muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16336, Karar No: 2014/25140, Tarih: 23.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/16336 E.  ,  2014/25140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 17. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2013

NUMARASI : 2013/246-2013/26

Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalılar avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 23.09.2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılar adına Avukat M.. A.. ile karşı taraf adına Avukat A.. S.. geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 01.02.2007-31.12.2009 tarihleri arasında davalılara ait işyerinde ustabaşı olarak çalıştığını, çalıştığı inşaatın sona ermesiyle iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ödenmeyen ücret alacakları istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında hizmet süresi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının davalılara ait işyerinde 23.08.2007-31.12.2009 tarihleri arasında toplam iki yıl dört ay sekiz gün çalıştığı kabul edilerek dava konusu alacaklar hesaplanmıştır. Ancak, davacının sigortalı hizmet cetvelinde 23.08.2007-26.11.2007 tarihleri arasında 100.. sicil sayılı dava dışı H.. K.. unvanlı işyerinde, 27.11.2007-23.06.2008 tarihleri arasında 1104203 sicil sayılı davalı şirkete ait işyerinde, 23.06.2008-17.02.2009 tarihleri arasında 1000288 sicil sayılı dava dışı H.. K.. unvanlı işyerinde, 02.03.2009-19.01.2010 tarihleri arasında 1090.. sicil sayılı dava dışı S.. Kumaşçılık Teks. Tic. Ltd. Şti. unvanlı işyerinde çalıştığı görülmektedir.

Davacı asil mahkeme huzurunda verdiği yeminli beyanında, 01.02.2007 tarihinde davalılardan F.. O.. ile ortaklık sözleşmesi imzaladığını, ancak ortaklığın faaliyete geçmediğini, sonrasında F... Kozmetik'in işyeri inşaatı işinde çalışmaya başladığını, bu inşaatı davalı şirketin yaptığını öne sürmüştür. Davacı ve davalı tanıkları, F... Kozmetik'in inşaatının davalı şirket tarafından yapıldığını, yaklaşık iki yıl kadar inşaatın sürdüğünü beyan etmişlerdir. Davacı tanıkları, davacının F... Kozmetik'in inşaatında sürekli çalıştığını, davalı tanıkları ise, söz konusu inşaata davacının haftada 2-3 gün geldiğini belirtmişlerdir. Bu durumda, davacının sigortalı hizmet cetvelinde yer alan dava dışı işyerlerinde geçen çalışma süreleri içinde davalılar tarafından yapıldığı belirtilen F... Kozmetik'in inşaatında çalışıp çalışmadığı netlik kazanmamıştır. Öte yandan, davalı şirket ile sigortalı hizmet cetvelinde yer alan dava dışı işyerleri arasında hukuki bir bağ olup olmadığı da belli değildir. Ayrıca, mahkemece davacının her iki davalı ile iş sözleşmesi çerçevesinde çalıştığı gerekçesiyle hüküm altına alınan alacakların her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden, davalılardan F.. O..'un diğer davalı şirketin müdürü olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, davalılardan F.. O..'un kendi adına yaptığı inşaatta davacının çalışıp çalışmadığı tespit edilmeden ve bu konu karar gerekçesinde tartışılmadan, anılan davalının da sorumluluğuna karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 31. maddesi uyarınca hakimin davayı aydınlatma ödevi bulunmaktadır. Hakim, maddi ve hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili görülen hususlar hakkında taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir. 6100 sayılı Kanun'un hakimin davayı aydınlatma görevini düzenleyen 31. maddesinde yer alan hükmü gereğince, davacının hizmet süresi ve davalılardan F.. O..'un sorumluluğu konusunda taraflardan ek delil istenmeli, taraf tanıkları yeniden dinlenilerek, çelişkili hususlar giderilip, açık olmayan hususlarda ek beyanları alınmalı, konu aydınlatılmalıdır. Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8955, Karar No: 2014/19490, Tarih: 13.10.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/8955 E.  ,  2014/19490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.12.2013

NUMARASI :Esas no:2012/549 Karar no:2013/1541

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı taraf süresinde vermiş olduğu delil listesinde 13 tanık bildirmiş ve hangi tanığın hangi konuda bilgisi olduğunu da açıklamış, tanıklardan S.. Ö.., S.. Ö.., H.. D.., N. Y., A. Y.., S.. K., İ.. A. ve C. P.. dinlenilmeden hüküm kurulmuştur. Davalı taraf aşamalarda bu tanıkların dinlenmesinden vazgeçmediği gibi, mahkemece de bu tanıkların dinlenilmeme gerekçesi (HMK md. 241) açıklanmadan dava sonuçlandırılmıştır. Bu durum davalının hukuki dinlenilme hakkının ihlali niteliğinde olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.10.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2025/722, Karar No: 2025/960, Tarih: 11.03.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/722 E.  ,  2025/960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2025/63 E., 2025/86 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/404 E., 2024/507 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. ŞİKAYET

Şikayetçi vekili şikayet dilekçesinde; müvekkiline ait taşınmazın satıldığını, takip dosyasında tebligatların müvekkiline usulüne uygun tebliğ edilmediğini, müvekkilinin takipten haberdar olmadığını, icra müdürlüğü tarafından düzenlenen sıra cetvelinin hatalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptal edilerek yeniden sıra cetveli hazırlanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İİK'nın 142. maddesi gereğince sıra cetveline şikayet hakkı takip alacaklılarına tanınmış olup, borçlunun alacaklı sıfatı bulunmadığından ve kendisine pay ayrılmadığı gerekçesiyle, şikayetin aktif husumet ehliyeti yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde şikayetçi vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde; müvekkilinin borçlu olmadığını, takip dosyasında tebligatların usulüne uygun tebliğ edilmediğini, icra müdürlüğü tarafından düzenlenen sıra cetvelinin hatalı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, yargılama şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, şikayetçi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2010, Karar No: 2018/4859, Tarih: 11.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/2010 E.  ,  2018/4859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Çocukla Tedbiren Kişisel İlişki Kurulması-Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacı vekili temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında yapılırsa bu talep Yargıtay’ca incelenir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Davalı-davacı vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ekinde adli yardım talebine ilişkin belge sunulmadığı gibi kapsamına göre davalı-davacının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama ve temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat uyandırmaya yeterli görülmediğinden davalı-davacının adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Hükmü temyiz eden davalı-davacı vekili temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz harcını yatırmadığından ve harç ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacağından, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmektedir.

3-İncelenmesi gerekli görülen;

... Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/269 esas 2015/312 karar sayılı dosyası ile ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/49354 soruşturma sayılı dosyasının, bu soruşturma nedeni ile kamu davası açılmış ise yargılama dosyasının eklenilerek eksiklikler tamamlandıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple davalı-davacının adli yardım talebinin REDDİNE, yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 11.04.2018
Yargıtay — Esas No: 2016/4780, Karar No: 2016/3877, Tarih: 23.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/4780 E.  ,  2016/3877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, dava dilekçesinde...sayılı dosyasında yapılan sıra cetvelinde davalı tarafın alacaklısı olduğu icra dosyalarından konulan hacizlerin devam ediyormuş gibi sıra cetveline dahil edildiğini ve aynı icra müdürlüğünün 2012/4238 esas sayılı dosyasına da pay ayrıldığını, davalının her iki icra dosyasında da yasal süre içinde yapılmış geçerli bir satış talebinin bulunmadığını ve hacizlerin düştüğünü, akabinde davalının 04.08.2009 tarihli satış talebinin de icra müdürlüğünce reddedildiğini, davalının ret kararına karşı herhangi bir şikayette bulunmadığını, ayrıca ...sayılı dosyasında da davalının alacak miktarının fahiş şekilde yüksek hesaplandığını, mahcuz taşınmaz maliki olan borçlu firmanın, davalının icra takiplerinde borçtan kefil olarak sorumlu olduğu halde sıra cetveline esas alacak miktarı hesaplanırken kefalet limitinin dikkate alınmadığını, yine kapak hesabı çıkarılırken faize faiz işletildiğini ve sözleşme uyarınca %10 vekalet ücreti gibi usule ve yasaya aykırı talebin kapak hesabına dahil edildiğini ileri sürerek sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın müvekkilinin alacaklısı olduğu... sayılı dosyasına ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

... 2015/413 esas sırasına kaydı yapılan dosyada mahkemece yapılan inceleme sonucunda, davanın ticari dava olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine, hüküm kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın görevli... gönderilmesine verilmiştir. Dosya, davacı vekilinin talebi üzerine ...tevzi edilmiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın sıra cetveline itiraz olduğu, ticaret mahkemelerinin görevini düzenleyen TTK m. 4,5’de sayılan davalar arasında bulunmadığı, davaya icra hukuk mahkemesi tarafından bakılması gerektiği gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli...Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece 05.04.2016 tarihli ek kararla, mahkemenin görevsizliğine karar verildiği, kararın taraflara usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve 22.03.2016 tarihinde kesinleştiği, taraflarca yasal süre içerisinde görevli mahkemeye gönderilmesi talep edilmediğinden HMK m. 20/1 gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18288, Karar No: 2014/12835, Tarih: 02.10.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/18288 E.  ,  2014/12835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2012/488-2013/390

Davacı R.. E.. vekili Avukat A. Ö. tarafından, davalılar B.. C.. vd. aleyhine 22/10/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/07/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarının ihlali iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılardan B.. C.. tarafından kaleme alınan ve 20/09/2012 tarihli Cumhuriyet Gazetesinde yayımlanan ''Büyük Devlet Şeyi'' başlıklı yazıda kendisi kasdedilerek '' 'Adamı' diyeceğim ya dilim varmıyor, ... Değil büyük devlet adamlığına... Adamlığa sığmaz, ... 'Büyük Devlet Adamlığı' bu kadar ... Büyük mü, küçük mü?.. Artık siz bilirsiniz...'' ifadelerine yer verilerek adamlığa uymayacak nitelikler taşıdığının ima edildiğini ayrıca Orta Doğudaki suç örgütlerini kucaklayıp mezhep savaşlarını kışkırttığı, kanlı iç savaşları körükleyip onlara para, silah ve militan sağlamakla itham edildiğini, eleştiri sınırlarının aşılarak kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirtmiş ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, söz konusu yazının eleştiri kapsamında kaldığını, yazının büyük devlet adamı olmanın ne demek olduğunu Türkiye' nin iç ve dış siyasetinden yapılan örneklemelerle sorgulayıp kamuoyunun yorumuna sunduğunu, siyasi bir kişilik olan davacının sert eleştirilere katlanması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; eleştiri sınırlarının aşıldığı ve kişilik haklarının ihlal edildiği gerekçesi ile istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar, söz konusu yazının eleştiri kapsamında kaldığını, yazının büyük devlet adamı olmanın ne demek olduğunu Türkiye' nin iç ve dış siyasetinden yapılan örneklemelerle sorgulayıp kamuoyunun yorumuna sunduğunu, siyasi bir kişilik olan davacının sert eleştirilere katlanması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; eleştiri sınırlarının aşıldığı ve kişilik haklarının ihlal edildiği gerekçesi ile istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davaya konu sözlerin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna bağlı olarak gelişen Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları çerçevesinde ele alınıp, ifade özgürlüğü kapsamında kalıp kalmadığı değerlendirilmelidir. Gerek Dairemizin gerekse Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin istikrar kazanmış uygulamalarında; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ile güvence altına alınan ifade özgürlüğünün; sadece zararsız ve ilgilenmeye değmez olarak görülen bilgi ve fikirleri değil aynı zamanda rahatsız eden, şaşırtan ve gücendiren ifadeleri de kapsadığı belirtilmiş; ifade özgürlüğü olmadan "demokratik bir toplum"dan söz edilemeyeceği vurgulanmıştır. Ayrıca, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne göre; siyasetçilere yönelik eleştirinin sınırı özel kişiler için olandan daha geniştir ve bu durum günümüzde yerleşik bir ilke haline gelmiştir. Bu bağlamda siyasetle uğraşan kişilerin kendilerine yönelik sert, ağır ve hatta incitici eleştirilere de katlanması gerekir. Çünkü siyasetçi, zorunlu ve bilinçli olarak, eylem ve davranışlarını, gazetecilerin ve vatandaşların dikkatli bir kontrolüne açık bırakmaktadır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, kamuyu ilgilendiren, genel nitelikli sorunlara ilişkin alanlarda ifade özgürlüğüne sınırlama getirilemeyeceğini kesin bir dille belirtmektedir. (AİHM 26118/10 Eon / Fransa kararı) Ayrıca bir yazı veya açıklamanın ifade özgürlüğü kapsamında kalıp kalmadığı değerlendirilirken, bütününe bakılması gerektiğinin, kullanılan ifadelerin nasıl bir içerik ile verildiğinin üzerinde durulmaktadır. (AİHM 23144/93 Özgür Gündem / Türkiye kararı)

Davaya konu köşe yazısı, davacının Başbakan olarak görev yaptığı dönemde yaptığı bir konuşmada kullandığı ''Terörist yetişmediği için mi imam hatipleri kapattınız ?...'' şeklindeki sözleri üzerine yazılmıştır. Davalının yazısı bir bütün olarak incelendiğinde; davacının sözlerinden yola çıkılarak terör eylemleri ve ülkenin dış politikası ile yönetimine dair bazı değerlendirmelerde bulunulduğu görülmektedir. Davacının siyasi kimliği de göz önüne alındığında, bu gibi ağır eleştirilere katlanması gerekir. Mahkemece; davaya konu yazının eleştiri niteliğinde olup, ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı gözetilerek; istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulü doğru görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1175, Karar No: 2019/7098, Tarih: 11.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/1175 E.  ,  2019/7098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/02/2019 tarihli ve 2019/63 esas, 2019/128 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 08/05/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 29/12/2017 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçu nedeni ile Ordu Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 16/01/2018 tarihli ve 2017/14357 soruşturma, 2018/10 sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye 02/10/2018 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, 06/11/2018 tarihinde infazı için Ordu Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2- Ordu Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce infaz işlemlerine başlandığı, Ordu Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 07/11/2018 tarihli çağrı yazısının doğrudan mernis adresine tebliğe çıkarıldığı, 12/11/2018 tarihinde Tebligat Kanunu’nun 21/2.maddesi uyarınca muhtara teslim edildiği,müdürlüğe başvurmadığı, ısrar uyarısını içeren 23/11/2018 tarihli çağrı yazısının yine doğrudan mernis adresinde 27/11/2018 tarihinde Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca muhtara teslim edildiği, müdürlüğe başvurmaması nedeniyle İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 11/12/2018 tarihli kararı ile dosyanın kapatılmasına karar verilerek 13/12/2018 tarihinde Ordu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

3- Ordu Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı kaldırılarak 17/12/2018 tarihli, 2017/14357 soruşturma, 2018/4610 esas ve 2018/3518 sayılı iddianame ile sanık hakkında TCK’nın 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

4- Ordu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 07/02/2019 tarihli ve 2019/63 esas, 2019/128 sayılı kararı ile; tebligatların usulsüz olması nedeniyle ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile sanığın beraatine ve denetim kararının kaldığı yerden devamı için Ordu Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeden 15/02/2019 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi: