muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3822, Karar No: 2022/1198, Tarih: 08.03.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/3822 E.  ,  2022/1198 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.07.2019 tarih ve 2018/253 - 2019/294 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım etme

Hüküm : TCK'nın 314/3, 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1. TCK'nın 62, 53, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda;

1- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 Esas ve 2017/970 K. sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 K. sayılı kararında ve Dairemizce de benimsenen, istikrar kazanmış yargısal kararlarda açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf. 383 vd.).

Örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf. 263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf. 280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunan ve usulünce tartışılan deliller göre, örgütsel toplantılara katılan, ve bu toplantılarda ders veren, örgütle iltisaklı kurumlarda üyeliği bulunan, Bank Asya nezdindeki hesabın örgüt liderinin talimatı üzerine para yatıran ve yurt dışına kaçmak isterken yakalanan sanığın süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk oluşturan eylem ve faaliyetlerinin bütün halinde müsnet silahlı terör örgütüne üye olmak suçunu oluşturduğu gözetilmeden delillerin hatalı değerlendirilmesi ile suç vasfında yanılgıya düşülmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan hüküm kurulan sanık hakkında suç tarihi olarak sanığın en son yardım niteliğindeki eylem tarihi olan "03.09.2014" yerine karar başlığında hatalı olarak yakalama tarihi olan "16.05.2018" olarak yazılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedeni, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, mevcut delil durumu gözetilerek tahliye talebinin reddi ile tutukluluk hallerinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/145, Karar No: 2014/6403, Tarih: 27.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/145 E.  ,  2014/6403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/10/2011

NUMARASI : 2010/127-2011/301

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, milli ve dini bayram ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların manavında çalışırken emekli olduğunu ve emekli olduktan sonra da çalışmaya devam ettiğini, iş akdinin kıdem tazminatını hak kazanacak şekilde sona erdiğini iddia ederek, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, milli bayram ve dini bayram ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davacı ile aralarında akrabalık ilişkisi olduğunu, davacının polis memuru iken bu işinden ayrılarak aralarında ortaklık ilişkisi başlatarak haldeki manavı birlikte işlettiklerini, davacının isteği üzerine BAĞ-KUR'un sosyal haklarının düşük olması sebebiyle manavda çalışan gibi sigortalı olarak gösterildiğini, ancak, asla işçi olmadığını, işyeri ortağı olduğunu, kağıt üzerinde ise davalıların ortak olarak gözüktüğünü savunarak davanın reddini istemişlerdir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, her ne kadar davalı tarafın, davacının işçi olarak çalışmadığı, manavın ortağı olarak çalıştığını savunsalar da, davacının işçi olarak çalıştığına ilişkin SGK kayıtları, işyerinin davalılar adına olan vergi kaydı, davacı tarafça dosyaya ibraz edilen faturaların davalılar adına kesilmiş olması karşısında, davacının ortak olduğu-hizmet akdi ile çalışmadığı hususunun davalılar tarafından aynı değerde yazılı delillerle ispatlanamadığından davacının hizmet akdi ile 01/10/1990'dan 25/07/2009 tarihine kadar davalılara ait manav dükkanında işçi olarak çalıştığı, davacının işyerinde kendi isteği ile terk ederek ayrıldığı, çalıştığı dönemde asgari ücret ile haftanın 6 günü sabah saat 08:00'den akşam saat 19:00'a kadar çalıştığı ayda bir pazar günü ile milli bayramlarda çalıştığı ayrıca dini bayramların son günü çalıştığı yıllık izinlerini kullanmadığı, gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacının kıdem tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, diğer işçilik alacakları ise hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının, işyerinde hizmet akdine dayalı olarak çalışan bir işçi mi, yoksa işyerinin ortağı mı olduğu, bu bağlamda yerel mahkemenin görevli olup-olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yeminli olarak dinlenen davalı tanıklarından S.. C..'in “davacıyı davalı Osman ortak aldı, payları bilemem ancak kazancı yarıya bölüyordu, davacı ortaklığa girerken her hangi bir sermaye koymamıştır, manavı sabahları davalı Osman açardı, davacı çalıştırmaya devam ederdi, çeşitli alışverişlere ihalelere davacı girerdi, akşamları da davacı davalı H..’in eşi gelir ve davacı ile hesabı bölüşürlerdi, ortaklık 20 yıl kadar devam etti, işlerin azalması malların azalması üzerine ortaklık bozuldu ve dükkan kapandı, davacı her hangi bir maaş almıyordu, doğrudan karın yarısını alıyordu”, A.. G..'in “ davalılar ile ailecek görüştüğümüz için o dönemde davalılar O..’ın bu işi yalnız yapamayacağını yeğenleri olan o dönemde polis olan davacı ile görüştükleri ve onu dükkana ortak alacaklarını söylediler, bir süre sonra davacı manavı çalıştırmaya başladı, biz kendisi ile tanışıp görüşmeye başladığımızda o da polisliği bıraktığını, dükkana ortak olduğunu söyledi, davacı kayıtlarda ortak değildi, ancak fiilen dükkanın yarı ortağı idi ve bu dükkandan elde edilen kar ile hem davacı hem davalı O.. birer kooperatiften ev aldılar, dükkanın tüm işlerini ihale takip işlerini mal alınıp satılma işlerini davacı yapıyordu, benim bildiğim aralarında bu şekilde ortaklık vardı, biz alışveriş yaptığımızda paranın üzerini davacı cebinden öderdi, verilen parayı da yine cebine koyardı”, A.. Ö..'in “Davacı söz konusu manavda ortak olarak çalışıyordu, kendisi herhangi bir sermaye koymadı, davalı O.. B.. yaşlandığı için bir süre önce de oğlu öldüğü için, manavı çalıştırmak üzere akrabası olan davacıyı polislikten ayrıldı, bu manavda ortak olarak çalışmaya başladı, davacının sigortası manavda kazanılandan yatırılıyordu, masraflar çıktıktan sonra davacı ve davalı O.. B.. parayı ikiye bölüyorlardı, manav kapanana kadar çalışma bu şekilde devam etmiştir.”, R.. S..'in “o dükkanın elektrik işlerini ben yapıyordum, ancak benim ücretimi davacı ödüyordu,... ben işim ile ilgili paraları davacıdan alıyordum”, Ü.. Ş..'in “ben söz konusu dükkanın davacı ile davalı O.. B.. arasında ortak olduğunu biliyorum, resmiyette dükkan O.. B.. adınadır, ancak taraflar ile görüşmemden O.. B.. ‘in oğlu öldükten sonra davacıyı yanına ortak aldığını biliyorum, ancak davacının bu ortaklığa girerken ne kadar sermaye koyduğunu bilemiyorum, dükkanda genellikte davacı duruyordu ve bizim muhatabımızda davacı idi” şeklindeki beyanları ile yeminsiz olarak dinlenen davalı tanığı M.. Ö..'ın “Biz kendisine ortak olmayı teklif ettik, manavın yarısı davacıya yarısı ise eşim ile kayınpederime olacak şekilde anlaştık, ancak davacı SSK'da hizmeti olduğunu söyledi

.. B.. ‘in oğlu öldükten sonra davacıyı yanına ortak aldığını biliyorum, ancak davacının bu ortaklığa girerken ne kadar sermaye koyduğunu bilemiyorum, dükkanda genellikte davacı duruyordu ve bizim muhatabımızda davacı idi” şeklindeki beyanları ile yeminsiz olarak dinlenen davalı tanığı M.. Ö..'ın “Biz kendisine ortak olmayı teklif ettik, manavın yarısı davacıya yarısı ise eşim ile kayınpederime olacak şekilde anlaştık, ancak davacı SSK'da hizmeti olduğunu söyledi. O sırada kendisi zaten fiilen polis olarak çalışıyordu, ancak polislikten istifa edip manava ortak oldu, sosyal güvencesinin devam etmesi için de kendisi isteği ile SSK'lı gösterildi, kayıtlarda ise işveren olarak davalılar gösterildi, davacı bu sırada emeklilik süresini doldurdu ve emekli oldu, yine ortaklığı devam ettirdi, işler kötüye gittiğinde davacı iş yerindeki bizim daha doğrusu eşim ve kayınpederimin kar paylarını ödememeye başlayınca, davalı eşimin kestiği çekler ödenmemeye başlayınca, daha doğrusu bunları ben ödemeye başladım, davacı ile görüştüğümde manavın ortak olan kamyonetini satıp o dönemde birikmiş olan 25,000,00 TL borcu herkesin payına göre ödemesini teklif ettim, davacı, “bunu kabul etmeyip, kamyoneti bana vereceksin, borcu siz ödeyeceksiniz, ayrıca dükkanı bana teslim edeceksiniz, ben 20 yıl size baktım bana bu iyiliği yapın” dedi, ben bunun üzerine manavdan ayrıldım, 5-6 gün sonra kahveci komşumuz beni arayarak, dükkanı sinek bastığını, anahtarın kendisine verildiği söyledi, bu şekilde dükkan kapandı, davacının söz konusu manavda işçi olarak çalışması söz konusu değildir, sadece kendi payından sigorta primlerini ödemiştir. Davacı iş yerindeki kazançtan her hangi bir maaş almıyordu, kazancın yarısı davacıya yarısı davalılara kalıyordu” şeklindeki beyanlarının değerlendirilmesinden, davacının, davalı işyerinde hizmet akdine dayalı olarak çalışan bir işçi olmayıp, işyeri ortağı olduğu anlaşıldığından taraflar arasındaki davanın genel Mahkemelerde görülmesi gerekir. Yerel Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10174, Karar No: 2022/1860, Tarih: 08.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/10174 E.  ,  2022/1860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı, davanın reddine dair verilen yerel mahkeme kararına karşı davacılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi’nce istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili; davacıların murisi ... 'e davalı ... Bankası ... Şubesi tarafından 19/06/2012 tarihli kredi sözleşmesine istinaden tarımsal kredi kullandırıldığı, ... Emeklilik tarafından davacılara gönderilen ihtar cevabında ... sertifika nolu 31.050,00 TL bedelli, ... sertifika nolu 23.000,00 TL bedelli, 13470007 sertifika nolu 55.775,00 TL bedelli, ... sertifika nolu 132.825,00 TL bedelli, 13766343 sertifika nolu 28.750,00 TL bedelli ... sertifika nolu 86.250,00 TL bedelli 6 adet toplam 336.950,00 TL’lik tarımsal kredi müşterileri ... Sigortası sertifikası düzenlendiği, 26/08/2012 tarihinde muris kredi kullanan ... vefat ettiği, ... Bankası A.Ş. ... Şubesi'nden çekilen ... 1. Noterliğinin 10/01/2013 tarih ve 523 yevmiye nolu ihtarında belirtildiği üzere davacılar tarafından 04/09/2012 tarihinde davalı bankadan vefat tazminatı talep edildiği, 19/08/2013 tarihli ... Emeklilik tarafından davacılara gönderilen ihtara cevapta ve ... Bankası A.Ş. ... Şubesinden çekilen ... 1. Noterliğinin 10/01/2013 tarih ve 523 yevmiye nolu ihtarında belirtildiği üzere sigorta öncesinden gelen kanser hastalığı nedeniyle davacıların tazminat istemlerinin reddedildiği, sigorta sözleşmesinin karşılıklı müzakere edilmeden matbu düzenlenen yani sigortalının inceleme imkanı olmayan haksız şart içeren sözleşme şeklinde olduğu, zira sigorta sözleşmesinin temel hükümleri başlıklı kısmının 1. maddesinde sigorta öncesinden gelen kanser hastalığının teminat kapsamı dışında olduğu, bu hükmün sigortalı ile müzakere edilmediği, sigortalının bu hükmü kabul ettiğine ilişkin olarak da herhangi bir imzası bulunmadığı, ölüm belgesine göre kanser hastalığının sigortalının doğrudan ölüm sebebi olmadığı, ayrıca sigortalının kredi kullanıp sigorta yaptırdığında da kanser hastası olduğunu bilmediği, davacıların murisi ...’in ölüm tarihi olan 26/08/2012 tarihinde doğmuş bulunan 336.950,00 TL sigorta teminat bedelinin muris Fethi Çetin'in ölüm tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davacılara ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; Tarımsal Kredi Müşterileri Uzun Süreli Hayat Sigorta Sözleşmesi 12/b md.'ye göre kanser hastalığının teminat dışı olduğu ve sözleşme kapsamında kullanılan tüm krediler için geçerli bulunduğu, murisin sözleşme tarihinden 50 gün sonra vefat ettiği, ilk krediyi

Davalı vekili; Tarımsal Kredi Müşterileri Uzun Süreli Hayat Sigorta Sözleşmesi 12/b md.'ye göre kanser hastalığının teminat dışı olduğu ve sözleşme kapsamında kullanılan tüm krediler için geçerli bulunduğu, murisin sözleşme tarihinden 50 gün sonra vefat ettiği, ilk krediyi

kendi kullandığı, diğer kredilerin sigorta işlemlerini vekaleten tamamlattırdığı, kredi miktarları göz önüne alındığında kötü niyetle tüm kredi limitini kullanmaya çalıştığı, kanser hastalığının kişiye söylenip söylenmemesinin önemli olmadığı, asıl olanın kişinin bu hastalığın kendisinde var olduğunu bilme olasılığı olduğunu, murisin aldığı tedavilere göre bu hastalığın kendisinde bulunduğunu bilmesi gerektiği ve imzaladığı grup hayat sigortası ile kanser hastalığının sigorta teminat kapsamı dışında olduğunu bildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı, tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilerek, muris ile davalı arasında düzenlenen poliçede sigorta öncesinden gelen kanser hastalığına bağlı vefatın teminat dışı olduğu, poliçe tanziminden önce davacıların murisinin kanser rahatsızlığının mevcut olduğu uyuşmazlık bulunmadığı, poliçedeki murisin beyanı ve poliçede yer alan kanser rahatsızlığının teminat dışı olduğuna ilişkin özel şart göz önüne alındığında, davacıların murisinin bu tarihteki kanser rahatsızlığını poliçenin düzenlendiği tarihte gizlediği ve davalı sigorta şirketine bildirmediğinin anlaşıldığı, "Riziko gerçekleştikten sonra sigorta sözleşmesinden cayma mümkün olmadığı, ancak sigortalının beyan edilemeyen hastalığa bağlı olarak vefat etmesi halinde sigortacının tazminat borcunu ödeme yükümlülüğü ortadan kalkacağı" dava konusu olayda rizikonun gerçekleşmesinden önce sigortacının bu hususu öğrendiği de ispatlanmadığından vefat tazminatının hayat sigortası teminatı dışında olduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacılar vekili tarafından süresi içerisinde istinaf yasa yoluna başvurulmuş, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nun353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesine, Dairemiz karar örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 26,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 08/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4255, Karar No: 2019/3401, Tarih: 16.04.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/4255 E.  ,  2019/3401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm, davacı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 16/04/2019 tarihinde davalı vekili Av. .... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; belediyeden kiraladığı taşınmazda inşa ettiği turistik tesisi işlettiğini, 28/08/2010 günü saat 05.30 sıralarında meydana gelen yangın sonucunda tesisteki bina ile birlikte kullanılan tüm demirbaş eşyaların ve tüketim malzemelerinin de kullanılamaz hale geldiğini, ....Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan tespite katılan bilirkişi tarafından yangının enerji nakil sistemlerinin şartname ve yükümlülüklere uygun olarak seçilmemesi ve tesisin orman içinde yer almasına rağmen hattın özensiz ve dikkatsiz çekilmesinden dolayı meydana geldiğinin bildirildiğini, bu nedenle uğradığı zarardan davalı şirketin sorumlu olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, yanan bina ve malzeme bedeli ile mahrum kalınan kazanç nedeniyle şimdilik 10.000 TL tazminat ile 924 TL tespit giderinin, tazminat tutarına olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 25/08/2011 tarihli ıslah dilekçesiyle tazminat talebini 161.000 TL'ye artırmıştır.

Davalı; yangının, davacının iç tesisatındaki kablodan kaynaklı kısa devre nedeniyle ortaya çıktığını, yangından ötürü B-71 nolu direğe giden özel hatta kısa devre oluştuğunu, ancak dağıtım panosundaki sigortanın devreye girmesi sonucu yangının civar köy ve mahallelere sıçramasının önüne geçildiğini, dağıtım panosundaki kararmanın ise olaydan önce 25/08/2010 tarihinde sokak hattında meydana gelen kısa devreden ötürü oluştuğunu, davacının B-71 nolu direğe giden özel hattı orman içinden dağınık ve düzensiz olarak geçirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.