muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2114, Karar No: 2018/4333, Tarih: 07.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/2114 E.  ,  2018/4333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece kurulan ilk hükmün temyiz incelemesinde bozulmasının ardından yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 18.10.2017 ve 20.10.2017 tarihli duruşma tutanaklarında zabıt katibinin ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliğinin usulüne göre tamamlanmasının ardından suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdure ...'ın velayet hakkına sahip annesi... ile babası ....'un sanıktan şikayetçi olup katılma talebinde bulunmalarına karşılık bu hususta karar verilmediği gibi yokluklarında kurulan hükmün de adları geçen müştekilere tebliğ edilmediği anlaşıldığından, anılan hükümle ilgili kanun yollarına başvurma hakkı bulunan müştekiler... ile...'a gerekçeli kararın usulünce tebliğiyle tebligat parçaları ile verildiği takdirde temyiz dilekçesinin eklenip, hükmün temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6769, Karar No: 2015/8626, Tarih: 04.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/6769 E.  ,  2015/8626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Esas dava; Kurum işleminin iptali, birleşen dava; yersiz aylıkların tahsili amacıyla icra takibine yapılan itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, esas davada davanın reddine, birleşen davada ise davanın kısmen kabulü ile icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dosya kapsamından 06.05.2005 tarihinde eşinden boşanan birleşen dava davalısının boşandığı eşiyle uyuşmazlık konusu dönemde birlikte yaşadığı sabit görülmekle, mahkemenin yersiz aylık ödemeleri yönünden itirazın iptaline ilişkin kabul kararı isabetlidir.

Öte yandan; yersiz ödendiği ileri sürülen aylık ödemelerinin yasal faiziyle birlikte geri alınması için başlatılan icra takibine yönelik itiraz üzerine açılan birleşen davanın yasal dayanaklarından olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesinin ikinci fıkrasında, borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse alacaklı yararına ve istem üzerine tarafların durumuna, davanın ve hüküm altına alınan şeyin tahammülüne göre, hüküm altına alınan tutarın %40’ından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminata karar verileceği yönünde düzenleme öngörülmüştür. 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih, 6352 sayılı Kanunun 11. maddesiyle, bu fıkrada yer alan “yüzde kırkından” ibaresi “yüzde yirmisinden” şeklinde değiştirilmiştir.

6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce

./..

6352 sayılı Kanunun 38. maddesi ile İcra ve İflas Kanununa eklenen geçici 10. maddesinde; “Bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce

./..

başlatılan takip işlemleri hakkında değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edilir.” hükmü öngörülmüş olup, Geçici 10. maddesindeki “takip işlemleri” ibaresinin takip talebi olarak anlaşılması gerektiği gözetilerek, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden önce yapılmış olan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde kırk, 6352 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihinden sonra yapılan icra takipleri üzerine açılan itirazın iptali davalarında icra inkar tazminatının asgari yüzde yirmi olarak uygulanması gerekmektedir. İtirazın iptali davalarında icra inkâr tazminatına hükmedilebilmesi için, diğer koşulların yanında takibe konu alacağın likit olması da zorunludur. Anılan tür bir alacaktan söz edilebilmesi için ise gerçek tutarın belli ve sabit olması veya borçlu tarafından belirlenebilmesi için alacağın tüm unsurlarının bilinmesi ya da bilinebilecek durumda bulunması gereklidir. Buna göre, alacağın likit nitelikte olduğunun kabulü için borçlu tarafından tutarın araştırılarak belirlenmesi olanağının varlığı yeterlidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, asıl alacak niteliğindeki yersiz ödenen ve 03.02.2012 tarihinde icra takibine konu yapılan aylık ödemelerin, takip ve dava tarihi itibarıyla varlığı ve tutarının belli, sabit ve dolayısıyla likit nitelikte olduğu belirgin bulunduğundan, takibe haksız itiraz eden birleşen davanın davalısının, takip tarihinin 05.07.2012 tarihi öncesi olmasına karşın talebi ile bağlı kalınarak , alacaklı Kurum yararına hükmolunan takip tutarının %20’si oranında tazminatla sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu, anılan istemin reddi yönünde hüküm kurulması, isabetsizdir.

Ne var ki; bu hususların düzeltilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanun’un 30’uncu maddesi ile, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici 3’üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün birleşen davaya ilişkin B bendinin 2. fıkrası tamamen silinerek, yerine "Hükmolunan takip tutarının %20’si oranında icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacı Kuruma verilmesine,” sözcüklerinin yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacı-karşı davada davalıdan alınmasına, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24963, Karar No: 2017/16425, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/24963 E.  ,  2017/16425 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15675, Karar No: 2012/11724, Tarih: 09.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/15675 E.  ,  2012/11724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 282 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1584, Karar No: 2020/2861, Tarih: 16.11.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/1584 E.  ,  2020/2861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme, yağma, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin; Sanık hakkında maktul ...'a yönelik kasten adam öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 53/1, 63. maddeleri gereğince müebbet hapis cezasına Sanık hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten adam öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 35/2, 53/1, 63. maddeleri gereğince 13 yıl hapis cezasına,

Sanık hakkında mağdur ...'ye yönelik yağma suçundan TCK'nin 149/1-a, 53/1, 63. maddeleri gereğince 12 yıl hapis cezasına ilişkin hükümlerine yönelik istinaf taleplerinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince esastan reddine.

TEMYİZ EDENLER :Cumhuriyet savcısı, sanık ..., katılan ... vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında maktul ...’yu kasten öldürme; katılan ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs ve nitelikli yağma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen esastan ret kararının, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, katılan ... vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

1-) Sanık ... hakkında maktul ...’yu kasten öldürme; katılan ...’ı nitelikli yağma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 31.05.2019 gün ve 2019/707 E. – 2019/1296 K. sayılı Kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ... vekilinin, suçun vasfına; sanık müdafiinin, suçun sübutuna, eksik soruşturmayla karar verildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, üst hadden ceza uygulanmasının hatalı olduğuna, yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi ESASTAN REDDİNE,

2-) Sanık ...’un katılan ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın olay öncesi düz kontak yaparak çaldığı aracın çalışmaması üzerine kırmızı ışıkta beklemekte olan katılanın aracına yöneldiği, aracın kapısını açarak doğrudan av tüfeği ile bir el ateş ettiği, sonrasında “çık arabadan anasını avradını sinkaf ettiğimin çocuğu” diyerek tekrar ateş ettiği, atışlar neticesinde katılan ...’ın kol ve göğüs bölgesinden yaralandığı, sanığın üçüncü kez ateş etmesiyle katılanın kafasını geriye doğru hamle yapması sonucu burnunun ucundan yaralandığı, ardından katılanın araçtan çıkarak sanıktan uzaklaştığı, sanığın, katılana ait aracı alarak olay yerinden uzaklaştığı olayda;

Sanığın, katılana yönelik fiili esnasında kullandığı suç aleti, atış mesafesi ve sayısı, hedef aldığı bölge, yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla katılanı etkisiz kıldığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın nitelikli öldürmeye teşebbüs suçu gereğince TCK'nin 82/1-h, 35/2. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği anlaşıldığı halde, oluşa uygun düşmeyen yanılgılı gerekçelerle kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, istinaf aşamasında hükmün yalnızca sanık müdafii tarafından istinaf edilmekle kazanılmış hak gözetilerek 5271 sayılı CMK'nin 307/4. maddesi gereğince hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek aynı Kanunun 304/2. maddesi uyarınca dosyanın takdiren ... 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/11/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20028, Karar No: 2014/7321, Tarih: 16.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/20028 E.  ,  2014/7321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/90578

MAHKEMESİ : İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesi (Beyoğlu 2.Ağır Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 12/03/2009

NUMARASI : 2008/153 (E) ve 2009/86 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

O yer Cumhuriyet Savcısı'nın ve katılan vekilinin temyiz isteminin beraat eden sanık L.. M..'ı kapsamadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık Cevahir'in fal bakmak bahanesiyle katılanın özel hayatıyla ilgili bilgileri öğrendiği bu bilgileri diğer sanıklar ile paylaşması neticesinde, sanıkların katılanı arayarak, "biz para karşılığı kiralanmış kişileriz, senin geçmişte bir dostun vardı, şimdi de uyuşturucu kullanan bir sevgilin var bunların tüm dökümanlarını ve fotoğraf, film gibi görüntülerin de elimizde, yurt dışında yaşayan bir oğlunun varlığını da biliyoruz, bize hemen 15000 YTL vermezsen oğlunu öldüreceğiz, elimizdeki tüm fotoğraf film ve diğer bilgi ve dökümanları da kocana vereceğiz" demek suretiyle tehdit ettikleri, mağdurun ifadesi, yakalama tutanağı, tanık A. Ö.'in beyanı ile belirlendiği ve mahkemenin kabulünün de bu şekilde olduğunun anlaşılması karşısında, sanıklar C.. D.., Y.. T.. ve A.. K..'in sübut bulan eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, vasıflandırmada yanılgıya düşülerek şantaj suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının, katılan Y.. S.. vekilinin, sanıklar C.. D.., Y.. T.. ve A.. K.. savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36180, Karar No: 2014/13555, Tarih: 20.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/36180 E.  ,  2014/13555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2013

NUMARASI : 2012/185-2013/179

Davalı kuruma yazı yazılarak, davacının uyuşmazlığa konu sürede (01.01.2004-28.06.2010 tarihleri arası) çalıştığı şirketlerle davalı kurum arasında imzalanmış hizmet alım sözleşmeleri ile sözleşmelerin eki teknik ve idari şartnamelerin istenilmesiyle, alınacak cevabi yazı ve belgelerin dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi üzere, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4503, Karar No: 2018/11330, Tarih: 15.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/4503 E.  ,  2018/11330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İddianamede, adli emanetin 2013/2342 sırasında kayıtlı olan eşyanın 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesi talep edildiği halde müsadere veya iadesi konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş ise de; bu hususta 5271 sayılı CMK'nın 256/1-2. maddeleri uyarınca, Cumhuriyet savcısının, katılanın veya ilgililerin talebi üzerine yahut mahkemece re’sen her zaman bir karar verilmesi olanaklı kabul edilmiş, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır cezayı içeren İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin -Pendik(Kapatılan) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin- 16.12.2010 tarih, 2010/250 esas ve 2010/943 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerekirken, Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2008 tarih, 2007/187 esas ve 2008/796 karar sayılı kararının mükerrirliğe esas alınması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 15/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/147, Karar No: 2023/5035, Tarih: 20.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/147 E.  ,  2023/5035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/4559 E., 2021/58 K.

SUÇ : 6136 sayılı ateşli silahlar ve bıçaklar ile diğer aletler hakkında Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.02.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca dava açılmıştır.

2. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.10.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında 12 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6 yıl 8 ay hapis ve 33.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 19.01.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın silahlara olan ilgisi nedeniyle bulundurduğuna,

2. Suçun sübut bulunmadığına,

3. İletişimin tespitinden elde edilen deliller ile tek başına hüküm kurulamayacağına,

4. Alt ve üst sınırlar arasında ceza tayin edilirken gerekçe gösterilmesinin zorunlu olduğuna,

5. Suçun maddi ve manevi unsurlarında hataya düşüldüğüne, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın, kendisinden ele geçen tabancaları satma amacıyla bulundurup bulundurmadığına ilişkindir.