muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13400, Karar No: 2010/16062, Tarih: 16.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/13400 E.  ,  2010/16062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, Şubat 1949 119 sıra numarasıyla tapuda orman niteliğiyle Hazine adına kayıtlı 461174800 m2 yüzölçümlü taşınmazın değişiklik beyannamesiyle 7887 m2'lik bölümünün Abant ... Üniversitesine tahsis edilmek üzere ifraz edilerek Ocak 1999 tarih 1 sıra numarasıyla arsa niteliğiyle tapuyu tescil edilen taşınmazın orman niteliğinde olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece genel ve katma bütçeli idari birimler arasında görülen bu tür davaların hakem sıfatıyla görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescile ilişkindir.

Mecburi Tahkim Yasası'nın 4. maddesinde katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan ve sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerden biriyle, genel bütçeye dahil dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıkların o yerdeki yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından çözümleneceği hükme bağlanmıştır. Somut olayda, taraf olan kurumlar yasada sözü edilen kurumlardan ise de 19.07.2003 tarihine yürürlüğe giren ve bu davada da uygulanması gereken 4916 Yasanın 24. maddesi ile değiştirilen Yasanın 4. maddesi gereğince "... taşınmazların aynına yönelik olan..." uyuşmazlıkların hakemde görülemeyeceği hükümleri getirilmiş olduğu anlaşılmakla, bu davanın hakemde görülme olanağı bulunmamaktadır. Ayrıca, H.G.K.'nun 17.05.1985 gün 8/905-461 ve 13.10.1999 gün 20/681-834 kararları ile dairenin 12.05.1997 gün 4414/5125 kararlarında kabul edildiği gibi tapu kaydının iptali ve tescile karar verme yetkisinin genel mahkemelere ait olduğu düşünülmeden görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yönetime iadesine 16.12.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7174, Karar No: 2019/3918, Tarih: 30.04.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/7174 E.  ,  2019/3918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali- kiralananın tahliyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içerisinde, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile aralarında 01.01.2012 başlangıç tarihli beş yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğunu, davalının 31.12.2015 tarihinde kiralananı tahliye edeceğine yönelik taahhüdü bulunduğunu, tahliye taahhüdüne dayalı Kemer İcra Müdürlüğü'nün 2016/109 Esas sayılı icra takip dosyası ile başlatılan takibe haksız olarak itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptali ile takibin devamını ve davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı cevap dilekçesi sunmamış, yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Harca tabi davalarda, başvurma harcı ile nispi karar ve ilam harcının dörtte biri peşin olarak alınır (Harçlar Kanunu 27-28 mad). Dava açılırken harcın eksik alınmış olması halinde, mahkemece davaya devam olunabilmesi için harcın Harçlar Kanununun 30 ve 33. maddeleri uyarınca tamamlanması yoluna gidilir ve davacıya eksik harcı yatırması için süre verilir. Şayet verilen süreye rağmen eksik harç ikmal edilmez ise dosya işlemden kaldırılır ve HMK’nun 150. maddesi uyarınca süresinde harç tamamlanarak dava yenilenmez ise davanın açılmamış sayılmasına karar verilir.

Harca tabi dava değerinin son dönemde ödenen bir yıllık kira bedeli toplamı olduğu halde davacı tarafça dava değeri eksik gösterilmek suretiyle iş bu davanın açıldığı, harcın eksik ödendiği, mahkemece de eksik harcın ikmali için mehil verilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece son dönem yıllık kira bedeli üzerinden eksik harcın tamamlattırılması, yatırılmadığı takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi ve süresi içinde harç ikmaliyle yenilenme yapılmadığı takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, mahkemece bu yönler gözetilmeksizin hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-) Kabule göre ise;

2-) Kabule göre ise;

Davacının icra takibine dayanak yaptığı tahliye taahhüdü noterlikçe tanzim ve tasdik edilmiş değildir. Davalı itirazında tahliye taahhüdündeki imzanın kendisine ait olmadığını belirterek imzaya itiraz etmiştir. 6100 sayılı HMK' nın 211. maddesinde “(1) Bir belgenin sahteliğinin iddia edilmesi durumunda, bu hususta karşı tarafın açıklamaları da dikkate alınarak, aşağıdaki sıra ile inceleme yapılarak öncelikle karar verilir: a) Hâkim, yazı veya imzayı inkâr eden tarafı isticvap ettikten sonra bir kanaat edinememişse, huzurda bu kişiye yazı yazdırıp imza attırmak suretiyle elde ettiği belge ve diğer delilleri değerlendirir. Hâkim, sahtelik konusunda başka bir incelemeye gerek duymadan karar verebilecek durumda ise gerekçesini açıkça belirtmek suretiyle, senedin sahteliği hakkında bir karar verir. İsticvap için mahkemeye davet edilen taraf, belirtilen günde hazır bulunmadığı takdirde, inkâr etmiş olduğu belgedeki yazı veya imzayı ikrar etmiş sayılır; bu husus kendisine çıkartılacak davetiyede ayrıca ihtar edilir.b) (a) bendi hükmüne göre yaptığı incelemeye rağmen, hâkimde sahtelik konusunda kesin bir kanaat oluşmamışsa, bilirkişi incelemesine karar verir. Bilirkişi incelemesinden önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzalar, ilgili yerlerden getirtilir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir.” hükmüne yer verilmiştir. Mahkemece 6100 sayılı HMK'nın 211. maddesi gereğince imza incelemesi yaptırılıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21297, Karar No: 2014/17610, Tarih: 16.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21297 E.  ,  2014/17610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2011/875-2013/623

Davacı, davalı işveren yanında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacının davalı işyerinde 01.11.1981 – 01.03.1982 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının davalı işyerinde 11.11.1981 – 01.03.1982 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Karar davalı Kurum ve davalı işveren tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı adına davalı Denizli Orman Bölge Müdürlüğü'ne bağlı Çameli Orman İşletme Müdürlüğü'nce 01.11.1981 tarihli işe giriş bildirgesi düzenlendiği, ancak davalı Kurum'a bildirilen çalışma bulunmadığı, davalı Kurum tarafından talep edilen döneme ilişkin bordro verilmediğinin bildirildiği, ancak davalı işyerinin sunduğu belgeler arasında dönem bordrolarının mevcut olduğu, davalı işyerinin 01.03.1976 tarihinde 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık; somut olayda fiili çalışma olgusunun ispatı konusunda, mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Öte yandan, davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında, çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Davacının ücretsiz çalışması hayatın olağan akışına aykırı, kamu kuruluşundaki çalışmaların resmi kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır.

Somut olayda; davacının kamu kurumunda geçen çalışmalarının tespitini talep ettiği göz ardı edilerek gerekli araştırma yapılmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Somut olayda; davacının kamu kurumunda geçen çalışmalarının tespitini talep ettiği göz ardı edilerek gerekli araştırma yapılmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; davalı işyerinin bir kamu kuruluşu olduğu ve çalışmalarının yazılı belgeye dayanması gerektiği göz önünde bulundurularak; her ne kadar davalı Kurum tarafından davalı işyerince dönem bordrosu verilmediği bildirilmiş ise de davalı işyerince dönem bordrolarının sunulduğu anlaşıldığından, davalı Kurum'dan söz konusu bordroların kendilerine bildirilip bildirilmediğini sormak, davacının talep ettiği dönemde davalı işyeri nezdindeki ücret bordrolarını getirtmek, talep edilen dönemde görev yapan müdür, müdür yardımcısı, şef, memur ve hizmetli gibi görevlilerin beyanlarına başvurmak ve böylece toplanan deliller ışığında davacının talep edilen dönemde çalışması bulunduğu tespit edilir ise bu süredeki çalışmalarının tespitine karar vermek, ancak davacının talep ettiği süreler içerisinde çalışmasının bulunmadığı anlaşılır ise; dosyada mevcut işe giriş bildirgesi de dikkate alınarak, davacının talebinin davalı işyerinde bir gün süre ile çalıştığının tespitine yönelik olacağı da değerlendirilerek varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan O.. M..ne iadesine, 16.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15653, Karar No: 2014/4320, Tarih: 06.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/15653 E.  ,  2014/4320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 30/04/2013 tarih ve 2013/36-2013/65 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirket ile arasında 07/03/2006 tarihli " imza edildiğini, bu sözleşme ile mülkiyetinde olan ""nin tüm aktif ve pasifleri ile birlikte davacı şirkete satıldığını, davalı şirketin sözleşmenin imza edildiği tarihte kurulu bulunan iştiraki olduğunu, ayrılmaz bir parçası durumunda olan ve otelle özdeşleşen "" markasının da bu devir ile davacı şirkete geçtiğinin açık olduğunu, davalı şirketin marka sahibi olduğu iddiasında bulunduğunu, markanın üçüncü kişilere satışına hazırlandığını ileri sürerek, 08/11/1999 tarih, 99018513 sayı ile davalı adına tescilli olan "" markasının davalı adına olan kaydının iptali ile anılan markanın 556 sayılı KHK'nin 16/2. maddesi uyarınca davacı şirket adına tescilini, tescil talebi kabul edilmemesi halinde 556 sayılı KHK'nin 14. maddesi gereğince markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, terkin kararının bildirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, aynı konuda sayılı dosyası ile davacı aleyhine marka tecavüzünün tespiti ve önlenmesi zararın tazminine yönelik dava açtıklarını, davacı şirketin, bu davada karşı dava yoluyla aynı taleplerde bulunduğunu, derdestlik nedeniyle davanın reddi gerektiğini, işletmenin satıldığını markanın satılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; 16. maddeye dayalı iptal ve devir talepleri önceki davadan farklı olduğu gerekçesiyle bu yön itibariyle derdestlik itirazının reddine, davacının işletmeyi devraldığı sözleşmenin tarafının, markanın tescil sahibi olan davalı olmadığı, her ne kadar, marka işletme ile birlikte devredilbilse de kimsenin sahip olmadığı bir hakkı açık bir biçimde veya örtülü biçimde devredemeyeceği, yapılan sözleşmenin taraflarının mülkiyet hakkı sahibi oldukları marka ve işletmeyi birlikte devredebilecekleri ancak, “”nin davacı (alıcı) ile dava dışı ) arasında düzenlendiği ve sözleşmenin

.../...

-2-

işletme devrine ilişkin olduğu, sözleşmenin hiçbir hükmünde markanın devrinden söz edilmediği, taraflar arasında usulüne uygun marka devir sözleşmesi bulunmadığı gerekçesiyle, markanın kullanmamaya dayalı iptaline ilişkin istemin ise esas nolu dosyasında çekişme konusu olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

.../...

-2-

işletme devrine ilişkin olduğu, sözleşmenin hiçbir hükmünde markanın devrinden söz edilmediği, taraflar arasında usulüne uygun marka devir sözleşmesi bulunmadığı gerekçesiyle, markanın kullanmamaya dayalı iptaline ilişkin istemin ise esas nolu dosyasında çekişme konusu olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 556 sayılı KHK'nın 16/2. maddesi uyarınca bir işletmenin aktif ve pasifleriyle birlikte devri halinde aksi kararlaştırılmamışsa işletmeye ait markaları da kapsayacağının öngörülmesine, davaya konu otel devrinin işletme devri niteliğinde bulunmadığının davaya konu markanın da bu işletmeye ait olmadığının da anlaşılmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06/03/2014 karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21024, Karar No: 2015/13460, Tarih: 15.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/21024 E.  ,  2015/13460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/147029

Mahkemesi : Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 09/12/2013

Numarası : 2011/525 - 2013/793

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesi'nin 13/10/2012 tarih, 28440 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2011/18 Esas, 2012/53 sayılı kararı ile 08/10/2013 tarih ve 6498 sayılı Kanun ile 2863 sayılı Kanun'da yapılan değişiklikler değerlendirildiğinde; Yüksek Mahkemece “mülkiyet hakkı ihlali” iddiasının kabul edilmediği, ancak, hukuk devletinin temel ilkelerinden olan “belirlilik ilkesi” ne göre, kişilerin maliki bulundukları taşınmazların korunması gerekli kültür ve tabiat varlığı niteliğiyle tescilli olduğunu ya da sit alanı içerisinde kaldığını öğrenmeleri gerektiği hususunun vurgulandığı, iptal hükmündeki gerekçeler doğrultusunda, 2863 sayılı Kanunun “tespit ve tescil” başlıklı 7. maddesinin 6498 sayılı Kanun ile değiştirildiği, buna göre, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin tescil kararlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca maliklere tebliğ edilmesi; sit alanlarının, tabiat varlıklarının ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin tescil kararlarının da Resmî Gazete’de yayımlanmakla birlikte, Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulması gerektiği; belirtilen değişiklik öncesinde yapılan tescil işlemleri bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılacağı; 6498 sayılı Kanun ile getirilen değişikliklerin amacının ilgili kurul kararlarından muhataplarını haberdar etmek olduğu;

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde, sanığın Antalya İli, .... İlçesi, .... Mahallesi, 828 ada, 2 parsel sayılı olup, Antalya Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 13/10/1991 tarihli ve 1207 sayılı kararı ile belirlenen 1. derece doğal sit alanında yer alan ayrıca kıyı kenar çizgisinde ve devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan tescilsiz taşınmazı Antalya Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile aralarında düzenlenen 20/03/2009 tarihli kira sözleşmesi ile disco, kafeterya ve restoran olarak kullanmak üzere kiraladığı, tanık K.. A..'in şikayeti üzerine Kurul görevlileri tarafından yerinde yapılan inceleme neticesinde, sanığın kullanımında bulunan taşınmazda Kurulun 05.05.2005 tarih ve 377 sayılı kararıyla onaylı projesine aykırı olarak zemin katta 57,15m2, bodrum katta 88,00m2 olmak üzere toplam 145,15 m2 kapalı alan oluşturulduğu, Lara Falez Koruma Bandında yer alan falezlerin içten oyularak tahrip edildiği ve bodrum katta ilave restaurant mekanının oluşturulduğu hususlarının tespit edildiği, sanığın suça konu uygulamaların daha önce yanında çalışan K.. A.. tarafından gerçekleştirildiğine, adı geçen şahsın tüm işlemlerin kendisi tarafından yapılacağını beyan ettiğine, bu nedenle suç kastının bulunmadığına dair savunmalarının, gerçekleştirilen inşai uygulamaların kapsamı nazara alındığında sanığın bilgisi ve izni olmaksızın yapılmasının hayatın olağan akışına uygun ve itibar edilebilir mahiyette olmadığı,

Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Yüksek Kurulunun 740 sayılı İlke Kararı ile değişik 728 sayılı Doğal (Tabii) Sitler, Koruma Ve Kullanma Koşulları ile İlgili İlke Kararında 1. derece doğal sit alanlarının bilimsel muhafaza açısından evrensel değeri olan, ilginç özellik ve güzelliklere sahip olması ve ender bulunması nedeniyle kamu yararı açısından mutlaka korunması gerekli olan, korumaya yönelik bilimsel çalışmalar dışında aynen korunacak alanlar olduğunun, bu alanlarda, bitki örtüsü, topografya, silüet etkisini bozabilecek, tahribata yönelik hiçbir eylemde bulunulamayacağının belirtilmesine rağmen şehrin sosyal ve kültürel hayatı açısından büyük önem taşıyan, Antalya’nın önemli doğal sembollerinden birisi olan falezler tahrip edilerek üzerine ilave yapılar yapılmasının aynı zamanda falezlerin ve dolayısıyla sit alanının zarar görmesine neden olması karşısında sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanunun 65/1 maddesi kapsamında değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de nazara alınarak beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3650, Karar No: 2010/5943, Tarih: 12.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/3650 E.  ,  2010/5943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 8. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyetçi vekili ...’a ait bağımsız bölümün satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde ilk sıradaki alacaklı ile garameye sokulan... Vergi Dairesi’nin alacağının ...Gıda Ür. Turz., San. Tic. Ltd. Şti.nin vergi borcundan kaynaklandığını, taşınmazın sahibi hakkında geçerli bir takibin bulunmadığını ileri sürerek vergi dairesinin sıra cetvelinden çıkartılarak, yeniden sıra cetveli düzenlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Hazine vekili şirketin ve ortakların adreslerinde bulunmaması nedeniyle mükellefiyetin re’sen terk edildiğini, ödeme emirlerinin tebliğ edilemediğini ve ihtiyati haciz kararı alındığını;...’ın şirketin %90 hissesine sahip olduğunu ve hakkındaki takibin devam ettiğini bildirerek şikâyetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince Vergi Dairesi’nin şirketin malvarlığına ulaşamadığı ve Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 35 inci maddesi kapsamında şirket ortağına yöneldiği ve taşınmazına haciz koyduğu gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm şikâyetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Şirketlerin vergi borçlarının tahsili amacıyla şirket ortak ve yöneticilerine başvurulabilmesi için şirketin aciz halinde olması ya da alacağın şirket malvarlığından tahsilinin mümkün olmadığının anlaşılması gerekir. Somut olayda şirketin ve ortakların adresine ulaşılamaması nedeniyle alacağın tahsil kabiliyetinin kalmadığı anlaşılmış ise de, yönetici ve ortaklar hakkında usulüne uygun biçimde girişilmiş bir takibin de bulunmadığı, ödeme emirlerinin tebliğ edilmediği ve ihtiyati haciz kararının 6.3.2009 tarihinde alındığı ve bu tarihin de satış tarihinden sonra olduğu anlaşıldığından kazanılmış haklar da gözetilerek bir karar verilmek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.