muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11770, Karar No: 2012/19380, Tarih: 28.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/11770 E.  ,  2012/19380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/06/2011 tarih ve 2009/203-2011/206 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının 1974 yılından beri gıda sektöründe faaliyet gösterdiğini, faaliyete başladığından beri tanınmış olan “Eriş” markasını kullandığını, davalının “...+Şekil” markasının davacının Eriş, Eriş Un, Eriş Yağ ve Eriş ayırt edici unsurlu markalarına iltibas düzeyinde benzer nitelikte olduğunu, davalının yarattığı kötü niyetli tescil ve bilinçli iltibas karşısında “...+Şekil” markasının kötü niyet sebebiyle hükümsüz kılınması gerektiğini ileri sürerek, davalıya ait “...+Şekil” markasının hükümsüzlüğünü ve TPE sicilinden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının Tekirdağ'da 40 yıldan beri sadece et söktöründe faaliyet gösterdiğini, yani davalının yerel bir bölgede dürüst bir şekilde ticari faaaliyette bulunduğunu, davalının kendi ad ve soyadını taşıyan markasının kullanılmasının davacı markalarına hukuka aykırı bir tecavüz oluşturmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, sektöründe tanınmış bir firma olan davacının “Eriş” ibareli markalarının 1994 tarihinden beri tescilli olduğu, davalının göze çarpan unsuru “Eriş” ibaresi olan markasının aynı benzer emtiada kullanılmak üzere 2007 tarihinde tescil edildiği, bu halde önceki tarihte tescil edilen “Eriş” ibareli davacı markalarının korunması gerektiği, taraf markalarının 29. sınıf emtia için tescilli olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalının 2007 00968 nolu “...+Şekil” markasının Türk Patent Estitüsü sicilinden terkinine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Dava, davalı adına tescilli “...+Şekil” ibareli markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkini istemine ilişkin olup, yukarıdaki özetten de anlaşılacağı üzere mahkemece, davanın kabulüne, davalı adına tescilli dava konusu markanın sicilden terkinine karar verilmiştir. Ancak, dosya içerisinde bulunan Tekirdağ Ticaret ve Sanayi Odası'nın 07/12/2009 tarihli yazısında, Eriş Aile Et Pazarı – ...'in 21/04/1987 tarihinde canlı hayvan alım satımı, kasaplık ve taahhüt işleri faaliyet konusuyla odaya kayıt olduğu, kaydının 24/06/2009 tarihinde silindiği; yine davalının odaya kayıtlı bulunan Eriş Et ve Et Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne 31/12/2008 tarihinde kurucu ortak olduğu, şirket ortaklığının devam ettiği bildirilmiştir. Böylece, davalının 556 Sayılı KHK'nın 8/5. ve 8/3. maddeleri gereğince işletme adı altında 29. sınıfın 1. alt grubunda bulunan “et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri” emtiaları yönünden öncelik hakkının bulunduğu, “Eriş” ibaresini adı geçen mallar yönünden 21/04/1987 tarihinden itibaren işletme adında kullandığı anlaşılmaktadır. Bu suretle, davalının öncelik hakkı bulunmasına rağmen davalı adına tescilli “...+Şekil” ibareli markanın 29. sınıfın 1. alt grubunda bulunan “et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri” emtiaları yönünden de hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 28.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4735, Karar No: 2015/14901, Tarih: 16.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/4735 E.  ,  2015/14901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık ücretli izin alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde on bir ayın üzerinde çalışmasının bulunduğu yıl ile devam eden yıllar için hak ettiği halde kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalıların Cevap Özeti:

Davalı,davacının mevsimlik işçi olduğu dönemde yıllık izin hakkının bulunmadığını, daimi kadroya geçirildikten sonraki izinlerini de kullandığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dava devam ederken davalı İl Özel İdaresi kanunla kaldırıldığından, davalı taraf sıfatı Valiliği Yatırım İzleme Koordinasyon Başkanlığına yöneltilerek devam edilen yargılamada isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dava devam ederek davalı gösterilen İl Özel İdaresi kanunla kaldırıldığından taraflar arasında davalı taraf sıfatının belirlenmesi konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

12.11.2012 tarihli 6360 sayılı On Üç İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Altı İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 1. maddesinin 1. fıkrası ile İli dahil sayılan illerde büyükşehir belediyesinin kurulduğu, 5. fıkrasında bu sayılan illerdeki il özel idarelerinin kaldırıldığı, yürürlük başlıklı 36. maddesin de de kanunun bu hükümlerinin ilk mahalli idareler seçiminde yürürlüğe gireceği belirtilmiştir. Anılan Kanun'un kabul edildiği tarihten sonraki ilk mahalli idareler seçimi ile yürürlüğe girmesiyle İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği dava devam ederken sona ermiştir.

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hâzineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıkta il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekirken tüzel kişiliği olmayan Valiliği Yatırım İzleme Koordinasyon Başkanlığına aleyhine hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz mallan ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanun'un yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildirceceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları İçişleri Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5 fıkarsında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlan, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı Hâzinesine devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı Hâzinenin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan Bakanlığınca, bu Kanun'un linçi maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve omisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan, bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında davanın....Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34615, Karar No: 2017/30088, Tarih: 19.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/34615 E.  ,  2017/30088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

...’nun ilgili birimine yazı yazılarak; davacının hizmet döküm cetvelinde, 01/04/2011 tarihinde işe girişinin kayıtlı olduğu “...” tescil numaralı işyerinin, ayrıntılı tescil bilgilerinin (varsa ihale makamı veya asıl işveren-alt işveren bilgileriyle birlikte) gönderilmesinin istenilmesiyle, alınacak cevabi yazı ve evrakların dosyaya eklendikten sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19460, Karar No: 2015/14595, Tarih: 12.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/19460 E.  ,  2015/14595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacılar 1- G... E. Gereçleri San. ve Tic. Ltd.Şti. 2- O.. E.. vek.Av. A.. S.. ile davalı B.. V.. vek.Av. S.. D.. aralarındaki menfi tespit davası hakkında Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 23.07.2014 gün ve 2013/393 E. 2014/225 K. sayılı hükmün davacı şirket vekili tarafından duruşmalı, davalı vekili tarafından duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vek.Av. A.. S.. gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan, onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili mürafaa sırasında taraflar arasında 04.03.2014 tarihinde sulh protokolü imzalandığını beyan etmiş ise de, dosyada sözü edilen protokole rastlanmadığından, var ise belirtilen protokolün dosya içerisine konularak yeniden gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11468, Karar No: 2016/6302, Tarih: 08.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/11468 E.  ,  2016/6302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 05/05/2015 tarih ve 2014/421-2015/422 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, serbest mimar olan müvekkilinin davalıya ait otelin mimari projesini çizdiğini, güzel sanat eseri mahiyetinde bulunan bu projede izin almadan esaslı değişiklikler yapıldığını, tadilat ve onarım gerçekleştirildiğini, aralarında uyuşmazlık çıktığını, müvekkilini haksız yere şikayet ettiğini ileri sürerek, 39.404,27 TL maddi ve eserin zarar görmesi ile haksız şikayet dolayısıyla 30.000.00 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, otelin önceki tarihlerde inşa edildiğini, tadilatların önceki maliklerince yaptırıldığını, ayrıca bu tadilatların esaslı olmadığını, müvekkiline husumet düşmeyeceğini, kaldı ki, tazminatların fahiş olduğunuı savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu binanın özgün bir yapı olmadığı, sınırlı arazi üzerinde turizm açısından en faydalı ve karlı binanın yapılmasının amaçlandığı, buna göre binanın çizim ve yapım aşamasında güzellik kaygısının bulunmadığı, bölgedeki kendisinden önce ve sonrasında yapılan yapılara bir yenilik katmadığı, biçimsel olarak komşu binalardan idari kısıtlamalar ve imkanların verdiği ölçüler dışında beğeniler yönüyle ayrılmadığı, içerik yönünden ise, bir turizm tesisinin gerektirdiği asgari şartları taşımak dışında bir insanın iç mekanda geçireceği zamanı estetik olarak farklı kılma imkanına sahip olmadığı, binanın kendi zamanını aşarak kendisinden sonraki dönemlere bir değer yargısı bırakmasının imkansız olduğu, bu haliyle estetik kabul edilemeyeceği, dava tarihi itibari ile tüm bedii vasıfları sıradanlaşmış olan, öne çıkan yapım kaygısı ekonomik nedenlere dayanan binanın sanat eseri olarak kabulünün mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, 5846 sayılı FSEK'den kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece özetlenen gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T'nin 10/4 maddesinde, manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda, manevi tazminat açısından avukatlık ücretinin ayrı bir kalemde hükmedileceği ve 10/3 maddesinde de, manevi tazminat isteminin tamamen reddi durumunda avukatlık ücretinin tarifenin 2. kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunacağı düzenlenmiştir. Mahkemece, anılan hükümler nazara alınmaksızın hüküm fıkrasının 5. bendinde yazılı olduğu şekilde kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına vekalet ücreti takdiri doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 5. bendinin çıkarılarak yerine “Kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına, karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T uyarınca, reddedilen maddi tazminat istemi yönünden 4.634,46 TL ve reddedilen manevi tazminat istemi yönünden ise, 2.200,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine” ibarelerinin eklenilmek sureti ile kararın davacı yararına bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2843, Karar No: 2020/3830, Tarih: 25.11.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/2843 E.  ,  2020/3830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı ... vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, kooperatifçe üyelere tahsis edilmiş ... ili ....ilçesindeki kooperatif arsasının müvekkilinden habersiz, rızası dışında satıldığını ve paraları ile kooperatifin Bozyazı’da yazlıklar yaptığını öğrendiğini, kooperatiften talep etmesine rağmen müvekkiline yazlık verilmediğini ileri sürerek müvekkilinin hakkı olan bir adet dairenin hükmen tahsisine, müvekkilinin gerçek ve yasal ödeme yükümünün tespitine ve bunun ödeme biçiminin hükmen tayinine, konut tahsisi mümkün görünmezse tazminat istemlerinin kabulüne, fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere davalının Pendik'deki arsayı satarak elde ettiği gelirin dava tarihindeki karşılığının tespiti ile bu miktarın ve buna ilaveten yazlıkların kura tarihi itibariyle hesaplanmak üzere müvekkilinin mahrum kaldığı rantın karşılığı olarak 10.000 TL tazminatın reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının kooperatife olan aidat borçlarını ödemediğini, davanın haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın 5 yıllık zamanaşımı süresinden reddine dair verilen karar davacılar vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 11.Hukuk Dairesi’nin 17.05.2010 tarih ve 2010/6289 Esas-2010/5428 Karar sayılı ilamı ile ortaklık ilişkisi devam ettiği sürece ortak ile kooperatif arasında zamanaşımı süresinin işlemeye başlamayacağı gerekçesiyle bozulmuştur. Mahekemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada tüm dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; kooperatife borcu olan ortağa konut tahsis edilemeyeceğinden davacıların murisi ...'ya davalı kooperatif tarafından daire teslimi mümkün olmadığı, eksik ödemesi olan ...’nın konut karşılığı alacağı tazminatın 6’lı formül uyarınca yapılan hesaplamaya göre 2.704,51 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne 2.704,51 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacı tarafın tapu iptali ve tescil talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Dava, ortak tarafından kooperatif aleyhine açılmış bağımsız bölüm teslimi mümkün olmaz ise tazminat istemine ilişkindir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Dava, ortak tarafından kooperatif aleyhine açılmış bağımsız bölüm teslimi mümkün olmaz ise tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece 6’lı formül uyarınca hesaplama yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de bu hesaplama ancak kooperatifte ortağa tahsis edilebilecek bir bağımsız bölüm olmaması halinde başvurulacak yoldur. Davalı kooperatif 24.07.1998 tarihli cevabi ihtarında davacıya boş dairesi olduğunu bildirmiştir. 16.06.2015 tarihli keşif esnasında da kooperatife ait, üyelere tahsis edilmemiş boş mesken olduğu tespit edilmiştir. Davacı ortaklıktan istifa etmediğine ve hakkında alınmış ihraç kararıda iptal edildiğine göre halen davalı kooperatif üyesi olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda davacı üye kooperatif edimini beklemek zorundadır. Borcu olan üye kooperatiften bağımsız bölüm talep edemeyeceğine göre davacının bu aşamada davasının reddi gerekir. Mahkemece bu hususlara riayet edilmeden davanın kısmen kabul edilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, aşağıda yazılı harcın davacılardan alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 25.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.