muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/29263, Karar No: 2014/21995, Tarih: 24.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/29263 E.  ,  2014/21995 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/247893

MAHKEMESİ : Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2012

NUMARASI : 2012/240 (E) ve 2013/178 (K)

.SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Nüfus kayıt örneği incelendiğinde suça sürüklenen çocuk Y.. T..'in 21.01.1995 doğumlu, son duruşma tarihinin ise 15.04.2013 olduğu anlaşılmaktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2009/6-82 E., 2009/231 K. sayılı ve 13.10.2009 tarihli kararında da belirtildiği gibi, gerek 1412 Sayılı CMUK'nın, 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte olan 308.maddesinin 6.fıkrasında, gerekse 5271 Sayılı CMK’nın 289.maddesinin 1.fıkrasının (f) bendinde; “duruşmalı olarak verilen hükümde açıklık kuralının ihlâl edilmesi” hukuka kesin aykırılık hali olarak düzenlenmiştir. Bununla birlikte, 5271 Sayılı CMK'nın 182/2.maddesinde “duruşmanın bir kısmının veya tamamının kapalı yapılmasına mahkemece karar verilebileceği”, 3. fıkrasında “duruşmanın kapalı yapılması konusundaki gerekçeli karar ile hükmün açık duruşmada açıklanacağı” 185.maddesinde ise; “sanık, onsekiz yaşını doldurmamış ise duruşmanın kapalı yapılması, hükmünde kapalı duruşmada açıklanması” gerektiğine dair hükümlere yer verilmiştir.

Somut olayda; oturum tarihinden önce 21.01.2013 tarihinde onsekiz yaşını doldurduğu ve 5271 Sayılı CMK'nın 182, 184 ve 186. maddeleri uyarınca verilmiş ayrı bir “kapalılık kararı” da bulunmadığı anlaşılan çocuk hakkındaki duruşmanın, 5271 sayılı CMK’nın 182.maddesi uyarınca “herkese açık” bir şekilde yapılması ve hükmün de “açık yapılan duruşma sırasında” tefhim edilmesi gerektiği gözetilmeden, 07.02.2013 ve 15.04.2013 tarihli duruşmaların kapalı yapılması, hükmün de kapalı duruşmada gizlice tefhim edilmesi suretiyle “açıklık kuralının” ihlâl edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13826, Karar No: 2023/1036, Tarih: 13.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/13826 E.  ,  2023/1036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; İstanbul ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 159 ada 35 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın arsa vasfında olduğunu, dava tarihine göre değerlendirme yapılması gerektiğini, yasada belirtilen şartlara göre bedelinin belirlenmesini, kamulaştırma dışında kalan kısım da değer kaybı olacağını bedel hesaplanırken değer kaybının da dikkate alınması gerektiğini, yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına ve vekalet ücreti taktir edilmesini talep etmektedir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tescili ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde; dava konu taşınmazın her ne kadar1/5000 nazım imar planı içinde yer aldığı tespit edilmiş ise de bu parselin nazım imar planında tarımsal niteliği korunacak alanda ve kısmen de yol kenar koruma kuşağında yer aldığından ve belediye hizmetlerinden yararlanmadığı aşikar olmasına rağmen taşınmazın arsa olarak nitelendirilmesinin doğru olmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal uygulamasının hatalı yapıldığını, raporda belirlenen bedelin fahiş bulunduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; kamulaştırma bedelinin depo edilmesi için davacıya verilen ikinci sürenin kesin olması nedeniyle davanın usulden reddi gerektiğini, taşınmazın arsa vasfında olduğunu ve fakat belirlenen bedelin tarla bedeli olup çok düşük kaldığını, arta kalan alanda değer düşüklüğüne hükmedilmemesinin yerinde olmadığını, emsal taşınmazın dava konusu taşınmazla yakın olmasına rağmen belirlenen bedelin emsal taşınmazdan çok az olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinin ve belirlenen bedelin bloke ettirilerek davalıya ödenmesine karar verilmesinin doğru olduğunu, bu hususta tarafların istinaf sebebi olarak ileri sürdüğü hususların yerinde görülmediğini, böylece mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

2. Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmaz arsa vasfında olduğu halde bedelin çok düşük hesaplandığını, dava konusu taşınmazın kamulaştırma dışında kalan kısım için otoyol yapılması nedeniyle değer kaybı hesaplanması gerektiğini, davalılardan ...’ün de vekili olduğu halde karar başlığında gösterilmediğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Dosya kapsamında ve uyap ortamında yapılan incelemede; davalı ...’e ait vekaletnamenin bulunmadığı ve davacı asile gerekçeli kararın ve istinaf kararının tebliğ edildiği anlaşıldığından bir kısım davalılar vekilinin bu yöndeki temyiz itirazları yerinde değildir.

3.Arsa niteliğindeki İstanbul ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 159 ada 3 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin ve kamulaştırılan alan dışında kalan kısmın şekli ve yüzölçümü dikkate alındığında değer kaybı olmayacağının kabulü ile bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile idare adına tesciline karar verilmesi yerindedir.

4.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,13.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26663, Karar No: 2014/9903, Tarih: 06.05.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/26663 E.  ,  2014/9903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı Bakanlık vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalı bakanlığın asıl işverenliğinde alt işveren işçisi olarak çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, fazla mesai yaptığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili, Bakanlığa husumet yöneltilemeyeceğini savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının aynı istemlerde alt işverene karşı açtığı davanın kabulüne karar verildiği dikkate alındığında, bu davada hükmün “tahsilde tekerrüre neden olmamak kaydı ile “ kurulması gerektiği halde bu yönün gözetilmemesi, alacakların net yada brüt mü olduğunun karar yerinde gösterilmemesi ve davalı Bakanlık harçtan muaf olmasına rağmen davacı tarafından dava açılırken yatırılan peşin harç yargılama giderlerine katılarak dava açılırken yatırılan başvuru ve nispi harçtan sorumlu tutulması hatalıdır.

Ne var ki, bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün fıkrasının; başına "tahsilde tekerrüre neden olmamak kaydıyla" ibaresinin yazılmasına, 1 numaralı bendindeki “2330,00 TL “, 2 numaralı bendindeki "1340.00TL “ 3 numaralı bendindeki “3.000,00 TL “ rakamlarının başına ayrı ayrı “Brüt” sözcüğünün eklenmesine, harç ve yargılama giderlerine ilişkin bentlerinin silinerek yerine;

“Davacı tarafından yatırılan 99,05 TL nispi harç ile 21,15 TL başvuru harcının davalının harçtan muaf olması nedeni ile talep halinde, davacıya iadesine, davacı tarafından yapılan toplam 636,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” sözcük ve rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 06/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9682, Karar No: 2015/10821, Tarih: 02.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/9682 E.  ,  2015/10821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : . İş Mahkemesi

Dava, davacının sigortalı babasından ölüm geliri tahsisi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-15.09.2000 tarihinde ölen babasının sigortalılığından ölüm geliri tahsisi için eldeki davanın açıldığı anlaşılmakla, davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Yasanın 20. ve 97. maddeleridir.

Mahkemece, davacıya, ölen babasının sigortalılığından ölüm gelirine hak kazandığının tespitine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, sigortalı babanın ölümü tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın “Zamanaşımı ve hakkın düşmesi” başlıklı 99. maddesi, "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıklar, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrar. Bu durumda olanların gelir ve aylıkları yazılı istek tarihini takibeden aybaşından itibaren başlar." hükmünü içermekte ve bu madde hükmüne göre davacıya tahsis talep tarihini takip eden ay başından itibaren ölüm aylığı tahsisi gerekmekte ise de, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 97. maddesinin 1. fıkrasının “Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malûllüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı tarihten itibaren beş yıl içinde istenmeyen kısmı zamanaşımına uğrar.” düzenlemesi karşısında, tahsis talep tarihinden geriye yönelik beş yıllık dönem içindeki ölüm gelirlerinin istenebileceği belirgin bulunmakla ve anılan Yasanın yürürlük tarihi de gözetildiğinde, davacının ölüm geliri başlangıç tarihinin 01.10.2008 tarihi olduğunun ve ayrıca, bağlanan gelirde 5510 sayılı Yasanın 54’üncü maddesinin de dikkate alınması gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrasının 1. paragrafındaki “12/03/2010” rakamlarının silinerek, yerine “01.10.2008” rakamlarının yazılmasına ve paragrafın sonuna "bağlanan gelirde 5510 sayılı Yasanın 54’üncü maddesinin “c” bendinde yer alan “Malûllük, yaşlılık, ölüm sigortaları ve vazife malûllüğü ile iş kazası ve meslek hastalığı sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık veya gelirlerden yüksek olanın tamamı, az olanın yarısı, eşitliği halinde ise iş kazası ve meslek hastalığından bağlanan gelirin tümü, malûllük, vazife malûllüğü veya yaşlılık aylığının yarısı bağlanır.” Hükmünün gözetilmesi gerektiğinin tespitine" ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1143, Karar No: 2013/314, Tarih: 06.03.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/10-1143 E.  ,  2013/314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 7.İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2011

Taraflar arasındaki “ Rucuen alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 7.İş Mahkemesince davanın “kabulüne” dair verilen 01.12.2010 gün ve 2010/892 E., 2010/671 sayılı kararın incelenmesi davacı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 27.06.2011 gün ve 2011/4862 E.-2011/9477 K. sayılı ilamı ile;

(...1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre; davacı Kurum vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı, uyuşmazlık tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasanın 26.maddesidir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de, bozma ilamının gereği yerine getirilmemiştir. Mahkemece, uyulmasına karar verilen Dairemizin bozma ilamında da belirtildiği üzere, davalı sigorta şirketinden kazaya karışan ..... plakalı araca ait sigorta poliçesi ile bu poliçe kapsamında sigortalının hak sahiplerine yapılan ödemelere ilişkin evrak celp edilerek, ödemeye yönelik belgelerin içeriği ve geçerliliği yönünde araştırma yapılarak, ödeme yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa tarih ve miktarı tespit edilmeli, poliçe limiti ve davalıların kusur oranı gözetilerek, sigorta şirketinin sorumlu olacağı tutar belirlenmeli, poliçedeki teminat tutarının hak sahiplerine ödendiğinin tespiti halinde, sigorta şirketi yönünden, davanın reddinin gerektiği gözetilerek varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davacı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; trafik kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine yapılan yardımların davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili, Kurum sigortalısı H.D.'in davalının sevk ve idaresindeki ..... plakalı otobüsün yaptığı trafik kazası sonucu vefat ettiğini, söz konusu kazanın iş kazası olduğunu, olay nedeniyle vefat eden sigortalının hak sahiplerine 16.734,33 YTL peşin sermaye değerli gelir bağlandığını, olayda davalının tam kusurlu olduğunu,.... plakalı aracın olay tarihinde 2211379 poliçe nosu ile Ak Sigorta A.Ş. tarafından sigortalandığını belirterek 16.734,33 YTL nin tahsis onay tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi (sigorta şirketinden poliçedeki limitle sınırlı olarak) davalılardan müştereken müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Ak Sigorta A.Ş. vekili, davacının reddini savunmuştur.

Davalı A. D. davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, istemin kısmen kabulüne ilişkin verilen karar

Özel Dairece, dalı Ak orta A.Ş yönünden sorta poliçesi celbedilerek teminat limiti belirlenip, ödeme yapılıp yapılmadığı araştılarak poliçe limiti ve davalıların kusur oranına göre rucu alacağı tutarının belirlenmesi gerektiği gerekçesi ile kararın bozulması üzerine yerel mahkemece uyma kararı üzerine yapılan yargılama sonucu, davalı sigorta şirketince, H.D. mirasçılarına 27.08.2003 tarihinde poliçe limiti dahilinde ödeme yapıldığı ve teminat limitini karşılanmış olması nedeni ile davalı şirket yönünden konusu kalmadığından bir karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalı yönünden kusur oranı dikkate alınarak 15.275,083 TL alacaklı olduğu gerekçesiyle, davalı A. D.'un %100 kusur oranına tekabül eden 15.275,083 TL kurum zararının davalı A. D.'tan tahsis ve onay tarihi olan 25/09/2003 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte alınarak davacı kuruma verilmesine, davalı sigorta şirketince H.D.mirascılarına poliçe limiti dahilinde ödeme yapıldığı görülmekle ve teminat limitini karşıladığından davalı şirket yönünden ödeme yapıldığından bu davalı yönünden davanın konusu kalmadığından bu konuda bir karar verilmesine yer olmadığına, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

Özel Dairece, yukarıda açıklanan nedenlerle karar bozulmuştur.

Yerel mahkemece, sigortalı H. D.'in davalı A.D.’un sevk ve idaresindeki 1994 model ısuzu markalı ..... plakalı araç ile 1994 model ısuzu markalı.... plakalı araçların aynı olduğu ... (.....ısuzu marka ) plakalı araç olay tarihinde 22.11379 poliçe nosu ile Ak Sigorta A.Ş tarafından sigortalandığı, Ak sigorta tarafından vefat edenin mirasçıları, Eş F.ve kızı Ş.için poliçe limiti dahilinde ödeme yapıldığı ödeme belgelerinin de dosyaya sunulmuş olduğu , ayrıca aynı kaza olayında ölen sigortalı Ş.A. ile ilgili kurumun giderleri için açılmış olan dava sonucunda verilen, mahkemenin 2010/79 E 2010/355 K. sayılı kararının da Yargıtay 10. Hukuk Diresinin 09.11.2010 tarih ve 2010/12676 E , 2010/15314 K sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiği, her iki dava dosyasının aynı zararlandırcı olaydan kaynaklandığı, araştırmaların aynı özen titizlikle yürütülmüş olduğu, bu nedenle dava dosyasında bozma ilamında belirtilen eksiklikler olmadığı belirtilerek önceki hükümde direnilmiştir.

Direnme hükmünü, davacı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili temyize getirmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; araç Zorunlu mali sorumluluk sigortacısı konumunda bulunan davalı Aksigorta AŞ’nin poliçe kapsamında sigortalının hak sahiplerine yaptığı ödeme ile ilgili yeterli araştırma yapılıp yapılmadığı noktalarında toplanmaktadır.