muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5786, Karar No: 2021/22381, Tarih: 22.09.2021

Anlaşıldığından, katılanlar ..., ... ve ... vekili ile sanık ... müdafisinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

C-Sanık ... hakkında kasten yaralama eyleminden, sanık ... hakkında ise özel hayatın gizliliği ve hakaret eylemlerinden verilen mahkumiyet kararlarının temyiz incelemesinde ise;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi uyarınca, sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesidir. Gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılmamış olaylar ve iddialar sanık aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkumiyeti yargılama aşamasında toplanan ihtimali kanıya değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Bu açıklamalar doğrultusunda; sanık ...'ın üzerine atılı suçu kabul etmemesi, eylemi doğrulayan tanık beyanının olmaması, olay anına ilişkin kamera kayıtlarının incelenmesi sonucu düzenlenen 26/09/2013 tarihli bilirkişi raporunda olay anına ilişkin görüntülerde ayakta bekleyen ve üzerinde siyah renkli mont tarzı giysi bulunan kişinin açıkça katılan ...'nun yüzüne yumruk attığının anlaşılması ancak bu kişinin açık kimliğinin bilirkişi raporunda ve tüm dosya kapsamında belirtilmemesi karşısında, katılan sanığa yumrukla vurduğu sabit olan kişinin kim olduğu açıkça tespit edilmeksizin ve sanık ... hakkında hangi delillere dayalı olarak mahkumiyet kararı verildiği açıklanmaksızın, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü verilmesi,

2) Özel hayat; kişinin sadece gözlerden uzakta, başkalarıyla paylaşmadığı, kapalı kapılar ardında, dört duvar arasındaki yaşantısı ve mahremiyetinden ibaret değil, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olayları ve bilgilerin tamamını içerir. Bu nedenle, kamuya açık alanda bulunulması, bu alandaki her görüntü veya sesin dinlenilmesine, izlenilmesine, kaydedilmesine, sürekli ve izinsiz olarak elde bulundurulmasına rıza gösterildiği anlamına gelmez. Kamuya açık alanda bulunulduğunda dahi, “kalabalığın içinde dikkat çekmezlik, tanınmazlık, bilinmezlik” prensibi geçerli olup, kamuya açık alandaki kişinin, gün içerisinde yapıkları, gittiği yerler, kiminle niçin, nasıl, nerede ve ne zaman görüştüğü gibi hususları tespit etmek amacıyla sürekli denetim ve gözetim altına alınması sonucu elde edilmiş bilgileri ya da onun başkalarınca görülmesi ve bilinmesini istemeyeceği, özel yaşam alanına girdiğinde şüphe bulunmayan faaliyetleri özel hayat kapsamına dahildir; ancak, süreklilik içermeyen ve özel yaşam alanına dahil olmayan olay ve bilgiler ise bu kapsamda değerlendirilemez. Sonuç olarak, bir olay ya da bilginin, özel hayat kapsamına girip girmediği belirlenirken, kişinin toplum içindeki konumu, mesleği, görevi, kamuoyu tarafından tanınıp tanınmadığı, dışa yansıyan davranışları, rıza ve öngörüleri, sosyal ilişkileri, içinde bulunduğu fiziki çevrenin özellikleri, müdahalenin derecesi gibi ölçütler göz önüne alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'nun olay günü kamuya açık alan olan adliye bahçesinde cep telefonu ile katılanların görüntülerini kaydetmesi suretiyle TCK'nın 134/1. madde ve fıkrasındaki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yasal unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği yeterince açıklanıp, tartışılmaksızın sanık ... hakkında mahkumiyet hükmü verilmesi,

3) Sanık ...'nun soruşturma aşamasındaki beyanında olayda katılanlar ile aralarında karşılıklı küfürleşme olmuş olabileceği şeklindeki beyanı ve sanık ... hakkında sanık ...'ya yönelik hakaret suçundan, tarafların birbirlerine karşılıklı olarak hakaret ettikleri kabul edilerek ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi karşısında, sanık ...'nun, katılanlara yönelik hangi sözü söyleyerek hakaret eylemini gerçekleştirdiğinin kabul edildiği açıklanıp tartışılmaksızın yetersiz gerekçe ile hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

4) Kabule göre de; sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olan TCK'nın 52/4 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 230/2 ve 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

4) Kabule göre de; sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olan TCK'nın 52/4 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 230/2 ve 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve katılanlar ..., ... ve ... vekili ile sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17711, Karar No: 2015/18507, Tarih: 15.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/17711 E.  ,  2015/18507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İstanbul 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/04/2014

NUMARASI : 2009/541-2014/209

Dava dilekçesinde, davalı derneğin 14.05.2005 tarihli genel kurul toplantısının mutlak butlanla batıl olduğunun tespiti ile bu toplantıda oluşturulan yönetim kurulunun aldığı kararların iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 05.05.2015 tarihli geri çevirme kararı gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu nedenle; davalı derneğe ait dava tarihinde yürürlükte bulunan tüzük, üye kayıt defteri, 01.01.2005 ila 31.12.2007 tarihleri arası dönemi kapsar şekilde yönetim kurulu karar defteri ile 14.05.2005 tarihli genel kurul toplantısına ilişkin toplantı tutanakları, çağrı belgeleri ve hazırun cetvelinin asıllarının getirtilip bu dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/20828, Karar No: 2006/23841, Tarih: 14.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/20828 E.  ,  2006/23841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/08/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çevresinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12.20 YTL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 14.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14486, Karar No: 2021/14120, Tarih: 22.12.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/14486 E.  ,  2021/14120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Sakarya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/12/2018 tarihli ve 2018/652 esas, 2018/770 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 10/06/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1-Şüpheli ... hakkında, 19/04/2017 ve 17/11/2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından yapılan soruşturma sonunda, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 10/01/2018 tarihli ve 2017/8232 soruşturma, 2018/130 sayılı yetkisizlik kararı ile, soruşturma evrakının İstanbul Anadolu Cumhuriyet başsavcılığına gönderildiği,

2-İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 03/07/2018 tarihli yetkisizlik kararı ile, “şüpheli hakkında 18/02/2016 tarihli ve 2014/125651 soruşturma, 2016/8184 esas, 2016/6818 sayılı iddianame ile 06/08/2014 tarihli suç nedeniyle İstanbul Anadolu 25. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, yetkisizlik kararına konu 19/04/2017 ve 17/11/2017 tarihli suçların iddianameden sonra işlendiği,TCK’nın 191/6. maddesi gereğince dava açılması gerektiği,suç yerinin Sakarya olduğu gerekçesiyle karşı yetkisizlik kararı verildiği, yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın gönderildiği mercii İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/653 değişik iş sayılı kararı ile, yetkili savcılık olarak Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının tespitine karar verildiği,

3-Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 17/09/2018 tarihli ve 2018/23633 soruşturma, 2018/6071 esas, 2018/4580 sayılı iddianamesi ile, şüphelinin 17/04/2017 tarihli eylemi nedeniyle TCK’nın 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Sakarya 2. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, iddianamede; şüpheli hakkında daha önce İstanbul Anadolu 25. Asliye Ceza Mahkemesine 2016/147 esas sayılı davanın açıldığı, TCK’nın 191/6. madde gereğince yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği,

4-Sakarya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 06/12/2018 tarihli ve 2018/652 esas, 2018/770 sayılı kararı ile, İstanbul Anadolu 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/147 esas sayılı dosyasında beraat kararı verildiği gerekçesiyle davanın düşmesine karar verildiği, kararın 26/12/2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

4-Sakarya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 06/12/2018 tarihli ve 2018/652 esas, 2018/770 sayılı kararı ile, İstanbul Anadolu 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/147 esas sayılı dosyasında beraat kararı verildiği gerekçesiyle davanın düşmesine karar verildiği, kararın 26/12/2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

5-Düşme kararından sonra, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 15/04/2019 tarihli ve 2019/2625 soruşturma, 2019/276 sayılı kararı ile, 17/11/2017 tarihli eylem nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3.maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına, karar verildiği,tedbirin infazı için Sakarya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, yükümlülüklerine uymadığının bildirilmesi üzerine erteleme kararı kaldırılarak Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 24/01/2020 tarihli ve 2019/2625 soruşturma, 2020/572 esas,

2020/377 sayılı iddianamesi ile, 17/11/2017 tarihli eylem nedeniyle Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/12/2020 tarihli ve 2020/42 esas,2020/471 sayılı kararı ile, davanın durmasına karar verildiği, kararın 22/01/2021 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

6- Dosya arasında bulunan İstanbul Anadolu 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/07/2017 tarihli ve 2016/147 esas,2017/356 sayılı kararının incelenmesinde;

Şüphelinin 11/05/2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu bulundurma suçundan Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturmada, yetkisizlik kararıyla evrakın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesi üzerine, şüphelinin 06/08/2014 tarihli eylemi nedeniyle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/09/204 tarihli ve 2014/125651 soruşturma,2014/502 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak 18/02/2016 tarihli ve 2014/125651 soruşturma, 2016/8184 esas, 2016/6818 sayılı iddianame ile İstanbul Anadolu 25. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, İstanbul Anadolu 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/07/2017 tarihli ve 2016/147 esas, 2017/356 sayılı kararı ile; yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verildiği, beraat kararının 08/09/2017 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, kamu davasının düşürülmesine ilişkin Sakarya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/12/2018 tarihli ve 2018/652 esas, 2018/770 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, kamu davasının düşürülmesine ilişkin Sakarya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/12/2018 tarihli ve 2018/652 esas, 2018/770 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,...hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklindeki ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında;

Sanık hakkında İstanbul Anadolu 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/07/2017 tarihli ve 2016/147 esas, 2017/356 sayılı beraat kararı gözetilerek düşme kararı verilmişse de,

Somut olayda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 11/05/2015 tarihli ve 2015/14514 soruşturma, 2015/230 sayılı kararı ile 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmesini müteakip, şüphelinin aynı tür suçu yeniden işlediğinden bahisle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 18/02/2016 tarihli ve 2014/125651 soruşturma, 2016/8184 esas, 2016/6818 sayılı iddianamesi ile kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonunda, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraatine dair İstanbul Anadolu 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/07/2017 tarihli ve 2016/147 esas, 2017/356 sayılı kararının istinaf edilmeksizin 08/09/2017 tarihinde kesinleştiği,

Şüpheli hakkında 17/11/2017 tarihli uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak eylemi nedeniyle, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 18/02/2016 tarihli

Şüpheli hakkında 17/11/2017 tarihli uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak eylemi nedeniyle, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 18/02/2016 tarihli

iddianamesi gözetilerek, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 17/09/2018 tarihli ve 2018/23633 soruşturma, 2018/6071 esas, 2018/4580 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, 17/11/2017 tarihli eylemin İstanbul Anadolu 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/07/2017 tarihli kararının kesinleşmesinden (08/09/2017) sonra işlendiği gözetilerek, sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanması ve tedbir kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği, aksi halde uyuşturucu madde kullanmak suçundan bir daha kovuşturma yapılmasının mümkün olmayacağı, bu halde kamu davasının açılması bir şarta (yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme şartına) bağlanmış olduğundan, mahkemece açılan kamu davasında kovuşturma şartı bulunmadığından bahisle durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Sakarya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/12/2018 tarihli ve 2018/652 esas, 2018/770 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, Sakarya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/12/2018 tarihli ve 2018/652 esas, 2018/770 sayılı kararı ile, kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,...hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklindeki ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında;

Sanık hakkında İstanbul Anadolu 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/07/2017 tarihli ve 2016/147 esas, 2017/356 sayılı beraat kararı gözetilerek düşme kararı verilmişse de,

Sanık hakkında İstanbul Anadolu 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/07/2017 tarihli ve 2016/147 esas, 2017/356 sayılı beraat kararı gözetilerek düşme kararı verilmişse de,

Somut olayda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 17/09/2014 tarihli ve 2014/125651 soruşturma, 2014/502 sayılı kararı ile 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmesini takiben, şüphelinin aynı tür suçu yeniden işlemesi nedeniyle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 18/02/2016 tarihli ve 2014/125651 soruşturma, 2016/8184 esas, 2016/6818 sayılı iddianamesi ile kamu davası açılması üzerine yapılan yargılama sonunda, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraatine dair İstanbul Anadolu 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/07/2017 tarihli ve 2016/147 esas, 2017/356 sayılı kararının istinaf edilmeksizin 08/09/2017 tarihinde kesinleştiği,

Şüphelinin 17/04/2017 tarihli eylemi nedeniyle Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 17/09/2018 tarihli iddianamesi ile Sakarya 2. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, iddianamede; şüpheli hakkında daha önce İstanbul Anadolu 25. Asliye Ceza Mahkemesine 2016/147 esas sayılı davanın açıldığı,TCK’nın 191/6. madde gereğince yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği, Sakarya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/12/2018 tarihli kararı ile, İstanbul Anadolu 25. Asliye Ceza Mahkemesinin

2016/147 esas sayılı dosyasında beraat kararı verildiği gerekçesiyle davanın düşmesine karar verildiği,düşme kararından sonra,

17/11/2017 tarihli eylem nedeniyle Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 15/04/2019 tarihli ve 2019/2625 soruşturma, 2019/276 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’nın 191/2.maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun’un 191/3.maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına karar verilmesinden sonra yükümlülüklerine uymaması üzerine erteleme kararının kaldırılarak 24/01/2020 tarihli ve iddianame ile Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/12/2020 tarihli ve 2020/42 esas,2020/471 sayılı kararı ile, davanın durmasına karar verildiği, kararın 22/01/2021 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,

Sonuç olarak, Sakarya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/12/2018 tarihli düşme kararına konu 19/04/2017 tarihli suç nedeniyle açılan kamu davasında, İstanbul Anadolu 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/147 esas sayılı dosyasında verilen beraat kararının kesinleşmesi nedeniyle, hukuken geçerli bir erteleme kararının varlığından sözedilemeyeceğinden TCK’nın 191/6. maddesi gereğince doğrudan kamu davası açılması koşulunun ortadan kalktığı, 19/04/2017 tarihli suç nedeniyle öncelikle TCK’nın 191/2.maddesi gereğince kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi gerektiği, 17/11/2017 tarihli eylem nedeniyle 15/04/2019 tarihinde kamu davası açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesini takiben yükümlülük ihlali nedeniyle açılan kamu davasında, Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/12/2020 tarihli kararı ile davanın durmasına karar verildiği de gözetilerek, mahkemece açılan kamu davasında kovuşturma şartı bulunmadığından durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden düşme kararı verilmesi kanuna aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle, düşme kararı verilmesi kanuna aykırı olup sanık lehine verilmiş olan ve davanın esasını çözen bu karardan dolayı yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, hukuka aykırılığa işaret edilerek, kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

D-) Karar:

Açıklanan nedenlerle; kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere 5271 sayılı CMK’nın 223/8-2. cümlesi uyarınca “kamu davasının durmasına” ve “sanık hakkında TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulmasına” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, davanın düşmesine karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan Sakarya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/12/2018 tarihli ve 2018/652 esas, 2018/770 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,

22/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.