muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12538, Karar No: 2010/13847, Tarih: 22.12.2010

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.  Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa karara çelişkili olagerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  22.12.2010  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5927, Karar No: 2016/5526, Tarih: 09.11.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/5927 E.  ,  2016/5526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesinin

Hüküm : TCK'nın 220/7. maddesi yollamasıyla TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, 35, 62/1, 58/7-9, 53, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etmek

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca Dairemiz kararına karşı yapılan itirazın, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkralar uyarınca bir bütün olarak incelenmesinde,

Ceza yargılamasının temel ilkelerinden biri “doğrudan doğruyalık-vasıtasızlıktır.” Bu nedenle CMK'nın 193/1. maddesinde “sanık olmaksızın yargılama olmaz” genel kuralına yer verildikten sonra istisnalar aynı Kanunun 193/2, 194/2, 195, 196, 200/1 ve 204. maddelerinde gösterilmiştir. Sanığın kabulüne bağlı olarak alt sınırı 5 yıl ve daha fazla hapis cezası gerektiren suçlar hariç olmak üzere istinabe yoluyla sorguya çekilebilecektir. Görüntülü ve sesli iletişim tekniği kullanılarak sorgu yapma yöntemi CMK'nın 196/4. madde ve fıkrasının aynı maddenin ikinci fıkrasına yaptığı atıftan anlaşıldığı üzere istinabe koşullarında mümkün kılınmıştır.

Somut olaydaki hukuki sorun sanık müdafiinin görüntülü ve sesli iletişim tekniğini kullanarak savunma yapmak istemediğini beyan ederek sanığın duruşmada hazır bulundurulması isteği karşısında, bu sistemle savunma alınması durumunda, savunma hakkının kısıtlanarak adil yargılama ilkesinin ihlal edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Duruşmada hazır bulunmak isteyen sanığın, duruşmada hazır bulundurulması sadece ödev değil aynı zamanda bir haktır. (Y.C.G.K. 10.06.2008, 9-148/169 s.k.)

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/1. maddesine göre;

Cezai bir suç ile itham edilen herkesin, kendini savunma, iddia tanıklarını sorguya çekme veya çektirme, duruşmada kullanılan dili anlamadığı veya konuşamadığı takdirde bir tercüman yardımından para ödenmeksizin yararlanması haklarını güvence altına almıştır. Duruşmada hazır bulunmaksızın bu hakları nasıl kullanabileceğinin anlaşılması zordur. (Colozza v. İtalya 12 Şubat 1985)

Adil bir ceza yargılaması sürecinin oluşumunda sanığın mahkeme nezdinde hazır bulunmasının büyük önemi bulunmaktadır. (Lala v. Hollanda 22 Eylül 1994) Bunun sebebi hem adil yargılama hakkının mevcudiyeti hem de beyanların doğruluğunun anlaşılması ve mağdur ile tanıkların beyanlarıyla karşılaştırılmasıdır. (Sedoviç v. İtalya)

Temyiz aşamasında davalının duruşma salonunda şahsen hazır bulunması ilk derece mahkemesinde görülmekte olan duruşmalarda hazır bulunmasına nispeten daha az önem arzetmektedir. (Kamasinsıki v. Avusturya, 19 Aralık 1989)

Temyiz aşamasında davalının duruşma salonunda şahsen hazır bulunması ilk derece mahkemesinde görülmekte olan duruşmalarda hazır bulunmasına nispeten daha az önem arzetmektedir. (Kamasinsıki v. Avusturya, 19 Aralık 1989)

Adaletin gerçekten adil bir şekilde sağlanmasının demokratik bir toplumda tuttuğu yer göz önünde bulundurularak savunma hakkının kısıtlanmasına yönelik her bir tedbirin ciddi şekilde gerekli olmasına işaret edilmiştir. Daha az kısıtlayıcı bir tedbirin bulunması halinde o uygulanmalıdır. (Van Mechelen ve diğerleri)

Sözleşme ile garantiye alınan hakkın kullanılmasından vazgeçilmesi, bunun açıkça söylenmesi ile mümkün olabilir. (Zana/Türkiye)

CMK'nın genel ilkeleri ve 196. maddedeki düzenleme Dairemizce benimsenen Y.C.G.K.'nın 10.06.2008 tarih ve 9-148-169 sayılı kararı ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin İçtihatları göz önünde bulundurulduğunda; duruşmada hazır bulunma hakkı adil yargılama kapsamında değerlendirilmekte olup, bu hakkın sınırlanması ancak ciddi şekilde gerekli olması halinde istisna olarak uygulanmalıdır. A.İ.H.M.'nin Marcello Viola v. İtalya kararı temyiz duruşmasına ilişkindir. Bu nedenlerle kovuşturma aşamasında;

1-) Genel kural sanığın duruşmada hazır bulundurulmasıdır. Bu hak ciddi nedenlere dayalı olarak mahkeme kararı ile sınırlandırılabilir.

2-) İlk ve son savunmanın yapıldığı, esasa ilişkin delillerin toplandığı oturumlara sanığın SEGBİS yolu ile katılması açık kabulüne dayalı olmalıdır.

3-) Sesli ve görüntülü yöntemle savunma alınması halinde sanık müdafiinin talebi durumunda sanığın yanında bulunma olanağı sağlanmalıdır.

Bu koşullar gerçekleştiğinde savunma hakkının kısıtlanmadığı kabul edilebilecektir.

Tüm bu açıklamalar karşısında; alt sınırı beş yıl hapis cezası olan bir suçtan yargılandığından istinabe suretiyle sorguya çekilmesi imkanı bulunmayan ve duruşmalardan önce SEGBİS sistemiyle savunma yapmak istemediğini ve mahkemede hazır bulunarak savunma yapmak istediğini beyan eden sanığın taleplerine rağmen duruşmalarda hazır bulundurulmayıp SEGBİS sistemi aracılığıyla yargılaması yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi CMK'nın 196/4 ve 2. fıkralarına aykırı ve savunma haklarının kısıtlanması sonucu doğuracağından itirazın yerinde olmadığı ve kararın düzeltilmesini gerektiren bir neden bulunmadığı ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmesi yerinde olacağı anlaşıldığından; dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28457, Karar No: 2015/4641, Tarih: 12.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28457 E.  ,  2015/4641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Taşınmazların değeri belirlenirken bilirkişi raporunda döner sermaye faizi, genel idare giderleri ve tarla kirası bedellerinin, masraflara dahil edilmek suretiyle az bedele hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre objektif değer artırıcı unsur oranının % 150 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük alınmak suretiyle az bedele hükmedilmesi,

3-Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan bölümünün yüzölçümü ve geometrik durumu dikkate alındığında işe yaramayacağı gözetilerek taşınmazın tamamının bedeline hükmolunması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Dava konusu taşınmazda bulunan ceviz ve kavak ağaçlarının, 2012 yılına ait maktu bedelleri ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünden getirtilerek bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

5) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, ödenmesine karar verilen kamulaştırma bedeline 20.02.2013 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11178, Karar No: 2015/28677, Tarih: 15.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/11178 E.  ,  2015/28677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Cumhuriyet savcısının 21.10.2013 tarihli temyiz dilekçesi ile sanık N.. S.. hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet, sanık E.. S.. hakkında ise verilen beraat hükümlerini de temyiz ettiği ve tebliğnamenin bu hükümlere yönelik görüş içermediği anlaşılmakla, anılan sanıklar yönünden ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15983, Karar No: 2014/3043, Tarih: 18.03.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/15983 E.  ,  2014/3043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında, olaya konu icra takibi ile ilgili olarak itirazın kaldırılması ve borçlunun tahliyesine yönelik herhangi bir mahkeme kararı olmadığı halde, İcra Müdür Yardımcısı olarak görev yapan sanığın 16/06/2010 tarihinde borçluya mehil vesikası verdiği, 18/06/2010 günü borçlunun müracaatı üzerine yaptığı işlemin hatalı olduğunu farkedip düzelttiği, aksi kanıtlanamayan savunması, suç kastı ile hareket ettiğine dair yeterli delil bulunmaması, takip borçlusunun zararının olmadığını beyan etmesi hususları gözetildiğinde ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan beraet kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmediği gibi katılan vekilinin temyiz itirazları da yerinde görülmediğinden reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 18/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7470, Karar No: 2015/47, Tarih: 13.01.2015

**6. Ceza Dairesi         2014/7470 E.  ,  2015/47 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2014/83530

MAHKEMESİ : Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2013

NUMARASI : 2010/131 (E) ve 2013/68 (K)

SUÇLAR : Yağma, suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve yönetme, örgüte üye olma, örgüte yardım, tefecilik, iş ve çalışma hürriyetinin ihlali, konut dokunulmazlığını ihlal, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, kasten yaralama, suç delillerini gizleme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar C.. P.., A.. Ö.., İ.. Ö.., İ.. D.., R.. D.. ve M.. Ö.. hakkında tefecilik suçundan da kamu davası açıldığı, bu suçun zarar göreninin Hazine olduğu, bu sıfatın gereği olarak CMK’nun 234/b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve diğer haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği Muhakemat Genel Müdürlüğüne iddianame gönderilerek duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu,

ekinde iddianame bulunduğu ve duruşmasının 25.08.2010 günü yapılacağı belirtilen 24.06.2010 tarihli yazının Adana Defterdarlığına ulaştığına veya temyiz haklarını kullanabilmeleri için hükmün Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği Muhakemat Genel Müdürlüğüne tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye dosyada rastlanmadığının anlaşılması karşısında; iddianamenin veya hükmün anılan kurumlara tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına konulması, aksi halde anılan tebligat noksanlığı giderilerek, tebellüğ belgesinin ve ilgililer tarafından hükümlerin temyiz edilmesi durumunda da temyiz dilekçelerinin eklenmesi ve gerekirse bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5958, Karar No: 2006/9133, Tarih: 25.04.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/5958 E.  ,  2006/9133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 02/02/2006

Takip dayanağı 15.7.2005 tanzim, 17.8.2005 vade tarihli bononun ön ve arka yüzlerinin onaylı ve okunaklı örneği ile birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12134, Karar No: 2022/1370, Tarih: 16.03.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/12134 E.  ,  2022/1370 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi :İzmir 14.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.02.2018 tarih ve 2017/327 - 2018/80 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte yardım etme

Hüküm : TCK'nın 220/7.maddeleri yollamasıyla

314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62,

53 ve 63. maddeleri uyarınca hükmedilen hapis

cezasına ilişkin istinaf başvurusunun

düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında kesin olarak verilen hüküm,

24.10.2019 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5.maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği, ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf. 383 vd.).

Örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın söz konusu Aktif Eğitim Sen Sendikasına sağladığı avantajlardan yararlanmak için üye olduğuna ilişkin savunması karşılığında; "silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım" suçundan bilerek ve isteyerek tabirinin kanun koyucu tarafından atılı suçun doğrudan kastla işlenebilen, genel kast dışında özel saik arayan (örgütün faaliyetlerinin devamını sağlamaya yönelik özel bir kastın aranması gerektiği) suçu oluşturması nazara alındığında; sanığın somut olay bakımından aksi kanıtlanamayan savunmasına göre, sanığın Aktif eğitim sen isimli sendikanın temsilcilği ve 2. başkanı olduğuna ilişkin eyleminde suç kastının bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27196, Karar No: 2014/2085, Tarih: 28.01.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/27196 E.  ,  2014/2085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2011/1160-2013/376

Taraflar arasındaki uyarlama davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; davalı bankadan Japon yenine endeksli kredi kullandığını ancak daha sonra kurda yaşanan artışlar nedeni ile sözleşmeye tahammül edilmesinin artık mümkün olmadığını ileri sürerek, hakimin sözleşmeye müdahalesi ile kredinin konut kredisi borcunun sözleşme tarihi olan 15.09.2008 tarihindeki kur karşılığı TL olarak sabitlenmesine, bu talebin kabul görmemesi halinde kredi borcunun aynı tarih itibariyle TL cinsinden yeniden yapılandırılmasına, kur farkından dolayı fazla ödenen miktarın iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, taraflar arasında düzenlenen 15/09/2008 tarihli Japon Yeni konut kredisi sözleşmesinin TL konut kredisine uyarlanmasına, 40. taksitten itibaren 120’nci son taksit dahil konut kredisi taksit ödemelerinin 3.422,44 TL olarak davacı tarafından davalı bankaya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından, temyiz edilmiştir.

Hukukumuzda sözleşmeye bağlılık ( Ahde Vefa-Pacta Sund Servanda ) ve sözleşme serbestliği ilkeleri kabul edilmiştir. Bu ilkelere göre, sözleşme yapıldığı andaki gibi aynen uygulanmalıdır. Eş söyleyişle, sözleşme koşulları borçlu için sonradan ağırlaşmış, edimler dengesi sonradan çıkan olaylar nedeni ile değişmiş olsa bile, borçlu sözleşmedeki edimini aynen ifa etmelidir. Ancak bu ilke özel hukukun diğer ilkeleriyle sınırlandırılmıştır. Sözleşme yapıldığında karşılıklı edimler arasında mevcut olan denge sonradan şartların olağanüstü değişmesiyle büyük ölçüde tarafların biri aleyhine katlanılamayacak derecede bozulabilir. İşte bu durumda sözleşmeye bağlılık ilkesine sıkı sıkıya bağlı kalmak adalet, hakkaniyet ve objektif hüsnüniyet kaidelerine aykırı bir durum yaratır hale gelir. Hukukta bu zıtlık ( Clausula Rebüs Sic 2013/27196-2014/2085