muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2051, Karar No: 2023/2158, Tarih: 10.04.2023

Davalının süresinde ileri sürmüş olduğu zamanaşımı def'i hakkında hiçbir karar verilmeden davanın esası hakkında karar verilmesi doğru değildir (Yargıtay 13. H.D. 01.10.2013 gün 8995-23979, Yargıtay 4. H.D. 17.04.2018 gün 9353-3056, Yargıtay 15. H.D. 16.02.2017 gün 5442-626 vs.).

Ancak bu hususun bozma nedeni olabilmesi için, hakkındaki dava esastan red edilen ve zamanaşımı def'ini cevap dilekçesinde yasal sürede ileri süren davalının bu yönde temyize gelmesi gerekmektedir.

HMK 361/2 maddesinde de ifade edildiği üzere, davada haklı çıkmış olan tarafında (aleyhindeki dava esastan red edilen) hukuki yarar bulunmak şartıyla (zamanaşımı def'i) şartıyla temyiz yoluna başvurması mümkündür.

Davalının, davanın esastan reddine ilişkin kararı, hukuki yararına rağmen zamanaşımı yönünden temyiz etmemiş olması durumunda, artık bu yönden davacı yararına usulü müktesep hak doğmuş olur ki, davacının temyizi üzerine, Yargıtayca bu aşamadan sonra kararın zamanaşımı yönünden bozulması mümkün değildir. Oluşan usuli müktesep hakka rağmen, kararın Yargıtayca zamanaşımı yönünden bozulmasının hiçbir bağlayıcılığı yoktur. Zira usuli müktesep hakkın, yeni çıkan bir kanun veya Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı dışında başkaca bir istisnası bulunmamaktadır.

Diğer taraftan, zamanaşımı def'ine rağmen davanın esastan reddi kararının davalı tarafından temyiz edilmemesi, sadece davacı tarafından temyize getirilmesi ve kararı davacı temyizine göre bozulması durumunda 09.05.1960 gün 21/9 sayılı İ.B.K vurgulandığı üzere, mahkemece bozma kararına uyulmasıyla davacı yararına usulü müktesep hak doğmuştur. Usule ait müktesep hak müessesesi Usul Kanunu'nun dayandığı ana esaslardan olup kamu düzeni ile ilgilidir. Bu durumda davacının temyizine göre kararın bozulması ve mahkemece bozmaya uyulmasından sonra artık mahkemenin geri dönerek zamanaşımı nedeniyle davayı red etmesi mümkün değildir. Bu hal usuli kazanılmış hakkın açık bir ihlalidir.

Somut uyuşmazlıkta, davalının esasa cevap süresi içerisine zamanaşımı def'ini ileri sürmesine rağmen mahkemece dava esastan red edilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiş, Dairece kararın davacı lehine bozulması üzerine yerel mahkemece bozma ilamına uyularak yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı esastan red kararını, zamanaşımı def'i nedeniyle temyiz etmediğinden davacı lehine usuli kazanılmış hak doğmuştur. Bu aşamadan sonra artık bozma üzerine zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan davacı temyizi üzerine yerel mahkeme kararı bozulduğundan, bozmaya uyan mahkemece bozma gerekleri yerine getirileceğinden, bu halde de davacı yararına usuli müktesep hak oluşacağından zamanaşımı nedeniyle davanın reddi bu nedenle de mümkün değildir.

Davalı esastan red kararını, zamanaşımı def'i nedeniyle temyiz etmediğinden davacı lehine usuli kazanılmış hak doğmuştur. Bu aşamadan sonra artık bozma üzerine zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi mümkün değildir.

Diğer taraftan davacı temyizi üzerine yerel mahkeme kararı bozulduğundan, bozmaya uyan mahkemece bozma gerekleri yerine getirileceğinden, bu halde de davacı yararına usuli müktesep hak oluşacağından zamanaşımı nedeniyle davanın reddi bu nedenle de mümkün değildir.

Açıklanan nedenlerle, davalının zamanaşımına yönelik tüm temyiz itirazlarının reddi ile diğer temyiz itirazlarının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde davacının usuli müktesep haklarını ihlal eden gerekçe ile kararın bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2014/2368, Karar No: 2014/7584, Tarih: 15.09.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/2368 E.  ,  2014/7584 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili 09.05.2005 tarihli dava dilekçesi ile, ... Köyü, Köyiçi Mevkiinde bulunan 233 sayılı parseldeki murisi ...n hissesini 2004 yılında satın aldığını, parselin kuzeyinde kalan ve 40-50 seneden beri dedesi ve babası tarafından kullanılmış bulunan arazinin miras yoluyla kendisine intikal ettiğini ileri sürerek, ....i mevkiinde kalan ve hisse sahibi bulunduğu 233 sayılı parselin kuzeyinde kalan ihya edilmiş iki dönüm miktarındaki taşınmazın adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile,... parselin kuzeyinde yer alan 24/03/2011 tarihli ek bilirkişi raporu ekindeki krokide koordinatları belirtilen, yeşil renk ile boyanmış (B2) ile işaretli toplam 733.77 m2 yüzölçümündeki taşınmazın davacı ... (Ay) Kurt adına tapuya tesciline, fazlaya ilişkin isteminin reddine, krokide "A1" olarak gösterilen ve sarı renkle işaretlenen, dere ve yol olarak belirtilen alanın paftasında gösterilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından (A1) ile gösterilen bölüme yönelik ve davalı Hazine vekili tarafından (B2) ile gösterilen bölüme yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu ise, 23.12.1966 tarihinde kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, dava konusu taşınmazın krokide (A1) ile gösterilen kısmının dere yatağı ve yol boşluğu olarak bırakılan alanda kaldığı, bu gibi yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla kazanılamayacağı anlaşılarak, (B2) ile gösterilen bölümün ise, uzman orman bilirkişi tarafından, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada; 1956 tarihli memleket haritasında çalılık olarak göründüğü, eğiminin % 6-7 olduğu, eğimi %12'nin altında olduğundan 6831 sayılı Kanunun 1/j maddesine göre, taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve davacı yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek, yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekili ve davalı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişiye yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 15/09/2014 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23905, Karar No: 2019/17309, Tarih: 26.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/23905 E.  ,  2019/17309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü::

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 24/03/2012-16/01/2014 tarihleri arası tırmıkçı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haklı neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, ücret, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, asgari geçim indirimi, yıllık ücretli izin ve fazla çalışma alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının iddia ettiği günlük çalışma süresinin olağan olmadığını, işçilik alacaklarının eksiksiz ödendiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Anayasamızın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında; ”Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde de tekrarlanmış; 294/3. maddesinde de “hükmün tefhimi hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.” 298/2 maddesinde ise “gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” hükümlerine yer verilmiştir.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edildikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve kanunlarda yer alan kurallara açıkça aykırılık oluşturur.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edildikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve kanunlarda yer alan kurallara açıkça aykırılık oluşturur.

Mahkemece tefhim edilen kısa kararda, 1.696,28 TL fazla çalışma alacağına hükmedilmediği halde sonradan yazılan gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 10.696,28TL fazla çalışma alacağı olduğu kabul edilerek kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi oluşturulduğu anlaşılmaktadır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 10/04/1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma sebebidir. Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi sebebiyle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8990, Karar No: 2022/10271, Tarih: 12.12.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/8990 E.  ,  2022/10271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davalı erkek, temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtaya da yapılabilir ve 337/1. madde uyarınca da duruşma yapmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı erkeğin adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, davalı erkeğin adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2- Hükmü temyiz eden davalı erkek vekili, 15.11.2022 tarihli dilekçe ile temyizden feragat ettiğini bildirdiğinden, temyiz başvurusunun reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple davalı erkeğin adli yardım talebinin KABULÜNE, 2. bentte gösterilen sebeple davalı erkeğin temyiz başvurusunun REDDİNE, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 12.12.2022 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2020/6963, Karar No: 2022/5635, Tarih: 05.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/6963 E.  ,  2022/5635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34. ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığa yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nın 232. maddesinde yazılı hususları kapsaması gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın gerekçesiz olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13445, Karar No: 2015/26139, Tarih: 27.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/13445 E.  ,  2015/26139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi 3. kişi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi,.... İcra Müdürlüğü’nün 2012/9802 E. sayılı dosyasında .... ve ...aleyhine icra takibi yürüttüğü sırada, .... ve ...’ın alacaklı sıfatıyla .... İcra Müdürlüğü'nün 2011/5272 E. sayılı takip dosyasındaki alacaklarına haciz koydurmuş ve İİK'nun 120. maddesi uyarınca.... İcra Müdürlüğü’nün 2012/9802 E. sayılı takip dosyasını yürütme yetkisi almıştır.

....İcra Müdürlüğü’nün 2012/9802 E. sayılı rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takip dosyasında rehin konusunu oluşturan ... plaka sayılı araç için yedieminlik ücretinden kaynaklı olarak alacaklı Engin İpek tarafından borçlu ... ... Ltd. Şti. aleyhine .... İcra Müdürlüğü’nün 2014/9970 E. sayılı dosyasında taşınır rehinin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapılmış, bu takipte ... plaka sayılı araç, yapılan ihale sonrasında, .... İcra Müdürlüğü’nün 2014/9970 E. sayılı takip dosyasındaki temlik alacaklısı .... tarafından alacağa mahsuben alınmıştır.

Şikayetçi .... … Ltd. Şti, mahkemeye başvurusunda, .... İcra Müdürlüğü’nün 2014/9970 E. sayılı takip dosyasındaki 30.10.2014 tarihli işlemini şikayet etmiştir. Bahse konu işlemin özü, alacağa mahsuben ihale edilen aracın ihale bedelinin sıra cetveli yapıldıktan sonra alınma durumunun olup olmayacağına ilişkindir. Şikayetçi ise, ihale bedelinin, sıra cetvelinden önce (.... İcra Müdürlüğü’nün 2014/9970 E. sayılı) takip dosyasına yatırılmasını zira ihale alacaklısının alacak miktarının gerçeği yansıtmadığını, kaldı ki alacağa mahsuben aracı alıp alamayacağının ancak sıra cetvelinden sonra ortaya çıkabileceğini ve haciz koydurup İİK'nun 120. maddesine göre işlem yapma yetkisine sahip olduğu.... İcra Müdürlüğü’nün 2012/9802 E. sayılı takip dosyasındaki alacağın da yediemin ücret alacağına dayandığı ve ..... alacağından öncelikli olduğunu belirtmiştir.

Mahkeme, şikayetçinin takip yanlarından olmadığı, dolayısıyla İİK'nun 120. maddesine göre verilen yetki sadece şikayetçinin borçlularını kapsadığı ve şikayetçi şirketin, borçlusu ... olmadığından, istemi aktif husumet yokluğundan reddetmiştir.İİK'nun 140. maddesi gereğince; “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar”.

İİK'nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde, anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

İİK'nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde, anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Açıklanan maddelere göre, birden fazla alacaklının bulunduğu böyle durumlarda, icra müdürlüğünce, öncelikle İİK'nun 140. maddesi gereğince sıra cetveli yapılmalı ve alacaklılara, diğer alacaklara yönelik itirazlarını ileri sürme imkanı tanınmalıdır.

Somut olayda, ihale konusu aracın kaydında birden fazla haczin bulunduğu ve şikayetçinin, yediemin alacağı olduğunu iddia ettiği görülmektedir.

Şikayetçinin alacağının rüçhanlı olup olmadığı ve öne sürdüğü diğer hususlar, sıra cetveli yapıldıktan sonra itiraz halinde tartışılacak bir husus olup, bu aşamada icra müdürlüğü sıra cetveli düzenlemekten imtina edemez. Bir başka anlatımla alacaklıların itirazlarını ileri sürebilmesi için öncelikle sıra cetveli yapılması gerekmektedir. Şikayete konu, .... İcra Müdürlüğü’nün 2014/9970 E. takip dosyası fotokopisinin incelenmesinde, sıra cetveli yapıldığına dair belgeye rastlanılmamıştır.

O halde, mahkemece, birden fazla alacaklının bulunması ve ihale bedelinin alacağı karşılamaması nedeniyle, icra müdürlüğünce İİK'nun 140. maddesi gereğince sıra cetveli yapılmasının emredilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçi 3. kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10653, Karar No: 2020/1534, Tarih: 11.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/10653 E.  ,  2020/1534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında yokluğunda verilen hükmün, sanığın savunmasında bildirdiği adres olan ... Mah. İzmir yolu 13. Km Nilüfer/Bursa adresine tebliğe çıkarıldığı ancak muhatabın gösterilen adresten adres bırakmadan ayrılmış olması sebebi ile iade edilmesi üzerine, ... Mah. 3. .. Sok. No:11/1 ...adresine tebliğe çıkartılmış ancak buradan da adres bırakmadan çıkması sebebi ile iade gelmesi üzerine bu adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ yapıldığı görülmüş ise de, Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre bilinen en son adreste tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde yer alan adresi araştırılarak buraya tebligat yapılması, bulunmaması halinde, kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan yasanın 35. maddesine göre tebligat yapılması, daha önce kendisine tebligat yapılan adresin olmaması halinde ise, adres araştırması ile yeni adres tespitine çalışılıp, bulunamaması halinde ilanen tebligat yapılması gerektiği, sanığın bilinen adresine tebligatın iadesi üzerine, daha önce aynı adrese kanuni usullere göre yapılmış bir tebligat bulunmamasına rağmen, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğin hukuki geçerliliğinin bulunmadığı anlaşıldığından; gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun şekilde tebliği sağlanarak eksikliğin giderilmesi, sunarsa temyiz dilekçesi ve bu konuda düzenlenecek ek tebliğname de eklendikten sonra incelenmek üzere iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 11.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8664, Karar No: 2017/3273, Tarih: 01.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/8664 E.  ,  2017/3273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/11/2015 tarih ve 2014/118-2015/686 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 30.05.2017 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ...'ın özelleştirme kapsamına alınması ve müvekkili ile davalı arasında 24/07/2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, 2005 yılında meydana gelen kaza ile ilgili aynı yıl dava açıldığını, mahkemece verilen kararın Yargıtay incelemesinden de geçerek onandığını, anılan ilamın icra takibine konulması üzerine müvekkilinin icra dosyasına toplam 64.638,84 TL ödediğini, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7.4. maddesi uyarınca davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, bu tutarın ödeme tarihinden itibaren davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, zarar doğuran olayın elektrik dağıtımı ve işletmesi ile ilgili elektrik direğinin fincanının kırılması sureti ile bir kişinin ölümüne neden olmak şeklinde gerçekleştiği ve elektrik dağıtım sistemi ile ve işletilmesi ile ilgili olduğu, olayın İşletme Devir Hakkı Sözleşmesi'nden yaklaşık 1 yıl önce 24/06/2005 tarihinde meydana geldiği, sorumluluğun iç ilişkide davalıya ait olduğu, ödenen miktarın davalıdan istemesinin yasa ve sözleşmeye uygun olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne 64.638,84 TL davacı alacağının ödeme tarihi olan 02/05/2008 tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3,311,61 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 01/06/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)