muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6337, Karar No: 2011/7019, Tarih: 09.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6337 E.  ,  2011/7019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 06.05.2010 gün ve 2004/610-2010/136 sayılı hükmün Bozulmasına ilişkin olan 01.02.2011 gün ve 9149-952 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK’nun 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davacıdan usulün 442/3. maddesi ve 4421 Sayılı Yasa gereğince takdiren 185.00.-TL. para cezası ile 38.20.-TL. red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 09.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11164, Karar No: 2013/14584, Tarih: 24.10.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/11164 E.  ,  2013/14584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : CEYHAN 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/01/2013

Yanlar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;Dava, tapu kayıtlarında  kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı,  kayden paydaşı olduğu 244 ve 647 parsel sayılı  taşınmazların tapu kaydında baba adının "A." olarak yer aldığını gerçekte nüfus kaydında baba adının "M." olduğunu, ayrıca çekişmeli taşınmazların tapu kaydında soyadının yer almadığını gerçekte kızlık soyadının "M." olduğunu ileri sürerek, anılan taşınmazların tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesini istemiş, yargılama sırasında ise çekişmeli taşınmazların tapu kaydında adının" Ü." olarak yer aldığını,  dava açtıktan sonra yaptığı başvuru üzerine nüfusta yapılan düzeltme ile adının "Ü." yapıldığını 244 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında cinsiyetinin "oğlu" olarak yer aldığını oysa gerçekte "kızı" olarak düzeltilmesi gerektiğini ileri sürerek, tapu kaydındaki ad ve cinsiyetinin de nüfus kaydına uygun düzeltilmesini istemiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, özellikle tapu kayıtlarında davacının adının ve cinsiyetinin nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesine karar  verilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Bu yöne değinen davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddi ile hükmün bu yönden ONANMASINA,

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, özellikle tapu kayıtlarında davacının adının ve cinsiyetinin nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesine karar  verilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Bu yöne değinen davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddi ile hükmün bu yönden ONANMASINA,

Ancak, kolluk tarafından yapılan araştırmada her ne kadar davacının gerçekte baba adının "M." olduğu, nüfus kaydında babası olarak görünen A.'e ise evlatlık verildiği tespit edilmişse de; davacının A.'in evlatlığı olduğuna dair nüfus kayıtlarında her hangi bir açıklama bulunmamaktadır. Bu durumda, tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına uygun olarak oluşturulması esas olduğundan, davacının nüfus kaydında baba adının "A." olarak yer almasına rağmen nüfus kaydında yer almayan baba adının davacının talebi doğrutusunda "M." olarak tapu kayıtlarının düzeltilmesine karar verilmesi doğru değildir. Davacının baba adı ancak nüfus kaydında yer aldığı gibi düzeltilmesi mümkündür. Bu sebeple; baba adının "M." olarak düzeltilmesi isteği yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü cihetine gidilmesi isabetsizdir. Öte yandan; davacının son (evlilik) nüfus kaydına göre evlenmekle "H." soyadını aldığı, belirlenmiş olup nüfus kaydında olmadığı halde kızlık soyadının tapu kaydına eklenmek suretiyle yazılmasına karar verilmesi de isabetsizdir.  Davalının bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.10.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11860, Karar No: 2016/15758, Tarih: 29.12.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/11860 E.  ,  2016/15758 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, sigorta primi ile gecikme zammının tahsiline yönelik ödeme emrine konu borçtan sorumlu olmadığının ve ödeme emrinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın 7 günlük hak düşürücü süreden sonra açılması sebebiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hukuki yarar, davanın konusuna ilişkin dava şartlarından olup, davacının dava açmakta hukuken korunmaya değer bir yararının bulunması gerekir. Davada; davacının, hukuki yararının bulunup bulunmadığı mahkemece resen araştırılacak hususlardandır.

Yapılan incelemede; dava konusu ödeme emirlerinin başlık kısmında borçlu olarak, ... ... Bölge Hali Birliği’nin adının bulunduğu ve ödeme emirlerinin “... (...)” şerhi düşülerek davacı belediyeye 20.6.2014 tarihinde tebliğ edildiği, davacının, 6360 sayılı Kanunun gereği ... Bölge Hali Birliği'nin sadece “parke ihale” başlıklı borcunun kendilerine devredildiğini, ödeme emrine konu prim borçlarından sorumlu olmadığı gerekçesi ile dava açtığı görülmektedir.

Bu durumda, davacı hakkında Kurumca tanzim edilip davacıya tebliğ edilen usulune uygun bir ödeme emri bulunmadığından, dava ödeme emrinin iptali istemine ilişkin olmayıp, devir protokolu kapsamında davacının prim borçlarından sorumlu olup olmadığına ilişkindir. Davacı yönünden tahakkuk ettirilen bir borcun bulunduğundan bahsedilmesi mümkün bulunmamakla birlikte devir protokolü kapsamında davacının açmış olduğu davada, hukuki yararının bulunup bulunmadığı irdelenmelidir. Bu kapsamda, Mahkemece, ... Valili'ğinden devir tasfiye

paylaştırma komisyonu kararlarının celp edilerek, ... Bölge Hali Birliği'nin prim borçlarından davacının sorumluluğunun bulunup bulunmadığı saptanarak, devir protokulu kapsamında hukuki yarar var mı irdelenerek karar verilmesi gerekirken, mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5471, Karar No: 2022/6511, Tarih: 22.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/5471 E.  ,  2022/6511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Sivas 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.12.2020 gün ve 2019/195 Esas, 2020/286 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden esastan; nitelikli cinsel saldırı suçu yönünden düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

İlk derece mahkemesi tarafından 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca müsnet suçlardan dolayı temel cezaların tayini ile bu cezalarda zincirleme suça ilişkin artırım yapıldığı sırada söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin birinci fıkrasındaki "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki kanuni düzenleme nazara alınıp, sanığın eylemlerine uyan suç tipleri için öngörülen ceza miktarlarına yönelik takdir hakkı kullanılırken denetime olanak verecek şekilde somut gerekçeler gösterilmesi gerektiği gözetilmeden temel cezalar ile zincirleme suça ilişkin artırımların teşdiden belirlenmesi suretiyle yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi karşısında, anılan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 01.04.2021 gün ve 2021/407 Esas, 2021/444 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükümlerin 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 22.06.2022 tarihinde Üye ...'un karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Mağdure, 34 yaşında olup şizoafektif bozukluk nedeniyle tedavi gören, ilkokul mezunu olan, lisede hizmetli kadrosunda çalışan, hastalığı hekim olmayanlarca anlaşılamayan bir kimsedir. Sanık ise 36 yaşında mağdureyi olaydan önce tanımayan bir kimsedir. Mağdure 2017 yılında bir gün tesadüfen sanığı arayarak tanışıp konuşmaya başlamış ve bir gün sonra da buluşmuşlar ve sevgili olmuşlardır. Mağdure ile sanık 2018 yılı Nisan ayına kadar canları istediğinde buluşup sanığa ait aracın arka koltuğunda dokuz on kez vajinal yoldan cinsel ilişkiye girmişlerdir. Mağdure beyanında buluşmaya gitmeden önce ilaçlarını kullandığını ve sakinleştiği için rahatsızlığını sanığın sezemediğini ileri sürmektedir. Mağdurenin ağabeyi de sevgili olduklarını öğrendikten sonra 13.10.2017 günü sanığı arayarak mağduredeki rahatsızlığını anlatmış ve sanığın beyanına göre sevgili ilişkisi bitmiştir. Ancak gerçekte ilişki devam etmiş ve 21.06.2018 günü hastaneye götürülen mağdurenin on beş haftalık gebe olduğu anlaşılmıştır. Rahmi tahliye edilen mağdurenin beyanı da dikkate alınarak cenin ile sanık arasında genetik inceleme yapılmış ve sanığın ceninin babası olduğu ortaya çıkmıştır. Sanık mağdure ile rızasıyla cinsel ilişki yaşadığını, anormal bir durumu olmadığını, mağdurenin ağabeyinin araması üzerine de görüşmeyi sonlandırdığını savunmuştur. Sanık cinsel saldırı suçundan TCK’nun 102/2, 3-a, 43 maddeleri uygulanarak 30 yıl ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçundan TCK’nun 109/1, 3-f, 5 ve 43 maddelerinden 12 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmıştır.

Hukuki sorun, akıl hastalığı bulunan kişilerin özel cinsel hayatının suç sayılan fiil ile nasıl sınırlandırılacağıdır.

TCK’nun 102/1, 2 ve 3-a bendi düz mantıkla okunup uygulandığında akıl hastalarına cinsel bir hayat tanınmadığı, onların bu ihtiyacının gözetilmediği ve cinsel davranışı gerçekleştiren herkesin cezalandırılacağı sonucu çıkmaktadır. Uygulamada bu şekilde yerleşmiş ve akıl hastası bir kimseyle cinsel bir davranış yaşayan herkes istisnasız cezalandırılmaktadır. Öncelikle akıl hastası mağdura karşı zorla gerçekleştirilen cinsel davranışların suç olduğu konusu tartışmasızdır. Sorun akıl hastası mağdurun iradi olarak cinsel davranışları istemesi ve fail ile birlikte karşılıklı olarak cinsel davranışları veya cinsel ilişkiyi yaşamalarında ortaya çıkmaktadır. TCK’nun 102 maddesinden akıl hastası olup rızasıyla cinsellik yaşayan mağdurun partnerinin suç işleyip işlemediğinde ortaya çıkmaktadır.

Cinsellik bütün canlılar için doğuştan gelen, belli sürelerde periyodik olarak tatmin edilmesi gereken doğal ve normal bir ihtiyaçtır. Akıl hastası kimselerin de bir cinsel özgürlüğü ve cinsel hayatı vardır. Kültürel ve normatif bir alanı düzenleyen ceza hukukunun doğal ihtiyaçların tatmin yollarını kapatması düşünülemez. Bütün engellilerin cinsel hayatı ve cinsel özgürlükleri de hukuken koruma altındadır ve cinsel hayatlarına saygı duyulmalıdır.

Cinsellik bütün canlılar için doğuştan gelen, belli sürelerde periyodik olarak tatmin edilmesi gereken doğal ve normal bir ihtiyaçtır. Akıl hastası kimselerin de bir cinsel özgürlüğü ve cinsel hayatı vardır. Kültürel ve normatif bir alanı düzenleyen ceza hukukunun doğal ihtiyaçların tatmin yollarını kapatması düşünülemez. Bütün engellilerin cinsel hayatı ve cinsel özgürlükleri de hukuken koruma altındadır ve cinsel hayatlarına saygı duyulmalıdır.

İnsan zekası, yaş, eğitim durumu, yaşanılan çevre, genetik yapı gibi bir çok unsurun birleşerek oluşturduğu bilinç düzeyini ifade etmektedir. Akıl hastalığı, izafidir. İleri derecede akıl hastalığını herkesin fark etmesi mümkün iken birçok akıl hastalığını hekimlerin bile teşhisi ancak uzun süreli gözlem, tetkik ve tahlil sonuçlarıyla mümkün olabilmektedir. İlaçlarını düzenli kullanan veya belirli periyotlar içinde değişiklik gösteren kişilerde hastalığın belirtilerini fark etmek oldukça zordur.

Türkiye, 5825 sayılı kanunla onaylanmasını uygun bulduğu “Engellilerin Haklarına İlişkin Sözleşme”yi 14.07.2009 günü Resmi Gazetede yayınlayarak yürürlüğe sokmuştur. Bu sözleşmenin 1. Maddesinde “engellilerin tüm insan hak ve özgürlüklerinden tam ve eşit bir şekilde yararlanması ve insanlık onurlarına saygıyı güçlendirme” amacı bulunduğu kabul edilmiştir. Engelli kavramı da 2. Fıkrada tanımlanmıştır; “Diğer bireylerle eşit koşullar altında topluma tam ve etkin bir şekilde katılmalarının önünde engel teşkil eden uzun süreli fiziksel, zihinsel, düşünsel ya da algısal bozukluğu bulunan kişiler” engellidir. Engelliğe dayalı ayrımcılık yasaklanmıştır. Sözleşmenin 23/1-a bendinde “evlilik çağına gelmiş engellilerin evlenme ve aile kurma hakkının tanınması ve bu hakkın evlenmek isteyen eşlerin serbest iradeleri ve rızaları doğrultusunda kullanılması” devletlere bir yükümlülük olarak getirilmiştir. Ayrıca 23/1-c bendinde de “engellilerin diğer

bireylerle eşit koşullar altında doğurganlıklarından mahrum bırakılmama” yükümlülüğü getirilmiş, sırf engelli olmak kısırlaştırma için yeterli görülmemiştir. Ruh veya beden bakımından engelli olan kimselerin evlenmesi, cinsellik yaşamaları, çocuk sahibi olmaları mümkündür. Ayırt etme gücü olmayan akıl hastaları dışında diğer bütün akıl hastalığı veya zayıflığı, cinsellik yaşamaya, evlenmeye, çocuk sahibi olmaya engel değildir. Akıl hastalarının da cinselliklerini yaşamaya hakları vardır, dolayısıyla rızaları da geçerlidir. İç hukukumuzun bir parçası haline gelen sözleşmeye uygun olarak TCK’nun 102/3-a bendinin yeniden yorumlanması zorunlu hale gelmiştir.

765 sayılı eski kanunda “akıl hastalığı suçun unsuru” iken 5237 sayılı kanunda hatalı olarak akıl hastalığını da içine alan ruh veya beden bakımından kendisini savunamamak nitelikli hal olarak kabul etmiştir. Bu hükümle kanunun cezalandırdığı konu anlaşılmayarak düzenleme düz mantık uygulanarak akıl hastası kimselerle gerçekleştirilen her türlü cinsel aktivite suç sayılmıştır. Akıl hastası kimselere cinselliklerini yaşayabilecekleri hiçbir alan bırakılmamıştır.

Akıl hastası mağdura karşı işlenen cinsel davranışların suç oluşturması için;

1-) “Ayırt etme gücünü bütünüyle ortadan kaldıracak ve evlenmesine engel olacak” derecede ağır bir akıl hastalığı bulunması,

2-) Mağdurun bu durumunu failin bilmesi,

3-) Failin mağdurun ruh sağlığındaki bozukluğu kötüye kullanması,

4-) Mağdurun rızasının olmaması veya rıza vermeyecek durumda bir ruh ve sinir hastalığının pençesinde olması şartları birlikte aranmalıdır.

Mağdurun akıl hastası olması cinsel davranışlara rızasının olamayacağına ve failin doğrudan cezalandırılmasına yol açacak şekilde genişletilmemelidir.

TCK’nun 102/3-a bendinde açıkça ifade edilmese bile eğer cinsel davranış mağdur bakımından bir kötüye kullanma oluşturmuyorsa artık faili cezalandırmanın anlamı kalmamaktadır. Kötüye kullanma, isteği dışında mağduru cinsel davranışa katlanmaya zorlama, ikna etme, kötü davranarak yaralama, cinsel ilişkinin görüntüsünü çekerek onu küçük düşürme veya başkalarının da cinsel ilişki kurması için yayma, sömürme benzeri hallerdir. Failin kötüye kullanma amacı olmadan akıl hastalığı veya zayıflığı olan kimseler ile gönüllü ilişkileri cezalandırmaya değer kötülük teşkil eden davranışlar değildir. İradi olarak davranması mümkün akıl hastalarının cinsel özgürlüğü sınırlandırılıp faili cezalandırılmamalıdır. Okulda hizmetli olarak çalışacak kadar iradi davranabilen bir kimsenin cinsel hayatını bizzat kendisinin düzenlemesi ve hukukun cezalandırdığı alan dışında tutulması zorunludur.

Akıl hastasının vücudu üzerinde gerçekleştirilen her cinsel davranış suç oluşturmamaktadır. Suç olabilmesi için akıl hastalığın ya ileri derecede ağır olması veya mağdurun bu durumunu bilen fail tarafından kötüye kullanılması gerekmektedir. Sanık mağdurdaki akıl hastalığını bilerek bu durumu kötüye kullanmak suretiyle cinsel ilişki kurmamıştır. Rızasıyla cinsellik yaşayabilecek mental kapasitesi olan mağdure sanığa ulaşarak arkadaşlık kurmuştur. Mağdurenin sevgilisi sanıktan hamile kalması üzerine olay intikal etmiştir. Rıza dışı gerçekleştirilmiş bir cinsel davranış yoktur. Mağduredeki akıl hastalığının evlenmesine engel olup olamayacağı belirsizdir. Duruşmada olayları ayrıntılı olarak kendince mantıklı bir biçimde anlatabilecek zekaya sahiptir. Düzenli bir işi olan, ilkokul diploması almış ve tedavi gören her buluşma öncesi ilaçlarını kullanan mağduredeki akıl hastalığını hekim olmayanların fark edemeyecekleri de rapordan anlaşılmaktadır. Bu nedenle de sanığın mağdureyle gönüllü yaşadığı cinsel ilişkiler suç oluşturmayıp cezalandırmayı gerektirmemekte ve TCK’nun 102/2 ve 3-a bendini ihlal eden hukuka aykırı, cezalandırmayı gerektiren tipik bir fiil bulunmamaktadır.

Sayın çoğunluğun bozma gerekçelerinden farklı gerekçeyle görüşlerine iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/8337, Karar No: 2015/15944, Tarih: 04.11.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/8337 E.  ,  2015/15944 K.**

* RÜŞVET SUÇU

* SANIĞIN HÜKÜMDEN SONRA ÖLMESİ

* KAMU DAVASININ DÜŞMESİ

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 237

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 260

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 223

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 321

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 322

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 64

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanıklardan şikayetçi olan ve suçtan zarar gören 1373 Sayılı .. Tarım Kredi ve 2747 Sayılı ... Tarım Kredi Kooperatiflerinin bazı sanıklar hakkında açılan kamu davaları bakımından usulüne uygun şekilde katılma hakları hatırlatılmamış ise de; davaya katılma ve kanun yoluna başvurma haklarının bulunması ve vekilleri tarafından da bütün hükümlerin 07/03/2012 havale tarihli dilekçe ile temyiz edilmesi nedeniyle davayı takip ve katılma iradesini gösterdiklerinin anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 237/2 ve 260/1. maddeleri gereğince 1373 Sayılı ... Tarım Kredi ve 2747 Sayılı Bozkır Tarım Kredi Kooperatiflerinin açılan tüm davalara katılmalarına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

F.. Ö.. hakkında usulüne uygun açılmış bir dava bulunmaması ve hüküm de kurulmamasına rağmen gerekçeli karar başlığında adına yer verilmesi, hüküm fıkrasında sanık M.. A..'ün adının "M..", S.. A..'ın "Salih" ve C.. B..'ın "C.." olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hataları kabul edilmiştir.

Sanıklar E.. D.. ve A.. D.. hakkında rüşvet almak ve vermek, sanıklar F.. G.., K.. Ç.., H.. V.., A.. G.., R.. E.., A.. K.., A.. Y.., C.. B.., O.. C.., S.. Y.., Ş..D.., A.. U.., B.. B.., M.. K.., S.. Ç.., M.. Ş.., A.. G.., A.. K.., H.. O.., A.. Ç.., M.. E.., F.. D.., A.. Ş.., G.. G.., A.. K.., N.. Y.., O.. V.., N.. K.., M.. S.., M.. B.., Y.. D.., H.. C.., A.. A.., S.. A.., M.. G.., S.. G.., M.. T.., F.. Y.., M.. Y.., C.. B.., M.. S.., A.. E.., R.. O.., Ş.. E.., E.. D.., A.. K.., İ.. D.., D.. Ü.., M.. E.., İ.. N.., M.. A.., H.. G.., M.. D.., A.. İ.., A.. D.., A.. Z.., A.. K.. hakkında resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık ve görevi kötüye kullanma suçlarından kurulan hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen kamu davalarının düşmesine dair hükümler usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık A.. K.. hakkında rüşvet vermek, sanıklar K.. Ç.. ve H.. V.. hakkında nitelikli zimmet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen kamu davalarının düşmesine dair hükümler usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık A.. K.. hakkında rüşvet vermek, sanıklar K.. Ç.. ve H.. V.. hakkında nitelikli zimmet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

1373 Sayılı .. Tarım Kredi Kooperatifi muhasebecisi ve yetkili memuru olarak görev yapan sanıklar H.. V.. ve K.. Ç..'in 7.950 kg üre ve 12.250 kg nitrat gübresini mal edindiklerinin müfettişler tarafından tespit edilmesinden sonra kooperatif üyelerine gübre satışı yapılmış gibi tanzim ettikleri evrakları müfettişlere sunduklarının oluşa uygun olarak iddia ve kabul edilmesi karşısında, gizlemeye yönelik eylemlerin zimmetin saptanmasından sonra gerçekleştirilmesi nedeniyle sabit görülen eylemlerin basit zimmet

suçunu oluşturacağı, sanıklar Kerim ve Hüseyin'in basit zimmet ve sanık A.. K..'ın rüşvet suçlarına, 765 sayılı TCK'nın 202/1 ve 213/1. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/3 ve 104/2. maddelerine göre 15 yıllık asli ve ilave zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, son suç tarihleri olan Nisan 1999 ve 04/11/1999 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşılmakla, katılanlar vekilleri ile sanık A.. K.., K.. Ç.. ve H.. V.. müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar haklarında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Sanıklar A.. S.. ve H.. Ç.. hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde ise;

Sanık A.. S..'ın 21/02/2014, sanık H.. Ç..'in 29/12/2013 tarihlerinde hükümden sonra öldükleri UYAP ortamından temin edilen nüfus kayıtlarından anlaşıldığından, bu husus araştırılarak 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş ve katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.