muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2199, Karar No: 2024/1159, Tarih: 29.04.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan ... A.Ş. vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayet olunan vekili istinaf dilekçesinde özetle; kendi hacizlerinin önce kesinleştiğini ve şikayetçinin haczinin ayakta olmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şikayet olunan ... A.Ş. nin ihtiyati haczinin borçlu takibe itiraz ettiği için itirazın iptali davasının hükme bağlandığı tarihte kesin hacze dönüştüğünü, bu bağlamda şikayetçinin haczinin daha önceki tarihli olup ayakta olduğu gerekçeleriyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan ... A.Ş. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayet olunan vekili temyiz dilekçesinde özetle, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 142 nci maddesinin üçüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

Haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetveline şikayet ve itiraz davalarında, kıyasen uygulanması gereken İİK'nın 235/3. maddesi uyarınca sıra cetvelinde itiraz olunana ayrılan payın, şikayetçiye ödenmesine karar verilmesi gerekir. Bu davalar neticesinde verilen hüküm, sadece davanın tarafları bakımından sonuç doğurmalıdır. İlk derece mahkemesi kararında, bu ilkeye aykırı biçimde, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi doğru olmamış ise de, yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemesi hükmünün aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “Şikayet olunan ... A.Ş. yönünden şikayet isteminin kabulü ile ... A.Ş.’ye ayrılan payın şikayetçi ... A.Ş.’ye verilmek suretiyle sıra cetvelinin düzeltilmesine” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9022, Karar No: 2011/3863, Tarih: 27.06.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/9022 E.  ,  2011/3863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AĞIR CEZA MAHKEMESİ

Mal beyanında bulunmamak eyleminden sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, şikayetin süresinde yapılmadığı gerekçesi ile hapsen tazyik talebinin reddine dair ... 2. İcra Ceza Mahkemesinin 09/06/2010 tarihli ve 2010/1158 değişik ... sayılı kararına karşı müşteki vekilinin itirazının reddine ilişkin ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/08/2010 tarihli ve 2010/1038 değişik ... sayılı kararını kapsayan dosya aleyhine ... Bakanlığından verilen 09.11.2010 gün ve 68190 sayılı kanun yararına bozma talebini içeren Yargıtay C.Başsavcılığının 30.11.2010 gün ve KYB.2010/289604 sayılı tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi,

Tebliğnamede, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun "Şikâyet Süresi" başlıklı 347. maddesinde yer alan, "Bu bapta yer alan fiillerden dolayı şikâyet hakkı, fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl geçmekle düşer." şeklindeki düzenleme karşısında, müşteki vekilinin 23/03/2010 tarihinde icra dosyasında yaptığı işlem sırasında atılı eylemi öğrenmiş sayılması ve 09/06/2010 tarihinde de şikâyetçi olması sebebiyle, süresinde şikâyetçi olmasına rağmen yazılı şekilde verilen karara karşı itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsiz olduğundan anılan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca bozulması gereğine işaret edilmiştir. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Müşteki vekili 8/6/2010 tarihli dilekçe ile borçlu hakkında süresinde mal beyanında bulunmadığını ileri sürerek İİK'nun 76.maddesi ile cezalandırılması isteminde bulunmuş, icra mahkemesince ödeme emrinin usulüne uygun tebliğ edilmediği ve şikayetin süresinde yapılamadığından bahisle talebin reddine karar verilmiştir.

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 353. maddesinin birinci fıkrasında, "İcra mahkemesinin bu bap hükümlerine göre verdiği tazyik ve disiplin hapsine ilişkin kararlara karşı, tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren yedi gün içinde, ...mahkemesine itiraz edilebilir, itiraz üzerine verilen karar kesindir." hükmünün yer aldığı, maddedeki "bu Bap hükümlerine göre" ifadesi ile 16. babın vurgulandığı, sanığın ...cezalandırılması istenen ve İİK'nun 76. maddesinde yaptırıma bağlanan eylemin aynı Kanun'un 4. babında bulunduğu, bu Bap hükümlerine göre verilen kararlara karşı herhangi bir kanun yolunun öngörülmemiş olması karşısında ... 2.İcra Mahkemesince verilen 9/6/2010 tarih ve 2010/1158 değişik ... sayılı kararının kesin olduğu konusunda kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Yüksek ... Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, bu hususun takdirinden sonra diğer kanun yararına bozma isteminin incelenmesine, 27.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3379, Karar No: 2017/1238, Tarih: 22.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/3379 E.  ,  2017/1238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığında 2008 olarak yanlış gösterilen suç tarihinin en aleyhe kabulle suça konu PE 0314861 seri nolu çekin keşide ve bankaya ibraz edildiği 20.08.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK’nın 204/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla tabi olduğu aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 20.08.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 22/02/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20013, Karar No: 2015/22943, Tarih: 02.03.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/20013 E.  ,  2015/22943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Elektrik teknisyeni olan sanığın ...'a ait inşaatın elektrik tesisatı ve şantiye projesini çizdiği, çizilen projenin ... A.Ş yetkilileri tarafından yerinde yapılan kontrol sonucu onaylandığı, ... ile...'un elektrik idaresine şantiye abonesi olmak için gittiklerinde elektrik idaresinde çalışan Koray Kılınç'ın 2008 yılının 7. ayından önce inşaat ruhsatı olanların konut abonesi olabileceklerini söylemesi üzerine elektrik idaresine sunulan ve onaylanan proje üzerinde tahrifat yapılmayacağını bilmesi gerektiği, CMK.nun 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 1 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

I-TCK'nun 207. maddesinde yazılı özel belgede sahtecilik suçunun oluşması için sahte özel belgenin düzenlenmesi ya da gerçek bir özel belgenin değiştirilmesi yeterli olmayıp o belgenin hukuki sonuç doğurabilecek ve ilk bakışta dikkati çekmeyecek biçimde düzenlenerek çok sayıda kişiyi aldatabilecek yetenekte olması ve bu konunun objektif olarak saptanması gerekmektedir. Sanığın çizmiş olduğu ve ...ye sunduğu elektrik tesisatı ve şantiye projesi duruşmada incelenerek özelliklerinin tutanağa yazılıp iğfal kabiliyeti olup olmadığının tartışılıp sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

II-Kabule göre de;

1-Suça konu belge hakkında bir karar verilmemesi,

2-Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/152, Karar No: 2005/141, Tarih: 22.11.2005

Ceza Genel Kurulu 2005/17HD-152 E., 2005/141 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/17HD-152 E., 2005/141 K.**

**- ALTI AYLIK ASLİ DAVA ZAMANAŞIMI

- CEZA TERTİBİNE YER OLMADIĞI

- HER TÜRLÜ USULÎ İŞLEM ZAMANAŞIMININ KESİLMESİ

- MAHKÛMİYET KARARI VERİLMEKLE ZAMANAŞIMI KESİLMESİ

- YÜKÜMLÜLÜKLERİN YERİNE GETİRİLMEMESİ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 337 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 102 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 105 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 253 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 326 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 223 ]

- 5358 S. İCRA VE İFLAS KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA ... [ Madde 7 ]

- 2797 S. YARGITAY KANUNU [ Madde 28 ]

**"İçtihat Metni"**

Mal Beyanında bulunmamak suçundan sanık ..... ...... hakkında, Üsküdar 1. İcra Ceza Mahkemesince verilen ceza tertibine yer olmadığına ilişkin 16.04.2004 gün ve 928-1295 sayılı hüküm,

Şikayetçi vekilinin temyizi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 17. Hukuk Dairesince 28.2.2005 gün ve 14533-1687 sayı ile;

"Duruşma açılarak verilmesi gereken kararın duruşma açılmadan evrak üzerinde verilmesinin karara karşı temyiz yolunu kapatmadığı anlaşılmakla, yapılan temyiz incelemesinde;

Ceza tertibine yer olmadığına dair kararın duruşma açılıp yapılacak yargılama sonunda verilebileceği gözetilmeden, duruşma açılmadan evrak üzerinde yazılı şekilde karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmuş,

Yerel Mahkemece, sanık bozmadan haberdar edilmeksizin, duruşma açılarak yapılan yargılamada 10.05.2005 gün ve 391-676 sayı ile;

CYUY'nın 223/son maddesi hükmü, sanığın sorgusundan dolayısıyla duruşmadan da sarfınazar edilmesini gerektirmekte, CYUY'nın 253/son maddesi hükmü de varılan bu sonucu doğrulamaktadır. İcra suçlarının kendilerine özgü yapısı ve kuralları bulunmaktadır, gerekçesiyle ilk hükümde direnilmiş,

Bu hükmün de, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C.Başsavcılığınca 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 28. maddesine 5219 sayılı Yasa ile eklenen fıkra gereğince tebliğname düzenlenmeksizin, 7.11.2005 günlü yazı ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Mal Beyanında bulunmamak suçundan sanık hakkında verilen ceza tertibine yer olmadığına ilişkin hüküm, temyiz üzerine Özel Dairece, ceza tertibine yer olmadığına dair kararın duruşma açılıp yapılacak yargılama sonunda verilebileceği gözetilmeden, duruşma açılmadan evrak üzerinde karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmuş,

Yerel Mahkemece de, sanık bozmadan haberdar edilmeksizin, duruşma açılarak yapılan yargılama sonunda önceki hükümde direnilmiş, bu şekilde 1412 sayılı CYUY'nın 326. maddesine aykırı davranıldığı ve ayrıca bozma gereği eylemli olarak yerine getirildiği, dolayısıyla bozmaya eylemli olarak uyulduğu saptanmış ise de;

Yerel Mahkemece de, sanık bozmadan haberdar edilmeksizin, duruşma açılarak yapılan yargılama sonunda önceki hükümde direnilmiş, bu şekilde 1412 sayılı CYUY'nın 326. maddesine aykırı davranıldığı ve ayrıca bozma gereği eylemli olarak yerine getirildiği, dolayısıyla bozmaya eylemli olarak uyulduğu saptanmış ise de;

31.5.2005 gün ve 5358 sayılı Yasanın 7. md ile İİY'nın 337. maddesinde yapılan değişiklik ile "Yükümlülüklerin yerine getirilmemesi" başlığı altında, disiplin hapsini gerektiren bir eylem olarak düzenlenen mal beyanında bulunmama suçu, suç ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan İİY'nın 337.maddesinde yazılı cezanın üst sınırına göre TCY'nın 102/6 maddesi uyarınca altı aylık asli dava zamanaşımına tabidir. Aynı Yasanın 105 inci maddesinin 1 inci fıkrası gereğince, Yasanın bir seneden aşağı zamanaşımı süresi tayin ettiği hallerde her türlü usulî işlem zamanaşımını keser, yine aynı maddenin 2 nci fıkrası uyarınca bir sene içinde mahkûmiyet kararı verilmemesi halinde dava zamanaşımına uğrar. Ancak 9.3.1939 gün ve 22/31 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere, suç tarihinden itibaren başlayacak bir senelik sürenin başında veya sonunda olduğuna bakılmaksızın mahkûmiyet kararı verilmekle zamanaşımı kesilir ve altı aylık aslî dava zamanaşımı süresi yeniden işlemeye başlar.

Somut olayda, suç tarihi olan 2.1.2004 gününden itibaren başlayan bir yıllık süre içinde 16.4.2004 tarihinde sanık hakkında ceza tertibine yer olmadığına karar verilmiş, bu hükmün bir yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu 2.1.2005 tarihinden sonra 28.2.2005 tarihinde Özel Dairece yukarıdaki gerekçelerle bozulması üzerine, Yerel Mahkemece önceki hükümde direnilmiştir. Bir yıllık zamanaşımı süresi inceleme tarihinden önce 2.1.2005 günü dolduğundan, Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına, bu hususta halen yürürlükte bulunan CYUY'nın 322. maddesinin 1. fıkrası uyarınca Ceza Genel Kurulunca da karar verilmesi olanağı bulunduğundan, davanın gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CYY'nın 223. maddesi hükmü de nazara alınmak suretiyle düşürülmesine karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

1- Yerel Mahkeme direnme hükmünün BOZULMASINA,

2- CYUY'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak bu hususta karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki davanın gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle TCY'nın 102/6 ve 105/2. maddeleri ve 5271 sayılı Yasanın 223. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 22.11.2005 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/41578, Karar No: 2014/38107, Tarih: 02.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/41578 E.  ,  2014/38107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2014

NUMARASI : 2013/234-2014/10

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı kurum davalı ile aralarında 2009 yılında yapılan ilaç temini protokolüne aykırı davranışları olduğu gerekçesi ile 04.08.2011 tarihinde cezai şart tahakkuk ettirildiğini, ancak davalı tarafından ödeme yapılmadığını, bu nedenle 117.823,01 TL kurum zararı ile 925.277,45 TL cezai şartın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı yetkili mahkemenin İstanbul Mahkemeleri olduğunu bildirerek davanın yetki yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğu belirtilerek yetki yönünden davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı yetkili mahkemenin İstanbul Mahkemeleri olduğunu bildirerek davanın yetki yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğu belirtilerek yetki yönünden davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında akdedilen sözleşme tarihi 2009 olup, sözleşme tarihi itibariyle henüz 6100 sayılı HMK yürürlüğe girmemiştir. Sözleşme HUMK hükümleri yürürlükteyken imzalandığına göre, yetki konusunun da bu çerçevede çözümlenmesi gerekmektedir. HUMK'un 9. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgâhının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edildiği veya davalı ya da vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Öte yandan yine aynı Kanunun 22. maddesinde tarafların yetki sözleşmesi yapmak suretiyle yetkili olmayan bir mahkemenin yetkisini kabul edebilecekleri de belirtilmiştir. Tarafların sözleşmede yetkili mahkemeyi karalaştırmış olmaları, genel ve özel yetkili bulunan mahkemelerin yetkilerini kaldırmaz. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, genel veya özel yetkili mahkemede de açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı) Somut olayda dava, davacı kurum ile davalı arasında imzalanmış olan, ilaç temini sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, 2009 eczane protokolünün 8.2. maddesinde “taşra teşkilatı ile eczaneler arasında imzalanan sözleşmelerin uygulanmasından doğan uyuşmazlıklarda sözleşmeyi yapan taşra teşkilatının bulunduğu yer mahkemeleri yetkilidir” şeklinde düzenleme olduğu ve davalı ile davacı Süreyyapaşa Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi(Maltepe) arasında sözleşme imzalandığı, ayrıca cezai şarta konu eylemin, sahte olduğu iddia edilen belgelerin yine Süreyyapaşa Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezine ibraz edilmek suretiyle işlendiği, haksız fiilin işlendiği yer ve sözleşme ile yetkili kılınan yer mahkemesi olan İstanbul Anadolu Asliye Hukuk Mahkemesi davaya bakma yetkisine sahiptir. O halde mahkemece davanın yetkili mahkemede açıldığı gözetilerek işin esası incelenip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8442, Karar No: 2024/867, Tarih: 17.01.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/8442 E.  ,  2024/867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/46 E., 2022/301 K.

SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak

HÜKÜM : Mahkumiyet hükmünün ertelenmesine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 28.12.2021 tarihli ve 2021/4458 Esas 2021/11487 sayılı bozma ilamı üzerine;

1. Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.09.2022 tarihli ve 2022/46 Esas, 2022/301 sayılı kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası suçundan sanık hakkında verilen 1 yıl 3 ay hapis cezasının TCK’nın 51/1 inci maddesi uyarınca ERTELENMESİNE karar verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 19.02.2023 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminde özetle;

1. Sanık hakkında Van 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/1088 Esas, 2016/292 sayılı kararının tarihinin 15.03.2016 olduğuna, bu karara ilişkin denetim süresinin 15.03.2021 tarihinde tamamlandığına, CMK'nın 231 inci maddesinin 8 inci fıkrasının 2 nci cümlesindeki düzenleme müvekkilin hukuki durumuna denk düşmediğine,

2. Sanığın paylaşımının AİHS'nin 10 uncu maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine,

3. Propaganda suçunun manevi unsur bakımından kasten işlenebilen bir suç olduğuna, kast kişinin işlediği eylemin sonuçlarını bilerek ve isteyerek işlemesidir ve failin iç dünyasını ilgilendirdiğine, sanığın propaganda kastının olup olmadığı ayrıntılı bir inceleme ile değerlendirilmesi gerektiğine,

4. Yargılamaya konu paylaşım dikkatli incelendiğinde, sanığın yargılamaya konu paylaşımı ile PKK/KCK'nın cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru göstermediği veya övmediği ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik etmediği, aksine o tarihte oy vermiş olduğu Halkların Demokratik Partisi (HDP) ile PKK/KCK arasında ayrım yaparak, HDP'ye oy verenlerin ve tabii kendisinin PKK/KCK yanlısı olarak gösterilmesine tepki gösterdiğine,

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Bozma Sonrası İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olmadığı belirtilerek sanığın terör örgütü propagandası yapmak suçundan cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Bozma Sonrası İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olmadığı belirtilerek sanığın terör örgütü propagandası yapmak suçundan cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçesinde ileri sürülen esasa müessir olabilecek savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı,

vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla, incelenen hükümde hukuka aykırılık saptanmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.09.2022 tarihli ve 2022/46 Esas, 2022/301 sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Van 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.