muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/4319, Karar No: 2008/1243, Tarih: 13.03.2008

Mahkemece, davacının müfettiş ifadesindeki verdiği bilgilerin soyut olduğunu, takibe konu bononun ne zaman, ne miktarda ve hangi vade tarihi ile düzenlendiğini içermediğini bu nedenle de yazılı kanıt olarak kabul edilemeyeceği gerekçesi ile davanın kabulüne, ipotekle ilgi tasarrufun

../...

- 2 -

2007/4319

2008/1243

iptaline ve davacıya cebri icra yetkisi tanınmasına karar verilmiş hüküm davalı Ziraat Bankası vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK’nın 277 vd. maddelerine dayalı olarak açılan tasarrufun iptaline ilişkindir. Sözü geçen maddelerde ifade edildiği gibi tasarrufun iptaline karar verilebilmesi için davacı alacağının (borcun) tasarruf tarihinden önce doğmuş olması gerekir. Somut olayda davacı taraf 15.10.2005 tanzim 15.12.2005 vade tarihli bono ile icra takibi yapmıştır. Takip tarihi 26.2.2006'dır. Tanzim tarihine göre alacağın tasarruftan önce doğduğu görüşü söz konusudur. Ancak davacı ... müfettişe verdiği 10.4.2006 tarihli ifadesinde borçlu ...'ın görevden alındıktan 2 hafta gibi bir süre sonra yanına gelerek mevduat hesabındaki parasını çektiğini, ödeyeceğini ve daha önce düzenlenmiş olduğu 100.00YTL tutarlı bono senedi verdiğini söylemiştir. Borçlu ...'ın işten el çektirme tarihi 14.2.2006'dır. Yukarıda değinilen ifadesine göre bu tarihten 2 hafta kadar sonra bonoyu alacaklı Mustafa'ya verdiği ifade edilmiştir. Mahkemece ifade de geçen bono tutarının 100YTL olduğuna itibar edilmiş icra takibine esas bononun ise 100.000YTL tutarında olduğu anlaşılmaktadır. Somut olayın gelişmesi safhasında hesabındaki paranın çekilmesi suretiyle zarara uğrayan Mustafa'nın 100YTL tutarlı bono alması hayatın olağan akışına uygun olmadığı gibi bunun mantıklı ve makul bir izahı dahi söz konusu olamaz. Zarar gören kişinin 100YTL gibi parasal değeri çok düşük değerli bonoyu alması düşünülemez. Zira alacaklı Mustafa'nın hesabından 50.000YTL üzerinde para çekildiği tespit edilmiştir. Bu durumda davacının da...'den aldığı bononun icra takibine konan 100.000YTL tutarlı bono olduğu düşünülmelidir. Mahkemenin aksi yöndeki kabul ve değerlendirmesine katılmak mümkün değiltir. İzah edildiği gibi işten el çektirilme tarihinden 2 hafta sonra bononun tanzim edildiği anlaşılmaktadır. Bu tarihinde 2006 yılının Şubat ayı sonlarına rastladığı anlaşılmaktadır. Bononun bankadan usulsüz biçimde çekilen paralar için verildiği de dosyadaki tüm ifade ve belgelerle anlaşılmaktadır. Başka bir ifadeyle bononun davalı Saim'in işten el çektirildikten sonra verildiği tarihi ve vadesinin çok önce olarak gösterildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı ... ile davalı Saim'in bonoyu ve buna bağlı takibi anlaşmalı olarak gerçekleştirdikleri düşünülmelidir.

../...

- 3 -

2007/4319

2008/1243

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı banka vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı Banka yararına BOZULMASINA, ve peşin harcın istek halinde temyiz eden Ziraat Bankasına geri verilmesine 13.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14308, Karar No: 2012/20520, Tarih: 30.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/14308 E.  ,  2012/20520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 08.02.2012 gün ve 2011/16601 Esas - 2012/1478 Karar sayılı ilama karşı davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Kamulaştırmasız el atılarak irtifak hakkı geçirilen taşınmazın el atılan bölümünün değeri ile arta kalan alanda irtifak hakkı karşılığının tahsili istemli davada, davanın kabulüne dair karar davalı idare vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, bu karara karşı davacı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosya içindeki 08.06.2010 tarihli Belediye Başkanlığı yazısından, dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planında konut alanında kaldığı ve yüksek gerilim enerji nakil hattı altında kalan kısma can güvenliği açısından inşaat izni verilemediği anlaşılmıştır.

Buna göre dava konusu taşınmazın imar durumu ve irtifak hakkının geçtiği kısımda inşaat izni verilmemesi nedeniyle yararlanılamaz durumda olduğundan bu kısma ilişkin mülkiyet bedeli verilmesi doğru olduğu gibi, dava konusu taşınmazın m2 bedeli aynı yerden Dairemize intikal eden dava dosyalarındaki değerlere göre uygun bulunmuştur.

Yukarıda belirtilen nedenlerle davacı vekilinin bu yöndeki karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 08.02.2012 gün 2011/16601-2012/1478 sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazdan geçirilen enerji nakil nattı nedeniyle taşınmazın arta kalanının yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak enerji nakil hattı geçirilen kısım dışında kalan bölümünde değer düşüklüğü olamayacağı gözetilmeden arta kalan kısımlarda değer düşüklüğü kabulüyle fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz ve davacıdan peşin alınan karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine, 30.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29408, Karar No: 2016/2377, Tarih: 15.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/29408 E.  ,  2016/2377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ :

DAVACI : E.. A.. ADINA AVUKAT..........

DAVALI : T.C. ..........I ADINA AVUKAT.........

Y A R G I T A Y K A R A R I

.................. veri giriş elemanı hizmet alım ihalelerini üstlenen firmalarda; ...,. .......... ............ Şirketine yazı yazılarak davacı ile 2009-2013 yılları arasında imzalanan bireysel iş sözleşmelerinin istenilmesi ve yazı cevabı ile birlikte Dairemize gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5550, Karar No: 2014/13932, Tarih: 26.11.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/5550 E.  ,  2014/13932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALANYA KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2013/87-2013/395

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “çekişmeli taşınmazın yayla niteliğinde bulunup bulunmadığı husususunda usulüne uygun şekilde araştırma yapılması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davacı Hazinenin davasının kabulüne; çekişmeli 363 ada 19 ve 28 parsel sayılı taşınmazların yaylak vasfıyla sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların yayla niteliğinde olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Bir yerin mera-yayla olarak nitelendirilebilmesi için tahsis belgesinin varlığına veya kadim kullanma şeklinin mera-yaylak olarak sürdürüldüğü yönünün ispat edilmesine bağlıdır. 4342 sayılı Mera Kanunun 3. madesinde mera "hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yer", yayla "çiftçinin hayvanlarıyla birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarının otlatmaları, ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanlılan yer" olarak tanımlanmıştır. Somut olaya gelince; çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin mera-yayla olarak tahsis edildiğine dair kayıt ve belge bulunmadığı, mera yayla çalışmalarının 4342 sayılı mera Kanunun 9. maddesi gereği kadastro çalışmaları ile birlikte yapıldığı anlaşılmaktadır. O halde çözümlenmesi gereken sorun taşınmazların kadimden bu yana mera-yayla olarak kullanılıp kullanılmadığının belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Çekişmeli taşınmazlarının çevresinin gerçek kişiler adına tespit ve tescil edilmiş taşınmazlar olduğu, orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda 1958 tarihli hava fotoğrafında çevresindeki taşınmazlarla birlikte tarım arazisi olarak göründüğü belirtilmiş, gerek bozmadan önce gerekse bozmadan sonra yapılan keşiflerde dinlenen yerel bilirkişiler ve tanıklarca taşınmazın kadim tarla ve sonrasında bahçe olarak kullanıldığı, tarlalarda bekçilik yapıldığı belirtilmiştir. Hal böyle olunca; taşınmazın niteliğinin belirlenmesi hususunda yapılan araştırma ve inceleme karar vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Diğer yandan bölgenin A... Yaylası olarak anılması ya da bilinmesi, çekişmeli taşınmazların ve çevresinindeki diğer tarım arazisi olarak tespit ve tescil edilen taşınmazların bulunduğu alanın da kadim mera-yayla olarak kabul edilmesi gerektiği sonucuna da varılamaz. O halde; sağlıklı sonuca varılabilmesi için, çekişmeli taşınmazların bulunduğu adaya komşu adalarıyla birlikte gösterecek şekilde geniş haritası Kadastro Müdürlüğünden getirtilmeli, komşu adalardaki taşınmazların ada-parsel numaraları belirlenerek kadastro tespit tutanakları ile kadastro sonucu oluşmuş tapu kayıtları getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde komşu köylerden; yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle; aynı yönteme göre tespit edilecek taraf tanıkları, tespit bilirkişileri, jeodezi ve fotogrometri uzmanı bilirkişi ve 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulu huzuruyla keşif icra edilmelidir. Taşınmazların başında icra edilecek keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi, tespit bilirkişileri ve taraf tanıklarından taşınmazların geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, 1950 yılından öncesinin mera, yaylak olup olmadığı, taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması halinde imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar-ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği, etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, jeodezi ve fotogrometri uzmanı bilirkişiye stereoskop aletiyle inceleme yaptırılarak; çekişme konusu taşınmazlar ve geniş çevresi hava fotoğraflarında gösterilmeli, bu yerin önceki ve şimdiki niteliğinin ne olduğu, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılıp kullanılmadığı hususlarının açıklanması istenilmeli, 3 kişilik ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmaz ve çevresinin niteliğiyle ilgili olarak ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek, çekişmeli taşınmazların kamu malı niteliğinde mera olup olmadığı tereddütsüz belirlenmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine,

26.12.2014 gününde oybirliğiyle karar veridi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3088, Karar No: 2019/5263, Tarih: 02.12.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/3088 E.  ,  2019/5263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahla yağma suçundan Ankara Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan ...'nın, ceza infaz kurumunda uyuşturucu madde kullanmak eylemi sebebiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 44/3-g maddesi uyarınca 20 gün hücre hapsi cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 27/12/2018 tarihli ve 2018/626 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin reddine ilişkin Ankara 1. İnfaz Hâkimliğinin 17/01/2019 tarihli ve 2019/25 esas, 2019/225 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/02/2019 tarihli ve 2019/152 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 44. maddesinin 3. fıkrasında, onbir günden yirmi güne kadar hücreye koyma cezasını gerektirir eylem olarak, aynı fıkranın (g) bendi “Her türlü ateşli silâh, mermi, patlayıcı madde, kesici, delici, yaralayıcı, bereleyici alet, yakıcı, aşındırıcı, boğucu, bayıltıcı, kör edici gaz ve ecza, her türlü zehir ve uyuşturucu ilâç ve madde, cep telefonu, telsiz ve sair elektronik haberleşme aracını kuruma sokmak, bulundurmak, kullanmak” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, somut olayda, Adli Tıp Kurumu'nun 20/12/2018 tarihli raporunda belirtildiği üzere, şüphelinin kanında ve idrarında ilaç etkin maddelerinden "naproksen" ve "pregabalin" bulunduğu, uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin ise bulunmadığı, buna karşın Ankara 1. İnfaz Hakimliği tarafından 17/01/2019 tarihli kararla pregabalin etken maddesinin idrarda kalma süresi dikkate alınarak hükümlünün uyuşturucu madde kullandığına kanaat getirilmek suretiyle şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmış ise de; Adli Tıp Kurumu'ndan söz konusu ilaç etken maddelerinin uyuşturucu özelliğine sahip olup olmadıkları yönünde bir rapor alındıktan sonra sonucuna göre hükümlünün hukuki durumun takdir ve tayin edilmesi gerekirken, uyuşturucu ilaç özelliğine sahip olup olmadığı hususunda rapor alınmayan ilaç etkin maddesi nedeniyle hükümlünün uyuşturucu madde kullandığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/02/2019 tarihli ve 2019/152 değişik iş sayılı kararının bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 26/07/2019 gün ve 94660652-105-06-7444-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/02/2019 tarihli ve 2019/152 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5537, Karar No: 2016/6908, Tarih: 31.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/5537 E.  ,  2016/6908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırcılık, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2. addesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk ...'in sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek yüklenen suçlardan beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan SGK vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükümlerin sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 31/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4271, Karar No: 2010/7180, Tarih: 09.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/4271 E.  ,  2010/7180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Erdemli İcra Mahkemesi

Tarih : 28.12.2009

Nosu : 168-223

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Şikâyetçi vekili ...’a ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde birinci sırada olduklarını iddia ederek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikâyet olunanlardan ... İş Gıda San. Tic. Ltd. Şti ve ... 28.12.2009 günlü oturumda şikâyetin reddi gerektiğini savunmuşlardır.

İcra Mahkemesi'nce sıra cetvelinin doğru olduğu, düzenlenmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiş; hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Sıra cetveli satış tarihi itibariyle ayakta bulunan hacizler dikkate alınarak ve haciz tarihlerine göre düzenlenir.

Somut olayda üst sıradaki şikâyet olunanın alacaklı olduğu icra dosyasından bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine 10.10.2006 günü haciz konulmuş, yasal iki yıllık satış isteme süresi dolmadan 29.4.2008 günü satış istenmiştir (İİK.m.106). şikayetçinin alacaklı olduğu takip dosyasından konulan haczin tarihi ise (26.2.2008) şikayet olunanın haczinden sonraki tarihli olup, şikayetçiye öncelik tanıyan bir yasal düzenleme de bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenle şikâyetçinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün ONANMASINA 9.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/18545, Karar No: 2020/1241, Tarih: 21.01.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/18545 E.  ,  2020/1241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) 5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine göre, alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren 5217 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c, son maddelerinde düzenlenen suçtan yargılanan sanığın mutlaka duruşmaya çağrılıp veya SEGBİS aracılığıyla dinlenmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde istinabe ve yakalama yoluyla elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5776, Karar No: 2018/6960, Tarih: 22.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/5776 E.  ,  2018/6960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ...'ın, 6763 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki hali ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-f-son, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2017 tarih ve 2016/448-2017/80 sayılı kararı aleyhine yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 27.06.2018 gün ve 94660652-105-16-533-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.07.2018 gün ve 2018/54918 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Somut olayda, ... ajansları’nın televizyon, sinema ve reklam dünyasında oyuncu, model sunucuları, kanal yetkilileri ve yapımcılarla buluşturma amacıyla kurulduğu, yapılan başvuruları web sayfası üzerinden kabul edip, başvurular arasına seçilen adayların fotoğraflarının çekilerek kayıtlar arasına alındıktan sonra prodüksiyon şirketlerince beğenilen kişileri şirketlere yönlendirdiği, müştekinin anılan ajansa ‘’Oyuncutürkiye.net’’ isimli internet sitesinde bulunan formu doldurmak suretiyle kayıt yaptırdığı ve karşılığında 300,00 Türk lirası para yatırdığı, ajansın yönlendirdiği yerde fotoğraf çektirmesi akabinde telefonlara cevap alamadığından şikâyetçi olduğu anlaşılmakla,

1)Dosya kapsamına göre, müştekinin çekilen fotoğraflarının kataloğa girmesinden ve web sitesinde yayınlanmasından sonra prodüksiyon şirketlerince beğenilmesi halinde reklam veya dizilerde oynayabileceği, dolayısıyla parayı yatırdıktan sonra ne zaman seçileceği belli olmadığı gibi hiçbir zaman da seçilmeme ihtimalinin bulunduğu, bu durumun sanığın elinde olmadığı, şikâyetin paranın alınmasından sona 8-9 gün sonra yapıldığı ve alınan paranın kayıt ücreti olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, eylemin hukukî ihtilaf mahiyetinde olduğu gözetilmeden, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığından beraatına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde

2) Kabule göre de, 09.03.2017 tarihli celsede dinlenilmesinden vazgeçilmesine karar verilen müşteki ...'ın, aynı tarihli dilekçesi ile sanık tarafından zararının tamamının karşılandığı belirtilerek şikâyetinden vazgeçmesi ve sanık tarafından dosyaya ibraz edilen banka dekontlarına göre müştekinin zararının 08.03.2017 tarihinde giderildiği anlaşıldığından, mahkemesince sanık hakkında verilen cezadan etkin pişmanlık dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, oyuncu olmak isteyenler için kurduğu internet sitesindeki ilanı arayan şikayetçinin formu doldurup, talep edilen 300,00 TL’yi yatırdıktan sonra fotoğraf çektirip ajansa göndermesine rağmen, aranmaması üzerine şikayetçi olduğunun anlaşıldığı olayda; mağdurun, kayıt yaptırıp fotoğraf çektirmesinden yalnızca 9 gün sonra şikayetçi olması ve sonrasında şikayetçiye ait zararın fazlasıyla giderilmesi ile bu şekilde oyuncu olmak isteyenlerden para almasına rağmen herhangi bir işlem yapmadığına ilişkin olarak sanık hakkında başkaca bir şikayetin bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, eylemin hukuki ihtilaf mahiyetinde olması nedeniyle dolandırıcılık suçunun yasal unsurları oluşmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki (1) no’lu düşünce yerinde görülmekle, ... 7. Ağır Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 09.03.2017 tarih ve 2016/448-2017/80 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanığın yasal unsurları oluşmayan nitelikli dolandırıcılık suçundan BERAATİNE, atılı suçtan tayin edilen CEZANIN KALDIRILMASINA, kabule göre düşünce içeren (2) no’lu kanun yararına bozma istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 22.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.