muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/386, Karar No: 2010/427, Tarih: 29.09.2010

Menfi zarar ise, uyulacağı ve yerine getirileceğine inanılan bir sözleşmenin hüküm ifade etmemesi ve yerine getirilmemesi yüzünden güvenin boşa çıkması dolayısıyla uğranılan zarardır. Başka bir anlatımla, sözleşme yapılmasaydı uğranılmayacak olan zarardır.

Menfi zarar, borçlunun sözleşmeye aykırı hareket etmesi yüzünden sözleşmenin hüküm ifade etmemesi dolayısıyla ortaya çıkar (Tandoğan, Haluk; age., s. 427). Bu husus, Borçlar Kanununun 108.maddesindeki düzenlemeden kaynaklanmıştır. Burada, alacaklının sözleşmenin hükümsüzlüğünden kaynaklanan zararının tazmini söz konusudur. Çünkü, sözleşme fesih edilerek hükümsüz olduktan sonra tekrar sözleşmeye dayanarak borcun ifa edilmemesinden doğan zarardan söz edilemez; istenilecek zarar menfi zarardır.

Diğer bir söyleyişle, genel olarak menfi zarar, sözleşmenin kurulmamasından veya geçerli olmamasından; müspet zarar ise, ifa edilmemesinden doğan zararı ifade eder (Eren Fikret, age.,  s.482). Kâr kaybı ise kardan mahrum kalma karşılığı meydana gelen zarardır. Genelde sözleşmeyi kusuruyla fesheden taraftan istenir. Aslında kâr kaybı açısından kârdan yoksun kalan tarafın malvarlığında kusurlu fesihten önce ve sonra bir değişiklik yoktur. Burada kârdan yoksun kalan, kusurlu fesih yüzünden mal varlığında ileride meydana gelecek çoğalmadan mahrum kalır. Kâr kaybı zararının müspet zarar kapsamında bulunduğu şüphesizdir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 12.05.2010 gün ve 2010/14-244-260 sayılı ilamı).

Bu genel açıklamalar karşısında somut olay değerlendirildiğinde; davacı ile davalı arasında davalıya ait tapuya kayıtlı taşınmazın satışının vaadine yönelik sözleşmenin noterde ve usulünce düzenlenmekle başlangıçta geçerli olarak kurulduğu, ancak daha sonra vaade konu taşınmazla ilgili davaların olumsuz sonuçlanması nedeniyle taşınmaz satış vaadi sözleşmesinin ifasının imkansız hale geldiği anlaşılmakla davacı alıcının, sebepsiz zenginleşme kurallarına göre  BK’nun 96. maddesi uyarınca uğradığı müspet zararı isteyebileceğinde kuşku bulunmamaktadır.

Burada ayrıca belirtilmelidir ki, bir  zararın oluşması, ona neden olanın tazminat ödeme yükümlülüğünü  doğurur. Başlangıçta geçerli olarak kurulmuş olmasına rağmen daha sonra sözleşmenin ifa edilmesinin imkansız olduğunun anlaşılması durumunda, tazminat miktarı belirlenirken zarar görenin gerçek zararının esas alınması zorunludur.

Burada ilke şu olmalıdır; zarar doğurucu  eylem, zarar görenin malvarlığında ne miktarda bir azalmaya neden olmuş ise, zarar verenin tazminat borcu da, o miktarda olmalıdır. Öyle ise, oluşan gerçek zarar ne kadarsa, tazminat da o kadar olacaktır. Bir başka değişle, ödenecek tazminat o miktarda olmalıdır ki, eğer zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı, zarar görenin malvarlığı ne durumda olacak idiyse, ödenecek tazminatla, aynı durum tesis edilebilsin (Hukuk Genel Kurulunun 05.03.2003 gün ve 2003/19-152  Esas, 2003/125 Karar sayılı ilamı).

Burada, iadenin gerçekleştiği andaki değil, iadenin talep edildiği andaki zenginleşme miktarı bu borcun kapsamını belirlemelidir (Ulusan, a.g.e s.33; Eren Fikret, age., C.3, s.63, Feyzioğlu Feyzi, age., C.1, s. 784-786; Tekinay-Akman, Burcuoğlu-Altop age., s. 999; Egemen, Çelikoğlu, Kaynak age., s. 294-295; Serozan, age., s. 27).

Hal böyle olunca, davacının 09.04.1991 yılında ödediği 10.500.000 (Eski)TL (Yeni 10,5 TL) için mahkemece başlangıçtan itibaren geçersiz satışlarda uygulanması gereken denkleştirici adalet ilkesine göre endeks, döviz ve altın artış oranları esas alınarak hükmedilen 7.353,38 (Yeni)TL’nin davacının gerçek zararını karşılamadığı ortadadır.

Somut olayda, başlangıçta geçerli olarak kurulmasına rağmen daha sonra ortaya çıkan nedenler dolayısı ile imkansızlaşan bir edim söz konusudur. Bu durumda mahkemece, davacının gerçek ve güncel müspet zararının yukarıda açıklanan ilkelere göre bilirkişi marifetiyle araştırılıp tespit edildikten sonra, buna hükmedilmesi ve Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Dairenin bozma kararında ve yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 29.09.2010 gününde oyçokluğuyla  karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7574, Karar No: 2007/11196, Tarih: 11.12.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/7574 E.  ,  2007/11196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı 1- ... 2- ... vek. Av.... ile davalı 1-... 2-... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.02.2006 gün ve 320- 89 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 18.05.2007 gün ve 379- 5094 sayılı ilamına karşı davacılar vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 160.00.-' ar YTL. para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 11.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10584, Karar No: 2014/14823, Tarih: 16.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/10584 E.  ,  2014/14823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptaline ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde, “Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak Adalet Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.

Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” düzenlemesi yer almakta olup; açık yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından kaynaklanan davada, mahkeme için, öngörülen maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan Mülga 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:

1-Hükmün, vekâlet ücretine ilişkin 4. fıkrasında yer alan “7211,36TL” silinerek, yerine, “Maktu 1200 TL” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10487, Karar No: 2022/9903, Tarih: 04.10.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/10487 E.  ,  2022/9903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SOMA 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin dosya içerisinde ve UYAP sisteminde denetime açık bir şekilde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan sanığın, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, sanık hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

3) Kabule göre;

3) Kabule göre;

a) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,  04/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14998, Karar No: 2023/9634, Tarih: 29.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/14998 E.  ,  2023/9634 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümlere temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 14.03.2018 tarihli ve 2018/929 iddianame numarası ile sanık ...'in mağdur ...'a hakkında nitelikli yağma ve kişi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a),(c),(d),(h) bentleri, 109'uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrasının (a) ve (b), 109 uncu maddenin dördüncü fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası, 63 üncü maddesi, 54 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.06.2022 tarihli ve 2018/252 Esas, 2022/480 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma ve kişi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5237 sayılı Kanunun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a),(c),(d),(h) bentleri, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 6 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun 109 uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrasının (a) ve (b), 109 uncu maddenin dördüncü fıkrası uyarınca 6 yıl hapis cezası ve 300 gün adli para cezası cezalandırılmasına, 52 nci maddenin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 30,00 TL olarak hesap edilerek 9.000,00 TL olarak belirlenmesine, 5271 sayılı Kanunun 100 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının a bendi uyarınca hükmen tutuklanmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi 28.09.2022 tarihli ve 2022/2495 E., 2022/1691 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Mağdurun olay tarihinden 3-4 gün sonra şikâyetçi olmasının ve kendisini yağmalayan kişiyi evinde misafir ederek ona ikramda bulunmasının yaşamın olağan akışına aykırılık teşkil ettiğine,

2. Sanığın beraat etmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Mağdurun olay tarihinden 3-4 gün sonra şikâyetçi olmasının ve kendisini yağmalayan kişiyi evinde misafir ederek ona ikramda bulunmasının yaşamın olağan akışına aykırılık teşkil ettiğine,

2. Sanığın beraat etmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde temyiz dışı sanık ...'in, önceden inşaat işleri nedeniyle tanıdığı mağdur ...'ın dükkanına gelerek ...'a, birinden alacağı olduğunu söyleyerek beraber alacaklı olduğu kişinin yanına gitme teklifinde bulunduğu, aynı gün saat 20.00 sıralarında mağdur ... ve temyiz dışı sanık ... ...'a ait 27 ... ... plakalı Audi marka araçla sanık ...'e ait eve gittikleri, evde Suriye uyruklu diğer temyiz dışı sanık ...'nın olduğu, içeride otururlarken sanık ...'in yanında bir bayan ile birlikte eve geldiği, sanık ...'in elinde pompalı tüfek olduğu ve eve girince orada bulunan masanın üzerine tüfeği koyduğu, mağdur ... ve temyiz dışı sanık ...'in evde bir süre oturdukları, daha sonra ...'in, ...'a hitaben "sen benim telefonlarımı sağa sola neden veriyorsun" dediği ve elinde bulunan bardağı ...'ın yüzüne doğru fırlattığı, ancak bardağın mağdura isabet etmediği, ...'in ayağa kalkarak ...'ın üzerine yürüdüğü, ...'a "ver şu anahtarı" diyerek arabasının anahtarını istediği, ...'ın "niye vereyim anahtarı sana, bende bir alacağın mı var" diyerek yanıtladığı, ...'in, ...'a "biz kardeş değil miyiz, aracına el koydum" dediği ve anahtarı mağdurun elinden çekerek aldığı, bu sırada sanık ...'in ayağa kalkıp masanın üzerinde bulunan pompalı tüfeği eline alarak "niye konuşturuyorsun bunu, madem öyleyse alacaksın anahtarını, fazla konuşturma bunu, köpeklere yem edelim ya da Suriye sınırına götürüp sınırda bırakalım, oranın mahkemesi iyi olur, başına geleceklerden haberi yok, işin ciddiyetinin farkında değil" dediği ve temyiz dışı sanık ...'dan ip getirmesini istediği, Mohamad'ın ip getirerek mağdur ...'ın ellerini arkadan bağladıkları anlaşılmıştır.

2. Temyiz dışı sanık ...'nın soruşturma aşamasında müdafii huzuruyla alınan savunmasında olayı mağdurun anlatımlarıyla uyumlu surette ikrar ettiği; kendisinin ip getirdiğini, ... ve ...'le birlikte şahsı bağladıklarını, gözüne ve ağzına bez tıkadıklarını, kendisine ait olan 27 ... ... plakalı Kia marka aracı eve yanaştırdığını, ... ve ...'in ellerini ayaklarını bağladıkları mağduru getirip aracının bagajına koyduklarını, aracı kendisinin kullandığını, arka koltuğa ...'in oturduğunu, ...'in ise kendilerini mağdura ait Audı marka araca binip kendisine "beni takip et" dediğini, Alagöz istikametine doğru gittiklerini, ... ve ...'in yolda aracı durdurup mağduru bagajdan indirdiklerini, gözündeki bağı açmadan "seni sınıra getirdik, seni keseriz, kimsenin haberi olmaz, para için değer mi" dediklerini, sonra kendi aracına ... ile mağdurun binerek Antep'e doğru yola çıktıklarını, kendisinin ve ...'in ise Audı marka araçla Öncüler'e geri geldiklerini beyan ettiği görülmüştür.

3. Mağdur ...'ın, ...'den aracını getirmesini istediği getirmezse polise gideceğini, ...'in ise "tamam yarın görüşürüz, yanlış birşey yapma, çocukların var, torunların var, facebooktan nereye gittiklerini nerede olduklarını, nerede çalıştıklarını iyi biliyoruz" şeklinde cevap verdiği, aynı gün öğle saatlerinde ...'ın sanık ...'i telefonla aradığı ancak sanığın telefonu açmadığı daha sonra sanık ...'in mağdur ...'ı aradığı ve mağdura hitaben "benim bu adamlara borcum var beni sıkıştırıyorlar, devri vereceksin yoksa beni öldürler, devri vermeden aracı unut, satarız, parçalarız ya da Suriye'ye göndeririz, bu saatten sonra ben de teslim olmam, gerekirse Suriye'ye kaçarım" dediği, ayrıca sanık ...'in 22.03.2017 günü saat 12.44 sıralarında, kullanmakta olduğu telefondan ... telefona "Aracın devrini ver ... yoksa ben bitmişim yanında da çok kişiyi yakarım aklın fikrin şaşar yok öyle beni kullanıp üstüne beni hedef yapman bunun bedelini her türlü ödeyeceksin olaylar büyümeden kan dökülmeden güzellikle şu devri ver Allah yardım etsin son pişmanlık dört duvar arasında fay" içerikli mesajı gönderdiği, bu hususun kollukça düzenlenen mesaj tespit tutanağı ile sabit olduğu görülmüştür.

4. Sanık ... savunmasında suça konu aracın plakasını tam net olarak bilmediği, asıl ruhsat sahibi ... olan ve arkadaşı ... tarafından alacağına karşılık olarak rızaen ondan teslim alınan bir araç olduğunu, mağdurun bahsettiği şekilde bir eyleminin olmadığını beyan etmekle atılı suçlamaları kabul etmemiştir.

4. Sanık ... savunmasında suça konu aracın plakasını tam net olarak bilmediği, asıl ruhsat sahibi ... olan ve arkadaşı ... tarafından alacağına karşılık olarak rızaen ondan teslim alınan bir araç olduğunu, mağdurun bahsettiği şekilde bir eyleminin olmadığını beyan etmekle atılı suçlamaları kabul etmemiştir.

5. Mağdurun mahkemede alınan ifadesinde ..., tanımadığı yüzü yuvarlakça bir çocuk ve ... isimli Suriyelinin eve geldiklerini, ... orada "senden 8.000 TL para istedim vermedin, gidip bu aracı aldın, paran yoksa nasıl araç aldın, arkadaş değil miyiz, aracın devrini bana vereceksin biraz da ben kullanayım" dediği, ...'in bardak fırlatarak aracın devrini ısrarla istediği, aracın kontak anahtarını zorla aldığı, aralarındaki konuşmalardan ...'in ...'den alacağı olduğunu anladığını, evde ellerini ve gözlerini bağladıkları, başka bir aracın bagajına koyup, Suriye sınırında tel örgülü yer diye bahsettikleri bir yere götürdülerini, araçtan çıkarıp, ellerimdeki ve gözlerimdeki bağı çözmeden, tel örgü diye bahsettikleri yerde ... aracın devrini vermesi halinde kendisini bırakacağını söylediklerini beyan etmiş, zararının 2018 yılı başında giderildiğini, kolluk ifadesinin aksine sanık ...'in kendisine silah doğrultmadığını, tehdit etmediğini, şikâyetçi olmadığını ifade etmiştir.

6. 11.04.2017 günü polis noktasından dur ihtarına uymayarak kaçan sahte plakalı olduğu sonradan anlaşılan siyah renk Audi marka aracın içinde sanık ...'in şoför koltuğunda, yanında M. Y. ve arka koltukta ... isimli çocuğun bulunduğu, şahısların kovalamaca esnasında polis aracına ateş etmeleri üzerine gerçekleşen karşı ateş sonrasında çıkan silahlı çatışma sonrası kaçan sanık ...'in ele geçirildiği görülmüştür.

7. Mağdur ...'ın Özel Düztepe Yaşam Hastanesi'nde 21.03.2017 tarihli Genel Adli Muayene Raporunda; sol omuzda hassasiyet, her iki el bileğinde hassasiyet, sağ dizde kızarıklık, sağ ayak bileğinde hassasiyet görüldüğü, hayati tehlikesi bulunmayan, basit tıbbi müdahale ile düzelir yaralanmasının raporlandığı anlaşılmıştır.

8. Mağdur ...'ın Karkamış Sağlık Ocağı'nda 24.03.2017 tarihli Adli Raporunda; sağ dirsek altında şişlik ve kızarıklık mevcut, sol omuz arka kısmında sırt bölgesinde ... ve şişlik şeklinde mevcut bulguları ile hayati tehlikesi bulunmayan, basit tıbbi müdahale ile düzelir yaralanmasının bulunduğuna ilişkin kat'i hekim raporu düzenlendiği anlaşılmıştır.

9. Mağdur ...'a ait cep telefonunun mesaj kısmında "..." olarak kayıtlı şahsın telefonundan 22 Mart 2017 günü saat 12.44 de "aracın devrini ver ... yoksa ben bitmişim yanında da çok kişiyi yakarım aklın fikrin şaşar yok öyle beni kullanıp üstüne beni hedef yapman bunun bedelini her türlü ödeyeceksin olaylar büyümeden kan dökülmeden güzellikle şu devri ver Allah yardım etsin son pişmanlık dört duvar arasında fay" yazılı mesaj gönderildiği görülerek bu hususta kollukça 23.03.2017 tarihli Mesaj Tespit Tutanağı düzenlendiği görülmüştür.