muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11982, Karar No: 2012/8144, Tarih: 26.06.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/11982 E.  ,  2012/8144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanığın ikrarı içeren savunmaları, tanık beyanları, 20.08.2008 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanığı ile tüm dosya kapsamına göre sanığın, kamunun kullanımında bulunan asfalt yolu derin biçimde kazarak kasis oluşturmak suretiyle mala zarar verme suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, yüklenen suçtan mahkumiyeti yerine yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

2- 26.01.2010 tarihli karar duruşmasında Cumhuriyet savcısı ... katıldığı halde, gerekçeli karar başlığında Cumhuriyet savcısı ... isminin yazılması,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 26.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/453, Karar No: 2006/5341, Tarih: 29.05.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/453 E.  ,  2006/5341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, özürlü oğlunun tedavisinin sağlık sigortası kapsamında olduğunun tespiti ile 329.00 YTL. tedavi masrafının tahsiline karar verilmesini istemiştir

Mahkeme , ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 29.05.2006 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

30.05.1997 tarih ve 572 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 21. maddesi ile 506 sayılı Kanuna eklenen ek 37. maddede 506 sayılı Yasaya tabi aktif ve pasif sigortalıların özürlü çocuklarının eğitimi için Bütçe uygulama talimatında öngörülen miktarda yardim yapılması hükme bağlanmış; ancak, ... Yasasına bu yönde bir ekleme yapılmamış, dolayısıyla ... sigortalılarının özürlü çocukları kapsam dışında bırakılmıştır. Öte yandan 1479 sayılı Yasada sağlık yardımları kapsamında özürlü çocuklara eğitim yardımı yapılmasını öngören bir düzenlemeye yer verilmemiştir. 1479 sayılı Yasada 506 sayılı Yasanın ek 37. maddesine koşut(paralel) bir hüküm bulunmadığına göre Bütçe Uygulama Talimadının ... sigortalılarının özürlü çocukları hakkında uygulanması mümkün değildir. Bu durumda, olayda uygulama yeri bulunmayan Bütçe uygulama talimatına dayanan bilirkişi raporu değerlendirilerek davanın kabulüne dair verilen karar hukuki dayanaktan yoksundur.

Açıklanan nedenlerle, hükmün, davanın reddine karar verilmek üzere bozulması gerektiği görüşü ile sayın çoğunluğun onama kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/5984, Karar No: 2009/9333, Tarih: 06.07.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/5984 E.  ,  2009/9333 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığına İzafeten S.S.K ... İşleri İl Müdürlüğü vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 5.6.2008 tarih ve 10-184 sayılı hükmün Dairenin 4.3.2009 tarih ve 12220-2804 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, eczacı olup, 2007 yılına ait sözleşmesinin davalı kurum tarafından 27.12.2007 tarihli yazı 3 ay süre ile feshedildiğini, oysa ki sahte küpürlü olduğu iddia edilen ilaçları, ecza deposundan satın aldığını, feshin haksız olduğunu, nitekim ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 9.1.2008 tarihli değişik ... sayılı kararı ile de idarenin fesih kararının durdurulması için, açılacak dava sonuna kadar ihtiyati tedbir kararı verildiğini ileri sürerek, sözleşmenin haksız feshedildiğinin tespiti ile muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taraf vekillerinin davanın konusunun kalmadığını bildirmeleri nedeniyle, konusu kalmayan dava hakkında “karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmiş; davalının temyizi üzerine hüküm, Dairemizce onanmış, davalı bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dava, taraflar arasındaki sözleşmenin haksız olarak feshedildiği iddiası ile açılan “feshin iptali”, ve “muarazanın önlenmesi” istemine ilişkin olup, mahkemece tarafların 5.6.2008 tarihli celsedeki, “davanın konusuz kaldığı” yönündeki beyanları gerekçe gösterilerek, konusu kalmayan davada “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde hüküm kurulmuşsa da, yargılama sırasında üç aylık olan fesih süresinin dolmuş olması, taraflar arasındaki bu konuya ilişkin muarazanın ortadan kalktığını göstermediği gibi, her iki tarafın, yargılama sırasında bu nedenle “davanın konusuz kaldığını” bildirmiş olmaları da, “davadan vazgeçme” söz konusu olmadığından, işin esasının incelenmesine de engel değildir. O halde mahkemece işin esası olan, feshin haklı 2009/5984-9333

olup olmadığı konusunda, taraf delilleri toplanarak, delillerin incelenip, değerlendirilmesinden sonra hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekirken Dairemizce sehven onadığı, bu kez yapılan inceleme ile anlaşılmış olup, davalının karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemize ait 2008/12220 E. 2009/2804 K. sayılı 4.3.2009 tarihli “onama” ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemize ait 2008/12220 E. 2009/2804 K. sayılı 4.3.2009 tarihli “onama” ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarda açıklanan gerekçeyle BOZULMASINA, 6.7.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24529, Karar No: 2014/8189, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/24529 E.  ,  2014/8189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davalı vekili Av. ...'ın imzası bulunmamaktadır. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md.445). Temyiz dilekçesinin üzerinde, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mührü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir. Dilekçe;

a)Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren vekile tamamlattırılması,

b)Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.07.04.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2010/3204, Karar No: 2010/4625, Tarih: 20.04.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/3204 E.  ,  2010/4625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL VEYA TENKİS

Taraflar arasındaki davadan dolayı Saray/ Tekirdağ Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 30.7.2009 gün ve 437-248 sayılı hükmün Onanmasına ilişkin olan 24.12.2009 gün ve 12055-13819 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK’nun 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davalıdan usulün 442/3. maddesi ve 4421 Sayılı Yasa gereğince takdiren 172.00.-TL. para cezası ile 35.50.-TL. red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 20.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7646, Karar No: 2013/8069, Tarih: 16.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/7646 E.  ,  2013/8069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Temlik eden şikayetçi Şekerbank A.Ş. vekili, müvekkilinin borçlusu ...'in borcundan dolayı borçlu aleyhine yapılan takipte haczettirdiği 781 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırıldığını, kamulaştırma bedelinin paylaşımı için düzenlenen 16.06.2004 tarihli sıra cetvelinde ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 1999/3644 ve 1999/3665 Esas sayılı dosyalarında Kentbank tarafından yapılan hacizlerin tarihlerinin, müvekkilinin haciz tarihlerinden sonra olmasına rağmen, şikayet olunan BDDK'nın, anılan bankaya elkoyması nedeniyle, Yasa gereği rüçhan hakkı elde ederek, sıra cetvelinde ön sıraya geçtiğini, bunun Anayasa'ya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, herhangi bir banka ile BDDK arasında külli ya da cüzi halefiyet ilişkisi kurulmasının 4389 sayılı Bankacılık Kanunu hükümleri uyarınca mümkün olmadığını, BDDK'nın 10.07.2001 tarihli kararı ile Kentbank A.Ş.'nin TMSF'na devredildiğini, husumetin ayrı bir tüzel kişiliği bulunan TMSF'na yöneltilmesi gerektiğini savunarak, şikayetin husumet yokluğu sebebiyle reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; borçlu ... adına kayıtlı taşınmazın kamulaştırma bedelinin gönderildiği ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 1999/1949 Esas sayılı dosyasında düzenlenen 16.06.2004 tarihli sıra cetvelinde şikayetçinin alacağının gösterilmediği, ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 1999/3644 Esas sayılı dosyasındaki alacağa ilişkin talep olmadan hacze iştirakine karar verilerek sıra cetvelinde 2. sıraya alındığı, ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 1999/3665 Esas sayılı dosyasındaki alacağın ise, Bankacılık Kanunu'nun 106/5 maddesi gereğince fonun alacağının 3. sırada imtiyazlı alacak olarak kabul edilmesi mümkün olmayıp, 4. sırada yer alması gerektiği belirtilerek, sıra cetveline şikayetin kabulü ile ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 1999/3644 sayılı dosya alacağının tahsil edilmiş olması sebebiyle sıra cetveline dahil edilmemesine, ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 1999/3665 Esas sayılı dosyasındaki alacak bakımından Bankacılık Kanunu'nun 106/5 hükmü gereğince Fon alacağının, 3. sırada imtiyazlı alacak olarak kabul edilmemesine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

1-Şikayet, sıra cetvelindeki sıraya ilişkindir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

1-Şikayet, sıra cetvelindeki sıraya ilişkindir.

BDDK ve TMSF kamu tüzel kişiliğini haiz, idarî ve malî özerkliğe sahip olan birbirinden bağımsız iki farklı kurumdur. BDDK, Haziran 1999 tarihinde kurulmuş ve Ağustos 2000 tarihinde faaliyetlerine başlamıştır. TMSF ise, 1983 yılından itibaren tüzel kişiliği haiz olup, TMSF’nin idare ve temsilini, 22.07.1983-18.06.1999 tarihleri arasında TCMB, 18.06.1999-12.12.2003 tarihleri arasında ise BDDK tarafından yerine getirilmiştir. 12.12.2003 tarih ve 5020 sayılı Bankalar Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik

Yapılmasına İlişkin Kanun ile TMSF’nin karar organının TMSF Kurulu olduğu ve TMSF’nin genel yönetim ve temsili ile TMSF Kurulunca alınan kararların yürütülmesinin TMSF Başkanına ait olduğu hükme bağlanmıştır. Böylelikle BDDK ve TMSF birbirinden tamamen ayrılmış ve bağımsız bir kurum haline gelmiştir. BDDK'nın temel görevi, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu ve ilgili diğer mevzuatın verdiği yetkiler çerçevesinde finansal piyasalarda güven ve istikrarın sağlanması, kredi sisteminin etkin bir şekilde çalışması, malî sektörün gelişmesi, tasarruf sahiplerinin hak ve menfaatlerinin korunması için bankalar ve finansal holding şirketleri ile diğer kanunlarda ve ilgili mevzuatta yer alan hükümler saklı kalmak kaydıyla finansal kiralama, faktoring ve finansman şirketlerinin; kuruluş ve faaliyetlerini, yönetim ve teşkilat yapısını, birleşme, bölünme, hisse değişimini ve tasfiyelerini düzenlemek, uygulamak, uygulanmasını sağlamak, uygulamayı izlemek ve denetlemektir. TMSF’nin temel görevi, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu ve ilgili diğer mevzuat ile verilen yetkiler çerçevesinde tasarruf sahiplerinin hak ve menfaatlerinin korunması, mevduatın ve katılım fonlarının sigorta edilmesi, Fon bankalarının yönetilmesi, malî bünyelerinin güçlendirilmesi, yeniden yapılandırılması, devri, birleştirilmesi, satışı, tasfiyesi, TMSF alacaklarının takip ve tahsili işlemlerinin yürütülmesi ve sonuçlandırılması, TMSF varlık ve kaynaklarının idare edilmesidir. Bu durumda, mahkemece, şikayet olunan BDDK'nın şikayet tarihi itibariyle Fon bankalarının ve böylece TMSF'nin alacaklarını takip, tahsil ve davada TMSF'yi idare ve temsile yetkili olmadığı ve temsilcide hata yapıldığı, temsilcide hata halinde davanın husumet yönünden reddedilemeyeceği, doğru hasma tebligat yapılarak, taraf teşkilinin sağlanması gerektiği gözetilerek, şikayet dilekçesinin TMSF'ye tebliği ile taraf teşkiline ilişkin bu usuli eksikliğin giderilmesinden sonra varsa savunma ve delilleri tartışılıp, değerlendirilerek, şikayetin karara bağlanması gerekirken, bu hususun gözetilmemesi doğru olmamıştır.

2. Kabule göre;

2. Kabule göre;

Sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, gerekçede yeni sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirlemesi, diğer bir anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, cetvelin hukuka uygun olmayan kısımlarını gerekçede göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne talimat vermesi (İİK 17) gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve hüküm fıkrasında gerekçeye yer verilmeden, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi, sıra cetveline alacağın esas ve miktarına ilişkin yapılan itiraz davalarında olduğu üzere eda hükmü kurulmaması gerekir. Mahkemece, şikayet sıra cetvelindeki sıraya ilişkin olmasına rağmen alacağın esasına ilişkin bir itiraz varmışçasına, eda hükmünü çağrıştırır şekilde "... 4. İcra Müdürlüğü'nün 1999/3644 Esas sayılı dosya alacağının tahsil edilmiş olması sebebiyle sıra cetveline dahil edilmemesine" karar verilmesi ve hüküm fıkrasında "... 4. İcra Müdürlüğü'nün 1999/3665 Esas sayılı dosyasındaki alacak bakımından Bankacılık Kanunu'nun 106/5 hükmü gereğince Fon alacağının, 3. sırada imtiyazlı alacak olarak kabul edilmemesine" ifadesine yer verilmesi, özel olarak İİK'nın 17/1. maddesine, genel olarak da hüküm fıkrasında gerekçeye ait herhangi bir sözün tekrar edilmemesine ilişkin 297/2. maddesine aykırı düşmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayet olunan yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20791, Karar No: 2014/14951, Tarih: 17.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/20791 E.  ,  2014/14951 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/222274

Mahkemesi : İncesu Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 07/05/2013

Numarası : 2013/76 - 2013/116

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 109 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün istem gibi BOZULMASINA, 17/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7625, Karar No: 2008/5237, Tarih: 14.04.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/7625 E.  ,  2008/5237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma-Katkı Payı Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 14.04.2008 (pzt.) KARŞI OY YAZISI

Davacı kadın tarafından boşanma davası açıldığı; davalı kocanın süresi içinde yetki itirazında bulunduğu konusunda değerli çoğunluk ile aramızda görüş birliği vardır.

Çekişme nedir?;

Boşanma davası, davacı kadın tarafından sürekli kalma niyetiyle oturduğu/kaldığı/geldiği baba evinin bulunduğu yerde açılamaz mı?

Ülkemizde koca evinden uzaklaştırılan her kadının sürekli kalma niyetiyle gidebileceği doğal tek adres baba evidir. Aralarında meydana gelen olaylardan sonra kocası ile oturamaz duruma gelen ve ekonomik ya da sosyal zorunluluklar sebebiyle gidecek başka yeri de bulunmadığı için baba evine dönen/dönmek zorunda kalan her kadın boşanma davasını ertesi günü bile sürekli kalma niyetiyle geldiği/oturduğu/kaldığı baba evinin bulunduğu yerde açabilir. Yeter ki davacı kadının gidecek ve gitmesi daha doğal olan bir yeri bulunduğu ileri sürülüp kanıtlanmış olmasın. Kadının sürekli kalma niyetiyle oturacağı yeri kocası belirleyemez. Aksi düşünce Kocanın yerleşim yeri kadının da yerleşim yeri sayılır kabulünü zorunlu kılar ki hiç de böyle olmadığı TMK. m. 168 metninde yer alan eşlerden birinin yerleşim yeri anlatımıyla açık seçik bellidir. Eşlerden birinin yerleşim yeri ifadesi ile kadının ve kocanın yerleşim yerlerinin bir ve tek olmadığı gerçeği hiçbir farklı düşünmeye/yoruma sebebiyet vermeyecek kadar açık ve seçik olarak düzenlenmiştir.

Temyiz konusu dava Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararı ile “aynı özellikleri” taşımaktadır.Yüce Hukuk Genel Kurulu’nun daha önceki benzer boşanma davalarında yer alan karşı oylarımdaki gerekçeleri ile verdiği “emsal kararına” göre;

Temyiz konusu dava Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararı ile “aynı özellikleri” taşımaktadır.Yüce Hukuk Genel Kurulu’nun daha önceki benzer boşanma davalarında yer alan karşı oylarımdaki gerekçeleri ile verdiği “emsal kararına” göre;

“Uyuşmazlık; müşterek yerleşim yerini terk edip babası evinde giden kadının, baba evinin bulunduğu yer mahkemesinde boşanma davası açabilmesinin olanaklı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Türk Medeni Kanununun 168.maddesinde; “Boşanma ve ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesi” olduğu açıklanmıştır. Kanunun açık ifadesinden anlaşılacağı üzere boşanma ve ekindeki davaların kadının yerleşim yeri mahkemesinde de açılması olanaklıdır. Somut olayda davacı kadının 15.8.2002 tarihinde koca evini terk edip, o tarihten beri baba evinde oturduğu, işte çalışmadığı, üzerine kayıtlı bir taşınmazının bulunmadığı, hayatın olağan akışı gereğince sığınabileceği ve yerleşebileceği tek yerin baba evi olduğu ayrı ev açıp orada hayatını idame ettirmesinin mevcut şartlarda mümkün bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacı kadının sürekli kalma niyeti ile baba evine gittiğinin ve hayatını burada devam ettireceğinin kabulü zorunlu bulunmaktadır.”(YHGK, 6.6.2007, 331-332, Ömer Uğur GENÇCAN-Mal Rejimleri Hukuku, Ankara-2007, s. 665-667)

Yüce Hukuk Genel Kurulu emsal kararında açıkça belirtildiği üzere davacı kadının hayatın olağan akışı gereğince sığınabileceği ve yerleşebileceği tek yerin baba evi olduğu; ayrı ev açıp orada hayatını idame ettirmesinin mevcut şartlarda mümkün bulunmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacı kadının sürekli kalma niyeti ile baba evine gittiğinin ve hayatını burada devam ettireceğinin kabulü zorunlu bulunmaktadır.

Değerli çoğunluğun farklı görüşüne “Yüce Hukuk Genel Kurulu” 6.6.2007 günlü emsal kararı ile katılmamıştır.Yüce Hukuk Genel Kurulunun emsal kararına aynı görüşteki oyumla katılmış olduğumdan/destek verdiğimden “aynı uygulamanın” bu davada da yapılması/sürdürülmesi gerektiği düşüncesindeyim.

Boşanma davası davacı kadın tarafından sürekli kalma niyetiyle oturduğu (TMK. m. 19 f. I) (=yerleşim yeri) ve bu sebeple yerleşim yeri (TMK. m. 168) olan yerde/doğru yerde açıldığı için değerli çoğunluğun farklı düşüncesine katılmıyorum.