muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15629, Karar No: 2013/14848, Tarih: 18.06.2013

Öncelikle taraflar arasındaki uyuşmazlık, toplu iş sözleşmesi kapsamına giren işçilerin iş sözleşmelerinin haklı veya geçerli nedene dayalı olarak feshedilip edilmediği ve bu bağlamda 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu'nun uygulanmasıyla ilgili olduğundan, anılan Kanun'un 66.maddesi gereğince dava konusu uyuşmazlığın çözümünde iş mahkemesi görevlidir. Bu nedenle davalının görev itirazının reddine ilişkin mahkeme kararı yerindedir.

Öte yandan, her ne kadar davacı, 29.05.2012 gününde uçuş sertifikasının yenilenmesi için planlanan eğitimde hazır bulunduğunu, eğitimin iptal edilmesine rağmen kendisine tebliğ edilen bir uçuş görevinin bulunmadığını iddia etmiş ise de; davalı vekilince, o gün yapılacak eğitimlerin iptal edilmesinin nedeninin, eylem sebebiyle daha fazla iptal ve rötarın yaşanmaması için eğitimdeki personelin uçuşa yönlendirilmesi olduğu savunulmuştur. Davalı tanığınca da bu husus doğrulanarak, eğitimleri iptal edilerek uçuşa yönlendirilen işçilerin bir kısmının seferlere katıldığı beyan edilmiştir. Nitekim dosya kapsamı ve Dairemizce seri halde temyiz incelemesi yapılan diğer dosya içerikleri nazara alındığında, olay günü işyerinde yaşanan eylem sebebiyle meydana gelen personel eksikliğinin, sefer iptal ve gecikmelerine yol açtığı sabittir. Bu halde, işverenin eğitimde bulunan davacıyla birlikte diğer işçilerin eğitimlerini iptal etmesinin nedeninin, eğitimdeki işçilerin uçuşa yönlendirilerek personel eksikliğinin giderilmeye çalışılması olduğu, davacının ise uçuş görevine katılmak üzere havalimanına yönlendirildiği sonuca varılmıştır. Dosyada mevcut bir kısım görüntülerden de, davacının havalimanına gittiği ve fakat uçuşa katılmayarak eyleme iştirak ettiği anlaşılmaktadır.

İnceleme konusu dosya ve Dairemize intikal eden diğer dava dosyaları içeriklerine göre davalıya ait işletmede yaklaşık 50 yıldan beri toplu iş sözleşmesi uygulanmıştır. Türk Hava Yollarındaki kamu hissesinin %50 civarında olduğu belirtilmiştir. Davalı şirket vekili, fesih tarihi itibariyle işletmede çalışan uçucu personel sayısının yaklaşık 6.000 olduğunu açıklamıştır.

Dosya içeriğine göre amacı ve yapılış şekli itibariyle gerçekleştirilen eylemin siyasi amaçlı grev niteliğinde olduğu açıktır. Toplu iş sözleşmesi görüşmelerinin devam ettiği bir sırada hava iş kolunda grev yasağını öngören bir kanun değişikliği teklifinin çıkarılmasını önlemek amacıyla yapılan bu grevin mesleki bir amaca da hizmet ettiği düşünülebilir ise de, muhatabı ve amacı itibariyle eylemin “siyasi amaçlı grev” niteliğinde olduğu kabul edilmiştir.

Dosya içeriğine göre amacı ve yapılış şekli itibariyle gerçekleştirilen eylemin siyasi amaçlı grev niteliğinde olduğu açıktır. Toplu iş sözleşmesi görüşmelerinin devam ettiği bir sırada hava iş kolunda grev yasağını öngören bir kanun değişikliği teklifinin çıkarılmasını önlemek amacıyla yapılan bu grevin mesleki bir amaca da hizmet ettiği düşünülebilir ise de, muhatabı ve amacı itibariyle eylemin “siyasi amaçlı grev” niteliğinde olduğu kabul edilmiştir.

Dairemizce uluslararası hukuk çerçevesinde işçilerin, ortak ekonomik ve sosyal menfaatlerini ilgilendiren konularda tepkilerini toplu eylem yoluyla ifade etme haklarının bulunduğu kabul edilmiştir. Ancak, iş bırakmak suretiyle yapılan toplu eylemlerin ulusal ekonomiyi ve kamu düzenini olumsuz etkilemesi ihtimali karşısında, bu hakkın sınırsız bir şekilde kullanılması düşünülemez. Çalışma barışı için işverenin mülkiyet hakkı ile işçilerin toplu pazarlık hakları arasında adil bir dengenin kurulması gereklidir. Her şeyden önce iş bırakmak suretiyle yapılan eylemlere kanuni grevde olduğu gibi son çare olarak başvurulmalı (Ultima Ratio İlkesi) ve ölçülülük ilkesine uyulmalıdır. Siyasi amaçlı grevde baskı altında tutulmak istenen kurum ile eylem sonucu doğrudan zarara uğrayacak işverenin ayrı olmaları ve baskı altına alınmak istenen kurum üzerinde işverenin inisiyatife sahip olamaması bu konuda daha hassas ve ölçülü davranılmasını gerektirmektedir.

Dosya içeriğine göre davacı ve arkadaşlarının veya üyesi oldukları sendikanın söz konusu toplu eyleme girişmeden önce hükümet veya yasama organı yetkilileri ile görüşme, üçüncü bir kişinin arabuluculuğundan yararlanma gibi barışçıl yol ve yöntemleri kullanmadıkları ve iş bırakmaya göre daha hafif sayılabilecek diğer protesto biçimlerini tercih etmedikleri, kısaca, iş bırakmak suretiyle yapılan eyleme son çare olarak başvurmadıkları anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, işverene sözkonusu greve gidileceği konusunda önceden herhangi bir bildirimde de bulunulmamıştır. Önceden bildirilmeyen, işveren için sürpriz olan grevlerin daha fazla zarara yol açacağı açıktır. Bu sebeple 2822 sayılı Kanun'da grev kararının önceden ilanı ve uygulanacağı tarihin greve başlamadan önce işverene bildirilmesi gerektiği düzenlenmiştir. Bu tür eylemlerde, greve gidileceğinin ve başlama tarihinin önceden işverene bildirilmesi barışçıl niteliğinin ortaya çıkmasını sağlayacaktır.

Öte yandan, işyeri ve yapılan işin niteliği dikkate alındığında, işin durması veya önemli bir ölçüde aksaması hizmetin sürekliliğini ve güvenliğini olumsuz etkileyecek niteliktedir. Bu nedenle ölçülülük ilkesi bağlamında eylemin süresi de önem arz edecektir. Eylemin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin yöneldiği muhatap ve amaç, kamu yararı, işin ve işyerinin özelliği göz önünde bulundurulmalıdır. Somut olayda işçiler hava iş kolunda getirilmek istenen grev yasağının kendi haklarını tehdit ettiğinden bahisle, kamuoyu oluşturmak amacıyla protesto eyleminde bulunmak, uğrayacakları olası mağduriyetler konusunda dikkat çekmek, bir anlamda yasama organınca yapılmak istenen değişikliği engellemek gibi meşru bir amaç gütmektedirler. Bu haklı amaca yönelik olarak ortaya konulan söz, eylem ve davranışların, işçilerin seslerini ve haklılıklarını ülke gündemine taşımak işlevini aşacak biçimde uzun süreli çalışmaktan kaçınmaları ve hizmeti esaslı şekilde aksatmaları yukarıda belirtilen ölçülülük ilkesiyle bağdaşmayacaktır. Yapılan grev sonucu Türk Hava Yollarında yürütülen işin 03.00-24.00 saatleri arasında, uzun sayılabilecek bir süre ve önemli derecede aksadığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Sefer iptali ve gecikmelerinden dolayı binlerce yolcunun mağduriyeti ve işletmenin bu yüzden maruz kalacağı olası zarar miktarı da göz önüne alındığında, grevin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edildiği kabul edilmelidir.

Yukarıda belirtilen ulusal ve uluslararası hukuk ilkeleri uyarınca işçilerin barışçıl toplu eylemlerde bulunma hakları bulunmakta ise de, eylemin ve işyerinin niteliği dikkate alındığında toplu iş bırakma eylemine son çare olarak başvurulmadığı ve ölçülülük ilkesinin dikkate alınmadığı sonucuna varılmıştır. Bu nedenle davacının söz konusu davranışı, kural olarak, fesih için haklı neden teşkil etmektedir. Ancak, fesih tarihi itibariyle iş sözleşmesi hükmü olarak devam eden önceki toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca Disiplin Kurulu Kararı alınmadan yapılan feshin haksız olduğu kabul edilmiştir. Öte yandan, Disiplin Kurulu Kararının alınmamış olması feshi haksız hale getirmekte ise de, Yargıtay uygulamasına göre geçerli nedeni ortadan kaldırmadığından, davalı işverence yapılan feshin geçerli nedene dayandığı kabul edilerek, 4857 sayılı İş Kanun'un 20. maddesinin 3. Fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 24,30 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 21,15 TL harcın mahsubuyla bakiye 3,15 TL karar ve ilam harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 24,30 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 21,15 TL harcın mahsubuyla bakiye 3,15 TL karar ve ilam harcının davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 100,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 18.06.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Somut olayda, toplu iş sözleşmeleri görüşmeleri devam etmekte iken, hava taşımacılığı işinin grev yasağı kapsamına alınmasına yönelik kanun değişikliği teklifi verilmesi üzerine davalı işverene ait işyerlerinde toplu olarak işin bırakıldığı dosya içeriği ile sabittir.

En etkili iş mücadelesi aracı olan grev hakkının yasaklanması yönündeki yasa değişikliği teklifine karşı davacı ve arkadaşlarının gerçekleştirdiği işi bırakma eyleminin ulusal mevzuatımızca yasa dışı grev niteliğinde olduğu açıktır. Ne var ki, Türkiye’nin de onayladığı uluslararası sözleşmelere göre işçi hak ve menfaatlerinin ve özellikle sendikal özgürlüklerinin kısıtlama girişimlerine karşı işçilerce yapılan protestoların barışçıl olması koşuluyla demokratik tepki olarak nitelendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir. Somut olayda da siyasi iradenin getirmek istediği grev yasağına karşı yapılan toplu eylemin demokratik tepki olduğu açıktır. Bu itibarla, rapor almak suretiyle gerçekleştirilen toplu eylemin demokratik tepki niteliğinde olduğuna yönelik sayın çoğunluğun tespitine aynen katılıyorum. Ancak, bu tepkinin barışçıl amaçtan uzaklaşıp uzaklaşmadığı ve ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin süresi ile birlikte eylem sonucu meydana gelen zarar miktarının da somut olarak belli olması gerekir. Salt süre yönünden ölçülülük ilkesine uyulup uyulmadığının denetlenmesi doğru olmaz. Bu nedenle zarar miktarı konusunda davalı tarafın beyanı ile yetinilmeyerek, zararın bilirkişi aracılığıyla tespit edilmesinden sonra sözü edilen ilke çerçevesinde değerlendirme yapılmalıdır. Hükmün bu yönden araştırma ve incelemeye yönelik olarak bozulması gerektiğinden sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum. 18.06.2013
Yargıtay — Esas No: 2015/8227, Karar No: 2018/5477, Tarih: 26.11.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/8227 E.  ,  2018/5477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin borçludan olan alacağı için başlattığı ilamsız takip sonucu, kesin haciz işlemi uyguladığını, sıra cetvelinde 1. sırada şikayet olunanın alacaklı olduğu dosyanın olduğunu ve bütün paranın bu sıraya ödendiğini, oysa şikayet olunanın takip dosyasında borçluya gönderilen ödeme emrinin usulsüz olduğunu, tebliğin memur vasıtası ile yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkilinin alacaklı olduğu dosya üzerinden taşınmaz üzerine koyulan haczin kesin haciz olduğunu ve 24.09.2013 tarihli olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçinin ödeme emrinin usulsüzlüğünü ileri sürme hakkı olmadığını, sırası itibari ile kendisine pay ayrılma imkanı olmadığından dava açmada hukuki yararı olmadığını, tebliğin usulüne uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının takip borçlusu olmaması nedeni ile tebligat usulsüzlüğü yönünde bir iddia ile sıra cetveline itiraz hakkının bulunmadığı, TK. 32 maddesine göre tarafların tebligatlardan haberdar olduğu, usulsüz tebligat olmasına rağmen borçlunun tebligattan haberdar olduğu, şikayet ve itirazda bulunmadığı buna bağlı olarak tebligatın usulsüzlüğü takibin tarafı olmayan diğer şahıs davacı tarafından ileri sürülemeyeceği, şikayetçi haczinin 18.09.2013 tarihinde kesinleştiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkin olup, şikayetçi, şikayet olunanın alacaklı olduğu takip dosyasında ödeme emrinin borçluya tebliğinin usulsüz olduğunu ileri sürmüştür. Mahkemece, bu şikayetin ancak borçlu tarafından ileri sürülebileceği belirtilmiş ise de mahkemenin de kabulünde olduğu üzere usulsüz olan tebligatın ancak Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca borçlunun öğrenmesi halinde geçerli sayılabileceği dikkate alındığında, şikayet olunan tarafından usulsüz tebligata rağmen borçlunun haberdar olduğunun ispat edilmesi gerekmektedir. Mahkemece bu husus dikkate alınmadan karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Diğer yandan Mahkemenin 2015/196 Esas, 2015/526 Karar sayılı ve 2015/209 Esas, 2015/639 Karar sayılı dava dosyalarında da aynı sıra cetvelinin iptali talep edildiği dikkate alındığında belirtilen dava dosyalarının eldeki davayı doğrudan etkileyeceği dikkate

2-Diğer yandan Mahkemenin 2015/196 Esas, 2015/526 Karar sayılı ve 2015/209 Esas, 2015/639 Karar sayılı dava dosyalarında da aynı sıra cetvelinin iptali talep edildiği dikkate alındığında belirtilen dava dosyalarının eldeki davayı doğrudan etkileyeceği dikkate

alınarak öncelikle 6100 sayılı HMK'nın 166. maddesi uyarınca birleştirilmesi ve delillerin birlikte takdir ve değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1184, Karar No: 2019/5466, Tarih: 26.06.2019

**10. Hukuk Dairesi         2017/1184 E.  ,  2019/5466 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

KARAR

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun miktar yönünden reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen 21.12.2016 tarihli ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı, ödeme emrinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

II-CEVAP:

Davalı Kurum, kurum işlemlerinin yasaya ve usule uygun olduğunu savunarak davanın reddini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Yerel Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, ... sayılı takip dosyasındaki ödeme emrinde yer alan 2006/01,02,03,04 dönemlerine konu prim borcunun zaman aşımına uğradığından söz konusu ödeme emrinin iptaline, 2006/ 05,06,07 dönemine ait toplam 92,86 TL asıl ve geçikme zammı borcuna ilişkin takibin devamına, bu takibe ilişkin davacı talebinin reddine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI :

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince Edirne İş Mahkemesinin 18.08.2016 tarihli, 2016/510 Esas, 2016/440 Karar sayılı kararına karşı davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun miktar yönünden reddine temyiz yolu açık olmak üzere karar verilmiştir.

Davalı Kurum vekili, dava değeri kesinlik sınırının altında olmasına rağmen kararda Yargıtay yolu açık olmak üzere karar verilmesinin yerinde olmadığı, bu nedenle maddi hatanın düzeltilmesini talep etmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin 21.12.2016 tarihli ek kararı ile maddi hata söz konusu olmadığından maddi hatanın düzeltilmesi talebinin reddine karar verilmiştir.

Davalı Kurum tarafından İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararına karşı süresinde temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı avukatı, kurum işleminin yerinde olduğu, dava değeri kesinlik sınırının altında olmasına rağmen yargıtay yasa yolu açık olmak üzere karar verilmesinin yerinde olmadığı nedenleriyle kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davalı Kurum tarafından İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararına karşı süresinde temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı avukatı, kurum işleminin yerinde olduğu, dava değeri kesinlik sınırının altında olmasına rağmen yargıtay yasa yolu açık olmak üzere karar verilmesinin yerinde olmadığı nedenleriyle kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

İnceleme konusu dosyada; 2006/10985 takip nolu ödeme emrinin iptali talep edilmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilerek 2006/1,2,3,4 dönemlerine konu prim borçları zaman aşımına uğradığından iptaline, 2006/5,6,7 dönemine ait toplam 92.86 TL prim borcu ve gecikme cezası yönünden davanın reddine karar verildiği, iptal edilen döneme ilişkin prim borcu miktarı kesinlik sınırının altında olduğundan davalı Kurumun istinaf talebinin miktar yönünden reddine temyiz yolu açık olmak üzere karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davalı Kurum vekili dava değeri kesinlik sınırının altında olmasına rağmen yargıtay yasa yolu açık olmak üzere karar verilmesinin yerinde olmadığından bahisle maddi hatanın düzeltilmesini talep etmiş ve talebinin reddine dair 21.12.2016 tarihli ek kararı temyiz etmiş ise de, istinaf isteminin miktar yönünden reddine dair karar temyizi kabil bir karar olduğundan mahkemece maddi hatanın düzeltilmesi talebinin reddine karar verilmesi yerindedir.

SONUÇ: Temyiz edilen ek kararın yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesi'ne gönderilmesi ile kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 26.06.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3116, Karar No: 2013/23034, Tarih: 19.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/3116 E.  ,  2013/23034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu dere yatağının, 5237 sayılı TCK.nun 154/2. madde ve fıkrasında sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş yerlerden olup olmadığı, mahalli bilirkişi ve tanıklardan sorularak saptandıktan sonra sonucuna göre 5841 sayılı Yasanın 1. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrası da göze- tilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı biçimde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 19.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20655, Karar No: 2013/23056, Tarih: 03.09.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/20655 E.  ,  2013/23056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik hırsızlığı, mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 24.10.2011 tarihinde verilen beraat kararı katılan vekili tarafından süresinde temyiz edilmediğinden kesinleşmiş olup Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararından sonra yeniden kurulan 05.11.2012 tarihli ikinci hüküm, hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.

Bu nedenlerle; ... hakkında yeniden kurulan ikinci hükme yönelik, konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı kanunun 8/1.maddesi yollamasıyla CMUK’nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 03.09.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3091, Karar No: 2016/8028, Tarih: 27.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/3091 E.  ,  2016/8028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatına ilişkin hükümler, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın, sanığın yetkilisi olduğu şirket adına bankadan kredi alma ve işlerini takip etme taahhüdünde bulunduğu, bu kapsamda katılan ile sanığın iyiniyet ve işbirliği anlaşması adı altında bir sözleşme düzenledikleri, ayrıca sanığın bu iş karşılığında katılana 01/08/2009 düzenleme, 01/09/2009 ödeme tarihli, 50.000 TL bedelli bir senet verdiği, katılanın bu senedi borcu karşılığında ev sahibi olan....'e ciro ettiği, senedin ödenmemesi üzerine... tarafından icraya koyulduğu, ancak sanığın, bu takibe ve senetteki imzaya itiraz ettiği, takibin bu nedenle iptal edildiği, sanığın bu şekilde atılı suçları işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın savunmalarında, söz konusu iyiniyet ve işbirliği sözleşmesini ve suça konu senedi kendisinin düzenlemediğini, katılanla böyle bir iş ilişkisi bulunmadığını, bahse konu belgelere imza atmadığını beyan ettiği, sanığın, aleyhine yapılan icra takibine itirazı üzerine ... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2009/1143 esas numaralı dosyasında alınan bilirkişi raporu ile soruşturma ve yargılama aşamalarında alınan bilirkişi raporlarında, söz konusu sözleşme ve senet üzerindeki imzaların sanığa ait olmadığının tespit edildiği, katılanın bu belgeleri sanıkla birlikte düzenlediklerini başkaca bir delille ispat edemediği anlaşılmakla; sanığın atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçların işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 27/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.