muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1156, Karar No: 2020/251, Tarih: 05.03.2020

30. Alt işverenlerin değişmesi en yaygın biçimde, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması ve işçilerin yeni alt işveren nezdinde çalışmaya devam etmeleri şeklinde gerçekleşmektedir. Bu eylemli durumun işyeri devri niteliğinde olup olmadığının tespiti ile hukukî sonuçlarının belirlenmesi önemlidir. Alt işverenlerin değişiminde olması gereken, süresi sona eren alt işverenin işyerinden ayrılması anında işçilerini de beraberinde başka işyerlerine götürmesi veya iş sözleşmelerinin sona erdirilmesidir. Bunun tersine alt işveren işçilerinin alt işverenin işyerinden ayrılmasına rağmen yeni alt işveren yanında aynı şekilde çalışmayı sürdürmeleri hâlinde, alt işverenler arasında İş Kanunu’nun 6. maddesi anlamında bir işyeri devrinin kabulü gerekir. Bu durumda yeni alt işverenin, devam eden iş sözleşmelerini de devraldığı aynı maddede hükme bağlanmıştır.

31. Yapılan bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; öncelikle mahkemece davalılar arasında işyeri devri hükümleri bulunduğu ve davalıların asıl işveren oldukları yönündeki kabulü ile davacının temyizinin bulunmaması birlikte değerlendirildiğinde somut olayda muvazaa yönünden bir inceleme yapılmamıştır. Bu bağlamda davalı işyerinin davalılardan T.K.İ. Genel Müdürlüğü nezdinde faaliyet göstermekte iken Yüksek Planlama Kurulu kararı ile bu karara istinaden yapılan protokol uyarınca davalı EÜAŞ’a, daha sonra ise özelleştirme sonucu diğer davalı ...Ş.’ye devredildiği, tüm bu aşamalarda davacının dava dışı değişen alt işverenler işçisi olarak davalı işyerinde kesintisiz olarak çalışmasını sürdürdüğü, davalı ...Ş. nezdinde dava dışı alt işveren işçisi olarak çalışmakta iken iş sözleşmesinin haklı bir neden olmaksızın feshedildiği anlaşılmıştır.

32. Davacının dava dışı alt işveren işçisi olarak davalı işyerinde kesintisiz çalışmasını sürdürmesi, işyerini en son devralan davalı ... Şirketinin alt işvereni olan dava dışı alt işveren tarafından iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedilmesi karşısında davacının feshe bağlı olan kıdem tazminatına hak kazandığı açıktır. Ayrıca 4857 sayılı İş Kanunu’nun 120. maddesi yollamasıyla hâlen uygulanmakta olan 1475 sayılı mülga İş Kanunu’nun 14/2. fıkrası uyarınca işyerini devreden davalılar T.K.İ. Genel Müdürlüğü ile EÜAŞ’ın işyeri devri ve asıl-alt işveren ilişkisine ilişkin hükümler ile 1475 sayılı mülga İş Kanunu’nun 14/2. fıkrası uyarınca kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücretleri ile, son asıl işveren olan devralan davalı ... Şirketinin ise davacının tüm çalışma dönemi ve fesih tarihindeki ücret üzerinden kıdem tazminatından sorumlu olacaklarından mahkemece bu yönde verilen direnme kararı isabetlidir.

33. Ne var ki; Özel Dairece davalılar T.K.İ. Genel Müdürlüğü ile EÜAŞ vekillerinin davanın esasına yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

IV. SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Davalı ...Ş. vekilinin direnme kararına yönelik temyiz isteminin hukuki yarar yokluğundan REDDİNE,

33. Ne var ki; Özel Dairece davalılar T.K.İ. Genel Müdürlüğü ile EÜAŞ vekillerinin davanın esasına yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

IV. SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

1- Davalı ...Ş. vekilinin direnme kararına yönelik temyiz isteminin hukuki yarar yokluğundan REDDİNE,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

2- Direnme uygun bulunduğundan davalılar T.K.İ. Genel Müdürlüğü ve EÜAŞ vekillerinin işin esasına ilişkin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 22. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

Karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05.03.2020 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2224, Karar No: 2012/3727, Tarih: 15.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/2224 E.  ,  2012/3727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava, yardım nafakası istemine ilişkindir. Davalı baba tarafından açılan boşanma davası nedeniyle annenin ayrı yaşama hakkı bulunduğu, davacı ...'in kısıtlanmasına karar verilerek anne ve babanın velayeti altına alındığı, daha önce açılan nafaka davası sonucunda anneye tedbir nafakası verilmesine, ... hakkında ise vesayet kararı bulunmadığından istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece; boşanma davasının kesinleşmediği, ...'in velayetinin anne ve babada bulunduğu ve adı geçen için önceden nafaka takdir edildiği belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Yardım nafakası, yardım edilmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan yakına yaşaması için gerekli yardımın teminine yönelik ahlaki ve hukuki bir yükümlülük olup, TMK.'nun 364.vd. maddelerinde düzenlenmiştir. Davacı ...'in onsekiz yaşını bitirdiği, özürlü durumu nedeniyle kısıtlanmasına karar verildiği ve annesiyle birlikte kaldığı, daha önce ...'e nafaka verilmediği anlaşılmaktadır. Adıgeçenin belirtilen durumu, geliri ve mal varlığının bulunmaması, ekonomik ve sosyal olgular ile yardım nafakasının niteliği gözetildiğinde davalı babanın özürlü ve kısıtlı bulunan çocuğuna yardımda bulunması gerektiği sonucuna varılmaktadır. Boşanma kararının kesinleşmemesi, velayetin anne ve babada bulunması olguları çocuğun yardım ihtiyacını etkilemez. Mahkemece takdir edilecek yardım nafakası ile davalının sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olması bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2002/21008, Karar No: 2003/9783, Tarih: 11.12.2003

6. Ceza Dairesi 2002/21008 E., 2003/9783 K.

**6. Ceza Dairesi 2002/21008 E., 2003/9783 K.**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 492 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 502 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 523 ]

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık Yunus hakkında yapılan duruşma sonunda: Mahkumiyetine ilişkin (Bursa ikinci Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 28.12.2001 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık savunmanı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığından bozma isteyen 29.11.2001 tarihli tebliğname ile 10.12.2002 tarihinde daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Sanığın, yakınan Yalçın'ın iş yerine girdiği saat saptanmadan ve TCK.nun 502. maddesine göre gece sayılan zaman dilimi kapsamında kaldığına ilişkin kanıtlar gösterilmeden TCK.nun 492/1. maddesiyle hüküm kurulması,

2- Yakınan Erdoğan'a karşı eylemde iade nedeniyle TCK.nun 523/1. maddesinin uygulanması sırasında indirim oranının 1/2 den fazla olması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Yunus savunmanın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi (BOZULMASINA), 11.12.2003 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6561, Karar No: 2023/5704, Tarih: 28.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/6561 E.  ,  2023/5704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/521 E., 2023/585 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Batman 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/359 E., 2023/48 K.

Taraflar arasındaki evlat edinmede ana baba rızası aranmaması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Kurum vekili dava dilekçesinde; küçük ...'in evlat edindirme hizmetinden yararlandırılabilmesi için anne-baba rızasının aranmaması kararı verilmesi gerektiğini iddia ederek ana baba rızasının aranmamasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile evlilik dışı doğum olarak annesinin hanesine tescil edilen küçüğün 02.09.2022 tarihli geçici bakım sözleşmesiyle aile yanına yerleştirildiği, davanın ise 06.09.2022 tarihinde açıldığı, küçüğün kurum yurtlarına yerleştirilmesinin evlat edinme davasından önce rıza aranmaması davasının açılmasına engel olmadığı, ancak küçüğün geçici bakım sözleşmesi ile evlat edinecek aile yanına yerleştirilmesinin, evlat edinme davasında önce ayrı bir dava olarak evlat edinmede ana baba rızasının aranmaması davasına engel olduğu, küçüğün geçici bakım sözleşmesi ile evlat edinecek aile yanına yerleştirilmiş olduğu, ana ve baba rızasının aranmaması konusunun evlat edinme davası içinde değerlendirilmesi gerektiği, dava açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, evlat edinme davasından önce ana baba rızası aranmaması kararının verilmesinin süreci hızlandıracağını, biyolojik anne baba ile evlat edinenlerin karşılaşmasının çocuğun menfaatine aykırı olduğunu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, evlat edinme davasından önce ana baba rızası aranmaması kararının verilmesinin süreci hızlandıracağını, biyolojik anne baba ile evlat edinenlerin karşılaşmasının çocuğun menfaatine aykırı olduğunu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ana ve baba rızasının aranmaması konusunun evlat edinme davası içinde değerlendirilmesi gerektiği, İlk Derece Mahkemesince davanın hukuki yarar yokluğundan reddinin usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili, istinaf dilekçesini tekrar etmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, evlat edinmede ana baba rızası aranmaması istemine ilişkin olup, uyuşmazlık, aile yanına yerleştirilen çocuk konusunda ana baba rızası aranmaması hususunun evlat edinme davasından önce incelenip incelenemeyeceği, davanın kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 311 inci ve 312 nci maddeleri; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 114 üncü, 115 inci, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 23.12.2020 tarihli ve 2017/1926 Esas, 2020/1057 Karar sayılı ilamı.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kurum vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,28.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6036, Karar No: 2020/8848, Tarih: 16.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/6036 E.  ,  2020/8848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Çoğulhan 100. Yıl İlköğretim Okulu’na tuvalet penceresinden gündüz girerek okulda bulunan baltayla okul müdürü şikayetçi ...’in evrak dolaplarını, çalışma masasını kırmasının ardından, şikayetçi müdür yardımcısı ...’nin odasının dolaplarını kırıp suça konu dijital fotoğraf makinesini ve flash diskini çalması şeklindeki eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 152/1-a maddelerinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4 maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının 09/12/2007 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 16/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15124, Karar No: 2021/21023, Tarih: 09.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/15124 E.  ,  2021/21023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05/05/2015 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 14/01/2018 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın suç tarihinde gündüz vakti atıl durumda bulunduğu anlaşılan dalgıç pompası ,boruları ve vanasını çalması şeklindeki eylemine uyan ve TCK'nın 141/1 öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık dava zamanaşımının, 15/11/2006 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının, zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4869, Karar No: 2019/402, Tarih: 12.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/4869 E.  ,  2019/402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde bir kısım müdahil vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili şirketin 1995 yılında ticari hayata başladığını, firmanın geçmişten itibaren faaliyet alanının konut ve kamu binaları inşaatları ve özel yapılar, spor merkezleri, stadyumlar, otel ve tatil köyleri, idari binalar ve özel müesseseler için planlanmış yapılara malzeme tedarik etmek olduğunu, şirketin borca batık durumda olduğunu, müvekkili şirketin mevcut durumu göz önüne alındığında iflasına karar verilmesi durumunda alacaklıların alacaklannı karşılamalarının, haciz ve satış masrafları da hesaplandığında mümkün gözükmediğini ileri sürerek iflas erteleme kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

Müdahil vekilleri iflas kararı verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece iddia savunma ve dosya kapsamında, davacı şirketin borca batık olduğu, satış ve karlılık tutarları bakımından iyileştirme projesinin uygulanabilir olduğu, sermaye artış ödemelerinin yerine getirilmiş olduğu, borç yapısının kısa vadeliden uzun vadeliye dönüşmekte olduğu ve borçların aşağıya düşmekte olduğu hususlarının olumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı bir kısım müdahiller temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre bir kısım müdahil vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle müdahiller ... T.A.Ş, ... Faktorink A.Ş, ... Yapı Ltd. Şti. ve ... vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16397, Karar No: 2015/15372, Tarih: 27.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/16397 E.  ,  2015/15372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava dilekçesinde, davalı ...'un nüfus kaydının anne ve baba yönünden düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davalı ...'ın ... ile ....'in nikahsız ilişkisinden doğduğunu, ancak davacılar çocuğu olarak nüfusa tescil edildiğini bildirerek, ....'un mevcut kaydının iptali ile babası .... ve annesi ... olarak tescilini istemiş, mahkemece davanın soybağının reddi davası olduğu, annenin bu davayı açma hakkının bulunmadığı, baba yönünden de hakdüşürücü sürenin geçtiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davada maddi olguları ileri sürmek taraflara, nitelendirmesi hakime aittir. Davacı bu dava ile davalı ....'un annesinin ..., babasının .... olduğu halde, nüfus kaydında babası .... ..., annesi ise ... olarak tescil edildiğini bildirerek, adı geçen davalının nüfus kaydındaki anne ve baba adlarının iptali ile gerçek anne ve babası olan ... ile .... olarak düzeltilmesini istediğinden, davacının birbiriyle bağlantılı iki ayrı davası vardır. İlki mevcut nüfus kaydındaki anne ve baba kaydının iptali, ikincisi ise gerçek anne ve baba üzerine kayıt istemidir.

Nüfus kaydının düzeltilmesi davası, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 30.01.2008 tarih 2008/2-36-47 sayılı içtihadında açıklandığı üzere, resmi sicilin belgelediği olgunun doğru olmadığı, baştan yanlış olarak kütüğe geçirilmesi nedeniyle, mevcut kaydın düzeltilmesi davasıdır. Böyle bir dava sonucunda, kaydının düzeltilmesi istenen kişinin, o tarihe kadar kayıtlı olduğu haneden çıkıp, başka bir haneye tescil edilecek olması da, davayı soybağı davası haline dönüştürmez. Bu nedenle davacıların birinci talebi, gerçeğe aykırı beyanla baştan beri yanlış olan sicilin düzeltilmesi niteliğinde olup, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi kapsamına giren nüfus kaydının düzeltilmesi davasıdır. Davacının gerçek anne ve baba hanesine kayıt istemi de anne yönünden yine nüfus kaydının düzeltilmesi davasıdır. Nüfus kaydının düzeltilmesi davasında resmi sicilin belgelediği olgunun doğru olması baştan yanlış olarak kütüğe geçirilmesi söz konusudur.

Davacıların çocuğun gerçek ana babası üzerine kayıt istemi ise anne ve baba arasında evlilik ilişkisi olmadığından baba yönünden soybağının düzeltilmesi davasıdır. Bilindiği üzere, çocukla ana arasındaki soybağı doğumla; baba arasındaki soybağı ise ana ile evlilik, tanıma ve hakim hükmü ile kurulur. Esasen soybağına ilişkin uyuşmazlıklarda, kişisel durum ile ilgili nüfus kaydında yer alan bilgi "doğru" olarak doğmuş ve kütüğe tescil edilmiştir. Bu doğru kayıt, daha sonra açılan bir dava, soybağının reddi veya sonradan evlenme yoluyla soybağına itiraz veya tanımaya itiraz veya tanımanın iptali yahut da Af Kanunları ile yapılan nesep düzeltmeye itiraz ile teknik olarak bir yanlışlığa dönüştürülmektedir.

Hal böyle olunca davalı ...'un mevcut kayıttaki anne ve baba adının iptali ile gerçek anne ve babasının hanesine kaydedilmesi davasında bu davalı ile gerçek babaları .... arasında soybağı kurulacaktır. Bu haliyle davanın soybağı davası olarak nitelendirmesi gerekir.

Soybağına ilişkin hükümler 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 282. maddesi ve devamında düzenlenmiş olup aile mahkemelerinin görevi kapsamındadır. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinde düzenlenen nüfus kaydının düzeltilmesi davalarına ise asliye hukuk mahkemesinde bakılır.

Asliye hukuk mahkemesi, genel nitelikli mahkeme olup, aksine bir düzenleme bulunmadıkça, dava konusunun miktar ve değerine bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla, şahıs varlığına ilişkin davalara bakmakla görevli; aile mahkemesi ise özel kanununda kendisine verilen davalara bakmakla görevli özel nitelikli bir mahkemedir. Davada, davalı ...'un babası .... hanesine tescili istemi Türk Medeni Kanununun 301 ve devamı maddelerinde düzenlenen babalığın tespiti istemine ilişkin olup, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4.maddesinde 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK.118-395) kaynaklanan bütün davalarda aile mahkemesinin görevli olduğu hükme bağlandığı ve aile mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen asliye hukuk mahkemelerinde davanın aile mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerektiği dikkate alındığında, babanın .... olduğuna ilişkin davaya aile mahkemesi sıfatı ile devam edilmesi, mahkemece ...'un gerçeğe aykırı beyanla oluşturulan nüfus kaydının iptaline ilişkin istem ile annesinin ... olarak tesciline dair davanın ise tefrik edilerek davaya asliye hukuk mahkemesi sıfatıyla bakılması yerine bu dava yönünden de aile mahkemesi sıfatı ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.