muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3013, Karar No: 2013/19886, Tarih: 07.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/3013 E.  ,  2013/19886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 19. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.10.2011 tarih ve 2011/59-2011/39 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 05.11.2013 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... ile şirket yetkilileri ... ve ...dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında Ağustos 2007 tarihinde İstanbul'da yapılması kararlaştırılan Uluslararası bir kongrenin tüm organizasyon ve her türlü hizmetinin müvekkili tarafından yerine getirilmesine ilişkin olarak 09.09.2006 tarihli sözleşme imzalandığını, sözleşme ile üstlenilen tüm hizmetlerin müvekkili tarafından yerine getirildiğini, hizmet bedeli ile birlikte KDV'li toplamı 891.764,31 TL olan harcamalarının 619.256,00 TL'lik kısmının tahsil edildiğini, ancak 272.508,31 TL'lik kısmının davalı tarafından borçlarının olmadığı iddiası ile ödenmediğini, gönderilen ihtarların da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, bakiye 272.508,31 TL alacağın reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu sözleşmenin davacı ile Türk Akustik Derneği arasında akdedildiğini, davada husumetin yanlış yöneltilmiş olduğunu, müvekkili Dernek'in sözleşme gereği tüm edimlerini ifa ettiğini, davacıya borcunun bulunmayıp, davacıdan alacaklı olduğunu, davacının alacak talebinin sözleşme ve taraflarca mutabık kalınarak revize edilmiş bütçeye uygun olmayan tamamen haksız bir talep olduğunu, davacının reeskont faizi isteminin de yerinde olmadığını savunarak, davanın husumet ve esas yönlerinden reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının toplam alacağının 454.301,18 Euro olduğu, davalı tarafından yapılan ödemelerin ise 349.985,12 Euro olup, davalının yapmış olduğu ödemeler neticesinde 104.316,06 Euro bedelden sorumlu tutulabileceği, bu durumda davacı tarafından düzenlenen fatura tarihindeki TCMB Euro döviz kuru ile çarpımı sonucu hesaplanan 180.591,97 TL'yi davacının davalıdan talep edebileceği sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulü ile 180.591,97 TL'nin dava tarihi olan 15.05.2008 tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesindeki oranları aşmayacak şekilde reeskont faiziyle birlikte davalıdan alınmasına, fazlaya ilişkin talebin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, sözleşmeden doğan alacak istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki sözleşmenin mali hükümleri düzenleyen kısmında, davacı şirketin İstanbul şehir otellerinden direk alacağı komisyonları ve konaklama hizmetlerinden elde edeceği kazancı, KDV düşüldükten sonraki net rakam üzerinden davalı ile % 50 oranında eşit paylaşmayı kabul ettiği belirtilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalının dayandığı % 50 komisyon bedellerine ilişkin bir delil sunulamadığından hesaplama yapılamadığı bildirilmiştir. Davacı tarafından sözleşmeden doğan alacak hakkına dayalı olarak açılan işbu davada davalı da aynı sözleşmeden doğan söz konusu alacak hakkının varlığını ileri sürmüş olmasına göre, davalının bu konudaki iddiasının incelenerek alacak hakkının tespiti halinde bu miktarın davacı alacağından takas-mahsubu gerekmektedir. Davalının bu konudaki isteminin delil sunamadığından hesaplanamadığı belirtilmiş ise de davaya konu organizasyon hizmetlerinin davacı tarafından yerine getirilmiş olması ve sözleşme uyarınca davacının alacağı komisyon bedelleri ile konaklama hizmetlerinden elde edeceği kazancı davalı ile paylaşmayı kabul etmesi karşısında davalı ile paylaşımı kararlaştırılan bedellerin hesabına dayanak teşkil edecek bilgi, belge ve deliller davalının elinde olmadığından davalı tarafından ibrazı mümkün değildir. Bu durumda, bu konudaki davalı alacağının tespiti amacıyla davacı kayıtları incelenmek ve gerektiğinde konaklama hizmeti veren otellerden sorulmak suretiyle davalının ileri sürdüğü sözleşmeden doğan bir alacağının bulunup bulunmadığı ile miktarının tayin ve tespiti gerekirken, bu konuda yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3- Öte yandan, davacının hak ettiği alacak bedeli kongre bütçesi olarak davalının kabulünde olan 361.251 Euro üzerinden hesaplanmış, KDV ve davacıya ödenmesi gereken hizmet bedeli de eklenerek bulunan miktardan davalının yaptığı ödemelerin indirilmesi suretiyle davacı alacağı hesaplanarak hüküm altına alınmıştır. Davacının hak ettiği alacak miktarının tespitine yönelik olarak yapılan hesaplama yöntemi yerinde ise de davalı, kendisi tarafından yapılan harcamaların da onaylanan bütçe rakamının içinde kaldığını, bu nedenle bu harcamaların toplam bütçe miktarından düşülmesi gerektiğini ileri sürmüştür. Bu itibarla, onaylanan kongre bütçesinin hangi harcama kalemlerinden oluştuğu ve her kalem için ne miktar harcama yapılmasının kararlaştırıldığının belirlenmesi ve daha sonra da davalı tarafından yapıldığı ileri sürülen ve belgelenen ödemeler ile bütçe rakamlarının karşılaştırılarak davalı tarafından yapılan ödemelerin onaylanan bütçe rakamının içinde kalan harcama kalemlerine mi yoksa onaylanan bütçenin dışında kalıp, davalı tarafından yapılan fazladan harcamalara mı ilişkin olduğu hususlarının da açıklığa kavuşturularak, sonucuna göre davacının hak ettiği alacak miktarının belirlenmesi gerekirken, bu husus üzerinde durulmadan eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle de davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19421, Karar No: 2016/17468, Tarih: 21.12.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/19421 E.  ,  2016/17468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 26.12.2008 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 24.10.2009 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 491/3. maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Kanun'un 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin, suçun işlendiği 25.04.2005 gününden karar tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4812, Karar No: 2006/7020, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2006/4812 E.  ,  2006/7020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Herhangi bir belgedeki imza ve yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak  bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli  teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik araç  gereç yardımıyla   Binoküler mikroskopla büyütülerek kıyaslama, ultraviole lambası ve ınfraded ışınları altında tahrifat, belgelerin  arka yüzündeki  yatık  ışık verilerek   Fülaj izi görüntüsü, alttan aydınlatmalı  lambalarla imza kopyacılığı, grofolojik, grafoloyik, grafometrik esaslar içersinde milimetrik mukayeseli ölçümler ve belgelerin niteliğine göre gerekli değişiklik fenni metodlarla yapılması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı  derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle  farklı veya aynı kişinin  eli ürünü olduklarını fotoğraf ya da  diğer uygun  görüntü  teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hangi ortamda, ne tür teknik  cihazlar  kullanılarak  inceleme  yapılıp sonuca varıldığı açıklanmamış; sadece, grafolojik ve grafomeetrik metotların uygulandığının  belirtilmesiyle yetinilmiş, ulaşılan sonucun maddi  dayanakları  denetime  elverişli şekilde  ortaya konulmamıştır. Bu nitelikteki bir bilirkişi raporuna dayalı olarak  hüküm kurulamaz. Mahkemece yapılması  gereken iş, itiraza konu belge asılları ve yöntemince toplanmış karşılaştırmaya  esas olabilecek  nitelikteki diğer  belgeler üzerinde, yukarıda  açıklanan  yöntem ve ilkelere uygun olarak, yeniden konunun uzmanı olan bilirkişiden ek rapor alınarak, ortaya çıkacak  uygun  sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi  isabetsizdir. (Hukuk Genel Kurulunun  30.5.2001 tarih ve 2001/12-246 Esas 2001/467 karar sayılı  kararı.)

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7441, Karar No: 2012/12818, Tarih: 21.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/7441 E.  ,  2012/12818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde kira parasının 30/12/2009 gününden başlayarak aylık 2.200 TL olarak tesbiti istenilmiştir.Mahkemece davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili, müvekkilinin maliki bulunduğu taşınmazı 30.12.2003 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile davalıya kiraladığını, ancak davalının Ağustos 2010 dönemine ait aylık 2.200 TL kira parasını 450 TL olarak ödediğini, bu nedenle açılan davada ise aylık kira parasının 450 TL olduğunun davalı tarafça iddia edildiğini belirterek; davanın, davalı aleyhine ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde açılmış bulunan 2010/1221 E. sayılı dava dosyası ile birleştirilmesini ve 30.12.2009 tarihinden başlayan döneme ilişkin aylık kira parasının 2.200 TL olarak tespitini talep etmiştir.

Davalı vekili, son dönemde kira parasının aylık 450 TL olarak kararlaştırılmış olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.Mahkemece, ...1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/1221 E. 2011/1083 K. sayılı ilamı ile aynı döneme ait kira parasının aylık 1.850 TL olarak tespit edildiğinden davanın konusuz kaldığı ve davaya devam edilmesinde davacının hukuki yararının bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Taraflarca kabul edilen kira sözleşmesi 30.12.2003 başlangıç tarihli olup 1 yıl sürelidir. Dosyadaki diğer bilgi ve belgelerden; davalının Ağustos 2010 dönemine ait kira parasını eksik ödediğinden bahisle başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemiyle Pendik 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan dava ile Eylül, Ekim ve Kasım 2010 aylarına ait kira paralarının tahsili için başlatılan takibe vaki itirazın iptali istemiyle Pendik 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan davaların birleştirildiği, yapılan yargılama sonucunda mahkemece davalının 2008 yılında aylık kira parasını banka kanalı ile aylık 1.850 Tl olarak ödediği, bu nedenle davaya konu dönemlerde de aylık kira parasının 1.850 TL olacağı gerekçesiyle birleşen davaların kısmen kabulüne karar verildiği, ilamın davalı tarafça temyiz edilmesi nedeniyle kesinleşmediği anlaşılmaktadır.Somut olayda; itirazın iptali davasına konu edilmiş olan aylarında içinde yer aldığı dönemin kira parasının tesbiti istenilmiştir. Davaya konu dönemde, mevcut kira parasının miktarı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır. Bu nedenle, itirazın iptali davasına bakan mahkemece uyuşmazlığa konu ayların (mevcut) kira parası tespit edilerek hüküm verileceğinden, tespit edilecek kira parası taraflar için (uyuşmazlığa konu aylara ilişkin olmak üzere) bağlayıcı olacaktır. Ancak, kira tesbiti istenilen dönem henüz sona ermemiş olduğundan; davacı, geriye kalan döneme ilişkin kira parasının artırılarak tesbitini talep edebilecektir. Diğer taraftan, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin halen devam etmekte olması nedeniyle kira tespiti davası ile tespit edilecek olan kira parası takip eden dönemde de geçerli olacaktır.O halde mahkemece; davanın konusuz kalmadığı gözetilerek davanın esasına girilmesi ve ortaya çıkacak sonuç çerçevesinde bir hüküm kurulması gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile istemin tümüyle reddedilmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/13688, Karar No: 2025/5429, Tarih: 17.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/13688 E.  ,  2025/5429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/325 Esas, 2024/1012 Karar

YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.01.2024 Tarihli ve 2022/1637 Esas, 2024/73 Karar Sayılı Kararı

Gaipliğine karar verilmesi istenilenin yerleşim yeri adresinin "Diyarbakır ili, ..., ... Mahallesi, 490 Sok., No: 4 B/Blok İç Kapı No :12'' olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Diyarbakır 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 31.07.2024 Tarihli ve 2024/325 Esas, 2024/1012 Karar Sayılı Kararı

Gaiplik kararı verilmesi istenilen kişinin yapılan kolluk araştırmasına göre, son yerleşim yerinin "İstanbul" olduğu, kaybolmadan önce Ankara'dan İstanbul'a gittiği ve Diyarbakır ile bir bağlantısı bulunmadığı, sadece eski mernis kayıtlarından birinin Diyarbakır olduğu ve bu kaydın da güncelliğinin bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 32 nci maddesi uyarınca gaipliğe karar verilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Gaiplik kararı” başlıklı 32 nci maddesi şöyledir:

“Ölüm tehlikesi içinde kaybolan veya kendisinden uzun zamandan beri haber alınamayan bir kimsenin ölümü hakkında kuvvetli olasılık varsa, hakları bu ölüme bağlı olanların başvurusu üzerine mahkeme bu kişinin gaipliğine karar verebilir. Yetkili mahkeme, kişinin Türkiye'deki son yerleşim yeri; eğer Türkiye'de hiç yerleşmemişse nüfus sicilinde kayıtlı olduğu yer; böyle bir kayıt da yoksa anasının veya babasının kayıtlı bulunduğu yer mahkemesidir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir: “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından gaipliği istenilenin yerleşim yeri adresinin İstanbul olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın, İstanbul Anadolu 11. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,17.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7242, Karar No: 2024/9275, Tarih: 30.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/7242 E.  ,  2024/9275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/3052 E., 2023/147 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 6. İş Mahkemesi

SAYISI : 2015/344 E., 2019/1196 K.

Taraflar arasındaki iş kazası sonucu vefat edilmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı işyerinde sentetik polyester imalathanesinde operatör olarak çalıştığını, çalıştığı yer ve polyesterin hammeddelerin bulunduğu tozlu ortamda çalıştığını, müvekkilinin kimyasalların havada toz olarak karışıp solumasına maruz kalması sebebiyle astım rahatsızlığı ve işitme kaybına uğradığını, müvekkilinin çalıştığı bölümde sistem temizliği için 4 adet çeşmenin bulunduğu, bu çeşmelerin üzerinde uyarıcı levha bulunmadığını, orada çalışan işçilerin suyun tehlikeli olduğunu bilmemelerinden, suyu içme suyu olarak kullandıklarını, müvekkilinin bu konuda uyarılmadığını ve 15 gün boyunca bu sudan içtiğini, bu nedenle 3-5 ay sonra dilinin uyuşmaya başladığını ve oynatamaz hale geldiğini, müvekkilinin konuşma yeteneğinin büyük bir kısmını kaybettiğini, müvekkilinin iş koşullarının düzeltilmesi için gerekli önlemlerin alınmasını istediğini, işverenin ''beğenmiyorsanız çekip gidersiniz '' tehditleri nedeni ile müvekkilinin bu şartlarda çalışmaya zorlandığını, müvekkilinin 14 yılın sonunda özürlü duruma düşmesi nedeni ile 07.11.2014 tarihinde işten ayrıldığını, işverenin eksik hesaplama ile müvekkiline 38.000,00 TL kıdem tazminatı ödemesi yaptığını, müvekkilinin son maaşının 1.350,00 TL olduğunu, müvekkilinin yakalandığı rahatsızlıklardan dolayı Adana Çukurova Üniversitesi Balcalı Hastanesi, Adana Aşkım Tüfekçi Devlet Hastanesi ve Adana Ortadoğu Hastanesi, Adana Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğünü, Aşkım Tüfekçi Hastanesinden astım ve işitme kaybı nedeni ile %66 oranında özürlü kati raporu verildiğini, müvekkilinin 800,00 TL engelli maaşı aldığını, bakmakla yükümlü olduğu ve eğitimi devam eden 2 tane çocuğu ve eşi olduğunu, müvekkilinin %66 yeteneğini kaybettiğinden hiçbir iş başvurusunun kabul edilmediğini beyan ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 maddi, 60.000,00 manevi tazminat olmak üzere 70.000,00 TL tazminata ve müvekkiline eksik ödenen kıdem tazminatı farkı için 1.000,00 TL kıdem tazminatı olmak üzere toplam 71.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili havale tarihsiz dilekçe sunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı şirket vekili havale tarihsiz dilekçe sunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi kararında özetle; YSK 26.07.2018 tarihli raporunda davacının ...... işyerinde 2006-2014 yılları arasında işçi olarak çalıştığı, SB Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Cebeci Araştırma ve Uygulama Hastanesi Immünoloji Anabilim Dalının 15.05.2017 tarih, 3537744 sayılı, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Göğüs Hastalıkları Anabilim Dalının 17.01.2017 tarih, 18 sayılı sağlık kurulu raporlarına istinaden SGKB İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünce davacının mesleki astım hastalığı olmadığına karar verilmiştir. İtirazlar üzerine davacının meslek hastalığı yönünden ATK'dan rapor alınmıştır.İtirazlar üzerine davacının meslek hastalığı yönünden ATK'dan rapor alınmıştır. Adli Tıp Kurumundan alınan 26.08.2019 tarihli raporda Yaşar oğlu 1975 doğumlu davacı ...'da meslek hastalığının saptanmadığına oy birliği ile karar verildiği görülmüş olup, dosya kapsamındaki tüm deliller ve alınan raporlar doğrultusunda davacının meslek hastalığından dolayı maluliyetinin olmadığı sabit olup, dosyanın bilirkiye tevdii edilerek hastalığından dolayı maluliyetinin olmadığı sabit olup, dosyanın bilirkiye tevdii edilerek kusur raporu alınmasına yer olmadığı kanaatiyle davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar vermek gerekli diyerek davanın reddine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının nöroloji, psikiyatri ve dahili rahatsızlıklarına ilişkin rapor alması amacıyla tam teşekküllü bir meslek hastalıkları hastanesine yeniden sevkinin yapılarak karar verilmesini

, eksik araştırma ve inceleme ile verilen kararın yerinde olmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç