muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3585, Karar No: 2024/9303, Tarih: 04.07.2024

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Dosya kapsamına göre; örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, ... hesap kayıtları üzerinde yapılan incelemeye göre, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı ile ve bu kast altında örgütle iltisaklı bankaya destek amaçlı para yatırdığına ilişkin kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 09.12.2019 tarihli ve 2018/1330 Esas, 2019/1669 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2790, Karar No: 2008/161, Tarih: 15.01.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/2790 E.  ,  2008/161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2006
Yargıtay — Esas No: 2017/45123, Karar No: 2017/28762, Tarih: 14.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/45123 E.  ,  2017/28762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

İLK DERCE

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Linyitleri İşletmesi vekili ile ... Ltd. Şti. ve ... tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, 14/12/2017 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5656, Karar No: 2023/4077, Tarih: 05.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/5656 E.  ,  2023/4077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/816 Esas, 2022/276 Karar

SUÇ : Halkın bir kesimini sosyal sınıf din mezhep cinsiyet, bölge farklılığına dayanarak alanen aşağılama

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanmasına

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 13.02.2018 tarihli iddianamesiyle sanığın basın yayın yoluyla halkın bir kesimini sosyal sınıf farklılığına dayanarak alanen aşağılama suçundan

cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 63. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2018 tarihli kararıyla sanığın 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve karar 26.10.2018 tarihinde kesinleşmiştir. Sanığın denetim süresi içerisinde 2019 yılında hakaret suçunu işlediği ve mahkumiyet kararının kesinleştiği ihbar edilmiştir.

3. İstanbul Anadolu 63. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2021 tarihli kararıyla hükmün açıklanmasına ve sanığın 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir. Karar sanık tarafından istinaf edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 01.03.2022 tarihli kararıyla temyiz isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi atılı suçu işlediğine dair yeter delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın kişisel FACEBOOK paylaşım sayfasında -“Mazot olmuş 4.47 tl amk akp si ve yalaka göt kılları dolar bozdurun siz bu ülkenin içine ettiniz soysuzlar sizi”-“Bunlardan mal-AK, olur sal-AK olur dangal-AK olur şAK şAK ci olur ama Adam olmaz insan olmaz, mert hic olmaz”-“Siz hiçbir zaman İNSAN’cı olamayacaksınız. Çünkü alçAKsınız!” şeklinde yazılar yazmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin ikinci fıkrasında yer alan düzenleme ile kamu barışını korumak amacıyla halkın sosyal sınıf, ırk, din, mezhep, cinsiyet veya bölge bakımından farklı bir kesiminin alenen aşağılanması suç sayılmıştır.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin ikinci fıkrasında yer alan düzenleme ile kamu barışını korumak amacıyla halkın sosyal sınıf, ırk, din, mezhep, cinsiyet veya bölge bakımından farklı bir kesiminin alenen aşağılanması suç sayılmıştır.

Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere; suçun oluşabilmesi için halkın bir kesimini oluşturan gayrimuayyen sayıdaki kişilerin sosyal sınıf, ırk, din, mezhep, cinsiyet veya bölge farklılığına dayanarak aşağılanması, tahkir edilmesi gerekir.

Somut olayda; sanığın kişisel FACEBOOK paylaşım sayfasında -“Mazot olmuş 4.47 tl amk akp si ve yalaka göt kılları dolar bozdurun siz bu ülkenin içine ettiniz soysuzlar sizi”-“Bunlardan mal-AK, olur sal-AK olur dangal-AK olur şAK şAK ci olur ama Adam olmaz insan olmaz, mert hic olmaz”-“Siz hiçbir zaman İNSAN’cı olamayacaksınız. Çünkü alçAKsınız!” şeklindeki ifadelerinin siyasi partiye yöneldiği, siyasi partinin sosyal sınıf olmadığı nazara alındığında madde metninde belirtilen halkın sosyal sınıf veya bölge bakımından farklı bir kesimi içerisinde kabul edilemeyeceği bu haliyle suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 01.03.2022 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine takdîren gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20117, Karar No: 2014/10528, Tarih: 27.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/20117 E.  ,  2014/10528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, silahla kasten yaralamaya teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanıkların öncesinde tartışma yaşadıkları katılanın seyir halindeki aracını durdurdukları, sanık ...'ın oğlu olan sanık ...'a yanında getirdiği av tüfeğini vererek "vur" demek suretiyle katılana ateş ederek yaralaması için sanık ...'ı azmettirdiği, sanık ...'ın da katılanı yaralama kastıyla ayak kısmına doğru ateş ettiği, ancak katılanın ayaklarını kaldırması nedeniyle saçmaların isabet etmediği, herhangi bir yaralanma oluşmadığı, katılanın olay yerinden kaçması sonrasında sanık ...'ın elindeki sopayla katılana ait aracın ön camını kırdığı anlaşılmakla, silahla kasten yaralamaya teşebbüs, mala zarar verme suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarına ilişkin hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarına ilişkin hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarından, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılıp yerlerine, “53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12609, Karar No: 2008/12576, Tarih: 25.09.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/12609 E.  ,  2008/12576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Verasetin İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davacılar ...,..., ....Av....'ya mahkeme kararının tebliğine ilişkin dosyada bilgi belge bulunmamaktadır. Karar tebliği yapılan Av...n bu davacılardan vekaletnamesi bulunmamaktadır. Av. ...ği yapıldı ise buna dair belgenin eklenmesi, yapılmadı ise usulüne uygun tebliğinin sağlanması,

2-Tebliğ evrakı kime verilmiş ise onun imzası ile tebliğ memurunun adı, soyadı ve imzasını ihtiva etmesi lazımdır. (Teb.K.23/8.m.)

Bir kısım davacılar vekili Av. ...'e tebliğ edilen karar vetemyiz dilekçesi tebliğinde ve davalılar; Halil kızı ... kızı ...'e karar tebliğlerine ilişkin belgelerde posta memurunun adı, soyadı ve imzası bulunmamaktadır. Usulüne uygun olarak tebligatların yapılması,

3-Davalı ... ile ...eşi ...'e; karar tebliğine ilişkin belgelerde tebligat tarihi belirtilmediği gibi Tebligat Kanununun 23/8. maddesine uygun şekilde tebligatta yapılmamıştır. Usulüne uygun olarak tebliğinin sağlanması,

4-Davalı ... adına çıkarılan karar tebliğine ilişkin belge "aynı iş yerinde ..." şeklinde tebliğ edilmiş olup, Tebligat Kanununun 18. maddesine aykırıdır. Usulüne uygun tebligatın yapılması,

5-Davalı ... ve ...'e mahkeme kararı Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ edilmiş, tebliğ memurunun adı ve soyadı olmadığı gibi (Teb.K.23/8.m.) beyan sahibinin imzası da alınmamıştır.

Tebligat yasasının 20,21 ve özellikle tüzüğün 28. maddesi uyarınca muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan her biri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek, beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur.(Y.H.G.K.nun 29.12.1993 tarihli 1993/18-778-876 sayılı kararı) Olayımızda muhatabın ne sebeple adreste bulunmadığı tevsik edilmemiştir. Bu hali ile \* tebligat geçersizdir.

6-Davalı ... oğlu ... ile Bakır çocukları ...l'e mahkeme kararınıntebliğ edildiğine ilişkin dosyada bilgi, belge bulunmamaktadır. Tebligat yapıldı ise eklenmesi, yapılması ise usulüne uygun olarak tebliğinin sağlanması,

7-Davalı, ... hükümden sonra 7.2.2005 tarihinde ölmüştür. Bu sebeple 9.6.2006 tarihinde kendi adına yapılan tebligat geçersizdir. Mahkeme kararının eşi Türkan ile çocukları ... ve ...'ya tebliğinin sağlanması,

8-Kararı kendi adına asaleten müvekkilleri adına vekaleten temyiz eden Av. ...'e mahkeme kararının tebliğine ilişkin dosyada bilgi belge bulunmamaktadır. Tebligat yapıldı ise eklenmesi, yapılması ise usulüne uygun tebliğinin sağlanması,

7-Davalı, ... hükümden sonra 7.2.2005 tarihinde ölmüştür. Bu sebeple 9.6.2006 tarihinde kendi adına yapılan tebligat geçersizdir. Mahkeme kararının eşi Türkan ile çocukları ... ve ...'ya tebliğinin sağlanması,

8-Kararı kendi adına asaleten müvekkilleri adına vekaleten temyiz eden Av. ...'e mahkeme kararının tebliğine ilişkin dosyada bilgi belge bulunmamaktadır. Tebligat yapıldı ise eklenmesi, yapılması ise usulüne uygun tebliğinin sağlanması,

Eksikliklerin ikmalinden sonra dosyanın gönderilmes iiçin mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 25.09.2008 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/5364, Karar No: 2011/5140, Tarih: 28.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/5364 E.  ,  2011/5140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairenin 15/09/2010 tarihli geri çevirme kararı gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

1) Yörede orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı kadastro müdürlüğünden sorulmuş, kadastro müdürlüğünden gönderilen 30/03/2011 günlü yazı cevabında ise çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Köyü ile ilgili değil ... Köyü ile ilgili bilgi verilmiştir.

Bu nedenle, yeniden ... Köyü ile ilgili çalışma yapılıp yapılmadığının orman işletme müdürlüğünden sorulması, yapılmışsa buna ilişkin orman kadastro haritası, işe başlama, işi bitirme, çalışma tutanaklarının getirtilmesi,

2) Davacıların tutunduğu ... 1280 tarih Cilt : 14 Sayfa: 190 numaralı tapu kaydının kadastro sırasında herhangi bir taşınmaza revizyon görüp görmediğinin kadastro müdürlüğünden sorularak alınacak cevabi yazının,

bu dosya içerisine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 28/04//2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/208, Karar No: 2010/4654, Tarih: 22.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/208 E.  ,  2010/4654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmaza yönelik el atmanın önlenmesi ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idareler vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmaza yönelik el atmanın önlenmesi, mümkün olmadığı takdirde pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece el atmanın önlenmesi talebinin reddine, tazminat istemine ilişkin davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü ile ihbar edilen ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Çay bahçesi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değerinin biçilmesinde, taşınmazın yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle bedelinin belirlenmesinde ve tazminat talebinin kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idareler vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, TEDAŞ Genel Müdürlüğünden peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 22.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13558, Karar No: 2012/9736, Tarih: 16.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/13558 E.  ,  2012/9736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bafra 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :26.4.2011
Yargıtay — Esas No: 2013/8099, Karar No: 2014/12315, Tarih: 11.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/8099 E.  ,  2014/12315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/253609

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2011

NUMARASI : 2010/553 (E) ve 2011/415 (K)

SUÇ : Marka hakkına tecavüz

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanık M.. K.. hakkındaki hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteğinin incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK'nun 43.maddesinin uygulanması sırasında gün karşılığı belirlenen adli para cezasında artırım yapılmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

1-Hükümden önce 01/03/2008 gün ve 26803 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle, 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunda sanığa ihtarat yapılmasına karar verilmesi,

2-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda marka taklidi olmadığı belirlenen ürünlerin sanığa iadesine karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık M.. K.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hükmün B-13 numaralı bendinde yer alan “Sanığın adli para cezasını ödememesi halinde YTCK.nun 52/4-son cümlesi ve 5275 sayılı Yasa'nın 106/3. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunda sanığa İHTARAT YAPILMASINA, (İhtar edilemedi)” ibaresinin çıkarılması ve "bilirkişi raporunda marka taklidi olmadığı belirtilen ürünlerin sanığa iadesine karar verilmesi" ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle sanık M.. K.. hakkmdaki hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık S.. E.. hakkındaki hükmün temyiz incelemesinde;

Suça konu ürünlerin ele geçirildiği işyerinin sahibi olan sanık M.. K.. ve müdafiinin bu ürünlerin kendi markaları kullanılarak üretildiğini, sanık S.. E..'ün yanlarında çalışan bir işçi olduğunu beyan etmesi karşısında, işyerinde çalışan sanık S.. E..'e atılı marka hakkına iktibas veya iltibas suretiyle tecavüz ederek satışa arz etme suçunu işlediğine dair mahkumiyetini gerektirir yeterli delil bulunmadığı gözetilerek sanık S.. E..'ün beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık S.. E..'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca sanık S.. E.. hakkındaki hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5675, Karar No: 2011/3613, Tarih: 25.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5675 E.  ,  2011/3613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; trafik görevlisi olan tanıkların beyanlarına göre sanığın alkollü olduğu ve yolda zigzaglar çizerek karşı yönden gelen araçları tehlikeye düşürerek kaçtığı, sonrasında yakalandığı ve yapılan ölçümde 400 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.