muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1597, Karar No: 2024/8323, Tarih: 11.12.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/1597 E.  ,  2024/8323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/98 E., 2023/386 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürmeye yardım, nitelikli yağmaya yardım

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.10.2009 tarihli ve 2008/115 Esas, 2009/361 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye yardım ve nitelikli yağmaya yardım suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

2. İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.10.2009 tarihli ve 2008/115 Esas, 2009/361 Karar sayılı kararının katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin

14.07.2011 tarihli ve 2010/5455 Esas, 2011/4510 Karar sayılı kararı ile özetle sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye yardım etme ve nitelikli yağmaya yardım etme suçlarından cezalandırılmasına karar verilmesi yerine, oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle beraatine karar verilmesi, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2012/203 Esas, 2015/138 Karar sayılı ilamı ile önceki hükümde direnilerek sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye yardım ve nitelikli yağmaya yardım suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

4. İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2012/203 Esas, 2015/138 Karar sayılı kararının katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 19.04.2017 tarihli ve 2017/934 Esas, 2017/1333 Karar sayılı ilamı ile direnme kararı yerinde görülmediğinden dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine, karar verilmiştir.

4. İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2012/203 Esas, 2015/138 Karar sayılı kararının katılan vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 19.04.2017 tarihli ve 2017/934 Esas, 2017/1333 Karar sayılı ilamı ile direnme kararı yerinde görülmediğinden dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine, karar verilmiştir.

5. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.09.2022 tarihli ve 2017/1-663 Esas, 2022/573 Karar sayılı kararı ile özetle '' sanık ...’un diğer sanık Engin’in maktule yönelik gerçekleştirdiği yağma suçunu işlemek maksadıyla kasten öldürme ve nitelikli yağma suçlarına, suçun işlenmesi öncesinde maktulü olay yerine çağırmak ve diğer sanık Engin ile buluşturmak suretiyle TCK’nın 39/2-c maddesi uyarınca yardım eden sıfatıyla iştirak ettiği gerekçesiyle cezalandırılması gerekirken beraatine karar verilmesi ...,'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2023 tarihli ve 2023/98 Esas, 2023/386 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında;

a) Nitelikli kasten öldürmeye yardım suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-h, 39/2-c, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Nitelikli yağmaya yardım suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-c-h, 39/2-c, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesinin uygulanması yerine, 39. maddesi uyarınca alt sınırdan ceza verilmesinin hatalı olduğuna, ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, sanığın savunmasının aksini ortaya koyacak her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına, sanığın suç işleme veya yardım kastının bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, zamanaşımı süresinin dolduğuna, ilişkindir.

III. GEREKÇE

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, sanığın savunmasının aksini ortaya koyacak her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına, sanığın suç işleme veya yardım kastının bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, zamanaşımı süresinin dolduğuna, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı aşamalarda, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, zamanaşımı süresinin dolmadığı, suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırdığı anlaşıldığından yardım eden olarak ceza verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından katılan vekili ve sanık müdafiinin anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.12.2023 tarihli ve 2023/98 Esas, 2023/386 Karar sayılı kararında katılan ... vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17076, Karar No: 2022/13320, Tarih: 15.12.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/17076 E.  ,  2022/13320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1) 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2) Kabule göre de; suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK’nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığıyla birlikte yeniden düzenlenmiş olan 5271 sayılı CMK'nın "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine

geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11926, Karar No: 2012/4372, Tarih: 10.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/11926 E.  ,  2012/4372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada davacıya ait aracın hasarlandığını açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 1.770 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulü ile, 1770 TL'nin 17.11.2010 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 74,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Japon Sigorta AŞ'den alınmasına 10.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/404, Karar No: 2019/3592, Tarih: 13.06.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/404 E.  ,  2019/3592 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : BAKIRKÖY 11. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma veya sağlama

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Somut olayda dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "... Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın ... araçlarla izlenmesine ilişkin bir karara dayalı olarak ... araçlarla izleme, görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmış ve mahkemece suçun sübutu gizli soruçturmacı faaliyetleri sonucu tanzim edilen rapora dayandırılmıştır.

CMK'nın 217. maddesine göre sanıklara atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Sanık dosya içinde yer alan raporu kabul etmeyerek atılı suçu kabul etmemiştir.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

1-Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-... araçlarla izleme konusunda alınan karar kapsamında sanığın gizli soruşturmacılara satım yaptığı ana ilişkin görüntülerinin kayda alınıp alınmadığı tespit edilerek, kayda alınmış ise görüntülerin sanığa izlettirilip savunmasının alınması, diyeceklerinin sorulması,

3-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1109, Karar No: 2017/574, Tarih: 27.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/1109 E.  ,  2017/574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 14.09.2015 gün ve 2014/7274 Esas, 2015/5833 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi ve fer'i müdahele talebinde bulunan vekillerince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili, İstanbul 10. İcra Müdürlüğü'nün 2010/2607 Esas sayılı dosyasından düzenlenen sıra cetvelinin hatalı olduğunu, anılan sıra cetvelinde, şikayet olunanlar lehine tasarrufun iptaline karar verildiği gerekçesiyle ihaleden kalan bedelin şikayet olunanlara ait dosyalara ödenmesine karar verildiğini, sıra cetvelinde müvekkiline ait amme alacağı için pay ayrılmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunanlar vekilleri, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, tasarrufun iptali davasını kazanan alacaklıya iptal edilen tasarruf oranında, taşınmazı devralan kişinin verdiği ipotekli alacaklı olanlar ile sonradan haciz uygulayan alacaklılardan önce ödeme yapılması gerektiği gerekçesi ile şikayetin reddine dair verilen kararın şikayetçi vekili ve fer'i müdahale talebinde bulunan ... A.Ş. vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemiz'in 2014/7274 E., 2015/5833 K. sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, şikayetçi vekili ve fer'i müdahale talebinde bulunan ... A.Ş. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi ve fer'i müdahele talebinde bulunan vekillerinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 07,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden fer'i müdahele talebinde bulunandan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 27.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5157, Karar No: 2018/5518, Tarih: 26.09.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/5157 E.  ,  2018/5518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yağma

HÜKÜM : Sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (ikişer kez) ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyetlerine, sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılamaya ilişkin düzenlenen 12.11.2013 tarihli duruşma tutanağında üye hakim...'nun ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzası bulunmadığı gibi iş bu dosya ile birleştirilmesine karar verilen mahkemenin 05.12.2013 gün ve 2013/401 Esas, 2013/374 Karar sayılı dosyasının Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemine (UYAP) kaydedilmemesi nedeniyle dosyadaki ıslak imza atılmayan iddianame ile gerekçeli kararda elektronik imza bulunup bulunmadığı hususunda tereddüt yaşandığından, varsa imza eksiklikleri de usulüne göre giderilmek suretiyle birleşen dava dosyasının sisteme aktarım işlemi yapıldıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5445, Karar No: 2014/17457, Tarih: 02.12.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/5445 E.  ,  2014/17457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vakıf senedinde yapılan değişikliklerin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Vakıf senedinin;

a-Vakfın amacını açıklayan 3. maddesinin, 3294 Sayılı Kanuna uygun olarak "Bu vakfın amacı, 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun amaç ve kapsamına giren faaliyet ve çalışmalar yapmak, diğer kanun ve bu doğrultuda düzenlenmiş mevzuatla vakıflara açıkça tevdi edilmiş görevleri ifa etmektir",

b-Mütevelli heyetin oluşumunu düzenleyen 9. maddesinin yine 3294 Sayılı Kanuna uygun olarak “Vakfın mütevelli heyeti, 3294 sayılı Kanunun 7. maddesinde belirtilen kişilerden oluşur”,

Şeklinde düzenlenmesi gerekirken bu hususlara dikkat edilmeden hazırlanan değişikliğin tesciline karar verilmesi,

2-Mahkemece, vakıf senedinde yapılmak istenilen değişikliklerin tesciline karar verildiği halde, değişiklikler için resmi düzenlemenin yapıldığı noterliğin adı ile tarih ve yevmiye numarasının gösterilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş; davacı tarafa yukarıda belirtilen hususların yerine getirilmesi için süre verilip yeniden düzenleme şeklinde noter senedi hazırlatılması ve Türk Medeni Kanunu’nun 112-113 ve Vakıflar Yönetmeliği’nin 14. maddeleri gereğince ...’nün de görüşü alındıktan sonra oluşacak sonuca göre bir karar vermektir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.