muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5566, Karar No: 2020/5102, Tarih: 14.09.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/5566 E.  ,  2020/5102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil, Elatmanın Önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, dava konusu 10 adet taşınmaz üzerinde murislerinin hissesine davalıların müdahalesinin önlenmesi ile son 5 yıla ilişkin 100.000 TL ecrimisilin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalılardan Hüseyin’e karşı açılan davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulü ile, 12.689,20 TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren faiziyle davalı ...’dan tahsiliyle davacılara verilmesine, 475 ve 898 parsele yönelik davanın reddine, diğer parseller yönünden davalı ...’nın davacıların hissesine yönelik müdahalesinin men’ine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece yüze karşı verilen kısa kararda, müdahalenin men’ine yönelik karar verilmemiş, gerekçeli kararda 475 ve 898 parsel dışındaki taşınmazlara davalı ...’nın davacıların hisselerine yönelik müdahalesinin men’ine karar verilmiş, bu şekilde, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulmuştur.

T.C. Anayasası'nın 141. maddesi hükmü uyarınca, duruşmaların aleniyeti kuralı gereği, tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine aykırı ve çelişik olmaması gerekir. Buna göre, yargılama açık olarak yapılacak ve HMK'nin 297/2. maddesi hükmü gereğince de yargılama sonunda verilen kararda taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan haklar sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça gösterilir. Aynı Kanun'un 298/2. maddesi hükmü ise, sonradan yazılacak gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağını amirdir. Bu nedenle Mahkeme hükmü tek olduğundan ve kısa kararla aynı sonuçları taşıyacağından kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki halinde ortada yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemez. Nitekim Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 10.04.1992 tarihli ve 7/4 sayılı kararında, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni sayılacağı belirtilmiş olup, Mahkemece yapılacak iş; önceki karar ile bağlı olmaksızın çelişki giderilmek suretiyle yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm, Kanuna, tarih ve numarası anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'na aykırı olarak tesis edildiğinden bozulması gerekmiştir.

Hüküm, Kanuna, tarih ve numarası anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'na aykırı olarak tesis edildiğinden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK’un 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 14.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17900, Karar No: 2019/836, Tarih: 04.02.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/17900 E.  ,  2019/836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın, maddi tazminat yönünden kısmen kabulüne, manevi tazminat yönünden kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ...... Otomotiv Temizlik Hizmetleri İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 12.10.2012 tarihinde, davalıların sürücüsü, işleteni ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı oldukları aracın, müvekkillerinin öz kızları/kardeşi olan yaya ...'a çarparak ölümüne neden olduğunu beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı anne için 350,00 TL, baba için 350,00 TL ve kardeş için 300,00 TL olmak üzere toplam 1.000,00 TL maddi tazminatın sigorta şirketinden temerrüt, diğer davalılardan kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle müştereken ve müteselsilen; davacı anne için 20.000,00 TL, baba için 20.000,00 TL ve kardeş için 10.000,00 TL olmak üzere toplamda 50.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında maddi tazminat talebini anne için 13.208,17 TL'ye, baba için 13.208,17 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, dava öncesi başvuru yapılmadığından yargılama giderlerinden sorumlu olmadığını savunmuştur.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davacılar anne ve baba yönünden maddi tazminat davasının kabulü ile anne için 13.208,17 TL ve baba için 13.208,17 TL'nin sigorta şirketinden dava, diğer davalılardan kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, kardeş için açılan maddi tazminat davasının reddine; manevi tazminat davalarının kabulü ile anne için 20.000,00 TL, baba için 20.000,00 TL ve kardeş için 10.000,00 TL olmak üzere toplamda 50.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan ıslah tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... ...... Otomotiv Temizlik Hizmetleri İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde ve özellikle, yargılama sırasında alınan Adli Tıp Kurumu raporundaki kusur dağılımının oluşa uygun olması sebebiyle benimsenmesinde ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... ... ...... Otomotiv Temizlik Hizmetleri İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 4.365,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... ...... Otomotiv Temizlik Hizmetleri İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.'den alınmasına 04/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12785, Karar No: 2010/10562, Tarih: 28.05.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/12785 E.  ,  2010/10562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara Asliye 25.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Mühür bozma

HÜKÜM(LER) : Beraat

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede , başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; Belediye Encümen kararı ile ruhsatsız olması nedeniyle faaliyetten men edilerek mühürlenen LPG İstasyonuna sanığın 03.12.2003 tarihinde yetkili müdür olarak atanmasının ardından, 19.4.2004 tarihinde mührün bozulmasına ilişkin tutanak tutularak, mühürleme işlemi yapıldığı ve

26.04.2004,03.05.2004,10.05.2004,17.05.2004,28.05.2004 ve 02.06.2004 tarihlerinde de mührün bozularak faaliyete devam edildiği saptanarak yeniden mühürleme yapılmış ve şirket çalışanlarına da bildirilmiş olması karşısında, sorumlu olan sanık hakkında zincirleme olarak mühür bozma suçunun öğelerinin oluştuğu gözetilmeden, hükümlülüğü yerine beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17258, Karar No: 2012/29266, Tarih: 12.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/17258 E.  ,  2012/29266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ...'in mahkumiyetine, sanıklar ..., ... ve ...'in beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların tür ve miktarına göre; hükmün 14.7.2004 ... ve 5219 sayılı Kanunun 3.B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1.maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyizin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizin incelenmesinde;

a- Sanığın aynı kavga içerisinde katılanı önce bıçakla vurup yüzde sabit iz kalacak şekilde yaraladıktan sonra, baltayla başına vurup yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda, sanığın aynı zaman birliği içerisinde katılanın vücut bütünlüğüne yönelik birden çok hareketinin tek etkili eylem suçunu oluşturduğu ve sanığın en ağır sonuçtan dolayı sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde iki ayrı yaralama suçundan ayrı ayrı cezalandırılması,

b- Katılan ...'in ifadesinde; 'sanığın kendisine bıçakla ve baltayla vurduğunu' belirtmesi ve katılanın adli raporunda 'yüzünde 2 cm kesi ve sol temporal kemikte kırık' şeklinde yaralanma tanımlanmasına göre, sanığın eylemini 'elverişlilik' ölçütüne uygun silahtan sayılan bıçak ve baltayla gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nin 6.f ve 86/3.e maddelerinin tatbik edilmemesi, bu suretle TCK'nin 86/1, 3.e, 87/1.c-d-son maddeleri uyarınca sanığa hükmedilecek cezanın alt haddinin 5 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi,

c- Gerek Ceza Genel Kurulu'nun, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belirlenemeyen durumlarda, şüpheli kalan bu halden sanığın yararlandırılması suretiyle yaralama eylemini haksız tahrik altında gerçekleştirdiği kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkemece ilk haksız hareketin kimin tarafından yapıldığının belirlenemediği kabul edildiği halde sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanmaması,

Kabule göre;

d- Katılan ...'in yüzünde sabit ize neden olan yaralanmanın basit bir tıbbi müdahaleyle giderilemeyeceği ve yaralanmanın niteliği itibariyle TCK'nin 86/1, 3.e, 87/1.c-son maddeleri kapsamında kaldığının gözetilmemesi,

Kabule göre;

d- Katılan ...'in yüzünde sabit ize neden olan yaralanmanın basit bir tıbbi müdahaleyle giderilemeyeceği ve yaralanmanın niteliği itibariyle TCK'nin 86/1, 3.e, 87/1.c-son maddeleri kapsamında kaldığının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan, katılan vekili, sanık ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/5158, Karar No: 2013/27619, Tarih: 07.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/5158 E.  ,  2013/27619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 2. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

31.03.2011 günlü 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 13. maddesiyle değiştirilen Harçlar Kanunu'nun (1) sayılı tarifesinin mahkeme harçları bölümünün” Temyiz, istinaf ve itiraz harçları” kısmındaki “Yargıtay ceza dairelerine yapılacak temyiz başvurularında 40 TL temyiz harcı alınacağına” ilişkin (b) fıkrasının 29.12.2011 gün ve 28157 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.11.2011 tarih ve 2011/54-142 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edildiği ve iptal hükmünün 29.06.2012 tarihinde yürürlüğe girdiğinin anlaşılması karşısında; sanığın hak arama özgürlüğünü sınırlanmaması için sanık hakkında temyiz talebinin reddine ilişkin Pendik 2. Mahkemesinin 27.01.2012 tarih ve 2010/524-2011/616 sayılı Ek Kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

I- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın tekerrüre esas sabıkası olduğu halde hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde güneşin 17:07'de battığı, soruşturma aşamasında 18.01.2010 tarihli ifadelerinde mağdurun ve mağdura ait işyerinde çalışan tanığın, işyerinin 3. katında bulunan depoda saat 18:00 sıralarında sanığı yakaladıklarını ifade etmeleri, sanığın da işyerine saat 18:00 sıralarında arkadaşını aramak için girdiğini beyan etmesi karşısında, hırsızlık suçunun TCK'nın 6/1-e maddesi tanımlaması uyarınca gündüz sayılan zaman diliminde işlendiği değerlendirilmekle bahse konu geceleyin işlendiğinin kabulü ile artırım yapılarak fazla cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ceza kısımları çıkartılarak yerine ''Sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca hükmolunan 2 yıl hapis cezasından aynı Yasanın 35. maddesi uyarınca 3/4 indirim yapılarak 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına'' cümleleri eklenmek suretiyle suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık hakkıda işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde güneşin 17:07'de battığı, soruşturma aşamasında 18.01.2010 tarihli ifadelerinde mağdurun ve mağdura ait işyerinde çalışan tanığın, işyerinin 3. katında bulunan depoda saat 18:00 sıralarında sanığı yakaladıklarını ifade etmeleri, sanığın da işyerine saat 18:00 sıralarında arkadaşını aramak için girdiğini beyan etmesi karşısında, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun TCK'nın 6/1-e maddesi tanımlaması uyarınca gündüz sayılan zaman diliminde işlendiği değerlendirilmekle bahse konu geceleyin işlendiğinin kabulü ile artırım yapılarak fazla cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12193, Karar No: 2018/9752, Tarih: 25.09.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/12193 E.  ,  2018/9752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan zarar gören ve yargılama aşamasında şikayetçi olup davaya katılma talep edip katılma talebi mahkemece reddedilen ... Varlık AŞ. vekilinin CMK.nun 237. maddesi uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

2004 sayılı Kanunun 106. maddesi hükmü nazara alındığında menkulün haczinden itibaren 1 yıl içinde satışın talep edilmemesi halinde aynı Kanunun 110/1. maddesi uyarınca mahcuzlar üzerindeki haczin kalkacağı ve yedieminlik görevinin de son bulacağı, ancak 14.12.2010 tarihinde haczedilerek sanığa yediemin olarak bırakılan eşyalar için alacaklı vekili tarafından 10.01.2011 tarihinde satış talebinde bulunulduğu, aynı günlü karar ile talebin kabulüne karar verildiği, 28.11.2011 tarihinde yeniden satış talep edildiği ve 25.01.2012 tarihli ikinci artırma gününde satış mahalline gidildiğinde borçlunun mahalden taşınmış olduğunun tespit edildiği, icra dosyası kapsamına göre 1 yıllık satış isteme süresi içerisinde satış talep edildiğinden mahcuz eşyalar üzerindeki haczin kalkmadığı ve sanığın yedieminlik görevinin de son bulmadığı gözetilerek, sanığın icra dosyasına verdiği 09.08.2012 tarihli dilekçede muhafaza altına alınan eşyaları yeni adresine taşıdığını beyan eden sanığın savunmasının doğruluğu da araştırılarak, mallar üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunup bulunmadığı, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle kaybolmasına veya bozulmasına neden olup olmadığı belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4988, Karar No: 2012/6109, Tarih: 22.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4988 E.  ,  2012/6109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekili mahkeme kararını (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken temyiz harcının alındığına dair belge ya da bilgi dosyada bulunmamaktadır. Söz konusu dilekçenin mahkeme temyiz defterine süresinde kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespitinden, süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulmasından, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Davalı tarafın temyiz dilekçesinin davacı vekiline tebliğine dair belge dosyada bulunmamaktadır. Temyiz dilekçesi tebliğ edilmiş ise belgesinin dosyasına konulması ya da kayıtlara göre tarihinin saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, yöntemince yapılarak cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4150, Karar No: 2022/9009, Tarih: 13.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/4150 E.  ,  2022/9009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 02.04.2019 tarih ve 2017/244 E- 2019/289 K. sayılı kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 10.03.2021 tarih ve 2019/1145 E- 2021/366 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinden yüksek oranda faiz getirisi verileceği ve yatırılan paranın istenildiği her an geri verileceği garantisi ile davalı şirket temsilcileri tarafından 5.112,92 Euro (10.000,00 DM) tahsil edildiğini, buna karşılık müvekkiline davalıya ait hisse senetlerinin teslim edildiğini, müvekkilinin yatırdığı parasını defalarca istemesine rağmen davalının parayı geri vermediğini belirterek müvekkili ile davalı şirket arasında kurulmuş geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığının tespitine, yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne 5.112,92 Euro (10.000,00 DM)'nin tahsil tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi uyarınca işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulüne, 5.112,92 Euro'nun dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi uyarınca işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. Karara karşı davalılar vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1.b-2., 355. maddesi uyarınca kamu düzenine aykırılık gözetilerek kabulüne, Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) 02/04/2019 tarih 2017/244 Esas 2019/289 karar sayılı kararının kamu düzenine aykırılık gözetilerek kaldırılmasına, davalılar vekilinin sair istinaf itirazlarının reddine, davanın kabulüne, davacının davalı şirket ortağı olmadığının tespitine, 5.112,92 Euro'nun dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi uyarınca işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsil edilerek davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

(1) Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespiti, hukuka aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğü ve davalılar tarafından tahsil edilen paranın istirdatı istemine ilişkindir.