muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12177, Karar No: 2012/17705, Tarih: 08.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/12177 E.  ,  2012/17705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27.07.2010 tarih ve 2009/873-2010/614 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi asıl ve birleşen 2005/149 esas sayılı davada davacı-birleşen 2005/153 esas sayılı davada davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 06.11.2012 günü hazır bulunan asıl davada davacı-birleşen davada davalı ... vekili Av. ..... ile asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı ... vekili, müvekkili ile davalının Metrans Endüstri ürünleri Pazarlama Ltd.Şti’de %50’şer payla müdür sıfatına haiz ortak olduklarını, davalının şirket hesabından para çekip, bu paraların hiçbir şekilde şirket için harcanmadığını, şirketin 2004 yılı başından itibaren davalı müdür ortağın ağır ihmal ve basiretsizliği nedeniyle zarar ettiğini, davalının 1996 tarihinde emlakçılık ve temizlik malzemeleri pazarlama amacıyla kurmuş olduğu Taycan Emlak Müşavirlik ve Danışmanlık İnşaat Teknik Malzemeleri Tic.Ltd.Şti’nin 15.09.2004 tarihinde ünvanını Taycan Teknik Malzemeleri Ticaret Ltd.Şti olarak değiştirdikten sonra faaliyet konusunu da değiştirerek TTK’nun 547.maddesinde tanımlanan rekabet yasağına aykırı olarak müvekkili şirket ile aynı iş kolunda faaliyet göstermeye başladığını, bununla da yetinmeyerek müvekkili şirketin müşteri portföyünü de bu şirkete taşımaya kalkıştığını, şirkete hiç uğramayarak müdürlük görevini savsaklayarak yönetimde iktidarsızlığa neden olduğunu ileri sürerek, davalının müdürlük sıfatının azil ile sona erdirilmesine karar verilmesini, Birleşen 2005/149 E.sayılı dava dosyasında davacı vekili, davalı ...’ın davranışları neticesinde çalışmaz,siparişleri temin edemez, satış yapamaz hale gelen davalı şirketin TTK’nun 549/1V.maddesi uyarınca fesih ve tasfiyesine, bunun için tasfiye memuru atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin şirket hesabından alarak kendi özel ihtiyaçları için kullandığı bir paranın bulunmadığını, davacının Metrans Endüstriye ait malları kendi sahibi olduğu Metrans Makine’ya değerinin çok altındaki bedellerle sattığını, mal bedellerininde ödenmediğini, Taycan Ltd.Şti’nin tarafların ortak oldukları Metrans şirketinden daha önce kurulduğunu, kaldı ki her iki şirketin iştigal konularının birbirinden farklı olduğunu,tam tersine davacının sahibi olduğu Metrans Makine’nın Ankara’da bulunan merkezini İstanbul’a nakledip, Metrans Endüstri ile aynı ticaret dalında faaliyet gösterip Metrans Endüstri ile haksız rekabet yapmaya başladığını belirterek,asıl ve birleşen 2005/149 E.davanın reddini istemiş, Birleşen 2005/153 E.sayılı dosyasında ise, davaya cevaplarındaki hususlara ek olarak, şirketin tescilli markasını iptal ettirdiğini iddia ederek, davalının şirket müdürlüğünden azline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece fesih ve tasfiyesi istenilen şirketin müdür sıfatına haiz iki ortağının bulunduğu, her iki ortak arasında muhtelif dava ve cezai şikayetler bulunduğu, ortaklar arasındaki anlaşmazlıklardan çalışanların olumsuz etkilenip, şirketin iş hacminin düştüğü, borçların artıp karlılığın azaldığını, kusurlu davranışlar sergileyen her iki ortağın talebiyle şirketin piyasada itibarının sarsıldığı, tarafların müşterek tanıklarının dahi tarafların bir araya gelmesinin ve şirketin yürümesinin mümkün olmadığını belirttiği,iki ortaktan her birinin diğeri hakkında müdürlükten azil davası açmasının dahi ortaklar arasındaki güven unsurunun ortadan kalktığını gösterdiği, böylece ortaklar arasında mutlaka bulunması gereken güven unsuru ortadan kalkan şirketin yürümesinin mümkün olmadığı ve haklı nedenlerle fesih ve tasfiyesi koşullarının oluştuğu, şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilmekle şirket müdürlerinin görevi sona erdiği ve böylece müdürlükten azil davalarının konusu kalmadığı gerekçeleriyle,birleşik 2005/149 E sayılı davanın kabulü ile şirketin fesih ve tasfiyesine, tasfiye memuru olarak kayyım olarak atanan ...’ın atanmasına,kayyımın karar kesinleşene kadar kayyım,karar kesinleştikten sonra tasfiye memuru olarak görevini Sürdürmesine, asıl ve 2005/153 E sayılı davalarda konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın asıl davada davalı, birleşen 2005/149 E sayılı

davada davalılar, birleşen 2005/153 E sayılı davada davacılar şirket ve ... vekilince temyiz edilmesi üzerine karar dairemizin 2007/7073 E, 2009/1889 K sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda 1993 yılında kurulan Metrans Endütri Ltd.Şti ile 1996 yılında kurulan Taycan Ltd.Şti'nin faaliyet konularının aynı olmasına ve dava tarihine kadar geçen süreç dikkate alındığında bu duruma davacı ...'ın icazet verdiğinin kabulünün gerektiği gerekçesiyle asıl ve birleşen 2005/149 E sayılı davaların reddine, birleşen 2005/153 E. Sayılı davanın kabulü ile davalı ... Kiriçi'nin şirket müdürlüğünden azline karar verilmiştir.

Karar asıl ve birleşen 2005/149 E sayılı davada davacı, birleşen 2005/153 E.sayılı davada davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve Dairemiz bozma ilamının 3.sayfasında 4.satırda yer alan Vedat Kirişçi isminin maddi hataya dayalı olarak yazılmış bulunmasına göre, asıl ve birleşen 2005/149 Esas Sayılı davada davacı, birleşen 2005/153 Esas sayılı davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen 2005/149 E. Sayılı davada davacı, birleşen 2005/153 E. Sayılı davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 12,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden ...'den alınmasına, 08.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/718, Karar No: 2013/388, Tarih: 20.03.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2012/12-718 E.  ,  2013/388 K.**

* KAMULAŞTIRMASIZ EL ATMA ALACAĞINA BAĞLI OLARAK İLAMLI İCRA TAKİBİ

* ŞİKAYET KANUN YOLU

* BELEDİYELERİN HACZEDİLMEZ GELİRLERİ

* İCRA VE İFLAS KANUNU (2004) Madde 82

* BELEDİYE KANUNU (5393) Madde 15

**"İçtihat Metni"**

Şikayet kanun yoluna başvuru nedeniyle yapılan yargılama sonunda; İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi'nce şikayetin reddine dair verilen 30.06.2011 gün ve 2011/508 E., 2011/810 K. Sayılı kararın incelenmesi şikayetçi-borçlu Yenice Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmesi üzerine, karar önce Yargıtay 12.Hukuk Dairesi'nin 14.02.2012 gün ve 2011/20516 E., 2012/3522 K. sayılı ilamıyla onanmış; şikayetçi-borçlu Yenice Belediye Başkanlığı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine Yargıtay 12.Hukuk Dairesi'nin 10.04.2012 gün ve 2012/8450-11793 sayılı ilamı ile karar düzeltme istemi kabul edilerek;

(…Alacaklı Miraş....A.Ş. tarafından borçlu Yenice Belediye Başkanlığı hakkında kamulaştırmasız el atma alacağına bağlı olarak ilamlı icra takibi başlatılmıştır. Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin takibe konu edilen 03.04.2007 tarih, 2005/1148-2007/180 K. sayılı ilamı ile “... 21.369.796.51 TL kamulaştırmasız el atma alacağı....” ile birlikte bakiye 1.153.666.52 TL harcın borçludan tahsiline karar verildiği görülmüştür.

Borçlu belediye bu kararı temyiz edebilmek için Maliye Bakanlığına başvurmuş, yapılan bu başvuru üzerine, Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğü'nün 14.09.2009 tarih ve 1650 Sayılı yazıları ile “... yalnızca karar harcı ve temyiz peşin harcının ödenmesinde kullanılmak üzere ve davanın kazanılması halinde yatırılan harca ilişkin tutarın faiziyle birlikte tahsil edilerek Bakanlıklarına iade edilmesi kaydıyla, Bakanlık bütçesinin belediyelere yardım tertibindeki ödenekten 2.125.822 TL" borçlunun banka hesabına gönderilmiştir.

Borçlunun, takip konusu edilen Asliye Hukuk Mahkemesi kararını temyiz etmesi üzerine Yargıtay 5. Hukuk Dairesi'nin 23.03.2010 tarih ve 2009/19408-2010/4720 sayılı kararı ile mahkeme kararının borçlu lehine bozulduğu ve bozmaya uyan mahkemece 15.02.2011 tarih ve 2010/233-2011/68 sayılı kararla “... 1.841.708.64 TL kamulaştırmasız el atma bedelinin... borçludan tahsiline, fazla alınan 1.044.269.02 TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davalıya (borçluya) iadesine” karar verilmiştir.

Alacaklı vekili tarafından, Yargıtay'ın bozma kararından sonra verilen Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yukarıda anılan kararı ile ilgili olarak “borçlunun hak ve alacaklarına (iade edilecek masraflar, harçlar vd.) haciz yazısı gönderilmesi isteminde bulunulmuş ve icra müdürlüğünce bu talebin kabul edilmesi üzerine, borçlu vekili tarafından icra müdürlüğünün 30.03.2011 tarihli anılan işlemi şikayet konusu yapılmıştır.

Alacaklı vekili tarafından, Yargıtay'ın bozma kararından sonra verilen Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin yukarıda anılan kararı ile ilgili olarak “borçlunun hak ve alacaklarına (iade edilecek masraflar, harçlar vd.) haciz yazısı gönderilmesi isteminde bulunulmuş ve icra müdürlüğünce bu talebin kabul edilmesi üzerine, borçlu vekili tarafından icra müdürlüğünün 30.03.2011 tarihli anılan işlemi şikayet konusu yapılmıştır.

5393 Sayılı Kanunun 15/son fıkrasında “... belediyelerin proje karşılığı borçlanma yolu ile elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda; hacze konu edilen “Asliye Hukuk Mahkemesince borçluya iadesine karar verilen” harç tutarının, Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğü tarafından, takip konusu edilen ilamın, sadece “karar ve temyiz peşin harcının ödenmesinde kullanılmak” üzere gönderilen bir tutar olduğu ve bu paranın borçluya “sonrasında bakanlığa iade edilmek koşuluyla” verildiği hususu tartışmasızdır. Anılan harç bedeli, Maliye Bakanlığı'nın bütçesinden gönderilen yardım niteliğinde olup, niteliği gereği doğrudan kamu hizmetine tahsis edilmiş bir paradır ve devlet malı niteliğindedir. Asliye Hukuk Mahkemesi kararı ile borçluya iadesine karar verildikten sonra, borçlu belediye tarafından bu tutarın bir kısmının başka amaçlarla kullanılması haczedilmezlik şikayetine engel teşkil etmez.

O halde, mahkemece borçlu belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekirken maddi yanılgı nedeniyle onandığı anlaşıldığından borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Şikayetçi-borçlu Yenice Belediye Başkanlığı vekili.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

İstek, icra memuru işlemini şikayete ilişkindir.

Şikayetçi-borçlu Yenice Belediye Başkanlığı vekili, eldeki şikayeti ile; müvekkili Yenice Belediyesi'ne Maliye Bakanlığı'nca şartlı olarak tahsis edilen yargı harcının kamuya tahsisli bir para olup haczi kabil olmadığı halde İstanbul 8.İcra Müdürlüğü'nün 2008/16203 esas sayılı dosyasında haczedilmesine yönelik memurluk kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Karşı taraf-alacaklı vekili, şikayetin reddini dilemiştir.

İstek, icra memuru işlemini şikayete ilişkindir.

Şikayetçi-borçlu Yenice Belediye Başkanlığı vekili, eldeki şikayeti ile; müvekkili Yenice Belediyesi'ne Maliye Bakanlığı'nca şartlı olarak tahsis edilen yargı harcının kamuya tahsisli bir para olup haczi kabil olmadığı halde İstanbul 8.İcra Müdürlüğü'nün 2008/16203 esas sayılı dosyasında haczedilmesine yönelik memurluk kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Karşı taraf-alacaklı vekili, şikayetin reddini dilemiştir.

Mahkemece, “...İdarenin belli bir amaca özgülemiş olduğu bu meblağın ilişilmezliğinin yine  bundan hak elde edecek olan belediye tarafından vekile ödenmek suretiyle ortadan kaldırıldığı, başka bir deyişle sadece harca özgülenen paranın özel bir sözleşmeye dayanarak kendisini temsil eden vekile ödeme yapan idarenin bu eylemini unutarak bireyin mahkeme kararı ile tahakkuk eden alacağını bertaraf edecek şekilde alacağın hacizden muaf olduğunu öne sürmesinin TMK. 2. maddesi ile bağdaşmadığı, kurumun kendi kusurundan istifade ederek hak elde etmesine hukuken imkan bulunmadığı, somut olayda idari bir kararla ilişilmez hale getirilen ve hacze konu edilen paranın mahkeme kararı ile tahakkuk ettirilen alacak açısından idarenin kusurlu eylemi ile dokunulmazlığını yitirdiği ...” gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Şikayetçi-borçlu Yenice Belediye Başkanlığı vekilinin temyizi üzerine, karar önce onanmış; şikayetçi-borçlu Yenice Belediye Başkanlığı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine bu istem kabul edilerek Özel Daire'ce yukarıda başlık bölümünde yazılı gerekçeyle karar bozulmuştur.

Yerel mahkemece, önceki kararda direnilmiş; hükmü şikayetçi-borçlu Yenice Belediye Başkanlığı vekili temyiz etmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; yalnızca karar harcı ve temyiz peşin harcının ödenmesinde kullanılmak üzere ve davanın kazanılması halinde yatırılan harca ilişkin tutarın faizi ile birlikte iade edilmesi kaydıyla Maliye Bakanlığı'nca şikayetçi belediyeye gönderilen ve Çorlu Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 15.02.2011 tarih ve E:2010/233, K:2011/68 sayılı ilamıyla belediyeye iadesine karar verilen paranın haczedilip haczedilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 82.maddesinde hangi malların haczedilemeyeceği sayılmış, bu kapsamda aynı maddenin birinci fıkrasının birinci bendinde; “devlet malları ile özel kanunlarında haczi caiz olmadığı belirtilen mallar”ın haczedilemeyeceği belirtilmiştir.

Somut olaya gelince;

Hemen belirtilmelidir ki, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 82.maddesinde hangi malların haczedilemeyeceği sayılmış, bu kapsamda aynı maddenin birinci fıkrasının birinci bendinde; “devlet malları ile özel kanunlarında haczi caiz olmadığı belirtilen mallar”ın haczedilemeyeceği belirtilmiştir.

Somut olaya gelince;

İstanbul 8.İcra Müdürlüğü'nün 2008/16203 esas sayılı dosyasında hacze konu edilen Çorlu 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 15.02.20011 tarih ve E:2010/233, K:2011/68 sayılı ilamıyla borçlu belediyeye iadesine karar verilen harç tutarının, Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğü tarafından takip konusu edilen ilamın, sadece “karar ve temyiz peşin harcının ödenmesinde kullanılmak” üzere gönderilen bir tutar olduğu ve bu paranın borçluya “sonrasında bakanlığa iade edilmek koşuluyla” verildiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Anılan harç bedeli, Maliye Bakanlığı'nın bütçesinden gönderilen yardım niteliğinde olup, bu özelliği gereği doğrudan kamu hizmetine tahsis edilmiş bir paradır ve dolayısıyla da devlet malıdır. Çorlu Asliye Hukuk Mahkemesi kararı ile borçluya iadesine karar verildikten sonra, borçlu belediye tarafından bu tutarın bir kısmının başka amaçlarla kullanılması (sözgelimi vekalet ücretinin ödenmesinde kullanılması) anılan paranın haczedilmezlik özelliğini değiştirmez. Bu bakımdan, bu para İİK'nun 82/1, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddeleri uyarınca haczedilemez.

Hukuk Genel Kurulu'nda yapılan görüşmede bir kısım üyeler tarafından, Maliye Bakanlığı ile Yenice Belediyesi arasındaki ilişkinin üçüncü kişi olan karşı taraf-alacaklıyı etkilemeyeceği, bu nedenle de iadesine karar verilen paranın haczedilmesinin yerinde olduğu, nitekim Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin bu yönde kararları bulunduğu belirtilerek, yerel mahkeme kararının onanması gerektiği belirtilmiş ise de; bu görüş, Kurul çoğunluğu tarafından yukarıda belirtilen nedenlerle kabul edilmemiştir.

Şu durumda, Hukuk Genel Kurulu’nca da, benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Şikayetçi-borçlu Yenice Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile; direnme kararının, Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'na 5311 sayılı Kanunun 29.maddesi ile eklenen "Geçici Madde 7" atfıyla uygulanmakta olan aynı Kanun'un 366/III.maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.03.2013 gününde yapılan ikinci görüşmede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8667, Karar No: 2010/11268, Tarih: 28.09.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8667 E.  ,  2010/11268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında dava konusu ... İLÇESİ, ... KÖYÜ, 117 ada 2 parsel sayılı taşınmaz 6462,77 m2 yüzölçümünde fındıklık niteliğinde kazandırıcı zamananaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tespit edilmiştir

Davacı ... Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu halde, 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. madde hükmüne göre yapılan orman kadastrosu sırasında orman niteliğinde Hazine adına tespit edilen 101 ada 1 sayılı parsel dışında bırakılmasının hatalı olduğunu ileri sürerek, 101 ada 1 parsele ilave edilerek orman nitelinde hazine adına tescili istemiyle Kadastro Mahkemesinin 2008/2 esas sayılı dosyasında dava açmıştır.Yargılama sırasında yargılamanın daha sağlıklı yapılabileceği gerekçesiyle davaya konu parsel hakkındaki dava tefrik edilmiştir. Hazine davacı yanında davaya katılmıştır.

Mahkemece davanın KABULÜNE, dava konusu parselin orman niteliği ile HAZİNE adına TESCİLİNE karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. madde hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve çekişmeli taşınmazın eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarında orman alanı olarak gözüktüğü gibi 2009 yılında yapılan keşif sırasında taşınmaz üzerinde 5-15 yıllık fındık ağaçlarının bulunduğu, eğiminin bitişik parsellerle birlikte % 30-90 olduğu, içinde 50-60 yaşlarında kümeler halinde kestane türünde orman ağaçları bulunduğu gibi, kayın türünde orman ağacına dair kök kalıntılarının yer aldığı ve ormandan açılarak elde edildiği, aynı gün incelemesi yapılan öncesi bütün olduğu ileri sürülen 117 ada 1, 2 ve 4 nolu parsel dosyalarına verilen 3 kişilik orman mühendisi raporlarından anlaşıldığı, davalıların dayandıkları Mart 1307 tarih 230 ve bunun pay gittisi olan Şubat 1957 tarih 79 nolu tapu kaydının 2 dönüm miktarı sınırları çay, dere ve orman olup, yine dayanılan Sulh Hukuk Mahkemesinin 20.07.1960 gün 1956/239-170 sayılı dayanağı ölçeksiz krokide dava konusu olanın 8218 m2 olarak ölçüldüğü, oysa birbirinden ayrıldığı iddia edilen 117 ada 1, 2, 3 ve 4 parsellerin sırasıyla 3867,17 m2,

6462,77 m2, 6541,77 m2, 3157 m2 olup, toplamlarının tapu miktarından ve Sulh Hukuk Mahkemesinin 1956/239-170 sayılı dosyanın karar dayanağı krokideki taşınmazın miktarının çok olduğu anlaşıldığından sözü edilen tapu kaydının ve mahkeme kararına konu olan yerin taşınmazlarla ilgisinin bulunmadığı anlaşıldığı gibi, davalıların kullandığı taşınmaz bölümünün bir kısmının bu parsellerin uzantısında ve kuzeybatısında Çakırlı Köyü çalışma alanında kaldığı ve Çakırlı Köyü sahasında kalan mahkemenin 2009/159 (Dairenin 2010/8667 E.) sayılı dosyasındaki fen bilirkişi krokisinde 6612 m2 (B) bölümünün 983 m2 olduğu bildirilmiş olup, bu bölümlerin toplamının tapu kaydı miktarından ve Sulh Hukuk Mahkemesinin dosyasındaki kararın dayanağı krokiler miktarından fazla olup, Sulh Hukuk Mahkemesinin 1956/239 E. sayılı dosyasında 14.07.1957 tarihinde yapılan keşif sırasında taşınmazın batısında yaz ve kış mevsiminde suyu kurumayan çay ve kuzeyde de derenin bulunduğunun söylendiği, memleket haritasında dava konusu 117 ada 1 ila 4 parsellerin sınırında herhangi çay ve dere bulunmadığı, derenin dava konusu parsellerin batısında ve uzağında Çakırlı Köyü çalışma alanı içinde göründüğü, sözü edilen çay ve dere sabit sınır olması halinde dahi 117 adada kalan bu parsellerin kayıt miktarı dışında, keza Sulh Hukuk Mahkemesinin 1956/239 sayılı dosyasının dayanağı krokinin de dışında kaldığının açıkça belli olduğu, bu haliyle Sulh Hukuk Mahkemesinin dosyasındaki keşif sırasında keşif tutanağına geçirilen bulgular dahi sözü edilen mahkeme kararının dava konusu taşınmaza ait olmadığının açık kanıtı olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28/09/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14670, Karar No: 2015/12036, Tarih: 19.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/14670 E.  ,  2015/12036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SARAY(TEKİRDAĞ) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/11/2014

NUMARASI : 2011/519-2014/461

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava İmar Kanununun 11.maddesine dayalı iptal tescil istemine ilişkindir..

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 14. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 11.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren, Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.