muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/995, Karar No: 2024/7520, Tarih: 03.06.2024

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltilen husus dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda:

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere:

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 nci maddesinin yedinci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün 5237 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde: BDDK'nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 107 nci maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası AŞ'de gerçekleştirilen mutad bankacılık işlemlerinin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilmeden, doğrudan örgüt liderinin talimatı üzerine ve örgüte yardım kastı ile hareket ettiği yönünde kesin ve yeterli delil ikame olunamayan sanığın ispat edilemeyen müsnet suçtan beraati yerine olgu ve delillerin hatalı değerlendirilmesi neticesinde ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesisi hukuka aykırıdır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 06.11.2019 tarihli ve 2019/470 Esas, 2019/1032 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası a bendi uyarınca Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7379, Karar No: 2020/841, Tarih: 11.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/7379 E.  ,  2020/841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, müvekkili bankanın kredi alacağının tahsili amacıyla, kredilerin teminatında bulunan taşınmaz hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi başlatıldığını, satış bedelinin alacaklılara ödenmesi konusunda İcra Müdürlüğünce sıra cetvelinin düzenlendiğini, bu sıra cetvelinde yer alan alacaklarının tamamının yer almadığı iddiası ile açtıkları davanın reddedildiğini, temyiz sonucunda görevli mahkemenin İcra Hukuk Mahkemesi olduğuna işaret edildiğini buna göre Yargıtay ilamının gösterdiği şekilde alacaklarının yeniden tespit edilerek buna göre sıra cetveli düzenlenmesi yönünde karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, sıra cetveline itiraz davası şartlarının bu davada oıluşmadığını öne sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; şikayetçinin alacağının eksik hesaplanmadığı ve sıra cetvelinin hukuka uygun olarak düzenlendiği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18043, Karar No: 2015/2189, Tarih: 03.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18043 E.  ,  2015/2189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocukların saat 20:45 sıralarında...İlköğretim Okulu'nun giriş bölümünün birinci katından tırmanarak ikinci katına çıktıkları, pimapen penceresini zorlayıp balkon kapısını kırarak açtıktan sonra bina içerisine girdikleri, daha sonra müdür odasında bulunan bir adet LCD bilgisayar monitörünü, bağlantı kablolarını kopartıp söktükten sonra okul dışında bulunan Atatürk büstünün önüne bıraktıkları, tekrar okul içine girip bilgisayarın kalan parçalarını da almak istedikleri sırada okul içerisinde bulunan alarmın çalması üzerine eylemlerini tamamlayamadan kaçmak zorunda kaldıklarının iddia edildiği olayda, suça sürüklenen çocuk beyanları, görgü tespit ve olay yeri inceleme tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin mahkumiyet kararına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1618, Karar No: 2014/8724, Tarih: 02.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1618 E.  ,  2014/8724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOLU AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/09/2013

NUMARASI : 2013/78-2013/539

Taraflar arasında görülen maddi-manevi tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalıların velayetindeki E..Ç..'in 31/03/2012 tarihinde nişanlandıklarını, E.. Ç..'in ortada hiçbir neden yokken, 2012 Haziran ayında nişanı bozduğunu müvekkiline bildirdiğini; nişanın aileler arasında da resmen bozulmasına rağmen hediyeleri iade etmediklerini, 1 adek bilezik, 1 adet alyans, 1 adet tektaş yüzüğün nişan hediyesi olarak verildiğini, kuyumcuya 3.325,00 TL ödeme yapıldığını, nişanın yapıldığı salon kirası ve nişan masraflarına karşılık 804,75 TL harcandığını, ayrıca giyim, ayakkabı, çanta, terlik gibi nişan hediyeleri için 1.772,12 TL ödendiğini belirterek, toplam 5.901,87 TL maddi tazminat ile birlikte nişanın bozulması sebebiyle, davacının kişilik haklarının ihlale uğradığını, çevresinde itibarının zedelendiğini belirterek, 8.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar-karşı davacılar vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının tamamen gerçek dışı olduğunu, tarafların nişanlandıktan sonra 2 yıl düğün yapılmaması koşuluyla anne ve babasının bu nişanı onayladıklarını, nişandan 3 ay sonra davacı ve ailesinin 7 kişi toplanarak, davalının evine gelip, hakaretler ederek ve davalı hakkında asılsız iddialarda bulunarak nişanı bozduklarını, davacının talep ettiği şeylerin alışılmış nişan hediyesi niteliğinde olduğunu, iade kapsamı dışında bulunduğunu, nişan hediyelerinin 1 alyans, 1 tektaş yüzük, 1 adet bilezik, giysi, ayakkabı, çanta olduğunu, davacının mali gücünü aşan nitelikte olmadığını belirterek, karşı davanın reddine, müvekkilleri lehine 2.500,00 TL maddi tazminata ve 20.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; asıl dava bakımından, 1 adet 14 ayar 26,24 gr ağırlığında kelepçe bilezik, 1 adet 14 ayar 4,11 gr ağırlığında alyans, 1 adet 3,47 gr ağırlığında tek taş yüzüğün davalılardan alınarak davacıya aynen teslimine, teslimi mümkün olmaz ise bedelleri olan toplam 1.793,00 TL alacağın davacıya ödenmesine; davacının salon kirası, nişan masrafları, giyim, ayakkabı, çanta, terlik yönünden davasının ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; karşılık dava bakımından, karşı davacının talep etmiş olduğu manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan-karşı davacıdan alınarak davacı-karşı davalıya ödenmesine, karar verilmiştir. Hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, nişan bozulması nedeni ile ziynet ve nişan hediyelerinin aynen ya da bedelinin tahsili ile manevi tazminat talebine ilişkindir.

Dava, nişan bozulması nedeni ile ziynet ve nişan hediyelerinin aynen ya da bedelinin tahsili ile manevi tazminat talebine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının (karşı davacı) tüm, davacı (karşı davalı) vekilinin aşağıda belirtilen sebep dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

4721 sayılı TMK. nun 121.maddesine göre, nişanın bozulması yönünden, kişilik hakları saldırıya uğrayan taraf, diğer taraftan manevi tazminat olarak uygun miktarda bir para ödenmesini isteyebilir.

Bilindiği üzere; manevi tazminat, haksız bir eylemin yarattığı üzüntünün, duyulan elem ve acıların giderilmesini amaçlayan bir ödencedir. Manevi zarar, mal varlığına dokunmayan, yaşam, sağlık, namus, sır, aile mahremiyeti gibi mal varlığı harici varlıklarda meydana gelen azalma olup, bu zarar manevi tazminatla giderilmeye, azaltılmaya çalışılmıştır.

Bir nişanın bozulmasının, taraflarda değişik şiddet ve ölçülerde de olsa üzüntü yaratması ve menfaatleri haleldar etmesi doğaldır. Doğal olan bu üzüntü ve menfaat ihlali manevi tazminata esas alınmaz. Ne var ki, davacı nişanın bozulması nedeniyle, fahiş bir zarara uğramış ve bu nedenle kişilik hakları da saldırıya uğramış ise bu durumun ispatı halinde manevi tazminata hükmedilebilir.

Somut olayda mahkemece, nişanın davacının (karşılık davalı) kusurlu hareketi neticesi, haksız yere bozulması nedeniyle davalı (karşılık davacı) lehine, 5.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiş isede; davacı ve davalı tanıklarının "kızın, ben bu nişanlılığı istemiyorum diye kolundaki bilezik ve yüzüğü çıkarttığını, davacı tarafa her şeyini verin diye bas bas bağırdığı; kızın başkası ile ilişkisi olduğuna dair sözlerin söylenmiş olabileceğini, bunları komşuların söylediklerini kendisinin taraflardan böyle birşey duymadıklarını" şeklindeki beyanları, olayın oluş biçimi, özellikleri ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1249, Karar No: 2014/5305, Tarih: 25.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/1249 E.  ,  2014/5305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçaabat İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2013

NUMARASI : 2013/79-2013/99

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi icra mahkemesine başvurusunda; 2010 model Mitsubishi Lancer marka aracın 30.000 TL muhammen bedelle satışa çıkarıldığını, pey yatırarak Uyap e-satış portalı üzerinden açık artırmaya katıldığını, teklif olarak 23.100 TL yazacakken sehven 230.100 TL teklifte bulunduğunu, hatanın düzeltilmesi için Uyap üzerinden email gönderdiğini, ihaleden hemen önce icra müdürlüğüne başvurmasına karşın sonuç alamadığını ve daha fazla teklif veren çıkmadığından ihalenin kendisine bırakıldığını ileri sürerek satışın iptalini istemiş, mahkemece, icra müdürlüğü işleminin hukuka uygun olduğu gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

İhaleye konu aracın muhammen bedeline göre e-satış portalı üzerinden yapılan 230.100 TL'lik teklifin açıkça maddi hata olduğunun kabulü gerekir. Şikayetçinin, açık artırmaya geçilmeden önceki başvurusu da bu yöndedir.

Bu durumda mahkemece, maddi hata sonucu böyle bir bedelin ortaya çıktığı gözetilerek ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18059, Karar No: 2014/11368, Tarih: 09.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/18059 E.  ,  2014/11368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Katılanın olay tarihinde Galata Köprüsü üzerinde yürürken sanık ...'nin yanına gelerek kendisine cep telefonunun tanesinin 30. TL olduğunu söyleyerek satmak istediği, elinde ayrıca tombala torbası olduğu bu arada sanık ...'in de olay yerine geldiği, Kamil cep telefonunu isteyince, ...'nin tombala çek kazınırsın dediği katılanında birkaç rakam söylemesiyle iki adet cep telefonunu kazanan ... bunları alıp katılanla ...'nin yanından ayrılıp bir telefonu katılana verdiği, yürürlerken ... peşlerinden gelerek sen yine oynayacaksın yoksa telefonu geri vereceksin, çıkar cüzdanında ne kadar paran var dediği, katılan cüzdanı çıkarınca korkuya kapılarak içindeki 60,TL yi Veysi'ye verdiği, bu arada Veysi'nin katılanın ve ...'in elindeki iki adet cep telefonunu çekip alarak gittiği, peşinden Kamil'in de olayı kimseye anlatma, sesini çıkarma devam et diyerek yanından ayrılınca katılanın polise giderek olayı bildirdiği ve iki sanığın polis tutanağına göre tombala çektirmeye çalışırken görülüp yakalanmaları şeklinde gelişen olayda sanıkların iştirak halinde katılanı dolandırdıkları iddiasıyla açılan davada, sanıkların olayın başından beri katılanın parasını almak için tombala çektirip telefon kazanacağı vaadiyle parasını almak amacıyla hareket ettikten sonra Kamil'in kazanmış gibi yaptığı telefonu katılana vermesi ile onun parasını almaları gibi gelişen eylemin bütün olarak dolandırıcılık suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak,

Dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlerde, hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak,

Dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlerde, hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, olduğundan hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün yer alan 365 gün, 304 gün, 6.080 TL ibarelerinin çıkartılarak yerine, 5,gün 4 gün karşılığı adli para cezası; ve 80.,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, ibareleri eklenmek suretiyle, diğer yönleri usül ve yasaya uygun hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/06/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/198, Karar No: 2011/6550, Tarih: 30.05.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/198 E.  ,  2011/6550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca incelenmesi yapılabilmesi için;

1) 3402 Sayılı Yasanın 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırması amacıyla; davalı .... ... Tarımsal Kalkınma Kooperatifi yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığının, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarının, Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulduğuna ilişkin cevabi yazıların, varsa tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyalarının bu dosyada yer alması,

2) Davalı ... Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin tüzüğünün ilgili yerden getirtilerek,

bu dosyada yer alması; ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 30/05/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19601, Karar No: 2017/7050, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/19601 E.  ,  2017/7050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.