muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14580, Karar No: 2017/24878, Tarih: 06.02.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20612, Karar No: 2013/5037, Tarih: 19.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/20612 E.  ,  2013/5037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, yaşı büyük diğer sanıkla birlikte gece vakti Şehit Fethibey Ticaret Meslek Lisesine müdür yardımcısı odasının pencere kanadını zorlanmak suretiyle yerinden sökerek girdikleri, müdür yardımcısı odasından bir adet bilgisayar kasası ve LCD monitörü çalarak götürdükleri sabit olmakla, kamu malına zarar verme ve hırsızlık suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girildikten sonra çıkmayan kişi konut dokunulmazlığı suçunu işlemiş olur.Konuta girmek, failin bütün vücudu ile tamamen konuta girmesi demektir. Bu nedenle, konutun eklentisi içinde olmamak kaydıyla, pencereden içeriye bakma, kapıyı dinleme camı tıkırdatma, dış kapı zilini çalma bu suçu oluşturmaz. Konuta veya eklentisine nereden girildiğinin önemi yoktur. Konuttan çıkmamak, konut sahibinin rızası ile girilen konuttan, söz, hareket ve tavırlarıyla kendisini çıkmaya davet edilmesine rağmen, çıkmamaktadır.

Rızaya aykırı olarak girme veya rıza ile girildikten sonra çıkması istenilmesine rağmen çıkmayan kişi bu eylemini, açık bir rızaya gerek olmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerinde işlemesi hâlinde fail ikinci fıkraya göre cezalandırılacaktır. Girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri, avukatlık bürosu, doktor muayenehaneleri, emlak bürosu, mimar bürosu, v.b. gibi izinle girilmesi gereken yerlerdir. Girilmesi mutat olan yerlere, süper marketler, mağazalar, dükkanlar, pasta salonları, kahvehane, restoran ve lokantalar, sinema, tiyatro, otel, bar, hastane örnek gösterilebilir. Halka açık olduğu saatlerde bu gibi yerlere giriş de suç oluşmaz. Ancak halka kapalı olan saatlerde buralara rıza haricinde girilmesi hâlinde bu fıkradaki suç oluşacaktır.

Bu açıklamalar doğrultusunda; sanığın gece vakti girdiği Şehit Fethibey Ticaret Meslek Lisesinin , herkesin girip çıkabileceği kamuya açık bir yer olması karşısında konut veya işyeri olarak kabul edilemeyeceği ve bu nedenle unsurları oluşmayan işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 19/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4071, Karar No: 2012/4434, Tarih: 28.02.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/4071 E.  ,  2012/4434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bina içerisinde muhafaza edilen eşya hakkında hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında dava zamanaşımı süresi içerisinde işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin işyerini 25.06.2005 günü saat 24.00 sıralarında kapatarak ayrıldığını, 26.06.2005 günü saat 07.00 sıralarında geldiğinde hırsızlık yapılmış olduğunu anladığını beyan etmesi , sanığın da savunmalarında hırsızlık suçunu 26.06.2005 tarihinde saat 20.30-21.00 sıralarında gerçekleştirdiğini anlatması karşısında; her iki beyan arasındaki çelişki giderilmeden suçun gece vakti işlendiği hususundaki delillerin neler olduğu ortaya koyulup tartışmadan suçun gece vakti işlendiğinden bahisle TCK 143. maddesi gereğince uygulama yapılmış olması,

2-5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1260, Karar No: 2012/11712, Tarih: 02.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/1260 E.  ,  2012/11712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Hasımsız olarak görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/08/2011 tarih ve 2011/406-2011/369 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 10.05.2010, 21.05.2010 ve 28.06.2010 tarihlerinde üç kez adres değişikliği yaptığını, adres değişiklikleri sonrasında arşivinde yapmış olduğu düzenleme esnasında 2007 yılına ait yevmiye, kebir ve envanter defterlerinin olmadığının tespit edildiğini, önceki adreslerde de yapılan aramalara rağmen defterlerin bulunamadığını, bu nedenle kaybolan defterlerle ilgili olarak TTK’nun 68/son maddesi uyarınca zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, toplanan deliller ve dosya kapsamına göre, davacı şirketin basiretli bir tacir olarak ticari defter ve belgelerinin korunması için gerekli tedbirleri alması gerektiği halde almadığı, taşınma işlemi sırasında gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek defterlerin kaybolmasına neden olduğu, kusurun kendisinde olduğu ve kendi kusuruyla defterlerin kaybına neden olan kişinin TTK’nun 68. maddesi uyarınca zayi belgesi talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17108, Karar No: 2013/2582, Tarih: 12.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/17108 E.  ,  2013/2582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Tic.Ltd.Şti.(Eski ünvanı ... Tic.Suni Deri ve San.Ltd.Şti.) vek.Av.... ile davalı ... Teks.San.ve Tic.Ltd.Şti.vek. Av.... arasında görülen dava hakkında Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 02.05.2011 gün ve 394-230 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 10.04.2012 gün ve 12334-6046 sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 6.55 TL harç ve takdiren 219.00 TL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3477, Karar No: 2021/7336, Tarih: 05.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/3477 E.  ,  2021/7336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Şikayetçinin soruşturma aşamasındaki ifadesinde; cezaevinde bulunan abisini ziyaret etmek için cezaevine gittiğini, aracını cezaevi önüne park ettiğini, aracının kapısını kilitlediğini ve oradan ayrıldığını, aynı gün aracının yanına geldiğinde aracının camının açık olduğunu gördüğünü, aracının içerisinin dağılmış şekilde olduğunu ve aracında herhangi bir zarar ziyan olmadığını belirttiği ayrıca 24.02.2014 tarihli Görgü Tespit Tutanağına göre de; yapılan görgü tespitte herhangi bir iz ve emareye rastlanılmadığı, araçta hasar olmadığının belirtildiği ve suça sürüklenen çocuk ...’in kovuşturma aşamasındaki ifadesinde aracın ön camının kısmen açık olduğunu, açık camdan zayıf yapıda olduğundan balıklama içeri girdiğini ve suça konu cüzdan ve cep telefonlarını çaldığını beyan etmesi karşısında; şikayetçinin ifadesi tekrar alınarak şikayetçiden aracının camını açık olarak park edip etmediği hususunun sorulması, camı açık aracın içerisinden suça konu malzemelerin çalınması halinde eylemin TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan basit hırsızlık suçunu oluşturacağı aksi halde şikayetçinin kilitli olarak park ettiği araçta herhangi bir zarar ziyan olmadığı anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ...’ın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesinde belirtilen suçu oluşturacağı nazara alınarak şikayetçinin belirtilen hususta beyanı alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suç tarihinde saat 14:30 sıralarında ekiplerin cezaevi önünde görevlerini ifa ettikleri sırada; henüz herhangi bir müracaatı olmayan şikayetçinin aracının yanında 2 şahsın görüldüğü, şahısların görevlileri fark edince hızla kaçmaya başlamaları üzerine suça sürüklenen çocuklar ... ... ve ...’in kovalamaca sonucu yakalandıkları ve Şanlıurfa 4. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2014/156 değişik iş nolu arama kararına istinaden suça sürüklenen çocuk ... ...'nın üst aramasından 2 adet cep telefonu, deri cüzdan, içerisinde 1 adet silah ruhsatı, 1 adet ehliyet ve 6 adet kredi kartı çıkmış, suça sürüklenen çocuk ...’in üst aramasında herhangi bir şey çıkmamış, bahse konu aracın yanına gidilerek aracın ruhsat sahibi olan şikayetçiye ulaşılmış, olay yerine gelerek araç sahibi olduğunu beyan eden şikayetçiye suça sürüklenen çocuk ... ...’nın üst aramasında çıkan eşyalar şikayetçiye gösterildiğinde kendisine ait olduğunu belirttiği olayda; suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlığa teşebbüs suçundan dava açılmış ise de; şikayetçinin soruşturma aşamasında kolluk ifadesinde polis memurlarının kendisine teslim ettiği malzemelerden hariç aracından 1 adet Nokia marka cep telefonu ve 110 TL parasının da olmadığını çalınmış olduğunu beyan etmesi ve 24/02/2014 tarihli tutanakta bahse konu kayıp telefon ile ilgili olarak suça sürüklenen çocuk ... ...’nın samimi ikrarda bulunarak kayıp telefonu ... Kaya isimli şahsa verdiğini, ...’un ise görevliler gelmeden önce kaçtığını beyan ettiğinin de belirtildiği dikkate alındığında; hırsızlık eyleminin tamamlandığı gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

3- UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, suça sürüklenen çocuk ...’in karar tarihinden sonra, 03/12/2019 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, TCK’nın 64/1 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilip verilmeyeceğinin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında diğer yönleri incelenmeyen hükmün ve suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki hükmün ise açıklanan sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde suça sürüklenen çocuk ... yönünden 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 05/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/149, Karar No: 2014/7574, Tarih: 15.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/149 E.  ,  2014/7574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TOKAT AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2013/102-2013/586

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin davalı tarafından evlat edinildiğini ancak maddi destekte bulunmadıklarını, müvekkilinin Karabük Üniversitesi Elektrik-Elektronik Mühendisliği öğrencisi olduğunu ileri sürerek, eğitim hayatının devam edebilmesi için davalıdan aylık 1.500 TL yardım nafakasının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde, davacının evlatlık vazifesini yerine getirmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur

Mahkemece, davacı her ne kadar resmi olarak davalının evlatlığı olarak görünse de gerçek anlamda evlatlık ilişkisinin hiç kurulmadığı, davacı G.. K..'nın biyolojik anne ve babasının davalının davacıyı yanına almasına rıza göstermedikleri, bu anlamda evlatlık almak ile ulaşılmak istenen amacın davalının çocukları olmadığı da gözönüne alındığından davalı açısından hiç gerçekleşmediği, sırf resmi kayıtları evlatlık olarak göründüğü için evlat edinilmenin gereklerinin hiçbirini yerine getirmeyen davacının davalıdan nafaka talep etmesinin TMK'nun 2.maddesine tanımlanan dürüstlük kuralı ile bağdaşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava; yardım nafakası istemine ilişkindir

Türk Medeni Kanununun 364/1.maddesine göre; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan alt soyuna nafaka vermekle yükümlüdür. Aynı kanunun 365.maddesinin 2.fıkrasında davanın; davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibaret olduğu düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 328/2.maddesine göre; çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.

Hukuk Genel Kurulu'nun 07.06.1998 gün, 1998/656-688 sayılı ilamında yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakasına karar verilebilmesi için nafaka isteyenin yardım edilmemesi halinde zarurete düşeceğinin anlaşılması gerekmektedir. Zarurete düşme terimi çok sıkıntılı bir durumu ve ekonomik şartları ifade eder. Hükmedilecek yardım nafakasının miktarı yalnızca sözkonusu sıkıntılı durumu önlemeye matuftur. Yardım nafakası yoluyla nafaka isteyenin geçiminin ve her türlü gereksinmelerinin sağlanması gerekmez.

Yardım nafakasına karar verilebilmesi için nafaka isteyenin yardım edilmemesi halinde zarurete düşeceğinin anlaşılması gerekmektedir. Zarurete düşme terimi çok sıkıntılı bir durumu ve ekonomik şartları ifade eder. Hükmedilecek yardım nafakasının miktarı yalnızca sözkonusu sıkıntılı durumu önlemeye matuftur. Yardım nafakası yoluyla nafaka isteyenin geçiminin ve her türlü gereksinmelerinin sağlanması gerekmez.

Eğitimine devam eden reşit birey kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise anne ve babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki, bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde Türk Medeni Kanun'un 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Diğer taraftan evlatlık müessesi Türk Medeni Kanun'un 305. ve müteakip maddelerinde düzenlenmiş olup, bu düzenlemelere göre evlat edinilen çocuk evlat edinen ana babadan doğmuş bir çocuğun hukuki statüsünü kazanır, evlatlık edinilen çocuk evlat edinenlerin kan ve kayın hısımlarıyla da hısım olur. Tüm bu açıklamalardan sonra somut olayda mahkemece yapılacak iş; davacının giderleri ve nafaka yükümlüsü davalının geliriyle orantılı olacak şekilde, hakkaniyet ilkesi de gözetilerek uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9768, Karar No: 2012/4178, Tarih: 24.04.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/9768 E.  ,  2012/4178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın sabıka kaydındaki Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 04/04/2006 gün, 2005/709 Esas, 2006/157 Karar sayılı, 5 ay hapsine ilişkin erteli cezasının 20/04/2006 tarihinde kesinleştiği ve tekerrüre esas olduğu halde, söz konusu ilamın kesinleşmiş onaylı örneği getirtilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/3 maddesi gereği, aynı Kanunun 203/1. maddesindeki seçenek yaptırımlardan hapis cezasının tercih edilerek, tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

TCK'nın 203/1. maddesince ceza tayin edilirken temel ceza olarak 200 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilip, gün para cezasının, adli para cezasına çevrilirken, 200 gün yerine, 300 gün adli para cezasının günlüğü 20 TL'den para cezasına çevrilmesine, denildiği halde 300 gün yerine 200 gün üzerinden hesaplama yapılıp, uygulama maddesi de gösterilmeyerek hükümde çelişkiye neden olunması,

Kanuna aykırı, sanık ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27839, Karar No: 2015/38741, Tarih: 30.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/27839 E.  ,  2015/38741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/293029

MAHKEMESİ : Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/06/2011

NUMARASI : 2010/588 (E) ve 2011/550 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık M.. B.. ve S.. İ.. hakkında Ü.. K..’ı yaralama suçlarından, sanık H.. K.. hakkında ise M.. B..’u yaralama suçundan açılan davalarda hüküm kurulmamış ise de, mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

2-Anayasanın 141/3, CMK'nın 34 ve 230. maddelerine göre Yargıtay'ın gerekçelerle tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianamenin, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak kurulacak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin yapılması gerekirken, sanığa yüklenen ve sabit olduğu kabul edilen suçların suçunun ne şekilde oluştuğu, unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği, eylemde hangi sanık ya da sanıklar açısından yasal savunma veya haksız tahrikin uygulama koşullarının oluşup oluşmadığı, sanık H.. K.. yönünden uygulanan haksız tahrik indirimi oranına hangi gerekçelerle ulaşıldığı, sanıklar M.. B.. ve S.. İ..’de birlikte tehdit suçunu işleme iradesinin bulunup bulunmadığı açıklanmadan, CMK'nın 34, 230. maddelerine aykırı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

3-Kabule göre de;

a)Sanık M.. B.. ve S.. İ.. hakkında, sanık H.. K..’ı yaralama suçundan açılmış dava olmadığı halde bu suçtan mahkumiyet kararı verilmesi,

b)Sanıklar M.. B.. ve S.. İ.. hakkında birlikte tehdit eyleminden dava açıldığı halde silahlı tehdit suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanıklar M.. B.. ve H.. K..’ın temyiz nedenleri ile sanık M.. B.. yönünden kısmen tebliğnamedeki düşünce yerinde görülerek, sanık H.. K.. yönünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre CMUK 325. maddesi gereğince bozma kararının hükmü temyiz etmeyen sanık S.. İ..’ye sirayet ettirilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4645, Karar No: 2009/5221, Tarih: 03.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/4645 E.  ,  2009/5221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı ... aralarındaki sıra cetveline itiraz davası hakkında Bakırköy 3.İcra Mahkemesinden verilen 04.03.2009 ... ve 40-134 sayılı hükmün davalı hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dosyanın incelenmesinde itiraz konusu edilen sıra cetvelinin tamamının dosya içinde bulunmadığı anlaşıldığından, sıra cetvelinin tamamının okunaklı ve onaylı bir suretinin eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.