muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2154, Karar No: 2016/15086, Tarih: 01.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/2154 E.  ,  2016/15086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan F.. S.. vd vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ile davalılardan F.. S.. vd vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemenin ilk kararı davacı idare vekili ile davalılardan F.. S.. vd. vekillerince temyiz edildiğinden ve kararı temyiz etmeyen diğer davalılar yönünden mahkemece tespit edilen bu ilk bedel kesinleştiğinden, bozma sonrası alınan rapor doğrultusunda yalnızca ilk kararı temyiz eden davalıların paylarına göre bulunan fark bedelin bloke edilmesi için davalı idareye süre verilmesi gerekirken, tüm paydaşlar yönünden belirlenen fazla fark bedelinin bloke ettirilmesinin istenmesi sonucunda bedel bloke edilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalılardan F.. S.. vd vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6744, Karar No: 2010/18602, Tarih: 12.07.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/6744 E.  ,  2010/18602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK. nun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasında ise; “İmza tatbikinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun bilirkişiye ait hükümleri ile 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkraları ve 310, 311 ve 312. maddeleri hükümleri uygulanır.” hükmü yer almaktadır.. Anılan hükümde atıf yapılan HUMK. nun 308 ve devamı maddelerinde imza inkarı halinde mahkemece yapılacak usuli işlemler düzenlenmiş; 309. maddesinin 2., 3. ve 4. fıkralarında aynen; “Ehlihibre vasıtasıyla tahkikata karar verildiği takdirde medarı tatbik olacak yazı ve ehlihibrenin tahkikatı icra edeceği gün hakim tarafından tayin olunur. Mahkeme bu bapta ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir. Tatbika esas ittihaz olunabilecek evrak olmadığı veyahut olup da derecei kifayede bulunmadığı takdirde ehlihibre tarafından terkip olunacak ibarelerle münkir olan kimseye yazı yazdırılarak tatbikat icra olunur.” düzenlemesi yer almıştır.

Görüldüğü üzere; inkar edenin atılış tarihi itibariyle inkar edilen imzası ile yakın tarihte atılmış, uygulamaya elverişli imzalarının temin edilmesi gerekir. Uygulamaya elverişli (tatbike medar) belgeler, HUMK m. 309/3'te “ancak iki tarafın ittifak ettikleri her nevi evrak ile senedatı resmiyeden olan ve bir kimse tarafından hasbelmemuriye veya mahkeme huzurunda tahrir veya imza edilen evrakı tatbika esas addedebilir.” şeklinde tahdidi olarak sayılmıştır. Vurgulamakta yarar vardır ki, anılan belgelerin tamamlanması konusunda Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün ve 2006/12-259 E. 2006/231 sayılı kararında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir.    ( Hukuk Genel Kurulu'nun 06.02.2008 gün ve 2008/12-77 E. 2008/90 sayılı kararı)

Özetlemek gerekir ise, imza incelemesinde öncelikle senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin borçlunun uygulamaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişice mukayeseye esas alınmalıdır. Senedin keşide tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli belgeler, uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge temin edilemez ise borçlunun duruşmada alınan medari tatbik imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Sıhhatli bir sonuç alınabilmesi için, inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Ayrıca yerleşik Yargıtay uygulamasına ve Dairemizin istikrar bulan kararlarına göre fotokopi üzerinden imza incelemesi yapılması mümkün değildir. Bu nedenle imza incelemesine esas alınan borçlunun uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belge asıllarının getirtilerek incelemenin bunlar esas alınarak yapılması gerekir.

Öte yandan, her hangi bir belgedeki imza veya yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak; grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özellikleri tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. (HGK.nun 06.6.2001 tarih ve 2001/12-466 E. - 2001/483 K. sayılı ve 7.10.2009 tarih ve 2009/12-382-418 sayılı kararları)

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunun, yukarıda yapılan açıklamalara ve ilkelere uygun olarak düzenlenmediği, dolayısıyla hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece yapılması gereken iş, yukarıda açıklanan yöntem ve ilkelere uygun olarak yeniden bilirkişi incelemesi yaptırmak ve oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir. Eksik incelemeye ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/584, Karar No: 2021/1287, Tarih: 30.03.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/584 E.  ,  2021/1287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi, haciz sıra cetveline yönelik şikayetinde sıra cetvelinin iptalini istemiş, şikayet olunan, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunmuş, ilk derece mahkemesince, şikayetin kabulüne karar verilmiş, bu karar karşı şikayetçinin yaptığı istinaf başvurusunu inceleyen bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Şikayetçi vekilinin, vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Şikayet, haciz sıra cetvelinde sıraya ilişkindir. İİK'nın 142/1. hükmüne göre, "cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel münderecatına itiraz edebilir. Anılan hükümde yer alan "alakadarlar" ifadesi, kural olarak, şikayet eden alacaklıdan sıra itibariyle önce olan alacaklıları ifade eder. Şikayet, kural olarak şikayet edene göre sıra cetvelinde öncelikli olan ya da aynı derecede hacze iştirak eden alacaklılara yöneltilmelidir. Sıra cetvelinde kendisine pay ayrılan ve şikayet sonucundan etkilenecek olan alacaklılar da yargılamaya dahil edilmeli, onlar hakkında da hüküm kurulmalıdır.

Şikayet olunan ..., Konya 6. İcra Müdürlüğünün 2008/5387 E. sayılı icra dosyasındaki alacağını 20.02.2017 tarihli temlik sözleşmesi ile şikayet olunan ...'e temlik ettiği halde, aynı dosyada düzenlenen şikayete konu 17.09.2018 tarihli sıra cetvelinde 1. sıraya icra dosyası alacaklısı olarak ...'nun adı yazılmıştır. Buna göre, şikayetçi tarafça, şikayetin ...'na yöneltilmesi yasaya uygun olup, icra mahkemesince, şikayet sonucundan etkilenecek olan, alacağı temlik alan ... yargılama dahil edilmiştir. Bu durumda, icra mahkemesince, yalnızca yasal hasım konumundaki temlik alan şikayet olunan ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, şikayet olunan ... lehine de vekalet

ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiş ise de karar sonucu itibariyle doğru olduğundan, HMK'nın 370/4. maddesi uyarınca hükmün gerekçesi vekalet ücreti bakımından değiştirilerek ve hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinin vekalet ücreti yönünden değiştirilmesine, hüküm fıkrasının 3. bendinin tamamen ve 4. bendinde yer alan "Red sebebi farklı bir gerekçeye dayandığından..." ibaresinin çıkarılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 30.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9855, Karar No: 2012/12859, Tarih: 06.11.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/9855 E.  ,  2012/12859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.06.2009 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 29.11.2011 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 06.11.2012 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekilleri Av. ... ve Av. ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, kadim meralarına davalının yayla evi yapmak yoluyla elattığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesini ve yayla evlerinin kal’ini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, meraya elatmanın önlenmesi ve kal istemlerine ilişkindir.

Mera, bir veya birden fazla köy veya kasaba halkına bağımsız veya birlikte tahsis edilmiş ya da kadimden beri hayvan otlatmak amacıyla kullanılan, hak sahiplerinin üzerinde intifa hakkı olan arazi parçasıdır. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan mera, yaylak ve kışlaklar özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zamanaşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz. (4342 sayılı Mera Kanunu m.3,4)

31.05.1965 tarihli ve 4/2 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile “...tek başına bir köye ait bulunan mera, yaylak ve kışlakların tümünün veya bir parçasının bir başka köy sınırı içine alınmış olması halinde, sınır değişikliğinin ikinci köye bir yararlanma hakkı sağlamayacağı ve ilk köyün eskiden olduğu gibi bu yerlerden tek başına yararlanacağı” öngörülmüş olup, bu karar 4342 sayılı Mera Kanununun 29. maddesi ile de yasa hükmü haline gelmiştir. Böylece, bir köy ya da belediye sınırları içinde kalan mera, yaylak ve kışlaklar üzerinde bir başka köy veya belediyenin de intifa hakkı olabileceği kabul edilmiş, idari sınırların aidiyetin belirlenmesinde önemi olmadığı vurgulanmıştır. İdari sınırlar sadece yetkili mahkemenin saptanmasında önem arz eder.

Meraya elatmanın önlenmesi davası, kadim yararlanma hakkı olan köy veya belediye tüzel kişiliği ya da taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle ... tarafından açılabilir.

Mera, yaylak ve kışlak davalarında, tahsise ya da kadim kullanma hakkına dayanılabilir. Tahsise dayanıldığında, dayanak belgelerin, ayrıca karşı tarafın savunmasında ileri sürdükleri kayıtların tüm geldileri ile birlikte merciinden getirtilmesi, kadimlik iddiası varsa bu hususun araştırılması, gerektiğinde köyün kuruluş tarihinin ... Bakanlığından sorulması ve köyün kadim ya da muhdes olup olmadığının saptanması gerekir.

Mera, yaylak ve kışlak davalarında, tahsise ya da kadim kullanma hakkına dayanılabilir. Tahsise dayanıldığında, dayanak belgelerin, ayrıca karşı tarafın savunmasında ileri sürdükleri kayıtların tüm geldileri ile birlikte merciinden getirtilmesi, kadimlik iddiası varsa bu hususun araştırılması, gerektiğinde köyün kuruluş tarihinin ... Bakanlığından sorulması ve köyün kadim ya da muhdes olup olmadığının saptanması gerekir.

Keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıkların çekişmeli mera veya yayla ile herhangi bir yararlanma ilişkisi bulunmayan, yansız anlatımda bulunabilecek, yöreyi iyi bilen ve çevre köy ya da kasabalarda yaşayan yaşlı kişilerden seçilmesi gerekir.

Mahkemece yapılacak keşifte; tahsise dayanılıyorsa tahsis kayıtlarının yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığı ile uygulanması, dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığının belirlenmesi, taşınmazın mera olmadığı iddiasının bulunması halinde varsa çevre taşınmazlara ait kayıtlar da uygulanarak dava konusu yeri ne şekilde okuduğunun çevre taşınmazlarla toprak yapısı kıyaslanarak uzman bilirkişiler aracılığı ile uyuşmazlığa konu yerin ve niteliğinin saptanması gerekir.

Kadimlik iddiasında ise, yerel bilirkişi ve tanıklara taşınmazın kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı ve sınırları sorularak sonuca gidilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı, doğusu, ... Köyü sınırı,... tarlası, ...; batısı, sıra tarlalardan kuzeye doğru uzanan hat; kuzeyi, davacıya ait tarlalar ve ...; güneyi, ... ile çevrili tahmini 922 dönüm kadim meralarına davalının yayla evi yapmak yoluyla elattığından elatmanın önlenmesi ile kal

isteminde bulunmuştur. Davalı, 27.04.1936 günlü ve 440 sayılı il idare kurulu kararı ile ...’nın 1/3 payı kendisine diğer payları ise dava dışı köylere tahsis edildiğinden meraların kendilerine ait olduğunu savunmuştur. Anılan tahsis kararı bir krokiye bağlı değildir. Ayrıca, ... Valiliği’nin 15.07.1976 tarihli yazısında, davalının tahsisinin 1946 yılına kadar geçerli olacağı belirtilmiştir. Ayrıca, keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişiler, dava konusu taşınmazın 1972 yılına kadar davacının kullanımında bulunduğunu davacı tanıkları ise dava konusu yerin ...olmadığını ifade etmişlerdir. Bilirkişi raporlarında dava konusu taşınmazda davacıya ait yayla evleri işaretlenmiştir. Tüm bu kanıtlardan dava konusu taşınmazın davacının kadim merası olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yapılan bu saptamalar uyarınca davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 900TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 06.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16958, Karar No: 2013/5127, Tarih: 25.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/16958 E.  ,  2013/5127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkilinin bir günlük araç kiralama ücreti karşılığı borçlandığı dava dışı ... Oto firması tarafından müvekkiline hulus ve saffetinden yararlanılarak senet imzalattırıldığını, araç teslim edildiğinde de senedin daha sonra verileceği belirtilerek iade edilmediğini, daha sonra senet üzerine firma ortaklarından davalının ismi yazılarak müvekkili aleyhine takip başlatıldığını belirterek senedin iptaline, senetteki miktar kadar borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalıya usule uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi herhangi bir cevap da vermemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve dosya kapsamına göre; somut olayda ispat külfeti davacı da olup iddiasını yazılı delille kanıtlamak zorunda olduğu, TTK'nın 592. maddesine göre, tarafların anlaşmaları sonucu bononun lehtar hanesinin açık bırakılarak bir başkasına verilmesinin mümkün olduğu, keşidecinin bilinçli olarak doldurma yetkisini diğer bir şahsa bıraktığı bu halde, senedi alan kişi lehtar hanesine kendi adını yazabileceği gibi, isterse senedi yine lehdar hanesi açık olarak diğer bir kişiye vererek açık kısmın o kişi tarafından doldurulmasına imkan sağlayabileceği, davacı yanın davalının kötü niyetle senedi iktisap ettiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9944, Karar No: 2018/4457, Tarih: 14.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/9944 E.  ,  2018/4457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdur hakkında Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Dalı 14/01/2015 tarihli raporunda sağ ayak bileğinde çoğunluğu iç yüzde ve dış yüzde toplam 11 adet saçma yaralanmasının meydana geldiği, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı, Adli Tıp Uzmanları Derneği ve Adli Tıp Derneği tarafından oluşturulan Türk Ceza Kanununda Tanımlanan Yaralama Suçlarının Adli Tıp Açısından değerlendirilmesi 2013 Tarihli Kılavuzuna göre yumuşak doku seyirli giriş deliği bulunan tüm ateşli silah yaralanmaları (sıyrık tarzında olmayanlar) ile ilgili değerlendirme gözönüne alındığında basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin belirtilmesi karşısında, bahse konu raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu ve netice itibariyle çelişki ihtiva etmediği değerlendirildiğinden, tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 14/03/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9748, Karar No: 2015/5370, Tarih: 09.07.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9748 E.  ,  2015/5370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 12.09.2014 gün ve 5769 Esas, 5555 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen, ... İcra Müdürlüğü'nün 2007/10916 E. sayılı dosyasının ve 22.05.2008 tarihli sıra cetvelinin düzenlendiği ...İcra Müdürlüğü'nün 2007/13929 E. sayılı dosyasının, anılan sıra cetvelini ve cetvel tebligatlarını da içerir şekilde, aslının ya da okunaklı, düzenli, dizi listesine bağlanmış ve onaylanmış bir suretinin eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2373, Karar No: 2016/3834, Tarih: 31.05.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/2373 E.  ,  2016/3834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Cumhurbaşkanına hakaret

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda sanığın mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı bir delil elde edilemediği gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, Üye ...'ın sanığa atılı suçun subut bulduğuna dair muhalefet görüşü ile, 31.05.2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay günü olay yerine yakın bir yerde kolluk güçlerince yakalanan sanığın suça konu yazıların bir kısmını kendisinin yazdığını ikrar ettiği, sanığın yer göstermesi ile polisce duvar yazısının yazıldığı boya kutularının olay yerinde bulunduğu, dosya içindeki 11.07.2014 tarihli ... Kriminal Laboratuvarının raporuna göre suça konu yazı karakterlerinin benzer olduğu ve boyalar üzerinde yapılan incelemede, olay yerindeki yazıların yazıldığı boyalar ile bulunan boyaların benzer özellikler içerdiklerinin de tespit edildiği anlaşılmakla, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sübut bulduğu kanaatiyle mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği ve bu nedenle hükmün bozulması düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.