muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20, Karar No: 2014/22960, Tarih: 06.11.2014

Somut olayda; Mahkemece, gerçek zarar tavan hesabı yapılmamış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2- Diğer taraftan, sigortalının davalı işverenden önce hangi iş yerlerinde çalıştığı, bu çalışmaların meslek hastalığının oluşmasında etkisinin olup olmadığı araştırılmalı, yapılacak araştırma sonucu böyle bir çalışmanın varlığı saptanacak olursa, sigortalının çalışmasının hangi işyerlerinde; hangi tarihlerde, ne iş yaparak geçtiği, çalışma ortamının nasıl olduğu hususları da açıklığa kavuşturulmalıdır. Bu nedenle, gerekirse, çalışma yerlerinde keşif de yapılarak bu eksiklikler giderilmeli, buna göre, meslek hastalığı ile işverenlere ait işyerlerindeki çalışma koşulları yönünden hastalığın oluşması ve ilerlemesi bakımından illiyet bağı olup olmadığı sigortalının çalıştığı iş kolu-çalışma süresi ve meslek hastalığının türü de gözetilerek bilimsel verilere göre yöntemince belirlenmeli, farklı tarihlerde, hizmetinde çalışılan işverenlerin birlikte kusurları olmayıp, ayrı zamanlarda ve ayrı ortamlarda meslek hastalığının oluşmasına birbirleriyle irtibatlı olmaksızın katkılarının bulunduğunun alınacak kusur raporu ile anlaşılması halinde ve her işverenin sadece kendi kusuru oranındaki maddi zarar miktarından sorumlu tutulması gerektiği gözönünde bulundurulmalıdır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı H.. S.. ve Tur. San. A.Ş. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 06.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5328, Karar No: 2017/16724, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/5328 E.  ,  2017/16724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22152, Karar No: 2017/5270, Tarih: 28.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/22152 E.  ,  2017/5270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, eşit işlem borcuna aykırılık tazminatı ile eşit işlem borcuna aykırılık nedeni ile ücret farkı, ilave tediye ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ücretin düşürülmesi nedeniyle fark ücreti, eksik kıdem nedeniyle yıllık ücretli izin, TİS'ten kaynaklanan ek alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş davacı avukatınca duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı üniversiteye bağlı hastane işyerinde taşeron şirketler işverenliğinde hizmet akdiyle çalıştığını, iş müfettişleri tarafından yapılan teftişlerde taşeron şirket ile asıl işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, muvazaa tespitinin iptaline dair ... 4. İş Mahkemesi'nce açılan davanın reddine karar verildiğini, bu nedenle müvekkilinin baştan beri asıl işverenin çalışanı olarak kabul edilmesi gerektiğini, kadrolu işçilerin TEZ-KOOP Sendikasına üye olduklarını ve TİS'ten yararlandıklarını ancak kadrosuz işçilerin bu haklardan yararlanamadıklarını, bu durumun eşit işlem borcuna aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek; eşit işlem borcuna aykırılık tazminatı, eşit işlem borcuna aykırılık nedeni ile ücret farkı, ilave tediye ücreti, ücretin düşürülmesi nedeniyle fark ücret alacağı, eksik kıdem nedeniyle yıllık ücretli izin alacağı ve TİS'ten kaynaklanan ek alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının hizmet satın alınan firmanın çalışanı olduğunu, idarede bulunan kadroya atanmasının mevzuata aykırılık teşkil edeceğini, ilave tediye alacağının yanlızca kamuda çalışan kadrolu işçilere yapılan ödeme olduğunu, eşit işlem borcuna aykırılığın şartlarının oluşmadığını, davacının halen yüklenici firmalar işverenliğinde çalışmaya devam ettiğini bu nedenle yıllık izin ücreti talep edemeyeceğini, taleplerin zamanaşımına uğradığını ve diğer iddiaların doğru olmadığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davacının, dava dilekçesinde döner sermaye alacağı talebinde bulunmadığının anlaşılmasına göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasında davacının yol ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davacının, dava dilekçesinde döner sermaye alacağı talebinde bulunmadığının anlaşılmasına göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasında davacının yol ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, 2012 Temmuz ayından itibaren yol ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek alacak talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, çalışanlara yol ücreti ödenmekte iken 2012 yılı Temmuz ayından dava tarihine kadar geçen dönemdeki yol ücretlerinin ödenmediği bu haliyle uygulamanın kaldırılarak iş koşuluna dönüştüğü gerekçesi ile talebin reddine hükmedilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 22. maddesindeki “işveren, iş sözleşmesiyle veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar ya da işyeri uygulamasıyla oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabilir. Bu şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından altı işgünü içinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişiklikler işçiyi bağlamaz. İşçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmezse, işveren değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedenin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim süresine uymak suretiyle iş sözleşmesini feshedebilir. İşçi bu durumda 17 ila 21 inci madde hükümlerine göre dava açabilir” şeklindeki düzenleme, çalışma koşullarındaki esaslı değişikliğin normatif dayanağını oluşturur.

4857 sayılı İş Kanunu 10.06.2003 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, yukarıda belirtilen madde uyarınca bu tarihten sonra işçinin çalışma koşullarındaki aleyhe bir değişiklik, ancak durumun işçiye yazılı bildirimi ve işçinin de yazılı muvafakatı ile mümkündür.

Dosya içerisinde, davacı işçiye; yol ücretinin kaldırılacağına ilişkin olarak yazılı bir bildirim yapıldığına ya da işçinin yazılı olarak muvafakat ettiğini bildirdiğine dair herhangi bir belge bulunmamaktadır.

Bu nedenlerle, davacının yol ücreti alacağının hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı gerekçe ile reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/03/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/114, Karar No: 2004/3167, Tarih: 28.09.2004

1. Ceza Dairesi 2004/114 E., 2004/3167 K.

**1. Ceza Dairesi 2004/114 E., 2004/3167 K.**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 448 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 47 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 51 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 62 ]

- 2659 S. ADLİ TIP KURUMU KANUNU [ Madde 14 ]

**"İçtihat Metni"**

Kardeşi Eyüp'ü öldürmeye tam derecede teşebbüsten sanık Faik'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.10.2003 gün ve 239/119 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi C. Savcısı ile sanık taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Toplanan deliller karar yerinde, incelenip, sanık Faik'in suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçunun niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması suçun sübutu açısından inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- Sanık hakkında Adli Tıp Kurumu 4. ihtisas Kurulunca düzenlenen 10.3.2003 tarihli raporda cezai ehliyetini önemli derecede etkileyecek mahiyet ve derecede "hafif derecede zeka geriliği" saptandığı bildirilmiş, dosya içerisinde mevcut olmamakla birlikte 4. ihtisas Kurulu raporu içeriğinden, Adli Tıp Kurumu Gözlem ihtisas Dairesinin 26.4.2002 tarih ve 244 sayılı raporuna göre, sanıkta cezai ehliyetini etkileyecek ya da ortadan kaldıracak akıl hastalığı veya akıl zayıflığı tespit edilemediği, cezai ehliyetinin tam olduğunun bildirildiği, 4. ihtisas Kurulu raporunda Gözlem ihtisas Dairesinin bu raporuna niçin itibar edilmediğinin yeterli ve tatmin edici gerekçelerle tartışılmadığı görülmekle, Gözlem ihtisas Dairesi ile 4. ihtisas Kurulu raporları arasındaki farklılığın 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun 14 maddesi gereğince Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınarak giderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Oluşa, kabule ve dosya içeriğine göre, sanığın, kardeşi olan mağdur ile birlikte inşaatta çalıştıkları sırada, kendisinden küçük olan mağdurun kendisine talimat vermesine, yerine getirmeyince de yakasından tutup ittirmesine sinirlenerek mağduru av tüfeği ile vurarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda, mağdurun sanığın yakasından tutarak ittirmesi şeklindeki haksız davranışının, sanık lehine hafif tahrik uygulanmasını gerektirir nitelikte olduğu ve TCK nün 51/1 maddesi uygulanması gerektiği düşünülmeksizin, ağır tahrik kabulü ile sanık hakkında eksik ceza tayini,

3- Kabule ve uygulamaya göre;

3- Kabule ve uygulamaya göre;

a-) Adli Tıp raporunda TCK.nun 47 maddesinden asgari oranda faydalanması önerildiği ve bu önerinin kabul edildiği gerekçe ve hüküm fıkrasında açıklandığı halde, TCK.nun 47 maddesi ile cezasından azami (1/2) oranda indirim yapılması,

b-) Sanık hakkında hükmolunan cezadan TCK.nun 59 maddesi ile indirim yapıldığı sırada yapılan hesap hatası sonucu, 2 yıl 3 ay 15 gün yerine, 2 yıl 5 ay 15 gün ağır hapis cezasıyla cezalandırılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafi ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu yönleri ile isabetli görülmekle, sanık hakkındaki hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 28.9.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7510, Karar No: 2025/3794, Tarih: 20.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7510 E.  ,  2025/3794 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1091 Esas, 2023/1475 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/90 Esas, 2022/168 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın davalı ... Genel Müdürlüğü yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın davalı ... Genel Müdürlüğü yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu Ankara ili, ..., ... Mahallesi 44987 ada 1 parsel sayılı taşınmaza davalı idare tarafından kamulaştırma yapılmadığı hâlde, enerji nakil hattı geçirilmek ve pilon dikilmek suretiyle fiilen el atıldığını, bu nedenle fiilen el atılan taşınmaz bedelinin işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu Ankara ili, ..., ... Mahallesi 44987 ada 1 parsel sayılı taşınmaza davalı idare tarafından kamulaştırma yapılmadığı hâlde, enerji nakil hattı geçirilmek ve pilon dikilmek suretiyle fiilen el atıldığını, bu nedenle fiilen el atılan taşınmaz bedelinin işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazdan 380 kW Ankara - İstanbul Enerji Nakil Hattı ve 380 kW Ankara II. ... Enerji Nakil Hatlarının geçtiğini, 380 kW Ankara - İstanbul Enerji Nakil Hattının 3043 ve 3044 No.lu direkleri arasında ve 380 kW Ankara II. ... Enerji Nakil Hattının ise 1368-1369 ve 1370 No.lu direkleri arasında bulunduğunu, 380 kw Ankara - İstanbul Enerji Nakil Hattı için 07.06.1968 tarihli ve 2287 numaralı Yönetim Kurulu Kararı alındığını ve bu kararın 26.06.1968 tarihinde Bakanlar Kurulunca onaylandığını, Ankara II. ... Enerji Nakil Hattı için de 07.03.1968 tarihinde 2554 numaralı Yönetim Kurulu Kararı alındığını ve bu kararın 27.03.1968 tarihinde Bakanlar Kurulunca onaylandığını, hatların tesis edildiği tarihte 3043 ve 3044 No.lu direkleri ve 1368, 1369 ve 1370 numaralı direkler arasına 686, 724, 723, 45, 47, 728, 727, 735, 455,456 ve 457 numaralı kadastro parsellerinin isabet ettiğini, hattın tesis edildiği tarihte Tapu ve Kadastro Müdürlüğünce kontrol edilen kadastro onaylı kamulaştırma planına göre kadastro parseli malikleri ile uzlaşma sağlandığını ve kamulaştırma işlemlerinin tamamlandığını, ilgili belediye tarafından yapılan imar düzenlemesiyle enerji iletim hatlarının 3043 ve 3044 No.lu direkleri 1368, 1369 ve 1370 numaralı direkler arası 44987 ada 1 parsel olduğunu, 44987 ada 1 parselin isabet ettiği alanda kamulaştırma işlemleri tamamlandığından, kamulaştırmasız el atmanın söz konusu olmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

2. Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazda bulunan elektrik iletim hatlarının ve direklerinin müvekkili kuruma ait olmadığını, davanın husumetten reddi gerektiğini, davacı tarafın taşınmazını kullanamamasının sebebinin Etimesgut Belediye Başkanlığının imar uygulaması ile taşınmazın park ve oyun alanı olarak ayrılmasından kaynaklandığını, bu nedenle davanın belediyeye yöneltilmesi gerektiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın ... Genel Müdürlüğü yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... yönünden kabulü ile taşınmazın mülkiyet bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ... Genel Müdürlüğünden alınarak davacıya verilmesine, bedeline hükmedilen taşınmazın tapusunun davacının payı oranında iptali ile davalı ... adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın ... Genel Müdürlüğü yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... yönünden kabulü ile taşınmazın mülkiyet bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ... Genel Müdürlüğünden alınarak davacıya verilmesine, bedeline hükmedilen taşınmazın tapusunun davacının payı oranında iptali ile davalı ... adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; uzlaşma dava şartının yerine getirilmediğini, kamulaştırma işlemlerinin tamamlanarak tapuda rızai ferağ verildiğini, davacının 2014 yılında durumu bilerek satın aldığını, dava konusu taşınmazın oyun ve park alanı olarak ayrıldığını ve müvekkili idarenin bu alana ilişkin kamulaştırma yetkisinin bulunmadığını, belediyenin sorumlu olduğunu, dava konusu hatların kök parsellerden geçirildiğini, dava konusu parselle ilgili olarak müvekkili teşekkül tarafından imar planlarının iptali talebiyle Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve ... aleyhine Ankara 9. İdare Mahkemesinin 2010/756 Esas sayılı dosyası üzerinden açılan davada verilen kararın Danıştay 6. Dairesinin 2017/8345 Esas sayılı kararıyla bozulması ile dava konusu taşınmazın plansız alanda kaldığını, enerji iletim hatları altında tamamen kısıtlama durumu olmadığından dava konusu parselde mülkiyet kamulaştırması değil irtifak kamulaştırması yapılması gerektiğini, taşınmaza el atma tarihi 1970 yılı olup maktu harca hükmedilmesi gerekirken, nispi harca hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç