muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/21296, Karar No: 2023/11150, Tarih: 25.12.2023

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay 16. Ceza Dairesinin (Kapatılan) ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 karar ... ilamında ve Dairemizin müstakar ilamlarında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 ... TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 ... TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın savunmaları, Bank Asyadaki hesap hareketlerine dair kayıtlar, Bilirkişi Raporu ve sair deliller birlikte değerlendirildiğinde, Bank ... hesap hareketlerinin örgüt liderinin talimatı üzerine örgüte yardım kastı ile gerçekleştiğine yönelik savunmalarının aksini ispat eden, cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanığın, atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2021/1394 Esas, 2022/653 ... Kararının 5271 ... Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/329, Karar No: 2019/4198, Tarih: 30.10.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/329 E.  ,  2019/4198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... 2-... İnş. Teks. Elekt. Nak. Mad. Aka. Day. Tük.Mal. San. Tic. Ltd. Şti. 3-... Mirasçıları: a)... b)... c)... d)... e)... f)... g)... h)... ı) ... arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 14.01.2016 gün ve 2013/324-2016/24 sayılı hükmü bozan 23. Hukuk Dairesi'nin 04.10.2018 gün ve 2016/2169-2018/4516 sayılı ilamı aleyhinde davacı ile davalılar 1-... 2-... İnş. Teks. Elekt. Nak. Mad. Aka. Day. Tük.Mal. San. Tic. Ltd. Şti.'nin vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Karar düzeltme talebinin kural olarak temyiz incelemesini yapan Yargıtay Hukuk Dairesince incelenmesi gerekmekte ise de; Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09.02.2018 gün 2018/1 sayılı işbölümü kararı ile arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan ve 01.07.2016 tarihinden sonra temyiz ya da karar düzeltme talepli olarak Yargıtay'a gelen dosyalardaki temyiz ya da karar düzeltme taleplerini incelemek görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'ne verildiğinden karar düzeltme talebi Dairemizce incelenmiştir.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 315,00 TL para cezası ile bakiye 17,70 TL red harcının karar düzeltme isteyen davacıya, 315,00 TL para cezası ile bakiye 17,70 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalılar ... ve ... İnş. Teks. Elekt. Nak. Mad. Aka. Day. Tük.Mal. San. Tic. Ltd. Şti.'ye yükletilmesine, 30.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2058, Karar No: 2011/2162, Tarih: 29.11.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/2058 E.  ,  2011/2162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

ŞİKAYET OLUNAN : ...

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, dava dışı borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkilinin alacağının işçi alacağı olması nedeniyle öncelikli olduğunun gözetilmediğini, tüm paranın şikayet edilenin alacaklı olduğu dosyaya ödenmesine karar verildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, işçi alacağının iflas sıra cetvelinde önceliği bulunduğunu, hacizlerde bir öncelik hakkının olmadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, şikayetçinin alacağının işçi alacağı olmasının hacizler için düzenlenen sıra cetvelinde bir öncelik arz etmediği, somut olayda İİK’nun 100. maddesindeki iştirak koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 29.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12123, Karar No: 2018/7221, Tarih: 27.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/12123 E.  ,  2018/7221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar; ... Mahallesi, 596 ada, 7 parsel üzerinde bulunan apartmanın maliki olduklarını, dairelerini 2003 yılı Ekim ayında, binayı inşa eden ...’tan satın aldıklarını, ancak 2003 yılı Nisan ayında ... ile davalı arasında davaya konu trafonun binanın zemin katına konulması hususunda kira sözleşmesi yapıldığını, binaya kurulan trafonun binanın ve tüm mahallenin elektrik ihtiyacını karşılayacak güçte olduğunu, trafonun çalışırken gürültü çıkarttığını trafodan kaynaklı uykusuzluk ve sinir bozukluğu yaşandığını, elektromanyetik alan değerinin insan sağlığına zarar verici nitelikte bulunduğunu, yangın tehlikesi oluşturduğunu belirterek trafonun bulunduğu yerden çıkarılarak binadan uzak bir yere taşınmasına, davalının haksız el atmasının önlenmesine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı; davacı yeni maliklerin tapu kütüğünde kayıtlı kira şerhini bilerek taşınmazı satın aldıklarını, trafonun ilgili yönetmeliğe uygun olduğunu, yangın tehlikesi bulunmadığını, yapılan ölçümler sonucunda radyasyon ve manyetik etkilerin aşılmaması gereken değerlerin altında olduğunu, herhangi bir şikayet alınmadığını trafonun on sokak ve bir caddeyi beslediğini, trafo merkezinin kaldırılmamasının kamu yararına olacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; müşterek mülkiyet kurallarının geçerli olduğu, müşterek mülkiyete konu taşınmazlarda müsnet davanın açılabilmesi için pay ve paydaş çoğunluğunun gerekli olmasının gerektiği ancak davacıların pay çoğunluğunu sağlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; müşterek mülkiyet kurallarının geçerli olduğu, müşterek mülkiyete konu taşınmazlarda müsnet davanın açılabilmesi için pay ve paydaş çoğunluğunun gerekli olmasının gerektiği ancak davacıların pay çoğunluğunu sağlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 30.04.2003 başlangıç tarihli ve 99 yıl süreli kira sözleşmesi gereğince davalının kiracı olduğu, kira sözleşmesini kiraya veren olarak dava dışı ...’un imzaladığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmaza ait tapu kaydının incelenmesinde; taşınmazın tamamı kiraya veren ... adına kayıtlı iken 24.10.2003 tarihli satış sonrası davacılardan ...’ın 15/749, ...’ın 30/749 ve ...’ın 15/749 pay sahibi olup, dava dışı ...’un payının ise 689/749 olduğu anlaşılmaktadır. Paylı mülkiyette kiraya veren durumunda olmayan paydaşın tahliye davası açabilmesi için pay ve paydaş çoğunluğunu sağlaması gerekir. Her ne kadar Mahkemece pay çoğunluğunun sağlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; davadaki bu eksikliğin sonradan giderilmesi mümkün olduğundan dava hemen reddedilmeyip, kiraya veren ...’un davaya muvafakatinin sağlanması için davacı tarafa süre verilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alının temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13923, Karar No: 2021/13189, Tarih: 08.12.2021

**10. Ceza Dairesi         2021/13923 E.  ,  2021/13189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/10/2018 tarihli ve 2017/66 esas, 2018/458 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 15/04/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında, 30/08/2016 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından yapılan soruşturma sonucunda, Alaşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 21/02/2017 tarihli ve 2017/489 soruşturma, 2017/83 esas, 2017/74 sayılı iddianamesi ile TCK’nın 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

2- Şüphelinin 30/08/2016 tarihli alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçundan Alaşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 02/02/2017 tarihli ve 2016/2883 soruşturma, 207/39 esas, 2017/34 sayılı iddianamesi ile TCK’nın 179/3. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/06/2017 tarihli ve 2017/73 esas, 2017/272 sayılı karar ile dosyanın Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/66 esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verildiği,

3- Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 23/10/2018 tarihli ve 2017/66 esas, 2018/458 sayılı kararı ile; “sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeksizin kamu davası açıldığı anlaşılmakla kovuşturma şartı olan erteleme kararı mevcut olmadığından sanık hakkında açılan kamu davasının CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan davanın düşmesine” karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği,

4- Düşme kararından sonra Alaşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 17/01/2019 tarihli ve 2018/5824 soruşturma ve 2019/4 sayılı kararı ile beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, tedbirin infazı için Alaşehir Denetimli serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

Alaşehir Denetimli serbestlik Müdürlüğünce uyarılmasına rağmen yükümlülüklerini ihlalde ısrar ettiği gerekçesiyle dosyanın kapatılarak 03/05/2019 tarihinde Alaşehir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

5- Alaşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 21/05/2019 tarihli ve 2018/5824 soruşturma, 2019/646 esas, 2019/574 sayılı iddianamesi ile sanığın TCK’nın 191/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

6- Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/05/2019 tarihli ve 2019/380 iddianamenin değerlendirmesi numaralı kararı ile iddianamenin iadesine karar verildiği,

5- Alaşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 21/05/2019 tarihli ve 2018/5824 soruşturma, 2019/646 esas, 2019/574 sayılı iddianamesi ile sanığın TCK’nın 191/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

6- Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/05/2019 tarihli ve 2019/380 iddianamenin değerlendirmesi numaralı kararı ile iddianamenin iadesine karar verildiği,

7- İddianamenin iadesi kararından sonra, ele geçen maddeye ilişkin kriminal rapor alınarak Alaşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 22/01/2020 tarihli ve 2019/2451 soruşturma, 2020/46 esas, 2020/41 sayılı iddianamesi ile sanığın TCK’nın 191/6, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

8- Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/02/2020 tarihli ve 2020/29 iddianamenin değerlendirmesi numaralı kararı ile Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/10/2018 tarihli ve 2017/66 esas, 2018/458 sayılı düşme kararına karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmeden iddianame düzenlendiği gerekçesiyle iddianamenin iadesine karar verildiği, Cumhuriyet savcısı tarafından iade kararına itiraz edilmesi üzerine, itirazı inceleyen merci Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 24/02/2020 tarihli ve 2020/110 değişik iş sayılı kararı ile iade kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle itirazın reddine karar verildiği, .

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan sanık ... hakkındaki kamu davasının kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle düşürülmesine dair Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/10/2018 tarihli ve 2017/66 esas, 2018/458 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Anlaşılmıştır.

B-) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan sanık ... hakkındaki kamu davasının kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle düşürülmesine dair Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/10/2018 tarihli ve 2017/66 esas, 2018/458 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Her ne kadar Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkındaki eylemin suç tarihi itibarıyla sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeksizin açıldığından bahisle sanık hakkında açılan davanın düşürülmesine dair karar verilmiş ise de; 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemeler karşısında, somut olayda mahkemesince açılan kamu davasında kovuşturma şartının gerçekleşmediği düşünülüyorsa dava hakkında durma kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde düşme kararı verilmesinde, isabet görülmemiştir.” denilerek Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/10/2018 tarihli ve 2017/66 esas, 2018/458 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Sanık ... hakkında 30/08/2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davasında, Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/10/2018 tarihli ve 2017/66 esas, 2018/458 sayılı kararı ile kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden davanın düşmesine karar verilmiştir.

Her ne kadar Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkındaki eylemin suç tarihi itibarıyla sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeksizin açıldığından bahisle sanık hakkında açılan davanın düşürülmesine dair karar verilmiş ise de; 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın

Her ne kadar Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkındaki eylemin suç tarihi itibarıyla sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmeksizin açıldığından bahisle sanık hakkında açılan davanın düşürülmesine dair karar verilmiş ise de; 5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın

sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanunu'nda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemeler karşısında, somut olayda mahkemesince açılan kamu davasında kovuşturma şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması halinde durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden düşme kararı verilmesi kanuna aykırı olup sanık lehine verilmiş olan ve davanın esasını çözen bu karardan dolayı yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, hukuka aykırılığa işaret edilerek, kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

D-) Karar:

Yukarıda açıklandığı üzere, kamu davasında kovuşturma şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması halinde durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden düşme kararı verilmesi kanuna aykırı olduğundan Alaşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/10/2018 tarihli ve 2017/66 esas, 2018/458 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 08/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5935, Karar No: 2020/4645, Tarih: 12.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/5935 E.  ,  2020/4645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/06/2015 tarih ve 2012/492 Esas, 2015/390 Karar sayılı ilamının 07/08/2015 tarihinde sanığa ceza infaz kurumunda tebliğ edilmesine rağmen sanığın yasal süre içinde hükmü temyiz etmediği, sanığın temyiz isteminin reddine dair Mahkemece verilen 18/12/2019 günlü ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın istem gibi ONANMASINA, 12/03/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8782, Karar No: 2010/2821, Tarih: 21.04.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/8782 E.  ,  2010/2821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek suçundan ... ile ... haklarında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 450/9-11, 65/3, 59/2 maddeleri gereğince hükümlülüklerine dair (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14/06/2007 gün ve 164/335 sayılı karar resen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Resen temyize tabi bulunan nitelikli adam öldürme suçu yönünden yapılan incelemede;

Hükümlüler hakkında 765 sayılı Türk Ceza Kanunun, 497/1,61,59/2, 450/9-11,65/3,59/2,31. ve 33. maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1.Ceza Dairesince onanmak suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2. maddesinin ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9. maddesi gereğince yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi sonucu bozmadan sonra kurulan hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;

Uyarlama yargılaması niteliği itibariyle hükümlülerin lehine olan yasanın belirlenmesine yönelik olup, hükümlülerin aleyhine yargılama giderine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden;uyarlama yargılamasına ilişkin “21,00 YTL yargılama giderinin hükümlülerden tahsiline” ilişkin kısmının hüküm fıkrasından çıkartılmasına, karar verilmek suretiyle (DÜZELTİLEN) hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA), 21/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.