muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1924, Karar No: 2014/2301, Tarih: 28.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2012/1924 E.  ,  2014/2301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/205641

MAHKEMESİ : Kastamonu(Kapatılan) 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2009

NUMARASI : 2009/101 (E) ve 2009/138 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Mağdura soruşturma aşamasında P.. ortamından temin edilen sanığa ait fotoğrafın gösterilerek teşhis yaptırıldığı,yargılama aşamasında da dosya içerisinde yer alan renksiz,net olmayan fotoğraftan teşhis yaptırıldığı sanığın atılı suçu kabul etmediği, yeni çekilmiş fotoğrafının mağdura gösterilerek yeniden teşhis yapılmasını ya da mağdurla yüz yüze gelmek istediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında olanaklı ise sanığın yüz yüze, değilse teşhise olanak sağlayacak şekilde olan 6x9'luk cepheden ve profilden renkli fotoğraflarında teşhis yaptırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği halde, eksik soruşturma ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “c” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık R.. A..'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/46776, Karar No: 2016/2280, Tarih: 01.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/46776 E.  ,  2016/2280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ....nden 25.01.2014 te Sony marka televizyon aldığını, ürünün diğer davalı ... Aş. tarafından 28.01.2014 te teslim edildiğini, cihazın açılımının Sony yetkili servisi tarafından yapıldığını, kargo paketi açıldığında cihazın ponel üzerinde 1 cm çapında çizik, cihazın dış kutusunda 3 cm çapında delik olduğunun anlaşılarak servis fişine de yazıldığını, kargodan alınan paketin yetkili servis tarafından açılmasına rağmen mağaza ve kargo şirketinin sorumluluk kabul etmediğini, ürünün hasarlı olarak teslim edildiğini ileri sürerek, ürünün ayıpsız misli ile değişimine, olmadığı takdirde ödediği bedelin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 1.940,00 TL nin davalıdan tahsiline, davaya konu Sony marka televizyonun davalıya iadesine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK.nun 297/2.maddesinde "...hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" denilmek suretiyle, mahkeme hükmünde bulunması gereken hususlar belirtilmiş bulunulmaktadır. Anılan yasa hükmü uyarınca kararın hüküm kısmının mutlak şekilde açık ve şüphe uyandırmayacak şekilde yazılması gerekli ve zorunludur. Temyize konu mahkeme kararının incelenmesinde hüküm kısmında, 1.940,00 TL nın davalıdan tahsiline, davaya konu ürünün davalıya iadesine karar verilmiş, ancak mahkemece ürün bedelinin hangi davalıdan tahsil edileceği ve hangi davalıya iade edileceği belirtilmemiştir. Hal böyle olunca, davaya konu televizyon bedelinin hangi davalıdan tahsil edileceği ve ürünün hangi davalıya iade edileceğinin karar yerinde açık ve tereddütsüz olarak gösterildiğinden söz edilemeyeceği gibi, hüküm bu haliyle infazda tereddüt uyandıracak niteliktedir. Bahsi geçen bu husus ise az yukarıda değinilen yasa hükmüne aykırıdır. Mahkemece ürün bedelinin hangi davalıdan tahsiline karar verildiği ve ürün hangi davalıya iadesine karar verildiği, açık ve şüphe uyandırmayacak biçimde karar yerinde gösterilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre, davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/397, Karar No: 2024/5695, Tarih: 23.10.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/397 E.  ,  2024/5695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/92 E., 2016/265 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 50/4, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; tali kusurlu sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşarak ceza verilmesi ve erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması sınırlarının dışında bırakılmasına, kararın bozulması gerektiğine, re'sen dikkate alınacak hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; tali kusurlu sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşarak ceza verilmesi ve erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması sınırlarının dışında bırakılmasına, kararın bozulması gerektiğine, re'sen dikkate alınacak hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 09/01/2015 günü saat 16.45 sıralarında, meskun mahal dışında, alacakaranlıkta, bölünmüş iki şeritli zeminin ıslak olduğu karayolunda, (temyiz dışı) katılan sanık ...'ın otomobilinin arıza yapması üzerine aracında yolcu olan İsmail ile birlikte aracı ittirerek hareket ettirmeye çalıştıkları, bu sırada diğer sanık ...'un sevk ve idaresindeki otomobili ile aynı istikamete seyir halinde olduğu sırada yavaşlayan araçları görüp fren yaptığı esnada hakimiyetini kaybedip aracının sol kapı ön kısmı ile yan kayarak bir kısmı bankette bir kısmı sağ şerit üzerinde olan ve ...'in ittirdiği araca arkadan çarpması sonucu ...'in öldüğü, katılan sanık ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda, kaza tespit tutanağında ...'un asli kusurlu, sanık ...'un tali kusurlu olduğunun tespit edildiği, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin raporuna göre katılan sanık ...'un kusursuz, sanık ...'un asli kusurlu kusurlu olduğunun tespit edildiği, mahkemece bu iki rapor arasında farklılık olması sebebiyle İTÜ de görevli öğretim üyelerinden oluşan üç kişilik bilirkişi heyetinden alınan raporda, katılan sanık ...'un asli kusurlu, sanık ...'un ise zeminin ıslak ve kaygan oluşunu göz önüne alarak yolun icap ve şartlarına uygun süratle hareket etmesi yola dikkatini yoğunlaştırması lazımken bunları yerine getirmediği, buna bağlı olarak aynı istikamete seyreden aracın sağ şeritten kendisinin önüne geçince kontrol etmeden şerit değiştirerek sağ şeride geçtiği , yola dikkatini vermediği için sağ şeride taşarak itilmekte olan aracı geç farkettiği , uygun tedbir almadığı için itilen araca çarptığı olayda tali kusurlu olduğunun tespit edildiği ve mahkemece de bu rapora itibar edilerek sanığın tali kusurlu olarak bir kişinin ölümüne bir kişinin yaralanmasına neden olması nedeniyle TCK'nın 85/2. Maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2020 tarihli ve 2018/12-399 Esas-2020/154 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine ve (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının "1-a" bendinde yer alan " güttüğü amaç ve saik" ve "suçu işlemesinde kullandığı araç" ibarelerinin çıkarılması suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14103, Karar No: 2013/27833, Tarih: 27.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/14103 E.  ,  2013/27833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde ve karşı tarafın temyizine cevap dilekçesinde temyiz eden davalı-davacı kadın vekilinin imzası bulunmamaktadır. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin ve karşı tarafın temyizine cevap dilekçesinde güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinin ve karşı tarafın temyizine cevap dilekçesinin üzerinde, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir.Dilekçe;

a-Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren vekile tamamlattırılması,

b-Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.27.11.2013 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/16425, Karar No: 2018/2964, Tarih: 19.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/16425 E.  ,  2018/2964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkındaki mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar ve müdafiilerinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında şikayetçi ...’a karşı hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma, suça sürüklenen çocuk ... hakkında şikayetçi ...’e karşı konut dokunulmazlığını bozma, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın şikayetçi ...’e karşı hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b., 31/3., 116/1, 119/1-c, 116/4. maddelerinin gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, maddelerine göre belirlenen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, mahkumiyet hükmünün verildiği 02/02/2012 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ve müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında şikayetçi ...’a, suça sürüklenen çocuk ... hakkında şikayetçi ...’e ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında şikayetçiler ..., ...'e karşı hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçları ile ...'ın ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında şikayetçi ...’a, suça sürüklenen çocuk ... hakkında şikayetçi ...’e ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında şikayetçiler ..., ...'e karşı hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçları ile ...'ın ...'e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Anayasanın 22. maddesi uyarınca; herkes, haberleşme hürriyetine sahiptir ve haberleşmenin gizliliği esastır. Kanunda belirtilen nedenlerle ve usulüne göre verilmiş hâkim kararı olmadıkça; yine bu sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça; haberleşme engellenemez ve gizliliğine dokunulamaz. Anayasanın 38/6. maddesinde de “Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular, delil olarak kabul edilemez.” denilmektedir.

Anayasanın 90/son maddesi uyarınca iç hukuk mevzuatımızdan sayılan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 8. maddesi uyarınca, herkes özel hayatına, aile hayatına, konutuna ve haberleşmesine saygı gösterilmesi hakkına sahiptir. Bu hakkın kullanılmasına bir kamu otoritesinin müdahalesi ancak ulusal güvenlik, kamu emniyeti, ülkenin ekonomik refahı, dirlik ve düzeninin korunması, suç işlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlakın veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması için, demokratik bir toplumda zorunlu olan ölçüde ve yasayla öngörülmüş olmak koşuluyla söz konusu olabilir. Diğer taraftan, Sözleşme'nin 8. maddesinde güvenceye alınan özel hayat ve haberleşme hürriyetine ilişkin kişi haklarına aykırı şekilde elde edilen delilin soruşturma veya kovuşturmada kullanılması, sözleşmenin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkını ihlal edebilecektir.

Yürütülen bir suç soruşturması veya kovuşturması dolayısıyla telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi tedbiri CMK'nın 135. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan madde uyarınca; suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmaması durumunda, suç tarihi itibariyle hakim veya gecikmesinde sakınca olan halde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Aynı maddenin 8. fıkrasında, dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin ancak, bu fıkrada katalog şeklinde sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabileceği belirtilmiş, 9. fıkrada ise, maddede belirtilen usuller dışında hiç kimsenin, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemeyeceği ve kayda alamayacağı hükme bağlanmıştır.

Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yürütülmekte olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan, ancak başka bir suçun işlendiği şüphesini uyandırabilecek şekildeki “tesadüfen elde edilen deliller” CMK'nın 135/8. maddesinde düzenlenen katalog kapsamındaki suçlara ilişkin ise, soruşturma ve kovuşturmada delil olarak kullanılabilmektedir. Buna karşın CMK’nın 138/2. maddesinin açıklığı karşısında katalog kapsamında yer almayan suçlara ilişkin kayıtların delil olarak kullanılması mümkün değildir. Kanunda, kişiler arasında telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi yalnızca belirli ağırlıktaki suç tipleri bakımından meşru kabul edilmiş, bunlar dışındaki suçlar yönünden ise özel hayatın ve haberleşmenin gizliliğinin korunmasına ilişkin yarar üstün tutulmuştur.

İncelenen dosyada suça sürüklenen çocukların, katalog kapsamındaki suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan haklarında iletişimin denetlenmesi kararı uygulanması sırasında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını işledikleri kabul edilerek mahkumiyetlerine hükmolunmuş ise de, yukarıda yapılan açıklamalar karşısında, suç tarihi itibariyle hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının CMK'nın 135/8. maddesi kapsamında bulunmaması nedeniyle anılan dinleme kayıtlarının aynı Kanun'un 138/2. maddesi gereğince bu suçun delili olarak kullanılamayacağı, suça sürüklenen çocukların atılı suçları işlemedikleri yönündeki savunmalarının aksine başkaca delil de bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ve müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13442, Karar No: 2024/4907, Tarih: 07.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/13442 E.  ,  2024/4907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/723 E., 2021/492 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi; eksik ceza verildiğine ilişkindir.

2.Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; hukuka aykırı deliller ile karar verildiğine, beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suç tarihinde Muş Sulh Ceza Hâkimliğinin 30.06.2015 tarihli ve 2015/956 Değişik İş sayılı arama kararına istinaden ... firmasına ait ... plakalı yolcu otobüsünde yapılan aramada, havalandırma boşlukları içerisinde gözle görülür bir şekilde bulunan 187 karton bandrolsüz sigara ele geçirilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk savunmasında; yolcu otobüsünde muavin olarak çalıştığını, kaçak sigaraların kendisine ait olduğunu, Bursa ilinde satmak amacıyla otobüse yerleştirdiğini beyan etmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değer olan 14.062,22 TL'nin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğa ait ticari miktar ve mahiyette kaçak sigaranın ele geçirilmesi ve suça sürüklenen çocuğun ikrarı karşısında, atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 07.05.2024 tarihinde karar verildi.