muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5200, Karar No: 2019/904, Tarih: 07.02.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/5200 E.  ,  2019/904 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, 10.12.2000 tarihinden itibaren 2926 sayılı Kanun kapsamında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti, 01.06.2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının ve aylıkların hakediş tarihinden itibaren faizi ile birlikte tahsili gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtilen şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilamında "....Eldeki davada; davacının salt ürün satışının sigortalılığın başlangıcında esas alınamayacağı gözetilerek, davacının yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler çerçevesinde ve önceki bozma kararı doğrultusunda .... ünvanlı özel kuruluşa, 30.11.2000 ve 30.06.2001 tarihlerinde teslim ettiği ürün bedelinden prim tevkifatı yapılmış olması karşısında, işbu tevkifatın Kurum hesabına intikal ettirilip-ettirilmediği netleştirilerek, ettirilmişse, sigorta başlangıcı olarak, tevkifatın yapıldığı tarihi takip eden aybaşından; aksi halde davacı tarafından sunulan ....Mahsulleri Ofisi Genel Müdürlüğü'ne teslim edilen ürün üzerinde 07.07.2005 tarihli tevkifat kesintisi yapıldığı bu bakımdan Toprak Mahsulleri Ofisinden tevkifata ilişkin belgeler celp edilerek tevkifat yapılmış tevkifat tarihini takip eden aybaşından itibaren başlangıç kabul edilerek sonucuna göre infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde hüküm kısmında kabul edilen sigortalık süreside belirlenmek süretiyle karar verilmesi" gerektiği belirtilmiştir.

Davacı, tarımsal faaliyetle geçimini sağladığını ve ürün tesliminden prim tevkifatı yapıldığını belirterek ilk defa ürün tesliminde yapılan prim tevkifatı tarihinden başlayarak zorunlu Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti ve yaşlılık aylığına karar verilmesini istemiş; Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde tevkifat kesintileri kuruma intikal ettirilmediği gerekçesiyle isteğin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacının ... ünvanlı özel kuruluşa, 30.11.2000 ve 30.06.2001 tarihlerinde telsim ettiği ürün bedelinden prim tevkifatı yapılmış olması karşısında, işbu tevkifatın Kurum hesabına intikal ettirilmemesi sebebiyle bu dönem yönünden isteğin reddine karar verilmesi isabetli isede Toprak Mahsulleri Ofisi Genel Müdürlüğü'ne teslim edilen ürün üzerinden 07.07.2005 tarihli tevkifat kesintisi yapıldığı tarihi takip eden 1.8.2005 tarihi sonrası dönem yönünden taleple bağlı kalınarak infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde hüküm kurulmaması hatalı olup bozma nedenidir.

Mahkemenin yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4734, Karar No: 2013/19149, Tarih: 28.10.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/4734 E.  ,  2013/19149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emirlerinin iptali ve menfi tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Kurum avukatının temyiz etmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının REDDİNE;

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde, “Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak Adalet Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.

Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” düzenlemesi yer almakta olup; açık yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından kaynaklanan davada, mahkeme için öngörülen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gereğinin gözetilmemiş olması; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükümdeki "2919,00" rakamları silinerek yerine "1200,00" rakamları yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTEREK ONANMASINA, 28.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18873, Karar No: 2016/1991, Tarih: 15.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/18873 E.  ,  2016/1991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici sebeplere ve tarafların temyizinin kapsamına göre davacılar vekili ile davalı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, 30.06.2010 tarihli iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahibi eş ve çocuğunun maddi ve manevi zararının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece asıl ve birleşen davalar ile; davacı eş için 1.918,36-TL maddi-40.000,00TL manevi, davacı çocuk için ise 20.000,00-TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Karar tarihinde geçerli olan 2014 yılı A.A.Ü.T.'nin 3/2 maddesinde “ Müteselsil sorumluluk da dahil olmak üzere davanın reddi sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek vekalet ücretine hükmolunacağı” düzenlenmiştir. Buna göre eldeki davada vekille temsil edelen ve aleyhine açılan davalar kısmen reddolunan davalı Şti. lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olunmakla hata yapıldığı açıktır.

O halde davalı . Şti vekilinin bu hususları içeren temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda yapılan açıklamalar gereğince;

1- 20.03.2014 tarihli kararın A-5 maddesinde yazılı olan “5-Davalı kendini vekille temsil ettirdiğinden davacı . yönünden açılan maddi tazminat talebi yönünden reddedilen kısım yönünden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre davalı vekiline takdir olunan 500,00TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” hükmünün silinmesi ile yerine “5-Davalı ve kendilerine vekille temsil ettirdiğinden davacı . yönünden açılan maddi tazminat talebi yönünden reddedilen kısım yönünden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre davalılar vekiline takdir olunan 500,00TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,” hükmünün yazılmasına.

2- 20.03.2014 tarihli kararın B-7 maddesinde yazılı olan “7-Davalı kendini vekille temsil ettirdiğinden maddi tazminat talebi yönünden reddedilen kısım yönünden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre davalı vekiline takdir olunan 500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,” hükmünün silinerek yerine “ 7-Davalı ve davalı . kendilerine vekille temsil ettirdiğinden maddi tazminat davasında reddedilen kısım yönünden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre davalılar vekilleri için takdir olunan 500,00TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,”hükmünün yazılmasına.

3-20.03.2014 tarihli kararın B-8 maddesinde yazılı olan “8-Davalı kendini vekille temsil ettirdiğinden davacı .'e manevi tazminat talebinde reddedilen kısım yönünden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre davalı vekiline takdir olunan 4.800,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,” hükmünün silinerek yerine “8-Davalı ile davalı kendini vekille temsil ettirdiğinden davacı 'e manevi tazminat talebinde reddedilen kısım yönünden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre davalılar vekiller için takdir olunan 4.800,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,” hükmünün yazılmasına.

4-20.03.2014 tarihli kararın B-9 maddesinde yazılı olan “9-Davalı ile davalı kendini vekille temsil ettirdiğinden davacı .'e manevi tazminat talebinde reddedilen kısım yönünden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre davalılar vekillerin için takdir olunan 2.400,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,” hükmünün yazılmasına. Kararın düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden taraflara yükletilmesine, 15.02.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9401, Karar No: 2020/9078, Tarih: 24.09.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/9401 E.  ,  2020/9078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : CMK'nın 223-a maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içinde bulunan Manavgat İlçe Devlet Hastanesi’nden alınan 12.11.21013 tarihli adli raporda atılı suça ilişkin TCK 32.madde 2. fıkrada yer alan işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneği azaldığının belirtildiği, T.C. Sağlık Bakanlığı Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından 27/04/2012 tarihli sağlık kurulu raporu ile; sanığın kendi iradesi ile karar veremeyeceği, kendi işlerini görecek güce sahip olmadığına, hastalığının sürekli olduğuna, hakimlikçe dinlenmesinde bir yarar olmadığına dair rapor verildiği, bu rapor üzerine ise Ankara 12. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2012/69 Esas sayılı dava dosyasında kendisine vasi olarak .... atandığı, ayrıca T.C. Sağlık Bakanlığı Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından 21/01/2008 tarihli sağlık kurulu raporunda, akıl hastalığı belirtileri nedeniyle davranışlarını yönlendirme yeteğininin önemli derecede azalmış olduğu görüş ve kanaatinin bildirildiği, ancak söz konusu raporların içerik itibariyle yetersiz ve hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK’nın 74. maddesindeki usule uygun olarak gözlem altına alınıp tam teşekküllü bir devlet hastanesine yada gereğinde, İstanbul ATK Gözlem İhtisas ve 4. İhtisas Dairelerine dosyadaki tüm evraklarla birlikte sevkinin sağlanarak, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca, atılı suç tarihinde akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 24/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/877, Karar No: 2013/6433, Tarih: 25.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/877 E.  ,  2013/6433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların kömür depoları yapmak suretiyle tecavüz ettikleri iddia olunan dere yatağının belediye sınırlarında kaldığının anlaşılması karşısında, refakate inşaat mühendisi bilirkişi de alınarak keşif yapılıp taşınmazların niteliği, bina vasfında olup olmadığı, yapımı için ruhsat gerekip gerekmediği, ruhsata aykırı inşaat yapılıp yapılmadığı, İmar Mevzuatı içinde kalıp kalmadığı belirlenmek ve binanın yapım tarihi de araştırılarak sonucuna göre TCK.nun 184. maddesi kapsamında sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1531, Karar No: 2006/4181, Tarih: 08.05.2006

3. Ceza Dairesi 2006/1531 E., 2006/4181 K.

**3. Ceza Dairesi 2006/1531 E., 2006/4181 K.**

**- SUÇ VASFININ BELİRLENMESİ**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 109 ]

- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 116 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 494 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

'

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine,

Ancak;

Sanığın müşterek hissedar olduğu tapulu araziden diğer müştereklerin iznini almadan suça konu 13 adet ağacı kestiğinin anlaşılmasına göre konusunda uzman orman mühendisi eşliğinde keşif yapılıp, saha üzerinde kesilen ve dikili halde bulunan bütün ağaçların miktarları ve vasıfları belirlenip, her hissedara isabet eden miktar nazara alındığında sanık tarafından kesilen miktar ile diğer hissedarların hisselerine tecavüz olup olmadığı tespit edilerek; ancak tecavüzün mevcut olması halinde eylemin TCK.un 494/2. maddesinde belirtilen hırsızlık suçunu oluşturacağı, aksi halde eylemin orman olmayan yerlerden ormanlarda yetişen ağaç cinsinden emval kesmek suçunu oluşturup 6831 sayılı Yasanın 116/B maddesi delaleti ile 109. maddesiyle cezalandırılması gerekeceği gözetilmeden bu yönden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın ve müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 08.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3435, Karar No: 2021/254, Tarih: 13.01.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/3435 E.  ,  2021/254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli ..., 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanıklar tarafından gerçekleştirilen eylemlerle ilgili gösterdiği rıza, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden bir hukuka uygunluk nedeni olarak kabul edilemeyecek olup, bu haliyle sanığın üzerine atılı eyleminin TCK'nın 109/1, 109/3-b,f. maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek kanıtları takdir ve değerlendirme görevinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 13.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/942, Karar No: 2011/4911, Tarih: 21.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/942 E.  ,  2011/4911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı idarenin aşağıdaki bend kapsamı dışındaki temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkindir. Ancak;

Dava konusu taşınmazda davacının tapudaki 278/17280 hissesine karşılık kendisine 248 m2 alanlı 32 özel parsel verildiği ve bu özel parselde davalı idarece 62 metrekarelik bölüme el atıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının tüm payı karşılığının 248 m2 olduğu kabul edilerek 62 m2'lik bölüme isabet eden davacı payının iptal edilerek yol olarak terkinine karar verilmesi gerekirken, infazda da tereddüt oluşturacak şekilde sadece 62 m2’lik kısmın terkinine karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının ikinci bendinin olduğu gibi çıkartılmasına, yerine (Pendik, ... mahallesi, 866 ada 5 parsel sayılı taşınmazda davacıya ait 278/17280 hisse karşılığı verilen 248 m2 net alanlı 32 nolu özel parselde el atılan 62 m2 kısma isabet eden davacı payının iptaliyle yola terkini) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8119, Karar No: 2010/7573, Tarih: 23.06.2010

4. Hukuk Dairesi 2009/8119 E., 2010/7573 K.

**4. Hukuk Dairesi 2009/8119 E., 2010/7573 K.**

**- İZİNSİZ SESLERİN KAYDA ALINMASI

- KİŞİLİK HAKLARINA SALDIRI NEDENİYLE TAZMİNAT

- ÖZEL HAYATIN GİZLİLİĞİNİN İHLALİ**- 2709 S. 1982 ANAYASASI [ Madde 20 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 132 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 133 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 134 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 206 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 217 ]

- 0 S. AVRUPA İNSAN HAKLARI SÖZLEŞMESİ (İNSAN HAKLARI... [ Madde 8 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 41 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 47 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı Sema Meral tarafından, davalı Beliğ ve diğerleri aleyhine 08.07.2003 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 01.07.2008 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimitarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının davalılardan Hilmi'ye yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer davalılara yönelik temyiz itirazına gelince; dava, açılacak davalarda kanıt olarak kullanılmak üzere izinsiz olarak kaydedilen ses kaydının davalı avukat tarafından çözümü yaptırılarak noter emanetine aldırması nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Günümüzde ulaşılan teknolojik gelişmeler nedeniyle yasa dışı yollarla kişilerin her türlü özel konuşmalarının dinlenmesi, en özel görüntülerinin izlenmesi ve kaydedilmesi olanağı vardır. Gerçekten son yıllarda kişilerin ses ve görüntüleri gizlice kaydedilerek kişilik haklarına zarar verilmesi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 132, 133 ve 134. maddelerinde haberleşmenin gizliliğinin ihlali, kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması ile özel hayatın gizliliğinin ihlal edilmesi eylemleri ayrı ayrı suç olarak düzenlenmiştir.

Anayasa'nın "Özel hayatın gizliliği" başlıklı 20. maddesinde; herkesin özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesini isteme hakkı bulunduğu belirtilmiş; ayrıca bu hak, Medeni Yasa'nın 24. ve 25. maddeleri ile koruma altına alınmış; Borçlar Yasası'nın 49. maddesinde de kişilik haklarının saldırıya uğraması durumunda uygulanacak yaptırım belirtilmiştir.

Anayasa'nın "Özel hayatın gizliliği" başlıklı 20. maddesinde; herkesin özel ve aile yaşamına saygı gösterilmesini isteme hakkı bulunduğu belirtilmiş; ayrıca bu hak, Medeni Yasa'nın 24. ve 25. maddeleri ile koruma altına alınmış; Borçlar Yasası'nın 49. maddesinde de kişilik haklarının saldırıya uğraması durumunda uygulanacak yaptırım belirtilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 8. maddesinde ise, herkesin özel ve aile yaşamına, konutuna ve haberleşmesine saygı gösterilmesini isteme hakkına sahip olduğu belirtilmiş; maddenin ikinci fıkrasında yasaya uygun sınırlamanın ancak ulusal güvenlik, kamu güvenliği, ülkenin ekonomik refahı, suç işlenmesinin önlenmesi, dirlik ve düzenin, sağlığın, ahlakın, başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması için, demokratik bir toplumda zorunlu olan ölçüde ve yasada öngörülmüş olmak koşuluyla söz konusu olabileceği belirtilmektedir.

Bu konuda Devletin resmi soruşturma ve kovuşturma organlarına getirilen yasal bazı sınırlamaların gerçek kişiler açısından öncelikle uygulanması gerektiği gibi tanınan ayrık durumlardan bu kapsama girmeyen kişi ve kuruluşların yararlanması söz konusu değildir. Yukarıda belirtilen yasal düzenlemelerden de açıkça anlaşılacağı üzere kişinin özel yaşamının gizliliğine dokunulamaz, kişinin sıfatı ve konumu ne olursa olsun rızası dışında kamuya açıklanamaz. Bunlar kişinin gizli alanını oluşturur. Bir kişinin hukuka aykırı bile olsa konuşmalarının ve görüntüsünün gizlice kayda alınması onun kişilik haklarına ve özel yaşamına saldırı niteliği taşır. Bu ses ve görüntü kayıtlarının herhangi bir yolla kamuoyuna yansıtılması, açıklanması da kişilik haklarına yapılmış başka bir saldırı niteliğindedir.

Dava konusu olayda; davacı avukatın, önceki vekil edeni olan dava dışı Ayşegül'ün hile ile avukatlık ücret sözleşmesi imzalattığını kanıtlamak amacıyla, davacının evinde isteği dışında gizlice sesini kaydettiği, daha sonra davacının ses kaydı bulunan CD'yi davalının avukatı Beliğ'e vermiştir. Davalı avukat, konuşma-ların gizlice kaydedilmesi nedeni ile CD'nin Ceza Muhakemesi Yasası'nın 206/2-a ve 217/2 maddeleri uyarınca hukuka uygun elde edilmiş delil niteliği taşımadığını bilmesi gerekir. Buna rağmen davalı Ali Ergon'a ait İzmir 27. Noterliği'ne başvurarak CD'nin çözümünü yaparak emanete alınmasını istemiştir. Davalı noter başkatibi Emin daire dışında notlar alıp çözümü yapmış, davalı noter katibi Hilmi de tutanaklara geçirmiş, çözümleme ve emanet tutanağı noter başkatibi tarafından imzalanarak saklanmak üzere CD'yi emanete almıştır.