muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/5843, Karar No: 2006/12324, Tarih: 22.12.2006

Kiracı ANC Gıda Tic.A.Ş. ise, imzalanan kredi sözleşmesinin 4. maddesinin “Not” başlıklı bölümünde “Oturma yeri bulunmayan diğer gıda ünitelerinin m2 birim kira fiyatı bu anlaşmadaki m2 birim fiyatından daha az bir miktara verilirse veya ileriki bir tarihte düşerse, kiracının m2 birim fiyatı da bu indirimin gerçekleştiği tarihte aynı fiyata indirilecektir ve kontratta bu madde değiştirilerek her senenin kirası buna göre ayarlanacaktır. Bu değişme bir defaya mahsus kalmayacak, indirim tekrarlandığında aynı işlemler kiracı için tekrarlanacaktır” ibaresi bulunduğunu, kiralayanın 407 nolu bağımsız bölümü Tab Gıda A.Ş.ye daha düşük m2 bedeli üzerinden kiraya verdiğini, ancak bunu müvekkilinden gizlediğini, durumun 11.06.2001 tarihinde öğrenildiğini belirterek, 01.01.1995 tarihinden beri kiralayana 119.722.12.-Dolar fazla ödeme yaptıklarını, ödenen bu miktar ve 24.934.35.-Dolar faiz alacağının tahsili için icra takibi yapıldığını, ancak takibe itiraz edildiğini belirterek itirazın iptali ve tazminat istemi ile İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2001/1557 sayılı dosyasında itirazın iptali davası açmış, itirazın iptali davası da kiralayanın açtığı davalarla birleştirilmiştir.

Mahkemece, kiralayanın açtığı asıl ve birleşen davanın reddine, kiracının açtığı davanın kısmen kabulü ile 111.582.10.-Dolar üzerinden itirazın iptaline, bu miktara takip tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/2. maddesi uyarınca faiz uygulanmasına, alacak likit nitelikte bulunmadığından icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm kiralayan ve kiracı vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle kira sözleşmesinin 4. maddesi gereğince kiracının fazla ödediği miktarın belirlenmesi yargılamayı gerektirdiğinden, davalı-birleşen davanın davacısı ANC Gıda A.Ş.nin tüm, davacı-birleşen davanın davalısı Ak Merkez Gayrimenkul Yatırım A.Ş. vekilinin de aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında imzalanan kira sözleşmesinin 4. maddesinin “Not” başlıklı bölümünde kararlaştırıldığı şekilde kiracının (ANC Gıda A.Ş.nin) dava dışı Tab Gıda A.Ş.nin daha düşük bedelle ödediği m2 kira bedeli kadar kira ödeyeceği ve dolayısı ile fazla ödediği kira paralarını talep edebileceği kuşkusuzdur. Ancak kira sözleşmesinden kaynaklanan bu alacağın B.K.nun 126. maddesi gereği beş yıllık zamanaşımına tabi olduğunun gözetilmemesi doğru olmadığı gibi, taraflar arasında görülen tahliye davasında 18.12.2000 tarihinde başlayan dönem için aylık kiranın 10.591.61.-Dolar olduğu hususu Yargıtay kararı ile kesinleştiğinden ve kesin hüküm de olumsuz dava koşulu olduğundan, artık anılan bu dönem için kira parası tartışılamaz. Başka bir anlatımla, kiralayan bu dönem için kira alacağını 10.591.61.-Dolar üzerinden talep edebilir, kiracı da bu dönem için kira parasını sözleşmenin 4. maddesi uyarınca indirilmesini isteyemez.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, yukarıda açıklanan hususlar dikkate alınarak bilirkişiden ek rapor alınıp, uygun sonuç dairesinde bir karar vermekten ibaret iken, bu yönler gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı-birleşen davanın davacısı kiracı şirketin tüm, davacı-birleşen davanın davalısı kiralayan şirketin (2) nolu bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı-birleşen davanın davalısı kiralayan şirket yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı-karşı davalı Ak Merkez A.Ş. yararına takdir edilen 500.00.-YTL. duruşma vekalet ücretinin davalı-karşı davacıdan alınarak davacı-karşı davalıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10864, Karar No: 2015/1155, Tarih: 24.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10864 E.  ,  2015/1155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... İcra Müdürlüğünün 2012/147 Esas sayılı takip dosyasında düzenlenen 26.12.2012 tarihli sıra cetvelinde, müvekkili ile şikayet olunana garameten paylaştırma yapıldığını, sıra cetveline konu taşınmazın 30.11.2012 tarihinde satıldığını, şikayet olunanın haczinin satış tarihinden sonra olduğunu, satış tarihinden önce bir haczi olmayan şikayet olunana pay ayrılmasının yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, müvekkilinin alacağının amme alacağı niteliğinde olduğunu ve 6183 sayılı Yasa'nın 21. maddesine göre paylaştırmaya garameten katılabileceğini, sıra cetvelinin doğru olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin itirazın sadece sıraya ilişkin olup İcra Mahkemesi'nin görevli olduğuna işaret eden bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, dosya kapsamına göre, sıra cetveline esas taşınmazın 30.11.2012 tarihinde satıldığı, şikayet olunanın ise satıştan sonra 06.12.2012 tarihinde haciz tesis ettirdiği, 6183 sayılı Yasa'nın 21. maddesi şartları oluşmadığından şikayet olunanın garameten paylaştırmaya katılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

10.01.2013 olan şikayet tarihinin gerekçeli karar başlığında, 01.07.2013 olarak yazılmış olması, HMK'nın 304. maddesi uyarınca tarafların başvurusu üzerine ya da re'sen düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesince uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5638, Karar No: 2013/9293, Tarih: 18.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/5638 E.  ,  2013/9293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini, tazminat ve işçilik alacaklarının ödenmediğini belirterek, kıdem tazminatı ile ücret, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve bayram genel tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının yıllık izin talebinin reddine, kıdem ve ihbar tazminatı talebinin ıslahen kabulüne, vazgeçtiği bölüm ile ilgili talebinin vaki vazgeçme nedeni ile reddine, fazla mesai ücreti ve ücret alacağı ve de ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını ıslahen kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.09.2012 gün ve 2012/27000 Esas, 2012/27685 Karar sayılı kararı ile “tefhim edilen kısa kararla verilen hükümde taraflara tanınan hak ve yüklenen yükümlülüklerin açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde belirlenmediği, duruşmada açıklanan hüküm ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun aynı olmadığı, HMK.297, 298/2 ve 321. Maddelerine aykırı davranıldığı” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, kısa kararın tefhiminin yasaya uygun olduğu, kısa kararda yargılama giderleri ve vekalet ücretinin yer almasının gerekmediği, müphem ve açık olduğu, bozma kararının sorunu çözmekten uzak esasa değinen bir karar da olmadığı, bu gerekçe ile bozulan onlarca davalara salt hakka kavuşmanın ertelenmemesi ve usul ekonomisi göz önüne alınarak uyulmuşsa da bu davada ısrarda ilaveten kamusal menfaat görüldüğü” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “tefhim edilen kısa kararla verilen hükümde taraflara tanınan hak ve yüklenen yükümlülüklerin açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde belirlenmediği, duruşmada açıklanan hüküm ile gerekçeli kararın hüküm sonucunun aynı olmadığı, HMK.297, 298/2 ve 321. Maddelerine aykırı davranıldığı” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup kısa kararda talep edilen her tazminat ve alacağın tek tek ve miktar olarak hüküm altına alınmadığı, bu nedenle direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 18.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1099, Karar No: 2013/2637, Tarih: 24.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1099 E.  ,  2013/2637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen sıra cetveline itiraz davalarının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm asıl ve birleşen davada davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl ve birleşen davada davacılar vekili, dava dışı borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde ..., ... ve .... sıraya alınan ve kambiyo senedine dayalı davalı alacağının muvazaaya dayandığını ve gerçek bir alacağın mevcut olmadığını, .... sıradaki alacaklının davalı olmadığını, isminin yanlış yazıldığını ileri sürerek, davalıya ayrılan payın müvekkillerine ödenmesine ve diğer hataların düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekili, bonoya dayalı müvekkilinin alacağının gerçek olduğunu, diğer alacakları ise temlik aldığını, davacının haczinin düştüğünü savunarak, asıl ve birleşen davaların reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Dairemizin, 05.07.2012 tarih ve 2612 E., 4639 K. sayılı kararı ile '' kefilin rücu hakkı Borçlar Kanunu’nun 496. maddesinde düzenlenmiş olup, davalının savunmasından, bononun bu rücu hakkının teminatı olmak üzere düzenlendiği anlaşılmaktadır. Kaldı ki bu rücu hakkı da ancak ödeme oranında doğmaktadır. Kredi sözleşmesinin tarafı olan bankadan getirtilen ödeme listesine göre davalının kefil sıfatıyla yaptığı ilk ödeme 31.03.2006 tarihli ....200,00 TL tutarlı ödeme olup, bu ödemenin dahi henüz yapılmadığı ....02.2006 tarihinde ... takibine girişilmiş olması nedeniyle, davalının henüz rücu hakkının da doğmadığı ortadadır. Ödemelerin geri kalanı sıra cetvelinin düzenlenmesinden daha sonra 2009 yılında yapılmıştır. Diğer taraftan takip konusu bono ve takip talebi 300.000,00 TL üzerinden düzenlenmiş iken, ödemeler toplamı da 186.610,00 TL’dir. Bütün bu açıklamalar çerçevesinde davalının alacağının henüz doğmamış bir borcu teminat altına almak amacıyla düzenlenmiş ve hukuken hak bahşetmeyen bir bonoya dayandığı tartışmasız olup bu durumda mahkemece davalıya sıra cetvelinde isabet eden tutarın payları oranında davacıların dosyalarına, yargılama giderleri de dâhil olmak üzere aktarılmasına, artan kısım olması halinde bu kısmın davalıya bırakılmasına,.... dava dışı borçluya ait araçların satış bedelinden rehinli alacak ödendikten

sonra artan satış bedelinin tamamı .... sıra alacaklısı davalı ...’nin alacaklı olduğu ... .... ... Müdürlüğü'nün 2006/1505 sayılı dosyasına verilmiş, davalının diğer ... ve .... sırada yer alan dosyalarına ise sıra cetvelinde pay ayrılmamış olup bu durumda, davacıların buna ilişkin isteminin hukuki yarar yokluğundan reddine.... karar verilmesi'' gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş; Mahkemece, uyulan bozma ilamları doğrultusunda yapılan yargılama sonucunda, sıra cetvelinin birinci sırasına yapılan itirazın kabulü ile bu sıraya isabet eden tutarın payları oranında yargılama giderleri de dahil olmak üzere davacıların dosyalarına aktarılmasına, ikinci ve üçüncü sıraya yapılan itirazların ise hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8783, Karar No: 2017/16953, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/8783 E.  ,  2017/16953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14492, Karar No: 2013/4852, Tarih: 30.04.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/14492 E.  ,  2013/4852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Kese Köyü 85, 1, 827 parsel sayılı sırayla 3685 m2, 6384 m2 ve 7260 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, Ilgaz Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan sözedilerek davalı olarak tesbit edilmişlerdir. Ilgaz Asliye Hukuk Mahkemesinde davacı ... tarafından ..., Hazine, Kese KTK. aleyhine açılmış olan mesaha tezyidi, men'i müdahale ve tescil davaları kadastro mahkemesine devredilmiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve 1 nolu parselin davacı mirasçıları adına payları oranında tesciline, 85 ve 827 nolu parsellerin tepe niteliği ile tespit dışı bırakılmalarına karar verilmiş, hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin, 2006/2906 E. - 2006/3097 K. sayılı bozma kararında özetle; " Dava ve temyize konu taşınmazların tutanak içeriklerinde vurgulanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alındığında, taşınmazların 3402 sayılı Kadastro Kanununun 5. maddesi hükmü uyarınca tesbit edildikleri anlaşılmaktadır. Bir başka deyişle, somut olayda taşınmazların kadastro tesbitlerinin, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 5. maddesi hükmü uyarınca malikhaneleri açık bırakılmak suretiyle tesbitlerinin yapıldığının kabulü gerekir. Her nekadar yanılgı ile taşınmazların malikhaneleri ...ve ... adına doldurulmuş ise de bu yanılgının hukuksal bir değeri bulunmamaktadır. Böyle bir yanılgı, taşınmazların tesbit tutanaklarının malikhanesinde yanılgı ile tesbit maliki olarak gösterilen kişilerin davada zorunlu olarak taraf olmaları sonucunu doğurur.

Saptanan bu olgu karşısında, kadastro tesbit tutanaklarında yanılgı ile tesbit maliki olarak görünen ....’ın da davada taraf olması gerekirken, mahkemece bu olgunun gözardı edilmesi isabetsiz olduğu gibi kadastro tesbitlerine itiraz eden ...’in de zorunlu olarak davada taraf olması gerektiği halde, adı geçen davada taraf olmamıştır. Ne varki dosyaya yansıyan bilgi ve belgelere göre taşınmazların tutanaklarında tesbit maliki olarak görünen ... ile ...’in aynı kişi olabileceği de, olanaklı olduğundan mahkemece bu konu üzerinde gereği gibi durulmamış, ... ile ...’ın aynı kişi olup, olmadığı da sağlıklı biçimde araştırılmamıştır. Öte yandan kural olarak görevsizlik kararları işten el çekme niteliğinde olup temyizi kabil kararlardandır. Hal böyle olunca, sözü edilen görevsizlik kararının taraflarına yöntemine uygun şekilde tebliğ edilmesi zorunludur. Ne varki görevsizlik kararı taraflarına 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Nizamnamesi hükümleri uyarınca tebliğ edilmemiş ve anılan görevsizlik kararı kesinleştirilmemiştir. Kural olarak öğretide ve yerleşik Yargıtay uygulamasında, görevsizlik kararları yöntemine uygun biçimde kesinleştirilmedikçe, kadastro hâkiminin görevsizlik kararı ile kadastro mahkemesine aktarılan davaya bakması, duruşma oturumunu açması olanaksızdır.

O halde, mahkemece sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için tesbit gününden önce genel mahkemeye açılan ve görevsizlik kararı ile kadastro mahkemesine aktarılan dava hakkında oluşturulan görevsizlik kararı, az yukarıda vurgulanan biçimde taraflarına tebliğ edilerek kesinleştirilmeli, bundan sonra kadastro tesbitlerine itiraz eden, ... ile taşınmazların tutanaklarında tesbit maliki olarak görünen ...ın aynı kişi olup olmadığı araştırılmalı, adı geçenler ayrı kişi iseler, dava dışı ... ile kadastro tesbit tutanaklarında yanılgı ile tesbit maliki olarak gösterilen ...’a dava dilekçesi ve duruşma günü yöntemine uygun şekilde tebliğ edilmeli, husumet yaygınlaştırılarak bu yolla davada taraf koşulu oluşturulmalı, adı geçenler, yargılamaya geldiklerinde kendilerinden davaya karşı diyecekleri delilleri ayrı ayrı sorulup saptanmalı, gösterecekleri deliller toplanmalı, 30 günlük askı ilânlarının yapıldığı gözönüne alınarak, öncelikle aktarılan davanın kapsamı belirlenmeli, aktarılan davanın kapsamı ile sınırlı olmak üzere uyuşmazlığın çözümleneceği gözönüne alınmalı, iddia ve savunma doğrultusunda toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, 1 nolu taşınmazın, değişebilir sınırlı tapu kaydı kapsamında kaldığı, tapu kaydının batı hududunun tepe okuması nedeniyle tapu miktar fazlası olan 85 nolu parselin tepeden kazanıldığı ve halen tepe görünümünde bulunan 827 nolu parselle bütünlük arzettiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne ve 1 nolu 6384 m2 yüzölçümlü taşınmazın ... mirasçıları adına tesciline, 85 nolu 3685 m2 yüzölçümlü taşınmazın tesbit gibi tesciline, 827 nolu 7260 m2 yüzölçümlü taşınmazın tepe niteliği ile tespit dışı bırakılmasına karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Her ne kadar mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hükme yeterli değildir. Şöyle ki; mahkemece yapılan keşifte orman incelemesi yapılmamış, keşfe katılmamış bulunan orman bilirkişiden sadece 827 nolu parsele yönelik olarak alınan rapora dayanılarak hüküm kurulmuş, 1 nolu parselin sınırından dere geçtiği halde, zilyetlikle kazanılmaya elverişli dere yatağı olup olmadıkları yönünden jeolog bilirkişiden rapor alınmamıştır.