muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2555, Karar No: 2022/21140, Tarih: 28.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/2555 E.  ,  2022/21140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : ...

A)Sanıklar hakkında “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından açılan kamu davasında; dosya arasında mevcut vergi raporlarında şirketin sanıklara devir tarihinden itibaren iş yerinde yapılan yoklamalarda başka bir mükellefin faaliyet gösterdiğinin tespit edildiği, çalışan işçisinin bulunmadığı, şirket ortak ve yetkililerine ulaşılamadığı, gerçek faaliyetinin tespit edilemediği, vergi borçlarının ödenmediği buna karşın çok sayıda ve yüksek tutarlı faturalar düzenlendiğinin ba/bs karşılaştırmalarında tespit edildiği; sanık ...’ün sadece ...’ın ricası ile ortak olduğunu, şirketin faaliyetinin dahi ne olduğunu bilmediğini, şirketle hiçbir ilgisinin olmadığını savunduğu; sanık ...'ın ise ... isimli tanıdığının ricası ile ortak ve müdür olduğunu, ancak işlerle ilgilenmediğini ... isimli şahsa vekalet verdiğini işleri onun yürüttüğünü savunması karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1)Suça konu faturaların ilgili vergi dairesinden veya kullanıcı firmalardan kanaat oluşturacak sayıda temin edilip, sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını, ... ’ye ait olduğunu söylemeleri halinde; şahsın açık kimlik bilgileri tespit edilerek çekinme hakkı hatırlatılarak tanık olarak beyanına başvurulması,

2)Tanığın da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanıkların ve tanığın temin edilecek samimi yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3)Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ya da tanığa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükümleri kurulması yasaya aykırı,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükümleri kurulması yasaya aykırı,

B)Suçun sübutu halinde, hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 28.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16461, Karar No: 2015/23643, Tarih: 21.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/16461 E.  ,  2015/23643 K.**

* HIRSIZLIK SUÇU

* İLETİŞİMİN DENETLENMESİ

* DİNLEME KAYITLARININ DELİL NİTELİĞİ

* TESADÜFEN ELDE EDİLEN DELİLLER

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 22

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 38

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 90

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 135

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 138

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 142

* CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 321

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasanın 22. maddesi uyarınca; herkes, haberleşme hürriyetine sahiptir ve haberleşmenin gizliliği esastır. Kanunda belirtilen nedenlerle ve usulüne göre verilmiş hâkim kararı olmadıkça; yine bu sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça; haberleşme engellenemez ve gizliliğine dokunulamaz. Anayasanın 38/6. maddesinde de “Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular, delil olarak kabul edilemez.” denilmektedir.

Anayasanın 90/son maddesi uyarınca iç hukuk mevzuatımızdan sayılan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 8. maddesi uyarınca, herkes özel hayatına, aile hayatına, konutuna ve haberleşmesine saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. Bu hakkın kullanılmasına bir kamu otoritesinin müdahalesi ancak ulusal güvenlik, kamu emniyeti, ülkenin ekonomik refahı, dirlik ve düzeninin korunması, suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlakın veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması için, demokratik bir toplumda zorunlu olan ölçüde ve yasayla öngörülmüş olmak koşuluyla söz konusu olabilir. Diğer taraftan, Sözleşme'nin 8. maddesinde güvenceye alınan özel hayat ve haberleşme hürriyetine ilişkin kişi haklarına aykırı şekilde elde edilen delilin soruşturma veya kovuşturmada kullanılması, sözleşmenin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkını ihlal edebilecektir.

Yürütülen bir suç soruşturması veya kovuşturması dolayısıyla telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi tedbiri 5271 CMK'nın 135. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan madde uyarınca; suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmaması durumunda, suç tarihi itibariyle hakim veya gecikmesinde sakınca olan halde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Aynı maddenin 8. fıkrasında, dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin ancak, bu fıkrada katalog şeklinde sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabileceği belirtilmiş, 9. fıkrada ise, maddede belirtilen usuller dışında hiç kimsenin, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemeyeceği ve kayda alamayacağı hükme bağlanmıştır.

Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yürütülmekte olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan, ancak başka bir suçun işlendiği şüphesini uyandırabilecek şekildeki “tesadüfen elde edilen deliller” 5271 sayılı CMK'nın 135/8. maddesinde düzenlenen katalog kapsamındaki suçlara ilişkin ise, soruşturma ve kovuşturmada delil olarak kullanılabilmektedir. Buna karşın 5237 sayılı CMK’nın 138/2. maddesinin açıklığı karşısında katalog kapsamında yer almayan suçlara ilişkin kayıtların delil olarak kullanılması mümkün değildir. Kanunda, kişiler arasında telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi yalnızca belirli ağırlıktaki suç tipleri bakımından meşru kabul edilmiş, bunlar dışındaki suçlar yönünden ise özel hayatın ve haberleşmenin gizliliğinin korunmasına ilişkin yarar üstün tutulmuştur.

İncelenen dosyada; sanıklar hakkında Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca örgüt kurma suçundan yapılan soruşturmada, Konya Sulh Ceza Mahkemesince sanıklar hakkında iletişimin tespiti karar verildiği, sanıkların, katalog kapsamındaki suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan haklarında iletişimin denetlenmesi kararı uygulanması sırasında sanıkların hırsızlık suçunu işledikleri kabul edilerek mahkumiyetlerine hükmolunmuş ise de, yukarıda yapılan açıklamalar karşısında, suç tarihi itibariyle hırsızlık suçunun 5271 sayılı CMK'nın 135/8. maddesi kapsamında bulunmaması nedeniyle anılan dinleme kayıtlarının aynı Kanun'un 138/2. maddesi gereğince bu suçun delili olarak kullanılamayacağı, kaldı ki görüşmelerin sanık H.. E.. ile temyiz dışı sanık Ş.. E.. ve evrakı tefrik edilen Ö...E... arasında geçtiği, yine görüşmelerde sanık H..'nın hayvanları almaya çalışırken bir bayanın silahla/çifteyle tüm köyü ayağa kaldırdığını belirttiği, ancak müştekinin alınan ifadesinde bu olaylardan bahsetmediği gibi, hayvanlarının bulunduğu ahırın kapısının tahta olması nedeniyle bu tahta kapıyı zorlayıp çıkmış olabileceklerini düşündüğünü; yargılama aşamasında da suç faillerini görmediğini beyan ettiği; her ne kadar M.. G..'in soruşturma aşamasında alınan beyanında, hayvan çalarken hayvan sahibi kadının elinde tüfekle kendilerini görünce hayvanları çalamadan kaçtıklarını beyan etmiş ise de hemen öncesinde, M. ile birlikte Kulu'ya geldiğini ... kardeşler ile buluştuğunu, kendisine burada beklemesini bir yere gidip geleceklerini beyan ederek M...Ş.. ve Hakkı'nın birlikte gittiklerini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların atılı suçları işlemedikleri yönündeki savunmalarının aksine başkaca delil de bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmolunması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Suç tarihinde yürürlükte olan yasal düzenlemelere göre 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g maddesinde düzenlenen suçun oluşabilmesi için eylemin, barınak yerlerinde, sürüde veya açık yerlerde bulunan büyük veya küçük baş hayvan hakkında gerçekleştirilmesi gerektiği; konut ve eklentisi niteliğindeki yerlerden gerçekleşen eylemin ise aynı Kanun'un 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilerek; hırsızlık eyleminin ne şekilde işlendiği ve gerçekleştiği yerin bağımsız hayvan barınağı ya da konut eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı hususu, mahallinde keşif ve gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılarak belirlenip, dosya kapsamındaki diğer delillerle birlikte değerlendirilerek, duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanıp, sonucuna göre suçun niteliğinin belirlenmesi gerekirken, eksik araştırmayla yazılı biçimde sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/2-g maddesine göre hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/32402, Karar No: 2016/19439, Tarih: 15.11.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/32402 E.  ,  2016/19439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ....Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ....Genel Müdürlüğü vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı ....Genel Müdürlüğünden temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 15/11/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15867, Karar No: 2013/22229, Tarih: 10.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/15867 E.  ,  2013/22229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının ek dava ile tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının ek dava ile tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

...)Dava konusu taşınmaza enerji nakil hattı geçirilmek sureti ile 1979 yılında el atıldığı, bu tarihte taşınmaz üzerinde evin mevcut olmadığı, bilirkişi raporuna göre yapının ... yıllık olduğu, bu nedenle yapının el atma tarihinden sonra yapıldığı anlaşıldığından, ev bedelinin hesaplamaya dahil edilmemesi gerektiğinin düşünülmeden fazla bedele hükmedilmesi,

...) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici .... maddesinde değişiklik yapan ve ....06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın ....maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, ........2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38481, Karar No: 2017/17106, Tarih: 07.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/38481 E.  ,  2017/17106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz harçları (Mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların davalı tarafça temyizi halinde, hükmedilen miktar üzerinden hesaplanacak nispi karar ve ilam harcının dörtte biri tutarında meblağ, temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır.

Kararı temyiz eden davalı ... Hiz. A.Ş. ( ... Ünvanı: ... Hiz. A.Ş.) vekilinin, nispi temyiz karar harcını yatırmadığı ve mahkemece de muhtıra tebliğ edilmediği anlaşılmakla, davalı ... Hiz. A.Ş. ( ... Ünvanı: ... Tem. Hiz. A.Ş.) vekiline ödenmesi gereken nispi temyiz karar harcını, kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlaması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca ihtaratlı muhtıra tebliğ edilerek kanuni süre beklenildikten sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14240, Karar No: 2011/29525, Tarih: 19.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/14240 E.  ,  2011/29525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazların reddine;

İİK'nun 170/3 maddesi gereğince inkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa ve itiraz ile birlikte takip ikinci fıkraya göre durdurulmuşsa, borçlu sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve takip konusu alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum edilir Somut olayda icra mahkemesince 170/2 maddesi gereğince icra takibi durdurulmadığı halde borçlu aleyhine inkar tazminatına ve para cezasına hükmolunması ve davalı alacaklı tarafın yokluğunda yargılama yapılarak karar verilmiş olması karşısında alacaklı lehine vekalet ücreti taktiri  isabetsiz olup hükmün bu nedenlerle bozulması gerekir ise de anılan yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Afyonkarahisar Lİcra Hukuk Mahkemesinin 22.02.2011 tarih ve 2010/246 E. - 2011/70 K.sayılı kararın hüküm bölümünün icra inkar tazminatı ile ilgili 2 nolu bendinin, para cezası ile ilgili 3 nolu bendinin ve vekalet ücreti ile ilgili 6 nolu bendinin karar metninden çıkarılmasına, mahkeme kararının düzeltilen bu şekli ile İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2243, Karar No: 2016/4975, Tarih: 22.03.2016

**13. Ceza Dairesi         2016/2243 E.  ,  2016/4975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2016/33401

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2015

NUMARASI : 2015/422 (E) ve 2015/544 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suçun 01.06.2005 tarihinden önce işlenmiş olması nedeniyle Yerel Mahkemece lehe yasa değerlendirmesi yapılarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümlerinin lehe olduğunun kabul edilmesine karşın, hapis cezasının bu Kanunun 50. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi yerine, karma uygulama yasağına aykırılık teşkil edecek şekilde, 647 sayılı Kanunun 4. maddesine göre paraya çevrilmesine karar verilmesi ve aynı şekilde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda adli para cezasının ertelenmesine yer verilmediği halde 647 sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince adli para cezasının ertelenmesine karar verilmesi yasaya aykırı olup, Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin temyiz yoluna başvurulmadan kesinleşen 30.12.2005 tarih ve 2002/94 esas, 2005/737 karar sayılı kararına karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmesi üzerine, Dairemizin 16.06.2015 tarih ve 2015/5401 esas, 2015/110773 karar sayılı ilamında, suça sürüklenen çocuğun lehine olan bu hukuka aykırılığın kanun yararına bozulması suça sürüklenen çocuğun aleyhine bir nitelik taşıması söz konusudur. Mahkûmiyet hükmünün esasına dâhil olan bir hususla ilgili bu hukuka aykırılığın giderilmesi için suça sürüklenen çocuk aleyhine kanun yararına bozma yasa yoluna başvurulmuştur. Bu durumda 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereğince hükmün aleyhe sonuç doğurmamak üzere bozulması ile yetinilmesi gerekmektedir. Bozma kararı verildikten sonra izlenmesi gereken yol anılan maddenin 4. fıkrasında dört bent halinde gösterilmiştir. Dairemizin anılan 16.06.2015 tarihli ilamında, bu hususa değinilerek hükmün aleyhe sonuç doğurmamak üzere bozulmasına ve kesinleşen hükmün aleyhe değiştirilmesi yasağı nedeniyle tekrar hüküm verilmesini önlemek bakımından yeniden yargılama yapılmamasına karar verilmesinden sonra, Mahkemece yeniden yapılan yargılama sonucunda kurulan bu ikinci hüküm, hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.

Açıklanan nedenlerle; suça sürüklenen çocuk ... ... hakkında yeniden kurulan 13.11.2015 tarihli hükme yönelik, konusu bulunmayan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE, 22.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6405, Karar No: 2017/3282, Tarih: 06.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/6405 E.  ,  2017/3282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMES :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş akdinin davalı işveren tarafından hiçbir neden gösterilmeksizin, haksız ve hukuka aykırı bir şekilde sonlandırıldığını, yazılı fesih bildiriminde bulunulmadığını, usulüne uygun olmayan fesih bildirimi ile feshin son çare olması ilkesinin de ihlal edildiğini iddia ederek, feshin geçersizliğine, müvekkilinin aynı işe aynı görev tanımı ve unvanı ile özlük haklarında herhangi bir değişiklik olmaksızın iadesine, haksız fesih nedeniyle boşta geçen süreye ilişkin 4 aylık brüt ücret ve sosyal hakların davalı işverenden tahsiline, işe iade kararına uyulmadığı takdirde iade kararına aykırılıktan dolayı davalının çalışma süresi de dikkate alınarak 8 aylık brüt ücret tutarında işe başlatmama tazminatına hükmedilmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının mağazaya gelen müşteriye karşı olumsuz davranışta bulunarak kendisine tebliğ edilen görev tanımına uymadığını ve işyeri kurallarına açıkça aykırı hareket ettiğini, bu durumda müvekkili şirketten iş akdinin devamının beklenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı işveren tarafından feshin 4857 sayılı Yasanın 25/2 maddesine uygun yapıldığı ileri sürülmüş ise de, davacıya isnat olunan hareketlerin bu madde kapsamında kalmadığı, davacının işverenin güvenini kötüye kullanmak yönünde bir harekette bulunmadığı, hırsızlık yapmadığı, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan bir davranışta bulunmadığı, davacının savunmasında belirttiği üzere depoda bulunan bir ürünün satışa getirilip getirilmemesinin 4857 sayılı Yasanın 25/2 maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceği ve haklı fesih konusunu oluşturamayacağı, en fazla geçerli fesih nedeni yönünden değerlendirilebileceği, davacının bu hareketi öncesinde aynı yönde davranışta bulunduğu yönünde bir delilin dosyaya sunulmadığı, davacının hareketinin işveren yönünden davacıyla çalışması beklenemeyecek bir seviyede olduğununun ispatlanamadığı, davacıya fesih dışındaki değişik yaptırımların uygulanması gerekirken doğrudan fesih yaptırımının uygulanmasının ağır bir sonuç olduğu, dava konusu olayda geçerli fesih nedeninin de bulunmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe: