muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9885, Karar No: 2013/29257, Tarih: 10.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/9885 E.  ,  2013/29257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2008/111588

MAHKEMESİ : Söke 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2008

NUMARASI : 2007/214 (E) ve 2008/68 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık S.. Ü..'ün daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CYY.nın 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık S.. Ü.. hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Koşulları bulunduğu halde, sanık S.. Ü.. hakkında 5237 sayılı TCY.nın 58/6-7 maddelerindeki tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından ve aynı yasanın 125/3-a maddesinde seçimlik olarak düzenlenen cezalardan hapsin seçilme gerekçesinin gösterilmemesi ise, mükerrir olan sanık hakkında TCY.nın 58/3 maddesi uyarınca hapsin tercihinin zorunlu bulunması karşısında bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Tek bir fiille birden fazla yakınana karşı hakaret suçunu işleyen sanıklar hakkında, hakaret suçundan temel ceza belirlenerek, cezanın 5237 sayılı TCY.nın 43/2. maddesi uyarınca artırılması yerine, eylemin yakınan sayısınca iki ayrı suç olarak kabul edilmesi suretiyle sanıklara fazla ceza belirlenmesi,

2- Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanık S.. B..'ya yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCY.nın 125/1 maddesinde, hapis ve adli para cezası biçimindeki seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilerek sanık S.. B.. hakkında yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Kayden sabıkasız bulunan sanık S.. B.. hakkında hükümden sonra 08/02/2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CYY.nın 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Kayden sabıkasız bulunan sanık S.. B.. hakkında hükümden sonra 08/02/2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CYY.nın 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4- Sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCY.nın 53/1-c maddesinde belirtilen “velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma” güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi alt soyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26661, Karar No: 2019/23965, Tarih: 23.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/26661 E.  ,  2019/23965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkillinin 23.02.2008-13.12.2013 tarihleri arasında önce ... Devlet Hastanesi eczane bölümünde daha sonra ise bilgi işlem operatörü olarak çalışmış olduğunu, 2003 senesinin sonunda askerlik görevini yerine getirmek üzere işi bırakmak zorunda kaldığını, askerlikle ilgili belgeleri ... Devlet Hastanesine sunmuş olduğunu fakat yasa gereği alması gerektiği kıdem tazminatının kendisine ödenmediğini kıdem tazminatını almaya yönelik olarak davacılara başvurmuş olsa da herhangi bir sonuç alamadığından fazlaya ilişkin talepleri saklı kalmak kaydı ile 6.562,83TL kıdem tazminatının davalılardan alınarak davacıya verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...; davanın haksız olduğunu asıl işveren-alt işveren ilişkisi olmadığından davanın kendilerine yöneltilemeyeceğini, kıdem tazminatının 5 yıllık zaman aşımına tabi olduğu için alacağın zaman aşımına uğradığını, davacının ... Devlet Hastanesi personeli olmadığını, ... Devlet Hastanesinin temizlik, güvenlik vb. işleri ihale yoluyla üstlenici firmalara verdiğini, bu firmalarda çalışan işçiler ile kendi aralarında herhangi bit bağ olmadığını, işçi giriş çıkışlarının kendi kontrollerinin altında olmadığını, davacının bir alacağı olmuş olsa bile bunun şirketlere yöneltilmesi gerektiğini, davalı şirket ile idare arasında asıl-alt işveren ilişkisinin olmadığını bu nedenle davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu ve toplanan deliller neticesinde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı şirket ve davalı ... vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Davalı ... vekilinin yerinde bulunmayan ve süresinde verilmeyen gerekçeli temyiz dilekçesinde belirtilen hususlar değerlendirilmeksizin sebepleri bildirilmiş olmayan temyiz isteğinin reddine, davalı şirket vekilinin ise temyiz sebeplerine göre aşağıdaki bent kapsamındaki temyiz isteğinin reddine karar verilmiştir.

2- Taraflar arasında davacının kıdem tazminatı alacağından davalı şirketin sorumlu olup olmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

Gerekçe:

1- Davalı ... vekilinin yerinde bulunmayan ve süresinde verilmeyen gerekçeli temyiz dilekçesinde belirtilen hususlar değerlendirilmeksizin sebepleri bildirilmiş olmayan temyiz isteğinin reddine, davalı şirket vekilinin ise temyiz sebeplerine göre aşağıdaki bent kapsamındaki temyiz isteğinin reddine karar verilmiştir.

2- Taraflar arasında davacının kıdem tazminatı alacağından davalı şirketin sorumlu olup olmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 112. maddesine 6552 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile eklenen fıkralarda, 04.01.2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 62. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi kapsamında alt işverenler tarafından çalıştırılan işçilerin kıdem tazminatları bakımından; alt işverenlerinin değişip değişmediğine bakılmaksızın aralıksız olarak aynı kamu kurum veya kuruluşuna ait işyerlerinde çalışmış olanların bu şekilde çalışmış oldukları sürelere ilişkin kıdem tazminatına esas hizmet sürelerinin, aynı kamu kurum veya kuruluşuna ait işyerlerinde geçen toplam çalışma süreleri esas alınarak tespit olunacağı, bunlardan son alt işverenleri ile yapılmış olan iş sözleşmelerinin 4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi uyarınca yürürlüğü devam eden mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesine göre kıdem tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde sona ermiş olanların kıdem tazminatlarının ilgili kamu kurum veya kuruluşları tarafından, işçinin banka hesabına yatırılmak sureti ile ödeneceği hususları düzenlenmiştir.

6552 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 4857 sayılı Kanun'un 112. maddesinde kamu işverenleri arasındaki rücu işlemi düzenlenmiş olmakla birlikte, kamu asıl işvereninin alt işverenlere rücu işlemine dair herhangi bir düzenlemeye yer verilmediği anlaşılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 2/6. maddesi hala yürürlükte olup, anılan kanun hükmü gereğince asıl işveren alt işveren ilişkisinde asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.

Bu çerçevede, İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6'ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120'nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14'üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14'üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6'ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6'ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Yargıtay ilke kararlarında işçilik alacaklarından işverenlerin sorumlulukları yukarda belirtildiği üzere kabul edilmektedir. 6552 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 4857 sayılı Kanun’un 112. maddesine eklenen son fıkra ile Kamu İhale Kanunu kapsamında alt işverene bırakılan işlerde çalışan işçilerin, kıdem tazminatına esas hizmet sürelerinin birleştirileceği ve son kamu kurum ve kuruluşu tarafından kıdem tazminatının ödeneceği düzenlemesi getirilmiştir.

Yargıtay ilke kararlarında işçilik alacaklarından işverenlerin sorumlulukları yukarda belirtildiği üzere kabul edilmektedir. 6552 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 4857 sayılı Kanun’un 112. maddesine eklenen son fıkra ile Kamu İhale Kanunu kapsamında alt işverene bırakılan işlerde çalışan işçilerin, kıdem tazminatına esas hizmet sürelerinin birleştirileceği ve son kamu kurum ve kuruluşu tarafından kıdem tazminatının ödeneceği düzenlemesi getirilmiştir.

Buradaki asıl sorun, 112. maddeye eklenen fıkralarla, kamu kurumları açısından kıdem tazminatından sorumluluğun salt son işveren kamu kurumu ile sınırlandırılıp sınırlandırılmadığıdır. 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesi hükmüne göre kıdem tazminatından asıl işveren ve alt işverenin birlikte sorumluluğunun söz konusu olduğu ve sözü edilen hükümde bir değişiklik yapılmadığı halde Kamu İhale Mevzuatına tabi alt işverenlik sözleşmeleri kapsamında çalışanların kıdem tazminatının salt son kamu kurumunda ödeneceğinin öngörülmesi, işçi açısından seçimlik hakkı bertaraf etmeyeceği gibi davalı asıl işverenin rücü hakkını da ortadan kaldırmayacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece, davacının kıdem tazminatı alacağından davalılar müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmuştur. Davalı vekili ise, davacının 01/11/2011-31/12/2012 tarihleri arasında davalı şirkette çalıştığını ancak tüm dönem çalışmasından davalı şirketin sorumlu tutulmasının hatalı olduğunu ileri sürmüş olup, davacının 13.12.2013 tarihinde iş akdi fesh edilmiş olduğu dikkate alındığında davacının iş akdinin fesh edildiği tarihte hangi işveren nezdinde çalıştığının tespit edilmesi gerekmektedir. Davacının ... kayıtlarından dava konusu olan dönemlerde hangi işveren nezdinde çalıştığı dosya kapsamından anlaşılamamakta olup, Mahkemece davacının çalıştığı son işveren tespit edilerek davalı şirketin davacının alacaklarının tamamından mı yoksa sadece kendi çalıştırdığı dönem ve dönemdeki ücreti ile mi sorumlu olduğu belirlenmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Fonet Bilgi Teknolojileri A.Ş.'ye iadesine, 23/12/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6236, Karar No: 2014/21498, Tarih: 11.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/6236 E.  ,  2014/21498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/231045

MAHKEMESİ : Serik İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2010

NUMARASI : 2008/1750 (E) ve 2010/776 (K)

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509 ve 513 Esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen “ticareti usulüne aykırı terk etmek” suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde kayıtlı olduğu adreste zabıta araştırması yaptırılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10562, Karar No: 2016/15074, Tarih: 22.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/10562 E.  ,  2016/15074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının davalıya ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin davalı işverence feshedildiğini, yapılan bu feshin haksız ve geçersiz olduğunu, feshin gerçek sebebinin işyerinde davalı işveren tarafından desteklenen ve yetkili sendika olan ... Sendikası'ndan davacı ve arkadaşlarının istifa ederek ... İş Sendikası'na üye olmaları olduğunu iddia ederek , feshin geçersizliğine, işe iadesine karar verilmesini ve sendikal tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesi ile özetle; uyuşmazlığın yaşandığı şirket işyerinde ... Sendikasının örgütlü olduğunu, sendika tarafından bağıtlanan ... in yürürlükte olduğunu, işçilerin alacakları ücret uygulanacakları zammın ... de kararlaştırıldığını, ... Sendikasının örgütlü olduğunu, işçilerin tabi olacakları ücret düzeyi ve uygulanacak zam oranları toplu iş sözleşmesinde kararlaştırıldığını, ... iş yerinde ... Sendikasının sektöründeki diğer iş yerlerinden daha yüksek oranda zam aldığını duyan işçilerin ülke çapında eyleme başladıklarını ... işyerinde uygulanan zam oranın kendilerine uygulanmasını istediklerini, ...'ta çalışan işçilerin yıllardır alamadıkları ücreti zamlı olarak aldıklarını, davacının katıldığı eylemlerin işçilerin yasal haklarını kullandığı ve emeklerin karşılığını talep ettiği eylemler olmadığını, eylemlerin ölçülü olmadığını, sendikal bir eylem olmayıp , işçilerin üye oldukları ya da iş yerinde yetkili bulunan sendikadan bağımsız olarak örgülenip gerçekleştirilen eylem olduğunu, davacının bir mazereti olmaksızın fesih bildiriminde belirtilen tarihlerde devamsızlık yaptığından iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının 08/06/2015 tarihli yazılı savunmasında kanun dışı grev eylemine katıldığını beyan ettiğini, davacının kanun dışı greve katılmasının tartışma konusu edilemeyeceğini, davacının iş akdinin sendikal faaliyetlerde bulunması sebebi ile feshedilmesinin söz konusu olmadığını, davacının ... den doğacak haklarının kendisine ödendiğini, davacının yasa dışı eylemlere katılarak devamsızlık yaptığının tespit edilmesi nedeni ile iş akdinin sona erdirildiğini, davacının katıldığı eylemler sendikal faaliyet niteliğinde olmadığını, toplu eylem kapsamında da değerlendirilemeyeceğini, ülke genelinde metal iş kolunda gerçekleşen eylemlerin tamamını işçiler ve işverenler arasında anlaşma ile sona erdirildiğini buna karşılık diğer iş yerlerinde işçilere sağlanan hakların teklif edilmesine karşın davalı şirkette işçilerin eylemlerini sürdürmeye devam ettiği olayda işverence son çare olarak sözleşmelerin feshi yoluna gidilmeye başlandığını, fesihlerin yapılmaya başlandığı duyulunca diğer işçilerin eylemlerini sona erdirdiğini, işvereni ekonomik yönden zarara uğratan eylemlerin ancak bu suret ile son bulduğunu, davacının katıldığı eylemlerin sendikal faaliyet niteliğinde olmadığını, ortada halen hukuken geçerli bir ... varken bu sözleşme ile tanımlanan haklara ilişkin uyuşmazlık varmış gibi grev hakkının kullanılmaya çalışılmasının açıkça kanun dışı grev niteliğinde olduğunu, söz konusu eylemlerin bu eylemlere katılan işçilerce çalışma koşullarını iyileştirmek üzere toplu eylem hakkı kapsamında gerçekleştirildiğinin de ileri sürülemeyeceğini, dava konusu iş yerinde iddiaya göre eyleme katılan işçilerin bir kısmının sendikalarından istifa etmiş olsalar da, yasaya uygun bir şekilde bağıtlanmış geçerli bir ..

... varken bu sözleşme ile tanımlanan haklara ilişkin uyuşmazlık varmış gibi grev hakkının kullanılmaya çalışılmasının açıkça kanun dışı grev niteliğinde olduğunu, söz konusu eylemlerin bu eylemlere katılan işçilerce çalışma koşullarını iyileştirmek üzere toplu eylem hakkı kapsamında gerçekleştirildiğinin de ileri sürülemeyeceğini, dava konusu iş yerinde iddiaya göre eyleme katılan işçilerin bir kısmının sendikalarından istifa etmiş olsalar da, yasaya uygun bir şekilde bağıtlanmış geçerli bir ... in söz konusu olduğunu bu itibar ile ücretin yeniden tartışmaya açılmasının yasa dışı olduğu gibi dürüstlük kurallarına da aykırı olduğunu ileri sürüldüğü gibi işçilerin sendika ile aralarında bir sorun varsa iş yerinde yürürlükte bulunan Toplu Sözleşme yapılırken menfaatlerinin iyi korunmadığını düşünüyorlar ise bunu bir dahaki Toplu Sözleşme döneminde sendikaya üye olup olmama konusundaki demokratik haklarını kullanarak çözebileceklerini, bu konuda davalı işverene sorumluluk yüklenmesinin haklı olmadığını, davacı işçinin katıldığı eylemin ölçülü de olmadığını, toplu eylem hakkının ölçülülüğünden söz edilebilmesi için, yapılan eylem de varılmak istenen amaca ulaşmak için uygun ve gerekli olması ve eylemin kapsamı ve süresinin de talep ile orantılı bulunmasının gerektiğini, talebi aşan nitelikte uzun saatler ile süren eylemlerin Türk yargı organları tarafından ölçüsüz sayıldığını, davacının içinde yer aldığı işçi topluluğunun 13 gün süre ile işi bırakma eyleminin davalı işveren şirkete verdiği zararın büyüklüğü karşısında barışçıl olarak değerlendirilmesinin olanaklı olmadığını bu itibar ile davacının katıldığı eylemin ölçülü olmadığı için toplu eylem hakkı içinde değerlendirilemeyeceğini, ayrıca davacının katıldığı eylemin sendikal bir eylem olmayıp işçilerin üye oldukları ya da iş yerinde yetkili bulunan sendikadan bağımsız olarak örgütlenip gerçekleştirdikleri bir eylem olduğunu, davalı şirketin çalışanlarını sendikaya üye olmaya zorlaması veya işçilerin ... İş Sendikası dışında bir başka sendikaya üye olup olmadıklarını bilebilmesinin mümkün olmadığını davalı işverenin bu şekilde çalışanları belli bir sendikaya zorlamış ve aksi yönde davrananlara husumet gütmüş olması durumunda öncelikle söz konusu sendikaya üye olmayan veya üye olmadığı halde dayanışma aidatı ödeyen çalışanların iş akitlerini feshetmesi gerekirken bu şekilde davranmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.