muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/28489, Karar No: 2016/28290, Tarih: 19.12.2016

Karar, süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

...-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlarda ise, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu olduğu aynı Kanun'un 3. fıkrasında açıklanmış ve devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14/2. maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olmakla devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmamaktadır. Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumludur.

Dosya içeriğine göre, altişverenin değişmesi nedeni ile, davacıların dava dışı ...Tavukçuluk A....nin yeni alt işverenine bağlı olarak aynı işyerinde çalışmaya devam ettikleri savunulmuştur. Seri halde incelenen dosyaların bir kısmında, ... kayıtlarında, davacıların birkaç gün ara ile Bilintur Bilkent Turizm A.Ş. isimli işyerinden işe girişlerinin yapıldığı görülmektedir. Dinlenen şahitler ise davacıların yeni altişveren nezdinde çalışmaya başladıklarını beyan etmişlerdir. Bu durumda, öncelikle hizmet alım sözleşmeleri ve işyeri devrine ilişkin diğer deliller toplanarak her bir davacının yeni alt işveren nezdinde çalışmaya başlayıp başlamadığı tereddüte yer vermeyecek şekilde ortaya koyulmalıdır. Yeni alt işverenine bağlı olarak aynı işyerinde çalışmaya başlamayan davacılar bakımından şimdiki gibi kıdem ve ihbar tazminatı alacakları hüküm altına alınmalıdır.

Davacının aynı işyerinde yeni altişveren nezdinde çalışmaya devam ettiğinin anlaşılması durumunda, daire uygulamasına göre, alt işverenin değişmesi nedeni ile makul süre içerisinde yeni alt işverene bağlı olarak çalışma halinde, işyeri devri hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Somut olayda davacıların tazminatlarının ödenmesi amacı ile davalı şirkete ihtarname göndermiş olmaları ve davalı şirketin davacı işçileri başka bir işyerine daveti işyeri devri hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil etmeyecektir. Davacı ve arkadaşlarının başka bir işyerine davet edildikleri sırada, ihaleyi alan yeni şirkette çalıştıkları dikkate alındığında, başka işyerine davetin hukuki sonuç doğurmayacağı kabul edilmelidir. Zira işçi bu aşamada başka bir işverenin işçisi durumundadır. İşyeri devri hükümleri gereğince işçinin devreden işverenden kıdem taminatı talep edebilmesi için devirden sonra iş sözleşmesinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde sona ermesi gerekir. Mahkemece, bu yönden de araştırma ve inceleme yapılarak devirden sonra iş sözleşmesinin kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde sona ermiş olması halinde devreden davalı şirketin, davacının devir tarihindeki ücreti ve kendi bünyesindeki çalışma süresi ile sınırlı olarak kıdem tazminatından sorumlu tutulabileceği kabul edilerek anılan alacak bu kapsamda hüküm altına alınmalıdır. Devreden işveren ihbar tazminatından sorumlu tutulamayacağından ihbar tazminatı istemi reddedilmelidir. Devralan işveren nezdinde çalışmaya devam ettiğinin anlaşılması halde ise kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin reddine karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29576, Karar No: 2020/2255, Tarih: 12.02.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2016/29576 E.  ,  2020/2255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı kuruma ait Elazığ Eğitim ve Araştırma Hastanesinde yazılım destek personeli olarak çalıştığını, çalışmalarının ihale ile iş alan değişik işyerleri nezdinde sigortalı olarak gösterildiğini ileri sürerek ödenmeyen fazla mesai ve icap nöbeti ücret alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının icap nöbeti alacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı yazılım destek personeli olarak çalışmış olup, 08:00-17:00 saatleri arasında çalıştığını, haftanın 3 günü saat 19.00’a kadar çalıştığını, her yıl ocak ayından nisan ayına kadar tüm hafta sonları çalıştığını ayrıca 7 haftada bir, hafta sonları da dahil olmak üzere 7 gün boyunca 24 saat icap nöbeti tuttuğunu iddia ederek fazla mesai ve icap nöbeti ücreti talebinde bulunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının her ay 7 gün icap nöbeti tuttuğu kabulüyle icap ücreti hesaplanmıştır.

Dosya kapsamındaki belgelere göre, davacının icap nöbeti tuttuğu hafta kaç kez göreve geldiği ve görevin kaç saat sürdüğü icapçı olunan tüm haftalar açısından net olarak tespit edilememekte olup fiili olarak davacının nöbetlerde iş başında geçirdiği sürenin belirlenmesi ve buna bağlı olarak haftalık ne kadar fazla mesai yaptığının tespiti mümkün gözükmemektedir. Ayrıca davacının icap nöbeti sırasında işyerinde olmadığı evinde veya tercih ettiği başka bir yerde zamanını geçirdiği, çağrılması durumunda göreve gittiği dolayısıyla çağrılmadığı zamanlarda imkanı ölçüsünde serbest hareket edebildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda icap nöbetinde geçen tüm çalışma süresi ayrıca hesaplanmıştır. Ancak yapılan işin niteliği gereği icapçı olunan hafta nöbet esnasında sadece çağrılma durumunda iş yerine gidiliyor olunsa da geri kalan zamanı işçinin tamamen özgür hareket ederek geçirmesi de beklenemez. Zira işçi çağrılmaya hazır olarak beklemektedir ve işverence çağrıldığında makul bir süre içerisinde görevi başında olmak zorundadır. Bu anlamda işçi icap nöbeti esnasında şehir dışına çıkamaz veya işyerine uzak bir yere gidemez.

Taraflar arasında davacının icap nöbeti tuttuğu haftalarda nöbette geçen sürenin çalışma süresinden sayılıp sayılamayacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Yukarıda belirtildiği gibi, davacı icap nöbetinde evinde ve bulunduğu yerleşim yerinde zamanı serbestçe değerlendirebilir. İhtiyaç duyulduğunda işyerine girmek zorunda olması icap nöbetinde geçen tüm sürenin çalışma süresinden sayılmasını gerektirmez. Davacının nöbet sırasında işyerine giderek gerçekleştirdiği çalışma nedeniyle geçen süre, çalışma süresinden sayılacaktır. İşyerine gitmesini gerektirecek bir durumun ortaya çıkmaması durumunda ise, uygun bir sürenin çalışma süresinden sayılması hakkaniyet gereğidir. Zira davacı her ne kadar serbestçe kullanabileceği bir zamana sahip ise de, işyerine gitmek için her an hazır durumda olması gerekmektedir. Tüm bu hususlar dikkate alınarak Dairemizce icap nöbetinde fiilen daha fazla çalışıldığı kanıtlanmadığı takdirde, icap nöbetinde geçen sürenin 1/8’nin çalışma süresinden sayılması gerektiği sonucuna varılmıştır. Şüphesiz davacı tarafından kanıtlanan fiili çalışma süresi daha fazla ise bu süre haftalık çalışma süresine eklenecektir. Mahkemece yukarıdaki esaslara dikkate alınmadan davacının icap nöbeti alacağının belirlenmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2731, Karar No: 2024/5355, Tarih: 03.10.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/2731 E.  ,  2024/5355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/378 E., 2022/447 K.

HÜKÜM : Kabul

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; aşağıda ayrıntılı şekilde belirtilen kayıt ve belgelerin dosya arasında bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla;

1. Dava konusu taşınmazın tesis kadastrosu çalışmaları sırasında hangi sebeple tescil harici bırakıldığının Kadastro Müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevabının dosya arasına alınması,

2. Dava konusu taşınmazın imar planı kapsamında kalıp kalmadığı, imar planı kapsamında kalıyorsa ilk defa ne zaman hangi imar planı kapsamına alındığı, imar planının kesinleşme tarihinin ne olduğu ... ile Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığından ayrı ayrı sorularak alınacak yazı cevabının ve buna ilişkin tüm plan ve haritaların getirtilerek dosya arasına alınması,

3. Davacı adına dava konusu taşınmazın bulunduğu çalışma alanı içerisinde kadastro sırasında belgesiz zilyetlik nedeniyle tespit edilen taşınmaz bulunup bulunmadığı Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğü ile Kadastro ve Tapu Müdürlükleri'nden ayrı ayrı sorularak, mevcut ise davacı adına tespit edilen miktarı gösterir senetsiz defterinin onaylı örneği yazı cevabına eklenerek toplam miktarın açıkça bildirilmesi ve bu taşınmazlara ait kadastro tespit tutanaklarının onaylı örneklerinin (kesinleşip kesinleşmediklerini gösterir şekilde) getirtilerek dosya arasına alınması,

4. Dava konusu taşınmazın sınırlarında bulunan 193 ada 1, 5, 6, 8 ve 224 ada 1 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tespit tutanaklarının onaylı örneklerinin varsa dayanağı kayıtlarla (tapu kaydı, vergi kaydı gibi) birlikte getirtilmesi, taşınmazların kadastro tespiti kesinleşmişse tedavüllü tapu kayıtlarının getirtilerek dosya arasına alınması,

bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Anamur 1. Asliye Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

03.10.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4541, Karar No: 2008/4984, Tarih: 09.04.2008

**2. Hukuk Dairesi         2008/4541 E.  ,  2008/4984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.12.2006
Yargıtay — Esas No: 2016/7259, Karar No: 2016/9297, Tarih: 31.03.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/7259 E.  ,  2016/9297 K.**

**"İçtihat Metni"**

... A.Ş. vekili avukat ... ile ... aralarındaki dava hakkında İstanbul Anadolu 4. Tüketici Mahkemesinden verilen 30/09/2015 gün ve 2015/480-2015/1337 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Dava, 680.00 TL nin iadesine ilişkin Pendik Tüketici Hakem Heyetinin 26.1.2015 tarihli kararın iptali isteğine ilişkin olup mahkemece 30.9.2015 günü davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080.00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2.080.00 TL yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 31/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7794, Karar No: 2016/6491, Tarih: 11.05.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/7794 E.  ,  2016/6491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/10/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/02/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu 21. maddesi hükümlerine göre tebligat yapılmasında dikkat edilmesi gereken husus; davalının tebligat adresinden geçici olarak mı ayrıldığı, yoksa sürekli olarak mı ayrıldığı konusunun netleştirilmesidir. Muhataba çıkan tebligat evrakında belirtilen adres, aynı zamanda adres kayıt sistemindeki adresi ise bu durumda; belirtilen adresten geçici olarak ayrılmışsa; Tebligat Kanunu 21/1.madde hükümlerine göre, sürekli olarak ayrılmışsa Tebligat Kanunu 21/2. madde hükümlerine göre tebligat yapılacaktır.

Davalı ...'a ait gerekçeli karar tebliğine dair tebligat parçasının incelenmesinde; Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca muhtara tebliğ edildiği görülmüştür. Tebligatta davalının adreste bulunmama sebebi belirtilmemiştir. Sonuç olarak muhatabın belirtilen adresten geçici olarak mı sürekli olarak mı ayrıldığı anlaşılamamaktadır. Böylece davalıya usulüne uygun gerekçeli karar tebliği yapılmamıştır. Bu nedenle, davalıya usulüne uygun olarak gerekçeli karar ve davacı yanın temyiz başvuru dilekçesinin tebliğinin yapılması ve belirtilen eksikliklerin tamamlanmasını takiben dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklandığı şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için, dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 11/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22642, Karar No: 2013/12372, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/22642 E.  ,  2013/12372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı ve kasten yaralama suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.10.2009 gün ve 2009/64 Esas, 2009/963 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra dosyaya örnekleri sunulan Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 03.02.2011 tarihli raporunda; sanığa şizofreni ve epilepsi teşhisi konulduğu, aynı hastanenin 26.10.2011 tarihli raporda; akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp bu fiille ilgili olarak davaranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azaldığının belirtilmesi karşısında, sanığın işlediği dava konusu basit cinsel saldırı ve kasten yaralama suçlarına ilişkin 5237 sayılı TCK.nın 32. maddesi uyarınca suçu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığının usulünce araştırılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6134, Karar No: 2010/1052, Tarih: 16.03.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/6134 E.  ,  2010/1052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mülkiyetin tespiti

... ile Hazine ve ...aralarındaki mülkiyetin tespiti davasının kabulüne dair Iğdır 2.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 13.05.2009 gün ve 219/333 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun "Hazine birliği" ni düzenleyen 6/2. maddesi ile aynı kanunun 12/3 maddesinin bu kanuna ekli (I) sayılı cetvelde yer alan kamu idarelerini genel bütçe kapsamında göstermesi karşısında (I) sayılı cetvelde yer alan ...de genel bütçeye dahil olup 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesine göre harçtan muaf bulunduğundan Hazine ve DSİ Genel Müdürlüğünden harç alınmasına mahal olmadığına 16.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13968, Karar No: 2015/24149, Tarih: 07.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/13968 E.  ,  2015/24149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi olan mütevefa işçinin davalı işyerinde meydana gelen iş kazası neticesinde hayatını kaybetmesi üzerine davalı işveren ile muris işçi arasındaki iş sözleşmesinin sona erdiğini, davalı işverence müvekkillerine ödenmesi gereken işçilik alacaklarının ödenmediğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

Davalı vekili, taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacının fazla çalışmasının bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Anayasamızın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında; ”Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 388. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde de tekrarlanmış; 294/3. maddesinde de “hükmün tefhimi hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.” 298/2 maddesinde ise “gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” hükümlerine yer verilmiştir.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edildikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve kanunlarda yer alan kurallara açıkça aykırılık oluşturur.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edildikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve kanunlarda yer alan kurallara açıkça aykırılık oluşturur.

Mahkemece tefhim edilen kısa kararda, davacılar lehine ihbar tazminatına hükmedildiği halde sonradan yazılan gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ihbar tazminatı alacağı reddedilerek kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi oluştuğu anlaşılmaktadır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 10/04/1992 tarihli ve 1991/7 esas, 1992/4 kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma sebebidir. Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi sebebiyle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen sebeperden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.