muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/25413, Karar No: 2013/21170, Tarih: 08.10.2013

İnceleme konusu dosya ve Dairemize intikal eden diğer dava dosyaları içeriklerine göre davalıya ait işletmede yaklaşık 50 yıldan beri toplu iş sözleşmesi uygulanmıştır. Türk Hava Yollarındaki kamu hissesinin %50 civarında olduğu belirtilmiştir. Davalı şirket vekili, fesih tarihi itibariyle işletmede çalışan uçucu personel sayısının yaklaşık 6.000 olduğunu açıklamıştır.

Dosya içeriğine göre amacı ve yapılış şekli itibariyle gerçekleştirilen eylemin siyasi amaçlı grev niteliğinde olduğu açıktır. Toplu iş sözleşmesi görüşmelerinin devam ettiği bir sırada hava iş kolunda grev yasağını öngören bir kanun değişikliği teklifinin çıkarılmasını önlemek amacıyla yapılan bu grevin mesleki bir amaca da hizmet ettiği düşünülebilir ise de, muhatabı ve amacı itibariyle eylemin “siyasi amaçlı grev” niteliğinde olduğu kabul edilmiştir.

Dairemizce uluslararası hukuk çerçevesinde işçilerin, ortak ekonomik ve sosyal menfaatlerini ilgilendiren konularda tepkilerini toplu eylem yoluyla ifade etme haklarının bulunduğu kabul edilmiştir. Ancak, iş bırakmak suretiyle yapılan toplu eylemlerin ulusal ekonomiyi ve kamu düzenini olumsuz etkilemesi ihtimali karşısında, bu hakkın sınırsız bir şekilde kullanılması düşünülemez. Çalışma barışı için işverenin mülkiyet hakkı ile işçilerin toplu pazarlık hakları arasında adil bir dengenin kurulması gereklidir. Her şeyden önce iş bırakmak suretiyle yapılan eylemlere kanuni grevde olduğu gibi son çare olarak başvurulmalı(Ultima Ratio İlkesi) ve ölçülülük ilkesine uyulmalıdır. Siyasi amaçlı grevde baskı altında tutulmak istenen kurum ile eylem sonucu doğrudan zarara uğrayacak işverenin ayrı olmaları ve baskı altına alınmak istenen kurum üzerinde işverenin inisiyatife sahip olamaması bu konuda daha hassas ve ölçülü davranılmasını gerektirmektedir.

Dosya içeriğine göre davacı ve arkadaşlarının veya üyesi oldukları sendikanın söz konusu toplu eyleme girişmeden önce hükümet veya yasama organı yetkilileri ile görüşme, üçüncü bir kişinin arabuluculuğundan yararlanma gibi barışçıl yol ve yöntemleri kullanmadıkları ve iş bırakmaya göre daha hafif sayılabilecek diğer protesto biçimlerini tercih etmedikleri, kısaca, iş bırakmak suretiyle yapılan eyleme son çare olarak başvurmadıkları anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, işverene söz konusu greve gidileceği konusunda önceden herhangi bir bildirimde de bulunulmamıştır. Önceden bildirilmeyen, işveren için sürpriz olan grevlerin daha fazla zarara yol açacağı açıktır. Bu sebeple 2822 sayılı Kanun'da grev kararının önceden ilanı ve uygulanacağı tarihin greve başlamadan önce işverene bildirilmesi gerektiği düzenlenmiştir. Bu tür eylemlerde, greve gidileceğinin ve başlama tarihinin önceden işverene bildirilmesi barışçıl niteliğinin ortaya çıkmasını sağlayacaktır.

Öte yandan, işyeri ve yapılan işin niteliği dikkate alındığında, işin durması veya önemli bir ölçüde aksaması hizmetin sürekliliğini ve güvenliğini olumsuz etkileyecek niteliktedir. Bu sebeple ölçülülük ilkesi bağlamında eylemin süresi de önem arz edecektir. Eylemin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin yöneldiği muhatap ve amaç, kamu yararı, işin ve işyerinin özelliği göz önünde bulundurulmalıdır. Somut olayda işçiler hava iş kolunda getirilmek istenen grev yasağının kendi haklarını tehdit ettiğinden bahisle, kamuoyu oluşturmak amacıyla protesto eyleminde bulunmak, uğrayacakları olası mağduriyetler konusunda dikkat çekmek, bir anlamda yasama organınca yapılmak istenen değişikliği engellemek gibi meşru bir amaç gütmektedirler. Bu haklı amaca yönelik olarak ortaya konulan söz, eylem ve davranışların, işçilerin seslerini ve haklılıklarını ülke gündemine taşımak işlevini aşacak biçimde uzun süreli çalışmaktan kaçınmaları ve hizmeti esaslı şekilde aksatmaları yukarıda belirtilen ölçülülük ilkesiyle bağdaşmayacaktır. Yapılan grev sonucu Türk Hava Yollarında yürütülen işin 03.00-24.00 saatleri arasında, uzun sayılabilecek bir süre ve önemli derecede aksadığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Sefer iptali ve gecikmelerinden dolayı binlerce yolcunun mağduriyeti ve işletmenin bu yüzden maruz kalacağı olası zarar miktarı da göz önüne alındığında, grevin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edildiği kabul edilmelidir.

./..

- 7 -

Yukarıda belirtilen ulusal ve uluslararası hukuk ilkeleri uyarınca işçilerin barışçıl toplu eylemlerde bulunma hakları bulunmakta ise de, eylemin ve işyerinin niteliği dikkate alındığında toplu iş bırakma eylemine son çare olarak başvurulmadığı ve ölçülülük ilkesinin dikkate alınmadığı sonucuna varılmıştır. Bu nedenle davacının söz konusu davranışı, kural olarak, fesih için haklı neden teşkil etmektedir. Ancak, fesih tarihi itibariyle iş sözleşmesi hükmü olarak devam eden önceki toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca Disiplin Kurulu Kararı alınmadan yapılan feshin haksız olduğu kabul edilmiştir. Öte yandan, Disiplin Kurulu Kararının alınmamış olması feshi haksız hale getirmekte ise de, Yargıtay uygulamasına göre geçerli nedeni ortadan kaldırmadığından, davalı işverence yapılan feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilerek, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 24,30 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 21,15 TL harcın mahsubuyla bakiye 3,15 TL karar ve ilam harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 24,30 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 21,15 TL harcın mahsubuyla bakiye 3,15 TL karar ve ilam harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 210,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 08.10.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Somut olayda, toplu iş sözleşmeleri görüşmeleri devam etmekte iken, hava taşımacılığı işinin grev yasağı kapsamına alınmasına yönelik kanun değişikliği teklifi verilmesi üzerine davalı işverene ait işyerlerinde toplu olarak doktor raporu alınmak ve uçuş görevine katılmamak suretiyle işin bırakıldığı dosya içeriği ile sabittir.

En etkili iş mücadelesi aracı olan grev hakkının yasaklanması yönündeki yasa değişikliği teklifine karşı davacı ve arkadaşlarının gerçekleştirdiği işi bırakma eyleminin ulusal mevzuatımızca yasa dışı grev niteliğinde olduğu açıktır. Ne var ki, Türkiye’nin de onayladığı uluslararası sözleşmelere göre işçi hak ve menfaatlerinin ve özellikle sendikal özgürlüklerinin kısıtlama girişimlerine karşı işçilerce yapılan protestoların barışçıl olması koşuluyla demokratik tepki olarak nitelendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir. Somut olayda da siyasi iradenin getirmek istediği grev yasağına karşı yapılan toplu eylemin demokratik tepki olduğu açıktır. Bu itibarla, gerçekleştirilen toplu eylemin demokratik tepki niteliğinde olduğuna yönelik sayın çoğunluğun tespitine aynen katılıyorum. Ancak, bu tepkinin barışçıl amaçtan uzaklaşıp uzaklaşmadığı ve ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin süresi ile birlikte eylem sonucu meydana gelen zarar miktarının da somut olarak belli olması gerekir. Salt süre yönünden ölçülülük ilkesine uyulup uyulmadığının denetlenmesi doğru olmaz. Bu nedenle zarar miktarı konusunda davalı tarafın beyanı ile yetinilmeyerek, zararın bilirkişi aracılığıyla tespit edilmesinden sonra sözü edilen ilke çerçevesinde değerlendirme yapılmalıdır. Hükmün bu yönden araştırma ve incelemeye yönelik olarak bozulması gerektiğinden sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum. 08.10.2013
Yargıtay — Esas No: 2019/18249, Karar No: 2021/4284, Tarih: 18.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/18249 E.  ,  2021/4284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın eşi Seyfettin Özcan’ın maktül Hasan Okur’u bıçaklamasının akabinde maktülün binanın -1. katı garaj çıkış kapısından sanığın içine bulunduğu kişiler tarafından ayakları ve kollarından tutulmak sureti ile park alanına çıkartılarak olay yerinden uzaklaştırıldığının 13.01.2014 tarihli kamera kaydı inceleme tutanağında belirtildiği ve açıklanan fiilin akabinde sanığın olay yerinde bulunan kan lekelerini silmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK’nın 281. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden sanığın mahkumiyeti yerine, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5168, Karar No: 2019/5017, Tarih: 28.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5168 E.  ,  2019/5017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ :

ŞİKAYET

OLUNANLAR :

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkili bankanın müflis ... Ürünleri San. ve Tic. Ldt. Şti.den 3.197.666,75-TL alacaklı olduğunu, müflis şirketin ..., plakalı araçlarının müvekkili bankaya rehinli olduğunu, İİK. M 206 ve MK.m 940/2 maddeleri gereğince rehinle temin edilmiş rüçhanlı alacaklarının İstanbul Anadolu 3. İcra Müdürlüğünün 2014/62 İflas sayılı dosyasında yapılan sıra cetvelinde 4. sıraya kaydedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek, iflas idaresince kabul edilen 796,207,00-TL alacağın sırasının rüçhanlı olarak düzeltilmesine karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan SGK vekili, rehinli alacakların imtiyazlı değil rüçhanlı olup sıra cetvelinin önünde yer alacağını ancak bu önceliğin alacağın ilgili bulunduğu rehnin satış bedelinin karşıladığı kısımla sınırlı olduğunu, aşan miktarın ise 4. sırada olması gerektiğini savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, İflas idaresi tarafından kabul edilip 4. sıraya kaydedilen 796.207,00-TL den rehin limiti içinde kalan 670.780,00 TL'sinin rüçhanlı olduğu, limit dışında kalan miktarın ise adi alacak olarak sıra cetvelinin 4. sırasında tahsilde tekerrür olmamak şartı ile kaydedilmesi gerektiği gerekçesi ile şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

İstem, iflas sıra cetveline şikayete ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Mahkemece şikayetin kabulüne karar verildiği halde vekili bulunan şikayetçi lehine maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiştir.

İstem, iflas sıra cetveline şikayete ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Mahkemece şikayetin kabulüne karar verildiği halde vekili bulunan şikayetçi lehine maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiştir.

Öte yandan Mahkemece, rehin hakkının, sadece rehin konusu olan malın satış bedeli için geçerli olduğu, bu nedenle şikayetin kabulü ile şikayetçinin 670.780,00-TL alacağının rüçhanlı alacak olarak kabulüne, limit dışında kalan 125.427,00-TL’lik tutarın tahsilde tekerrür olmamak şartıyla 4. sırada değerlendirilmesine karar verilmesi gerekirken bu husus gözden kaçırılarak, şikayetçinin rehinle temin edilmiş olan 670.780,00-TL alacağının rüçhanlı olduğu tespit edildiği halde, gerekçenin altıncı paragrafında rüçhanlı alacağın “...sıra cetvelinde 3. sırada yer alması gerektiği” şeklindeki gerekçeye dayanılarak sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi doğru olmamış ise de sonucu itibariyle doğru olan kararın HMUK'nın 438/son maddesi uyarınca değişik gerekçe ile ve hüküm bölümünde yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının gerekçesi değiştirilmek ve mahkeme kararının hüküm bölümünün (1) numaralı bendinde yer alan '”sıra cetvelinin davacı yönünden iptaline'' kelimelerinin hükümden çıkarılarak yerine ''sıra cetvelinde şikayetçinin rehinle temin edilmiş olan 670.780,00-TL alacağının rüçhanlı alacak olarak kabulüne, limit dışında kalan 125.427,00-TL’lik tutarın tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla 4. sırada değerlendirilmesine'' ibaresinin yazılmasına, hüküm bölümünün (2) numaralı bendinin tamamen çıkartılarak yerine “şikayetçi kendini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 500,00-TL maktu vekalet ücretinin şikayet olunan iflas idaresinden alınıp şikayetçiye verilmesine” ibarelerinin yazılmasına, mahkeme kararının gerekçesi değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27781, Karar No: 2019/12197, Tarih: 05.12.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/27781 E.  ,  2019/12197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı tarafından başlatılan .../Özalp İcra Müdürlüğünün 2014/1225 sayılı dosyasına süresi içerisinde itiraz edilmediğinden kesinleştiğini, takibine konu faturalarda yapılan kesintilerin 01.04.2014 tarihinde imzalanan sözleşmeden kaynaklandığını, 19.06.2014 tarihinde merkezlerine gönderilen şikayet dilekçesinde"...Özel Lokman Hekim ... Hastanesinden kendi adına ilaç raporu çıkarıldığının ve kendisinin Zonguldak'ta oturduğunun, ...'la hiçbir alakasının ve bağlantısının olmadığının..." ifade edildiğini, yapılan incelemelerde 4720 adet sahte e-reçete düzenlendiği, ancak bunların 4478 adedinin eczanelerden tahsil edildiğini, kurum zararının meydana geldiğini ve adı geçen eczacıya herhangi bir cezai şart uygulanmadığını, ancak 107 sahte reçete bedeli toplamı 26.843,37 TL’nin davalının kurumdaki alacaklarından mahsup edildiğini ileri sürerek; herhangi bir borcunun bulunmadığının tespitine ve icra takibinin haksız ve kötü niyetli olması sebebiyle kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 107 sahte reçete bedeli toplamı 26.843,37 TL’nin davalının kurumdaki alacaklarından mahsup edildiğini ve sahte reçeteler nedeniyle herhangi bir cezai işlem uygulanmadığını ileri sürerek, kesinleşen icra takibinde borçlu olmadığının tespitini istemektedir. Davalı, davanın reddini dilemiş, mahkemece hükme esas alınan rapora atıfla sahte reçetelerin eczacı ya da çalışanları tarafından yapıldığının ispat edilmesi gerektiği, davacı Kurumun davalı eczacı hakkında iddiasını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. İlgili Protokolün 5.3.10 maddesinde “ Eczacı ya da eczane çalışanlarınca Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak Kuruma sahte ilaç fiyat küpürü/sahte karekod sahte reçete veya sahte rapor fatura edildiğinin tespiti halinde reçete bedelinin 10 katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır... Ancak, söz konusu sahte küpür veya sahte reçete veya sahte raporun eczacı ya da eczacı çalışanları dışında üçüncü kişilerin dahili ile Kuruma fatura edildiğinin yapılacak araştırma ve/veya inceleme sonucunda tespit edilmesi halinde bu madde hükmü uygulanmaz.’’ hükmü düzenlenmiştir. Uyuşmazlığa konu 107 adet reçetenin sahte olduğu hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Her ne kadar, bu madde kapsamında eczacının kastı olmadığı sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiş ise de, karşılığı bulunmayan 26.843,37 TL tutarındaki reçete bedelinin davacı Kurum tarafından davalı eczacının alacaklarından mahsup edilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Hal böyle olunca; davalının kastı olmasa da sahte reçete bedellerinin Kurumca eczaneye ödenmemesi gerektiğinden, mahkemece 26.843,37 TL tutarındaki reçete bedeli yönünden açılan menfi tespit davasında davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi usul ve Yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21743, Karar No: 2017/8961, Tarih: 13.06.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/21743 E.  ,  2017/8961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 28.05.2015 gün ve 2015/8236 Esas, 2015/12020 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK'nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 270,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak ...'ye irad kaydına ve 57,60 TL peşin harcın red harcına mahsubu ile kalan 7,80 TL’nin karar düzeltme isteyen bir kısım davalılardan alınmasına, 13.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35416, Karar No: 2018/19097, Tarih: 19.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/35416 E.  ,  2018/19097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş akdini emeklilik sebebiyle feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ve bir takım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Karar, süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında fazla çalışma ücret alacaklarının hesaplanmasında hafta tatili günlerindeki çalışmalarının dahil edilip edilmeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının davalı işyerinde 7 gün üzerinden fazla çalışma ücret alacağı hesaplaması yapılmıştır. Ancak davacının hafta tatili ücret alacağı da bulunduğundan aynı dönem için ayrıca hafta tatili ücret alacağı da hesap edilmek suretiyle mükerrerliğe neden olunmuştur. Oysa hafta tatili günlerinde yalnızca 7,5 saati aşan çalışmalar için fazla mesai alacağı hesaplanması gerekirken bu hususa dikkat edilmeden mükerrer alacağa sebebiyet verecek şekilde yapılan hesaplamaya göre hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.09.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.