muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/444, Karar No: 2021/12003, Tarih: 12.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/444 E.  ,  2021/12003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

No : 2020/2305-2020/2651

İlk Derece

Mahkemesi : Sütçüler Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince; istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı şirket tarafından işletilen Yeşilyurt Köyü Sütçüler adresinde bulunan maden ocağında çalışan kurum sigortalısı ...'ın 25/04/2017 günü meydana gelen kaza neticesinde hayatını kaybettiğini, hak sahiplerine 21/06/2018 tarihinde 316.423,74-TL peşin sermaye değeri ödemesi yapıldığını ve 05/04/2018 tarihinde Cenaze Yardımı ödemesi 531,00-TL olmak üzere toplam 316.954,74-TL ödeme yapıldığını, ...'ın hak sahiplerine yapılan peşin sermaye değeri ödemesi toplam 316.423,74-TL'nin kusura ve fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla şimdilik %20'si olan 63.284,74-TL'nin gelirin onay tarihi olan 21/06/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile yine kusura ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı Cenaze yardımı 531,00-TL'şimdilik %20'si olan 106,20-TL'nin ödeme tarihi olan 05/04/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan rucüan tahsiline, karar verilmesini talep ve dava etmiş, talebini ıslah etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Sütçüler Cumhuriyet Başsavcılığı'nca aldırılan bilirkişi raporunda müvekkil şirketin tali kusurlu, müteveffa ...'ın asli kusurlu olduğunun belirtildiğini, başmüfettiş... tarafından hazırlanan kayıt inceleme tutanağının e maddesinden işveren müvekkili tarafından tüm tedbirlerin alındığının ortaya çıktığını, kurum başmüfettişi... tarafından düzenlendiği söylenen inceleme raporunda davalı müvekkil firmanın kazanın meydana gelmesinde %40 oranında kusurlu olduğunun bildirilmesinin doğru bir tespit olmadığını, müteveffa ...'ın adına ferdi kaza sigortası yapıldığını, sigorta yapılan Ak Sigorta A.Ş.'nin ihbarını talep ettiklerini, haksız açılan bu davanın reddini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI:

İlk derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Davacının ve davalının istinaf başvurularının HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Taraf vekilleri istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI:

İlk derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Davacının ve davalının istinaf başvurularının HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Taraf vekilleri istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dava, 25.04.2017 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu oluşan Kurumun zararının rücuan tazmini istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 21. maddesidir.

5510 sayılı Kanunun iş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21’inci maddesinde, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumuna karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Bilindiği üzere, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 77 maddesinde; “her işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlüdür.” hükmü yer almaktadır. Anılan madde, 30.06.2012 tarih ve 28339 sayılı R.G.de yayımlanan 6331 sayılı Kanunun 37. maddesiyle, 01.01.2013 tarihinde yürürlüğe girmek üzere yürürlükten kaldırılmış olup, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu, işverenin sağlık ve güvenlik önlemlerini alma yükümünü daha ayrıntılı bir biçimde düzenlemiştir.

İşverenin çalışanlarla ilgili sağlık ve güvenliği sağlama yükümünün genel çerçevesi, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu’nun 4. maddesinde çizilmiştir. Bu çerçevede işverenin, “çalışanların işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü” olduğu belirtildikten sonra, yapacağı ve uymakla yükümlü bulunacağı birtakım esaslara yer verilmiştir. Bunun gibi 5. maddede, işverenin anılan yükümlülükle gerçekleştireceği korunma sırasında uyacağı ilkeler belirlenmiştir. 10. maddede ise, işyerinde sağlık vegüvenlik sağlanırken, işverenin yapacağı risk değerlendirmesi çalışmasında dikkate almakla yükümlü bulunduğu hususlar belirlenmiştir. (Prof. Dr. Tankut Centel, İşverenin İşyerinde Sağlık ve Güvenliği Sağlama Yükümü, Çimento Endüstrisi İşverenleri Sendikası, cilt: 27 sayı: 3 Mayıs 2013)

Meydana gelen iş kazasında kusuru olanlar davacı Kurumun rücu alacağından kusurları karşılığında sorumludur. Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller taktir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeni ile daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza davaları varsa, tazminat davasında verilen kararın güçlü delil oluşturduğu hususu ile ceza davasında belirlenen maddi olguların bağlayıcı olacağı hususu da gözetilmek suretiyle, bu davalardaki kusur raporları ile çelişki oluşturmayacak şekilde sigortalı ile davalıların ve varsa dava dışı kişilerin kusur oran ve aidiyetleri konusunda rapor alınması gereklidir. Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığını ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının, 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi, olay tarihinde yürürlükte bulunan 6331 sayılı Kanun çerçevesinde değerlendirilerek belirlenmesi gerekir.

Mahkemece, karara esas alınan kusur raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu çerçevesinde yapılan değerlendirmeye dayalı hazırlanmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda Mahkemece, kurum müfettiş raporunda bahsi geçen ve kazadan 6 ay önce düzenlendiği belirtilen müfettiş raporu araştırılarak Kurumdan celp edilip, incelenmeli, davalı işverenlikten risk analiz raporları ile iş sağlığı ve güvenliği kurulu oluşturulmuşsa kurulca düzenlenen raporlar getirtilmeli, ceza davasının sonucu araştırılarak dosya arasına celp edilmeli, böylece 6331 sayılı Kanun çerçevesinde tarafların kusur oran ve aidiyetleri, işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilerden oluşa uygun bilirkişi raporu alınmak suretiyle saptanmalı, oluşması halinde çelişki giderilmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin istinaf başvurularının esastan reddine dair kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Dairesi kararının HMK’nın 373/1. maddesi gereği kaldırılarak ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6004, Karar No: 2016/850, Tarih: 29.02.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/6004 E.  ,  2016/850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : TCK.nun 81, 35, 29, 62 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası,

6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 62, 52 maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 1000 TL adli para cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-)Olay günü sanığın mağdurun bürosunda bulunduğu sırada aralarında çıkan tartışmada sanığın tabancasını çekerek mağdura etkili mesafeden ateş ederek mağduru karın ve sol ayak bölgesinden isabetle, ileum ve çekum mezosu, ileum perforasyonu, çekum perforasyonu 75 cm (ileum, çekum, çıkan kolon, appendiks) rezeksiyonu ve sol ayak 5. metatars kırığına, yaşamsal tehlike geçirmesine, hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkileyecek nitelikte kırığa, duyulardan veya organlardan birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek üst sınıra yakın bir ceza yerine 12 yıl hapis cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nun kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, öldürmeye teşebbüs suçunda kusurluluğu azaltan haksız tahrik ve cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunda cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; sanığın öldürmeye teşebbüs suçunda haksız tahrik nedeniyle uygulama yapıldığı sırada uygulama maddesinin gösterilmemesi, 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden. CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında haksız tahrik nedeniyle yapılan uygulamanın bulunduğu bölümdeki “sanığın cezasından” ibaresinden önce gelmek üzere “TCK'nun 29. maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesine, hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 29/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11484, Karar No: 2010/634, Tarih: 27.01.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/11484 E.  ,  2010/634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh HukukMahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında yapılan kredi kartı üyelik sözleşmesi gereğince kredi kullanan davalının borcunu ödememesi üzerine toplam 2.487.23.-YTL. alacağın tahsili için yapılan icra takibinin davalının haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevabında, kredi kartı almak için davacıya başvurduğunu, ancak kredi kartı teslim edilmeden önce davacıya adres değişikliğini bildirdiğini, kartın yeni adresinde kendisine teslim edilmesi gerekirken edilmediğini, kartla harcama yapmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuş, % 40 kötüniyet tazminatına karar verilmesin talep etmiştir.

Mahkemece davacı tarafından düzenlenen kredi kartının davalının adresine gönderildiği ancak kredi kartının teslimat detayına göre 30.5.2005 tarihinde ... Ağa’ya teslim edildiği, davalının kredi kartının kendisine ulaşmadığı yönündeki beyanı üzerine kartın 9.11.2006 tarihinde bloke edildiği, davacının kredi kartının davalıya teslim edildiği ve harcamaların davalı tarafından yapıldığının davacı tarafından kanıtlanamadığı, davalıya bizzat teslim edilmeyen kredi kartı ile yapılan harcamalardan davalının sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu kredi kartının 24.10.2006 tarihinde davalının hanımı olduğu belirtilen ... Ağa imzasına teslim edildiği dosyaya sunulan teslim belgesi örneğinden anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece bu kartla yapıldığı iddia edilen harcamalara ilişkin slipler (harcama belgeleri) üzerindeki imzaların davalıya ait olup olmadığı yönünden davalının isticvabı yoluna gidilerek imza inkarı halinde imza incelemesi yaptırılmak suretiyle varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, bu yönler üzerinde durulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9863, Karar No: 2024/13665, Tarih: 06.11.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/9863 E.  ,  2024/13665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1374 E., 2020/617 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.05.2019 tarih ve 2017/160 - 2019/256 sayılı kararı

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, 5237 sayılı TCK’nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9 ve 63 üncü maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1 inci maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve dosya kapsamına göre; gizli tanık ...’dan ele geçirilen micro SD kart üzerinde yapılan inceleme sonucunda Emniyet Genel Müdürlüğü KOM Daire Başkanlığı tarafından sanık hakkında düzenlenen Veri İnceleme Raporu’nda zümre başkanı ve öğretmeni olarak belirtilen “Levent” isimli şahsın açık kimlik bilgilerinin tespit edilmesi ile hakkında FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyeliğinden soruşturma veya kovuşturma yürütülüp yürütülmediği araştırılarak, tespit edilmesi halinde ilgili dava dosyaların onaylı suretlerinin getirtilip incelenmesi ile söz konusu kişinin tanık sıfatıyla ifadesine başvurulması; ayrıca UYAP örgütlü suçlar bilgi bankasında sanık hakkında herhangi bir beyan yahut ifade olup olmadığı araştırılıp bulunması halinde beyan ve ifadelerin onaylı örneklerinin dosya arasına getirtilerek elde edilen tüm bilgi ve belgelerin 5271 sayılı CMK’nın 217 nci maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunarak diyecekleri sorulduktan sonra bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanığın aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda örgütle iltisaklı bankaya para yatırdığına ve bankacılık işlemleri yaptığına dair kesin ve inandırıcı delilin bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebeplerden dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8949, Karar No: 2017/16993, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8949 E.  ,  2017/16993 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8119, Karar No: 2010/20574, Tarih: 21.09.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/8119 E.  ,  2010/20574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düziçi (İcra Hukuk) Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 170/3 maddesine göre "...inkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa ve itirazla birlikte takip ikinci fıkraya göre durdurulmuşsa, borçlu sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve takip konusu alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum edilir" hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda 23.12.2008 tarihli tensip tutanağı ile Düziçi icra müdürlüğüne müzekkere yazılarak dava konusu icra takibinin dava sonuçlanıncaya kadar durdurulmasına karar verilmiş ise de bu kararın icra dairesine ibraz edilerek takibin durdurulmadığı anlaşılmakla borçlu aleyhinde %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesi isabetsiz ve bozmaya gerektirir ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması cihetine gidilmiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Düziçi İcra Mahkemesinin 08.12.2009 tarih 2008/103 E. 2009/65 K. sayılı kararının inkar tazminatı ile ilgili 3 nolu bendinin silinerek karar metninden çıkarılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 21.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.