muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14026, Karar No: 2018/1325, Tarih: 22.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/14026 E.  ,  2018/1325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : Hazine - Orman Yönetimi - ... KTK

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

...ili, ... ilçesi, ... köyü 107 ada 1 parsel tapuda orman niteliğiyle, 101 ada 30 parsel ise mera vasfıyla özel sicilinde kayıtlıdır.

Davacı 05/10/2009 havale tarihli dava dilekçesinde özetle, dedesinden babasına, babasından da kendisine kalan ve zilyetliğinde bulunan ... köyündeki taşınmazlarının orman ve mera parseli olan 107 ada 1 ve 101 ada 30 parsel içinde tespit ve tapuya tescil edildiğini ileri sürerek, bu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu, dava konusu 107 ada 1 parsel yönünden açılan davanın reddine, dava konusu 101 ada 30 parsel yönünden açılan davanın fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen dava konusu taşınmaz yönünden davanın reddine, (B) harfi ile gösterilen taşınmaz yönünden ise davanın kabulü ile bu taşınmazın 101 ada 30 parselden ifrazı ile davacı adına kayılı bulunan 101 ada 15 parsele eklenerek davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Yörede 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesine göre yapılan orman kadastrosu 04/06/2008-04/07/2008 tarihleri arasında ilan edilerek kesinleşmiştir.

Mahkemece verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; kısa kararda davacının 107 ada 1 parsel yönünden davasının reddine, 101 ada 30 parselde dosya arasında bulunan 15/10/2012 havale tarihli kadastro bilirkişisinin raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen dava konusu taşınmaz yönünden davasının reddine, aynı krokide (B) harfi ile gösterilen dava konusu taşınmaz yönünden davasının kabulüne denildikten sonra, 101 ada 30 parselde dosya arasında bulunan 15/10/2012 havale tarihli kadastro bilirkişisinin raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen dava konusu taşınmazın ... köyü 101 ada 30 parselden ifrazı ile davacı adına kayıtlı bulunan ... köyü 101 ada 15 parsele eklenerek davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, gerekçeli kararda ise (B) harfi ile gösterilen dava konusu taşınmazın ... köyü 101 ada 30 parselden ifrazı ile davacı adına kayıtlı bulunan ... köyü 101 ada 15 parsele eklenerek davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmek suretiyle, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

Bilindiği üzere; tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hâkimin, 6100 sayılı HMK'nın 298. (1086 sayılı HUMK'nın 388.) maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte tam olarak yazması ve hüküm sonucunu 6100 sayılı HMK'nın 297/2. (1086 sayılı HUMK'nın 389.) maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada 1086 sayılı HUMK'nın 381. maddesinin son fıkrasının 6100 sayılı HMK'nın 294. maddesinin getirdiği imkândan faydalanarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukukî varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hâkimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın 141. maddesi ile HMK'nın yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum oluşturur. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hâkime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargının, hâkimin ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

10.04.1992 tarihli 1991/7-1992/4 E.K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı ile kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı; bozmadan sonra yerel mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile karar verebileceği öngörülmüştür.

Değinilen ilke ve kanun hükümleri gözardı edilerek kısa kararla çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ve davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 22/02/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8543, Karar No: 2007/5065, Tarih: 20.06.2007

3. Ceza Dairesi 2006/8543 E., 2007/5065 K.

**3. Ceza Dairesi 2006/8543 E., 2007/5065 K.**

**- HÜKMÜN AÇIKLANMASININ GERİ BIRAKILMASI

- KASTEN YARALAMA

- UZLAŞMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 86 ]

- 5275 S. CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA ... [ Madde 122 ]

- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 23 ]

- 5395 S. ÇOCUK KORUMA KANUNU [ Madde 24 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak, gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine. Ancak;

1-

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda olan sanık hakkında

belirlenen cezanın adli para cezası olmasına ve üzerine atılı suçun ait sınırının

2 yılı aşmamasına göre, hükümden sonra 15.07.2005 tarihinde yürürlüğe

giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. ve 24. maddelerinin uy

gulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmasında zorunluluk bulun

ması,

2-

Katılan mağdur Bülent hakkındaki tüm adli raporları ve varsa tedavi evrakı birlikte Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesine gönderilip 5237 sayılı Yasa'nın 86. maddesinde belirtilen ölçütlere göre usulüne uygun rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi,

3-

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 122, maddesi ile 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkındaki Kanun'un yürürlükten kaldırılmış olup aynı kanunda süresinde ödenmeyen para cezalarına ilişkin gecikme zammı öngörülmemesine göre, gecikme zammı uygulanması olanağı bulunmadığının gözetilmemesi,

4-

Kabule göre de; 1 ay 6 gün hapis cezasının 647 sayılı Yasa'nın 4. maddesine göre günlüğü 11 YTL'den paraya çevrildiğinde 396 YTL olarak hesaplanması gerekirken, yazılı şekilde fazla para cezasına hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 20.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10230, Karar No: 2017/4342, Tarih: 08.06.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/10230 E.  ,  2017/4342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve 1975 yılında yapılan kadastro sırasında tespit harici dere yatağı olarak bırakılan taşınmaz bölümü hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle ....01.2013 tarihinde dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı ... tarafından açılan temyize konu davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 08.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5562, Karar No: 2012/14385, Tarih: 13.12.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/5562 E.  ,  2012/14385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın Çabala ya da Gürışık Köylerinden hangisinin idari sınırları içinde kaldığı belirlenerek o köyde genel arazi kadastrosunun yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa hangi tarihlerde yapıldığı ve çekişmeli yerin ne olarak işlem gördüğü, yapılan çalışmanın hangi tarihte kesinleştiğini açıklar resmî yazının,

2) Bu yere ait kadastro pafta örneğinin,

3) Çabala ve Gürışık Köylerinin birbirinden bölünme durumu olup olmadığı, böyle bir durum varsa bunun tarihini bildirir resmî yazının,

4) Çabala ve Gürışık Köylerinde yapıldığı anlaşılan orman kadastrosuna ait ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

5) Çekişmeli yerin hangi çalışmaya konu olduğunu bildirir resmi yazının dosyada yer alması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 13/12/2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3744, Karar No: 2019/5033, Tarih: 19.11.2019

**1. Ceza Dairesi         2017/3744 E.  ,  2019/5033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

TCK'nin 37, 81, 35, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası.

2- Sanık ... hakkında;

CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebi üzerine belirlenen duruşma gün ve saatinde hazır olmaması nedeniyle inceleme duruşmasız olarak yapılmıştır.

Tebliğnamenin metin kısmının 3 nolu bendinde inceleme konusu suç, sehven "ruhsatsız silah taşıma" olarak belirtilmiş ise de, başlık kısmında suçun adı ve hüküm doğru yazıldığından sonuca etkili görülmemiştir.

Mağdur ...'ın 10/01/2017 tarihli duruşmada sanıklar hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle katılan sıfatı ortadan kaldırıldığından, vekilinin katılan sıfatıyla yaptığı temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiş, inceleme sanık ... ve müdafiinin temyiz talebiyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul,

oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma ilamına uyularak verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin sübuta, şüpheden yararlandırılmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 19/11/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16960, Karar No: 2015/2002, Tarih: 16.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16960 E.  ,  2015/2002 K.**

**"İçtihat Metni"**

ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/07/2014 tarih ve 2014/133-2014/388 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı olduğu ...'nin ekonomik kriz yaşadığını, bu durumu bilen davalının kendi adına kredi çekebileceğini söyleyip şirket hisselerinin devrini istediğini, zor durumda olan müvekkilinin teklifi kabul edip şirket hisselerinin tamamını 05/06/2008 tarihinde davacıya noterden devrettiğini, hisse devri karşılığında bedel almadığını, davalının halen hisse devrini pay defterine işlemediğini ve ticaret müdürlüğüne tescil ettirmediğini, davalının kötü niyetli olarak ödememesine rağmen hisse devir bedelinin iadesi için müvekkili hakkında icra takibine giriştiğini ileri sürerek davalıya borçlu bulunmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının yersiz olduğunu, müvekkilinin davacıya ait hisseleri noterden satın almasına rağmen davacının şirket hisselerinin müvekkili adına tescilini gerçekleştirmediğini, müvekkilinin tek başına tescil işlemlerini gerçekleştirmesinin mümkün olmadığını, davacının şirket hisselerini 04/06/20120 tarihinde dava dışı ... ve ...'a devrettiğini, bu nedenle hisse devrinin gerçekleşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davacıya ait şirket hisseleri noterden davalıya devredilmiş ise de davacının şirket hisselerini dava dışı şahıslara devredip tescil ettirdiği, bu durumda, davacı ile davalı arasında noterde yapılan hisse devir sözleşmesinin fiilen yürürlüğe girmediği, hisse devir sözleşmesinin gerçekleşmemesi nedeniyle ilke olarak herkesin aldığını iade ile yükümlü olduğu, davacının noter senedinin aksine hisse devir bedelini almadığını aynı kuvvette başka bir delille ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8999, Karar No: 2012/22754, Tarih: 27.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/8999 E.  ,  2012/22754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/01/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1- İcra mahkemesinin ihalenin feshi isteminin reddine yönelik kararı yönünden;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),

2- İİK.nun 134/2.maddesi uyarınca ihalenin feshi talebinin reddine karar verilmesi halinde mahkeme davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır. Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1-433 esas sayılı kararında da benimsendiği üzere kamu düzenine aykırılıkta aleyhe bozma ilkesi nazara alınamayacağından, mahkemece ihalenin feshi istemi reddedilen davacı aleyhine para cezasına hükmedilmesi gerekirken, bu hususun gözardı edilerek olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi yasaya aykırı bulunmuştur.

SONUÇ  : Mahkeme kararının yukarıda (2).maddede yazılı nedenlerle para cezasına hasren İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4728, Karar No: 2017/1346, Tarih: 04.05.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/4728 E.  ,  2017/1346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yetki ve izin verilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar ..., ..., ... ve ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılar ile dava dışı ..... Ltd. Şti. arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye isabet eden 2 ve 14 no'lu bağımsız bölümleri yükleniciden satın aldığını ancak inşaat tamamlanıp yüklenici firma tapuları almaya hak kazanmasına rağmen söz konusu bağımsız bölümlerin müvekkili adına tapuya tescil edilmediğini, bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptali için açtıkları davada inşaat seviyesinin %95 olduğu ve binanın genel iskân belgesinin alınmadığı tespitleri yapılarak genel iskân ruhsatı alınması için süre verildiğini, iskân almak için tüm kat maliklerinin imzaları gerektiğinden iskân alınmasındaki fiili imkansızlıklar nedeniyle binanın genel iskân ruhsatı alındığında dava açma hakkı saklı kalmak kaydıyla tapu iptal ve tescil talebinin reddedildiğini, davalı kat maliklerinin inşaatın ruhsatının yenilenmesi ve iskân ruhsatı alınması hususunda hiçbir girişimde bulunmadıkları gibi ilgili kurumlara yapılacak başvurular için davacıya izin ve yetki vermekten kaçındıklarını ileri sürerek, binaya ilişkin inşaat ruhsatının yenilenmesi ve genel iskân ruhsatı alınması için gerekli tüm iş ve işlemlerin yapılabilmesi için tüm kat maliklerinin imzaya icbar edilmesi veya davalıların imzaları yerine geçmek kaydıyla bu hususta yetki ve izin verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, yüklenici halefi olan davacının halen yüklenicinin bırakmış olduğu inşaatı yapı kullanma izni alma aşamasına getiremediğini, halen genel iskânın alımına engel eksikliklerin bulunduğunu, ayrıca davalı arsa sahipleri tarafından tamamlanan eksikliklerin bulunduğunu, bu sebeple davacıya eksiklikleri gidermek için süre verilmesini, verilen süre içerisinde eksikliklerin tamamlanması halinde yapı kullanma izni için gerekli yetkinin verilmesini talep ettiklerini, genel iskânın alınabilmesi için eksikliklerin davacı tarafından tamamlanması gerektiğini, ayrıca imalatın 15.10.1999 tarihinde tamamlanması gerektiğini, arsa sahiplerinin ancak 2011 yılı Ekim ayında dairelere yerleşmeye başladığını, davacının arsa sahiplerinin kira kayıpları ile yaptırmış oldukları imalat bedellerini de karşılaması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davacının müteahhitten bağımsız bölüm almak suretiyle müteahhitin haklarına halef olduğu, açtığı bu dava ile genel iskânın alınabilmesi için, müteahhit yerine tüm iş ve işlemleri yapmak üzere yetki talep ettiği, zaten daha önce görülüp bitirilen ...

Mahkemece, davacının müteahhitten bağımsız bölüm almak suretiyle müteahhitin haklarına halef olduğu, açtığı bu dava ile genel iskânın alınabilmesi için, müteahhit yerine tüm iş ve işlemleri yapmak üzere yetki talep ettiği, zaten daha önce görülüp bitirilen ...

1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin ara kararıyla da davacıya esasen bu yetkinin verildiği, bu kez davacı dava yolu ile yetki ve izin istediği, binadaki eksikliğin %1 seviyesinde olduğunun tespit edildiği, bu sebeple, binadaki genel iskân alınabilmesi için tüm eksiklikleri gidermesi ve genel iskânı alabilmesi için talebi doğrultusunda ruhsat, vs. işleri de kapsayacak şekilde tüm ve iş ve işlemleri yapmak üzere kendisine yetki verilmesi gerektiği, dava açılırken yetki süresi ile ilgili bir beyanda bulunulmamış ise de, söz konusu inşaat ruhsatının yenilenmesi, tüm eksikliklerin giderilmesi ve genel iskânın alınabilmesi için dört aylık sürenin makul ve yeterli olacağı gerekçesiyle, davacıya binanın genel iskânının alınabilmesi için gerekli olan tüm iş ve işlemleri yapmak üzere kararın kesinleşmesinden itibaren dört ay süre ile yetki verilmesine, yargılama giderlerinin davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ..., ..., ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar ..., ..., ... ve ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar ..., ..., ... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2140, Karar No: 2011/2834, Tarih: 03.03.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/2140 E.  ,  2011/2834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin dördüncü fıkrasında, bilirkişi kurulları kamulaştırmaya konu taşınmazın cins ve niteliğine göre belirlenecek üçü odalar listesinden ikisi de idare kurulu listesinden seçilmek suretiyle beş kişiden oluşacağı öngörülmüştür. Yasanın bu hükmü mutlak olup uygulanması zorunlu olduğu halde iki ziraat mühendisi bilirkişiden oluşan iki kişilik bilirkişi kurulunun düzenlediği rapora göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 03.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.