muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14894, Karar No: 2017/16495, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14894 E.  ,  2017/16495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6486, Karar No: 2017/16413, Tarih: 07.12.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/6486 E.  ,  2017/16413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus Kaydının Düzeltilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş davalı ... Müdürlüğünün tavzih istemi de 03.12.2015 günlü kararla reddedilmiş olup hükmün davalı ... Müdürlüğü tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dilekçesi ve duruşmadaki beyanı ile; ...'dan göçmen geldiklerini, ... kütüğünde doğum tarihinin 31/12/1977, doğum yerinin ... ve baba adının İliyaz olarak geçtiğini, Türkiye'ye geldiğinde Türk makamlarının doğum tarihini 01/07/1977, doğum yerinin ise ...ve baba adının da ... olarak nüfus kütüğüne kaydının yapıldığını ileri sürerek doğum tarihinin 31/12/1977, doğum yerinin ..... ve baba adının da İliyaz olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiş; mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı ... müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı ... idaresinin 0.11.2015 gün 50633 sayılı dilekçesi mahiyeti itibari ile temyiz istemine ilişkin olup dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay'a gönderilmesi gerekirken, dilekçenin tavzih talebi kabul edilerek reddine karar verilmesi doğru olmadığından tavzih isteminin reddine dair kararın kaldırılmasına,

2-Davalı ... idaresinin temyiz istemi sadece hükümde baba adının değiştirilmesine yönelik olup temyiz incelemesi bu durum esas alınarak yapılmıştır.

Celp ve tetkik edilen nüfus aile kayıt tablosunda, davacının babası 01.07.1952 doğumlu halen sağ olarak görünen ... ... olarak geçmektedir. Dava dilekçesinde, davacı, babasının "..." olan adının "...." olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulü yönünde karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 27.maddesi, haklı sebebin varlığı halinde adın değiştirilmesine ve bu değişikliğin nüfus siciline kaydedilmesine imkan vermekte ise de; birinci fıkradaki ifadeden bu değişikliği isteme hakkının ilgili kişiye ait olduğu açıkça anlaşılmaktadır. Bu itibarla, sağ olduğu da anlaşılan baba ...'ın adının değiştirilmesine ilişkin davanın (davada soybağının reddinin de istenmediği dikkate alındığında) aktif husumet ehliyeti yokluğu sebebiyle reddedilmesi gerekirken, işin esasına girilerek kabulü doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMKnın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMKnın 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 07.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1965, Karar No: 2022/23, Tarih: 03.01.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/1965 E.  ,  2022/23 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.07.2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın usulden reddine dair verilen 22.12.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle; süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, davacıların maliki olduğu 636 ada 3 parsel sayılı taşınmazın genel yola bağlantısının bulunmadığını ileri sürerek; davalılara ait taşınmazlardan geçit hakkı tesisini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı tarafa verilen kesin süreye rağmen geçit hakkı bedelini depo etmemesi nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili ve davalı ... vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine "Mutlak geçit ihtiyacı" veya "Geçit yoksunluğu", ikincisine de "Nispi geçit ihtiyacı" ya da "Geçit yetersizliği" denilmektedir.

Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda, bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına geçit istenen taşınmaz paylı mülkiyete konu ise dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

Geçit tesisi davalarında başlangıçta davacı tarafından öngörülemediğinden, dava dilekçesinde talep edilen yer dışındaki güzergahlardan da geçit kurulması gerekebilir. Bu güzergah üzerindeki taşınmazların maliklerine dava dilekçesi ile husumet yöneltilmemiş olması kabul edilebilir bir yanılgıya dayandığından, 6100 sayılı HMK’nin 124. maddesi gereğince dürüstlük kuralına aykırı olmayan bu taraf değişikliği talebi kabul edilerek davacının bu kişilerin harçsız olarak davaya katılmalarını sağlamasına imkan verilmelidir.

Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak; özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilmesinin zorunlu olduğu hallerde, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 ve 1012. maddesi ile yeni Tapu Sicil Tüzüğünün "İrtifak hakları ve taşınmaz yükünün tescili" başlıklı 30. maddesi gereğince kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmelidir.

Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olaya gelince; mahkemece 31.10.2014 tarihinde yapılan keşif sonucu alınan 04.11.2014 tarihli fen bilirkişisi raporunda, 636 ada 3 parsel sayılı taşınmaz lehine üç farklı geçit güzergahı belirlenmiştir. Mahkemece, 17.11.2015 tarihli celsede davacı tarafa 603 ada 3 parsel sayılı taşınmaz lehine bilirkişiler marifeti ile belirlenen 3. alternatifin geçit hakkı bedeli olan 11.768,76-TL’nin yatırılması için 3 haftalık kesin süre verilmiş, aksi halde davanın usulden reddedileceği ihtar olunmuştur.

Ancak mahkemece verilen kesin süre usulüne uygun değildir. Geçit hakkı bedelinin depo edilmesi istenen 3. alternatif dere üzerinden geçmektedir. Dere yatakları kural olarak Türk Medeni Kanununun 715. maddesi kapsamına giren devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerdendir. Bu özelliği itibariyle de kamu malıdır. Kamu malı niteliğinde olan bir yerin, kişinin özel istifadesine terki olanaklı değildir. Kısaca belirtmek gerekirse, dere yatağı üzerinden köprü kurularak dahi olsa geçit kurulamaz. Kaldı ki geçit davalarındaki amaç, yol ihtiyacı içinde bulunan bir taşınmazın, kesintisiz olarak genel yola ulaşımını sağlamaktır. Dere yatağı tapuya tescil edilmiş bir yer olmadığından bu şekilde kurulan geçitle kesintisizlik ilkesi de ihlal edilmiş olur.

Bu durumda mahkemece, mahallinde uzman bilirkişiler marifetiyle yeniden keşif yapılmak suretiyle kamu malı niteliğinde olan yerlerden geçit hakkı tesis edilemeyeceği ve geçit davalarında uygulanan kesintisizlik ilkesi göz önünde bulundurularak lehine geçit hakkı tesisi istenilen taşınmazın yola ulaşımının sağlanmasının mümkün olup olmadığı araştırılmalı, bilirkişi tarafından belirlenen tüm alternatif güzergahlar tek bir krokide-raporda denetime elverişli olarak gösterilmeli, yukarıda açıklanan ilkeler gözetilerek en uygun alternatif belirlendikten sonra, usulüne uygun olarak geçit hakkı bedelinin depo edilmesi için süre verilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, mahkemece tapu kayıt maliki olmayan feri müdahil ... Enerji Madencilik Mühendislik İnşaat San. ve Dış Ticaret Limited Şirketi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi, aleyhine açılan dava reddedildiği halde tapu kayıt maliki olan davalı ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacılar vekili ve davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

03.01.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12830, Karar No: 2019/10156, Tarih: 11.11.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/12830 E.  ,  2019/10156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın tescil talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına, tespit talebinin kabulüne karar verilmiş olup, hükmün bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, vekil edeninin dava konusu 2611 ada 7 parsel numaralı taşınmazın ¾ oranında pay maliki olduğunu, taşınmazın tamamını nizasız ve fasılasız olarak 35 yılı aşkın süredir kullandığını, anılan taşınmazın ¼ hisseli malikinin, tapu kayıtlarında ... adlı kişi olarak göründüğünü, bu kişinin müvekkilinin tüm araştırmalarına rağmen kim olduğunun belirlenemediğini, ölü yahut gaip olup olmadığının da belirsiz olduğunu açıklayarak, vekil edeninin, anılan taşınmazın tamamına 35 yılı aşkın süredir, nizasız ve fasılasız iyiniyetli olarak zilyet olması nedeniyle, dava konusu 2611 ada 7 parsel numaralı taşınmazın, tapuda ... Karısı ... adına kayıtlı ¼ hissesinin TMK’nin 713/2. maddesi gereğince tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Bir kısım davalılar ..., ..., ... ve ... vekili davaya cevap dilekçesinde ve aşamalarda davanın reddini savunmuştur.

Diğer bir kısım davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili de cevap dilekçesinde ve aşamalarda davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın tapu iptali ve tescil davası olarak açılmış iken bilahare tazminata dönüştürülmüş olması nedeniyle tescil talebi yönünden karar verilmesine yer olmadığına, davanın tespit talebi olarak kabulü ile dava konusu 2611 ada 7 parsel sayılı taşınmazda bulunan “... : ... karısı” adına kayıtlı ¼ hisse üzerinde davacının hak sahibi olduğunun tespitine, dava konusu bu hisseye ilişkin kamulaştırma bedelinin karar kesinleştiğinde davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi üzerine; hüküm, bir kısım davalılar ..., ..., ..., ... ve ... Vekili ile diğer bir kısım davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiş, diğer bir kısım davalılar ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekiline temyiz harç ve giderlerinin ikmali için tebliğ edilen ve ihtaratlı iki haftalık süre içeren muhtıranın gereği olarak verilen sürede temyiz harç ve giderlerinin ikmal edilmemesi üzerine anılan diğer bir kısım davalılar Mahkemenin 16.05.2016 tarihli ek kararı ile temyizden vazgeçmiş sayılmışlardır.

Dava, davacı vekilinin dava dilekçesi, somutlaştırmaya ilişkin 20.09.2012 tarihli dilekçesi ile ıslah dilekçesindeki açıklamalarına göre, TMK’nin 713/2. maddesinde yazılı, kayıt malikinin tapu kütüğünden kim olduğunun anlaşılamaması hukuki nedenine dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil, davanın açılmasından sonra dava konusu taşınmazın kamulaştırılması nedeniyle yargılama safhasında ise tazminat isteğine ilişkindir. Malikin tapu kütüğünden anlaşılamaması hali; taşınmaz malın sahibinin kim olduğunun bilinmesine yarayacak gerekli bilginin tapu sicilinden çıkarılmasının imkansız olmasıdır. (HGK'nin 10.04.1991 tarihli ve 1991/ 8-51 Esas, 194 Karar sayılı ilamı). Kütükteki bilgi ve belgelerden, gerekli dikkati gösteren herkesin malikin kim olduğunu anlayamayacağı hallerde ve malik sütununun boş bırakılması, malik adının müphem ve yetersiz gösterilmesi, malik adının silinmiş ve yenisinin yazılmamış olması gibi hallerde malikin tapu kütüğünden anlaşılamadığı sonucuna varılabilir.

TMK'nin 713/2. maddesinde 3 ayrı hal düzenlenmiştir. Bu sebeplerden, 'ölüm', 'malikin tapu kütüğünden anlaşılamayan' ve 'gaiplik' nedenlerine dayalı davalar farklı davalardır. Birbirinden farklı olan bu haller gerek taraf teşkili, gerek araştırma yöntemi ve gerekse doğurduğu hukuki sonuçlar bakımından birbirinden farklıdır. Başka bir anlatımla; TMK’nin 713/2. maddesinde yazılı “…Maliki tapu kütüğünden anlaşılamayan veya 20 yıl önce ölmüş ya da hakkında gaiplik kararı verilmiş…” halleri kazanmayı sağlayan davasız, aralıksız 20 yıldan fazla malik sıfatıyla geçen zilyetlik olgusuyla birleşmiş, iç içe ve birbirinden ayrı üç dava sebebidir. 6100 sayılı HMK’nin 26. maddesine göre de, hakim, tarafların talep sonucu ile bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Dava konusu taşınmaza ait tapu kaydı, kadastro tutanağı ile dayanak tapu kayıtlarındaki açıklamalar karşısında dava konusu 2611 ada 7 parsel numaralı taşınmazın tapu kaydında ¼ payın maliki olarak görünen “... karısı ...” nin kim olduğu anlaşıldığına, dosyaya sunulan mirasçılık belgesine göre mirasçıları belirlendiğine göre, dayanılan hukuki sebep yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, Mahkemece dayanılan hukuki nedende hataya düşülerek, talep dışında, ölüm hukuki nedenine yönelik bir takım açıklamalardan hareketle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle bir kısım davalılar ..., ..., ... ve ... vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 11.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3643, Karar No: 2013/8679, Tarih: 06.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/3643 E.  ,  2013/8679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dosya içerisindeki 08.08.2012 tarihli Fen Bilirkişi raporu ve ekli krokisi ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğüne gönderilerek,

Dava konusu 194/23 parselden geçen enerji nakil hattı nedeniyle taşınmaza inşaat izni verilip verilmeyeceği, inşaat izni verilecek ise enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazın inşaat alanında kısıtlama olup olmayacağı, olacaksa oranı sorularak,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34065, Karar No: 2017/2247, Tarih: 27.03.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/34065 E.  ,  2017/2247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihinde Kağızman Sulh Ceza Mahkemesi'nin arama kararına istinaden yol kontrolünde ... Kargo'... ait kamyonda yapılan arama sonucunda 72 karton bandrolsüz ve kaçak sigaranın yakalanması olayında;

Suç tarihinde kargo firmasında görevli personelin belirlenip bu kişilerin tanık olarak beyanlarına başvurularak suça konu kargonun kim tarafından teslim edildiğinin araştırılması, suça konu gönderiye ilişkin mevcut belgelerin temin edilerek kargo kabul belgelerinde yazı ve imza örnekleri mevcutsa gönderici olarak görünen sanık ...'in mevcut yazı ve imzaları ile belgelerdeki imza ve yazı örneklerinin mukayese edilmesi, sanıklara ait GSM hatlarına ilişkin olay günü ve öncesindeki HTS kayıtlarının celbi ile sonuca göre sanıkların hukuki durumunun takdir, tayini ve tespiti gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırmayla, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4649, Karar No: 2007/7937, Tarih: 10.12.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/4649 E.  ,  2007/7937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacılar vekili avukat ... ile davalı vekili avukat .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı.Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı tarafından İcra Müdürlüğüne yapılmış bir ödeme bulunmayıp, bu ödeme haricen davalı vekillerine yapılmıştır. Bu durumda, davacının fazla ödediği parayı dava yoluyla talep etmekte hukukî yararı bulunduğundan, davanın esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan hükmün 2.bendinde açıklanan nedenle davacı yararına BOZULMASINA, davacının sair temyiz itirazlarının ise 1.bent uyarınca reddine, 500,00 YTL vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 10.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.