muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/38749, Karar No: 2015/25209, Tarih: 14.12.2015

Davalı, davacının iş akdini haksız olarak feshettiğini çünkü kazanın asıl sebebinin işverenin talimatı ve baskı yüzünden gece gündüz araç kullanması olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile talep edilen alacaktan %50 takdiri indirim yapılarak alacağın tahsiline karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işverenin işçisinden haksız fiil nedeniyle oluşan zararı talep edip edemeyeceği konusundadır.

Somut olayda, davalının 01.10.1997 tarihinden itibaren davacı işyerinde kamyon şoförü olarak çalışmakta iken, 01.08.2011 tarihinde sevk ve idaresindeki . ... Sanayi ve Ticaret A.Ş.'ne ait ....plakalı transmikser kamyonun direksiyonu başında uyumasından dolayı aracı şarampole devirmek suretiyle trafik kazasına neden olduğu, bunun üzerine iş akdinin işveren tarafından 24.08.2011 tarihinde feshedildiği sabittir. Davalı, ... 1.İş Mahkemesinin 2011/630 Esas sayılı dosyasında işçilik alacakları talepli dava açmıştır. İlgili dosyada, davacının iş akdinin işverence feshinin haklı olmadığı gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne ilişkin mahkeme kararı Dairemizin 2014/2960 Esas sayılı kararı ile “Davacının sebebiyet verdiği ve tek taraflı olduğu anlaşılan davalı feshine dayanak gösterilen trafik kazasına ilişkin tespit tutanağında, davacının asli kusurlu olduğu ve zararın 10.000,00 TL olduğu belirtilmektedir. Kazanın oluş şekli ve mahkemenin kabulüne göre davacı işçinin sebebiyet verdiği kazadaki kusur oranının kendisine izafe edilebilecek şartlardan mı, çalışma şartlarından mı kaynaklandığı hususunda teknik bilirkişiden rapor aldırılmak sureti ile zarar dikkate alınarak kusurun davacıdan kaynaklandığının anlaşılması halinde işverenin feshinin haklı olduğu ve davacının kıdem tazminatına hak kazanamayacağı değerlendirilmesi gerekirken kusur konusunda detaylı araştırma yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir” gerekçesiyle bozulmuş olup; işçilik alacakları davasının aynı mahkemenin 2014/1099 Esasında halen derdest olduğu, mahkemece bozma sonrası verilen inşaat mühendisi, makine mühendisi ve trafik bilirkişi heyet raporuna göre işçinin dikkatsiz ve tedbirsiz araç kullanarak kazaya sebebiyet vermekten %75, işverenin de uzun süre araç kullandırmaktan %25 kusurlu bulunduğu rapora itiraz üzerine, iki iş güvenliği uzmanı bulunan 3 kişilik heyetten ikinci rapor alınması için ara kararı verilmiş olduğu görülmüştür..

Davalının işçilik alacakları davası ile bu dava aynı olaydan kaynaklanmakta olup alınan kusur raporları diğeri için kesin hüküm oluşturacaktır. Bu nedenle aynı olay hakkında iki çelişik rapor çıkmaması önemlidir. Mahkemece yapılacak iş, işçilik alacakları davasındaki kusur oranının kesinleşmesini beklemek ve bu davada verilen kararın temyiz etmeyenler yönünden usuli kazanılmış hak oluşturacağı hususunu da göz önünde tutarak yeni bir karar vermektir.

Davalının işçilik alacakları davası ile bu dava aynı olaydan kaynaklanmakta olup alınan kusur raporları diğeri için kesin hüküm oluşturacaktır. Bu nedenle aynı olay hakkında iki çelişik rapor çıkmaması önemlidir. Mahkemece yapılacak iş, işçilik alacakları davasındaki kusur oranının kesinleşmesini beklemek ve bu davada verilen kararın temyiz etmeyenler yönünden usuli kazanılmış hak oluşturacağı hususunu da göz önünde tutarak yeni bir karar vermektir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 14/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5995, Karar No: 2015/13747, Tarih: 21.12.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5995 E.  ,  2015/13747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ..........MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/09/2014

NUMARASI : 2014/114-2014/485

Taraflar arasında görülen davada .......... Mahkemesi’nce verilen 18/09/2014 tarih ve 2014/114-2014/485 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ......... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili,......Olur İşletme Şefliğinde çalışan işçi ...... 13.07.1998 tarihinde iş kazası sonucu vefat ettiğini, kardeşlerinin açtığı dava sonucunda hükmedilen manevi tazminatın 10.926,90 TL olarak müvekkilince ödendiğini, taraflar arasında imzalanan 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7.4 ve 7.6. maddelerinde sözleşme öncesi döneme ilişkin her türlü sorumluluğun davalıya ait olacağının belirtildiğini ileri sürerek 10.926 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, özelleştirme modeli gereği hisse devri aşamasında bilanço çalışmalarının yapılarak davacı ........ tarafından devre esas mizanın düzenlendiğini ve bu mizan kayıtları esas alınarak devre esas bilançonun belirlendiğini, bu işlemler neticesinde geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğiıni, davacının geçmiş yıllara ilişkin olarak müvekkilinden herhangi bir talepte bulunamayacağını, işçinin 3. kişi sayılamayacağını, açılan davanın sözleşmeye aykırı olarak müvekkiline bildirilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi hükümlerine göre, dağıtım faaliyetinin......tarafından yürütüldüğü dönemde sözleşme tarihinden önce üçüncü kişiler tarafından ileri sürülebilecek her türlü talebin muhatabının ........, bu tarihten sonra ise davacı ........ olacağı, ....... sorumlu olabilmesi için sorumluluk doğuran olayın İHDS öncesinde meydana gelmesi ve talepte bulunan kişilerin üçüncü kişi olması gerektiği, davalı Tedaşın işçisi olan ...... geçirdiği iş kazasından İHDS öncesinde meydana geldiği, ancak adı geçenin Tedaş'ın işçisi olup sözleşmenin tarafı olmasa da sözleşmeye yabancı, sözleşmenin dışında kalan birisi olduğunun söylenemeyeceği, bu itibarla iş kazasının İHDS'nin 7.6. maddesi kapsamında değil davacının devraldığı hak ve borçlar kapsamında sonuç doğuran bir olay olduğu, yapılan ödemenin davalıdan rücuen istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işletme hakkı devir sözleşmesi ve hisse satış sözleşmesinden kaynaklanan rücuen alacak istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda anılan gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, işletme hakkı devir sözleşmesi ve hisse satış sözleşmesinden kaynaklanan rücuen alacak istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda anılan gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda Olur İşletme Şefliğinde hizmet akdi ile çalışan işçi ...... meydana gelen iş kazası sonucu vefat etmesi sebebiyle vefat edenin kardeşleri tarafından açılan davanın kısmen kabul edilerek manevi tazminata hükmedildiği, işçinin kardeşleri tarafından davacıdan tahsil edilen alacağın, davalı ...............n işçisi olan ...... 13.07.1998 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu ölümü nedeniyle doğduğu ve iş kazasının “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” öncesinde meydana geldiği anlaşılmaktadır. 24/07/2006 tarihli işletme hakkı devir sözleşmesinin 7. maddesinin 4. ve 6. bentlerinde de dağıtım faaliyetlerinin......tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyetin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerin bütün sorumluluğunun ..a ait olduğu düzenlenmiştir. Ayrıca, .......n kusurlu fiili ile iş kazası sonucu meydana gelen ölümün doğurduğu giderlerin haksız fiilden kaynaklanması nedeniyle bu giderleri talep eden kişinin sözleşmenin tarafı olmaması nedeniyle üçüncü şahıs sayılacağının kabulü gerekir.

Bu itibarla mahkemece davacının talebinin “İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi” kapsamında bulunmadığı sonucuna ulaşılarak hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4681, Karar No: 2019/4621, Tarih: 11.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/4681 E.  ,  2019/4621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

ŞİKAYETÇİ OLUNAN : ...

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi; dava dışı borçlu ...aleyhine nafaka borcu için ilamlı takip başlattığını, borçlunun emekli ikramiyesi için sıra cetveli düzenlendiğini, düzenlenen sıra cetvelinde alacağının ilama dayalı nafaka alacağı olması nedeniyle öncelikle pay ayrılması gerektiği, fakat şikayet olunan bankanın alacaklı olduğu dosyaya pay ayrıldığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan; boşanma ilamının müvekkilinin hacizlerinden sonra olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamında; şikayet olunanın borçlu ...aleyhine 30/10/2014 tarihinde ilamsız takip başlattığı, 07/11/2014 tarihinde ödeme emrinin borçluya tebliğ edildiği, aynı gün şikayetçinin boşanma davası açtığı ve anlaşmalı olarak boşandığı, devlet memuru olan borçlu aleyhine tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına orantısız şekilde 1.000 TL nafaka takdir edildiği, daha sonra bu ilamın 22/12/2014 tarihinde takibe konulduğu, bu nedenle şikayetçinin kötü niyetli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi temyiz etmiştir.,

İİK'nın 142/son fıkrasına göre İcra Hukuk Mahkemesi sıra cetvelinde sıraya ilişkin şikayetleri inceleyebilir. Şikayet dilekçesinde de şikayetçi, alacağının rüçhaniyetli alacak olduğunu iddia ettiğine göre İcra Mahkemesinin taleple bağlı kalarak şikayetçinin alacağının rüçhaniyetinin bulunup bulunmadığını incelemekle yetinmesi gerekirken, görev alanını aşarak şikayetçinin alacağının dayanağı ilamı değerlendirmek suretiyle yazılı şekilde karar vermesi isabetsiz olmuştur. Ayrıca dosyada birleşen bir dava olmasına rağmen birleşen davadan karar başlığında ve gerekçede bahsedilmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçinin temyiz itirazının kabulü kararının şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1517, Karar No: 2020/172, Tarih: 08.01.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/1517 E.  ,  2020/172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18/02/2019 tarihli ve 2019/567 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 12/06/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 24/04/2013 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu nedeniyle yürütülen soruşturma sonucunda Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10/07/2013 tarihli, 2013/18046 soruşturma, 2013/9927 esas ve 2013/5536 sayılı iddianamesi ile; TCK’nın 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile Küçükçekmece 7. Sulh Ceza Mahkemesi'ne kamu davası açıldığı,

2- Küçükçekmece 7. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 18/07/2013 tarihli, 2013/683 esas ve 2013/856 sayılı kararı ile sanık hakkında TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın 09/09/2013 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği, infazı için 22/10/2013 tarihinde Bakırköy Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne gönderildiği,

3- Bakırköy Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 30/11/2013 tarihli çağrı yazısının 13/01/2014 tarihinde tebliğ edildiği, müdürlüğe başvurmaması nedeniyle İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 17/03/2014 tarihli kararı ile dosyanın kapatılmasına karar verilerek 17/03/2014 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

4- Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucunda, 22/12/2014 tarihli, 2014/1423 esas ve 2014/ 939 sayılı kararı ile, sanığın TCK’nın 191/1, 62 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 6.000,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 23/01/2015 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği,

5- Hükümlü vasisinin yeniden yargılama talebi üzerine hükümlünün alınan Bakırköy Prof.Dr.Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 24/05/2017 tarihli Sağlık Kurulu raporunda, atipik psikoz ve karışık madde kullanım bozukluğu tanısıyla suç tarihi olan 24/04/2013 tarihinde ceza sorumluluğunun azalmış olduğu, TCK’nın 32/2. maddesinden yararlanabileceği hususunun belirtildiği,

5- Hükümlü vasisinin yeniden yargılama talebi üzerine hükümlünün alınan Bakırköy Prof.Dr.Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 24/05/2017 tarihli Sağlık Kurulu raporunda, atipik psikoz ve karışık madde kullanım bozukluğu tanısıyla suç tarihi olan 24/04/2013 tarihinde ceza sorumluluğunun azalmış olduğu, TCK’nın 32/2. maddesinden yararlanabileceği hususunun belirtildiği,

6- Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılamanın yenilenmesi yargılaması sonucunda Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14/11/2018 tarihli, 2014/1423 esas ve 2014/939 sayılı ek kararı ile; ısrar şartının gerçekleşmediği, mahkûmiyet hükmünün usul ve yasaya uygun olmadığı gerekçesiyle, 2014/1423 esas ve 2014/939 karar sayılı ve 22/12/2014 tarihli mahkûmiyet kararının yargılamanın yenilenmesi kapsamında iptal edilmesine yer olmadığına; hükümlü hakkında usul ve yasaya uygun olmadığı anlaşılan 2014/1423 Esas, 2014/939 Karar sayılı ve 22/12/2014 tarihli ilamın temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olması da göz önünde bulundurularak, kanun yararına bozma yoluna gidilmesi için Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığı'na ihbarda bulunulmasına, karar verildiği, karara sanık müdafii tarafından itiraz edildiği,

7- Kanun yararına bozma istemine konu mercii Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18/02/2019 tarihli, ve 2019/567 değişik iş sayılı kararı ile; itiraza konu kararda fiilin niteliğine, mahkemenin takdir ve kabulüne, kararda açıklanan gerekçeye göre usul ve yasaya aykırı herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle itirazın reddine kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

7- Kanun yararına bozma istemine konu mercii Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18/02/2019 tarihli, ve 2019/567 değişik iş sayılı kararı ile; itiraza konu kararda fiilin niteliğine, mahkemenin takdir ve kabulüne, kararda açıklanan gerekçeye göre usul ve yasaya aykırı herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle itirazın reddine kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulmasına dair Küçükçekmece 7. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 18/07/2013 tarihli ve 2013/683 esas, 2013/856 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın çağrı kağıdının tebliği üzerine müracaatta bulunmaması sebebiyle denetim yükümlülüğünü ihlâl ettiğinden bahisle ihbarda bulunulması üzerine yapılan yargılama sonucunda, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1. maddesi uyarınca 6.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22/12/2014 tarihli ve 2014/1423 esas, 2014/939 sayılı kararı sonrasında hükümlü vasisinin yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne ilişkin aynı Mahkemenin 08/06/2017 tarihli ve 2014/1423 esas, 2014/939 sayılı ek kararını müteakip yapılan yargılamanın yenilenmesi incelemesi neticesinde sanık hakkındaki mahkûmiyet kararının yargılamanın yenilenmesi kapsamında iptal edilmesine yer olmadığına dair Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14/11/2018 tarihli ve 2014/1423 esas, 2014/939 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18/02/2019 tarihli ve 2019/567 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; kararın kesinleşmesinden sonra mahkemeye ibraz edilen Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 24/05/2017 tarihli ve 4403 sayılı raporuna göre sanıkta "Atipik Psikoz, Karışık Madde Kullanım Bozukluğu" olduğunun ve bu psikiyatrik hastalığın etkisi dahilinde işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını tam algılayamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olduğu ve hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 32. maddesinin tatbikinin uygun olduğunun belirtilmesi karşısında, bahsi geçen raporun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 311/1-e maddesi kapsamında yeni bir delil olarak değerlendirilerek yapılacak yargılama ile esasa ilişkin bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin mahkûmiyet kararının yargılamanın yenilenmesi kapsamında iptal edilmesine yer olmadığına ilişkin karara yönelik itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18/02/2019 tarihli ve 2019/567 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulmasına ilişkin Küçükçekmece 7. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 18/07/2013 tarihli ve 2013/683 esas, 2013/856 sayılı kararının kesinleşmesini takiben, sanığın çağrı kağıdının tebliği üzerine denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmaması nedeniyle denetim yükümlülüğünü ihlâl ettiği gerekçesiyle ihbarda bulunulması üzerine yapılan yargılama sonucunda, 6545 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1,62 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 6.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22/12/2014 tarihli ve 2014/1423 esas, 2014/939 sayılı kararı sonrasında hükümlü vasisinin yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulüne karar verilerek yapılan yargılamanın yenilenmesi incelemesi sonucunda; sanık hakkındaki mahkûmiyet kararının yargılamanın yenilenmesi kapsamında iptal edilmesine yer olmadığına karar verildiği, Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14/11/2018 tarihli ve 2014/1423 esas, 2014/939 sayılı ek kararına sanık müdafii tarafından yapılan itiraz üzerine mercii Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18/02/2019 tarihli ve 2019/567 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkûmiyet kararının kesinleşmesinden sonra adli para cezasının infazı sırasında, alınan Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin 24/05/2017 tarihli ve 4403 sayılı raporuna göre sanıkta "Atipik psikoz, karışık madde kullanım bozukluğu" olduğu ve bu psikiyatrik hastalığın etkisi dahilinde işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını tam algılayamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olduğu ve hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 32. maddesinin uygulanması gerektiğinin belirtilmesi karşısında, sözkonusu raporun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 311/1-e maddesi kapsamında yeni bir delil olarak değerlendirilerek yapılacak yargılama ile esasa ilişkin bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkûmiyet kararının yargılamanın yenilenmesi kapsamında iptal edilmesine yer olmadığına ilişkin karara yönelik itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde olmakla birlikte;

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" karar verilmesinde zorunluluk bulunduğu,

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunduğu,

c) Sanığa 10 gün içinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması gerektiği uyarısını içeren tebligatın yapılması ve sanığın başvuruda bulunmaması üzerine, yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için sanığa "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de başvuruda bulunmadığı takdirde sanık hakkında davaya devam olunacağı, somut olayda yükümlülüklere uymamakta ısrar şartının gerçekleşmediği anlaşıldığından Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22/12/2014 tarihli ve 2014/1423 esas, 2014/939 sayılı kararına karşı da kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağını takdirinin sağlanması için dosyanın Adalet Bakanlığı’na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

D-)Karar:

D-)Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle; Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22/12/2014 tarihli ve 2014/1423 esas, 2014/939 sayılı kararına karşı da kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdirinin sağlanması için dosyanın Adalet Bakanlığı’na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE,

08/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.