muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7586, Karar No: 2019/2754, Tarih: 27.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/7586 E.  ,  2019/2754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 22/3, 62/1, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin mahkemenin gerekçesinin hüküm kurmaya yeterli olmadığına, keşif yapılarak hüküm kurulması gerektiğine, ceza miktarına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-Sanık müdafinin, 04/06/2015 tarihli oturumda, sanık hakkında lehe kanun hükümlerinin uygulanması talebinin, TCK’nın 51. maddesini de kapsadığı halde, hükmolunan hapis cezası hakkında erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; sanık hakkında bu madde hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, yargılamaya konu kazayı idaresindeki motosiklet ile yaptığı ve motosiklet sınıfına ait sürücü belgesi bulunmadığı gözetilmeden, ilgili madde hükmünün amacına aykırı şekilde sanığa ait "E" sınıfı sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8180, Karar No: 2016/25752, Tarih: 20.12.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/8180 E.  ,  2016/25752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi vergi dairesinin, icra mahkemesine yaptığı başvuruda; alacaklı tarafından yediemin ücretinin tahsili için başlatılan ilamsız icra takibinde, hacizli aracın satışı üzerine, icra müdürlüğünün, dosya alacağını karşılamadığından bahisle ihale bedelinin sıra cetveli yapılmaksızın takip alacaklısına ödenmesine dair kararının iptalini talep ettiği, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İcra İflas Kanunu'nun mahcuz malların muhafazası hakkındaki 88. maddesi uyarınca, taşınır mallar, masrafı peşinen alacaklıdan alınarak muhafaza altına alınır. Aynı Kanun'un 59. maddesi uyarınca ise takip masrafları borçluya ait olup, alacaklı ilk ödenen paradan yaptığı masrafları alır.

Paranın paylaştırılmasına ilişkin İİK'nun 138/2. maddesi gereğince; haciz, paraya çevirme ve paylaştırma gibi bütün alacaklıları alakadar eden masraflar, önce satış tutarından alınır ve artan para, takip masrafları ve işlemiş faizler dahil olduğu halde alacakları nispetinde paylaştırılır.

Yediemin ücreti ise, satış talep tarihine kadar olanı takip masrafı, bu tarihten satış tarihine kadar olanı ise satış masrafı olup, satış masrafı olan yedieminlik ücretinin satış tutarından öncelikle ödenmesi gerekir.

Buna göre yedieminin, alacağını, muhafazanın yapıldığı, bir diğer anlatımla, yediemin ücretinin doğduğu icra takip dosyasından talep etmesi gerekmekte, yeni bir takip başlatmasında hukuki yararı bulunmamaktadır. Bu nedenle yediemin ücretinin satış bedelinden öncelikle ödenmesi hususu, muhafazanın uygulandığı ve yediemin ücretinin doğduğu icra takip dosyasından satışın yapılması halinde söz konusu olup, icra müdürlüğünce İİK'nun 88. maddesine göre yediemin ücretinin hesaplanarak ödeme yapılacağı tabiidir.

Yedieminin, ücret alacağı için müstakil bir takip başlatması ve bu dosyadan hacizli taşınırın satılması halinde ise, artık İİK'nun 138/2. maddesinin uygulanması mümkün olmayıp, satış bedelinden öncelikle bu dosya alacağının ödenmesi söz konusu olamaz. Bu durumda icra müdürlüğünce yapılacak iş, satış bedelinin, sıra cetveli yapılmak üzere ilk haczi koyan icra dairesine gönderilmesinden ya da ilk haciz, satışın yapıldığı dosyadan konulmuş ise sıra cetveli yapmaktan ibarettir.

İİK'nun 140. maddesi gereğince; “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar”.

İİK'nun 140. maddesi gereğince; “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar”.

Somut olayda, tahsili istenen yedieminlik ücretinin muhafaza tedbirinin uygulandığı takip dosyası dışında müstakil bir takibin konusu yapıldığı, takibin itiraz edilmeksizin kesinleşerek paraya çevirme aşamasının tamamlandığı; icra müdürlüğünce yanılgılı değerlendirme ile satış tutarının İİK'nun 138/2. maddesi gereği yedieminlik ücretinin sıra cetveli yapılmaksızın satış bedelinden öncelikle ödenmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

Açıklanan maddelere göre birden fazla alacaklının bulunduğu böyle durumlarda, icra müdürlüğünce, öncelikle İİK'nun 140. maddesi gereğince sıra cetveli yapılmalı ve alacaklılara, diğer alacaklara yönelik itirazlarını ileri sürme imkanı tanınmalıdır. Şikayetçinin alacağının rüçhanlı olup olmadığı ve öne sürdüğü diğer hususlar, sıra cetveli yapıldıktan sonra itiraz halinde tartışılacak bir husus olup, bu aşamada icra müdürlüğü sıra cetveli düzenlemekten imtina edemez. Bir başka anlatımla alacaklıların itirazlarını ileri sürebilmesi için öncelikle sıra cetveli yapılması gerekmektedir.

O halde, mahkemece, ihale bedelinin bütün alacaklıların alacağını tamamen karşılamaya yetmeyeceğinin anlaşılması üzerine sıra cetveli yapılması gerekirken, takip alacaklısına ödenmesi işleminin iptaline yönelik şikayetin kabulü ile yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca, icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmasının emredilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin kabulü isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1899, Karar No: 2018/3533, Tarih: 18.09.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/1899 E.  ,  2018/3533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye yardım, kasten öldürmeye teşebbüse yardım

HÜKÜM : Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/05/2017 gün ve 2016/107 esas, 2017/119 karar sayılı hüküm; ...'ü kasten öldürmeye yardım suçundan; TCK'nun 81, 39/1, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

...'ü kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan; TCK'nun 81, 35, 39/1, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezasına dair hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında; maktul ... 'ı kasten öldürme, mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarına yardım etme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanık müdafii ve katılan vekilince süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinince verilen 10.10.2017 gün ve 2017/2470 esas, 2017/1785 sayılı kararının, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede ;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesince verilen 10.10.2017

gün ve 2017/2470 esas, 2017/1785 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; suç vasfına, sübuta, eksik incelemeye, katılan vekilinin; suç vasıfına vesaireye yönelen temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz başvurusunun ESASTAN REDDİNE, 18.09.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10392, Karar No: 2015/398, Tarih: 26.01.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/10392 E.  ,  2015/398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Tapuda davalı ... adına kayıtlı olan ... Köyü eski ve yeni 101 ada 819 parsel sayılı eski 1757,38 m2, yeni 1813,34 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 5304 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesine göre yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işleminde, malik hanesi “Tapu kütüğünde olduğu gibidir” şeklinde tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman tahdit sınırları içinde kalan bölümünün kadastro tespitin iptali ile orman olarak Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Kadastro mahkemesince davanın reddine, 101 ada 819 parsel sayılı taşınmazın 22/2-a tespitinde olduğu gibi tapu siciline tesciline, tescil istemi yönünden mahkemelerinin görevsizliğine karar verilmiş, görevsizlik kararının kesinleşmesi üzerine, dosya asliye hukuk mahkemesine gönderilmiştir. Asliye hukuk mahkemesince davanın kabulüne, 101 ada 819 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile orman niteliğiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Yörede, 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre ... Köyünde 1996 yılında yapılan, ... Köyünde 2007 yılında yapılıp 18/04/2013 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması, 08/03/1999-07/04/1999 tarihleri arasında ilân edilen arazi kadastrosu ve 23/09/2011-24/10/2011 tarihleri arasında ilân edilen 5304 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 3402 sayılı Kanunun 22/2-a madde çalışması vardır.

Çekişmeli 819 sayılı parselin ... Köyü kadastro sahasında kaldığı, bu köydeki kadastro sırasında 819 parsel numarasıyla tesbit görüp tescil edildiği, bu köyde 1996 yılında yapılan orman kadastrosu sırasında da tahdit dışında bırakıldığı, ancak, bitişik ... Köyünde yapılan ve 18/04/2013 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması sırasında kısmen orman sahasında kısmen de 2/B sahasında bırakılmıştır.

Dosya içeriğinden, yargılamanın devamı sırasında, çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede orman kadastrosu ve 2/B uygulamasının yapıldığı ve 18/04/2013 tarihinde ilân edildiği, bu çalışmada taşınmazın kısmen orman tahdidi içine, kısmen de 2/B sahasına alındığı anlaşılmaktadır. Davanın varlığı, tahdidin kesinleşmesini önler. Bu durumda, davanın sınırlandırmaya ve 2/B uygulamasına itiraz niteliğine dönüştüğünün kabulü gerekir. O halde, 6831 sayılı Orman Kanununun değişik 11. madde hükmü gözetilerek, uyuşmazlığın çözümünde

kadastro mahkemesinin görevlidir. Görev kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmelidir.

kadastro mahkemesinin görevlidir. Görev kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmelidir.

Mahkemece yapılacak iş; davanın tapu iptali ve tescil bölümünü elde tutarak orman kadastrosu ve 2/B uygulamasına itiraz bölümü yönünden kadastro mahkemesinin görevli olduğundan söz edilerek görevsizlik kararı vermek ve dava konusu taşınmazın orman niteliğinin saptanması bakımından kadastro mahkemesinin vereceği kesinleşen kararını beklemek, ondan sonra, tescil istemi yönünden doğacak sonuca göre bir karar vermektir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 26/01/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7022, Karar No: 2010/12825, Tarih: 01.07.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/7022 E.  ,  2010/12825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek ağaçlara ise maktuen değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 60 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 17 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

2-Taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların el atma tarihinden sonra dikildiği hususu gözetilmeden ağaç bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10246, Karar No: 2012/22880, Tarih: 03.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/10246 E.  ,  2012/22880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanığa tayin edilen kısa süreli hapis cezası TCK.nun 50/1-b maddesindekindeki tedbire çevrilirken suçtan önceki hale getirme suretiyle zararın giderilmesine karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken "sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK’nun 50/1-b. maddesi uyarınca sanığın fen bilirkişisi ... ...’ın 04.06.2010 havale tarihli rapor ve krokisinde H harfiyle gösterdiği 49,50 m²'lik kalıcı nitelikteki betonarme bina olmak üzere köy yaylasına tecavüzünü tamamen ortadan kaldırarak suçtan önceki hale getirmek suretiyle zararın tamamen giderilmesi şeklindeki seçenek yaptırıma çevrilmesine," karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, “sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK’nun 50/1-b. maddesi uyarınca sanığın fen bilirkişisi ... ...’ın 04.06.2010 havale tarihli rapor ve krokisinde H harfiyle gösterdiği 49,50 m²'lik kalıcı nitelikteki betonarme bina olmak üzere köy yaylasına tecavüzünü tamamen ortadan kaldırarak suçtan önceki hale getirmek suretiyle zararın tamamen giderilmesi şeklindeki seçenek yaptırıma çevrilmesine”ibaresinin çıkarılıp yerine "sanığa tayin edilen kısa süreli hapis cezasının TCK.nun 50/1-b maddesi uyarınca suçtan önceki hale getirilmesi suretiyle zararın giderilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16513, Karar No: 2013/29139, Tarih: 10.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/16513 E.  ,  2013/29139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ortaca Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :01.02.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayetleri anneye bırakılan müşterek çocuklar 2004 doğumlu Tuana ve 2006 doğumlu Selahattin ile baba arasında kurulan kişisel ilişki süresi, babalık duygularını tatmin etmeye yeterli değildir. Küçüklerle anne-baba arasında düzenlenen kişisel ilişkilerde, çocuğun üstün yararı yanında, anne ve babalık duygularının tatmin edilmesi de dikkate alınmalıdır. O halde; müşterek çocuklarla baba arasında çocuğun yatıya kalacağı şekilde kurulacak kişisel ilişki; küçüklerin güven duygusunun ve baba sevgisinin gelişmesi bakımından onların üstün yararının gereği olduğu gibi; babalık duygusunun tatminini de sağlayacaktır. Açıklanan nedenlerle; mahkemece, küçükler ile baba arasında, her ayın belirli hafta sonları ve dini bayramların belirli bir bölümünde çocukların baba yanında yatıya kalacağı şekilde kişisel ilişki düzenlemesi yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dşında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere onamada oybirliği, bozmada oyçokluğuyla karar verildi. 10.12.2013 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

Hükmü temyiz eden davalının, çocukla kendisi arasında tesis edilen hükümdeki kişisel ilişkiye bir itirazı yoktur. Bu hususta bir temyiz itirazı ileri sürülmemiştir. Velayete ilişkin düzenlemenin temyize taşınmış olması, kişisel ilişkiye dair düzenlemenin yetersizliğine ilişkin bir itirazı kapsamaz. Temyiz itirazları arasında yer almayan bir hususa ilişkin bozma yapılamayacağı görüşüyle sayın çoğunluğun bu yöndeki bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/67289, Karar No: 2013/10895, Tarih: 11.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/67289 E.  ,  2013/10895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Manisa Devlet Hastanesinde plastik cerrahi uzmanı olarak görev yapan sanığın, medikal firmalarının faturalarının dayanağı olan reçeteleri hastaları görmeden, muayene ve kontrol etmeden medikal firma çalışanlarının yönlendirmesiyle düzenlediği, hastaların genelde Devlet Hastanesinde ameliyet ve operasyon geçirdiği ve teşhislerinin doğru olduğu, ancak hastaların kapanmayan yaraları için yazılan yara bakım ürünlerinin hastalardaki yara boyutlarından daha büyük ebatta, kullanım dozlarını da daha fazla yazdığı ve sanığın reçetelendirmiş olduğu bu ürünlerin birçok hastada gerçek endikasyonda kullanılmadığı, kullanılıp kullanılmadığından ... olmadan kullanıldı belgelerine imza atıldığı, sanığın bu şekilde düzenlemiş olduğu reçetelere göre 33 adet fatura karşılığı katılan kurumun 64.319,72 TL zarara uğratıldığı ve sanığın bu şekilde kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, öncelikle ifadelerine başvurulmayan tüm hasta veya hasta yakınlarının tanık sıfatıyla dinlenmeleri, Zirve ve Yiğit Medikal şirket yetkilileri hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına yetkisizlik kararı ile gönderilen soruşturma evrakının akıbeti araştırılıp kamu davası açılmış ise dava dosyası getirtilip incelenerek gerektiğinde her iki dosyanın birleştirilmesi, ayrıca hastalıkların teşhisi ve reçetelere yazılan ilaçların doğru olduğu belirtilmiş ise de, yazılan ilaçların hastalığın tedavi sürecine göre olması gerekenden daha fazla yazıldığı gibi kullanım dozlarının da olması gerekenden daha fazla belirlendiği iddiası karşısında, adı geçen hastalara ilişkin tüm hastane kayıtları,raporlar ve reçeteler getirtilerek, hastaların yara boyutlarına nazaran ihtiyaç duyulandan çok daha fazla miktarda ilaç yazılıp yazılmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak toplanan tüm delilere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.