muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11685, Karar No: 2016/2086, Tarih: 23.02.2016

Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinde de adli ve önleme aramalarının ne şekilde, hangi hallerde, kim tarafından yapılacağı ayrıntılı olarak düzenlenmiş, Yönetmeliğin 6. maddesinde “makul şüphe” şu şekilde tanımlanmıştır: “Makul şüphe, hayatın akışına göre somut olaylar karşısında genellikle duyulan şüphedir. Makul şüphe, aramanın yapılacağı zaman, yer ve ilgili kişinin veya onunla birlikte olanların davranış tutum ve biçimleri, kolluk memurunun taşındığından şüphe ettiği eşyanın niteliği gibi sebepler göz önünde tutularak belirlenir. Makul şüphede, ihbar veya şikâyeti destekleyen emarelerin var olması gerekir. Belirtilen konularda şüphenin somut olgulara dayanması şarttır. Arama sonunda belirli bir şeyin bulunacağını veya belirli bir kişinin yakalanacağını öngörmeyi gerektiren somut olgular mevcut bulunmalıdır.”

Gecikmesinde sakınca olduğu kabul edilse bile CGK'nun 25.11.2014 gün ve 2013/610, 2014/512 sayılı kararında belirtildiği gibi arama yazılı bir karara veya emre dayanmak zorundadır. Sonradan yazıya çevrilmiş olsa bile sözlü emir ile arama yapılması mümkün olmayıp yazılılık şartı Anayasa'nın 20, 21 ve Ceza Muhakemesi Kanunun 116. maddelerinin amir hükmü gereğidir. Sonradan belgelendirilen sözlü talimat ile arama emri verilemez. Hukuka aykırı arama ile gerçekleştirilen aramadaki el koyma işleminin hakime onaylatılması da işlemi hukuka uygun hale getirmez.

Anayasa Mahkemesi de, 19.11.2014 tarih ve 2013/6183 başvuru numaralı kararında, usule aykırı olarak yapılan arama sonucunda elde edilen hukuka aykırı delillerin hükme esas alınarak adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar vermiştir.

Açıklanan pozitif hukuk normları, Anayasa Mahkemesi ve CGK Kararları karşısında; “hukuka aykırı biçimde” elde edilen deliller hükme esas alınamaz. Bu husus, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesinde yer alan ve Anayasamıza da eklenen (m. 36) adil yargılanma hakkının gereğidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince;

Dosyada mevcut 06.08.2008 tarihli tutanağa göre, “kolluk görevlilerinin Önleyici Hizmetler Büro Amirliğine bağlı ekip olarak Haliç Caddesi üzerinde ring görevini ifa ederken durumundan şüphelendiğimiz 4 şahsın üzerinde yaptığımız üst aramasında, ... ... isimli şahıs üzerinde iki adet tornavida ile birlikte bir adet sahte 100 YTL para çıkmış olup, gerekli işlemin yapılması için suç unsurları ile birlikte Polis Merkezi Amirliğine teslim edilmiştir.” Görüldüğü üzere, sanık ve birlikte olduğu arkadaşları hakkında herhangi bir şekilde makul suç şüphesi bulunmadığı, tutanakta da Kanun ve Yönetmelikte belirtildiği şekilde şüpheli hareketlerine yer verilmediği gibi, üzerlerinin aranması için CMK'nun 119/1. maddesi uyarınca yetkili mercii tarafından verilmiş bir arama kararı da bulunmamaktadır. Bu itibarla, soyut olarak şüphelenildiği belirtilerek kanuna aykırı bir şekilde sanığın üstünün aranması suretiyle ele geçirilen suça konu sahte para hukuka aykırı yöntemle elde edilen delil niteliğinde olup, hükme esas alınamaz.

Dosyada, hukuka aykırı yöntemle elde edilen delillerin değerlendirme dışı tutulması halinde, mevcut delillere göre ise sanığın cezalandırılmasına imkân bulunmamaktadır. Bilirkişi raporu aramada ele geçen ürünün değerlendirilmesine yönelik bir araçtır. Sanığın ikrar olarak nitelendirilebilecek ve tek başına mahkumiyetine esas olabilecek savunması bulunmamakla birlikte, ikrarının olduğu kabul edilse bile, CGK'nun 25.11.2014 tarih ve 2014/166-514 sayılı kararında belirtildiği gibi maddi delillerle desteklenmiş sayılmayacak, ikrar soyut nitelikte olup mahkumiyete esas alınamayacağından, hakkında hukuka uygun olarak elde edilmiş, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı kanıt bulunmayan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de,

Temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçe ile adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının teşdiden tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 23.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1207, Karar No: 2018/986, Tarih: 14.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/1207 E.  ,  2018/986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen, 06.09.2012 tarihli duruşma tutanağında üye hakim ...ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14576, Karar No: 2014/15908, Tarih: 01.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/14576 E.  ,  2014/15908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir.Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

3816 Sayılı Ödeme Gücü Olmayan Vatandaşların Tedavi Giderlerinin Yeşil Kart Verilerek Devlet Tarafından Karşılanması Hakkında Kanunun 2. maddesinde yasanın kapsamı "hiçbir sosyal güvenlik kurumunun güvencesi altında bulunmayan ve bu Kanunun öngördüğü usûl ve esaslar çerçevesinde belirlenecek aile içindeki kişi başına düşen gelir payının aylık tutarı 4857 sayılı İş Kanununa göre belirlenen brüt asgari ücretin 1/3 ünden az olan ve Türkiye'de ikamet eden Türk vatandaşlarının; 5510 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde sağlanacak sağlık yardımlarını kapsayacağı" şeklinde düzenlenmiştir. Yine aynı maddenin 2. fıkrasına göre yeşil kart almaya hak kazananlara 18 yaşını doldurmamış çocuklar da dahil, başvuru tarihi esas alınarak yeşil kart düzenlenir.

Sanığın, 1996 doğumlu 11 yaşındaki kardeşi ... adına temin ettiği ele geçirilemeyen yeşil kartı tedavide ve ilaç alımında kullanarak İl Sağlık Müdürlüğü'nün ihbar yazısı ekindeki listede belirtildiği üzere 197,11 TL eczane gideri ve 126,57 TL hastane gideri tespit edildiği, sanığın ele geçirilemediğinden sahteliği hususunda iğfal kabiliyeti tespit edilemeyen yeşil kartı kullanmak suretiyle kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen somut olayda; suçta kullanıldığı ve sahte olduğu iddia edilen yeşil kart sağlık karnesinin ele geçmediği, karneyle sağlık yardımından faydalanan kişinin suç tarihi itibarıyla çocuk yaşta olduğu, bu karne sahibi çocuğun aynı ailedeki yakınlarına İl İdare Kurulu kararıyla yeşil kart verilmiş olduğu, aynı ailede muhtaçlığı tespit edilerek yeşil kart verildiğine göre 18 yaşından küçük çocuğa da verilmesi gerektiği, karne sahibi çocuğun ücretsiz sağlık yardımından yararlanma hakkının bulunduğu dikkate alındığında herhangi bir zararın söz konusu olmayacağı anlaşılmakla, sanığa atılı dolandırıcılık suçunun yasal unsurları bakımından oluşmadığı, eylemin bu haliyle yasada suç olarak tanımlanmamış olduğu anlaşıldığından sanığın atılı suçtan beraatine yönelik kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1865, Karar No: 2021/1261, Tarih: 17.03.2021

**4. Hukuk Dairesi         2020/1865 E.  ,  2021/1261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kumluca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

NUMARASI : 2018/128-2018/431

Asıl davada davacılar S.. C.. ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından ve birleşen davada S.. C.. tarafından, davalılar E.. K.. ve diğerleri aleyhine asıl davada 29/12/2003 ve birleşen davada 20/05/2004 gününde verilen dilekçelerle asıl davada trafik kazası nedeniyle tazminat, birleşen davada tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davada verilen karar kesin olduğundan yeniden karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davada davacının manevi tazminat talebinin davalılar ... Mobilya Doğrama Sanayi Ticaret Limited Şirketi ve ... yönünden kısmen kabulüne, davacının diğer talepleri hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 14/12/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı S.. C.. vekili ile davalılar H.. K.. ve ... Mobilya Doğrama Sanayi Ticaret Limited Şirketi vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2. Tarafların vekalet ücretlerine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Asıl ve birleşen dava trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece; asıl davada yeniden karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davada, davacının manevi tazminat talebinin davalılar H.. K.. ve Özkaşlılar Mobilya Doğrama Sanayi Ticaret Limited Şirketi yönünden kısmen kabulüne, davacının diğer talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı S.. C.. vekili ve davalılar H.. K.. ve Özkaşlılar Mobilya Doğrama Sanayi Ticaret Limited Şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, davalı ...'ın işleteni olup; davalı şirketin çalışanı davalı Hüseyin yönetimindeki aracın asli kusurlu olarak, davacı...'ın maliki, davacı ...'in yönetimindeki araca çarpması sonucunda aracın hasarlandığını, davacılar ..., ..., ... ..., ... ve Saliha'nın da yaralandığını belirterek davacı... yönünden araç

hasar bedeli, davacılar ... ..., ..., ... yönünden tedavi gideri ile iş göremezlik tazminatı talebinde bulunmuş, bilahare, davacı...'ın araç hasarı zararına yönelik davası ile davacı ...'in davasına yönelik taleplerinden feragat ettiklerini bildirmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Asli müdahil E.. İ.., aracı haricen devraldığını ileri sürerek maddi tazminat talebiyle davaya asli müdahil olarak katılmıştır.

hasar bedeli, davacılar ... ..., ..., ... yönünden tedavi gideri ile iş göremezlik tazminatı talebinde bulunmuş, bilahare, davacı...'ın araç hasarı zararına yönelik davası ile davacı ...'in davasına yönelik taleplerinden feragat ettiklerini bildirmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Asli müdahil E.. İ.., aracı haricen devraldığını ileri sürerek maddi tazminat talebiyle davaya asli müdahil olarak katılmıştır.

Birleşen davada davacı Saliha İlkuçan'ın davalılara karşı, tedavi gideri ve manevi tazminat istemli açtığı dava eldeki dava ile birleştirilerek yargılamaya devam edilmiştir.

Mahkemece, 25/04/2013 tarih, 2003/617 esas, 2013/256 karar sayılı ilamıyla; davacı...'ın ve davacı ...'in maddi tazminat taleplerinin feragat nedeniyle reddine, davacılar ... ..., ... ve Saliha'nın davalı Erdoğan'a yönelik davalarının husumet yönünden reddine, davacı ... ... ile davacı ...'in tedavi giderine yönelik taleplerinin kısmen kabulüne, davacı Saliha'nın tedavi gideri zararı ile manevi tazminat talebine yönelik davasının kabulüne karar verilmiş; hükmün davalılar ... Mobilya Doğrama Sanayi Ticaret Ltd. Şti. ve H.. K.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay 17 Hukuk Dairesi'nin 01.12.2014 tarih, 2013/19897 esas 2014/17275 karar sayılı ilamıyla; davacı Saliha İlkuçan'ın tedavi giderlerinin SGK tarafından karşılanıp karşılanmadığının araştırılması, davacı Saliha yararına hükmedilen manevi tazminat miktarının yüksek olduğu, davalıların diğer temyiz itirazlarının reddi gerektiği, gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece 22/12/2015 tarih, 2015/198 esas 2015/491 karar sayılı ilamıyla, davacı Saliha İlkuçan'ın tedavi giderlerine yönelik isteminin feragat sebebiyle reddine, manevi tazminat davasının davalılar ... Mobilya Doğrama Sanayi Ticaret Ltd. Şti. ile davalı H.. K.. yönünden kısmen kabulüne, kesinleşen hükümler yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalılar ... Mobilya Doğrama Sanayi Ticaret Ltd. Şti. ve H.. K.. vekili ile davacı Saliha İlkuçan vekili tarafından temyiz edilmiş; karar, Yargıtay 17 Hukuk Dairesi'nin 31/10/2017 tarih, 2016/13188 esas 2017/9850 karar sayılı ilamı ile asıl ve birleşen davada ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği, temyiz edenlerin itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığı gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bu kez asıl davada yeniden karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davada davacı Saliha İlkuçan'ın manevi tazminat talebinin davalılar ... Mobilya Doğrama Sanayi Ticaret Ltd. Şti. ile davalı H.. K.. kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, diğer hususlar hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı Saliha İlkuçan vekili ve davalılar ... Mobilya Doğrama Sanayi Ticaret Ltd. Şti. ile davalı H.. K.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bu kez asıl davada yeniden karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davada davacı Saliha İlkuçan'ın manevi tazminat talebinin davalılar ... Mobilya Doğrama Sanayi Ticaret Ltd. Şti. ile davalı H.. K.. kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, diğer hususlar hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı Saliha İlkuçan vekili ve davalılar ... Mobilya Doğrama Sanayi Ticaret Ltd. Şti. ile davalı H.. K.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

a.Asıl davadaki talepler bakımından, mahkeminin 2003/617 esas 2013/256 karar sayılı kararı ile verilen hükümler kesinleşmiş olduğundan yeniden karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmiş olmasına karşın, mahkemece verilen son kararda, bozma ilamına konu edilmekle kesinleşen kısımlara ilişkin olarak yeniden hüküm fıkrasının (9), (10), (11) ve (12) numaralı bentleri ile vekalet ücretlerine hükmedilmiş olması doğru olmamıştır.

b. Birleşen davada, davalı E.. K.. hakkında davanın husumetten reddine ilişkin verilen karar, mahkemenin 2003/617 esas 2013/256 karar sayılı ilamı ile kesinleşmesine rağmen, hükmün (15) numaralı bendi ile davalı E.. K.. lehine yeniden vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler gözetilmeyerek, daha evvel kesinleşen husulara yönelik olarak yeniden vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen "Geçici madde 3" atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7 maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2/a ve b) no'lu bentte açıklanan nedenle hüküm fıkrasının (9), (10), (11), (12) ve (15) no'lu bentlerinin çıkarılarak kararın düzeltilmiş bu biçimi ile ONANMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harcların istekleri halinde geri verilmesine 17/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8815, Karar No: 2006/12036, Tarih: 14.12.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/8815 E.  ,  2006/12036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 10.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava iflas sıra cetvelindeki sıraya yöneliktir.

İcra Mahkemesi'nce davacının itiraz ettiği sıra cetvelinin, iflas kararının Yargıtay’ca bozulması üzerine verilen yeni iflas kararı ile hükümsüz kaldığı gerekçesiyle konusuz kalan dava hakkında karar vermeye yer olmadığına karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle verilen ve kesinleşen yeni iflas kararı üzerine düzenlenecek yeni sıra cetveline karşı davacının itiraz hakkı bulunmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, 14.12 .2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16887, Karar No: 2014/12285, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16887 E.  ,  2014/12285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2012

NUMARASI : 2004/696-2012/841

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı tarafa ve davalı Kurum vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22402, Karar No: 2011/6837, Tarih: 18.04.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/22402 E.  ,  2011/6837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere göre; dava konusu taşınmaza 1979 yılında el atıldığı anlaşılmıştır.

30.06.2010 günü yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa uyarınca uzlaşma esas ise de; davacı tarafın uzlaşmadığı anlaşıldığından, işin esasının incelenmesinde;

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde birini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.