muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8609, Karar No: 2021/2266, Tarih: 17.02.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/8609 E.  ,  2021/2266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 31. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 25/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine", karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararını denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 17/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22217, Karar No: 2011/6832, Tarih: 18.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/22217 E.  ,  2011/6832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere göre; dava konusu taşınmaza 1979 yılında el atıldığı anlaşılmıştır.

30.06.2010 günü yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa uyarınca uzlaşma esas ise de; davacı tarafın uzlaşmadığı anlaşıldığından, işin esasının incelenmesinde;

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % birbuçuğunu geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 18.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3800, Karar No: 2015/484, Tarih: 02.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/3800 E.  ,  2015/484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince duruşmasız, davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili ile garameye sokulan davalı ...’nin borçludan değil, borçlunun yöneticisi bulunduğu şirketten alacaklı olduğunu ileri sürerek, davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, bedeli paylaşıma konu taşınmazın borçlu ... tarafından teminat gösterildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Müdahil vekili, müvekkilesinin borçludan boşandığını ve maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk ve iştirak nafakasına dair ilamı takibe koyduklarını; özellikle nafaka alacaklarının imtiyazlı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinde bu alacaklara öncelik verilmesi gerektiğini, bu talebin kabul edilmemesi halinde garameten paylaştırma yapılmasını istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; icra müdürlüğünce satış tarihindeki takyidat durumunu gösteren tapu kaydı celbedilmeden yapılan sıra cetvelinin hatalı olduğu ve vergi dairesinin davacı ile müdahilin alacaklarına iştirak edemeyeceği gerekçesiyle vergi dairesine ayrılan payın cetvelden çıkartılmasına, birinci sıraya müdahilin alacaklı olduğu ... İcra Müdürlüğü’nün 2010/573 sayılı dosyasının, ikinci sıraya ise garameten paylaşılmak üzere müdahil ile davacı alacağının kaydına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı vekili temyiz etmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 65/1. maddesine göre asli müdahale bir yargılamanın konusu olan hak veya şey üzerinde kısmen ya da tamamen hak iddia eden üçüncü kişinin bu durumu ileri sürerek, yargılamanın taraflarına karşı aynı mahkemede dava açmasıdır.

Somut olayda kendisine sıra cetveli tebliğ edilmeyen ..., davalıları hasım göstererek müstakil ve sıra cetvelindeki tüm alacağı konu alan bir dava açmak yerine, davaya aslen müdahale etmeyi tercih etmiştir. Bu durumda, anılan yasal düzenleme çerçevesinde sıra cetveline konu alacak üzerinde değil, sadece davaya konu edilen alacak tutarı üzerinde hak ileri sürebilir. Davacı ...’ye sıra cetvelinde ayrılan pay dava konusu olmadığından, bu tutar hakkında hüküm kurulması asli müdahaleye ilişkin düzenlemeye aykırıdır.

Öte yandan, Amme Alacaklarının Tahsil Usûlü Hakkında Kanun'un 10 ve 56. maddelerinin birlikte değerlendirilmesinden, kamu borcu için gösterilen mallar üzerine haciz konulması suretiyle bunların teminatlandırılmasının mümkün olduğu ve bunlar hakkında cebrî icraya devam edilebilmesi için teminat gösterenden ödeme talep edilmesi gerektiği tartışmasızdır. Ne var ki somut olayda, davalı ...’nin kamu icra takibine devamla taşınmazın satışını yapması söz konusu olmadığından, başkası tarafından satışı yaptırılan taşınmaz için ödeme ihtarı göndermesi beklenemez ve böyle bir ihtimalde, bu gerekliliğin yerine getilmediğinden söz edilerek alacaklı teminattan mahrum bırakılamaz. Bu durumun, ipotek veren üçüncü kişiye, Türk Medeni Kanunu'nun 887. maddesi uyarınca ihbarda bulunmayan ipotek alacaklısının; bir başka icra dosyasından satış yapılması halinde rehin hakkından yoksun bırakılamayacağına ilişkin ilkeye paralel değerlendirilmesi gerekir.

Diğer taraftan Amme Alacaklarının Tahsil Usûlü Hakkında Kanun'un İcra ve İflâs Kanunu'ndan sonra yürürlüğe girdiği ve kanun koyucunun, kamu alacaklarının hacze iştiraki ile buna ilişkin paylaştırmanın İcra ve İflâs Kanunu'nun 206. maddesine değil, adı geçen Yasa’nın 21. maddesinin birinci fıkrasına göre garameten yapılması konusundaki iradesinin de nazara alınmamış olması doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece yukarıdaki ilkeler de dikkate alınarak, tarafların iddia ve savunmaları ile asli müdahale bakımından davaya konu edilen alacak tutarı çerçevesinde bir karar verilmek gerekirken, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11639, Karar No: 2010/1581, Tarih: 16.02.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/11639 E.  ,  2010/1581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava akde aykırılıksebebiyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece taraflar arasındaki çekişmenin hakem sıfatıyla görülmek ve tahkim usulü uygulanmak suretiyle Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerekçesiyle, davanın görevsizlik nedeni ile reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3533 sayılı yasanın 1.maddesi "Umumi mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyeler ile sermayesinin tamamı devlete veya belediyeye veya hususi iaderelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemeleri vazifesi dahilinde bulunanlar, bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilirler" hükmünü içermektedir. Davacı ..., 5436 Sayılı Yasa ile değiştirilen 5018 Sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'nun 12.maddesi gereğince, I sayılı cetvelde yer alan genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında sayılmadığından, taraflar arasındaki uyuşmazlıkta 3533 sayılı yasa hükümlerinin uygulanması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu durumda, mahkemece işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi hatalı olmuştur.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/23039, Karar No: 2010/31555, Tarih: 24.11.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/23039 E.  ,  2010/31555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/215939

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2007

NUMARASI : 2007/263

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanığın savunmasında sayacının bulunduğu söz konusu evin kendisine ait olduğunu tutanak düzenlenmeden 1 ay önce kendisinin bu eve taşındığını daha önce S.. Ç.. isimli şahsın kiracı olarak oturduğunu beyan etmesine göre, bu husus zabıta marifetiyle araştırılarak, bu şahsın ifadesi alınarak gerekirse S.. Ç.. hakkında ek iddianame ile dava açılarak sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24/11/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19694, Karar No: 2023/26026, Tarih: 20.12.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/19694 E.  ,  2023/26026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/726 E., 2016/254 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık ...'in hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi delaletiyle birinci fıkrası, 43, 62 ile 51 inci maddeleri uyarınca erteli 12 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ...'ın aynı suçtan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi delaletiyle birinci fıkrası, 62, 53 ile 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'ın temyiz istemi, kararın bozularak mağduriyetinin giderilmesi gerektiğine yöneliktir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz istemi, kararın gerekçesiz, dayanaksız ve hukuka aykırı olduğuna, demokratik tepkinin dışa yansımasından ibaret sanığın eyleminin suç oluşturmadığına, eylemin ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, eksik inceleme neticesinde karar verildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, aleniyet ilkesinin gerçekleşmesi durumunda ancak atılı suçun oluşabileceği, resen gözetilecek nedenler de dikkate alınarak kararın bozulmasına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'in, ... üzerinden 15.05.2014 ile 23.05.2014 tarihlerinde gönderdiği iletilerde geçen başbakan olan katılana yönelik "...Hala şere...ce höyküren bir başbakan var...." ve "...bu aşa....k adamı Cumhurbaşkanı seçerseniz..." biçimindeki sözleriyle, sanık ...'ın ise ... üzerinden gönderdiği 17.05.2014 tarihli iletilerle bakan olan katılana yönelik "...istifa etmek için onurlu olmak, namuslu olmak gerekir, bunlarda var mı" ve "...bunlar o kadar pislik ki, bu pislikleri anlatacak kelime bulamıyorum..." biçimindeki sözleriyle hakaret suçunu işledikleri iddiasıyla sanıklar hakkında açılan davada Mahkeme, tüm dosya kapsamına göre atılı suçu işledikleri anlaşılan sanıkların cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanıkların ikrar içeren savunmaları, iletilere ilişkin çıktılar, web sitesi tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, iddianameye konu sözleriyle atılı suçları işledikleri anlaşılan sanıkların cezalandırılmalarına yönelik Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş, yerinde görülmeyen temyiz nedenlerine itibar edilmeyip kolluk görevlilerince açık hesaplar üzerinden yapılan araştırma neticesinde suça konu iletilerin tespit edilmesi ve iletilere ilişkin çıktılardan hesapların herkese açık ve aleni olduğunun anlaşılması karşısında Tebliğname'deki görüşe de iştirak edilmemiştir.

2.Sanıklara yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanık ... hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca uygulama yapılırken netice hapis cezası 1 yıl 15 gün yerine 12 ay 15 gün biçiminde eksik hesaplanmış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış,

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen,

"a.Her iki sanık hakkında temel cezanın, doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden anılan Kanun maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi delaletiyle birinci fıkra uyarınca belirlenmesi,

b.Cezası ertelenen sanık ... hakkında denetim süresinin hapis cezasından az olamayacağı yönündeki 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

c.Katılan vekilinin karardan sonra 01.08.2016 havale tarihli dilekçeyle sanık ... hakkındaki şikâyetinden vazgeçmesi karşısında, katılan sıfatının sona ermesi nedeniyle lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin mümkün olmaması," hususları dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

b.Cezası ertelenen sanık ... hakkında denetim süresinin hapis cezasından az olamayacağı yönündeki 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

c.Katılan vekilinin karardan sonra 01.08.2016 havale tarihli dilekçeyle sanık ... hakkındaki şikâyetinden vazgeçmesi karşısında, katılan sıfatının sona ermesi nedeniyle lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin mümkün olmaması," hususları dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği karardan "5237 sayılı TCK'nın 125/3-a maddesi delaletiyle TCK'nın 125/1 maddesi gereğince", "sanığın TCK'nın 51/3 maddesine göre takdiren 1 yıl deneme süresine tabi tutulmasına", "katılan ... kendisini vekil ile temsil ettirmekle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince takdir ve tayin olunan 1.800 TL maktu vekalet ücretinin sanık ...'den tahsili ile katılana verilmesine" ibareleri çıkarılıp yerlerine "5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince" ve "sanık ...'in 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre 12 ay 15 gün denetim süresine tabi tutulmasına" ibareleri yazılmak suretiyle hükümlerin, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15895, Karar No: 2012/36255, Tarih: 02.11.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/15895 E.  ,  2012/36255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında müşteki ...'i yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanığın eylemi sonucunda müştekini yüzünde sabit iz oluştuğu, Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre yüzde sabit ize neden olan yaraların etkisinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olarak kabulünün mümkün olmadığı, bu nedenle temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 86/1 maddesi gereğince tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,TCK’nın 87/1-son maddesi uyarınca uygulama yapıldığından sonuca etkili görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında müşteki ...'i yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine ancak,

Müşteki ... ve tanık Şermin'in olayda ...i bıçakla yaralayanın sanık ... olduğuna ve ...ın sadece arkadan eliyle müşteki ...'e vurmak suretiyle eylemde bulunmuş olduğunu açıkça belirtmelerine göre sanık ... hakkında basit yaralama suçundan hüküm kurulması gerekirken nitelikli yaralama suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.