muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/977, Karar No: 2013/25031, Tarih: 03.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/977 E.  ,  2013/25031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

DAVA:Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.Hüküm süresi içinde davalılardan... İnş. San. Ve Tic. A.Ş avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı ... ’da asfalt işinde çalışmış olup, bölgenin coğrafi konumu ve mevsim şartları dikkatte alındığında davacının kış aylarında fazla mesai yapmadığı anlaşılmaktadır.Bu itibarla; yılın tamamı üzerinden fazla mesai ücreti alacağının hesaplanması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.F) Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23070, Karar No: 2023/14109, Tarih: 26.12.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/23070 E.  ,  2023/14109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2017/58 E., 2019/510 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki hayat sigortasından kaynaklanan alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacının miras bırakanı ı'nın Halkbank Hürriyet Şubesi'nden kullandığı tüketici kredisi sonucunda davalı şirket tarafından hayat sigortası yapıldığını, miras bırakanın 18.01.2016 tarihinde vefat ettiğini, davacı tarafından davalıya yapılan müracaatın reddedildiğini belirterek ölüm tarihinde kredinin bakiye borcu olan 23.957,66 TL'nin avans faiziyle birlikte davalı ... Emeklilik A.Ş.'den tahsiline ve Halk Bankası A.Ş. yönünden tüketici kredisine mahsubuyla kalan bakiyenin krediyi ödemeye devam eden mirasçılarına ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Hayat ve Emeklilik A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; yetki itirazı olduğunu, görevli mahkemenin ticaret mahkemeleri olduğunu, davacıdan başka mirasçıların da bulunması nedeniyle davanın tüm mirasçılar tarafından açılması gerektiği, davaya konu sigorta poliçesi üzerinde davalı ...'nin daini mürtehin kaydı bulunduğunu, sigortalının bankaya olan borcunun ödenip ödenmediği, kredi borcunun kapatılıp kapatılmadığı araştırılmaksızın hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, yapılan araştırmalar sonucunda sigortalının sigorta öncesinden gelen kalp hastalığının bulunduğu ve bu hastalığa bağlı olarak vefat ettiğinin tespit edildiğini, sigortalının sağlık beyan formundaki sorulara olumsuz yanıtlar verdiğini, bu nedenle ölüm nedeni ile gizlenen hastalık arasında illiyet bağı olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; yetki itirazı olduğunu, ticari dava sayılması nedeniyle ticaret mahkemelerinin görevli olduğunu, mirasçılık belgesinde sabit olduğu üzere davacılar dışında mirasçıların olduğunu, tüm mirasçıların birlikte dava açmaları gerektiğini, mirasçılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğunu, diğer mirasçıların dahil edilmesi için süre verilmesi gerektiğini, davalı bankaya husumet yöneltilmesinin doğru olmadığını, murisin poliçeden kaynaklı haklarına dain ve mürtehin sıfatıyla birinci derecede lehtar tarafın banka olduğunu, bu nedenle öncelikli alacaklı konumda olduğunu, bu nedenle ilk olarak davalı bankanın kredi borcunun ödenmesi gerektiğini, aksi halde davaya muvafakat etmediklerini, davanın aktif husumet ehliyeti yokluğundan reddinin gerektiğini belirtmiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/727 Esas, 2016/586 Karar sayılı ve 27.05.2016 tarihli kararıyla, davaya bakma görevinin tüketici mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hükmün davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 28.12.2016 tarihli ve 2016/18283 Esas, 2016/12037 Karar sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiş; dosyanın gönderildiği Bursa 2. Tüketici Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamına kazandırılan tedavi evrakları ile alınan bilirkişi raporuna göre murisin hayat sigortası yapıldığı sırada ölümüne neden olan rahatsızlığı bulunduğunun belirlendiği, sigorta poliçesinde yer alan sağlık beyan formu incelendiğinde matbu bir formun muris tarafından yalnızca imzalandığı, cevap kutucuklarının hazır bir biçimde işaretlenmiş olduğunun anlaşıldığı, sözleşme yapılırken taraflar arasında bir müzakerenin olduğunun anlaşılamadığı, bu nedenle murise doğrudan sorulan hastalığı ile ilgili sorulara murisin kasten gizleyerek beyanda bulunduğunun ispat edilemediği, sigorta şirketi tarafından sigortalının beyanlarının araştırılmasının mümkün olduğu, buna rağmen böyle bir araştırma yapılmadığı, murisin de sağlık beyanı konusunda kasıt değil ancak ihmalinin bulunduğu, sigorta poliçesi birinci yıl vefat teminatı tutarı olan 25.432,00 TL'den muris ile sigorta şirketinin müterafik kusurlu olduğu gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 12.716,00 TL sigorta tazminatı tutarının dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı ... Emeklilik A.Ş.'den tahsili ile davacı murisi 'nın, diğer davalı ... AŞ'nin Hürriyet Şubesinden kullandığı 21.10.2015 tarihli 25.000,00 TL tutarlı kredi borcuna mahsup edilmek suretiyle ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... Hayat ve Emeklilik A.Ş. vekili temyiz dilekçesinde; davacı dışında murisin başka mirasçılarının da olduğunu, tüm mirasçıların zorunlu dava arkadaşı olduklarını, davacının tek başına eldeki davayı açmasının hatalı olduğunu, murisin poliçe tarihinden evvel kalp hastalığının bulunduğunun tedavi evraklarından sabit olduğunu, murisin hastalığını bildirmeyerek doğru beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığını, ölüm nedeni ile gizlenen hastalık arasında illiyet bağı olduğunu, sigorta poliçesi üzerinde bankanın rehin hakkı olduğunu, bu nedenle daini mürtehin bankanın kayıtsız ve şartsız muvafakatinin alınması gerektiğini, aksi halde davanın aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili temyiz dilekçesinde; görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğunu, davacının muhatabının diğer davalı sigorta şirketi olduğunu, davalı bankanın rehin hakkı olması nedeniyle öncelikli alacaklı konumunda olduğunu, davaya muvafakat vermediklerini, davacı ile birlikte diğer tüm mirasçıların birlikte bu davayı açmaları gerektiğini, yarı yarıya yapılan kusur değerlendirmesinin kabul edilmediğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hayat sigortası sözleşmesine dayalı alacağın tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1435 ve 1439 uncu maddeleri, Hayat Sigortaları Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Dava, hayat sigortası poliçesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

6102 sayılı TTK'nun 1435 inci maddesi ile sigorta sözleşmesinin kurulması sırasındaki sigortalının doğru bilgi verme (beyan) yükümlülüğü, "Sigorta ettiren sözleşmenin yapılması sırasında bildiği veya bilmesi gereken tüm önemli hususları sigortacıya bildirmekle yükümlüdür. Sigortacıya bildirilmeyen, eksik veya yanlış bildirilen hususlar, sözleşmenin yapılmamasını veya değişik şartlarda yapılmasını gerektirecek nitelikte ise, önemli kabul edilir. Sigortacı tarafından yazılı veya sözlü olarak sorulan hususlar, aksi ispat edilinceye kadar önemli sayılır" denilmek suretiyle düzenlenmiş ve bu yükümlülüğün kapsamı belirlenmiştir.

Gerek TTK'nun 1435 inci maddesi ve gerekse Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi düzenlemesine göre; sigorta şirketinin sorusu üzerine veya herhangi bir soru sorulmadan (dolayısı ile buna ilişkin bir form doldurulmadan) sigortalı, sözleşmenin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlüdür.

Gerek TTK'nun 1435 inci maddesi ve gerekse Hayat Sigortası Genel Şartlarının C-2.2. maddesi düzenlemesine göre; sigorta şirketinin sorusu üzerine veya herhangi bir soru sorulmadan (dolayısı ile buna ilişkin bir form doldurulmadan) sigortalı, sözleşmenin yapılması sırasında kendisinin bildiği ve sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarla yapmasını gerektirecek bütün halleri sigortacıya bildirmekle yükümlüdür.

Sigorta sözleşmesinin kurulması sırasındaki beyan yükümlülüğüne uymamanın sonuçları ise, TTK’nın 1439 uncu maddesinde "(1) Sigortacı için önemli olan bir husus bildirilmemiş veya yanlış bildirilmiş olduğu takdirde, sigortacı 1440 ıncı maddede belirtilen süre içinde sözleşmeden cayabilir veya prim farkı isteyebilir. İstenilen prim farkının on gün içinde kabul edilmemesi hâlinde, sözleşmeden cayılmış kabul olunur. Önemli olan bir hususun sigorta ettirenin kusuru sonucu öğrenilememiş olması veya sigorta ettiren tarafından önemli sayılmaması durumu değiştirmez." 1439 uncu maddenin ikinci fıkrasında ise; "Rizikonun gerçekleşmesinden sonra, sigorta ettirenin ihmali ile beyan yükümlülüğü ihlal edildiği takdirde, bu ihlal tazminatın veya bedelin miktarına yahut rizikonun gerçekleşmesine etki edebilecek nitelikte ise, ihmalin derecesine göre tazminattan indirim yapılır. Sigorta ettirenin kusuru kast derecesinde ise beyan yükümlülüğünün ihlali ile gerçekleşen riziko arasında bağlantı varsa, sigortacının tazminat veya bedel ödeme borcu ortadan kalkar; bağlantı yoksa, sigortacı ödenen primle ödenmesi gereken prim arasındaki oranı dikkate alarak sigorta tazminatını veya bedelini öder" şeklinde düzenlenmiştir.

Poliçenin düzenlenmesi sırasında sigortalının, doğru beyan yükümlülüğüne aykırı hareket ettiğinin ve sigortacının TTK'nun 1435 ve 1439 uncu maddedeki hükümlerin uygulanabilmesi için de sigortalının gizlediği iddia olunan hastalık ile riziko (ölüm) arasında illiyet bağının bulunması gerekmektedir.

Poliçenin düzenlenmesi sırasında sigortalının, doğru beyan yükümlülüğüne aykırı hareket ettiğinin ve sigortacının TTK'nun 1435 ve 1439 uncu maddedeki hükümlerin uygulanabilmesi için de sigortalının gizlediği iddia olunan hastalık ile riziko (ölüm) arasında illiyet bağının bulunması gerekmektedir.

Somut olayda, davacılar murisinin kullanmış olduğu tüketici kredisi nedeniyle 17741993 numaralı tüketici kredisi grup hayat sözleşmesinin davalı ... Hayat ve Emeklilik A.Ş. tarafından düzenlendiği, sigortanın başlangıç tarihinin 21.10.2015, bitiş tarihinin ise 21.10.2018 tarihi olduğu, sigortalının poliçenin yürürlük süresi içerisinde 18.01.2016 tarihinde vefat ettiği, kredi grup hayat sigortasındaki 1. yıl vefat teminatının 25.432,00 TL olduğu, 18.01.2016 tarihli ölüm belgesinde kişinin ölümünün akut myokard enfakstüsü nedeniyle gerçekleşmiş olduğu, sigorta başlangıç tarihinden geriye doğru murisin tedavi evraklarının incelenmesinde, murisin ölüm nedeni olan söz konusu kalp damar hastalığı tanısının poliçe tarihi olan 21.10.2015 tarihinden önce (2006 yılında) konulmuş olduğu, murise 2006 yılında kronik iskemik kalp hastalığı, hipertansiyon, kardiyovasküler hastalık (kalp damar hastalığı) tanılarının konulduğu, bu tarihten bu yana da tedavi gördüğü, mütevaffanın hastalığının sözleşmenin yapılmasından önce ve sözleşme yapıldığı sırada mevcud olduğu ve ölüm sebebi ile önceden beyan edilmeyen rahatsızlık arasında illiyet bağının bulunduğu, bu durumun mahkemece alınan 14.11.2018 tarihli bilirkişi heyet raporuyla da tespit edildiği anlaşılmıştır.

Şu halde; murisin sözleşme tarihi öncesinde hipertansiyon, kronik kalp hastalığı öyküsü olduğu, tedavisinin devam ettiği anlaşılmakla, sigorta sözleşmesi imzalanırken sigortalının sağlık beyanı bölümündeki sağlık ile ilgili tüm sorulara “HAYIR” cevabını verdiği ve murisin bu bildirimde imzasının olduğu hususları da gözetildiğinde, mahkemece; sigorta sözleşmelerinin karşılıklı iyiniyet ve güven esasına dayalı olarak kurulan sözleşmeler olduğu; güven ve iyiniyet ilkesi ile yasal düzenlemeler (TTK 1435 ve devamı md.) gereği, sigorta yaptıranın önemli tüm hususları poliçenin tanzimi sırasında sigortacıya bildirmekle yükümlü olduğu; davacılar murisi sigortalının poliçe tanziminden önce ölüme sebep olan hastalığını sigortacıya bildirmeyerek beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığının kabulü ile davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle kısmen kabul kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

2. Bozma nedeni ve şekline göre davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesi gerekli görülmemiştir.

V. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının temyiz eden davalılara iadesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

V. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının temyiz eden davalılara iadesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

26.12.2023 tarihinde üye ...'nin karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

KARŞI OY

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/3032, Karar No: 2017/6383, Tarih: 02.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/3032 E.  ,  2017/6383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalının 01.08.1969 başlangıç tarihli 2 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, on yıllık süre dolduğundan kiralanın tahliyesini istemiştir.

Davalılar vekili; davacı yeni malikin satın alma tarihinden itibaren sürenin hesaplanması gerektiğinden,10 yıllık sürenin dolmadığını savunmuştur.

Mahkemece; davalının tahliyesine karar verilmiştir.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 347/1.maddesi hükmüne göre konut ve çatılı işyeri kiralarında kiraya veren sözleşme süresinin bitimine dayanarak sözleşmeyi sona erdiremez. Ancak, on yıllık uzama süresi sonunda kiraya veren, bu süreyi izleyen her uzama yılının bitiminden en az üç ay önce bildirimde bulunmak koşuluyla herhangi bir sebep göstermeksizin sözleşmeye son verebilir.

Somut olayda: Davacının dayandığı 01.08.1969 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli kira sözleşmesi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu durumda kiralanan TBK.nun konut ve çatılı işyeri kirası hükümlerine tabi olup, TBK 347. maddesi uyarınca tahliye davası her dönemin sonunda açılabilecektir. Son uzama yılı dava tarihine nazaran 01.08.2015 tarihinde sona ermiş olup 05.09.2014, 18.09.2014, 30.09.2014 keşide tarihli feshiihbar 01.08.2015-01.08.2016 dönemi için süresinde yapılmış ise de 31.07.2015 tarihinde açılan dava süresinde değildir. Davanın en erken dönem sonu olan 01.08.2015 tarihinden sonra (bu tarih dahil) açılması gerekir. Bu durumda süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın 6100 sayılı ...ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK. nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15039, Karar No: 2023/22703, Tarih: 17.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/15039 E.  ,  2023/22703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/461 E., 2016/74 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Beyşehir Sulh Ceza Mahkemesinin 24.09.2013 tarih, 2013/89 Esas, 2013/562 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 62 nci maddesi uyarınca verilen 6.080,00 TL adli para cezasının 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi gereği açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün denetim süresi içinde suç işlediğinden bahisle aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; sözleri anlık sinir ile istemeden söylediğine, mağdurun kamu görevlisi olmadığına, yeterli araştırma yapılmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurun icra müdür yardımcısı olduğu, sanığın adresine haciz işlemi için gittiği, haciz işlemleri sırasında sanığın mağdura "Nerede şerefsiz var bizi buluyor" şeklinde hakaret ettiğinin mağdur anlatımları, sanığın ikrarı, haciz tutanağı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, sanığın ikrarı, mağdur anlatımları ve haciz tutanağı, karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup, sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, sanığın ikrarı, mağdur anlatımları ve haciz tutanağı, karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup, sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanuna 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.10.2023 tarihinde karar verildi.