muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3034, Karar No: 2024/31, Tarih: 09.01.2024

2. Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairenin 05.11.2018 tarihli, 2017/6429 Esas, 2018/12392 Karar sayılı kararı ile; Dairece verilen 2015/21903 Esas ve 2016/2479 bozma kararının usul ve kanuna uygun bulunduğu, mahkemece verilen direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

3.Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.04.2017 tarihli ve 2017/2-1610 E. ve 2017/668 K. sayılı kararı ile; direnmeye ilişkin kısa kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 297 ve 294 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen niteliklere uygun şekilde oluşturulmadığı gerekçesiyle usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar verilmesi için karar usulden bozulmuştur.

C. Üçüncü Bozma Kararı

1.Mersin 4. Aile Mahkemesinin 18.07.2017 tarihli ve 2017/350 E., 2017/486 K. sayılı kararı ile; bozma öncesi kararda yer alan aynı gerekçeyle önceki kararda direnilerek davanın reddine karar verilmiştir.

2. Kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.12.2021 tarihli ve 2018/2-1094 E., 2021/1616 K. sayılı kararı ile; dava konusu taşınmazın satın alındığı tarihten itibaren aile konutu olarak kullanıldığı, davalılardan malik eşin dava konusu aile konutu üzerinde diğer davalı banka lehine ipotek tesis ettirdiği, bu işlem sırasında davalı banka tarafından malik olmayan davacı eşin açık rızasının alınmadığı, bu noktada basiretli bir tacir gibi davranması gereken davalı bankanın iyi niyet savunmasının dinlenemeyeceği, aile konutu niteliğini taşıdığı hususunda duraksama bulunmayan taşınmaz üzerinde davacının açık rızası alınmadan, 4721 sayılı Kanunun 194 üncü maddesinin birinci fıkrasına aykırı olarak tesis edilen ipotek işleminin bağlayıcılığı bulunmadığından mahkemece davanın reddine karar verilmiş olmasının anılan maddenin amacına uygun olmadığı gerekçesiyle direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Son Karar

Tüm dosya kapsamı ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığının ilamı birlikte değerlendirildiğinde; ipotek işlemine davacının "açık rızasının" bulunmaması sebebiyle davanın kabulü ile davaya konu Mersin İli, Yenişehir İlçesi, Çiftlik Mahallesi, Kızboğuldu Mevkii, 30 Ada, 2 Parsel, 11. Kat, 21 Nolu bağımsız bölümde kayıtlı davacı ve davalı ...'nun aile konutu olduğu anlaşılan taşınmaz üzerine davalı banka lehine 10.06.2003 tarihinde verilen 250.000,00 TL bedelli ipoteğin kaldırılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı banka vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı banka vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı banka vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu, müvekkil bankanın iyi niyetinin korunmadığını, davacının ipotek işlemine rızasının olmadığını bilmenin mümkün olmadığını, davacının dürüstlük kuralına aykırı hareket ettiğini ileri sürerek; davanın kabulü yönünden verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; malik olmayan davacı eşin 4721 sayılı Kanunun 194 üncü maddesi uyarınca açtığı ipoteğin kaldırılması istemli davanın kabulünün gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi, 194 üncü maddesi;, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulu Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, Mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı banka vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

09.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22786, Karar No: 2013/31902, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2013/22786 E.  ,  2013/31902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi alacaklının icra mahkemesine başvurarak ihale edilen taşınmazlardan biri haricinde diğerlerini alacağa mahsuben satın aldığını, ihale bedeli toplamının dosya alacağından  daha az olduğunu ve ihale edilen taşınmazlar üzerindeki hacizleri 1.sırada olmasına rağmen icra müdürlüğünce ihale bedelini yatırmak üzere kendilerine 10 günlük süre verildiğini, ihale bedeli yatırılmadan sıra cetveli yapılması gerektiğini belirterek 25.04.2013 tarihli icra memur işlemini şikayet  ettiği, mahkemece, sıra cetveli tanzimi gerektiği, bu nedenle ihale bedelinin ihale alıcısı tarafından süresinde yatırılmasının İİK'nun 134.maddesine göre yasal zorunluluk olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine  karar verildiği anlaşılmıştır.

İcra İflas Kanunu'nun 140. maddesi; "Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar" şeklinde düzenlenmiştir. Somut olayda  üzerinde başkaca hacizler bulunan  taşınmazların bir kısmının  19.04.2013 tarihli arttırmada şikayetçi alacaklıya ihale edildiği görülmektedir.

Haciz koyduran alacaklının taşınmazı ihale ile satın alması ve kendisinden önce gelen başka alacaklı bulunmaması halinde, alacağı oranında satış bedelini ödemekten kaçınabileceği, satış bedelini alacağına mahsup edebileceği, taşınmaz üzerinde alıcının yaptığı takip nedeniyle koydurduğu hacizden önce konulmuş başka haciz bulunması halinde ise, ileride sıra cetveli yapılması gerekeceğinden, icra müdürlüğünce öncelikle İİK'nun 140. maddesi uyarınca sıra cetveli yapılarak alacaklının ihale bedelini yatırması gerekip gerekmediğinin tespiti gerekirken, alacaklı aleyhine fark doğduğu tespit edilmeden alacaklıya ihale bedelinin tamamını yatırması için süre verilmesi yönündeki icra müdürlüğü kararı doğru değildir.

O halde mahkemece, "birden fazla alacaklı bulunması nedeniyle İİK.nun 140.maddesi gereğince icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılarak alacaklının ihale bedelini yatırması gerekip gerekmediği belirlendikten sonra alacaklı aleyhine fark doğduğu tespit edilir ise alacaklıya ihale bedelini yatırmak üzere süre verilmesi yönünde işlem yapılması gerektiğine" karar verilmesi gerekirken, sıra cetveli tanzimi için doğrudan alacaklının ihale bedelini yatırması gerektiği düşüncesiyle şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11004, Karar No: 2016/6714, Tarih: 16.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11004 E.  ,  2016/6714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.09.2014 gün ve 2014/716-2014/301 sayılı kararı onayan Daire’nin 04.05.2015 gün ve 2015/1246-2015/6274 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, 18.10.2012 tarihi itibariyle müvekkillerinden ...'nun davalı şirketin %20 hisseli ortağı ...'nın ise %5 hisseli ortağı olduğunu, bu tarihli hisse Devir Sözleşmesi uyarınca müvekkillerinden ...'nın davalı şirkette bulunan hisselerini 200.000,00 TL bedel mukabili davacı ...'na devrettiğini, hisse devri işleminin şirket pay defterine işlenilmesi için davalı şirkete 31.10.2012 tarihinde iadeli taahhütlü yazı ile talepte bulunulduğunu, ancak davalı şirketin 12.11.2012 tarihli yazı ile hisse devrinin pay defterine işlenilmesi talebini reddettiğini, devir işleminin pay defterine işlenilmesi talebinin reddinin hukuki dayanağının bulunmadığını, yapılan işlemin TMK'nın 2. maddesinde belirtilen hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğunu ileri sürerek 18.10.2012 tarihli Hisse Devir Sözleşmesi uyarınca yapılan hisse devri işleminin şirket pay defterine işlenilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, hisse devirlerinin kayıt ve tesciline dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak ...'ye gelir kaydedilmesine, 16.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11585, Karar No: 2012/21010, Tarih: 04.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/11585 E.  ,  2012/21010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin haklı ve geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının 02.09.2011 tarihi itibariyle emekliliğe hak kazandığını, müvekkili idarenin, davacıya Diyarbakır 1. Noterliği'nin 28 Kasım 2011 tarih ve 30204 yevmiye no ile iş sözleşmesinin feshedileceğinin bildirildiğini, 14.12.2011 tarihinde emeklilik sebebi ile işine son verildiğini, kıdem ve ihbar tazminatları ile tüm hak ve alacaklarının davacıya ödendiğini, genel müdürlüklerinde, Belediye ve Bağlı Kuruluşları ile Mahalli İdare Birlikleri Norm Kadro İlke ve Standartlarına Dair Yönetmeliğe göre, sürekli işçi kadroları toplamının 190 adet olması gerekmekte iken, idarelerinde bu miktarın çok üzerinde 318 adet işçi çalıştığını, işçi sayısının fazlalığından ve bütçe kısıtı sebebiyle belirtilen kanun hükmünden dolayı memur alımı yapılamadığını, genel giderler ve personel fazlalığı sebebiyle bütçenin açık vermemesi ve borçların aşağı çekilmesi yönünde önlemler alındığını, DİSKİ Genel Müdürlüğü ile Genel-İş Sendikası arasında yapılan Toplu İş Sözleşmesinin işten çıkarılma başlıklı 21. maddesinde, taraflarca kabul edilebilecek bir tenkisat sebebi ortaya çıktığında, emekliliğe hak kazananların işten çıkarılacağının belirtildiğini, müvekkili İdarenin, fesih işlemini kanun ve TİS'ne uygun olarak yaptığını, emekliliğe hak kazanmış olan tüm personelin iş sözleşmeleri ihbar ve kıdem tazminatları ödenmek suretiyle feshedildiğini ve yapılan uygulamanın "objektif ve genel" olma kriterlerinin dikkate alınarak yapıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının emeklilik talebi olmadığı gibi yaşı itibariyle görevini yerine getirebilecek durumda olduğu, Yargıtay yerleşmiş içtihatları gereğince salt emekliliğin fesih için geçerli bir sebep olmadığı, davalı tarafça feshin son çare olması ilkesine dikkat edilmediği, ayrıca davalı işverenin memur almak için davacının iş sözleşmesini feshettiği, iş sözleşmesinin feshinde haklı ve geçerli bir sebebe dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda fesih tarihi itibariyle davalı işyerinde norm kadro fazlalığı personel bulunup bulunmadığı, varsa emekliliğe hak kazananların objektif ve genel bir uygulama ile işten çıkarılıp çıkarılmadığının tesbiti bakımından, fesih tarihinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesi de dikkate alınarak bilirkişi incelemesi yapılmalı ve sonucuna göre karar verilmesi gerekmekte iken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13534, Karar No: 2018/3177, Tarih: 13.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/13534 E.  ,  2018/3177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Anayasanın 141/3. maddesi "Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." buyurucu hükmünü içermektedir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de, kararın kapsayacağı hususlar ayrıntılı biçimde belirtilmiş olup, bu maddenin 1. fıkrasının 3. bendine göre; mahkeme kararlarında iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması, ret ve üstün tutulma nedenleri, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebin açıkça gösterilmesi zorunludur. Mahkemece tarafların eşit kusurlu olduğu belirtilerek boşanmalarına karar verilmiş ancak tarafların "kusurlu davranışlarının neler olduğu" gösterilmemiştir. Mahalli mahkemece, taraflara yüklenen kusurlu davranışları Yargıtay denetimine elverişli şekilde gerekçeli olarak açıklamak zorundadır. Bu nedenle, gerekçesiz şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olduğundan bozmayı gerektirmiştir.

2-Mahkemece, bir yandan davacıya kusur isnat edilemeyeceği belirtilmiş, diğer yandan ise tarafların eşit kusurlu oldukları ifade edilmiştir. Bu suretle gerekçenin kendi içerisinde çelişki yaratılmıştır. Hükmün gerekçe bölümünde yaratılan bu çelişki dahi tek başına bozma sebebi oluşturduğundan, hükmün bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.03.2018(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2018/10298, Karar No: 2019/2137, Tarih: 05.02.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/10298 E.  ,  2019/2137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sanığın tekerrüre esas alınan ilamının 5237 sayılı TCK’nin 141/1-1. cümlesi kapsamında yer alan “hırsızlık” suçuna ilişkin olduğu, 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek, TCK'nin 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, tekerrüre esas başkaca ilamı bulunmayan sanık hakkında, tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Kabule göre de; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7939, Karar No: 2010/9718, Tarih: 09.11.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/7939 E.  ,  2010/9718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı 3.kişi vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 9.11.2010 Salı günü davacı alacaklı...., Kimya San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... ve davalı 3.kişi ... vekili avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, Karşıyaka 4.İcra Müdürlüğünün 2009/3871 Esas sayılı dosyasından, borçluya ait işyerindeki malların 16.07.2009 tarihinde yapılan haczi sırasında, davalı 3.kişi şirket lehine istihkak iddiasında bulunulduğunu belirterek, İİK”nun 99. maddesine dayalı olarak 3.kişinin istihkak iddiasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı 3.kişi vekili, haciz yapılan fabrika ve içindeki makinelerin 05.05.2009 tarihinde ...’dan kooperatif hisse devir sözleşmesi ile satın alındığını, borçlu ile ilgisi bulunmadığından haksız açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, borçlu şirket adına tahsisli fabrika binasının 05.05.2009 tarihinde kooperatif hisse devir sözleşmesi ile devir alınması ve aynı tarihte tüm ekipmanların da davalı şirkete fatura edilmesi işlemlerinin, işyeri devri niteliğinde olduğu, işyeri devrinin İİK’nun 44.madde koşullarına uygun yapılmadığı gibi BK’nun 179.maddesi gereğince de işyerini devir alan kişinin devraldığı işletmenin borçlarından sorumlu olacağından bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 750.00.TL. vekalet ücretinin davalı 3.kişiden alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacı alacaklıya verilmesine, aşağıda yazılı dökümü yazılı 1.289,79 TL. kalan onama harcının temyiz eden davalı 3.kişiden alınmasına 09.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/25883, Karar No: 2006/2197, Tarih: 13.02.2006

**12. Hukuk Dairesi         2005/25883 E.  ,  2006/2197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 11.20 YTL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1 YTL harcın temyiz edenden alınmasına, 13.02.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17182, Karar No: 2018/12699, Tarih: 15.05.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/17182 E.  ,  2018/12699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk(Aile Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Katkı Payı, Katılma Alacağı, Vekalet İlişkisinin Kötüye Kullanılmasından Kaynaklı Alacak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 15.05.2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden ... bizzat vekili Av. ... geldiler. Karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR