muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14566, Karar No: 2011/16289, Tarih: 28.12.2011

Malzeme sahibinin Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayanarak tescil talebinde bulunabilmesi için aranması gereken ilk koşul, malzeme sahibinin iyiniyetli olmasıdır;

Türk Medeni Kanununun 724.maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3.maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

Dava konusu 5852 parsel sayılı taşınmazın 1/2 hisse ile davalı ... ve 1/2 hisse ile dava dışı Vedat Demir adlarına kayıtlı olduğu, bu paydaşlar arasında resmi olarak yapılmış bir taksim sözleşmesinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Diğer yandan yapının dava konusu taşınmaz çapa bağlandıktan sonra yapıldığı sabittir. Çaplı taşınmazda iyiniyet iddiası dinlenmeyeceğinden

somut olayda sübjektif iyiniyet koşulunun gerçekleştiği söylenemez. Ayrıca dava konusu 5852 parsel sayılı taşınmaz paylı mülkiyete tabi olup paylı mülkiyette taşınmaz üzerinde paydaşların her birinin taşınmazın her zerresinde mülkiyet hakkı bulunduğundan paydaşlardan birinin onayı olsa dahi yapıyı yapan kişinin iyiniyetli kabul edilmesine olanak bulunmamaktadır. Somut olayda temliken tescil davasının sübjektif iyiniyet koşulu gerçekleşmediğinden tapu iptali ve tescil isteğinin kabulü doğru görülmemiştir. Bu durumda davacının ikinci kademedeki tazminat isteği değerlendirilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmelidir.Mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; mahkemece saptanan arsa bedelinin hükümden önce depo ettirilmemiş olması da yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 28.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26482, Karar No: 2015/26791, Tarih: 10.09.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/26482 E.  ,  2015/26791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kurum tarafından gönderilen hasta ve ilaç listesinde ismi geçen ... isimli kişiye teslim edilen... 4 mg , ...'a 17/02/2006 tarihinde teslim edilen... 10 mg, 02/05/2006 tarihinde teslim edilen ... 4 mg, 18/11/2005 tarihinde teslim edilen .... ile, ... iğne ucu, yine diğer hasta ...'ye verilen muhtelif tarihli ilaçların ne gibi hatası olduğu belirtilmeden ve sahteliği iddia edilmeden, ilaç bedellerinin 10 katı kadar ceza uygulaması yaparak muhtelif tarihlerde 13.026,55 YTL hesaptan aldıktan sonra, akdin feshine gittiğini, daha önce bir uyarı göndermediğini belirterek, cezai şarta ilişkin işlemlerin iptaline, 13.026,55 YTL borçlu olmadığının tespitine, anılan paranın istirdadına, karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın KABULÜNE, Haksız Fesih İşleminin İptaline, 13.026,55 TL nin dava tarihi olan 30/06/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak, davacı yana verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, taraflar arasındaki protokole aykırılık nedeni ile uygulanan cezai işlemlerin hukuka aykırı olduğu gerekçesi ile iptali istemine ilişkindir. Davacı, bahsi geçen reçetelerde sahteliğin olmadığını, kurum tarafından reçetedeki hataların sebebinin belirtilmediğini bu nedenle de hakkında fesih ve cezai işlem uygulanamayacağını ileri sürmüştür. Davacı tarafa uygulanan cezai işlemin konusunu ..., ... ve ... adına düzenlenen reçeteler oluşturmaktadır. Bu konuda ..., ... ve ... nün kızı ... tanık olarak dinlenmiş ve dosya kapsamında bilirkişi raporu aldırılmıştır. 19.06.2013 tarihli bilirkişi raporunda ..., ... adına düzenlenen reçetelerle ilgili cezai şart işleminin hukuka uygun olmadığı, ancak ... adına çeşitli tarihlerde düzenlenen reçetelerde yer alan ilaçların ... Eczanesi tarafından verildiği görülmesine rağmen hasta veya yakınına teslim edildiğine ilişkin kanaat oluşmadığından bu konudaki cezai işlemin hukuka aykırı olmadığı belirtilmiştir. Taraflar arasındaki protokolün 6.3.19 maddesinde, “Eczacı ya da eczane çalışanlarınca Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak Kuruma sahte ilaç fiyat kupürü veya sahte reçete veya sahte rapor fatura edildiğinin tespiti halinde reçete bedelinin 10 katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 2 yıl süre ile sözleşme yapılmaz. Uygulanacak cezai şart 10.000 YTL 'den az olamaz. Ancak, sözleşme konusu sahte kupür veya sahte reçete veya sahte raporun eczacının dahli dışında üçüncü kişilerin dahli ile kuruma fatura etme işlemi gerçekleşmişse bu fıkra hükmü uygulanmaz" hükmü düzenlenmiştir. İlgili protokol hükmü daha sonra imzalanan 2012 yılı protokol hükümleriyle de kaldırılmamıştır. Bu sebeple tanık anlatımı, bilirkişi raporu ve protokolün 6.3.19 maddesi hükmünde belirtilen cezai işlem ile fesih işlemi bir bütün olarak değerlendirilip ... adına düzenlenen reçeteye ilişkin 7.759,10 TL lik cezai şart işleminin hukuka uygun olması nedeniyle davanın bu kısım yönünden reddine karar verilmesi gerekirken kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 10/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16362, Karar No: 2017/13789, Tarih: 23.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/16362 E.  ,  2017/13789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Sürmene ilçesi, Çamburnu mahallesi, 174 ada 4 (eski 101) parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü, ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtfak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 3'ünü geçemeyeceği gözetilmeden, daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

2-Mahkemece davacı vekilinin 04.03.2016 günlü talebini belirleyen dilekçesine göre davanın kabulüne karar verilmiş ise de, dosyadaki bilgi ve belgelere göre bu kısma ilişkin harcın yatırılmadığı anlaşıldığından, dava dilekçesindeki talebe göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1716, Karar No: 2011/1725, Tarih: 28.02.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/1716 E.  ,  2011/1725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ödenen maluliyet aylıklarının yersiz ödeme olarak tahsili için başlattığı Çorum l. İcra Müdürlüğünün 2004/3370 esas sayılı icra talebinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı davalı Kurumca ödenen maluliyet aylıklarının yersiz ödeme olarak tahsili için başlattığı Çorum 1. İcra Müdürlüğü 2004/3370 Esas sayılı icra takibinin iptalini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir

Dosyadaki kayıt ve belgelerden. SSK Ankara Hastanesi’nin 09/12/1997 tarih ve 7259 sayılı Sağlık Kurulu Raporundaki "bu haliyle çalışamaz" ibaresine dayanılarak Kurumca 15/01/1998 tarihinden geçerli olmak üzere davacıya maluliyet aylığı bağlandığı daha sonra SSK Sağlık Dairesi Başkanlığının anılan rapora göre sigortalının çalışma gücün 2/3 oranında kaybetmediğine dair 07/10/1998 tarih ve 13513 sayılı kararı uyarınca maluliyet aylığının 22/11/1998 tarihinden geçerli olmak üzere kesildiği, davacının maluliyet aylığını kesen işlemin iptali için aynı mahkemeye açtığı 2001/15 Esas sayılı davanın 25/12/1998 tarihli 3. nolu tensip ara kararı ile kurumun iptal işleminin tedbiren durdurulmasına karar verilmesi üzerine aylıkların ödenmesine devam edildiği ve yargılama sonunda davanın kabulüne ilişkin verilen kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 28/09/2000 tarih ve 2000/5501 Esas 2000/5706 Karar sayılı kararıyla bozulduğu, mahkemece bozma kararına uyularak verilen 06/11/2003 tarih ve 2001/15 Esas, 2003/452 Karar sayılı kararı ile davacı sigortalının çalışma gücünün 2/3'ünü kaybetmediği ve 506 sayılı Yasa kapsamında malul sayılamayacağına,emekli aylığının ödenmesinin devamı yönündeki tedbirin kaldırılmasına ve davanın reddine karar verildiği, bu kararın da Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 03/05/2004 tarih ve 2004/1462 esas 2004/3839 karar sayılı kararı ile onandığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda Kurum, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen mahkeme kararı üzerine 15.1.1998-19.4.2004 tarihleri arası için yersiz ödenen maluliyet aylık ve gelirlerin toplamı olan 13.670,41 TL asıl ve 592,48 TL faizinin tahsili amacıyla Çorum 1.İcra müdürlüğünün 2004/3310 sayılı takip dosyası ile ilamsız takibe geçtiği, davacı vekilinin 12.10.2004 tarihli itiraz üzerine takibin durduğu, Kurumun 2.2.2005 te aynı ,mahkemeye itirazın iptali için açtığı davada( 27/09/2005 tarih ve 2005/107 Esas, 2005/355 sayılı Kararı) borçlu davacının itirazının iptaline, takibin devamına ve davacının icra inkar tazminatına mahkumiyetine karar verildiği, mahkemece itirazın iptali davasının kesinleştiğinin kabule ile bu davanın konusu da aynı olduğundan öncelikle kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verildiği görülmüş ise de kesinleştiği kabul edilen 2005/107 Esas, 2005/355 Karar sayılı dosyada dava dilekçesinin davalı borçluya tebliğ edildiğine dair tebligat parçasının dosyasında bulunmadığı ve gerekçeli kararında icra dosyasındaki borçlu adresine tebliğ edildiği ancak adresinden taşındığı yeni adresinin bilinmediğinin belirtildiği halde mahkemece bu defa aynı adrese Tebligat Kanunu’nun 35 maddesine göre kararın tebliğ edildiği, davacıya itirazın iptali dava dosyasında yapılmış bir tebligat bulunmadığı halde takip dosyasındaki taşındığı adrese kararın usule aykırı olarak tebliğ edildiği açıkça anlaşıldığından, itirazın iptali davasındaki karar kesinleşmediği halde mahkemece bu kararın kesinleşmesini beklemek ve çıkacak sonuca göre karar vermek yerine kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2856, Karar No: 2018/11050, Tarih: 31.05.2018

**4. Ceza Dairesi         2018/2856 E.  ,  2018/11050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında hakaret suçundan yapılan yargılama sonucunda mahkumiyetine dair Samsun 3. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 14/12/2011 gün ve 2010/13 esas, 2011/1496 karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 18.06.2014 gün ve 2013/36900 esas, 2014/22173 sayılı kararıyla,

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin, ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

karar verilmiştir.

I-İTİRAZ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/03/2018 gün ve KD - 2018/10854 sayılı yazısı ile,

"KONU : Karar Düzeltilmesi Talebi

TALEPTE BULUNAN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

DÜZELTİLMESİ

TALEP EDİLEN KARAR : Yüksek Dairenizin, Samsun 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 14/12/2011 gün ve 2010/13 E., 2011/1496 K. sayılı kararına ilişkin 18/06/2014 gün ve 2013/36900 E., 2014/22173 K. sayılı ONAMA kararı.

KONUNUN TAKDİMİ : Samsun 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 14/12/2011 gün ve 2010/13 E., 2011/1496 K. sayılı kararı ile hakaret suçundan 10 ay hapis cezasına hükmedilerek, kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yüksek Dairenizin 18/06/2014 gün ve 2013/36900 E., 2014/22173 K. sayılı ilamı ile hükmün ONANMASINA karar verilmiştir.

İTİRAZ NEDENLERİ : İtiraza konu olan husus; sanığın, Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi Hakimliği'ne hitaben sunduğu dilekçede, avukat olarak görev yapan ...'a yönelik yazdığı sözlerin ifade özgürlüğü ile iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceğine ilişkindir.

İTİRAZ NEDENLERİ : İtiraza konu olan husus; sanığın, Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi Hakimliği'ne hitaben sunduğu dilekçede, avukat olarak görev yapan ...'a yönelik yazdığı sözlerin ifade özgürlüğü ile iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceğine ilişkindir.

Ceza Genel Kurulu’nun 14.10.2008 gün ve 170-220 sayılı kararında belirtildiği üzere; hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin şeref, haysiyet ve namusu, toplum içindeki itibarı, diğer fertler nezdindeki saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Somut bir fiil ya da olgu isnat etmek veya sövmek şeklindeki seçimlik hareketlerden biri ile gerçekleştirilen eylem, bireyin onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte ise hakaret suçu oluşacaktır.

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Öncelikli olarak, sanığın söylediği kabul edilen sözlerin Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) içtihatlarında özel bir önem atfedilen, ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirmek gerekir.

İnsanın serbestçe haber, bilgi ve başkalarının fikirlerine ulaşabilmesi, edindiği düşünce ve kanaatlerden dolayı kınanamaması ve bunları tek başına veya başkalarıyla birlikte çeşitli yollarla serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi ve yayabilmesi olarak kabul edilen, ifade özgürlüğü demokratik toplumun temelini oluşturan ana unsurlardan ve toplumun ilerlemesi ve bireyin gelişmesi için gerekli temel şartlardan birini oluşturmaktadır.

Anayasa'nın 26. maddesinde, "Herkes, düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir” hükmüne yer verilmiştir. Aynı zamanda bu hak, birçok uluslararası belgeye ve mahkeme kararına da konu olmuştur. Türkiye'nin de yargılama yetkisini kabul ettiği AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 10. maddesinin 2. paragrafı saklı tutulmak üzere, ifade özgürlüğünün sadece toplum tarafından kabul gören veya zararsız veya ilgisiz kabul edilen "bilgi" ve "fikirler" için değil, incitici, şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerli olduğunu pek çok kararında yinelemiştir. AİHM'e göre ifade özgürlüğü, yokluğu halinde demokratik bir toplumdan söz edemeyeceğimiz çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir.

Sözleşme’nin 10. maddesinin 2. paragrafı, kamu makamlarının bu özgürlüğün kullanılmasına getirebilecekleri sınırlama rejimini düzenlemektedir. Önemine binaen, ifade özgürlüğüne yapılan müdahaleler çok istisnai hallerde kabul görmekte ve Sözleşme’nin 10. maddesinin 2. paragrafının öngördüğü sınırlama kayıtları dar yorumlanmaktadır. Bu nedenle, bir kamu makamının ifade özgürlüğüne yaptığı “müdahalenin gerekliliği” mutlaka ikna edici bir şekilde açıklanmalıdır. Sözleşme’nin anılan maddesinde, belirtilen “gerekli” olma koşulu, müdahalenin bir toplumsal ihtiyaç baskısına karşılık gelmesi ve özellikle izlediği meşru amaçla orantılı olması anlamına gelir. Bir müdahalenin bu kriterleri yerine getirdiği ve dolayısıyla haklı olduğu, ulusal makamların gösterdiği gerekçelerin “ilgili ve yeterli” olmasıyla anlaşılabilecektir.

AİHM, birçok içtihadında Sözleşme’nin 10. maddesinin sadece ifade edilen düşünce veya bilginin esasını değil, aynı zamanda bunların aktarılma biçimlerini de güvence altına aldığını belirtmiştir. AİHM, Lesnik/Slovakya davasında, ilk olarak kamu görevlilerinin görevlerini yerine getirirken hoşgörü göstermeleri gereken eleştiri sınırının diğer insanlara göre daha geniş olduğunu belirtmiştir (Lesnik/Slovakya, 35640/97, 11.03.2003).

Bununla birlikte, TCK’nın 128. maddesinde düzenlenen ve Anayasanın 36. maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı, şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yapılan yargılama sonucunda hedeflenen, “gerçeğe ulaşma” ve “adaletin gerçekleşmesi” de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; iddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddi vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazımdır, ancak uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır.

İtiraza konu olayla ilgili olarak yukarıda verilen bilgi çerçevesinde yapılan incelemede; sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme ilişkin olarak aşağıda açıklanan nedenle itiraz yasa yoluna başvurulması gerektiği düşünülmüştür;

İtiraza konu olayla ilgili olarak yukarıda verilen bilgi çerçevesinde yapılan incelemede; sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme ilişkin olarak aşağıda açıklanan nedenle itiraz yasa yoluna başvurulması gerektiği düşünülmüştür;

Yargılamaya konu somut olayda; sanığın, Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülmekte olan 2008/80 E. sayılı dosyaya ilişkin olarak mahkemeye sunduğu dilekçede yer alan ve katılana yönelik yazılan "adaletsiz yeryüzünde mazlum hakkını korumak için icat edilen hukuk bilimini kendi çıkarları doğrultusunda kullanmaktan çekinmeyen, bu kutsal mesleğin zırhı cübbeye sığınarak iftiralarda bulunmaktan utanmayan ... ağabeyimin yakın dostu olup yine ağabeyimin sebep olduğu bir olaydan aldığım 20 sene hapis cezasının Yargıtay'da idamla onanmasını sağlayan eski avukatımdır, af kanunu sayesinde 8,5 yıl yatıp çıkmış olmam dahi planlarını bozmuş olacak ki tahliye davası adı altında iftiralarla infazımı yakmayı ümit etmektedirler.Yaşlı babamın sözlü ve yazılı akdini inkar ettirerek dava ile ilgisi olmayan fuzuli insanları tanık gösterip yüce mahkemenizi meşgul etmişlerdir. Her şeyimi koyduğum mekanı türlü entrikalarla ele geçiremeyince bu seferde belediyeden yıkım kararı çıkartarak beni yıkmayı hedeflemişlerdir. Sonuç olarak; bir tek sözlerinde durdular o da, 'sana ekmek yedirmeyeceğiz'di ancak benimle birlikte 20 çalışanım dolayısıyla onların ailelerini de ekmeklerinden ettiler" sözlerinin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğunun, Anayasa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatlarında özel önem atfedilen ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibari ile oluşmadığının gözetilmemesi,

Yine, sanığın yargı merciine sunduğu görülmekte olan bir davaya ilişkin iddia ve savunmaları kapsayan, katılana ilişkin olumsuz değerlendirmeleri içeren söz konusu dilekçede belirttiği sözlerin tamamen sanığın da tarafı olduğu Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/80 E. sayılı dosyasıyla ilişkili olduğu, bu davaya ilişkin bir takım iddiaları içerdiği ve sanığın haklılığını ispat kastıyla yazıldığı anlaşılmakla, TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazığı kapsamında kaldığı ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığının gözetilmemesi,

Hususları usul ve yasaya aykırı olduğundan sanık lehine itiraz yoluna başvurulmuştur.

SONUÇ VE İSTEM: Yukarıda açıklanan nedenlerle, Samsun 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 14/12/2011 gün ve 2010/13 E., 2011/1496 K. sayılı kararına ilişkin Yüksek Dairenizin 18/06/2014 gün ve 2013/36900 E., 2014/22173 K. sayılı ilamının düzeltilmesi, belirtilen nedenler gözetilerek yerel Mahkeme hükmünün bozulması, itirazın yerinde görülmemesi halinde dosyanın görüşülmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesi itirazen arz ve talep olunur."