muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14041, Karar No: 2012/2463, Tarih: 09.02.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/14041 E.  ,  2012/2463 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Karşılıksız çek keşide etme

Hüküm : Kamu davasının düşürülmesi

Karşılıksız çek keşide etme suçundan sanıklar hakkında şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşürülmesine dair verilen karar katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Şikâyetçi şirketin çekin arka yüzünde cirosunun bulunmadığı gibi, ibraz eden durumunda da olmadığından bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmiş ise de; dosyada bulunan suça konu çekin fotokopisinin arka yüzünde, ibraz kaşesinden önce "... Konya emrine ödeyiniz." ibaresinin altında şirket kaşe ve imzasının, böylelikle cirosunun bulunması karşısında; çekin, ibrazı sırasında banka tarafından alınan fotokopisinin onaylı örneği ile gerektiğinde aslı getirtilip, şikâyetçinin ibraz anında cirosunun bulunup bulunmadığı araştırılmak suretiyle, şikâyet hakkının varlığı kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenip ve değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması kanuna aykırı,

2) 31.01.2012 gün ve 6273 sayılı Kanun’un 6. maddesi ile 5941 sayılı Çek Kanunu’na eklenen Geçici 3. maddenin 7. fıkrası ile 5941 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun” yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24711, Karar No: 2016/2587, Tarih: 17.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/24711 E.  ,  2016/2587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

....'dan toptan kiraz alan sanığın borcuna karşılık verdiği 01.08.2009 tarihli ve 12.000 TL bedelli .... Bankası .... şubesine ait çekin bankaya ibrazında, çekin sahteliği anlaşılarak el konulduğu, hesabın gerçek sahibi keşideci olarak imzası bulunan Vahap'ın gerçek çekle ilgili ödeme yaptığı ve sahte çek altındaki imzanın kendisine ait olmadığı, çekin sahte olarak sanık tarafından düzenlenerek müştekiye mal alım karşılığında verildiğinin iddia edildiği olayda;

Suça konu çekte ilk ciranta olarak yer alan.....'in bulunarak beyanın alınması çekin ne şekilde tedavüle sürüldüğünün sorulması gerektiğinde sanıkla yüzleştirilmesi sahte olarak düzenlenmiş olan çekte yer alan mevcut yazı ve imzaların ilk ciranta .....'e veya sanık....'a ait olup olmadığının tespiti açısından bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyetine hüküm verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/314, Karar No: 2013/17664, Tarih: 16.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/314 E.  ,  2013/17664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve Trafik (...) Sigortacısı olduğu aracın sebebiyet verdiği trafik kazasında, davacıların eşi/babaları ... ın vefat ettiğini ileri sürerek, ıslahla birlikte toplam 23.831,93 TL. destekten yoksun kalma tazminatı,500,00 TL. cenaze-defin masrafı ve toplam 100.000,00 TL. manevi tazminatın faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi ile diğer davalı şirket vekili, ayrı ayrı davanın reddini savunmuş, davalı ... cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, ıslah edilen maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin ise toplam 11.000,00 TL. yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1086 Sayılı HUMK'nun 388 ve 389. maddeleri ile 6100 Sayılı HMK'nun karşılık 297/1-2 maddeleri uyarınca, mahkeme kararında; hüküm sonucunun, taraflara yükletilen hak ve sorumlulukların şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde ayrı ayrı ve açıkça gösterilmesi gerekir.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda

oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur.

Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.

Somut olayda, mahkemece 14.6.2012 tarihli kısa kararda manevi tazminatın (doğru olarak) davalı ... şirketi dışındaki davalılardan tahsiline karar verilmiş iken, gerekçeli kararın hüküm kısmında bu yönden bir ayrım yapılmadan ve manevi tazminattan sorumlu olmayan davalı ... şirketini de kapsayacak şekilde “davalılardan tahsiline” şeklinde yazılmıştır.

Sonuç olarak, kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili olup, hüküm fıkrası taraflara yükletilen hak ve sorumluluklar ile infaza elverişlilik yönünden açık olmayıp, taraflar yönünden şüphe ve tereddüt uyandıracak nitelikte olduğundan, bu yön yukarıda açıklanan yasa maddelerine açık bir aykırılık oluşturduğundan (10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 K sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında da belirtildiği üzere) hükmün bozulması gerekmiştir.

Bozma neden ve şekline göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bozma neden ve şekline göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre bu aşamada diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... şirketine geri verilmesine 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3955, Karar No: 2021/7890, Tarih: 15.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/3955 E.  ,  2021/7890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Hükmün açıklanması ile TCK'nın 85/1, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 85/1, 62.maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/09/2014 tarihli ve 2021/386 Esas - 2014/414 Karar sayılı kararının18/09/2014 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde TCK'nın 86/2-3-a. maddesinde tanımlanan eşe karşı basit yaralama suçunu işlediği ve Antalya 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/280 Esas - 2019/82 Karar sayılı ilamı ile mahkumiyetine karar verildiği, verilen kararın 15/05/2019 tarihinde kesinleştiği, ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Antalya 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 28/10/2019 tarihli ve 2019/498 Esas, 2019/690 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde Banana otelin yıkım ve söküm işinde çalışan maktül ...'nin, inşaatın üst tavan döşemesinde kurulu bulunan, kiremit indirmede kullandıkları gırgır vinç, makara ve ayak sisteminin sökülmesi sırasında vincin ayaklarını söktüğü esnada dengesini kaybederek inşaatın önünde park halinde bulunan kamyonun kasasına düşmesi sonucu vefat ettiği olayda;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASI, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün TCK’nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafının hükümden çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve Kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/11/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19742, Karar No: 2014/15059, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19742 E.  ,  2014/15059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Andırın Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2013

NUMARASI : 2011/463-2013/158

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere;

Dosyanın mahaline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar veridi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11159, Karar No: 2018/5885, Tarih: 05.06.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/11159 E.  ,  2018/5885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ve davalı ...Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalılardan ...'nın sürücüsü bulunduğu aracın 11/12/2005 tarihinde saat 08:00 sıralarında işe gitmekte olan ve trafik ışıklarının bulunduğu mahalde karşıdan karşıya geçen davacı müvekkiline çarpmak sureti ile hayati tehlike yaratacak düzeyde basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek oranda ağır yaralanmasına sebebiyet verdiğini, müvekkilinin üniversite öğrencisi olup yaralanma sonucunda vücudunun muhtelif yerlerinde ömür boyu kalıcı izler olduğunu, vücut güzelliği bozulduğu gibi çektiği acı ve elem yanı sıra manevi olarak da giderilmesi mümkün olmayan sıkıntılar içinde olduğunu, davacıların tedavi sırasında müvekkiline hiçbir maddi yardımda bulunmadığını, müvekkilinin kendi imkanları ile tedavi olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin tazminat haklarını saklı tutarak, 5.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiz, masraf ve vekalet ücreti ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, dava dilekçesinde bahsi geçen aracın, müvekkili şirkete 29.01.2005 - 2006 tarihleri arasında trafik zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, bu poliçeden dolayı

sorumluluklarının, sigortalılarının kusuru oranında olmak üzere, bedeni zararlarda azami 50.000,00- YTL ile sınırlı olduğunu, Trafik Sigortası Genel Şartları gereğince manevi tazminat taleplerinin poliçenin teminat kapsamı dışında olduğunu, söz konusu kaza ile ilgili davadan önce destekten yoksun kalma tazminatıyla ilgili olarak müvekkili şirkete başvurulmadığını ve bu konuda herhangi bir hasar dosyası da açılmamış olduğunu, her ne kadar davacının, müvekkili şirkete başvuru yapmış olsa da gerekli evrakları sağlamaktan imtina edip hasar dosyası sonuçlanmadan dava açma yolunu tercih ettiğini, müvekkili şirketin halen temerrüde düşürülmemiş olduğunu, müvekkili şirketin dava açılmasına sebebiyet vermesinin söz konusu olmadığını, bu nedenle müvekkili şirketin faiz, masraf ve vekalet ücretinden sorumlu olmadığını beyan etmiştir.

Davalılardan ... vekili, ilgili kanun, yönetmelik ve genelge hükümleri çerçevesinde, trafik kazası nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin (Tedavi, tıbbi malzeme, ilaç, refakatçi ve yol giderleri) sağlık uygulama tebliği kapsamında kurumlarınca karşılanmakta olup, iş göremezlik, maddi ve manevi tazminat ve bakıcı giderleri gibi kurumlarınca karşılanmayan talepler için sigorta şirketlerinin sorumluluklarının devam ettiğini, davacıya sunulan tedavi giderlerinin ödenmesine ilişkin merkezlerine herhangi bir başvurularının bulunmadığını ve herhangi bir ödeme kaydına rastlanmadığını, bu nedenle kurumlarına herhangi bir başvuruda bulunulmadan açılan davanın haksız ve usule aykırı olduğunu, sigorta şirketinin sorumluluğunun devam ettiğini, belirterek, davanın reddi ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacıya yüklenmesine karar verilmesini talep etmiş, davacı vekili 16.12.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 22.950,76 TL ye yükseltmiş ve ... Sigorta A.Ş yönünden manevi tazminat taleplerinden feragat ettiklerini bildirmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak maddi tazminat isteminin ıslah edilmiş hali ile kısmen kabulüne, 558,57 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 20.877,19 TL sürekli kısmi iş göremezlik tazminatı ve 36,50 TL yol gideri olmak üzere toplam 21.422,26 TL'nin davalılar ..., ... ve ... Sigorta A.Ş.'den olay tarihi olan 11/12/2005 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, maddi tazminat yönünden ...'ya açılan davanın reddine, davalı ...Ş.'ye manevi

tazminat yönünden açılan davanın feragat nedeni ile reddine, manevi tazminat yönündeki istemin kısmen kabulüne, 7.500,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 11/12/2005 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; hüküm davalılar ... ve davalı ...Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar ... ve ... Sigorta A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar ... ve ... Sigorta A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacının üniversitede okuduğu anlaşılmaktadır. Destek tazminatının belirlenmesinde desteğin geliri önemli bir yer tutmaktadır. Dosya içerisindeki mezuniyet belgesine göre 02.07.2009 tarihinde okulunu bitirmiş ve iddiasına göre 2008 yılında itibaren heykeltraşın yanında çalışmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda kaza tarihi ve geçici işgöremezlik bitimi tarihinden itibaren işleyen dönem başlatılmış ve gelir olaraktan asgari ücretin üç katı esas alınmıştır. 2008 yılından bu yana heykeltraşın yanında çalıştığı iddiası ve geliri de somut delillerle kanıtlanmış değildir. Bu iddianın ispatı için önce davacıdan delilleri istenmeli, 2008 den beri heykeltraşın yanında çalışıyor ise bu konuda araştırma yapılmalıdır. Bunun ispat edilememesi halinde ise mezuniyetinden itibaren belirli bir süre iş arama süresi olacağı göz önüne alınarak işleyecek dönemin belirlenen gelire göre ve bu tarihe göre hesaplanması gerekir. Onun için de iş bulma süresi ile ilgili olarak ilgili kuruluşlardan araştırma yapılmalıdır.

3-Davalı ... yönünden ise dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden sigortaya daha önce başvuru olup olmadığı anlaşılamamaktadır. Mahkemece sigortaya başvuru olup olmadığı araştırılarak, başvuru yok ise 2918 sayılı ... 99. Maddesine göre sigorta aleyhine dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... Sigorta A.Ş vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... Sigorta A.Ş vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... ve ... Sigorta A.Ş'ne geri verilmesine 05/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2440, Karar No: 2017/412, Tarih: 01.03.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2016/2440 E.  ,  2017/412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Şereflikoçhisar Sulh Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 12.12.2012 gün ve 2010/659 E., 2012/441 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekilince istenilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 28.03.2013 gün ve 2013/7401 E., 2013/7820 K. sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiş; direnme kararının davacı vekilince temyizi üzerine Hukuk Genel Kurulu’nun 26.02.2016 gün ve 2014/13-854 E., 2016/186 K. sayılı ilamıyla yeni hüküm niteliğinde bulunarak yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmek üzere dosyanın Özel Dairesine gönderilmesine karar verilmiş ve dosya takibi işlemlerin yapılması için mahalline gönderilmiş ise de mahkemece işlem yapılmaksızın tekrar Hukuk Genel Kuruluna gönderilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek, dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Bilindiği üzere, direnme kararları üzerine verilen Hukuk Genel Kurulu kararlarına karşı karar düzeltme yolunun açık olup olmadığı hususu, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440 ve 442/A maddeleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerekir.

Hukuk Genel Kurulu kararına mahkemece uyulması zorunluluğu ise, karara karşı tüm yasal yolların tüketilmesinden sonra gözetilecek bir husustur.

Hukuk Genel Kurulu kararına karşı karar düzeltme yolunun açık olması halinde mahkemece Yargıtay kararının taraflara tebliği ve karar düzeltme hakkının kullanılabilmesi için gerekli sürenin verilmesi sağlanır ve karar düzeltme talebinde bulunulması halinde buna ilişkin işlemler yerel mahkemece tamamlanarak dosya, Hukuk Genel Kuruluna karar düzeltme incelemesi yapılmak üzere gönderilir.

Hukuk Genel Kurulunun kararına karşı karar düzeltme yolu açık olduğunda kararın taraflara tebliğ edilmeden ve bu yasal yol tanınmadan ne Hukuk Genel Kurulu'na ne de Daireye gönderilmesi olanaklı değildir.

O halde mahkeme: karar düzeltme yolu açık bulunan Hukuk Genel Kurulu kararının içeriği, "yeni hüküm niteliğinde olmakla, yeni hükme ilişkin temyiz itirazları incelenmek üzere dosyanın Özel Dairesine gönderilmesine” şeklinde olsa dahi; kararı taraflara tebliğ edecek ve bu karara karşı karar düzeltme talebinde bulunulursa Hukuk Genel Kuruluna; karar düzeltme talep edilmezse de kararda işaret olunan şekilde Özel daireye gönderilmesi yönünde işlem yapacaktır. Bu işlemler yapılmaksızın dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmesi doğru değildir.

Şu hale göre mahkemece yapılacak iş; Hukuk Genel Kurulu kararının taraf vekillerine tebliği ile karar düzeltme yoluna başvurma olanağı sağlamak ve bu yola başvurulursa dosyayı Hukuk Genel Kurulu'na, başvurulmazsa da Hukuk Genel Kurulu kararının gereği yerine getirilmek üzere Özel Daireye göndermek olmalıdır.

Şu hale göre mahkemece yapılacak iş; Hukuk Genel Kurulu kararının taraf vekillerine tebliği ile karar düzeltme yoluna başvurma olanağı sağlamak ve bu yola başvurulursa dosyayı Hukuk Genel Kurulu'na, başvurulmazsa da Hukuk Genel Kurulu kararının gereği yerine getirilmek üzere Özel Daireye göndermek olmalıdır.

Açıklanan eksikliğin giderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekir.

S O N U Ç :Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.