muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15688, Karar No: 2015/21786, Tarih: 26.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/15688 E.  ,  2015/21786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/63743

MAHKEMESİ : Erbaa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2010/528 (E) ve 2012/501 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık S.. Y..'ın yokluğunda verilen hükmün 18/12/2012 tarihinde sanığa tebliğinden itibaren CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 26/02/2013 ve 05/04/2013 tarihinde temyiz eden sanık Sultan ve müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık S.. M..'in müştekiler F.. K.. ve M.. P..'a karşı işlediği hırsızlık suçu nedeniyle kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık S.. M..'in müşteki M.. K..'ya karşı işlediği hırsızlık suçları nedeniyle kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Müşteki M.. K..'nın sanıklar Serpil ve Sultan'ı 26/10/2010 tarihinde işyerinde gördüğünü ve bu tarihte işyerinde kasanın altında bulunan masadaki çantasının ve cüzdanının çalındığını farkettiği, 05/11/2010 tarihinde ise üç şahsın işyerlerinden hırsızlık yaptıklarını öğrenmesi üzerine işyerinde yaptığı kontroller sırasında çocuk giysilerinin olmadığını gördüğü olaylarda, 26/10/2011 tarihinden sonra sanıkların yeniden müştekinin işyerine geldiklerine ilişkin bir delilin de dosyada bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın aynı tarihte her iki eylemi gerçekleştirdiğinin kabulü ile tek suç olarak değerlendirilmesi gerekirken iki ayrı hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 325. maddesi uyarınca temyiz istemi reddedilen sanık S.. Y..'a sirayetine, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8071, Karar No: 2014/1089, Tarih: 17.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8071 E.  ,  2014/1089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 14/02/2012

NUMARASI : 2009/401-2012/99

Taraflar arasındaki sözleşmenin geçersizliğinin tespiti, muarazanın men’i ve ifaya izin istemli asıl davanın reddine, alacak istemine ilişkin birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Asıl davada davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı A.. Ö.. arasında 21.03.2007 tarihli " Yapı Müteahhidi Hizmet Sözleşmesi "nin akdedildiğini, davacının edimlerini yerine getirerek bağımsız bölümlerin teslim edildiğini, yapı sahibinin denetim hizmetlerini yürütmek üzere diğer davalı şirketle anlaştığını, her iki davalı arasında çeşitli tarihlerde " Yapı Denetim Hizmet Sözleşmesi " akdedildiğini, inşaat yapım aşamasında zaman zaman davalı denetim şirketinde çalıştığını söyleyen şahısların inşaat alanına gelerek inşaata dökülen betondan numune aldıklarını, denetim şirketinin bunun dışında yapmış olduğu başkaca faaliyetinin bulunmadığını, binanın yapı kullanma izninin alınmak istenmesine rağmen davalı denetim şirketinin gerekli raporu düzenleyip belediyeye vermediğini, müvekkiline gönderilen ihtarname ile 54.799,20 TL ücret talep edildiğini, sözleşme gereklerinin davalı şirket tarafından yerine getirilmediğini, istenen miktarın fahiş olduğunu, borcun sorumlusunun davalı arsa sahibi olduğunu ileri sürerek, davalıların yarattığı haksız muarazanın men'i ile davalı şirketin sözleşmelerdeki edimlerini yerine getirmediğinin tespiti ile hizmet sözleşmelerinin geçersizliğinin tespitine, başka bir denetim şirketi tarafından ifaya izin verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı denetim şirketi vekili, 23.05.2006 tarihinde arsa malikleri ile müvekkili arasında yapı denetim hizmet sözleşmesi imzalandığını, daha sonra ilk yüklenici ile aktedilen satış vaadi ve inşaat yapım sözleşmesinin feshedildiğini, arsa sahipleri ile asıl davada davacı-birleşen davada davalı yüklenici şirket arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, müvekkili tarafından yapı denetim hizmeti verilerek inşaatın tamamlandığını, alacağın birleşen davada davalı şirketçe yüksek bulunarak ödenmediğini ileri sürerek, 54.799,20 TL’nin hak ediş tarihi olan 31.12.2007’den itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı şirket ve diğer davalı vekilleri, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Asıl davada davalı şirket ve diğer davalı vekilleri, davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Birleşen davada davalı vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini ve denetim şirketinin edimlerini yerine getirmediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; birleşen dava davacısı denetim şirketinin yapı denetim görevini yerine getirdiği hususunda herhangi bir ihtilafın bulunmadığı, 23.05.2006 tarihli sözleşmesindeki imzayı asıl davada davalı arsa sahibinin kabul etmediği, 28.02.2006 tarihli sözleşmede davalı arsa sahibinin imzasının bulunmadığı, asıl davada davacı yüklenici şirket ile arsa sahipleri arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 04.02.2006’da imzalandığı, yapı kullanma izin belgesi ve inşaatın devamı için gerekli yapı denetim işlemlerini yapma ve yaptırma görevinin de yüklenici şirkete ait olduğu gerekçesiyle, asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulü ile 54.799,20 TL'nin hak ediş tarihi olan 31.12.2007 tarihinden işleyecek reeskont faizi ile birlikte birleşen dava davalısı-yüklenici şirketten tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Birleşen dava açısından; 4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanunu'nun 5/1. maddesinde yapı denetimi hizmet sözleşmelerinin yapı sahibi ile yapı denetim kuruluşu arasında aktedileceği öngörülmüştür. Yasanın bu emredici hükmü gereğince uyuşmazlığa konu sözleşmelerin arsa sahipleri ile yapı denetim şirketi arasında imzalanması gerektiğinden, davalı olarak gösterilen yüklenici şirketin talep açısından pasif husumet ehliyeti bulunmadığı gözetilerek birleşen davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

2) Asıl dava açısından; yapı denetim sözleşmelerine konu inşaatın üzerine yapılacağı taşınmazda davalı A.. Ö.. dışında üç arsa sahibi daha bulunduğu dosyada mevcut tapu kayıtlarından anlaşılmıştır. Açılan bu davanın sonucunda verilen hüküm diğer arsa sahiplerinin de hukukunu ilgilendireceğinden, dava dışı arsa sahipleri hakkında dava açmak üzere süre verilip dava açılması halinde işbu dava ile birleştirilmesinin sağlanması, bu kişilerin varsa savunma ve delilleri toplanıp değerlendirildikten sonra oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

3) Bozma nedenine göre asıl davada davacı-birleşen davada davalı yüklenici vekilinin asıl davaya ilişkin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

3) Bozma nedenine göre asıl davada davacı-birleşen davada davalı yüklenici vekilinin asıl davaya ilişkin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle birleşen dava, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl dava açısından asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, asıl davada davacı-birleşen davada davalı ... Orman Ürünleri Ltd. Şti. yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davaya ilişkin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11982, Karar No: 2021/10469, Tarih: 21.10.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/11982 E.  ,  2021/10469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECEMAHKEMESİ : ANKARA 24. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen cezai şart ve reçete bedeli tahsili ile sözleşmenin süreli feshi işlemlerinin iptali davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulüne yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; Kent Eczanesi’nin sahibi olduğunu, 5 hasta için yazılan reçetelerin ve ilaç muafiyet raporlarının sahte olduğu ve hastaların reçete muhteviyatı ilaçları almadıklarını söylemeleri nedeniyle; reçete arkasındaki imzaların hasta ya da yakınına ait olmaması, reçetede yazılı ilaçların hasta ya da yakınına teslim edilmemiş olması, Kuruma kasıtlı olarak sahte reçete faturalandırıldığı gerekçesiyle hakkında Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2009 protokolünün 6.3.3, 6.3.10 ve 6.3.19. maddeleri uyarınca 133.108,60 TL tutarında cezai şart, sözleşmesinin 2 yıl süreyle feshi ve 6.655,43 TL reçete bedelinin tahsiline ilişkin işlem uygulandığını ancak söz konusu kurum işlemlerinin sözleşmeye aykırı olduğu için iptalini istemiştir.

Davalı; hastalar ..., ..., ..., ..., ...’nın beyanlarında dava konusu 5 adet reçeteyi yazdırmadıklarını, reçete tarihinde muayene olmadıklarını beyan etmeleri karşısında yapılan soruşturma neticesinde hastalar adına yazılan ilaç muafiyet raporlarının bir kez davacı eczanede kullanıldığını ve sahte reçetelerin bu eczane dışında başka bir eczaneden faturalandırılmamış olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; davacının cezaya konu eylemlerden dolayı yargılanıp beraat etmesi, sadece 6 adet sahte reçetenin söz konusu olması ve bu reçetelerin sahte olduğu bilinerek Kuruma faturalandırıldığı yönünde davacının kastının olduğuna dair herhangi bir delil elde edilememesi, ceza dosyası içeriğindeki deliller, hasta anlatımları da gözetildiğinde uygulanan cezai işlemin haksız olduğu kanaatine varıldığından açılan davanın kabulüne, Kurumun 14/06/2013 tarih ve 98206689/sözleşme - 18211215/2254623 sayılı yazı ile davacı ile yapılan sözleşmenin 2 yıl süre ile feshine ve 133.108,60 TL cezai şart bedeli ile 6.655,43 TL reçete bedelinin davacıdan tahsiline ilişkin işlemin iptaline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; dava konusu hasta ve doktorların soruşturma sırasında verdikleri beyanlar ile bilirkişi raporu kapsamına göre, davacı eczacı, sahteliği açıkça ortaya koyulan işlemler nedeniyle 2009 yılı protokolünün 4.3.6., 6.3.3., 6.3.10. ve 6.3.19. maddelerini ihlal ettiğinden ve davacı davada tanık kanıtına dayanmadığından, davalı kurumca davacı eczacı ve eczane hakkında tesis edilen cezai işlemlerin hukuka uygun olması nedeniyle davalının istinaf talebinin kabulüne, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacının eczanesince karşılanan 5 adet reçetenin sahte olduğunun tespit edilmesi üzerine Kurum tarafından davacı hakkında her reçete için ayrı ayrı Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2009 protokolünün 6.3.3, 6.3.10 ve 6.3.19. maddeleri uyarınca cezai işlem uygulanmış ancak yapılan yargılama neticesinde davacının veya çalışanlarının Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak Kuruma sahte reçete faturalandırdığı tespit edilememiştir. Bu durumda protokolün 6.3.19. maddesi nedeniyle uygulanan cezai şart tahsili işleminin iptali gerekir.

Ancak aynı reçeteler için protokolün 6.3.3. ve 6.3.10. maddelerine göre cezai işlem uygulanması; hastaların Kurum tarafından alınan beyanlarında açıkça dava konusu reçeteleri yazdırmadıklarını ve ilaçları almadıklarını, reçetede yazan rahatsızlıklarının olmadığını söyledikleri için yerinde olmuşsa da bu eylemler nedeniyle taraflar arasında yürürlüğe giren sonraki protokol hükümlerinin değerlendirilmesi gerekir. Zira 2016 protokolünün 6.12. maddesinde “Bu Protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczacının bu işleme karşı dava açmış olması ve açılan davanın Protokolün yürürlüğe girdiği tarihte kesinleşmemiş olması halinde yazılı talebi ile; Kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesi ve/veya cezai şart uygulanmasına ilişkin fiil/fiiller için bu Protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır...” hükmü yer almaktadır. Bu hüküm uyarınca eczacının dava açmış olmasının lehine olan sonraki protokollerin uygulanması için talebi olduğu şeklinde değerlendirilerek 2009 Yılı protokolünün 6.3.3 ve 6.3.10 maddelerinin, 2016 protokolündeki karşılığı olan 5.3.2. maddesinde yer alan “Eczacının Kuruma fatura ettiği reçetelerde (e-reçete olarak düzenlenenler hariç) bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da ilacı alana teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilacı alana ait olmadığının tespit edilmesi halinde, reçete bedelinin 2 (iki) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak hastanın veya ilacı teslim alan kişinin ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz.” ve 5.3.5. maddesinde yer alan “Kurum, İl Sağlık Müdürlüğü veya Eczacı Odası tarafından eczanede yapılan denetimde, reçete sahibi veya ilacı alan kişiye teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin Kuruma fatura edildiğinin tespiti halinde ilaç bedelinin 2 (iki) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır. Tekrarı halinde ilaç bedelinin 10 (on) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 6 (altı) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak, Kurum tarafından yapılacak soruşturma neticesinde hastaya teslim edilmek üzere hastanın ilaç alım tarihinden itibaren 60 (altmış) günü geçmeyecek sürede ilaçların eczanede bekletildiğinin saptanması halinde bu madde hükmü uygulanmaz.” hükümlerine göre davacının ceza miktarlarının yeniden belirlenmesi ve 2016 protokolünün 6.17. maddesindeki “Bir fatura dönemi için uygulanacak cezai şartın hesaplanması reçete bazında yapılır. Bir reçetede birden fazla usulsüz fiilin tespit edilmesi durumunda cezai şartlardan en yüksek olanı esas alınır

.” hükümlerine göre davacının ceza miktarlarının yeniden belirlenmesi ve 2016 protokolünün 6.17. maddesindeki “Bir fatura dönemi için uygulanacak cezai şartın hesaplanması reçete bazında yapılır. Bir reçetede birden fazla usulsüz fiilin tespit edilmesi durumunda cezai şartlardan en yüksek olanı esas alınır. Bir fatura döneminde cezai işlem gerektiren birden fazla reçete tespit edilmesi halinde belirlenen cezai şartlar her bir reçetedeki tespit için ayrı ayrı hesaplanıp bu bedeller toplanmak suretiyle tahsil edilir. Cezai şartlar reçete/ilaç bedelinden az olamaz. (Bu maddenin uygulanmasında Protokolün 5.3.4, 5.3.6 ve 5.3.14 numaralı madde hükmü hariçtir.) Kurumca uygulanacak cezai şart tutarının her fiil için 250 (ikiyüzelli) TL’den az olması halinde, alınacak cezai şart bedeli 250 (ikiyüzelli) TL olarak uygulanır. Belirtilen aynı fiilin/fiillerin son 1 (bir) yıl içinde tekrarlandığının tespit edilmesi halinde uygulanacak cezai şart bedeli her fiil için 500 (beşyüz) TL olarak uygulanır.” şeklindeki hükmün de hesaplama yapılırken dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken bu hususlar gözardı edilerek eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nin 24/09/2020 tarih 2019/2219 esas – 2020/1189 karar sayılı kararının HMK'nın 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının talebi halinde davacıya iadesine, 21/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10372, Karar No: 2008/12193, Tarih: 21.10.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/10372 E.  ,  2008/12193 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... Apartman Yönetimi vekili avukat ..., ihbar olunanlar 1-..., 2-... aralarındaki dava hakkında ... Tüketici Mahkemesinden verilen 25.10.2007 ... ve 610-1214 sayılı hükmün taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

8.7.2008 tarih ve 2008/4148-9570 sayılı dairemiz geri çevirme kararının ikinci bendinde davacının temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğinden sonra dosyanın iadesi istenilmiş ise de mahkemece, bu yöndeki dairemiz kararı yerine getirilmeden dava dosyasının iade edildiği anlaşılmıştır. Bu kez ...likle, yeniden yazışmaya mahal vermeden davacının temyiz dilekçesinin davalıya tebliğinden ve cevap süresi beklenildikten sonra iadesi için dosyanın yeniden mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/78, Karar No: 2010/150, Tarih: 17.03.2010

**Hukuk Genel Kurulu         2010/20-78 E.  ,  2010/150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08.10.2009

Taraflar arasındaki “Orman Sınırının Tespiti, Elatmanın Önlenmesi ve Tapu Kaydının Beyanlar Hanesindeki Şerhin Silinmesi” davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda; Pendik 1.Asliye Hukuk Mahkemesince orman sınırının tespiti ve el atmanın önlenmesi davasının reddine, tapu kaydının beyanlar hanesindeki orman şerhinin silinmesi talebinin kabulüne dair verilen 16.02.2005 gün ve 2005/248 E., 2005/567 K. sayılı kararın incelenmesi davacı-karşı davalı Orman Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 24.06.2008 gün ve 2008/5827-9035 sayılı ilamı ile;

(...Davacı ORMAN YÖNETİMİ, K.... Köyü ... sayılı parselden ifrazen oluşturulan ..... sayılı parselin Pendik Asliye 3.Hukuk Mahkemesinin 29.06.1995 gün ve 1995/180 - 337 sayılı kararı ile orman sınırı içinde kaldığına dair şerhin iptaline karar verilmişse de kadastroca oluşturulan tapu (çap) sınırının güney yönde bulunan ve 1942 yılında kadastrosu yapılıp kesinleşen Devlet Ormanlarının sınırı ile kenarlaştırılmadığından ölçü hatası nedeniyle .... sayılı parsel çap sınırlarının kısmen orman sahasına tecavüzlü olduğunu ileri sürerek, tahdidi kesinleşen Kavaklı Devlet Ormanı ile dava konusu 1024 (ifrazdan sonra ....) sayılı parsel arasındaki patika yolun sınır olarak tespitine karar verilmesi istemiyle dava açmış, yargılama sırasında davaya konu ....  parsel .... ve ... sayılı parsellere ifraz edilmesi nedeniyle ..... sayılı parselin kuzey sınırında geçen eski yolun 1942 yılında tahdidi kesinleşen Devlet Ormanı sınırı olduğunun tespitini  ve davalı şirketin 1155 sayılı parsele elatmasının önlenmesini istemiştir.

Davacı M.... TİCARET SANAYİ Ü.P.SAN.TİC. A.Ş., K.... Köyü .... sayılı parselin tapu kaydının beyanlar hanesine orman sınırı içinde kaldığı yolunda şerh verildiğini, ancak bu parselin ifrazen geldisi olan ....  sayılı ve bunun da geldisi ..... sayılı parselin orman olmadığına ilişkin, Kartal 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.03.1989 gün ve 1988/208-1989/172 sayılı, yine bu parsellerin tapu kaydındaki orman şerhinin silinmesine ilişkin Pendik Asliye 3. Hukuk Mahkemesinin 29.06.1995 gün ve 1995/180 - 337 sayılı kesin hükümler olduğunu ileri sürerek .... sayılı parselin tapu kaydı üzerine haksız olarak konulan şerhin silinmesi istemiyle Pendik 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/501 sayılı dosyasında dava açmış, her iki dava bağlantı nedeniyle birleştirilmiştir.

Mahkemece, "Orman Yönetimi  tarafından eda davası açma olanağı varken, .... parsel sayılı taşınmaz ile K.... Köyü sınırları içinde bulunan Kavaklı Devlet Ormanının arasındaki sınırın patika yol olduğunun tespiti istenemeyeceği gibi .... sayılı parselin orman olması nedeniyle davalı şirketin elatmasının önlenmesinin de kesin hüküm nedeniyle istenemeyeceği" gerekçesiyle, Orman Yönetiminin davasının reddine, çekişmeli taşınmaz hakkında Pendik Asliye (3) Hukuk Mahkemesinin 29.06.1995 gün ve 1995/180 - 337 sayılı ve yine Kartal 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.03.1989 gün ve  1988/208 - 172 sayılı kesin hükümler bulunduğu gerekçesiyle davacı M.... TİCARET SANAYİ Ü.P.SAN.TİC. A.Ş.’nin davasının kabulüne, .... sayılı parselin tapu kaydı üzerindeki orman şerhinin terkinine, Orman Yönetiminin bu parsele el atmasının önlenmesine karar verilmiş, hüküm  davacı ORMAN YÖNETİMİ  vekili  tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 3116 Sayılı Yasaya göre 1941 yılında yapılıp 1942 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. 1941 yılında yapılan bu orman kadastrosunda yolun güneyindeki taşınmazlar Kavaklı Devlet Ormanı olarak sınırlandırılmış, haritası yapılmış ve kesinleşmiştir. 1942 yılı tahdidinde kuzey tarafdaki taşınmazlar S..... Çiftliği Özel Ormanı olduğundan söz edilerek tahdit dışı bırakılmış, ancak  haritası yapılmamıştır. Daha sonra 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasa gereğince S.... Çiftliği ormanları hiç bir bildirime gerek kalmadan devletleştirilmiş ise de, çiftlik tapu kayıtları üzerine devletleştirme şerhi konulmamış ve Hazine adına orman tapu kaydı oluşturulmamıştır. Ancak, S....  Çiftliğinin Devletleştirme işleminin kesinleştiğine ilişkin aşağıda (1) nolu bentte metni aynen yazılı Danıştay 8. Dairesinin 22.12.1964 gün ve 1963/11575-8426 sayılı kararı vardır. Yörede, 1744 Sayılı Yasaya göre 23.01.1981 tarihinde yapılan orman kadastrosu, aplikasyon ve 2. madde uygulaması ile, 2896 Sayılı Yasaya göre 15.08.1985 tarihinde yapılan 2/B madde uygulaması, yine 3302 Sayılı Yasaya göre 27.02.1989 tarihinde ilan edilen 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.