muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4285, Karar No: 2015/43612, Tarih: 12.10.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/4285 E.  ,  2015/43612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay tarihinde geceleyin sanık ve yanında bulunan arkadaşının eğlenmek amacıyla içkili mekana gittikleri, alkol aldıktan sonra garsona ''biz hesap ödemeyeceğiz'' diyerek hesap ödemeyi reddettikleri, bunun üzerine görevlinin, bölüm müdürü yakınan ... durumu haber verdiği, akabinde yakınan ...'nin, sanık ve arkadaşının yanına gelerek ''bir sıkıntı mı var?'' diye sorduğu, bunun üzerine sanık ve arkadaşının ''biz garsona şaka yaptık, biz aşağıdaki müzikli kısma geçeceğiz'' dedikleri ve aşağı kata indikleri, yakınan ... durumu aşağı bölümün sorumlusu olan yakınan.... haber vererek şahıslara dikkat etmesini istediği, burada da sanık ve arkadaşının hesap ödemeden çıkacakları anda yakınan ... duruma müdahale ederek şahısları yönetim odasına davet ettiği, içeri girdiklerinde sanığın ''biz buranın haracını yiyeceğiz, hesabı ödemeyeceğiz, para alacak adamın ....... koyarız'' diyerek bıçak çektiği ve yakınan ....e doğru sallayarak ''parayı kimse benden alamaz, sokarım, yaralarım'' dediği, bu esnada yakınan ... sanığa müdahalede bulunarak sanığı dışarı çıkarttığı, akabinde sanık ve arkadaşının kaçarken ara sokakta polis tarafından yakalandığı,

Bu şekilde bıçak çekip tehditte bulunarak hesap ödemeyen sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 149/1-a-c-d-h maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, sanık tarafından işlenen suçun hukuki vasfında yanılgı ile yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18231, Karar No: 2015/33999, Tarih: 30.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/18231 E.  ,  2015/33999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın temyiz dilekçesi ekinde sunmuş olduğu mağdura ait ... Hastanesi Epikriz formunda Kulak, Burun, Boğaz servisinde yapılan muayene sonucunda mağdur hakkında nazal septum deviasyonu teşhisi konulduğu ve 24.12.2010 tarihinde ameliyat olduğunun açıkça belirtilmesi karşısında mağdurun olay öncesi ve sonrası çekilmiş fotoğrafları, 24.12.2010 tarihli ameliyatına dair epikriz raporu, ameliyat notu, hasta tabela müşahede kaydı gibi tüm tıbbi tedavi evraklarıyla beraber mağdurun en yakın adli tıp kurumuna sevi sağlanarak burun eğriliğine bağlı yüzde sabit izin sanığın eyleminden önce de bulunup bulunmadığı ve yüzdeki sabit izin sanığın eylemi sonucu oluşup oluşmadığı tespit edilkten sonra sanığın hukuki durumun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı hüküm tesisi,

2) 24.11.2015 gün 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki 1., 2., ve 4. fıkralarındaki bazı ibarelerin iptal edilmesi karşısında TCK' nin 53. maddesinin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesi dikkate alınarak isteme aykırı BOZULMASINA, 30.11.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/8547, Karar No: 2016/4976, Tarih: 22.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/8547 E.  ,  2016/4976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5653, Karar No: 2010/10846, Tarih: 14.10.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/5653 E.  ,  2010/10846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 21.4.2010 tarihli kısa kararda 478 ada 43 parselin satışına karar verildiği halde gerekçeli hükümde 478 ada 45 parselin satışına karar verilmiştir.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.4.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 14.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10700, Karar No: 2008/15110, Tarih: 11.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/10700 E.  ,  2008/15110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Orman Yönetimi. tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ...-... 265 ada 23 parsel sayılı 1494 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla olarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... Yahşi adına tesbit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, paftada 13, 16 ve 17 numaralı bölümlerin orman sayılan yer olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi davalı ... Yahşi adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 11/11/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2009/3161, Karar No: 2010/3700, Tarih: 01.04.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/3161 E.  ,  2010/3700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden ... maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının meslek hastalığı sonucu meydana gelen sürekli işgörmezlik halinin ve çalışma gücü kaybı oranının tesbiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.00 TL maddi tazminatın 22.05.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, 22.05.2008 tarihli SSK Zonguldak Uzunmehmet Göğüs ve Meslek Hastalıkları Hastanesinin raporu ile 17.06.2008 tarihli Yüksek Sağlık Kurulu raporlarının birbirini teyid ettikleri,raporlarda davacının meslek hastalığı olmadığının bildirildiği gerekçesiyle , davanın reddine karar verilmiş ise de sonuç usul ve yasaya aykırıdır.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Diğer yandan, sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Öte yandan 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda sigortalının maluliyet oranının SSK Zonguldak Uzunmehmet Göğüs ve Meslek Hastalıkları Hastanesinin 03.04.1991 tarihli raporuna göre davacının meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik oranının % 12,3 olarak tesbit edildiği,SSK Zonguldak Uzunmehmet Göğüs ve Meslek Hastalıkları Hastanesinin 22.05.2008 tarihli raporuna göre davacının pnömokonyoz yönünden sağlam olduğunun, meslek hastalığı bulunmadığı, SSK Yüksek Sağlık Kurulunun 17.06.2008 tarihli raporuna göre davacının pnömokonyoz yönünden sağlam olduğunun, meslek hastalığının bulunmadığının belirlendiği, 03.04.1991 tarihli rapor ile diğer raporlar arasındaki çelişkilerin giderilmesi için 5510 sayılı Yasa’nın 95. maddesindeki prosedür doğrultusunda, Adli Tıp Kurumundan görüş alınmadığı anlaşılmıştır. Hal böyle olunca; Mahkemece 03.04.1991 tarihli rapor ile diğer raporlar arasında çelişki bulunduğu halde çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumundan gerekirse giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor aldırılması gerekirken,eksik inceleme ile sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9475, Karar No: 2016/8316, Tarih: 11.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/9475 E.  ,  2016/8316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 1-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında, CMK'nın 223/2-e. maddesi gereğince beraat.

2-Sanık ... hakkında, 2863 sayılı Kanunun 74/2, TCK'nın 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar ..., ... ve ...'in beraatine, sanık ...'ın ise mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın, kültür varlıkları bulmak amacıyla, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 222 ada, 3 sayılı parselde bulunan müstakil binasının içerisinde, 1 metre çapında ve 3 metre derinliğinde bir adet çukur açması karşısında, 2863 sayılı Kanun'un 6. maddesi kapsamında korunması gerekli olmayan bölgede izinsiz kazı yapma eyleminin, aynı Kanunun suç tarihi itibariyle yürürlükte olan 74/1-2. cümlesine temas eden suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile sanık hakkında aynı Kanunun 74/2. maddesi uygulanarak hüküm kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ...'ın 26.09.2010 günü ... İlçe Merkez Jandarma Komutanlığı'na giderek, kendi evinin içerisinde ..., ... ve ... isimli kişiler ile birlikte, olaydan 5 ay önce define bulabilmek amacıyla kazıya başladığını, bu kişilerle birlikte 15 gün kazı yaptığını, daha sonra tedavi amacıyla ... Ruh ve Sinir Hastanesine gittiğini, 3 ay sonra eve döndüğünde kazının çok derin olduğunu gördüğünü, konu hakkında bu kişilerle tartıştığını ve bu kişilerin kendisini tehdit ettiğini beyan ederek ..., ... ve ...'den şikayetçi olduğu, bu iddia üzerine olay yerine giden kolluk görevlilerince sanık ...'ın evinin içerisinde incelemenin yapıldığı, boş bir oda içerisinde 1 metre çapında, içi taş ile doldurulmuş bir kazı yerinin tespit edildiği, olay yeri tespiti ve ...'ın ifadeleri neticesinde, ... hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, her ne kadar ..., ... ve ... isimli kişiler hakkında da kültür varlığı bulabilmek amacıyla izinsiz kazı yapmak suçundan dava açılmış ise de; sanıklar ..., ... ve ...'in davaya konu izinsiz kazı faaliyetini kendilerinin gerçekleştirmediğini, sanık ...'ın akıl sağlığının yerinde olmadığını beyan ettikleri, olay yerine yakın evlerde oturan kişilerin tanık sıfatıyla verdikleri ifadelerinde, davaya konu kazı faaliyetinden haberlerinin olmadığını, sanıklar ..., ... ve ...'in davaya konu yerde kazı yaptıklarına dair bir bilgilerinin olmadığını beyan ettikleri, sanık ...'ın iddiasının aksine, dosya kapsamına getirtilen sanıkların cep telefonu iletişimleri dökümlerinden, olay öncesi ve olay zamanı sanıklar ..., ... ve ...'in, sanık ... ile telefon görüşmelerinin gözükmediği, tüm dosya kapsamından sanık ...'ın, ... İl ...'nün 21.10.2011 tarihli yazısında ve olay yeri keşfine iştirak eden arkeolog bilirkişiden alınan 21.03.2014 tarihli raporda belirtildiği üzere, 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli olmayan yerde, kültür varlığı bulabilmek amacıyla izinsiz kazı faaliyetinde bulunduğu ve eylemlerinin sabit olduğu, atılı suçtan haklarında dava açılan ..., ... ve ...'in ise bu eyleme iştirak ettiklerine dair mahkumiyetlerine yeterli derece delillerin bulunmadığı ve mahkemece beraatlerine karar verilmesinde bir aykırılığın olmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçun sanıklar ..., ... ve ... tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan,

Sanık ... hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...'ın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki beraat, sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin isteme uygun olarak ONANMASINA, 11/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/148, Karar No: 2018/255, Tarih: 29.05.2018

**Ceza Genel Kurulu         2018/148 E.  ,  2018/255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'un beraatlerine ilişkin Isparta Ağır Ceza Mahkemesince verilen 06.07.2010 gün ve 23-189 sayılı hükümlerin, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 24.03.2014 gün ve 22484-5423 sayı ile;

"...Oluş ve dosya içeriği ile yakınanlar ... ve ...'ın aşamalardaki istikrarlı anlatımlarına göre; olay tarihinden önce sanık ...'ın kızının, yakınan ...'ın yeğeni tarafından kaçırılması nedeniyle sanıkların olay tarihinde yakınan ...'ın evine giderek, evini aradıktan sonra komşusundan telefon numarasını alarak yakınanı arayıp kendilerini ormancı olarak tanıttıktan sonra nerede olduğunu sordukları, yakınanın yolda olduğunu söylemesi üzerine bulunduğu yere giderek yakınanın üzerinde bulunan av tüfeğini alarak yakınana doğrulttukları, sanık ...'ın yakınana yumrukla vurduğu 'kızımı bul' dediği ve sanıkların yakınanı zorla araca bindirdikleri, araçta ellerini ve ayaklarını bağladıkları, yakınanın 2 adet cep telefonunu, içerisinde nüfus cüzdanı ile 220 TL para bulunan ruhsatını ve üzerinde mermi bulunan kılıfını aldıkları, sanık ...'ın 'kızımın yerini söyle yoksa seni arabanın arkasına bağlayıp sürükleriz' dediği, yakınanın sanık ...'ın kızının bulunduğu ev olarak köy muhtarı olan yakınan ...'ın evini gösterdiği, sanıkların yakınan Aytekin'in tüfeğini de alarak yakınan Ömer'in evine gittikleri bu sırada yakınan Aytekin Altunbaşa'ın beline takılı kılıf içerisinde bulunan bıçağı ile el ve ayaklarındaki ipleri kestiği ve kaçtığı,

Sanık ...'ın kızının nerede olduğunu sorarak yakınan ...'ın evini aradığı, yakınanın muhtar olduğunu ve kızın evde olmadığını söylemesi üzerine sanık ...'ın yakınan ...'a silah doğrultup arabaya bindirdiği ve kızını kaçıran kişinin akrabalarının evini kendisine göstermesini istediği, yakınan ...'ın bu kişilerin evlerini gösterdikten sonra jandarmayı aradığı,

Sanık ...'ın kızının nerede olduğunu sorarak yakınan ...'ın evini aradığı, yakınanın muhtar olduğunu ve kızın evde olmadığını söylemesi üzerine sanık ...'ın yakınan ...'a silah doğrultup arabaya bindirdiği ve kızını kaçıran kişinin akrabalarının evini kendisine göstermesini istediği, yakınan ...'ın bu kişilerin evlerini gösterdikten sonra jandarmayı aradığı,

Sanıkların yakınan ...'ın 2 adet cep telefonunu, nüfus cüzdanını ve ruhsatını araç içerisinde düşürdüğünü söyleyerek olay yerine gelen jandarmaya teslim ettikleri, yakınan ...'ın olay yerinden kaçtıktan sonra geceyi ormanda geçirdiği ve ertesi gün jandarmaya giderek şikayetçi olması üzerine jandarma görevlisi tanık Serkan Sansan'ın sanık ...'ı arayarak yakınan Aytekin'in herhangi bir eşyasının kendisinde olup olmadığını sorduğu, sanık ...'ın bir miktar para ile bir adet av tüfeğinin kendisinde olduğunu, Aytekin'in araç içerisinde düşürdüğünü ve olay günü havanın kararması nedeniyle görmediğini sabah fark ettiğini, eşyaları getirebileceğini söylediği, yaklaşık bir saat sonra tanık Serkan Sansar tarafından sanık ... tekrar arandığında ise olay günü teslim ettiği malzemeler dışında kendisinde herhangi bir malzemenin olmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların yüklenen yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediklerinin kanıtlandığı gözetilmeden hükümlülükleri yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiş,

Daire Üyesi M. Simavlı; "Sayın çoğunluğun, sanıkların yağma ve hürriyeti tahdit suçlarından mahkumiyetlerine karar verilmesi yönündeki bozma isteyen düşüncelerine katılmıyorum. Şöyle ki; Olaydan yaklaşık 5 gün önce sanık ...'ın 15 yaşındaki kızı Çilem'in kaçırıldığı ve sanığın 5 gün boyunca kolluk güçlerine de haber vererek kızını aradığı ancak bulunamadığı; olay günü mağdurların yakını olan Emrah tarafından Çilem'in kaçırıldığının sanık ... tarafından öğrenilmesi üzerine yanına diğer sanıklar Mustafa ve Mehmet'i alarak önce mağdur ...'nın evine gittikleri ve yaptıkları aramada Çilem'i bulamadıkları daha sonra mağdur ...'in kızın yerini bildiğini söylemesi üzerine Aytekin'i arabaya bindirdikleri ve kızın evde olduğunu iddia ettiği mağdur ...'in evine geldikleri ve sanıklar eve girip kızı aradıkları ve bulamayınca dışarı çıktıklarında mağdur ...'in gitmiş olduğu ve araçta bir adet ruhsat ile iki adet cep telefonunu buldukları ve sanık ...'ın cep telefonları ile ruhsatı jandarmaya hemen götürüp teslim ettiği;