muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1757, Karar No: 2016/3105, Tarih: 12.05.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/1757 E.  ,  2016/3105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkili kurum tarafından şikayet dışı borçlunun yetkilisi olduğu ..... A.Ş.'nin prim borçları nedeniyle ....ı adına kayıtlı taşınmaz üzerine haciz konulduğunu, hacizli taşınmazın .... İcra Müdürlüğü'nün 2009/24209 Esas sayılı takip dosyasından satılması neticesinde düzenlenen sıra cetvelinde kurum alacağının 6183 sayılı Yasa'nın 21. maddesine aykırı olarak 4. sırada gösterildiğini ve yapılan garameten paylaşıma iştirak ettirilmediğini ileri sürerek, 01.12.2014 tarihli sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar ... ve ... vekilleri, şikayetin reddini istemişlerdir.

Şikayet olunan .... vekili, şikayete cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, sıra cetvelinde ikinci sırada bulunan ...'nün alacak miktarının 91.499,76 TL olduğu, sıra cetveli ile yapılan paylaştırmada 10.517,49 TL isabet ettiği, henüz toplam alacağının ödenmediği, 6183 sayılı Yasa'nın 69. maddesi gereğince ihale bedelinden ikinci sıradaki ...'nün alacağının ödenmesi gerektiği, arta kalan paranın diğer kurumlara ödenmesi gerektiği ancak artan para bulunmadığı gibi, ...'nün alacağının tamamının ödenmediği, sıra cetvelinin bu nedenle usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Şikayetçi vekilinin şikayet olunan ....'ye yönelik temyiz itirazları yönünden;

İİK'nın 142/1. maddesine göre, "Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel münderecatına itiraz edebilir." Anılan hükümde yer alan "alakadarlar" ifadesi, kural olarak borçluyu değil, şikayet eden alacaklıdan sıra itibariyle önce olan ve pay ayrılan alacaklıları ifade eder. Şikayet, kural olarak şikayet edene göre sıra cetvelinde öncelikli olan ya da aynı derecede hacze iştirak eden alacaklılara, diğer bir deyişle, kendisine pay ayrılan ve şikayet sonucundan etkilenecek olan alacaklılara yöneltilmelidir.

Bu durumda mahkemece, sıra cetvelinde kendisine pay ayrılmayan şikayet olunan .... yönünden şikayette hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle, HMK'nın 114/1-h ve 115/2 maddeleri uyarınca şikayetin usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış ise de, karar sonucu itibariyle doğru olduğundan şikayet olunan .... Yönünden hükmün gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK' nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

2-Şikayetçi vekilinin şikayet olunanlar ... ve ...'ne ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

İİK'nın 206. maddesi, anılan Yasa'nın “İflasın hukuki neticeleri” başlıklı yedinci babında yer almaktadır. Bu madde hükmü, iflas tasfiyesi sırasında düzenlenen sıra cetvelindeki imtiyazları düzenlemekte olup, hacze iştirak hali dışında haciz yolu ile ilgili takiplerde uygulanmaz. Haciz yolu ile takiplerde bedeli paylaşıma konu malın satış tutarı bütün alacaklıların alacaklarını karşılamaya yetmezse, bir sıra cetveli düzenlenir. Haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetvelinde kural, alacaklıların haciz tarihlerine göre sıralanmasıdır.

Bunun için ilk kesin haciz sahibi alacaklı ve buna iştirak edebilecek diğer alacaklılar belirlenerek hacze iştirak dereceleri oluşturulur. İlk haciz kamu alacağı için konulmuş olan haciz ise, bu alacağa kamu alacağı sahibi olmayan alacaklıların iştiraki İİK'nın 268/1. madde hükmünde yer alan istisna dışında mümkün değildir. 6183 sayılı Kanun'un 69. maddesindeki koşullar varsa kamu alacağı sahibi olan bir alacaklı başka bir kamu idaresi tarafından konulan kamu alacağının haczine iştirak edebilir. Zira, İİK'nın 100. maddesi, anılan istisna dışında, ancak bu kanuna göre yapılan icra takipleri bakımından uygulanabilir. Diğer bir anlatımla, kamu alacaklarının takip ve tahsili için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Kanun hükümlerine göre konulan hacizlere iştirak, anılan 100. maddedeki düzenleme uyarınca kural olarak mümkün değildir. İlk haciz kamu alacağı için konulmuş bir haciz değil, diğer anlatımla 3. kişinin haczi ise bu hacze kamu alacağı, koşulları oluşmuş ise iştirak edebilir. Zira, 6183 sayılı Kanun'un 21/1. maddesinde; üçüncü şahıslar tarafından haczedilen malların paraya çevrilmesinden önce o mal üzerine kamu alacağı için haciz konulması halinde kamu alacağının hacze iştirak edeceği ve satış bedelinin garameten paylaştırılacağı hükme bağlanmıştır. Bu hüküm kamu alacaklarının ilk hacze iştirakleri yönünden özel bir düzenleme olduğundan, İİK'nın 206. maddesi kamu alacaklarının hacze iştirak etmesinde uygulanmaz. Kamu alacağının hacze iştiraki açısından kamu alacağının niteliği ve ilk haczin dayandığı alacağın niteliği ile ilgili bir ayrım yapılmadığından, kamu alacağının ve ilk haczin dayandığı alacak hangi sebepten doğarsa doğsun kamu alacağı için satıştan önce haciz konulmuşsa ilk hacze iştirak eder. İİK'nın 140. maddesinin ikinci fıkrasında 206. maddeye atıf yapılmış ise de, bu maddedeki imtiyazların sadece aynı derecede hacze iştirak eden ve kamu alacağı sahibi olmayan alacaklılara karşı ileri sürülmesi mümkündür. Diğer bir deyişle, İİK'nın 206. maddesindeki imtiyazlar, (hacze iştirak hali hariç, İİK.m.100-101) haciz yolu ile takiplerde düzenlenen sıra cetvellerinde, sonraki tarihli haciz sahibi alacaklıyı önceki tarihli haciz sahibi alacaklının önüne geçiremez. Dairemizin 29.11.2013 tarih ve 6030 E., 7584 K., 10.09.2014 tarih ve 6198 E., 5482 K. sayılı ilamları bu yöndedir.

Somut olayda, şikayete konu sıra cetvelinin 1. sırasında yer alan şikayet olunan ...'ın haczinin ilk haciz olduğu, şikayetçi ....'nın satış tarihi olan 06.05.2014 tarihinden önce 27.01.2012 tarihinde bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine haciz koyduğundan 6183 sayılı Kanun'un 21/1. maddesi uyarınca ...'ın ilk haczine iştirak hakkı bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, şikayet olunanlar ... ve ... yönünden şikayetin kabulüne karar vermesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile ilk haciz kamu haczi olmamasına rağmen 6183 sayılı Kanun'un 69. maddesinden bahisle şikayetin reddi doğru olmamıştır.

Bu durumda mahkemece, şikayet olunanlar ... ve ... yönünden şikayetin kabulüne karar vermesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile ilk haciz kamu haczi olmamasına rağmen 6183 sayılı Kanun'un 69. maddesinden bahisle şikayetin reddi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenle, şikayetçi vekilinin şikayet olunan ....'ye yönelik temyiz itirazının kabulü ile kararın gerekçesi değiştirilerek ve (HÜKÜM) bölümünün 1 nolu bendi çıkarılarak yerine 1. bent olarak "Şikayet olunan .... yönünden HMK'nın 114/1-h ve 115/2 maddeleri uyarınca şikayetin usulden, diğer şikayet olunanlar yönünden esastan reddine" ibaresi yazılmak suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, şikayetçi vekilinin şikayet olunanlar ... ve ...'ne yönelik temyiz itirazının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8985, Karar No: 2014/16577, Tarih: 08.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/8985 E.  ,  2014/16577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı H.M.K.'nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün H.M.K.’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının "hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal" olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanması mümkün olduğundan, gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabul veya tümden reddedildiği hallerde, reddedilen bir talebi bulunmadığından davacının veya davacı yararına kurulan bir hüküm bulunmadığından davalının kararı temyizde ilke olarak hukuki yararı bulunmadığı kabul edilmekte ise de tarafların kararın gerekçesini temyiz etme hakları bulunduğundan gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmelidir.

Öte yandan 6100 sayılı H.M.K.'nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla temyize ilişkin hükümleri uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.’nın 433.maddesinin 2.fıkrasına göre İş Mahkemesinde katılma yoluyla temyiz mümkün olup gerekçeli temyiz dilekçesinin (veya sunulmadığı takdirde kısa temyiz dilekçesinin) kararı temyiz etmeyen karşı tarafa tebliği zorunludur. Taraflar, temyiz dilekçesinin tebliğinden sonra süresinde temyiz talebinde bulunabilirler.

Ne var ki, davanın tümden kabulü veya tümden reddi halinde karar yararına olan ve bu nedenle ilke olarak kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı kabul edilen taraf, gerekçeli karar tebliğine rağmen kararı temyiz etmediği takdirde temyiz dilekçesinin bu tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmiş ve taraflar temyiz haklarını kullanmışlarsa; temyiz dilekçesinin diğer tarafa tebliğine veya katılma yoluyla temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğine gerek yoktur.

Dosya kapsamından, 31.12.2013 tarihli kararda davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen temyiz eden davalı şirket temyizinin davacı yana tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda; davalı şirket tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, H.U.M.K.'nın 433. maddesi gereğince karşı tarafa(davacıya) yöntemince tebliğ edilerek yasada öngörülen süre geçtikten ve gerektiğinde H.U.M.K.'nın 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/09/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4643, Karar No: 2020/3101, Tarih: 23.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/4643 E.  ,  2020/3101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 18/05/2017 tarih ve 2016/104 E.- 2017/57 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 11/09/2019 tarih ve 2017/1375 E.- 2019/1241 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili şirket ile davalılardan ... arasında imzalanan 14.07.2011 tarihli "Anlaşma" başlıklı sözleşme ile müvekkillerinin 158.000,00TL+KDV ödemesi halinde 2006/03849 tescil numaralı faydalı modelin müvekkili şirkete devri konusunda anlaşıldığını, müvekkilinin bu bedeli ödediğini, davalıların sözleşmenin imzalandığı tarihte faydalı model belgesinin yıllık ücretinin ödenmemesi nedeniyle faydalı model belgesinin geçersiz kaldığını gizleyerek iki yıl sonunda yenilendiği için faydalı model belgesinin numarasının değiştiğini belirterek 2012/05916 nolu faydalı model belgesini devrettiklerini, ancak önceki faydalı modele ait kalıpları teslim ettiklerini, müvekkilinin eski tarihli faydalı model belgesini aldığını sandığını, iki yıl boyunca bu durumun farkına varmadığını, sözkonusu ürünü taklit edenlere karşı yasal süreç başlatmak istediğinde devredilen faydalı modelin yenilik kriterini taşımadığı için hukuk mücadelesinin sonuçsuz kalacağını ve hükümsüzlük davası açılması halinde hükümsüz kılınacağını sonradan öğrendiğini, davalıların aldatma kastıyla hareket ettiklerini, müvekkilinin hata ve hile nedeniyle sözleşmeyle bağlı olduğunun kabul edilemeyeceğini, davalı tarafın herhangi bir sorumluluk ile karşı karşıya gelmemek için müvekkiline devrettiği faydalı modelle ilgili başvurusunda sanki yenilik ilave etmişçesine yeni bir başvuru yaptığını, müvekkilinin eski faydalı modele konu ürünün tanıtılması için birçok masrafa katlandığını, fuarlara katıldığını, reklam verdiğini, sözleşmede belirtilen faydalı model belgesinin yenilenmemiş olması nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek, faydalı model belgesinin devrine dair devir sözleşmesinin geçersizliğine, 2012/05916 numaralı faydalı modelin ve müvekkiline teslim edilen kalıpların davalılara iadesine, müvekkili tarafından davalılara ödenen devir bedelinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, faydalı model belgesinin yeni olup olmadığının ancak hükümsüzlük davasında incelenebileceğini, yıllık ücretin ödenmemesi nedeniyle geçersiz hale gelen belgenin yeniden geçerli hale gelmesi için geçerli olarak elde edilen faydalı model belgesi alındığını, devredilen faydalı model belgesinin yenilik taşıdığını, imzalanan devir sözleşmesine konu olan faydalı model belgesi geçerli bir belge olduğu için sözleşme konusunun imkansız, hukuka aykırı olmadığını, faydalı model belgelerindeki buluş aynı olup sadece numaralarında farklılık bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiş, ıslah dilekçesiyle husumet itirazında bulunmuş ayrıca ikinci faydalı modelin ilk faydalı model karşısında yeni olduğunu, aksinin kabulü halinde ilk faydalı model yeni olduğundan müvekkilinin bu faydalı modelden kaynaklanan haklarını haksız rekabet hükümlerine göre koruyabileceğini, sözleşme nedeniyle davacının yıllardır herhangi bir hukuka aykırılık iddiası olmadan kullandığını, ilk faydalı model için harç yatırılması halinde belgenin ancak 24.07.2016 tarihine kadar kullanılabileceğini, davacının bu tarihe kadar bu belgeyi kullanamadığı ya da üçüncü kişilerin belgeyi kullanmaktan men ettiğine dair bir iddia veya delil ileri sürmediğini, sözleşmenin iptali için 1 yıllık hak düşürücü sürede dava açılmadığını, aksinin kabulü halinde davacının sözleşme nedeniyle elde ettiği menfaatin iadesi gerektiğini belirtmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 05.03.2015 tarihli noterde düzenlenen devir sözleşmesi sonrası 2012/05916 sayılı faydalı modelin davacı şirket adına tescil işleminin yapıldığı, 14.07.2011 tarihli 2006/03849 sayılı faydalı model belgesinin devrine dair sözleşmenin bu faydalı modelin bilahare devrinin yapılacağına dair vaat ve ödemelere ilişkin olduğu, anılan belgenin geçersizlik akıbetine uğraması nedeniyle taraflar arasındaki sözleşmeyi sağ kılmak adına yeni bir başvuru yapılarak tescil edildiği, bunun devri için 05.03.2015 tarihinde devir sözleşmesi düzenlendiği, sözleşmenin hileli davranışlarla geçersiz hale geldiği iddiasının yerinde olmadığı, geçersiz kalan ilk faydalı modelin istemleri ile sonrakinin istemleri büyük ölçüde örtüşse de, ikinci belgenin yasal olmadığının bu aşamada tartışılamayacağı, ancak kesinleşmiş bir yargı kararıyla gündeme gelebileceği, devir vaadi sırasında geçersizlik vakıası sözkonusu olmadığından hileden söz edilemeyeceği, yanların teknik bilgi ve onun kalıplarıyla ilgili olarak yapmış olduğu sözleşmelerin uygulanarak üretime geçildiğinden davacının güncel bir zararından bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, kararda kamu düzenine ilişkin bir aykırılık bulunmadığı, kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Karara karşı, davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, kararda kamu düzenine ilişkin bir aykırılık bulunmadığı, kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, faydalı model belgesinin devrine ilişkin 05.03.2015 tarihli sözleşmenin iptali ile ödenen bedelin iadesi istemine ilişkindir.

Davalı ... tarafından, davacılara 14.07.2011 tarihli sözleşme ile davalı ... ile dava dışı ...adına kayıtlı 2006/03849 nolu faydalı model belgesinin 158.000,00 TL+KDV bedel karşılığında devri taahhüt edilmiştir. Sözleşme kapsamında karşılıklı ifalar yapılmadan, sözleşmeye konu faydalı model belgesi, yenileme ücretinin ödenmemesi nedeniyle 13.04.2011 tarihinde geçersiz hale gelmiş, buna ilişkin ilan 21.04.2011 tarihinde yapılmıştır. Bu defa, davalı ... adına, aynı nitelikteki faydalı model için 2012/05916 sayılı faydalı model başvurusu yapılmış, alınan belge üzerine bu faydalı modele ilişkin, 01/06/2012 tarihli kullanım hakkı veren bir sözleşme ile 05/03/2015 tarihli devir sözleşmesi yapılmıştır.

Faydalı model belgeleri, 551 sayılı mülga KHK’nın 164/2 gereği 10 yıl süreyle sahiplerine tekel hakkı vermektedir. 14.07.2011 tarihli devir sözleşmesine konu faydalı model belgesinin taahhüt edildiği gibi devri yapılmış olması durumunda, davacılar faydalı model belgesine dayalı haklarını 24.07.2016 tarihine kadar kullanabilecek iken, devirden önce davalıların kusuru ile faydalı model belgesi, süresinde yenileme ücreti yatırılmadığı için hükümden düştüğü anlaşılmaktadır. Her ne kadar ilk devir sözleşme tarihi olan 14.07.2011 tarihi itibariyle, tüm kalıplar davacıya bırakılarak kullanımı sağlanmış ise de; 2006/03849 sayılı faydalı model ile aynı olduğu davalılar savunmasında da kabul edilen, 2012/05916 numaralı faydalı model belgesinin devrinin de hüküm

doğurmayacağı anlaşılmaktadır. 2006/03849 sayılı FMB'nin 13.04.2011 tarihinde hükümden düşmüş olması nedeniyle kamunun kullanımına serbest hale geldiği, aynı istemleri konu alan 2012/05916 sayılı FMB'nin de yenilik kriterini haiz olmaması nedeniyle, davalı tarafın 14.07.2011 tarihli sözleşme ile üstlendiği FMB devir borcunu ifa ettiğinin söylenemeyeceği, Mahkemece, davalı tarafın teslim ettiği ve davacının alıp kullandığı üretim kalıpları bedeli dışında faydalı model belgesinin devri için davalı tarafa ödenen meblağın iadesine ve ödenen meblağdan tüm davalıların sorumlu olup olmadığı hususunda husumet değerlendirmesi yapılması gerekirken ilk derece mahkemesi tarafından hatalı değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı taraf lehine bozularak kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı tarafın temyiz istemlerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davacılara iadesine, 23/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9359, Karar No: 2021/2476, Tarih: 02.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/9359 E.  ,  2021/2476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

...

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamda belirtildiği şekilde davalılar ..., ... ve ... yönünden davanın reddine, davalılar ..., ... ve ... yönünden davanın açılmamış sayılmasına, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili ile davalılar ... Tur. ve Tic. A.Ş, .... ve Ege Sigorta A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Isparta Ticaret Sicil Memurluğu'na müzekkere yazılarak davalı ... Turizm Gıda Mad. San. ve Tic Ltd. Şti.‘nin son sicil kaydının istenmesi, adı geçen davalının faaliyette olup olmadığının, sicilden terkin edilip edilmediğinin sorulması,

Davalı ...’ın 09/10/2019 tarihinde vefat ettiği anlaşılmakla, davalı ...’ın yöntemince belirlenecek-eldeki dosyada taraf olmayan- mirasçılarına, gerekçeli kararın ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca usulune uygun tebliğ edilerek temyiz süreleri geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedürün işletilmesiden sonra gönderilmesi,

Nüfus kayıtlarına göre hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına karar verilen davalı ...’nin mernis adresi bulunmasına karşın adı geçen davalıya gerekçeli kararın 7201 sayılı yasanın 35. maddesine göre tebliği usulsüz olduğu gibi, davacı tarafın temyiz dilekçesinin davalı ...’ye tebliğ edilmemiş olması da doğru değildir. Bu nedenle gerekçeli kararın ve davacı tarafın temyiz dilekçesinin davalı ...’ye 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca usulune uygun tebliğ edilerek temyiz süreleri geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedürün işletilmesiden sonra gönderilmesi,

Gerekçeli kararın davalı Ak Sigorta A.Ş. adına Av....’e tebliğ edildiği anlaşılmasına karşın adı geçen avukatın dosya kapsamında Ak Sigorta A.Ş. adına ibraz edilmiş vekaletname veya yetki belgesi bulunmadığından, Av....’e davalı Ak Sigorta A.Ş. vekili olduğuna ilişkin vekaletname ibrazı için kesin süre içerir muhtıra tebliğ edilip, vekaletname ibrazı halinde davacı tarafından ibraz edilen gerekçeli temyiz dilekçesinin Av....’e tebliği, ibraz edilememesi halinde ise gerekçeli kararın ve davacı tarafın gerekçeli temyiz dilekçesinin davalı asile yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süreleri geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedürün işletilmesi,

Davacı tarafın temyiz dilekçesinin davalı ....‘ne 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca usulune uygun tebliği için,