muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13833, Karar No: 2013/14307, Tarih: 13.06.2013

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 196,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 13.06.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Somut olayda, toplu iş sözleşmeleri görüşmeleri devam etmekte iken, hava taşımacılığı işinin grev yasağı kapsamına alınmasına yönelik kanun değişikliği teklifi verilmesi üzerine davalı işverene ait işyerlerinde toplu olarak doktor raporu alınmak suretiyle işin bırakıldığı dosya içeriği ile sabittir.

En etkili iş mücadelesi aracı olan grev hakkının yasaklanması yönündeki yasa değişikliği teklifine karşı davacı ve arkadaşlarının gerçekleştirdiği işi bırakma eyleminin ulusal mevzuatımızca yasa dışı grev niteliğinde olduğu açıktır. Ne var ki, Türkiye’nin de onayladığı uluslararası sözleşmelere göre işçi hak ve menfaatlerinin ve özellikle sendikal özgürlüklerinin kısıtlama girişimlerine karşı işçilerce yapılan protestoların barışçıl olması koşuluyla demokratik tepki olarak nitelendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir. Somut olayda da siyasi iradenin getirmek istediği grev yasağına karşı yapılan toplu eylemin demokratik tepki olduğu açıktır. Bu itibarla, rapor almak suretiyle gerçekleştirilen toplu eylemin demokratik tepki niteliğinde olduğuna yönelik sayın çoğunluğun tespitine aynen katılıyorum. Ancak, bu tepkinin barışçıl amaçtan uzaklaşıp uzaklaşmadığı ve ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin süresi ile birlikte eylem sonucu meydana gelen zarar miktarının da somut olarak belli olması gerekir. Salt süre yönünden ölçülülük ilkesine uyulup uyulmadığının denetlenmesi doğru olmaz. Bu nedenle zarar miktarı konusunda davalı tarafın beyanı ile yetinilmeyerek, zararın bilirkişi aracılığıyla tespit edilmesinden sonra sözü edilen ilke çerçevesinde değerlendirme yapılmalıdır. Hükmün bu yönden araştırma ve incelemeye yönelik olarak bozulması gerektiğinden sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum. 13.06.2013

KARŞI OY

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, kararın onanması gerekir görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum. 13.06.2013
Yargıtay — Esas No: 2013/1349, Karar No: 2013/6308, Tarih: 21.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/1349 E.  ,  2013/6308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1918 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık hakkında açılan kamu davasının TCK.nun 102/4, 104/2 ve CMK.nun 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesine ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunun yürürlükte olmadığı, dolayısıyla suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun kamu davasına katılmasına karar verilmesi de hükmü temyize yetki vermeyeceğinden, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 21.03.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3221, Karar No: 2018/11832, Tarih: 10.12.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/3221 E.  ,  2018/11832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların yaptığı “...” adlı projeden 414 ada 1 nolu parselde kayıtlı taşınmazdan olimpos sitesi A1-1 Blok 2 numaralı bağımsız bölümü 15.2.2007 tarihli sözleşme ile satın aldığını, konutun 22.2.2008 tarihinde de teslim edildiğini, reklam, ilan ve internet sitesinde projenin 2009 yılı sonunda tamamlanacağı 10 adada konut ve 3 adada alışveriş ve eğlence merkezi olacağı 5280 konut ve 800 adet işyeri ile olimpik yüzme havuzu tenis kortu, sağlık eğitim vs. sosyal tesislerin yapılacağının taahhüt edildiğini ancak taahhüdün yerine getirilmediği gibi, teslimden sonra gerek kendi konutu gerekse blok ve site ortak yerleri ile ilgili ayıp ve eksiklikler bulunduğununun ortaya çıktığını ve bu hususta davalılara ihbarlarda bulunulduğunu ileri sürerek eksik ve ayıplı işlerden dolayı ortaya çıkan bedel farkının (semen tenzili) tespit edilerek, fazla hakları saklı kalarak gizli ayıplar ve eksik ifa yönünden bedel indirimi olarak 2.000,00 TL.nin satış tarihinden ticari reoskont faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah ile talebini artırmıştır.

Davalılar, davacıya tam ve eksiksiz olarak dairesinin teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, Dairemizin 06.04.2017 tarih 2017/3080 Esas, 2017/4057 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, davacının davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, davacıya tam ve eksiksiz olarak dairesinin teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, Dairemizin 06.04.2017 tarih 2017/3080 Esas, 2017/4057 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verilerek, davacının davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı konutta oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. Dairemizin 06.04.2017 tarih 2017/3080 Esas, 2017/4057 Karar sayılı bozma ilamında; mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, talep edilen hususlarla ilgili “açık ayıp”, “gizli ayıp” ve “eksik ifa” ayrımının ayrıntılı ve açık bir şekilde yapılmadan genellikle eksik ifa olduğu değerlendirmesi yapıldığı ve yazılı şekilde karar verildiği, bu hususta ayrıntılı değerlendirme yapılarak yukarıda açıklanan ilkeler gözetilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerektiği, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş fakat; yeniden bilirkişi incelemesine gerek olmadığı, bilirkişi raporunun açık ayıp gizli ayıp eksik ifa ayrımı konusunda açık bulunduğu açık ayıbın dosya yönünden mevcut bulunduğu görüldü ve sonucuna varıldı denilerek davacı tarafça süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bozma ilamına uyulması halinde, bozma doğrultusunda taraflar lehine usuli kazanılmış hak doğar, bu aşamadan sonra bozmanın gereklerinin yerine getirilmesi zorunludur. Bu durumda bozma ilamına uyulmasına karar verilmekle birlikte bozma ilamının gereklerinin yerine getirilmesi ve bozmaya uygun şekilde rapor alınarak sonucuna uygun hüküm kurulması gerekirken, yeniden bilirkişi incelemesine gerek olmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, (2.) bent gereğince davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19942, Karar No: 2014/20627, Tarih: 23.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/19942 E.  ,  2014/20627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Görele Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2008/248-2014/149

Taraflar arasındaki feshin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, murislerin eczane işlettiğini, murisleri ile davalı kurum arasında imzalanan sözleşmenin davalıca feshedildiğini ileri sürerek feshe ilişkin işlemin iptali ile 8000 TL maddi zararlarının tahsilini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7 Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli karar uyum içinde olmalıdır.. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar ve hüküm arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm veya gerekçe başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır.

Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Ayrıca 6100 sayılı HMK 294 ve 297 maddelerinde hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış; 6100 sayılı HMK 297/son maddesi gereğince; hükümde, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerinin yer alacağı belirtildikten sonra, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekli olduğu belirtilmiş yine anılan kanunun 298/2.maddesi gereğince de; gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı belirtilmiştir.

Temyize konu davada, kısa kararda “Davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde hüküm kurulmasına rağmen gerekçeli kararın hüküm kısmında “ fesih işleminin iptaline, maddi zarar talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına,” şeklinde hüküm kurulmuş olması, açıklanan yasal düzenleme gözetilmeyerek gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişki oluşturulması HMK 297.maddesine aykırı olup, bozma gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5772, Karar No: 2015/4022, Tarih: 28.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5772 E.  ,  2015/4022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçlu ...'a ait bir kısım taşınmazların paraya çevrildiğini, paranın paylaştırılması için sıra cetveli düzenlendiğini, şikayet olunan alacaklının icra dosyasında birden fazla borçlu bulunduğunu, taşınmazı paraya çevrilen borçlu ...'a ödeme emrinin 19.11.2008 tarihinde tebliğ edildiğini, borçlunun ise takibe 7 günlük süresinden sonra 12.12.2008 tarihinde itiraz ettiğini, bu borçlu yanında diğer borçluların da ödeme emrine itirazda bulunduğunu, borçlular yönünden ayrım yapılmaksızın takibin icra müdürlüğünce durdurulması üzerine tüm borçlular için itirazın iptali davası açıldığını, davada tüm borçlular hakkında hüküm kurulduğunu, kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiğini, oysa borçlu ...'ün süresinde bir itirazı bulunmadığından takibinin daha önce kesinleştiğini ve alacaklı tarafından iki yıl içinde satış talep ederek satış avansı yatırmaması nedeniyle hacizlerinin düştüğünü ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; şikayet olunan alacaklının icra dosyasında takibin durdurulmasına karar verildiği, bu sebeple hacizlerin düşmediği, yapılan sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Şikayet olunan alacaklının temlik alacaklısı olduğu ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/45 E. sayılı dosyası kapsamında, ... (temlik eden) tarafından genel kredi sözleşmesine dayalı alacağın tahsili için asıl borçlu ve müşterek müteselsil kefiller hakkında icra takibi başlatılmıştır. Kefillerden ...'a ödeme emri 19.11.2008 tarihinde tebliğ edilmiştir. Borçlu tarafından takibe 12.12.2008 tarihinde itiraz edilmiştir. Borçlunun itirazı 7 günlük yasal süresinde olmadığından bu borçlu yönünden takip kesinleşmiş olup; diğer borçluların itirazı nedeniyle takibin durdurulması üzerine itirazın iptali davası açılması ile başlayan süreçte bu borçlu yönünden satış isteme süreleri işlemeye devam edecektir. İcra Müdürlüğü tarafından verilen takibin durdurulması kararında borçlular yönünden bir ayrıma gidilmemiş olması, sıra cetveline itiraz hakkı bulunan üçüncü kişi şikayetçi alacaklı yönünden bağlayıcı değildir. Bu durumda, mahkemece, şikayet olunan alacaklının, süresinde satış talep etmemesi nedeniyle haczinin düştüğü gözetilerek şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ret kararı verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1197, Karar No: 2013/4110, Tarih: 13.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/1197 E.  ,  2013/4110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi (Üsküdar 2. Ağır Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 204/1-3, 53/1-2-3. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası, hak yoksunluğu

Katılanın, ortak iş yaptığı sanık ...'ya satması için bıraktığı aracı sahte satış sözleşmesine dayanarak temyize gelmeyen ve haklarında beraat kararı verilen diğer sanıklara devir ettiği iddiasıyla açılan davada; sanık ..., diğer sanıkları tanımadığını, İzmir Alsancak semtinde galericilik yapmadığını ancak galeri sahibi arkadaşlarının yanında onların işlerine yardımcı olduğunu, şikayetçiyi de bu nedenle tanıdığını, söz konusu 34 MUT 99 plakalı araçla kesinlikle ilgisinin olmadığını, araç satışı ile ilgili olarak Üsküdar noterliklerinde her hangi bir belge imzalamadığını savunması, diğer sanıklar ve tanıkların beyanından suça konu aracın, sırasıyla..., ... ve ...'e geçtiğinin anlaşılması ve bu kişilerin beyanlarında sanığı tanıdıklarına ilişkin bilgiye rastlanmaması karşısında, adı geçen şahısların dinlenip sanığı tanıyıp tanımadıkları hususunun sorulması, gerektiğinde yüzleştirme yapılması, suça konu sözleşmedeki imzanın sadece şikayetçiye aidiyeti yönünden inceleme yapıldığı, bu kişiye ait olmadığı anlaşılmakla yukarıda adı geçen kişiler ve sanığın yazı - imza örnekleri alınarak suça konu satış sözleşmesindeki satıcı bölümündeki yazı - imza yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması, sözleşme ekindeki nüfus cüzdanı örneğindeki resim ile karşılaştırma yapılarak sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3948, Karar No: 2016/5807, Tarih: 18.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/3948 E.  ,  2016/5807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda; Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme, hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Davacı, N...... Kaymakamlığı'na bağlı vergi dairesinde ve nüfus müdürlüğünde geçen 15.9.1993-20.11.2011 tarihleri arasında çalışmalarının tespitini istemiştir. Davalı, davacının gönüllü olarak temizlik işlerinde çalıştığını, ödenek verilmediğinden ödeme yapılmadığı bildirmiştir. Davacının çalışmasına ilişkin bordro tanıklarının dinlendiği dinlenen tanıkların çalışmayı doğruladıkları anlaşılmakla birlikte davacının hangi tarihler arasında Sosyal Yardım Vakfından yardım aldığı araştırılmadığı anlaşılmaktadır. Bordro tanıklarının ve davalı işyeri cevabı yazılarından davacının, N... K....'na bağlı nüfus ve vergi dairelerinde çalıştırıldığı, çalışmalarının karşılığının N... K.... Sosyal Yardım Vakfından yardım şeklinde ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacıya Sosyal Yardım Vakfından hangi tarihler arasında yardım yapıldığı yöntemince araştırılmalı, toplanan tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcın istem halinde davacıya iadesine, 18.4.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4147, Karar No: 2016/4075, Tarih: 28.11.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/4147 E.  ,  2016/4075 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA)

Muhtelif suçlardan... Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü ...'nın, 24/01/2015 tarihinde özel izne gittiği ve 30/01/2015 tarihinde izinden dönmeyerek firar etmesi eylemi sebebiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44/3-1. maddesi uyarınca 11 gün hücre hapsi cezası ile cezalandırılmasına dair aynı Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 05/02/2015 tarihli ve 2015/134 sayılı kararına karşı yapılan itirazın, hükümlünün eyleminin izin tecavüzü olduğundan bahisle kabulü ile disiplin kurulu kararının iptaline ilişkin ... İnfaz Hakimliğinin 23/02/2015 tarihli ve 2015/277 esas, 2015/320 karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/03/2015 tarihli ve 2015/455 değişik iş sayılı sayılı kararını müteakip, hükümlü ...'nın, 24/01/2015 tarihinde özel izne gittiği ve 30/01/2015 tarihinde izinden dönmeyerek izin tecavüzü eylemi sebebiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44/2-1 maddesi uyarınca 5 gün hücre hapsi cezası ile cezalandırılmasına dair... Açık Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 16/03/2015 tarihli ve 2015/134 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddi ile anılan kararın onanmasına ilişkin ... İnfaz Hakimliğinin 07/04/2015 tarihli ve 2015/523 esas, 2015/569 karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/04/2015 tarihli ve 2015/751 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/09/2007 tarihli ve 2007/1-214-181 sayılı kararında belirtildiği üzere infaza ilişkin lehe oluşan hataların kazanılmış hakka konu olmayacağı gözetilerek yapılan incelemede;

... Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanığın özel izinle 24/01/2015 tarihinde 7 gün izne ayrılıp 30/01/2015 tarihinde... açık cezaevine dönmeyerek 2 gün 20 saat sonra 01/02/2015 tarihinde Aliağa Açık Ceza İnfaz Kurumuna kendiliğinden gelerek teslim olduğu, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı Hakkında Kanunu'nun 97. maddesinde “(1) İzinden dönmeyen veya iki günden fazla bir süre geçtikten sonra dönen hükümlüler hakkında Türk Ceza Kanununun 292. ve izleyen maddelerinde yazılı hükümler uygulanır, (2) İzin süresini iki gün veya daha az bir süre geçiren hükümlüler hakkında disiplin işlemi yapılır. İzinli iken firar eden hükümlüye bir daha izin verilmez."

Şeklinde ifadesi ile firar suçunun oluşması için 2 günden fazla bir sürenin geçmiş olması karşısında hükümlünün 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 44/3-1 maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilerek itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 31/08/2016 gün ve 94660652-105-35-9577-2015-E.17668/57205 sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/04/2015 tarihli ve 2015/751 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/11/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.