muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5250, Karar No: 2016/15125, Tarih: 10.11.2016

Yukarıda açıklanan .... Kararlarında ve öğretide tartışmasız kabul edilen görüşe göre sanığın hiçbir baskı altında kalmadan kendi hür iradesi ile yaptığı eylemden pişman olması ve bunun doğal sonucu olarak zarar gidermesi gerekir. İade ve tazmin cebri icra yoluyla giderilmesi halinde TCK'nın 168. maddesi uygulanmayacaktır. Sanığa Tedaşın istediği şu kadar parayı ödersen hakkında dava açılmayacak şeklinde bir ihtar yapılması sanığa manevi cebir uygulamasıdır. Müştekinin borcunu ödemezsen hapis cezası alacaksın diye adeta devletin gücü alacağın tahsilatı için manevi cebir olarak kullanılmaktadır. 765 sayılı TCK'da 523'üncü madde de düzenlendiği gibi doğrudan ödeme esas alınmış olmaktadır. Sanık pişman olmasa bile sadece tazmin veya iade ile borçtan kurtarılacağı yönünde ki ihtar üzerine (yapılan manevi cebir üzerine) borcu ödemesi ... kararları yasanın meclis tartışmaları ve Doktirine göre tartışmasız kabul edilen ve TCK 168. maddenin temelini oluşturan “Pişmanlık” temeline aykırıdır. Sadece ödeme temeline dayalıdır. Ve bunun 5237 sayılı Kanun da uygulama yeri yoktur. Sanık pişman olmuş ise bunu belirtmesi gerekir. Manevi de olsa zorla kişi “ Pişmanlığa” zorlanamaz. Bu açıkça kanunun ruhuna lafzına ve amacına aykırıdır.

Kaldı ki;

CMK. 83 maddesinde keşif hakim veya mahkeme veya naip hakim yada istinabe olunan hakim veya mahkeme ile gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılır şeklindedir. “Gecikmesinde sakınca bulunan hal derhal keşif yapılmadığı takdirde suç belirtilerinin, suç delillerinin kaybolma ihtimalini” ifade eder.

Cumhuriyet Savcısı tarafından keşif yapılmadan gerçek zararın tespiti mümkün değildir. Keşif de CMK 83. maddesi uyarınca acele işler sayılan otopsi haricinde sadece mahkemeler tarafından yapılacağı doktirinde tartışmasız kabul edilmektedir. Keşfe gidemeyen Cumhuriyet Savcısının gerçek zararı tespit etmesi fiilen mümkün değildir. Hal böyle olunca Cumhuriyet Savcısının gerçek zararı tespit etmeden yapacağı ihtar gerçeği yansıtmayacaktır. Sadece ve sadece alacaklı olan Elektrik şirketlerinin tek taraflı olarak belirleyip tespit ettikleri bedeli devletin cebri icra gücüyle hapisle korkutarak tahsil edilmesini temin edecektir. Bu da hem adalete hem de TCK 168. maddesi düzenlemelere aykırılık teşkil edecektir.

Ayrıca iddianame ve iade CMK 170 ve 174. maddelerinde düzenlenmiştir. CMK 170. madde iddianamede bulunması gereken zorunlu unsurları düzenlemiştir. Bunları tek tek saymıştır. CMK 174. maddesi iddianamenin iadesi müessesini düzenlenmiştir. Kamu davasının açılması Cumhuriyet Başsavcılığına verilmiş bir yetki olduğu kadar bir haktır. Dolayısıyla bazı şekil şartlarına bağlı olarak ve istisnai olarak iade düzenlenmiştir. İade halleri CMK 174. madde de tek tek sayılmıştır. Bu nedenler arasında Etkin pişmanlık yoktur. Bırakın etkin pişmanlık hükümlerini resen dikkate alınması gereken şikayete bağlı suçlarda şikayet bulunup bulamadığı bile şikayete tabi olup uzlaşmaya tabi olmayan suçlar bakımından bile iade nedeni olarak kabul edilmemiştir.

Kanunun istisnai olarak saymadığı bir nedenle iddianamenin iadesinin yapılması CMK'ya ve CMK'da düzenlenen, teminat altına alınan iddia makamının yetkilerine açık müdahale anlamına gelecektir.

Tüm anlatılan hususlar birlikte dikkate alındığında 168. maddenin uygulanabilmesi için sanığın pişman olması ve bu pişmanlığa dayanarak ödemeyi gerçekleştirmesi en azından ödeme iradesini ilgili makamlara iletmesi gerekir. Bu pişman olacak kişinin yapması gereken bir eylemdir. Resen uygulanma imkanı yoktur. Dolayısıyla mahkemenin kararı yerinde olduğundan Bozmaya yönelik çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. Mahkeme kararının onanması gerekirdi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7502, Karar No: 2023/7169, Tarih: 24.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/7502 E.  ,  2023/7169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI 2023/669 değişik iş

KARAR :İtirazın reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da kullanmak suçundan Bergama 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2021 tarihli ve 2020/605 Esas, 2021/835 Karar sayılı kararı ile 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükümlü ...'in, bu cezasının infazı sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Bergama İnfaz Hâkimliğinin 16.06.2022 tarihli ve 2022/1294 Esas, 2022/1289 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlü hakkında alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı Bergama Cumhuriyet Başsavcılığının 07.02.2023 tarihli ve 2023/460 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığından bahisle, Bergama Cumhuriyet Başsavcılığınca

hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesi hususunda değerlendirilme yapılmasına yönelik talepte bulunulması üzerine, hükümlünün Covid-19 tedbirleri kapsamında izne gönderildiği, iznin 31.07.2023 tarihine kadar uzatıldığı cihetle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına başlanamadığı gerekçesiyle talebin reddine dair Bergama İnfaz Hâkimliğinin 21.03.2023 tarihli ve 2023/608 Esas, 2023/602 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 10.04.2023 tarihli ve 2023/669 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.07.2023 tarihli ve 94660652-105-35-11324-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 tarihli ve 2023/86750 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 tarihli ve 2023/86750 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“ 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 105/A maddesinin yedinci fıkrasında yer alan, "(Yeniden Düzenleme:14.4.2020-7242/46 md.) Hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlandıktan sonra işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olması hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebilir. Kovuşturma sonucunda beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, davanın reddi veya düşme kararı verilmesi hâlinde, hükümlünün cezasının infazına denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak devam olunmasına infaz hâkimi tarafından karar verilir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında,

5275 sayılı Kanun'un geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlülerin 31.05.2020 tarihine kadar izinli sayıldığı ve salgının devam etmesi hâlinde bu sürenin Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere yedi kez uzatılabileceğinin belirtildiği, anılan düzenleme uyarınca Adalet Bakanlığınca söz konusu sürenin 2 aylık sürelerle uzatıldığı, yine bahse konu düzenleme uyarınca izinli sayılanlar hakkında anılan Kanun'un 95 ve 97 nci madde hükümlerinin uygulanacağı, bu itibarla Covid-19 sebebiyle izinli sayılan hükümlülerin izinde geçirdikleri sürenin infazdan sayıldığı gözetilerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkında Bergama İnfaz Hâkimliğinin 16.06.2022 tarihli denetimli serbestlik kararının, hükümlünün 17.06.2022 tarihinde bizzat başvurması üzerine uygulanmaya başladıktan sonra 12.10.2022 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, veya bulundurmak ya da kullanmak suçuna ilişkin olarak Bergama Cumhuriyet Başsavcılığının 07.02.2023 tarihli ve 2023/460 sayılı iddianamesi ile kamu davasının açıldığı,

Hükümlünün denetim süresi içinde işlemiş olduğu kasıtlı bir suçtan dolayı hakkında kamu davası açılmış olması sebebiyle Bergama Cumhuriyet Başsavcılığınca hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmesi talebi üzerine, hükümlünün Covid-19 tedbirleri kapsamında izne gönderildiği, izin süresinin 2023 yılına kadar uzatıldığı, bu haliyle denetimli serbestliğin uygulanamadığından açık ceza infaz kurumuna gönderilmesinin yasal koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle Bergama İnfaz Hâkimliğinin 21.03.2023 tarihli kararıyla talebin reddine karar verilmiş ise de,

5275 sayılı Kanun’un 105/A maddesinin yedinci fıkrasının birinci cümlesi gereğince denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlandıktan sonra işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olan hükümlü hakkında denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmesi hususunda İnfaz Hâkimliklerine takdir hakkı tanındığı, somut olayda, Bergama İnfaz Hâkimliğince belirtilen gerekçe gösterilmek suretiyle hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesi talebinin reddine karar verilmiş ise de, Covid-19 sebebiyle izinli sayılan hükümlülerin izinde geçirdikleri sürenin infazdan sayıldığı, bu haliyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına başlandığı gözetilerek, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesinin konu ile ilgili yedinci fıkrası;

“(7) (Yeniden Düzenleme:14.4.2020-7242/46 md.) Hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlandıktan sonra işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis

cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olması hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebilir. Kovuşturma sonucunda beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, davanın reddi veya düşme kararı verilmesi hâlinde, hükümlünün cezasının infazına denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak devam olunmasına infaz hâkimi tarafından karar verilir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olması hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebilir. Kovuşturma sonucunda beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, davanın reddi veya düşme kararı verilmesi hâlinde, hükümlünün cezasının infazına denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak devam olunmasına infaz hâkimi tarafından karar verilir.

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. Hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da kullanmak suçundan verilen ve kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis cezasının infazına 13.06.2022 tarihinde başlandığı ve 16.06.2022 tarihli İnfaz Hakimliğinin kararı ile hükümlünün cezasının şartla tahliye tarihi olan 21.07.2023 tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verildiği, hükümlünün Covid 19 sebebiyle izinli sayıldığı dönemde 12.10.2022 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da kullanmak suçundan cezalandırılması istemi ile 24.02.2023 tarihinde Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, hükümlü hakkında dava açıldığını öğrenen yetkili ve görevli Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün, İnfaz İşleri Değerlendirme Komisyonu’nun kararını da ekleyerek hükümlünün işlediği iddia olunan kasıtlı suçun cezasının alt sınırının bir yıldan fazla olduğu gerekçesiyle açık ceza infaz kurumuna gönderilmesi için dosyasını Cumhuriyet Başsavcılığı aracılığıyla İnfaz Hakimliğine gönderdiği anlaşılmaktadır.

4. 5275 sayılı Kanun’un 105/A maddesinin yedinci fıkrasına göre, hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlandıktan sonra işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olması hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebilecektir.

4. 5275 sayılı Kanun’un 105/A maddesinin yedinci fıkrasına göre, hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlandıktan sonra işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olması hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebilecektir.

5. Somut olayda, hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilen, denetimli serbestlik altında bulunacağı süre içerisinde uyması gereken kural ve yükümlülükler kendisine tebliğ edilen hükümlünün, Covid-19 sebebiyle izinde geçirdiği sürenin infazından sayılması nedeniyle infazının denetimli serbestlik tedbiri kapsamında devam ettiğinin kabulü gerektiği ve şartla tahliye tarihinden önce işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olmasından dolayı, 5275 sayılı Kanunu’nun 105/A maddesinin yedinci fıkrasına göre hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına devam edilmesi ya da hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesi konusunda İnfaz hakimliğinin kendisine tanınan takdir hakkını kullanarak yasal ve yeterli gerekçesini de göstermek suretiyle bir karar vermesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına başlanmadığından bahisle verdiği karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine reddine dair itiraz mercince verilen karar Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bergama Ağır Ceza Mahkemesince verilen 10.04.2023 tarihli ve 2023/669 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4047, Karar No: 2025/2831, Tarih: 14.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/4047 E.  ,  2025/2831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/13 E., 2024/48 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/436 E., 2022/63 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin 15.09.2019 tarihinden itibaren kiracısı olduğu işyeri elektriğinin usulsüz ve yasaya aykırı olarak kesildiğini, davalı ... EDAŞ tarafından mecurun önceki kiracısı ve eski abone dava dışı şirket adına kaçak tespit tutanağı düzenlendiğini, davacı ile önceki kiracı arasında herhangi bir bağ bulunmadığını, karışıklığın benzer isim ve marka hakkının kullanımından kaynaklandığını, davacının farklı müşteri numarası altında abonelik başlangıç tarihinin 10.10.2019 olduğunu ileri sürerek; elektrik kullanımının kaçak olmadığının, davacının davalılara herhangi bir borcu bulunmadığının ve önceki kiracı şirket ile müvekkili şirket arasında herhangi bir ilişki ya da bağın olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... EDAŞ vekili; mecura dair 4 adet kaçak elektrik tüketimi tespit tutanağı düzenlendiğini, müvekkilinin 11.10.2019 tarihli yazı ile davacıya dava dışı önceki kiracı ile fiili kullanımlarının ve aynı tesisatta kaçak elektrik kullanımının tespit edildiğini bildirdiğini, iki firmanın ticaret unvanlarının neredeyse aynı olduğunu, ayrıca firma yetkililerinin soyadlarının aynı olduğunu, davacı ile eski abone dava dışı şirket arasında muvazaalı işlem bulunduğunu, 10.09.2019 tarihli saha araştırma formunda çevredeki esnafların işletmenin iki senedir kullanıldığını ve işletme sahibinin değişmediğini fakat yeni bir ortak bulunduğunu beyan ettiklerini, ... nolu ve 05.10.2019 tarihli kaçak elektrik tüketimi tutanağından 5 gün sonra 10.10.2019 tarihinde davacının abonelik sözleşmesi yaptığını, bu kadar kısa bir süre içinde işletmenin devrinin yapılmış olması hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, dava dilekçesinde davacının mecuru 15.09.2019 tarihinde kiraladığı ve aradan geçen sürede sözleşmesiz elektrik enerjisi kullandığını ikrar ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... EPSAŞ vekili; davacı ile eski abone dava dışı şirket arasında muvazaalı işlem bulunduğunu, şirket isimlerinin neredeyse aynı olduğunu, her iki firma yetkililerinin soyadlarının aynı olduğunu, diğer davalı şirket tarafından yapılan 10.09.2019 tarihli saha araştırma formunda çevredeki esnafların işletmenin iki senedir kullanıldığını ve işletme sahibinin değişmediğini fakat yeni bir ortak bulunduğunu beyan ettiklerini, ..... nolu ve 05.10.2019 tarihli kaçak elektrik tüketimi tutanağından 5 gün sonra 10.10.2019 tarihinde davacının müvekkili ile abonelik sözleşmesi yaptığını, bu kadar kısa bir süre içinde işletmenin devrinin yapılmış olması hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, kaçak elektrik tüketimi tespit tutanaklarına göre elektrik arzının sonlandırılmasının hukuka uygun olduğunu, davanın muhatabının müvekkili perakende şirketi değil diğer davalı ... olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı vekilinin dava dilekçesi ekinde dava dışı önceki abone şirkete dair vekaletnameyi sunduğu, Ticaret Sicili Gazetesi incelenmesi neticesinde, davacı ile dava dışı önceki abonenin aynı adreste birlikte faaliyet gösterdikleri, dava dışı önceki abone şirketin sahibi ve tek ortağı .... ile davacı şirketin sahibi ve tek ortağı ....'nin baba oğul oldukları, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 202. maddesi uyarınca işletmenin devri durumunda devir alan şirketin devreden şirket ile birlikte şirket borçlarından iki yıl süre birlikte sorumlu olduğu, davacının kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin 15.09.2019 olduğu, ancak 05.10.2019 tarihli kaçak elektrik tüketimi tespit tutanağında dava dışı önceki abone şirketin sahibi ....'nin imzasının bulunduğu, bu itibarla her iki şirket arasında fiili ve organik bağın bulunması ve dinlenen tanık beyanlarının da bu hususu doğrulamadığı gerekçesiyle; davanın ... EDAŞ yönünden esastan reddine, ... EPSAŞ yönünden ise pasif husumet yokuluğundan usulden reddine karar verilmiş; karara karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı şirket ile dava dışı önceki abone şirketin aynı adreste birlikte faaliyet gösterdikleri, dava dışı önceki abone şirketin sahibi ve tek ortağı .... ile davacı şirketin sahibi ve tek ortağı ....'nin baba oğul oldukları, işletmenin borçları nedeni ile dava dışı önceki abone şirketi kapatarak aynı adreste baba ...'ye ait davacı ... kurdukları, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 202. maddesi uyarınca işletmenin devri durumunda devir alan şirketin devreden şirket ile birlikte şirket borçlarından iki yıl süre birlikte sorumlu olduğu, 05.10.2019 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağında dava dışı önceki abone şirketin sahibi ....'nin imzasının bulunduğu gözetilerek, davacı ile dava dışı önceki abone şirket arasında organik bağ bulunduğunun kabulü ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davacı ile dava dışı önceki abone şirket arasında organik bağ bulunmadığını, davacı ile dava dışı önceki abone şirket arasında iş yeri devri olup olmadığının araştırılmadığını, davacının vergi numarası, abone/müşteri numarası ve ticaret unvanının farklı olduğu beliritlerek, kararın bozulmasını talep edilmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacı şirketin elektrik enerjisinin kesilmesi suretiyle yaratıldığı ileri sürülen muarazanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçeye, özellikle davacı ile dava dışı önceki abonenin aynı adreste birlikte faaliyet göstermelerine, dava dışı önceki abone şirketin sahibi ve tek ortağı .... ile davacı şirketin sahibi ve tek ortağı ....'nin baba oğul olmalarına, davacının kira sözleşmesinin başlangıç tarihinin 15.09.2019 olmasına, 05.10.2019 tarihli kaçak elektrik tüketimi tespit tutanağında dava dışı önceki abone şirketin sahibi ....'nin imzasının bulunmasına, her iki şirket arasında fiili ve organik bağın bulunduğunun anlaşılmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.