muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/19394, Karar No: 2020/21393, Tarih: 23.12.2020

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... Yahşi’nin ileri sürdüğü temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

CMK'nın 170. maddesinin 3, 4 ve 6. fıkraları uyarınca, iddianamede mağdur veya suçtan zarar görenlerin kimliği, yüklenen suç ve uygulanması gereken kanun maddeleri mevcut delillerle ilişkilendirilerek yüklenen suçu oluşturan olaylar gösterilmeli, aynı Kanunun 225. maddesine göre de, hüküm ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilmelidir. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21/02/2012 gün 4/570-51 sayılı Kararında açıklandığı üzere, soruşturma evresinde elde ettiği kanıtlardan ulaştığı sonuca göre iddianameyi hazırlamakla görevli iddia makamı, CMK'nın 225/1. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasının sınırlarını belirlemektedir. Bu bakımdan iddianamede yüklenen suçun unsurlarını oluşturan fiil/fiillerin nelerden ibaret olduğunun hiçbir duraksamaya yer bırakmayacak biçimde açıklanması zorunludur. Böylelikle sanık, iddianameden üzerine atılı suçun ne olduğunu hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde anlamalı, buna göre savunmasını yapabilmeli ve kanıtlarını sunabilmelidir. İddianame, sanığa isnat edilen ve suç sayılan maddi fiilleri açıkça göstermeli, hukuki nitelendirmesi yapılan fiilin kanunda karşılığı olan suç ve cezası hakkında bilgi içermelidir. İsnat edilen suçun dayanağı olan maddi olaylar hakkında savunmasını yapabilecek şekilde sanığın bilgilendirilmemesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6/3-a maddesinin ihlaline de yol açacaktır. Bu sebeple, bir olayın açıklanması sırasında başka bir olaydan söz edilmesinin o olay hakkında dava açıldığını göstermeyecek, dava konusu yapılacak eylemin iddianamede bağımsız olarak anlatılması ve sevk maddesinin belirtilmesi gerekecektir.

Bu açıklamalar ışığında, 30/03/2010 ve 12/04/2010 tarihli iddianame içeriklerine göre sanık hakkında müştekilere karşı görevi yaptırmamak için direnme suçlarından dava açıldığı, her iki iddianamede de müştekilere karşı hakaret suçundan açılmış bir kamu davası bulunmaması karşısında, iddianamedeki eylem ile bağlılık kuralı dikkate alınmayıp, sanık hakkında hakaret suçundan da yazılı şekilde hükümler kurulması suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık ... Yahşi’nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/952, Karar No: 2008/4609, Tarih: 03.04.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/952 E.  ,  2008/4609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 12.06.2003 gününde verilen dilekçe ile vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 14.11.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne duruşma isteğinin değer yönünden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, tapu kayıtlarındaki «... Vakfı» şerhinin istemiyle açılmıştır.

Mahkemece istek kabul edilmiş, hüküm davalı ...’nün temyizi üzerine Dairemizin 26.12.2005 günlü ilamıyla bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmuş, dava reddedilmiştir.

Hükmü davacılar temyiz etmiştir.

Hüküm tarihinden sonra 27.02.2008 günlü resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5737 sayılı ... Kanununun 18. maddesi ile tapu kayıtlarında icareteyn ve mukataalı vakıf şerhi bulunan gerçek ve tüzel kişilerin mülkiyeti ve tasarrufundaki taşınmazlar, taviz bedeline tabi tutulmuş, ancak miri araziden mukataalı hayrata tahsis edilmeyenler ile aşar ve rüsumu vakf edilen taşınmazlar için taviz bedeli alınmayacağı hükme bağlanmıştır.

Yasanın tanımlara ilişkin 3. maddesinde mukaatalı vakıf; zemini vakfa üzerindeki yapılı ağaçlar tasarruf edene ait olan ve kirası yıllık olarak alınan vakıf taşınmazlar, icareteynli vakıf ise; değerine yakın peşin ücret ve ayrıca yıllık kira alınmak suretiyle süresiz olarak kiralanan vakıf taşınmazları şeklinde tarif edilmiştir. 5737 sayılı ... Kanunu hükümleri devam etmekte olan davalarda da uygulanacağından «... Vakfı» nın sahih ya da gayrisahih bir vakfa ait olup olmadığı duraksamasız saptanmalıdır.

Ne var ki bu konuda düzenlenen bilirkişinin hükme dayanak yapılan raporu yeterli ve açık değildir. Kaldı ki alınan rapor aynı vakıfla ilgili olarak daha önce bir başka bilirkişi tarafından düzenlenen rapor içeriği ile bağdaşmamaktadır.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; uyulan Yargıtay bozma ilamında işaret edildiği üzere «... Vakfı» nın hukuki niteliği hakkında Ankara Üniversitesi Medeni Hukuk Dalındaki Öğretim Üyeleri arasından şeçilecek bilirkişilerden ayrıntılı ve gerekçeli rapor almak ve sonucuna uygun bir hüküm kurmak olmalıdır.

Karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğundan, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 03.04.2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/155, Karar No: 2011/6620, Tarih: 03.11.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/155 E.  ,  2011/6620 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Dava konusu 210 ada 16 parsele komşu 210 ada 12 parsel sayılı taşınmaza revizyon gören 15.08.1983 tarih 13 ve 24 sayılı tapu kayıtlarının ilk oluştuğu tarihten itibaren tüm tedavülleriyle varsa haritası ile birlikte Tapu Sicil Müdürlüğünden,

2-147 ada 46 parsel sayılı taşınmazın güney sınırındaki komşularını da gösterir birleşik haritaların Kadastro Müdürlüğünden getirtilerek, pafta örneğine göre sözü edilen komşu taşınmazların ada ve parsel numaraları belirlendikten sonra bu parsellerin onaylı tutanak örnekleri ile varsa dayanakları tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden, vergi kayıtlarının ilgili merciilerinden ya da Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğünden, dava konusu iseler dava dosyalarının ilgili mahkemesinden,

3-Dava konusu taşınmazın bulunduğu kadastro çalışma alanı içerisinde davalı adına kayıtsız ve belgesizden taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediği yönünde mahkemece araştırma yapıldığı belirtilmiş ise de; Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğü'nün cevabi yazısı dosya içerisinde bulunmamaktadır. Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğüne yazılan yazı cevabının beklenmesi, varsa davalının taraf olduğu tescil dosyalarının mahkemelerinden getirtilmesi, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 03.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14694, Karar No: 2006/17642, Tarih: 28.09.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/14694 E.  ,  2006/17642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elazığ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra takibinin dayanağı olan ilamda, kamulaştırmasız el atmadan dolayı tazminata hükmedildiği görülmektedir. İlamda belirtilen alacak tazminat niteliğinde olduğundan, bu alacak için 3095 Sayılı Yasada belirtilen faiz oranlarının uygulanması gerekir. Ancak, somut olayda, borçlu DSİ Genel Müdürlüğü ilama bağlı borcu için takip edildiğine göre, Bütçe Kanunundaki faiz oranlarının uygulanması yerindedir. 2005 yılı Bütçe Kanununda yer alan 37/e maddesi 5333 Sayılı Yasa ile yürürlükten kaldırıldığı için, 01.05.2005 tarihinden sonrasında 3095 Sayılı Kanunun değişik 1.maddesindeki faiz oranının uygulanması da doğrudur.(HGK.nun 13.07.2005 tarih ve 2005/12-461 E.)

Bu nedenlerle mahkemesi yukarıdaki kurallara uygun olan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm tesisi yerindedir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA) harç alınmasına yer olmadığına, 28.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8749, Karar No: 2014/11889, Tarih: 02.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/8749 E.  ,  2014/11889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bandırma 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2013/248-2013/547

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davacı vekili tarafından sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5592, Karar No: 2016/119, Tarih: 12.01.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/5592 E.  ,  2016/119 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/373070

Mahkemesi :Gebze 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 17.09.2014

Numarası : 2014/283- 2014/104

Suç :Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada yapılan kontrolde 173 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3098, Karar No: 2011/5070, Tarih: 02.06.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/3098 E.  ,  2011/5070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 29.07.1997 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 14,2 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalılardan ... Turizm İşl. A.Ş. Ve ... Otel Turizm İşl. A.Ş.'ne yönelik davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalı .... A.Ş. bakımından ise davacının maddi ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının olay tarihinde davalılardan ... Turizm İşl. A.Ş. çalışanı olarak ... unvanlı otel işyerinde çalıştığı, olay tarihinde davacının işvereni olan ... Turizm İşl. A.Ş.’nin iş kazasından sonra 01.11.1998 tarihinde kazanın meydana geldiği işyerini ... Turizm A.Ş.’ne devir ettiği, aynı işyerinin daha sonra dava dışı ... Turizm İşl. A.Ş.'ne ve 11.06.2004 tarihinde de ...Otel Turizm İşl. A.Ş.'ne devredildiği yönünde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’nca gönderilen belgeler bulunmaktadır. Ticari işletmenin devri halinde, devirden önceki borçlardan devir edenin de, devir alanla birlikte müteselsilen sorumlu olması Yasa gereğidir.

Hal böyle olunca, B.K.'nun 179 ve İİK'nun 44. maddeleri gereğince davalılar ... Turizm İşl. A.Ş. Ve ... Otel Turizm İşl. A.Ş.’nin de tazminattan sorumlu olup olmadıkları yönünden, davalı işverenlere ait SGK işyeri dosyaları ve dönem bordroları getirtilip diğer taraf delillerini de değerlendirerek sonuca gitmek gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ve inceleme ile bu davalılar yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 2.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18426, Karar No: 2014/17367, Tarih: 15.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/18426 E.  ,  2014/17367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sinanpaşa Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :02.04.2014

NUMARASI :Esas no:2014/39 Karar no:2014/85

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından; tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle davalı (kadın)'ın bozma kararından önce yargılama aşamasında Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında maddi tazminat isteğinin bulunmadığı ve bozmadan sonra bu yönde talepte bulunmasının da görülmekte olan bu davada nazara alınmasının mümkün olmamasına göre davalı (kadın)'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı (kadın)'ın daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı (kadın) yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.09.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/15183, Karar No: 2014/1910, Tarih: 05.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/15183 E.  ,  2014/1910 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2011/268458

MAHKEMESİ : Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2011

NUMARASI : 2009/458 (E) ve 2011/117 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılan Cavit'in, yurt dışında bulunan oğlu adına arsa almak istediği ve akrabası olan sanık Şeref aracılığıyla R..A.. Gayrimenkul Hizmetleri Bürosu'nda çalışan sanık Nuh ile tanıştığı, sanıkların, tapuda Z..S.. adına kayıtlı arsanın satışı için Zekiye'nin oğlu olan tanık M.. S.. ile görüşerek arsanın katılan Cavit'e 245.000 TL'ye satılması hususunda anlaştıkları, katılan Cavit'in paranın tamamını sanıklara vermesine rağmen, sanıkların tanık M..S..ye 95.000 TL eksik ödemede bulundukları, bunun üzerine tapuda devir işlemleri esnasında tanık M..S..nin sattığı arsa üzerine 95.000 TL'lik ipotek koydurduğu, arsanın ipotekli olarak katılan Cavit'e satıldığı, taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılması için katılanın tekrar ödemede bulunduğu, sanıkların bu şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda; mahkemece delil yetersizliği nedeniyle sanıklar hakkında beraat kararı verilmiş ise de; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, öncelikle soruşturma aşamasında ifadesi alınan M.. S..'ın tanık olarak dinlenmesi ve sanıklardan tam olarak ne kadar para aldığı hususunun açıklığa kavuşturulması, yine taşınmazın satışından sonra sanık Nuh'un imzaladığı 13.12.2006 tarihli taahhütnamenin ne için verildiğinin sanıktan sorularak taahhütnamede bahsi geçen 95.000 TL'nin C..C..'den ne için alınacağının açıklattırılması, yine sanıkların katılana suç tarihinde başka bir taşınmazın devrini yapıp yapmadıklarının araştırılması ve var ise buna ilişkin tapu kayıtlarının dosya içerisine konulması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 05.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17856, Karar No: 2017/25334, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/17856 E.  ,  2017/25334 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.