muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/24606, Karar No: 2013/3175, Tarih: 18.02.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/24606 E.  ,  2013/3175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, konut dokunulmazlığını bozma, tehdit, hakaret

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ... vekili ile katılanlar ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerinin sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik olduğu ve olay yerinde bulunmayan katılanlar Habibe ve ...'nun diğer katılanlarla birlikte olayın gerçekleştiği konutta birlikte oturdukları anlaşılmakla konut dokunulmazlığını bozmak suçu yönünden davaya katılmalarına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede,

1- Katılanlar ... Kaya ve ...'nun sanık ... hakkında kasten yaralama ve sanık ... hakkında da tehdit, hakaret ve ...'ye karşı kasten yaralama suçlarından kurulan beraat hükümleri nedeniyle zarar gören sıfatlarının bulunmadığı, davaya katılmalarına karar verilmesinin bu suçlar yönünden hukuken geçersiz olup kendilerine hükümleri temyiz hak ve yetkisini kazandırmadığından katılan ... Kaya vekili ve ...'nun sanıklar ... ve ... hakkında belirtilen suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını bozmak ve kasten yaralama sanık ... hakkında da tehdit ve hakaret suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılanlar ... ve ... ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında katılan ... Ökılavuzoğlu'na karşı kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmü ile katılan ...'ye karşı kasten yaralama ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılanlar ... ve ... ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- 5237 sayılı TCY.nın 62. maddesinde yazılı sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sırasındaki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki etkileri gibi hususlar tartışılmadan, “sanık hakkında takdiren başkaca artırım ve indirime yer olmadığına” denilmek suretiyle yasal ve yeterli olmayan bir gerekçe ile takdiri indirim nedeninin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- 5237 sayılı TCY.nın 62. maddesinde yazılı sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sırasındaki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki etkileri gibi hususlar tartışılmadan, “sanık hakkında takdiren başkaca artırım ve indirime yer olmadığına” denilmek suretiyle yasal ve yeterli olmayan bir gerekçe ile takdiri indirim nedeninin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Sanığın Adli Tıp Kurumunun 26.08.2002 tarihli raporuna göre, yapılan psikolojik değerlendirmesinde, organik psiko-sendrom saptandığı, vakanın Verniche-Korsakoff sendromu rahatsızlığı olduğunun belirtilmesi ve bu rahatsızlığı nedeniyle önceki cezasının, 09.10.2002 tarihinde Cumhurbaşkanı tarafından kaldırıldığının anlaşılması karşısında, 5237 Sayılı TCK.nun 32. maddesi uyarınca sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı ve azalmış ise, bunun önemli derecede olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik kovuşturma sonucunda sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

3- Sanığın katılan ...'na karşı işlediği kasten yaralama suçu iddia ve doktor raporu ile sabit olduğu halde mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

4- Sanığın katılanların evine girerken ne şekilde cebir kullandığı karar yerinde açıklanıp tartışılmadan sanık hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 116/4. maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar ... ve ... ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20063, Karar No: 2014/15750, Tarih: 25.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/20063 E.  ,  2014/15750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/197120

Mahkemesi : Nevşehir 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 16/04/2013

Numarası : 2013/168 - 2013/388

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 101 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5589, Karar No: 2018/2170, Tarih: 22.03.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/5589 E.  ,  2018/2170 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

1- Davacı ...’ın adli yardım talebi 6100 sayılı HMK'nın 336/2. maddesinin koşullarına uygun bulunmadığından reddine,

2- Mahkemece, adli yardım talebinin reddedildiğinin davacıya bildirilmesi, davacı tarafça itiraz edilmediği takdirde, temyiz harç ve giderlerinin ikmali yönünden HMUK'nın 434/son maddesi gereğince temyiz eden davalıya 7 günlük kesin süre içinde temyiz harcını yatırması aksi takdirde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun yazılı olarak bildirilmesi, verilen kesin süre içinde temyiz harcının ödenmediği takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi, bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432/son fıkrasının kıyasen uygulanması, ancak davacı tarafından adli yardım talebinin reddine ilişkin karara itiraz edilmesi halinde 11.04.2013 tarih 6459 sayılı Kanunun 23. maddesi ile değişik HMK’nun 337/2. maddesi gereğince işlem yapılması gerektiğinden dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: 1- Yukarıda bir numaralı bentde açıklanan nedenlerle; davacı ...’ın adli yardım talebinin REDDİNE,

2- İki numaralı bentde açıklanan nedenlerle; mahkemece, Dairemizin adli yardım talebinin reddi kararının davacıya tebliği ve sonucuna göre işlem yapılmak üzere dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 22/03/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12531, Karar No: 2011/22559, Tarih: 26.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/12531 E.  ,  2011/22559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazdan enerji nakil hattı geçirilmek suretiyle el atılan ve bedeline hükmedilen bölümde, davalı idare lehine irtifak hakkı tesisi yerine, bu kısmın tapusunun iptali ile davalı idare adına tapuya tesciline karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendindeki (1027 m2 'lik alanın davalı kurum adına tapuya tesciline) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine ( 1027 m2'lik alanda tesis edilen irtifak hakkının davalı idare adına tesciline) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13470, Karar No: 2013/27035, Tarih: 20.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/13470 E.  ,  2013/27035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma - Nafaka Artırımı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davacı-davalı kadın vekilinin imzası bulunmamaktadır. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinin üzerinde , aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir.Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren vekile tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 20.11.2013 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2009/26515, Karar No: 2010/8083, Tarih: 06.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/26515 E.  ,  2010/8083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tirebolu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/07/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçluya örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine adı geçen vekilin İİK. nun 168/4.maddesinde öngörülen yasal 5 günlük sürede icra mahkemesine başvurarak, imzaya itiraz ettiği anlaşılmıştır.

Mahkemece yaptırılan inceleme sonucunda kriminalistik uzmanı bilirkişi M. D.in düzenlediği 07/04/2009tarihli raporda çekteki keşideci imzasının borçlunun eli ürünü olmadığı bildirilmiştir.

Tirebolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2005/31 soruşturma sayılı dosyasından alınan  Adli Tıp Fizik İhtisas Dairesi'nde düzenlenen raporda ise, çekteki keşideci imzasının borçlunun eli ürünü olduğunun  açıklandığı görülmektedir.

Adli Tıp Kurumunun Grafoloji bölümünün imza incelemesinde son mercii olarak kabulü mümkün bulunmayıp, raporun anılan kurumdan alınmış ve heyetçe düzenlenmiş olması da, yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre ona üstünlük sağlamayacağından bu rapora üstünlük tanınarak sonuca gidilemez. HGK.nun 07.10.2009 tarih ve 2009/12-382-415 sayılı kararında da belirtildiği üzere; her hangi bir belgedeki imza veya yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin konunun uzmanınca  ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında ,optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının ,tersim ,seyir,baskı derecesi,eğim,doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması sonuçta ,imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının,dayanakları gösterilmiş,tarafları,mahkemenin ve Yargıtayın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması,gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf yada diğer uygun görüntü teknikleri ile de desteklenmesi şarttır.Adli Tıp kurumu tarafından düzenlenen rapor bu haliyle HGK.ca belirlenen kıstaslara da uygun değildir.

O halde, mahkemece her iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi için yeniden ve ehil bilirkişilerden oluşacak bir kuruldan mütalaa alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

O halde, mahkemece her iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesi için yeniden ve ehil bilirkişilerden oluşacak bir kuruldan mütalaa alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

Kabule göre de; İİK.nun 170/3. maddesinde; “İnkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa ve itiraz ile birlikte takip ikinci fıkraya göre durdurulmuşsa, borçlu sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve takip konusu alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum edilir ve itiraz reddedilir.” düzenlemesine yer verilmiştir. Somut olayda, icra mahkemesince, yargılama sırasında takip durdurulmadığından ve yine  Tirebolu Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2005/31 soruştuma sayılı dosyasından alınan  Adli Tıp Fizik İhtisas Dairesi'nce düzenlenen rapora dayalı olarak itirazın reddine karar verildiğinden  borçlunun tazminatla sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06/04/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19754, Karar No: 2014/1836, Tarih: 19.03.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/19754 E.  ,  2014/1836 K.**

* UYUŞTURUCU MADDE TİCARETİ YAPMA AĞIR NİTELİKTEKİ HUKUKA AYKIRILIK

* BAŞKASININ KİMLİK BİLGİLERİNİ KULLANMAK KİMLİK BİLGİLERİNİN DÜZELTİLMESİ

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 232

**"İçtihat Metni"**

A) Dosyadaki belge ve bilgilere göre;

1- Sanık A.. D..'ın atılı suçu işlediği iddiasıyla olay yerinde yakalandığı, kolluk görevlilerine S... B... adına düzenlenmiş sahte nüfus cüzdanı ibraz ettiği ve 29.09.2004 tarihinde tutuklandığı, “S... B...“ kimliği ile hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan 30.09.2004 tarihli iddianame ile dava açıldığı; İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından tutuklu olarak yargılandığı ve 14.03.2006 tarihinde 2006/30 esas ve 2006/48 karar sayı ile "uyuşturucu madde ticareti yapma“ suçundan 5237 sayılı TCK uygulanarak 6 yıl 3 ay hapis ve 15.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek sanığın salıverildiği, Dairemiz tarafından 18.04.2007 tarihinde 2006/8915 esas ve 2007/4775 karar sayı ile onanan bu hükmün kesinleştiği; infaz aşamasında gerçek S... B...'ın suçla ilgisi olmadığına ilişkin 11.09.2007 tarihli dilekçe verdiği,

2- İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.04.2010 tarihli yazısı üzerine, İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından yargılamanın yenilenmesi yolu ile 07.06.2010 tarihinde 2010/256 esas ve 2010/204 karar sayı ile;

a) S... B... hakkındaki 14.03.2006 tarihli mahkûmiyet hükmünün ortadan kaldırılmasına ve bu kişinin beraatine hükmolunduğu,

b) Gerçek fail hakkında ek iddianame düzenlenmesi için dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine karar verildiği,

3- Sanık A.. D.. hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nca 11.05.2011 tarihli iddianameyle “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan dava açıldığı; İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucu 07.12.2011 tarihinde 2011/215 esas ve 2011/381 karar sayı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği ve hükmün sanık tarafından temyiz edildiği

Anlaşılmıştır.

B) "Ağır nitelikteki hukuka aykırılıklara dayanan" hüküm ve kararların hukuksal geçerliliği bulunmamaktadır.

C) İsnat olunan suç nedeniyle yakalanıp tutuklanan, hakkında dava açılan, sorgusu yapılan ve yargılama sonucu 14.03.2006 tarihinde mahkûmiyetine karar verilen kişi gerçekte sanık A.. D..'dır. Sanık başkasına ait kimlik bilgilerini kullandığı için iddianame ve karara yanlışlıkla S... B...'ın kimlik bilgileri yazılmıştır. Bu nedenle;

a) 07.06.2010 tarihinde 2010/256 esas ve 2010/204 karar sayı ile verilen hüküm ve karar "yok hükmündedir".

b) 14.03.2006 tarihli mahkûmiyet hükmü geçerliliğini korumakta olup, iddianame ile sözü edilen mahkûmiyet kararındaki sanığa ait kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkündür.

D) Sonuç:

1- 30.09.2004 tarihli iddianameye hata sonucu S... B...'a ait kimlik bilgilerinin yazıldığı ve gerçek sanığın A.. D.. olduğu dikkate alınarak, iddianamedeki sanığa ait kimlik bilgilerinin düzeltilmesinin sağlanması,

b) 14.03.2006 tarihli mahkûmiyet hükmü geçerliliğini korumakta olup, iddianame ile sözü edilen mahkûmiyet kararındaki sanığa ait kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkündür.

D) Sonuç:

1- 30.09.2004 tarihli iddianameye hata sonucu S... B...'a ait kimlik bilgilerinin yazıldığı ve gerçek sanığın A.. D.. olduğu dikkate alınarak, iddianamedeki sanığa ait kimlik bilgilerinin düzeltilmesinin sağlanması,

2- Düzeltilen iddianameye karşı sanık A...’dan diyeceğinin sorulması,

3- Daha sonra 14.03.2006 tarihli mahkûmiyet hükmündeki sanığın kimlik bilgilerinin, sanık A.. D..'ın kimlik bilgileri doğrultusunda düzeltilmesine karar verilmesi

Gerektiği gözetilmeden, sanığın yeniden mahkûmiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7073, Karar No: 2013/10026, Tarih: 17.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/7073 E.  ,  2013/10026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYIT DÜZELTİMİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu 1487 ve 1488 parsel sayılı taşınmazlarda paydaş olan ... ...in baba adının tapu kaydına ... yazıldığını, oysa bu kişinin baba adının... olduğunu, bu konuda dava açması için ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/1046 E., sayılı dosyasında kendisine yetki verildiğini ileri sürerek, ... ...in baba adının... olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ... ...in baba adının... olduğu gerekçesiyle Tapu Sicil Müdürlüğü yönünden davanın kabulüne diğer davalılar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı Tupu Sicil Müdürlüğü tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

, 17.6.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13912, Karar No: 2010/3035, Tarih: 17.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/13912 E.  ,  2010/3035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAYBURT ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/05/2006

Taraflar arasında görülen davada;Davacılar, kayden paydaş oldukları .. parsel sayılı taşınmazın ön cephesinin, davalı belediye tarafından imar planına aykırı olarak yapılan inşaat nedeniyle kapandığını ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı belediye, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı belediyeye ait yapının, davacıların taşınmazına bir tecavüzünün bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... İlgün'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; davacıların, maliki ve zilyedi oldukları .... parsel sayılı taşınmazın ve üzerindeki evin yeşil alan ve Çoruh Nehrine cepheli iken, davalı belediye tarafından yapılan imar değişikliği sonucu, söz konusu yeşil alanın ticaret alanına dönüştürüldüğünü ve üzerine dükkanlar inşa edildiğini, bu nedenle evlerinin cephesinin kapandığını, yeşil alanın güzelliğinin bozulduğunu, bu şekilde kendilerinin de yararlanmalarına engel olunduğunu ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuşlardır.

İddianın açıklanan içeriği ve ileri sürülüş biçimi itibariyle davada, mülkiyet hakkına değil komşuluk hukukuna ve yararlanma hakkına dayanıldığı duraksanmayacak kadar açıktır.

Nitekim, idari yargı yerinde açılan davada, Trabzon İdare Mahkemesinin 8.2.2007 tarih, 148/298 sayılı kararıyla imar tadilatına ilişkin idari işlemin iptaline karar verildiği ve hükmün derecattan geçerek kesinleştiği görülmektedir.

Bilindiği üzere; çağdaş hukuk sistemlerindeki tanımıyla mülkiyet: geniş haklar, buna bağlı yetkiler ile birlikte bazı ödevlerin oluşturduğu bir hukuksal kurumdur. Başka bir söyleyişle mülkiyet, tanıdığı geniş hak ve yetkilerin yanında bazı ödevlerde yükleyen bir ayni haktır. Medeni Kanunun 683. maddesinde "Bir şeye malik olan kimse hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir." hükmü getirilmek suretiyle mülkiyet hakkının kanunla kısıtlanabileceğine işaret olunmuştur. Bu doğrultuda olmak üzere, taşınmaz malikini komşusuna zarar verebilecek her türlü taşkınlıklardan kaçınmakla yükümlü kılan aynı kanunun 737. maddesi, komşuluk ilişkilerinden doğan zorunlu çıkar çatışmalarını düzenlemiş, bir arada yaşamak durumunda olan, komşu taşınmaz maliklerinin ekonomik, sosyal çıkarlarını dengede tutabilmek için onlara katlanma ve kaçınma ödevleri yüklemiştir.