muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23008, Karar No: 2013/22162, Tarih: 23.10.2013

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve 15.10.2012 tarihli bilirkişi raporuna dayanılarak davacının iddiasının sübuta erdiği ve davacının ücret ile ikramiye alacakları bulunduğu, ancak hizmet ödeneği alacağının olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının amatör yöneticiliğe düşürülmesine dair davalı sendika işleminin hukuka aykırı olup olmadığı ile buna bağlı olarak davacının ücret, ikramiye ve hizmet ödeneği alacaklarının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 44. maddesinde, “Sendikalar gelirlerini Sendikalar Kanunu ve tüzüklerinde gösterilen faaliyetler dışında kullanamazlar ve bağışlayamazlar.” denilmiştir.

Yine aynı Kanun'un 45. maddesinde, “Konfederasyonlar ile sendikaların ve şubelerinin yönetim kurulu üyeleri ile başkanlarına verilecek ücretler, her türlü ödenek, yolluk ve tazminatlar genel kurul tarafından tespit olunur. Bunlar da yönetim kurulunca faaliyet raporunda gösterilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Diğer taraftan Sendika Tüzüğününün 16/1-m maddesinde sendika yöneticilerine verilecek ücret ve hakların şubenin kapsamına, üye sayısına, hizmet gereğine göre belirlenmesinin genel kurulun yetki ve görevinde olduğu, uygulamalar bakımından da genel kurulca yönetim kuruluna yetki verilebileceği belirtilmiştir. Tüzüğün 47. maddesinde de aynı husus vurgulandıktan sonra maddenin “h” bendinde ücretli yöneticilere dört aylık ücretlerinin neti tutarında ek ödeme yapılacağı ifade edilmiştir.

2003 yılındaki 7. Olağan Genel Kurulda da oybirliğiyle kabul edilen bütçe hükümlerine göre ise; üye sayısı 501-2000 arasında olan şubelerde 1 profesyonel yönetici (şube başkanı); üye sayısı 2001-4000 arasında olan şubelerde 2 profesyonel yönetici (şube başkanı ve şube başkan yardımcısı) görev yapacağı belirtilmiş ve aksine bir hüküm bulunmadığı takdirde, bütçenin 27.06.2003 tarihinden itibaren yürürlüğe gireceği, bütçenin yönetim kurulu tarafından yürütüleceği belirtilmiştir.

Somut olayda, davacının 07.07.2006 tarihli yönetim kurulu kararıyla profesyonel yöneticilikten amatörlüğe düşürüldüğü ve davacının 31.07.2006-27.01.2007 arası amatör sendika yöneticisi olarak çalıştığı, bu süreçte şubeye bağlı işyerlerinde çalışan sendika üyesi işçi sayısının ise 1649 olduğu anlaşılmaktadır. Davacı işlemin kötüniyetli, eşitliğe aykırı ve muhalefeti tasfiye amaçlı olduğunu iddia ederken davalı amatörlüğe düşürme işleminin hukuka uygun olduğunu savunmaktadır.

Somut olayda, davacının 07.07.2006 tarihli yönetim kurulu kararıyla profesyonel yöneticilikten amatörlüğe düşürüldüğü ve davacının 31.07.2006-27.01.2007 arası amatör sendika yöneticisi olarak çalıştığı, bu süreçte şubeye bağlı işyerlerinde çalışan sendika üyesi işçi sayısının ise 1649 olduğu anlaşılmaktadır. Davacı işlemin kötüniyetli, eşitliğe aykırı ve muhalefeti tasfiye amaçlı olduğunu iddia ederken davalı amatörlüğe düşürme işleminin hukuka uygun olduğunu savunmaktadır.

Mahkemece çözülmesi gerekli hukuki problem davalı sendikanın davacıyı amatörlüğe döndürmesine ilişkin kararın hukuka aykırı olup olmadığıdır. Bunun tespitine göre davacının talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı değerlendirilmelidir. Öncelikle emsal olarak gösterilen Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2007/5635 esas ve 2007/5397 karar sayılı dosyası dosya kapsamına dahil edilmelidir. Bundan sonra davacının yöneticisi olduğu şubenin başkanlığına seçildiği tarihten dava tarihine kadar geçen sürede şubenin üye sayısı aylar ve yıllar itibariyle krolonojik olarak tesbit edilmelidir. Bu tespite göre de şube üye sayısının düşmesine müteakip amatör yöneticiliğe düşürme olup olmadığı değerlendirilmelidir. Eğer şube üye sayısının 2000’in altına düşmesi sebebiyle sendika yönetim kurulunca amatörlüğe düşürme işlemi uygulanmışsa diğer benzer şubelerde de üye sayısının düşmesi sebebiyle aynı işlemin yapılıp yapılmadığı yine bu şubelerin süreç içindeki üye sayıları ortaya konularak araştırılmalı ve yapılmamışsa bunun objektif nedenlere dayanıp dayanmadığı belirlenmelidir. Bu noktada davacının emsal gösterdiği şubeler üzerine odaklanılmalıdır. Belirtilen esaslara aykırı olacak şekilde eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

3-Ayrıca, mahkemece ulaşılan sonuca göre hükme esas alınan bilirkişi raporunda hukuki dayanakları yeterince ortaya konulmaksızın varsayıma dayalı olarak zam uygulaması yapılıp davacının ücret talebinin hesaplanması ile yine hukuki dayanakları yeterince ve ikna edici şekilde açıklanmaksızın yılda dört ikramiye esasına göre davacının ikramiye talebinin hüküm altına alınması doğru olmamıştır.

4-Son olarak yine mahkemece ulaşılan sonuca göre; davacı ile davalı arasındaki ilişkinin vekalet ilişkisi olması sebebiyle hüküm altına alınan ücret alacağı açısından işçi ücretleri için öngörülen “bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizin” somut olayda uygulanamayacağının göz ardı edilmesi de isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25246, Karar No: 2013/17862, Tarih: 11.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/25246 E.  ,  2013/17862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, seyyar görev tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı ... müdürlüğüne bağlı 3. Bölge müdürlüğü 314 yol bakım onarım şefliği ... adresinde yol bakım onarım işçisi olarak görev yaptığını, 01.03.2009-28.02.2011 tarihleri arası geçerli ... ve 11.03.2009 tarihli bir tamim ile gezici seyyar olarak örgütlenmiş ve görev mıntıkaları kısım sınırları olarak belirlenerek genişletildiğini, böylece daha önce görev yapan bakım onarım işçileri görev alanları tamim ile 314 nolu bakım onarım şefliği mıntıkası içine alınarak genişletilmesi sonucu şefliğin 50+685 km uzunluğundaki mıntıkası içinde birden çok belediyeyi kapsayan bir bölgede görev yaptığını ancak seyyar görev tazminatının ödenmediğini ileri sürerek, seyyar görev tazminatı alacağını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, Harcırah Kanunu uyarınca seyyar görev tazminatından yararlanmanın şartları arasında öncelikli olarak asli görevleri gereği memuriyet mahalli dışında harcırah ödenebilecek yerlere görevlendirilmesinin esas olması ve bu görevlendirmenin fiilen gezici olarak görev yapan hizmetlilerin asli görevleri sebebiyle yapacakları seyahatten dolayı sabit iş gören emsaline göre fazladan yapacakları bir takim zaruri masrafların karşılanması amacıyla verilen bir ödeme olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı ... müdürlüğe bağlı 3 .bölge müdürlüğünün 314 yol bakım onarım şefliği ... ili içinde 3. Bölge olarak belirlenen alanda değişik takımlar tarafından yerine getirilen görevin ,yeniden yapılandırılarak tek kısım şefliği bünyesinde toplandığı ve tüm 3 .bölge (veya il sınırları )tek birimden aynı görevlerin yerine getirilmesi sağlanmış ,bu yapılırken ... olarak yapıldığı yani fiilen seyyar görev durumu ile sınır içinde tüm demir yolu yol tamir ve bakımından sorumlu hale getirilme durumu sağlanmakla ,daha önce belirli bir mahal içindeki sınırlı alanların birleştirilerek genişletildiği böylece kendi görevli olduğu mahallin dışında belirli bir görev bölgesi daha verilerek gezici ekip olarak seyyar hareket halinde bir ekip oluşturulduğundan davacının kendi görevi dişinde birleştirilen bölgelerde de görev yaptığından seyyar görev tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, davalı ... ... 3. Bölge Müdürlüğü ... Kısım şefliği bünyesinde bakım işçisi olarak çalışmaktadır. Davalı işyerinde 30.6.2009 tarihine kadar kısım şeflikleri sorumlu oldukları hattı belli kısımlara bölmek suretiyle her bölüm için işçilerden takım oluşturduğu ve bu işçilerin sadece bu bölümün bakım ve onarım işiyle sorumlu olduğu sabittir.

Davalı işveren hem tren hem de kara yolunda gidebilen taşıtlar alması üzerine 30.6.2009 tarihinden itibaren işçileri takımlar halinde çalıştırmak yerine sorumlu olduğu kısımdaki bakım ve onarım işinde çalıştırmaya başlamıştır.

Davacı bu şekilde çalıştırıldığında daha önce sorumlu olduğu bölümün dışına çıkarıldığından seyyar görev tazminatına hak kazandığı ileri sürmektedir. İşyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinde bu şekilde yapılan değişiklik üzerine işçiye seyyar görev tazminatı ödeneceğine ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır.

Davalı işveren tarafından 30.6.2009 tarihinde yapılan değişiklik ile ... Kısım Şefliğinde çalışan işçiler bu şefliğin sorumlu olduğu bölge kapsamında yapılan bakım ve onarım işinde çalıştırılmaktadır. Davacı işçiler çalışırken ... Kısım Şefliğinin sorumlu olduğu bölge dışına çıkarılmamıştır. Bu durumda davacı seyyar görev tazminatına hak kazanamaz. Mahkemece davacının seyyar görev tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12294, Karar No: 2016/6217, Tarih: 24.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/12294 E.  ,  2016/6217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.10.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; tapu iptali ve tescil talebinin feragat nedeniyle elatmanın önlenmesi davasının esastan reddine dair verilen 26.09.2013 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 24.05.2016 günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

24.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19873, Karar No: 2022/14439, Tarih: 25.10.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/19873 E.  ,  2022/14439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : İbadethanelere zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğü, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin olduğu belirlenerek, anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Sanığın savunmasında; mağdur ...'in imamı olduğu Hacı...Ağa Camiinin kapısından kaynaklı zararı yargılama sırasında babası vasıtasıyla giderdiğini belirttiği, bu nedenle sanık hakkında mağdur ...'in imamı olduğu Hacı...Ağa Camiine zarar verme eylemine ilişkin hüküm kurulurken TCK'nın 168/2’de maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulandığının anlaşılması karşısında; sanığın zararı karşılayıp karşılamadığının araştırılması gerekirken, ... şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık hakkında ibadethanelere zarar verme suçundan kurulan hükümlerde eleştiri dışında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık hakkında ibadethanelere zarar verme suçundan kurulan hükümlerde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN ONANMASINA, CMK’nın 304/2-a maddesi gereğince dosyanın gereğinin ifası için Bucak 1. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine, 25.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6771, Karar No: 2017/15973, Tarih: 15.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/6771 E.  ,  2017/15973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve esasen açık otopark için TBK'nun 347.maddesinin uygulanamayacağının anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.20.TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3063, Karar No: 2017/9415, Tarih: 27.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/3063 E.  ,  2017/9415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 10.000 TL maddi ve 9.000 TL manevi tazminatın

davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tazminat talebinin dayanağı olan Uşak Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/71 Esas – 2011/143 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; davacının (sanığın) nitelikli kasten öldürmeye yardım etmek suretiyle iştirak suçundan tutuklandığı, davacı (sanık) hakkında nitelikli kasten öldürme suçuna yardım etmek suretiyle iştirak ve silahla kasten basit yaralamaya yardım etmek suretiyle iştirak suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, davacının (sanığın) tutuklandığı nitelikli kasten öldürme suçuna yardım etmek suretiyle iştirak suçundan eyleminin silahla kasten basit yaralama suçuna yardım etmek suretiyle iştirak olarak nitelendirilerek neticeten 1 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, Uyap sistemi üzerinde yapılan incelemede hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 25.09.2012 tarihinde kesinleştiğine dair şerh düzenlendiği ve dayanak mahkeme kararında belirtilen 5 yıllık denetim süresinin dolduğu dikkate alınarak, bahse konu kamu davasının neticesi araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Davacının (sanığın) nitelikli kasten öldürme suçuna yardım etmek suretiyle iştirak suçundan tutuklandığı, yapılan yargılama sonunda eyleminin silahla kasten basit yaralama suçuna yardım etmek suretiyle iştirak olarak nitelendirilerek cezalandırılmasına karar verildiği dikkate alınarak, CMK'nın 141/1-f maddesi gereğince davacının tutuklu kaldığı 430 günden hükmolunan 1 ay 25 gün hapis cezasının düşülmesi suretiyle hesaplanacak 375 gün için tazminata hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 29.05.1957 tarih ve 4-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği üzere, ait olduğu davada hüküm altına alınması gereken vekalet ücreti, yargılama giderleri kapsamında olup bu hak asıl davadan bağımsız olarak dava konusu yapılamayacağından ceza davasında ödenmeyen vekalet ücretinin, maddi tazminat kapsamına dahil edilemeyeceği gözetilmediği gibi tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyasında yapılan yargılama sonunda davacının cezalandırılmasına karar verildiği de dikkate alınmadan, maddi tazminatın fazla tayini,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20353, Karar No: 2011/366, Tarih: 14.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/20353 E.  ,  2011/366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Takibe konu edilen asıl alacak miktarının 500,00 TL'sının takipten önce ödendiği yönündeki iddia alacaklı vekili tarafından da kabul edildiğine göre, bu kısım yönünden borca itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken mahkemece istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19948, Karar No: 2024/11716, Tarih: 16.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/19948 E.  ,  2024/11716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2022/600 D.İş

Kabahatli hakkında, 5549 sayılı Kanun'a muhalefet kabahatinden, 390.910,00 TL idarî para cezası uygulanmasına karar verilmiştir.

Kabahatli tarafından bu karara karşı başvuruda bulunulduğu, Ankara 8. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10.12.2021 tarihli ve 2021/11756 D.İş sayılı kararı ile başvurunun reddine karar verildiği, kabahatlinin bu karara itirazı üzerine de Ankara 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22.02.2022 tarihli ve 2022/600 D.İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 30.10.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2023 tarihli ve KYB - 2023/115602 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2023 tarihli ve KYB - 2023/115602 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Muteriz şirket hakkında yapılan denetim sonunda düzenlenen Mali Suçları Araştırma Kurulu Başkanlığının 04/02/2021 tarihli ve 2021-YDR-HK-2/-36/2/YİR-İ/1 sayılı raporunda, 5549 sayılı Kanun'un öngördüğü şekilde kimlik tespiti yükümlülüklerine aykırı davranıldığından bahisle, ihlal tespit edilen 2019 yılı içinde 13 adet evrak için 390.910,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına karar verilmiş ise de;

“Muteriz şirket hakkında yapılan denetim sonunda düzenlenen Mali Suçları Araştırma Kurulu Başkanlığının 04/02/2021 tarihli ve 2021-YDR-HK-2/-36/2/YİR-İ/1 sayılı raporunda, 5549 sayılı Kanun'un öngördüğü şekilde kimlik tespiti yükümlülüklerine aykırı davranıldığından bahisle, ihlal tespit edilen 2019 yılı içinde 13 adet evrak için 390.910,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına karar verilmiş ise de;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 22/01/2018 tarihli ve 2017/3035 esas, 2018/522 karar sayılı ilâmında, "...Eczanesi'nde 25.03.2016 tarihinde,...İlçe Sağlık Müdürlüğü tarafından yapılan olağan eczane denetiminde 29 adet antibiyotik türünden ilacın reçetesiz olarak satılmış olduğunun tespitinden ibaret olayda, kabahatlinin eyleminin kesintisiz fiille işlendiğinin kabul edilerek, her bir ilaç için ayrı ayrı idarî yaptırım kararı verilemeyeceği hususu gözetilmeksizin, kabahatli hakkında uygulanacak idarî para cezasının 29 ile çarpılarak belirlenmesi ile miktar bakımından hataya düşüldüğü kanaatine varılmakla;..." şeklinde belirtildiği üzere ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 15/2. maddesindeki “Aynı kabahatin birden fazla işlenmesi halinde her bir kabahatle ilgili olarak ayrı ayrı idarî para cezası verilir. Kesintisiz fiille işlenebilen kabahatlerde, bu nedenle idarî yaptırım kararı verilinceye kadar fiil tek sayılır.” şeklindeki düzenleme ile birlikte kimlik bilgileri tespitinde eksiklik şeklindeki eylemler nedeniyle tek bir rapor düzenlenip idarî yaptırım kararı verilmiş olması karşısında, kimlik bilgilerinde eksiklik tespit edilen kişiler yönünden eylemin kesintisiz fiille işlendiği kabul edilerek kabahatli hakkında tek bir idarî para cezası uygulanması gerektiği, belirtilen nedenlerle her bir eksiklik tespit edilen evrak için ayrı ayrı idarî yaptırım kararı verilemeyeceği hususu gözetilmesizin, itirazın bu yönüyle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5549 sayılı Kanun'un 3. ve 13. maddelerindeki düzenlemeler ile 5326 sayılı Kanun'un 15/2. maddesindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, kabahatli şirket nezdinde yapılan denetimde tespit edilen farklı tarihlerde ve farklı kişilerle yapılan işlemlere ilişkin ihlallerin mahiyetleri itibarıyla birbirinden bağımsız nitelikte oldukları, bu itibarla da farklı zamanlarda ve farklı işlemlere ilişkin ihlallerin kesintisiz bir fiil olarak kabulüne olanak bulunmadığı cihetle, kanun yararına bozma ihbarnamesindeki görüşe iştirak edilmemiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.12.2024 tarihinde karar verildi.