muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7944, Karar No: 2014/19316, Tarih: 02.10.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/7944 E.  ,  2014/19316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin gerekçeli kararı, davalının daha önce tebligat yapılan adresine tebliğe çıkarılmış, muhatabın "askere gitmesi” nedeniyle iade edilmiş, bu defa karar ve temyiz dilekçesi; davalıya, Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Tebligat evrakında tebliğ olunan evrakın bir nüshasının eski adrese ait binanın kapısına asıldığına dair bir açıklama bulunmamaktadır.

Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış kimse; adresini değiştirir ve yeni adresini de tebliği yaptırmış olan yargılama merciine bildirmezse, adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde muhataba Tebligat Kanunun 35.maddesine göre tebligat yapılabilir. Davalının, adresini değiştirmediği ancak, geçici süre ile askere gitmesi nedeniyle tebligat yapılamadığı anlaşıldığına göre, davalının askerlik adresi araştırılarak bu adrese tebligat yapılması gerekmektedir. Tebligat Kanununun 35.maddesine göre tebligat yapılması koşulları oluşmadığı gibi yukarıda birinci paragrafta belirtildiği üzere Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca da usulünce yapılmış bir tebligat işlemi bulunmamaktadır. Bu bakımdan kararın ve temyiz dilekçesinin Tebligat Kanununun 35. maddesine göre davalıya tebliği işlemi geçerli kabul edilemez. Açıklanan sebeple, karar ve temyiz dilekçesinin davalıya usulünce tebliğ edilmesi, tebliğinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 02.10.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/10775, Karar No: 2011/2547, Tarih: 22.02.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/10775 E.  ,  2011/2547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıdan olan alacağın davalı tarafından zamanında ödenmemesi nedeniyle munzam zararının oluştuğunu ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 6000,00 TL’nın tahsilini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 5063,2 TL’na hükmedilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-HUMK’nun 388/son maddesinde hüküm sonucu kısmında istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği belirilmiş, 389. maddede ise verilen karar ile iki tarafa tahmil ve bahşedilen vazife ve hakların tereddüdü mucip olmayacak surette gayet sarih ve açık yazılması gerektiği hükme bağlanmıştır. Açıklanan bu yasa hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; mahkemece verilen kararın gerekçe kısmı ile hüküm kısmının da birbiriyle uyumlu olması gerektiği anlaşılmaktadır. Mahkemenin gerekçeli kararının gerekçe kısmında davacının alacağının 5363,12 TL olduğu belirtilmesine rağmen hüküm kısmında 5063,12 TL’na hükmedildiği görülmekte olup, gerekçe ile hüküm kısmı arasında açık çelişki bulunduğunun kabulü gerekmekte olup, gerekçe ile hüküm kısmı arasında çelişki oluşturacak şekilde karar verilmesi olanaksızdır. Mahkemece değinilen bu yön göz ardı edilerek, gerekçe ile hüküm kısmı arasında çelişki oluşturacak şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2010/10775 2011/2547

2-Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bent uyarınca tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3753, Karar No: 2024/2605, Tarih: 26.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3753 E.  ,  2024/2605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2663 Esas, 2023/1186 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/290 E., 2018/229 K.

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin eczacı olduğunu, davalı Kurumun müvekkilinin "reçete girip -silme" işlemini gerçekleştirmek suretiyle muayene katılım ücretinin ödenmesinin ötelenmesini sağlayarak sözleşmenin 01.11.2013 tarihinde yürürlüğe giren (5.3.15.) maddesini ihlal ettiği gerekçesiyle ceza uyguladığını, bu işlem nedeniyle Kurumun zarara uğramadığını, katılım payı ücretinin hak sahibi tarafından bir sonraki reçete içeriğinin alınması sırasında ödendiğini, hastaların eczaneye geldikten sonra ilaçları almaktan vazgeçmesi sebebiyle reçetelerin sistemden silindiğini, sözleşmeye aykırı fiilinin olmadığını ileri sürerek; 30.590,78 TL para cezasının iptali ile muarazanın giderilmesine, el konulacağı bildirilmiş olan 14.903,39 TL ilaç bedelinin el koyma tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; Kurum denetim birimlerince düzenlenen raporlarla davacının sahibi olduğu Yıldırım Eczanesinin reçete girip silme işlemi gerçekleştirerek muayene ücretlerinin ödenmesine sebep olduğunu, bu eylemin sözleşme hükümlerine aykırılık teşkil etmesi sebebiyle uygulanan Kurum işleminin hukuka uygun olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın kısmen kabulüne, 11.02.2014 tarihli ve 2346841 sayılı davalı Kurumca uygulanan 30.590,78 TL cezanın iptaline, 14.903,39 TL ilaç bedeli iadesi talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın kısmen kabulüne, 11.02.2014 tarihli ve 2346841 sayılı davalı Kurumca uygulanan 30.590,78 TL cezanın iptaline, 14.903,39 TL ilaç bedeli iadesi talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili; Mahkemece ilaç bedeli iadesi talebinin reddi yönündeki kararın hukuka aykırı olduğunu, davalı Kurumun 2012 yılı Protokolünün (5.3.15.) maddesinin ihlal edildiğini iddia ederek hukuka aykırı olarak cezai işlem uyguladığı, katılım payının tahsil etmemek gibi bir olayın mevcut olmadığını, Protokolde yer alamayan bir kavram sebebiyle davacı aleyhine cezai şart yüklenmesinin TMK'nın 2. maddesi gereğince yerinde olmadığını, davacının haksız menfaat sağlamadığını, kararın ilaç bedeli iadesine ilişkin kısmının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep ederek kararı istinaf etmiştir.

2.Davalı vekili; davalı Kurumun davaya konu kararının hukuka ve Protokol hükümlerine uygun olduğunu, davacının Protokol hükümlerine aykırı davrandığını, ayrıca sözleşme hükümlerini uygulamış olan davalı Kurum aleyhine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğini, bu nedenle kararın kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep ederek, kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davaya konu sözleşmeye aykırı fiil hakkında 2016 ve 2020 tarihli Protokollerin Kurum işlemine dayanak kılınan 2012 yılı Protokolüne göre eczacı lehine düzenlemeler içerdiği, davacının dava açmakla daha lehine olan hükümlerin uygulanmasını istediğinin kabul edilmesi gerektiği, davanın açılmasına davalının sebep olmadığı gerekçesiyle; tarafların istinaf başvurularının kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurmak suretiyle "SGK Başkanlığı İstanbul SGK İl Müdürlüğü Süreyyapaşa Sağlık Sosyal güvenlik Merkezinin davacı ... (Yıldırım Eczanesi) hakkındaki 22.07.2015 tarihli ve 3816547 sayılı ve 10.04.2015 tarihli ve 1966632 sayılı ceza yazısındaki cezanın 2016 ve 2020 protokollerinin (5.3.14) maddesi gereğince (140 x 100) 14.000,00 TL olarak uygulanmasına, bu ceza yazısıyla hükmedilen 16.590,78 TL'lik cezai işlem ile (4.3.6.) maddesi gereğince hükmedilen 14.903,39 TL ilaç bedeline ilişkin kısmın iptaline, muarazanın bu şekilde giderilmesine, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin REDDİNE," karar verilmiş, yargılama giderleri davacı üzerine bırakılan davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerin temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerin temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili, hasta veya yakınlarının reçete sisteme girildikten sonra çıkan muayene ücretini, katılım payını veya ilaç farkını ödemek istemediğinden ilaçları almaktan vazgeçtiklerini, bu nedenle reçetenin sistemden silindiğini, muayene ücretlerinin sonraki reçeteyle beraber ödenmiş olabileceğini, ödenmiş ise davanın konusuz kalacağını, Protokolde muayene katılım payını tahsil etmemek amacıyla sisteme reçete girilip silinmesi eyleminden bahsedilirken müvekkilinin yaptığı iddia edilen muayene katılım payının ötelenmesine iştirak etmek fiili için ceza düzenlenmediğini, öteleme durumunda Kurum zararının oluşmayacağını, davalının iddiasını ispatlayacak deliller ortaya koyamadığını, davanın açılmasına sebebiyet verdiğinden yargılama giderlerinin davalı üzerinde bırakılması ve müvekkili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili, dava konusu Kurum işleminin protokol hükümlerine uygun olduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı eczacının muayene katılım ücreti ödenmemesi amacıyla reçete girip-silme eylemini gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve olaya sonradan yürürlüğe giren ve davacı lehine olan sözleşme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(6100 sayılı kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3.Değerlendirme

Temyizen incelenen kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle 140 adet reçete hakkında davacının sahibi olduğu eczane ile adı geçen diğer eczaneler arasında kısa süreler içinde karşılıklı olarak reçete girip-silme işlemi yapılarak muayene ücretinin ödenmesinin atlatıldığının sabit olmasına, cezai şartın getiriliş amacının Kurumun zarara uğramasının engellenmesi değil eczaneler arasında katılım payı alan ve almayan eczane ayrımı oluşmasının, dolayısıyla haksız rekabetin önlenmesi olduğunun, bu nedenle davaya konu katılım paylarının daha sonraki reçetede ödenmiş olmasının uygulanan cezai işlemin haklılığını engellemeyeceğinin anlaşılmasına, davalı Kurumca eyleme uygulanan 2012 tarihli sözleşmeye göre daha sonra imzalanarak taraflar arasında yürürlüğe giren 2016 ve 2020 tarihi sözleşmelerde daha az para cezası öngörülmesi nedeniyle çoğun içinde azı da vardır ilkesi gereği davacının daha lehine olan sözleşmenin uygulanmasını isteyeceği kabul edilerek lehe düzenleme gereği uygulanacak ceza miktarının belirlenmesine göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve karara uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davacı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/247, Karar No: 2023/2565, Tarih: 05.10.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/247 E.  ,  2023/2565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TARİHİ : 20.09.2013

İLK DERECE MAHKEMESİ : Silvan Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/110 E., 2022/462 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince; başvuruların kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar; davacı ...'un 06.07.2013 tarihinde köyün yakınından geçen davalı şirkete ait enerji nakil hattı direğine teması sonucunda elektrik çarpması nedeni ile ağır şekilde yaralandığını, olaya yeterli güvenlik önlemi almayan davalı şirketin neden olduğunu, olay sonrasında küçük ...'un vücudunun %45 'lik bölümünde 2. derecede ağır yanık ve ... gücü kaybı meydana geldiğini, çocukları olan küçüğün tedavi gördüğünü ve hastane ile ikamet edilen evin mesafesinin yaklaşık 100 km olması nedeni ile ayrıca bu zararlarının da hesaplanması gerektiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, davacılardan ... için 5.000,00 TL maddi ve 150.000,00 TL manevi, baba ... ... ve anne ... için 500,00'er TL maddi ve 15.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmişler; alınan ilk aktüer bilirkişi raporu sonrasında 07.10.2019 tarihli ıslah dilekçesi ile küçük ... için maddi tazminat taleplerini 87.404,60 TL'ye yükseltmişler, alınan ikinci aktüer bilirkişi raporu sonrasında ise küçük ... için 06.05.2022 tarihli ''HMK 107 nci madde gereği talep arttırım dilekçesi'' başlıklı dilekçe ile 87.404,60 TL olan maddi tazminat taleplerini 227.259,16 TL'ye yükselttiklerini belirtmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı; olayın davacı ...'un kendi eylemi sonucu meydana geldiğini, anne ve babası olan diğer davacıların ağır kusurlu olduğunu, kendilerine kusur yüklenemeyeceğini, talep edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı; olayın davacı ...'un kendi eylemi sonucu meydana geldiğini, anne ve babası olan diğer davacıların ağır kusurlu olduğunu, kendilerine kusur yüklenemeyeceğini, talep edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı vekilinin 30.09.2021 tarihli beyanı, belediyenin yazı cevabı kapsamında bilirkişi tarafından yapılan hesaplama sonucunda davacıların ulaşım giderinin 7.650,00 TL olarak belirlendiği, dava konusu kazanın 06.07.2013 tarihinde meydana geldiği gözetilerek ... 2010 tablosuna göre hazırlanan bilirkişi raporunda; davacı ...'un yaşı itibariyle geçici ... göremezlik tazminatı hakkının bulunmadığı, toplam 227.259,16 TL maddi zararının olduğunun belirtildiği, davacıların köyde yaşaması, köyde toplu taşıma olmaması, toplu taşımaya ulaşmak için de ayrıca özel araca ihtiyaç duyulması ve küçük ...'un Adli Tıp Kurumu maluliyet raporuna göre de iyileşme sürecinin 5 aya kadar uzayabileceği, kaza tarihindeki yaşı da dikkate alındığında hastaneye defalarca gitmesi gerektiği, tedavi gördüğü hastanelerin farklı illerde olması nedeniyle tedavi için her defasında köyden ile gidilmesi, taraflar ilde konaklamasalar dahi yiyecek ve içecek ihtiyaçlarını evden uzakta karşılamaları gerekeceği hususları birlikte değerlendirildiğinde 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci maddesi kapsamında takdiren ve taleple bağlı kalınarak anne ve babanın maddi tazminat talebinin kabulü gerektiği, davacılar vekilinin 06.05.2022 tarihli dilekçesi ile küçük ... için hüküm altına alınmasını istediği maddi tazminat miktarını bilirkişi raporu doğrultusunda 227.259,16 TL olarak açıkladığı, davacı vekili tarafından yargılama aşamasında bilirkişi raporuna karşı itirazda bulunulduğu ve yine istinaf dilekçesinde de bilirkişi raporunun isabetli olmadığının ileri sürüldüğü, bu nedenle davalı lehine usuli kazanılmış hak oluşmadığı, küçük ...'un sürekli ... göremezlik oranı ile tarafların kusur durumu belirlendikten sonra muhtemel sürekli ... göremezlik zararının tespiti için alınan bilirkişi raporunun içtihatlara uygun ve denetime elverişli olduğu, davacıların sosyal ve ekonomik durumları ve meydana gelen olayda tali kusurlu oldukları dikkate alınarakve orantılılık ilkesi de gözetilerek manevi tazminatların belirlendiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 227.259,16 TL maddi tazminat ile 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacı ...'a velayeten davacılar ... ... ve ...'ya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, 500,00' er TL maddi tazminat ile 5.000,00' er TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 06.07.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılar ... ... ve ...'ya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacılar vekili; maddi tazminat hesabına ilişkin rapora itirazlarının olmasına rağmen Mahkemece bu itirazları giderilmeden hüküm kurulduğunu, davacı ... ile ilgili maddi ve manevi tazminatın doğrudan davacı ... lehine hükmedilmesi gerekirken maddi ve manevi tazminatın ...'a velayeten ... ... ve ...'ya verilmesine şeklinde hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, davacı ...'un ağır derecede yaralanmış olması, yaralanmasının ömür boyu sürecek şekilde kalıcı maluliyete sebebiyet vermesi, maluliyet oranının yüksekliği nedeniyle oluşan ağır zarar durumu dikkate alınarak daha yüksek manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, hak nesafete aykırı olacak şekilde davacılar lehine az miktarda manevi tazminata hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davacı anne ve baba ile ilgili maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken hükmedilmediğini, davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunup her davacının bağımsız olarak dava açma hakkının bulunduğunu, bu sebeple Mahkemece davacılar lehine hükmedilen tazminat miktarları için ayrı ayrı vekalet ücreti hesabının yapılması gerektiğini, ayrıca maddi ve manevi tazminat miktarları farklı olduğu için her tazminata ilişkin de ayrı vekalet ücreti hesabının yapılması gerektiğini, yine davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğunu ileri sürerek; kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili; somut olayda şirketlerinin teknik hatası ya da bakım onarım eksikliği olmadığından sorumluluklarına gidilemeyeceğini, elektrik tesislerinin bilimsel esaslara ve kuvvetli akım tesis yönetmeliğinde öngörülen standartlara uygun yapıldığını, şirketlerine yapılan bir ihbar bulunmadığını, geniş araştırma yapılmadan karar verildiğini, raporlar arasındaki çelişkilerin giderilmediğini, bu raporda şirketlerine yüksek oranda kusur izafe edildiğini, yine müşterek müteselsil sorumlu tutulmasının da hatalı olduğunu, şirketlerine diğer kusurlu kişilerin kusuru da yüklenerek tazminat olarak şirketlerine yansıtılmasının hatalı olduğunu, davacı anne babanın özen yükümünün dikkate alınmadığını, olayın meydana gelmesinde davacı anne babanın kusuru nedeniyle nedensellik bağının kesildiğini, dava konusu tesise ilişkin bakım onarım formlarının bu dosyaya celbi gerekirken bu hususta bir araştırma yapılmadığını, bilirkişi raporunun da hükme esas alınacak nitelikte olmadığını, raporda bakiye ömür hesabının hatalı yapıldığını, bilinen dönem, bilinmeyen dönemde %10 artış ve %10 iskontolama yapılmadan hesap yapıldığını, aktüer bilirkişinin uzman olması gerektiğini, raporun yetersiz ve denetime elverişli olmadığını, hesaba esas alınan sürenin başlangıcının küçüğün 18 yaşından itibaren gelir elde edebileceği düşünülmeden olay tarihi olarak alındığını, raporun bu yönüyle de hatalı olduğunu, manevi tazminatın yüksek hükmedildiğini, ıslah ile arttırılan kısma davalının ıslah tarihinde temerrüde düşeceği ve faize de ıslah tarihinden itibaren hükmedilmesi gerekirken olay tarihinden faize hükmedilmesinin hatalı olduğunu, ıslah edilen kısmın zamanaşımına uğradığını, ceza soruşturmasının sonucunun beklenmediğini, kaçınılmazlık unsurunun dikkate alınmadığını ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç