muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3776, Karar No: 2014/3878, Tarih: 16.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3776 E.  ,  2014/3878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2013

NUMARASI : 2012/394-2013/127

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı müflis şirketin eski ortağı olduğunu, şirket ortağı olması nedeniyle doğan hakları ile hissesini şirket yetkilisine devretmesinden kaynaklanan alacağı sebebiyle, müflis şirketin borçlu, yetkilisinin de avalist olarak imzaladığı bonodan kaynaklanan 600.013,00 TL alacağının iflas masasına kaydı için yaptığı başvurusunun davalı iflas idaresince haksız olarak reddedildiğini ileri sürerek, müvekkilinin 600.013,00 TL alacağının iflas masasına kaydını talep ve dava etmiştir.

Davalı müflis şirket iflas idare memuru Hüseyin Bozdoğan, davacının alacağının gerçek alacak olmadığını, zira alacağın sadece bonoya dayalı olması ve davacı tarafından alacak kalemleri ve hangi yıllara ait olduğu hususunda net bir bilgi ve belge sunulmaması nedeniyle, kayıt kabul başvurusunu reddettiklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının alacağının dayanağı olan bononun her zaman düzenlenmesinin mümkün olduğu, ispat yükü kendisinde olan davacı tarafın alacağın sebebini açıklamadığı gibi, varlığını da başka delil ve belgelerle ispatlayamadığı, yine davacının müflis şirketin eski ortağı olduğu, tüm bu sebeplerle alacağın gerçek bir alacak olmadığı ve dayanağı senedin muvazaalı düzenlendiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İİK'nın 234/1. maddesi, "iflas idaresi sıra cetvelini iflas dairesine verir ve alacaklıları 166. maddenin 2. fıkrasındaki usule göre ilan yoluyla haberdar eder." hükmünü, İİK'nın 235/1. maddesinin ilk iki cümlesi "Sıra cetveline itiraz edenler, cetvelin ilanından itibaren onbeş gün içinde iflasa karar verilen yerdeki ticaret mahkemesine dava açmaya mecburdurlar. 223. maddenin üçüncü fıkrası hükmü mahfuzdur." hükmünü içermektedir. Bu madde hükümlerinden de anlaşılacağı üzere, iflas sıra cetveline itiraz davaları süreye tabi olup, bu süre kural olarak sıra cetvelinin İcra ve İflas Kanunu'nun 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer davacı aynı Kanun'un 223. maddesine göre tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Dairemiz'in 11.12.2013 tarihli geri çevirme kararı üzerine, İflas Müdürlüğü'nce davacı alacaklı vekilinin İİK'nın 223. maddesi gereğince masraf avansı vermediği bildirilmiş ve sıra cetvelinin ilan edildiği gazete örnekleri gönderilmiştir.

Dairemiz'in 11.12.2013 tarihli geri çevirme kararı üzerine, İflas Müdürlüğü'nce davacı alacaklı vekilinin İİK'nın 223. maddesi gereğince masraf avansı vermediği bildirilmiş ve sıra cetvelinin ilan edildiği gazete örnekleri gönderilmiştir.

Bu durumda, sıra cetveli son olarak 08.08.2012 tarihinde ''Sözcü'' Gazetesi ile Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edilmiş olup, İİK'nın 235/1. madde hükmü uyarınca bu tarihten başlayan 15 günlük süre geçirilerek 29.08.2012 tarihinde davanın açıldığı gerekçesiyle, reddine karar verilmesi gerekirken, esasa ilişkin gerekçelerle reddi doğru olmamış ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK'nın 438/son maddesi gereğince değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan kararın değişik gerekçeyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2926, Karar No: 2010/132, Tarih: 21.01.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/2926 E.  ,  2010/132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalı ... İnş. Müh. Tur. Tic. San. Ltd. Şti. ile davalı-k.davacı ... Life Der Clup İnternational Turz. Hizm. A.Ş. arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 27.09.2007 gün ve 2004/522-2007/392 sayılı hükmü bozan Dairemizin 15.01.2009 gün ve 2008/608-2009/56 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 200,00 TL para cezası ile bakiye 3,20 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, 21.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18481, Karar No: 2013/22801, Tarih: 29.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/18481 E.  ,  2013/22801 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

... adına Av ... ile Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... 1. İş Mahkemesi’nden verilen 22.11.2011 gün ve 2003/25 Esas ve 2011/882 Karar sayılı hükmün, Dairemizce yapılan temyiz denetimi sonrasında 21.05.2013 tarih ve 2012/2919 Esas ve 2013/11088 Karar sayılı ilam ile onanmasına karar verilmiştir. Davalı vekili tarafından bu kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

1) 6136 sayılı Avukatlık Kanununun 168. maddesinde yer alan, “Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak Adalet Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir. Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” İçerikli açık yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından kaynaklanan davada, mahkemece maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gereğinin gözetilmemiş olduğu anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, davacının maddi hatanın düzeltilmesi isteminin kabulü ile Dairemizin maddi hataya dayalı 21.05.2013 tarih ve 2012/2919 Esas ve 2013/11088 Karar sayılı onama kararının ORTADAN KALDIRILMASINA;

2-) Hükmün (5) nolu bendindeki '' 15.950.00'' TL rakamlarının silinerek yerine "1.100,00" rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5879, Karar No: 2017/10241, Tarih: 18.10.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/5879 E.  ,  2017/10241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hüküm kısmında, belirlenen 6 ay 20 gün hapis cezası 5237 sayılı TCK’nın 50 ve 52. maddeleri uyarınca “4000 TL adli para cezasına” çevrilmesinden sonra bu sefer “3500 TL para cezasının” taksitlerle tahsiline şeklindeki yazım mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5873, Karar No: 2013/8396, Tarih: 23.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/5873 E.  ,  2013/8396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ......ı mevkii pafta 1, ada 1096, parsel 3 de kayıtlı bulunan taşınmazda babası ... ... baba isminin ... olarak yazılı olduğunu, nüfus kayıtlarında baba isminin .. olduğunu ileri sürüp muris babası .. . baba isminin . olarak tashihine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı,davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece;davacının davasının kabulü ile,...... köyü 1096 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kayıt maliki... isminin ... olarak düzeltilerek tapuya ... olarak kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 23.05.2013

tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/23319, Karar No: 2007/1052, Tarih: 25.01.2007

**12. Hukuk Dairesi         2006/23319 E.  ,  2007/1052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Borçlu vekilinin temyize cevap ve temyiz istemini havi dilekçesinde, temyiz defterine kayıt veya temyiz harcının ödendiğine dair şerh bulunmadığından temyiz isteminin REDDİNE,

2-Üsküdar 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.07.2001 tarih, 2000/662 E. – 2001/682 K. sayılı, 19.07.2001 tarihinde kesinleşen boşanma ilamına dayalı olarak ilamlı takip yapılmaktadır.

Dayanak ilamda, 01.07.2001 tarihinden itibaren, hükmün kesinleşmesine kadar, davalı İ.. I.için ayda 300.000.000.TL., çocuk için ayda 350.000.000.TL. tedbir nafakasına hükmolunmuştur. Yine, hükmün kesinleşmesinden itibaren davalı için ayda 300.000.000.TL. yoksulluk, Çocuk için ayda 350.000.000.TL. iştirak nafakasının davacı S. Işık’tan alınıp davalı İ.I.’a verilmesine dair hüküm kurulmuştur. Anılan ilamda taraflar arasında düzenlenen 22.06.2001 tarihli boşanma protokolünün de MK.nun 150/5. maddesi uyarınca onaylanmasına karar verilmiştir.

Kadıköy 3.İcra Dairesinin 2005/9808 sayılı takip dosyası ile alacaklı İ. Ç. kendi adına asaleten, velayet hakkı kendisine verilen müşterek çocuk Kaan Işık’a velayeten birikmiş tedbir nafakasının tahsilini teminen takip yapmaktadır. 22.06.2001 tarihli boşanma protokolünün 3.maddesinde nafakaların 01.07.2001 tarihinden başlamak üzere İlknur Işık’ın T. İş Bankası Bağlarbaşı Şubesi 0420043 nolu hesabına her ayın ilk haftası içerisinde yatırılacağı kararlaştırılmıştır. Yine aynı protokolün 5.maddesinde; “tedbir nafakası bedellerinin ileriye yönelik senet halinde davalı İ.I.’a tevdi edilmiş olup, geriye yönelik tedbir nafakası alacağı kalmadığı belirtilmektedir.

Borçlu vekili takip konusu borcun ödenmesi nedeniyle takibin durdurularak iptalini istemektedir. İİK.nun 33.maddesinin 1 ve 2.fıkralarına göre; “itfa veya imhal iddiası yetkili mercilerce resen yapılmış veya usulüne göre tasdik edilmiş yahut icra dairesinde veya icra mahkemesinde veya mahkeme önünde ikrar olunmuş senetle tevsik edildiği takdirde icra geri bırakılır. İcra emrinin tebliğinden sonraki devrede tahakkuk etmiş, itfa, imhale dayanan istekler mutlaka noterlikçe resen yapılmış veya tasdik olunmuş belgelere veya icra zaptına istinat ettirilmelidir.

Somut olayda, takip dosyasında ve İcra Mahkemesi dosyası içinde anılan madde kapsamında borçlu tarafından yapılmış ödemeye ilişkin herhangi bir bilgi ve belge bulunmamaktadır.

İcra Mahkemesince, boşanma protokolünde belirtilen banka hesabına yapılan ödemeler ve senede ilişkin ödemelere dair belgelerin ibrazı sağlanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Somut olayda, takip dosyasında ve İcra Mahkemesi dosyası içinde anılan madde kapsamında borçlu tarafından yapılmış ödemeye ilişkin herhangi bir bilgi ve belge bulunmamaktadır.

İcra Mahkemesince, boşanma protokolünde belirtilen banka hesabına yapılan ödemeler ve senede ilişkin ödemelere dair belgelerin ibrazı sağlanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 25.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11302, Karar No: 2010/3330, Tarih: 24.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/11302 E.  ,  2010/3330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Davacı vekili tarafından hasımsız olarak açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahillerden 1-... İlaç San.A.Ş. 2-a)... ... Adi Ort. b) ... İlaçları Ltd.Şti. 3-... İlaç Kimya San.A.Ş. 4-... A.Ş. 5-... Hastane Ür. A.Ş. 6-... İlaç San. Ltd.Şti. 7-... İlaç Tic.Ltd.Şti. 8-... A.Ş. 9-... İlaçları Ltd. Vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili şirketin deposunda çıkan yangından dolayı büyük bir zarara uğradığını, şirketin borca batık durumda bulunduğunu, sunulan iyileştirme projesine göre borca batıklıktan kurtulmasının mümkün bulunduğunu belirterek davacının bir yıl süreyle iflasının ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporunda iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olduğunun belirtildiği, kayyım raporlarında da şirketin yeniden faaliyete başlaması için hasar tahsilatının tazmin edilmesi veya şirkete ilave sermaye konulmasının gerekli olduğunun öngörüldüğü, şirketin yöneticilerinin iyiniyetle hareket ettikleri, sigorta tazminatı alacağının tahsil edilmesi için girişimde bulunulmasının öğretide de bir iyileştirme tedbiri olarak kabul edildiği belirtilerek davacı şirketin iflasının bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmiş, hüküm müdahiller vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-İflasın ertelenmesi, borca batık durumda olan bir sermaye şirketinin malî durumunun ıslahının mümkün olması hâlinde o şirketin iflâsının önlenmesini sağlayan bir kurumdur. Böyle bir talep üzerine mahkemece bu şirketin öncelikle borca batık durumda olup olmadığı tespit edilmeli, borca batık durumda ise bu kez ıslahının mümkün olup olmadığı üzerinde durulmalıdır. Bunun için borçlu şirket tarafından mahkemeye ibraz edilen bilanço ile malî durumun iyileştirilebilmesi amacıyla şirket tarafından bildirilen proje üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak bir sonuca gidilmelidir. Zira önerilen iyileştirme tedbirlerinin şirketin malî durumunu düzeltmeye elverişli olup olmadığının belirlenmesi özel bir bilgiyi gerektirdiğinden, bu konuda bilirkişinin görüşüne başvurulması icabetmektedir. Borca batıklığın tespiti için yargılama sırasında bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen raporda iflasın ertelenmesi için gerekli koşulların oluştuğu yönünde görüş bildirilmiş, mahkemece bu rapor hükme esas alınarak karar verilmiştir.Ancak iflasın ertelenmesinde, borca batıklığın tespiti sırasında kaydî değerlerin değil, tüm varlıkların rayiç değerlerinin esas alınması ve bu rayiç değerlerin de mahkeme tarafından atanan yeminli bilirkişiler aracılığıyla tespiti gerekli olup, davacının sunduğu reel bilanço üzerinden borca batıklığın saptanması suretiyle iflâsın ertelenmesi kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

2-İyileştirme projesinde somut olarak öngörülen tek kaynak girişi, ecza deposunda çıkan yangın nedeniyle sigorta şirketinden talep ve dava edilen 12.336.956. Tl'lik tazminattır. Ne var ki bağımsız sigorta eksperi tarafından tespit edilen hasar 947.418. TL olup, ... Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan tespitte de hasar miktarı 984.966. TL olarak hesaplanmıştır. Sigorta tazminatı alacağı bir iyileştirme tedbiri olarak nitelendirilebilirse de talep ve dava edilen alacak miktarının, somut bilgi ve bulgulara göre makul ölçüler çerçevesinde ve somut olayın tüm özellikleri dikkate alınarak şirketin mali durumunun iyileştirilmesine etkisi değerlendirilmelidir. Somut olay bakımından iyileştirme projesinde özvarlık (-441.620.) TL iken 31.7.2009 tarihli 4. kayyım raporuna göre (-8.741.000) TL'ye gerilemiştir. Nitekim bu kayyım raporunda ayrıca, şirketin sermaye yokluğundan dolayı satış faaliyetlerine devam edemediği hâlde işletme maliyetinin katlanarak arttığı da belirtilmiştir. İyileştirme projesinde başka yeni kaynak girişi de öngörülmemiştir. O halde mahkemece yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde alanında uzman kişilerden yeniden oluşturulacak bilirkişi heyetinden rapor alınıp, tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle müdahiller ... A.Ş., ... A.Ş., ... A.Ş., ... A.Ş., ... A.Ş., ... İlaç A.Ş., ... A.Ş., ...-... A.O., ..., ... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek hâlinde iadesine, 24.3.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15111, Karar No: 2014/20791, Tarih: 13.11.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/15111 E.  ,  2014/20791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 05/06/2014

Numarası : 2013/344-2014/401

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, açmış oldukları işe iade davası lehlerine sonuçlanmasına karşın davacının işe başlatılmadığını belirterek işe başlatmama tazminatının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşin esasının incelenmesine geçilmeden önce, davaya konu kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunup bulunmadığı hususu öncelikle irdelenmelidir.

Hemen belirtmek gerekir ki; mahkemece davada verilen davanın kabulüne ilişkin kısa karar, bir davayı sona erdiren temyizi mümkün olan (nihai) son kararlardandır. Bu kararla mahkeme davadan elini çeker ve davayı sona erdirmiş olur.

Bu aşamada yapılması zorunlu iş, gerekçeli kararı kısa karar doğrultusunda ve kanuni gerekçeleriyle birlikte mahkemenin yazmasından ibarettir. Artık bu karardan dönme mümkün olmadığı gibi, kararın asli unsurlarından olan gerekçenin de hüküm fıkrasına uygun biçimde kararda yer alması gerekir. (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 1991/7 Esas ve 1992/4 Karar sayılı ve 10.04.1992 günlü kararı)

Esasen ilamın tefhim edilen karara uygun yazılması ve gerekçe taşıması kamu düzeni ile doğrudan ilgili temel kurallardan olup, bu kurala kanun koyucu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294. ve 298. maddeleriyle varlık kazandırmıştır.

Gerçektende 6100 sayılı Kanunun 294. ve 298. maddeleri kamu düzeni amacıyla konulmuş, emredici hükümlerdendir. Bu maddeler hükmünce kararların alenen tefhim edilmesi gerekir. Yine Anayasamızın “Duruşmaların açık ve kararların gerekçeli olması” başlıklı 141. maddesinin 3. fıkrasında; “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” hükmüne yer verilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388. maddesinde belirtilmiştir. Buna göre, hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kural 6100 sayılı Kanunun 294. maddesinde de tekrarlanmış; 6100 sayılı Kanunun 297. maddesinde ise “kararın tefhimi hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.” 6100 sayılı Kanunun 298/2 maddesinde de “gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Aynı kural 6100 sayılı Kanunun 294. maddesinde de tekrarlanmış; 6100 sayılı Kanunun 297. maddesinde ise “kararın tefhimi hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçilerek okunması suretiyle olur.” 6100 sayılı Kanunun 298/2 maddesinde de “gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki, dava içinden davalar doğar ve hükmün hedefine ulaşması engellenir. Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Davanın reddine veya kabulüne dair karar tefhim edildikten sonra bundan dönülerek yeni ve bundan farklı bir hüküm kurulamayacağı gibi, gerekçeli kararın kısa karara uygun yazılması ve kısa kararla çelişik olmaması da gerekir. Aksinin kabulü mahkemelere güveni sarsacağı gibi Anayasa ve yasalarda yer alan açık kurallara aykırılık oluşturur.

Somut olayda, mahkemece kısa kararda "...Davalının 7. İcra Müdürlüğünün 2013/2719 esas sayılı dosyasına yaptığı itirazın kısmen iptali ile takibin 7.769,38 TL üzerinden devamına fazla kısmın ve icra inkar tazminatına ilişkin talebin reddine,..." şeklinde karar verilmişken gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, "...Davalının 7. Icra Müdürlüğünün 2013/2719 Esas sayılı dosyasına yaptığı itirazın kısmen iptali ile takibin 3.172,62 TL üzerinden devamına fazla kısmın ve icra inkar tazminatına ilişkin talebin reddine,..." şeklinde karar verilerek kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılmış olup bu durum bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.