muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4830, Karar No: 2014/11785, Tarih: 08.04.2014

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

Taraflar arasında fesih tarihi itibariyle işverence otuz veya daha fazla işçi çalıştırılıp çalıştırılmadığı ve dolayısıyla davacının iş güvencesi kapsamında kalıp kalmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesidir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak için otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerinde çalışmak gerekir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre işverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan sayısı bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir. İşçi sayısına ilişkin bu hüküm nispi emredici olduğundan, daha az işçi sayısını öngören sözleşme hükümleri geçerli kabul edilmektedir.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

Somut olayda, davacının, G.. İlköğretim Okulu'nda okuyan öğrencilerin velilerinden toplanan paralar ile oluşturulan özel bütçeden ücretini aldığı, 5510 Sayılı Yasa'nın 4/a maddesi kapsamında sigortalı olup, hasren G.. İlköğretim Okulu öğrencilerine hizmet vermek üzere çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple otuz işçi sayısının belirlenmesinde sadece bu iş yerinde çalışan işçi sayısı dikkate alınmalıdır.

Buna göre davacının çalıştığı iş yerinde fesih tarihi itibari ile otuz işçiden az sayıda işçi çalıştığı anlaşıldığından, davacının 4857 sayılı Kanun’un 18. maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanması mümkün değildir. Bu nedenle davanın reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 950.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Kesin olarak 08.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25082, Karar No: 2014/9094, Tarih: 16.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/25082 E.  ,  2014/9094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davacı-davalı (koca) vekilinin imzası bulunmamaktadır. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinin üzerinde, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mührü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir.Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren vekile tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 16.04.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/12869, Karar No: 2012/15981, Tarih: 01.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/12869 E.  ,  2012/15981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ... ... prim borçları yönünden 6111 sayılı Kanundan yararlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, ... ... prim borçları yönünden 6111 sayılı Kanun'un ... prim borçlarının yeniden yapılandırılması hakkındaki hükümlerinden faydalandırılması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Davacının, 6111 sayılı Yasanın yürürlükte olduğu dönemde açtığı ilk tespit davası ile 6111 sayılı Yasadan yararlanması gerektiğinin tespitini de talep edebilecekken, bu talebi, yeniden avukatlık ücretine hükmedilmesini sağlayacak şekilde ayrı bir davaya konu ederek, dava hakkını kötüye kullandığı anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi isabetsiz olup, bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerde hükmün vekalet ücretine ilişkin 3. bendi tamamen silinerek yerine “Davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,“ sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 01/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3020, Karar No: 2010/8923, Tarih: 24.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/3020 E.  ,  2010/8923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile bir kısım davalılar vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Fındıklık niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, bir kısım davalılar vekili ile davacı idare vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

1-Kapama fındık bahçesi niteliğindeki taşınmazın bedelinin net fındık gelirine göre belirlenmesi gerektiği halde, kuru ot ve odun gelirlerinin fındık gelirine ilave edilmesi suretiyle, taşınmazın değerinin fazla tespiti,

2-Dava konusu taşınmazın kısmi kamulaştırma nedeniyle arta kalan bölümünün yüzölçümü ve geometrik şekli dikkate alındığında tamamının bedeline hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı ... vs.den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6851, Karar No: 2014/8888, Tarih: 14.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/6851 E.  ,  2014/8888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 13. Aile Mahkemesi

TARİHİ :20.12.2013

NUMARASI :Esas no:2013/825 Karar no:2013/929

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yüklenmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.14.04.2014 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Malik olmayan eşin açık rızası alınmadan yapılan işlem kesin hükümsüzdür.

Farklı düşünüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/4247, Karar No: 2009/9613, Tarih: 08.07.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/4247 E.  ,  2009/9613 K.**

**"İçtihat Metni"**

...e 2-... Toplu Konut İdaresi Başkanlığı vekili avukat ... 3-T.C. ... Bankası A.Ş vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 16. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.11.2007 gün ve 282-421 sayılı hükmün Dairemizin 16.9.2008 tarih ve 3579-10619 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, ...’dan göçmen olarak geldiğini, ilgili Devlet Bakanlığı’nın göçmen evleri projesi kapsamında davalı bankadan kredi kullanmak suretiyle bir konut satın aldığını,konutun 1992 yılında teslim edildiğini ve tapuda devrin gerçekleştiğini, teslim edildiği tarih itibarıyle ödenen peşinat ve taksitler toplamının inşaat maliyetinden düşülerek,bakiye borcun hesaplanacağı,kalan borcun taksitler halinde 10 yılda ödeneceği taahhüt edilmesine rağmen bu taahhüdün yerine getirilmediğini,konut teslim tarihi itibarıyle toplam 15.200.000 TL ödediğini,mahsup işleminin bugüne kadar yapılmadığını,peşin ödeme indiriminden yararlanmak için bakiye taksit borçlarını ödediğini ileri sürerek,1991 ve 1992 yıllarında konut teslim tarihinden önce ödediği toplam 15.200 TL nın taşınmaz rayiç değerleri yada TÜFE oranlarına göre güncelleştirilmek suretiyle hangisi lehine olacak ise o değer baz alınmak suretiyle bulunacak miktardan şimdilik 10.000YTL nın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,davacıların ödediği toplam 15.200.000 TL’nin dava tarihindeki ulaştığı güncelleşmiş değerinin bilirkişi raporu ile belirlenmek suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hükmün, ... ve Toki tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 16.9.2008 gün 2008/3579 E. 2008/10619 K. sayılı ilamı ile “ yargılama sırasında yürürlüğe giren 5543 sayılı kanun ile bu konuda özel düzenleme yapılmış ve bu kanunun geçici 1. maddesinin iptal istemi ile Anayasa Mahkemesine başvurulduğu ve 2009/4247-9613

yürütmeyi durdurma kararı verildiği anlaşıldığından, mahkemece bu davanın bekletici mesele yapılarak hasıl olacak sonuca göre hüküm tesisi gerektiği ” belirtilerek bozulmuş, davacılar karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

yürütmeyi durdurma kararı verildiği anlaşıldığından, mahkemece bu davanın bekletici mesele yapılarak hasıl olacak sonuca göre hüküm tesisi gerektiği ” belirtilerek bozulmuş, davacılar karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Başbakanlıkça ... ...’da yaptırılan göçmen konutlarından bir dairenin, davacıların başvurusu üzerine kendilerine tahsis edilip tapusunun da 21.12.1992 tarihinde devir edildiği dosya kapsamı ile sabittir.Göçmen konutlarının yapımı için dış kaynaklardan Başbakanlıkça sağlanan kredi ile, Devlet Bakanlığı koordinatörlüğünde konutların yapım işine başlandığı, sağlanan kredinin ... Hazine ve Dış Ticaret Müsteşarlığı ile T.... Bankası arasında düzenlenen muhtelif devir anlaşmaları ile bankaya devir edildiği, en son yapılan ve diğer anlaşmaları iptal eden 11.3.1993, 19.4.1993 ve 13.6.1994 tarihli devir anlaşmalarından, Devlet Bakanlığı organizatörlüğünde yapılan göçmen konutlarının dağıtım devir prensiplerini gösteren “Yönerge”nin 8.maddesinin “D” bendinden, yine Devlet Bakanlığı ile T.... Bankası arasındaki protokol hükümlerinden, devir edilen kredinin Bakanlığın onayı ile kullanılacağı, konut peşinatlarının konutların kesin maliyetlerinin çıkarılmasından sonra kredi borçlarından düşülebileceği, peşinat ve taksitlerin bakanlıkça belirleneceği, projenin amacına ulaşması, gerekli önlem ve tedbirlerin alınması, inşaatların kontrolü, proje finansmanı için gerekli diğer kaynakların temini, borçluların belirlenmesi, ferdi ipotek tesisi, projenin zamanında bitirilmesi, kredilerin geri ödenmelerinin başlangıç tarihinden evvel konutların hak sahiplerine tesliminin Devlet Bakanlığının sorumluluğunda olduğu, bankaya aracılık hizmetlerinden dolayı %1,5 komisyon ödeneceği, kredilerin geri ödenmesinde uygulanacak faiz oranı, hesaplama şekli, geri ödemenin başlama tarihi, bankanın kendisine geri ödenen kredileri 1.3.1994 tarihinde ilki olmak üzere 6 ayda bir hazine hesabına bankaca ödeneceği, projenin yürütülememesinden, konutların tahsis ve teslim edilmemesi, tamamlanamaması, borçluların belirlenememesi, teminat tesis edilmemesi ve bankanın iradesi dışında oluşan nedenlerde kredi geri ödemelerinin başlatılamaması veya yapılamaması halinde bankanın krediyi geri ödeme yükümlülüğü taşınmadığı, daha sonra T.... Bankasının, TC. ... Bankasına devir edildiği, ve yine göçmen konutlarını yapımı işi ile Toki’nin görevlendirildiği anlaşılmaktadır. Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda, davacıların ... olduğu peşinat ve taksitler toplamı olan 15.200.000 TL’nin inşaat maliyetinden düşülmesi gerekir. O halde mahkeme kararının, açıklanan tüm bu nedenlerle onanması gerekirken, davacılara konutun 1992 yılında teslim edildiği ve tapuda devrin gerçekleştiği gözardı edilerek, Dairemizin 2009/4247-9613

16.9.2008 gün 2008/3579 E. 2008/10619 K. sayılı ilamı ile sehven bozulduğu bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davacıların karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemize ait anılan “bozma” ilamının kaldırılarak hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

16.9.2008 gün 2008/3579 E. 2008/10619 K. sayılı ilamı ile sehven bozulduğu bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davacıların karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemize ait anılan “bozma” ilamının kaldırılarak hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle, davacıların karar düzeltme talebinin kabulü ile, Dairemizin 16.9.2008 gün 2008/3579 E. 2008/10619 K. sayılı “bozma” ilamının kaldırılmasına, temyiz edilen hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 8.7.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4834, Karar No: 2009/5294, Tarih: 14.09.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/4834 E.  ,  2009/5294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ... kadastro sırasında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dere yatağı olarak bırakılan ve parsel numarası verilmeyen taşınmazın adına tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 14.09.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10145, Karar No: 2007/559, Tarih: 01.02.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/10145 E.  ,  2007/559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bu davayla ilgili olarak Tekirdağ Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/1534 esas sayılı dava dosyasında verilen kararın kesinleşmesinden sonra bu dosya içerisine konulup gönderilmesi ve ayrıca bu davada iptaline karar verilen kat malikleri kurulu kararlarının içinde yazılı olduğu kat malikleri kurulu karar defterinin de keza bu dava dosyası içerisine konulup gönderilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 1.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24270, Karar No: 2013/1865, Tarih: 07.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/24270 E.  ,  2013/1865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/505, 509, 513, 21.02.2012 tarih ve 2011/506, 510, 511 ve 621 esas sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, İİK'nun 337/a maddesinde düzenlenen "ticareti usulüne aykırı terk etmek" suçunun ticaret şirketleri müdür ve yetkililerince de işlenmesinin mümkün olduğu cihetle; ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, borçlu ticaret şirketinin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak ve kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.02.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4832, Karar No: 2014/11787, Tarih: 08.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/4832 E.  ,  2014/11787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 8. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2013/309-2013/610

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı ilköğretim okulunda kat görevlisi olarak çalıştığını ve iş akdinin, "etüt ve beslenme uygulamasının ve buna bağlı olarak bu özel bütçenin Milli Eğitim Bakanlığının 19.06.2012 tarih ve 9601 sayılı makam olurları ile iptal edildiği, özel bütçenin kademeli olarak kaldırılacağı , kademeli olarak azalacak öğrenci sayısına bağlı olarak gelirin de azalacağı, mevcut personeli etüt ve beslenme bütçesinden istihdam etme imkanı kalmayacağı, bu nedenlerle personel sayısında azaltmaya gitmenin bir zorunluluk arz ettiği..." gerekçesi ile 4857 sayılı yasanın 17. maddesi uyarınca feshedildiğini, ancak bu kararın davacı açısından uygulanabilirliğinin bulunmadığını, zira davacının gelecek yıllarda ücret ve diğer hak edişlerinin ödenmesinde güçlük çekileceği faraziyesinden hareketle iş akdinin feshedilmesinin geçerli olmadığını, davacının Bakanlığa bağlı diğer okullarda değerlendirilmesinin mümkün bulunduğunu, bu anlamda feshin son çare olması ilkesinde de aykırı hareket edilmiş olduğunu, tüm bu nedenlerden dolayı, feshin geçersiz sayılması ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili; Milli Eğitim Bakanlığı'nca beslenme yönergesini iptal etmesi sonucunda aidat ödeme sorumluluğu bulunan öğrenci sayısının 2014 - 2015 döneminde 192 öğrenci olacağı , 2015- 2016 yılında ise etüt ve beslenme öğrencisi kalmayacağının görüldüğünü, her ne kadar okulda isteğe bağlı olarak yemek ve kurs hizmeti verilmekte ise de, sadece verilen hizmetin karşılığı kadar ücret ödendiğini, dolayısı ile bu gelirden personele maaş ödeme imkanının bulunmadığını, davacının şimdiye kadar bahse konu bütçe imkanları dahilinde sözleşmeli olarak çalıştırılmış olduğunu, kadrolu çalışan olmadığını, fesih tarihi itibari ile okulda 30 işçi çalışmadığını, davacının iş akdinin işletmenin, iş yerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebeple feshedilmiş olduğunu, okulların geliri olmadığı, etütlü okul uygulamasının kademeli olarak kaldırılmasından dolayı bütçe gelirinin azaldığını, bundan dolayı personel azaltılması zaruretinin doğduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

Taraflar arasında fesih tarihi itibariyle işverence otuz veya daha fazla işçi çalıştırılıp çalıştırılmadığı ve dolayısıyla davacının iş güvencesi kapsamında kalıp kalmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesidir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanmak için otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerinde çalışmak gerekir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre işverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan sayısı bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir. İşçi sayısına ilişkin bu hüküm nispi emredici olduğundan, daha az işçi sayısını öngören sözleşme hükümleri geçerli kabul edilmektedir.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde fesih bildiriminin işçiye ulaştığı tarih itibariyle belirli-belirsiz süreli, tam-kısmi süreli, daimi-mevsimlik sözleşmelerle çalışan tüm işçiler dikkate alınır.

Somut olayda, davacının, G.. İlköğretim Okulu'nda okuyan öğrencilerin velilerinden toplanan paralar ile oluşturulan özel bütçeden ücretini aldığı, 5510 Sayılı Yasa'nın 4/a maddesi kapsamında sigortalı olup, hasren G.. İlköğretim Okulu öğrencilerine hizmet vermek üzere çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple otuz işçi sayısının belirlenmesinde sadece bu iş yerinde çalışan işçi sayısı dikkate alınmalıdır.

Buna göre davacının çalıştığı iş yerinde fesih tarihi itibari ile otuz işçiden az sayıda işçi çalıştığı anlaşıldığından, davacının 4857 sayılı Kanun’un 18. maddesinin birinci fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanması mümkün değildir. Bu nedenle davanın reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 86.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

Kesin olarak 08.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.