muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/15129, Karar No: 2011/17883, Tarih: 27.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/15129 E.  ,  2011/17883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz ve mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 141., karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 34 ve 230. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 27.12.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE: Mahkeme kararının yeterli gerekçeyi taşıdığı düşüncesiyle bozma kararına mualifim.
Yargıtay — Esas No: 2019/5038, Karar No: 2019/14322, Tarih: 24.09.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/5038 E.  ,  2019/14322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebligat, bu adrese daha önceden usulüne uygun olarak yapılmış bir tebligatın varlığı halinde geçerlidir. Aksi halde tebligat usulsüz sayılır. 27/11/2008 gün ve 2008/201 Esas, 2008/349 Karar sayılı hükmün sanığa 7201 sayılı Yasanın 35. maddesine göre tebliğ edildiği, ancak tebliğ evrakında yazılı bulunan adrese daha önce usulüne uygun şekilde yapılmış bir tebligat bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu tebligatın usülüne uygun olarak yapılmadığı, bu nedenle sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşmediği, bu kararın usulüne uygun olarak kesinleşmemesi nedeniyle denetim süresinin başlamasının da söz konusu olamayacağı ve 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmü açıklama koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlendiğinden bahisle yazılı biçimde hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17123, Karar No: 2016/6048, Tarih: 23.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/17123 E.  ,  2016/6048 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2014/50-2015/48

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden zeminine değer biçilmesi yöntem olarak doğru olduğu gibi, üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kanunun 10.maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirme; aynı kanunun 15.maddesi uyarınca dava tarihi itibariyle yapılır.

Bu nedenle dava konusu taşınmaza değerlendirme tarihi olan 2014 yılı resmi verileri getirtilerek bu veriler esas alınıp değer biçilmesi gerektiği halde raporda 2014 verilerine göre değer biçildiği belirtilmiş ise de 2013 yılı resmi verileri esas alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Kabule göre de;

a) Taze fasulye veriminin gerekçesi gösterilmeden resmi verilerden fazla alınması suretiyle fazla bedel tespiti,

b) Üretim giderleri içinde sermaye faizi, genel idare giderleri, tarla kirası da eklenmek suretiyle az bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan açıklanan nedenlerle hükmün H.U.M.K. 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22572, Karar No: 2014/3192, Tarih: 24.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/22572 E.  ,  2014/3192 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/44361

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2011

NUMARASI : 2009/21 (E) ve 2011/828 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın sahibi olduğu D. Ticaret firması ile ilgili Gümrük Başkontrolörlüğü tarafından yürütülen soruşturma sonucunda düzenlenen 12.12.2005 günlü rapor ve eklerine göre, yurtdışı araştırması tamamlanan ve 29.10.2005 tarihinde vefat eden gümrük müşaviri E. A. tarafından tanzim edilen H. Tekstil İhtisas Gümrük Müdürlüğüne tescilli 28987/05/07/2002, 30650/16.07.2002, 26489/21.06.2002 tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamelerinde Japon menşeli olarak beyan edilen eşyanın gerçekte Çin menşeli ve beyannameler ekindeki menşe şahadetnamelerinin sahte olduğu, kıymetlerin düşük beyan edildiği ve Çin menşeli olmasına rağmen Japon menşeli gibi gösterilerek ithal lisansı (kota) belgesi olmadan ithalatının gerçekleştirildiğinden bahisle anılan üç adet beyanname nedeniyle suç duyurusunda bulunulması, şirketin Hong Kong'tan yapmış olduğu ithalata ilişkin bilgi talebi ile ilgili olarak Hong Kong Gümrük İdaresinden alınan 21.02.2003 tarihli cevabi yazıda özetle; söz konusu faturalarda kayıtlı kıymetlerin gerçek eşya kıymetinin sadece bir kısmını karşılamakta olduğu, faturaların ve menşe şahadetnamelerin yerel yetkililerince düzenlenmemiş ve ihracatçı tarafından gönderilmemiş olduğu, L. Fai Wan şirketinin yerinin de tespit edilememesi nedeniyle satış sözleşmelerinin kontrol edilemediği ve ilgili eşyanın Çin menşeli olduğunun bildirilmesi, sanığın müfettişe verdiği 09.12.2003 tarihli ifadesinde fatura bedellerini ihracatçı firma yetkilisine elden ödediğini ödeme yaptığına dair elinde bir belgenin bulunmadığını savunması, suça konu gümrük giriş beyannameleri ekindeki faturalar üzerinde yer alan Türkiye Cumhuriyeti Hong Kong Başkonsolosluğu tarafından harcın alındığına dair onay mühür ve imzalarının bulunması, sanık hakkında kaçakçılık suçundan beraatine dair Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.01.2007 tarih 2006/137 Esas ve 2006/13 Karar sayılı kamu davasının zamanaşımı nedeniyle Yüksek 7. Ceza Dairesinin 13.10.2011 tarihli kararı ile düşürülmesine karar verilmesi, yapılan UYAP sorgulamasında D. Ticaret firması sahibi sanık ile birlikte gümrük müşaviri Enver Acar ve müşavirlik çalışanı R. K. hakkında Halkalı Tekstil İhtisas Gümrük Müdürlüğüne tescilli 1999/17.1.2002, 6837/20.2.2002 ve 13422/5.4.2002 sayı ve günlü giriş beyannamelerinde sahtecilik suçundan Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.04.2012 tarih 2004/176 Esas ve 2012/104 Karar sayılı beraat kararına ilişkin dosyanın halen Dairemizde temyiz incelemesinde olduğunun anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti ve mükerrer yargılamanın önlenmesi bakımından; bu dava ile Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/176 Esas sayılı dosyası birleştirilip, kaçakçılık suçuna ilişkin Küçükçekmece 1

.4.2002 sayı ve günlü giriş beyannamelerinde sahtecilik suçundan Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.04.2012 tarih 2004/176 Esas ve 2012/104 Karar sayılı beraat kararına ilişkin dosyanın halen Dairemizde temyiz incelemesinde olduğunun anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti ve mükerrer yargılamanın önlenmesi bakımından; bu dava ile Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/176 Esas sayılı dosyası birleştirilip, kaçakçılık suçuna ilişkin Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/137 Esas sayılı dosyası getirtilip incelenerek ayrıntılı özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı suretlerinin intikalinin sağlanması, suça konu gümrük giriş beyannameleri ekinde yer alan ihracatçı firma tarafından düzenlenmiş faturalar üzerindeki Türkiye Cumhuriyeti Hong Kong Başkonsolosluğu tarafından harcın alındığına dair onay mühür ve imzaların gerçekliğinin ilgili yerden sorulması, kıymetlerin doğruluğu ve belgelerin sahte olup olmadığı konusundaki çelişkinin ilgili ülke makamlarından araştırılarak giderilmesi, eşyanın Çin menşeli olması nedeniyle ithal lisansı (kota) belgesine tabi olup olmadığı ve tabi ise ayrıca bir vergi gerektirip gerektirmediğinin de saptanması, suç tarihi itibariyle ithal edilen eşyanın değerine ilişkin emsal beyanname ve faturalar celp edilerek tekstil mühendisinin de bulunduğu bilirkişi kurulundan yeniden rapor alınmak suretiyle sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/130, Karar No: 2006/61, Tarih: 28.03.2006

Ceza Genel Kurulu 2005/1-130 E., 2006/61 K.

**Ceza Genel Kurulu 2005/1-130 E., 2006/61 K.**

**- CEZA KANUNUNUN ZAMAN BAKAMINDAN UYGULANMASI USUL VE ŞEKİL ŞARTLARI

- KASITLI OLARAK ADAM ÖLDÜRME SUÇUNDAN YARGILANIP HÜKÜM GİYEN SANIĞIN HUKUKİ DURUMU

- LEHE OLAN YASANIN UYGULANARAK KARARDA DEĞİŞİKLİK TALEBİNİN DİKKATE ALINMASI GEREKTİĞİ

- SANIĞIN OLAYI AĞIR TAHRİK ALTINDA MI YADA HAFİF TAHRİK ALTINDA MI İŞLEDİĞİNİN TAHKİK EDİLMESİN GEREKTİĞİ**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 81 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 31 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 33 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 36 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 448 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 51 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 81 ]

**"İçtihat Metni"**

Kasten adam öldürme suçundan sanık İ…

….. Çaynak'ın TCY.nın 448, 51/1, 59 ve 81/1. maddeleri uyarınca 16 yıl 15 gün ağır hapis cezasıyla cezalandırılmasına, TCY.nın 31 ve 33. maddelerinin uygulanmasına, suçta kullanılan bıçakların TCY.nın 36. maddesi uyarınca zoralımına ilişkin Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesince 06.12.2004 gün ve 136-50 sayı ile verilen kararın, kendiliğinden temyize tabi olması ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 09.02.2005 gün ve 3363-124 sayı ile;

"Sanığın alacaklı olduğu parayı maktulün eşinden istemesine ve aile içi sorunlara müdahale etmesine kızan maktulün suç tarihinde 238 mg/dl alkollü olarak annesinin evine gidip sanığı dışarı çağırdığı, dışarıda küfür ederek namlu uzunluğu 33 cm olan bıçakla sanığa saldırdığı, sanığın da hamili olduğu bıçakla maktulü yaralayarak öldürdüğü anlaşılmakla TCK'nun 29/son maddesi de gözetilerek eylemini TCK'nun 51/2 maddesinde düzenlenen haksız ağır tahrik altında işlediğinin kabulü ile indirim oranının 1/2 yerine tahrikin derecesinde hataya düşülerek fazla ceza tayini" isabetsizliğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 06.06.2005 gün ve 26-112 sayı ile;

"Yargılamada sanık vekili ile iddia makamı bozma ilamına uyulmasını istemiş, müşteki ise bir diyeceğinin olmadığını belirtmiş olmakla 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi beklenmiş, bu arada sanık vekili yazılı beyanlarını mahkememize sunmuştur.

Mahkememizce bozma ilamı karşısında başkaca bir şey yapmamış ve Cumhuriyet savcısı esas hakkında mütalaasını vermiştir. ...

Yerel Mahkeme ise 06.06.2005 gün ve 26-112 sayı ile;

"Yargılamada sanık vekili ile iddia makamı bozma ilamına uyulmasını istemiş, müşteki ise bir diyeceğinin olmadığını belirtmiş olmakla 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi beklenmiş, bu arada sanık vekili yazılı beyanlarını mahkememize sunmuştur.

Mahkememizce bozma ilamı karşısında başkaca bir şey yapmamış ve Cumhuriyet savcısı esas hakkında mütalaasını vermiştir. ...

Her ne kadar maktul alkollü ve elinde 33 cm'ye varan döner bıçağı ile sanığa saldırmış ise de dosya kapsamına göre sanığın, maktulün bıçağı ile yaralanmadığı, bu konuda herhangi bir yara bere olmadığı ve dosya arasında da böyle bir raporun olmadığı anlaşılmaktadır. Kaldı ki, mahkememiz ilk kararındaki gerekçede maktulün içerisinde bulunduğu ruh haleti, olaydaki rolü ve sanığın bir süre evlerinde de kalması da nazara alınarak hafif tahrikin olduğunu kabul etmiş ve uygulamıştır.

Mahkememiz bu takdir yetkisini kullanırken ve kararını verirken yargılamanın başından hüküm verinceye kadar dinlediği sanık, müşteki, mağdur ve tanıklar ile olayın meydana gelişi ve gelişime etki eden saikleri görerek, gözeterek ve gözlemleyerek kullanmıştır. Sanık, maktulün evinde kalmaktadır. İddiaya göre annesi ile ilişkiye girmiştir. Bozma ilamında bahsedilen bıçak olayda kullanılmamıştır. Böyle olsa idi sanık yaralanır idi. Bozma ilamına göre maktul bıçak ile sanığa saldırdı ise sanıkta belirgin bir yaralanma meydana gelmesi gerekirdi, oysa sanıkta böyle bir yaralanma olmamıştır. Kaldı ki sanık görünüşe göre fiziki yapısı gelişmiş yani iri yapılı, cüsseli bir kişidir. Dolayısı ile sanık, bıçak ile saldıran maktulü kolayca etkisiz hale getirip öldürmüştür.

O bakımdan sanığın aksi ispatlanmayan savunmasına itibar edilerek TCK'nun 51/2. maddesindeki ağır tahrik şartlarının olayda oluşmadığı mahkememizce kabul edilmiş, ilk kararın yukarıdaki bulgular ışığında daha isabetli olması nedeniyle bu kararda direnme kararı alınmıştır" gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de, kendiliğinden temyize tabi olması ve sanık müdafii ile o yer C.savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının "bozma" istekli, 28.09.2005 günlü tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup, düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanığın, kasten adam öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilen somut olayda, Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, sanığın sabit olan eylemini, ağır haksız tahrik etkisi altında mı yoksa hafif tahrik etkisi altında mı işlediğinin belirlenmesine ilişkindir.

Ancak, incelenen dosya içeriğine göre;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanığın, kasten adam öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilen somut olayda, Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, sanığın sabit olan eylemini, ağır haksız tahrik etkisi altında mı yoksa hafif tahrik etkisi altında mı işlediğinin belirlenmesine ilişkindir.

Ancak, incelenen dosya içeriğine göre;

Yerel Mahkemece bozmadan sonra yapılan yargılamada, 5237 sayılı TCY.nın yürürlüğe girmesi beklenmiş ve 06.06.2005 tarihinde direnme hükmü kurulmuştur. 12.10.2004 gün ve 25611 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın 81. maddesinde sanığın eylemi suç olarak düzenlenmiş ve sanık hakkında uygulanan diğer maddelerin karşılıklarına yer verilmiş ve dolayısıyla uygulama açısından herhangi bir yasal boşluk bulunmamakta ise de, tahrik, tekerrür ve güvenlik tedbirleri ile ilgili olarak farklı ve yeni hükümlere yer verilmiştir.

5237 sayılı TCY.nın 7/2. maddesinde, suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan yasa ile sonradan yürürlüğe giren yasanın hükümlerinin farklı olması halinde, failin lehinde olan yasanın uygulanıp, infaz olunacağı, 5252 sayılı Yürürlük Yasasının 9/3. maddesinde ise lehe olan hükmün, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle saptanacağı belirtilmiş, 5320 sayılı CYY.nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasanın, 8/2. maddesinde de; "Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce ilk derece mahkemelerince karar verilmiş olup, temyiz edilmekle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiş bulunan dava dosyalarından, lehe kanun hükümlerinin uygulanması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması gerektiği açıkça anlaşılanlar, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca doğrudan ilgili mahkemesine iade edilebilir. Bu halde, mahkemesince duruşma yapılarak karar verilir." hükmüne yer verilmiştir.

Bu yasal düzenlemeler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Yerel Mahkemece sabit kabul edilen eylem, 765 ve 5237 sayılı Yasaların her ikisinde de suç olarak tanımlanmış ise de, 5237 sayılı TCY.da tahrik ve tekerrür hükümlerinin değiştiği nazara alınarak bir karşılaştırma yapılması gerekirken, lehe yasanın belirlenmesi hususunda takdir hakkının nasıl kullanıldığını belirtecek tarzda, denetime de olanak sağlayacak herhangi bir gerekçe gösterilmemiştir.

Bu itibarla sanık hakkında uygulanan lehe yasanın ne şekilde hangi gerekçeyle ve hangi takdir ölçüsüyle uygulanacağına ilişkin gerekçe gösterilmemiş olması nedeniyle hükmün diğer yönleri incelenmeksizin, öncelikle saptanan bu usul yanılgısı nedeniyle bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

1-Yerel Mahkeme direnme hükmünün, diğer yönleri incelenmeksizin öncelikle saptanan usul yanılgısı nedeniyle BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, 28.03.2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3046, Karar No: 2018/4529, Tarih: 28.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/3046 E.  ,  2018/4529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekilince ek bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde belirtilen, ihbar olunan ... Güv. Koruma Güv. Eğt.Hizm.Tic.Ltd.Şti'nin ".... Mah... Cad.... Apt No:16 ... " adresine yazı yazılarak, davacı ile şirket arasında imzalanan bireysel iş sözleşmelerinin istenilmesi ve yazı cevapları ile birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/02/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8459, Karar No: 2023/827, Tarih: 14.02.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/8459 E.  ,  2023/827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında görülen tespit harici bırakılan taşınmazın tescili davası sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı Hazine vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş, Yargıtay 1. Hukuk Dairesince verilen onama kararı üzerine süresi içerisinde davalı Hazine vekili tarafından karar düzeltme talep edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

I. DAVA

Davacılar, hudutlarını dava dilekçesinde belirttikleri taşınmaz bölümünün imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adlarına tescilini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

III. MAHKEME KARARI

Ergani Asliye Hukuk Mahkemesi 05.04.2016 tarihli ve 2013/815 E., 2016/211 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkeme kararına karşı süresi içerisinde, davalı Hazine vekili tarafından temyiz talebinde bulunulmuştur.

B.Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 08.05.2019 tarihli ve 2016/9807 Esas 2019/3519 Karar sayılı kararıyla "6360 sayılı Kanun gereğince ilgili kamu tüzel kişisi olarak davada yer alması gereken Diyarbakır Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın davaya dahil edilmesi gerektiği" gerekçesiyle sair yönler incelenmeksizin hüküm bozulmuştur.

C. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Ergani Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.10.2020 tarihli ve 2019/371 Esas 2020/353 Karar sayılı kararıyla, yasanın aradığı zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

E. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacılar lehine zilyetlikle kazanım şartlarının oluşmadığını, zilyetlik/imar-ihya hususunda ... fotoğrafları yetersiz kalmasına rağmen uydu fotoğraflarından yararlanılmadığını, dava konusu taşınmazın, kadastro çalışmaları sırasında dere yatağı olarak tapulama harici bırakıldığını, dere yataklarının zilyetlikle kazanımının mümkün olmadığını, bilirkişi raporlarına karşı ileri sürdükleri itirazlarının gerekçesiz dikkate alınmadığını, komşu parsel kayıtlarının getirtilerek uygulanmadığını, mahkemece eksik inceleme ve araştırma yapıldığını ileri sürerek, temyiz isteminde bulunmuştur.

F. Onama Kararı

Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 14.09.2022 tarihli 2021/5461 E., 2022/5747 K. sayılı kararı ile mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

G. Karar Düzeltme Talebi

Yargıtay 1.Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen onama kararına karşı davalı Hazine vekili süresi içerisinde karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

H. Karar Düzeltme Nedenleri