muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1078, Karar No: 2015/1930, Tarih: 19.06.2015

Temyiz aşamasında davalının duruşma salonunda şahsen hazır bulunması ilk derece mahkemesinde görülmekte olan duruşmalarda hazır bulunmasına nispeten daha az önem arzetmektedir. (Kamasinsıki v. Avusturya, 19 Aralık 1989)

Adaletin gerçekten adil bir şekilde sağlanmasının demokratik bir toplumda tuttuğu yer göz önünde bulundurularak savunma hakkının kısıtlanmasına yönelik her bir tedbirin ciddi şekilde gerekli olmasına işaret edilmiştir. Daha az kısıtlayıcı bir tedbirin bulunması halinde o uygulanmalıdır. (Van Mechelen ve diğerleri)

Sözleşme ile garantiye alınan hakkın kullanılmasından vazgeçilmesi, bunun açıkça söylenmesi ile mümkün olabilir. (Zana/Türkiye)

CMK'nın genel ilkeleri ve 196. maddedeki düzenleme Dairemizce benimsenen Y.C.G.K.'nın 10.06.2008 tarih ve 9-148-169 sayılı kararı ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin İçtihadları göz önünde bulundurulduğunda; duruşmada hazır bulunma hakkı adil yargılama kapsamında değerlendirilmekte olup, bu hakkın sınırlanması ancak ciddi şekilde gerekli olması halinde istisna olarak uygulanmalıdır. A.İ.H.M.'nin Marcello Viola v. İtalya kararı temyiz duruşmasına ilişkindir. Bu nedenlerle kovuşturma aşamasında;

1-) Genel kural sanığın duruşmada hazır bulundurulmasıdır. Bu hak ciddi nedenlere dayalı olarak mahkeme kararı ile sınırlandırılabilir.

2-) İlk ve son savunmanın yapıldığı, esasa ilişkin delillerin toplandığı oturumlara sanığın SEGBİS yoluyla katılması açık kabulüne dayalı olmalıdır.

3-) Sesli ve görüntülü yöntemle savunma alınması halinde sanık müdafiisinin talebi durumunda sanığın yanında bulunma olanağının sağlanması; koşulları gerçekleştiğinde savunma hakkının kısıtlanmadığı kabul edilebilecektir.

Tüm bu açıklamalar karşısında; esas hakkında son savunmasını duruşmada hazır bulunarak yapmak istediğini beyan eden sanığın duruşmada hazır bulundurulmayıp SEGBİS sistemi aracılığıyla yargılaması yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- Silahlı terör örgütü mensubu olduğu kabul edilen sanığın 15.11.2012 tarihinde güvenlik kuvvetleri ile silahlı çatışmaya giren grup içinde yer alarak vahim nitelikteki öldürmeye teşebbüs suçuna iştirak ettiğinin iddia ve kabul edilmiş olması ve aynı grup içerisinde yer alan diğer sanıklar hakkında ayrıca Tunceli Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/10-85 -86- 87- 88- 89-90- 91- 92- 93- 94 -95 -96-97- 98- 99- 100- 101- 102- 103-104- 105- 106 esas sayılı dosyalarında aynı olaya ilişkin anayasayı ihlal suçundan mahkumiyet hükmü kurulması, 2013/10 esas sayılı dosyada sanık olan Alev Yarar'ın beyanları ile 14.01.2013 tarihli teşhis ve yer gösterme tutanaklarının bulunması karşısında aralarındaki CMK'nın 8. maddesi anlamında hukuki ve fiili bağlantı bulunan davaların birleştirilip delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- 15.04.2011-12.10.2012 tarihli eylemlere ilişkin delil olarak kabul edilip hükme esas alınan, sanığa ve başka dosya sanıklarına ait öz eleştiriler ile ...'nın öldürülmesine dair dosyadaki notların bir kısmının okunaksız fotokopilerden ibaret olduğu anlaşılmakla, adli emanette kayıtlı olduğu anlaşılan bu dokümanların getirtilerek denetime olanak verecek şekilde asılları ya da okunaklı ve onaylı örnekleri dosyaya konulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması, belgeye dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz dilekçeleri ile duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdüğü temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen kısmen resen de temyize tabi hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenleri, ceza miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 19.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

TEFHİM ŞERHİ:

19.06.2015 tarihinde verilen iş bu karar, Yargıtay Cumhuriyet savcısı Serkan Akkum'un huzurunda, duruşmada sanık ...'un savunmasını yapmış bulunan Av. ...'ün yokluğunda, 24.06.2015 tarihinde usulen ve açık olarak tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2024/720, Karar No: 2024/1634, Tarih: 21.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/720 E.  ,  2024/1634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2409 E., 2024/119 K.

HÜKÜM : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1470 E., 2023/1277 K.

1- İlk derece mahkemesince, iflas sıra cetveline şikayette şikayetçinin kayıt kabul istemi açmaksızın sıra cetvelinde sıraya şikayette bulunmasında hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin hukuki yarar yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayetçi vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı şikayetçi vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı şikayetçinin açtığı kayıt kabul davasında şikayetçi alacağının varlığının ve sırasının karara bağlanacağı dolayısıyla ayrıca sıra cetveline şikayette bulunmakta hukuki yararının olmadığı anlaşıldığından şikayetçi vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, yatırılması gereken temyiz harcı şikayetçi tarafından peşin ödendiğinden yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesine gönderilmesine, kesin olarak 21.05.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21618, Karar No: 2014/15680, Tarih: 30.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21618 E.  ,  2014/15680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2012/742-2013/559

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı taraf vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4782, Karar No: 2018/4716, Tarih: 27.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/4782 E.  ,  2018/4716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (iki kez)

HÜKÜM : Beraat (iki kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda verilen gerekçeli kararda hakim ...'ın ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği usulüne göre tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2472, Karar No: 2019/6175, Tarih: 19.12.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/2472 E.  ,  2019/6175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ :Erbaa1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/12/2015 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 16/03/2017 günlü karara karşı tarafların istinaf başvuruları üzerine yapılan incelemede; davacıların istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, davalının istinaf başvurusunun HMK'nın 353 (1)-b-2 maddesi gereğince kabulüne dair verilen 22/09/2017 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazası nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı, taraf vekillerinin istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine yapılan inceleme sonucunda davacılar vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b,1 maddesi gereğince esastan reddine, davalının istinaf başvurusunun HMK'nın 353(1)-b,2 maddesi gereğince hükmün 2. bendinde yazılı "60.000,00 TL" nin çıkartılıp yerine "40.000,00 TL "ibaresinin yazılması yine hükmün 2. bendindeki "30.000,00 TL" ibaresinin çıkartılıp yerine "20.000,00 TL" ibaresinin yazılması, hükmün 3.bendindeki "6.147,90 TL" ibaresinin çıkartılıp yerine "4.098,06 TL" ibaresinin yazılması yine hükmün 3.bendindeki "5.635,57 TL" ibaresinin çıkartılıp yerine "3.586,27 TL" ibaresinin yazılması, hükmün 5.bendinde yazılı "178,00 TL" ibaresinin çıkartılıp yerine "119,20 TL " ibaresinin yazılması, hükmün 6. bendinde yazılı "9.950,00 TL" ibaresinin çıkartılıp yerine "6.950,00 TL" ibaresinin yazılması suretiyle kabulüne dair verilen karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; davalı sürücü ... idaresindeki 60 KH 237 plakalı araç ile müvekkilinin murisi ... idaresindeki 41 KS 118 plakalı aracın Taşova Erbaa istikametinde çarpışması sonucunda müvekkillerinin murisi ...'in vefat ettiğini, kaza sonrası Tokat Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/79 esas sayılı dosyasından aldırılan ATK raporunda davalının asli kusurlu olarak kabul edildiğini belirterek manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesi; davacı ...'in 23 yaşında eşini kaybetmesi, kaza tarihinde henüz bebek olan çocuğunun tüm ihtiyaçlarını tek başına üstlenmek zorunda kalması; davacı ...'in bir yaşını bile doldurmadan babasını kaybetmiş olması gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesi; davacı ...'in 23 yaşında eşini kaybetmesi, kaza tarihinde henüz bebek olan çocuğunun tüm ihtiyaçlarını tek başına üstlenmek zorunda kalması; davacı ...'in bir yaşını bile doldurmadan babasını kaybetmiş olması gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından; davacılar vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b,1 maddesi gereğince esastan reddine, davalının istinaf başvurusunun HMK'nın 353(1)-b,2 maddesi gereğince; hükmün 2. bendinde yazılı "60.000,00 TL" nin çıkartılıp yerine "40.000,00 TL "ibaresinin yazılması yine hükmün 2. bendindeki "30.000,00 TL" ibaresinin çıkartılıp yerine "20.000,00 TL" ibaresinin yazılması, hükmün 3 .bendindeki "6.147,90 TL" ibaresinin çıkartılıp yerine "4.098,06 TL" ibaresinin yazılması yine hükmün 3. bendindeki "5.635,57 TL" ibaresinin çıkartılıp yerine "3.586,27 TL" ibaresinin yazılması, hükmün 5. bendinde yazılı "178,00 TL" ibaresinin çıkartılıp yerine "119,20 TL " ibaresinin yazılması, hükmün 6. bendinde yazılı "9.950,00 TL" ibaresinin çıkartılıp yerine "6.950,00 TL" ibaresinin yazılması suretiyle kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-2 maddesinde; “Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında karar verilir” denilmektedir.

Bu maddeden anlaşılacağı üzere; bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesi kararının yeniden yargılama yapılmadan düzeltilebileceğinin değerlendirildiği durumlarda sadece yanlış olan kısmın düzeltilmesi ile yetinilemeyecek ilk derece mahkemesince verilen karar kaldırılarak hüküm yeniden tesis edilecektir. Zira, kanun koyucu burada 370/2 den farklı olarak bilinçli bir şekilde "düzelterek onama" veya "düzelterek esastan red" kavramlarını tercih etmemiş " yeniden esastan karar verilir" demek suretiyle hükmün yeniden oluşturulmasını amaçlamıştır.

Somut olayda; bölge adliye mahkemesince, davalı tarafın istinaf başvurusu kabul edildiği halde yeniden HMK 359/2 maddesine uygun şekilde hüküm kurulmamış, ilk derece mahkemesi kararının 2-6. bentlerindeki rakamların değiştirilmesi ile yetinilmiştir. Az yukarıda açıklandığı üzere bu durumun HMK'nın 353/1-b,2 madde ve bendindeki düzenlemeye aykırı olduğu açıktır. Hal böyle olunca, usul ve yasaya aykırı olan bölge adliye mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazının incelenmesine yer olmadığına, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14027, Karar No: 2014/24354, Tarih: 01.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/14027 E.  ,  2014/24354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tekirdağ Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.4.2014

NUMARASI :Esas no:2013/392 Karar no:2014/274

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.01.12.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2008/3205, Karar No: 2008/4352, Tarih: 24.04.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/3205 E.  ,  2008/4352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 2.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı şirket vekili davalı iflas idaresi tarafından düzenlenen sıra cetvelinde ilk üç sıraya alınan alacaklıların kimler olduğunun ve alacak içeriklerinin nelerden ibaret bulunduklarının bildirilmediğini, kendi alacaklarının da yine gerekçe gösterilmeksizin dördüncü sıraya alındığını ileri sürerek bu hususun iflas idaresine açıklattırılmasını ve kendi alacaklarının ilk sırada ve öncelikle değerlendirilmeye alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, sıra cetvelinin İcra ve İflas Kanunu’nun 206 ncı maddesinde gösterilen sıralara uygun biçimde düzenlendiği gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca reddi gerekmiştir.

2- Davalı iflas idaresi vekilinin temyiz itirazı lehlerine vekâlet ücreti takdir edilmemesinin doğru olmadığı noktasındadır. İflas idaresi yargılamada kendisini vekille temsil ettirdiğinden lehine vekâlet ücreti takdiri gerekirken, bu hususun gözden kaçırılmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenle davacı şirket vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün davalı iflas idaresi yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8915, Karar No: 2012/44580, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/8915 E.  ,  2012/44580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın olay günü gece saatinde temyize gelmeyen arkadaşı... ile İlköğretim okuluna açık bulunan sınıf penceresinden girerek müdür odasının kapı kilidini ve kantin camını kırıp okula ait projeksiyon cihazı ve VCD”yi çaldığıı iddiasıyla açılan davada sanığın oluşan eylemlerinin mala zarar verme ve hırsızlık suçlarını oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, mahkumiyet hükümlerinin ONANMASINA, 03/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23982, Karar No: 2016/5262, Tarih: 16.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/23982 E.  ,  2016/5262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Fındıklık niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde, taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu enerji nakil hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespitinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın bulunduğu konumu nazara alındığında fındığın ortalama verim miktarının 130 kg'dan az olamayacağı düşünülmeden yazılı gerekçe ile 70 kg alınması, masrafların da brüt gelir üzerinden fazla düşülmesi suretiyle az bedele hükmedilmesi,

2)Dava konusu taşınmazlardan 107 ada 19 parsel üzerindeki yapının değeri tespit edilirken, Çevre ve Şehircilik Bakanlığının değerlendirme yılına ait Yapı Yaklaşık Birim Maliyet Fiyatlarına göre bulunan m2 bedelinin eskale edilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.