muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10333, Karar No: 2016/2623, Tarih: 03.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/10333 E.  ,  2016/2623 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı idare vekili, 2003-2004-2005 yıllarına ait vergi borcu bulunan davalı ... hakkında 6183 sayılı Kanun uyarınca yapılan takipte borçlunun alacağın tahsiline engel olmak amacıyla tescilli "..." markasını 17.02.2005 tarihli marka devir sözleşmesi ile dava dışı bir firmaya, onun da davalı ... devir ettiğini, davalı şirket ortaklarının yakın akraba olduklarını ileri sürerek davalılar arasında yapılan marka devir ve lisans sözleşmelerinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili ile davalı borçlu şirket arasında marka devir ve lisans sözleşmesinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı borçlu şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davanın dava konusu markayı borçludan devir alan dava dışı yabancı uyruklu şirkete yönetilmesi gerektiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, Dairemizin 05.05.2008 gün ve 2008/1308-2352 sayılı ilamıyle borçlu ile 17.02.2005 tarihli marka devir sözleşmesi imzalanan dava dışı ... arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğu bu nedenle davada yer almayan bu şirketin davaya dahil edilmesi, taraf teşkili sağlandıktan sonra delilleri toplanarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; Davacı İdarenin davaya dahil edilen ... yönünden davayı takipsiz bıraktığı, bu davalı yönünden dosyanın işlemden kaldırıldığı ve yenilenmediği gerekçesiyle bu davalı yönünden davanın açılmamış sayılmasına diğer davalılar yönünden ise aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmasına rağmen bu yasal koşul yerine getirilmediğinden bu davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; Davacı İdarenin davaya dahil edilen ... yönünden davayı takipsiz bıraktığı, bu davalı yönünden dosyanın işlemden kaldırıldığı ve yenilenmediği gerekçesiyle bu davalı yönünden davanın açılmamış sayılmasına diğer davalılar yönünden ise aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmasına rağmen bu yasal koşul yerine getirilmediğinden bu davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, 6183 sayılı Kanundan kaynaklanan tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Bu tür iptal davalarında HMK'nun 5.ve devamı maddelerinde düzenlenen yetki kuralları geçerlidir. Davalı borçlu ile lehine tasarruf yapılan 3.kişi konumundaki yabancı uyruklu şirket (...) arasında mecburi dava arkadaşlığı vardır. Mahkemece aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunan ve davaya dahil edilemeyen davalı 3.kişi şirket yönünden takipsiz bırakılan davanın açılmamış sayılmasına, 4.kişi konumunda bulunan diğer davalı yönünden de davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Gerçekten de yabancı uyruklu davalı 3.kişi şirketin davaya dahil edilmesi için ... aracılığıyle tebligat yapılmaya çalışılmış ise de şirketin belirtilen adreste bulunamadığı, şirket kayıtlarında böyle bir şirkete rastlanılamadığının bildirilmesi üzerine davacı tarafından 3.kişi şirketin Türkiye'deki yetkilisine tebligat yapılması talebini içeren 10.02.2010 tarihli dilekçe mahkemenin 11.02.2010 günlü ara kararı ile tebligatın tüzel kişiye (davalı 3.kişi şirkete) gönderilmesi gerektiğinden bahisle reddedilmiştir. Dosya içinde bulunan 26.02.2005 tarihli belgeden davalı 3.kişi şirketin (...), ..., ..., ..., ... adresinde oturan .. tek müdür alarak atadığı anlaşılmaktadır. 6762 sayılı TTK'nın 117/3. (6102 sayıl TTK'nın 103) maddesinde, Türkiye Cumhuriyeti içinde merkez veya şubesi bulunmayan yabancı ticari işletme adına geçici de olsa yurt içinde işlem yapanlar hakkında acentelik hükümlerinin uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Bunun sonucu olarak da yurtdışındaki yabancı işletmeye izafeten yurtiçinde işlem yapana karşı dava açılma olanağı vardır. Kaldı ki bu kişinin davalı şirket tarafından tek müdür, yetkili temsilci olarak atandığı da ortadadır. Bu durumda, mahkemece şirket yetkilisi olduğu anlaşılan ... tebligat yapılarak, gerekirse Tebligat Kanunundaki ilanen tebligat hükümleri de işletilmek suretiyle taraf teşkilinin sağlanarak işin esasına girilmesi tarafların delilleri de toplandıktan sonra varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken bozma gereği yerine getirilmeden hüküm konulması isabetli değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 03/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20203, Karar No: 2015/35822, Tarih: 15.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/20203 E.  ,  2015/35822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2015/189597

MAHKEMESİ : Bursa 22. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/04/2015

NUMARASI : 2014/762 (E) ve 2015/419 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, mağdurlar Ramadan, Nasiye ve Rafet'i kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

1) Sanığın mağdur Rafet'i kasten yaralama suçu yönüyle; sanığın, TCK'nin 6/1-f-4 maddesi gereğince silahtan sayılan "bira şişesi" ile mağdurun yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralaması eyleminden dolayı, TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddeleri gereğince ceza tayini yerine, adli tıp kriterlerine göre yüzde sabit ize neden olan yaralanmaların kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olamayacağı gözetilmeksizin, TCK'nin 86/2. maddesinden temel cezanın belirlenmesi sureti ile eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15/12/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5232, Karar No: 2012/8418, Tarih: 02.10.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/5232 E.  ,  2012/8418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Odunpazarı Belediye Başkanlığı aralarındaki tescil davasının reddine dair .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.12.2011 gün ve 430/596 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi ise davalı Hazine vekili taraflarından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 02.10.2012 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacı ... vekili Avukat ... ve davalı Hazine vekili Avukat Buket Çağlar geldiler. Karşı taraftan kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki nedeniyle dava dilekçesinde mevkii ve sınırları yazılı taşınmazın vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, niza konusu taşınmaz bölümünün Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili, dava konusu taşınmazın dere yatağı vasfı ile tespit dışı bırakıldığını ve iktisap koşullarının oluşmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairenin 27.11.2008 tarih 2008/5273 Esas 2008/6018 Karar sayılı ilamı ile eksik araştırma nedeniyle birinci kez bozulmuş, bozma ilamı sonrası zilyetlikle edinim koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm ise davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine dere yataklarının doldurularak zilyetlikle kazanılamayacağı, dava konusu yerin aktif dere yatağı ve etkisinden kurtulan bir yer olarak kabulü halinde dahi davacı lehine Meşelik deresi ve şevlerinin aktif özelliğini yitirerek kazanmaya uygun duruma geldiği 1988 yılı ile 15.6.2007 dava tarihi arasında kazanma süresinin geçmediği bu sebeple davanın reddine karar verilmesi gerektiği açıklanarak Dairenin 12.5.2011 tarih 2011/2202 Esas 2011/2921 Karar sayılı ilamı ile ikinci kez bozma sevk edilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacının davasının reddine karar verilmesi üzerine hüküm esası bakımından davacı vekili, yargılama giderleri ve avukatlık ücreti bakımından davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı vekilinin hükmün esasına yönelen temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi ile usul ve kanuna uygun görülen hükmün esası bakımından ONANMASINA,

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı vekilinin hükmün esasına yönelen temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi ile usul ve kanuna uygun görülen hükmün esası bakımından ONANMASINA,

Davalı Hazine vekilinin yargılama giderleri ve vekalet ücretine yönelen temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine masrafların davacı üzerinde bırakılmasına, davalı Hazine yararına 1.200 TL vekalet ücreti takdirine karar verilmiştir. Yargılama sırasında daha yüksek değer belirlenmekle beraber bu değere göre karar ve ilam harcı tamamlanmadığına, dava dilekçesinde dava değeri 40.000 TL gösterilerek harcı bu değer üzerinden yatırıldığına ve dava redle sonuçlandığına göre yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettiren davalı Hazine yararına hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 3/2. maddesi ile 12.maddesi birinci bölümü gereğince nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde maktu vekalet ücreti takdiri doğru değildir. Diğer yandan davalı Hazine tarafından yargılama sırasında yapılan ve mahkemece yapılacak hesaplama ile miktarı belirlenecek olan yargılama giderlerinin de davacıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken bu konuda olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmamış olması da doğru olmamıştır.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi hükmü uyarınca yargılama giderleri ve vekalet ücreti bakımından BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK.nun 297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 2588 sayılı Kanunla eklenen 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına mahal olmadığına ve aşağıda dökümü yazılı davacıya ait 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 02.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19971, Karar No: 2021/25, Tarih: 04.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/19971 E.  ,  2021/25 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Erteli ilamın aynen infazına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin 25.12.2012 tarihli erteli mahkumiyetine dair kararının 06.07.2015 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün deneme süresi içinde yeniden suç işlemesi nedeniyle, TCK'nin 51/7. maddesi gereği dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 13.04.2017 tarihli hükmün 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu temyizi mümkün bulunmadığı, itiraz merciince de gereğine tevessül edildiği anlaşılmakla, temyizen incelenmeyen dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6886, Karar No: 2020/4983, Tarih: 08.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/6886 E.  ,  2020/4983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK.nın 157/1, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın tren istasyonunda karşılaştığı katılana elindeki ilanı göstererek... Turizm’de otobüsleri olduğunu,... arası çalıştıklarını, muavin olarak iş verebileceğini söyleyip, katılanı Kartal’da bulunan otobüs yazıhanesine getirdiği, burada kendisi yazıhaneye girip katılanı beklettiği ve sonra dışarı çıkıp "tamam otobüs akşam sefere çıkacakmış" diyerek katılanı bir berbere götürdüğü, berberde Motorola marka cep telefonu şarjı sorduğu bulunmaması üzerine katılanın cep telefonunu alarak görüşme yaptığı, ardından iddia bayiine gidip gelmek üzere telefon ile ayrıldığı ve bir daha geriye dönmediği, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın tevili ikrar yollu savunmaları, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, HTS raporları, uzlaştırmanın sağlanamadığına dair raporlar ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dairemizin bozma ilamı sonucunda dosyanın 16.11.2017 ve 15.03.2018 tarihli görevlendirmeleri ile 2 ayrı uzlaştırmacıya tevdii edildiği, 16.11.2017 tarihli görevlendirme sonucu düzenlenen uzlaştırma raporunda katılana teklif formunun tebliğ edilmemesi üzerine, uzlaştırmacının katılana telefonla sanığa da SEGBİS yöntemiyle ulaşıldığı, katılanın tarafından talep edilen edim ile sanık tarafından önerilen karşı edim arasında birlik sağlanmaması nedeniyle uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor tanzim edildiği, ayrıca 15.03.2018 tarihli görevlendirme sonucu ise uzlaştırmacının katılanın telefonlarına ulaşılamadığı, dosyada en son bilenen, bozma ilamına konu gerekçeli kararın tebliğ edildiği ve aynı zamanda katılanın mernis adresi olan ...adresine çıkarılan tebliğe çıkarılan teklif formunun 03.04.2018 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, katılanın yasal süresi içinde başvuru yapmaması nedeniyle uzlaştırmanın sağlanamadığına 10/04/2018 tarihli uzlaştırma raporunun tanzim edildiği, bu şekilde dosyada mevcut 2 uzlaştırma raporu ile sanık ile katılan arasında uzlaştırmanın işlemlerinin sonuçsuz kaldığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki usulüne uygun şekilde uzlaştırma prosedürünün uygulanmaksızın hüküm tesis edildiği yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 08/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3274, Karar No: 2009/4158, Tarih: 02.04.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/3274 E.  ,  2009/4158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.04.2000 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.06.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, paydaşı bulunduğu 802 parsel sayılı taşınmazının yola bağlantısı bulunmadığını ileri sürerek davalılara ait taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Mahkemece, 802 parsel yararına 818, 819 ve 825 parsel sayılı taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı 825 parsel sayılı taşınmaz maliki ... temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak

hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır. Dava, Türk Medeni Kanunun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi olanaklı değil ise bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kriterler esas alınarak belirlenmelidir. Saptanacak bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin saptanmasından sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek ... bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın ... bir değer tespiti yapılmalıdır.

Somut olayda, davacının paydaş bulunduğu 802 parsel sayılı taşınmazın mutlak geçit ihtiyacı içinde bulunduğu sabittir. Mahkemece, 802 parsel yararına 818, 819 ve 825 parsel sayılı taşınmazlardan geçit hakkı kurulmuştur. Yararına geçit hakkı kurulması istenen davacının da paydaş olduğu 802 parselde, 1805 parselin tam pay maliki ... da paydaştır. Açılan ve kesinleşen

başka bir dava ile 1805 sayılı parsel yararına 831 ile 833 parsel sayılı taşınmazlar yükümlendirilmek suretiyle geçit kurulduğu anlaşılmaktadır. Eldeki davada hükme de esas alınan 15.11.2007 tarihli bilirkişi raporunda, üçüncü seçenek olarak gösterilen ve turuncu renk ile işaretli 816 ile 1805 sayılı parsellerden kurulan geçitin, bir önceki karar ile kurulan geçit yerine ulaşılabileceği anlaşılmaktadır. 1805 sayılı parselin tamamına malik olan ... eldeki davada geçite ihtiyacı olan 802 sayılı parselin de paydaşıdır. Bu nedenle bu hattan kurulacak geçite öncelikle onun katlanması gerekir. Açıklanan nedenlerle 816, 1805, 831 ve 833 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit kurulması hakkaniyete daha uygun düşeceğinden, yeniden keşif yapılarak ve geçit bedeli de bu keşif tarihi itibariyle belirlenerek dava kabul edilmelidir. Değişik düşüncelerle yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.04.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14578, Karar No: 2012/7947, Tarih: 14.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/14578 E.  ,  2012/7947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı ... vekili; müvekkil işletme tarafından 08.05.2008-16.05.2008 tarihleri arasında yapılan açık arttırmalı satışlarda 4 ayrı emval için davalının en yüksek peyi sürerek ihaleyi aldığını, ancak kanuni süreler içinde bedeli ödemeyerek malı teslim almadığı için davalı aleyhine ihalenin fesh edilerek yatırılan teminatın irat kaydedildiğini, son ihale ile satılan malların iki satış arasında oluşan fiyat farklarının satış sözleşmesi gereği toplam 9.072.78 TL. zarar tazminatı oluşturduğunu ileri sürerek bu bedelin reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; 20.01.2011 havale tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ile; rapora, ek zarar hesabı ve gecikme zammı uygulamasına itiraz ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; uzman bilirkişi raporu dikkate alınarak ihaleye göre bedel yatırılması gereken son gün tarihlerinden itibaren 3095 sayılı Kanunun 2/3. maddesi ile TTK. 9/1 ve 1461/2. maddeleri gereğince T.C. Merkez Bankası’nın kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı yanca temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik olmamasına göre, davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.