muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5723, Karar No: 2019/12314, Tarih: 23.12.2019

Temyize konu edilen davada mahkeme tarafından, dere yatağı üzerine izin ve projelerine aykırı biçimde alışveriş merkezini inşa eden davalı ... İnşaat A.Ş. ile bu davalının ticari temsilcisi ve işyerlerini kiraya veren diğer davalı ... Tur. A.Ş'nin oluşan zarardan müteselsilen sorumlu oldukları kabul edilerek, davaya konu edilen zararın tamamından davalıların sorumlu olduğuna hükmedilmiştir.

Davacı tarafın aynı zarar için, zararın meydana geldiği yapıyı inşa eden davalı ... İnşaat A.Ş'ye yapım izni veren, yapıyı yeterince denetlemeyen ve hizmet kusuru olduğu iddia edilen idareler (eldeki davada fer'i müdahil olan) aleyhine de idari yargıda dava açtığı; idareler aleyhine açılan dava hakkında idari yargıda verilen kabul kararının bozulduğu; idari yargıda verilen bozma kararında, yapıya ilişkin yapım izni ile kullanım belgesini veren idarelerin zarardan sorumlu olup olmadıkları ve zarar ile idarelerin eylemi arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığına ilişkin araştırmanın yetersiz bulunduğu; sigortalı işyerinin bulunduğu ana yapıyı inşa eden- işleten davalıların, idareler tarafından verilen izin ve onaylara bağlı olarak yapıyı inşa ettiği ve işlettiği dikkate alındığında; idareler yönünden yapılacak illiyet bağına ilişkin araştırmanın, eldeki davanın davalılarının durumunu da etkileyeceği gözetilip, idari yargıda süren davanın sonuçlanmasının beklenmesi, orada yapılacak tespitler ve verilecek karar dikkate alınmak suretiyle, davalıların hukuki durumlarının takdir edilmesi ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de; davacı tarafın aynı alacak için hem idari yargıda hem de adli yargıda eldeki davayı açıp alacak talebinde bulunduğu, iki ayrı yargı kolunda açılan davalar sonunda alınacak kararlar ile aynı alacağın iki kez tahsili ihtimalinin bulunduğu dikkate alınmak suretiyle, idari yargıda verilen hükümle tahsilde tekerrür oluşturmayacak biçimde tazminatın hüküm altına alınmayışı da doğru olmamıştır.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Tur. Yön. Hizm. Tic. A.Ş. vekili ve fer'i müdahil ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... Tur. Yön. Hizm. Tic. A.Ş. vekili ve fer'i müdahil ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.630,00 TL vekalet ücretinin asıl ve birleşen davada davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan asıl davada davalı ... Tur. Yön. Hizm. Tic. A.Ş.'ye verilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan fer'i müdahil ... yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden asıl davada ... Tur. Yön. Hizm. Tic. A.Ş. ve fer'i müdahil Samsun Büyükşehir Belediye Başkanlığına geri verilmesine 23/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4958, Karar No: 2015/6523, Tarih: 04.05.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/4958 E.  ,  2015/6523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalı ... vek.Av.... arasında görülen dava hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 15/04/2014 gün ve 2013/53-2014/100 E.K.sayılı hükmün davalı vekilince temyizi üzerine temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin Dairemizin 11.11.2014 gün ve 2014/17145-16031 E.K. sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Hükmün davalı ... vekiline tebliğine ilişkin dosyada bulunan tebligat parçasında tebliğ tarihi olarak 25.08.2014 yazılı olup, bu tarih gözetilerek Dairemizce 11.11.2014 tarihinde temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiş, ancak davalı vekili hükmün tebliğ tarihinin gerçekte 26.08.2014 tarihi olduğunu bildirerek 08.12.2014 tarihli dilekçesi ile bu durumun tespitini talep etmiş ve mahkemece hükmün tebliğ tarihinin hangi tarih olduğunun bildirilmesi için ... Müdürlüğü 08.12.2014 tarihli elden takipli yazı yazılmış ise de bu yazı cevabına dosyada rastlanılamamıştır. Bu konudaki yazı cevabının dosyaya konması ya da cevap gelmemiş ise hükmün davalı vekiline gerçek tebliğ tarihinin ne olduğunun ilgili ... Şubesinden sorularak saptanmasından sonra dosyanın yeniden gönderilmek üzere mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20965, Karar No: 2019/7708, Tarih: 25.06.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/20965 E.  ,  2019/7708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı eczacı, davalı kurum tarafından 2009 yılına ilişkin olarak 67.109,85 TL haksız borç çıkartıldığını, bunun dayanağının SGK müfettişlerinin hazırladığı rapor olduğunu, hastane çıkışında personel bulundurmak suretiyle eczaneye yönlendirme yaptığı ve bu suretle ilaç temin ettiğinin iddia edildiğini, davalı idarenin herhangi bir zararının söz konusu olmadığını ve zamanaşımı süresinin de dolmuş bulunduğu hususunun gözetilerek 67.109,85 TL kadar borcunun olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı eczane tarafından 2012 protokolünün 5.3.14 maddesinin ihlal edildiğini, eczanelerin reçete toplama ve yönlendirme yapmalarının 2012 eczane protokolünce yasaklandığını, bu yasağın sebebinin hem usulsüz reçeteleri önlemek hem de eczaneler arasında doğacak haksız rekabeti önleme olduğunu, cezai işlemin mevzuat kapsamında usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının davasının kabulü ile, davalı kurumun 13/03/2015 tarih 95595472/12001-18220224/1410846 sayılı yazı ile bildirilen sözleşmenin 3 ay süreyle feshi ve 67.109,85 TL reçete bedeli tahsil işleminin haksızlığının tespitine, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle ileri sürülen temyiz sebeplerine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı eczacı, hastane çıkışında personel bulundurmak suretiyle eczaneye yönlendirme yaptığı ve bu suretle ilaç temin ettiğinden ötürü 2012 protokolünün 5.3.14 maddesini ihlal ettiği gerekçesi ile 4.3.6 maddesi gereği çıkartılan 67.109,85 TL haksız borç kadar borçlu olmadığının tespitini talep etmiş; mahkemece ‘davacı eczanenin kuruma fatura ettiği ilaçların hastalar tarafından kullanıldığı sabit olduğunu "Ancak hastanın ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz" ve "01.02.2012 tarihinde imzalanan protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şart gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz" cümlesi gereğince davalı tarafından davacıya 2012 yılı protokolünün ve sözleşmesinin 5.3.2- 5.3.14. ve 4.3.6. Maddelerine uymadığı gerekçesiyle 67.109,85 TL cezai uygulamasının yerinde olmadığı, ceza uygulamasının haksızlığının tespiti gerektiği’ gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

2012 protokolünün 5.3.14 maddesinde; "Eczacılar, kendilerine hasta gönderilmesine yönelik olarak her ne şekilde olursa olsun, kurumlar, hekimler, diğer sağlık kurum ve kuruluşları ve üçüncü şahıslarla kurye şirketleri ile açık veya gizli işbirliği yapamaz, simsar, kurye elemanı ve benzeri yönlendirici personel bulunduramaz, reçete toplama ve yönlendirme yapamaz. İnternet, faks, telefon, kurye, komisyoncu ve benzeri yollarla eczanelere gelen reçeteler kabul edilmez. Eczacılara bu yolla gelen ilaç talepleri karşılanmaz. Bu durumun tespit edilmesi halinde sözleşme feshedilir ve 3 (üç) ay süre ile sözleşme yapılamaz " düzenlemesi mevcuttur. Ancak Eczacılar ve Eczaneler hakkındaki 6197 sayılı Kanunu'nun 6514 sayılı kanunun 36 maddesi ile 2.1.2014 tarihinde değiştirilen 24/2. maddesinde "eczacılar kendilerine reçete gönderilmesine yönelik olarak her ne şekilde olursa olsun, kurumlar, hekimler, diğer sağlık kurum ve kuruluşları veya üçüncü şahıslar ile açık veya gizli işbirliği yapamaz, simsar, kurye, elamanı ve benzeri yönlendirici personel bulunduramaz, reçete toplama veya yönlendirme yapamaz, bu yollarla gelen reçeteleri kabul edemez. Bu fiilerin tesbiti halinde eczacı ile aracı kişi veya kuruluşa beşbin Türk Lirasından elli bin Türk Lirasına kadar idari para cezası verilir. Fiillerin tekrarı halinde idari para cezası daha önce verilen cezanın iki katı olarak uygulanır." düzenlemesinin bulunduğu anlaşılmaktadır. O halde, eczacı lehine anılan kanunla yapılan bu düzenlemenin somut olay açısından uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Öte yandan, 01.01.2016 tarihinde yürürlüğe giren 2016 protokolü ile, davaya konu 5.3.14 maddesi protokolün yürürlüğe girdiği 01.01.2016 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırılmıştır. Bununla beraber 6.12 maddesi ile “Bu Protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczacının bu işleme karşı dava açmış olması ve açılan davanın Protokolün yürürlüğe girdiği tarihte kesinleşmemiş olması halinde yazılı talebi ile; Kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesi ve/veya cezai şart uygulanmasına ilişkin fiil/fiiller için bu Protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır. Ancak kurumca tahsil edilmiş olan cezai şart ve yersiz ödeme tutarları geri ödenmez, mahsup edilmez.

Bu protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şart gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz.

Bu protokolün yürürlük tarihinden önce (5.3) numaralı maddede sayılan fiillerden dolayı sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczanelerin yazılı talebi üzerine, bu Protokoldeki cezai şart ve fesih hükümleri uygulanır." düzenlemesi getirilmiştir.

Bu protokolün yürürlük tarihinden önce (5.3) numaralı maddede sayılan fiillerden dolayı sözleşmesi feshedilen ve/veya cezai şart uygulanan eczanelerin yazılı talebi üzerine, bu Protokoldeki cezai şart ve fesih hükümleri uygulanır." düzenlemesi getirilmiştir.

Mahkemece, davanın bu gerekçeyle kabulü gerekirken; yazılı gerekçeyle davanın kabulü doğru olmayıp kararın bu sebeple bozulması gerekir ise de; mahkemece yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nın 438/son maddesi gereğince, sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenle sonucu itibariyle doğru olan kararın değiştirilen gerekçeyle düzeltilerek ONANMASINA, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4031, Karar No: 2013/11256, Tarih: 05.12.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/4031 E.  ,  2013/11256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi müdahil davacı Hazine ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, 195 ada 3 parsel sayılı 8659,15 m² ve 195 ada 14 parsel sayılı 2823,42 m² yüzölçümündeki taşınmazlar, tarla vasfıyla tesbit edilmiştir.

Davacılar, dava dilekçesi ile; dava konusu taşınmazların murislerinden kalan taşınmazlar olup, mirasçılar adına payları oranında tescil edilmesi talebi ile kadastro tespitine itiraz davası açmışlardır.

Hazine; dava konusu taşınmazların zilyetlikle kazanılamayacak taşınmazlar yerlerden oldukları iddiasıyla davaya müdahil olmuş ve taşınmazların Hazine adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davacı gerçek kişilerin davalarının reddine, müdahil davacı Hazinenin davasının kabulü ile 195 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın yayla vasfıyla tesciline, 195 ada 14 parsel sayılı taşınmazın ise tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm müdahil davacı Hazine ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde 16/09/1999 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Mahkemece verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; yöntemine uygun olarak mera araştırması yapılmamış, keşifte dinlenen bilirkişiler komşu köyden seçilmemiştir. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

Dava konusu taşınmazların kamu malı niteliğinde mera olup olmadığı ve kural olarak bir yerin mera olarak kabul edilebilmesi için taşınmazın yetkili ve idarî merciler tarafından mera olarak tahsis edilmesi ya da taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde kamu malı niteliğinde mera olarak kullanılagelmiş olmasına bağlıdır.

Dava konusu taşınmazların kamu malı niteliğinde mera olup olmadığı ve kural olarak bir yerin mera olarak kabul edilebilmesi için taşınmazın yetkili ve idarî merciler tarafından mera olarak tahsis edilmesi ya da taşınmazın öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde kamu malı niteliğinde mera olarak kullanılagelmiş olmasına bağlıdır.

O halde; sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idarî merciler tarafından 4753 ve 5618 sayılı kanunlar uyarınca yayla tahsisi yapılıp yapılmadığı Özel İdare Müdürlüğünden, 4342 sayılı Kanun uyarınca mera (yayla) tahsisi yapılıp yapılmadığı mülkî amirlikten sorulup saptanmalı, yapılmış ve bu yönetimsel işlemler kesinleşmiş ise yayla tahsis haritası ve eki belgeler yerinden getirtilmeli, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, dava konusu taşınmazların bulunduğu köye komşu köyler halkından seçilecek yerel bilirkişi ve tanıklar ve bir uzman orman bilirkişisi, tapu fen memuru ve uzman üç ziraatçi bilirkişi, tesbit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde, dava konusu taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, bölgede mera tahsisi yapılmış ise mera tahsis haritasının ölçeği le kadastro paftasının ölçeği eşitlendikten sonra yerel bilirkişi yardımı,

uzman bilirkişi fen memuru eliyle yerine her iki harita çakıştırılmak suretiyle uygulanmalı, uygulamada haritalarda tarif edilen belli poligon ve röper noktalar ile arz üzerindeki doğal ya da yapay sınır yerlerinden yararlanılmalı, bu yolla dava konusu taşınmazların mera tahsis haritasının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamaya meydan vermeyecek şekilde belirlenmeli, taşınmazların bulunduğu bölgede yetkili idarî merciler tarafından mera tahsisi yapılmamış ise yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazların öncesinin bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde mera olarak kullanılıp kullanılmadığı yolunda tespit tutanağı bilirkişilerinden olaylara dayalı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile tesbit tutanağı bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde tesbit tutanağı bilirkişileri taşınmazlar başında ayrı ayrı dinlenerek yerel bilirkişi ve tanıkların anlatımları ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları arasındaki çelişki duraksamasız giderilmeli, öte yandan uzman ziraatçi bilirkişiler marifetiyle taşınmazlar bizzat mahkemece görülüp gözlenmeli, taşınmazların fiziksel yapısı, meyil durumu, taş ve toprak unsurundan hangisinin galip olduğu ayrıntılı şekilde keşif tutanağına geçirilmeli, komşu taşınmazın toprak yapısı ile dava konusu taşınmazların toprak yapısı mukayese edilmeli, bu fiziksel olgular da keşif tutanağına geçirilmeli, dava konusu taşınmazlara komşu taşınmazların tesbit tutanakları içeriğine göre tespitlerine bir kayıt ve belge esas alınmadığı dikkate alınarak tutanakları içeriğinde vurgulanan maddî ve hukukî olgularla yerel bilirkişi ve tanık sözleri denetlenmeli, belge esas alınmış ise sözü edilen belgelerin nizalı parsel yönünü ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterdiği incelenmeli, davalı olup olmadıkları tesbitlerinin kesinleşip kesinleşmediği incelenip irdelenmeli, özellikle uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye, uzman ziraatçi bilirkişilerden ise mahkemenin keşif tutanağına geçen gözlemini yansıtmaya, taşınmazların niteliğini belirtmeye elverişli ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek taşınmazların komşu parsel kayıtlarından da yararlanılarak toplanacak deliller çerçevesinde bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, müdahil davacı Hazine ve davalı ...’in temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 05/12/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/333, Karar No: 2010/6108, Tarih: 31.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/333 E.  ,  2010/6108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.03.2008 tarih ve 2007/514 - 2008/282 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının Tahtakale Şubesinin müşterisi olduğunu, talimatı olmadan internet yoluyla hesabına girilerek fonun bozulduğunu, davalının Yakacık Şubesine tanımadığı ... hesabına havale yapıldığını, müvekkilinin zararının giderilmediğini ileri sürerek, 2.112.00 YTL’nin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin internet bankacılığı güvenlik sisteminin uluslararası standartta olduğunu, işlemin yapılmasında bir kusurunun bulunmadığını, davacının gerekli güvenlik uyarılarına dikkat etmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının hesabından internet yoluyla havale yapıldığı, davalının bu işlemin yapılmasında davacının kusurunun olduğunu kanıtlayamadığı, kötüniyetli kişilerin internet üzerinden işlem yaparak mudinin parasının başka yerlere aktarılmasından sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 2.112.00 YTL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,45 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1178, Karar No: 2020/2799, Tarih: 15.09.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1178 E.  ,  2020/2799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin esasdan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçlunun hak ve alacakları üzerine koyulan haciz sonrası sıra cetveli düzenlendiğini ancak alacaklarının sıra cetvelinde yer alan tutardan daha fazla olduğundan bahisle sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri, şikayetin reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince şikayetçinin sıra cetvelinde yer almayan alacakları yönünden haczi olmadığı ve sıra cetvelinin usulüne uygun oluşturulduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı şikayetçi vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi tarafından, haciz konusu bir malın satış tutarınınİİK'nin 138. madde hükmü uyarınca haciz tarihindeki alacak ile bu alacağa satış tarihine kadar işleyen faiz miktarının toplamını karşılayacağı, haciz tarihinden sonra doğan veya haczin kapsamı dışında kalan alacakların, hacizden yararlanamayacağı, şikayetçi kurumun haczinin dışında kalan alacaklarının sıra cetvelinde şikayetçi kurum alacağı olarak kabul edilmemesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçeleriyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı süresinde Şikayetçi vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23.Hukuk Dairesi kararına ilişkin şikayetçi vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince şikayetçiden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23.Hukuk Dairesine gönderilmesine, kesin olarak oybirliği ile karar verildi