muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/21776, Karar No: 2022/5501, Tarih: 23.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/21776 E.  ,  2022/5501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 119/1-c, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine ve 6 ay 20 gün denetim süresi belirlenmesine dair TEKİRDAĞ Çocuk Mahkemesinin 11/01/2019 tarihli ve 2016/370 esas, 2019/22

sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 04/10/2021 gün ve 94660652-105-59-14721-2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/11/2021 gün ve 2021/124698 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya aslının, diğer suça sürüklenen çocuk ... yönünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 06/07/2020 tarihli ve 2019/2506 esas, 2020/1575 sayılı kararı ile bozulması nedeniyle yeniden yargılama yapılmak üzere mahkemesinde derdest bulunduğu anlaşılmakla, onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre;

1-Kayden 01/12/1999 doğumlu olan ve suçun işlendiği 07/08/2016 tarihi itibariyle 18 yaşını ikmal etmemiş bulunan, dosyada mevcut adli sicil kaydına göre de suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan belirlenen 6 ay 20 gün hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca anılan maddenin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesinde,

2- Kabulü göre ise;

Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan 6 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmesinin akabinde 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince cezası ertelenip, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51/3. maddesinde yer alan "Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz." hükmü gereğince verilen hapis cezalarının süresi de dikkate alındığında, alt sınırı en az 1 yıl olacak şekilde denetim süresi belirlenmesi gerekirken, 5237 sayılı Kanun'un 51/3. maddesine aykırı olarak 6 ay 20 gün deneme süresine tabi tutulmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1-7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, dosya kapsamına göre, katılan ...’un yokluğunda verilen Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 11/01/2019 tarihli kararının duruşmada beyan edilen adrese Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliğe çıktığı ancak iade gelmesi üzerine MERNİS adresi tespit edilip, bu adrese Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi göre tebligat yapılmaya çalışılmadan, duruşmada beyan edilen adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre doğrudan tebliğ edilmesi nedeniyle katılana yapılan tebligatın usulsüz olduğu,

2-Suça sürüklenen çocuk ...’ın duruşmada “.... mah. 9822. sok. No:147 D.5 .../Şanlıurfa” adresini söylediği, haberdar olmadığı müdafinin yüzüne karşı verilen kararın suça sürüklenen çocuğa da tebliğ edilmesi gerektiğinden suça sürüklenen çocuğun “.... mah. 9822. sok. No:147 D.6 .../Şanlıurfa” adresine tebliğe çıktığı (duruşmada beyan edilen adresin daire numarası farklı) ve tanınmadığından bila geldiği, sonrasında MERNİS adresine “Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek anneye tebligat yapılması nedeniyle suça sürüklenen çocuğa yapılan tebligat işleminin de usule aykırı olmasından dolayı, hükmün usulüne uygun kesinleşmediği belirlenmekle; kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 11.01.2019 tarihli kararının suça sürüklenen çocuk ve katılana tebliğ edilip, usulüne uygun olarak kesinleştirildikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup, (TEKİRDAĞ) Çocuk Mahkemesinin henüz kesinleşmeyen 11.01.2019 tarihli ve 2016/370 E., 2019/22 K. sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 23/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/316, Karar No: 2017/6802, Tarih: 09.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/316 E.  ,  2017/6802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi taraflarca istenilmekle; daha önceden belirlenen, 09.05.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı vekili Av. ......geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılardan İntek ..... ve davalılar ... ve ... vekili yasal süresi içerisinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuş, bu nedenle mahkemece temyiz harçları alınmadan dosya dairemize gönderilmiştir.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı kanunun 336/3 maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve talep hakkında duruşma yapılmaksızın karar verilebilir.

Davalı vekilinin adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; Adli yardımdan yararlanacak kişiler 6100 sayılı HMK'nın 334. maddesinde sayılmıştır. Anılan maddenin 1. bendine göre ancak gerçek kişiler, 2.bendine göre de ancak kamuya yararlı dernek ve vakıflar adli yardımdan yararlanabilir. Kamuya yararlı dernek ve vakıflar dışındaki tüzel kişilerin adli yardımdan yararlanmaları mümkün değildir. Davalılardan ..... ticaret şirketi olup Yasa gereği adli yardımdan yararlanması mümkün bulunmadığından adli yardım talebi yerinde görülmeyerek reddine karar vermek gerekmiştiDavalılar ... ve ...'in adli yardım talebine ilişkin dilekçesi ekinde talebini haklı gösterecek hiçbir bilgi ve belgeye yer verilmediği için kendilerini ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebi yerinde görülmeyerek reddine karar vermek gerekmiştir.

Şu durumda; hükmü temyiz eden İntek... vekilince, alınması gerekli olan, temyiz harçları yatırılmadığından, müteakip işlem olan temyiz incelemesine başlanamayacaktır.

Bu itibarla; davalılar...... lehine kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, davalılar vekiline bu red kararının tebliği ile 1086 sayılı HUMK’nın 434/3. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3211, Karar No: 2011/5401, Tarih: 21.09.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/3211 E.  ,  2011/5401 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/34695

MAHKEMESİ : (BALIKESİR) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :02/06/2010 -153/171

SUÇ Kastla öldürmekt

A A..'ı olası kastla öldürmekten, A.. A..'ı olası kastla yaralamaktan sanık S.. Z..'nün yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (BALIKESİR) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02/06/2010 gün ve 153/171 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık hakkında olası kastla öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik soruşturmaya yönelen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, sağlık sorunları nedeniyle muayene olmak üzere gittiği hastanenin bulunduğu Balıkesir İlinden ikamet ettiği Dursunbey İlçesinin de bulunduğu Kepsut yönüne, kendi sevk ve idaresindeki otomobiliyle, üç şeritli olan yolun Bursa yönüne dönüş yapacak olan taşıtlara ait bulunan en sağ şeridinde seyir halindeyken, Bursa İline dönüş yapılan kavşak bölümüne yaklaştığında; aksi ispatlanamayan savunmasına göre, yine Balıkesir İlinden Kepsut İlçesine dönmek üzere tanıdık araç beklemek için, yayaların geçişi için yaya yolu, banket veya alan bulunmayan yolun karşısına geçmekte olan maktul ve mağduru gördüğü, maktule ve mağdura çarpma noktasına 10 metre kala, aracın fren sistemini kullanmasına karşın yolun yaya ve taşıtların kullanımına yasak olan ofset taramalı alanına giren maktule ve mağdura çarpıp, maktulün kafa travması sonucu ölümüne, mağdurun vücudunda kemik kırılmasına, kendisinin de basit tıbbi müdahaleyi gerektirir şekilde yaralanmasına sebebiyet olayda;

Sanığın, üç şeritli olan yolun, ileride bulunan Bursa İline dönüş yönüne gitmekte olan taşıtlara ait en sağ şeride geçerek, kazanın meydana geldiği yerin 200 metre gerisinde bulunan, sürücülere yönelik kavşak öncesi yön belirten trafik levhasına uymadığı, bu şekilde kavşağa yaklaşırken yerleşim yerleri dışında 150 metre mesafe içerisinde şerit değiştirme yasağı kuralını, aynı yönde, ancak yanlış şeritte otomobilini kullanarak ihlal etmek suretiyle, asli kusurlu olarak davrandığı, fakat yayaların geçişi için de yaya yolu, banket veya alan bulunmayan yolda, yayaların bulunup, onlara çarpabileceğini ve bu şekilde bir neticenin meydana gelmesini dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı olarak öngörmediği anlaşılmakla;

Sanığın sorumluluğunun taksir düzeyinde kaldığı ve maktulün ölümüne, mağdurun da yaralanmasına sebebiyet vermesi nedeniyle TCK.nun 85/2 maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde olası kastla öldürme suçundan TCK 81, 21/2 maddeleri uyarınca fazla ceza tayini;

Kabule göre de;

Sanık hakkında TCK.nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim uygulanırken, "18 yıl 4 ay" yerine "19 yıl 6 ay 20 gün" hapis cezası uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini;

2-Sanık hakkında mağdur Ali'yi olası kastla yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562. mddesi uyarınca değiştirilen 5271 sayılı CMK.nun 231 maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında; ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkartılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle yerel mahkemece değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması;

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, resen de temyiz incelemesine tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 21/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21518, Karar No: 2014/18354, Tarih: 15.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/21518 E.  ,  2014/18354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

Dava, kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 27.12.2013 tarih 38 sayılı Kararı ile hazırlanıp, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih 1 nolu Kararı ile kabul edilen ve 29.01.2014 tarih 28897 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Daireleri'ne ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevi cümlesinden bulunmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1418, Karar No: 2025/1634, Tarih: 24.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/1418 E.  ,  2025/1634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1618 E., 2022/1250 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2012/754 E., 2021/55 K.

Taraflar arasında görülen muris muvazaası hukuki nedenine dayalı bedel istekli davada İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalılar vekilleri (davalı ... hariç) tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, davalıların istinaf başvurularının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurularak davacılar ..., ... ve ... mirasçıları yönünden davanın reddine, davacı ... yönünden davanın kabulü ile 179.982,90 TL'nin ... mirasçıları davalılardan, 140.721,37'şer TL’nin ..., ..., ..., ... mirasçıları davalılardan tahsiline karar verilmiş, davacılar vekilinin vekalet ücretine ilişkin tashih talebi ise 07.11.2022 tarihli ek karar ile reddedilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili (davacı ... hariç) ile davalılar vekilleri ( davalı ... hariç) tarafından temyiz edilmiştir.

Dairenin 10.09.2024 tarih, 2023/969 Esas, 2024/4709 Karar sayılı kararı ile; tarafların işin esasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine karar verilmiş, ancak tarafların harç, yargılama giderleri ve vekalet ücretine yönelik temyiz itirazları yönünden ise bir kısım davalıların mirasbırakanı ... adına kayıtlı olup davadan önce üçüncü kişilere devredilen dava konusu 6468 ada 2, 3 ve 13 parsel sayılı taşınmazlarda, (mirasbırakanın muvazaalı temliklerinden gelen kısım yönünden) her bir davacının 3/112’şer miras payına düşen değerler toplamı 176.982,90 TL olduğu, yine bir kısım davalıların mirasbırakanı ..., ..., ... ve ... adına ¼'er paylarla kayıtlı olup davadan önce üçüncü kişiye devredilen dava konusu 6468 ada 16 parsel sayılı taşınmazda (mirasbırakanın muvazaalı temliklerinden gelen kısım yönünden) her bir davacının 3/112’şer miras payına isabet eden değerin 562.885,48 TL olduğu, bu bedelden davalıların mirasbırakanları ..., ..., ... ve ...’un ¼'er pay ile (140.721,37'er TL) sorumlu oldukları, bu durumda davası reddedilen her bir davacı yönünden ayrı ayrı davalılar lehine, sorumlu oldukları ve harcı ikmal edilen bu miktarlar üzerinden Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca nispi vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken yazılı şekilde İlk Derece Mahkemesi karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre belirlenen maktu vekâlet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığı belirtilerek, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 15.09.2022 tarihli 2021/1618 Esas ve 2022/1250 Karar sayılı kararı harç ve vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanmıştır.

Bu kez, davacılar vekili ( davacı ... hariç) 22.01.2025 tarihli dilekçesi ile; Daire kararında davası reddedilen davacılar ..., ... ve ... mirasçıları yönünden ayrı ayrı, reddedilen dava değerleri üzerinden davalılar lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısmın tam olarak açık olmadığını, bir kısım davalılar vekili tarafından hükmün icraya konulduğunu ve davası reddedilen her bir davacı yönünden ..., ..., ... ve ...’un her bir mirasçısı için ayrı ayrı vekalet ücreti talebinde bulunulduğunu, bu nedenle Daire kararında davalılar lehine hükmedilen vekalet ücretleri yönünden tavzih talebinde bulunduklarını belirtmiştir.

Dosya içeriğine göre; bir kısım davalıların mirasbırakanı ... adına kayıtlı olup davadan önce üçüncü kişilere devredilen dava konusu 6468 ada 2, 3 ve 13 parsel sayılı taşınmazlarda, (mirasbırakanın muvazaalı temliklerinden gelen kısım yönünden) her bir davacının 3/112’şer miras payına düşen değerler toplamının 176.982,90 TL olduğu, yine bir kısım davalıların mirasbırakanı ..., ..., ... ve ... adına ¼'er paylarla kayıtlı olup davadan önce üçüncü kişiye devredilen dava konusu 6468 ada 16 parsel sayılı taşınmazda (mirasbırakanın muvazaalı temliklerinden gelen kısım yönünden) her bir davacının 3/112’şer miras payına isabet eden değerin 562.885,48 TL olduğu, bu bedelden davalıların mirasbırakanları ..., ..., ... ve ...’un ¼'er pay ile (140.721,37'er TL) sorumlu oldukları, bu durumda davası reddedilen her bir davacı yönünden ayrı ayrı, davalılar lehine ( her bir davalı için ayrı ayrı değil, ancak davalı ... Karabulut mirasçıları için tek, davalı ... mirasçıları için tek, davalı ... mirasçıları için tek, davalı ... mirasçıları için tek ve davalı ... mirasçıları için tek olmak üzere) sorumlu oldukları ve harcı ikmal edilen bu miktarlar üzerinden Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca nispi vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiği açık olup Dairenin 10.09.2024 tarih, 2023/969 Esas, 2024/4709 Karar sayılı kararında da bu hususun böyle olması gerektiği belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrası düzeltilerek onanmıştır.

Tüm bu açıklamalar ışığında, Dairenin 10.09.2024 tarih, 2023/969 Esas, 2024/4709 Karar sayılı düzeltilerek onama ilamı açık olup infazda tereddüt oluşturacak bir hususun bulunmadığı, anılan düzeltilerek onama ilamından her bir davalı için ayrı vekalet ücretine hükmedileceği hususunun çıkarılmasının açıkça hukuk mantığına da aykırı olduğu anlaşılmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin ( davacı ... hariç) tavzih talebinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2003, Karar No: 2015/6324, Tarih: 24.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/2003 E.  ,  2015/6324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tavşanlı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/01/2015

NUMARASI : 2014/169-2015/12

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın kaldırılması ve tahliye istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davalı borçlunun tahliyeye yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalının alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı, 17/09/2014 tarihinde başlatmış olduğu icra takibi ile ödenmediği iddia olunan 5.810 TL kira alacağının tahsilini talep etmiş, davalının takibe itiraz etmesi sebebiyle de icra mahkemesine başvurarak, itirazın kaldırılması ve tahliye talebinde bulunmuştur. Davacı vekili yargılamada, davalının 2013 yılı Ekim kirası dahil olmak üzere kira bedellerini ödemediğini, aylık 415 TL'den 14 aylık kira bedelinin tahsili için takip başlattıklarını beyan etmiştir. Bu durumda takip konusu alacağın Ekim 2013- Kasım 2014 dönemine ait kira bedellerine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Takip tarihi itibarıyla 2014 yılı Ekim ve Kasım ayları kira bedelleri muaccel hale gelmemiştir. Mahkemece, takip tarihi itibarıyla muaccel hale gelen kira parası bakımından değerlendirme yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ; Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenle davalının tahliyeye ilişkin temyiz itirazının reddi ile kararın tahliyeye ilişkin kısmının ONANMASINA, (2) no’lu bentte açıklanan nedenle alacak istemi yönünden davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın alacağa ilişkin bölümünün BOZULMASINA, onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına gerek olmadığına, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.