muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/9096, Karar No: 2008/12310, Tarih: 22.12.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/9096 E.  ,  2008/12310 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ... ile davalı ....Ltd.Şti. vek.Av.... ... arasında görülen dava hakkında Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 08.06.2007 ... ve 653-337 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin09.05.2008 ... ve 10686-5049 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 170.00.-YTL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 22.12 .2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/44505, Karar No: 2016/6551, Tarih: 17.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/44505 E.  ,  2016/6551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili ; davacının 01 Eylül 2012 tarihinde davalı şirkette satış tanıtım sorumlusu olarak (tıbbi tanıtım uzmanı) olarak çalışmaya başladığını, davacının çalıştığı süre içerisinde Türkiye başarı ortalamasının üstünde performans gösterdiğini, Eylül ayı içerisinde de davacının doktor ve eczane sunumlarının hepsini gerçekleştirdiğini ancak Kurban Bayramı ve eşinin sıkıntılı hamileliği sebebi ile haftalık raporlamayı süresinde sisteme giremediğini, raporların süresinde girilmemesinin maddi zarara yol açmadığını, bu sistemin çalışanlar üzerinde baskı kurulması amacıyla yapıldığını, Pazar günü akşamına kadar sisteme girilmeyen sunumların fiilen yapılmış olsa da Pazartesi sisteme girilmesine müsade edilmediğini, bu nedenlerle davacıdan 27 Eylül 2014 tarihinde savunma istendiğini, davacının çocuğunun 03/11/2014 günü doğduğunu, davacının devam eden günlerde çalışmaya devam ettiği gibi 07 Kasım Cuma gününden 08 Kasım Cumartesi 17:00'a kadar otelde toplantıda olduğunu,davacının Pazar günü raporlamayı girmeyi atladığını, davacının raporlamayı süresinde girmemesi sebebi ile iş sözleşmesinin 02/12/2014 tarihinde sona erdirildiğini, şirketin haftalık raporlama sistemini Pazar akşamına kadar aktif tutup, özel ve acil hallerde 1-2 gün sonrasına sarkıtabilmesinde sakınca olmadığını öne sürerek feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının görev tanımında yer alan ödevleri yerine getirmemekte ısrarcı davrandığını, yaptığı tanıtım ziyaretlerini zamanında yani günü gününe raporlama sistemine girmesi ve bu konuda amirlerini bilgilendirmesi hususunda defalarca sözlü ve yazılı olarak uyarıldığını, davacıya 22/03/2014, 10/04/2014, 29/09/2014 ve 30/09/2014 tarihli uyarı mahiyetindeki e-postaların gönderildiği, davacının aynı tutumları sergilemeye devam etmesi sebebi ile 27/10/2014 tarihinde savunmasının istendiğini, davacının 30/10/2014 tarihli savunmasında hatasını kabul ettiğini, davacının aynı şekilde 15 Kasım 2014 tarihinde 3 gün boyunca 4,6 ve 7 Kasım tarihlerinde raporlama yapılmadığının tespit edildiğini, davacının tıbbi tanıtım sorumlusu olarak çalıştığını, asıl görevinin ilaç tanıtımı olup, ikinci önemli görevinin yaptığı tanıtımları amirine raporlamak olduğunu, davacının işinin önemli bir parçası olan raporlama işini yapmadığı gibi Bölge Müdürü'ne de bildirmemiş olması sebebi ile yeniden 25/11/2014 tarihinde yazılı savunma istendiğini, davacının 27/11/2014 tarihli savunmasında yeni doğan bebeğinin hastalanması ve doktora gitmesi sebebi ile 3 gün raporlama yapamadığını ileri sürdüğünü, kendisine verilen işi tüm uyarılara rağmen yapmamakta ısrar eden davacının iş sözleşmesinin yazılı savunmalarının yeterince tatmin edici bulunmaması sebebi ile geçerli nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bölge müdürü olduğu tespit edilen davalı tanığı ..., davacının geç de olsa raporlarını tamamladığını, ifade etmiş olmakla birlikte, tanık anlatımlarından ve bölge müdürü tarafından çalışanlara gönderilen mail yazılarından dönem dönem çalışanların sisteme geç giriş yaptığı ve bölge müdürü tarafından geç girişlerin sisteme alınabildiği tespit edilmekle, davacının raporları sisteme geç girmesi sebebi ile işin işleyişinde bir olumsuzluk yaşandığına ve şirketin zarara uğradığına ilişkin iddianın da ispat edilemediği, dinlenen davalı tanığı ... her ne kadar kendi bölgelerinde bu kadar kronik olarak raporlamaları geciktiren başka çalışan olmadığını, bir kere geciktiren bir çalışan olmuş olabileceğini ifade etmiş ise de, davacının savuma talebine konu edilen ve biri doğum izninde denk gelen rapor girişini geç yapmış olmasının davacının raporları geç girmeyi alışkanlık haline getirdiği ve keyfi olarak yapmadığı şeklinde yorumlanamayacağı, davalı işyerinin niteliği ve işin işleyişi de dikkate alındığında davacının iş sözleşmesinin feshi için geçerli bir sebebin varlığının tespit edilemediği gerekçesiyle davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanununun 18 ve devamı maddeleridir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanununun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İş Kanununun 18.maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanunun 25/II.maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi süresince herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı İş Kanununun 20.maddesinin ikinci fıkrasına göre geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Davacının iş akdinin fesih nedeni 01.12.2014 tarihli fesih bildiriminde; ”…size daha önce yazılı ve sözlü olarak geri bildirim verilmiş ve 27 Ekim tarihinde sizden yazılı savunmanız istenmiştir. 30 Ekim tarihinde verdiğiniz yazılı savunmanızda raporlamalar ile iş planı tarihlerine uyum konusunda bir daha sorun yaşanmayacağına dair sözlü ve yazılı taahhütte bulunmuş olmanıza rağmen rutin raporlamalarınızı yine sisteme zamanında giriş yapmadığınız tespit edilmiştir. Ayrıca raporlamaları yapmamanız haricinde, raporlama yapmadığınıza dair bölge müdürünüze de bilgi vermediğiniz tespit edilmiştir. Sizden tekrar talep edilen savunmanızda bunları kabul etmiş bulunmaktasınız. Ancak verdiğiniz savunmalarda açıklamalarınız yeterli görülmemiştir. Tarafınıza konu ile ilgili verilen tüm eğitimlere ve uyarılara rağmen bu ve benzeri durumlar çalışma prensiplerimiz ile uyuşmamaktadır…” denilerek iş akti feshedilmiştir.

Dosyaya sunulan delillerin incelenmesinde, 22.3.2014 tarihinde ziyaret girişlerinin zamanında tamamlanması konusunda sorun yaşandığının davacıya bildirildiği, 10.04.2014 tarihinde davacıdan ziyaret girişlerinin yapılmasının talep edildiği, 23.09.2014 tarihli mailin Ege Bölgesi çalışanlarına gönderildiği ve 1 – 21 Eylül IMS verilerinin sisteme girilmesinin talep edildiği, 25.9.2014 tarihli mailin davacı ile birlikte diğer bir çalışana gönderildiği ve sipariş bilgilerinin sisteme girilmesinin istendiği, 30.09.2014 tarihli mailin davacı ile birlikte dört çalışana gönderildiği; sipariş detay bilgilerinin gönderilmesinin istendiği, davacıya gönderilen ikinci mail ile ise bu kez davacıya uyarı yapıldığının bildirildiği görülmektedir. Davalı işveren tarafından bu maillere atıf yapılarak ve Eylül ayına ait eczane sunumunun belirtilen tarih ve saatten sonra 9 Ekim Perşembe günü sisteme girilmiş olması nedeniyle davacının savunması istenmiş olup, 30.10.2014 tarihli savunmasında davacı “…Kurban bayramı içerisinde raporlama yapmak için programı açtığında planlanmış ancak sisteme girişi unutulmuş eczane sunumunu farkettiğini, bayram tatili olduğu için sunum verilerinin çekilmemiş olduğunu düşündüğünü, bu durumun kendi tespiti olduğunu, kesinlikle bir alışkanlığının olmadığını…”

25.11.2014 tarihinde ise bu kez, 15 Kasım tarihinde 3 gün, (4-6-7 Kasım) sisteme raporlama yapmadığı iddiası ile savunması istenmiş olup 27.11.2014 tarihli savunmasında; 03.11.2014 tarihinde çocuğu dünyaya geldiği için 03-04-05.11.2014 tarihlerinde babalık izninde olduğunu, sistemde yapılan düzeltme ile 09.11.2014 tarihine kadar raporlama yapılabileceği bilgisinin verildiğini, bölge toplantısının 08.11.2014 tarihinde bittiğini, çocuğunun rahatsızlanması sebebi ile 3 gün onunla ilgilendiğini, bu nedenle 09.11.2014 tarihinde de raporlama yapamadığını ve bilgi veremediğini…” beyan etmiştir.

Mahkemece davacının raporları sisteme geç girmesi sebebi ile işin işleyişinde bir olumsuzluk yaşandığına ve şirketin zarara uğradığına ilişkin iddianın ispat edilemediği gerekçesiyle işe iade kararı verilmiş ise de; davalı işyerinin niteliği ve işin işleyişi de dikkate alındığında davacının düzenli olarak raporlamaları yapması gerektiği ancak davacının kendisinden kaynaklanan nedenlerle raporlama yapmayı geciktirdiği, üstelik son tarihli savunmasında açıkça da kabul ettiği üzere mazeret bildirmek adına bilgilendirme de yapmadığı anlaşıldığından somut olayda iş akışının bozulduğunun kabulü dosya kapsamına uygun düşecektir. Açıklanan nedenle fesih geçerli olduğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca mahkeme kararı bozularak ortadan kaldırılmış ve Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

4857 sayılı İş Yasasının 20/3.maddesi uyarınca mahkeme kararı bozularak ortadan kaldırılmış ve Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Karar tarihinde alınması gerekli 29.20 TL harçtan peşin alınan 27.70 TL harcın mahsubu ile bakiye 1.50 TL harcın davacıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı dosyanın Yargıtaya geliş dönüş masrafı ve tebligat gideri dahil toplam 103.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Artan delil ve gider avansının ilgilisine iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 17/03/2016 gününde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/18460, Karar No: 2020/1963, Tarih: 01.06.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/18460 E.  ,  2020/1963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 01.10.2015 gün ve 395-267 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafça istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere; Mahkeme kararı davacı tarafça adli yardım talepli olarak temyiz edilmiştir.Bilindiği üzere 6100 sayılı Kanun'un 336/3.maddesinde adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a yapılacağı, 337/1.maddesinde de duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği; böylece, temyiz aşamasında adli yardım talebi hakkında karar verme yetkisinin Yargıtay'a ait olacağı düzenlenmiştir.Öte yandan; aynı kanunun 336/2. maddesi hükmü gereğince; adli yardım talebinde bulunan kişinin iddiasının özeti ile birlikte iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.Ne var ki somut olayda, davacı temyiz dilekçesi ekinde temyiz harç ve masraflarını karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmuş değildir. Hâl böyle olunca, adli yardım talebinde bulunan davacı ...’ın, varsa ödeme güçlüğü içinde olduğuna dair belgeleri dosyaya ibraz etmesinin istenmesi, ibraz edildiği takdirde evraka eklenerek gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/619, Karar No: 2025/3735, Tarih: 15.04.2025

**2. Hukuk Dairesi         2025/619 E.  ,  2025/3735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/838 E., 2024/1391 K.

DAVA TÜRÜ : Velâyetin Değiştirilmesi- Kişisel İlişki

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 18. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/427 E., 2024/186 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı anne vekili ve katılma yoluyla davacı baba vekili tarafından temyiz edildiği; ancak, davacı baba vekili tarafından temyiz harcının yatırılmadığı belirlenmiştir.

Dava; baba tarafından açılan velayetin değiştirilmesi, olmadığı takdirde kişisel ilişki düzenlenmesi talebine ilişkin olup İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davacının davasının kabulü ile velayetin davacı babaya verilmesine, anne ile çocuk arasında kişisel ilişki tesisine karar verilmiş, hükmün taraflarca istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince velayetin değiştirilmesi davasının reddine, terditli talep olan kişisel ilişki tesisi talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı anne vekili tarafından baba ile kurulan kişisel ilişki kararı, davacı baba vekili tarafından ise katılma yoluyla reddedilen velayetin değiştirilmesi davası ve baba ile çocuk arasında kurulan kişisel ilişkinin süresi yönünden temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 20.12.2024 tarihli ek kararı ile davacı vekilinin muhtıra tebliğine rağmen temyiz harçlarını ve gider avansını süresinde yatırmaması nedeniyle katılma yoluyla temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, ek kararın davacı vekiline 28.12.2024 tarihinde tebliği üzerine davacı vekili tarafından sunulan 03.01.2025 tarihli dilekçe ile; hükmü katılma yoluyla temyiz ettiklerini, ne var ki temyiz harcı ve gider avansının yatırılmasına ilişkin gönderilen müzekkereye rağmen, davacı babanın Almanya’da hastanede yatmakta olması ve kendisiyle iletişimin kurulamaması nedeniyle temyiz harcı ve gider avansının süresinde yatırılamadığını, bununla birlikte temyiz harç ve giderlerinin gün itibariyle gönderildiğini beyanla mücbir sebebe dayalı olarak ilgili harçların kabulü ile dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderilmesini talep edildiği görülmüştür.

Dosya yapılan incelemesinde; davacı baba adına temyiz harç ve masraflarının yatırıldığına dair herhangi bir bilgi, belge ya da makbuza doya kapsamında rastlanmamış olmakla birlikte, davacı vekilinin 03.01.2025 tarihli dilekçesindeki beyanı; eski hâle getirme talebi niteliği taşımakla bu yönden bir değerlendirme yapıldıktan sonra Mahkemece bu hususta bir karar verilmesi ve sonrasında her halükarda davalı anne vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi amacıyla dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4500, Karar No: 2020/1766, Tarih: 20.02.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/4500 E.  ,  2020/1766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen kararın süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...'ın vefat etmeden önce Yapı Kredi Bankasından 08.06.2011 tarihinde 9.900,00 TL ve 21.03.2012 tarihinde 10.000,00 TL bireysel ihtiyaç kredisi kullandığını, kredi kapsamında bu dönemler için hayat sigortası poliçesi yapıldığını, murisin ölümünün ardından davalı şirkete başvurularının murisin ölümüne sebep olan hastalığın poliçe öncesinde var olduğu iddiası ile reddedildiğini belirterek 19.900,00 TL vefat tazminatının yapılan başvuru tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacıların murisinin 20.06.2013 tarihinde karaciğer sirozu ve hepatit teşhisi ile vefat ettiğini, murisin sözleşmenin kurulmasından evvel mevcut olan rahatsızlıklarını gizlemek sureti ile beyan yükümlülüğünü ihlal ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, bildirim yükümlülüğünün yerine getirilmediği, ilgili hastalıkların bildirilmesi gereken hastalıklardan olduğu , bu hastalıklardan dolayı ölüm olayının gerçekleştiği dolayısıyla bildirim yükümlülüğüne uymayan murisin vefatından kaynaklanan tazminat ödenmesinde davalı sigorta şirketinin sorumlu tutulmasının hukuken mümkün olmadığı kanaati ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 23,64 TL fazla alınan temyiz peşin harcının davacılara geri verilmesine, 20/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10443, Karar No: 2015/13353, Tarih: 14.12.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/10443 E.  ,  2015/13353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ŞÜPHELİ : Faili meçhul

Hakaret suçundan yapılan soruşturma evresi sonucunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 11/09/2013 tarihli ve 2013/80465 soruşturma, 2013/50962 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin, mercii Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22/11/2013 tarihli ve 2013/1256 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/09/2014 gün ve 300630 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 14/11/2007 tarihli ve 2007/9636 esas, 2007/9375 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanun'un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun'un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun'un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun'un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun'un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun " Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir. " şeklindeki 172/1. maddesi nazara alındığında, dosyada mevcut deliller kapsamında müştekiye karşı suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluştuğu ancak şüphelinin teknik sebeplerden dolayı kimliğinin tespit edilemediği somut olayda, şüphelinin, eylemine uyan suç bakımından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66. maddesinde düzenlenen dava zamanaşımı süresi doluncaya kadar araştırılması gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

I-Olay:

I-Olay:

Müşteki Ahmet Misbah Demircan'a yönelik hakaret suçundan yapılan soruşturma sonucunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nca, sahte Facebook ve Twitter hesaplarıyla müştekiye hakaret ettiği iddia edilen şüphelinin tespiti için Emniyet Müdürlüğü Bilişim Suçları Bürosu'nca yapılan araştırmada şüphelinin tespit edilemediğinin bildirildiği ve “daha önce benzer suçlarda www.facebook.com isimli profil adresinin servis sağlayıcısı Facebook INC isimli firma olup, bu firmanın teknik sistemleri "156 UNIVERSITY AVE, 3RD FLOOR PALO ALTO 94301 US AMERİKA" adresinde yani yurt dışında bulunduğu, Amerika Birleşik Devletleri'nin ceza mevzuatında hakaret, sövme veya iftira suçlarına ilişkin ceza istinabe niteliğindeki taleplerimiz ABD makamları tarafından; "Bu tür eylemlerin ABD Anayasa'sı tarafından korunan ifade özgürlüğü kapsamında olduğu, ceza davasına değil ancak belli şartlarda tazminata konu olabileceği" belirtilerek ABD ile aramızdaki ikili antlaşmanın 22. maddesi gereğince reddedilmektedir. Son dönemde yapılan ikili görüşmelerde ABD'li yetkililer Anayasal hüküm niteliğindeki bu kuralın hiç bir istisnası olmadığını vurgulayarak hakaret, sövme veya iftira gibi suçlara ilişkin taleplerin yerine getirilmesinin mümkün olmadığını belirtmişlerdir.” Bu nedenle bu tür suçlara ilişkin (IP kayıtlarının temini dahil) talepler yerine getirilmeden iade edilmesi karşısında soruşturma imkanının bulunmadığı, gerekçesiyle takipsizlik kararı verildiği, müşteki vekilinin karara süresinde itirazı üzerine, mercii Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nce itirazın reddine karar verildiği, kesin olan bu karara karşı müşteki vekilinin müracaatı üzerine, kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara müşteki vekili tarafından takipsizlik kararının hatalı olduğu gerekçesiyle yapılan itirazın reddine dair mercii kararının, hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme: