muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6060, Karar No: 2021/423, Tarih: 19.01.2021

**15. Ceza Dairesi         2019/6060 E.  ,  2021/423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarından sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılanların vekilleri ve vekalet ücretine hasren sanıklar ..., ... ... ve ...’nün müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın Esnaf Aile Sağlığı Merkezinde Aile Hekimi olarak görev yaptığı, sanıklardan ...’in eczacı, sanık ... Kökdöner'in fiilen işleten diğer sanıklar ..., ... ve ...'ün kalfa olarak çalıştıkları Gaziler Eczanesi’nin 2008 ve 2009 yılları içinde katılan ... Müdürlüğünden (SGK) tahsil amacıyla faturalandırdığı reçetelerin tetkikinde; aralarında ihtiva ettiği ilaçların gerçekte reçete sahiplerine fiilen teslim edilmediği bir kısım reçeteler bulunduğu, sanık ...'ında gerçekte muayene etmediği kişiler adına gerçeğe aykırı reçeteler düzenlediği, diğer sanıkların ise bu sahte reçeteleri ilgili kuruma fatura ederek toplam 29 reçete sahibi mağdura ilişkin olarak 15.349,22 TL haksız menfaat temin etmek suretiyle iştirak halinde atılı suçları işledikleri iddia edilen olayda;

Sanıkların savunmaları, katılan ve mağdurların beyanları, ekspertiz raporları, kurum yazıları, mağdurların bir kısmı Gaziler Eczanesinden ilaç aldıklarını eczane sahibi ve çalışanlarını tanıdıklarını, bazen kendilerinin yerine imza atabildiklerini, bazen kendilerinin bazen yakınlarının ilaçları almış olabileceğini belirtmiş olmaları ile dosya kapsamından mahkemece atılı suçlarının sanıklar tarafından işlendiğini gösteren kesin, somut delil bulunmaması gerekçelerine dayanan beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların yüklenen suçları işlediklerinin sabit olmaması gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanların vekillerinin atılı suçların sübut bulduğuna dair temyiz itirazının reddine, ancak;

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanıklar lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanıklar lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar ..., ... ... ve ...’nün müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün ilgili kısmına "sanıklar ..., ... ve ...’nün kendilerini aynı vekille temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 3.000 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanıklara verilmesine" fıkrasının eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18897, Karar No: 2023/17910, Tarih: 23.11.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/18897 E.  ,  2023/17910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2019/9 E., 2022/9 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali, tescil ve el atmanın önlenmesi davasında yapılan yargılama sonunda Mahkemece bozmaya uyularak verilen kararın davalı ... ... mirasçıları ... ve ... vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 05.07.2023 tarihli ve 2023/2623 Esas, 2023/4087 Karar sayılı ilâmı ile adli yardım talebinin reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı süresi içerisinde ... ... mirasçıları davalı ... ile ... vekili ve ... ... vekilinin yaptığı itiraz üzerine dosya, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 337 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca itirazı incelemekle görevli olan Dairemize gönderilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı Kanun'un 334 üncü maddesinde "(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır." hükmü, 336 ncı maddesinin 2 nci ve takip eden fıkralarında ise "(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır." hükmü mevcuttur. Öte yandan aynı Kanun'un 337 inci maddesinin ikinci fıkrasında da "Adli yardım talebinin reddine ilişkin kararlara karşı, tebliğinden itibaren bir hafta içinde kararı veren mahkemeye dilekçe vermek suretiyle itiraz edilebilir. Kararına itiraz edilen mahkeme, itirazı incelemesi için dosyayı o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde adli yardım talebi yapılan hukuk mahkemesinin ... dairesi bulunması hâlinde ise aynı işlere bakmakla görevli en yakın mahkemeye gönderir. İtiraz incelemesi neticesinde verilen karar kesindir." kuralına yer verilmiştir.

Somut olayda, adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu iddiasını ispatlayamadığı görülmekle Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı kanuna uygun olduğundan davalı ... ... mirasçıları ... ile ... vekili ve ... ... vekilinin yerinde görülmeyen itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... ... mirasçıları ... ile ... vekili ve ... ... vekilinin yerinde görülmeyen itirazlarının 6100 sayılı Kanun'un 337 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalılara iadesine,

23.11.2023 gününde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12479, Karar No: 2019/14771, Tarih: 26.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/12479 E.  ,  2019/14771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Her ne kadar 5237 sayılı TCK’nun 143. maddesi gereğince arttırım yapılırken yaz saati uygulaması dikkate alınarak gece sayılan zaman diliminde suçun işlendiği kabul edilmişse de olay tarihi itibarıyla yaz saati uygulaması olmadığı, dolayısıyla güneşin batışına 1 saat ilave edilmeyeceği de gözetilmemişse de sonuç itibarıyla suçun gece sayılan zaman diliminde işlendiği suç tarihi itibarıyla güneşin saat 16.29 da battığı ve 5237 sayılı TCK’nun 6/1-e maddesi gereğince gece sayılan zaman dilliminin suç tarihi itibarıyla yaz saati uygulaması olmadığından saat 17.29 dan itibaren başladığı tespiti ile yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 26.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11, Karar No: 2012/3968, Tarih: 03.05.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/11 E.  ,  2012/3968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davalı ... adına mahkeme kararı tebliği ... Köyünde aynı konutta oturdukları şerhi verilerek kardeşi ... imzasına yapılmış ise de; adı geçen davalının Çanakkale ilinde ikamet ettiği dosya kapsamından anlaşılmakla; davalı ...'e mahkeme kararının Tebligat Kanunu hükümleri dikkate alınarak yöntemine uygun şekilde tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

2- Davalı ... adına mahkeme kararı tebliği Çapa Tıp Fakültesi İç Hastalıkları Bölümünde görevli memur Hülya Fikret imzasına yapılmış ise de; Tebligat Kanunu'nun 18. maddesinde, “Tebliğ yapılacak şahıs otel, hastane, tedavi veya istirahat evi, fabrika, mektep, talebe yurdu gibi içine serbestçe girilemeyen veya arananın kolayca bulunması mümkün olmayan bir yerde bulunuyorsa, tebliğin yapılmasını o yeri idare eden veya muhatabın bulunduğu kısmın amiri temin eder. Bunlar tarafından muhatabın derhal buldurulması veya tebliğin temini mümkün olmazsa, tebliğ kendilerine yapılır.” hükmüne yer verilmiş olması karşısında yapılan tebliğ usulüne uygun bulunmamaktadır. Hal böyle olunca adı geçen davalıya mahkeme kararının Tebligat Kanunu ve Tebligat Tüzüğü hükümleri dikkate alınarak yöntemine uygun şekilde tebliği ile temyiz sürelerinin beklenilmesi,

3- Çekişmeli taşınmazların kuzeyinde bulunan yol ve güneyinde bulunan dereden sonra gelen taşınmazlar ile fen bilirkişi krokisinde ... Köyü Kadastro sahası ve ... Köyü Kadastro sahası olarak gösterilen bölümlerdeki taşınmazları çekişmeli taşınmazlarla birlikte gösterir kadastro paftasının getirtilerek, paftaya göre ada ve parsel numaraları belirlenecek taşınmazların kesinleşme durumlarını da belirtir şekilde kadastro tutanaklarının onaylı örnekleri ile varsa tespitlerin dayanağı olan belgelerin,

4- 1937 tarih ve 349, 350, 351, 352 ve 353 tahrir numaralı vergi kayıtlarının,

5- Çekişmeli 104 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas 14.05.1957 tarih ve 8 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin, oluşum belgelerinin ve varsa haritası ile başka taşınmazlara revizyon görmüş ise revizyon gördüğü taşınmazların kesinleşme durumlarını da belirtir şekilde kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin,

4- 1937 tarih ve 349, 350, 351, 352 ve 353 tahrir numaralı vergi kayıtlarının,

5- Çekişmeli 104 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas 14.05.1957 tarih ve 8 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin, oluşum belgelerinin ve varsa haritası ile başka taşınmazlara revizyon görmüş ise revizyon gördüğü taşınmazların kesinleşme durumlarını da belirtir şekilde kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin,

6- Davalılar , ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile murisleri adlarına çekişmeli taşınmazların bulunduğu kadastro çalışma alanı içerisinde belgesiz olarak tespit edilen tüm taşınmazları gösteren belgesiz listesi ile bu şekilde tespiti yapılmış tüm taşınmazlara ait onaylı tutanak örneklerinin ve kadastro tespitleri kesinleşmişse kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/23806, Karar No: 2007/1287, Tarih: 29.01.2007

**12. Hukuk Dairesi         2006/23806 E.  ,  2007/1287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12.20 YTL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 0.90 YTL harcın temyiz edenden alınmasına, 29.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14141, Karar No: 2012/15614, Tarih: 27.06.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/14141 E.  ,  2012/15614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Adli sicil kayıtlarına göre sanıklar ... ile ...'ın sabıkasız olduğu, sanık...'ın adli sicil kaydındaki ilam yönünden 6273 sayılı Kanun ile değişik, 5941 sayılı Çek Kanunu ile 3167 sayılı Çekle Ödemelerin ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun yürürlükten kaldırılmış, eylemin unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan, diğer sanıkların ise sabıkalarının silinme koşullarını taşıdığı anlaşıldığından; CMK.nın 231. maddesi uyarınca sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyecekleri hususundaki kanaate göre bir değerlendirme yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yasal olmayan gerekçelerle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Birden fazla sanık tarafından birden fazla görevliye karşı direnme eyleminin gerçekleştirildiğinin kabul edilmesi karşısında; TCY’nın 265/3 ve 43/2 maddelerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı ve sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CYY.nın 326/son maddesinin gözetilmesine 27/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2287, Karar No: 2006/7500, Tarih: 06.07.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/2287 E.  ,  2006/7500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Trabzon İş Mahkemesi

Tarih               :  27.12.2005

Davacı 1.12.1998-20.3.2005 tarihleri arası döneme ait ödenmemiş olan aylıklarının ödeme tarihi  olan 20.3.2005 tarihined kadar hesaplanan faiz alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava,  davacının yaşlılık aylıklarının  geç ödenmesi sebebiyle birikmiş faiz alacağının tahsili  istemine ilişkindir.

Mahkemece    istemin kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Kanunu’nun 113.maddesi uyarınca gayrimenkul rehni, kıymetli evrak ve konkordatoya ilişkin özel hükümler dışında, asıl borç ifa ile veya başka bir suretle sona erdiği takdirde kural olarak kefalet, rehin ve diğer fer’i haklarda sona erer. Fer’i haklar borç ilişkisinin içerdiği alacak hakkının bir kısmı, bir parçası değildir. Asıl borca bağlı, asıl borç mevcut ve geçerli olduğu sürece geçerlidir ve asıl alacak ile birlikte doğar, varlığını sürdürür, onunla birlikte sona erer.Kural bu olmakla beraber, Borçlar Kanunu işlemiş faizin devam edip etmeyeceği konusunda özel bir hüküm getirmiştir. Borçlar Kanunu’nun 113/2.maddesi hükmüne göre, evvelce işleyen faizleri talep hakkının saklı tutulduğu (ihtirazi kayıt) ve saklı tutulduğunun hal ve koşullardan çıkartılması kaydıyla, ödenmemiş faizlerin istenebilme hakkı ortadan kalkmamakta, asıl borç ifa veya sair bir suretle son bulmuş olsa bile borcun fer’isi olan faiz varlığını sürdürmekte ve alacaklı bunları talep edebilme hakkını yitirmemektedir.

İhtirazi kayıt, alacaklının borçluya yönelttiği bir irade bildirimi ile yapılır. Bu bildirim ifadan önce ya da en geç ifanın ardından derhal yapılmalıdır. Ön koşul ileri sürülmezse ilişkin olduğu hakkın düşmüş sayılması, o haktan zımni olarak vazgeçilmiş olması esasına dayanır. İslemiş faizleri talep hakkının saklı tutulduğuna ilişkin beyanla ilgili olarak yasada bir şekil öngörülmemiştir. Asıl borç son bulduğu halde alacaklı, bu hakkını saklı tuttuğunu veya durumun koşullarından bunun anlaşılması gerektiğini kanıtladığı taktirde işlemiş faizlerle ilgili alacak hakkı son bulmayacaktır.

Dosyadaki belgelerden davacının  3201 sayılı Yasa'ya göre  yaptığı  borçlanma esas  alınarak davalı kurumca 1.4.1993 tarihi itibariyle  yaşlılık aylığı  bağlandığı, 30.11.1998  tarihine kadar  işsizlik yardımı aldığının  öğrenilmesi  üzerine 14.4.1999  tarihi itibariyle   yaşlılık aylığının başlangıçtan itibaren iptal  edildiği, davacının açtığı dava üzerine  Trabzon İş Mahkemesince davacıya 1.12.1998 tarihi itibariyle aylık bağlanmasına karar verildiği  ve kararın Dairemizin  8.6.2004 tarihli kararı ile onanmak suretiyle kesinleştiği, SSK'nun  açtığı dava sonucu davacıyı 1.4.1993-30.11.1998 tarihleri arasında yersiz ödenen  aylıkların  ödeme tarihinden itibaren  yasal faiziyle davacıdan  istirdadına karar verildiği,  kararın kesinleştiği, davacıya birikmiş  aylıkların 19.3.2005 tarihinde ödendiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacıya birikmiş  aylıkların ödenmesinden  önce veya ödeme tarihinde davacı tarafından  faiz hakının saklı  tutulup  tutulmadığına ilişkin bir araştırma yapılıp  ödeme anında faiz  hakkının sona erip ermediği tesbit edilmeksizin istemin kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Diğer yandan, 19.12.1984 gününde yürürlüğe giren 3095 sayılı  Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine ilişkin Kanun, Mmurabaha Nizamnamesini  yürürlükten  kaldırarak bu tarihi kadar % 5 olan kanuni faiz oranını %30 olarak belirlenmiş, ancak Bakanlar Kuruluna bu oranı % 80'ine kadar artırma ve eksiltme yetkisi verilmiş,  Bakanlar Kurulunca bu yetkiye dayanılarak 1.1.998 tarihinde kanuni faiz oranı  %50'ye  çıkartılmış, Anayasa Mahkemesi 15.12.1998 tarihli  kararı ile  3095 sayılı  Yasa'nın 1 ve 2. maddelerini  iptal etmiş, karar 26.11.1999 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak 6 ay sonra 26.5.2006 tarihinde yürürlüğe girmeden önce 15.12.1999  tarihli 4489 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile 3095 sayılı Yasa'nın 1. maddesi  değiştirilerek Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasının önceki yılın 31 Aralık günü kısa vadeli   kredi işlemlerinde uyguladığı reeskont oranını  yasal faiz oranı olarak  belirlemiştir.

Ancak 1.4.2003 tarihinde itibaren uygulanan 2003 yılı Bütçe Kanununda ilgili  Kanunda düzenleme yapılıncaya kadar Genel Bütçeye dahil daireler ile Katma Bütçeli idarelerin  ilama bağlı kararları  için 3095 sayılı Yasa'nın  1. maddesindeki kanuni faiz oranı 1.4.2003 tarihinden itibaren aylık %2,5 olarak, 2004 yılı Bütçe Kanununda %1.25 , 2005 yılı Bütçe Kanunu ile 1.1.2005 tarihinden itibaren  aylık %1  olarak belirlenmiş, ancak  Anayasa Mahkemesince  2003 ve 2004 yılı  Bütçe Kanunlarındaki bu hükümler Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmiş, 2005 yılı Bütçe Kanunu ile  ilgili iptal başvurusu hakkında henüz karar verilmemiştir.   5335 sayılı Yasa ile 3095 sayılı Yasa'nın 1. maddesi ile değiştirilmiş yasal faiz oranı  1.5.2005  tarihinden itibaren %12  olarak belirlenmiş, bu oran Bakanlar Kurulu Kararı ile 1.1.2006 tarihinden itibaren   % 9'a  yükseltilmiştir. Gerek 12. Hukuk Dairesinin oturmuş içtihatlarında  gerekse Hukuk Genel Kurulu'nun 1.12.2004 tarihli 2004/12-667 Esas  2004/628 Kararında  Bütçe Kanunundaki aylık faiz oranının  sadece gerel bütçeye dahil  dairelerle   katma bütçeli  idarelerin ilama bağlanmış borçlarıyla  sınırlı bir düzenleme getirdiği,  bu nitelikte olmayan borçların kapsam dışı  tutulduğu bildirilmiştir.

T.C. Merkez Bankası  Başkanlığınca  İskonto oranı 17.5.2002 tarihinde % 55, 14.6.2003 tarihinde % 50, 8.10.2003 tarihinde % 43, 15.6.2004 tarihinde % 38, 13.1.2005 tarihinde % 32 olarak tesbit edilmiştir.

Bu tesbitler karşısında  yasal faiz oranlarının 19.12.1984 tarihine kadar %5, 20.12.1984-31.12.1997 arasında %30, 1.1.998-14.12.1999 arasında %50, 15.12.1999-16.5.2002 arasında 60, 17.5.2002-13.6.2003 arasında %55,  14.6.2003-7.10.2003  arasında %50 8.10.2003-14.6.2004 arasında %43, 15.6.2004-12.1.2005 arasında %38, 13.1.2005 - 30.4.2005  arasında %32, 1.5.2005-.31.12.2005 arasında %12, 1.1.2006 tarihinden itibaren %9  olarak uygulanması gerekir.

Mahkemece hükme dayanak tutulan  5.11.2005  tarihli raporda yasal faiz oranı 17.5.2002- 30.6.2002 tarihleri arasında % 55  olduğu halde % 60  olarak alınmak suretiyle faiz alacağının fazla olarak hesaplanması da  kabul şekli  bakımından  hatalı olmuştur.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuku olgular dikkate alınmaksızın mahkemece yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının   bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 6.7.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.