muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9302, Karar No: 2022/9321, Tarih: 30.11.2022

2-04.08.2015 tarihli bilirkişi heyet raporunda, elektrik panosuna kaçak akım rölesi taktırılmaması, elektrik arıza işlerinde izole eldiven ve izole ayakkabı giyilmesinin sağlanmaması, bu hususta gerekli ... disiplinini sağlamayan... Turizm Limited şirketinin ikinci derece kusurlu

olduğu, bu kusurun cezaların şahsiliği prensibi gereğince şirket adına otelin teknik işlerini yöneten teknik müdür sanık ...’a ait olduğu, sanıklardan Şükrü’nün şirketin genel müdürü, ...’in ise şirket sahibi olduğu ve cezai yönden sorumlu olmadıkları belirtilmiş ise de, sanıkların görev ve sorumlulukları ile ilgili bir araştırmanın yapılmadığı, beyanlarına göre kusur tayin edildiği, ... sağlığı ve ... güvenliğine ilişkin tespit ve öneri defterinde olaydan önce 03.06.2014 tarihinde, ... güvenlik uzmanı tarafından tüm elektrik panolarının z kapaklı olması, tüm panolara kaçak akım rölesi taktırılması, panoların altına kauçuk paspas konulması önerilerinin yapıldığı ve işveren vekili olarak ... ... tarafından imzalandığı, 10.05.2014 tarihli risk değerlendirme envanterinin tadilatlar ile ilgili bölümünde elektrik çarpma riskine karşı kaçak akım rölesi önlemine karar verildiği, sorumlu kişinin ... olarak belirtildiği, sanık ...’nın “rölenin olmadığı benim de gözümden kaçmış, ancak uzman personelin bunu bana söylemesi gerekirdi” şeklindeki beyanı ile birlikte değerlendirildiğinde, cezaların şahsiliği prensibi gereği atfedilecek kusurun kime veya kimlere ait olduğunun tespiti bakımından; otel organizasyon şemasının temin edilmesi, ... güvenlik tespit ve öneri defterinde işveren vekili olarak imzası bulunan ... ...’ın görevi ve belirtilen eksikliklerle ilgili otelin teknik müdürü ...’a bu eksikliği bildirip bildirmediğinin tespit edilmesi, risk değerlendirme envanterinde sorumlu kişi olarak görünen ...’ın görevinin belirlenmesi, elektrik işleri ile ilgili tek yetkili olduğunu söyleyen ...’ın özlük dosyası getirilerek bu işlerde yetkin ve ehil olup olmadığı araştırıldıktan sonra kusur durumunun mahkemece belirlenmesi için dosyanın üç kişilik elektrik mühendisi ... güvenliği uzmanı bilirkişi heyetine tevdii edilerek bu hususta görüş istenmesi, sanıktan başka şahıs veya şahıslara kusur atfedilmesi halinde suç duyurusunda bulunulması, suç duyurusu neticesinde iddianame tanzim edilmesi halinde incelemeye konu dava dosyası ile birleştirilerek yargılama yapılması, anılan kişiler hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda ise dosyanın denetime olanak verecek şekilde işbu dosya arasına alınarak sanığın hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin ve sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 30.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/264, Karar No: 2007/2068, Tarih: 01.03.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/264 E.  ,  2007/2068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FOÇA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/03/2006

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı,..ada .. parsel sayılı taşınmazın  tapu kaydında  "488 m2 fazlalık" şerhi  bulunduğunu ve tapu miktar  fazlalıklarının Hazineye ait olduğunu ileri sürüp  tapu iptali ile tapu kaydındaki  şerh gibi miktar fazlasının  Hazine adına  tescilini istemiş; bilahare  davasını ıslah ederek  551 m2 miktar  fazlalığının tescili yönünde karar verilmesini  talep etmiştir.

Davalılar (birleşin dosya davacıları),çekişmeli taşınmazın  öncesinin  Hazine tarafından miktar  üzerinden dağıtılan tapuya dayandığını ve çıkan fazlalıklar yönünden  tasdik  tarihinden itibaren 10 yıllık süreenin geçtiğini, kayıt tarihinden beri  taşınmazı  tarımsal amaçla nizasız ve fasılasız  kullana geldiklerini belirterek,.ada ..parselde bulunan fazlalık şerhlerinin terkini ile adlarına tescilini istemişlerdir.

Mahkemece,davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı Hazine vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Asıl ve birleştirilen  ./160 sayılı dava;  tapu kaydında mevcut miktar fazlası şerhinden  kaynaklanan  tapu iptali ve tescil; birleştirilen 172/155 sayılı dava ise, şerh terkini ve tescil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece,kısa kararda "davanın kabulüne";gerekçeli kararda ise "davacı maliye  Hazinesinin davasının  birleştirilen 2003/ 262 esas,160 karar sayılı  dosya ile birlikte  kabulüne;birleştirilen 2003/172 esas,2003/155 karar sayılı dosyada  davanın reddine" şeklinde  hüküm kurulmak suretiyle  kısa karara  çelişkili olarak gerekçeli karar  yazılmıştır.                                                            Bilindiği üzere;tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

Nevarki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek yukarıda açıklandığı şekilde kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,1.3.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4597, Karar No: 2020/1843, Tarih: 11.03.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4597 E.  ,  2020/1843 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi - Numarası : 12/02/2015 - 2014/384 esas ve 2015/85 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

1) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

2- Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları ile önceki hükümlülükleri dikkate alınmaksızın, iddianame tanzim tarihi 6545 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 28/06/2014 tarihinden sonra olduğu için bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı ve gerektiğinde tedavi kararı da verilerek, infazına başlanması, sanığın erteleme süresi zarfında; aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasında belirtildiği şekilde;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

Hallerinde, hakkında kamu davası açılması gerekirken, TCK'nın 191. maddesinin 2, 3 ve 4. fıkralarında belirtilen şartların gerekleri yerine getirilmeden, bir başka ifadeyle kamu davasını açma koşulları oluşmadan doğrudan kamu davası açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5087, Karar No: 2012/7146, Tarih: 17.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/5087 E.  ,  2012/7146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi katılan davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Mahkemece davacı tarafın davasının kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, dosyanın incelenmesinde hükmü temyiz eden katılan davacıdan yargılama sırasında başvuru ve katılma harcı alınmadan müdahilliğine karar verildiği anlaşılmaktadır.

492 sayılı Harçlar Kanununun 32.maddesi hükmünde yargı işlerinde gerekli harçlar ödenmedikçe müteakip usuli işlemlerin yapılamayacağı açıklanmıştır. Bu hukuksal olgu ve bir davada asli müdahalede bulunulabilmek için başvuru ve peşin harç yatırılması gerektiği gözetildiğinde asli müdahalede bulunanların müdahilliğine karar verilebilmesi ve dolayısı ile hakkında bu sıfatla hüküm oluşturulabilmesi için müdahale harçlarının yatırılması gerekir. Ne var ki, dosya içeriğinde adı geçen kişinin müdahale dilekçesi verirken gerekli harçları yatırdığına ilişkin bir bilgi ve belge bulunmamaktadır. Gerekli harçlar alınmadan katılma talebinin kabulüne karar verilemeyeceği gibi katılma talebinde bulunan yönünden hüküm de verilemez.

Hal böyle olunca mahkemece asli müdahale talebinde bulunana katılma harcını yatırması için kesin süre verilmesi ve sonucuna göre yöntemine uygun şekilde yapılmış bir katılma talebi bulunup bulunmadığı değerlendirildikten sonra katılan yönünden bir hüküm oluşturulması gerekirken, harcı yatırılarak yapılmış bir katılma talebi bulunmadığı halde katılma talebinde bulunan ...'in müdahilliğine karar verilmesi isabetsiz, katılan davacı ...'in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde katılan davacıya iadesine, 17.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14594, Karar No: 2024/7589, Tarih: 13.06.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/14594 E.  ,  2024/7589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/323 E., 2022/794 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Yasa'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı nitelikli yağma suçundan mahkûmiyetine yeterli derecede her türlü şüpheden arınmış kuvvetli, inandırıcı ve kesin delil bulunmadığından, katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmeyerek, sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/323 Esas, 2022/794 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, hukuka aykırılık görülmediğinden aynı sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

13.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18215, Karar No: 2013/12709, Tarih: 02.07.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/18215 E.  ,  2013/12709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/12/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/09/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

l-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde davacınm tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları ile reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kişilik haklarına haksız saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... Büyükşehir Belediye Başkanı olduğunu, davalının 13/12/2010 tarihli ... Meclis Plan ve Bütçe görüşmelerinde ve devamında 14/12/2010 tarihli basın toplantısındaki beyanlarında, ... Büyükşehir Belediyesinde on yedi kişilik bir rüşvet çetesinin bulunduğunu ileri sürdüğünü, kendisinin de belediye çalışanı olduğunu ve adının davacının beyanlarına dayanak gösterdiği dava dışı ...'nun savcılık ifadesinde geçtiğini hakkında soruşturma yürütüldüğünü ancak savcılık tarafından kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiğini, davacının kesinleşen bu karara ve aradan geçen zamana rağmen davaya konu açıklamalarda bulunduğunu bu durumun kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu beyanla uğranılan manevi zararın davalıdan tazminini talep etmiştir.

Davalı, beyanlarında davacının isim veya sıfatı gibi tanımlayıcı ibarelere yer verilmediğini, doğrudan davacının şahsına yönelik beyan, düşünce, yorumlarda bulunulmadığını, davacının haklarına doğrudan bir müdahale olmadığından matufiyetin oluşmadığını beyanla açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı, beyanlarında davacının isim veya sıfatı gibi tanımlayıcı ibarelere yer verilmediğini, doğrudan davacının şahsına yönelik beyan, düşünce, yorumlarda bulunulmadığını, davacının haklarına doğrudan bir müdahale olmadığından matufiyetin oluşmadığını beyanla açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir. Hakim manevi tazminatın miktarını tayin ederken saldın teşkil eden eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Miktann belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel hal ve şartların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde objektif olarak göstermelidir. Çünkü kanunun takdir hakkı verdiği hususlarda hakimin hukuka ve hakkaniyete göre hüküm vereceği Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesinde belirtilmiştir. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik

taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Davaya konu olan olayda; isteme esas fiilin oluş tarihi, gelişim şekli ve yukarıdaki ilkeler gözönüne alındığında, hükmedilen manevi tazminat fazladır, daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere karann bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukanda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalı yaranna BOZULMASINA, davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/07/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dava, kişilik haklarına saldırı nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu edilen ve davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu iddia ve kabul edilen konuşmalar davalının 13/12/2010 tarihinde ..... Bütçe görüşmelerinde yaptığı konuşma ve 14/12/2010 tarihinde yaptığı basın toplantısında kullandığı ifadelerdir.

Tarafların her ikisi de siyasi kişiler olup, davacı ... Büyükşehir Belediye Başkanı davalı ise ....Başkanıdır.

Mahkemece de kabul edildiği üzere davalının konuşmalarında davacının ismi geçmediği gibi, ... Büyükşehir Belediyesinde yapıldığı iddia olunan bir kısım yolsuzlukların üzerine gidilmemiş olması eleştiri konusu yapılmıştır.

Tarafların her ikisi de siyasi kişiler olup, davacı ... Büyükşehir Belediye Başkanı davalı ise ....Başkanıdır.

Mahkemece de kabul edildiği üzere davalının konuşmalarında davacının ismi geçmediği gibi, ... Büyükşehir Belediyesinde yapıldığı iddia olunan bir kısım yolsuzlukların üzerine gidilmemiş olması eleştiri konusu yapılmıştır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kararlarında da belirtildiği üzere siyasetle uğraşan kişilerin kendilerine yönelik sert, ağır, hatta incitici eleştirilere de katlanması gerekir. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ile güvence altına alınan ifade özgürlüğünün sadece "zararsız ve ilgilenmeye değmez olarak görülen bilgi ve fikirler değil, aynı zamanda rahatsız eden şaşırtan ve gücendiren" ifadeleri de kapsadığı kabul edilmiş ve bu ifadeler var olmadan "demokratik bir toplumdan" söz edilemeyeceği kabul edilmektedir.

Kaldı ki, davacı ve davalı farklı iki siyasi partiye mensup olup bu konuşmaların ....çatısı altında geçtiği de gözetildiğinde davanın tümden reddi gerektiği düşüncesinde olduğumdan dairemiz çoğunluğunun kararına katılmıyorum. 02/07/2013