muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7725, Karar No: 2023/5867, Tarih: 03.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/7725 E.  ,  2023/5867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/535 E. 2015/345 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.06.2015 tarihli ve 2013/535 Esas, 2015/345 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Katılanlar ... ve ...'nın soruşturmanın başlangıcından itibaren alınan ifadelerinin tutarlı olduğuna, isnat olunan fiili ayrıntıları ile anlatmış olduklarına, polis memuru olan katılan ...'ın, sanık ile arasında eskiye dayalı bir husumet bulunmamasına rağmen olaya müdahale etmiş olmasının ve katılanların toplum içerisinde kendilerini de rencide etmesi ihtimali bulunan bu tarz bir suç ile ilgili samimi bir şekilde ihbarda bulunmuş olmalarının işlenilen suçun gerçekliğine karine teşkil ettiğinin anlaşılmasına rağmen mahkemece verilen beraat hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna ve diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ...'ın polis memuru olduğu, mağdur ...'nın ise ...'ın oğlu olduğu, aile fertleri ile eve dönmek için 17.20 sıralarında dolmuşa bindikleri, ...'ın yüzü dolmuşa dönük vaziyette şoförün yanındaki motor üstü tabir edilen yerde oturduğu, mağdur ...'nın ayağa kalkarak araca binen kişilere yer verdiği, bu sırada sanık ...'nin de araçta ayakta olduğu, mağdurun yanına gelerek arkasında durdurduğu, şortla bulunan mağdurun arkadan sağ bacağında kasık tarafında baldır kısmında bulunan yarasının üzerine doğru birisinin ellediğini hissettiği, dönünce sanığı sanığa baktığında sanık başını sağa sola çevirdiği, mağdur önüne döndüğünde sanığın ayağına basıp kalçasını ellemeye başladığı, mağdurun babasının kalkarak yanlarına geldiği ve bir şey mi var dediği, sanığın bir şey olmadığını söylediği, ...'ın sen oğluma ne yapıyorsun dediği, sanığın ...'a sana ne lan deyip iteklemeye çalıştığı, sanığın müştekiye kafa vuracağı sırada müşteki kafasını eğince sanığın müştekinin kafasına vurduğu, sanığın bağırıp çağırmaya başladığı ve araç durunca araçtan indiği, sonra sanığın aracı taşladığı, eve gidince ...'ın arkadaşlarının geldiği ve olayları onlara anlattığı ve şahsı tanıdığını isminin ... ... olduğunu söylediğinin iddia edildiği, sanığın suçlamayı kabul etmediği, polisin kendisine kafa attığını, bir yıl kadar önce lise civarında köpek gezdirirken polis olan ...’ın kendisine hakaret edip darp ettiğini ve onun hakkında şikayetçi olduğunu iddia ettiği, tanıkların beyanlarının otobüste olduğunu iddia ettikleri bir bayan şahsın olayı anlatmasından ibaret olduğu, kendilerinin görgüye dayalı bilgilerinin olmadığı, sanık ile katılan ... arasında husumet bulunduğu, mahkemece sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verildiği dosya kapsamından anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve taktirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.06.2015 tarihli ve 2013/535 Esas, 2015/345 Karar sayılı kararında O yer Cumhuriyet Savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısı'nın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2058, Karar No: 2013/5677, Tarih: 26.03.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/2058 E.  ,  2013/5677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacıların eş, baba ve oğulları olan sigortalı İsmail Aykanat'ın geçirdiği iş kazası nedeniyle eş, anne babası ile çocuklarının manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dava dışı sigortalı İsmail Aykanat'ın davalı şirkete ait iş yerinde bekçi olarak çalışmakta iken, 08.08.2004 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle ezilme suretiyle oluşan meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının % 38.2 olduğu açıktır.

818 Sayılı Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan kişiye aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Hal böyle olunca doğrudan doğruya cismani zarara maruz kalan yalnızca maddi sağlık bütünlüğü ihlal edilen kişimidir? Zarar kavramına (B.K. 46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali, sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil, ruhsal ve sinirsel bütünlüğünde korunduğu doktrinde ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir. Öyleyse, bir kişinin cismani zarara uğraması sonucunda, onun (ana, baba, karı, koca ve çocuklar gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır şekilde bozulmuşsa, onların da manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Nitekim, kaza sonucu ağır yaralanan ve 2 kez ameliyata rağmen iyileşmeyen çocuklarının durumu sebebiyle ruhsal bütünlüğü bozulan anne ve babanın (H.G.K. 26.4.1995 gün ve 1995/11-122, 1995/430) ve haksız eylem sonucu ağır yaralanan ve iktidarsız kalan kocanın karısının manevi tazminat isteyebileceklerine (H.G.K. 23.9.1987 gün ve 1987/9-183 1987/655) ilişkin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları aynı esaslara dayanmaktadır.

Somut olaya gelince; yukarıda açıklanan ilkeler ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları ışığında, iş kazası nedeniyle sağlık bütünlüğü bozulan sigortalının eş, anne ve baba ile çocuklarının manevi tazminat talep etme haklarının bulunduğu düşünülse dahi, olayın özelliğine, yaralanmanın niteliğine, meslekte kazanma gücündeki kayıp oranına ve özellikle ağır bedensel zarar oluşmaması nedenleriyle davacı eş, anne ve baba ile çocuklar lehine yansıma yolu ile manevi tazminat verilemeyeceğinin anlaşılmasına göre davacıların manevi tazminat istemlerinin reddine karar vermek gerekirken, manevi tazminat takdir edilmesi doğru değildir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2499, Karar No: 2017/5562, Tarih: 19.10.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/2499 E.  ,  2017/5562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ...'nün kadastro tespiti öncesinde tapunun 2 sıra nosundaki taşınmazını davalıya satış göstermek suretiyle,muvazaalı olarak devrettiğini, yine murisin aynı şekilde ve bir süre sonra davalıya intikal ettirmek üzere 3 ve 4 sıra nolu diğer iki taşınmazını da tapuda satış gibi göstererek...’e devrettiğini, dava dışı ..., davalı ve muris arasında yapılan anlaşma ve muvazaa gereği davalının muvazaalı olarak adına kayıtlı olan 2 sıra nolu taşınmazı muris gibi... isimli şahsa temlik ettiğini, böylece kayden...'e ait görülen sınır komşusu olan 3 parça taşınmazın birleştirilerek tek bir taşınmaz haline getirildiğini ve sadece davalı tarafından tasarruf edildiğini, daha sonra kadastro çalışmaları sırasında bu taşınmazların 102 ada 5 parsel olarak davalı adına tespit ve tescil edildiğini, davalının da bu taşınmazın 53/93 payını kendi üzerinde bırakarak, 40/93 payını ... isimli şahsa sattığını ileri sürerek 102 ada 5 parsel numaralı taşınmazın davalı adına kayıtlı olan 53/93 payın iptali ile iptal edilen payın mirasçılar adına payları oranında tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, muris ... adına kayıtlı davaya konu 2 sıra nolu taşınmazını satış yoluyla edindiğini, yine 3 ve 4 sıra noda kayıtlı diğer iki taşınmazın da... adlı şahsa bedeli karşılığında satıldığını, yapılan satışların muvazaalı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu 102 ada 5 parsel sayılı taşınmazın davalı adına kayıtlı 53/93 payının iptali ile hisseleri oranında davacılar adına tesciline karar verilmiştir.

Davalı, muris ... adına kayıtlı davaya konu 2 sıra nolu taşınmazını satış yoluyla edindiğini, yine 3 ve 4 sıra noda kayıtlı diğer iki taşınmazın da... adlı şahsa bedeli karşılığında satıldığını, yapılan satışların muvazaalı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu 102 ada 5 parsel sayılı taşınmazın davalı adına kayıtlı 53/93 payının iptali ile hisseleri oranında davacılar adına tesciline karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; öncesinde 19,20 ve 21 sıra numaralı tapu kayıtlarının 1917 doğumlu mirasbırakan ... adına kayıtlı iken, 19 sıra nolu taşınmazını kadastro tespiti öncesinde 1979 tarihinde satış yolu ile davalıya devrettiği,davalı tarafından 12.9.1990 tarihinde dava dışı ...’a satılan taşınmazın 2 sıra nosunu aldığı, 20 ve 21 sıra numaralı taşınmazların ise muris tarafından 1990 yılında dava dışı ...’a devredildiği, daha sonra bu taşınmazların 3 ve 4 sıra numaralı taşınmazlar haline geldiği, dava dışı ...’a satışı yapılan üç parça yerin 1992 yılında kadastro çalışmaları sırasında davalıya satılarak, alakasını kestiğini beyan etmesi nedeni ile birleştirilerek 102 ada 5 parsel numarasını alan ve senetsizden dava dışı ... adına kayıtlı olan taşınmazın davalı adına tespit ve tescil edildiği, davalının 40/93 hissesini 28.11.2008 tarihinde dava dışı... isimli şahsa devrettiği, mirasbırakanın 29.06.2007 tarihinde öldüğü, geriye tarafların mirasçı olarak kaldığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, somut olayda muris tarafından davalıya yapılmış bir temlik bulunmadığı, henüz tapuya kayıtlı değilken, kadastro çalışmaları sırasında senetsizden dava dışı ... adına kayıtlı olan taşınmazın davalı adına tespit ve tescil gördüğü anlaşılmakla bu durumda muris muvazasına ilişkin kuralların ve 1.4.1974 tarihli Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

Davalının temyiz itirazı yerindedir.Kabulü ile yerel mahkeme kararının açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1426, Karar No: 2017/2825, Tarih: 23.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/1426 E.  ,  2017/2825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 04.06.2015 gün ve 2014/5288 Esas, 2015/4258 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2008/6882 E. sayılı dosyasında borçlu Ali Ceylan'a ait taşınmazın satılarak paraya çevrildiğini ve sıra cetveli düzenlendiğini, sıra cetvelindeki sıraya ve alacak miktarına itiraz davası açtıklarını ve verilen kararın kesinleştiğini, bunun üzerine 16.05.2012 tarihinde yeniden sıra cetveli düzenlendiğini, bu kez de müvekili idarenin 09.02.2009 tarihli yazısında bildirilmiş olan miktara göre alacağın tespit edildiğini, halbuki 22.03.2011 tarihinde yeniden idare alacağının bildirildiğini, bu yazıya itibar edilmeden hatta güncel olarak idareden alacak sorulmadan sıra cetveli hazırlandığını, bunun yasal olmadığını, müvekkili idarenin 21.05.2012 tarihi itibariyle 27.729,21 TL alacağının bulunduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, satıştan önce alacak bilgilerinin sorulduğunu, bu miktarların güncel olarak sorulmasının mümkün olmadığını savunarak, şikayetin reddini talep etmiştir.

Mahkemece şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 23.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11031, Karar No: 2011/11537, Tarih: 05.07.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/11031 E.  ,  2011/11537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kartal 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :19.2.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün, yukarıda 2. bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeplerle ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.07.2011
Yargıtay — Esas No: 2012/653, Karar No: 2012/6502, Tarih: 28.09.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/653 E.  ,  2012/6502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 264 ada 1 parsel sayılı 219,24 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak eşit payla davalı ... ve ölü ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunma, mahkemece toplanıp değerlendirilen deliller, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgiler eşliğinde saptanan dava niteliği dikkate alındığında mahkemece yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Kadastro tespitine bir kayıt ve belge esas alınmamış, yargılamada taraflar bir kayıt ve belgeye dayanmamışlardır. Bir yerel bilirkişi ve iki tutanak bilirkişisi taşınmaz başında dinlenerek iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden taşınmaz başında keşif yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca taşınmazların tapuda kayıtlı olmadığı menkul mal hükümlerine tabi olduğu, bu nedenlerle yanlar arasındaki uyuşmazlığın zilyetlik hükümlerine göre çözümleneceği kuşkusuzdur.

Ne var ki dosya içeriğine göre yerel bilirkişi ve dinlenen tutanak bilirkişilerinin beyanları soyut nitelikte gerekçesiz olaylara dayanmayan sözlerden ibarettir. Ayrıca bu kişilerin keşif esnasında alınan beyanları ile 05.05.2011 tarihli celsede alınan beyanları çelişmektedir. Öte yandan zilyetlik yönünden yapılan araştırma ve soruşturma da yetersizdir.

Ne var ki dosya içeriğine göre yerel bilirkişi ve dinlenen tutanak bilirkişilerinin beyanları soyut nitelikte gerekçesiz olaylara dayanmayan sözlerden ibarettir. Ayrıca bu kişilerin keşif esnasında alınan beyanları ile 05.05.2011 tarihli celsede alınan beyanları çelişmektedir. Öte yandan zilyetlik yönünden yapılan araştırma ve soruşturma da yetersizdir.

Böylesine yetersiz araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz. O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için yöreyi iyi bilen yaşlı, yansız, yerel ve uzman bilirkişi fen elemanı ve uzman ziraatçi bilirkişi, tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü, tarafların aynı yöntemle gösterecekleri tanıklar hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, dava konusu taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden kime kaldığı, taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin başlangıç günü, süresi ve sürdürülüş biçimi hakkında yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı olaylara dayalı bilgiler alınmalı, tespitte saptanan hukuksal olgu dikkate alınarak tutanak bilirkişileri yeniden taşınmaz başında usulün 259. maddesi hükmüne uygun biçimde ayrı ayrı dinlenerek tespitte saptanan hukuksal olgu ile hükme dayanak yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ile yapılması muhtemel keşifte dinlenecek olan yerel bilirkişi ve tanıkların beyanları arasında aykırılık varsa duraksamasız giderilmeli, davacı adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden salt kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğiyle başkaca taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediği, Kadastro, Tapu Sicil ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup saptanmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 28.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/21, Karar No: 2007/2064, Tarih: 13.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/21 E.  ,  2007/2064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Haciz tarihi itibariyle olayda 13.7.2005  tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Kanunun 15/son maddesi hükmünün uygulanması zorunludur.Bu maddeye göre  "Belediyenin proje karşılığı" borçlanma yolu ile elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez.

Ayrıca 277 sayılı Kanun’un 1. maddesine göre de 5237 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer Kanunlarla belediyelere verilmekte olan paylar, vergi ve resim hükmünde olup, bu paylar 6183 sayılı Kanunun hükümlerine göre tahsili gereken borçlar dışında haczedilemez.

Mahkemece mahcuz paraların fiilen kamu  hizmetinde kullanılıp kullanılmadığı veya niteliği gereği haczi mümkün olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gereklidir.

Takip konusu borcun haczen tahsili ile tamamının ödendiği ve bu nedenle haczin kendiliğinden kalktığından bahisle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.