muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/686, Karar No: 2014/15769, Tarih: 25.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/686 E.  ,  2014/15769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanun'a aykırılık

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2, CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince davanın düşmesi

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İstanbul III numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 15.11.1995 tarih ve 7755 sayılı kararıyla 1. derece doğal sit alanı ilan edilen ... mahallesinde, tapuda Maliye Hazinesine ait 1542 ada, 2 sayılı parselde bulunan sanığa ait fabrika yerine, izin alınmadan 4x16 m2 genişliğinde, ek müştemilat yaptırıldığının tespit edilmesiyle sanık hakkında soruşturmaya başlandığı, her ne kadar sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan dava açılmış ise de, sanığın ifadelerinde bu müştemilatı 1998 tarihinde yaptığını ve kullanmaya başladığını beyan ettiği, olay yerinde yapılan 13.06.2012 tarihli keşfe iştirak eden inşaat mühendisinden alınan bilirkişi raporunda da davaya konu müştemilatın keşif tarihinden 8-10 yıl önce yapılmış olduğunun tespit edildiği, böylece sanığın inşai ve fiziki müdahale kapsamında kalan izinsiz uygulamasının 2002 yılı ve öncesinde yapılmış olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda sanık hakkında açılan kamu davasının, zamanaşımının dolduğu gerekçe gösterilerek mahkemece düşmesine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, katılan vekilinin zamanaşımının gerçekleşmediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, kamu davalarının düşmesine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29725, Karar No: 2015/5777, Tarih: 24.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29725 E.  ,  2015/5777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal kıyaslaması yapılarak zeminine değer biçilmesi ve taşınmazların niteliği, tamamının yüzölçümleri, geometrik durumları ve enerji nakil hattı güzergahları dikkate alınarak, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespiti yöntem itibariyle doğrudur.Ancak;

1-Dava konusu parsellerin geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğünün taşınmazın tüm değerinin 34 parsel sayılı taşınmazda % 3, 95 parsel sayılı taşınmazda % 6, 130 parsel sayılı taşınmazda binde beş 141 parsel sayılı taşınmazda binde üç ve 112 parsel sayılı taşınmazda % 1 oranında olacağı gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre fazlaya hükmedilmesi doğru olmadığı gibi,

2-Dosyada bulunan delil ve belgelere göre, dava konusu taşınmaza 04.11.1983 gününden sonra el atıldığı anlaşılmıştır.

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 saylı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harca hükmedilmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7305, Karar No: 2022/10322, Tarih: 19.12.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/7305 E.  ,  2022/10322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

ASIL VE BİRLEŞEN DOSYADA

DAVA TÜRÜ : Ön Batında Zükur Evlat Olduğunun Ve Galleye Müstehak Vakıf Vakıf Evladı Olduğunun Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen asıl ve birleşen davanın kabulüne dair kararın davalı ... vekili, mülhak vakıf vekili, davacı ....., tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 17.05.2022 tarihli ve 2021/1991 Esas, 2022/4657 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir. Davalı ... vekili ve Mülhak Vakıf vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava Mülhak ... ... Ağa Vakfı'nın ön batından zükur evladı, birleşen dava ise galle fazlasına müstahak vakfı evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece asıl ve birleşen davanın kabulü ile davacı ...'nın davalı ... ... Ağa Vakfı'nın zükur evladı ve batnı evveli olduğu ile galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespitine dair karar Dairemizce bozulmuş; Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleşen davanın kabulü ile davacı ...'nın davalı ...'nın zükur evladı ve batnı evveli olduğu ile galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmiş; davacı vekili ile davalılar Mülhak Vakıf ve ... vekillerinin temyizi üzerine hüküm Dairemizin 17.05.2022 tarihli ve 2020/171-2021/65 sayılı ilamı ile onanmış, davalı ... vekili ve Mülhak Vakıf vekili kararın düzeltilmesini istemiştir.

1.Davalı ... Müdürlüğünün karar düzeltme talebinin incelenmesinden;

Davalı idare vekili 02.11.2022 tarihli dilekçesi ile karar düzeltme isteğinden feragat ettiklerini bildirmiş, dilekçe ekine karar düzeltme talebinden feragatin uygun bulunduğuna dair ... Hukuk Müşavirliği'nin 01.11.2022 tarihli ve 335945 sayılı yazısını eklemiştir.

Buna göre, davalı ... Müdürlüğünce talepten feragat edildiğinden karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davalı Mülhak Vakıf vekilinin karar düzeltme itirazlarının incelenmesinden;

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Buna göre, davalı ... Müdürlüğünce talepten feragat edildiğinden karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davalı Mülhak Vakıf vekilinin karar düzeltme itirazlarının incelenmesinden;

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalı ... vekilinin karar düzeltme dilekçesinin vaki feragat nedeniyle REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı Mülhak Vakıf vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi gereğince 1086 Sayılı HUMK'un 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 660,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalı Mülhak ... ... Ağa Vakıf'tan alınarak Hazineye irad kaydına ve 168,30 TL peşin harcın red harcına mahsubuna, peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyen Vakıflar Genel Müdürlüğüne iadesine, 19.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11223, Karar No: 2016/11126, Tarih: 21.09.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/11223 E.  ,  2016/11126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının .... dedesi olduğunu, davalının çok sayıda taşınmazı olup maddi durumunun iyi olduğunu, küçüğün annesinin ev hanımı olup, ölen eşinden kalan dul maaşı dışında gelirinin olmadığını, küçüğün öğrenci olup, ihtiyaçlarının arttığını ileri sürerek; davalıdan 500 TL yardım nafakasının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davalının talep edilen nafakayı ödeme gücü olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden itibaren aylık 400,00 TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yardım nafakası istemine ilişkindir.

TMK.'nun 364/1. maddesinde; "Herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üst soyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür".

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemesi yer almaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Ne var ki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde TMK.'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Ne var ki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için gerekli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde TMK.'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda; 2003 doğumlu küçük Batuhan'ın annesinin velayeti altında olduğu, küçüğün babasının vefat ettiği, küçüğün davalının torunu olduğu, ilköğretim 6.sınıf öğrencisi olduğu, annesi ile birlikte yaşadığı, annesinin ev hanımı olup ve vefat eden eşinden 850 TL dul maaşı aldığı, davalının çiftçi olduğu, yıllık gelirinin 38.991.48 TL olduğu, üzerine kayıtlı taşınmazlar olduğu, 300 TL kira gelirinin olduğu tespit edilmiştir.

Tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumları, nafakanın niteliği, küçüğün yaşı ve ihtiyaçları ile davalının gelir durumu nazara alındığında hükmedilen nafaka miktarı biraz fazla olup, TMK.'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun görülmemiş ve bu husus bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; tarafların ekonomik sosyal durumları değerlendirilerek davacının giderleri ile nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı şekilde hakkaniyet ilkesi de gözetilerek uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15566, Karar No: 2015/11385, Tarih: 22.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/15566 E.  ,  2015/11385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, üst ve mahalli Cumhuriyet savcıları tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte ... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 120 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, üst ve mahalli Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9632, Karar No: 2015/4650, Tarih: 17.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9632 E.  ,  2015/4650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 23.06.2014 gün ve 2014/4342 Esas, 2014/4795 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan ... vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi yetkilisi, vergi borçları nedeniyle dava dışı borçlu şirketin aracına, 30.05.2008 tarihinde haciz konulduğunu, ... İcra Müdürlüğü tarafından 08.03.2010 tarihli sıra cetvelinde satış bedelinin garameten dağıtılmasına karar verildiğini, vergi dairesinin haczinden evvel konulan hacizlerin yenilenmemesi nedeniyle düştüğünü, haczi daha sonra tarihli olan SSK'ya sıra cetvelinde buna göre sıra verilmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan ... vekili, müvekkilinin 28.05.2009 tarihli haczine ilişkin alacağın, sehven garamaye dahil edildiğini açıklayarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunanlar ... ve ...Şti. vekili, şikayetin süresinde yapılmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... Şti., şikayete cevap vermemiştir.

Şikayet olunan ... vekili, müvekkilinin 28.05.2009 tarihli haczine ilişkin alacağın, sehven garamaye dahil edildiğini açıklayarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunanlar ... ve ...Şti. vekili, şikayetin süresinde yapılmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan ... Şti., şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Kanunun 21/2. maddesi gereğince paylaşıma konu eşya ve gayrimenkulün aynından doğan kamu alacaklarının rehinli alacaktan önce ödenmesinin gerektiği, eşya ve gayrimenkulün aynından doğmayan diğer kamu alacaklarından dolayı konulan haczin, diğer hacizlere iştirakinin ise, aynı Yasa'nın 21/1. maddesi uyarınca kamu alacağının hacze iştiraki için bir malın öncelikle haczedilmiş (kat'i olarak) ancak henüz paraya çevrilmemiş ve kamu alacağı için de haczedilmiş olması gerektiği, ilk haczin, kamu alacağından dolayı konulması halinde kamu idareleri haricinde (6183 sayılı Kanun'un 69. maddesi) diğer alacaklıların kamu alacağına iştirakinden söz edilmediği, bu nedenle, kamu alacağından dolayı konulan hacze, diğer alacaklıların iştirak edemeyeceği, bedeli paylaşıma konu mal üzerine birden çok amme alacağından dolayı konulan hacizlerin tarih sırasına göre belirleneceği, taşıta, şikayetçi ile sıra cetvelinin 1. ve 2. sırasındaki şikayet olunanların 30.05.2008 tarihinde; şikayet olunan 4. sıradaki ...'nın, 28.05.2009 tarihinde haciz koydurduğu, vergi dairesinin alacağının 5.197,38 TL'lik kısmının taşıtın aynından kaynaklandığı ve bu nedenle satış bedelinden öncelikle ödenmesi gerekeceği, arta kalan kısmın ise aynı tarihte haciz koyduran alacaklılar arasında paylaşılması gerektiği, ...'nın haczinin daha sonraki tarihli olup, kamu kurumlarının haciz tarihine göre sıralanacağı, sırada sonra gelenin sıra cetveline dahil edilemeyeceği, ...'ün ihtiyati haczinin kesin hacze dönüşmesinin şikayetçinin haciz tarihinden daha sonra olduğu için sıra cetveline katılmaması gerektiği belirtilerek, şikayetin kısmen kabulü ile şikayetçi alacağının 5.197,38 TL'lik kısmı taşıtın aynından kaynaklandığından bu miktarın öncelikle şikayetçiye ödenmesine, bakiye miktarın, sıra cetveline göre ödenmesine, 04.03.2010 tarihli sıra cetvelinde 3. sıradaki ... ve 4. sıradaki ...'ya ayrılan payın şikayetçiye ödenmesine, paydan fazla meblağ kalması halinde, şikayet olunanlar ... ve ...'ya ödenmesine dair verilen karar şikayetçi ve şikayet olunan ... vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 23.06.2014 gün ve 2014/4342 Esas, 2014/4795 Karar sayılı ilamıyla şikayetçi yarına bozulmuştur.

Bu kez, şikayet olunan ... vekili karar düzeltme siteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4146, Karar No: 2012/3855, Tarih: 05.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/4146 E.  ,  2012/3855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 01.01.1996-01.05.1999 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalışmış olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilamında belirtildiği gibi davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalıların avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davacı, 16.01.1985 doğumlu olup, 01.01.1996-01.05.1999 tarihleri arasında davalı işverene ait eczane işyerinde çalıştığının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamı öncesi kararda, “davacının 01.07.1996-31.12.1997 tarihine kadar çırak olduğu düşüncesi ile, 01.01.1998 tarihinden itibaren uzun vadeli sigorta kollarına tabi kesintisiz çalıştığının kabulüne, fazlaya ilişkin talebinin reddine” karar verilmiş, davalıların temyizi üzerine, kabul edilen 01.01.1998 sonrası dönem yönünden, araştırmaya yönelik olarak yapılan bozma ilamı sonrası, yargılama sonucunda da, davacının, 1997/Haziran sonunda da eğitimine son verdiği ve tespite konu dönemde öğrenci olmadığı, 01.01.1998- 30.04.1999 tarihleri arasında, işveren emrinde çalıştığı kanaatine varıldığı ve hükmün gerekçesinde, açıkça, bu şekilde belirtildiği halde, kararın hüküm kısmında, kabul edilen süre başlangıcı olarak 10.10.1998 tarihinin yazılmış olması isabetsiz ise de, mülga HUMK' nun 80. maddesinin “İki tarafın veya hakimin, zahir ve açık olan yazı ve hesap hataları daima tashih olunabilir.” Hükmü ve 6100 sayılı, HMK’nun 183. Maddesinin “Tarafların veya mahkemenin dava dosyasında bulunan belgelerdeki açık yazı ve hesap hataları, karar verilinceye kadar düzeltilebilir.” Hükmü gereğince maddi hata kabul edilerek düzeltilmesi gerekir.

2-506 sayılı Yasanın 60/G maddesinde yer alan, “18 yaşından önce Malullük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresi, 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edilir. Ancak, bu tarihten önceki süreler için ödenen Malullük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortaları primleri, prim ödeme gün sayılarının hesabına dahil edilir.” Düzenlemesi karşısında; aynı Yasanın Geçici 54. maddesi uyarınca 01.04.1981 tarihinden önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescili bulunmayan davacı sigortalının; 18 yaşını ikmal ettiği tarihten önceye ilişkin tespite konu sigortalılığının bu çevrede değerlendirilmesi gereğinin hükümde belirtilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının (2). paragrafındaki “10.10.1998” tarihinin silinerek, yerine, “01.01.1998” tarihinin yazılmasına, aynı paragraftaki “uygun olarak” ifadesinden sonra gelmek üzere “davacının 16.01.2003 tarihinde 18 yaşını ikmal etmiş olması nedeniyle 01.01.1998-16.01.2003 tarihine kadar geçen süre için ödenecek malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primlerinin, prim ödeme gün sayısına eklenmesine, sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşı ikmal ettiği 16.01.2003 tarihi olduğunun” ifadelerinin eklenmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'den alınmasına, 05.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.