muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8281, Karar No: 2023/244, Tarih: 02.02.2023

Kişiye ait olay tarihli tüm tıbbî belgelerin, konsültasyon raporları ile tüm görüntülemelerin Radyoloji uzmanı tarafından düzenlenen raporu ve epikrizin adı geçen hastaneden sorularak temini gereğinin bildirildiği,

B) İstemimiz doğrultusunda gönderilen Kanuni Sultan ... Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 08/04/2021 tarih ve 9835 sayılı cevabi yazısı ekinde mevcut Genel Cerrahi Servisinin 29/03/2021 çıkış tarihli epikrizinde; acil ameliyata alındığı, ameliyat notunda; treitzden 70. cmde 3 mm çapında ve 80. Cmde 3 mm çapında 2 adet barsak segmentinin tam kat perfore izlendiği, perfore barsak segmentinde aktif hemorojik sızıntı olduğu, diyafragma yaprağında sol üst kadranda 1 cm genişliğinde perfore alan izlendiği, perfore barsak segmenti ve diyafragmaya primer onarım yapıldığı kayıtlı bulunmakla;

SONUÇ:

Kişide tanımlanan yaralanmasının,

1) Kişinin yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte olduğu,

2) Kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı,

3) Kişide kemik kırığı tanımlanmadığı,

4) İleride raporun içeriğini değiştirecek nitelikte ek tıbbî belge sunulması halinde yeniden değerlendirilebileceği kanaatini bildirir rapordur.

Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı; ancak, ceza miktarının belirlenmesine ilişkin olarak "Sanığın eylemine bağlı olarak katılanın bağırsak ve diyafram yaralanmasına sebep olduğu anlaşılan olayda; teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek makul bir ceza tayini yerine, 15 yıl hapis cezası belirlenerek eksik ceza tayini" isabetsizliğine yer verildiği ve sanık hakkında yeniden hüküm kurulduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebepleri

1. Teşebbüsün Derecesi Yönünden

Sanık hakkında hüküm kurulurken sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmalar ile eylemin son bulduğu aşama karşısında meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı nazara alınarak ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası için on üç yıldan yirmi yıla kadar ceza indirimi öngören 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca takdîr edilen ceza miktarında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Takdîri İndirim Yönünden

Sanığın eyleminden pişmanlık göstermesi, duruşmadaki iyi hali gözetilerek sanığa verilen cezada takdîri indirim hükmünün uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri

1. Gerekçesizlik Yönünden

2. Takdîri İndirim Yönünden

Sanığın eyleminden pişmanlık göstermesi, duruşmadaki iyi hali gözetilerek sanığa verilen cezada takdîri indirim hükmünün uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri

1. Gerekçesizlik Yönünden

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı; ancak, ceza miktarının belirlenmesine ilişkin olarak "Sanığın eylemine bağlı olarak katılanın bağırsak ve diyafram yaralanmasına sebep olduğu anlaşılan olayda; teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek makul bir ceza tayini yerine, 15 yıl hapis cezası belirlenerek eksik ceza tayini" isabetsizliğine yer verildiği ve sanık hakkında yeniden hüküm kurulduğu belirlenmiştir. Bu hâliyle Bölge Adliye Mahkemesi kararı gerekçe barındırdığı anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suç Vasfı Yönünden

Sanığın olay sırasında kullandığı bıçağın katılanı öldürmeye elverişli nitelikte olduğu, olay anındaki bıçak darbelerini önce katılanın vücudunda nereye geleceğini önemsemeksizin özellikle göğüs ve koltuk altı bölgesine doğru rastgele olacak şekilde yaptığı ancak isabet almadığı, daha sonra da göğüs, batın ve kasık bölgelerine yönelik olarak bıçaklama eylemini gerçekleştirdiği, meydana gelen yaralanmaların katılanda cilt altı kesikler oluşturduğu, bu şekilde yapılan yaralamaların geniş doku ve kemik defekti yanında anadamar ve sinir paketinin parçalanıp ani ve fazla miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana gelme ihtimalinin bulunduğu, hayatî bölgelere yapılan darbeler sonucunda katılanın hayatî tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, sanığın yalnızca yaralama kastıyla ve anlık sinirle hareket etmiş olması durumunda, katılanın hayatî öneme haiz olmayan bir bölgesine bir kez bıçak ile vurması kabul edilebilecek bir durum iken birden fazla kez hayatî bölgesinden bıçaklamayı tercih etmesinin de yine öldürme kastının var olduğunu ve kastının yoğunluğunu ortaya koyduğu, tanık beyanlarından anlaşılacağı üzere sanığın katılanın çevresindeki insanların yardım etmeye çalışması akabinde olay sebebiyle paniklemesi sebebiyle olay yerinden kaçarak uzaklaştığı, sanığın eylemlerine kendiliğinden değil bir takım dış engellerin etkisiyle son verdiği, sanığın olay sonrasındaki eylemlerinde de soğukkanlılığını koruduğu, katılanı yaraladıktan sonra eyleminden sonuç aldığını düşünerek olay yerinden uzaklaşarak arabasına binip yaralı vaziyette yerde yatan katılanın yanından hızla kaçtığı, dikkate alındığında sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, suç vasfının tayininde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Beraat ve Sübut Yönünden

3. Beraat ve Sübut Yönünden

Her ne kadar sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiş ise de mağdurun aşamalarda değişmeyen beyanları ve tanık beyanları ile eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiği, mağdurda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak tanzim olunan adlî muayene raporu karşısında sanığın eyleminin sübuta erdiğinin kabulü ile hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Haksız Tahrik Yönünden

Katılanın olay sırasında sanığa küfür ettiğine ilişkin sanık beyanlarının soyut nitelikte olduğu, olayın görgü tanıkları olup aşamalarda tutarlı bir şekilde sanığın beyanlarını kabul etmeyen katılan ... tanık ...'in ifadelerinin olayın gelişimine daha uygun olup tutarlılık gösterdiğinden bu beyanlara itibar edilmesinde zorunluluk bulunduğu, savunma tanığı olup soruşturma aşamasında ifadesi alınmayan tanık ...'nın kovuşturma aşamasındaki beyanında bıçaklama olayını görmeyip bazı bayan şahısların küfür ettiğini duyduğunu söylediği ancak bu beyanların belirsizlik içeren anlatımlar olduğundan mahkememizce soyut nitelikte görülerek sanık ile sanığın beyanlarını doğrulamaya yönelik olan tanık ...'nın beyanlarına itibar edilmesinin mümkün olmadığı gözetilerek, sanığın haksız tahrik indiriminden yararlanmak için mesnetsiz iddialarda bulunduğu kanaatiyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi hükümlerinin uygulanması yoluna gidilmediği anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.04.2022 tarihli ve 2021/1803 Esas, 2022/522 Karar sayılı kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve sanığın tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26002, Karar No: 2019/24256, Tarih: 24.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/26002 E.  ,  2019/24256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde Japonca tercüman ve satış elemanı olarak 01.06.2010-31.05.2015 tarihleri arasında çalıştığını, işveren tarafından 30 gün ücretsiz izne çıkartılmak istendiğini, bunun kabul edilmemesi üzerine iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacıya kıdem ve ihbar tazminatlarının ödendiğini, davacının şirketi ibra ettiğini, talep konusu alacaklarının bulunmadığını ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının aylık ücret miktarı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı son aylık ücretinin 1.950,00 USD olduğunu ileri sürmüş, mahkemece davacının son net ücreti (asgari geçim indirimi hariç) 2.850,00 TL, brüt ücreti ise 3.986,50 TL kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıkları ücret miktarına ilişkin çelişkili beyanlarda bulunmuşlardır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, Sosyal-İş Sendikası tarafından bildirilen emsal ücret gözetilerek Japonca tercüman ve satış elemanı olarak çalışan bir kişinin asgari ücretle çalışmayacağının kabul edildiği, bu sebeple eldeki davada ücretin asgari ücretin üzerinde olması gerektiği kabul edilerek sonuca gidilmiş ise de, davacının gerçek ücretinin tespiti noktasında yapılan araştırmanın yetersiz olduğu anlaşılmaktadır. Bu sebeple, davacı işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek (sendika üyesi olması halinde) sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı, ayrıca Türkiye İstatistik Kurumunun resmi internet sitesindeki "kazanç bilgisi sorgulama" kısmından da faydalanılabileceği göz önüne alınarak emsal ücret araştırması yapılmalı, emsal ücret araştırması sonucunda elde edilen verilerle, tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

3-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve fazla çalışma süresinin tespiti ile ulusal bayram ve gtenel tatil ücretinin hesaplanması noktasında da uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Aynı ilkeler, ulusal bayram ve genel tatil çalışmasının ispatı bakımından da geçerlidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Aynı ilkeler, ulusal bayram ve genel tatil çalışmasının ispatı bakımından da geçerlidir.

Somut olayda, dava dilekçesinde, ulusal ve dini bayramlar dahil, 06.00-20.00 saatleri arasında çalıştığını beyan etmiştir. Davalı ise cevap dilekçesinde, çalışma koşullarının düzenlenmesinde ve uygulanmasında yasal sürelere riayet edildiğini, davacının fazla çalışma yapmadığını, davacı ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma yaptığında yasaya uygun olarak ücretinin kendisine ödendiğini savunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan birlikişi raporunda, tanık beyanlarına göre tüm ulusal bayram ve genel tatiller dahil davacının haftanın 6 günü 06.30-18.30 saatleri arasında çalıştığı, 1.5 ara dinlenme düşülmek suretiyle haftada 18 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir. Ancak yapılan işin niteliği, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davacının haftanın 6 günü 08.00-18.30 saatleri arasında çalıştığının kabulü dosya kapsamına uygun düşecektir.

Öte yandan, kimi ücret bordrolarında ulusal bayram ve genel tatil ücreti bakımından zamlı tahakkuk bulunduğu, bilirkişi tarafından bu tahakkukların değerlendirilmediği anlaşılmaktadır. Yukarıdaki ilkelere göre yapılacak emsal ücret araştırmasına göre, bordrolardaki ücretin gerçek ücreti yansıttığının anlaşılması halinde, imzalı ücret bordrolarındaki zamlı tahakkuk bulunan ayların dışlanması; gerçek ücreti yansıtmadığının anlaşılması halinde imzalı ücret bordrolarındaki zamlı tahakkukların mahsubu; imzasız ücret bordrolarındaki zamlı tahakkukların ise banka aracılığıyla ödendiğinin sabit olması halinde mahsubu gerekirken bu hususların değerlendirilmemesi hatalı olmuştur.

Yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9791, Karar No: 2016/7463, Tarih: 06.12.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/9791 E.  ,  2016/7463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

1-)Sanığın, katılanın kimlik bilgilerini kullanarak suça konu sahte abonelik sözleşmesini tanzim ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın ...Deri ve Tekstil San. Tic. Ltd. Şti yetkilisi olmadığını, söz konusu şirkette sigortalı işçi olarak çalıştığını, kendisinin satış temsilcisi olduğunu, abonelik sözleşmelerini diğer elemanların yaptıklarını, ayrıca söz konusu iş yerinin üst bayi olarak görev yaptığını, sözleşme düzenleme yetkisinin olmadığını savunması, .... A.Ş. nin cevabi yazısında "söz konusu hattın açılış işlemlerinin ... Tlk. Deri ve Teks. San. Tic. Ltd. Şti. (...) ünvanlı bayi tarafından yapıldığının bildirilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, öncelikle anılan şirketin hattın açılış işlemini gerçekleştiren üst bayii mi, abonelik sözleşmesini düzenleyen bayii mi olduğunun tespit edilmesi, suça konu abonelik sözleşmesinin anılan iş yerinde düzenlendiğinin belirlenmesi halinde sanığın anılan şirketin sahibi ve yetkili temsilcisi olup olmadığının araştırılması, suça konu belgedeki yazıların ve şirket kaşesi altındaki imzanın sanığın eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı,

2-)Eylemlerinin sübutu halinde; hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Yasa ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14434, Karar No: 2017/24882, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14434 E.  ,  2017/24882 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.