muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12508, Karar No: 2014/12022, Tarih: 16.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/12508 E.  ,  2014/12022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2014

NUMARASI : 2013/658-2014/78

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı bankaya Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının sorulduğunu, davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerinin zımnen reddedildiğini ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların tahakkukuna bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki

yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için kesin delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/739, Karar No: 2022/4360, Tarih: 01.06.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/739 E.  ,  2022/4360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ: İSTANBUL 22. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, tenkis istekli dava sonunda İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 08/12/2021 tarihli ve 2021/112 Esas, 2021/1709 Karar sayılı karar yasal süre içerisinde davacı vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma günü olarak saptanan 01/06/2022 Çarşamba günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ...ile temyiz edilen davalı vekili Avukat ...geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, mirasbırakanları ...'ın maliki olduğu 145 ada 94 parsel sayılı taşınmazdaki 11 no.lu bağımsız bölümünü mal kaçırma amaçlı olarak kızı davalıya verdiği vekalet ile 10/04/2001 tarihinde ikinci eşi ...'a satış göstermek sureti ile devrettiğini, ... tarafından ise aynı gün tapuda iş bu gayrimenkulün davalı kızı ...'a temlik edildiğini, devir işleminden sonra da muris ve eşinin taşınmazda ikamet etmeye devam ettiklerini, murisin böyle bir satış sözleşmesi yapmakta haklı ve makul bir sebebinin olmadığını, davalının da işlem tarihi itibari ile alım gücünün bulunmadığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile payı oranında adına tesciline, olmadığı takdirde tenkisine karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, dava konusu taşınmazın, annesi muris ... tarafından bizzat, 05/06/1970 tarihli işlemle satın alındığını, daha sonra söz konusu taşınmazın bu devirden yaklaşık otuz bir yıl sonra kendisi tarafından devir alındığını, annesi ...'ın son derece saygın bir akademisyen olduğunu, murisin satış sözleşmesi yapmakta haklı ve makul sebepleri olduğunu, ekonomik sorunlar yaşadığını, borçlarının büyük bir kısmının annesi tarafından ödendiğini, muris ...'ın subaylıktan 1950’li yıllarda ayrıldıktan sonra ticaret ile uğraşmaya başladığını ve iki kez battığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İstanbul 22. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08/12/2021 tarihli ve 2014/182 E., 2020/247 K. sayılı kararıyla; tanık anlatımları ve dosya kapsamı itibariyle muris ...'ın emekli olduktan sonra bir süre ticaret ile uğraştığı ve ticari işlerinden kaynaklı olarak borçlandığı; o dönemde murisin borçlarını eşi ...'ın ödediği; evin geçiminin de ... tarafından sağlandığı; yapılan bu ödemeler nedeniyle taşınmazın 1970 yılında ...'a devredildiği; muris ve ailesinin bu taşınmazda yaşamaya devam ettikleri; 2001 yılında ise taşınmazın ...'ın kızı olan davalıya satıldığı; ilk devir işleminin yapıldığı 1970 yılında murisin ekonomik olarak sıkıntı yaşandığı ve borçlarını ödeyen eşine taşınmazı bu sebeple devrettiği; ilk devir işleminde bu sebeple muris muvazaasının bulunmadığı, ikinci devir işleminin yapıldığı 2001 yılında davalının taşınmazı satın alabilecek ekonomik gücünün de bulunduğu, yapılan devir ve satış işleminin gerçek işlemler olduğu, murisin, davacının babası olan ...ve davacı ile her hangi bir sorunun da bulunmadığı, mirasçılarından mal kaçırmasını gerektirir başkaca bir durumda bulunmadığı, davacı tarafın yemin deliline de başvurmak istemediğini beyan ettiği, dolayısıyla muris muvazaasının ispat edilemediği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili, murisin borçları olduğunu ve o borçları eşi ...’ın ödediğine dair herhangi bir belgenin dosyaya sunulmadığını, davalı tarafın yakınlarından oluşan birkaç tanık beyanı dışında bir gerekçeye gerek duymaksızın ve yeterli araştırma yapılmadan karar verildiğini, davacı tanığının dinlenmediğini, müvekkilin hem dedesinin kaçırdığı mal üzerinde hem de mal devredilen 2. eş müvekkilin dedesinden önce öldüğü veçhile dedesine isabet edecek mal yönünden hak talebi bulunduğunu, yapılan işbu muvazaalı işlemler ile müvekkilinin miras hakkının zedelendiğini, davalı tarafın satış işlemini ispatlayamadığını, ayrıca ekonomik olarak zor durumda olduğu iddia edilen kişinin Beyoğlu'ndaki 213.000 TL değerindeki taşınmazını, değerinin çok çok altında bir bedel olan 40.000 TL'ye eşine sattığı iddiasının da hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, yapılan ikinci satışın da gerek ortada yatan bir para bulunmayışı, gerek satışı gerektirir bir ihtiyacın olmaması, gerekse de davalının iş bu gayrimenkulü alacak ekonomik gücünün olmaması nedeniyle açıkça muvazaa ile sakatlandığını belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 08/12/2021 tarihli ve 2021/112 E., 2021/1709 K. sayılı kararıyla; muris ...'ın emekli olduktan sonra bir süre ticaret ile uğraştığı ve ticari işlerinden kaynaklı olarak borçlandığı; taşınmazın 1970 yılında murisin eşi davalının annesi ...'a devredildiği; muris ...ve ailesinin bu taşınmazda yaşamaya devam ettikleri; 2001 yılında ise taşınmazın ...'ın kızı olan davalıya satıldığı; ilk devir işleminin yapıldığı 1970 yılında muris ...'in ekonomik olarak sıkıntı yaşadığı ve borçlarını ödeyen eşine taşınmazı bu sebeple devrettiği; ilk devir işleminde bu sebeple muris muvazaasının bulunmadığı, ikinci devir işleminin yapıldığı 2001 yılında davalının taşınmazı satın alabilecek ekonomik gücünün bulunduğu, yapılan devir ve satış işleminin gerçek işlemler olduğu, ...’ın davacının babası olan ...ile mal kaçırmayı gerektirecek ihtilafının bulunmadığı, muris ...'in ve ...'ın mal kaçırma iradesinin davacı tarafından ispat edilemediği, devrin yapıldığı tarih itibari ile davacının murisin mirasçısı olmadığı, kök muris ...'in hayatta olduğu, davacı tarafın yemin deliline başvurmadığı, bu nedenle tapu iptal ve tescilin şartlarının oluşmadığı, davaya konu satış akdi ivazlı olduğundan tenkis talebine de konu olamayacağı, ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı yön bulunmadığı gerekçeleriyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yineleyerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararında yemin deliline başvurulmadığı belirtmiş ise de; İlk Derece Mahkemesince 20/02/2020 tarihli celsede delillerinin değerlendirilmediğini, yemin teklif etmek için kendilerine süre verildiğini, bu husustaki 04/03/2020 tarihli ara kararından rücu taleplerinin de hukuka aykırı olarak reddedildiğini, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bu hususun dikkate alınmadığını, yine istinaf mahkemesince devrin yapıldığı tarih itibariyle davacının murisin mirasçısı olmadığı, bu nedenle muris muvazaası şartlarının oluşmadığı gerekçesinin de hukuka aykırı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. ve Tapu Kanunu'nun (TK) 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile mirasbırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.2.2. HMK’nın 190. maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.",

3.2.3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." hükümlerine yer verilmiştir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinin yerinde olmasına ve özellikle davalının muvazaalı olduğu iddia edilen işlemin tarafı olmadığı, bu nedenle yemin teklifinin mümkün olmadığı, yine davacının devir tarihi itibariyle murisin mirasçısı olmadığı hususunun gerekçe yapılmış olması doğru değil ise de sonucu etkili olmadığı gözetilerek yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinin yerinde olmasına ve özellikle davalının muvazaalı olduğu iddia edilen işlemin tarafı olmadığı, bu nedenle yemin teklifinin mümkün olmadığı, yine davacının devir tarihi itibariyle murisin mirasçısı olmadığı hususunun gerekçe yapılmış olması doğru değil ise de sonucu etkili olmadığı gözetilerek yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 20/11/2021 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davalı vekili için 3.815,00 TL duruşma vekâlet ücretinin temyiz eden davacıdan alınmasına, fazla yatırılan 228,60 TL onama harcının davacıya iadesine, 01/06/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1045, Karar No: 2018/5403, Tarih: 21.11.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1045 E.  ,  2018/5403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin müflis şirketten alacaklı olduğunu, iflasın açılması ile birlikte iflas masasına müflis şirketin keşide ettiği kambiyo senetleri ile ilgili alacak için sadece kefil açısından icra takibi başlatıldığını, alacağın iflas masasına kaydını talep ettiklerini, iflas idaresi tarafından müvekkiline ait alacak, evraklar yetersiz ve eksik olduğu gerekçesi ile sıra cetveline alınmadığını ileri sürerek, müvekkilinin alacağının kabulü ile sıra cetveline dahil edilmesini dava ve talep etmiştir.

İflas idaresi memurları cevap dilekçesinde, davacı tarafça 31.06.2013 ve 31.03.2013 tarihli bonolara istinaden alacak kayıt başvurusunda bulunulduğunu, anılan bonoların alacak kayıt başvurusu dilekçesinde ekli olmadığını ve müflis şirket ticari defter ve kayıtlarında da rastlanılamadığını bu nedenle alacak kayıt başvurusuna dayanak yapılan evrakların yetersiz ve eksik olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirket hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesinin 24.09.2013 tarihli, 2013/57 Esas 2013/340 Karar sayılı kararı ile iflas kararı verildiği, fakat yargılama sırasında mahkemece verilen iflas kararı Yargıtayca bozularak iade edildiğ, iflas kararının bozulması ile ortada bir sıra cetveli de kalmamış olduğu gerekçesiyle davanın konusu kalmadığından esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosya incelendiğinde, ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/57 Esas 2013/340 Karar sayılı dosyasında, iflas kararı verildiği, iflas kararının Dairemizin 2014/880 Esas 2014/3851 Kararıyla bozulmuş olması nedeniyle davanın derdest olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, davalı hakkında verilen iflas kararının bozulduğu ve iflas davasının derdest olduğu gözetilerek, derdest davanın bekletici mesele yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11344, Karar No: 2020/4317, Tarih: 09.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/11344 E.  ,  2020/4317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1) ... Gıda Pazarlama Ltd. Şti. yetkilisi olan sanık hakkında, katılandan aldığı mal karşılığında verdiği ... ... Ltd. Şti'ne ait suça konu çeklerdeki keşideci imzasının ... Ltd. Şti. yetkilisi ...’a ait olmadığı, bu suretle sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda; sanığın, olay tarihinde ... ile ... Gıda Pazarlama Ltd. Şti.'nde ortak olduklarını, ...’in ayrıca ... Ltd. Şti.'nin sahibi olduğunu, çekleri bazen kendisinin bazen de...’in imzaladığını, işleri bozulunca çeklerin bedellerini ödeyemediklerini savunması; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği gibi rızanın açık veya zımni olabileceği cihetle, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, suça konu çeklerin keşidecisi görünen ...'ın beyanına başvurularak, sanığın şirket adına çek düzenlemesine ilişkin rızasının olup olmadığı, suça konu çekler dışında şirket adına daha önce benzer şekilde çek keşide edip etmediğinin ve bunların karşılığının ödenip ödenmediğinin sorulması, suça konu çeklere ilişkin başlatılan icra takip dosyasının getirtilerek imzaya itiraz edilip edilmediğinin belirlenmesi ile bir suretinin dosya arasına alınması, ... Ltd. Şti. tarafından daha önce bu şekilde imzalanıp ödenen çekler olup olmadığının ilgili bankadan araştırılması, başka çeklerin de verildiğinin tespit edilmesi halinde, bunlarla ilgili olarak yapılan yargılamalar ya da icra takiplerinde imzaya itiraz edilip edilmediği de belirlendikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırı,

2)Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9000, Karar No: 2012/5427, Tarih: 12.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/9000 E.  ,  2012/5427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Alucra Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 18.06.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır. (6100 s. HMK.m.255) Akrabalık veya diğer bir yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılamaz. Dosyada tanıkların olmamışı olmuş gibi ifade ettiklerini kabule yeterli delil ve olgu da yoktur. O halde davacı tanıkları S. D.. ve S. İ..'in davalının davacıya fiziksel şiddet uyguladığı, tehdit ettiği ve hakaret ettiğine ilişkin ve olaylara çok yakın tanık sözlerine değer verilerek davanın kabulü ile boşanmaya (TMK md.166/1) karar verilmesi gerekirken; delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi. 12.03.2012(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2006/4958, Karar No: 2006/7450, Tarih: 09.10.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/4958 E.  ,  2006/7450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemeleri sonucunda düzenlenen raporlar yasa hükümlerine uygundur.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak bilimsel yöntemle değerinin belirlenmesinde ve buna göre adil ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeli tespitinde isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 Sayılı Yasaya ekli 1. sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 2 nolu bendinde yer alan "davacı D.S.İ.Genel Müdürlüğü" ibaresinin metinden çıkartılarak yerine "Hazine" sözcüğü yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, 9.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.