muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5176, Karar No: 2020/1425, Tarih: 01.06.2020

O halde mahkemece yapılan tadilatın anataşınmazın ortak yerlerinde mi yapıldığı yoksa davacıya ait bağımsız bölümleri mi kapsadığı ayrı ayrı açıklanmalıdır. Binanın statik açıdan korunması için zorunlu olan tadilatlar mı olduğu yoksa sadece faydalı onarım mı olduğunun da tespiti gerekmektedir. Bu nedenlerle kat malikleri kurulunca alınan kararlar, tadilatların anataşınmazın tapu kaydı, yönetim planı ve diğer evrakları incelenmek sureti ile ortak yerlerinde mi yapıldığının, zorunlu mu faydalı mı olduğunun tespiti ile oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 01/06/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10988, Karar No: 2020/13639, Tarih: 14.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/10988 E.  ,  2020/13639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit Yaralama

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında öz kardeşi olan mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralama suçundan TCK'nin 86/2,3-a maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, sanığın soruşturma aşamasında alınan beyanında olay günü mağdur kardeşi ile tartıştıklarını ve sinirle kardeşine 2 kez tokat attığını samimi olarak ikrar etmiş olması, mağdurun anlatımı ile uyumlu doktor raporu karşısında, sanığın kardeşi olan mağdura karşı kasten yaralama eylemi sabit olduğu halde, atılı suçtan beraatine karar verilmesi,

2) Sanığın yargılama konusu eyleminin, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçuna ilişkin olduğu, bahse konu eylem yönünden öngörülen ceza miktarının “dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası”na ilişkin olduğu anlaşılmakla; 17/10/2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nin 251/1. maddesine göre, “Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki hükme, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesinde yer alan geçici 5/1-d. maddesi ile “01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklinde sınırlama getirilmiş ise de, Anayasa Mahkemesinin, 19/08/2020 tarih ve 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresine ilişkin esas incelemenin aynı bentte yer alan “...basit yargılama usulü...” yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği, böylece “kovuşturma evresine geçilmiş basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden iptal kararı” verildiği

anlaşılmakla; her ne kadar Anayasa Mahkemesi kararları geriye yürümez ise de, CMK’de yapılan değişikliklerin derhal uygulanması ilkesi geçerli olsa da, iptal kararının sonuçları itibariyle Maddi Ceza Hukukuna ilişkin olduğu, zira CMK’nin 251/3. maddesinde “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olduğundan, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Büyük Dairesinin (Scoppola v İtalya (No: 3 – GC), No: 126/05, 22 Mayıs 2012) kararında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Kanunsuz ceza olmaz” başlıklı 7. maddesi, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Suç ve cezalara ilişkin esaslar” başlıklı 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 7. ve 5271 sayılı CMK’nin 251. maddeleri uyarınca dosyanın “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; 14.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3268, Karar No: 2025/181, Tarih: 16.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/3268 E.  ,  2025/181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2193 Esas, 2024/457 Kanun

HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Acıpayam 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/429 E., 2020/10 K.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı arasında davalının uhdesinde bulunan krom sahasının müvekkiline devrine yönelik 16.03.2016 tarihli sözleşme yapıldığını, sözleşme gereği kararlaştırılan meblağın davalıya ödenmesine rağmen ruhsatın müvekkili adına devir ve tescil edilmediğini ileri sürerek işletme ruhsatının davacı müvekkili adına devir ve tesciline, mümkün olmadığı takdirde davacı şirket tarafından davalıya ödenen 450.000,00 TL'nin 24.05.2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı şirkete verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ödeme iddiasını ispatlayamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde Yargıtay bozma ilamının 50.000,00 TL'lik ödemeye ilişkin olduğu hususu da gözetilerek, davacı tarafın 16.03.2016 tarihli Ruhsat Sahası Satış Sözleşmesi'nin 5. maddesi gereğince sözleşme tarihi itibariyle 50.000,00 TL'lik peşin ödemeye dair belgeyi sunamadığı, elden ödeme iddiasının da davalı tarafça kabul edilmediği, böylece davacının devir öncesi üstlendiği edimlerini yerine getirdiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, işletme ruhsatının davacı adına devir ve tescil talebinin reddine, davacı tarafından davalıya ödenen toplam 265.616,00 TL bedelin, dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, maden sahasının ruhsatının devrine ilişkin sözleşmeye aykırılık iddiasına dayalı ruhsatın devir ve tescili, bu talebin kabul edilmemesi halinde devir kapsamında ödendiği iddia edilen paranın iadesi istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme ve Gerekçe

A. Davacı Temyizi Bakımından

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 373/3 hükmü uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

B. Davalı Temyizi Bakımından

2. Değerlendirme ve Gerekçe

A. Davacı Temyizi Bakımından

Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 373/3 hükmü uyarınca uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

B. Davalı Temyizi Bakımından

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, HMK'nın 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-b hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 265.616,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.300,00 TL’nin altında kalmaktadır.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, davalı vekilinin temyiz isteminin miktardan REDDİNE, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı harcın istek halinde davacıya iadesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davalıya iadesine, 16.01.2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7448, Karar No: 2011/22942, Tarih: 21.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/7448 E.  ,  2011/22942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ödemiş İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre alacaklının temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Borçlunun temyiz itirazlarına gelince;

İİK'nun 170/son maddesinde; "İcra mahkemesi imzaya itirazın kabulüne karar vermesi halinde, senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklıyı senede dayanan takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminata ve alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder." düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda, icra takibi alacaklı hamil S. V.tarafından kendisinden evvel senedi imzalayan ciranta A. S. aleyhine yapıldığına göre, senetteki imzayı kontrol etmeden alıp takibe koyan alacaklının ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu nedenle anılan madde hükmü gereğince alacaklının tazminat ve para cezası ile sorumlu tutulması gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddine dair hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11007, Karar No: 2014/15234, Tarih: 16.10.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/11007 E.  ,  2014/15234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asıl dosya davacısı-birleşen dosya davalısı ...vek.Av...., birleşen dosya davacısı ...vek.Av.... ile asıl ve birleşen dosya davalısı ... Pazarlama İthalat İhracat Dış Ticaret Ltd.Şti. aralarındaki birleşen menfi tespit-alacak davası hakkında bozma kararına uyularak ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.02.2013 gün ve 2013/47-71 E.K. sayılı hükmün asıl dosya davacısı-birleşen dosya davalısı ...tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

1-Hükmü temyiz eden asıl davanın asıl davanın davacısı-birleşen davanın davalısı ...vekilince her iki davada verilen hüküm temyiz edildiği halde temyiz yoluna başvurma harcının bir kez yatırıldığı görülmüştür. Birleşen davalar bağımsızlıklarını koruduğundan ve her bir dava için ayrı ayrı temyiz harçları yatırılması gerektiğinden eksik yatırıldığı anlaşılan bir adet temyiz yoluna başvurma harcının ikmali için temyiz eden vekile muhtıra çıkarılarak HUMK’nun 434/3.maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre yeniden gönderilmesi için,

2-Heyetçe incelenmesine gerek görülen davaya konu ... 12.İcra Müdürlüğü’nün 2011/625 esas sayılı takip dosyası ile dava konusu çeklerden 18.12.2010 tarihli çek arkasındaki çift imza taşıyan hamilin adı tam okunamadığından söz konusu çekin ön ve arkasının okunaklı bir örneğinin eklenerek yeniden gönderilmesi için,

Dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde belirtilen eksikliklerin ikmalinden sonra yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22765, Karar No: 2013/24273, Tarih: 01.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/22765 E.  ,  2013/24273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan, üst ve mahalli Cumhuriyet savcıları tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde saat 19.00 sıralarında, sanık sevk ve idaresindeki otomobil ile aydınlatması bulunmayan 7 metre genişlikteki asfalt ve kuru zeminli devlet yolunda ...den ... istikametine seyrederken, olay mahalli kontrolsüz dönel kavşağa geldiğinde, seyrine göre sağından karşıya geçmek isteyen yaya ...'e orta refüj başına 5 metre kala çarpması sonucunda, çarpma noktasından 30 metre ileriye sürüklenen yayanın öldüğü ve aracın da 17 metre ileride durduğu olayda; trafik kazası tespit tutanağı ile birbirini doğrular nitelikteki... Cumhuriyet Başsavcılığının olay yeri tespiti üzerine alınan trafik bilirkişisi, mahkemenin yaptığı keşif sonrası alınan 18.06.2010 tarihli trafik bilirkişisi ve... Üniversitesi öğretim üyeleri arasından seçilen bilirkişi heyeti raporlarındaki, sanığın kavşak başından karşıya geçmekte olan yayayı gördüğü halde etkin tedbir almadığı ve kavşağa yaklaşırken mevcut hızını yol durumunun gerektirdiği şartlara uydurmaması nedenleriyle tali kusurlu olduğuna ilişkin tespitin esas alınması suretiyle mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken, oluşa ve dosya kapsamına uygun bulunmayan 17.08.2010 tarihli Adli Tıp Kurumu ... Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı'nın raporuna dayanılarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan ile üst ve mahalli Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3166, Karar No: 2019/984, Tarih: 13.03.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3166 E.  ,  2019/984 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili,.........sayılı dosyasında yapılan sıra cetvelinde müvekkilinin haczinin şikayet olunan haczinden önce olmasına rağmen müvekkilinin 3. sırada şikayet olunanın 2. sırada yer aldığı, yapılan sıra cetvelini hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini şikayet ve talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, satıştan elde edilen miktarın 293.500,00 TL olduğunu, 1. sıradaki alacaklının dahi alacağını karşılayamadığını, şikayetçinin sıra cetveline itiraz etmede hukuki yararının olmadığını savunarak şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia savunma ve tüm dosya kapsamına göre hacizli araçların satışından elde edilen paranın 1. sırada bulunan alacaklının alacağını dahi karşılamadığı, ayrıca şikayetçinin birinci sıradaki alacağa ve sırasına herhangi bir itirazının bulunmadığı, sadece kendi alacağının ikinci sırada olması gerektiği yönünde şikayette bulunarak sıra cetvelinin iptalini talep ettiği, davacının şikayette hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi Kararı'nın İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/28, Karar No: 2007/2038, Tarih: 13.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/28 E.  ,  2007/2038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/08/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Haciz tarihi itibariyle olayda 13.7.2005  tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Kanunun 15/son maddesi hükmünün uygulanması zorunludur.Bu maddeye göre  "Belediyenin proje karşılığı" borçlanma yolu ile elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez.

Ayrıca 277 sayılı Kanun’un 1. maddesine göre de 5237 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer Kanunlarla belediyelere verilmekte olan paylar, vergi ve resim hükmünde olup, bu paylar 6183 sayılı Kanunun hükümlerine göre tahsili gereken borçlar dışında haczedilemez.

Mahkemece mahcuz paraların fiilen kamu  hizmetinde kullanılıp kullanılmadığı veya niteliği gereği haczi mümkün olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gereklidir.

Takip konusu borcun haczen tahsili ile tamamının ödendiği ve bu nedenle haczin kendiliğinden kalktığından bahisle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6136, Karar No: 2017/16437, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/6136 E.  ,  2017/16437 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.