muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5107, Karar No: 2019/1092, Tarih: 24.01.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/5107 E.  ,  2019/1092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İlamlı takipte, borçlu vekili, icra mahkemesine başvurusunda; ...’nin banka hesaplarına haciz ihbarnamesi gönderilmek suretiyle haciz tatbik edildiğini, ...’nin menkul ve gayrimenkulleri ile hak ve alacaklarının kamuya tahsisli ve Devlet malı niteliğinde olduğunu, su ve atık su bedellerinin haczinin mümkün olmadığını, haczin 5393 sayılı Kanunun 15/son maddesi gereği kaldırılması gerektiğini ileri sürerek haciz işleminin iptalini talep ettiği, mahkemece, Vakıfbank'ta bulunan hesabın abonelerden tahsil edilen paralar ile oluştuğu, su ve atık su tutarının bulunduğu, iller bankasından alınan payların bu hesaba geçtiği, hesabın kamuya tahsisli olduğu, hesapta toplanan paranın haczi kabil olmayan gelirlerden oluştuğu gerekçesiyle şikayetin kabulüne, borçluya ait ... Bankası ... Şubesindeki hesap üzerine konulan haczin kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

İcra ve İflas Kanunu ve takip hukuku ilkelerine göre, asıl olan alacaklının alacağına kavuşmasını sağlamak olduğundan, kural olarak borçluların tüm mallarının haczi mümkündür. Bir malın haczedilememesi için yasal düzenlemenin bulunması zorunludur. Haczedilmezlik istisnai bir durum olduğundan, bu yöndeki düzenlemelerin de dar yorumlanması gerekir.

Şikayetçi İSKİ, 2560 Sayılı Kanun gereğince ... Büyükşehir Belediyesi'nin idari yapısında yer aldığından, hakkında yukarıda belirtilen 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun uygulanması zorunludur.

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15. maddesinde; "Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir.

Ayrıca 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere, genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların vergi hükmünde olduğu düzenlenmiştir.

Somut olayda, borçlunun ... Bankası ... Şubesi’ndeki hesaplarına haciz konulduğu anlaşılmakla, mahkemece; borçlu kurumdan ilgili hesaptaki paralar hakkında bilgi alınmadığı gibi, hesapların içeriği ile ilgili bilirkişi incelemesi dahi yaptırılmadan, borçlunun şikayete konu banka hesabıyla ilgili olarak verdiği beyan ile sonuca gidildiği görülmüştür.

Somut olayda, borçlunun ... Bankası ... Şubesi’ndeki hesaplarına haciz konulduğu anlaşılmakla, mahkemece; borçlu kurumdan ilgili hesaptaki paralar hakkında bilgi alınmadığı gibi, hesapların içeriği ile ilgili bilirkişi incelemesi dahi yaptırılmadan, borçlunun şikayete konu banka hesabıyla ilgili olarak verdiği beyan ile sonuca gidildiği görülmüştür.

O halde, mahkemece yukarıda açıklanan ilke ve kurallar gözetilerek şikayete konu haczedilen ... Bankası ... Şubesi’ndeki hesaplar üzerinde, Yargıtay denetimine imkan tanıyacak şekilde uzman bilirkişi aracılığıyla inceleme yaptırılarak, haczedilen paraların niteliklerinin ve dolayısıyla haczi kabil olup olmadıklarının belirlenmesi ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre alacaklının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16718, Karar No: 2019/2636, Tarih: 07.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/16718 E.  ,  2019/2636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Gerekçeli karar 26.10.2018 tarihinde davalı ... Enerji Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekiline tebliğ edildiği halde, temyiz süresinin son günü olan 05.11.2016 tarihinden sonra, 09.11.2018 tarihinde davalı şirket vekilinin harcını yatırarak kararı temyiz ettiği ve temyiz talebinin 09.11.2018 tarihinde sekiz günlük temyiz süresi geçirildikten sonra yapıldığı anlaşıldığından; 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesi gereğince, süre aşımı sebebiyle davalı ... Enerji Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18667, Karar No: 2018/887, Tarih: 08.02.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/18667 E.  ,  2018/887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı hazine vekili tarafından, davalı aleyhine 03.08.2012 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi ve tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın konusuz kalması nedeniyle reddine dair verilen 08.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili Avukat ... ... 03.11.2016 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiklerini bildirmiş, dosyada ... Valiliği Defterdarlık Muhakemesi Müdürlüğünün 21.10.2016 tarih ve 12982071-000-(12)-9159 sayılı ve Muhakemat Müdür vekili ... imzalı ... Kaymakamlığına hitaben yazılmış " ... . Asliye Hukuk Mahkemesinde davalı ... aleyhine açılan alacak davası sonucu verilen 08.07.2014 tarih ve 2012/912 Esas, 2014/777 Karar sayılı kararın temyizinden vazgeçilmesi talebinin uygun görüldüğüne" ilişkin yazının dosya içerisinde ve davacı vekilinin dilekçesi ekinde bulunduğu anlaşılmış olmakla temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklandığı üzere feragat nedeniyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 08.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/234, Karar No: 2009/7782, Tarih: 09.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/234 E.  ,  2009/7782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2008

Takip dayanağı çek asıllarının veya ön ve arka yüzlerinin okunaklı ve tasdikli fotokopilerinin birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1716, Karar No: 2012/2478, Tarih: 23.02.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/1716 E.  ,  2012/2478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 20.12.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; ... ilçesinde kain 32 pafta, 2401 parselin müvekkili adına hükmen tescil edildiğini, tescil kararını veren Kartal Tapulama Mahkemesinin tapu sicil müdürlüğüne göndermiş olduğu müzekkerede baba adı belirtilmediğinden tapu kayıtlarında da baba adının yer almadığını, baba ismi yazılı olmadığı için gayrimenkulle ilgili herhangi bir işlem yapamadığını belirterek; 2401 parseldeki taşınmaz malikinin hatalı olan tapu kaydının düzeltilmesini talep ve dava konusu etmiştir.

Davalı; davacı iddiasının kanıtlanmasını istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 2401 parsel nolu taşınmaz maliki ...'ın ... TC kimlik nolu ... olduğunun tespiti ile tapu kaydının bu şekli ile düzeltilmesine dair hüküm kurulmuştur.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava; tapuda eksik yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Dava konusu taşınmaz hükmen tescil ile ... adına kayıtlıdır.

Davacı, dava dilekçesinde açıkça baba adı olmadığı için işlem yapamadığını belirtmiş ve sonuç olarakta hatalı olan tapu kaydının düzeltilmesini istemiştir.

Mahkeme gerekçesinde de açıkça vurgulandığı üzere taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Somut olayda; tapu kaydı incelendiğinde malik olarak ... gösterildiği, baba isminin yer almadığı gibi soyadınında "..." olarak yazılmadığı görülmüştür.

6100 sayılı yasanın 26 ve 31.maddelerinin içerikleri gözetilerek; davacının işbu davada ne istediğinin aydınlatılması ve taleple bağlı kalınarak hüküm kurulması gerekir.

Dosya içeriğine göre, davacı tapuda malik olarak yer alan " ..." kaydının "... kızı ..." olarak düzeltilmesini istemektedir.

Tapu kaydı, hükmen tescile dayanak karar, ... Belediyesine emlak vergisi bildirimine dair kayıtlar ile vergi ödemesine ilişkin 1986 ve devamı yıllara ait makbuzlar ve tanık anlatımlarına göre dava konusu taşınmaz malikinin ... kızı ... olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, tapu kayıt maliki ...'a ait kimlik bilgilerinin ... kızı ... olarak düzeltilmesine dair hüküm kurulması ile yetinilmesi gerekirken yazılı biçimde eksik ve talep aşımı şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, tapu kayıt maliki ...'a ait kimlik bilgilerinin ... kızı ... olarak düzeltilmesine dair hüküm kurulması ile yetinilmesi gerekirken yazılı biçimde eksik ve talep aşımı şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 23.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2158, Karar No: 2008/4142, Tarih: 18.09.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/2158 E.  ,  2008/4142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik Asliye 1.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının bakım ve sorumluluğundaki rögar kapağının yerinden çıkarak müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta hasara neden olduğunu ve hasar bedelinin sigortalılarına ödendiğini açıklayarak, 9.530,76.YTL. tazminatın ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, idari yargının görevli olduğunu belirterek ve işi ihale ile alan şirketin sorumlu olduğunu savunarak görev ve husumet itirazlarında bulunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile toplam 9.530,76.YTL. tazminatın ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özelikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve davalı İSKİ'nin özel hukuka tabi tüzel kişi olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 384.66.-YTL kalan onama harcın temyiz eden davalıdan alınmasına 18.9.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19638, Karar No: 2013/28419, Tarih: 13.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/19638 E.  ,  2013/28419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kilis İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu şirket, alacaklı tarafından hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takip üzerine, yasal süre içerisinde icra mahkemesine başvurarak imzaya itirazda bulunmuş, mahkemece; savcılık soruşturması sırasında alınan ekspertiz raporu doğrultusunda imzaya itirazın kabulüne karar verilmiştir.

Öncelikle mahkemece, takip dayanağı çekin keşide tarihi itibariyle, borçlu şirket yetkilisini gösterir ticaret sicil kayıtları istenmeden, dosyaya celp edilen imza sirkülerine göre, şirket yetkilisinin N.S.olduğu kabul edilerek buna göre karar verilmesi doğru değildir.

Diğer yandan kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz, İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 30.05.2001 gün 2001/12-436 E.,2001/467 K. ve  06.06.2001 tarih ve 2001/12-466 E., 2001/483 K. sayılı kararlarında da aynen benimsendiği gibi herhangi bir belgedeki imza veya yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanaklarının, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.

Somut olayda, hükme esas alınan, Emniyet Genel Müdürlüğü İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarları Müdürlüğü’nün hazırlamış olduğu 27/02/2012 günlü bilirkişi raporunun yukarıda açıklanan kıstaslara uygun olmayıp, denetime elverişli bulunmaması nedeniyle hükme esas alınabilecek nitelikte olmadığı görülmüştür (Hukuk Genel Kurulu’nun 07.10.2009 tarih ve 2009/12-38 esas,  2009/415 karar sayılı kararı). Bu nedenle anılan rapora dayalı olarak hüküm kurulması da doğru bulunmamıştır. O halde mahkemece; öncelikle çekin keşide edildiği tarih itibariyle borçlu şirketin yetkililerini gösterir ticaret sicil kayıtları celbedilerek, şirket adına çek keşide etmeye yetkili olanların tespiti ile yetkili kişilerin imza örneklerinin asılları toplanarak,  yukarıda açıklanan kıstaslara uygun şekilde bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/12022, Karar No: 2006/1003, Tarih: 20.02.2006

11. Ceza Dairesi 2005/12022 E., 2006/1003 K.

**11. Ceza Dairesi 2005/12022 E., 2006/1003 K.**

**- BASİT DOLANDIRICILIK SUÇU

- DOLANDIRICILIK SUÇU

- GÜVENİ KÖTÜYE KULLANMA

- MESLEĞİN GEREKTİRDİĞİ ETİK KURALLARA UYGUN OLARAK ÇALIŞMA

- RESMİ EVRAKTA SAHTECİLİK SUÇU

- SUÇUN KONUSU OLAN MADDELERİN TAŞINMASI VE SATILMASI**- 193 S. GELİR VERGİSİ KANUNU [ Madde 65 ]

- 193 S. GELİR VERGİSİ KANUNU [ Madde 66 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 61 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 157 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 158 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 298 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 321 ]

**"İçtihat Metni"**

Resmi Belgede Sahtecilik ve Nitelikli Dolandırıcılık suçlarından sanık ..... ....'ın yapılan yargılaması sonunda:Resmi belgede sahtecilik suçundan beraatine, nitelikli dolandırıcılık suçundan ise mahkumiyetine dair MERSİN 3.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 3.10.2005 gün ve 2005/358 Esas,2005/214 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii ile şikayetçi vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığının temyizin reddini ve onama isteyen 19.12.2005 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle,incelenerek gereği görüşüldü:

1-İddianamede dava konusu yapılan "Resmi evrakta sahtecilik" suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçi şirketin bu suç yönünden kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı cihetle usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceğinden vekilinin vaki temyiz isteminin 5271 Sayılı CMK Yasasının 298/1 maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık müdafiinin temyizine gelince:

1-İddianamede dava konusu yapılan "Resmi evrakta sahtecilik" suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçi şirketin bu suç yönünden kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı cihetle usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme hakkı vermeyeceğinden vekilinin vaki temyiz isteminin 5271 Sayılı CMK Yasasının 298/1 maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık müdafiinin temyizine gelince:

1-TCK.nun 158/1-i bendinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun ".....serbest meslek sahibi kişiler tarafından, mesleklerinden dolayı kendilerine duyulan güvenin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesi" halini kanun koyucu nitelikli dolandırıcılık olarak kabul etmiştir. 193 Sayılı Gelir Vergisi Kanununun 65/2.maddesinde serbest meslek faaliyeti "Sermayeden ziyade şahsi mesaiye ilmi veya mesleki bilgiye veya ihtisasa dayanan ve ticari mahiyette olmayan,işlerin işverene tabi olmaksızın şahsi sorumluluk altında kendi nam ve hesabına yapılmasıdır." şeklinde tanımlanmış aynı kanunun 66.maddesinde ise "Serbest meslek faaliyetini mutat meslek halinde ifa edenler,serbest meslek erbabıdır." denilmiştir. Böylece kendi nam ve hesabına mesleğin gerektirdiği etik kurallara uygun olarak çalışması gereken kişilerin,toplumda kendilerine duyulan güveni kötüye kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlemeleri hali, nitelikli dolandırıcılık olarak düzenlenmiştir.Bu bendin uygulanabilmesi için failin "serbest meslek mensubu" olması ve dolandırıcılık suçunu da mesleği gereği kendilerine duyulan güven kötüye kullanılarak işlenmelidir. Somut olayda ise; sanığın önceden yaptığı plan gereği sahte plaka,ruhsat ve sürücü belgeleri düzenleyerek kendisini 11.6.2005 tarih ve 0975 nolu "Yükleme Fişi"(Nakliyat Sözleşmesi)nde yine sahte "..... ... Taşımacılık Ticaret Limited Şirketi"nde şoför olarak çalışıyor gibi göstermek suretiyle hileli davranışlarla teslim aldığı şikayetçi şirkete ait güneş enerji sistemlerini İstanbul'a nakletmek yerine başka yere götürüp satması şeklindeki eyleminde,araç sürücülüğü sıfatının yukarıdaki açıklamalar ışığı altında serbest meslek kavramı içinde değerlendirilemeyeceği,fiilin TCK.nun 157.maddesindeki basit dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun Anayasa Komisyonu gerekçesinde de belirtildiği üzere adı geçen kanunun 61.maddesi ile cezanın belirlenmesinde izlenmesi gereken yöntem açık ve denetime imkan tanıyacak bir biçimde ortaya konmuştur. Buna göre, somut olayda ilgili suç tanımında belirlenen cezanın alt ve üst sınırı arasında ceza tayin edilirken, cezanın belirlenmesine ilişkin madde hükmünde gösterilen ölçütler dikkate alınacaktır.Bu düzenleme ile soyut gerekçelerle cezanın alt veya üst sınırdan belirlenmesi şeklindeki yanlış uygulamanın önüne geçilmek amaçlanmıştır.

Bu açıklamalar ışığı altında bir suçtan dolayı TCK.nun 61.maddesi gereğince temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1.fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususları göz önünde bulundurularak ve somut gerekçeler tek tek belirtilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkı kullanılacaktır.Ayrıca bu temel ceza belirlenirken aynı kanunun 3.maddesinin 1.fıkrasındaki "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur." şeklindeki hüküm de gözetilmek zorundadır.

Buna göre;sanık hakkında hükmolunacak temel ceza TCK.nun 61.maddesinde belirtilen hususlar göz önünde bulundurularak ve somut gerekçeler belirtilmek suretiyle belirlenmesi gerekirken, hukuki dayanaktan yoksun ve somut olaya uygun olmayan "takdiren ve teşdiden" denilmek suretiyle temel cezasının belirlenmesi,

Yasaya aykırı,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.