muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/12020, Karar No: 2021/6749, Tarih: 11.10.2021

Olay günü saat 02:08 sıralarında, sanık ...’nin 163 promil alkollü ve sürücü belgesi bulunmaksızın sevk ve yönetimindeki otomobil ile üç şeritli bölünmüş yolda seyredip, olay mahalli olan köprü alt geçidine geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybettiği, aracı ile savrularak önce orta refüjdeki bariyerlere, akabinde de önünde kendisi ile aynı istikamette seyreden sanık ...'in sevk ve yönetimindeki kamyona arkadan çarpmasıyla bir kişinin öldüğü, bir kişinin de hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda; sanık ...’nin, alkollü vaziyette kullandığı otomobil ile gece vakti, meskun mahalde, bölünmüş yolu takiben seyredip, olay mahalline geldiğinde, yola gereken dikkatini vermemiş, hızını ve sürüşünü mahal şartlarına göre ayarlamamış, direksiyon hakimiyetine gerekli özen ve önemi göstermemiş, bu haliyle, hızla ve kontrolsüzce girdiği olay mahalli köprü alt geçidinde, hakimiyetini kaybettiği aracı ile savrularak, önünde, kendisi ile aynı istikamette nizami seyretmekte olan sanık ...'in kullandığı kamyona arkadan çarpması sonucu meydana gelen olayda, dikkatsiz, tedbirsiz, kurallara aykırı hareketi ile asli ve tam kusurlu olduğu; sanık ...'in sevk ve yönetimindeki kamyon ile gece vakti, meskun mahalde, bölünmüş yolu takiben seyredip, olay mahalli köprü alt geçidine geldiğinde, arkadan gelen sürücü ...'nin hakimiyetini kaybettiği aracı ile savrularak, kamyonuna arkadan çarpması sonucu karıştığı olayda, oluşa etken hatalı tutum ve davranışı olmadığından, sonuçta atfı kabil kusurunun bulunmadığı; ilk kazayı gören sanık ...'ün kazazedelere yardım amacıyla sevk ve yönetimindeki çekici ve ona bağlı römorkunu yolun en sağında emniyet şeridinde dörtlü flaşörleri yanar vaziyette, ayrıca arkadan gelen sürücüleri uyarmak maksadıyla römorkun arkasına dubalar yerleştirerek duraklama yaptığı sırada, aynı istikamette seyir halinde olan ...’nün sevk ve yönetimindeki otomobili ile ...’ün aracında arkadan çarparak hayatını kaybetmesiyle neticelenen ikinci kazada ise; ölen ...’ nün sevk ve yönetimindeki otomobil ile gece vakti, meskun mahalde, bölünmüş yolu takiben seyredip, olay mahalline geldiğinde, yola gereken dikkatini vermeyip, hızını ve sürüşünü mahal şartlarına göre ayarlamayarak, hız azaltmadan, kontrolsüzce girdiği olay mahalli köprü alt geçidinde, öncesinde meydana gelen kaza sebebiyle yolun sağında, dörtlü ikaz lambaları yanar vaziyette durmakta olan sanık ...'e ait çekiciye takılı römorka arkadan çarpması sonucu meydana gelen olayda, dikkatsiz, tedbirsiz, kurallara aykırı hareketi ile asli ve tam kusurlu olduğu; sanık ...’ün sevk ve yönetimindeki çekici ile öncesinde kaza meydana gelen köprü alt geçidinde, zorunlu sebeplerden dolayı, yaralılara yardım etmek için yolun sağında, dörtlü ikaz lambaları yanar vaziyette duraklattığı aracına, ölen ...'nün kullandığı otomobil ile arkadan çarpması sonucu karıştığı olayda, oluşa etken hatalı tutum ve davranışı olmadığından, sonuçta atfı kabil kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla,

A-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre;

Yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, sanıkların ölüm ve yaralama suçunu işledikleri ve bu yolda kusurlu oldukları sabit görülmediğinden bahisle haklarında beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. paragrafının çıkartılarak yerine; ‘’ Sanıkların, yüklenen suç açısından taksirlerinin bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca ayrı ayrı BERAATLERİNE,” yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün; DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre; olayın meydana gelmesinde sanığın kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alındığında mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucuna uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin herhangi bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak; ONANMASINA, 11.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/22266, Karar No: 2007/11978, Tarih: 17.09.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/22266 E.  ,  2007/11978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 1.Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.10.2006
Yargıtay — Esas No: 2018/5827, Karar No: 2019/4227, Tarih: 10.07.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/5827 E.  ,  2019/4227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki İstanbul Anadolu 9.Asliye Ceza Mahkemesinin 06/03/2018 tarihli ve 2016/187 esas, 2018/135 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 23/11/2018 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçu nedeni ile İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda 05/02/2015 tarihli ve 2015/12567 soruşturma,2015/354 sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın 22/04/2015 tarihinde şüpheliye tebliğ edildiği, kararın tebliği ve kesinleşmesi beklenmeden 09/02/2015 tarihinde infazı için İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

2-İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 16/02/2015 tarihli çağrı yazısının şüpheliye 12/03/2015 tarihinde tebliğ edildiği, 10 günlük yasal süre içerisinde müdürlüğe başvurmaması nedeniyle evrak kapatılarak 21/04/2015 tarihinde savcılığa gönderildiği,

3-İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca 09/11/2015 tarihinde; şüpheliye “7 gün içinde savcılığa başvurmaması halinde ısrar etmiş sayılacağı uyarısını içeren” uyarı yazısının 19/11/2015 tarihinde tebliğ edildiği,

4-İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararı kaldırılarak 21/03/2016 tarihli, 2015/12567 soruşturma,2016/13157 esas ve 2016/11063 sayılı iddianame ile sanık hakkında TCK’nın 191/4-a delaletiyle 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

5-Kanun yararına bozma istemine konu İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 06//03/2018 tarihli ve 2016/187 esas, 2018/135 sayılı kararı ile; kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği gerekçesiyle kamu davasının CMK’nın 223/8. maddesi gereğince düşürülmesine karar verildiği, kararın 05/04/2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

5-Kanun yararına bozma istemine konu İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 06//03/2018 tarihli ve 2016/187 esas, 2018/135 sayılı kararı ile; kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği gerekçesiyle kamu davasının CMK’nın 223/8. maddesi gereğince düşürülmesine karar verildiği, kararın 05/04/2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05/02/2015 tarihli ve 2015/12567 soruşturma, 2015/354 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesiyle İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 21/03/2016 tarihli ve 2015/12567 soruşturma, 2016/13157 esas, 2016/11063 sayılı iddianamesiyle kamu davası açılması üzerine, kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle kamu davasının düşürülmesine ilişkin İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/03/2018 tarihli ve 2016/187 esas ve 2018/135 sayılı kararı kapsayan dosya incelendi.

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemeler karşısında, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, düşme kararı verilerek dosyanın kesin olarak sonuçlandırılmasında isabet görülmemiştir.”denilerek,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/03/2018 tarihli ve 2016/187 esas , 2018/135 sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

İncelenen dosyada;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/03/2018 tarihli ve 2016/187 esas , 2018/135 sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

İncelenen dosyada;

Sanık hakkında, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 05/02/2015 tarihli karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince “beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın şüpheliye tebliği ve kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, şüpheliye çağrı kağıdı tebliğ edildiği, 10 günlük süre içerisinde müdürlüğe başvurmaması üzerine evrakın kapatılarak savcılığa gönderildiği, anlaşılmaktadır.

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de; kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği, şüpheli hakkında verilen karar kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda ise; kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik kararının, şüpheliye tebliği ve kesinleşmesi beklenmeksizin 09/02/2015 tarihinde infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmesi nedeniyle şüpheliye çıkarılan çağrı kağıdı hukuki sonuç doğurmayacağı gibi,

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanması amacıyla Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne 10 gün içerisinde başvurması gerektiğini bildiren tebligatın tebliğ edildiği, yasal süre içerisinde müdürlüğe başvuruda bulunmadığı, şüphelinin kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta "ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata karşın başvuruda bulunmaması halinde yükümlülük ihlalinden söz edileceği, somut olayda hükümlünün Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce çıkarılan çağrı yazısına karşın 10 gün içinde Müdürlüğe başvurmamasının tek başına ısrar olarak değerlendirilemeyeceği, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca şüpheliye “7 gün içinde savcılığa başvurmaması halinde ısrar etmiş sayılacağı uyarısını içeren” yazı tebliğ edilmesinin usule uygun olmadığı, uyarı yazısının Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tebliğinin gerektiği anlaşılmıştır.

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde; “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenleme yer almaktadır. Somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, düşme kararı verilerek dosyanın kesin olarak sonuçlandırılması kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D)Karar:

D)Karar:

Açıklanan nedenlere göre; kamu davası hakkında durma kararı verilerek, kamu davası açılmasının ertelenmesi koşullarına uygun sonuç ve biçimde değerlendirilme yapılmak üzere dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden kamu davasının düşmesine karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/03/2018 tarihli ve 2016/187 esas , 2018/135 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,10/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1624, Karar No: 2018/4074, Tarih: 12.09.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/1624 E.  ,  2018/4074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Hükmü temyiz eden taraflardan, davalılar ... Petrol Akaryakıt Tic. ve Nak. A.Ş., ... Nak. A.Ş., ... İşl. San. Tic. A.Ş., ... A.Ş., ... A.Ş. ... Gemi İş Tic. A.Ş, ..., ..., ...'in adli yardım talepleri Dairemizin 07.11.2016 tarih, 2016/504 E. - 2016/14360 K. sayılı ilamı ile reddedilerek, HMK'nın 434/3. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece Dairemizin geri çevirme kararı taraflara tebliğ edilmiş, davalılar vekili tarafından verilen 24.01.2017 tarihli dilekçe ile Dairemizin adli yardım taleplerinin reddi kararına itiraz edilerek temyiz talebinin incelenmesi talep edilmiştir.

24.01.2017 tarihli dilekçe içeriği itibariyle adli yardım talebinin reddine ilişkin Dairemizin kararına karşı itiraz niteliğinde olduğundan, HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca adli yardım talebinin reddine ilişkin itirazın incelenmesi Dairemizin görevi dışında olup, Yüksek 20. Hukuk Dairesinin görevi dahilindedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Yargıtay Yüksek 20. Hukuk Dairesi’ne GÖNDERİLMESİNE, 12/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32354, Karar No: 2013/18659, Tarih: 08.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32354 E.  ,  2013/18659 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

Hüküm : Beraat

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 136/1. maddesinde düzenlenen “Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme” suçunun oluşabilmesi için, belirli veya belirlenebilir bir kişiye ait her türlü bilginin başkasına verilmesi, yayılması ya da ele geçirilmesi gerekmekte olup, suçun maddi konusunu oluşturan “kişisel veri” kavramından, kişinin, yetkisiz üçüncü kişilerin bilgisine sunmadığı, istediğinde başka kişilere açıklayarak ancak sınırlı bir çevre ile paylaştığı nüfus bilgileri (TC kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, anne ve baba adı gibi), adli sicil kaydı, yerleşim yeri, eğitim durumu, mesleği, banka hesap bilgileri, telefon numarası, elektronik posta adresi, kan grubu, medeni hali, parmak izi, DNA'sı, saç, tükürük, tırnak gibi biyolojik örnekleri, cinsel ve ahlaki eğilimi, sağlık bilgileri, etnik kökeni, siyasi, felsefi ve dini görüşü, sendikal bağlantıları gibi kişinin kimliğini belirleyen veya belirlenebilir kılan, kişiyi toplumda yer alan diğer bireylerden ayıran ve onun niteliklerini ortaya koymaya elverişli, gerçek kişiye ait her türlü bilginin anlaşılması gerektiği; ancak, herkes tarafından bilinen ve/veya kolaylıkla ulaşılması ve bilinmesi mümkün olan kişisel bilgilerin, TCK'nın 136. maddesi kapsamında “kişisel veri” olarak değerlendirilemeyeceği, aksinin kabulünün; maddenin uygulama alanının amaçlanandan fazla genişletilerek, uygulamada belirsizlik ve hemen her eylemin suç oluşturması gibi olumsuz sonuçlar doğuracağı, bu nedenle, bir kişisel bilginin, açıklanan anlamda “kişisel veri” kabul edilip edilmeyeceğine karar verilirken, somut olayın özellikleri dikkate alınarak titizlikle değerlendirme yapılması, sanığın eylemiyle hukuka aykırı hareket ettiğini bildiği ya da bilebilecek durumda olduğunun da ayrıca tespit edilmesi gerektiği;

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya içeriğine göre; 18.01.2006 tarihinde denize atlayarak intihara teşebbüs eden katılanın, Doktor Lütfi Kırdar Kartal Eğitim ve Araştırma Hastanesi Göğüs Hastalıkları Kliniğine kaldırıldığı, aynı hastanede hemşire olarak çalışan gelini...'un, yatış ve tedavi işlemleri sırasında katılana yardımcı olduğu, katılanın ilk müdahalesi Göğüs Hastalıkları Kliniğinden yapıldıktan sonra, ilgili doktor tarafından 19.01.2006 günü psikiyatri servisinden konsültasyon istenmesi üzerine, Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Uzmanı tarafından muayene edilen katılan hakkında, konsültasyon kağıdının “Konsültasyon yapanın düşünce ve tavsiyeleri” başlıklı kısmında, “...Uzun yıllardır mental problemleri var...Taksiyle deniz kenarına giderek intihara kalkışmış. Daha önce de oğlu evlendikten sonra intihar edeceğini söylüyormuş (oğlu 4 aydır evli)” şeklinde ifadelere yer verilerek, ilaçla tedavi önerilip, taburcu olmadan önce yeniden konsültasyona başvurulması gerektiğine karar verildiği, ertesi gün, Göğüs Hastalıkları ve Tüberküloz Kliniği tarafından, hastanın başka bir doktora veya hastaneye gittiğinde hasta hakkında yeni doktoruna bilgi verilmesi, böylece tedavisi için daha hızlı ve daha doğru kararlar alınmasını sağlamak amacıyla, uygulamada bir örneği taburcu olan hasta veya yakınlarına verilen, ilgili doktor tarafından doldurularak imzalanan, hastanın kimlik bilgileri, hastalığın seyri, teşhisi, tedavisi ve yapılan tetkikler konusunda bilgiler içeren epikriz raporu düzenlenerek katılanın taburcu edildiği, bir süre sonra, katılanın oğlu tarafından, eşi... aleyhine, Hepatit B hastası olduğunu gizleyip, kendisini aldatarak evlendiği iddiasıyla boşanma davası açılması üzerine, Aysun'un vekilliğini üstlenen sanık avukatın, 06.06.2006 tarihli cevap dilekçesinde, davacı tarafın iddialarının soyut olduğunu, davacının eşiyle olan geçimsizliklerinin asıl sebebinin, oğluna aşırı düşkün olan kayınvalidesinin, oğlunun geliniyle evli kalmasını kabullenemeyişi olup, bu nedenle intihara teşebbüs ettiğini belirterek, müvekkili...'dan temin ettiği katılan hakkında düzenlenen konsültasyon kağıdı ve epikriz raporu fotokopilerini iddiaya ispat olarak dilekçesine ekli olarak vermesi şeklinde gelişen olayda;