muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/1942, Karar No: 2009/6013, Tarih: 04.06.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/1942 E.  ,  2009/6013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, dava dilekçesinde, soyadının "..." olarak değiştirilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması durumu 10.4.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir.

Taraflara tefhim edilen kısa kararda davanın kabulüne karar verildiği halde gerekçeli kararda 05.04.1976 olarak düzeltilmesi şeklinde hüküm kurulmuştur. Saptanan bu çelişki karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca diğer hususlar incelenmeksizin mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8934, Karar No: 2014/7520, Tarih: 24.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/8934 E.  ,  2014/7520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Burhaniye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 10/01/2013

NUMARASI : 2010/168-2013/6

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl ve birleşen davada davacılar vekili, müvekkillerinin davalı kooperatif üyesi olduklarını, kooperatif yönetim kurulunun, kooperatif anasözleşmesindeki ortaklık şartlarını taşımadıkları halde, davalılar Y.. T.., Ş.. E.., M.. D.., M.. K.., A.. K.., U.. S.., A.. U.., M.. K.., B.. A.., E.. B.., M.. B.., İ.. G.., İ.. G.., Ç.. G.., H.. A.., S.. Ç..' nin kooperatif üyesi olarak kaydettiğini ve genel kurullarda oy kullandıklarını ileri sürerek, adı geçen üyelerin üyeliklerinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiş, davalı H. A. ile U.. S.. hakkında açılan davadan ise, bilahare feragat etmiştir.

Asıl davada, davalı kooperatif vekili, davanın reddini savunmuştur.

Birleşen davada, davalılar İ.. G.., M.. B.., davaya cevap vermemiştir.

Birleşen davada, davalılar S.. Ç.., Y.. T.., A.. U.., İ.. G.., Ç.. G.., Ş.. E.., B.. A.., A.. K.., M.. K.., M.. D.., E.. B.., M.. K.., davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre; davalılar H.. A.. ile U.. S.. hakkında açılan davadan feragat edildiği, diğer 14 davalının diğer davalı kooperatif üyesi oldukları ve aidatlarını ödedikleri, davacı tarafça ileri sürülen nedenlerin kooperatif üyeliğinden ihraç nedeni olduğu, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu ile anasözleşme hükümleri uyarınca ihraç kararını verme yetkisinin ise yönetim kuruluna ait olduğu, davacıların böyle bir davayı açma haklarının bulunmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15234, Karar No: 2013/1862, Tarih: 04.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/15234 E.  ,  2013/1862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, yaşı büyük suç ortakları ile beraber 31.03.2008 günü gece saat 00.30 sıralarında ...’nın emaneten aldığı araç ile birlikte olay yeri olan Akçakale yolu üzerine geldikleri, ...’ın elindeki pense ile sokak aydınlatma direğine tırmanarak kabloları kestiği, yere düşen kabloları suç ortakları ile birlikte sararak aracın bagajına koydukları şeklinde gerçekleşen olayda hırsızlık suçu dışında ayrıca mala zarar verme suçundan da ceza verilemeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında her iki suçtan hüküm kurularak fazla ceza verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17109, Karar No: 2014/12023, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/17109 E.  ,  2014/12023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2013

NUMARASI : 2012/267-2013/365

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16120, Karar No: 2014/20887, Tarih: 10.09.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/16120 E.  ,  2014/20887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2013

NUMARASI : 2013/102-2013/120

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İpoteğin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan icra takibinde taşınmazın satılarak ihalenin kesinleştiği, düzenlenen sıra cetveline itiraz edilmesi üzerine satış bedelinin alacaklılara ödenmediği ve icra müdürlüğünce bankaya yatırılarak nemalandırıldığı anlaşılmıştır.

İİK.nun 140 vd. maddelerinde sıra cetveline itiraz edilmesi halinde icra müdürlüğünce alacaklılara ödenmeyen paranın nemalandırılacağına ilişkin bir düzenleme yoktur. İİK nun 134/5.maddesinde yer alan nemalandırmaya yönelik düzenleme ise ihalenin feshi davası açılması halinde ihale bedelinin icra müdürlüğünce nemalandırılması hakkında olup, somut olayda uygulama yeri yoktur.

Buna göre sıra cetveline itiraz edilmesi nedeniyle alacaklıya ödenmeyen paranın icra müdürünce banka hesabına yatırılması sonucu elde edilen faiz geliri, tahsilat niteliğinde olmadığından, bu para üzerinden tahsil harcı kesilmesinin yasal dayanağı yoktur.

O halde, mahkemece, şikayetin tümden kabulü yerine tahsil harcı yönünden reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3977, Karar No: 2019/7398, Tarih: 14.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2017/3977 E.  ,  2019/7398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No : 2017/1110-2017/989

Mahkemesi : Denizli 4. İş Mahkemesi

No : 2016/110-2017/58

Dava, 15.07.1992 tarihindeki 1 günlük çalışmanın tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı, davalı Kurum vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüyle davanın reddine karar verilmiştir.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, davacının 15.07.1992 tarihinde 1 gün sigortalı olarak çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II- CEVAP

Davalı Kurum vekili, davacı adına Kuruma işe giriş bildirgesi verilmesine rağmen dönem bordrosu verilmediğini, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III- MAHKEME KARARI

A- İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, "Davanın kabulü ile; davacının, 15.07.1992 tarihinde ... sicil numaralı işyerinde, ... sigorta sicil numarası ile 1 gün sigortalı olarak çalıştığının tespitine, Aksi kurum işleminin iptaline" karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili, sigortalı sayılabilmek için işe giriş bildirgesi verilmesinin yeterli olmayıp fiilen çalışmanın da bulunması gerektiği, dönem bordrosunun, işçinin ne kadar süre ve ne kadar ücretle çalıştığını gösteren belge olup, davacı adına kuruma işe giriş bildirgesi verilmesine rağmen dönem bordrosu verilmediği, davanın ispatlanamadığı gerekçeleriyle kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

B- BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davacının o tarihte 16 yaşında olup işverenin annesi olması, durumları belgelendirilmeyen muhasebeci ve iş hanı sahibinin beyanlarının davanın kabulüne elverişli olmadığı, davacı vekilinin "... kendisi o tarihlerde yaşı küçük olduğundan annesinin üzerine bu iş yerini almışlardır, halen de müvekkilemiz güzellik uzmanı olarak bu işini yapmaya devam etmektedir ..." şeklindeki beyanı ve bu beyanın davacıyla işveren ... arasında işçi işveren ilişkisi olmadığını gösterdiği, Yargıtay 21.HD. ve Yargıtay HGK’nun emsal kararları dikkate alındığında bir annenin kızını Sosyal Güvenlik Hakkından yoksun bırakmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçeleriyle

"Davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile; ilk derece mahkemesi kararının HMK'nın 353/1-b maddesinin 2. alt bendi gereğince ortadan kaldırılmasına ve Davacının davasının reddine" karar verilmiştir.

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

"Davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile; ilk derece mahkemesi kararının HMK'nın 353/1-b maddesinin 2. alt bendi gereğince ortadan kaldırılmasına ve Davacının davasının reddine" karar verilmiştir.

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davacı vekili, mahkemenin eksik incelemeyle karar verdiği, bordro ve komşu işyeri tanıklarının araştırılmayıp beyanlarına başvurulmadığı, yapılan kolluk araştırmasının işverene değil başka bir kişiye ait olduğu, dosyaya sunulan belgelerin dikkate alınmadığı, dinlenen tanıkların konumlarının araştırılmadığı ve bunun BAM kararının gerekçesini oluşturduğu, tanıklara gerekli soruların sorulmadığı gerekçeleriyle kararın bozulmazını talep etmiştir.

IV- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Davanın yasal dayanağını, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 79/10. maddesi teşkil etmektedir. Bu tür sigortalı hizmetlerin saptanmasına ilişkin davaların kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

1-Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; davacı tarafça sunulan tahsilat makbuzu bordro gibi belgelere karşılık kurumca davacıya ve mahkemeye hitaben yazılan yazılarda, kuruma bordro verilmediğinin bildirildiği anlaşılmıştır. Dava dilekçesi ekinde sunulan dönem bordrosu, Ağustos/92 dönemine ait prim borcunun tahsiline ilişkin Türkiye Emlak Bankasının alındı makbuzu, prim borcu sebebiyle yazılan kurum yazısı ve tahsil makbuzu ile kurumun bordro verilmediğine dair yazısı kuruma gönderilerek aradaki bu çelişki giderilmelidir.

2-Tespiti istenen çalışmanın geçtiği işyeri adresinin iş hanı olduğu düşünüldüğünde, başka işyerlerinin bulunacağı da muhakkaktır. Kamu düzenine ilişkin eldeki davada re'sen araştırma ilkesi uygulandığı gözetilerek, talep döneminde, dava dışı iş yeri ile aynı iş hanındaki komşu işyerlerinin işverenleri tespit edilmeli, işverenlerce Kuruma verilen dönem bordrosunda kayıtlı tanıklardan kanaat oluşturmaya yetecek miktarda tanık dinlenmeli, tüm deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin kararı bozulmalıdır.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle HMK’nın 373/2 maddesi gereği BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/571, Karar No: 2006/4183, Tarih: 03.03.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/571 E.  ,  2006/4183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Isparta İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/11/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

TTK.nun 588/1.maddesi gereğince, bono bedelinin hem yazı hem de rakamla gösterilip te iki bedel arasında fark bulunursa yazı ile gösterilen bedel itibar olunacağına ilişkin kuralın geçerliliği ve bu hükmün uygulanabilmesi için rakam ve yazı kayıtlarında herhangi bir tahrifatın yapılmamış olması gereklidir. Bu nedenle alacaklı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin 09.09.2005 tarihli raporunda takip konusu bononun başlangıçta 6.000.000.000.TL. bedelli olarak düzenlendiği açıklandığına göre, takibin tahrif edilen 10.000.000.000.TL. lik bölüm için iptaline karar verilmesi gerekirken takibin tümden iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda 2 nolu bentte yazılı nedenlerle alacaklı yararına İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2031, Karar No: 2024/6952, Tarih: 02.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/2031 E.  ,  2024/6952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/158 E., 2023/703 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, düşme

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ..., ... ve müdafileri, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama,bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik müdafiinin temyiz incelenmesinde;

Sanık müdafiine 05.10.2023 tarihinde tefhim edilen hükme yönelik, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 13.10.2023 tarihinde yaptığı temyiz isteminin, aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme, sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarına ilişkin verilen düşme kararları yönünden katılan vekilinin, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık ... ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında mala zarar verme suçu yönünden Dairemizin 20.10.2022 tarihli ve 9186-17257 sayılı kararı ile onama kararı verildiği, bu karara yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2022 tarihli itiraz başvurusu üzerine yine Dairemizin 22.12.2022 tarihli ve 15886 - 21389 sayılı kararı ile itirazın kabulü kararı verildiği, Dairemizin 20.10.2022 olan onama kararı tarihi ile 22.12.2022 olan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabul edildiği tarih arasında zamanaşımının durduğu, duran süre de eklendiğinde mala zarar verme suçu yönünden zamanaşımının 12.09.2023 tarihinde dolduğu anlaşılmakla,

Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde belirlenen temel cezanın miktarı yönünden bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede yer alan 2 numaralı bozma nedenine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3- ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde belirlenen temel cezanın miktarı yönünden bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede yer alan 2 numaralı bozma nedenine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3- ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın 17.05.2023 tarihli dilekçe ekinde sunduğu Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesince verilen raporlar da; "Sosyal kişilik bozukluğu, anksiyete bozukluğu, ağır depresyon, bipolar duygulanım bozukluğu” tanıları konduğunun anlaşıldığı, sanığın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı konusunda Adli Tıp Kurumunun ilgili İhtisas Kurulundan ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden kurul raporu aldırılıp, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 32/1. veya 32/2. maddeleri kapsamında akıl hastalığının bulunup bulunmadığının tespit edilip sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, 02.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7848, Karar No: 2011/11547, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/7848 E.  ,  2011/11547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, projeye aykırılığın eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Sonradan yazılan gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması, 10.04.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir.

Mahkemece taraflara tefhim edilen kısa kararda, 8 nolu dairedeki bazı bölümleri yeşile boyama şeklindeki değişikliğin sitede bulunan diğer villa renklerine getirilmesine de karar verildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında bu konuda bir karar bulunmamaktadır. Saptanan bu çelişki karşısında, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca diğer hususlar incelenmeksizin mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıdaki nedenle BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.