muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6804, Karar No: 2021/11121, Tarih: 03.11.2021

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” şeklinde,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/8. maddesinde ise "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemelerin yer aldığı,

Somut olayda, haklarında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olan sanıklar haklarında denetimli serbestlik müdürlüğünce çağrı tebliğinin bir kez yapıldığı gerekçesi ile beraat kararı verilemeyeceği, aksi halde bu suçtan bir daha kovuşturma yapılmasının mümkün olmayacağı, bu halde kamu davasının açılması bir şarta (yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme şartına) bağlanmış olduğundan, mahkemece ısrar şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, açılan kamu davasında kovuşturma şartı bulunmadığından durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden beraat kararı verilmesi kanuna aykırı olup sanıklar lehine verilmiş olan ve davanın esasını çözen bu karardan dolayı yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, hukuka aykırılığa işaret edilerek, kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

D-)Karar:

Açıklanan nedenlerle, mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden “durma” kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, beraat kararı verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/12/2016 tarihli ve 2015/435 esas, 2016/641 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,

03/11/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4322, Karar No: 2015/107, Tarih: 13.01.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/4322 E.  ,  2015/107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Enez Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2014

NUMARASI : 2013/69-2014/28

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, kira parasının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile itirazın 10.663 TL üzerinden iptaline, takibin devamına, davacının icra inkar tazminatı isteminin ve fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin icra inkar tazminatına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacılar tarafından davalı hakkında sözlü kira sözleşmesine dayanılarak aylık 500 TL'den Mayıs 2010- 14.11.2012 arası aylar kirası 16.700 TL'nin işlemiş faizi ile tahsili için Enez İcra Müdürlüğü'nün 2013 / 135 sayılı dosyasında 05.02.2013 tarihinde başlatılan icra takibine davalının yasal süresi içinde itiraz etmesi üzerine açılan işbu itirazın iptali davasında davalı yan, kira borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini ve davacıların % 20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonucu aylık kira parasının 350 TL olduğunun belirlenmesi üzerine, davanın kısmen kabulü ile itirazın 10.663 TL üzerinden iptaline karar verilmiştir. Davanın geri kalan bölümünün ret edilmesine rağmen davalının icra inkar tazminatı istemi konusunda mahkemece olumlu- olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmediğinden hükmün icra inkar tazminatına hasren bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda (2) No'lu bentte yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün icra inkar tazminatına hasren BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16038, Karar No: 2021/1207, Tarih: 14.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/16038 E.  ,  2021/1207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Adli tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının olaydan en az 6 ay sonra değerlendirilmesinin gerektiği, katılanın olayın üzerinden en az altı ay geçtikten sonra, mevcut raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, yüz bölgesine dahil olan boyun ve kulak sınırları içinde olduğu tespit edilen yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden, olayın üzerinden 2 ay geçtikten sonra düzenlenen adli rapor hükme esas alınmak suretiyle, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 14.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6353, Karar No: 2017/15622, Tarih: 09.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/6353 E.  ,  2017/15622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; eczacı olduğunu, dava konusu taşınmazı 09/04/2015 tarihinde mesleğini icra edebilmek ve iş yeri ihtiyacını karşılamak amacı ile satın aldığını, taşınmazın tam hastane kapısı karşısında olup ihtiyaçlarına karşılık verecek konumda bulunduğunu, bu nedenle kira sözleşmesinin uzatılamayacağının davalıya ...1. Noterliğinin 28/04/2015 tarih ve 5048 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile bildirildiğini, ihtarnamenin 04/05/2015 tarihinde davalı tarafa bizzat tebliğ edildiğini ancak davalının halen taşınmazı tahliye etmediğini belirterek kiralanan taşınmazın tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı,davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.

Türk Borçlar Kanunu'nun 350/1 ve 351. maddesine göre işyeri ihtiyacına dayalı olarak açılan tahliye davalarında ihtiyaçlının kirada olması halinde ihtiyacın varlığının kabulü için ihtiyaçlının ya tahliye tehdidi altında bulunması veya kiralananın yapılacak iş için daha üstün nitelikte olması, en azından halen iş yapılan yerle eşdeğer nitelikte bulunması gerekir. Eşdeğerlik durumu varsa mülkiyet hakkına üstünlük tanınmalıdır. Bu iki halden birisinin varlığı ihtiyacın kabulü için yeterlidir. Her iki halin birlikte olması gerekmez. Tahliye tehdidinin varlığı davacı tarafından ileri sürülmemiş ise mahkemece kendiliğinden nazara alınamaz. Oysa kiralananın halen iş yapılan yerden üstün olduğu ileri sürülmemiş olsa bile ihtiyaç iddiasının içinde bu husus da mevcut olduğundan mahkemece uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılarak kıyaslama suretiyle bu hususun belirlenmesi gerekir.

Mahkemece, davacının mesleğinin eczacılık olduğu, dava konusu dükkanın hastanenin tam karşısında bulunduğu belirtilerek işyeri iddiasının gerçek , samimi ve zorunlu olduğu gerekçesiyle davalının tahliyesine karar verilmiş ise de dosya kapsamında gerekçede belirtilen hususlara ilişkin toplanan herhangi bir delile rastlanmamıştır. Mahkemece, dava konusu kiralanan taşınmazda yapılacak keşif ile özellikle taşınmazın Eczacılar ve Eczaneler hakkındaki 12.04.2014 tarih ve 28970 sayılı Yönetmeliğe uygun şekilde Eczane olarak kullanılıp kullanılamayacağı ve ayrıca davacının halen bulunduğu bir işyeri olup olmadığının tespiti ile her iki taşınmaz üzerinde yapılacak mukayeseli keşif ile üstünlük vasıfları araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken noksan araştırma ve inceleme sonucu yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2522, Karar No: 2014/7046, Tarih: 08.05.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/2522 E.  ,  2014/7046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 4. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/10/2012

NUMARASI : 2011/1718-2012/1218

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı kurum ile davalı . Elektrik Dağıtım AŞ arasında 02.01.1986 tarihli elektrik enerjisi satışına dair sözleşme imzalandığını, 04.12.2001 tarihinde, davacı kurum elemanlarınca yapılan kontrolde “kök binası ölçü hücre kapısının kırılmış ve ölçü akım trafolarının sökülmüş olduğu ve ölçüsüz elektrik kullanıldığının tespit edildiğini, kaçak tutanağı tanzim edilerek, 2.658,71 TL kaçak enerji faturası tanzim edildiğini, bu faturanın davalıya 10.12.2001 tarihinde tebliğ edildiğini, davalının borcu ödememesi nedeniyle 2.658,71 TL asıl alacak, 10.896.03 TL gecikme zammı ve 1.961,28 TL gecikme zammı KDV'si olmak üzere 15.516,02 TL üzerinde icra takibi başlatıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında, 09.11.1995 tarih ve 22458 Sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve olay tarihinde yürürlükte bulunan Elektrik Tarifeleri Yönetmeliğinin 2/2.maddesinde bu Yönetmelik 1.maddede belirtilen teşekküllerin ve teşekkül ile şirketlerin veya şirketlerin birbirleriyle (madde 1-Bu yönetmeliğin amacı TEAŞ, TEDAŞ ve Türkiye Elektrik Kurumu Dışındaki Kuruluşların Elektrik üretimi, iletimi, dağıtımı ve ticareti ile görevlendirilmesi hakkında 3096 sayılı Kanun ve bu kanun uyarınca yayımlanan yönetmeliklere göre kurulan şirketlerin aboneye elektrik enerjisinin satış esasları ile tarife esaslarını tespit etmek, elektrik enerjisi satış tarifelerini onaylamak ve uygulamasını kontrol etmektir.) olan anlaşmalarını kapsamaz, hükmüne amir olduğunu, bu nedenle elektrik tarifeleri yönetmeliğinin dava konusu olayda uygulanmasının mümkün olmadığını, ayrıca davacı kuruma yazılan 20.12.2001 tarihli tutanakta da anlaşılacağı üzere mühürlerin davacı ekiplerince kırıldığını ve enerjinin yine davalı ekiplerince verildiğini, davalı kuruma ait tesiste kaçak elektrik kullanımının söz konusu olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, elektrik mühendisi tarafından düzenlenen rapor hükme esas alınmak suretiyle davalının kaçak elektrik kullandığının kabulü ile, itirazın iptaline, takibin 2.658,71 TL asıl alacak, 10.874,26 TL gecikme zammı, 1.957,37 TL gecikme zammına uygulanan %18 KDV, asıl alacağa takip tarihinden itibaren değişen oranlı avans faizi uygulanmasına, 2.658,71 TL asıl alacak miktarı üzerinden hesap edilecek %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına göre; davacı ile davalı şirket arasında 02.01.1986 tarihli elektrik satışına ilişkin sözleşme tanzim edilmiştir. Bu sözleşme uyarınca, davalı kurum elektrik üretim-tüketim zinciri içerisinde, elektrik üreten kuruluşlardan aldığı enerjiyi abonelere dağıtma görevini üstlenmiş bir dağıtım şirketidir. Bu itibarla davalı şirketin elektrik tüketen bir abone gibi kabulü mümkün değildir.

Ne var ki, davalı vekili cevap dilekçesinde ve yargılama sırasında; müvekkili kurumun kaçak elektrik kullanmadığını 03.12.2001 tarihinde hatta arıza meydana geldiğini, durumun davacı kurum elamanlarına bildirildiğini, davacı kurum elemanlarınca arıza çalışmalarına başlandığını ve Kuskan kök binasında akım trafolarının yanık olduğu, akım trafolarının bir araçla gönderildiğinin bildirildiğini ancak aşırı yağıştan dolayı akım trafolarının Tedaş Silifke arıza servisine bırakıldığını, 04.12.2001 tarihinde davacı kurum tarafından kaçak tutanağı tanzim edildiğini, mührün davalı kurum tarafından kırılmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davalı vekilinin bu savunması üzerinde durulmadığı gibi davalı Tedaş'ın abonelikte son tüketici olmayıp, davacıdan aldığı elektriği abonelere satan kurum olarak kaçak elektrik kullanma fiilinin gerçekleşip gerçeklemediğinin duruksamasız tespiti amacıyla davacı kurum tutanak düzenleyicileri ile 07.12.2001 tarihli belgeye ekli tutanak düzenleyicileri de dinlenerek olayın şüpheye yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi, daha sonra toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15094, Karar No: 2012/22167, Tarih: 12.11.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/15094 E.  ,  2012/22167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeline hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) El atılarak pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazda el atma tarihinde yapı bulunmadığına göre sonradan yapılan yapı bedelinin irtifak karşılığının hesaplanmasında dikkate alınamayacağı düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergâhı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 1 'ini geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

3) İrtifak ve pilon yerinin ... Genel Müdürlüğü adına tescili yerine, yazılı şekilde ... adına tesciline karar verilmesi,

4) Kabule göre de; ıslah dilekçesi harçlandırılmadığı halde, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22661, Karar No: 2015/18109, Tarih: 05.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/22661 E.  ,  2015/18109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Tokat 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 07/04/2015

Numarası : 2014/396-2015/181

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 05/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16851, Karar No: 2014/12021, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16851 E.  ,  2014/12021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2013

NUMARASI : 2011/250-2013/477

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı Kuruma yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/572, Karar No: 2006/546, Tarih: 20.09.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/12-572 E.  ,  2006/546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tarsus İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2006

Taraflar arasındaki “şikayet” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tarsus İcra Hukuk Mahkemesince şikayetin reddine dair verilen 31.08.2005 gün ve 2005/ 287-281 sayılı kararın incelenmesi Şikayetçi/takip alacaklısı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12.Hukuk Dairesinin 24.10.2005 gün ve 2005/21443-20706 sayılı ilamı ile; (...Alacaklı vekili Tarsus Belediye Başkalığı aleyhine genel haciz yolu ile başlatılan takipte anılan belediye başkanlığı adına Tarsus Belediye Su ve Kanalizasyon İşletmesi Müdür vekilinin takibe itiraz ettiğini bu itirazın geçersiz olduğundan iptalini ve İcra Memurunun hukuka aykırı olarak verdiği takibin durdurulması kararının iptalini şikayet yolu ile talep etmiştir.

İcra takibi borçlu Tarsus Belediye Başkanlığı hakkında başlatıldığından, belediyenin taraf olduğu bu takipte belediyeyi 5393 Sayılı Belediye Kanununun 38/c maddesi uyarınca Belediye Başkanı temsil eder. Belediye Başkanı kanundan doğan bu yetkisini kullanması için bir vekil atayabilir. Takip işlemi Avukatlık Kanunun 35. maddesi uyarınca adli işlem niteliğini taşıdığından bu vekilin baroda yazılı avukat olması gerekir. Belediye Başkanı bu yetkisini herhangi bir sözleşme veya yönetmelik ile su ve kanalizasyon işleri müdürüne devredemez. Takibe itiraz eden kişinin avukat (Belediye vekili) olmadığı anlaşılmakla Tarsus Belediye Başkanını temsil yetkisi bulunmadığından adı geçen tarafından icra müdürlüğüne yapılan itirazda geçersizdir. Mahkemece şikayetin kabulü ile icra müdürünün 1.7.2005 tarihli işleminin iptaline karar vermek gerekirken, aksi düşüncelerle şikayetin reddine karar verilmesi isabetsiz olup kararın bozulması gerekmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Şikayetçi/Takip alacaklısı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Şikayetçi/takip alacaklısı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 20.09.2006 gününde, oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY