muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5160, Karar No: 2024/6036, Tarih: 04.11.2024

Buna göre basının haber yapma hakkı ile soruşturmanın gizliliğini ihlal suçunda korunan hukuki yarar arasındaki dengenin doğru belirlenmesi ve hangi durumda birinin diğerine üstün tutulacağının somut olayın özelliklerine göre tespit edilmesi gerekmektedir. Yargılamaya konu olayda mağdur hakkında FETÖ/PDY örgütü ile irtibatı olduğuna dair ilgili Cumhuriyet Başsavcılığı'na yapılmış bir şikayet ve herhangi bir ekleme yapılmaksızın şikayet dilekçesinin bir kısmının sanığın imtiyaz sahibi olduğu gazetede yayınlanması söz konusudur. Anılan şikayet sonucu başlatılan soruşturma kapsamında ilgili Sulh Ceza Hakimliği'nce alınmış bir gizlilik kararı mevcut değildir. Ülkenin içinde bulunduğu şartlara göre davaya konu haberin yapılmasında toplum yararı olduğu açıkça ortadadır. Öte yandan haberde ilgili şikayet dilekçesi aynen yayınlanmış ve dilekçe içeriği dışında maksadı aşacak şekilde bir anlatıma yer verilmemiştir. Gizlilik kararı alınmayan soruşturmalar hakkında haber yapılamayacağını kabul etmek ise, Anayasanın 28 ila 32. maddeleri, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 10. maddesi ve 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 1 ve 3. maddeleri, İfade özgürlüğünün ayrılmaz bir parçası olan basın özgürlüğü, basının fikir, yorum ve haberleri yayma hakkı ve kişilerin bunlardan yararlanma hakları ile en son hukuk devleti ilkelerine aykırı olacaktır. Nihayet sanığın soruşturma makamı yerine geçerek haberini yapacağı her olayda maddi gerçeği araştırması da kendisinden beklenemez.

Hakaret suçundan yapılan değerlendirmede ise, manşetten verilen haberde başlık olarak "FETÖ savcısı görevde" ifadesi kullanıldıktan sonra ...'in anılan dilekçesine aynen yer verildiği ve alt başlıkta mağdur hakkında "Çorlu'da görevli iken stajyer hakim ve savcılara örgüt üyesi olmaları için yaptığı zulümleri noktasına virgülüne dokunmadan yayınlıyoruz" ifadesine yer verildiği anlaşılmıştır. Buna göre alt başlıkta habere kaynak şikayet dilekçesindeki anlatım dışında küçültücü, incitici, abartılı söz ve ifadelere yer verilmemiş, muhatabın kişiliğini zedeleyici bir üslup kullanılmamış ve özle biçim arasındaki denge şeref ve onuru kıracak boyutta bozulmamıştır. "FETÖ savcısı görevde" ibaresiyle ise mağdurun anılan örgütle irtibatlı olduğu ifade edilmek istenmiştir ki bu iddia da habere konu şikayet dilekçesindeki iddialara dolayısıyla haberin kaynağına uygundur. Başka bir ifade ile sanık haber kaynağının dışına çıkıp mağdurun kişiliğini hedef alacak ve onu küçük düşürecek tarzda hareket etmemiş, habere konu şikayet dilekçesindeki iddiayı eleştirel ve çarpıcı bir üslupla manşete taşımıştır. Yani "FETÖ savcısı görevde" manşeti afaki, mesnetsiz ve sadece mağdurun kişiliğini hedef almış onu toplum nezdinde küçük düşürmeye yönelik değildir. Aksine bilinmesinde toplum yararı olan bir konuda farklı bir üslupla habercilik görevinin yerine getirilmesi söz konusudur. Zira ilgili şikayet dilekçesinde mağdur dışında isimleri belirtilen kişilerin bir kısmının anılan örgüte üye olmak suçundan tutuklu, bir kısmının ise kaçak konumunda olduğu bilinmektedir. Yine yukarıda ifade ettiğimiz üzere basının maddi gerçeği araştırma ve bekleme zorunluğu yoktur.

Basın özgürlüğü, özgürlükçü demokratik toplumun vazgeçilmez temelini oluşturur. Bu kapsamda, yöneticilerle ilgili bazı güncel olayların haber verme hakkı çerçevesinde yayın konusu yapılması da basın özgürlüğü içerisinde görülmelidir. Düşünce özgürlüğü ve dolayısıyla eleştiri, demokratik toplumlarda vazgeçilmez bir haktır. Basın yoluyla işlenen suçlarda hukuka uygunluk halleri ise haber verme ve eleştirme hakkıyla mağdurun rızasıdır.

Bu açıklamalar ışığında, sanığın eyleminin TCK'nın 26/1 maddesi kapsamında hakkın kullanılması olarak kabul edilmesi zorunludur ve buna göre CMK'nın 223/2-d maddesi uyarınca soruşturmanın gizliliğini ihlal ve hakaret suçundan beraatine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak sanığın eyleminin haber verme ve eleştiri hakkı, başka bir ifadeyle basın özgürlüğü veya ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmayıp, haber ve haber içeriği karşısında eylemlerin o tarihte Adana Cumhuriyet Başsavcı vekili olan katılana yönelik kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu ile soruşturmanın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanık hakkında mahkumiyete karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Adana 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1195, Karar No: 2016/3158, Tarih: 10.03.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/1195 E.  ,  2016/3158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve özel belgede sahtecilik suçundan verilen cezanın ertelenmesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 19.11.2015 tarih ve 2015/7469 esas, 2015/24891 karar sayılı ilamı ile, ''Kimlik bilgileri kullanılarak adına kredi kartı başvurusunda bulunulmak suretiyle özel belgede sahtecilik suçundan zarar görme olasılığı bulunan ve davadan haberdar edilmeyen ''Yüzüv ve Güneş oğlu, Kuşçimen 01.12.1984 doğumlu, Bingöl Kuşçimen Köyü nüfusuna kayıtlı, ... TC no'lu ...'ye yoklukta verilen hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bir belgeye rastlanmadığından, varsa dosyasına konulması, aksi halde gıyabi hükmün yöntemine uygun olarak tebliği sağlanarak, tebellüğ belgesinin ve temyiz edilmesi halinde dilekçesinin de eklenip ek tebliğname düzen- lendikten sonra iadesi, temyiz edilmemesi halinde ise sanık ...'ın temyizine hasren inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi kaydıyla, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine" karar verilmesine karşın, mağdur sıfatıyla dosyada taraf bulunan 03.01.1963 doğumlu, Yusuf ve Güneş oğlu ...'ye yapılan gerekçeli karar evrakının dosya arasına konulması suretiyle dosya Dairemize iade edilmiş ise de, dosya içerisinde bulunan ... Genel Hizmet Sözleşmesinde kimlik bilgileri kullanılan ''Yüzüv ve Güneş oğlu, Kuşçimen 01.12.1984 doğumlu, Bingöl Kuşçimen Köyü nüfusuna kayıtlı, ... TC no'lu ..." isimli şahsın araştırılarak Dairemizin tevdii kararı ile birlikte gerekçeli kararın bu mağdura tebliği ile tebellüğ belgesinin ve temyiz edilmesi halinde dilekçesinin de eklenip ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz edilmemesi halinde ise sanık ...'ın temyizine hasren inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi kaydıyla, dos- yanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 10.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/42709, Karar No: 2013/18819, Tarih: 08.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/42709 E.  ,  2013/18819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında, müşteki ...'e yönelik bıçakla yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik, sanık ... müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Sanıklar ..., ... ve ... haklarında, müşteki ...'e yönelik bıçakla yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükümlere yönelik sanıklar ... ve sanıklar...ile...müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar ... ve sanıklar...ile...müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun hükmün istem gibi ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında, katılan ...'ı silahla yüzünde sabit eser bırakacak şekilde kasten yaralama suçundan, sanıklar ..., ... ve ... haklarında ise, katılan ...'a yönelik silahtan sayılan bıçakla kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik, sanıklar ... ve sanıklar...ile...müdafiilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık ...'ın silahla yüzde sabit iz oluşturacak şekilde katılan ...'i yaralama eyleminden dolayı hüküm kurulurken öncelikle TCK’nın 61. maddesinde belirlenen ölçütler nazara alınarak aynı yasanın 86/1. maddesinden temel hapis cezası takdir ve

tayin olunduktan sonra, sırasıyla 86/3-e ve 87/1-c ve 87/1-son maddelerinin uygulaması denetime elverecek şekilde hükümde gösterilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, sonuç ceza itibarı ile sonuca etkili görülmediğinden, tebliğnamedeki bu husus yönündeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

tayin olunduktan sonra, sırasıyla 86/3-e ve 87/1-c ve 87/1-son maddelerinin uygulaması denetime elverecek şekilde hükümde gösterilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, sonuç ceza itibarı ile sonuca etkili görülmediğinden, tebliğnamedeki bu husus yönündeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Katılan ...'ın soruşturma aşamasında kolluk tarafından 17/07/2007 tarihinde alınan beyanında; bacağına ismini polis merkezinde öğrendiği sanık ... isimli sanığın bıçakla vurduğunu, yaralandığı için kaçmaya çalıştığı sırada kan kaybettiği için sendeleyerek yere düştüğünü, yere düştükten sonra ismini polis merkezinde öğrendiği ...'ın ensesine tokatla vurup, elinde bulunan ekmek bıçağını önce boğazına dayayarak kendisini tehdit ettiğini, daha sonra sanık ...'ın elindeki bıçakla kendisini sol yanağından yaraladığını, polis merkezinde isminin ... olduğunu öğrendiği sanığın bıçakla kendisini parmağından yaraladığını, sanık ...'ın ise elinde bıçak bulunduğu halde kendisini kovalayarak yaralamaya teşebbüs ettiğini beyan ettiği, yine katılan ...'ın kovuşturma aşamasında talimatla alınan beyanında ise; tanımadığı 4 kişilik gruptakilerin ellerinde bıçaklar bulunduğu halde kendisini kovaladıklarını, bir tanesinin bıçakla bacağından kendisini yaraladığını, kaçmaya çalışırken yere yıkıldığını, bu şahıslardan bir tanesinin yerde iken elindeki bıçağı boğazına dayayıp kendisini tehdit etitğini, daha sonra bu şahsın elindeki bıçağı kulağının yanına dayayarak bastırıp çekerek yüzünü bıçakla yaraladığını beyan ettiği, sanık ...'nın ise diğer sanıkları korumaya çalışarak, sadece kendisinin bıçakla katılanı yaraladığını beyan ettiği, yine soruşturma aşamasında kolluk tarafından olaya ilişkin görgüye dayalı bilgileri bulunduğu anlaşılan ......ve...'nun kolluk tarafından olayla ilgili olarak bilgi sahibi sıfatıyla beyanlarının alındığı ancak kovuşturma aşamasında mahkemenin olaya ilişkin görgüye dayalı bilgileri bulunan bu şahısları tanık sıfatıyla beyanlarını almadan, gerek katılan ve müştekiyle, gerekse tanıklar ... ...ve... ile sanıkları yüzleştirip, teşhis yaptırılarak katılan ...'ın yüzünde sabit eser bırakacak şekildeki yaralama olayını hangi sanığın gerçekleştirdiğinin tam tespit ettirilmeden, ayrıca sanık ...'ın yaralama eylemini gerçekleştirip gerçekleştirmediği irdelenmeden, sadece sanık ...'nın diğer sanıkları suçtan kurtarmaya yönelik beyanlarına üstünlük tanınarak eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve sanıklar...ile...müdafiilerinin CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı tutulmak kaydıyla temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8518, Karar No: 2022/5101, Tarih: 19.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/8518 E.  ,  2022/5101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadığı gibi, aynı zamanda kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile 22/05/2015 tarihli çağrı yazının, sanığın kollukta beyan ettiği bilinen son adresi olan “...” adresine tebliğe çıkarılmadan MERNİS adresinde tebliğ edilmesinin yanında çağrı yazısı tebliğ tarihinde sanığın ... Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu da gözetilmeksizin yapılması usulsüz olduğundan 12/02/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2) Kabule göre de;

a) Ele geçen uyuşturucu maddelere ilişkin Adli Tıp Kurumu ... Grup Başkanlığının 25/12/2014 tarihli raporunun dosya arasında bulunmadığı görülmekle, bu belgenin aslı veya onaylı suretinin denetime imkan verecek şekilde getirtilip duruşmada okunmadan hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 169. maddesine aykırı davranılması,

2) Kabule göre de;

a) Ele geçen uyuşturucu maddelere ilişkin Adli Tıp Kurumu ... Grup Başkanlığının 25/12/2014 tarihli raporunun dosya arasında bulunmadığı görülmekle, bu belgenin aslı veya onaylı suretinin denetime imkan verecek şekilde getirtilip duruşmada okunmadan hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 169. maddesine aykırı davranılması,

b) Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçuna ilişkin olduğu, 6545 sayılı Kanun'la getirilen TCK'nın 191. maddesindeki değişiklikler ile koşullarının oluşması durumunda, "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" ve “davanın düşmesi” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmamışsa uyarlama yargılaması yapıldıktan sonra sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

c) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14978, Karar No: 2015/12848, Tarih: 09.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/14978 E.  ,  2015/12848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte ... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 1.61 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13307, Karar No: 2023/730, Tarih: 16.02.2023

**3. Ceza Dairesi         2021/13307 E.  ,  2023/730 K.**

**"İçtihat Metni"**

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

BOZMA ÜZERİNE

DURUŞMA TALEPLİ

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/247 E.- 2020/371 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği yasal şartları oluşmadığından reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesi (CMK 250. Maddesi ile görevli)nin, 16.06.2011 tarihli ve 2010/289 Esas, 2011/153 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütünün propagandasını yapmak suçundan 3713 sayılı Kanunun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62 inci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesi (CMK 250. Maddesi ile görevli)nin, 16.06.2011 tarihli ve 2010/289 Esas, 2011/153 sayılı Kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 14.11.2012 tarihli ve 2012/8227 Esas, 2012/12911 sayılı Kararı ile özetle;

''... Sanıklar ... ..., ... müdafiilerinin tüm temyiz itirazlarının reddine, ancak;