muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2461, Karar No: 2024/6209, Tarih: 21.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2461 E.  ,  2024/6209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3362 Esas, 2023/2498 Karar

DAVA TARİHİ: 22.02.2022

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: İzmir 6. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/317 Esas, 2023/1091 Karar

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davaya konu ... Mahallesi, 36378 ada 9 parselde bulunan taşınmazın 3 katlı betonarme apartman vasfına haiz olduğunu, söz konusu taşınmazda bulunan konut vasfına haiz dubleks 1 nolu bağımsız bölümün malikinin olduğunu, taşınmazın zemin katında bulunan 18 m²lik dükkan vasfına haiz taşınmazın malikinin ise davalı olduğunu, taşınmazın yine zemin katında 45 m²lik alanın mimari projede otopark olarak ayrıldığını, davalı yanın maliki olduğu dükkan vasfına haiz taşınmazın bitişiğinde bulunan, mimari projede otopark olarak ayrılmış olan alanda 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 19 uncu maddesine aykırı olarak değişiklik yaparak söz konusu alanı dükkan haline getirerek faaliyete soktuğunu, ruhsat ek projesine aykırı ve muvafakkati olmadan, otopark alanında kot yükseltilerek duvarın örüldüğünü ve merdiven yapıldığını, otopark giriş cephesi camekanla örtülerek girişe merdiven örüldüğünü, davalının maliki olduğu dükkana bitişik duvarın yıkıldığını, davalı tarafından yapılan müdahalenin tespiti ile müdahalenin önlenmesine ve eski hale getirilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı süresinde cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu yerle ilgili imar barışının müracaatının yapıldığını, mahkemenin bunu göz önüne almadığını, yeterli araştırma ve inceleme yapmadan eksik hüküm verdiğini, bilirkişi raporunun gerçeği yansıtmadığını, raporun eksik ve hatalı olduğunu, belirterek mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar etmiş ve kararın eksik inceleme sonucu verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalının mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut yeterli nisapta kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır. 2015 tarihinde kat malikleri kurulunda alınan kararın mimari proje değişikliğine izin vermediği sabittir.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3966, Karar No: 2024/3434, Tarih: 16.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/3966 E.  ,  2024/3434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1216 E., 2022/1000 K.

KARAR : Davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı ve vekilinin İstinaf başvurusunun kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/49 E., 2020/282 K.

Taraflar arasında İstanbul 8. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ...'ye velayeten açılan davada; ...'nin Mazbut Zahire Nazırı İstanbul Emtia Gümrüğü Emini Ahmed Ağa Bin ... Vakfı'nın evladı olduğunun ve galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacının dava konusu Zahire Nazırı ... Ağa Vakfının evlatlarından olan Nihal Kerensoy (torunu olarak) ve ... (kızı olarak) ile soybağı tespit edilmiş olduğundan ve bu sebeple dava konusu vakfın evladı olduğu, ancak vakfiyede yer alan birinci ve ikinci batından olma şartını (yani ön batında vakıf evladı varken sonraki batında bulunan evladın hak sahibi olamaması kuralı) sağlayamadığı için galle fazlasına müstahak olmadığı kanaatına varılarak davanın kısmen kabulü ile davacı ... Kerensoy’un Zahire Nazırı ... Ağa bin ... Efendi Vakfı’nın evladı olduğunun tespitine, galleye müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti talebinin ise reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; davalı tarafın yerinde olmayan istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf isteminin ise; davacının tespit isteminde galle fazlasına müstahak vakfı evladı olduğu tespiti istemi varsa da sonuçta istem tespit olup mevcut kanıtlar doğrultusunda sadece vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmesi davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesini gerektirmeyeceği gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, esas hakkında yeniden hüküm kurulmuş ve davanın kısmen kabulü ile davacı ... Kerensoy’un Zahire Nazırı ... Ağa bin ... Efendi Vakfı’nın evladı olduğunun tespitine, galleye müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti talebinin ise reddine, davanın mahiyeti gereği taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

Davalı ... vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; davacının vakıf evladı olduğuna dair dosyada yeterli delil olmadığı, davacının vakfın soyundan geldiğini ispat edemediği, bilirkişi raporunun eksik ve hüküm kurmaya elverişli olmadığı, sunulan ve re’sen dikkate alınacak sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... Müdürlüğün vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ:Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7276, Karar No: 2019/3111, Tarih: 20.05.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/7276 E.  ,  2019/3111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... 18 yaşını doldurmadığı halde, 5271 sayılı CMK’nin 185. maddesine aykırı olarak duruşmaların kapalı yerine açık yapılması ve hükmün de açık duruşmada tefhim edilmesi, telafisi mümkün olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İstihdam edilmesi ve bir engel bulunması halinde görevlendirilmesi gereken sosyal çalışma görevlilerinin 18 yaşından küçük sanıkların özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyeceği sosyal inceleme raporu nedeniyle uzman eğitimciye ödenen ücretin, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye ve Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yargılama giderleri ve masraf dökümü kısmından, “100,00.-TL sosyal inceleme raporu düzenleyen bilirkişi ücretinin sanıktan tahsiline ilişkin bölümün çıkartılması” suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5359, Karar No: 2013/7140, Tarih: 10.05.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/5359 E.  ,  2013/7140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.11.2011gününde verilen dilekçe ile baz istasyonunun kaldırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sağlığa zarar verdiği iddiası ile davalı GSM şirketine ait baz istasyonunun kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan bir kısmının vekili temyiz etmiştir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanununun 113. maddesi hükmü gereğince, dernekler ve diğer tüzel kişiler, statüleri çerçevesinde, üyelerinin veya mensuplarının yahut temsil ettikleri kesimin menfaatlerini korumak için, kendi adlarına, ilgililerin haklarının tespiti veya hukuka aykırı durumun giderilmesi yahut ilgililerin gelecekteki haklarının ihlal edilmesinin önüne geçilmesi için dava açabilir. Anılan Kanunun genel gerekçesinde; topluluk davası ile derneklerin üyeleri adına tespit davası açabilmeleri ya da müdahalenin önlenmesini isteyebilmelerinin mümkün hâle getirildiği belirtildikten sonra madde gerekçesinde, esas itibarıyla Anglo-Sakson menşeli bir kurum olan ve Kıta Avrupası hukuk düzenlerinde de kabul görmeye başlamış bulunan, topluluk davası (grup, sınıf davası) kurumunun, kavramsal çerçevede de mevzuatımıza girmesinin sağlanğı, bu çerçevede dernekler ile diğer tüzel kişilerin statüleri çerçevesinde, üyelerinin veya mensuplarının yahut

temsil ettikleri kesimin menfaatlerini korumak için, kendi adlarına, ilgililerin haklarının tespiti veya hukuka aykırı durumun giderilmesi yahut ilgililerin gelecekteki haklarının ihlâl edilmesinin önüne geçilmesini temin amacıyla açılacak olan davanın topluluk davası olacağı, topluluk davası yoluyla, toplumsal yararın korunması ile dar ve teknik anlamda hukukî yarar kavramında bir açılım yaratılmasının sağlandığı belirtilmiştir. Mevzuatımızda grup davasına örnek olarak, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 23. maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan düzenlemeyle, aynı Kanunun 24. maddesinin birinci fıkrasında yer alan düzenleme gösterilmiştir.

Bu durumda, somut olay bakımından, Baro tarafından HMK'nun 113. maddesine dayanılarak sağlığı tehdit ettiği iddiası ile baz istasyonlarının kaldırılması davası açılıp açılamayacağı hususunun tartışılması gerekmektedir.

Bu durumda, somut olay bakımından, Baro tarafından HMK'nun 113. maddesine dayanılarak sağlığı tehdit ettiği iddiası ile baz istasyonlarının kaldırılması davası açılıp açılamayacağı hususunun tartışılması gerekmektedir.

Anayasanın kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarını düzenleyen 135. maddesinde; kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ve üst kuruluşları; belli bir mesleğe mensup olanların müşterek ihtiyaçlarını karşılamak, mesleki faaliyetlerini kolaylaştırmak, mesleğin genel menfaatlere uygun olarak gelişmesini sağlamak, meslek mensuplarının birbirleri ile ve halk ile olan ilişkilerinde dürüstlüğü ve güveni hakim kılmak üzere meslek disiplini ve ahlakını korumak maksadı ile kurulan kamu tüzel kişilikleri olduğu, kuruluş amaçları dışında faaliyette bulunamayacakları düzenlenmiştir.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun Baroların kuruluş ve niteliklerini düzenleyen 76. maddesi gereğince Baroların, avukatlık mesleğini geliştirmek, meslek mensuplarının birbirleri ve iş sahipleri ile olan ilişkilerinde dürüstlüğü ve güveni sağlamak; meslek düzenini, ahlakını, saygınlığını, hukukun üstünlüğünü, insan haklarını savunmak ve korumak, avukatların ortak ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla tüm çalışmaları yürüten, tüzel kişiliği bulunan, çalışmalarını demokratik ilkelere göre sürdüren kamu kurumu niteliğinde meslek kuruluşları olduğu, kuruluş amaçları dışında faaliyette bulunamayacakları, Baro Yönetim Kurulu'nun görevlerinin sayıldığı 95. maddesinde, avukatlık onurunun ve meslek düzeninin korunmasını, mesleğin adalet amaçlarına uygun olarak bağlılık ve onurla yapılmasını sağlamak, mesleki ödevler hususunda Baro mensuplarına yol göstermek ve onlara bilgi vermek ve mesleki görevlerin yapılıp yapılmadığını denetlemek, mesleğe ve meslek mensuplarına yönelik hak ihlallerine karşı avukatlık mesleğini ve meslektaşlarını savunmak, bu konularda her türlü yasal ve idari girişimde bulunmak, hukukun üstünlüğünü ve insan haklarını savunmak, korumak ve bu kavramlara işlerlik kazandırmakla görevli olduğu hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamaların ışığı altında somut olaya gelince; davacı ..., ... Adliyesinde kurulu olan baz istasyonlarının sağlığı tehdit ettiğini belirterek kaldırılmasını istemiştir. Davacı Baro Başkanlığı, Avukatlık Kanunu gereğince tüzel kişiliği bulunan kamu kurumu niteliğinde bir meslek kuruluşudur. Barolar, hukukun üstünlüğünü ve insan haklarını savunmak, korumak ve bu kavramlara işlerlik kazandırmak konusunda yasal olarak yetkili kılınmış olmakla birlikte, Baroların hukukun üstünlüğünü savunma görevinin avukatlık mesleğinin geliştirilmesi çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiğinden, Baronun avukatlık mesleğini ilgilendirmeyen ve avukatların ortak menfaatlerini koruma amacı dışında kalan işlemleri dava konusu etmesi durumunda, aktif dava ehliyetinin bulunduğu düşünülemez. Kuruluş amacı, avukatlık mesleğini geliştirmek ve avukatlık mesleğini yapanların birbirleri ve iş sahipleri ile aralarındaki ilişkileri geliştirmek olup onlar adına bu davayı açma görev ve yetkisi yoktur.

Bu durumda mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar gözetilerek davacı Baro'nun aktif dava ehliyeti bulunmadığından davanın reddi gerekirken işin esasının incelenerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 10.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5083, Karar No: 2014/7617, Tarih: 10.06.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/5083 E.  ,  2014/7617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Davacı tarafından davalı hakkında 468.627.07 TL alacağın tahsili için açılan davada, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 440.945.68 TL alacağın dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yukarıda tarih ve numarası yazılı karar Dairemizin 05.02.2013 gün ve 2012 / 10433 Esas 2013 / 1628 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir. Bu kararın incelenerek düzeltilmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 14.06.2002 tarihli sözleşme ve 15.07.2002 tarihli ortaklık sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Anılan sözleşmelerle hukuku TKİ uhdesinde kalmak kaydıyla rödovans karşılığı işletilmek üzere ...'ne verilen asfaltit sahalarında asfaltit üretilmesi davalı şirkete bırakılmış, peşi sıra da taraflar arasında ortaklık sözleşmesi düzenlenmiştir. Davacı 22.08.2003 tarihinde açmış olduğu işbu dava ile, sözleşmeden kaynaklanan rödovans ve ortaklık payı alacağının tahsilini istemiştir. 5302 Sayılı İl Özel İdaresi Kanunu'nun 53. maddesi hükmü gereğince il özel idaresi, özel gelir ve gideri bulunan hizmetlerini İçişleri Bakanlığı'nın izniyle bütçe içi işletme kurarak yapabilir. Yargılama sırasında Şırnak İl Genel Meclisi de 10.05.2007 gün ve 18 sayılı kararı ile 5302 Sayılı İl Özel İdaresi Kanunu'nun 53. maddesi gereğince kömür işletmesi ile özel idarenin görev alanına giren diğer konularda iş ve işlemlerin yürütülmesi için bütçe içi işletmenin kurulmasına, bunu takiben il özel idaresinin ortağı bulunduğu davacı şirket ve diğer şirketlerin tüm görev, hukuki, mali sorumlulukları aktif ve pasifleriyle bütçe içi işletmeye aktarılması kaydıyla feshedilmesine karar vermiştir. Bu karar doğrultusunda davacı şirket de, 12.06.2007 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısında şirketin feshedilmesine, şirket faaliyetinin bundan böyle İl Özel İdaresinin bütçe içi işletmesinin bünyesinde devam etmesine karar almıştır. Peşi sıra davacı 30.6.2008 tarihinde faaliyetini terk etmiş, bu husus 03.09.2008 tarihli Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi'nde yayınlanarak bu şekilde kaydı kapatılmıştır. Yaşanan bu idari ve hukuki süreç sonucunda davacı şirketin İl Özel İdaresi bünyesine geçtiği, başka bir anlatımla İl Özel İdaresinin davacı şirketi devralan durumunda olduğu görülmektedir. Ne var ki, bu durum davacı şirketin tüzel kişiliğinin sona erdiği, kaydının silindiği olgusunu değiştirmez. Bu durumda ortada 6100 Sayılı HMK'nun 125 / 2 maddesi gereğince dava konusunun devredilmesi durumu söz konusu olduğundan ...'nin davacının yerine geçip, davanın kaldığı yerden

bu şekilde görülmesi gerekirken, mahkemece bu prosedür işletilmeden tüzel kişiliği sona ermiş davacı şirket hakkında işin esasının incelenerek yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı bu defaki incelemeden anlaşılmakla davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulüne, yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 05.02.2013 gün ve 2012/10433 Esas, 2013/1628 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak yerel mahkemenin 29.09.2010 gün ve 2003/127 Esas, 2010/279 Karar sayılı hükmünün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının ve karar düzeltme harcının karar düzeltme isteyene iadesine 10.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/37038, Karar No: 2017/27040, Tarih: 13.12.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/37038 E.  ,  2017/27040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bedelsiz senedi kullanma suçundan sanıklar ... ve ...’nın beraatine dair İstanbul 4. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 03/04/2014 tarih ve 2010/357- 2014/342 E.K. sayılı kararı aleyhine katılan vekilinin vaki temyiz istemi üzerine bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/06/2017 tarih ve 2014/248755 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmiş, Dairemizin 01/11/2017 tarih ve 2017/28536-2017/22087 E.K. sayılı kararıyla hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun yürürlüğe girmesi üzerine anılan kanunun 99.maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 308.maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından yapılan itiraz üzerine dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden itirazın KABULÜNE,

Dairemizin 01/11/2017 tarih ve 2017/28536-2017/22087 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

Sanıklar hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan verilen beraat hükümleri katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: