muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2548, Karar No: 2013/6174, Tarih: 28.05.2013

Mahkemece davalı ...'nın tutunduğu tapu kaydının ilk tesisinden itibaren cins, miktar ve sınır değişikliklerini gösteren tedavülleri, çekişmeli parselin sınırındaki özellikle vergi kaydı sınırlarında kuzeyindeki dere, doğusundaki yol ötesinde bulunan parsellerin tutanakları ve dayanakları getirtilmemiş ve dayanılan tapu kaydı ve vergi kaydı yöntemince uygulanmamış, güneyindeki çeşme sınırının yol kenarında bulunmasına, parselin güneyindeki 764 sayılı parsele uygulanan tapu kaydının kuzeyinde ... okumasına rağmen, çekişmeli parselin tapu kayıtlarında tapu maliki olarak ... bulunmadığına, 1940 yılından daha eski tedavülleri getirtilmediği için öncesinin de böyle birinin tapu sahibi olup olmadığının da anlaşılamadığına, batıdaki İnli Taş sınırı batıdaki orman içinde bulunan kayalıkta yer almasına ve bu sınırların nokta sınır olmasına göre, vergi kaydının sadece yol ve dere sınırı itibariyle çekişmeli parseli kapsayıp kapsamadığı, değişebilir nitelikte sınır içerip içermediği, içeriyor ise sabit sınırın neresi kabul edileceği, tapu kaydının miktarı ile geçerli kapsamının ne şekilde saptanacağı ve miktar fazlası yönünden zilyetlikle edinme şartlarının davacı ve davalılar yönünden gerçekleşip gerçekleşmediği yöntemince araştırılmamış, çekişmeli parselin bulunduğu yerde 14.05.2009 tarihli keşif sonunda orman uzmanı bilirkişi ... tarafından düzenlenen rapor ve 13.10.2010 tarihli keşif sonunda orman bilirkişi ... tarafından düzenlenen raporlar, özelikle çekişmeli parselin batısındaki bölümün eylemli durumu ve memleket haritası ile hava fotoğraflarındaki görünümleri yönünden çeliştiği halde, bu çelişkiler üzerinde durulmamış, bu çelişkiler yöntemince giderilmemiş, davacılar tarafından köy camisi için yer bağışlanmasına ilişkin 03.04.1979 günlü senedin sahteliği ileri sürüldüğü halde, bu konu üzerinde durulmamış, tapu kaydı kapsamındaki yerler için verilen 11.09.1950 tarihli Kaymakamlık Men kararı üzerine, men edilenler tarafından bu yerler ilgili dava açılıp açılmadığı, men kararından sonra bu yerin davacılar tarafından zilyet edilmesi karşısında tapuya dayalı olarak her hangi bir dava açılıp açılmadığı araştırılmamıştır.

Diğer taraftan, yargılama sırasında ileri sürülmeyen tapu kaydına temyiz aşamasında da dayanılamaz. Kadastro mahkemesi basit yargılama usûlüne tabi olup, bu usûlde, taraflar dayandıkları delilleri ilk celseye kadar mahkemeye yazılı olarak bildirebilecekleri gibi, delillerini ilk celsede gelerek de bildirebilirler, davacı taraf dava dilekçesinde tapuya dayanmadıkları gibi, yargılama aşamalarında da tapu kaydına tutunmamışlardır. Bu nedenle ıslaha ilişkin hükümler müstesna olmak üzere, temyiz aşamasında ileri sürdükleri bu tapu kayıtlarına dayanarak iktisap iddiasında bulunamazlar.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukukî durumunun 3116, 4785, 5658, 6831 sayılı kanunlar hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 sayılı Kanun, sadece hangi nitelikteki taşınmazların Devlet ormanı sayılacağını göstermiş ve Devlet ormanlarının kadastrosunun yapılmasını öngörmüştür. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince, aynı Kanunun 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, Devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 sayılı Kanun ile iadeye tabi tutulmuş ve iadenin koşulları aynı Kanunda gösterilmiştir.

Devletleştirilen ve iadeye tabi olmayan ormanlara ait tapu kayıtları hukukî değerlerini yitirirler. 6831 sayılı Kanunun 3373 sayılı Kanunla değişik 1/F maddesi, öncesi orman olmayan taşınmazlar bakımından söz konusu olabilir.

O halde mahkemece; öncelikle çekişmeli parselin tesbitine esas alınan tapu kaydının ilk tesisinden itibaren cins ve miktar değişikliklerini evrakı müsbitesi ile birlikte içeren tam tedavülleri ve revizyonları getirtilmeli, kök tapu itibarile tapu kaydının revizyon gördüğü tüm parsellerin tesbit tutanakları ile tesbitleri kesinleşmişse bu yolla oluşan tapu kayıtları, itirazlı olan ya da hükmen kesinleşenlerin bu yolla oluşan tapu kayıtları, bu revizyonları dıştan çevreleyen parsellerin tesbit tutanakları ve dayanağı olan tapu ve vergi kayıtları,

Çekişmeli parselin kuzeyinde yer alan dere ötesindeki ve doğusunda yer alan yol ötesindeki komşu parsellerin tesbit tutanakları ile var ise tesbitlerinin dayanağı olan tapu ve vergi kayıtları,

Çekişmeli parselin bulunduğu yerde karayolu için kamulaştırma yapılıp yapılmadığı sorularak yapılmışsa, karayolu kamulaştırmasına ilişkin plan ve kararlar ile davacı ya da davalılardan kamulaştırma yapılmışsa buna ilişkin belge kayıtlar,

Çekişmeli parselin bulunduğu yere ilişkin en eskisinden en yenisine bulunabilen tüm memleket haritaları ve hava fotoğrafları,

Gülnar Kaymakamlığının 11.09.1950 tarihli Kaymakamlık Men kararı dolayısıyla men edilenler ya da men ettirenler tarafından çekişmeli yerlerle ilgili dava açılıp açılmadığı sorularak, açılmış ise ilgili dava dosyaları,

Konuyla ilgili yönetimlerden getirtilmeli,

Dayanılan tapu kayıtları ile vergi kayıtlarındaki sınırları ve memleket haritasındaki mevkileri ve sabit noktaları ve sınırları bilecek ve bu davalar ile ilgisi olmayan, yeterince yaşlı ve yansız yerel bilirkişiler tesbit edilmeli, gerektiğinde tapu kayıtlarının bilinmeyen sınırlarında yardımcı olacak ve zilyetlik konusunda bilgi verecek tanık isimleri taraflardan istenmeli, önceki keşiflere katılmamış üç orman bilirkişi ve üç ziraat uzmanı bilirkişi ile bir harita mühendisi ve bir fen elemanı bilirkişinin ismi yöntemince belirlenmeli, bu bilirkişilere tarafların itirazları olursa değerlendirilerek, gerektiğinde onların yerine başkaları seçilmeli,

Daha sonra mahkemece, getirtilen memleket haritaları, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planları ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve harita mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 1/6/1988 gün ve 31/13 E.K.; 14/3/1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13/6/1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 3/3/2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; parselin bir birinden farklılık arz eden bölümleri ayrı ayrı ele alınarak, bu bölümlerin toprak yapısı, bitki örtüsü, üzerindeki ağaçların cinsi, yaşı ve sayısı, kapalılık oranı, hâkim ağaç türü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, hangi fotoğrafın taşınmazın hangi bölümüne ya da sınırına ait olduğu üzerine yazılıp onaylanarak dosyaya eklenmeli, orman kadastrosu kesinleşmediğine göre, fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritalarının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli,

Orman sayılmayan bölümler yönünden bu yerlerin tapu kaydı kapsamında kalıp kalmadığı, kalmıyorsa ise zilyetlikle edinilecek yerlerden olup, olmadığı, öyleyse zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşup, oluşmadığı yöntemince saptanmalıdır. Bu cümleden;

Orman sayılmayan bölümler yönünden bu yerlerin tapu kaydı kapsamında kalıp kalmadığı, kalmıyorsa ise zilyetlikle edinilecek yerlerden olup, olmadığı, öyleyse zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşup, oluşmadığı yöntemince saptanmalıdır. Bu cümleden;

Davalı tarafın dayandığı vergi kayıtları, davacı gerçek kişilerin tutunduğu vergi beyanları ve davalı tarafın tutunduğu tapu kayıtları ve vergi beyanları ilk oluşumundan itibaren tüm tesis ve tedavülleri yerel bilirkişiler yardımıyla yerine uygulanmalı, yerel bilirkişi sözleri komşu parsel kayıtları ve dayanakları ve memleket haritalarındaki mevki isimleri ve yer isimleri okunarak denetlenmeli, bilinmeyen sınırlar konusunda taraflara tanık dinletme olanağı verilmeli, tapu kaydının İnli Taş ve Çeşme sınırları itibariyle değişebilir nitelikte nokta sınır içerip içermediği üzerinde durularak, bu tür kayıtların kapsamının 3402 sayılı Kanunun 20/C madde hükmüne göre

kapsamının yüzölçümüne değer verilerek saptanacağı da gözetilerek, 3402 sayılı Kanunun 20 ve 21. maddeleri gereğince uygulama yapılmalı, sabit sınırların neresi olduğu irdelenip tartışılarak, bu sabit sınırlar ile bağlantısı kesilmemek suretiyle, bu sınırlardan başlanarak uygulanıp, tapu ve vergi kayıtlarının sınırları ve yüzölçümü ile geçerli kapsamı tereddüte yer bırakmayacak biçimde belirlenmeli, harita mühendisi bilirkişi ve fen bilirkişilere tapu kaydının sınırları itibariyle kapsadığı alanı ve yüzölçümüyle geçerli kapsamını ayrı ayrı gösteren ayrı renkli kalemlerle işaretli müşterek imzalı kroki düzenlettirilmeli; düzenlenen bu rapor ve krokiler aynı nitelikteki tüm dava dosyalarına konulmalı,

Çekişmeli parselin tapu kaydının miktarı ile geçerli kapsamı dışında kalan bölümlerinin yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu, orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte, tarım uzmanı bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi niteliğinde olup olmadığı belirlenip, toprağın derinliği, eğimi, bitki örtüsü, üzerindeki muhdesat ve ağaçların cinsi, sayısı, sulama ve yağışa göre verimlilik konularında detaylı rapor alınmalı;

Zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kimin tarafından kaç yıl süreyle, ne şekilde zilyet edildiği, bu zilyetliğin taşınmazın ekonomik amaca uygun olup olmadığı sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar iddia sahibi olan davacı ya da davalılar yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli; yerel bilirkişi ve tanık beyanları arasında çelişki doğacak olursa, bu çelişkiler, tesbit bilirkişileri de dinlenmek suretiyle giderilmeli, 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, bu kişiler yanında, (murisler ve bayiiler) yönünden de aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tesbit ya da tescil edilip edilmediği tapu müdürlüğü ve ilgili kadastro müdürlüğü ile hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden sorulup, aynı Kanunun 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi hükmü gözetilerek sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre, ilk kararı dahili davalı ve Hazinenin temyiz etmediği de gözetilerek bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; davalı ...'nın hâkimin reddi isteminin reddine ilişkin hükme yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının REDDİNE, aynı bentde sözü edilen nedenlerle, davalı ... Kayanın disiplin para cezasına ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile davalıya disiplin para cezası verilmesine ilişkin kararın BOZULMASINA,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle; davalı ... ile davacılar ..., ... , ... , ... , ... ve ... ... 'ün temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, Yargıtaydaki duruşmada Hazine kendini Avukat ile temsil ettirmişse de, karar, temyiz eden gerçek kişiler yararına bozulduğundan, Hazine yararına avukatlık ücretine hükmetmeye yer olmadığına 28.05.2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9258, Karar No: 2012/12014, Tarih: 05.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9258 E.  ,  2012/12014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/12/2010 tarih ve 2007/359-2010/480 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili ve gerçek kişiler vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03/07/2012 günü hazır bulunan davacılar vekili Av. ... ile davalı vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı şirkete ait hisselerin müvekkillerine ve Oruçoğlu ailesine ait iken yapılan anlaşmalar sonucu hisselerin davalı gerçek kişilere devredildiğini, hisse devirlerine ilişkin olarak yapılan 24.03.2004 ve 25.03.2004 tarihli protokollerde şirkete ait eski fabrika arsasının % 50 hissesinin müvekkillerine bedelsiz olarak devredileceğinin kararlaştırıldığını ancak yapılan ihtarlara rağmen davalıların anılan devir işlemini yerine getirmediklerini, bu nedenle müvekkillerinin zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak açılan davada yargılama sırasında yapılan ıslah ile taşınmazların dava tarihi itibariyle tespit edilen değeri olan 940.748,00 TL’nin avans faiziyle birlikte davalı gerçek kişilerden tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, davaya dayanak yapılan hisse devir protokollerinde müvekkili şirket taraf olarak yer almadığından protokol hükümlerinin müvekkili şirket yönünden hukuki bir sonuç doğurmayacağını savunarak, müvekkili şirket hakkındaki davanın reddini istemiştir.

Davalı gerçek kişiler vekili, davaya konu sözleşmenin taşınmazın tapu dışında satımına ilişkin olduğundan davacıların satış bedeline ilişkin istemlerinin sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayalı bulunduğunu ve bu davanın da zamanaşımına uğradığını, tapulu taşınmazların tapu dışı satışlarının geçersiz olması nedeniyle davacıların taşınmaz bedelini talep haklarının olmadığını, hisse devir bedellerinin tamamen ödendiğini, davacıların istemlerinin hukuki dayanaktan yoksun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, somut olayda resmi şekil şartına uygun olmayan taşınmaz devir taahhüdünün karşı edimi niteliğindeki hisse devirlerinin geçerli olduğu ve ifasının da gerçekleştirildiği, sözleşmenin bir tarafınca taahhüt edilen edimin ifa edilmiş olması halinde diğer tarafın resmi şekil şartına aykırılık iddiasında bulunmak suretiyle kendi edimini ifadan kaçınmasının MK.'nun 2. maddesindeki dürüstlük kuralına uygun düşmeyeceği, edimlerini yerine getiren davacıların karşı edimin yerine getirilmemesinden dolayı davalı şirkete ait arsanın sadece arsa olarak rayiç bedelinin %50'sine karşılık gelen miktarın tazminini davalı gerçek kişilerden talep etmelerinin mümkün olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 217.791,50 TL’nin temerrüt tarihi olan 11.06.2007 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte Oruçoğlu Yağ San.Tic. A.Ş dışındaki davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin talep ile davalı şirket hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ile davalı gerçek kişiler vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekili ve gerçek kişiler vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekili ve gerçek kişiler vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL vekalet ücretinin her bir yandan alınarak yek diğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 9.444,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 3.194,70 TL harcın temyiz eden davacılara iadesine, 05/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3200, Karar No: 2012/8003, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/3200 E.  ,  2012/8003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı ... ve davacı şirket vekili Av.... geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, 82.832 TL kira alacağının tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi halinde hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.01.2002 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmeyi davalı şirket kiracı , davalı ... da müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzalamıştır. Sözleşmede fabrika nitelikli kiralananın aylık kira parası 5.000 TL olarak belirlenmiş, sözleşmenin özel şartlar bölümü 6. maddesinde de kira bedellerinin birer yıllık dönemlerde İTO'nun belirlediği enflasyon oranı kadar her yıl artırılarak ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davalı kiracının kiralananın can ve mal emniyeti açısından kullanmaya elverişsiz olması gerekçesi ile Eylül 2007 ayı içinde tahliye etmesinden sonra davacının açtığı davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 04.05.2011 gün ve 2008 / 342 Esas 2011 / 306 Karar sayılı kararında 53.717.50 TL hasar bedeli ve 6.100 TL bir aylık onarım süresi kirasının davalıdan tahsiline karar vermiştir. Davacı işbu davada ise, Ocak-Ağustos 2007 ayları arasında eksik ödenen kira parası ile dönem sonuna kadar olan ödenmemiş kira bedellerinin tahsilini istemiştir. Taşınmazın tahliye edildiği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. 01.01.2005 tarihinde 6570 Sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanun'un 11. maddesi gereğince yenilenen kira sözleşmesi 31.12.2007 tarihinde son bulmaktadır. Ne var ki davalı kira süresinin sonunu beklemeden kiralananı erken tahliye etmiştir. Davalı kiracının kira süresinin sona ermesinden önce kira sözleşmesini tek taraflı olarak feshederek kiralananı tahliye ve teslim etmesi durumunda kural olarak kira süresinin sonuna kadar kira parasından sorumludur. Bununla birlikte davacı kiralayanın kiralananın yeniden kiralanması konusunda gayret göstermesi, böylece zararın artmasını önlemesi için kendisine düşen ödevi yapmak durumundadır. Bu durumda davacının zararı tahliye tarihinden itibaren kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibarettir. Bu süre kira dönemi sonunu

geçemez. Kiralananın ne zaman davacıya teslim edildiği kiracı tarafından yazılı delille kanıtlanamadığından bu konuda davacının beyanına itibar edilerek kiralananın 29.09.2007 tarihinde tahliye edildiğinin kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece bu tarihten itibaren kiralananın aynı koşullarla ne kadar sürede yeniden kiraya verilebileceği konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak ve önceki davada bir aylık onarım süresi kirasının da hüküm altına aldığı gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru değildir.

Diğer yandan davacı Ocak 2007 ayı başından itibaren aylık kira parasının 10.200 TL, KDV ile birlikte 12.036 TL ödenmesi gerekirken davalı tarafından aylık 7.700 TL olarak ödendiğini belirterek, Ocak-Ağustos 2007 ayları arasında eksik ödenen kira bedellerinin tahsilini istemiştir. Ne var ki sözleşmede kararlaştırılan artış şartı belli ve muayyen olmadığı gibi, taraflar arasında onarım süresi kira parasının tahsiline yönelik olarak görülen davada mahkemece bir aylık onarım süresi kirası 6.100 TL olarak hüküm altına alınmış ve karar davacı tarafından temyiz edilmemiştir. Davalı ise talep konusu dönemde bu miktardan daha fazla aylık 7.700 TL olarak ödemede bulunmuştur. Sözleşmedeki artış şartının belli ve muayyen olmaması ve davacının da talep ettiği aylık kira miktarını kanıtlayamaması nedeniyle davalının beyan edip ödediği aylık kira miktarına itibar edilerek Ocak-Ağustos 2007 ayları arası kira farklarına yönelik istemin reddine ve Eylül 2007 ayı kirası için de tahliye tarihine kadar aylık 7.700 TL üzerinden kira parasının tahsiline karar verilmesi gerekirken, bu konudaki talebin de kabul edilmesi yerinde değildir.

Ayrıca sözleşmeyi davalı ... müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzalamıştır. Kefilin sorumluluğu kira süresi ile sınırlı olup kefilin sorumluluğundan söz edilebilmesi için bir sürenin ve kefilin sorumlu olacağı azami miktarın belirlenmiş olması gerekir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 22.03.2006 gün ve 2006 / 6-78-88 sayılı kararı da bu yöndedir. Sözleşmedeki artış şartı belli ve muayyen olmadığından davalı kefilin Eylül 2007 ayı kirasından ve kiracının erken tahliyesi nedeniyle yoksun kalınan kira parası da bilirkişi incelemesi ile belirleneceğinden tahliyeden sonraki kira parasından sorumlu tutulması mümkün değildir. Kaldı ki hasar tazminatı ve onarım süresi kirasına yönelik taraflar arasında görülen davada da davalı kefil hakkındaki davanın benzer gerekçelerle reddine karar verilmiştir. Bu itibarla mahkemece hüküm altına alınan miktardan davalı kefilin de sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırıdır.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 29.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.