muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17900, Karar No: 2015/14117, Tarih: 07.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/17900 E.  ,  2015/14117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Dörtyol 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 26/02/2015

Numarası : 2014/432-2015/75

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 07/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7759, Karar No: 2015/6659, Tarih: 19.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7759 E.  ,  2015/6659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2014

NUMARASI : 2013/566-2014/334

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin borçlu O.....olan alacağına binaen yapmış oluduğu takip neticesinde, borçlu adına kayıtlı taşınmaza haciz konularak, 23.10.2013 tarihinde satıldığını, hazırlanan sıra cetvelinde birinci sırada ipotek alacaklısı davalı kabul edilerek, ipotek alacak miktarı olan 60.000,00 TL'nin davalıya ödenmesine karar verildiğini, müvekkilinin alacağının ise ikinci sıraya alındığını, müvekkilinin borçlusu O.... satılan taşınmazda ipotek alacaklısı iken, bu taşınmazın 19.09.2011 tarihinde ipotek alacağı karşılığında devredildiğini, bu tarihten sonra borçlu O.... hem ipotek alacaklısı hem de taşınmaz maliki olduğunu, bu nedenle borçlunun ipotek alacağının BK'na göre ortadan kalkmış olduğunu, müvekkilince borçluya ait taşınmaza 27.07.2012 tarihinde konulan haciz sırasında taşınmaz üzerinde geçerli bir ipotek alacağı kalmadığını, icra memurluğunun 19.08.2013 tarihinde borçlu O....davalı Y.. A..y'a ipotek alacağının temliki işlemini dikkate alarak bu alacağa ilk sırada yer vermesinin hatalı olduğunu, ortada kalan bir ipotek alacağının temlikinin mümkün olmadığını, bu işlem yeni bir ipotek tesisi kabul edilirse de 19.08.2013 tarihinde teslim edilmiş olduğu kabul edilerek tüm hacizlerden sonra sıra cetvelinde yer alması gerektiğini ileri sürere, sıra cetvelinin iptaline ve ihale bedelinin öncelikle 1. sıradaki alacaklıya ödenmesine ve arta kalan kısım olması halinde ise 2. sıradaki alacaklıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmişitr.

Şikayet olunan vekili, müvekkilinin taşınmazın tapu kayıtlarına itimat ederek ipotek hakkını tamamen yasal yollardan devraldığını, davacı yanın muvazaa iddiasında bulunabilecekken hukuki süreci uzatmak amacıyla iş bu davayı açmış oluduğunu, ipotek alacağının sonlanması için ipotek bedelinin ipotek alacaklısına ödenmiş olması gerektiğini, ancak açıkça bir ödeme bulunmadığını, davacının 1. ve 2. derece ipotek olacak haklarını yok edip üst sıraya çıkma gayretinde olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; birbirini teyit eden iki rapor kapsamı itibariyle 19.08.2013 tarihinde borçlu Orhan Yılmaz'ın kendi lehine ipotekli alacağı davalı Y.. A..y'a devrettiği, İİK'nın 132. maddesine göre borçluların hacizli taşınmazları üzerinde 3. kişiler lehine ipotek vs. Ayni haklar kurarak alacaklıların haklarının bertaraf edilemeyeceği, borçlu Orhan Yılmaz'ın alacağını devretmek suretiyle tapuda üçüncü kişi lehine ipotekli alacak oluşturduğu tarihin 19.08.2013 olup, ipoteğin aktif hale geldiği tarihin haczin kesinleşmesinden sonra oluşması sebebiyle alacaklının haklarının tesir etmeyeceğinden sıra cetvelinde ipotekli alacağın yok sayılması gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Dava, sıra cetvelindeki şikayete ilişkinidir.

1-İİK'nın 142. maddesi şikayet alacağının aslına ilişkini olması halinde genel mahkemelerin görevli olduğu hükmünü içermektedir.

Şikayete konu olayda şikayetçi; sıra cetvelinin 1. sırasında kayıtlı Y.. A..'nın ipoteği temlik aldığını, ancak ipoteğin hükümsüz kalması nedeniyle şikayet olunanın sıra cetvelinde yer almaması gerektiğini iddia etmektedir. Bu iddia alacağın aslına ilişkindir. Alacağın aslına ilişkin bu iddianın çözüm yeri ise genel mahkemelerdir.

Bu itibarla mahkemece HMK'nın 114/c, 115/2. maddeleri uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken esasa girilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Şikayet olunan vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada inclenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle şikayet olunan vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5189, Karar No: 2014/9720, Tarih: 26.05.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/5189 E.  ,  2014/9720 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Deri İşlt. ve Tic. A.Ş vek. Av. ... Dahili Davacılar: 1- ... 2- ... vek. Av. ... ile Davalı... A.Ş Genel Müdl. vek. Av. ...'i Müdahil: ...vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.10.2012 gün ve 2011/384 E. - 2012/702 K. Sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 03.12.2013 gün ve 2013/2673 E. - 2013/19215 K. Sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 228.00 TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14932, Karar No: 2018/959, Tarih: 14.02.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/14932 E.  ,  2018/959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın feragat nedeniyle reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının, davalıların sürücü ve işleteni olduğu ambulansta yolcu iken meydana gelen trafik kazası nedeniyle yaralandığını, gördüğü tedaviler ve maluliyeti nedeniyle 1.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan ve 20.000,00 TL manevi tazminatın davalı sürücüden tahsilini dava ve talep etmiştir; Mahkemece, ...'na yöneltilen dava tefrik edilmiştir.Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davacının davasının feragat nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.1-Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

10.04.1992 Gün 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hakimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olmasını öngörmektedir. Kısa kararda hükmedilmeyen bir yükümlülüğün gerekçeli kararda hüküm altına alınmış olmasının çelişki teşkil etmediğini söylemek mümkün değildir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İBK'nın bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki İBK ile bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde başka bir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir.Diğer taraftan 1086 sayılı HUMK'nun 381-389. maddelerinde (6100 sayılı HMK'nın 294-297. maddeleri), hükmün tefhimi, nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. HUMK’nun 388. maddesinde (HMK'nın 297/II maddesi); hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu açıklanmıştır. Başka bir anlatımla, tesis edilen hüküm, infazı kabil ve uygulanabilir olmalıdır.

Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur. Yargıtay'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır.Somut uyuşmazlıkta; sadece sürücü yönünden talep edilen manevi tazminatla ilgili davanın tefrik edildiği buna karşın yerel mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı 26.11.2015 tarihli kısa kararda, "Maddi tazminat yönünden feragat nedeniyle davanın reddine, manevi tazminat yönünden davanın reddine" karar verildiği halde; gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, "davacının davasının feragat nedeniyle reddine" karar verildiği görülmektedir. Böylelikle, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki yaratılmıştır.

Bu durum Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294/3. maddesine aykırılık teşkil ettiğinden 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas-1992/4 Karar Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderildiği bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre; davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına; 14/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1740, Karar No: 2016/3554, Tarih: 12.10.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/1740 E.  ,  2016/3554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : 1- TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62, 53. maddeleri gereğince 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, mağdur ...'a yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, haksız tahrik nedeniyle üst sınırdan indirim yapılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a- Dosya içeriğine göre; sanık ...'in, çocuk yaştaki mağdur ...'ı batın, ağız ve kol bölgelerinden 3 tanesi ayrı ayrı yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde 5 bıçak darbesiyle yaraladığı, ağız bölgesindeki yaralanmanın yüzde sabit ize, sol üst ekstremitedeki yaralanmanın duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına sebebiyet verdiği olayda; suçta kullanılan aletin cinsi, hedef alınan vücut bölgeleri, darbe sayısı ve yaraların nitelikleri dikkate alındığında sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve sanığın, "çocuk yaştaki mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs" suçundan TCK'nun 82/1-e, 35, 29, 62, 53. maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

b- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 12/10/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7125, Karar No: 2020/4416, Tarih: 28.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/7125 E.  ,  2020/4416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 11. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 14/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine", karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, hükmün BOZULMASINA, 28/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11904, Karar No: 2009/10730, Tarih: 23.11.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11904 E.  ,  2009/10730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 41.sırasında T.C.... genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan T.C.Karayolları Genel Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması doğru değil ise de bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 3 nolu bendinde yer alan “ hesaplanan 84,51 TL harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine” sözcükleri metinden çıkartılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 23.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4823, Karar No: 2012/647, Tarih: 02.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4823 E.  ,  2012/647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, düzenlenen sıra cetvelinde, davalılara ayrılan payın gerçek alacaklarını yansıtmadığını, taşınmazın 1/4’ünün satılması nedeniyle, daha yüksek hesaplama yapıldığını ve ihale tarihinden daha sonraki bir tarih dikkate alınarak hesaplama yapıldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, borçlunun bir bağımsız bölümün hissedarı olduğunu, bir başka taşınmazda da üst hakkının bulunduğunu, üst hakkına konu taşınmaza haciz konulamadığından, haczin diğer taşınmaza konulduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Yargılama aşamasında taşınmazın bulunduğu yerin, ... Belediye Başkanlığı’na bağlanması nedeniyle, adı geçen davalı sıfatıyla davaya dahil edilmiştir.

Davalı ..., yanıt vermemiştir.

Verilen önceki hükmün, Yüksek 19. Hukuk Dairesi’nce bozulması üzerine mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2003/2482 esas sayılı dosyasında borçlu ...’dan alacaklı olduğu, sıra cetveline itiraz davasının süresinde açıldığı, taraflar arasındaki uyuşmazlığın davalıların alacaklarının esas ve miktarına yönelik olduğu, ... Müdürlüğü'nün gerçek alacağının 102,00 TL, ... Belediyesi'nin gerçek alacağının ise 8.106,59 olduğu, bu durumda 26.12.2005 tarihli sıra cetvelinin bilirkişi raporunda da belirtildiği şekilde 1. sırada 2000/2831 numaralı dosya, 2, 4 ve 5. sırada ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2000/2938, 2004/367, 2004/369 numaralı dosyaları, 3. sırada ... 1. İcra Müdürlüğü’nün 2003/2482 numaralı dosyası ile davacının olduğu, 6. sırada ... Belediyesi'nin olduğu, 7. sırada ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2004/1668, 8. sırada ... 3. İcra Müdürlüğü’nün 2005/5924, 9. sırada ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2005/5923 esas sayılı dosyası ile davacının olduğu gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline ve belirtilen sıralamaya göre yeni sıra cetveli düzenlenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- 4949 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu 2004 sayılı İcra İflâs Kanununun (İİK) 363.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 4949 sayılı Kanun’un 102. maddesiyle İİK’na eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2011 yılı için 4.420,00 TL’dir.

Sırası itiraza uğrayan ...’nin alacak tutarının 102,00 TL olması nedeniyle mahkeme kararı, adı geçen yönünden kesin niteliktedir. Bu sebeplerle kararı temyiz eden davacı vekilinin temyiz istemi İİK’nun değişik 365/son madde hükmü gereğince reddedilmelidir.