muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5137, Karar No: 2016/3437, Tarih: 06.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/5137 E.  ,  2016/3437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ... Vek. Av. ...

ŞİKAYET

OLUNANLAR : 1-... Vek. Av. ... 2-...

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin alacaklı olduğu ..... sayılı dosyasında, şikayet dışı borçlu ...'ya ait taşınmazlar üzerine 24.09.2010 tarihinde ihtiyati haciz, 14.02.2012 tarihinde ise kesin haciz şerhi konulduğunu, bu arada şikayet olunan tarafından aynı borçlunun aleyhine.... sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, bu dosyadan da aynı taşınmazlar üzerine 10.11.2011 tarihinde haciz konulduğunu, şikayet olunanın talebi üzerine taşınmazların satıldığını, satış sonucunda şikayet dışı borçlu hissesine 102.253,33 TL para isabet ettiğini, bu paranın paylaşımı için ilk haczi uygulayan ..... sayılı dosyasında sıra cetveli düzenlendiğini, müvekkilince ayrıca bu satış bedeli üzerine de..... sayılı dosyasından haciz konulduğunu, ancak, sıra cetvelinin düzenleyen T....'nce müvekkilinin haczinin süresinde satış istememesi sebebiyle düştüğü, satış bedeline konulan haczinin ise satıştan sonra konulmuş olduğu gerekçesiyle müvekkiline sıra cetvelinde yer verilmediğini, sıra cetvelinin hatalı düzenlendiğini, müvekkilinin haciz tarihinin 14.02.2012 olduğunu, davalının 28.05.2012 tarihinde satış talebinde bulunduğunu, İİK'nın 107. maddesi uyarınca müvekkilinin de bu satış talebinden faydalandığını, iki yıllık sürede satış talebinde bulunulduğunu ve haczinin düşmediğini, davalının sıra cetvelinde 1. sırada yer aldığını, şikayet olunanın ve şikayet dışı borçlunun baba-oğul olduklarını, şikayet olunanın, oğlu olan şikayet dışı borçluya karşı başlattığı icra takibinde borçluya kısa sürede ulaşılarak takibin kesinleştirildiğini, takip dayanağı bonolardaki imzaların borçlunun gerçek imzası olmadığını, borcun gerçek bir borç olmadığını, bu nedenle şikayet olunanın alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, müvekkiline sıra cetvelinde yer verilmemesi işleminin iptalini, şikayet olunanın alacağının muvazaalı olduğunun tespiti ile alacağın sıra cetvelinden çıkarılmasını ve şikayet olunana ayrılan paranın müvekkiline verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayete cevap vermemiştir.

.../...

S.2

Şikayet olunan vekili, şikayete cevap vermemiştir.

.../...

S.2

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; şikayetçinin talebinin sıra cetveline itiraz olduğu, şikayetçinin, ... sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetveline kendi alacağının da dahil edilmesi gerektiği ve şikayet olunanın alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürdüğü, İİK’nın 142/son maddesi uyarınca, icra hukuk mahkemesince sadece sıra cetvelindeki sıraya ilişkin itirazlara bakılabileceği, şikayetçinin, itirazının alacağın esasına ilişkin olduğu ve genel mahkemede ileri sürülebileceği gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Şikayet sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Mahkemece, gerekçede yer alaması gereken hususlara hüküm fıkrasında yer verilmesi HMK'nın 297/2. maddesine aykırı olmuştur.

Öte yandan 6100 sayılı HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca, mahkemece, dava şartı noksanlığı tespit edilirse şikayetin usulden reddine karar verilir. Bu durumda mahkemece, HMK'nın 114/1-c ve 115/2. madde hükümleri gereğince, göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunduğu gerekçesiyle, şikayetin usulden reddine karar verilmesi gerekirken 1086 sayılı HUMK'nın dava şartı öngörmeyen göreve ilişkin 7. ve 27. maddelerine uygun olarak hüküm fıkrasında "mahkememizin görevsizliğine" ibaresine yer verilmesi, mahkemenin yetkisi ile ilgili bir karar verilmemesine ve esasen mahkemenin yetkisine görevli mahkemece karar verilmesi gerekmesine rağmen hüküm fıkrasında "ve yetkili" ibaresine yer verilmesi doğru olmamış ise de; karar sonucu itibariyle doğru olduğundan HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca hükmün gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasında yapılan yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın HÜKÜM fıkrasının 1. bendinin tamamı ile 2. bendindeki "ve yetkili" ibaresi çıkarılarak 1. bent olarak, "Şikayetin, HMK'nın 114/1-c. ve 115/2. maddeleri uyarınca göreve ilişkin dava şartı noksanlığı bulunması nedeniyle usulden reddine" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13915, Karar No: 2019/4003, Tarih: 02.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/13915 E.  ,  2019/4003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası nedeniyle maddi manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalılar Karayolları Genel Müdürlüğü ve ... vekilleri tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, sevk ve idaresindeki ...plakalı araçla seyri sırasında .... Belediyesine ait su borucunda meydana gelen patlak sebebiyle yolda oluşan kuvvetli su birikintisi, akıntısı nedeniyle müvekkilin direksiyon hakimiyetin kaybederek ....plakalı araca ve orta refüjde bulunan ağaçlar ile aydınlatma direğine çarparak hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığını, kazanın ... Belediyesine ait su tesisatından yola akan suyun ve Karayollarına ait bölünmüş karayolunda su tahliyesini sağlayacak su tahliye tesisatının olmaması nedeniyle meydana geldiğin, kazanın oluşumunda Karayolları ile .... Belediye Başkanlığının kusurunun olduğunu, .... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/16-16 E.K sayılı delil tespiti dosyasında müvekkiline ait ... plakalı hususi otomobilin tamirinin mümkün olmadığı ve 11.500,00 TL zararının mevcut olduğu, müvekkilinin geçirdiği kaza sebebiyle uzun süre tedavi gördüğünü, psikolojik olarak çöküntü içerisine girdiğini beyanla, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı tutularak 11.500,00 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı idareler vekilleri davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile araç hasarı nedeniyle 11.500,00 TL maddi tazminatının 2.875,00 TL'sinin davalı ... Başkanlığından, 2.875,00 TL'sinin ise davalı ... Müdürlüğünden, haksız fiil tarihinden

itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine ayrıca; her iki İdareden ayrı ayrı 2.500,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine, fazlaca istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar Karayolları Genel Müdürlüğü ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve Uyuşmazlık Mahkemesi kararına göre, davalılar Karayolları Genel Müdürlüğü ve ... vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 542,83 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Başkanlığından alınmasına, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalı ... Müdürlüğü'nden harç alınmamasına, 02/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4768, Karar No: 2020/1883, Tarih: 24.02.2020

**19. Ceza Dairesi         2018/4768 E.  ,  2020/1883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

02/11/2011 tarihinde yürürlüğe giren 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin (KHK) 6/3. maddesi uyarınca, aynı KHK'nin 5. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen usullere göre muhakemat hizmeti temin edilemeyen hallerde adli ve idari davalar ile icra takiplerini yürütmek üzere merkez ve taşra birim amirlerine, anılan KHK'nin 2/1-e maddesinde tanımlanan üst yönetici tarafından temsil yetkisi verilebileceğinin hüküm altına alınmasına göre, dava takip yetkisinin üst yönetici tarafından müdürlük teşkilatı bulunan yerlerde orman işletme müdürüne, şeflik teşkilatı bulunan yerlerde ise orman işletme şefine devredilebileceği, taşra birim amirlerinin bu yetkilerinin devredilmesinin ise anılan KHK tarafından öngörülmediği gözetildiğinde temyiz tarihi itibariyle dava takip yetkisi bulunmayan işletme müdür yardımcısı vekilinin temyiz isteminin, tebliğnameye aykırı olarak, 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 24/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1954, Karar No: 2022/5261, Tarih: 29.06.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/1954 E.  ,  2022/5261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tapu iptal-terkin ve yıkım davası sonunda Trabzon 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 14/10/2021 tarihli ve 2015/734 Esas - 2021/457 Karar sayılı karar yasal süre içerisinde taraf vekillerince temyiz edilmekle; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Hazine, davalılar adına kayıtlı 1604 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, kıyıda kalan kısmın tapu kaydının iptali ile bu bölümde kalan yapının yıkımı isteğinde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalılar, yargılamaya katılmadıkları gibi yanıt ta vermemişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 25/03/2010 tarihli ve 2008/22 E., 2010/83 K. sayılı kararıyla; 5841 Sayılı Yasa'nın 2. maddesi ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Yasası'nın 12. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Mahkemenin 25/03/2010 tarihli ve 2008/22 E., 2010/83 K. sayılı kararıyla; 5841 Sayılı Yasa'nın 2. maddesi ile değişik 3402 Sayılı Kadastro Yasası'nın 12. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Hazine vekili, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Dairenin 04/10/2010 tarihli ve 2010/8225 E., 2010/9779 K. sayılı kararıyla; ''Somut olayda, tescilin dayanağı olan kadastro tespitinin kesinleşmesinden itibaren dava tarihine kadar 10 yıllık sürenin geçtiği açıktır. Bilindiği gibi, 3402 Sayılı Yasanın 12/3. maddesinde öngörülen süre hak düşürücü süre olup kamu düzeni ile ilgilidir ve mahkemece davanın her aşamasında res'en gözetilmesi gerekli olumsuz dava şartlarındandır. Özellikle bu hususlar gözetilerek davanın reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı hazine vekilinin bu kapsamdaki temyiz itirazı yerinde değildir, reddine, Ancak hemen belirtilmelidir ki, bir taraf, dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihat durumuna göre davasında haklı olup da, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da yeni bir İnançları Birleştirme Kararı gereğince davayı kaybederse, davada haksız çıkmış olmasına rağmen, yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz. Anılan bu kural yasal ve yargısal uygulamada kararlılık kazanmıştır.O halde, yöntemine uygun bir şekilde, çekişmeli taşınmazın 28.11.1997 tarihli 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenecek kıyı kenar çizgisine göre kıyı kenar çizgisinin deniz tarafında kalıp kalmadığının keşfen belirlenmesi ve sonucuna göre kıyıda kaldığının anlaşılması durumunda davalı tarafın yargılama giderlerinden sorumlu tutulması, çekişmeli taşınmazın kıyıda kalmaması halinde ise yargılama giderlerinden davacı Hazinenin sorumlu tutulacağının gözetilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere eksik soruşturma sonucu hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Öyleyse davacı hazinenin yukarıda değinilen yargılama giderleri ve avukatlık ücreti açısından temyiz itirazı yerindedir.” gerekçesiyle Mahkeme kararı bozulmuş, bozma kararına karşı karar düzeltme yoluna başvurulmamıştır.

3. Mahkemece Bozma Sonrası Verilen Karar

Mahkemenin 17/05/2011 tarihli ve 2011/94 E., 2011/137 K. sayılı kararıyla; Dairenin 2010/8225 E., 2010/9779 K. sayılı bozma ilamına direnilmesine karar verilerek davanın reddi yönünde yeniden hüküm kurulmuştur.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Hukuk Genel Kuruluna Gönderme Kararı

3. Mahkemece Bozma Sonrası Verilen Karar

Mahkemenin 17/05/2011 tarihli ve 2011/94 E., 2011/137 K. sayılı kararıyla; Dairenin 2010/8225 E., 2010/9779 K. sayılı bozma ilamına direnilmesine karar verilerek davanın reddi yönünde yeniden hüküm kurulmuştur.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Hukuk Genel Kuruluna Gönderme Kararı

Dairenin 21/09/2011 tarihli ve 2011/10748 E., 2011/9189 K. sayılı kararıyla; '' dava, Dairenin 8225 Esas -9779 Karar sayılı bozma kararı üzerine mahkemece verilen kararın direnilmesi istemine ilişkin olduğundan, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine,'' karar verilmiştir.

6. Hukuk Genel Kurulu Kararı

Hukuk Genel Kurulunun 07/12/2011 tarihli ve 2011/1-712 E., 2011/734 K. sayılı kararıyla; '''' ... Anayasa Mahkemesi’nin 12.05.2011 gün ve E: 2009/31 K: 2011/77 sayılı kararıyla, “25.02.2009 günlü, 5841 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 2. maddesiyle, 21.06.1987 günlü 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen cümlenin ve 3. maddesiyle 3402 sayılı Yasa’ya eklenen Geçici 10. maddenin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline” karar verilmiş ve bu karar, 23.07.2011 gün ve 28003 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmıştır.Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasına girilmeden önce davanın reddine ve Özel Dairece de bu karara yönelik temyiz istemlerinin reddine gerekçe yapılan 5841 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12/3. maddesinde düzenlenen “…iddia ve taşınmazın niteliğine… bakılmaksızın” hükmünün iptaline ilişkin bu Anayasa Mahkemesi kararının eldeki davaya etkisinin ne olacağı, tartışılmıştır. Bu durumda öncelikle üzerinde durulması gereken husus, yerel mahkeme kararının bir bölümüne yönelik temyiz istemlerinin Yargıtay Özel Dairesince reddedilmiş olmasıyla (onanmasıyla) bozma kapsamı dışında bırakılan hususların Anayasa Mahkemesinin iptal kararına konu olması üzerine yeniden esastan inceleme konusu yapılıp yapılamayacağı meselesidir. Özel Dairece, yerel mahkemenin, 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle verdiği red kararına yönelik temyiz itirazlarını reddederek; sadece mahkeme masrafları ve vekalet ücreti yönünden hükmün bozulmasına karar vermiş ise de; temyiz isteminin reddine gerekçe yapılan yasa metninin Anayasa Mahkemesince yukarıda değinildiği üzere önce yürürlüğünün durdurulup, ardından iptal edilmiş olması nedeniyle, artık yargılaması devam etmekte olan davanın tarafları yararına usulü kazanılmış hakkın gerçekleştiğinden söz edilemeyecektir. Bu noktada, usulü kazanılmış hak; Yargıtay'ca bir kararın bozulması ve mahkemece bozma kararına uyulması halinde, bozulan kararın bozma sebeplerinin kapsamı dışında kalmış cihetlerinin kesinleşmiş sayılması, davaların uzamasını önlemek maksadıyla kabul edilmiş çok önemli bir usul hükmüdür. Bir konunun bozma sebebi sayılmamış ve başka sebeplere dayanan bozma kararına mahkemenin uymuş olması halinde, bu durum taraflardan birisi lehine usulü bir müktesep hak meydana getirir ki, bu hakkı ne mahkeme ne de Yargıtay halele uğratabilir.Ne var ki, davadaki taleplerden biri hakkındaki Yargıtay’ın bozma kararının kapsamı dışında kalması (kısmi onama) ile kesinleşmesi nedeniyle doğan usulü kazanılmış hakkı, maddi anlamda kesin hüküm ile karıştırmamak gerekir. Maddi anlamda kesin hükümde, mahkeme (ve Yargıtay) davadan elini tamamen çekmiş (dava bitmiş, kesin biçimde sonuçlanmış) durumdadır. Oysa, davadaki taleplerden biri hakkındaki kararın bozma kararının kapsamı dışında kalması nedeniyle kesinleşmesi halinde, mahkeme davadan elini henüz çekmiş durumda değildir

. Maddi anlamda kesin hükümde, mahkeme (ve Yargıtay) davadan elini tamamen çekmiş (dava bitmiş, kesin biçimde sonuçlanmış) durumdadır. Oysa, davadaki taleplerden biri hakkındaki kararın bozma kararının kapsamı dışında kalması nedeniyle kesinleşmesi halinde, mahkeme davadan elini henüz çekmiş durumda değildir. Çünkü, mahkeme hakkındaki karar bozulan taleple ilgili olarak davaya devam etmektedir. Bu davada hakkındaki karar kesinleşmiş olan taleple ilgili olarak (maddi anlamda kesin hüküm nedeniyle değil) usulü kazanılmış hak nedeniyle inceleme yapılamamaktadır. Ancak usulü kazanılmış hakkın istisnalarından birinin varlığı halinde, hakkındaki karar bozmanın kapsamı dışında kalması nedeniyle kesinleşmiş olan talep hakkında da mahkemece inceleme yapılabilir ve yeni bir karar verilebilir. Bu husus 28.06.1960 tarihli ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nda da “...Sonradan çıkan içtihadı birleştirme kararının, Temyiz Mahkemesinin bozma kararına uyulmakla meydana gelen usule ait müktesep hak esasının istisnası olarak, henüz mahkemede veya Temyiz Mahkemesinde bulunan işlere tatbiki gereklidir....” şeklinde ifade edilmiştir. Anayasa Mahkemesi iptal kararlarında da aynı ilke geçerlidir.Somut olaya gelince: Eldeki dava, davacı Hazine tarafından, davaya konu taşınmazın 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 4.maddesi uyarınca kıyıda kaldığı iddiasıyla 04.01.2006 tarihinde açılmış; yargılama sırasında 25.2.2009 tarihinde kabul edilen 5841 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Kadastro Yasası’nın 12/3.maddesindeki yukarıda aynen açıklanan hükmün getirilmesi üzerine, Yerel Mahkemece 25.03.2010 tarihinde hak düşürücü süreden davanın reddine karar verilmiştir. Bu Kararın temyizi üzerine Özel Dairenin 4.10.2010 tarihli kararıyla; red kararına yönelik temyiz istemi reddedilmiş; hüküm mahkeme masrafı ve vekalet ücretine hasren bozulmuştur. Bu arada Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarihli ve E., 2009/31 K. 2011/77 sayılı kararıyla mahkemenin red kararına ve Özel Dairenin bu karara karşı temyiz isteminin reddine ilişkin kararına dayanak alınan yasa hükmü, yürürlüğü de durdurularak, iptal edilmiştir. Bu iptal kararı yayımlanmadan 17.05.2011 tarihinde mahkemece direnme kararı verilmiş ve davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir. Dosyanın Hukuk Genel Kurulunca temyiz incelemesinin yapılması aşamasında da Anayasa Mahkemesinin bu iptal kararı 23.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır. Eldeki dava sonuçlanıp kesinleşmeden bu davaya uygulanabilecek olan yasa metni Anayasa Mahkemesince iptal edilerek değiştirildiğine göre, iptal kararı sonucu oluşan durumun 28.06.1960 tarihli ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında da belirtildiği üzere, maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan eldeki davaya da uygulanması zorunludur

.07.2011 tarihli Resmi Gazetede yayımlanmıştır. Eldeki dava sonuçlanıp kesinleşmeden bu davaya uygulanabilecek olan yasa metni Anayasa Mahkemesince iptal edilerek değiştirildiğine göre, iptal kararı sonucu oluşan durumun 28.06.1960 tarihli ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında da belirtildiği üzere, maddi anlamda kesinleşmemiş ve derdest olan eldeki davaya da uygulanması zorunludur. Şu durumda, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının eldeki davaya uygulanarak, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda bu iptal kararından sonra oluşan yeni durum dikkate alınarak Özel Dairesince inceleme yapılıp sonuca ulaşılması gerektiği kuşkusuzdur.O halde, Özel Daire kararının tümüyle kaldırılarak, Anayasa mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni durum dikkate alınıp, yeniden inceleme yapılmak üzere dosyanın Özel Dairesi’ne gönderilmesi gerekir.”gerekçesiyle hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmiştir.

7.Dairece Hukuk Genel Kurulu Kararı Sonrası Verilen Bozma Kararı

Dairenin 05/04/2012 tarihli ve 2012/1404 E., 2012/4026 K. sayılı kararıyla; ''Hukuk Genel Kurulu’nca yasa değişikliği nedeniyle inceleme yapılmak üzere dosyanın tekrar dairemize gönderilmesine karar verildiği görünmüştür. Gerçekten de; işin esası bakımından 5841 sayılı Yasanın yürürlüğü döneminde davanın hak düşürücü süreden reddedilmiş olması doğrudur. Ancak anılan yasa Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 tarihli ve 2009/31 E., 2011/77 K. sayılı kararı ile iptal edilmiş ve 23.07.2011 tarihinde de resmi gazetede yayımlanarak iptal hükmü yürürlüğe girmiştir. Öyle ise, kesin hüküm halini almamış ve kazanılmış hakkın istisnasını teşkil eden bu durum karşısında 5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin olarak kurulan hükmün, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasanın 153.maddesine göre iptal kararı geriye yürümezse de 10.3.1969 tarihli ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere iptal, kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemez ve henüz anlaşmazlık hali devam ediyorsa iptalin kapsamına girer. Öyleyse, davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin kurulan kararın Anayasa Mahkemesi’nin anılan iptal kararından sonra doğru olduğu söylenemez. Zira kamu düzeninin söz konusu olduğu bütün haller istisnanın kapsamına girer. Hal böyle olunca; işin esasının 28.11.1997 tarihli ve 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre değerlendirilmesi, davanın kısmen veya tamamen kabulü halinde de, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa hükümleri de gözetilerek taraf iddiaları doğrultusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmak suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması bakımından karar bozulmalıdır.” gerekçesiyle Mahkeme kararı bozulmuş, bozma kararına karşı karar düzeltme yoluna başvurulmamıştır.

8. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 17/06/2014 tarihli ve 2012/501 E., 2014/208 K. sayılı kararıyla; bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

9. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

10. Üçüncü Bozma Kararı