muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2395, Karar No: 2018/7819, Tarih: 21.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/2395 E.  ,  2018/7819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık yüzüne karşı verilen hükme yönelik 26/05/2014 tarihli temyiz dilekçesinde mahkeme bilgisini yanlış yazmış ise de, gerek dosyanın esas numarası gerekse aynı dilekçede belirttiği 2013/31133 esas numarasının yargılaması yapılan kamu davasının iddianamesinin esas numarasının olduğu anlaşılmakla , sanığın temyizinin Anadolu 16.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/05/2014 gün, 2013/382 esas ve 2014/343 karar sayılı hükmüne ilişkin olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, sanık hakkında daha ağır cezayı içeren Kadıköy 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12/05/2011 tarih ve 2011/338 E- 2011/287 K. sayılı 04/07/2012 tarihinde kesinleşen 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 9 ay 20 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerekirken, Pendik 3.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/03/2009 tarih ve 2009/114 E.-2009/2008 K. sayılı 25.03.2009 tarihinde kesinleşen 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının mükerrirliğe esas alınması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 21/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19188, Karar No: 2019/8143, Tarih: 17.09.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/19188 E.  ,  2019/8143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıların murisi ... 'in 12.12.2013 tarihinde tüketici kredisi kullandığını ve ... nolu ... Sigorta Poliçesi düzenlendiğini, sigortalının 23.02.2014 tarihinde vefat ettiğini, davalı kuruma 28.02.2014 tarihinde başvurularına rağmen ödeme yapılmadığını davacıların murisinin kredi kullanım tarihi olan 12.12.2013 tarihinde kanser olduğunu bilmediğini ve kanser teşhisi konmadığını, sigorta şirketi tarafından kredi borcunun kapatılmaması üzerine davacılar tarafından 10.500,00 TL kredi borcunun kapatıldığını, sigorta şirketinin geçerli olan hayat sigortası kapsamında ödemesi gereken 10.500,00 TL'nin davalının temerrüde düştüğü tarihten işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacıların murisi sigortalı ... 'nin sigorta öncesi kanser hastalığının bulunduğu ve bu hastalığa bağlı olarak vefat ettiğini, sigortalının sözleşmenin yapılması sırasında bildirmesi gereken hastalığını bildirmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davanın kabulü ile davalı sigorta şirketinden 10.500,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 537,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 17/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11967, Karar No: 2014/11646, Tarih: 29.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/11967 E.  ,  2014/11646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı ve davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.05.2014gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12072, Karar No: 2013/2026, Tarih: 11.02.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/12072 E.  ,  2013/2026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ... davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası nedeniyle sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 82.417,49 TL maddi tazminatın ve 30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 08.04.2007 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; SGK Teftiş kurulu Başkanlığı tarafından olayın iş kazası olduğunun tespit edildiği, davacı sigortalının iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik oranının % 26 olduğu, mahkemece hükme esas alınan 12.04.2010 tarihli kusur raporunda davalı asıl işveren ...’nin % 20, davalı alt işveren ... Yapı Mal. End. Ltd. Şti.’nin % 10, ihbar olunan dava dışı alt işveren ... Müh. San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin % 20, ihbar olunan dava dışı alt işveren ... Çelik ve Endüstri Mal. San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin % 40, ihbar olunan dava dışı alt işveren ... İşçi Sağlığı Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin % 10 oranında kusurlu olduklarının belirtildiği, bilirkişi hesap raporunda davacı sigortalının günlük yevmiye, barınma ve yemek ücreti dahil

46 TL net ücret ile çalıştığı baz alınarak asgari ücretin 3.42 katı üzerinden yapılan hesaplamada dönem zararları toplamından sürekli iş göremezlik oranı tenzil edildikten sonra 197.899,61 TL maddi zararı bulunduğunun tespit edildiği, bu miktardan mahkemece sigortalıya bağlanan peşin sermaye değeri ve yapılan fiili ödemelerin tenzil edilerek maddi tazminat istemi hakkında karar verildiği anlaşılmaktadır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 36. maddesinde “Herkes meşru vasıta ve yollardan faydalanmak sureti ile yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir. Hiçbir mahkeme görev ve yetkisi içindeki davaya bakmaktan kaçamaz” hükmü düzenlenmiştir.

Keza, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesi;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 36. maddesinde “Herkes meşru vasıta ve yollardan faydalanmak sureti ile yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir. Hiçbir mahkeme görev ve yetkisi içindeki davaya bakmaktan kaçamaz” hükmü düzenlenmiştir.

Keza, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesi;

“Herkes, gerek medeni hak ve yükümlülükleriyle ilgili nizalar, gerek cezai alanda kendisine yöneltilen suçlamalar konusunda karar verecek olan, yasayla kurulmuş bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından davasının makul bir süre içinde, hakkaniyete uygun ve açık olarak görülmesini istemek hakkına sahiptir. Hüküm açık oturumda verilir; ancak, demokratik bir toplumda genel ahlak, kamu düzeni ve ulusal güvenlik yararına, küçüklerin korunması veya davaya taraf olanların özel hayatlarının gizliliği gerektirdiğinde, veya davanın açık oturumda görülmesinin adaletin selametine zarar verebileceği bazı özel durumlarda, mahkemenin zorunlu göreceği ölçüde, duruşmalar dava süresince tamamen veya kısmen basına ve dinleyicilere kapalı olarak sürdürülebilir.”Hükmünü içermektedir.

Somut olayda, davacı tarafın 05.12.2011 harçlandırma tarihli ... 5. İş Mahkemesi’nin 2011/1081 esas 2011/891 karar sayılı dosyasında aynı sebebe dayalı olarak davalılardan manevi tazminat isteminde bulunduğu, mahkemece 14.12.2011 tarihli tensip tutanağı ile davaların birleştirilmesine karar verildiği, dava dilekçesi ve birleştirme kararının davalılara tebliği edilmediği gibi 27.11.2011 tarihli karar duruşmasında da taraflara okunmadığı, davalı tarafların manevi tazminat davasından esas hakkındaki karar ile haberdar oldukları ve savunma haklarının kısıtlandığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; birleşen dosyadaki manevi tazminat davası yönünden davalıların beyan ve delilleri sorularak, değerlendirildikten sonra bir karar verilmesinden ibarettir.

3-İş kazalarından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davalarında zararlandırıcı olaya neden oldukları ileri sürülen kişi veya kişilerin kusur oranlarının kesin olarak tespiti hem maddi hem de manevi tazminat miktarını doğrudan etkilemesi bakımından önem taşımaktadır. Zira maddi tazminat davalarında sigortalının kazanç kaybının hesaplanmasında davacının kendi kusuru oranında tespit olunan kazanç kaybından indirim yapılacağı gibi yine manevi tazminat davalarında hükmedilecek manevi tazminat miktarının takdirinde tarafların kusur durumu mahkemece öncelikle dikkate alınacaktır.

Somut olayda, dava konusu olaya ilişkin dosyada mevcut ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2007/140 esas 2008/140 karar sayılı dosyasında Makine Mühendisi 3 kişilik bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 27.12.2007 tarihli kusur raporunda, davacı sigortalı ve dava dışı kazalı 4 işçinin yük asansörüne binmek ve kapasitesi üzerinde, dağınık bir şekilde yük yüklemek gerekçesi ile müştereken ve müteselsilen % 20 oranında kusurlu olduklarının belirtildiği, mahkemece hükme esas alınan 12.04.2010 tarihli bilirkişi kusur raporunda kazalı işçilerin durumunun değerlendirilmediği anlaşıldığından, bilirkişilerden davacı işçinin dava konusu kazada kusurunun bulunup bulunmadığı hususunda rapor alınarak çıkacak sonucu göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

4-Tazminatın saptanmasında ilke olarak sigortalının maddi zararı hesaplanırken öncelikle tazminat hesabını doğrudan etkileyecek olan sigortalının gerçek ücretinin açıkça saptanması gerekmektedir. Gerçek ücretin ise işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarından saptanacağı, işçinin imzasının bulunmadığı işyeri ve sigorta kayıtlarının nazara alınamayacağı, işçinin imzasının bulunduğu ücret tediye bordrolarının bulunmaması durumunda işçinin yaşı, kıdemi, mesleki durumu dikkate alınarak, emsal işi yapan işçilerin aldığı ücret gözönünde tutularak belirlenmesi gerektiği, Dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir. Somut olayda, davacı işçinin imzasını taşıyan ücret bordrolarının ve emsal ücret araştırmasının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; davacının yaptığı iş, yaşı, kıdemi belirtilmek suretiyle ilgili meslek odasından olay tarihinde emsal işçinin alabileceği günlük net ücreti sormak ve hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan veriler nazara alınarak yukarda açıklanan esaslara göre bilirkişiye zarar hesabı yaptırılarak çıkacak sonuca göre karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuksal olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle, BOZULMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30713, Karar No: 2014/6381, Tarih: 03.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30713 E.  ,  2014/6381 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/129674

MAHKEMESİ : Kayseri 2. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2012

NUMARASI : 2010/1158 (E) ve 2012/272 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin ticaret sicilinde kayıtlı olması, vergi dairesince 15.04.2010 tarihinde re'sen terk işleminin yapıldığının bildirilmesi ve zabıta araştırmasına göre borçlu şirketin ticareti terk ettiğinin anlaşılmasına göre unsurları oluşan suçtan mahkumiyet yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1669, Karar No: 2014/17565, Tarih: 22.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/1669 E.  ,  2014/17565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2013

NUMARASI : 2012/536-2013/507

Davacı C.. Ö.. vekili Avukat K. S. tarafından, davalılar S.. K.. vdl aleyhine 19/10/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın esastan ve yargı yolu nedeniyle reddine dair verilen 05/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının, davalı C.. K..'a yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının davalılar S.. K.. ve A.. Y..'a yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız şikayetten kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, açılan davanın davalı C.. K.. yönünden esastan diğer davalılar yönünden ise idari yargı yetkili olduğundan mahkemenin görevsizliği sebebiyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, polis olduğunu davalıların haksız şikayeti sonucu souşturma geçirip başpolis iken arşiv ve dökümantasyon daire başkanlığına tayin olduğunu iddia ederek uğradığı zararın davalılardan tazminini talep etmiştir.

Davalılar; iddiaların gerçeği yansıtmadığını beyanla davanın reddini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, C.. K.. aleyhindeki davanın manevi tazminat şartları bulunmaması nedeniyle, kamu görevlisi olan S.. K.. ve A.. Y.. hakkında açılan davanın Devlet Memurları Kanunu ve Anayasa gereğince idari yargı yetkili olduğundan mahkemenin görevsizliği sebebiyle reddine karar verilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalı, kişisel kusurlarından kaynaklanan uyuşmazlıklar ise Adli Yargı mercilerinde çözülmelidir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi, ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalı, kişisel kusurlarından kaynaklanan uyuşmazlıklar ise Adli Yargı mercilerinde çözülmelidir.

Davaya konu olayda; davalılardan S.. K.. Emniyet Genel Müdürlüğü İdari ve Mali İşler Dairesi Başkanlığında Komiser yardımcısı, davalı Ahmet Yıldız ise Emniyet Genel Müdürlüğü İdari ve Mali İşler Dairesi Başkanlığında İç Hizmetler Şube Müdürü olarak görev yapmaktadırlar. İddiaya göre, kurumda temizlik görevlisi olan diğer davalı Cengiz Karanlığa davacı hakkında şikayetçi olması için baskı yapmışlardır. Bu durumda; davalıların eyleminin idari hizmetle bir ilgisi olmayıp varsa davalıların bu tarz eylemleri kişisel kusurlarını oluşturacaktır. Mahkemece, her iki davalı yönünden de işin esasına girilerek varılacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, bu durum İ.Y.U.K. 2. maddesine göre ve gerçek kişiler hakkında idari yargıda dava açılamayacağı gözardı edilerek, adı geçen davalılar yönünden idari yargı yetkili olduğundan mahkemenin görevsizliği sebebiyle açılan davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılar S.. K.. ve A.. Y..'a yönelik temyiz itirazları yönünden BOZULMASINA, (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı C.. K..'a yönelik temyiz itirazlarının reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22157, Karar No: 2017/5275, Tarih: 28.03.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/22157 E.  ,  2017/5275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, eşit işlem borcuna aykırılık tazminatı ile eşit işlem borcuna aykırılık nedeni ile ücret farkı, ilave tediye ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ücretin düşürülmesi nedeniyle fark ücreti, eksik kıdem nedeniyle yıllık ücretli izin, TİS'ten kaynaklanan ek alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş davacı avukatınca duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı üniversiteye bağlı hastane işyerinde taşeron şirketler işverenliğinde hizmet akdiyle çalıştığını, iş müfettişleri tarafından yapılan teftişlerde taşeron şirket ile asıl işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, muvazaa tespitinin iptaline dair ... 4. İş Mahkemesi'nce açılan davanın reddine karar verildiğini, bu nedenle müvekkilinin baştan beri asıl işverenin çalışanı olarak kabul edilmesi gerektiğini, kadrolu işçilerin ... Sendikasına üye olduklarını ve TİS'ten yararlandıklarını ancak kadrosuz işçilerin bu haklardan yararlanamadıklarını, bu durumun eşit işlem borcuna aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek; eşit işlem borcuna aykırılık tazminatı, eşit işlem borcuna aykırılık nedeni ile ücret farkı, ilave tediye ücreti, ücretin düşürülmesi nedeniyle fark ücret alacağı, eksik kıdem nedeniyle yıllık ücretli izin alacağı ve TİS'ten kaynaklanan ek alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının hizmet satın alınan firmanın çalışanı olduğunu, idarede bulunan kadroya atanmasının mevzuata aykırılık teşkil edeceğini, ilave tediye alacağının yanlızca kamuda çalışan kadrolu işçilere yapılan ödeme olduğunu, eşit işlem borcuna aykırılığın şartlarının oluşmadığını, davacının halen yüklenici firmalar işverenliğinde çalışmaya devam ettiğini bu nedenle yıllık izin ücreti talep edemeyeceğini, taleplerin zamanaşımına uğradığını ve diğer iddiaların doğru olmadığını savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davacının, dava dilekçesinde döner sermaye alacağı talebinde bulunmadığının anlaşılmasına göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasında davacının yol ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.