muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10332, Karar No: 2009/12567, Tarih: 24.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10332 E.  ,  2009/12567 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... vd. aralarındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili davasına dair İzmir 3.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26.05.2008 günlü ve 2006/454-2008/182 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 02.06.2009 günlü ve 2009/4947-5840 sayılı ilama karşı davalılar vekillerince tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine dosyanın yeniden incelenmesinde; dava konusu ... Mah. 4 ada 2 parsel nolu taşınmazın değerlendirme tarihinin 28.11.2006 olduğu, bu tarihden önce 18.07.2006 tarihinde imar uygulaması yapılarak düzenleme ortaklık payı düşülmek suretiyle dava konusu taşınmaz imar parseli halini aldığı hususunun beşeri hata sonucu dikkatten kaçtığı ve dava konusu taşınmazın kadastro parseli kabul edilip emsal ile karşılaştırılması sonucu bulunan değerinden düzenleme ortaklık payı oranında indirim yapılmamış olması nedeniyle kararın bozulduğu anlaşılmakla davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 02.06.2009 tarih 2009/4947 E-5840 K sayılı kararının kaldırılmasına ve yeniden incelenmesi sonucunda;

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemeleri sonunda düzenlenen raporlar yasa hükümlerine uygun olup, taşınmazın arsa niteliğinde kabulü doğrudur.

Kamulaştırılan taşınmazın emsaline olan üstün ve eksik yönleri belirlenip karşılaştırması yapılarak değerinin biçilmesinde ve buna göre adil ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeli tespitinde isabetsizlik görülmemiştir.

Bu itibarla temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1163, Karar No: 2013/8564, Tarih: 03.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/1163 E.  ,  2013/8564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı, davalı kurumca 15.04.2011 tarihinde eczanesinde yapılan denetimde 1 asıl ve 26 tane fotokopi olmak üzere toplam 27 adet ... kurulu raporları bulunduğundan bahisle sözleşmenin 6.3.2 maddesi uyarınca 3 ay süreyle sözleşmesinin fesih edildiğini, davalı kurumla imzaladıkları 2012 tarihli protokolde feshe neden olan 6.3.2 maddesinin yer almadığını ileri sürerek fesih işleminin iptali ile muarazanın giderilmesini istemiştir.

Davalı yapılan işlemin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıya ait eczanede yapılan denetimde, 1 asıl ve 26 tane fotokopi olmak üzere toplam 27 adet ... kurulu raporları bulunduğu tespit edilmiştir..Davalı 2009 eczane protokolünün eczanede bulunmaması gereken ... raporlarına ilişkin 6.3.2 maddesi uyarınca işlem yapmıştır. Eczanede bulunmaması gereken ... raporlarının bulunduğu uyuşmazlık konusu değildir. Mahkemece, bulunan raporlarla ilgili bir suistimalin olmadığı, 2009 tarihli protokolün davalı tarafından tek taraflı düzenlendiği, davacının müzakere etmeden bu protokolü imzalamak zorunda kaldığı ayrıca davalı tarafından hazırlanan ve uygulanan 2012 tarihli protokolde feshe neden olan 6.3.2 maddesinin yer almadığı gerekçeleri ile davanın kabulüne karar verilmiştir.1.02.2012 tarihli Sosyal Güvenlik Kurumu Protokolünün, davaya konu eylemlerle ilgili 2009 protokolünün 6.3.2 maddelerinin protokolün yürürlüğe girdiği 01.02.2012 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırıldığı sabit olmakla beraber 6.12 maddesinde “ Bu protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen eczacının yazılı talebi halinde ;Kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesine neden olan fiil /fiiler için bu protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır.Bu protokolün yürürlük tarihinden önce (5.3) numaralı maddede sayılan fiilerden dolayı sözleşmesi feshedilen eczanelerin yazılı talebi üzerine, bu protokoldeki cezai şart ve fesih hükümleri uygulanır...” hükmünün düzenlendiği yazılıdır.2012 protokolünde izin şartı arandığına göre davacı eczacının davalı kuruma müracaat edip etmediği araştırılmalı yapılan araştırma sonucunda kuruma müracaat etmediğinin anlaşılması halinde davacıya kuruma müracaat etmesi için süre tanınmalı ve sonucuna uygun karar verilmesi gerektiği halde bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 3.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2490, Karar No: 2018/3822, Tarih: 02.10.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/2490 E.  ,  2018/3822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürmeye teşebbüs ve bu suça yardım

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında;

Tasarlayarak öldürmeye teşebbüse yardım suçundan; TCK'nun 82/1-a, 35, 39/1, 62, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 yıl 3 ay hapis cezası.

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında;

Tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçundan; TCK'nun 82/1-a, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 12 yıl 6 ay hapis cezası.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... ve müdafii, sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, katılan Hamdi Karakuş vekili.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin .../...

savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiği; kasten öldürme suçundan yargılanan, kardeş olan ve biri suçlamaları hiç kabul etmeyen, diğeri kabul eden sanıklar Gökhan ve Ahmet arasında bu şekilde menfaat çatışmasının oluştuğu anlaşılmakla; sanıkların ayrı ayrı müdafiler yerine ortak müdafiler tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 38/1 ve 5271 sayılı CMK’nun 152. maddelerine aykırı davranılması,

Usule aykırı olup, sanıklar Salih, Ahmet, Akın ile sanıklar Yüksel, Salih, Ahmet, Akın ve Gökhan müdafilerinin, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanıklar Gökhan ve Ahmet hakkında kurulan hükümlerin sair cihetleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle, sanıklar Akın, Salih ve Yüksel hakkında kurulan hükümlerin ise bağlantı nedeniyle tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçeyle BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarı, temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre göz önüne alınarak sanık ...'in tahliye taleplerinin REDDİNE, 02/10/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

V/T
Yargıtay — Esas No: 2014/5362, Karar No: 2014/4403, Tarih: 06.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/5362 E.  ,  2014/4403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2014

NUMARASI : 2013/547-2014/107

-KARAR-

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, daireler arası iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; satım sözleşmesine dayalı alacak istemine ilişkin olup, davalının tacir olmamasına göre hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 06.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9760, Karar No: 2010/11885, Tarih: 02.12.2010

**21. Hukuk Dairesi         2009/9760 E.  ,  2010/11885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar iş kazası sonucu malüliyetten doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2 maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara,toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere, temyiz edenin sıfatına göre davalılar ... A.Ş. ile ...'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava oğlunun geçirdiği iş kazası sonucu % 34,2 oranında iş göremez duruma gelmesi nedeniyle davacı baba ...’ nın manevi tazminat istemi ile kazalı sigortalı ...’ın maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanununun 47. maddesine göre manevi tazminat isteme hakkı doğrudan doğruya cismani zarara uğrayan kişiye aittir. Yansıma yoluyla aynı eylem nedeniyle manevi üzüntü duyanlar manevi tazminat isteyemezler. Ancak cismani zarar kavramına (B.K.46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil ruhsal ve sinirsel bütünlüğünde korunduğu ögretide ve Yargıtay kararlarında kabul edilmektedir.Öyleyse bir kişinin cismani zarara uğraması durumunda, onun (ana. baba. karı. koca gibi) çok yakınlarından birininde aynı eylem nedeniyle ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğü ağır şekilde bozulmuşsa (örneğin eyleme uğrayan yakın kişi %100 işgöremez duruma gelmişse) onlarında manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir. Bu durumda olanların zararları ile haksız eylem arasında uygun illiyet bağı mevcut olduğundan yansıma yoluyla değil, doğrudan zarara uğrama sözkonusudur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.4.1995 gün ve 1995/ 11-122,1995/430 23.9.1987 gün ve E.1987/9-183 K.1987/655 sayılı kararları da aynı esaslara dayanmaktadır.

Somut olayda, 25.7.1999 tarihinde 16 yaşında olan davacı ...’ın oğlu sigortalı davacı ... ‘un geçirdiği işkazası sonucu %34,2 . oranında işgöremezliğe uğradığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. İşgöremezlik oranı ve diğer kanıtlara göre sigortalı davacı ... ağır bir cismani zarara uğramamıştır. Hal böyle olunca davacı babanın ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır bir şekilde bozulduğunu söylemek mümkün değildir.

Somut olayda, 25.7.1999 tarihinde 16 yaşında olan davacı ...’ın oğlu sigortalı davacı ... ‘un geçirdiği işkazası sonucu %34,2 . oranında işgöremezliğe uğradığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. İşgöremezlik oranı ve diğer kanıtlara göre sigortalı davacı ... ağır bir cismani zarara uğramamıştır. Hal böyle olunca davacı babanın ruhsal ve sinirsel sağlık bütünlüğünün ağır bir şekilde bozulduğunu söylemek mümkün değildir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular nedeniyle olayda uygun illiyet ve hukuka aykırılık bağı koşulları oluşmadığından davacı baba ve onun ölümü ile davaya devam eden mirasçıların manevi tazminat isteminin reddi gerekirken kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde davalılar ... A.Ş. Ile ...'ın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 02.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4174, Karar No: 2010/6786, Tarih: 02.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/4174 E.  ,  2010/6786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Tarih : 24.12.2009

No : 363-699

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi Hazine vekili borçlunun taşınmazlarının satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili Vergi Dairesi’ne yer verilmediğini, oysa bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerinde hacizlerinin bulunduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline ve müvekkilinin de cetvele dahil edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce şikayet edenin Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'a göre 4.8.2008 günü bedeli paylaşıma konu taşınmazlar üzerine haciz koyduğu; oysa taşınmazların bu tarihten önce 28.3.2008 günü satıldığı ve şikayetçinin sıra cetveline girme hakkının bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş; hüküm şikayet eden Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi Hazine vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca ONANMASINA, 02.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4253, Karar No: 2019/4935, Tarih: 26.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/4253 E.  ,  2019/4935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ..

ŞİKAYET

OLUNANLAR :

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekili bankaya borçlu ... Taahhüt Güv. ve Tm. Hizm. Ltd Şti. ve kefilleri hakkında kullanmış oldukları kredilerin geri ödenmemesi üzerine alacağın tahsili için İstanbul 7. İcra Müdürlüğünün 2014/6750 esas sayılı dosyası ile takip başlatıldığını ve borçlunun malları üzerine haciz konulduğunu, müvekkil bankaya hacizli 59 AY 775 plakalı aracın Tekirdağ 2. İcra Müdürlüğü 2015/5379 Esas sayılı dosyası ile 27/08/2015 tarihinde yapılan ihale ile satıldığını ve dosya da alıcı olan rehin alacaklısına alacağının ödenmiş olduğunu, sıra cetveli hazırlanmış olduğunu, müvekkilinin 2. sırada gösterilmiş olduğunu ve paylaştırılacak para kalmadığından para ödenmemesine karar verildiğini, davacının haczinin düştüğünü, bu haczin 1. sıraya konulmasının yanlış olduğunu ileri sürerek itirazın kabulü ile icra müdürlüğü tarafından yapılan 12/10/2015 tarihli sıra cetvelinin iptal edilerek yeniden sıra cetveli hazırlanmasına karar verilmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın yasal bir dayanağının olmadığını, rehin dosyasına ilişkin bir itirazın olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; Tekirdağ 2. İcra Müdürlüğünün 2013/5395 Esas sayılı dosyasından 59 AY 775 plaka sayılı araç üzerine haczin 12.07.2013 tarihinde konulduğu, bu araç ile birlikte 8 araç için 23.10.2013 tarihinde yakalama talep edilerek yalama avansının 23.10.2013 tarihinde yatırıldığı, 09.01.2014 tarihinde henüz 6 ay geçmeden satış talebinde bulunulduğu, 29.11.2013 tarihinde yakalamadan vazgeçildiği, açık ya da örtülü hacizden vazgeçme talebinin bulunmadığı, satış avansının tamamı da davalı vekiline iade edilmediğine göre haczin halen ayakta olduğu, ayakta olan hacizden sonra davacının haciz koyması nedeni ile, davacının haczine sonradaki sırada yer verilmesinin doğru olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 26.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7135, Karar No: 2018/1378, Tarih: 21.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7135 E.  ,  2018/1378 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasında görülen davada .... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 09/05/2012 gün ve 2009/51 - 2012/212 sayılı kararı onayan Daire'nin 18/01/2016 gün ve 2015/13674 - 2016/398 sayılı kararı aleyhinde davalı şirket temsilcisi tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, dava konusu takibin ve talebin hukaka aykırılığının tespiti, icra dosyasına ödenen paranın davacıya iadesi ile davalının %40 tazminata mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının istirdat talebinin kabulü, tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili adli yardım talepli olarak temyiz etmiş, Dairemiz 19.11.2013 tarih, 2013/3969 E- 2013/20900 K. sayılı ilamı ile adli yardım talebinin reddi ile mahkemece temyiz harç ve giderlerinin yatırılması hususunda işlem tesisine karar verilmiş, Dairemizin adli yardım talebinin reddine dair kararına davalı vekili tarafından yapılan itiraz da Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 26.11.2014 tarih, 2014/31165 E-2014/28487 K. sayılı kararı ile reddedilerek Dairemiz kararı kesinleşmiştir.

Mahkemece davalı tarafa temyiz harç ve giderlerinin yatırılması hususunda muhtıra tebliğine rağmen davalı tarafça süresi içerinde muhtıra gereği yerine getirilmediği gibi, tekrar adli yardım talebinde bulunulması üzerine 09.09.2015 tarihli ara karar ile telebin reddine karar verilmiş ise de, Dairemiz 18.01.2016 tarih, 2015/13674 E-2016/398 K. sayılı kararı ile ara kararın re'sen kaldırılmasına, adli yardım talebi daha önce reddedilip kesinleşmiş olduğundan adli yardım istemi bakımından yeniden karar verilmesine yer olmadığına ve mahkemece verilen 9.9.2015 tarihli, kararın temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

Davalı şirket temsilcisi, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Her ne kadar davalı şirket temsilcisi tarafından adli yardım talebinde bulunulmuş ise de, yukarıda da açıklandığı üzere adli yardım talebinin 6100 sayılı HMK'nin 336/3 maddesi uyarınca Dairemizce incelenip reddedilmesi üzerine yapılan itiraz da HMK'nin 337/2 maddesi uyarınca Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 26.11.2014 tarih, 2014/31165 E-2014/28487 K. sayılı kararı ile incelenip reddedildiğinden ve ayrıca ödeme gücünde yeni ve ciddi bir değişiklik, azalma olduğu yönünde de bir kanaat oluşmadığından bu konuda yeniden bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2-Davalı şirket temsilcisinin karar düzeltme isteminin incelenmesi neticesinde ise; Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı şirket temsilcisinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekmiştir.

-/-

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı şirket temsilcisinin adli yardım talebi hakkında yeniden bir karar verilmesine yer olmadığına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı şirket temsilcisinin karar düzeltme isteminin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınmadığı anlaşılan 74,80 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı şirketten alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 21/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2011/1347, Karar No: 2011/7383, Tarih: 09.05.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/1347 E.  ,  2011/7383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki abonelik sözleşmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davaya konu binanın inşaatının müteahhit tarafından yarım bırakılması nedeniyle kendilerinin tamamlayarak yerleştiklerini, davalı kuruma elektrik aboneliği için başvurduğunu,geçici 11. maddedeki şartların mevcut olmasına rağmen abonelik tesis edilmediğini belirterek geçici abonelik tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı,davaya konu yerin fenni gereklere uygun tamamlandığına ilişkin yapı denetim firmasınca verilmiş uygunluk belgesinin olmadığını,bu belgelerin tamamlanması halinde aboneliğin tesis edileceğini belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, imar kanununun geçici 11. maddesine göre fenni gereklerin yerine getirilmesi şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu binanın iskan izninin alınmadığı dosya içeriği ile sabittir. 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 30 ve 31. maddeleri hükmüne göre, yapı kullanma izin belgesi bulunmayan yerlerde abonelik tesisi mümkün değildir. Ne var ki; davadan önce yürürlüğe girmiş bulunan 26.7.2008 tarihli Resmi Gazetede yayınlanıp yürürlüğe giren 5784 sayılı Elektrik Piyasası kanunu ve Bazı Kanunlar da değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 25.maddesinde 3194 Sayılı İmar Kanunu’na eklenen Ek Geçici 11. madde, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar yapı (inşaat) ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olup, kanalizasyon kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapılara yol, su, elektrik, telefon vb.gibi altyapı hizmetlerinden birinin veya birkaçının götürüldüğünün belgelenmesi halinde ilgili yönetmelikler doğrultusunda fenni gereklerin yerine getirilmiş olması ve bu maddenin yayımı 2011/13647-7383

Tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar geçici abonelik yapılabilir, bu halde elektrik ve su bağlanması abone için kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak yapı ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12.10.2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanamaz “ hükmü getirilmiştir.

Tarihinden itibaren başvurulması üzerine, kullanma izni alınıncaya kadar geçici abonelik yapılabilir, bu halde elektrik ve su bağlanması abone için kazanılmış hak teşkil etmez. Ancak yapı ruhsatı alınmış ve buna göre yapılmış olma şartı 12.10.2004 tarihinden önce yapılmış olan yapılarla ilgili olarak uygulanamaz “ hükmü getirilmiştir.

3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 11.maddesi uyarınca Dosyada yapı ruhsatı ile binanın statik açıdan sağlam olarak yapıldığına dair 26.11.2010 tarihli statik raporun mevcut olduğu,ayrıca dairemize intikal eden aynı binadaki diğer kat maliklerine ilişkin dosyalarda bulunan doğalgaz hizmetinden yararlanıldığı yönündeki faturaların bulunduğu anlaşılmaktadır. Öyle olunca, mahkemece İmar yasasının geçici 11. maddesindeki yasal şartların bulunduğu gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekir iken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 9.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.