muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/322, Karar No: 2022/2152, Tarih: 14.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/322 E.  ,  2022/2152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mirasın reddi istemine ilişkin olarak açılan davada, Tekirdağ 1. Sulh Hukuk ile Vezirköprü Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, mirasın gerçek reddi istemine ilişkindir.

Tekirdağ 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, muris ...'nun nüfusa kayıtlı olduğu yerin "Başalan Mahallesi, Merkez 3. Sokak, No: 13 Vezirköprü/..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Vezirköprü Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, "mahkemece kendi ikametgahında mirasın gerçek reddini talep eden davacının isteğinin süresinde olup olmadığı ve reddedenin mirasçılık sıfatının bulunup bulunmadığının tespiti ile süresinde başvuru ve usulüne uygun bir talep bulunduğunun anlaşılması halinde ret beyanının tespitine, ret beyanının özel kütüğe tescili için ise kararın bir örneğinin murisin son ikametgahı olan Vezirköprü Sulh Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, mahkemenin yetkisizliğine karar verilerek dosyanın mahkemeye gönderildiği anlaşılmakla kesin yetki hususunun kamu düzenine ilişkin ve hakim tarafından yetkili mahkemenin yargılamanın her aşamasında re’sen dikkate alınması gerektiği" gerekçesiyle yetksizlik kararı verilmiştir.

4721 sayılı TMK'nın 609. maddesinin dördüncü fıkrasında "Süresi içinde yapılmış olan ret beyanı, mirasın açıldığı yerin sulh mahkemesince özel kütüğüne yazılır ve reddeden mirasçı isterse kendisine reddi gösteren bir belge verilir." hükmüne yer verilmiştir.Bu yasal düzenlemeye göre mirasın reddi istemi, mirasın açıldığı yerin sulh hukuk mahkemesinde mirasçı tarafından sözlü veya yazılı beyanla yapılabilir. Buradaki yetki kesin olup, miras bırakanın son yerleşim yerindeki sulh hukuk mahkemesi görevli ve yetkili mahkemedir.

Somut olayda, Vezirköprü İlçe Jandarma Komutanlığı tarafından yapılan kolluk araştırması neticesinde müteveffa ...'nun son yerleşim yerinin “Vezirköprü/...” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Vezirköprü Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Vezirköprü Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21468, Karar No: 2019/6876, Tarih: 28.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/21468 E.  ,  2019/6876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 1987 yılında Köy Hizmetlerinde mevsimlik işçi olarak işe başladığını ve 2001 yılında kadrolu işçi olduğunu, 2005 yılında ... İl Özel İdaresine yasa nedeniyle devredildiklerini, 10/10/2011 yılında Karayolları Genel Müdürlüğüne geçiş yapıldığını ve 13/07/2012 tarihinde emekli olduğunu, çalışmakta olduğu işyerinde daha önceleri geçici veya mevsimlik statüsünde çalışırken 02/02/2001 tarihinde kadroya geçirildiğini, müvekkilinin bu tarihe kadar geçmiş dönem çalışmalarına ilişkin kıdemleri kademe ve derecesine yansıtılmadığını belirterek bir kısım fark ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının Bölge Müdürlüğüne bağlı 56. Şube Şefliği emrinde bina ve mal bakımcısı olarak görev yapmakta iken 13/07/2012 taraihinde emekli olduğunu, kıdem tazminatı ödendiğini, ancak genel müdürlük ile Türkiye Yol-İş Sendikası arasında imzalanan 15. Dönem Toplu İş Sözleşmesinin ek geçici 2. ve 3. madde hükümlerine göre mevsimlik geçen sürelerinin derece ve kademe intibaklarına yansıtılarak yeniden değerlendirilmesine karar verildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında öncelikle çözülmesi gereken uyuşmazlık davacının alacaklarından hangi kurumun sorumlu olduğu noktasındadır.

6111 sayılı Yasanın 166/6. maddesinin “(6) Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır.” şeklindeki hükmü uyarınca "devirden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken kıdem tazminatı dışındaki borçlardan devralan kurum değil devreden kurum sorumludur" denilmektedir.

İş sözleşmesinin devri kendine özgü üçlü bir ilişki olup devreden işverenin, devralan işverenin ve de işçinin rızasının uyuşması sonucu ortaya çıkmaktadır. Devir işleminin gerçekleşmesinden itibaren iş ilişkisi sadece devralan işverenle işçi arasında devam eder. Yıllık ücretli izin hakkının ücrete dönüşmesi ancak iş sözleşmesinin sona ermesinden sonra ortaya çıkacağından, sözleşme devri düzenlemesinin esas amacı olan feshin son çare olması ilkesi ışığında sözleşmenin devamını sağlamayı amaçladığından dolayı sözleşmenin devrini kabul ettiğimizde sözleşmenin sürdüğünden bahisle yıllık ücretli izin hakkının alacak hakkına dönüşmesi ve de devreden işverenin sorumluluk durumunun ortadan kalkmasından dolayı devreden işverenin yıllık ücretli izin alacağından sorumluluğu söz konusu olamayacaktır. Ayrıca kıdem tazminatı alacağı da iş aktinin sonlanması ile doğan bir alacak kalemi oldğundan dolayı 6111 sayılı Kanuna göre devir halinde de son devralan ve devreden işçinin kıdem tazminatından müştereken ve müteselsilen sorumlu olacaktır.

Dosya içerisinde mevcut davacıya ait şahsi işyeri dosyasının incelenmesinde, davacının ilk önce Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünde çalıştığı bu kurumun kapatılması ile ... İl Özel İdaresi’ne geçirildiği en son 6111 sayılı Kanun'un 166. maddesi uyarınca ... İl Özel idaresinde ihtiyaç fazlası olduğundan 28/10/2011 tarihli Valilik onayı ile ...'nün 57. Şube Şefliğine atamasının yapıldığı anlaşılmaktadır.

Tüm dosya kapsamında somut olay değerlendirildiğinde: davacının en son çalıştığı kurum olan ... 57. Şube Şefliğine 6111 sayılı Kanun'un 166. maddesine binaen ihtiyaç fazlası olması sebebi ile atamasının yapıldığı anlaşıldığından; davalı ... Müdürlüğünün 6111 sayı Kanun'un 166/6 maddesi gereğince devirden önce doğan alacaklardan sorumlu olmayacağı, yalnızca davacının talep ettiği kıdem tazminatı fark alacağı bakımından diğer davalı ile müşterek müteselsil olarak sorumlu tutulması gerektiği anlaşılmaktadır. Bu husus gözetilmeden davalı ... Müdürlüğünün tüm alacak kalemlerinden sorumlu tutulması hatalıdır ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Dosya kapsamına göre; davacının bina ve mal bakımcısı ustası olduğu ve Toplu İş Sözleşmesi ve ekinde yer alan pozisyon cetveline göre bina ve mal bakımcısı için derece üst sınırının “9” derece olarak belirlendiği anlaşılmaktadır. (2012 yılı Mart ayından itibaren derece üst sınırları “2” puan arttırılmıştır.) Karara esas alınan bilirkişi raporunda, 01/09/2011 tarihi itibari ile 11. derece ve 22. kademe ücreti üzerinden hesap yapılarak derece bakımından Toplu İş Sözleşmesinde öngörülen üst sınır aşılmıştır. Davacının 01/03/2012 tarihine kadar en fazla “9” derece üzerinden ücret alabileceği göz önünde bulundurularak derece ve kademesi ve buna bağlı olarak dönemsel ücreti yeniden belirlenerek sonuca gidilmelidir. Hatalı hesaplama içeren bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2018/4615, Karar No: 2019/350, Tarih: 08.01.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/4615 E.  ,  2019/350 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Kişinin hatırasına hakaret suçundan sanıklar ..., ... ve ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 130/1, 130/2 ve 52. maddeleri gereğince ayrı ayrı 2.100,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmalarına, hakaret ve kişinin hatırasına hakaret suçlarından sanık ...’nın anılan Kanun’un 125/1, 125/2, 125/4, 130/1, 130/2 ve 52. maddeleri gereğince 2.420,00 Türk Lirası adlî para, 2.100,00 Türk Lirası adlî para, 2.100,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2018 tarihli ve 2014/607 esas, 2018/292 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/06/2018 gün ve 2018/54462 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “Dosya kapsamına göre, 21/09/2012 tarihinde ... Tv isimli televizyon kanalında 23:00-01:00 saatleri arasında yayımlanan ‘’...’’ isimli programda program katılımcısı olarak yer alan sanık ...’nın ‘’Diyarbakır Cezaevinin işkenceci katili, hatta karısı da geçenlerde seni aradı abuk subuk, subay olan iki oğlu da çıkıp babamızla gurur duyuyoruz, babamız şehittir diye açıklama yapıyor, bunların bu orduda yeri yok’’ şeklinde beyanda bulunmasından, Takvim Gazatesinin 09/04/2012 tarihli sayısında sanık ... tarafından yazılan köşe yazısında ‘’sadist, şerefsiz, haysiyetsiz’’ gibi ifadeler içeren sözler kullandığından, 04/04/2012 tarihinde ... Tv isimli televizyon kanalında 23:00-03:00 saatleri arasında yayımlanan ‘’...’’ isimli programda program katılımcısı olarak yer alan sanık ...’nın, ... Tv isimli televizyon kanalında 23:00-03:00 saatleri arasında yayımlanan ‘’...’’ isimli programda program katılımcısı olarak yer alan sanık ... ve ...’nın Binbaşı ... hakkında hakaret içeren ifadeler kullandıklarından bahisle mahkûmiyetlerine karar verilmiş ise de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13/02/2007 tarihli ve 2007/7-28 esas, 2007/34 sayılı kararında yer alan, “Demokratik toplumlar, temel hak ve özgürlüklere dayanan toplumlardır. Bu tür toplumlarda Devletin görevi, temel hak ve özgürlükleri korumak ve geliştirmektir. Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaati açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli yollarından birisi de basındır. Geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında, halkı objektif ve gerçekleri yansıtacak biçimde aydınlatmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basına, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım haklar da tanınmıştır. Bunlar; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarıdır. Temelini Anayasa’nın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Yasasının 3. maddesinde düzenlenen bu haklar, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturur. Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “küçültücü” sözlerin kullanılmaması gerekir. Yargılama konusu haber ve yorum metnindeki eleştiri ve değer yargılarının bir kısmı sert ve çarpıcı bir üslupla dile getirilmiştir. Yerleşmiş yargısal kararlarda da vurgulandığı üzere esasen, eleştirinin sert bir üslûpla gerçekleştirilmesi, kaba olması ve nezaket sınırlarını aşması, eleştirenin amacına, psikolojisine, eğitim ve kültür düzeyine bağlı bir olgudur. Ancak kabul edilmelidir ki, basın özgürlüğü, belli ölçülerde abartmayı, hatta kışkırtmaya başvurmayı da içerir. Gazetecilerin yazılarında kullandıkları deyimler “polemik” niteliğinde olsa da, nesnel bir açıklamayla desteklendiğinde, bu ifadeler asılsız kişisel saldırı olarak görülemez.” şeklindeki açıklamalar dikkate alındığında, somut olayda haberlerin kamuoyunu ve ülke gündemini meşgul eden konulara ilişkin olduğu, basın özgürlüğü kapsamında kaldığı ve kişilik haklarına saldırı bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebilmesi için, CMK'nın 231. maddesinde sayılan objektif ve subjektif koşulların birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir. Objektif koşulların değerlendirilmesindeki hatalar kanun yararına bozma konusu olabilecekken, subjektif koşula yönelik hukuka uygun gerekçeler takdire ilişkin olduğundan, kanun yararına bozma konusu yapılamayacaktır.

Hukuksal Değerlendirme:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebilmesi için, CMK'nın 231. maddesinde sayılan objektif ve subjektif koşulların birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir. Objektif koşulların değerlendirilmesindeki hatalar kanun yararına bozma konusu olabilecekken, subjektif koşula yönelik hukuka uygun gerekçeler takdire ilişkin olduğundan, kanun yararına bozma konusu yapılamayacaktır.

Hakaret suçunda giderilmesi gereken somut (maddi) bir zararın oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, adli sicil kaydı bulunmayan sanık ...'ın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmesine karşın hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılmaması hukuka aykırıdır.

6545 sayılı Kanun 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanık ... hakkında kasti suçunun varlığı şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Yargıtay incelemesi sırasında saptanan ve yukarıda belirtilen yeni hukuka aykırılık nedenleri, kanun yararına bozma konusu yapılmadığından belirtilen kanun yolunun niteliği gereği resen giderilemeyecektir. Y.C.G.K.'nun 17/07/2007 gün ve 2007/145-172 sayılı, 27/03/2007 gün ve 2007/73-76 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere hükümdeki diğer yasaya aykırılıklar giderilmeden, uyuşmazlık konusunda karar verilmesi halinde, hukuka aykırılıkları giderme ve ülkede uygulama birliğini hukuka uygunlukla sağlama amacına hizmet için öngörülen "Kanun yararına bozma" kurumu, bünyesinde hukuka aykırılık taşıyan hükümleri onaylama sonucunu doğuracaktır. Bu nedenle kanun yararına bozma konusunun bu aşamada sonuçlandırılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1- Kanun yararına bozma isteği hakkında bu aşamada bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2- Hükümde saptanan yeni hukuka aykırılık nedeni açısından, kanun yararına bozma yoluna başvurulup başvurulmayacağının takdiri için, dosyanın Adalet Bakanlığına GÖNDERİLMEK üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine, bu hususun değerlendirilmesinden sonra, diğer kanun yararına bozma isteminin incelenmesine, 08/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13416, Karar No: 2019/9880, Tarih: 16.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/13416 E.  ,  2019/9880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar ile bir kısım davalı idareler vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme ve işlem yapılarak karar verilmiş, hüküm davacılar, davalı ... Bakanlığı ve davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu .... İlçesi, ... Mahallesi, 1790 ada 129, 130 ve 131 parsel sayılı taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu 1790 ada 130 parsel sayılı taşınmazın davacı adına tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescili yerine davalı ... Bakanlığı adına tesciline karar verilmesi,

2)Dava konusu taşınmazlarda el atılmak suretiyle bedeline hükmedilen bölümlerde davacıların payının iptali yerine, yazılı şekilde infazda tereddüt doğuracak şekilde hüküm kurulması,

Doğru değil ise de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)1 nolu bendinin 2. fıkrasında bulunan (iptali ile) kelimesinden sonra (adına) kelimesinden önce gelen (davalı ... Bakanlığı) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (Hazine) kelimesinin yazılmasına,

b)Tescile ilişkin 2-a bendinde yer alan (davacı ... ... ait 220/62728 hisse karşılığı 2.20 m²'nin ve ...'e ait 220/62728 hisse karşılığı 2.20 m² olmak üzere) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (kısımda davacılar payına düşen) kelimelerinin yazılmasına,

c)2-a-2 bendinde yer alan (davacı ... ... ait 220/62728 hisse karşılığı 2.20 m²'nin ve ...'e ait 220/62728 hisse karşılığı 2.20 m²'nin davacılar adına olan hisse) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (Yıldırım Belediyesi sorumluluk alanında kalan kısımda davacılar payına düşen) ibaresinin yazılmasına,

d)2-b bendinde yer alan (davacı ... ... ait 1087/62728 hisse karşılığı 10,87 m²'nin ve ...'e ait 1087/62728 hisse karşılığı 10,87 m² olmak üzere) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (kısımda davacılar payına düşen) kelimelerinin yazılmasına,

e)2-b-2 bendinde yer alan (davacı ... ... ait 1087/62728 hisse karşılığı 10,87 m²'nin ve ...'e ait 1087/62728 hisse karşılığı 10,87 m²'nin davacılar adına olan hisse) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (... sorumluluk alanında kalan kısımda davacılar payına düşen) ibaresinin yazılmasına,

e)2-b-2 bendinde yer alan (davacı ... ... ait 1087/62728 hisse karşılığı 10,87 m²'nin ve ...'e ait 1087/62728 hisse karşılığı 10,87 m²'nin davacılar adına olan hisse) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (... sorumluluk alanında kalan kısımda davacılar payına düşen) ibaresinin yazılmasına,

f)3-a-1 bentlerinde yer alan (davacı ... ... ait 476/54250 hisse karşılığı 4,76 m²'nin ve ...'e ait 476/54250 hisse karşılığı 4,76 m² olmak üzere) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (davacılar payına düşen) kelimelerinin yazılmasına,

g)3-a-2 bentlerinde yer alan (davacı ... ... ait 476/54250 hisse karşılığı 4,76 m²'nin ve ...'e ait 476/54250 hisse karşılığı 4,76 m² nin davacılar adına olan hisse) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (bu kısımdaki davacılar payına düşen ) kelimelerinin yazılmasına,

e)3-b-1 bentlerinde yer alan (davacı ... ... ait 654/54250 hisse karşılığı 6,54 m²'nin ve ...'e ait 654/54250 hisse karşılığı 6,54 m² olmak üzere) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (davacılar payına düşen) kelimelerinin yazılmasına,

f)2.bendinde yer alan (davacı ... ... ait 654/54250 hisse karşılığı 6,54 m²'nin ve ...'e ait 654/54250 hisse karşılığı 6,54 m²'lik kısımların) kelimelerinin çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacılar ile davalı ... Başkanlığından peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13758, Karar No: 2024/8930, Tarih: 12.09.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/13758 E.  ,  2024/8930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/383 E., 2021/2732 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Yasa'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Katılanın kendisine karşı gerçekleştiğini iddia ettiği yağma eyleminin suç tarihi ile katılanın söz konusu eylemden ötürü şikayetçi olduğu tarih arasında yaklaşık 1 (bir) yıl kadar uzun bir süre geçmiş olması, katılan ve tüm tanıkların aşamalardaki beyanlarının birbirleriyle ve kendi içerilerinde ciddi çelişkiler içermesi dikkate alındığında; sanığın üzerine atılı nitelikli yağma suçundan mahkûmiyetine yeterli derecede her türlü şüpheden arınmış kuvvetli, inandırıcı ve kesin delil bulunmadığından, katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmeyerek, sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.