muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1366, Karar No: 2013/15327, Tarih: 14.11.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/1366 E.  ,  2013/15327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, asıl davada kira parası, aidat alacağı ve hor kullanım tazminatının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Birleşen davada hasar 185 TL hasar bedelinin tenzili ile güvence bedelinin tahsiline ilişkindir. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın ise, asıl davada karar verildiğinden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, kararın dayandığı gerekçelere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı- karşı davalının vekâlet ücretine ilişkin temyiz itirazına gelince:

Davacı-karşı davalı dava dilekçesinde başlatmış olduğu icra takibinde 2000 USD karşılığı 3512 TL depozito bedelinden 1500 TL şubat kirası, 900 TL şubat aidatı ve 3409 TL hor kullanım tazminatının tenzili ile 2297 TL bedelin tahsilini istemiştir. Davalı- karşı davacı ise, birleşen davada depozito bedelinden kabul ettiği 185 TL hasarın mahsubu ile kalan bedelin kendisine iade edilmesini istemiştir. mahkemece 3512 TL depozito bedelinden 3409 TL hor kullanım bedelinin mahsubu ile 103 TL alacak üzerinden takibin devamına, şubat ayı kira ve aidat bedelinin reddine karar verilmiştir. Bu durumda birleşen davanın da kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece kendilerini vekil ile temsil ettiren tarafların birleşen davadaki vekâlet ücretlerinin buna göre takdir edilmesi gerekirken bu husus göz ardı edilerek karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 14/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24910, Karar No: 2017/4417, Tarih: 24.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/24910 E.  ,  2017/4417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacılar vekili; 06/11/2011 tarihinde davalı sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki ...'ın maliki bulunduğu aracın yol kenarında beklemekte olan davacılara çarpması neticesinde davacıların ağır şekilde yaralandıklarını, kaza sebebiyle geçici ve sürekli iş göremezlik durumlarının hasıl olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hak ve alacakları saklı kalmak kaydıyla ... için geçici ve sürekli iş görmezlik sebebiyle 50,00 'şer TL'den toplam 100,00 TL maddi, ... için sürekli iş göremezlik sebebiyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL maddi tazminatın ve her bir davacı için 20.000,00 'er TL'den toplam 40.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalılardan (... şirketi sadece maddi tazminattan) müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili; 09/04/2014 tarihli dilekçesi ile ... yönünden talep edilen 50,00 TL maddi tazminat miktarını toplamda 6.000,00 üzerinden ıslah etmiştir.

Davacı vekili 30/01/2014 tarihli celsede ...'e davalı ... tarafından maddi tazminata yönelik olarak ödeme yapıldığını, davada ... yönünden maddi tazminat istemlerinin konusuz kaldığını belirterek

konusuz kalan maddi tazminat yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; davalı ... şirketinin sorumluluğunun poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, kusur durumunun tespitinin gerektiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; davalının işleten sıfatına sahip olmadığından sorumlu tutulamayacağını, aracın satış protokolü ile 19.09.2011 tarihinde ...'a satıldığını, satış tarihinden sonra meydana gelen trafik kazasından doğan sorumluluğun tamamen ...'a ait olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Davalı ...; kazanın oluşumunda davacıların kusurlu olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili; davalının işleten sıfatına sahip olmadığından sorumlu tutulamayacağını, aracın satış protokolü ile 19.09.2011 tarihinde ...'a satıldığını, satış tarihinden sonra meydana gelen trafik kazasından doğan sorumluluğun tamamen ...'a ait olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Davalı ...; kazanın oluşumunda davacıların kusurlu olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ... hakkındaki maddi tazminata yönelik davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına; ... açısından manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 06/11/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine; diğer davalı ... açısından maddi tazminat davasının kabulü ile 6.000,00 TL geçici iş görmezlik tazminatının davalı ... açısından dava tarihi olan 19/12/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile diğer davalılar ... ve ... açısından kaza tarihi olan 06/11/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine; ... açısından manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 2.000,00 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ...'ın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 59,44 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 24/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13372, Karar No: 2022/4939, Tarih: 17.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/13372 E.  ,  2022/4939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 15 yaşını doldurup 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuğun müştekinin müdür yardımcısı olduğu ortaokulun güvenlik kameralarını kırması şeklindeki eyleminin olay tarihi itibariyle TCK’nın 152/1-a ve 31/3. maddelerinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, suça sürüklenen çocuğun sorgusunun yapıldığı 09.04.2015 tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, müşteki Nüfus Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 17/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/95, Karar No: 2012/6079, Tarih: 18.09.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/95 E.  ,  2012/6079 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 130 ada 1, 131 ada 1 ve 132 ada 10 parsel sayılı sırasıyla, 1.844,34m2, 3.182,70 m2 ve 513,32 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğundan söz edilerek ham toprak niteliğiyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. İtirazı komisyonca reddedilen davacı ... miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne dava konusu taşınmazların davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 130 ada 1, 131 ada 1 ve 132 ada 10 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde tespit gününde davacı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de mahkemece varılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.

Şöyle ki; uzman ziraatçi bilirkişi tarafından düzenlenen 05.05.2010 tarihli raporda dava ve temyize konu 130 ada 1 parsel sayılı taşınmazın %60-70 eğime sahip olup kuvvetli eğim nedeniyle işlemeli tarım yapılamadığı, taşınmaz üzerindeki otların tırpan ile biçilmesi suretiyle tarım yapıldığı, diğer dava konusu 131 ada 1 ve 132 ada 10 parsel sayılı taşınmazların ise %20-25 eğime sahip olup, taşınmazlar içinde orta büyüklükte taşlar olduğu, üzerinde 10-15 yıldır herhangi bir iyileştirme çabası olmadığı, dere taşmasından dolayı tarımsal faaliyet yapılmadığı belirtildiği gibi davacı da miras bırakanının ve kendisinin dava konusu taşınmazlar üzerinde emek ve para sarfı olmadığını ve dava konusu taşınmazlardan sadece otunu biçmek suretiyle faydalandıklarını beyan etmiştir.

Hal böyle olunca, objektif nitelikteki ve fiili duruma uygun olan uzman ziraatçi bilirkişi raporu karşısında soyut ve subjektif nitelikteki yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına itibar edilmek suretiyle, dava konusu taşınmazlar üzerinde zemini ekonomik amacına uygun olarak kullanmak koşuluyla iktisap sağlayan süreye ulaşan zilyetliği bulunmayan davacı lehine tescil hükmü kurulamayacağı açıktır.

Bu nedenlerle; mahkemece davacı ...'un davasının reddi ile dava konusu 130 ada 1, 131 ada 1 ve 132 ada 10 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmesi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 18.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5741, Karar No: 2017/181, Tarih: 16.01.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/5741 E.  ,  2017/181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamından alınan aile nüfus kaydının incelenmesinde, 13.10.1994 doğumlu olduğu, ancak kardeşleri olarak görünen İpek ile 10.06.1995'de ölüm kaydı bulunan Havva'nın da 13.10.1994 doğumlu olup aynı tarihte nüfusa tescil edildikleri, öte yandan mağdurenin diğer kardeşi olup aynı adı taşıyan ...'in doğum tarihinin ise mağdurenin doğum tarihi ile yalnızca altı günlük fark içerecek şekilde 07.10.1994 olarak 20.12.1994 tarihinde tescil edildiğinin anlaşılması karşısında, mağdure ile kardeşlerinin nüfus kayıtlarındaki dikkat çekici düzensizliğin yaşı konusunda şüphe oluşturduğu nazara alınarak maddi hakikatin tam olarak ortaya çıkartılması ve suçun oluşumu ile niteliğine etkisi bakımından öncelikle mağdurenin Mernis doğum tutanağı getirtilmek suretiyle resmî bir kurumda doğup doğmadığı, ayrıca ikizinin bulunup bulunmadığı hususu araştırılıp, resmi bir kurumda doğmadığının tespit edilmesi halinde yaş tespitine esas olacak şekilde kemik grafileri çektirilerek tam teşekküllü bir hastaneden içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınması, duraksama halinde Adli Tıp Kurumundan görüş alınıp CMK'nın 218/2. maddesi hükmü de gözetilerek gerçek yaşının saptanmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13893, Karar No: 2022/3492, Tarih: 14.06.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/13893 E.  ,  2022/3492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.11.2018 tarih ve 2018/435 - 2018/183 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte yardım etme

Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri yollamasıyla TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 63. maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince sanık hakkında kesin olarak verilen hüküm,

24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği, ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle

organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir. (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf. 383 vd.)

Örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay

Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın Bank Asya'daki hesapların açılış tarihinden itibaren tüm hesap dökümünün getirtilerek, örgüt liderinin talimatı doğrultusunda para yatırma yahut yeni katılım hesabı açma işlemi gibi örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan işlemlerin bulunup bulunmadığının, örgüte yardım kastıyla hareket edip etmediğinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya konması bakımından sanığın mezkur bankada, bankanın TMSF'ye devir işlemi sonrası hesapların kapatılıp kapatılmadığı veya hesap bakiyelerinde önemli bir azalmanın olup olmadığı husususunda alanında uzman bilirkişi incelemesi de yaptırılmak sureti ile aldırılacak rapor sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19655, Karar No: 2015/24901, Tarih: 09.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/19655 E.  ,  2015/24901 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/382311

MAHKEMESİ : Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2013/657 (E) ve 2013/854 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 09.11.2006 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının kesinleşmesinden sonra, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle 765 sayılı eski TCK'nin 95/2. maddesi uyarınca dosyanın yeniden ele alınarak aynen infaza dair 07.11.2013 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1159, Karar No: 2020/280, Tarih: 11.06.2020

**Ceza Genel Kurulu         2016/1159 E.  ,  2020/280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 16. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza (TMK'nın 10. maddesi ile görevli)

Sayısı : 45-192

Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçundan sanık ...'ın 3713 sayılı Kanun’un 7/2, TCK'nın 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin Van (Kapatılan) 5. Ağır Ceza Mahkemesince (TMK'nın 10. maddesi ile görevli) verilen 19.07.2013 tarihli ve 45-192 sayılı hükmün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 16. Ceza Dairesince 24.11.2015 tarih ve 3450-4442 sayı ile;

“...

İfade özgürlüğünün kullanımına meşru bir müdahale için;

1- Müdahalenin kanunlarda öngörülmüş olması,

2- Ulusal güvenlik, toprak bütünlüğü, kamu emniyeti, kamu düzeninin sağlanması ve suçun işlenmesinin önlenmesi, sağlığın korunması, ahlâkın, başkalarının şöhret ya da haklarının korunması, gizli tutulması kaydıyla alınmış bilgilerin açıklanmalarının engellenmesi ve yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının sağlanmasına ilişkin değerlerden bir veya bir kaçını korumaya yönelik olmalıdır.

3- Müdahale demokratik bir toplumda gerekli bulunmalıdır.

İfade özgürlüğü terörle mücadele kapsamında en çok müdahale ve sınırlamaya maruz kalan temel haklardandır. Nitekim 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanun'un 7/2. maddesindeki propaganda yasağı bu duruma örnek teşkil etmekle birlikte kanun koyucu madde de zaman zaman yaptığı değişikliklerle özgürlüğü genişletmiştir. Bu amaçla 11.04.2013 tarih ve 6459 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu; terör örgütünün propagandası suçunun oluşabilmesi için; örgütün 'cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek şekilde' yapılması zorunlu kılınarak, sınırlamanın AİHS'ye uygun hâle getirilmesi amaçlanmıştır. Ancak, aynı Kanun'un 7. maddesinin 2. fıkranın (b) bendinde ise; toplantı ve gösteri yürüyüşünde gerçekleşmese dahi, terör örgütünün üyesi veya destekçisi olduğunu belli edecek şekilde;

1- Örgüte ait resim veya işaretlerin asılması ya da taşınması,

2- Slogan atılması,

3- Ses cihazları ile yayın yapılması,

4- Terör örgütüne ait amblem, resim veya işaretlerin üzerinde bulunduğu üniformanın giyilmesi,

Şeklindeki fiil ve davranışlar propaganda suçundan cezalandırılacaktır. Bu düzenleme ile kanun koyucu herhangi bir unsurun varlığına bağlı olmaksızın bu suçun oluşacağını kabul edilmek suretiyle ifade özgürlüğü parametrelerini dışlayan tipe uygun eylem tanımlaması yapılmıştır.