muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/182, Karar No: 2009/256, Tarih: 03.11.2009

Somut olayda, toplumun organ nakli konusunda bilinçlendirilmeye ve duyarlılığının arttırılmasına çalışıldığı bir dönemde Ö.Ö.’ün, organ nakli yapılmasını kabul edilebilir nitelikte bulunmadığını okuyanı sarsıcı nitelikte dile getirmesi üzerine yazar gazetedeki köşesinde kaleme aldığı yazıda, eleştiri hakkını kullanmış, eleştirilerini okuyucunun konuya dikkatini çekmek için mizahi ve çarpıcı bir üslupla dile getirmiştir. Söz konusu yazı, Ö. Ö.’ün (kitabındaki) organ nakli konusunda açıklamaları üzerine yazılmıştır. Bu husus, cevap ve düzeltme isteminde bulunan tarafından da reddedilmemiştir. Yazının güncellik taşıdığı, kamu yararı ve toplumsal ilgi ile gerçeklik unsurunu taşıdığında kuşku bulunmamaktadır.

Sözü edilen yazının bütünü incelendiğinde, yazıda konu ile ifade arasında düşünsel bağlılık unsuru da bulunmaktadır. Yazının bütünü dikkate alınmaksızın içerisinden bazı bölümlerin alınmasıyla değerlendirme yapılması, sağlıklı bir sonuca varılmasını engelleyecektir. Yazar, yazının ilk paragrafından sonra kendi öngörüsüne göre daha sonra olabilecekleri çarpıcı, mizahi bir dil kullanarak sıralamaktadır. Yazıdaki yorum ve eleştirilerin kaynağı, yapılma nedeni, yazıyı yazanın toplumundaki konumu ve tüm yazının içeriği dikkate alındığında; yazının yukarıda belirtilen unsurları içerdiği, eleştiri sınırlarını aşmadığı, kişilik haklarına saldırı, kişinin şeref ve haysiyetini ihlal edici nitelikte olmadığı anlaşılmaktadır. Yazı, ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmelidir. Yazıda, kişinin şeref ve haysiyetini ihlal edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayın yapılması söz konusu olmadığından düzeltme ve cevap hakkı doğmamıştır (Anayasa m.32, 5187 sayılı Kanun m.14).

Bu itibarla, Yüksek Dairece Yerel Mahkemenin kararının bozulmasına karar verilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu kanaatine varılmıştır” görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurarak, Özel Daire kararının kaldırılmasına ve Yerel Mahkeme kararının, 5271 sayılı CYY’nın 309/4-a maddesi uyarınca yasa yararına bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, somut olayda, cevap ve düzeltme hakkının koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, somut olayda, cevap ve düzeltme hakkının koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

5271 sayılı CYY’nın 309. maddesi uyarınca, hâkim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddî hukuka veya yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtay’ca bozulması istemini, yasal nedenlerini açıklayarak, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirecektir. Bunun üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı da hükmün veya kararın bozulması istemini içeren yazısına bu nedenleri aynen yazarak, Yargıtay ceza dairesine verecek, ileri sürülen nedenlerin Yargıtay’ca yerinde görülmesi halinde karar veya hüküm yasa yararına bozulacak, yerinde görülmezse istem reddedilecektir. 26.10.1932 gün ve 29-12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında, uygulamadaki esaslı yanlışlıklar ile esasa etkili usul hatalarının yasa yararına bozma yoluna konu olabileceği belirtilmiştir. Ceza Genel Kurulunun ve Özel Dairelerin, bu karar ışığında şekillenen yerleşmiş kararlarında da vurgulandığı üzere, yasa yararına bozma yöntemi, karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini ve ülke çapında uygulama birliğine ulaşıl¬masını sağlama amacıyla düzenlenmiş olup, bu denetimin konusu, maddi ve yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılıklardır. Ancak, gerek kesin hükmün otoritesinin korunması zorunluluğu, gerekse olağanüstü bir denetim yolu olması nedeniyle dar kapsamlıdır; her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir. Bu nedenle hakimin kanaat ve takdirine ait fiili sorunlardan ve takdir yanılgısından dolayı yasa yararına bozma yoluna gidilmesine olanak yoktur.Somut olayda, Adalet Bakanlığınca, düzeltme ve cevap hakkına konu yazının, kişilik haklarına saldırı niteliğinde olup olmadığının ve haber verme hakkının sınırlarının değerlendirmesine dayalı olarak, hakimin takdir yanılgısına ilişen bir görüşle yasa yararına bozma yasa yoluna başvurulmuştur.Öte yandan, 5187 sayılı Basın Yasasının 14. maddesinde, hüküm altına alınan, “düzeltme ve cevap hakkı”, madde gerekçesinde de belirtildiği üzere, kişilerin şeref ve haysiyetinin korunması ve toplumun doğru bilgilendirilmesinin sağlanması yönünden yapılmış bir düzenlemedir. Bu hakkın kullanılması, anılan yasa maddesinde belirli bir süreye tabi tutulmuş olup, somut olayda da söz konusu düzeltme ve cevap metni, kararın kesinleşmesi ile birlikte yayımlanmış bulunmaktadır. Bu aşamada, düzeltme ve cevap hakkının, mahkeme kararıyla infaz edildiği nazara alındığında, bu kararın yasa yararına bozma yoluyla incelenmesinde, hukuki bir yarar kalmadığı da açıktır.

Bu itibarla, yukarıdaki açıklamalar ışığında, Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının bu değişik gerekçe ile kabulüne, Özel Daire kararının kaldırılmasına ve Adalet Bakanlığının, hakimin takdir yanılgısına yönelen yasa yararına bozma isteminin reddine karar verilmelidir.

SONUÇ     :

Açıklanan nedenlerle,

1- Yargıtay C. Başsavcılığının itirazının değişik gerekçe ile KABULÜNE,

2- Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 03.06.2009 gün ve 15413-6825 sayılı kararının, KALDIRILMASINA,

3- Adalet Bakanlığının, hakimin takdir yanılgısına yönelen yasa yararına bozma isteminin REDDİNE,

4- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2009 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/86, Karar No: 2015/15757, Tarih: 14.09.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/86 E.  ,  2015/15757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, davalı kadın yararına hükmedilen tazminatlar ile kendi tazminat taleplerinin reddi yönünden, davalı kadın tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.09.2015 günü temyiz eden davalı ... ... vekili Av. ... ile karşı taraf temyiz eden davacı ... ile vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların temyizi üzerine, temyiz incelemesi duruşmalı yapılmak üzere fiziki olarak gönderilen dosya içerisinde; davalı tarafın cevap dilekçesi, davacı tarafın cevaba cevap dilekçesi, tarafların delil listeleri vs. bulunmamaktadır. Elektronik ortamda yapılan incelemede bahsi geçen evraklar görülmekte ise de dilekçeler güvenli elektronik imza içermemektedir. Dilekçe asıllarının ibrazının ilgililerinden istenmesi ya da dilekçelerdeki güvenli elektronik imza noksanlığının ilgililerine tamamlattırılması, bu dilekçelerden birer suretin fiziki olarak dosya içerisine alınması, "aslının aynı olduğu" belirtilerek hakim veya görevlendirildiği yazı işleri müdür tarafından imzalanıp mühürlenmesi (HMK md. 445/3), bu işlemler tamamlandıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 14.09.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/5970, Karar No: 2016/2251, Tarih: 24.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/5970 E.  ,  2016/2251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

.. ili, .. ilçesi, ... köyü 169 parsel sayılı, 6.940,00 m² yüzölçümlü taşınmaz, tarla vasfıyla ... adına tapuda kayıtlıdır.

Davacı .. ..., ... köyü 169 parsel sayılı taşınmazın tapuda davalılar adına kayıtlı olduğunu, yörede 2006 yılında yapılan ve kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığını, bu durumun davalı tarafından daha önce açılan orman kadastrosuna itiraz davası sonucu ... Kadastro Mahkemesinin hükmü ile de belirlendiğini ileri sürerek ekli krokide koordinatları belirtilen kısmın tapu kaydının iptali ile orman niteliğiyle ... adına tescili ve davalıların müdahalesinin önlenmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalılar ve murisleri adına tapuda kayıtlı ... köyü 169 parsel yerin dosya içerisinde bulunan Kadastro Mahkemesinin dava dosyası içerisindeki fen bilirkişisi ... ... 27/07/2007 tarihli rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 5.300 m²'lik yerin davalılar ve murisleri adına kayıtlı tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla ... adına tapuya kayıt ve tesciline, davalıların anılan parsele müdahalesinin men'ine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi istemlerine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 24.04.2006 tarihinde ilâna çıkarılarak kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır. Tapulama çalışması 1957 yılında kesinleşmiştir.

Dava, kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kalan taşınmazın tapu kaydının iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi istemlerine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 24.04.2006 tarihinde ilâna çıkarılarak kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır. Tapulama çalışması 1957 yılında kesinleşmiştir.

Mahkemece hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulmuştur. Dava konusu ... köyü 169 sayılı parselin kısmen orman tahdidi sınırları içerisine alınması işlemine itiraz istemiyle temyize konu davanın davalıları tarafından ... Kadastro Mahkemesinin ... sayılı dosyasında açılan orman kadastrosuna itiraz davasında verilen ve Dairemizce de 09/07/2008 tarih ve ... sayılı kararı ile onanarak kesinleşen ret kararı ile 12.12.2007 havale tarihli fen bilirkişisi ... ... raporunda dava konusu taşınmazın (A) harfi ile gösterilen kısmının orman tahdidinin içinde, (B) harfi ile gösterilen kısmının ise, orman tahdidinin dışında olduğu kesinleşmiştir. Fakat bu bilirkişi raporu, çizilen krokiden de açıkça anlaşılacağı üzere bilirkişice harflendirilen kısımların yüzölçümleri birbiri ile karıştırılarak, (A) harfi ile gösterilen kısım 5.300,00 m² yüzölçümü ile, (B) harfi ile gösterilen kısım (A) harfi ile gösterilen kısımdan daha geniş olmasına rağmen, 1.740,00 m² yüzölçümü ile ve harflendirilen kısımların yüzölçümlerinin toplamı, taşınmazın yüzölçümü olan 6.940,00 m²'yi aşacak şekilde düzenlenmiştir.

Temyize konu davada yapılan keşif sonucunda fen bilirkişisi ... ... tarafından, orman tahdidi içinde kalan kısım (B) harfi ve 1.640, m² yüzölçümü ile, orman tahdidi dışında kalan kısım ise (A) harfi ve 5.300,00 m² yüzölçümü ile ve toplam yüzölçümü dava konusu taşınmazın yüzölçümünü verecek şekilde ve maddi gerçeğe uygun bir şekilde 26.07.2012 havale tarihli rapor düzenlenmiştir. Mahkemece hüküm kurulurken 12.12.2007 havale tarihli fen bilirkişisi ... ... raporu hükme esas alınmış ve bu rapordaki hatalı yüzölçümlerine göre taşınmazın tapusunun iptaline karar verilmiştir.

Mahkemece, açıklanan hususlar gözetilmeksizin, 26.07.2012 havale tarihli fen bilirkişisi ... ... tarafından düzenlenen rapor esas alınarak hüküm kurulması gerekirken taşınmazın orman tahdidi içinde ve dışında kalan bölümlerinin yüzölçümleri bakımından hatalı olduğu açıkça anlaşılan 12.12.2007 havale tarihli fen bilirkişisi .... ... raporunun esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmediği gibi, çekişmeli taşınmaz tapuda davalı gerçek kişi adına kayıtlı olup, tapu sicilindeki mülkiyet hakkına dayalı olarak kullanım, tapu kaydı iptal edilinceye kadar haksız kabul edilemeyeceğinden davalının müdahalesine karar verilmiş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 24/02/2016 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3951, Karar No: 2011/3496, Tarih: 31.03.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/3951 E.  ,  2011/3496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Ecza Deposu Tic. ve San. AŞ ve ... aleyhine 29/01/2008 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından kaynaklanan desteğin ölümü nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/10/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda, davacıların ölene yakınlığı, olay tarihi ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, davacı eş yararına takdir edilen 2.000,00 TL, davacı çocuklar yararına takdir edilen 1.500,00’er TL manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince, davacı eş yararına 4.000,00 TL, davacı çocuklar yararına 2.500,00’er TL manevi tazminat takdir olunmak suretiyle, kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle gerekçesinde ve hüküm fıkrasının manevi tazminat takdirine ilişkin ikinci paragrafında yer alan “...2000...” ve “...1500...” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “...4.000,00...” ve “...2.500,00...” sayı dizilerinin yazılmasına; harç alınmasına ilişkin dördüncü paragrafının silinerek yerine dördüncü paragraf olarak “Alınması gereken 891,00 TL karar harcından davacılardan alınan 810,00 TL peşin harç indirilerek artık 81,00 TL harcın davalılardan alınıp hazineye gelir yazılmasına, peşin harç tutarı 810,00 TL’nin davalılardan alınıp davacılara verilmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; yargılama giderine ilişkin beşinci paragrafının silinerek yerine beşinci paragraf olarak “Davacılar tarafından yapılan davetiye, keşif, bilirkişi ve yazışma giderleri toplamı 202,01 TL yargılama giderinden davanın kabul ve ret oranına göre 55,55 TL’nin davalılardan ortaklaşa ve dayanışmalı olarak (müştereken ve müteselsilen) alınıp davacılara ödenmesine,” biçimindeki tümcenin yazılmasına; taraflar yararına avukatlık ücreti takdirine ilişkin altıncı ve yedinci paragraflarında yer alan “...1.140,00...” biçimindeki sayı dizilerinin ayrı ayrı silinerek yerlerine sırası ile “...1.750,00...” sayı dizilerinin yazılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddi ile kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15977, Karar No: 2011/15741, Tarih: 26.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/15977 E.  ,  2011/15741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişilerden ... ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, kadastro sırasında K.evvel 288 tarih 30 sıra, Ocak 1969 tarih 27 sıra, Ekim 1969 tarih 27 sıra, Ağustos 1972 tarih 8 sıra, Temmuz 1972 tarih 20 sıra, Ağustos 1972 tarih 9 sıra, Mayıs 1976 tarih 1 sıra, Mayıs 1978 tarih 11 sıra, Ağustos 1977 tarih 9 sıra, ... 1981 tarih 9 sıra, Temmuz 1978 tarih 6 sıra sayılı tapu kayıtları ile tespit edilip davalılar adına ... ve arsa niteliği ile tapu siciline kayıtlı olan Kümbet köyü Merkez (...) mevkii 107 ada 1 ve 2 parsel sayılı sırasıyla 16539,12 m² ve 828,32 m² yüzölçümlü taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile orman niteliği ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişilerden ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Yasanın 12. maddesi gereğince 10 yıllık süre içinde açılan tapu kaydının iptali ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce yapılmış orman kadastrosu bulunmamaktadır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların eski tarihli ... fotoğrafında ve memleket haritasında yeşil renkli ormanı sembolize eden işaretler ile gösterilen sahalar içerisinde orman sayılan alan olarak görüldüğü gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; uzman orman bilirkişi memleket haritası ile kadastro paftası ölçeklerini eşitleyerek birbiri üzerine aplike etmeden çekişmeli taşınmazın konumunu ... fotoğrafı ve memleket haritası üzerinde lokal olarak gösterdiği gibi iade üzerine dosyaya sunulan 21.01.2011 günlü rapora ekli memleket haritasında dava konusu parselin, üzerinde simgeleme bulunmayan açık alanda gösterildiği anlaşılmış, yine genel arazi kadastrosu sırasında taşınmazın tespitine eski tapu kayıtlarının dayanak alınmasına karşın tapu kayıtları kapsamında kalıp kalmadığı hususu araştırılmamıştır. Yetersiz araştırmaya ve memleket haritasıyla çelişkili raporlara dayalı hüküm kurulamaz.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların dayanak tapu kayıtlarının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve varsa krokileri, revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları, komşu parsel ve dayanakları, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen ... ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785

ve 5658 sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı; öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı; dayanak tapu kaydı değişebilir sınırları içerdiğinden, yöntemince zemine uygulanıp, 3402 sayılı Yasanın 20/C ve 32/3 maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamı belirlenmeli; asıl taşınmazın kapsamı, orman veya ormandan açma değilse, miktar fazlasının sınırda bulunan eylemli ormandan açma yapılarak kazanıldığı kabul edilmeli; tapu kaydının 4785 sayılı Yasa kapsamında bulunup bulunmadığı irdelenmeli; tüm deliller birlikte değerlendirip, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak ... biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak ... biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı gerçek kişilerden temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 26/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.