muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6555, Karar No: 2020/6210, Tarih: 22.10.2020

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine", karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 22/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11855, Karar No: 2017/5431, Tarih: 08.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/11855 E.  ,  2017/5431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, 20.11.2012 tarihli duruşma zabtında üye hakim ...'ın ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşıldığından, anılan eksiklik giderildikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10613, Karar No: 2016/9587, Tarih: 15.12.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/10613 E.  ,  2016/9587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, tanık ...'ün müdür olduğu...Dış Ticaret şirketinde muhasebeci olduğu, keşideci gözüken .... Boya Mutfak şirketine ait suça konu çekin, tanık ...'ün kuzeni olan yetkili ...’ya ait olduğu, tanık ...'nın bilgisi ve talimatı doğrultusunda, ofisin kasasından boş olarak alınan çek yaprağının, tanık ...'ün talimatıyla, muhasebeci sanık ... tarafından doldurup imzalanarak .... Gıda yetkilisine verildiği, sanığın yargılama aşamasında imzanın kendisine ait olduğunu kabul ettiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, önceden verilen açık ya da örtülü rıza üzerine onun imzasını taklit ederek kullanan failde, zarar vermek bilinci bulunmayacağından kastın varlığının ileri sürülemeyeceği, bu rızaya dayanarak başkasının yerine imza atan kimsede suç kastının varlığının kabul edilemeyeceği hususu gözetildiğinde, sanığın yüklenen sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işleme kastı ile hareket etmemiş olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda,yüklenen suç yönünden gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 15.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14027, Karar No: 2016/8362, Tarih: 12.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/14027 E.  ,  2016/8362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (... Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı SGK vekili ve davalı işveren vekili tarafından sunulan temyiz dilekçeleri davacı vekiline HUMK'nun 433. maddesi gereğince yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/144, Karar No: 2018/2259, Tarih: 26.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/144 E.  ,  2018/2259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Orman Genel Müdürlüğüne izafeten Tekirdağ Orman İşletme Müdürlüğü aleyhine 13/10/2015 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit ve alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06/10/2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 26/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19388, Karar No: 2011/4399, Tarih: 14.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/19388 E.  ,  2011/4399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılıklarının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip, enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılıklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

İrtifak hakkı karşılıkları bu hak nedeniyle taşınmazın tamamında meydana gelecek değer kaybıdır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazların irtifak hakkı kurulmasından önceki tüm değerinin tesbit edilmesi ve bundan sonra enerji nakil hattı nedeniyle taşınmazların tamamında meydana gelecek değer düşüklüğü oranının belirlenmesi ve bu oranla taşınmazın tüm değerinin çarpılması sonucu irtifak hakkı karşılığının hesaplanması gerekirken bu yönteme uyulmadan irtifak hakkı karşılığı belirlendiğinden, bilirkişi kurulundan bu konuda ek rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, elverişsiz rapora itibar edilerek hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20664, Karar No: 2014/7393, Tarih: 17.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/20664 E.  ,  2014/7393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2013

NUMARASI : 2013/132-2013/165

M.. A.. ve müşterekleri ile S.. B.. aralarındaki mirasın hükmen reddi davasının görevden reddine dair Adana 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 13.03.2013 gün ve 132/165 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, vekiledenlerin murisi A.. A..'ın 01.07.2008 tarihinde ölümünden sonra S.. B.. ve Vergi Dairesi Başkanlığı'ndan murisin borçlarına ilişkin tebligatların geldiğini açıklayarak murisin borcu olup olmadığının tespiti ile borçlu olduğunun tespiti halinde TMK'nun 605. maddesi gereğince mirasın hükmen reddine karar verilmesini istemiş, mahkemece Gelirler İdaresi yönünden davanın tefriki ile başka bir esas üzerinden devamına karar verilmiştir.

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı usulüne uygun tebligata rağmen cevap vermemiş ve yargılama oturumlarında temsil edilmemiştir.

Mahkemece, S.. B..'na karşı açılacak menfi tespit davalarında 506 sayılı Sosyal Sigartalar Kurumu'nun 80 ve 5521 sayılı İş Mahkemelerinin Kuruluşu Hakkında Kanunu'nun 2/B maddesi gereğince davaya iş mahkemesinde bakılması gerektiğinden Görevsizlik nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; davacılar murisi Avni Ant'ın 14.12.2007 tarihinde vefat ettiği ve yasal mirasçıları olan davacıların resmi kurumlardan gelen tebligatlar üzerine murisin terekesinin borca batık olduğu iddiasıyla TMK'nun 605/ 2. maddesinde mirasın hükmen reddi isteğinde bulundukları saptanmıştır. Hal böyle iken, mahkemece, yapılan yargılama sonunda; kısa kararda " dava dilekçesinin mahkememizin görevsizliği nedeniyle REDDİNE, Hükmün kesinleşmesine müteakip talep halinde dosyanın görevli ve yetkili Adana İş Mahkemesi'ne gönderilmesine...'' biçiminde hüküm kurulduğu halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ". dava dilekçesinin mahkememizin görevsizliği nedeniyle REDDİNE, Hükmün kesinleşmesine müteakip talep halinde dosyanın görevli ve yetkili Adana Tüketici Mahkemesi'ne gönderilmesine...'' karar verilmiştir. Görüldüğü gibi her iki hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulmuştur.

T.C. Anayasası'nın 141. maddesi hükmü uyarınca, duruşmaların aleniyeti kuralı gereği tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine aykırı ve çelişik olmaması gerekir. 1086 sayılı HUMK.nun 388 (6100 sayılı HMK.nun 297.) maddesinde bir kararda bulunması gereken hususlar bentler ve fıkralar halinde açık bir biçimde açıklanmıştır. Aynı maddenin son fıkrasında ise verilen kararlar ile iki tarafa yükletilecek borçlar ve tanınan hakların, numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde yazılması öngörülmüştür. Konuya ilişkin 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında; 1) Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedenidir. 2) Yerel mahkeme bozmadan sonra önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla hakimin vicdani kanaatine göre karar verebilir." denilmiştir.

Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişki, mahkemelere ve yargıya olan güveni sarsacağı gibi infazda duraksamaya yol açacağı da açıktır. Hükümlerin kurulmasında esas olan kısa karar olup, gerekçeli karar da buna uygun olmalıdır. Hüküm, bu nedenle Kanuna, tarih ve numarası anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'na aykırı olarak tesis edilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulüyle, yerel mahkeme hükmünün, kısa kararla gerekçeli kararın birbirleriyle çelişkili olması nedeniyle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanacak olan 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9651, Karar No: 2017/3481, Tarih: 28.11.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/9651 E.  ,  2017/3481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacılar vekili, müvekkillerinin alacaklı bulunduğu ... 19. İcra Müdürlüğü'nün 2008/10676 E. sayılı dosyasından dava dışı borçlu ... adına kayıtlı taşınmaza haciz konulduğunu, taşınmazın ... 10. İcra Müdürlüğü’nün 2004/9614 E. sayılı dosyasından satılarak paraya çevrildiğini, ilk sırada ... 9.İcra Müdürlüğü’nün 2004/9614 E. sayılı dosyası olması nedeni ile satış bedelinin bu dosyaya gönderildiğini, ipotek alacaklısının öncelikli olduğundan bahisle 195.482,92 TL’nin sıra cetveli kesinleşmeden ipotek alacaklısına ödendiği, ancak dava konusu taşınmazın davalı lehine 100.000,00 TL bedelli olarak 31.12.2014 tarihine kadar ipotek edildiğini ve sürenin dolduğundan bahisle hukuki koruması kalmadığını, ayrıca ipotek alacağının da muvazaalı olduğunu öne sürerek sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın müvekkillerine ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, davalı tarafından borçlunun taşınmasına konulan ipoteğin süresinin dolduğunu, ayrıca ipotekten kaynaklanan bu alacağın varlığına ve uygulanan faize de itiraz ettiklerini öne sürerek sıra cetvelinin iptali ile davalının payının müvekkillerine ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekili, ipoteğin süresinin dolduğuna ilişkin beyanlara katılmadıklarını, ipoteğin ancak terkinle sona erebileceğini, ayrıca takiplerinin gerçek bir alacağa dayandığından bahisle muvazaa iddiasını kabul etmediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre davalının ipotekle teminat altına aldığı alacağının gerçek alacak olduğunu isbat edemediği gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9486, Karar No: 2022/6539, Tarih: 18.05.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/9486 E.  ,  2022/6539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : NAZİLLİ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Beraat (her iki sanık hakkında)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, 29/03/2015 tarihinde sanıkların park halinde bagajı açık vaziyette bulunan ... plakalı aracın yanında ayakta durarak beyaz bir poşetle uğraştıklarının görülmesi üzerine durumlarından şüphelenilerek kolluk görevlilerince yanlarına gidildiği, olay yerinde yapılan aramada sanıklar tarafından atıldığı dosya kapsamından sabit olan, araca 1 metre yakın mesafede 41 adet kağıda sarılı net 17,25 gram esrar ve poşet içerisinde net 84 gram esrarın ele geçirildiği olayda; uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği yer, bulunuş şekli, miktarı ve paket sayısı nazara alınarak, sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetleri yerine beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA,

18/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/19433, Karar No: 2023/3225, Tarih: 10.04.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/19433 E.  ,  2023/3225 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/395 E., 2016/83 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında suç tarihinde uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanma suçunu işlediğinden Kovancılar Cumhuriyet Başsavcılığının 11.11.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 Sayılı Kanun) 191 inci maddesi, 5271 Sayılı Kanun'un 171 inci ve devamı maddeleri uyarınca 5 yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiştir.

B. Kovancılar Cumhuriyet Başsavcılığının 03.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymamakta ısrar etmesi sebebiyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarıca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Kovancılar Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/395 Esas, 2016/83 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5271 Sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz talebi; yeterli ve kesin delil olmadığına ve lehe olan kanun maddelerinin uygulanmadığına ilişkidir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın alınan kan örneğinde esrar kullandığının tespit edildiği, sanığın esrar kullandığını kabul ettiği, öncelikle sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, sanığın denetim yükümlülüklerine uymaması ile açılan kamu davasında kovuşturma şartı olan ısrar şartının gerçekleşmemesi sebebiyle kamu davasının 5271 Sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşürülmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE:

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın alınan kan örneğinde esrar kullandığının tespit edildiği, sanığın esrar kullandığını kabul ettiği, öncelikle sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, sanığın denetim yükümlülüklerine uymaması ile açılan kamu davasında kovuşturma şartı olan ısrar şartının gerçekleşmemesi sebebiyle kamu davasının 5271 Sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşürülmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE:

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin birinci fıkrasında; “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin sekizinci fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın

veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemenin yer aldığı, tüm bu düzenlemeler karşısında somut olayda; ısrar şartı olan kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeni ile düşme kararı verilemeyeceği, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası ikinci cümlesi uyarınca kamu davası hakkında durma kararı verilerek, gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın infazının sonucunun beklenilmesi, kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kovancılar Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/395 Esas, 2016/83 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına

TEVDİİNE,

10.04.2023 tarihinde karar verildi.