muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1809, Karar No: 2016/368, Tarih: 16.03.2016

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 5. bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36. maddesinin 1. fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; yerel mahkemenin direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “...” gösterildiği ve direnme kararının “... vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, 6360 sayılı Kanun’un 36. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle davalı ... İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1. maddesinin 5. fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince, mahkemece ilgili komisyon kararının da celbi ile dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek, direnme kararının kendisine tebliği sağlanarak, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/567, Karar No: 2021/1091, Tarih: 14.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2018/567 E.  ,  2021/1091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin özelleştirilmesinden önce 09.10.1987 tarihinde PTT bünyesinde Yapı İşleri Müdürlüğünde inşaat mühendisi olarak çalışmaya başladığını, 2005 yılında ...’un PTT’ den ayrılarak özelleştirilmesinden sonra kapsam dışı personel olarak şef mühendis kadrosunda çalışmaya devam ettiğini, en son satın alma müdürü olarak çalıştığını, özelleştirme sonrasındaki çalışma süresinin tamamı için kamu görevlilerinin parasal haklarında yapılan artış dikkate alınarak gerekli parasal hak artışının yapılmadığını, bu nedenle eksik ödenen parasal haklarının ödenmesi gerektiğini, ayrıca davalı şirket bünyesinde 24.02.2009 tarihinden itibaren 23.03.2012 tarihine kadar aralıksız şekilde tesis destek müdür vekili ve inşaat emlak müdür vekili olarak görevini ifa ettiğini, ancak müvekkilin vekaleten baktığı müdürlük görevine ilişkin göreve uygun ücret, ve ekleri, ilave tediye (benzin, ağırlama giderleri, giyim, vb.) ve ikramiyelerin eksik ödendiğini ileri sürerek, kamu görevlilerinin parasal haklarında yapılan artış dikkate alınarak gerekli parasal hak artışının yapılmamasından ve vekaleten baktığı müdürlük görevine uygun ücretin ödenmemesinden kaynaklı fark alacakların davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davaya karşı zamanaşımı defi’i ve görev itirazında bulunduklarını, davacının aralıksız olarak müdür vekilliği yaptığını iddia ettiği tesis destek ve inşaat emlak biriminde 09.05.2011 tarihine kadar birimin asıl müdürü ...' un görevini ifa ettiğini, davacının kendi isteği ile kapsam dışı personel statüsüne geçtiğini ve 1. Tip Hizmet Sözleşmesi imzaladığını, ...Telekomünikasyon A.Ş. kapsam dışı personel yönetmeliği adı altındaki düzenlemenin yönetim kurulu 31.08.2000 tarih 407 sayılı kararı ile kabul edilerek yürürlüğe konulduğunu, bu yönetmeliğin 22. maddesine göre bir görevin personel eliyle yürütülmesi halinde aylıksız vekaletin esas olduğunu, davacı yanın bu vekaleten görevlendirmeye karşı herhangi bir itirazın olmadığını, geçici görevlendirme süresince herhangi bir itirazda bulunmadan görevini yürüttüğünü savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlara ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının özelleştirme sonrasında kapsam dışı personel statüsünde iken 10.02.2006 tarihinde iş sözleşmesi imzaladığı ve İş Kanunun hükümlerine tabi olduğu, verilen bu görevleri herhangi bir ihtirazı kaydı olmadan kabul ettiği ve İş Kanunu hükümlerine tabi olan davacının talep ettiği alacaklara hak kazanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti : Bölge Adliye Mahkemesince, davacının 08.05.2011- 15.08.2011 tarih aralığında geçici tesis destek ve 08.05.2011 -23.01.2012 tarih aralığında ise inşaat emlak müdür vekili olarak görevlendirildiği, 24.02.2009 tarihinde davacıya destek müdürü bulunmadığı zamanlarda 1. derece imza yetkisi verildiği, 10.02.2006 tarihli 1. tip iş sözleşmesine göre nakle tabi olmayan personel olarak çalıştığı, 1. tip iş sözleşmesinin 5. maddesinde işverenin yapılan iş ve hizmetin gereği olarak geçici iş ve görev verebileceğinin düzenlendiği, davacının görevlendirmeler sırasında ihtirazı kayıt koymadığı ve İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür

2... Telekomünikasyon A.Ş. ve bağlı işyerlerinde 01.07.2008 tarihli “İnsan kaynakları çalışma esasları” başlıklı iç yönetmeliğin yürürlüğe girmesi ile 31.08.2000 tarihli kapsam dışı personele ilişkin eski iç yönetmelik yürürlükten kalkmıştır. 31.08.2000 tarihli eski iç yönetmeliğin “Görevlendirme” başlıklı 22. maddesinde; “Şirkette çalışan personelin kanuni izin, geçici görev, disiplin cezası uygulaması sebepleriyle görevinden geçici olarak ayrılmaları halinde veya açık olup da sürekli bir personel atanamayan pozisyonlara atamaya yetkili makamın onayı ile vekil personel görevlendirilebilir. Vekil, asıl görevin yetki sorumluluklarına aynen sahiptir. Bir görevin personel eliyle vekaleten yürütülmesi halinde aylıksız vekalet asıldır. Bulundukları yerden başka yerdeki bir göreve vekalet sureti ile görevlendirilenlere asıl görevlerinin karşılığı ücretin dışında sadece belirlenen esaslar dahilinde harcırah ödenir.” hükmü yer almaktadır.01.07.2008 tarihli “İnsan kaynakları çalışma esasları” başlıklı iç yönetmelikte ise bir görevin vekaleten yürütülmesi durumunda ücret ve diğer özlük haklarının ne şekilde ödeneceğine dair açık bir düzenleme bulunmamaktadır. Davacı ve davalı arasındaki 10.02.2006 tarihli 1. tip iş sözleşmesinin 5. maddesinde “Çalışanın işin gerektirdiği ölçüde özlük haklarında herhangi bir kayıp olmadan bu sözleşmenin 4. maddesinde belirtilen halihazır görev ünvanı ve iş tanımında değişiklik yapılabilir. İş tanımının yeniden belirlenmesinde , bu güne kadar edinilmiş olan mesleki bilgi ve tecrübe göz önünde bulundurulur. Şirket çalışana bu sözleşme süresince , yaptığı iş ve hizmetin gereği olarak yurt içinde veya dışında geçici olarak iş ve görev verebilir. ” hükmüne yer verilmiştir.Somut uyuşmazlıkta, davacının nakle tabi olmayan personel statüsünde 1. tip iş sözleşmesi imzaladığı anlaşılmakla, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin Ek II cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlanma talebinden kaynaklı fark alacakların reddi dosya kapsamına uygundur. Ancak, davacının vekaleten yürüttüğü görevler bakımından talep ettiği ücret ve diğer özlük haklarından kaynaklı fark alacakların reddi isabetli olmamıştır. Davacı, vekaleten yürüttüğü görevlerin 2009-2012 yılları arasında olduğunu ileri sürmüş olup, belirtilen tarihlerde 01.07.2008 tarihli “İnsan kaynakları çalışma esasları” başlıklı iç yönetmelik yürürlüktedir. 01.07.2008 tarihli “İnsan kaynakları çalışma esasları” başlıklı iç yönetmelik ve 10.02.2006 tarihli 1. tip iş sözleşmesi hükümlerine göre de, vekaleten yürüttüğü göreve uygun ücret talep etmesine engel bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu durumda; yeni yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihe kadar davacı sadece harcıraha hak kazanır

.07.2008 tarihli “İnsan kaynakları çalışma esasları” başlıklı iç yönetmelik yürürlüktedir. 01.07.2008 tarihli “İnsan kaynakları çalışma esasları” başlıklı iç yönetmelik ve 10.02.2006 tarihli 1. tip iş sözleşmesi hükümlerine göre de, vekaleten yürüttüğü göreve uygun ücret talep etmesine engel bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu durumda; yeni yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihe kadar davacı sadece harcıraha hak kazanır. Yeni yönetmelikten sonra ise, müktesebi dışındaki bir işte görevlendirilen işçiye ücretinde indirim yapılmamak kaydı ile fiilen yaptığı görev unvanının karşılığı ücretin ödenmesi gerektiği dikkate alınarak, davacının vekillik görevini yürüttüğü tarihler tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmeli ve vekaleten baktığı işe uygun ücreti tespit edilerek varsa fark ücret ile diğer fark alacaklar hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır. Yazılı gerekçe ile talebin reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ :Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf talebini esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17867, Karar No: 2014/18989, Tarih: 27.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/17867 E.  ,  2014/18989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/344600

MAHKEMESİ : Hatay 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2011

NUMARASI : 2010/599 (E) ve 2011/363 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya kapsamından, müştekinin 26.4.2011 tarihli oturumda, sanıkların, araya birini koyarak suça konu koyunun bedelini gönderdiklerini, ancak kendisinin bu parayı almadığı yolunda beyanda bulunduğu, 22.5.2011 tarihli dilekçesinde ise sanıkların koyun bedeli olan 400 TL yi kendisine ödedikleri, çocuğunun hastalığı nedeniyle mahkemeye gelip bilgi veremediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk S.. S.. ile sanıklar T.. K.., A.. D.. ve M.. T.. hakkında 5237 sayılı TCK.nun 168/2 .maddesi kapsamında değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 40,00 TL davetiye giderinden her bir sanığın sarfına neden olduğu 10,00 TL nin, 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanıklara ve suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk S.. S.. ile sanıklar T.. K.., A.. D.. ve M.. T..'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.05. 2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23297, Karar No: 2011/4647, Tarih: 06.04.2011

**3. Ceza Dairesi         2008/23297 E.  ,  2011/4647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü.

Adli Tıp Kurumu ... Şube Müdürlüğünün 19.9.2006 tarihli raporuna göre, mağdurun yaralanması sonucu sağ ayak 5. parmak kemiğinde kırık meydana geldiğinin, bu nedenle yaşamının tehlikeye maruz kalmayıp kırığın yaşam fonksiyonlarına etkisinin orta (2) derecede olduğunun belirtilmesi karşısında, hükümden sonra 19.12.2006 tarih ve 5560 sayılı yasanın 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 87/3 maddesinde yapılan değişiklik nazara alınarak sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 6.4.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2523, Karar No: 2012/3894, Tarih: 27.02.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/2523 E.  ,  2012/3894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen kararda kanun yolu başvuru şekli, mercii ve süresinin yasaya uygun şekilde gösterildiği halde tefhim tarihinden itibaren üç yıldan fazla süre geçtikten sonra kararı temyiz etmiş bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Temyiz süresinin geçmesi, nedeniyle Yerel Mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itirazın, tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, yerel mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA, 27.02.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(K)

KARŞI OY:

Sanığın yüzüne karşı verilen hükmün temyiz süresinin hangi tarihten başlayacağı hususu açıklanmadığından temyiz süresi başlamamıştır. Yasa yolu ve süresinin belirtilmesi (Anayasa, m.40/2; 5271, m.34/2, 232/6) kavramı, sürenin ne zaman başlayacağının da açıkça belirtilmesini zorunlu kılmaktadır.

Diğer yönden, kararda, “temyizi kabil olmak üzere” ve “temyiz yolu anlatıldı” denmekle beraber, yasa yolu “şekilleri”nin neler olduğu hususunda da denetime olanak verilmemiştir. Özellikle müdafiisiz devam eden yargılamada, yasa yolu süresinin başlama tarihi ile temyiz “şekilleri”nin açıkça belirtilmemesi, hakkın yararlananı yönünden tereddüde sebebiyet vermiştir. Buna karşın, tereddüdün giderilebilmesi bakımından kararın yasa yolu şekilleri ve sürenin başlangıcını gösteren bir tebligat da yapılmamıştır.

Tüm bu nedenlerle, temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulüyle, temyiz incelemesi yapılması gerektiği görüşüyle yüksek çoğunluk kararına iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2020/4240, Karar No: 2020/6168, Tarih: 23.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/4240 E.  ,  2020/6168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Haczin gerçekleştiği adres ile 1. açık artırmanın yapıldığı adresin aynı olması sebebiyle sanığa mahcuz malları satış yerine getirme yükümlülüğü yüklenmediği anlaşılarak yapılan incelemede;

23/05/2014 tarihli haciz tutanağı ile haczedilen taşınır eşyaların yediemin olarak sanığa teslim edildiği, 21/01/2015 tarihli 1. açık artırma tutanağında satış mahalline gelindiğinde Yılmam İnşaat firmasının taşınmış olduğunun tespit edildiği olayda, haczedilen taşınırların 6 ay içerisinde satışının talep edilmesi gerektiğine ilişkin 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 106/1. maddesi ile bu sürede satışı talep edilmeyen hacizli eşyalar üzerindeki haczin kendiliğinden kalkacağına dair düzenleme çerçevesinde dosya konusu olayda haciz işlemi ile 1. açık artırma işlemi arasında 8 aylık bir sürenin geçtiği ve hangi tarihte satış talep edildiği dosya içeriğinden anlaşılmadığından, mahkemesince Zonguldak 4. İcra Dairesinin 2014/1899 Esas sayılı takip dosyası getirtilip incelendikten, içerisindeki belgelerin denetime olanak sağlayacak şekilde asılları veya okunaklı onaylı fotokopileri dosyaya eklendikten ve sanığa yapılan tebligat içerikleri araştırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik kovuşturma ile muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Nalburica Yapı End. Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4830, Karar No: 2012/425, Tarih: 26.01.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4830 E.  ,  2012/425 K.**

* SIRA CETVELİNE İTİRAZ

* GEMİ ADAMI ALACAKLARININ ÖNCELİĞİ

* GEMİ ADAMI ALACAĞININ YASAL REHİN HAKKI OLMASI

* GEMİ ALACAKLISI HAKKI

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 142

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 277

* TÜRK TİCARET KANUNU(MÜLGA) (6762) Madde 1235

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, müvekkilinin L... T..isimli yabancı bayraklı gemide çalıştığını, ancak maaş ve diğer işçilik alacaklarını tahsil edemediğini, bu nedenle müvekkilinin kanundan doğan rehin hakkının bulunması nedeniyle rehnin paraya çevrilmesi yolu ile takibe geçildiğini, ancak geminin başka borçları da olduğu için bu çerçevede adı geçen geminin Samsun 4. İcra Müdürlüğü'nün 2009/8695 sayılı dosyası ile satıldığının öğrenildiğini ve icra müdürlüğünce sıra cetveli yapıldığını, ancak müvekkiline bu sıra cetvelinde yer verilmediğini, oysa müvekkilinin alacağının niteliği uyarınca gemi ve teferruatlar üzerinde rehin hakkı bulunduğunu belirterek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda şikayetçi vekili tarafından 05.06.2005 tarihinde Samsun 4. İcra Müdürlüğü'nün 2009 /8697 sayılı dosyası ile takibe geçtiği, ancak daha sonra dosyada hiç bir işlem yapılmadığı için dosyanın işlemden kaldırıldığı ve sıra cetveli düzenlenmesinden sonra 30.12.2010 tarihinde dosyanın yenilenerek 2010/7451 numarasını aldığı ve takibin halen derdest olduğu, ancak haciz konulması veya seferden men edilmesi yönünde bir işlem yapılmadığı, geminin satışının kesinleştiği 29.06.2010 tarihinde dosyanın takipsizlik nedeni ile Işlemden kaldırılmış halde olduğu, dolayısı ile satışın kesinleştiği tarih itibari ile dahi işlemden kaldırılmış takip nedeni ile davacı alacaklıya sıra cetvelinde pay ayrılmasının hukuken ve fiilen mümkün olmadığı, kaldı ki sıra cetveline itiraz eden alacaklının satış tarihi itibari ile bedeli paylaşıma konu mal üzerinde mevcut bir haczin bulunması gerektiği, aksi takdirde dava sonucundan yararlanmasının mümkün olmadığı, ancak haczi geçerli olan alacaklının sıra cetveline itiraz hakkının bulunduğu, şikayetçinin mal üzerinde icrai bir işleminin bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi vekilince temyiz edilmiştir.

Karar, şikayetçi vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık şikayetçinin gemi adamlığı, maaş ve diğer işçilik alacaklarından kaynaklanmaktadır. TTK'nun 1235. maddesi hangi alacakların sahiplerine gemi alacaklısı hakkı verdiğini hükme bağlamış olup bu maddenin üçüncü fıkrası " Gemi adamlarının hizmet ve iş mukavalelerinden doğan" alacaklar demek suretiyle bu alacakların gemi alacağı olduğunu hükme bağlamıştır. Anılan kanun maddesi dikkate alındığında gemi alacaklısı hakkının yasa gereği hacizli ve rehinli alacaklardan önce geleceği ve geminin satışı halinde de bu alacaklardan önce ödeneceğinin kabulü gerekir. Gemi alacaklısı hakkına sahip kişinin bu alacağını dava açıp hüküm altına almasına da gerek yoktur. Somut olayda, şikayetçi alacaklı, icra takibi yapmış olup, bu takip nedeni ile satışa konu gemiye haciz koydurmamış olsa bile rehin hakkının yasal olarak mevcudiyetinin kabulü gerekir. Zira bu tür alacakların doğuş tarihine bakılmaksızın önce ödenmesi gerekir. Bu durumda mahkemece, şikayetçi alacaklının rehinli alacağının tutarı ve bu miktar üzerinden şikayetin kabulü gerekirken, yanılgılı gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurumlasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7349, Karar No: 2013/8274, Tarih: 26.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/7349 E.  ,  2013/8274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Konya 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :24.11.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalılar ve dahili davalı Müsellim tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 26.03.2012 günü dahili davalı M..K...duruşma talebinden vazgeçtiğini bildirdiğinden duruşma isteğinin reddi ile evrak üzerinde inceleme yapılmasına karar verildi. Dosya üzerinde yapılan temyiz incelemesi sonucunda;

Dava, aile konutu olarak özgülenen taşınmazın, hak sahibi eş tarafından diğer eşin açık rızası alınmadan devredilmiş olması sebebiyle iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Aile konutunun, hak sahibi eş tarafından devri ve konut üzerindeki hakların sınırlandırılması, diğer eşin açık rızasına bağlıdır (TMK.md. 194/1). Bu rıza alınmadan konutla ilgili yapılan tasarruf işlemi geçersizdir. Tasarruf işleminin geçersizliği, dava konusu taşınmazın aile konutu vasfını devam ettirmesi koşuluyla ve ancak evlilik birliği süresince ileri sürebilir. Evlilik ölümle veya boşanma yahut da iptal kararıyla sona ermiş ise, Türk Medeni Kanununun 194. maddesinin “aile konutuna” sağladığı koruma da sona erer ve rıza alınmadan yapılan tasarruf işlemi yapıldığı andan itibaren geçerlilik kazanır. Davacı ile konutu devreden esi M..’nın evliliği mahkemenin kararından sonra 24.5.2010 tarihinde kesinleşen boşanma kararı ile sona ermiş olup, ortada aile konutu kalmamıştır. Bu durumda dava konusuz hale gelmiştir. Bu husus gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.03.2013 (Salı)