muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21152, Karar No: 2015/23127, Tarih: 24.12.2015

Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56. maddesidir. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 59/2. maddesinde "Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir." hükmü yer almaktadır.

Somut olayda; davalı Kurum kontrol memuru tarafından düzenlenen rapor ile davacı ve eski eşinin boşanmadan sonra birlikte yaşamaya devam ettiklerinin tespit edilmesi, maddi deliller var iken tanık beyanlarına itibar edilemeyeceği, davacının Ankara'da oturduğunu beyan ettiği tarihlerde de Kırıkkale'de çok sayıda hastane ve eczane kayıtları olması göz önüne alındığında, davacı ve boşandığı eşinin aynı adreste birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup, 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, davanın reddi gerekirken mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve

hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6684, Karar No: 2020/6927, Tarih: 11.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/6684 E.  ,  2020/6927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıların murisi olan ...'ın içinde bulunduğu ve eşi ...'ın sevk ve idaresinde olan ... plakalı araca davalı ...'in sevk ve kullanımında olan ... plakalı çekici ile ona bağlı olan ... plakalı römorkun arkadan çarpması neticesinde ...,... 'ın vefat ettiğini, ... ve ... plaka nolu çekici ve römorkun davalı ... tarafından Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortasının yapıldığını, kazanın meydana gelmesinde ... plakalı araç sürücüsünün tamamen kusurlu olduğunu, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müteveffanın babası ... için 25.000,00 TL maddi, 150.000,00 TL manevi, annesi ... için 25.000,00 TL maddi, 150.000,00 TL manevi ve kardeşi ... için 1.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL.manevi tazminata 31/07/2015 kaza tarihinden itibaren işleyecek (manevi tazminat yönünden

davalı ... Japon Sigorta AŞ hariç olmak üzere) yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, davacılar vekili; 16.08.2016 tarihli değer arttırım dilekçesi ile maddi tazminat taleplerini davacılar ... için 38.816,00 TL, ... için 87.352,00 TL olmak üzere ıslah etmiştir.

Davalı ... Japan Sigorta AŞ vekili; davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili; öncelikle sigorta şirketine müracaat edilmesi gerektiğini, talebin fahiş olduğunu belirterek, müvekkilinin dava konusu olaya ilişkin aleyhinde hükmolunan mahkumiyet kararı nedeni ile cezaevinde olduğunu ve talep edilen tazminatı karşılayacak ekonomik durumunun olmadığını, faiz başlangıç tarihinin dava tarihi olması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, maddi tazminat yönünden; davacılar ... ve ...'in davasının kabulü ile davacı ... için 61.816,00 TL, davacı ... için 87.352,00 TL maddi tazminatın davalı ... yönünden 31/07/2015 kaza tarihinden itibaren, davalı ... yönünden 13/10/2015 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılar ... ve ...'e ödenmesine, davacı ...'nın maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat yönünden; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 15.000,00 TL, ... için 15.000,00 TL ve ... için 15.000,00 TL olmak üzere toplam 45.000,00 TL manevi tazminatın 31/07/2015 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiş; karar, davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı ... Japan Sigorta A.Ş. tarafından istinaf edilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi'nce; davalı ... adına kayıtlı ve davalı ... şirketine ZMMS ile sigortalı aracın poliçe tarihi 08.04.2015-08.04.2016, kaza tarihinin ise 31.07.2015 olduğu; sigorta poliçesi tarihi itibarı ile bilirkişi heyetinin PMF 1931 yaşam tablosuna göre tanzim ettiği rapor yerinde olup bu hususlardaki istinaf isteminin reddi gerektiği, davacılar vekili kabul edilen maddi tazminatın fahiş derecede düşük olduğunu iddia etmiş ise de; rapora karşı açıkça itirazda bulunmadığı, davasını rapora göre ıslah etmiş olup istinaf dilekçesince bilirkişi raporundaki hatalı hesaplamanın hangi yönden hatalı olduğunu belirtmediği, raporun Dairece yerinde bulunmakla davacılar

vekilinin istinaf aşamasında yeni rapor alınmasına ilişkin talebi ve istinaf isteminin bu yönü ile reddi gerektiği, davalı ... vekili, ıslah edilen kısım yönünden ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiğini iddia etmiş ise de; tazminat isteminin dayanağı haksız fiil olup ıslah dilekçesinde kaza tarihinden itibaren faiz talep edildiği de dikkate alındığında mahkemenin dava ile birlikte temerrüde düşen sigorta şirketi yönünden dava tarihinden itibaren faize hükmetmiş olması yerinde olduğu, dosyada mevcut bilirkişi heyeti raporunda davalı sürücü ...'in kazada %100 kusurlu olduğu kabul edildiği, Mahkemece hükme esas alınan rapor kaza tespit tutanağı, soruşturma aşamasındaki 11.08.2014 havale tarihli rapor ve kovuşturma aşamasında alınan 03.12.2015 tarihli rapor ile aynı yönde olup oluşa ve dosya kapsamına uygun bulunmakla davalı ... vekilinin kusur oranına ilişkin istinaf istemi yerinde bulunmadığı, davacılar vekili manevi tazminatın fahiş derecede düşük olduğunu, davalı ... vekili ise manevi tazminatın fahiş derecede yüksek olduğunu iddia ederek istinaf isteminde bulunmuşlar ise de; Dairece davalı ...'in malvarlığına ilişkin incelenen Takbis kayıtları, istinaf dilekçesi ekindeki fakirlik belgesi, olay tarihi, 6098 sayılı TBK'nın 56. maddesindeki özel haller dikkate alındığında acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla ilk derece mahkemesince hak ve nesafet kuralları çerçevesinde takdir olunan manevi tazminat miktarı yerinde görüldüğü gerekçeleriyle tarafların istinaf istemleri esastan red edilmiş, anılan karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, Bölge Adliye Mahkemesinin kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, Bölge Adliye Mahkemesinin kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47. Maddesi 6098 sayılı (TBK 56.maddesi) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın

sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23/06/2004, 13/291-370)

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında,olayın meydana geliş şekli, kaza tarihinde araçta yolcu olarak bulunan 26 yaşında ve hamile olan müteveffanın kusursuz oluşu dikkate alındığında, davacılar için takdir olunan manevi tazminatların çok az olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenler ile davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16.Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi gereğince istinaf mahkemesinin esastan red kararının kaldırılarak dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, karardan bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesine gönderilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 11/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15437, Karar No: 2014/7507, Tarih: 15.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15437 E.  ,  2014/7507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... adına gönderilen gerekçeli karar içerir tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına ait tebliğnamenin anılan sanığa usulüne uygun tebliğ edildiği “Dağ Kapı Mah. Dere Cad. No:25 İç Kapı No:l Cizre / Şırnak” adresine veya tespit edilecek yeni adresine, gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliği ile kararın temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçeside eklenerek bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 15/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20111, Karar No: 2013/14223, Tarih: 10.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/20111 E.  ,  2013/14223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 10.09.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2797, Karar No: 2024/4672, Tarih: 30.04.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2797 E.  ,  2024/4672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2103 E., 2023/2610 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorum 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/149 E., 2021/649 K.

Taraflar arasındaki meslekte kazanma gücü kaybı oranının ve sürekli iş göremezlik gelirinin belirlenmesinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı şirketin, imalat ve ihracat işi yapan ve bünyesinde çok sayıda işçi çalıştıran bir şirket olduğunu, davacı şirketin tüm işçilerin yasal haklarını koruduğunu ve ödediğini, işçilerin meslek hastalığına yakalanması sebebiyle yargı yoluna başvurduğunu ve bazılarının da SGK'ya başvurduğunu, meslek hastalığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, işçilerin meslek hastalığına yakalanmadığını iddia ettiklerini, davalı işçiye %11 oranında maluliyet oranının tespit edildiğini, bu rapora itiraz ettiklerini, SGK müfettiş raporunda aleyhe olan hususları kabul etmediklerini ileri sürerek, davalı işçinin maluliyet oranının tespiti ile tespit edilecek maluliyet oranına göre davalının geçici iş göremezlik gelirine ve sürekli iş göremezlik gelirinin belirlenmesinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

II.CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı işçi adına meslek hastalığı iddiası yönünden Ankara Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezinin 23.03.2017 tarih 1723 sayılı kararı ile hakkında düzenlenen rapor ve dayanağı tıbbi belgelere göre; Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı oranının %11 olduğuna, başka birinin sürekli yardımına muhtaç durumda olmadığına, kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiğini, ancak 17.04.2017 tarihinde kurulun kararına işverenin itirazı gereği, Meslek Hastalığı dosyası tekrar incelenmek üzere Yüksek Sağlık Kuruluna gönderildiğini, 16.05.2017 tarih ve 39/3750 sayılı kararı ile Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı (Sürekli İş Göremezlik derecesi)’nın %11 olduğuna, başka birinin sürekli yardımına muhtaç durumda olmadığına, 16.05.2018 tarihinde kontrol muayenesi gerektiğine karar verildiğini, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 16.05.2017 tarih ve 39/6750 sayılı kararı gereği, ...'nın 30.03.2018 tarihinde kontrol muayenesine tabi tutulduğunu, dosyanın karar için gönderildiği Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi Bölge Sağlık Kurulunun 26.10.2018 tarih ve 20181900002 sayılı kararı ile, hakkında düzenlenen rapor ve dayanağı tıbbi belgelere göre; Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı (Sürekli İş Göremezlik derecesi)’nın %11 olduğuna, başka birinin sürekli yardımına muhtaç durumda olmadığına, kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiğini, Kurum tarafından davalıya meslek hastalığı geliri bağlandığını, Kurumca yapılan müfettiş incelemesinde kapsamlı bir rapor hazırlandığını, sonuç olarak meslek hastalığı tanısına varıldığını, Kurum tarafından yapılan işlemlerin yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

Somut olayda, davacının iddiasının meslek hastalığı olmadığı, olduğu kabul edilse bile Kurumun tespit ettiği sürekli iş göremezlik oranının bulunmadığı iddiasının olduğu, dosya kapsamında bulunan tıbbi raporlar ve en nihayetinde Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu raporu göz önünde bulundurulduğunda, davalı işçide meslek hastalığının bulunduğu, en az kurum tarafından tespit edilen sürekli iş göremezlik oranında meslekte kazanma gücünün kaybedildiği ve bu nedenle davacının tespit davası açmakta hukuki yararının bulunmadığı anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davanın hukuki yarar yokluğundan reddi kararının doğru olmadığını, aldırılan raporların bilimsel tespitlere aykırı olduğunu, sigaranın somut olaya etkisinin raporda değerlendirilmesi gerektiğini, ayrıca hastalığa ilişkin araştırmanın yeterli derecede yapılmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı Vekilinin İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davanın hukuki yarar yokluğundan reddi kararının doğru olmadığını, aldırılan raporların bilimsel tespitlere aykırı olduğunu, sigaranın somut olaya etkisinin raporda değerlendirilmesi gerektiğini, ayrıca hastalığa ilişkin araştırmanın yeterli derecede yapılmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dosya kapsamında bulunan Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun ve Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinin, davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespitini içeren raporlar göz önünde bulundurulduğunda, davacı tarafın iddiasının aksine davalı işçide meslek hastalığının bulunduğu, Kurum tarafından tespit edilen sürekli iş göremezlik oranında meslekte kazanma gücünün kaybedildiği sübuta ermiş olmakla, davacının davasının reddine karar verilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Vekilinin Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespitine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 14 ve 95 inci maddeleri.

3.Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3851, Karar No: 2021/694, Tarih: 17.02.2021

**4. Hukuk Dairesi         2020/3851 E.  ,  2021/694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/03/2012 gününde verilen dilekçe ile adli yardım talepli olarak trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/10/2019 günlü kararın Yargıtayca adli yardım talepli olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

6100 sayılı HMK madde 334 de “(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336 da ise “(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Dilekçeye ekli ve dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalı ...’ın yukarıda belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelenmesine geçildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının davalıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna 17/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.