muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1976, Karar No: 2024/257, Tarih: 10.01.2024

1. Sanık ... ve müdafinin temyiz isteği; açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçunun şikayete bağlı olduğu mağdurun şikayetten vazgeçme dilekçesi verdiği ve bu kapsamda mahkemece düşme kararı vermesi gerektiği, mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğu ile re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

2. Sanık ...'ın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğini , mağdur'un şikayet vazgeçtiği halde mahkemece mahkumiyet kararın verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu ilişkindir.

3. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; atılan imzanın kötüye kullanılması suçunun şikayet bağlı olduğu mağdurun şikayetten vazgeçme dilekçesi verdiği ve bu kapsamda mahkemece düşme kararı vermesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Açığa Atılan İmzanın Kötüye Kullanılması Suçundan Sanıklar Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükümlerine Yönelik Mağdur ...'ın Temyiz Talebinin İncelenmesinde

Katılanın,...Cumhuriyet Başsavcılığına vermiş olduğu 03.04.2015 tarihli dilekçesi ile şikayetinden vazgeçtiğini bildirmesi karşısında; 5271 sayılı CMK'nun 243 üncü maddesi gereğince, şikayetten vazgeçme halinde katılma kararının hükümsüz kalacağı ve kararı temyiz etme hak ve yetkisi sona ereceği cihetle, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8 inci maddesi birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317 inci maddesi uyarınca REDDİ, B.Sanık ... Hakkında Özel Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Katılan ...'ın Temyiz Talebinin İncelenmesinde

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 207 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü; aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 02.07.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

C. Sanıklar Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükümlerine Yönelik Cumhuriyet Savcısı, Sanık ... ve Müdafiinin, Sanık ...'ın Temyiz Taleplerinin İncelenmesinde

C. Sanıklar Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükümlerine Yönelik Cumhuriyet Savcısı, Sanık ... ve Müdafiinin, Sanık ...'ın Temyiz Taleplerinin İncelenmesinde

Sanık ... ile mağdur ... arasında önceye dayalı ticari alışveriş dolayısıyla alacak verecek meselesi olduğu, bunun karşılığında yaptıkları iş gereği mağdur ...'ın İş bankası... Şubesinin 3068185 nolu çekini imzalayarak boş bir şekilde sanık ...'e verdiği, boş verilen çekin diğer sanık ... tarafından doldurulduğu iddia ve kabul edildiği olayda; sanıklara isnat olunan ve TCK'nın 209 uncu maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen açığa atılan imzanın kötüye kullanılması eyleminin takibinin şikayete bağlı suçlardan olduğu, müşteki ...'ın...Cumhuriyet Başsavcılığına vermiş olduğu 03.04.2015 tarihli dilekçe ile sanık ... hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği beyan ettiği, sanık ...'in diğer sanık ...'la birlikte eylemi iştirak halinde işledikleri, TCK'nın 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarıca söz konusu vazgeçmenin diğer sanık ...'a da sirayet edeceğinin anlaşılması karşısında, davanın şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hükümler kurulması nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A.Mağdur ...'ın Açığa Atılan İmzanın Kötüye Kullanılması Suçundan Sanıklar Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükümlerine Yönelik Temyiz İsteği Yönünden

Müştekinin 03.04.2015 tarihli dilekçesi sanıklardan şikâyetçi olmadığını beyan etmesi karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 243. maddesi gereğince, şikâyetten vazgeçme halinde şikayetten vazgeçmeden dönülemeyeceği de dikkate alınarak, katılma kararı hükümsüz kaldığından, suçtan zarar gören adına temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1 inci maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317 nci maddesi uyarınca REDDİNE,

B.Katılan ...'ın Özel Belgede Sahtecilik Suçundan Sanık ... Hakkında kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle ...Asliye Ceza Mahkemesinin,11.01.2016 tarihli ve 2015/62 Esas, 2016/2 Karar sayılı kararına yönelik katılan ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağan zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

C.Cumhuriyet Savcısının, Sanık ... ve Müdafinin, Sanık ...'ın Açığa Atılan İmzanın Kötüye Kullanılması Suçundan Sanıklar Hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine Yönelik Temyiz İstekleri Yönünden

C.Cumhuriyet Savcısının, Sanık ... ve Müdafinin, Sanık ...'ın Açığa Atılan İmzanın Kötüye Kullanılması Suçundan Sanıklar Hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine Yönelik Temyiz İstekleri Yönünden

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle...Asliye Ceza Mahkemesinin,11.01.2016 tarihli ve 2015/62 Esas, 2016/2 Karar sayılı kararına yönelik Sanık ... ve müdafii, sanık ... ve Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20514, Karar No: 2014/1262, Tarih: 30.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20514 E.  ,  2014/1262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARŞIYAKA 1.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/12/2012

NUMARASI : 2009/257-2012/399

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı kooperatifin, davalının ve diğer hissedarların birlikte sahibi oldukları Denizli ili, S..ilçesi, D.. mevkii, .. ada, .. pafta, .. parsel de kayıtlı taşınmazın satın alınması konusunda 2005 yılı Ağustos ayında bir araya geldiklerini, anlaşma gereği önce tarla vasfındaki taşınmaza inşaat ruhsatı alınacağı ve bedeli karşılığında taşınmazın davacı kooperatife devir edileceğini, tasfiye ve hafriyat işlemi devam ederken makbuz karşılığı davalı yana kooperatifçe 45.000,00 TL arazi alımı avansı ödemesi adı altında ödeme yapıldığını, anlaşmanın hukuken yürürlüğünün mümkün olmadığının anlaşılması üzerine, davalı tarafa yapılan ödemenin geri alımı doğrultusunda Karşıyaka 2.İcra Müdürlüğü'nün 2008/5784 Esas sayılı icra takibi yapıldığını, davalının itiraz ettiğini belirterek davalı tarafın itirazının iptaline ve % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı taraf ile ön anlaşma yapıldığını, davalıya 45.000 TL'lik ödeme yapılmasını gerektiren bir durumun olmadığını, tutanak adı altında sunulan tarihsiz belge altındaki imzanın davalıya ait olmadığını, davalının böyle bir belgeye imza atmadığını belirttiğini, belgenin içeriğinin de doğru olmaadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının tutanak başlıklı olarak sunduğu belgenin bilirkişi raporları doğrultusunda bilgisayar ortamında yazıcı yardımı ile mevcut metin ve isim yazılarının isteğe uygun olarak yazılarak belgenin mevcut hale dönüştürüldüğü, takibe dayanak yapılan kağıdın hile yolu ile ele geçirildiği iddiasının her türlü delil ile kanıtlanabileceği, teknik bilirkişi raporu, tutanak başlıklı belge ile ispatı amaçlanan vakaların tek tek yazılması sonrası ispatlanamadığı, davacı tarafından yapılan ödemelerin dava dışı Zerrin'e yapılmış olduğu anlaşıldığından davalının icra dosyasına yaptığı itirazın haklı olduğu gerekçesi ile davanın reddi ile %40 tazminatın davacıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu tutanak başlıklı belge üzerinde yapılan bilirkişi incelemelerinde, tutanaktaki imzanın davalıya ait olduğu anlaşılmış, üç kişilik heyetten oluşan grafoloji ve sahtecilik uzmanı tarafından hazırlanan raporda; tutanak adlı belgenin sağ-orta kısmında mavi mürekkepli kalemle atılı imza bulunan boş vaziyette mükerrer olarak katlanmış bir belge iken, daha sonra bilgisayar ortamında yazıcı yardımıyla mevcut metnin ve isim yazılarının isteğe uygun olarak yazılarak belgenin mevcut hale dönüştürüldüğü sonucuna varıldığı tespit edilmiştir. Davalı taraf söz konusu bilirkişi raporunu dayanak göstererek davacı kooperatif yöneticileri hakkında suç duyurusuda bulunmuştur.

Karşıyaka 5.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/103 Esas sayılı dosyası ile davacı kooperatif yöneticileri hakkında özel belgede sahtecilik suçundan dava açılmış, mahkemece, tutanak altındaki imzanın M.. K..'nun eli ürünü olduğu, fakat yazının sonradan oluşturulmuş olduğunun belirtildiği, kendi rızasıyla açığa imza atan müdahilin verdiği belgeyi diğer tarafın anlaşmaya uygun olarak doldurabileceği, anlaşmaya aykırı olarak oluşturulduğunu iddia eden imza sahibinin ancak yazılı belge ile bunu ispatlaması gerektiğini, bu konuda müdahil tarafından karşı yazılı bir belgenin bulunmadığı, sanık tarafın bu belgenin daha önce müdahile gönderdikleri banka dekontlarıyla belirlenen paraya karşılık ispat amaçlı oluşturulduğunu söyledikleri, sanıkların savunmalarının aksine mahkumiyeti gerektirecek delil bulunmadığı, bu hali ile özel belgede sahtecilik suçunun unsurları oluşmayacağı gerekçesi ile sanıklar hakkında beraat kararı verilmiş, söz konusu karar iş bu davanın davalısı olan müdahil tarafça temyiz edilmiş, ceza dosyası kesinleşmemiştir.

818 sayılı BK'nun 53.maddesi (6098 sayılı TBK. md. 74) gereğince kural olarak; hukuk mahkemesi ceza mahkemesinin kararı ile bağlı değilse de; ceza mahkemesinin maddi olguları tesbite dair kararı hukuk hakimini bağlar.

Asliye Ceza Mahkemesinin anılan dava dosyasının bu davanın sonucuna olabilecek etkisi gözetilmeden, ceza davası eldeki dava için bekletici mesele yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harçlarının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 30.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/36616, Karar No: 2013/38, Tarih: 14.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/36616 E.  ,  2013/38 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, fazla mesai, milli bayram, hafta sonu alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır.

İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 16.02.2006 gün 2006/20318 E, 2006/3820 K.).

Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir.

İşçinin normal çalışma ücretinin sözleşmelerle haftalık kırbeş saatin altında belirlenmesi halinde, işçinin bu süreden fazla, ancak kırkbeş saate kadar olan çalışmaları “fazla sürelerle çalışma” olarak adlandırılır (İş Kanunu, Md. 41/3).

Bu şekilde fazla saatlerde çalışma halinde ücret, normal çalışma saat ücretinin yüzde yirmibeş fazlasıdır.

4857 sayılı Yasanın 41 inci maddesinin dördüncü fıkrası, işçiye isterse ücreti yerine serbest zaman kullanma hakkı tanımıştır.

Bu süre, fazla çalışma için her saat karşılığı bir saat otuz dakika, fazla süreli çalışmada ise bir saat onbeş dakika olarak belirlenmiştir. Bu sürelerin de sözleşmelerle attırılması mümkündür.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.07.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.).

Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.07.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.).

Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Dairemiz önceki kararlarında; fazla çalışma ücretlerinden yapılan indirim, kabul edilen fazla çalışma süresinden indirim olmakla, davalı tarafın kendisini avukatla temsil ettirmesi durumunda reddedilen kısım için davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği kabul edilmekteydi (Yargıtay 9.HD. 11.02.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K.).

Ancak, işçinin davasını açtığı veya ıslah yoluyla dava konusu arttırdığı aşamada, mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilinemeyeceğinden, Dairemizce 2011 yılı itibarıyla maktu ve nispi vekâlet ücretlerinin yüksek oluşu da dikkate alınarak konunun yeniden ve etraflıca değerlendirilmesine gidilmiş, bu tür indirimden kaynaklanan ret sebebiyle davalı yararına avukatlık ücretine karar verilmesinin adaletsizliğe yol açtığı sonucuna varılmıştır. Özellikle seri davalarda indirim sebebiyle kısmen reddine karar verilen az bir miktar için dahi her bir dosyada zaman zaman işçinin alacak miktarını da aşan maktu avukatlık ücretleri ödetilmesi durumu ortaya çıkmaktadır. Yine daha önceki kararlarımızda, yukarıda değinildiği üzere fazla çalışma alacağından yapılan indirim sebebiyle ret vekâlet ücretine hükmedilmekle birlikte, Borçlar Kanununun 161/son, 325/son, 43 ve 44 üncü maddelerine göre, yine 5953 sayılı Yasada öngörülen yüzde beş fazla ödemelerden yapılan indirim sebebiyle reddine karar verilen miktar için avukatlık ücretine hükmedilmemekteydi. Bu durum uygulamada hakkaniyete aykırı sonuçlara neden olduğundan ve konuyla ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde de herhangi bir kurala yer verilmediğinden, Dairemizce eski görüşümüzden dönülmüş ve fazla çalışma alacağından yapılan indirim nedeniyle reddine karar verilen miktar bakımından, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir.

Somut olayda; davacı işçi güvenlik görevlisi olarak, haftanın ilk günü 08.00-18.00, izleyen gün 18.00-08.00 saatleri arasında çalışmakta 24 saat dinlendikten sonra aynı periyotta çalışmaya devam etmektedir.

Böyle olunca ara dinlenme indirildikten sonra ayın üçüncü haftasında 45 saatin altında çalıştığından fazla çalışma gerçekleşmemektedir. Buna rağmen hükme esas alınan bilirkişi raporunda ayın ilk ve ikinci haftasında fazla çalışan saatler hesaplandıktan sonra, hesaplama yapılan tüm ayların yarısında ilk hafta, diğer yarısında da ikinci haftadaki şekilde çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır.

Böyle olunca ara dinlenme indirildikten sonra ayın üçüncü haftasında 45 saatin altında çalıştığından fazla çalışma gerçekleşmemektedir. Buna rağmen hükme esas alınan bilirkişi raporunda ayın ilk ve ikinci haftasında fazla çalışan saatler hesaplandıktan sonra, hesaplama yapılan tüm ayların yarısında ilk hafta, diğer yarısında da ikinci haftadaki şekilde çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma alacağı hesaplanmıştır.

Yazılı şekilde ayın üçüncü haftasında fazla çalışmanın olmadığı gözetilmeden hesaplama yapılması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1043, Karar No: 2022/1266, Tarih: 22.02.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/1043 E.  ,  2022/1266 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04/02/2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın sulh protokolü doğrultusunda kabulüne dair verilen 16/06/2016 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 22/02/2022 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden bir kısım davalılar vekili Av. ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenin sözlü açıklamaları dinlenildi. Açık duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/02/2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Davacı vekili tarafından açılan tapu iptali ve tescile ilişkin davada ilk derece mahkemesince verilen “sulhe dayalı kabul” kararının davalılar vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin sayın çoğunluğunun onama görüşüne karşılık olarak muhalefet görüşü aşağıda açıklanmıştır.

1. İlk derece mahkemesi sulh protokolünü esas alarak protokolün onaylanmasına ve bu doğrultuda binadaki muhtelif dairelerin kime ait olduğu hususlarını tek tek hüküm fıkrasına geçirmiş ve devamında her bir taraf için davalılar adına kayıtlı hisselerin bir bölümünün iptal ve ayrı ayrı davacı adına tesciline karar vermiş, yargılama giderlerini taraflar üzerine bırakmış, vekalet ücreti takdir etmemek suretiyle 16/06/2016 tarihli kararını tesis etmiştir.

2. Öncelikle tarafların bir gün önceki tarihli ayrı ayrı dilekçe tanzim ederek duruşma gününden önce mahkemeye sundukları ve özellikle bir kısım davalı vekilinin yokluğunda duruşma açılarak bu beyanları tutanağına geçirmiş ve duruşmanın daha önce belirlenen 11/10/2012 tarihine bıraktığı, normal duruşma günü ve devamında gelen 28/12/2012 tarihli duruşmada hazır bulunan bir kısım davalı vekili, yokluklarında yapılan işlemlerin hiçbirisini kabul etmediklerini müvekkillerinin mağdur edildiklerini açıklayarak itirazlarını bildirmiştir.

3. Bu kısa açıklamalar ve son celsedeki beyanlara bakıldığında özellikle bir kısım davalı tarafın sözleşmeleri-beyanları kabul etmedikleri gibi, ayrıca HMK. 315/1 maddesinde belirtilen şekilde “tarafların birlikte sulhe göre karar verilmesi yönünde” bir taleplerinin olmadığı belirgindir.

3. Bu kısa açıklamalar ve son celsedeki beyanlara bakıldığında özellikle bir kısım davalı tarafın sözleşmeleri-beyanları kabul etmedikleri gibi, ayrıca HMK. 315/1 maddesinde belirtilen şekilde “tarafların birlikte sulhe göre karar verilmesi yönünde” bir taleplerinin olmadığı belirgindir.

4. Bu durumda mahkemenin “protokolün onaylanması, sulh anlaşmasının hüküm kısmına işlemesi” uygulaması usulsüzdür. Çünkü aynı maddesinin son cümlesine göre bir anlaşma olmadığı için, mahkemece sadece “KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA KARAR” verebileceği açık olmakla, neticeten mahkemenin ulaştığı sonucun bu açıklamalar itibariyle hatalı ve yanlış olduğu, sulhe göre karar vermesi mümkün bulunmadığı için, kararın öncelikle bu usul hatasından dolayı bozulması gerekirdi.

5. Dosyadaki yargılama hatalarının sayılamayacak kadar çokluğu sebebiyle yine usul ve esas yönünden yanlışları izah etmeye çalışacağız.

6. Bir kısım davalıların avukat olduğu ve halen görevinde devam ettiği hususu dikkate alındığında, hakimin, daha önce verilen duruşma gününden önce, haber vermeksizin, özellikle davalıların kendilerini savunma haklarını kısıtlayarak sulh protokolünü zapta geçirmesi hatalıdır.

7. Esasen sulh protokolü denilen belgeler taraflarca ayrı ayrı imzalanmış, tek bir yazı formatı ile tek kalemden çıktığı açıkça belli olan belgelerdir.

8. HMK. 313. maddesi ve devamındaki düzenlemelere göre, sulhun bir sözleşme olduğu açıkça belirtildiği halde, olayımızda tarafların birlikte katıldıkları tek bir metnin bulunmadığı, bu haliyle ayrı ayrı yapılan açıklamaları ihtira eden dilekçenin, zapta geçirilmesi ile bir sözleşmenin kurulmuş sayılamayacağı da açıktır Çünkü beyanlar ortak bir imza ile zapta geçirilmemiştir.

9. Mahkeme hakimi 18/09/2012 tarihinde duruşma tutanağına geçirdiği beyanlar yönünden, bu beyanların kuvvetini yeterli bulmamış olacak ki, bir kısım davalı vekilinin itirazı üzerine araştırma yapmaya başlamış, çok sayıda belge toplanması, bilirkişi raporu alınması sonrası yaklaşık 4 yıl sonra tekrar eski duruma dönerek sulhe dair beyanları dikkate almıştır.

10. Esasen geçerli bir sulh, “İlgili bulunduğu davayı sona erdirir ve kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğurur” hükmü gereğince tarafları bağlayacağı açıktır. Ancak bir kısım davalı vekili ilk katıldığı duruşmada bu beyanları kabul etmediğini ve özellikle aşırı yararlanma halinin mevcut bulunduğu itirazı, sebebiyle mahkemenin bu itirazı dikkate alarak uzun bir araştırma sürecini başlattığı açık olduğuna göre, hüküm kısmına geçirilen anlaşma hususunun, ilk baştan beri tartışmalı olduğu belirgindir.

11.Çok sayıda bilirkişi raporlarına karşı tarafların ayrı ayrı beyanlarda bulundukları, özellikle heyet raporlarında sulhteki paylaşım ile davalıların miras payları arasında nispetsizlik bulunduğu ve uyumsuzluk bulunduğu açıklanmış ve özellikle davacı vekilinin ilginç bir beyanı duruşma zaptına geçirilmiştir.