muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/18968, Karar No: 2011/1574, Tarih: 03.02.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/18968 E.  ,  2011/1574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kendisinin sahibi olduğu ...Ecza Deposu Ltd.Şti.’nin aldığı ilaçlara karşılık davalıya ait ... Eczacılık Ltd.Şti.’ne toplam 111.000TL tutarındaki çekleri verdiğini, alınan ilaçların bozuk ve ayıplı çıkması üzerine Bakanlıkça toplatılması nedeniyle davalı ile şahıslar olarak 17.1.2003 tarihli protokolü düzenlediklerini, protokol gereğince davalıya toplam 30.000TL tutarında 12 adet bono ve kendisine ait ... plakalı aracı verdiği halde davalının çekleri iade etmediğini, bu durumda araç bedeli ve bonolardan dolayı borçlu olmadığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davalıya 50.000TL borçlu olmadığının tespiti ve bonolar ve aracın iadesini, mümkün olmazsa bonoların bedeli olan 30.000TL ve araç bedeli olan 20.000TL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya toplam 50.000TL tutarındaki çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespitine dair talebinin reddine, davacı tarafından davalıya verilen bonoların iptaline, araç bedeli olan 21.000TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont

2010/18968-2011/1574

faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, protokol kapsamında davalıya verdiği kendisine ait ... plakalı aracın bedelinin davalıdan tahsilini istemiş, mahkemece bilirkişi raporu ile belirlenen araç bedelinin davalıdan tahsiline hükmolunmuştur. Davaya konu ... plakalı aracın dava tarihi itibariyle ve halen davacı adına trafik sicilinde kayıtlı olduğu dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Aracın mülkiyeti davalıya devredilmediğine göre her zaman davalıdan geri alınabilir. Öyle olunca mahkemece davacının araç bedelinin tahsiline ilişkin talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının birinci bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bent gereğince temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, 825,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan 689.00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 3.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21087, Karar No: 2015/9460, Tarih: 04.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/21087 E.  ,  2015/9460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davacının anne ve baba yönünden nüfus kaydının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının ... ile ...'in evlilik dışı beraberliklerinden olduğunu, üç yaşında iken babasının ölümü üzerine amcası ... ile eşi ... çocuğu olarak nüfusa tescil edildiğini bildirerek, davacının mevcut kaydının iptali ile babası ... ve annesi de ... olarak tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bir davada maddi olguları ileri sürmek taraflara, ileri sürülen maddi olguların nitelendirilmesi hakime aittir. Davacı bu dava ile davacı ...'ın babasının ... annesinin ... olduğu halde, nüfus kaydında amcası ... ile yengesi ...'un çocukları imiş gibi tescil edildiğini bildirerek, davacı ...'ın nüfus kaydındaki anne ve baba adlarının iptali ile gerçek anne ve babası olan ... ile ... olarak düzeltilmesini istemiştir. Görüldüğü gibi davacının birbiriyle bağlantılı iki ayrı davası vardır. İlki mevcut nüfus kaydındaki anne ve baba kaydının iptali, ikincisi ise genetik anne ve baba olan ... ile ... üzerine kayıt istemidir.

Nüfus kaydının düzeltilmesi davası, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 30.01.2008 tarih 2008/2-36-47 sayılı içtihadında açıklandığı üzere, resmi sicilin belgelediği olgunun doğru olmadığı, baştan yanlış olarak kütüğe geçirilmesi nedeniyle, mevcut kaydın düzeltilmesi davasıdır. Böyle bir dava sonucunda, kaydının düzeltilmesi istenen kişinin, o tarihe kadar kayıtlı olduğu haneden çıkıp, başka bir haneye tescil edilecek olması da, davayı soybağı davası haline dönüştürmez. Bu nedenle davacının birinci talebi, gerçeğe aykırı beyanla baştan beri yanlış olan sicilin düzeltilmesi niteliğinde olup, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunun 36. maddesi kapsamına giren nüfus kaydının düzeltilmesi davasıdır.

Mahkemenin bu yoldaki kabulü doğrudur. Ne var ki, davacının genetik anne ve baba hanesine kayıt istemi, anne yönünden yine nüfus kaydının düzeltilmesi talebi ise de, anne ve baba arasında evlilik ilişkisi bulunmadığından, baba yönünden soybağının düzeltilmesi talebidir.

Mahkemenin bu yoldaki kabulü doğrudur. Ne var ki, davacının genetik anne ve baba hanesine kayıt istemi, anne yönünden yine nüfus kaydının düzeltilmesi talebi ise de, anne ve baba arasında evlilik ilişkisi bulunmadığından, baba yönünden soybağının düzeltilmesi talebidir.

Bilindiği üzere, çocukla ana arasındaki soybağı doğumla; baba arasındaki soybağı ise ana ile evlilik, tanıma ve hakim hükmü ile kurulur. Esasen, soybağına ilişkin uyuşmazlıklarda, kişisel durum ile ilgili nüfus kaydında yer alan bilgi "doğru" olarak doğmuş ve kütüğe tescil edilmiştir. Bu doğru kayıt, daha sonra açılan bir dava, soybağının reddi veya sonradan evlenme yoluyla soybağına itiraz veya tanımaya itiraz veya tanımanın iptali yahut da Af Kanunları ile yapılan nesep düzeltmeye itiraz ile teknik olarak bir yanlışlığa dönüştürülmektedir. Nüfus kaydının düzeltilmesi davasında ise, resmi sicilin belgelediği olgunun doğru olmadığı, baştan yanlış olarak kütüğe geçirilmesi söz konusudur.

Hal böyle olunca davalı davacı ...'ın, mevcut kayıttaki anne ve baba adının iptali ile genetik anne ve babasının hanesine kaydedilmesi davasında davacı ... ile genetik babası Bekir Kalkan arasında soybağı kurulacaktır. Bu haliyle davanın soybağı davası olarak nitelendirmesi gerekir.

Soybağına ilişkin hükümler 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 282. maddesi ve devamında düzenlenmiş olup Aile Mahkemelerinin görevi kapsamındadır. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinde düzenlenen nüfus kaydının düzeltilmesi davalarına ise asliye hukuk mahkemesinde bakılır.

Asliye Hukuk Mahkemesi, genel nitelikli mahkeme olup, aksine bir düzenleme bulunmadıkça, dava konusunun miktar ve değerine bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla, şahıs varlığına ilişkin davaları görmekle görevlidir. Aile Mahkemesi ise özel kanununda kendisine verilen davalara bakmakla görevli özel nitelikli bir mahkemedir. Genel nitelikli bir mahkeme ile özel nitelikli bir mahkemede görülmesi gereken iki ayrı davanın birlikte açılması halinde, her iki davanın birlikte görülmesi gerekli ise, özel nitelikli mahkemede davaların görülüp sonuçlandırılması gerektiği Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.03.2012 tarih ve 2011/2-775-116 sayılı içtihadı ile benimsenmiştir.

O halde, her iki davanın birlikte açılması halinde, görevli mahkeme Asliye Hukuk Mahkemesi değil Aile Mahkemesi olacağından, kamu düzenine ilişkin olan bu hususun re'sen dikkate alınarak mahkemece davaya aile mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esası incelenerek davanın kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17507, Karar No: 2017/25035, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17507 E.  ,  2017/25035 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14862, Karar No: 2015/208, Tarih: 13.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14862 E.  ,  2015/208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ..... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/02/2013 gün ve 2013/5-2013/66 sayılı kararı bozan Daire’nin 20/05/2014 gün ve 2013/9293-2014/9388 sayılı kararı aleyhinde davalı Banka vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Şile ilçesinde mevcut gayrimenkulleri üzerine davalı....’nin diğer davalı ......'ndan aldığı ve alacağı her nev'i kredilerin teminatını teşkil etmesi için 14.12.1993 ve 21.04.1994 tarihlerinde 75'er milyar TL'lik iki adet ipotek tesis edildiğini, işbu gayrimenkuller üzerindeki iki adet ipoteğin müvekkili şirket tarafından dava dışı...'a verilen ve 30.04.1994 tarihi mesai bitimine kadar geçerli olan süreli vekaletnameye istinaden vekil tayin edilen.... tarafından tesis ettirildiğini, ancak aynı gayrimenkuller üzerinde 18.08.1994 tarihinde yine ...... lehine 168.000.000 Japon Yeni tutarında ve yine....'nin ......'na olan kredi borçlarına teminat teşkil etmek üzere bir ipotek daha tesis ettirildiğini ve bu ipoteğin 17.08.1994 tarihinde.....Noterliği'nden tanzim edilen bir vekaletnameye dayalı olarak yapıldığının anlaşıldığını oysaki müvekkili şirketin sözkonusu ipoteğin tesis edilmesi için böyle bir vekaletname vermediğini, anılan ipotek işleminin sahte bir vekaletnameye dayalı olarak tesis ettirilmiş olduğunu ileri sürerek, müvekkili şirkete ait gayrimenkuller üzerinde tesis edilen 18.08.1994 tarihli ipoteklerin terkinine karar verilmesi istenmiş, yargılama sırasında yapılan ıslah ile davaya konu taşınmazların davalı banka tarafından ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan takip sonucu satılmış olması nedeniyle uğranılan 500.000,00 TL zararın davalılardan faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Banka vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin verilen karar davalı banka vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, davalı Banka vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Banka vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Banka vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, davalı Banka harç ve cezadan muaf olduğundan davalı Banka'dan harç ve ceza alınmasına mahal olmadığına,13/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1118, Karar No: 2021/3738, Tarih: 10.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/1118 E.  ,  2021/3738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Sanığın mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81, 35/2, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetine dair

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, müvekkilinin atılı suçu işlemediğine yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, olay günü Ceyhan Adliyesinde mağdur ...'ın kızının öldürülmesi olayının davasının duruşması sonrasında, mağdur ... ve yakınları ile bu davada sanık olarak yargılanan sanığın kızı...'ın yakınları arasında çıkan kavga sırasında, sanığın bıçakla mağdur ...'i Adli Tıp Kurumu ... Grup Başkanlığı raporuna göre "hayati tehlike geçirmez ve basit tıbbi müdahale ile geçmez" nitelikte yaraladığı olayda;

Sanığın eylemini aniden gelişen kalabalık bir kavga ortamında gerçekleştirmesi, sanığın eylemini hedef gözeterek gerçekleştirdiğine ilişkin bir bulgunun dosya kapsamında mevcut olmaması ve mağdurun yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olmaması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastı kasten yaralamaya yönelik olduğu halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek, sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 29 maddeleri uyarınca temel cezasının asgari hadden uzaklaşılarak cezalandırılması yerine, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.03.2021 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere,

Taraflar arasında daha önce mağdurun kızının öldürülmesi ile sonuçlanan olay nedeniyle derin bir husumet bulunduğu, duruşma çıkışı adliye önünde bu olay nedeniyle iki aile arasında başlayan kavgada sanığın eşini darp eden mağdura elindeki bıçakla saldırıp yaraladığı olayda sayın çoğunluk sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu gerekçesi ile kararın bozulmasına hükmetmiş ise de bu karara katılmıyorum. Şöyle ki;

Taraflar arasındaki derin husumet, sanığın olayda kullandığı silahın elverişliliği, doğrudan mağduru ve mağdurun hayati bölgesi olan baş ve boyun bölgesini hedef almış olması defalarca bıçağı savurması ve bunlardan beşinin mağdurun hayati bölgesine isabet etmiş olması hususları nazara alındığında sanığın kastının kasten öldürme olduğu ve mahkeme kararının bu nedenle onanması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun görüşüne muhalefet ediyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/11549, Karar No: 2015/8464, Tarih: 24.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/11549 E.  ,  2015/8464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, asıl ve birleşen dosya davalıları ... ve diğerleri aleyhine 30/09/2011 gününde verilen dava ve birleşen dava dilekçeleri ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne dair verilen 25/02/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ..., ... ve ... vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava ve birleşen davalar, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl davada ... yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalı ve birleşen davalar yönünden istemin bir bölümü kabul edilmiş; hüküm, davalı ... ve birleşen 2011/465 esas saylı davanın davalısı Cihan Haber Ajansı Reklamcılık A.Ş ve birleşen 2011/466 esas sayılı davanın davalısı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Gazetesi'nin 14/09/2011 tarihli sayısının 14. sayfasında ... kaynaklı "..." başlıklı ve yine ... Gazetesi'nin 15/09/2011 tarihli sayısının 10. sayfasında "..." başlıklı haberler ile kişilik haklarının ihlal edildiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar, dava konusu haberin gerçek ve güncel olduğunu, haber verme ve toplumun da haber alma hakkı kapsamında yazıldığını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, dava konusu haberlerle basın yoluyla kişilik haklarına saldırının gerçekleştiği kabul edilerek, dava ve birleşen davalar yönünden manevi tazminat isteminin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasası'nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir. Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması, genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda, basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir.

Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur.

Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olaya gelince; davacı ... üyelerinden adli soruşturmaya konu Ankara Emniyeti Terörle Mücadele Şubesi tarafından yapılan aramalarda ele geçirilen bilgi ve dökümanlara atıf yapılmak suretiyle davacının üniversitelerde örgütlenme ve faaliyetlerine ilişkin dava konusu haberlerin yapıldığı anlaşılmaktadır.

Şu durumda, dava konusu haberler yayın tarihinde görünür gerçeğe uygun bulunduğu, basın özgürlüğü sınırları içinde kaldığı, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin ifade özgürlüğünün demokratik bir toplumun temelini oluşturduğu, toplumu sarsan ve şoka uğratan fikirler açısından da geçerli bulunduğu görüşü gözönüne alındığında hukuka aykırılıktan ve davacının kişilik haklarına saldırıdan söz edilemez.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek dava ve birleşen davalardaki istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.