muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/8378, Karar No: 2018/19370, Tarih: 26.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/8378 E.  ,  2018/19370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay günü 11 yaşında olan mağdurun yanına gelen sanığın, kendisini okul müdür yardımcısının abisi olarak tanıtarak babası ile telefonda görüşmek istediğini söyleyerek mağdurdan aldığı cep telefonunu geri iade etmediği olayda; mağdurun yaşı nedeniyle malını koruyamayacak durumda olup olmadığına ilişkin gerekirse uzman hekim raporu da alınarak, TCK'nın 142/2-a maddesinin uygulama koşulları tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... Seyfi’nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 26.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7718, Karar No: 2007/8624, Tarih: 29.11.2007

11. Ceza Dairesi 2007/7718 E., 2007/8624 K.

**11. Ceza Dairesi 2007/7718 E., 2007/8624 K.**

**- DOLANDIRICILIK

- RESMİ EVRAKTA SAHTECİLİK

- ZİNCİRLEME SUÇ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 157 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 158 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 350 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 503 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 504 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 80 ]

**"İçtihat Metni"**

Resmi evrakta sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından sanık B.Murat'ın yapılan yargılaması sonunda: Mahkumiyetine dair (Bursa Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 16.04.2007 gün ve 2002/110 Esas, 2007/93 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığımın bozma isteyen 03.10.2007 tarihli tebliğnamesi ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:

Şikayetçinin 10.12.2001 tarihinde suça konu çek yapraklarını kaybetmesi ile ilgili müracaat ettiğine ilişkin karakol tutanağının ...bank'ın 17.06.2002 tarihli yazı cevabı ekinde gönderilmiş olup, mahkemece 24.12.2002 tarihli celsede incelenmiş olması karşısında tebliğnamedeki bu yöne ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

I- Sanık müdafiinin dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanığın suça konu 3 adet çeki alacaklısı Şehmus'a önceden doğmuş borcuna karşılık vermiş olması nedeniyle dolandırıcılık suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

II- Sanık müdafiinin sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinde, 765 sayılı Yasa'nın 80. maddesinden farklı olarak "değişik zamanlarda" denilmesi karşısında aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığından, sanığın sübuta eren, borcuna karşılık şikayetçi Şeyhmus'a toplam 12.000.000.000 lira bedelli 3 adet sahte çeki aynı anda ciro edip vermesi eyleminde 765 sayılı Yasa'nın aksine, 5237 sayılı Yasa'nın zincirleme suça ilişkin hükmün uygulanmayacağı gözönüne alıp,

buna göre kararın gerekçe bölümünde; 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasa'nın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerektiği gözetilmeden 5237 sayılı Yasa'nın 43. maddesinin aleyhe olduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,

buna göre kararın gerekçe bölümünde; 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasa'nın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın tespiti gerektiği gözetilmeden 5237 sayılı Yasa'nın 43. maddesinin aleyhe olduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi (BOZULMASINA), 29.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16713, Karar No: 2016/1649, Tarih: 15.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16713 E.  ,  2016/1649 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Kayseri 2. Sulh Hukuk ve Kayseri 6. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, alacak istemine ilişkindir.

Kayseri 2. Sulh hukuk Mahkemesince, uyuşmazlığın kira ilişkisinden kaynaklanmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Kayseri 6. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise, taraflar arasındaki uyuşmazlığın kira ilişkisine dayandığı, HMK'nın 4/a maddesi gereğince kira ilişkisinden doğan alacak davalarında sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nın sulh hukuk mahkemelerinin görevini düzenleyen 4. maddesinin 1/a bendi gereğince kiralanan taşınmazların İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yolu ile tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dahil tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalar sulh hukuk mahkemesinin görevine girmektedir. Mülga 1086 sayılı HUMK'dan farklı olarak bu düzenlemede miktar ayırımı yapılmaksızın tahliye, alacak, tazminat, kiracılık sıfatının tespiti gibi tüm kira ilişkisinden kaynaklanan uyuşmazlıkların çözüm yeri Sulh Hukuk Mahkemesi olarak gösterilmiştir.

Somut olayda davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 1 yıllık kira sözleşmesi düzenlendiği, sözleşme ile işin mahiyeti gereğince dükkanın içine ve dışına ne yapılması gerekiyorsa kiracı tarafınca bunların yapılacağı, kira sözleşmesi bitim ile de kiraya veren mülk sahibine bu yapılanların bırakılarak dükkan tahliye edileceği şeklinde anlaştıklarını, davalının buna ilişkin olarak dükkanın dış kısmına alüminyum composite panel kaplama ve iskelet yaptırdığını, kira sözleşmesi bitimi ile sadece "Eczane" yazısını söküp dükkanı tahliye etttiğini, daha sonra müvekili başka bir şahsa dükkanı kaplamalı bir şekilde kiraya verdiğini, bu şahıs da bu kaplamayı boyatarak kendi ismini yazdırmış, müvekkili ile yeni kiracısı arasındaki sözleşme devam ederken davalının 27/03/2014 tarihinde kimseye haber vermeden, dükkanın dış kısmındaki yapılmış olan bu kaplamayı söküp gittiğini, bu nedenlerle müvekkiline ait kaplama ve levhaların bedelinin şimdilik 7.500,00.- TL'nin dava tarihinden itibarinden başlamak üzere işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesini talep etmektedir. Davanın, 6100 sayılı HMK'nın yürürlüğe girmesinden sonra 26.11.2014 tarihinde Sulh Hukuk Mahkemesinde açıldığı anlaşılmıştır. Buna göre, kira ilişkisinden kaynaklanan uyuşmazlığın Kayseri 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Kayseri 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32426, Karar No: 2016/12716, Tarih: 26.05.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/32426 E.  ,  2016/12716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dairemizin 28.10.2015 tarih 2015/12576 Esas 2015/31204 Karar sayılı dosyasının kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 27/11/2015 tarih 3 – 2013/326446 sayılı itiraz talebi ile "

<< Sanık ile mağdurun tartışmaları sırasında, sanığın mağdura yumrukla vurması sonucunda mağdurun, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'nun 27 07 2012 tarihli raporunda açıklandığı üzere sol kulak iç kısımda 2 cm kesi, sol yanakta 1x1, 1x2, 1x1 cm ebatlı ekimoza neden olarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığı ve mağdurun yaşadığı olayın efor ve stresinin etkisiyle kendinde mevcut hipertansiyon hastalığının intrakraniyal kanamaya ve hayati tehlike geçirmesine neden olduğu sabittir.

Sanığın eyleminin doğrudan neden olduğu sonuç itibariyle mağdurun yaralanmasının etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği anlaşılmaktadır. Ancak, mağdurun hiper tansiyon hastası olması nedeniyle olay sırasında sarf ettiği efor ve maruz kaldığı stresin bu hastalığı tetiklediği, sanığın eyleminin boyutlarını da aşacak şekilde, kafa içi kanama ve mağdurda hayati tehlike doğmasına neden olduğu da dosya kapsamı ile sabittir. TCK.nun 23/1 maddesindeki "Bir fiilin, kastedilenden daha ağır veya başka bir neticenin oluşumuna sebebiyet vermesi hâlinde, kişinin bundan dolayı sorumlu tutulabilmesi için bu netice bakımından en azından taksirle hareket etmesi gerekir" hükmü gereğince, sanığın kastettiğinden daha ağır bir netice doğuran bu eylemi nedeniyle, mağdurdaki hipertansiyon hastalığını bilmiyorsa taksirle yaralama suçundan TCK.nun 89/1-2 maddeleri gereğince, hastalığı biliyorsa TCK.nun 89/1-2, 22/3 maddeleri gereğince sorumlu tutulabileceği, sanığın kasten basit yaralama eyleminin, ortaya çıkan daha ağır sonuç yönünden mağdurdaki hastalığı bilip bilmemesine göre olası kasta dönüşme imkanının bulunmadığı nedeniyle Yüksek Daire kararına itiraz etmek gerekmiştir "Kasten Yaralama" suçundan sanık ...'in TCK.nun 86/1, 87/1-d, 62/1 maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19/07/2013 gün ve 2013/62 Esas, 2013/262 Karar sayılı kararı BOZULMASI hakkındaki Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 05/11/2015 gün ve 2015/12576 Esas, 2015/31204 Karar sayılı kararının KALDIRILMASI, hükmün yukarıda izah edilen gerekçe ile BOZULMASI,

İtiraz yerinde görülmediği takdirde, itiraz hakkında bir karar verilmek üzere dosyanın YARGITAY CEZA GENEL KURULUNA TEVDİİ talebiyle

İtiraz yerinde görülmediği takdirde, itiraz hakkında bir karar verilmek üzere dosyanın YARGITAY CEZA GENEL KURULUNA TEVDİİ talebiyle

05.07.2012 tarih ve 6352 sayılı Yasanın 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesine eklenen 2 ve 3. bentler ile aynı yasanın geçici 5. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli hakkındaki Kanuna eklenen geçici 5. madde hükmü uyarınca Yüksek Yargıtay Ceza Genel kurulunca henüz karara bağlanmayan dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/11/2015 tarih 3 – 2013/326446 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 28.10.2015 tarih 2015/12576 Esas 2015/31204 Karar sayılı bozma kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/11/2015 tarih 3 – 2013/326446 temyiz sayılı itiraz istemi yukarıda anlatılan gerekçede belirtildiği üzere yerinde görülmüş olduğundan itirazın kabulü ile

Sanık ile mağdurun tartışmaları sırasında sanığın mağdura yumrukla vurması sonucunda Adlı Tıp Kurumu 2.İhtisas Kurulu'nun 27 07 2012 tarihli raporunda açıklandığı üzere sol kulak iç kısımda 2 cm kesi, sol yanakta 1x1, 1x2, 1x1 cm ebatlı ekimoza neden olarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığı ve mağdurun maruz kaldığı yaralanmanın etkisiyle kendinde mevcut hipertansiyonunun intrakraniyal kanamaya neden olduğu anlaşılmakla, sanığın mağdurdaki hipertansiyon hastalığını önceden bilip bilmediğinin araştırılması ve sonucuna göre ,

Sanık mağdurdaki hipertansiyon hastalığını bilmiyorsa taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 89/1-2 maddeleri gereğince; şayet biliyor ise bilinçli taksirle yaralama suçundan TCK.nun 89/1-2, 22/3 maddeleri gereğince hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA , 26.05.2016 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13435, Karar No: 2012/1521, Tarih: 06.02.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2011/13435 E.  ,  2012/1521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, bir adet taşınmazdaki ortaklığın satış yoluyla giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile taşınmazın satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına,toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bir kısım davalılar vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Ortaklığın giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalar olup, sonuçta kazanan veya kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden vekalet ücretinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekir.

Olayımıza gelince ; dava konusu taşınmazın ortaklığının giderilmesine yönelik davada davacı kendisini vekille temsil ettirmediği halde davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmiştir. Davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değilse de, bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden hüküm fıkrasından davacı yararına hükmedilen vekalet ücretine ilişkin 5 nolu bendin çıkarılarak, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle HMUK’nun 438 / son maddesi gereğince ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden paylarına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 18.40.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenlerden alınmasına, 6.2.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3624, Karar No: 2014/5776, Tarih: 02.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/3624 E.  ,  2014/5776 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/218349

MAHKEMESİ : Karabük Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 28/02/2013 gün ve 2010/220 E. 2013/21 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, Hakaret

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar İsmail ve A. C. mağdur Şaban'a yönelik eylemlerinin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık İsmail müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde eksik incelemeye, sübuta, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık A.C. müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde eksik incelemeye, sübuta, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin suçların niteliğine, takdiri indirim hükmünün uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

A- Sanıklar İsmail ve A.C.hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden yapılan incelemede;

a- Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanıklar İsmail ve A.C.sopalarla, sanık Tahsin'in de baltayla mağdurun kafa, sırt ve omuz bölgelerine vurarak baş bölgesinde en az iki darbeyle oluşturulabilecek nitelikte sol temporaparietalde parçalı çökme kırığına, subaraknoidal ve intraserebral kanamaya, pnömosefaliye, oksipital kemik sağında kırığa, hayati tehlike geçirmesine, hayat fonksiyonlarını ağır (5) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırıklarına ve oluşan kraniektomi defekti nedeniyle organlarından birinin işlevinin zayıflamasına neden olacak şekilde yaraladıkları, sanık İsmail'in, 112 hattını arayarak yardım istediği, sanıkların, mağduru tanık Mustafa'nın da yardımıyla İsmail'in kamyonuna bindirdikleri, A.Ç. kamyonu sürerek olay yerini bulamayan ve yol ayrımında beklemekte olan ambulansa teslim ettikleri, sanık İsmail'in, hastaneye kadar mağdurun yanında kaldığı, mağdurun çağrılan ambulansla hastaneye kaldırılarak ölüm sonucunun gerçekleşmesinin önlendiği olayda;

Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre, sanıklar icra hareketlerini tamamlayıp neticenin meydana gelmesini önlediklerinden, eylemlerinin öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesi gerekmekle beraber, 5237 sayılı TCK.nun 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükmü göz önünde tutularak, mağdurun iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığı olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor alındıktan sonra ve aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, sanıkların kasta dayalı kusurlarının ağırlığı hususları birlikte dikkate alınarak, TCK.nun 86/1. maddesi uyarınca temel cezanın üst sınırdan belirlenmesi suretiyle kasten yaralama suçundan hüküm kurulması yerine, yazılı şekilde sanıklar hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan karar verilmesi,

b- Sanıklar hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sırasında indirim oranının gösterilmemesi,

B- Sanık Tahsin hakkında kurulan hüküm yönünden;

Uyap İşletim sisteminden alınan 21.11.2014 tarihli nüfus kayıt örneğinden, sanık T.. Y..'ın 11.12.2013 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nun 64. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar İsmail, Ali Can ve Tahsin müdafıileri ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 02/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

02/12/2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar İ.. Y.., A.. Y.. müdafii Avukat yokluklarında 04/12/2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/4788, Karar No: 2014/12549, Tarih: 06.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/4788 E.  ,  2014/12549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahta 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2013

NUMARASI : 2013/560-2013/906

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerinden enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının, taşınmazın tüm değerinin; yüzde (1)'i geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla belirlenmesi,

2-Davacı tarafça yatırılan başvuru ve vekalet haçlarının iade edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17028, Karar No: 2016/4746, Tarih: 19.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/17028 E.  ,  2016/4746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki yapılan kadastro tesbitine itiraz davasının yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar ... ve arkadaşları vekili Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 19/04/2016 günü için yapılan tebligat üzerine gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü, Söğüt mevkii 320 parsel sayılı taşınmaz, miktar hanesi açık bırakılarak, kagir ev ve tarla niteliğiyle, Mayıs 1978 tarih 1 sıra numaralı sicilde ... adına kayıtlı iken, 1979 yılında oğlu ...'a bağışladığı, halen onun zilyetliğinde olduğu; 322 parsel sayılı taşınmaz, miktar hanesi açık bırakılmak suretiyle iki kagir ev ve ve üç kagir dam ve tarla niteliği ve Ağustos 1975 tarih 2 sıra numaralı tapu kaydı ile ...'a ait ve onun zilyetliğinde olduğu; 395 parsel sayılı taşınmaz, miktar hanesi açık bırakılarak, kuyu ve tarla niteliğiyle, Ağustos 1975 tarih 1 sıra numaralı tapu ile ...'a ait olduğu ve halen onun zilyetliğinde olduğu; ancak, bu parsellerin, asliye hukuk mahkemesinin 1984/164 Esasında dava konusu olduğundan sözedilerek, malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir.

Asliye hukuk mahkemesinin 1984/164 Esasına kayıtlı dosyada; ...mahdumları tereke mümessili ... vekili Avukat ... tarafından davalı sıfatıyla ... aleyhine, tapuda Şubat 1962 tarih 1 numaralı sicilde temsil ettiği terekeye ait tapu kaydı kapsamında kalan taşınmaz için yolsuz olarak, Temmuz 1975 tarih 1, Temmuz 1975 tarih 2, Ağustos 1975 tarih 2, Ağustos 1975 tarih 2, Mayıs 1978 tarih 1 sıra numaralı tapu kayıtlarının oluşturulduğu, sırasıyla 12640, 5125, 5520, 18700 ve 6320 m2 yüzölçümündeki bu taşınmazın davalı adına olan bu tapularının iptali istemiyle dava açmış, davaya mirasçılar ... ve arkadaşları devam etmiştir. Mahkemece dava dosyası çekişmeli yerler için tutanak düzenlendiğinden söz edilerek, 3402 sayılı Kanunun 5 ve 27. maddeleri gereğince kadastro mahkemesine aktarılmıştır.

... ve ... ise tapu malikleri mirasçılarından ...i ve bunların mirasçısı ...'nin payını 1991 ilâ 1994 yılları arasında düzenlenen dört adet noter satış vaadi sözleşmesiyle satın aldığı, sözü edilen kişilere düşecek payın ½'şer olarak adlarına tapuya tescili; ..., 21.09.2010 günlü dilekçesiyle 320 sayılı parseli ...'dan satın aldığı, adına tapuya tescili; ..., davalı ...'ın kardeşi olduğu, taşınmazların ortak muris babaları ....'dan kendilerine kaldığı, paylaşılmadığı iddiasıyla ve adlarına tescili istemiyle davaya katılmışlardır.