muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17329, Karar No: 2023/2897, Tarih: 10.05.2023

1.Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine,

2.Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğuna,

3.Sanık hakkında istinaf dairesince esastan reddine dair karar verilmesi gerekirken İlk Derece Mahkemesi kararının CMK'nın 303/1-a maddesi gereğince kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna,

4. Temyiz talebinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında terör örgütüne üye olma suçunu işlediği iddiasıyla TCK'nın 314/2 maddesi ve sair sevk maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, yargılama neticesinde iddia, sanığın aşamalarda saptanan savunmaları, araştırma ve tespit tutanakları, sanığın ByLock

kaydının bulunmadığına dair sorgulama raporu, sanığın Bank ... sorgu raporu, tanık beyanları, yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile irtibatlı ve iltisaklı olan Aktif Eğitimciler Sendikasına üye olduğu, dosya kapsamındaki aşamalarda alınan tanık beyanlarından sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü içerisinde bulunduğu ve sorumlu düzeyde faaliyet yürüttüğü hususunun anlaşıldığı, internet haber sitelerinde sanığın örgütün faaliyetlerine katıldığı hususunda isminin geçtiğinin tespit edildiği, 23.09.2014 günü Aktif Eğitimciler Sendikası tarafından Milli Eğitim Bakanlığının tartışmalı uygulamalarını protesto için düzenlenen basın açıklamasına katılarak destek verdiğinin tespit edildiği, sanığın Bank ... isimli bankanın müşterisi olduğu ve hesabında aktif bir hareketliliğin bulunduğu, FETÖ/PDY terör örgütü liderinin bankaya para yatırın talimatı üzerine sanığın hesabında rutin hareketin dışında 30.01.2014 tarihinde 5.000.TL bedelle katılım hesabı açtığı, bu şekli ile hesabında rutin dışında talimatla para arttırımı yaptığı hususunun anlaşıldığı, tüm dosya kapsamından sanığın örgüte aidiyet duygusu içerisinde örgütün amaçları doğrultusunda verilen emir ve talimatlarını sorgulamadan yerine getirdiğinin anlaşıldığı, sanığın yargılama sürecindeki olumlu davranışları ve cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri sanık yararına cezayı hafifletici takdiri indirim nedeni kabul edilerek hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 62 nci maddesinde düzenlenen takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiği kanaatine varılmış

, üzerine atılı FETÖ/PDY terör örgütü üyeliği suçunun sübuta erdiği kabul edilerek eylemine uyan maddelere göre cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

, üzerine atılı FETÖ/PDY terör örgütü üyeliği suçunun sübuta erdiği kabul edilerek eylemine uyan maddelere göre cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, iddianame, sanığın aşamalarda verdiği savunmaları ve ... Katılım Bankasındaki hesap hareketlerini gösteren CD içeriği ile delil niteliğindeki diğer tüm belge, bilgi ve beyanların incelenmesi sonucunda; İlk Derece Mahkemesince, "Sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile irtibatlı ve iltisaklı olan Aktif Eğitimciler Sendikasına üye olduğu, dosya kapsamındaki aşamalarda alınan tanık beyanlarından sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü içerisinde bulunduğu ve sorumlu düzeyde faaliyet yürüttüğü hususunun anlaşıldığı, internet haber sitelerinde sanığın örgütün faaliyetlerine katıldığı hususunda isminin geçtiğinin tespit edildiği, 23.09.2014 günü Aktif Eğitimciler Sendikası tarafından Milli Eğitim Bakanlığının tartışmalı uygulamalarını protesto etmek için düzenlenen basın açıklamasına katılarak destek verdiğinin tespit edildiği, sanığın Bank ... isimli bankanın müşterisi olduğu ve hesabında aktif bir hareketliliğin bulunduğu, FETÖ/PDY terör örgütü liderinin bankaya para yatırın talimatı üzerine sanığın hesabında rutin hareketin dışında 30.01.2014 tarihinde 5.000.TL bedelle katılım hesabı açtığı, bu şekli ile hesabında rutin dışında talimatla para arttırımı yaptığı hususunun anlaşıldığı, tüm dosya kapsamından sanığın örgüte aidiyet duygusu içerisinde örgütün amaçları doğrultusunda verilen emir ve talimatlarını sorgulamadan yerine getirdiğinin anlaşıldığı, ....tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde; sanığın çeşitlilik, süreklilik ve yoğunluk gösteren eylem ve faaliyetlerinin terör örgütü üyeliği boyutuna ulaştığı, bu şekli ile sanığın üzerine atılı terör örgütü üyeliği suçunu işlediği anlaşılmakla, eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına, sanığın TCK'nın 53 maddesi uyarınca belirli haklardan yoksun bırakılmasına, sanık hakkında TCK'nın 58/9 maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, sanığın göz altında geçirdiği sürelerin mahkeme tarafından verilen cezadan TCK'nın 63 maddesi uyarınca mahsubuna, karar vermek gerektiği netice ve kanaatine varılarak

aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklinde gerekçe ile sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; sanığa ait Bank ... hesap hareketlerinin tetkikinde; hesap açılış tarihinin 13.10.2010 olduğu, sanığın bu hesabında örgüt elebaşısının talimatından önceki dönemde bir kısım bankacılık işlemleri yaptığı gibi söz konusu bankanın TMSF'ye devredildiği Mayıs 2015 sonrası dönemde de hesaplarını açık tutup bir kısım bankacılık işlemleri yapmaya devam ettiği, ayrıca sanığın örgüte müzahir Aktif Eğitimciler Sendikasına üye olmakla birlikte bu sendikanın yönetiminde aktif olarak görev almadığı, sanık hakkındaki tanık anlatımlarının 2013 yılı öncesi döneme ilişkin olduğu ve sanığın bu davranışlarını örgüt liderinin talimatı ile yaptığına dair yeterli delilin elde edilemediği, dolayısıyla sanığın müsnet suçtan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından "şüpheden sanık yararlanır." ilkesi gereğince sanık hakkındaki İlk Derece Mahkemesinin mahkumiyet kararı kaldırılarak hakkında beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Tebliğnamedeki bozma talepli görüşe (2) ve (3) nolu bentlerde gösterilen nedenlerle isabet bulunmamıştır.

2. İlk Derece Mahkemesi tarafından silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanığın mahkumiyetine dair kararı hukuka aykırı olduğunu dosyadaki mevcut delillerle değerlendiren Bölge Adliye Mahkemesinin, 5271 sayılı CMK'nın 280/1, 2 madde ve fıkraları gereğince usulüne uygun duruşma açıp sonucuna göre aynı Kanun maddesinin 2 nci fıkrası gereğince İlk Derece Mahkemesi hükmünü kaldırarak yeniden hüküm kurması gerekirken, kanun maddesine yanlış anlam yüklenerek sanık hakkında duruşma açmaksızın dosya üzerinden beraat karar verilmiş ise de, beraat kararının dosya içeriğine göre isabetli olması karşısında sanığın yararına olarak gerçekleştirilen usule aykırılığın aleyhe temyiz hakkı vermeyeceği gözetilerek, Cumhuriyet savcısının bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

3.Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, karar gerekçelerine göre Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.01.2019 tarihli ve 2018/2485 Esas ve 2019/157 sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE BERAATE İLİŞKİN HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3525, Karar No: 2014/14756, Tarih: 23.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3525 E.  ,  2014/14756 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/23964

MAHKEMESİ : İstanbul 39. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03.07.2008

NUMARASI : 2007/49 Esas, 2008/826 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanığın savunmasının alındığı ve bilahare kararın verildiği tarihte tutukluluğun devam ettiği, gerekçeli kararın cezaevinde olması nazara alınarak buraya yapılması gerektiği halde yapılmayıp, daha sonra sanığın cezaevinden tahliye olması üzerine, bazı adreslere Tebligat Kanunun 35. maddesine göre tebliğat yapılmış ise de, bu adreslerde sanığa usulüne uygun olarak daha önceden yapılmış bir tebliğat olmadığından yapılan tebliğatın usulsüz olduğu, bu nedenle eski hale getirme nedeninin oluştuğu nazara alınıp, hükmün kesinleşmediği anlaşıldığından, sanık müdafiin 18.10.2011 tarihli dilekçesinin süresinde verilmiş temyiz başvurusu olarak kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdurenin ve mağdurenin kardeşi tanık Celal'ın mağdurenin araca rızası ile bindiğine dair beyanları, sanığın atılı suçu işlemediği yönündeki savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediğine dair mağdurenin soyut beyanı dışında sanığın savunmasının aksine kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı halde, atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16910, Karar No: 2014/18089, Tarih: 09.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/16910 E.  ,  2014/18089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Asliye hukuk Mahkemesi ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R -

Dava, el atmanın önlenmesi ve tazminat istemine ilişkindir.

Sulh Hukuk Mahkemesince, asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, taraflar arasındaki uyuşmazlığın kira ilişkisine dayandığı, HMK'nın 4/a maddesi gereğince kira ilişkisinden doğan davalarda Sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

3533 Sayılı yasanın 1.maddesinde "umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı devlete veya belediye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanların bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledileceği, Yasanın 4.maddesinde de taşınmazın aynına yönelik uyuşmazlıkların yasa kapsamı dışında olduğu öngörülmüştür. Aynı yasanın 4 .maddesinde ise, ”Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve (Değişik ibare: 4916-3.7.2003/m.24) "taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin" ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hâkimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davanın, davalı ... ile ... Genel Müdürlüğpü arasında el atmanın önlenmesi ve tazminat istemine ilişkin olduğu, 3533 sayılı yasa kapsamında hakem sıfatıyla bakılması gereken dava olduğu,anılan yasanın 4 maddesinde, yüksek dereceli hukuk hakiminin bu tür davalara hakem sıfatıyla bakacağının düzenlendiği ancak Asliye hukuk hakimi şeklinde bir ayrım yapılmadığı anlaşılmaktadır.Davalı belediyenin bulunduğu ... ilçesi Adliyesinde, Adalet komisyonu tarafından ismi bildirilen en yüksek dereceli hukuk hakimin ... (...)olduğu anlaşılmakla, davanın hakem sıfatıyla, hakim ... (...) tarafından görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nin 21. ve 22. maddesi gereğince ... (...) Hakem olarak BELİRLENMESİNE 09.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2734, Karar No: 2011/3520, Tarih: 01.06.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/2734 E.  ,  2011/3520 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/17273

MAHKEMESİ :KARABÜK Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :12/10/2010-26/204

SUÇ Silahla yaralamak, mala zarar vermek

M.. T..'ı silahla yaralamaktan sanık A.. T.., işbu suça yardımdan ve mala zarar vermekten sanık M.. T..'ün bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine, M.. T.. hakkında yaralama suçundan CMK.nun 231/5 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve mala zarar verme suçundan TCK.nun 73/4 ve CMK.nun 223/8 maddeleri uyarınca açılan kamu davasının düşürülmesine ilişkin (KARABÜK) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12/10/2010 gün ve 26/204 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanık Muhammet hakkında silahla yaralama suçundan 5271 sayılı CMK’nun 231/12 maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, temyizi kabil olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi bulunduğundan, mahallince değerlendirme yapılmak üzere temyiz incelemesi dışı bırakılmıştır.

2)Sanık Muhammet hakkında mala zarar verme suçundan şikayetten vazgeçme nedeniyle TCK.nun 73/4 maddesi ve CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca verilen kamu davasının düşmesine dair kararı temyizde hukuki yararı bulunmadığından, sanık Muhammet müdafiinin bu hükme yönelen temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3)Sanık Ali hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne özgü yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde, incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak,

3)Sanık Ali hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne özgü yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde, incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak,

Oluşa, dosya kapsamına ve mağdur Mustafa’ya ait Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü’nün 11.04.2006 tarihli rapor içeriğine göre,olay günü sanık Ali’nin bıçakla mağdur Mustafa’nın yaşamsal önemi bulunan boyun bölgesine isabetle, boyunda sağda jugüler bölgede kesi ve büyük damar venajugularis internalde kesi oluşturarak, hayati tehlike geçirip, dilin sağ deviye olmasıyla yaşamsal tehlike oluşturarak, 25 gün iş ve gücünden kalıp, basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde vurduğu, mağdurun olay yerinde bulunan tanıklarca hastaneye kaldırıldığı ve boyundaki damar ve sinir yaralanmasına acil müdahale edilmesi suretiyle yaşama döndüğü anlaşılmakla, kullanılan araç olan bıçağın elverişliliğine, yaranın yeri ve niteliği ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre, sanığın olayda öldürme kastıyla hareket ettiğinin kabulü ile kasten öldürmeye kalkışma suçundan cezalandırılmasına karar vermek gerekirken, yazılı şekilde suçun hukuki nitelemesinde yanılgıya düşülerek silahla yaralama suçundan hüküm kurulması;

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına; 01/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25717, Karar No: 2013/1693, Tarih: 04.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/25717 E.  ,  2013/1693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti :

Davacı vekili, işverenin yapmış olduğu feshin geçersiz olduğunu bu nedenle işe iade kararı verilmesi ve işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre tazminatının ödenmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti :

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin 2009 senesinde dünyada ve ülkemizde yaşanan global kriz sonrasında şirketin azalan ve eski seviyesine ulaşmayan iş hacmi, düşen satışlar, ihracat ve karlılık nedeni ile eş değer pozisyon için iki ayrı müdür istihdamına ihtiyaç kalmaması sonucu fesih edildiğini ve feshin işletmenin işlerin yürütülmesi konusundaki münhasır yönetim hakkından kaynaklanan işletmesel karar sonucu olduğunu ve işletme kararı uygulanmasında ve davacının iş sözleşmesinin feshinde işverenin davacının düşük performans değerlerini göz önünde tutmak sureti ile tutarlı davranıp keyfilikten uzaklaşmış olduğunu ve davacının iş sözleşmesinin geçerli nedenle fesih edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararın Özeti :

Mahkemece, ekonomik nedenlerle alınan işletmesel karar gereğince yapılan fesih bildiriminde davacının daha kıdemli olmasına rağmen 2007 yılından itibaren performansının daha düşük olması nedeni ile iş sözleşmesinin fesih edilmesine karar verilmiş ise de davacının pozisyonu ve şirketteki görevi dikkate alındığında şirketin 2010 yılında ihracata değil iç pazara yöneldiği görüldüğünde bu durumda davacının şirketin pazar seçimi ve ya yurt dışı - yurt içi satış tercihini etkileyecek konumda olmadığı bu nedenle de şirketin tercihleri ile yaşanan düşüşün davacının performansı ile birlikte değerlendirilemeyeceği ve davacının 2010 yılı performans değerlendirme formunda fırsatların değerlendirilemediği ve bu nedenle ihracat değerlerinin düşük seyrettiği ve geleceğe yönelik pazar geliştirme yönünde başarılı

olunamadığı belirtilmiş ise de davacının görev tanımına da bakıldığında pazar oluşturma ve pazar fırsatlarını değerlendirecek stratejik uygulamaların yapım çalışmaları ile görevli olmasına karşın bu yönde nihai karar ve faaliyet tercihinin davacıya bağlı olmadığı ve davacı ile aynı görev tanımında fakat farklı unvanda yer alan genel müdüre bağlı iki müdür kadrosunun davalı şirket tarafından 2010 yılı Kasım ayında oluşturulması ile davacının ihracat yönündeki kararlarının tek başına veremediği bu nedenle performans değerlendirilmesinde bu hususların göz ardı edilerek objektif ve çalıştığı iş ve görev tanımına ve görev tanımı gereğince yapabileceği iş kapsamına göre değerlendirilmediği ve tüm bu nedenlerle davacının iş sözleşmesinin fesih gerekçesi olarak ileri sürülen ekonomik nedenler ve performans düşüklüğünün gerçeği yansıtmadığı ve davacının seçiminde keyfi davranıldığı ve bu nedenle yapılan feshin geçerli nedene dayanmadığı kanaatiyle davanın kabulüne, işe iade ve boşta geçen sürelere ilişkin tazminatların hüküm altına alınmasına karar verilmiştir.

Temyiz :

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe :

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış olanaklarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, hammadde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 2. fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 2. fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, davalı işveren tarafından davacı işçinin iş sözleşmesi, 2008 yılından itibaren ihracat rakamlarının düşüş trendine girdiği ve bu durumun süreç içerisinde kalıcı özellik kazandığı , bu nedenle ihracat departmanın organizasyon ve kadro yapısı gözden geçirildiği, yapılan çalışma sonucunda 30.05.2011 tarihinde alınan işletme kararına göre ihracat müdürü ve ihracat geliştirme müdürü olarak iki adet olan müdür pozisyonlarının, düşen iş hacmi doğrultusunda bire indirilmesine ve daha kıdemli olmasına rağmen performans düzeyinin 2007 yılından bu yana sürekli olarak düşük gerçekleşmesi nedeniyle 12.08.2011 tarihi itibariyle feshedilmiştir.

Mahkemece, üçlü bilirkişi kurulundan rapor aldırılmış , ancak sözkonusu raporda, davacının davalı işyerinde değerlendirilebileceği pozisyonun olup olmadığı ve fesihten sonra davacının değerlendirilebileceği pozisyonlara alım yapılıp yapılmadığı araştırılmamıştır. Bu nedenle davacıya niteliğine uygun başka iş tekliflerinin verilip verilmediği, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı, işverenin fesihte keyfi davranıp davranmadığı ve işletmesel karar sonucu feshin kaçınılmaz olup olmadığı hususunda bilirkişi başta olmak üzere gerekli araştırma ve inceleme yapılmalı ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile verilmiş olması nedeniyle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 04.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.