muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/354, Karar No: 2019/1219, Tarih: 26.11.2019

Öte yandan, imza itirazını inceleyen icra mahkemesinin para cezasına karar verebilmesi için bir talebin bulunması şart değildir. İİK'nın 170. maddesinde borçlunun talebi şart koşulmadığından, (İİK’nın 68/son, 68/a-son ve 169/a hükümlerinden farklı olarak) imzaya itirazın kabulüne karar veren mahkemenin kendiliğinden (resen) alacaklıyı tazminata ve ayrıca Hazine lehine alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkûm etmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; alacaklı banka tarafından çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibine karşı borçlunun yasal süresinde imza itirazında bulunularak, takip dayanağı çekteki imzanın eli ürünü olmadığını ileri sürdüğü, çekte borçlu şirkete atfen atılan tek imza bulunduğu, borçlu şirketin temsilcilerinin münferiden Ali İhsan Çakıcı ve müştereken Murat Çakıcı ile Deniz Hüseyin İlgün olduğu, icra mahkemesince grafoloji uzmanı bilirkişiden alınan 26.05.2014 tarihli raporda çekteki ciro imzasının Ali İhsan Çakıcı'nın eli ürünü olmadığı, söz konusu imzaların diğer şirket temsilcileri Murat Çakıcı ve Deniz Hüseyin İlgün'ün eli ürünü olup olmadıkları hakkında ise bir saptama veya ayırım yapılamadığının bildirildiği, alacaklı vekilin yeniden bilirkişi raporu alınmasını talep üzerine mahkemece alacaklı vekiline bilirkişi ücretini yatırması için kesin süre verildiği ancak alacaklı vekilinin kesin süre içerisinde bilirkişi ücretini yatırmadığı, icra mahkemesince imzaya itirazın kabulüne, borçlunun tazminat isteminin reddine dair verilen kararın borçlu vekili tarafından tazminat talebinin reddine ilişkin kısım yönünden temyiz edildiği, Özel Dairece alacaklının tazminat ve para cezası ile sorumlu tutulması gerektiği gerekçesi mahkeme kararının bozulduğu, alacaklı vekilinin Özel dairenin bozma kararına karşı verdiği 05.06.2015 tarihli karar düzeltme dilekçesinde; "... Müvekkil banka çeki teslim alırken imza kontrolü yapmıştır, imza sahibi ve yetkilisi Ali İhsan Çakıcı tarafından söz konusu çek kredi borcunun tahsil edilebilmesi için müvekkil bankaya teslim edilmiştir. Kredi ödemeleri yapılmadığından vadesinde çek ibraz edilmiş ve karşılığı ve herhangi bir tedbir ya da mahkeme kararı da olmadığından takibe konulmuştur. Davacının sahibi olduğu diğer grup şirket Koza-Pack ... A.Ş. cirosunun da yer aldığı çek imzalanmış olarak müvekkil Bankaya ciro edilmiş/teslim edilmiştir. Yasal olarak ve banka prosedürü bakımından imzanın huzurda alınması gibi bir zorunluluk olmadığı gibi ticari hayatın sürekliliği ve yoğunluğu kapsamında yıllardır çalıştığı kredi müşterisi davalı borçlu şirket yetkililerine duyduğu güven ve çalışma anlayışı kapsamında mevcut imza sirküleri karşılaştırmasıyla gerekli incelemeler yapmış ve gerekli özenin gösterilmiş olduğu aşikardır ..." şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Takip konusu çek itiraz eden borçlu şirketin temlik cirosu ile alacaklı bankaya geçmiş olup, ciro imzasının borçlunun eli ürünü olduğunu bilebilecek durumda olduğundan, TTK'nın 18. maddesinin 2. fıkrasına göre tacir olarak ticarî işletmesiyle ilgili tüm faaliyetlerinde basiretli davranma yükümlülüğü de bulunan alacaklı banka çeki teslim alırken imzanın huzurunda atılmasını sağlamadığından, borçlu aleyhine kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibi başlatmasında ağır kusurlu olduğunun kabulü gereklidir. Alacaklı bankanın çekteki imzayı, imza sirküleri ile karşılaştırması ve ilk bakışta imza benzediğinden takibe konu çeki imzalanmış olarak teslim alması karşısında basiretli bir tacir gibi davrandığından söz edilemez. Zira uygulamada senetteki imzanın borçluya aidiyetinin tespiti özel ve teknik bilgi gerektirdiğinden yapılan bilirkişi incelemesinde neticesinde dahi imzanın borçlunun eli ürünü olup olmadığının tespit edilememesi mümkündür. Basiretli tacirin, hukukî ve fiilî işlemler yaparken ticarî hayatın gerektirdiği tüm tedbirleri almalı ve meydana gelebilecek değişmeleri önceden tahmin etmeye çalışarak yükümlülük altına girmesi gerekmektedir.

Alacaklı bankanın borçlu şirkete kullandırılan kredi borçlarının tasfiyesi amacıyla çeki aldığı ve alacağının bulunup bulunmadığı hususları genel mahkemelerde açılabilecek bir davanın konusunu oluşturur. Ayrıca İİK'nın 170. maddesinde belirtildiği üzere alacaklı genel mahkemede dava açarsa, icra mahkemesinin alacaklı aleyhine hükmetmiş olduğu (tazminatın) ve para cezasının tahsili, bu alacak davasının sonuna kadar ertelenir (tehir olunur) ve alacaklı bu davayı kazanırsa icra mahkemesinin hükmetmiş olduğu (tazminat) ve para cezası kalkar. Bu hükümden de anlaşılacağı üzere icra mahkemesince alacaklının kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibi başlatmasında kötü niyetli veya ağır kusurlu olduğunun tespitinde, taraflar arasındaki temel borç ilişkisine göre alacaklı olup olmadığı incelenemez.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, mahkemece alınan bilirkişi raporunda ciro imzasının borçlu şirket yetkilisi Ali İhsan Çakıcı'nın imzası ile ilk bakışta biçimsel olarak benzerlikler bulunduğunun belirlendiği, çeki alan bankanın basiretli bir tacir gibi davranıp gerekli kontrolü yaptığında imzanın Ali İhsan Çakıc'nın imza sirkülerindeki imzadan farklı olmadığını gördüğü ve çeki kabul ettiği, bu durumda karşılıksız çıkan çeki kendi cirantası aleyhine kambiyo senedine mahsus haciz yoluyla takibe koymada alacaklının kötü niyeti olmadığı gibi ağır kusuru da bulunmadığı, bilirkişi raporunda imza görüldüğünde yetkilinin imzasına benzemediğinin hemen anlaşılacağına dair bir tespit olmayıp aksine; imzaların benzediğine dair tespite rağmen ve imza sirküleriyle karşılaştırınca benzediğini belirlediği savunmasının bilirkişi raporuyla da doğrulanması karşısında alacaklı bankanın takipte kötü niyeti veya ağır kusuru sabittir sonucuna varılamayacağı, Özel Dairenin bozma ilamında, ciro imzasının kontrol edilmemesi ya da imzanın huzurda atılmasını sağlamadan çekin alınmasını ağır kusur saydığı, çekteki imza kontrol edildiğinde yetkili Ali İhsan Çakıcı'nın imzasıyla benzediği, aynı tarzda olduğu görüldüğüne göre, huzurda çekin yetkili tarafından imzalanması hâlinde de yine sirkülerdeki imza ile benzer olduğu açık olup, bu durumda da alacaklı bankanın kötü niyetli ya da ağır kusurlu olduğundan söz edilemeyeceği, aksi hâlde karşılaştırılan imzalar benzer olsa, aynı tarzda olsa dâhi her imzayı uzmana inceleterek çeki alma yükümlülüğünün bankaya yüklenmiş olacağı gerekçesiyle direnme kararının onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

Hâl böyle olunca, mahkemece Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyularak alacaklı aleyhine alacağın yüzde yirmisinden az olmamak üzere tazminata ve alacağın yüzde onu oranında para cezasına hükmedilmesi gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’na 5311 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile eklenen geçici 7. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken İİK’nın 366/III. maddesi uyarınca kararın tebliğden itibaren on gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.11.2019 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davalı Banka tarafından kambiyo senetlerine dayalı haciz yoluyla takipte bulunulmuş, davacının İİK 170. maddesi uyarınca imzaya itirazı ve kötü niyet tazminatına hükmedilmesi talebi üzerine, mahkemece imzaya itirazın kabulüne, kötü niyet tazminatının reddine karar verilmiş, itiraz eden borçlu vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece borçlu lehine kötü niyet tazminatına da karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

KARŞI OY

Davalı Banka tarafından kambiyo senetlerine dayalı haciz yoluyla takipte bulunulmuş, davacının İİK 170. maddesi uyarınca imzaya itirazı ve kötü niyet tazminatına hükmedilmesi talebi üzerine, mahkemece imzaya itirazın kabulüne, kötü niyet tazminatının reddine karar verilmiş, itiraz eden borçlu vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece borçlu lehine kötü niyet tazminatına da karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuştur.

Uyuşmazlık, temlik cirosu suretiyle hamil olduğu çeki kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla takibe koyan bankanın aleyhine, borçlunun imzaya itirazının kabulü hâlinde kötü niyet tazminatına hükmedilip hükmedilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Takibe konu çeke davalı banka, imzaya itiraz eden borçlu Çakıcı Kap Kalıp ve Plastik A.Ş’nin temlik cirosuyla hamil olmuş ve çeke karşılıksız şerhi verilmesi üzerine icra takibinde bulunmuştur. Davacı borçlu, İİK 170. maddesi uyarınca çekteki imzaya itiraz ederek takibin durdurulmasını ve kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporuna göre imzaya itiraz kabul edilerek İİK 170/4. maddesi uyarınca, alacaklının kötü niyeti veya ağır kusuru ispat edilmediği gerekçesiyle kötü niyet tazminatı talebi reddedilmiş, Özel Dairenin bozma ilamına karşı da direnilmiştir.

İİK 170/4. maddesine göre imzaya itirazı kabul edilen borçlu yararına kötü niyet tazminatına hükmedilmesi için, alacaklının senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunması, kötü niyet ya da ağır kusurun dosya kapsamından belirlenmesi gerekir. Çeke temlik cirosuyla hamil olan bankaya ciro eden borçlu şirketi temsilen çek üzerinde tek imza bulunmaktadır. Davalı banka, çekin kredi ilişkisi nedeniyle verildiğini beyan etmiş olup, buna bir itiraz yoktur. Davacı borçlu şirketi tek imza ile temsil yetkisi yönetim kurulu başkanı Ali İhsan Çakıcı’ya aittir. Banka da imzanın Ali İhsan Çakıcı’ya ait olduğunu, imzayı kendilerinde bulunan sirkülerle karşılaştırdıklarını, hatta Ali İhsan Çakıcı’nın çeki verdiğini savunmuştur. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda, ciro imzasının davacı şirket yetkilisi Ali İhsan Çakıcı’nın imzaları tarzında olduğu, Ali İhsan Çakıcı’nın imzası ile ilk bakışta biçimsel olarak benzerlikler bulunduğu belirlenmiştir. Çeki alan bankanın basiretli bir tacir gibi davranıp gerekli kontrolü yaptığında imzanın Ali İhsan Çakıcı’nın imza sirkülerindeki imzadan farklı olmadığını gördüğü ve çeki kabul ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda karşılıksız çıkan çeki kendi cirantası aleyhine kambiyo senedine mahsus haciz yoluyla takibe koymada kötü niyeti olmadığı gibi, ağır kusuru da yoktur. Bilirkişi raporunda imza görüldüğünde yetkilinin imzasına benzemediğinin hemen anlaşılacağına dair bir tespit olmayıp, aksine; imzaların benzediğine dair tespite rağmen ve imza sirküleriyle karşılaştırınca benzediğini belirlediği savunması bilirkişi raporuyla da doğrulanması karşısında, hamil-alacaklı bankanın takipte kötü niyeti veya ağır kusuru sabittir sonucuna varılamaz.

Özel Daire de, bozma ilamında, ciro imzasının kontrol edilmemesi ya da imzanın huzurda atılmasını sağlamadan çekin alınmasını ağır kusur saymıştır. Çekteki imza kontrol edildiğinde yetkili Ali İhsan Çakıcı’nın imzasıyla benzediği, aynı tarzda olduğu görüldüğüne göre, huzurda çekin yetkili tarafından imzalanması hâlinde de yine sirkülerdeki imza ile benzer olduğu açık olup bu durumda da alacaklı bankanın kötü niyetli ya da ağır kusurlu olduğundan söz edilemez. Aksi hâlde karşılaştırılan imzalar benzer olsa, aynı tarzda olsa dâhi her imzayı uzmana inceleterek çeki alma yükümlülüğü bankaya yüklenmiş olur ki bu da mümkün değildir. Yasa, kusuru yeterli görmemiş ağır kusur aramıştır.

Açıklanan nedenlerle direnme kararının onanması görüşünde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2011/563, Karar No: 2011/283, Tarih: 13.09.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/563 E.  ,  2011/283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, Hisar Veraset ve Harçlar Müdürlüğünün harç tahsil müzekkeresine dayalı 10.270,81 TL alacağın iflas dairesince sıra cetvelinin 4. sırasına kaydedildiğini, oysa alacağın mahkeme harcı olup, devlet alacağı olması nedeniyle 3. sıraya kaydının gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin düzeltilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan, özel borç ilişkisinden kaynaklanan, tahakkuku tahsile bağlı harç tahsil müzekkeresine dayalı alacak isteminin vergi niteliği taşımadığından 4. sıraya kaydının yapıldığını belirtmiştir.

İcra Mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının alacağının dayanağının harç tahsil müzekkeresi olduğu, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 28/a maddesinin ( ... Karar ve ilam harcı ödenmedikçe ilgiliye ilam verilmez..) tümcesinin Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edildiği, Anayasa Mahkemesi iptal kararı dikkate alındığında ilam harcının taraflarca ödenmesinde ilamın uygulanması bakımından bir zorunluluk kalmadığı, özel borç ilişkisinden kaynaklanan tahakkuku tahsile bağlı harç tahsil müzekkeresine dayalı alacak isteminin vergi niteliğini taşımadığı ve sıra cetvelinin 4. Sıraya alınmasında bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, iflas idaresince düzenlenen sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

Şikayetçi idarenin harç tahsil müzekkeresine dayalı harç alacağı iflas idaresince sıra cetvelinin 4. sırasına kaydedilmiş, idare, alacağın imtiyazlı alacak olması nedeniyle 3. sıraya kaydedilmesi gerektiği iddiası ile eldeki davayı açmıştır.

Uyuşmazlık “harç” alacağının İİK 206. maddesinin 3.sırasına yazılması gereken “imtiyazlı alacak”olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

6183 sayılı Kanun'un 21/3. maddesi, amme alacağının imtiyazlı alacak olduğunu, aynı Kanun'un 1. maddesi ise harcın amme alacağı olduğunu düzenlemektedir.

Harcın doktrinde çeşitli tarifleri bulunmakla birlikte “idarenin ifa ettiği bazı hizmetler veya bu hizmetlerin idareye yüklediği masraflar dolayısıyla alınan özel nitelikli vergi” olduğunda birleşilmektedir.

Anayasa Mahkemesi çeşitli kararlarında harcı tanımlarken “harç idarece yapılan bir hizmetten yararlananlardan bu hizmet dolayısıyla alınan para,diğer bir deyimle verginin özel ve ayrık bir türü” ifadesini kullanmıştır. (Anayasa Mahkemesi'nin 17.12.1968 gün ve 1968/12 E ve 1968/65 K sayılı ilamı ile 14.01.2010 gün ve 2009/27E ve 2010/9K sayılı ilamı bu yöndedir)

Anayasa Mahkemesi çeşitli kararlarında harcı tanımlarken “harç idarece yapılan bir hizmetten yararlananlardan bu hizmet dolayısıyla alınan para,diğer bir deyimle verginin özel ve ayrık bir türü” ifadesini kullanmıştır. (Anayasa Mahkemesi'nin 17.12.1968 gün ve 1968/12 E ve 1968/65 K sayılı ilamı ile 14.01.2010 gün ve 2009/27E ve 2010/9K sayılı ilamı bu yöndedir)

Yargı kararları ve doktrin görüşü nazara alındığında harç, bir tür vergi olarak kabul edilmektedir. Bu olgu nazara alınarak harç alacağının imtiyazlı alacak olarak nitelendirilip, İİK’nun 206. maddesinde belirtilen 3.sıraya alınması gerekirken, aksi gerekçelerle şikayetin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16006, Karar No: 2012/30, Tarih: 10.01.2012

**5. Ceza Dairesi         2008/16006 E.  ,  2012/30 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zimmet suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan lehe kabul edilen 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca mahkümiyetine dair, Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesinden bozma üzerine verilen 15/05/2007 gün ve 2007/55 Esas, 2007/187 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii ve O Yer C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2003 günlü kararının üst C.Savcısı tarafından sanık aleyhine temyiz edilmesine karşın lehe temyiz edildiğinden bahisle kazanılmış hak olduğu kabul edilerek eksik ceza tayini ve buna bağlı olarak da tayin edilen cezanın ertelenmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamış, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.03.2008 tarih ve 6-47/43 sayılı Kararında da açıklandığı üzere uygulama yeri olmayan kazanılmış hak hükümlerinin yerel mahkemece uygulanmış olması sebebiyle ceza 5 ay 10 gün hapse kadar düşmüş ve 5271 sayılı Yasanın 231. maddesinde düzenlenmiş bulunan "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" müessesesinin uygulanabilirlik sınırları içerisine girmiş ise de; sanığın sabit kabul edilen eyleminin asıl cezası 5 ay 10 gün olmayıp, 2 yıl 7 ay 7 gün olacağından; hükmolunması gereken ceza miktarı itibarıyla, CMK.nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına olanak bulunmadığı anlaşılmıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 10.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4427, Karar No: 2006/6806, Tarih: 22.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/4427 E.  ,  2006/6806 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 1. İcra Mahkemesi

Tarih : 29.12.2005

No : 340-599

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde Vergi Dairesine alacağı ödendikten sonra kalan paranın 2000/16028, 2001/1109 ve SSK arasında garameten paylaştırılmasına karar verildiğini, 2001/1109 sayılı dosyanın hacze iştirakinin mümkün olmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının haczinin düştüğünü, bu nedenle şikayette hukuki yararı bulunmadığını, müvekkili banka alacağının ilama bağlı olduğunu, İİK.nun 100/2. maddesi uyarınca ilk hacze iştirak imkanı bulunduğunu, itirazın süresinde olmadığını belirterek şikayetinin reddini istemiştir.

İcra mahkemesince sıra cetveli davacıya usulüne uygun tebliğ edilmediğinden öğrenme tarihinden itibaren yapılan itirazın süresinde olduğu, davalının ilk hacze iştirak koşullarının mevcut bulunmadığı gerekçesiyle sıra cetvelinin düzeltilmesine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, 22.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2011/10051, Karar No: 2011/11152, Tarih: 28.09.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/10051 E.  ,  2011/11152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 27.05.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.05.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydında yanlış yazıldığı iddia edilen baba adı ve doğum tarihi düzeltilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, 1220 parsel sayılı taşınmazın maliki "......"ın tapu kaydında "..." olarak yer alan baba adının "... ..." olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Davalı idare vekili; dava dilekçesinin açıklamalar kısmı ile sonuç kısmının çelişkili olduğu, bu çelişki giderilmeden hüküm kurulduğu ve kimlik bilgilerine doğum tarihi eklenmesi talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmadığı gerekçeleri ile hükmü temyiz etmiştir.

Davacı ..., 27.05.2010 günlü dava dilekçesinin açıklamalar kısmında; anneannesi ......'ın tapu kayıtlarında "..." olarak yer alan baba isminin "... ..." olarak düzeltilmesini istemiş, ayrıca doğum tarihinin "1905" olarak tapu kaydına eklenmesi talebinde bulunmuştur. Dava dilekçesinin sonuç kısmında ise murisi annesi ...'ın tapu kayıtlarında "..." olarak yer alan baba adının "... ...", doğum tarihinin "1905" olarak düzeltilmesini talep etmiştir. Dava dilekçesinin açıklamalar kısmı ile sonuç kısmı çelişmektedir. Mahkemece yapılması gereken iş; davacının duruşmaya çağrılarak dava dilekçesindeki gerçek talebinin ne olduğu hususunu açıklattırmak, ayrıca doğum tarihinin düzeltilmesi talebi hakkında da HUMK'nun 74. maddesi gereğince olumlu veya olumsuz bir hüküm kurmak olmalıdır. Açıklanan karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 28.09.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10078, Karar No: 2018/16996, Tarih: 09.10.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/10078 E.  ,  2018/16996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, evlilik birliği içinde edinilen taşınmazlar ve araç nedeniyle 10.000,00 TL alacağın tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 18.12.2015 tarihli dilekçesi ile talep miktarını artırarak toplam 42.825,41 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kısa kararda; ''1/ Dava konusu ...... mahallesi. ...... ada 4 parsel üzerinde kurulu ........ caddesi. 35 nolu taşınmaz yönünden davanın reddine; 2/ Dava edilen ...... plaka sayılı araç yönünden davanın reddine; 3/ Dava konusu ...... mahallesi. 14727 ada 1 parsel üzerinde kurulu......Mahallesi. Harbiş 3 sitesi. 26. Blok 18 nolu bağımsız bölüm yönünden değer artış payı isteminin reddine, bu taşınmaz yönünden 39.825,41 TL artık değere katılma alacağının davalı ...'dan alınarak davacı ...'ya ödenmesine, hükmedilen bu paraya karar tarihinden geçerli olmak üzere yasal faiz yürütülmesine; 4/ Davalı asilin reddi hakim talebinin iyi niyetli olmadığı değerlendirildiğinden HMK 42. maddesinin 4. fıkrası gereğince 1.000,00 TL disiplin para cezasının davalı ...'dan tahsili ile Hazineye irad kaydına''; hüküm fıkrasında ise "1/ Dava konusu ...... mahallesi. ...... ada 4 parsel üzerinde kurulu .........i caddesi. 35 nolu taşınmaz yönünden davanın reddine; 2/ Dava edilen Harbiye mahallesi ...... deki daire yönünden davanın reddine; 3/ Dava edilen ...... plaka sayılı araç yönünden davanın reddine; 4/Dava konusu ...... mahallesi. 14727 ada 1 parsel üzerinde kurulu......Mahallesi. Harbiş 3 sitesi. 26 . Blok 18 nolu bağımsız bölüm yönünden 39.825,41 TL artık değere katılma alacağının davalı ...'dan alınarak davacı ...'ya ödenmesine, hükmedilen bu paraya karar tarihinden geçerli olmak üzere yasal faiz yürütülmesine; 4/ Davalı asilin reddi hakim talebinin iyi niyetli olmadığı değerlendirildiğinde HMK 42. maddesinin 4. fıkrası gereğince 1.000,00 TL disiplin para cezasının davalı ...'dan tahsili ile Hazineye irad kaydına'' şeklinde karar verilmiştir. Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Görüldüğü üzere; kısa kararla gerekçeli karar arasında aykırılık oluşturulmuştur.

6100 sayılı HMK'nin 298/2. maddesine göre, gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.