muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3510, Karar No: 2023/142, Tarih: 11.01.2023

14. Ceza davası zamanaşımı süresinin amacı gözetildiğinde, daha uzun olmak şartıyla bu sürenin hem bir yıllık nispi zamanaşımı süresi hem de on yıllık mutlak zamanaşımı süresi açısından uygulanması gerekir. On yıldan fazla ceza davası zamanaşımı süresinin söz konusu olduğu bir durumda artık nispi ve mutlak zamanaşımı süresi dikkate alınmayacaktır. Bu durumda ceza davası zamanaşımı süresi hem bir yıllık nispi zamanaşımı süresinin hem de on yıllık mutlak zamanaşımı süresinin yerini alacak, tazminat davası en geç bu sürenin sonuna kadar açılabilecektir. Öte yandan ceza davası zamanaşımı süresi bir yıllık nispi zamanaşımı süresinden uzun ancak on yıllık mutlak zamanaşımı süresinden kısa ise bu durumda sadece nispi zamanaşımı süresinin yerine uygulanma imkanına sahip olacaktır. (Tekinay/Akman Burcuoğlu/Altop, s. 725.). Zarar gören, zarar ve faili ne zaman öğrenmiş olursa olsun on yıllık mutlak zamanaşımı süresinin geçmemiş olması şartıyla ceza davası zamanaşımı süresi içinde tazminat davası açabilecektir. Bununla birlikte ceza davası zamanaşımı süresi dolmuş olsa dahi zarar gören on yıllık mutlak zamanaşımı süresi içerisinde zarar ve faili öğrendiği tarihten itibaren işlemeye başlayan bir yıllık nispi zamanaşımı süresi içinde tazminat davası açabilecektir.

15. Dairemizden geçen emsal dosyalardan anlaşılacağı üzere davalı şirket hakkında düzenlenen Sermaye Piyası Kurulu (SPK) raporlarında, hisse senetlerinin izinsiz halka arz edildiği, sermaye artırım kararı verilmesine ilişkin genel kurul toplantısından önce halka arz işlemine başlandığı, Yimpaş Grubu şirketleri tarafından yasal kayıtlara aktarılması zorunlu hususların yerine getirilmediği, muhasebe kayıtlarında gerçeğe aykırı kayıtlar bulunduğu, kâr ve zarar kalemlerinin gerçeği yansıtmaktan uzak olduğu, hisse devir sözleşmelerinde bazı kişilerin ortaklık pay defterinde gözükmediği, kanun dışı yollardan para toplandığı belirtilmiş, bu kapsamda içinde davalı şirket yöneticisinin de bulunduğu sanıklar hakkında Yozgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/253 E. sayılı davasında ihraç edilecek hisse senetlerinin SPK'ya kaydettirilmesi aşaması tamamlanmadan halka arz işlemine başlandığı, pay bedellerinin usulsüz tahsil edildiği belirlenerek mahkumiyet kararı verilmiş, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 13.06.2007 tarihli ilamı ile onanmış, Yozgat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/121 E. sayılı dosyasında SPK'dan izin alınmadan hisse senetleriyle ilgili aracılık faaliyetinde bulunulduğu iddiasıyla dava açılmış, sanıklar hakkında verilen mahkumiyet kararları Yargıtay 7. Ceza Dairesinin ilamı ile zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmıştır. Ayrıca usulüne uygun olarak defterlerin tutulmaması nedeniyle davalı şirket yöneticisi hakkında mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır. Yozgat 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/188 E., 2011/475 K. sayılı dosyasında ise davalı şirket yöneticileri hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan İsviçre Federal Soruşturma Hakimliğince yapılan ihbar üzerine kamu davası açıldığı, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davalı şirket yöneticilerinin İsviçre'de bulunan Yimpaş Group A.G.'ye ait paraları davalı şirkete ve Yimpaş Grubu şirketlerine aktardıklarından bahisle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan netice itibarıyla 5 yıl hapis ve 2.500,00 TL adli para cezası verildiği, kararın temyiz edildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.01.2012 tarihli tebliğnamesine göre hükmün onanmasının talep edildiği ancak Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 28.03.2012 tarihli ve 2012/721 E. ve 2012/33114 K. sayılı bozma ilamı ile tüm sanıklar hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği ve kararın bu şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

16.Bu itibarla davalıların eyleminin haksız fiil niteliğinde olduğu, süresi içerisinde zamanaşımı definde bulunulduğu, işbu davada zamanaşımı yönünden davacı lehine usuli kazanılmış hak bulunmadığı, cezanın üst sınırına göre ceza zamanaşımı süresinin 765 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 104 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 yıl, uzamış zamanaşımı süresinin ise 7,5 yıl olduğu ve dosyaya ibraz edilen hisse devir senedindeki 29.06.2000 tarihi ile dava tarihi arasında zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilerek, Mahkemece zamanaşımı sebebiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

V.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davalılar vekilinin davalı şirket hakkında 7194 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz itirazının REDDİNE,

2. Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istekleri halinde davalılara iadesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

11.01.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32332, Karar No: 2013/39520, Tarih: 10.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/32332 E.  ,  2013/39520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı vekili ihalesi yapılan taşınmazları alacağa mahsuben satın almak istediklerini ,ancak icra müdürlüğünce ihale bedellerini yatırmaları için kendilerine süre verildiğini belirterek icra müdürlüğü işleminin iptalini talep etmiş olup, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İcra İflas Kanunun 140. maddesi "Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar" şeklinde düzenlenmiştir. Başkaca hacizlerin de bulunduğu taşınmazların 21.03.2013 tarihli arttırmada alacaklıya ihale edildiği görülmektedir. İcra müdürlüğünce öncelikle İİK 'nun 140. maddesi uyarınca sıra cetveli yapılarak alacaklının ihale bedelini yatırması gerekip gerekmediğinin belirlenmesi, İhale bedelinin yatırılması gerekir ise İİK 'nun133. maddesine göre işlem yapılması gerekir.

Haciz koyduran alacaklının taşınmazları ihale ile satın alması ve kendisinden önce gelen başka alacaklı bulunmaması halinde, alacağı oranında satış bedelini ödemekten kaçınabileceği, "satış bedelini, alacağına mahsup edebileceği" satışa çıkarılan taşınmazların alacaklı tarafından alacağına mahsuben alınmak istemesi ve taşınmazlar üzerinde alıcının yaptığı takip nedeniyle koydurduğu hacizden önce konulmuş, başka haciz bulunması halinde ileride sıra cetveli yapılması gerekeceğinden ve henüz sıra cetveli yapılmamış olduğundan, alacaklının alacağının ihale bedellerini karşılayıp karşılamadığı saptanıp ve dolayısıyla alacaklı aleyhine fark doğduğu tespit edilmeden alıcı alacaklıya ihale bedellerini yatırması için süre verilmesi yönündeki İcra Müdürlüğü kararı doğru değildir.

O halde, mahkemece, birden fazla alacaklı bulunması nedeniyle İİK.nun 140. maddesi gereğince icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılarak alacaklının ihale bedellerini yatırması gerekip gerekmediği belirlendikten sonra alacaklı aleyhine fark doğduğu tespit edilir ise alacaklıya ihale bedellerini yatırmak üzere süre verilmesi yönünde işlem yapılması gerektiğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34403, Karar No: 2015/10000, Tarih: 16.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/34403 E.  ,  2015/10000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlatıldığı, borçlunun süresinde icra mahkemesine başvurarak borca, imzaya ve yetkiye karşı itirazında bulunduğu ve mahkemece itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz, İİK.nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK.nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; "İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır." hükmü yer almaktadır. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 447/2. maddesinde yer alan "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/6/1927 tarihli ve 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır." düzenlemesi nedeniyle, uygulanması gereken aynı kanunun 211. maddesinde ise imza incelemesinin yöntemi gösterilmiş olup, buna göre hakim bilirkişi incelemesine karar verir ise önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzaları, ilgili yerlerden getirtir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir.Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir (Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı).

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise de borçlunun duruşmada alınan medarı tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır.Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan, borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Öte yandan, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 30.05.2001 gün 2001/12-436 E., 2001/467 K. ve 06.06.2001 tarih ve 2001/12-466 E., 2001/483 K. sayılı kararlarında da aynen benimsendiği gibi; herhangi bir belgedeki imza veya yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.

Somut olayda, hükme esas alınan ... tarafından düzenlenen 11.07.2014 tarihli bilirkişi raporunda; “…16.09.2013 keşide tarihli, 37.500. TL bedelli çekte keşideci adına atılı basit tersimli imza ile ...’e ait basit tersimli poliform mukayese imzaları arasında “grafolojik” tanı unsurları bakımından uygun ve benzerlikler tespit edilmesi nedeni ile sözkonusu keşideci imzasının davacı ...’ün eli ürünü olduğunun kabulü gerektiği kanaatine varıldığı…” bildirilmiş ise de; hem mukayeseye esas, hem de inceleme konusu imzaların basit tersimli ve poliform imzalar olduğunun belirtilmiş olması karşısında çekteki imzanın borçluya ait olduğunun tespitinin çelişki oluşturduğu ve bu raporun anlaşmazlığı çözüme ulaştıracak nitelikte olmayıp hükme esas alınamayacağı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece; borçlunun bol miktarda samimi imzalarını taşıyan keşide tarihinden öncesine ait ve keşide tarihine yakın tarihli belgeler ve imza örneklerinin (evlenme cüzdanı,işe giriş bildirgesi, dilekçe, başvuru formları, banka hesap kartı, noter imza sirküleri, bankamatik kartı, ehliyet, sandık seçmen listesi, vb.) toplanarak, yukarıda açıklanan ilke ve kurallara uygun biçimde yeniden Jandarma ve Emniyet Kriminal Laboratuvarı gibi bilirkişi heyetinden rapor alınarak oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken, çelişkili bilirkişi raporu esas alınarak imzaya itirazın reddine yönelik hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1899, Karar No: 2017/4942, Tarih: 11.09.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/1899 E.  ,  2017/4942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : 2911 sayılı Kanunun 32/1 maddesine aykırılık, Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme

Hüküm : TCK'nın 314/3, 220/6 maddeleri delaletiyle 314/2, 220/6-son, 3713 sayılı Kanunun 3, 5, TCK'nın 62, 53/1, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-2911 sayılı Kanunun muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup, temyizi mümkün bulunmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin İADESİNE,

2-Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre, ....organizesinde kutlu doğum haftası münasebetiyle 09.04.2013 tarihinde Dicle Üniversitesi Fuar ve Kongre merkezinde düzenlenecek olan konferans etkinliği bildirisinin bu kulübe üye öğrenciler tarafından Mimarlık fakültesi kantininde dağıtıldığı esnada Dicle Üniversitesi Özgür Öğrenci Derneği (DÜÖÖ-DER) organizesindeki bir grup öğrenci tarafından bildiri dağıtılması engellenerek protesto başlatıldığı, 09.04.2013 tarihinde ./..

yapılması planlanan etkinlik ile ilgili üniversite rektörlüğünde izin alınmış olmasına rağmen, DÜÖÖ-DER'e mensup grupta bulunanların etkinlikle ilgili afişlerin üniversite içerisinde asılması hususunda kendilerinden de izin alınması yönündeki söylemleri üzerine karşılıklı sözlü, taşlı ve sopalı saldırıların meydana geldiği ve 08.04.2013 tarihindeki olayların bu şekilde başladığı, 09.04.2013 ve 10.04.2013 tarihlerinde devam ettiği;

10.04.2013 tarihinde ise öğlen saatlerine doğru kampüs içerisinde karşıt görüşlü öğrencilerin toplanmaya başlamaları üzerine güvenlik güçlerinin gerekli önlemleri aldıkları ancak Fen Edebiyat Fakültesi ile Tıp Fakültesi önünde bekleyen karşıt görüşlü öğrenciler arasında kavga çıktığı, uyarılara rağmen eylemlerin devam etmesi ve grupların dağılmaması üzerine güvenlik güçlerinin gruplara müdahale ederek gözaltı işlemi başlattıkları anlaşılmakla;

Olay tutanağı, görüntüler ve tutanak tanıklarının beyanlarına göre sanığın bilirkişi raporuna ve görüntü tespit tutanağına konu fotoğraflarının 09.04.2013 tarihli olaya ilişkin olduğu, 10.04.2013 tarihli eylemde ihtara ve zor kullanmaya rağmen dağılmamakta ısrar ettiğine ilişkin yeterli tespit bulunmadığı da gözetilerek 2911 sayılı Kanun kapsamında cezalandırılmasına olanak bulunmayan sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işlemek suçundan da mahkumiyet hükmü kurulamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 11.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11020, Karar No: 2014/15979, Tarih: 10.11.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/11020 E.  ,  2014/15979 K.**

**"İçtihat Metni"**

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen.... İcra Müdürlüğü'nün 2009/697 ve 2009/693 sayılı icra takip dosyalarının ve bu takiplerin dayanağı olan senetlerin ön ve arka yüzlerini içeren onaylı örneklerinin eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6803, Karar No: 2021/9392, Tarih: 27.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/6803 E.  ,  2021/9392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3., CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine imkan sağlayacak biçimde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerekirken; açıklanan ilkelere uyulmadan yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 27.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4699, Karar No: 2014/7554, Tarih: 25.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/4699 E.  ,  2014/7554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2013/296-2013/442

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 04.02.2014 gün ve 2013/7714 Esas, 2014/702 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, müvekkil bankanın müflis İzmir Basma Fabrikaları A.Ş.'den alacaklı olduğunu, İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 03.07.2008 tarih ve 2007/618 E., 2008/454 K. sayılı ilamı ile borçlu şirket hakkında iflâs kararı verildiğini, 70.655.937,56 TL nakit ve 1.197.953,40 TL gayrinakit alacaklarının iflâs masasına kaydedildiğini, ancak daha sonra iflâs kararının bozulması üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda 02.12.2010 tarih ve 2009/722 E., 2010/610 K. sayılı ilam ile yeniden iflâs kararı verildiğini, bu kez 02.12.2010 tarihi itibariyle alacağın iflâs masasına kaydı için yapılan başvuru sonunda düzenlenen sıra cetvelinde, daha önce kaydı kabul gören alacak dışındakilerin kaydının yapıldığını, yani, bozmadan önce düzenlenen sıra cetvelinin geçerliliğini koruduğunun belirtildiğini, ancak Yargıtay bozma kararı ile birlikte iflâsın açılmasının neticelerinin sona erdiğini, bu nedenle kısmi ret kararının hatalı olduğunu ileri sürerek, 70.655.937,56 TL nakit ve 1.197.953,40 TL gayrinakit alacaklarının masaya kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan, cevap vermemiştir.

Mahkemece, şikayetçinin alacağın sırasına ya da miktarına bir itirazının bulunmadığı, talep ettiği tüm alacak miktarının sıra cetvelinde ve ek sıra cetvelinde kabul edildiği gerekçesiyle şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 04.02.2014 tarih ve 2013/7714 E., 2014/702 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4238, Karar No: 2020/7235, Tarih: 08.09.2020

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2020/4238 E.  ,  2020/7235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza Görevini Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevinin kötüye kullanılması suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1412 sayılı CMUK 310/1 ve 423. maddelerine göre temyiz süresi dikkate alındığında temyiz süresinin son gününün adli tatile denk gelmesi nedeniyle tatilin bittiği günden itibaren üç gün uzatılmış sayılacağı ve temyizin süresinde olduğu kabul edilerek ve müşteki Be-Sa Düğme ve Aks. San. Ve Tic. Ltd. Şti vekilinin yargılama aşamasında 24/09/2013 tarihli celsede davaya katılma talebinde bulunmasına rağmen, mahkeme tarafından katılma talebi hususunda karar verilmediği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nun 237/2. maddesi uyarınca müştekinin davaya katılan, vekilinin de katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Haciz işlemlerinin gerçekleştiği tarihte iş yerinde bulunan ve borçlunun kardeşi olan sanık ...’nin yargılama aşamasındaki beyanında, ablasının işleri bozulduğu için iş yerine gelemediğini ve malzemelerin başka bir icra dosyasından götürüldüğünü beyan ettiği ve 08/05/2012 tarihli haciz tutanağında iş yeri çalışanı olduğunu söylediği anlaşılmakla, sanığın İcra Müdürlüğüne herhangi bir bildirimde bulunmayarak dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranmak suretiyle mahcuzların kaybolmasına neden olduğu eyleminin TCK’nun 75.maddesi gereğince önödeme kapsamında kalan TCK’nun 289/3 maddesinde yazılı suçu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan aynı maddenin 1/-c fıkrasından hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Be-sa Düğme ve Aks. San. ve Tic. Ltd. Şti vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.