muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2000/4885, Karar No: 2000/5011, Tarih: 29.05.2000

3. Hukuk Dairesi 2000/4885 E., 2000/5011 K.

**3. Hukuk Dairesi 2000/4885 E., 2000/5011 K.**

**- FATURALARIN DELİL OLMA NİTELİĞİ

- İMZA İNKARI HALİNDE İNCELEME YÖNTEMİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 308 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 309 ]

- 6762 S. TÜRK TİCARET KANUNU [ Madde 23 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava dilekçesinde 70.799.799 lira için yapılan ilamsız takibe vaki itirazın iptali takibin devamı %40 icra inkar tazminatı faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı şirket vekili, 25/07/1998 tarihli sevk irsaliyeli faturanın 05/08/1998 tarihli yurt içi servislerinde kullanılır posta haber kağıdı ile iadeli taahhütlü olarak davalıya tebliğ edildiğini, TTK.nun 23/2 maddesi uyarınca kesinleşen fatura bedeli olan 59.999.999 lira alacaklı olduğunu, tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itiraz üzerine takibin durduğunu beyanla itirazın iptali, takibin devamı ve %40 icra-inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, 05/08/1998 tarihli "PTT alma ve gönderme haber kağıdı" altındaki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, duruşmada hazır bulunan davalı istiktab edilerek, alınan elverişli imzaları ile tebligat parçasındaki imza üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmış ve bilirkişi raporundaki "davalı eli mahsulü olmadığı" mütalaası istikametinde ve de başkaca hiçbir araştırma yapılmaksızın münhasıran bu gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 308 ve devamı maddelerinde imza inkarı halinde mahkemece yapılacak usuli işlemler düzenlenmiştir.

Buna göre; inkar edenin atılış tarihi itibariyle inkar edilen imzası ile yakın tarihte atılmış, uygulamaya elverişli imzalarının temin edilmesi gerekir. Uygulamaya elverişli (tatbike medar) belgeler, HUMK. mad. 309/3'te tahdidi olarak sayılmıştır.

İnkar edenin uygulamaya elverişli bir imzası varsa, hakimin ilkönce bu imza ile inkar edilen imzayı karşılaştırması (veya bilirkişiye karşılaştırma yaptırması) gerekir. Başka bir deyimle, inkar edenin uygulamaya elverişli bir imzası varken yazı yazdırma (istiktab) yoluna başvurulamaz. Ancak, uygulamaya elverişli imza ile inkar edilen imzanın karşılaştırılması sonunda hakim, inkar edilen imzanın inkar edene ait olup olmadığı hususunda kesin bir kanaat sahibi olamaz ise, o zaman yazı yazdırma (istiktab) yoluna başvurabilir (HUMK. mad. 309/4).

TTK.nun 23. maddesi hükmüne göre faturanın bir alacağın mevcudiyetine delil teşkil etmesi karşı tarafça tebliğinden itibaren sekiz gün içinde hiçbir itiraza uğramamış olmasına bağlıdır. Bunun için de öncelikle taraflar arasında bir sözleşmesel ilişkinin varlığının kanıtlanmış olması gerekir. Zira davalının sözleşmesel ilişkiyi inkar etmiş olması halinde öncelikle davacıya, davalı ile aralarında (alım-satım) ilişkisi olduğunu kanıtlaması için uygun bir mehil verilmesi gerekir. Çünkü tebliğ edilen faturaya sekiz gün içinde itiraz edilmemiş olması hali, faturada yazılı malın davalı alıcıya teslim edildiğini göstermez; bu sadece malın fiyat ve adedi yönünden içeriğini kabul anlamına gelir. Davacı satıcının faturada yazılı malı alıcıya (davalıya) teslim ettiğini ve bu tesliminde borç doğurucu bir hukuksal ilişki sonucu olduğunu ayrıca isbat etmesi gerekir.

Mahkemece yukarıdaki hukuki ve fiili olgular dikkate alınarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmek gerekirken yazılı gerekçelerle ve eksik araştırma ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA) ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29/05/2000 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/195, Karar No: 2010/7032, Tarih: 06.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/195 E.  ,  2010/7032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılardan ... vekili mahkemenin gerekçeli kararını 22.12.2009 tarihli dilekçe ile temyiz etmişse de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Harç ikmal edildiği takdirde adı geçen davalı vekilinin temyiz dilekçesinin davacı idareye tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18026, Karar No: 2010/16383, Tarih: 11.10.2010

4. Ceza Dairesi 2008/18026 E., 2010/16383 K.

**4. Ceza Dairesi 2008/18026 E., 2010/16383 K.**

**- HAKARET

- KISA SÜRELİ HAPİS CEZASINA SEÇENEK YAPTIRIMLAR

- ŞEREFE KARŞI SUÇLAR

- ZİNCİRLEME SUÇ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 43 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 50 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 51 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 125 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre; sanığın, iki belediye kolluk görevlisine karşı, aynı suç işleme kararı ile direnme suçunu işlediği anlaşılmakla; cezanın, 5237 sayılı TCK.nın 43. madde gereğince artırılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamayacağı kabul edilerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Her ne kadar birlikte uygulanma olasılıkları yok ise de, TCY.nın 50. maddesi uyarınca sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sırasında duyduğu pişmanlığa ve suçun istenmesindeki özelliklere göre seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmeyeceğinin veya 51. maddeye göre yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda mahkemede oluşan kanaate göre cezasının ertelenip ertelenmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden hükmün bu yönlerden gerekçesiz bırakılması,

2- Kamu görevlilerine görevleri nedeniyle hakaret suçundan ise ayrıca;

a) 5237 sayılı TCY.nın 125/1-3-a madde ve bendinde düzenlenen hakaret suçunun hapis cezası yanında seçenek olarak adli para cezasını da içermesi karşısında, CMK.nın 34/1, 230. maddelerine aykırı şekilde gerekçe gösterilmeden anılan madde uyarınca hapis cezası tercih edilerek hüküm kurulması,

b) Sanığın, iki belediye kolluk görevlisine karşı, aynı suç işleme kararı ile ve tek fiille hakaret suçunu işlediği anlaşılmakla; cezanın, 5237 sayılı TCK.nın 43/2 maddesi yollamasıyla 43/1. fıkrası gereğince artırılması gerekirken, kurul halinde çalışmadıkları halde uygulama yeri bulunmayan aynı yasanın 125/5. maddesinin yollamasıyla 43/2. maddesi gereğince cezada artırım yapılması,

3- Sanık hakkında hürriyeti bağlayıcı cezaya hükmolunduğuna göre CMK.nın 230/1-c bendine aykırı şekilde 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesi gereğince belli haklardan yoksunluğa hükmolunmaması,

Yasaya aykırı ve sanık Eyüp Bulut'un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen değişik gerekçeyle yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28488, Karar No: 2016/28289, Tarih: 19.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/28488 E.  ,  2016/28289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA: Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı şirket ile dava dışı...Tavukçuluk A.Ş. arasında yemek yapım ve dağıtımı konusunda imzalanan hizmet alım sözleşmesinin süresinin 31.01.2015 tarihinde sona erdiğini, davacı ve arkadaşlarının işçilik alacaklarının ödenmesi talebini içeren ihtarnameyi 02.02.2015 tarihinde PTT'den faksla ve iadeli taahhütlü olarak gönderdiğini, davalının ise 11.02.2015 tarihinde gönderdiği ihtarname ile ... çalışan davacı ve akadaşlarını ... merkez ve Gördesteki farklı projelere naklettiğini bildirdiği,çalışma şartlarında yapılan esaslı değişiklik sebebi ile bildirilen yeni işyerinde çalışmaya başlamamaları sebebi ile devamsızlık tutanakları tutularak davacıların iş sözleşmelerinin feshedildiğini belirterek fesih haklı sebebe dayanmadığından davacıların kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınması talep edilmiştir.

Davalı vekili, dava dışı...Tavukçuluk A....nin davalı şirket ile yapmış olduğu hizmet alım sözleşmesini süresinden önce sonlandırması ve davacıların çalıştığı projenin kapatılması sebebi ile, 11.02.2015 tarihli ihtarname ile ... merkez ve Gördesteki projelerde, çalışma koşulları ve özlük haklarında bir değişiklik olmadan görevlendirildiklerini, ihtarnamede belirtilen süre içerisinde yeni görev yerlerinde işe başlamamaları sebebi ile devamsızlık tutanakları tutularak sözleşmelerinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ...merkez veya Gördeste görevlendirilmelerinin çalışma şartlarında esaslı değişiklik niteliğinde olduğu, iş sözleşmesinde şehir değişikliğine ilişkin düzenleme bulunmadığı, bu sebeple davalı tarafından yapılan feshin haklı sebebe dayanmadığı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı alacakları hüküm altına alınmıştır.

Karar, süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

...-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

Karar, süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

...-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

Dosya içeriğine göre, altişverenin değişmesi nedeni ile, davacıların dava dışı...Tavukçuluk A....nin yeni alt işverenine bağlı olarak aynı işyerinde çalışmaya devam ettikleri savunulmuştur. Seri halde incelenen dosyaların bir kısmında, ... kayıtlarında, davacıların birkaç gün ara ile Bilintur Bilkent Turizm A.Ş. isimli işyerinden işe girişlerinin yapıldığı görülmektedir. Dinlenen şahitler ise davacıların yeni altişveren nezdinde çalışmaya başladıklarını beyan etmişlerdir. Bu durumda, öncelikle hizmet alım sözleşmeleri ve işyeri devrine ilişkin diğer deliller toplanarak her bir davacının yeni alt işveren nezdinde çalışmaya başlayıp başlamadığı tereddüte yer vermeyecek şekilde ortaya koyulmalıdır. Yeni alt işverenine bağlı olarak aynı işyerinde çalışmaya başlamayan davacılar bakımından şimdiki gibi kıdem ve ihbar tazminatı alacakları hüküm altına alınmalıdır.

Davacının aynı işyerinde yeni altişveren nezdinde çalışmaya devam ettiğinin anlaşılması durumunda, daire uygulamasına göre, alt işverenin değişmesi nedeni ile makul süre içerisinde yeni alt işverene bağlı olarak çalışma halinde, işyeri devri hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Somut olayda davacıların tazminatlarının ödenmesi amacı ile davalı şirkete ihtarname göndermiş olmaları ve davalı şirketin davacı işçileri başka bir işyerine daveti işyeri devri hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil etmeyecektir. Davacı ve arkadaşlarının başka bir işyerine davet edildikleri sırada, ihaleyi alan yeni şirkette çalıştıkları dikkate alındığında, başka işyerine davetin hukuki sonuç doğurmayacağı kabul edilmelidir. Zira işçi bu aşamada başka bir işverenin işçisi durumundadır. İşyeri devri hükümleri gereğince işçinin devreden işverenden kıdem taminatı talep edebilmesi için devirden sonra iş sözleşmesinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde sona ermesi gerekir. Mahkemece, bu yönden de araştırma ve inceleme yapılarak devirden sonra iş sözleşmesinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde sona ermiş olması halinde devreden davalı şirketin, davacının devir tarihindeki ücreti ve kendi bünyesindeki çalışma süresi ile sınırlı olarak kıdem tazminatından sorumlu tutulabileceği kabul edilerek anılan alacak bu kapsamda hüküm altına alınmalıdır. Devreden işveren ihbar tazminatından sorumlu tutulamayacağından ihbar tazminatı istemi reddedilmelidir. Devralan işveren nezdinde çalışmaya devam ettiğinin anlaşılması halde ise kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin reddine karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2896, Karar No: 2023/3216, Tarih: 17.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/2896 E.  ,  2023/3216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2012 tarihli ve 2011/55 Esas, 2012/396 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir.

2. Bu kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 25.05.2017 tarihli ve 2014/7831 Esas, 2017/2863 Karar sayılı kararı ile özetle; tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçlardan cezalandırılması gerektiğinden bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.01.2019 tarihli ve 2017/347 Esas, 2019/26 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 inci maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci ve beşinci fıkraları ile 62 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 22.01.2020 tarihli ve 2019/4279 Esas, 2020/660 Karar sayılı kararı ile tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine mahkumiyetine hükmedildiği gerekçesiyle ikinci kez bozulmasına karar verilmiştir.

5. İkinci bozma kararı üzerine Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2020 tarihli ve 2020/110 Esas, 2020/322 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına direnilerek sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

6. Kararın sanık müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekillerince temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 22.12.2021 tarihli ve 2021/23223 Esas, 2021/10243 Karar sayılı kararı ile direnme kararında belirtilen gerekçelerin reddi ve dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine karar verilmiştir.

6. Kararın sanık müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekillerince temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 22.12.2021 tarihli ve 2021/23223 Esas, 2021/10243 Karar sayılı kararı ile direnme kararında belirtilen gerekçelerin reddi ve dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine karar verilmiştir.

7. Tevdii kararı üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21.06.2022 tarihli ve 2022/9-5 Esas, 2022/461 Karar sayılı kararı ile atılı suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının gözetilmemesi nedeniyle kararın bozulmasına ve mahalline gönderilmesine karar verilmiştir.

8. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun bozması üzerine Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.12.2022 tarihli ve 2022/400 Esas, 2022/471 Karar sayılı karar ile sanığın atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili özetle; tüm dosya kapsamına göre atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğunu ve beraat kararında isabet olmadığını beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili özetle; tüm dosya kapsamına göre atılı suçun unsurları itibariyle oluştuğunu ve beraat kararında isabet olmadığını beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamı üzerine; "Dosya kapsamı ile sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair sanık aleyhine katılan beyanı ve katılana ait doktor raporları varsa da, katılanın; mağdurun kendisini rızası dışında Ayvalık'tan Güre'ye getirdiğine ve burada aracını bırakıp keşif tutanağı ve bilirkişi raporuna göre yaklaşık 88 metre mesafede meskun mahal içerisinde sürüklediğine dair beyanlarının hayatın olağan akışı ve dosya kapsamı ile uyumlu olmadığı, doktor raporunda mağdurun bacak ve ayaklarında yaralanmalar olduğunun belirtildiği, ancak katılanın beyanları düşünüldüğünde iddia edilen eylemler karşısında daha vahim ve katılanın vücudunun başka yerinde de yaralanmalar olması gerektiği, doktor raporunda belirtilen yaralanmaların yaraların yeri dikkate alındığında başka şekilde (bir yere çarpma gibi) oluşma ihtimallerinin de bulunduğu, yine katılanın yalın ayak koşarak olay yerinde ayrılması halinde ayak tabanlarında daha ciddi yaralanmalar oluşması gerektiği, kaldı ki tanık olarak beyanı alınan taksi sürücüsünün katılanın ayağında ayakkabı olduğuna dair beyanda bulunduğu, yine otel çalışanları ve taksi sürücüsünün katılanın kıyafetlerinde ve durumunda cinsel saldırıya maruz kaldıklarına dair bir gözlemlerini olmadıklarını içerir beyanlarının bulunduğu, tüm bu hususlar karşısında sanığın üzerine atılı eylemleri işlediğinde kuşku bulunduğu, bu haliyle sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırmaya yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla, sanık ... \*\*\*\* hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kamu davası açılmış ise de; alınan beyanlar ve toplanan deliller doğrultusunda yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir." gerekçeleriyle sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümlerde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda ilk derece mahkemesi tarafından bozma üzerine gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.12.2022 tarihli ve 2022/400 Esas, 2022/471 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.12.2022 tarihli ve 2022/400 Esas, 2022/471 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.05.2023 tarihinde karar verildi.