muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/11218, Karar No: 2008/12176, Tarih: 23.10.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/11218 E.  ,  2008/12176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapuda isim düzeltilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 03.12.2007 gün ve 2007/13307 - 15317 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapuda isim düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır.

Davacı, dava konusu taşınmazların kendisine ait olduğunu, tapu kaydında baba adının yazılı olmadığını belirtmiş, baba adı eklenerek kaydın düzeltilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekilinin temyiz etmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili onama kararına karşı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı, tapu kayıtlarında baba adının yazılı olmadığını, nüfus kaydına uygun olarak “...” olan baba adının eklenmesini istemiştir.

Dosyada mevcut nüfus kayıtları incelendiğinde; davacı ile murisi olan dedesinin aynı ismi taşıdığı ve murisin 1894 doğumlu “... oğlu ...” olduğu, 1961 yılında öldüğü görülmüştür.

1956 yılında tapu kaydına dayalı olarak düzenlenen tapulama tutanağında davacının murisi 1310 (1894) doğumlu “... oğlu ...” adına hisse tespit edilmiş ve hükmen 22.12.1964 tarihinde oluşan tapu kaydına baba adı aktarılmamıştır.Dairemize karar düzeltme incelemesine geldikten sonra getirtilen dava konusu taşınmazlara ait tüm tedavüller incelendiğinde davacının babası ...’nın 24.02.1967 tarihinde üçüncü kişilerden hisse alımı suretiyle malik olduğu ve ...’in ölümü ile davacının intikal suretiyle 29.11.1991 tarihinde taşınmazlarda hisse sahibi olduğu ve bu suretle oluşan hisse tescilinde davacının baba adının da yer aldığı görülmüştür. Ancak incelenen kayıtlara göre tapulama tutanağında ve daha sonra hükmen adına hisse tescil edilen davacının murisinin hissesi tapu kayıtlarında tedavül görmemiştir.

Ayrıca mahkemece dinlenen tanıklar da; “davacının taşınmazdaki payının dedesi ...’dan intikal ettiğini ve önceki malikin dedesi olduğunu” beyan etmişlerdir. Az yukarıda açıklandığı üzere davacı taşınmazda babasının hisse alımı ile malik olmuş ancak dedesinden gelen pay tapuda henüz tedavül görmemiştir.

Ayrıca mahkemece dinlenen tanıklar da; “davacının taşınmazdaki payının dedesi ...’dan intikal ettiğini ve önceki malikin dedesi olduğunu” beyan etmişlerdir. Az yukarıda açıklandığı üzere davacı taşınmazda babasının hisse alımı ile malik olmuş ancak dedesinden gelen pay tapuda henüz tedavül görmemiştir.

Açıklanan nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır. Bu nedenle mahkeme hükmünün bozulması gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle onandığı bu defa yapılan incelemeden anlaşılmıştır. Davalı vekilinin karar düzeltme istemi kabul edilerek Dairemizin onama ilamı kaldırılarak hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 03.12.2007 gün ve 2007/13307-15317 sayılı ilamının KALDIRILMASINA ve yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 23.10.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/750, Karar No: 2011/2817, Tarih: 26.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/750 E.  ,  2011/2817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin olarak Yargıtay 19. Hukuk Dairesi' nin 10.11.2010 gün ve 2010/11013 esas 12858 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, icra dosyasında haciz tarihinin 09.03.2009 olduğunu, yapılan sıra cetvelinde 3. Sırada olunması gerekirken, 10.03.2009, 05.10.2009 tarihli davalılara ait hacizler önce gösterilerek borçlunun hak ve alacaklarının davalılara dağıtıldığını, müvekkilinin alacaklı olduğu dosyaya ise dağıtılan alacaktan pay verilmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile davalılara düşen payın müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan SGK, Seta Metal Ltd.Şti. Ve ... vekilleri şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davacı haczinin davalıların haczinin önüne geçemeyeceği, 6183 sayılı Kanunun 21. maddesi uyarınca 4.,5.,6. sırada yer alan kamu alacaklarının ise haciz tarihine bakılmaksızın hacze iştirak edeceği gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verimiş, şikayet eden vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 19. Hukuk Dairesi' nin 10.11.2010 tarih 2010/11013 esas ve 12858 karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme itirazları yerinde değildir.

2)İstem, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, şikayetçi haczinin 11.03.2009 tarihli olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş ise de, dosya kapsamından şikayetçi haczinin şikayet edilenlerden... Metal Ltd.Şti. haczi ile aynı tarih olan 10.03.2009 tarihli olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, mahkemece, şikayetçinin şikayet olunanlardan... Metal Ltd.Şti.' ne sıra cetvelinde ayrılan pay (48.928.12 TL) üzerinden garameten sıra cetveline katılabileceği hususunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış ve şikayetçinin karar düzeltme isteminin kabulü ile kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin diğer karar düzeltme istemlerinin reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile kararın şikayetçi yararına BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcı ile peşin harcın istek halinde iadesine, 26.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17306, Karar No: 2017/9249, Tarih: 13.06.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/17306 E.  ,  2017/9249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından 24.000,00 TL yediemin ücretinin tahsili için taşınır rehninin paraya çevrilmesi suretiyle başlatılan icra takibinde, şikayetçi vergi dairesinin icra mahkemesine başvurusunda; satışı yapılan aracın aynından kaynaklanan rüçhanlı alacak olan MTV'nin ödenmesinden önce yediemin ücret alacağının ödenmesine ilişkin icra müdürlüğü kararının iptalini istediği, mahkemece yediemin ve otopark ücretlerinin İİK'nun 115. maddesine göre öncelikle ödenmesi gerektiği gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yedieminlik ücreti takip masraflarından olup, İİK'nun 59. maddesi ile; "Takip masrafları borçluya aittir. Alacaklı, yapılmasını talep ettiği muamelenin masrafını ve ayrıca takip talebinde bulunurken borçlunun 62. maddeye göre yapabileceği itirazın kendisine tebliğ masrafını da avans olarak peşinen öder. Alacaklı ilk ödenen paradan masraflarını alabilir " şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Paranın paylaştırılmasına ilişkin İİK'nun 138/2. maddesi gereğince haciz, paraya çevirme ve paylaştırma gibi bütün alacaklıları alakadar eden masraflar önce satış tutarından alınır ve artan para takip masrafları ve işlemiş faizler dahil olduğu halde alacakları nispetinde paylaştırılır.

İcra ve İflas Kanun'undaki bütün bu düzenlemeler doğrultusunda yedieminlik ücretinin takip masraflarından olduğu ve satış tutarından öncelikle alınacağı anlaşılmaktadır. Bu sebeplerle yedieminin, ücret alacağı için yeni bir takip başlatması ve bu dosyadan taşınırın satılması halinde ise artık İİK'nun 138/2. maddesinin uygulanması mümkün olmayıp, satış bedelinden öncelikle bu dosya alacağının ödenmesi söz konusu olamaz. Bu durumda yapılacak iş, satış bedelinin sıra cetveli yapılmak üzere ilk haczi koyan icra dairesine gönderilmesinden ya da ilk haciz satışın yapıldığı dosyadan konulmuş ise sıra cetveli yapmaktan ibarettir.

Somut olayda, tahsili istenen yedieminlik ücreti, muhafaza tedbirinin uygulandığı takip dosyasından ayrı olarak başka bir takibe konu yapılmış, takip itiraz edilmeksizin kesinleşmiş ve paraya çevirme aşaması tamamlanmıştır. Bu durumda, yedieminlik ücretinin satış bedelinden öncelikle ödenmesi mümkün olmayıp, satış tutarının bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmeyeceğinin anlaşılması halinde, icra dairesince alacaklıların sıra cetvelinin yapılması gerekir.

İİK'nun 140. maddesi gereğince; “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar”.

İİK'nun 140. maddesi gereğince; “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar”.

İİK'nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde, anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Açıklanan maddelere göre, birden fazla alacaklının bulunduğu böyle durumlarda, icra müdürlüğünce, öncelikle İİK.'nun 140. maddesi gereğince sıra cetveli yapılmalı ve alacaklılara, diğer alacaklara yönelik itirazlarını ileri sürme imkanı tanınmalıdır. Şikayetçinin alacağının rüçhanlı olup olmadığı ve öne sürdüğü diğer hususlar, sıra cetveli yapıldıktan sonra itiraz halinde tartışılacak bir husus olup, bu aşamada icra müdürlüğü sıra cetveli düzenlemekten imtina edemez. Bir başka anlatımla alacaklıların itirazlarını ileri sürebilmesi için öncelikle sıra cetveli yapılması gerekmektedir. Şikayete konu takip dosyasında ise icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmaksızın paranın alacaklıya (yediemin) ödendiği görülmektedir.

O halde mahkemece, şikayetin kabulü ile İİK'nun 140. maddesi uyarınca, icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılması gerektiğine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/417, Karar No: 2009/3417, Tarih: 09.03.2009

**21. Hukuk Dairesi         2009/417 E.  ,  2009/3417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2008

Davacı, meslek hastalığı sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kısmen  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince  temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, meslek hastalığı sonucu % 12,3 olan maluliyet oranının 15.02.2005 tarihinde % 74 yükselen sigortalının % 61,7  oranındaki fark maluliyet nedeni ile uğradığı manevi zararın  giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının  manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; Davacının % 74 oranında sürekli iş gücü kaybına uğradığı iddiasıyla açmış olduğu maddi ve manevi tazminat davası ile ilgili Ankara 10 İş Mahkemesinin 2000/339 Esas sayılı dava dosyasında yapılan yargılama sonucunda  SSK Ankara Meslek Hastalığı hastanesinin 27.01.2000 tarihli raporu ile davacıda bulunan pnömokonyoz ve KOAH hastalıklarının mesleki olduğu, meslek hastalığı nedeni ile maluliyet oranının % 74 olarak tespit edildiği, motor nöron hastalığının ise mesleki olmayıp tam teşekküllü nöroloji ve fizik tedavi kliniğinde takip edilip değerlendirilmesi gerektiği bildirilmiş, itiraz üzerine Yüksek Sağlık Kurulu’nun 07.11.2003 tarihli kararı ile davacıda bulunan pnömokonyoz ve KOAH nedeniyle bu oranın  % 28 olarak tespit edildiği, Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesinin 24.08.2005 tarihli raporu davacıda bulunan pnömokonyoz hastalığının mesleki olup maluliyet oranının  % 12,3 olduğu, solunum yetmezliğinin ise nörolojik hastalığına bağlı olduğu ve mesleki olmadığı açıklanmış  giderek Adli Tıp Genel Kurulu’nun  23.02.2006  tarihli raporunda ise davacını bu davaya konu Ankara Mestek Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 15.2.2005 tarihli 48 sayılı raporunda incelenmek suretiyle pnömokonyozun mesleki ve oranının %12.3 olduğu, akciğer lezyonlarının,hipoksi(oksijen azlığı) şeklindeki solunum yetmezliğinin mesleki olmayan nörolojik hastalığa bağlı olduğu ve davacının çalışamaz durumda bulunduğunun bildirildiği  ve mahkemece % 12,3 sürekli iş göremezlik oranı  üzerinden 5.000,00 YTL manevi tazminatın 27.01.2000 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verildiği kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.

H.U.M.K.’nun 237. maddesi uyarınca, kesin hükmün varlığından söz edilebilmesi için her iki davanın taraflarının, dava konusunun ve dava sebebinin (maddi olguların) aynı olması gerekir. Ankara 10 İş Mahkemesinin 2000/339 Esas sayılı dosyasında davacı aynı davalı aleyhine  meslek hastalığı nedeni ile % 74 iş gücü kaybına uğradığını belirterek, maddi ve manevi tazminat istemiş ve mahkemece de bu doğrultuda inceleme yapılarak davacının bu davaya konu ettiği Ankara Meslek Hastalıkları Hastanesinin 15.2.2005 tarihli 48 nolu raporu da Adli Tıp Genel Kuruluna incelettirilip değerlendikten sonra meslek hastalığı nedeni ile  % 12,3  oranında sürekli işgücü kaybına uğradığı sonucuna varılarak 5.000,00 YTL manevi tazminatın 27.01.2000 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ilişkin verilen kararın Dairemizce onanmak suretiyle kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Her iki davada da, davacı  meslek hastalığı nedeni oluşan % 74 maluliyet nedeni ile manevi tazminat istemektedir.. Bu durumda, davaların tarafları, sebebi ve konusu aynı olduğundan ayrıca bu davaya konu 15.2.2005 tarihli 48 nolu raporda o davada incelendiğinden istemin kesin hükmün nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların öteki itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 09.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22618, Karar No: 2013/31835, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2013/22618 E.  ,  2013/31835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu hakkında başlatılan ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ilamlı takipte alacaklı taşınmazı alacağa mahsuben aldıklarını, tahsil harcı, damga vergisi, KDV ve tapu harcından muaf olmalarına rağmen icra müdürlüğünce anılan harç ve vergilerin taraflarından alınmasına karar verildiğini beyan ederek müdürlük kararının kaldırılmasını talep etmiştir. Mahkemece tahsil harcına ilişkin şikayetin esastan reddine, diğer harç ve vergilerle ilgili şikayetin çözüm yerinin idari yargı ve vergi mahkemeleri olduğundan bahisle reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık Mahkemesinin 11.3.2013 tarih ve 2012/182 E - 2013/321 K sayılı  hukuk bölümü kararına göre; “213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun “Kanunun Şümulü” başlıklı 1. maddesinde, bu kanun hükümlerinin ikinci maddede yazılı olanlar dışında, genel bütçeye giren vergi, resim ve harçlar ile il özel idarelerine ve belediyelere ait vergi, resim ve harçlar hakkında uygulanacağı belirtilmiş, 2576 Sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanunun "Vergi Mahkemelerinin Görevleri" başlıklı 6. maddesinde, Vergi Mahkemelerinin genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim ve harçlar ile benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalarla, bu konularla ilgili olarak 6183 Sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasına ilişkin davaları ve diğer kanunlarla verilen işleri çözümleyeceği hükmüne yer verilmiş ise de; icra müdürlüğü tarafından yürütülen takip sonucu vergi alınması işleminin, kanuna aykırılığı iddiasının şikayet yolu ile İcra Mahkemesinde çözümleneceği; mahkemenin incelemeyi, söz konusu icra dosyası üzerinden yaparak, anılan işlemin Kanuna uygun olup olmadığı hususunda karar vereceği kuşkusuzdur. Adli yargılamanın bir parçasını oluşturan bu uyuşmazlığın, icra müdürlüğünün tesis ettiği bir işlemden kaynaklandığı gözetildiğinde, bu işlemin yasaya uygun olup olmadığının adli yargı yerince çözümlenmesinin gerektiği sonucuna varılmıştır. Dairemizce de Uyuşmazlık Mahkemesinin görüşü benimsenmiştir.

Somut olayda; Dairemizce de benimsenen Uyuşmazlık Mahkemesi kararında belirtilen nedenlerle, KDV, damga vergisi ve tapu harcına ilişkin şikayetlerin görüm ve çözümünde adli yargı yeri görevli olduğundan icra mahkemesince, anılan vergi ve harçlarla ilgili şikayetin esası incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken ihtilafın çözümünde idari yargı ve vergi mahkemelerinin görevli olduğundan bahisle istemin reddi isabetsizdir. SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4031, Karar No: 2014/7079, Tarih: 12.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/4031 E.  ,  2014/7079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/40-2013/983

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK.nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi:

2-İİK.nun 140. maddesi gereğince, “satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan İcra Dairesine aittir. Haczin talimatla uygulanması halinde sıra cetvelinin esas İcra Dairesince düzenlenmesi gerekir.

İİK.nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

HMK.nun 33. maddesi uyarınca hukuki tavsif hakime aittir. Hakim, bir davada sadece tarafların ileri sürdükleri maddi vakıalar ve neticei taleplerle bağlı olup, dayandıkları kanun hükümleri ve onların tavsifleri ile bağlı değildir. Kanunları re'sen tatbik ederek iddia ve müdafaadaki neticei talepleri karara bağlamakla mükelleftir( 4.6.1958 ve 15/6 sayılı İBK).

Somut olayda şikayetçi vekilinin icra mahkemesine başvurusu, satılan menkul üzerinde rehin hakları bulunduğu ve satış bedelinin öncelikle dosyalarına gönderilmesi yönünde olmakla ve icra müdürlüğü tarafından yukarıda açıklanan İİK.hükümlerine göre düzenlenmiş bir sıra cetveli bulunmadığına göre, mahkemece; icra müdürlüğünce sıra cetveli düzenlenmesi gerektiğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.