muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16544, Karar No: 2017/5646, Tarih: 21.03.2017

Somut uyuşmazlıkta mahkemece kısa kararda işe başlatmama tazminatını dört aylık ücret tutarı olarak belirlemesine rağmen gerekçeli kararda beş aylık işe başlatmama tazminatına hükmetmiştir. Mahkemece kısa karar ve gerekçeli karar çelişkisi yaratılmıştır. Buna göre; yukarıda belirtildiği üzere asıl olanın tefhim edilen kısa karar olduğu göz önüne alındığında, söz konusu tazminatın dört aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine karar verilmesi gerekirken beş aylık ücret tutarı olarak belirlenmiş olması hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesi hükmü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesinin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 31,40 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 29,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 2,20 TL karar ve ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.980,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 4350 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, karardan bir örneğin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

9-Taraflarca yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 21.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7754, Karar No: 2015/7855, Tarih: 28.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/7754 E.  ,  2015/7855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/09/2014

NUMARASI : 2012/262-2014/429

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava 3621 Sayılı Kıyı Kanunundan kaynaklanan tapu iptali elatmanın önlenmesi,yıkım istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 11.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren, Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE,28.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11618, Karar No: 2015/26520, Tarih: 08.04.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/11618 E.  ,  2015/26520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/107972

MAHKEMESİ : Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2010

NUMARASI : 2008/600 (E) ve 2010/437 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıklara yükletilen tehdit, hakaret ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanıkların, tehdit eylemini silahla ve birden fazla kişiyle birlikte gerçekleştirmiş olmalarına karşın, TCK’nın 106/2-a-c maddesindeki birden fazla bent hükmünün ihlali nedeniyle alt sınırdan ayrılmak suretiyle ceza verilmesi gerektiği gözetilmemiş ve sanık S.. B..’nin, yaralama eylemini TCK'nın 6. maddesi gereğince silahtan sayılan sopa ile gerçekleştirdiğinin anlaşılmasına karşın, anılan Kanunun 86/3-e maddesi uygulanmayarak eksik cezaya hükmedilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Eleştiri dışında cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından,

1-Sanık B.. E.. müdafii ile sanıklar S.. T.. ve S.. B..’nin tehdit ve yaralama suçlarına ilişkin olarak ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Hakaret suçundan kurulan hükümlerde ise;

Sanıkların haksız tahrik altında işledikleri kabul edilen hakaret suçlarında, özel hüküm olan TCK'nın 129. maddesi yerine, genel tahrik hükmü olan 29. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı ve sanık B.. E.. müdafii ile sanıklar S.. T.. ve S.. B..’nin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye kısmen uygun olarak, hüküm fıkrasından “TCK'nın 29. madde” ibaresinin çıkarılarak yerine “ TCK’nın 129. madde” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin bu bağlamda ONANMASINA, 08/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12332, Karar No: 2016/6130, Tarih: 02.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/12332 E.  ,  2016/6130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.06.2015 gün ve 2014/1225-2015/300 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak istenmiş olup, davacı vekili, katılma yoluyla davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

21.05.1985 gün ve 1984/5 esas, 1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan, temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nun 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Bu itibarla, davalı vekilince temyiz süresi içinde harç yatırılmış ise makbuzu dosyaya konulmak, yatırılmamış ve de mümeyyiz vekilinin temyiz dilekçesinin temyiz süresi içerisinde temyiz defterine kaydı yapılmış ise, yukarıda belirtilen işlem uygulanmak, sonucuna göre karar verilmek, temyiz süresi içinde kayıt yapılmamışsa temyiz isteminin aynı Kanun'un 432/4.maddesi uyarınca reddine karar verilmek, bu olasılıklara göre temyiz istemi süresinde ise, temyiz dilekçesine deftere kayıt işlemi yansıtıldıktan sonra dosya iade edilmek, her halükarda davacı vekilinin temyiz itirazları incelenmesi için Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14867, Karar No: 2017/730, Tarih: 02.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/14867 E.  ,  2017/730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Anadolu 21. Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... Anadolu 21. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “Gülbahar Mah. Güney Sk. Ak Apt. D:29 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin “Orta Mah. Sertan Sk. No:15 İç Kapı No:4 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından alınan hükümlü beyanına göre, hükümlünün cezaevine girmeden önce “Gülbahar Mah. Güney Sk. Ak Apt. D:29 .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/02/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2391, Karar No: 2022/14072, Tarih: 06.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/2391 E.  ,  2022/14072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 2021/13337 esas sayılı dosyası ile birlikte yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda değişmeyen savunmasının aksine, yüklenen suçu işlediğine ilişkin, mahkumiyetine yeterli, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun delil bulunmadığı gibi olayın tek tanığı olan ...’in de beyanında, olay anında hırsızlık yapanların yüzlerini göremediğini, müştekinin yönlendirmesi ile ilk başta gördüm şeklinde beyanda bulunup, müştekinin sanıkların resimlerini göstermesi ile poliste teşhiste bulunduğunu, aslında sanıkların yüzünü olay anında görmediğini, bu sebeple vicdan azabı duyduğunu beyan ettiği gözetilmeden suça sürüklenen çocuğun beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 06/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7786, Karar No: 2014/13515, Tarih: 12.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/7786 E.  ,  2014/13515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2013/375-2013/679

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı S.M.ve G. End. Tic Aş vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6300, Karar No: 2008/10987, Tarih: 15.09.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/6300 E.  ,  2008/10987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosyada mevcut olan bilirkişiler ve fen bilirkişi tarafından verilen 07.12.2007 havale tarihli rapora ekli memleket haritası ile kadastro paftasının çakıştırıldığı (Ek No: 3) krokiden çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyünde genel arazi kadastrosu yapıldığı anlaşılmaktadır. Ancak; dava dilekçesinde taşınmazın ... Köyü Yaylası ... mevkiinde bulunduğu bildirilmiştir.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) ... Köyünde genel arazi kadastrosunun yapılıp yapılmadığının Kadastro Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının,

2) Dava dilekçesindeki beyanlar dikkate alınarak ... İlçesi ... Köyünün bulunup bulunmadığı, var ise bu köyde genel arazi kadastrosunun yapılıp yapılmadığı,

3) Fen bilirkişi raporu (Ek-03-Ek No: 6) eklenerek dava konusu taşınmazın hangi Köy sınırları içinde kaldığı Kadastro Müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 15/07/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15410, Karar No: 2023/24848, Tarih: 29.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/15410 E.  ,  2023/24848 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/91 E., 2016/196 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanıklar hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanığın temyiz isteği; sübuta, eksik inceklemeye, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'nın, katılan (sanık) ...'ya "Sen kim oluyorsun a... koduğumun çocuğu, tapunu çıkart." dediği, söz konusu sözler üzerine sanık ...'nun da katılan (sanık) ...'ya "Ananı avradını sinkaf ederim senin, bu ağaçlardan fıstık toplamayacaksın, bu yer bana ait, sen hiç bir şey bilmiyorsun a... koduğumun çocuğu, ananı sinkaf ederim senin." dediği iddia olunmuştur. Yerel Mahkemece, hakaret eylemlerinin karşılıklı işlendiği kabul olunarak ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Tanık D. Z.'nin kollukta ''Ne ben ne abim hakaret içerikli sözler söylemedik, sadece abim tartışma sırasında sinirden ... ile küfürlü konuşmuş olabilir; ancak ben farkına varmadım.'' savcı huzurunda ''Ne ben ne de abim, bu şahsa karşı belirttiği gibi hakaret olayı yaşamadık. Ayrıca ... da hakaret etmedi. Sadece aralarında ağız dalaşı oldu.'' kovuşturmada ''Abimle aralarında sözlü tartışma çıktı, ancak ben ikisininde birbirine hakaret ettiğini duymadım, olay esnasında ikisininde birbirine küfürlü konuştuğunu duymadım.'' şeklinde çelişkili ve sanık ...'nın hakaret etmediği yönünde anlatımlarda bulunması, sanık ...'nun aşamalarda katılan ...'ya hakaret ettiği yönünde ikrar içeren savunmalarda bulunması, katılan sanık ...'nın benzer beyanlarının tanık İ. K.'nin istikrarlı anlatımlarıyla doğrulanması, soruşturma aşamasında tanık olarak dinlenen ve tarafların birbirlerine hakaret ettiğini duymadığını beyan eden S. Z.'nin olay yerine sonradan geldiğinin anlaşılması karşısında; sanık ...'nın üzerine atılı hakaret suçunu işlediğine dair dosyada her türlü şüpheden uzak, somut ve yeterli delil bulunmadığından şüpheden ''şüpheden sanık yararlanır'' ilkesi gereği beraat, sanık ... hakkında da mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Kabule göre de; hüküm kısmında dayanak kanun maddesi olan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendinin yazılmaması nedeniyle, karar bu yönlerden hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13621, Karar No: 2016/12403, Tarih: 20.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/13621 E.  ,  2016/12403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 3. Asliye Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, alacağın tahsili istemine ilişkindir.

... 3. Asliye Hukuk Mahkemesince; uyuşmazlığın kira ilişkisinden kaynaklandığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise uyuşmazlığın kira ilişkisinden kaynaklanmadığı, paylı malikler arasında kiracının ödediği kira bedelinin paylaşımına ilişkin olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda, davacı vekili özetle; ... mahallesinde bulunan ve tapuda 200 ada 19 sayılı parselde kayıtlı arsa vasıflı taşınmazın 1/2 hissesi ... 2. Asliye Hukuk Mahmesinin 04/07/2012 tarih ve 2011/531 E. - 2012/374 K. sayılı ilâmı ile mazbut "...." adına tapuya tesciline karar verildiğini ve vakıf adına tapuya tescil edildiğini, ancak davaya konu taşınmaz 02/01/2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile vakıf olmayan 1/2 hissesinin maliklerinden ...'a kiraya verildiğini, müvekkili idarece anılan taşınmazın kiracısı ....'a 23/09/2014 tarih ve 3164 sayılı yazı ile taşınmazın 1/2 hissesinin "...." adına 17/09/2014 tarihinde tapuya tescil edildiği bildirilerek taşınmazın tescil tarihi olan 17/09/2014 tarihinden 01/01/2015 tarihine kadar dönem kirası olan 7.350,00.-TL'sinin 1/2 vakıf hissesine isabet eden tutarının idarenin anılan yazıda belirtilen banka hesabına ödenmesi talep edildiğini, ancak adı geçen taşınmaz kiracısı müvekkili idareye göndermiş olduğu 10/10/2014 tarihli dilekçesi ile söz konusu taşınmazın anılan dönem için vakfı adına tahakkuk eden kira bedelinin kiralayan ...'a ödendiğinin bildirildiğini ileri sürerek davalıya ödenen kira bedellerinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava konusu etmiştir.

Dosya kapsamından taraflar arasında kira ilişkisi bulunmadığı, uyuşmazlığın sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak isteminden kaynaklandığı anlaşıldığından, davanın genel hükümlere göre asliye hukuk mahmesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 20/12/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.