muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/113, Karar No: 2023/3629, Tarih: 01.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/113 E.  ,  2023/3629 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1146 E., 2022/2097 K.

DAVA TARİHİ : 21.02.2022

HÜKÜM/KARAR : Başvurunun Esastan Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/98 E., 2022/139 K.

Taraflar arasındaki sıra cetvelinde sıraya itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili; müvekkiline ait taşınmazların satışının yapıldığını, asıl borçlu Şirvan Tekstil San. Ltd. Şti. nin konkordato ilan ettiğini, asıl kredi alacağı konkordato çerçevesinde yapılandırıldığını ve alacak miktarına alacaklı bankanın itiraz etmediğini, müvekkili şirketin borcunun konkordato çerçevesinde yapılandırılması ve bu icra dosyasına konu alacak miktarının fazla olması sebebiyle menfi tespit davası açıldığını ve devam ettiğini, bu davanın sonuçlanması halinde alacak miktarında ciddi bir değişiklik olacağını, dolayısıyla sıra cetvelinde de değişiklik olacağını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava ettiği anlaşılmıştır.

II. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; sıra cetvelinin iptali davasını açma hakkının alacaklılarda olduğu, şikayetçinin ise sıra cetveli düzenlenen dosya borçlusu olduğu, sıra cetvelinin iptalini istemekte de tüm davalılara karşı hukuki yararının olmayacağının açık olduğu, hukuki yararın ise HMK. madde 114/1-h gereğince dava şartı olduğu, bu nedenle davacının dava açmakta hukuki yararı olmadığı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

III. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; dava dilekçesinin tekrar ederek, bekletici mesele yapılması gereken dosyaların alacaklı tarafın aleyhine çıkması halinde sıra durumunun değişeceğini, bu dosyanın bekletici mesele yapılaması gerekirken sıra cetvelinin hazırlanmasının hukuka aykırı olduğu, istinaf sebepleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; dava dilekçesinin tekrar ederek, bekletici mesele yapılması gereken dosyaların alacaklı tarafın aleyhine çıkması halinde sıra durumunun değişeceğini, bu dosyanın bekletici mesele yapılaması gerekirken sıra cetvelinin hazırlanmasının hukuka aykırı olduğu, istinaf sebepleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; istinafa konu kararın sıra cetveline iptaline, cetveldeki sıraya itiraza dair olup İİK'nun 142. maddesi gereğince bu davayı şikayet yoluyla sadece sıra cetvelinde yer alan ve sırasını kabul etmeyen alacaklı tarafından açılabileceği borçlunun sıra cetveli açmakta dava dilekçesi nazara alındığında hukuki yararın bulunmadığı geciktirme amacını taşıdığı nedenle konu kararın doğru istinaf nedenlerinin yerinde olmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili ; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuşlardır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sıra cetvelinde sıraya itiraza ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369/1. ile 370 ve 371. maddeleri,

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/321, Karar No: 2024/5162, Tarih: 22.05.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/321 E.  ,  2024/5162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

DAVALILAR : ..., ... Ecza Deposu A.Ş.

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 97/son, aynı Kanunun 18/1. ve 366/1. maddesinin atfıyla 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369/7. maddesi de gözetildiğinde icra mahkemesinde görülen işler ivedi işlerden sayıldığından temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması talebinin oybirliği ile reddine karar verildikten sonra işin esası incelendi:

1-Asıl dava (2020/625 E.) açısından temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2.3.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri Onbin Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren kırk bin Türk Lirası’na, 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun’un 1. ve 2. maddesi ile 28/02/2019 tarihinden itibaren elli sekiz bin sekiz yüz Türk Lirası’na, 01/01/2020 tarihinden itibaren yetmiş iki bin yetmiş Türk Lirası'na, 01/01/2021 tarihinden itibaren yetmiş sekiz bin altı yüz otuz Türk Lirası'na, 01/01/2022 tarihinden itibaren yüz yedi bin doksan Türk Lirası'na, 01/01/2023 tarihinden itibaren iki yüz otuz sekiz bin yedi yüz otuz Türk Lirası'na, 01/01/2024 tarihinden itibaren de üç yüz yetmiş sekiz bin iki yüz doksan Türk Lirası'na çıkarılmıştır.

Temyize konu mahcuzun değeri 6.000,00 TL'dir.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihine göre uyuşmazlık konusu değerin, yukarıda belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, anılan Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

5311 sayılı Kanunla değişik İİK.nin 364/1-2. maddeleri ve 6100 sayılı HMK'nin 366. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca temyiz başvuru talebinin (REDDİNE),

2-Birleşen dava (2020/1411 E.) açısından temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihine göre uyuşmazlık konusu değerin, yukarıda belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, anılan Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

5311 sayılı Kanunla değişik İİK.nin 364/1-2. maddeleri ve 6100 sayılı HMK'nin 366. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken aynı Kanunun 352. maddesi uyarınca temyiz başvuru talebinin (REDDİNE),

2-Birleşen dava (2020/1411 E.) açısından temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 427,60 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 22.05.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/720, Karar No: 2015/1421, Tarih: 29.04.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/720 E.  ,  2015/1421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca; suç konusunun önem ve değeri dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi ile sanığın 2005 yılı Nisan, Mayıs, Haziran ve Temmuz aylarında mazot alımı yapmasına rağmen TCK'nın 43/1. maddesi gereğince değerlendirme yapılmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın, müşteki şirkete ait mazot alım kartını (anahtarını) kullanıp petrol istasyonundan mazot alması şeklinde gerçekleşen eyleminde, herhangi bir kişi aldatılmadığından hilenin sözkonusu olmadığı, dolandırıcılık suçu açısından hilenin varlığı için muhatabın mutlaka insan olması gerektiğinin anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 15.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5362, Karar No: 2011/7480, Tarih: 08.06.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/5362 E.  ,  2011/7480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.01.2005 gününde verilen dilekçe ile kiracılığın tespiti, tahsis, olmadığı takdirde tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tazminat talebinin kısmen kabulüne dair verilen 11.06.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraflarca istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 30.10.2003 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli ilk ve sonradan yapılan tarihsiz kira sözleşmeleri sebebiyle kiracılık sıfatının tespiti, kiraya karşılık yer tahsisi, olmadığı takdirde tazminat istemlerine ilişkindir.

Davalı, üniversitenin katma bütçeli idarelerden olduğunu, kira sözleşmelerinin 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu yöntemine uygun yapılmadığını, bağlayıcı olmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, bilirkişilerin bulduğu 2.294,82 TL tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, taraflar temyiz etmiştir.

1-Gerçekten davalı ... katma bütçeli idarelerdendir. Dolayısıyla, 2886 sayılı Devlet İhale Kanununun 1.maddesinin ilk fıkrası hükmü gereğince yaptığı alım, satım, hizmet, yapım, kira, trampa, mülkiyetin gayrı, ayni hak tesisi ve taşıma işlerinin anılan yasa hükümlerine göre yürütülmesi gerekir. Aynı yasanın 45.maddesi uyarınca da 1.maddede yazılı işlerden tahmin edilen bedeli her yıl genel bütçe kanunu ile tespit edilecek tutarı geçmeyen ihalelerin açık teklif usulüyle yapılması zorunludur. Kanunun 46., 47., 48. ve 49.maddelerinde açık teklif usulünün nasıl uygulanacağı hükme bağlanmıştır.

Somut olaya gelince;

Davada dayanılan gerek 30.10.2003 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesi, gerekse sonradan yapılan tarihsiz sözleşme 2886 sayılı Devlet İhale Kanununun açık teklif usulüne uygun yöntem izlenmeden doğrudan yapılmış bulunmaktadır. Dolayısıyla, yasanın aradığı anlamda yapılmayan bu sözleşmeler geçerli hüküm ve sonuç meydana getirmez. Davacının, geçersiz olan bu sözleşmelere dayanarak hak iddiasında bulunması mümkün olmadığından, davadaki istemlerin reddi yerine kısmen kabul edilmesi doğru olmamıştır.

Karar, bu nedenlerle davalı Üniversite yararına bozulmalıdır.

2-Yukarıdaki bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesi gerekmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün üniversite yararına BOZULMASINA, 2.bent uyarınca davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 08.06.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24179, Karar No: 2015/25420, Tarih: 22.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/24179 E.  ,  2015/25420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2014

NUMARASI : 2014/1159-2014/1342

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 02.06.2015 tarih 2015/4807 E. - 15246 K. sayılı geri çevirme kararında vurgulandığı üzere, borçluya tebliğ edilen ödeme emrinin hangi tarihte tebliğ edildiğinin ilgili PTT Müdürlüğü'nden sorularak, alınacak cevabi yazının eklenerek birlikte gönderilmesi istenmiş ise de; mahkemece istenen hususun araştırılması için Antalya 9. İcra Müdürlüğü'ne müzekkere yazıldığı, icra müdürlüğünce internet ortamından alınan tebligat bilgilerinin eklendiği, dolayısıyla PTT Müdürlüğü'nden alınacak cevabi yazının gönderilmediği görülmüştür.

Mahkemece ilgili kararımızın gereği yapılarak, borçluya tebliğ edilen ödeme emrinin hangi tarihte tebliğ edildiğinin ilgili PTT Müdürlüğü'nden sorularak, alınacak cevabi yazının bir daha tekide mahal bırakılmaksızın birlikte gönderilmesi, aksi takdirde ilgililer hakkında yasal işlem yapılacağının bilinmesiyle, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/15335, Karar No: 2017/6566, Tarih: 16.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/15335 E.  ,  2017/6566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 111 ada 168 parsel sayılı 8.567,82 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla vasfıyla eşit hisseyle ..., Müdür, .., ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve meradan açıldığı iddiasına dayanarak tespitin iptali ile mera olarak sınırlandırılması istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddi ile, dava konusu 111 ada 168 parsel sayılı taşınmazın davalı ..., ..., ..., ..., ..., ..., .. ..., ..., ..., ..., ..., ... ve... adlarına tarla vasfı ile tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

16.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12284, Karar No: 2009/20729, Tarih: 28.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/12284 E.  ,  2009/20729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Herhangi bir belgedeki imza ve yazının, atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuar ortamında, optik araç gereç yardımıyla Binoküler mikroskopla büyütülerek kıyaslama, ultraviole lambası ve ınfraded ışınları altında tahrifat, belgelerin arka yüzündeki yatık ışık verilerek Fülaj izi görüntüsü, alttan aydınlatmalı lambalarla imza kopyacılığı, grofolojik, grafoloyik, grafometrik esaslar içersinde milimetrik mukayeseli ölçümler ve belgelerin niteliğine göre gerekli değişiklik fenni metodlarla yaplıması; bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yızının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması; gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarını fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, hangi ortamda, ne tür teknik cihazlar kullanılarak inceleme yapılıp sonuca varıldığı açıklanmamış; sadece, grafolojik ve grafometrik metotların uygulandığının belirtilmesiyle yetinilmiş, ulaşılan sonucun maddi dayanakları denetime elverişli şekilde ortaya konulmamıştır. Bu nitelikteki bir bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulamaz. Mahkemece yapılması gereken iş, itiraza konu belge asılları ve yöntemince toplanmış karşılaştırmaya esas olabilecek nitelikteki diğer belgeler üzerinde, yukarıda açıklanan yöntem ve ilkelere uygun olarak, yeniden grafoloji ve sahtecilik konusunda uzman kişilerden oluşacak bilirkişi incelenmesi yaptırılması, ortaya çıkacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesidir. Eksik ve yetersiz incelemeyle, kriminalistik uzmanı bilirkişi raporuna dayalı karar verilmesi isabetsizdir. (Hukuk Genel Kurulunun 30/05/2001 tarih ve 2001/12-246 Esas - 2001/467Karar sayılı kararı.)

SONUÇ  : Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28/10/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31166, Karar No: 2015/21586, Tarih: 16.09.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/31166 E.  ,  2015/21586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/364051

MAHKEMESİ : Dörtyol 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2012/360 (E) ve 2013/280 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık S.. S..’un, eksik inceleme yapılarak karar verildiğine; diğer sanık İ.. A..’ın, lehe hükümlerin uygulan- madığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 16.09.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KISMİ KARŞI DÜŞÜNCE

Sanıklar K...K... ve İ.. A.. hakkında ruhsatsız tabanca taşımak ve genel güvenliği kasten tehlikeye düşürmek, sanık S.. S.. hakkında da

genel güvenliği tehlikeye düşürmek suçlarından, 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 170/1-c maddelerinden cezalandırılmaları için dava açılmıştır.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda sanık K...K... 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan beraatine, her üç sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 170/1-c, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, sanık İ.. A..’ın, 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 62/1, 50/1-a, 52/4, 54/1. maddeleri uyarınca 500,00 TL ve hapis cezasından çevrilme 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezalarının 12 taksitte ödenmesine ve zoralıma; haklarında CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkemenin ruhsatsız tabanca taşımak ve genel güvenliği kasten tehlikeye düşürmek suçlarından kurulan mahkumiyete ilişkin kararları sanıklar S.. S.. ve İ.. A.. tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Mahkemenin sanık İ.. A.. hakkında ruhsatsız tabanca taşımak ve genel güvenliği kasten tehlikeye düşürmek suçlarından kurulan mahkumiyete ilişkin hükümlerinin, sanık tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun onamaya ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

Ceza Genel Kurulunun 01.06.2010 gün ve 96/134 sayılı kararında da belirtildiği üzere koşullu bir düşme nedeni oluşturan "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" müessesesi, (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde mahkemece, diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilerek, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde öncelikle uygulanacak, koşullarının bulunmadığı veya uygulanmaması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde ise, cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin diğer hükümler değerlendirilecektir.

Somut olayda da; öncelikle adli sicil kaydına göre suç tarihi itibariyle kesinleşmiş mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının CMK.nun 231/5. maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmeyeceği dikkate alındığında; sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususu yasal gerekçe ile tartışılarak sonucuna göre CMK.nun 231/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi yerine, kişilik özellikleri değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması gerekçesiyle bozulması yerine, yerel mahkemenin usul ve yasaya uygun olmayan kararlarının onanmasına dair sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.16.09.2015