı ... Gıda San. ve Tic. A.Ş. avukatıncada duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 14.05.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalı adına Av. ... ile karşı taraf adına Av. ... geldiler. Duruşmaya başlandı. Hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Kendisine dava ihbar edilen ... Kaldırma Mak. San. ve Tic. Ltd. Şti. ihbar edenin makamına kaim olmak üzere davayı takip edeceğini veya davaya müdahil olduğunu bildirmediği, davada taraf sıfatının bulunmadığı, aleyhine bir hüküm de kurulmadığı, bu nedenle hükmü temyiz etme hakkı olmadığından, temyiz talebinin REDDİNE,

2-Davacı SGK Başkanlığı ile davalı ... Gıda San. ve Tic. A.Ş. avukatlarının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesinde iş kazası ve meslek hastalığı, hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişinin sorumluluğu konusunda yeni düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi kuralı karşısında, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir. Anılan madde uyarınca davalıların Kurumun rücu alacağından sorumlulukları ancak kusurlarının varlığı halinde mümkündür.

Davalı ... Gıda San. ve Tic. A.Ş.’ye ait fabrikadaki yük asansörünün halatının kopması ve zemine düşmesi ile birden fazla işçinin yaralanması ve sürekli iş göremezlik durumuna girmeleri sonucu oluşan iş kazasında, ... Gıda San. ve Tic. A.Ş’yi %90, ...’yı %10 oranında kusurlu, sigortalıyı kusursuz bulan rapor hükme esas alınarak karar verilmiştir.

Olay nedeniyle yapılan müfettiş incelemesi sonucunda tutulan rapordan, asansör sorumlusu ve teknik bakımcısı hakkında açılan ve beraat ile sonuçlanan ... Asliye Ceza Mahkemesinin ... Esas 2004/33 Karar sayılı dava dosyasından, asansörün içinde ...,...,... isimli sigortalıların bulunduğu anlaşılmıştır.

Olay nedeniyle yapılan müfettiş incelemesi sonucunda tutulan rapordan, asansör sorumlusu ve teknik bakımcısı hakkında açılan ve beraat ile sonuçlanan ... Asliye Ceza Mahkemesinin ... Esas 2004/33 Karar sayılı dava dosyasından, asansörün içinde ...,...,... isimli sigortalıların bulunduğu anlaşılmıştır.

Aynı olay nedeniyle tarafların kusur oran ve aidiyetleri bakımından çelişkili kararların verilmesi olasılığının ortadan kalkması, hak ve adalet kurallarına aykırı bir sonuç ortaya çıkmaması, yargıya olan güvenin sarsılmaması yönü gözetilerek, olayda yaralan ve sürekli iş göremezlik durumuna giren diğer sigortalılar hakkında yapılan sosyal sigorta yardımlarının tazmini amacıyla davacı ... tarafından açılan başka rücu davalarının olup olmadığı, ilgili dosyalarda tarafların kusur oran ve aidiyetlerinin kesinleşip kesinleşmediği belirlenmeli, tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilip, zararlandırıcı sigorta olayındaki kusur oran ve aidiyetleri konusunda varsa çelişkinin giderilmesi hususunda işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda uzman olan bilirkişiden oluşa uygun kusur raporu alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı ve davalı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacı avukatı yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıya, davalı avukatı yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, temyiz harcının istem halinde davalıya iadesine, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26662, Karar No: 2016/4157, Tarih: 16.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/26662 E.  ,  2016/4157 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

22. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı R.. A.. adına vekili Avukat A. T. ile davalı E. Ü. A.Ş. adına vekili Avukat B. G. aralarındaki dava hakkında Ankara 12. İş Mahkemesinden verilen 15.06.2015 tarihli ve 2014/esas, 2015/karar sayılı hüküm, duruşmalı olarak davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.02.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat A. T. ile karşı taraf adına vekili Avukat B. G.geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

E. Ü. A.Ş. Genel Müdürlüğünün 24.04.2015 tarihli cevabi yazısında, Ç. T. S., B. . İ. B. Ö. Y. Kurulu tarafından satış ve devrinin yapılmasına karar verildiği, karar doğrultusunda devir sözleşmesinin imzalandığı belirtilmiş olup, Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığından söz konusu devir sözleşmesinin bir örneğinin istenilmesi ile devir işleminin tamamlanıp tamamlanmadığının sorularak, alınacak cevabi yazı ve eklerin dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4458, Karar No: 2017/6612, Tarih: 27.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/4458 E.  ,  2017/6612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/01/2016 tarih ve 2014/515-2016/48 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı ... ile davalı şirkette %50’şer hisseye sahip olduğunu, şirketi tek başına müdür olarak temsil yetkisi bulunan davalı ortağın şirket faaliyelerini müvekkiline danışmadan yürüttüğünü, şirket karar defteri incelendiğinde bu durumun ortaya çıkacağını, şirketin gelir gider dengesini doğru yönetemediğini, şirketin kredi limitinin tamamını kullandığını, şirketin faaliyetlerinden elde edilecek gelirin ne zaman şirket hesaplarına gireceği, miktarı ve bu gelirler ile hangi ödemelerin ne zaman yapılacağının belirsiz olduğunu, müvekkilinin şirkete borç para verdiğini ama henüz iade edilmediğini, davalı şirketin en önemli gelir kaynağı olan sözleşmenin fesih edildiğini, bu iş sebebiyle davalı şirketin tedarikçilere ve çalışana borcu olduğunu ileri sürerek, davacının şirket ortaklığından ayrılmasına izin verilmesini, davalı ortağın müdürlük yetkisinin kaldırılmasını, müvekkilinin ayrılma akçesinin hesaplanarak davalı şirketten tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şirket ortağı yönünden husumet itirazında bulunmuş, davacının ortak olmak için imzaladığı protokol gereğince ödemesi gereken meblağları ödemediğini, şirketteki tüm önemli iş ve işlemler davacının bilgisi ve onayı ile gerçekleştiğini, şirketin defter ve kayıtlarına göre davacının bir alacağının bulunmadığını, iyi niyetli ve dürüst davranmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, şirket ortağı yönünden husumet itirazında bulunmuş, davacının ortak olmak için imzaladığı protokol gereğince ödemesi gereken meblağları ödemediğini, şirketteki tüm önemli iş ve işlemler davacının bilgisi ve onayı ile gerçekleştiğini, şirketin defter ve kayıtlarına göre davacının bir alacağının bulunmadığını, iyi niyetli ve dürüst davranmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı şirkete 10/01/2013 tarihinde ortak olduğu, davacının ortak olduğu tarihten önce davacı ve davalı ortak arasında akdedilen 25/07/2012 tarihli sözleşmenin 3. maddesinde davalı şirkette tüm kararların ortak karar alınarak uygulanacağının kararlaştırıldığını, davalı şirketin yönetimine ilişkin alınan kararların davacı ve davalı tarafından alındığı, davalı şirketin 2012 yılında 66.463,87 TL kâr ettiği, davacının şirkete ortak olduğu davalının müdür olarak atandığı 2013 yılında ise davalı şirketin 1.501.977,86 TL zarar ettiği, her iki ortağın da şirketten alacaklı olduğu, davacının şirketten ayrılacağını ve kefaletlerine son verdiğini çeşitli bankalara bildirdiği, bu nedenle şiketin piyasadaki itibarının ve kredibilitesinin sarsıldığı, davalı şirketin içinde bulunduğu mali sıkıntıda davacının da kusuru olduğundan davacının ortak olduktan yaklaşık 3,5 ay sonra ortaklıktan çıkma talebinin haklı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, davacının davalı şirket ortaklığından çıkmasına izin verilmesi ve ayrılma akçesinin davalı şirketten tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece verilen karar tarihinden sonra Uyap ortamında gönderilen 17.05.2017 tarihli davacı vekilinin beyan dilekçesi ve eklerinden davacıya ait hisselerin tamamının davalı ...'a devredildiği anlaşılmakta olup, bu durumda anılan hususun davacının aktif dava ehliyetine etkisinin değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın resen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 27/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4560, Karar No: 2014/7602, Tarih: 17.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4560 E.  ,  2014/7602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/01/2013 gün ve 2011/413-2013/21 sayılı kararı onayan Daire’nin 09/12/2013 gün ve 2013/7618-2013/22374 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "SACCO" markasını özellikle mayalar, fermante, yoğurtlar vb. ürünlerde kullanan, ilgili sektörde tanınan, İtalya'da kain bir şirket olduğunu, müvekkilinin kurulduğu 1800'lü yıllardan bu yana hem ticaret unvanı hem de marka olarak "Sacco" ibaresini kullandığını, davalının "Sacco" markasını tescil ettirdiği 2006 yılından 21 sene öncesinden bu yana başta İtalya olmak üzere Paris Sözleşmesi'ne taraf bir çok ülkede tescil ettirmeye ve kullanmaya başladığını, Sacco'nun aynı zamanda müvekkilinin 130 yıldan bu yana ticaret ünvanı olduğunu, müvekkilinin bu markayı 15 yıldan beri davalı... Gıda aracılığı ile kullandığını, davalının marka tescilinden haberdar olunur olmaz davalı yetkilisinden markanın iptal edilmesinin talep edildiğini, ancak davalının cevap olarak markayı 3. kişilerin herhangi bir haksız kullanımı olmaması amacıyla kendi adlarına tescil ettirdiklerini belirttiklerini, davalının kötü niyetli olarak dava konusu markayı tescil ettirdiğini ileri sürerek, davalıya ait 2005/19221 sayılı Sacco ibareli marka tescilinin hükümsüzlüğüne ve markalar sicilinden silinmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 17/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/28143, Karar No: 2024/4977, Tarih: 16.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/28143 E.  ,  2024/4977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/479 E., 2019/710 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Pazarcık Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2015 tarihli ve 2014/125 Esas ve 2015/31 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis 10.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Pazarcık Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2015 tarihli ve 2014/125 Esas ve 2015/31 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 23.11.2017 tarihli ve 2017/21783 Esas, 2017/24620 Karar sayılı kararı ile sanığa yüklenen basit dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma sonrası, Pazarcık Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2017/479 Esas ve 2019/710 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis 5.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, hükmü temyiz etmek istediğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

3.Bozma sonrası, Pazarcık Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2017/479 Esas ve 2019/710 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis 5.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, hükmü temyiz etmek istediğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/187 Esas numaralı dosyasında yargılandığı esnada, katılanı da benzer şekilde dolandırdığının ortaya çıktığı, suç tarihinde sanığın katılana, ağabeyi ...'ın kendisine çok iyiliği dokunduğunu, elinde bir araç olduğunu ve bu aracı ağabeyinin hatırına katılana ucuza satabileceğini beyan ederek Tempra marka aracı 5.000. TL ye satmak için anlaştığı, aracın Pazarcık'ta olduğunu söyleyerek katılan ve tanık Yunus ile birlikte Pazarcık'a gittikleri, katılandan 5.000. TL para alıp araç içerisinde beklemelerini, arabayı getireceğini söylediği ve bir daha dönmediği bu şekilde sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunmuştur.

2.Sanık aşamalarda alınan savunmalarında özetle katılanın kendisine iftira attığını beyanla atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3.Katılan aşamalarda alınan istikrarlı ifadelerinde olayın iddianamede anlatıldığı şekilde gerçekleştiğini, olay nedeniyle 5.000 TL zararının olduğunu, zararının giderilmediğini beyanla sanıktan şikayetçi olmuştur. Tanık Yunus' un da alınan ifadesinde olayın iddianamede anlatıldığı şekilde gerçekleştiğini, sanığın katılanı dolandırdığını söyleyerek katılan beyanlarını birebir doğrular nitelikte beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

4.Sanık savunması, katılan beyanları, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediği kanaatine varılarak mahkumiyetine karar verilmiştir.

5.Bozma sonrası, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, uzlaşma görüşmelerinin olumsuz sonuçlandığı ve uzlaştırmanın sağlanamadığı, sanığın katılanın zararını gidermediği tespit edilmiştir.

6.Her ne kadar sanık üzerine atılı suçu işlemediğini katılanın kendisine iftira attığını beyan etmiş ise de; katılanın aşamalarda değişmeyen tutarlı ve samimi anlatımlarında, olayı ayrıntılı şekilde anlatması, katılan beyanının tanık Yunus beyanı ile doğrulanması, aralarında sanığa iftira atmasını gerektirecek herhangi bir husumetin bulunmadığının anlaşılması nedenleriyle sanığın savunmasına itibar edilmemiş, tüm dosya kapsamından, sanığın katılanı kandırarak, katılandan anlatıldığı şekilde haksız menfaat temin ettiği ve üzerine atılı suçu işlediği kabulü ile temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen; “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Pazarcık Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2017/479 Esas ve 2019/710 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.04.2024 tarihinde karar verildi.