muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/21087, Karar No: 2014/1017, Tarih: 14.02.2014

**10. Ceza Dairesi         2009/21087 E.  ,  2014/1017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi.

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

b) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün; bozulması,

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanıklar ... ve ... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipleri ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafıinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden oybirliğiyle; sanıklar İsmet ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden Başkan Vekili ...'ün karşı oyu ve oyçokluğuyla,

B) Sanık ... hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

1- Sanık hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan kurulan mahkumiyet hükmü kesinleşen... Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2007/232 esas ve 2008/87 karar sayılı dosyasının getirtilerek dosyaların birlikte incelenmesi, her iki davaya konu eylemlerin aynı ya da ayrı olup olmadığı, sanığın eylemlerinin tek suç yada iki ayrı suç veya TCK’nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç oluşturup oluşturmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun saptanması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanığın doğum tarihinin gerekçeli karar başlığına yanlış yazılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, oybirliğiyle;

14.02.2014 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

(Sanıklar ... ve ... hakkında)

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 8. maddesine göre, "Her kişi özel ve aile yaşamına, konutuna ve haberleşmesine saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. Bu hakların kullanılmasına resmi bir makamın müdahalesi demokratik bir toplumda milli güvenlik, kamu güvenliği, ülkenin ekonomik refahı, düzenin korunması, suçların önlenmesi, sağlığın veya ahlakın ve başkasının hak ve özgürlüklerinin korunması için zorunlu bulunduğu ölçüde ve kanunla düzenlenmesi koşuluyla olabilir."

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 8. maddesine göre, "Her kişi özel ve aile yaşamına, konutuna ve haberleşmesine saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. Bu hakların kullanılmasına resmi bir makamın müdahalesi demokratik bir toplumda milli güvenlik, kamu güvenliği, ülkenin ekonomik refahı, düzenin korunması, suçların önlenmesi, sağlığın veya ahlakın ve başkasının hak ve özgürlüklerinin korunması için zorunlu bulunduğu ölçüde ve kanunla düzenlenmesi koşuluyla olabilir."

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 22. maddesinde "Herkes, haberleşme hürriyetine sahiptir. Milli güvenlik, kamu düzeni, suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça; yine bu sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça; haberleşme engellenemez ve gizliliğine dokunulamaz. Yetkili merciin kararı yirmidört saat içinde hakimin onayına sunulur. Hakim, kararını kırksekiz saat içinde açıklar; aksi halde karar kendiliğinden kalkar." hükmü yer almaktadır.

Böylece diğer bireysel hakların yanında "haberleşme özgürlüğü ve haberleşmenin gizliliği" koruma altına alınmıştır.

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesinde bir suç nedeniyle yapılan soruşturma kapsamında haberleşmenin gizliliğine müdahale edilebilmesinin koşulları ve kuralları belirlenmiş, şüpheli veya sanığın telefonunun hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararıyla dinlenebileceği öngörülmüştür.

Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "Tesadüfen elde edilen deliller" başlığını taşıyan 138. maddesinin ikinci fıkrasında ise, "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhal bildirilir" denilmiştir.

Gerekli koşullar bulunduğunda bir kişinin telefonunun dinlenmesi için hâkim veya Cumhuriyet savcısından alınan karar, sadece soruşturma kapsamında olup kararda belirtilen suçla sınırlı olmak üzere o kişinin haberleşmesinin gizliliğine müdahale yetkisi verir. Bu kişiyle telefonda konuşan diğer kimselerin haberleşmesinin gizliliğine müdahale için ayrıca hâkim veya Cumhuriyet savcısından karar alınması zorunludur. Böyle bir karar alınmadan yapılan dinlemeler o kişiler yönünden "hukuka aykırı delil" niteliğindedir.

Somut olayda, diğer sanıklardan...ve ...'ın telefonu hâkim kararıyla dinlemeye alınmış, ancak sanıklar... ve ...'un bu kişilerle yaptıkları telefon konuşmaları hâkim veya Cumhuriyet savcısı kararı olmadan dinlenerek kayda alınmıştır. Sanıkların bu kişilerle yaptıkları telefon konuşmalarının dinlenmesi hukuka aykırı olup, delil olarak hükme esas alınamaz.

Somut olayda, diğer sanıklardan...ve ...'ın telefonu hâkim kararıyla dinlemeye alınmış, ancak sanıklar... ve ...'un bu kişilerle yaptıkları telefon konuşmaları hâkim veya Cumhuriyet savcısı kararı olmadan dinlenerek kayda alınmıştır. Sanıkların bu kişilerle yaptıkları telefon konuşmalarının dinlenmesi hukuka aykırı olup, delil olarak hükme esas alınamaz.

Bu konuşmaların "tesadüfen elde edilen delil" olarak değerlendirilmesi de mümkün değildir, çünkü konuşmalar soruşturması yapılan suçla ilgilidir.

Sanıkların, diğer sanıklarda ele geçirilen uyuşturucu maddelerle ilgisi olduğuna veya onların suçuna iştirak ettiğine ilişkin, hukuka aykırı olarak elde edilen telefon konuşmaları dışında delil yoktur.

Sanık ...'in sabit olan fiilinin evinde 60 gramdan ibaret esrarı bulundurmak, sanık ...'un sabit olan fiilinin ise aracında 3 gramdan ibaret esrarı bulundurmaktan ibaret olduğu; savunmalarının aksine, sanıkların bu esrarları kullanma dışında bir amaç için bulundurdukları konusunda şüphe dışında delil olmadığı dikkate alınarak, sanıklar hakkında "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" yerine "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırıdır.

Açıkladığım nedenlerle, sanıklar hakkındaki hükümlerin bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan, çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum. 14.02.2014
Yargıtay — Esas No: 2006/750, Karar No: 2006/4251, Tarih: 20.04.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/750 E.  ,  2006/4251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... 2.İcra Mahkemesi

Tarih :5.7.2005

Nosu :543-545

Taraflar arasındaki birleştirilen sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kabulüne birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı-karşı davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı ... vekili, ... 2.İcra Müdürlüğünün 2001/6241 sayılı dosyasından düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, birinci sırada yer alan 2001/8348 sayılı dosyadan uygulanan haczin düştüğünü, haczin düşmediğinin kabul edilmesi halinde 2001/8348 sayılı dosya ile 2001/6241 sayılı dosyaya garamaten pay ayrılması gerektiğini, 2001/2253 sayılı dosyanın da 2001/8348 ve 6241 sayılı dosyalara iştirak edeceğini, 2003/148 sayılı dosyadan müvekkilinin uyguladığı haczin 2001/8348 sayılı dosyadaki hacze iştirak ettirilerek pay ayrılması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Alacaklı ... vekili, bu dosya ile birleştirilen 2004/562 esas sayılı dosyada, müvekkilinin 2001/2253 sayılı dosyadan takibe geçtiğini, birinci sırada yer alan 2001/8348 sayılı dosyadaki haczin düştüğünü, müvekkilinin birinci sırada yer alması gerektiğini ileri sürerek sıra cetveline itiraz etmiştir.

İcra Mahkemesince 2001/8348 ve 2253 esas sayılı dosyalardaki haczin düştüğü, birinci sırada 2001/6241 sayılı dosyanın , 2. sırada 2003/148 sayılı dosyanın yer alacağı gerekçesiyle ... 'ın şikayetinin reddine, ...'ın şikayetinin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş, karar davacı ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Bedeli paylaşıma konu mala ilk haciz 2001/6241 sayılı dosyadan uygulanmıştır. Bu dosyadaki hacze 2001/8348 ve 2001/2253 sayılı dosyalardan uygulanan ihtiyati hacizler İİK.nun 268.maddesi uyarınca iştirak eder. Satış isteme süresi ihtiyati haczin kesin hacze dönüştüğü tarihten itibaren işlemeye başladığından 2001/2253 sayılı dosyadaki haczin düştüğü kabul edilemez.2001/8348 sayılı takip dosyasında uygulanan haciz düşmemiş ise de, bu haczin düştüğü kabul edilmiş ve takip alacaklısı tarafından karar temyiz konusu yapılmamıştır.İcra mahkemesince bu yönler gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedelerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16710, Karar No: 2014/12857, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16710 E.  ,  2014/12857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çumra Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2011

NUMARASI : 2009/163-2011/161

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/801, Karar No: 2023/1096, Tarih: 20.03.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/801 E.  ,  2023/1096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 2. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflas sıra cetveline şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve şikayetin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayet olunan vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile müflis arasında düzenlenen taşınır rehni sözleşmesine rağmen düzenlenen sıra cetvelinde alacaklarının 4. sıraya kaydedildiğini ancak rüçhanlı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan müflis adına iflas idaresi vekili cevap dilekçesinde; şikayetçi tarafın şikayet yoluna başvurmada hukuki menfaatinin bulunmadığını, mevcut bilgi ve belgelere göre İflas İdaresi kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığını öne sürerek şikayetin reddini dilemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, rüçhanlı alacak miktarının tartışmalı olduğu, alacaklı/davacı tarafça rüçhanlı alacağın ispatlanamadığı, icra müdürlüğünün alacağı 4.sıraya kaydetmesinin usulüne uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; alacağın rüçhanlı olduğunu ileri sürerek verilen kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İcra ve İflas Kanunu'nun 206’ncı maddesine göre iflas sıra cetvelinde varsa ve öncelikle rüçhanlı alacaklar, bundan sonra aynı maddede sayılan imtiyazlı alacaklar ve nihayet adi alacaklar ile duruma göre istihkak iddialarının gösterildiği, şikayetçinin 563.604,12 TL alacağının 520.000,-TL’lik kısmının taşınır rehni kapsamında rehinli ve dolayısıyla rüçhanlı olduğu bu tutarın sıra cetvelinde rüçhanlı sıraya kaydı gerektiğinden bahisle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm tesisine, alacağın kısmen 3. sıraya kaydına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayet olunan vekili temyiz dilekçesinde, hükmün infazda tereddüt uyandırdığını, rehin limitinin tamamının rüçhanlı olmayacağını temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iflas sıra cetveline şikayet istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114/1-h ve 115/2 nci maddeleri ile 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 235 nci maddesi

3.Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İflas sıra cetveli düzenlendikten sonra icra müdürünün sıra cetveli düzenlerken takip hukukuna aykırı olarak hareket ettiği iddiası iflas sıra cetveline şikayet yoluyla ileri sürülür. Alacaklının kendi alacağının sırasına itiraz etmesi de mahkeme nezdinde iflas sıra cetveline şikayet davası olarak görülmektedir.

3. Somut uyuşmazlıkta şikayetçi alacaklı alacağının taşınır rehni sözleşmesinden kaynaklanmasına rağmen rüçhanlı sıraya kaydedilmediğini öne sürerek iflas sıra cetveline karşı şikayet yoluna başvurmuştur. Dosya kapsamında yer alan 09.06.2017 tarihli taşınır rehni sözleşmesi uyarınca şikayetçi alacaklının alacağı rüçhanlı olup temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14740, Karar No: 2011/17467, Tarih: 31.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/14740 E.  ,  2011/17467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkin davada; davanın kabulüne dair verilen hüküm Dairemizce bozulmuş, mahkemece önceki kararda direnilmesine karar verilmiş, Hukuk Genel Kurulu'nca "Yerel mahkemece, bozma kararından sonra yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile Kamulaştırma Kanununa eklenen geçici 6. maddeye dayanılarak direnilmiş olduğundan gerçekte bir direnme kararı değil, yeni bir hüküm niteliğinde olduğundan bahisle dosya Dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaza 1966 yılında el atılmış ise de; taraflar arasında uzlaşma olmayacağı anlaşılmıştır.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8435, Karar No: 2019/4916, Tarih: 11.03.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/8435 E.  ,  2019/4916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece kurulan hükümde sanık hakkında yapılan haksız tahrik değerlendirmesinin usul ve kanuna uygun olduğu, sanık lehine haksız tahrik uygulanmasını gerektirir bir durum olmadığı anlaşıldığından tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Mağdurun yaralanmasına ilişkin Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 12.06.2014 tarihli raporda, "Alt dudak orta hattan T şeklinde 3 ve 2 cmlik cilt, cilt altı kesi olduğu, yüzde sabit iz yada sürekli değişiklik açısından değerlendirmek için olay tarihinden en erken altı ay sonra şahsın muayene için gönderilmesi" gerektiği belirtildiği halde, mağdurun yaralanmasının yüzde sabit ize veya sürekli değişikliğe neden olup olmadığı hususunda rapor aldırılmadan eksik inceleme ile sanığın hukuki durumunun belirlenmesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydı ile isteme uygun BOZULMASINA, 11.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/430, Karar No: 2010/3473, Tarih: 14.04.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/430 E.  ,  2010/3473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

İflasın ertelenmesi istemine ilişkin davada ... Asliye Ticaret ve ... Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, iflasın ertelenmesi isteğine ilişkindir.

... Asliye Ticaret Mahkemesince, HSYK’nun 16.07.2007 gün ve 308 sayılı kararı ile ...Asliye Ticaret Mahkemesi kurulması ve davacı şirketlerin adresinin anılan mahkemenin yargı alanında olması gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Ticaret Mahkemesi ise, davacı şirketin sicil adresinin ..., ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Dava, 13.04.2007 tarihinde açılmıştır. İİK.’nun 154/son maddesine göre, iflas davası mutlaka borçlunun muamele merkezinin bulunduğu yerdeki ticaret mahkemesinde açılacaktır. Dava tarihinde iflasına karar verilmesi istenen şirketin muamele merkezinin ticaret sicilindeki ilan edilmiş adresinin ..., ... iken 01.11.2007tarihinden itibarende ..., ... adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Ticaret Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.