muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15917, Karar No: 2017/11266, Tarih: 04.12.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/15917 E.  ,  2017/11266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

1-6100 sayılı HMK'nın 336/3. maddesi uyarınca temyiz başvurusu sırasında adli yardım talebinin incelenmesi görevi Dairemize ait olmakla, öncelikle davalı ...’in adli yardım talebi incelenmesi gerekmiştir. Temyiz eden davalı ... her ne kadar adli yardım talepli temyiz talebinde bulunmuş ise de; HMK 336/2. maddesi gereği iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorunda olduğundan ve temyiz dilekçesi ekinde mağduriyetini belgelendirmediğinden davalı ...’in kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Hükmü temyiz eden davalının temyiz ilam harcının 1/4'ünü peşin olarak yatırması gerekmektedir (10.05.1965 gün ve 1/1 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı). Temyiz eden davalının süresinde verdiği temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydı yapılmış olmasına rağmen, temyiz harçlarını yatırmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İ.B.K. gözönünde tutularak, davalı ...’e harcı ikmal etmesi için 6100 Sayılı HMK'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle, 1086 Sayılı HUMK'nun 434. maddesi gereğince süre verilmesi, süresi içerisinde harç yatırılmadığı takdirde aynı madde gereğince işlem yapılması, süresi içerisinde harç yatırıldığı takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’in kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle dava dosyasının yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20077, Karar No: 2011/648, Tarih: 19.01.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20077 E.  ,  2011/648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, dava konusu 2441 parsel sayılı taşınmaz İçme Suyu Havzaları Yönetmeliğinin 6. maddesi gereğince mutlak koruma alanında kalmakta olup, yönetmelik hükümleri gereğince davacının tasarruf etme ve yararlanma olanağı bulunmadığından, taşınmazın bedelinin davalı idareden tahsili ile davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 19.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9376, Karar No: 2016/3844, Tarih: 11.05.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/9376 E.  ,  2016/3844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kira bedelinin tespiti

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti

davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, kısmen davanın kabulü ile kira bedelinin 16/04/2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yıllık 9.270,00 YL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 26.12.2007 tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesinden dava konusu tarla niteliğindeki taşınmazın baz istasyonu için kiralandığı anlaşılmıştır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 13.05.1994 gün ve 1994/3-174-336 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, dava konusu taşınmazın niteliği, olayda Borçlar Kanunu'nun adi kiraya ilişkin hükümlerinin mi yoksa konut ve çatılı iş yeri kiralarına ilişkin hükümlerinin mi uygulanacağı yönünden önem taşımaktadır.

Öncelikle belirtmek gerekir ki; Kira parası, Borçlar Kanunu'nun 248. (TBK 299) maddesinde yer alan, kira akdinin esaslı unsurlarındandır. Yine, kiralanan taşınmazın, niteliği itibarı ile 6570 sayılı Yasanın uygulama alanı içinde bulunması durumunda (TBK konut ve çatılı işyeri kirası) asıl olan, kira müddetinin sonunda da kira akdinin devam etmesidir. Ancak, kira parasına ilişkin olarak, tarafların ihtilafa düşmeleri halinde sözleşmede doğan bu boşluk, 18/11/1964 tarih 2/4 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararı uyarınca hakim tarafından doldurulur. Borçlar Kanununa tabi olan yerlerde ise, akit kural olarak sözleşmede öngörülen süre hitamında sona erer ve mecurun kira parası hakkında taraflar arasında anlaşmazlık bulunması durumun da kira akdinin asli unsurlarından olan kira bedeli konusundaki uyuşmazlık nedeniyle artık devam eden bir kira sözleşmesinin varlığından söz etme olanağı yoktur. Bu durumda mahkemece tarla niteliğinde olup baz istasyonu kurmak için kiralanan taşınmazın Borçlar Kanununun adi kiraya ilişkin hükümleri gereğince kira artırımı talep edilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5888, Karar No: 2013/10383, Tarih: 24.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/5888 E.  ,  2013/10383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, çekişme konusu taşınmazların miras bırakan dedesi ...'a ait olup, İsmail'in baba adının "...", anne adının "..." olduğunu, ancak tapu kaydında baba adının "....," anne adının "...." olarak yazıldığını ileri sürerek, tapu kaydında baba adının ..., anne adının ... olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Tapu Sicil Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

24.6.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7468, Karar No: 2011/40565, Tarih: 06.10.2011

**6. Ceza Dairesi         2011/7468 E.  ,  2011/40565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, suç eşyasını kabul etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... Bilgi savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yasal süreden sonra yapılan sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK.nun 318. (5271 sayılı CMK 299) maddesi uyarınca REDDİNE,

I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenemsinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan Pendik 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/225-2009/302 sayılı hükümlülüğünde, adli sicil kaydı ve dosya içerisinde bulunan ilama gore suç tarihinin 15.12.2006 olarak belirtildiğinin anlaşılması karşısında; ilgili dava dosyası getirtilerek, suç tarihinin 15.12.2006 olması durumunda, sanığın o tarihte 18 yaşından küçük olması nedeniyle TCK’nun 58/5. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06/10/2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/539, Karar No: 2023/8237, Tarih: 28.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/539 E.  ,  2023/8237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/265 E., 2015/699 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6545 sayılı Kanun) 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.09.2014 tarihli ve 2014/79948 soruşturma numaralı Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararı ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 19.03.2015 tarihli ve 2015/10145 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/265 Esas, 2015/699 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın temyizen incelenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; kararın temyizen incelenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm,

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmemesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 24.09.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak,

sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın yükümlülüklere uymaması eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/265 Esas, 2015/699 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönlerden incelenmeksizin hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2847, Karar No: 2013/5395, Tarih: 26.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2847 E.  ,  2013/5395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar , davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan, yapıya ise resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi ve irtifak hakkı karşılığının ve pilon yeri bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın enerji nakil hattı geçirilen ve bedeline hükmedilen bölümünün kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ... Genel Müdürlüğü yerine, davalı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendindeki (davalı idare) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ... Genel Müdürlüğü) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 26.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40406, Karar No: 2016/5565, Tarih: 07.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/40406 E.  ,  2016/5565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı ...'nden temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 07/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10581, Karar No: 2019/16173, Tarih: 17.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10581 E.  ,  2019/16173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız Yararlanma

Yerel mahkemece sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 29.12.1986 tarih, 477/634 Esas ve Karar, 21.09.1992 tarih, 225/236 Esas ve Karar ile 12.06.2001 tarih, 177/119 Esas ve Karar sayılı kararları ile uyum gösteren daire kararlarında açıklandığı üzere, Ceza Muhakemesi Kanunu’nda mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nun 193/2. maddesinin "İlk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, CMK'nun 193/2. maddesine yanlış anlam verilerek, aynı Kanun'un 191 ve 147. maddeleri gereğince sanık ...’ın savunması alınmadan, delil takdiri yapılarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12021, Karar No: 2022/2984, Tarih: 19.04.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/12021 E.  ,  2022/2984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

SUÇ : Çocuğu kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER 1)... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/05/2019 tarih ve 2018/882 Esas, 2019/313 Karar sayılı ilamı ile;

a)Sanık ...'ın katılan ...'ı kasten yaralama suçuna azmettirme suçundan TCK'nin 38/1-2. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-e, 87/2-b-son, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair karar ile

b) Suça sürüklenen çocuk ...'ın katılan ...'ı kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b-son, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair karar verildiği

2) Bu kararların lehe istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21/11/2019 tarih ve 2019/2155 Esas, 2019/2512 Karar sayılı ilamı ile; anılan hükümlerin CMK'nin 280/1-d ve 289/1-e maddeleri uyarınca bozulmasına dair karar verildiği,

3) İstinaf bozma ilamı üzerine ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/02/2021 tarih ve 2020/144 Esas, 2021/143 Karar sayılı ilamı ile;

a) Sanık ...'ın çocuk olan katılan ... Kalkan'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirme suçundan TCK'nin 38/1-2. maddesi delaletiyle 82/1-e, 35, 38/1-2, 29, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair karar ile

b) Suça sürüklenen çocuk ...'ın çocuk olan katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 82/1-e, 35, 29, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararın

4) Lehe istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10/06/2021 tarih ve 2021/1349 Esas, 2021/1550 Karar sayılı kararı ile "İstinaf başvurusunun esastan reddine dair" kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10/06/2021 tarih ve 2021/1349 Esas, 2021/1550 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan ceza miktarlarının, 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükümlerin, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan ceza miktarlarının, 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükümlerin, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ve suça sürüklenen çocuk ile katılanın arasında husumet bulunduğu, olay günü de sanık ...'in azmettirmesi ile suça sürüklenen çocuk ...'in pompalı doldurmalı av tüfeği ile katılana bir el ateş etmesi sonucu katılanın sağ tibia ve fibulada açık kırıklara ve damar-sinir parçalanmasına, yaşamsal tehlike geçirmesine, saptanan kırıkların hayat fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyecek ve sağ ayak bileğinin fonksiyonlarını tamamen yitirmesi şeklinde organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak nitelikte yaralandığı olayda; av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen bir durum olması nedeniyle, somut olayda kullanılan pompalı doldurmalı av tüfeğinin etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, atış mesafesi, yaranın niteliği ve taraflar arasındaki husumet ile derecesi birlikte değerlendirildiğinde; sanık ve suça sürüklenen çocuğun eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, mahkemece suç vasfının çocuğu kasten öldürmeye teşebbüs suçu olarak belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önüne alınarak üst sınıra yakın oranda ceza belirlenmesi yerine yazılı şekilde 14 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış bu husus Bölge Adliye Mahkemesince de eleştiri konusu yapılmıştır.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 10/06/2021 tarih ve 2021/1349 Esas, 2021/1550 Karar sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine dair" kararında düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; suça katıldığına ve olay yerinde olduğuna dair delil bulunmadığına, öldürme kastı bulunmadığına, teşebbüs derecesinin fazla belirlendiğine, haksız tahrik indiriminin yetersiz olduğuna, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin; öldürme kastı bulunmadığına, suç vasfının yanlış belirlendiğine, haksız tahrik nedeniyle daha fazla indirim yapılmasın gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;