muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2619, Karar No: 2023/5175, Tarih: 12.10.2023

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; ...'un birleşen davası hakkında verilen kararın yerinde ve isabetli olduğunu, bu hususa itirazlarının bulunmadığını, diğer davacılar ... ve ... hakkında verilen kararın usul ve yasaya aykırı olup ayrıca eksik inceleme sonucu verildiğini, 1943 tarihli Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereği tevliyeti evlada bırakılan vakıflarda mütevellilik yapan kişilerle kan bağı ilişkisinin kurulmasının yeterli olduğu belirtilmiş ise de söz konusu İçtihadı Birleştirme Kararı gereği vakıf evladı olduğunu iddia eden kişinin, silsile yolu ile vakfedene soyunu dayandırması istenilmemesi durumunda geçmiş tarihte eksik inceleme ya da değerlendirme sonucu kesinleşen bir mahkeme kararındaki yanlışın günümüzde de devam etmesi sonucunu doğuracağını, Yargıtay bozma ilamında istenildiği şekliyle vakıf evlatları arasında yöntemince bir soy ağacı çıkarılmadığını, daha önce verilen mahkeme kararları yeterli görülerek, eksik inceleme sonucu hazırlanan bilirkişi raporu doğrultusunda karar verildiği beyan edilerek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istenmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık,vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 5737 ... Vakıflar Kanunu'nun (5737 ... Kanun) 3 ve 6 ncı maddeleri, Vakıflar Yönetmeliğinin 23, 28, 53 ve 55 inci maddeleri, 24.02.1943 tarihli ve 1942/27 Esas, 1943/11 Karar ... Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 ... Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 ... Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 89,95 TL'nin temyiz eden Vakıflar Genel Müdürlüğünden alınmasına

1086 ... Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2894, Karar No: 2019/4467, Tarih: 03.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2017/2894 E.  ,  2019/4467 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı avukat, 29.12.2009 tarihinde davalı Kurum ile avukatlık ücret sözleşmesi imzaladığını, sözleşmenin 30.12.2010 tarihinde bir yıl süre ile uzatıldığını, fakat bir sonraki yıl için 28.11.2011 tarihinde sözleşmenn uzatılmayacağı hususunun tarafına tebliğ edildiğini, kendisi sözleşme kapsamında dosyalara istifa dilekçelerini sunmak üzere masraf beklerken ve acil işleri yapmaya devam ederken 01.02.2012 tarihinde azledildiğini, bu azlin haksız olduğunu ileri sürerek, gerek biten işlerde gerekse sonuçlanmayan işlerde akdi ve kanuni vekalet ücretlerinin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL'sinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 04.10.2016 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini artırmıştır.

Davalı, sözleşmenin yeniden uzatılmadığını, bu durumun süresinde davacı tarafa bildirildiğini bu nedenle haklı bir azil söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, azlin haksız olduğu belirtilrek davanın kabulüne, 360.089,08 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1.Davacı, ücret sözleşmesinin yenilenmeyeceği hususunun kendisine davalı yanca bildirildiğini ancak sonrasında zorunlu bazı işlere devam ettiğini, dosyalara istifasını bildirmek için masraf beklemekteyken haksız azledildiğini ileri sürerek gerek biten gerekse bitmeyen işlerde hakettiği akdi ve kanuni vekalet ücretlerinin tahsli istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı, sözleşmenin uzatılmadığını bu nedenle azlin haksız olarak değerlendirilemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, alınan bilirkişi raporları doğrultusunda, davacı avukatın takip ettiği dosyalada özen yükümlülüğünü yerine getirdiği, fesih bildiriminden sonra da hizmet vermeye devam ettiği, hatta yeni takip taleplerinde bulunduğu, azlin hakısız olup biten ve bitmeyen işlerde kanuni vekalet ücretlerine hak kazandığı ancak ücret sözleşmesinde akdi ücret öngörülmediği için akdi ücret talep edemeyeceği belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı avukat, azlin haksız olduğunu ileri sürerken davalı ise, azlin haklı olduğunu savunmuştur. O halde taraflar arasındaki öncelikli uyuşmazlık, azlin haklı olup olmadığı ile ilgili olup, ancak bunun sonucuna göre davalının vekalet ücreti ödemekle yükümlü olup olmadığına karar verilebilecektir. Davacı avukatın, vekil olarak borçları TBK'nun 505 ve devamı maddelerinde gösterilmiş olup, öncelikle vekilin TBK.nun 506 maddesine göre müvekkiline karşı vekaleti sadakat ve özen ile ifa etme yükümlülüğü vardır. Vekil sadakat borcu gereği olarak müvekkilinin yararına olacak davranışlarda bulunmak, ona zarar verecek davranışlardan kaçınmak zorundadır. Şayet vekili görevini yerine getirirken gerekli özen ve dikkati göstermemiş sadakatle vekaleti ifa etmemiş ise, vekil edenin vekilini azli haklıdır. Avukatlık Kanunu'nun 174. maddesi hükmüne göre azil haklı ise avukatlık ücretinin ödenmesi gerekmez, haksız azil halinde ise ücretin tamamına avukat hak kazanır

Somut uyuşmazlıkta davacı vekil, kendisine sözleşmenin yenilenmeyeceği hususu bildirilmesine karşın ve sözleşme süresi dolduktan sonra da işlem yapmaya devam etmiştir. Davacı avukatın fesih bildirimine ve sözleşme süresinin dolmasına rağmen işlemlere devam etmesi, azlini haklı kılmaktadır. Somut olayda, azil haklı olduğu için davacı avukat, sadece azil tarihi itibariyle kesinleşmiş olan dosyalar nedeniyle vekalet ücretine hak kazanabilir. O halde, mahkemece, azlin haklı olduğu kabul edilip azil tarihinde kesinleşmiş işler yönünden ücrete hak kazandığı dikkate alınarak, gerektiğinde bu yönde yeniden rapor temin edilmek suretiyle sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

2.Davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelemeye yer olmadığına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2016/15742, Karar No: 2017/24869, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/15742 E.  ,  2017/24869 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/67, Karar No: 2019/444, Tarih: 11.04.2019

**Hukuk Genel Kurulu         2017/67 E.  ,  2019/444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki "Türk Patent Enstitüsü Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (TPE YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 20.09.2011 tarihli ve 2010/112 E., 2011/194 K. sayılı karar davacı vekilince temyiz edilmekle Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 03.06.2013 tarihli ve 2012/9354 E., 2013/11482 K. sayılı kararı ile onanmış ise de davacı vekilinin karar düzeltme isteminde bulunması üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 19.12.2013 tarihli ve 2013/15191 E., 2013/23257 K. sayılı kararı ile;

“…Davacı vekili, davalı tarafın 2008/19707 başvuru numarası ile davalılardan TPE nezdinde “FEAST CHEESE STİCKS ŞEKİL” ibareli marka başvurusuna müvekkili şirkete ait ''STİCK'' ve ''STİX'' ibareli markalar ile iltibaslı olması nedeniyle yapılan itirazın YİDK tarafından reddedildiğini, müvekkilinin PANDA ibareli markasının TPE nezdinde tanınmış olduğunu, “Stick” ve “Stix” ibarelerinin müvekkilinin tanınmış markaları ile bir arada kullanıldığını, bu ibareleri içeren markalı ürünlerinin 1993 yılından itibaren dondurma ve buzlu ürünler v.b ürünlerde kullanıldığını, davaya konu markanın, müvekkili şirkete ait markalarının bir ürün serisi şeklinde algılanabileceğini ileri sürerek 16.03.2009 tarih ve 2010-M-1045 sayılı TPE YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kurum kararlarının usulüne uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin uzun yıllardan beri “FEAST” markasıyla gıda sektöründe faaliyet gösterdiğini, markasının tanınmış hale geldiğini, markada yer alan “CHEESE STİCK” ibaresinin yardımcı unsur konumunda olduğunu ve ürünü nitelediğini, karıştırılma ihtimali bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davaya konu marka başvurusu ile davacı şirkete ait ve itirazına gerekçe olarak gösterilen markaların aynı tür emtiaları kapsamakla birlikte marka işaretleri arasında 556 sayılı KHK 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunmadığı, taraf markaları farklı mal ve hizmetleri kapsamadığından 556 sayılı KHK 8/4. maddesi anlamında ayrıca inceleme yapmaya gerek olmadığı, TPE YİDK kararının iptali koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 03.06.2013 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, TPE YİDK kararının iptali ile başvuru konusu markanın tescili halinde hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. Mahkemece benimsenen bilirkişi raporuna dayalı olarak, davalı başvurusunda yer alan “cheese sticks” ibaresinin yazılış biçimi itibariyle markanın asli unsuru niteliğinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Başvuruda geçen “sticks” ibaresi davacının itirazına mesnet teşkil eden bir kısım markasının asli unsuru olup, dava konusu başvurunun kapsadığı 29 ve 30. sınıflardaki gıda ürünlerinin içerisinde “cheese sticks” ibaresinin Türkçe karşılığı olan “peynir çubukları” niteliğindeki bir emtia da bulunmadığından dava konusu başvuruda yer alan “sticks” ibaresinin başvurunun kapsadığı emtia bakımından yapılan değerlendirmeye göre yardımcı unsur olarak kabulü mümkün değildir. Buna göre, davacı markalarının esaslı unsurunu oluşturan “stick” ibaresi ile davalı başvurusunda yer alan ve yardımcı unsur olarak da kabulü mümkün olmayan “sticks” ibaresinin benzer olduğu, bu durumun aynı veya benzer emtialar üzerinde, aynı yerlerde ve aynı satış noktalarında satışa sunulacak bu markaları bir arada gören ortalama tüketiciler yönünden işletmeler arasında bağlantı bulunduğu ihtimalini de kapsayacak şekilde iltibas tehlikesi oluşturacağının kabulü gerekirken, davaya konu marka başvurusunda tüketicinin markada “feast” ibaresi üzerine odaklanıp, malın cinsini bildirdiğini düşündüğü “cheese sticks” ibaresine odaklanmayacağı, “feast” ibaresinin daha büyük ve dikkat çekici yazıldığı, “cheese sticks” ibaresinin ise daha küçük şekilde yazıldığı ve malın cinsini bildirdiğinden bahisle tüketiciler nezdinde 556 sayılı KHK'nin 8/1-b anlamında iltibas tehlikesine yol açmayacağı şeklindeki bilirkişi görüşünün benimsenerek yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından davacı vekilinin Dairemizin 03.06.2013 günlü ilamına yönelik karar düzeltme istemi yerinde görülmekle Dairemizce verilen onama kararının kaldırılarak mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davacı yararına bozulması gerekmiştir…"

gerekçesi ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla değişikliği öncesi hâliyle 438. maddesinin ikinci fıkrası gereğince direnme kararlarının temyiz incelemesinde duruşma yapılamayacağından davacı vekilinin duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü;

Dava, Türk Patent Enstitüsü Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (TPE YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

Dava, Türk Patent Enstitüsü Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (TPE YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

Davacı vekili; müvekkili şirketin TPE nezdinde tescilli “STİCK” ve “STİX” ibareli çok sayıda markası bulunduğunu, ayrıca müvekkilinin “PANDA” ibareli tanınmış markasının olduğunu ve “STİCK” ve “STİX” ibarelerinin bazı markalarda tanınmış marka ile birlikte kullanıldığını, davalı şirketin müvekkilinin markaları ile iltibas oluşturacak şekilde 2008/19707 sayılı ve “Feast Cheese Sticks+Şekil” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, başvurunun yayını üzerine müvekkili tarafından iltibas ve tanınmışlığa dayalı olarak yapılan itirazın önce Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından daha sonra ise TPE YİDK tarafından reddedildiğini, oysa davalı şirketin marka başvurusunun müvekkili şirkete ait markaların ürün serisi şeklinde algılanabileceğini ve iltibasa yol açabileceğini ileri sürerek TPE YİDK kararının iptaline ve tescil edilmiş olması hâlinde markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili; TPE YİDK kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili; müvekkili şirketin uzun yıllardan beri “Feast” ibareli tanınmış markasıyla gıda sektöründe faaliyet gösterdiğini ve “Feast” ibareli seri markaların sahibi olduğunu, dava konusu markada yer alan “Cheese Stick” ibaresinin yardımcı unsur konumunda olduğunu ve karıştırılma ihtimali bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Yerel mahkemece; davaya konu marka başvurusu ile davacı şirkete ait ve itirazına gerekçe olarak gösterilen markaların aynı tür emtiaları kapsamakla birlikte marka işaretleri arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunmadığı, taraf markaları farklı mal ve hizmetleri kapsamadığından 556 sayılı KHK’nın 8/4. maddesi anlamında ayrıca inceleme yapmaya gerek kalmadığı, TPE YİDK kararının iptali koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece ilk önce onanmış ise de davacı vekilinin karar düzeltme isteminde bulunması üzerine yukarıda başlık kısmında yer alan gerekçelerle bozulmuştur.

Yerel mahkemece, önceki gerekçelerle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; dava konusu “Feast Cheese Sticks+Şekil” ibareli marka başvurusunda yer alan “sticks” ibaresinin tescili talep edilen sınıflar gözetildiğinde yardımcı unsur niteliğinde olup olmadığı ve buradan varılacak sonuca göre davacının itiraza mesnet olarak gösterdiği markalar ile 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi kapsamında iltibas tehlikesinin bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemeler ile hukuki kavram ve kurumların ortaya konulmasında yarar vardır.

Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle konuya ilişkin yasal düzenlemeler ile hukuki kavram ve kurumların ortaya konulmasında yarar vardır.

Hemen belirtmek gerekir ki, tescilli bir markanın, ait olduğu mal ve hizmetler bakımından sağladığı korumanın kapsamı ve sınırları 10.01.2017 tarihinde yürürlüğe giren 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu (SMK) ile düzenlenmiştir. Ancak somut olayda uyuşmazlığın çözümü için başvuru ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin (556 sayılı KHK) uygulanması gerekmektedir.

Bilindiği üzere, 556 sayılı KHK ile sağlanan marka koruması tescil yoluyla elde edilir. 556 sayılı KHK'nın 7. maddesinde bir marka tescil başvurusunun TPE tarafından “mutlak ret nedenleri” kapsamında yapılacak inceleme sonucunda reddedilmesinin koşulları belirlenmiştir.

556 sayılı KHK’nın 7. maddesinde düzenlenen mutlak ret nedenlerinin ortak özelliği, marka olarak tescili talep olunan işaretin kamuyu ilgilendirmesi veya kamuya mal olmasıdır. Ret nedenlerinin mutlak karakteri icabı, herhangi bir kişinin ileri sürmesine gerek kalmaksızın TPE ve mahkeme tarafından "resen" dikkate alınırlar. Zira mutlak ret nedenleri birer defi değil, itiraz sebebidirler. Mutlak ret nedenlerini, mükellefiyetleri olmamasına rağmen, 556 sayılı KHK’nın 34. maddesi gereği herkes TPE’nin bilgisine arz edebilir ve ilgililer (tescil neticesinde menfaat kaybına uğrayabilecek kişiler) de 556 sayılı KHK’nın 35. maddesi çerçevesinde "itiraz" konusu yapabilirler. İlgililer bu itirazlarından feragat edemezler. İtiraza rağmen Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) tarafından verilen kesinleşmiş tescil kararına karşı, 556 sayılı KHK’nın 53. maddesi gereğince iptal davası ikame edilebilir. Bu davalarda, mutlak ret nedenleri mahkemece resen dikkate alınır. YİDK kararlarının iptali için açılan davalarda mutlak ret nedenleri hakkındaki inceleme ve değerlendirme başvuru tarihindeki koşullara göre yapılır.

556 sayılı KHK’nın 42/1-a maddesi gereğince, mutlak ret nedenlerinden birinin varlığı dolayısıyla tescil olunmaması gerekirken her nasılsa tescil olunan bir markaya karşı hükümsüzlük davası açılabilir. Böyle bir dava sonuçlanmadan tescili yolsuz da olsa bir markanın kullanımı engellenemez (Karan, Hakan/Kılıç, Mehmet; Markaların Korunması 556 sayılı KHK Şerhi ve İlgili Mevzuat, Ankara, 2004, s.79-80).

556 sayılı KHK’nın 8. maddesinde ise markanın tescili ile ilgili "nispi ret nedenleri" düzenlenmiştir. Bu nedenlerin ortak özelliği, tescili talep olunan marka üzerinde üçüncü bir kişinin üstün hak iddiasına dayanmalarıdır. Mutlak ret nedenlerinden farklı olarak nispi ret nedenlerinin kamu menfaati ile herhangi bir ilgisi bulunmamaktadır.