muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18833, Karar No: 2017/25308, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/18833 E.  ,  2017/25308 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4187, Karar No: 2014/3599, Tarih: 09.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/4187 E.  ,  2014/3599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2013/150-2013/150

-KARAR-

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, daireler arası iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; ticari satım sözleşmesinden kaynaklanan alacak için açılan dava kapsamında verilen ithiyati tedbir istemine ilişkin olup, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 19. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 09.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13957, Karar No: 2013/15999, Tarih: 12.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/13957 E.  ,  2013/15999 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası kolundan ödenmeyen 08.02.1992-01.02.2002 tarihleri arası döneme ait gelirlerin yasal faiziyle birlikte ödenmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

08.02.1992 tarihli iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren davacının 03.01.2002 günlü aylık başvurusunun reddi üzerine, 28.09.2004 tarihinde açılıp 11.07.2006 tarihinde kesinleşen ... İş Mahkemesinin 263/446 sayılı tespit ilamıyla, olayın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmiştir. Anılan tespit ilamı uyarınca, 506 sayılı Yasanın 99.madde hükmü dikkate alınarak, davacının 03.01.2002 günlü tahsis başvurusu gözetilmek suretiyle, 01.02.2002 tarihinden itibaren iş kazası kolundan gelir bağlanmıştır.

Davacı eldeki bu davayla, 01.02.2002 tarihi öncesi gelirlerin ödenmediğini beyanla; 08.02.1992 iş kazası tarihi ile, 01.02.2002 gelir bağlama tarihleri arası hak edilen aylıkların(gelir) yasal faiziyle birlikte ödenmesini istemiştir.Mahkemece, anılan döneme ait 24.364,25 TL gelir yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Öte yandan Dairemizin 06.12.2012 günlü geri çevirme kararı üzerine, Mahkemece düzenlenen 19.06.2013 günlü tutanak içeriğine göre de, yukarıda belirtilen kesinleşen tespit dosyasının tüm aramalara rağmen bulunamadığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık dönemi itibarıyla yürürlükte bulunan “zamanaşımı ve hakkın düşmesi” başlıklı 506 sayılı Yasanın 99. Maddesi “Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıklar, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrar. Bu durumda olanların gelir ve aylıkları, yazılı istek tarihini takibeden aybaşından itibaren başlar.

İş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından kazanılan diğer haklar ile hastalık ve analık sigortalarından doğan haklar ise, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse düşer.

Geçici iş göremezlik ödeneğini veya herhangi bir döneme ilişkin gelir veya aylığını beş yıl içinde almayanların, söz konusu ödenek, gelir veya aylıkları ödenmez.” hükmünü içermekte olup; anılan madde hükmünden de anlaşılacağı üzere, iş kazalarıyla meslek hastalığı ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıkların, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren 5 yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrayacağı, bu durumda olanların gelir ve aylıklarının, yazılı istek tarihini takip eden aybaşından başlayacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, iş kazasının gerçekleştiği 08.02.1992 hakkı doğuran olay tarihinden itibaren 5 yıllık süre içerisinde, sigortalı tarafından kuruma yapılmış bu yöndeki bir başvurunun varlığı usulünce araştırılarak yukarıdaki ilkeler çerçevesinde yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/870, Karar No: 2020/4759, Tarih: 05.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/870 E.  ,  2020/4759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 17.06.2015 gün ve 2014/1969 - 2015/811 sayılı kararı bozan Daire'nin 25.09.2018 gün ve 2018/1670 - 2018/5646 sayılı kararı aleyhinde davalı Ak Sigorta A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin İtalya'ya gönderdiği kiraz emtiasının taşınması sırasında düşük ısıya maruz kalması nedeniyle alıcı tarafından teslim alınmadığını, davalının müvekkilinin emtia sigortacısı olduğunu, meydana gelen zararın davalı tarafından giderilmemesi nedeniyle aleyhine takip başlatıldığını ancak, davalının haksız itirazı ile takibi durdurduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamını ve davalı aleyhine tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın poliçe teminatı dışında olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davalı Ak Sigorta A.Ş. vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve taraflar arasındaki poliçenin 2. sayfasında Institute Cargo Clauses A (CL 252) klozuna atıf yapılmış olup anılan klozun 1. maddesi ile bu sigortanın, klozun 4,5,6 ve 7. maddelerinde istisna edilenler hariç sigorta edilen şeyin her türlü riziko nedeniyle uğrayacağı hasarı kapsayacağının düzenlenmesine, poliçenin 4. sayfasında ''Soğutma ve Havalandırma Aygıtlarında 24 Saatlik Arıza Klozu'' başlığı altında “İşbu sigorta taşıyıcı soğutma veya havalandırma aygıtının aralıksız ve en az 24 saat veya daha fazla bir süre arızalanması nedeniyle oluşan ısı farkı sonucu malların bozulmasını temin eder” şeklinde düzenlenme yapılmasına ve dava konusu hasarın bu sebepten meydana gelmemiş bulunmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen karar düzeltme istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme istemlerinin HUMK’nun 442. maddesi uyarınca REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı Ak Sigorta A.Ş.'den alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 05.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1557, Karar No: 2011/14974, Tarih: 07.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/1557 E.  ,  2011/14974 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silah ruhsat süresi dolan ve bu sürede ruhsatını yeniletmeyen sanık ...'a ait silah ve eklerinin müsaderesi C.Savcılığınca istenilmekle yapılan yargılama sonunda; müsadereye dair (KARTAL) 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.10.2007 gün ve 2007/644 esas, 2007/774 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsav- cılığından tebliğname ile 28.01.2010 günü daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Taşıma ruhsat süresinin bitiminden sonra 22.07.2003 tarihinde silah sahibi ...'a tebligat yapılmasına karşın, 6 aylık ruhsat yeniletme süresi dolmadan ruhsatın 07.01.2004 tarihinde idare tarafından iptal edilmesi karşısında; 03.01.2000 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına İlişkin Yönetmeliğin 3. maddesi hükmü gereğince öncelikli olarak ruhsatın usulune uygun olarak iptal edilerek silahın başkasına devrinin gerekeceği, devir yapılmadığı takdirde idarenin müsadere konusunda adli makamlara başvurmasının gerektiği, bunun temini için aynı yönetmeliğin 17. maddesi gereğince ruhsatın iptalinden sonra silahın zapt edileceği ve koşulları gerçekleştiğinde gerekli devir işleminin yönetimce yapılacağı da dikkate alınarak; ruhsat iptalinin yapılarak üçüncü kişilere devir işlemlerinin yapılması için silahın idareye teslimi yerine, yazılı biçimde müsadere kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı (BOZULMASINA), 07.12.2011 gü- nünde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/630, Karar No: 2013/30191, Tarih: 20.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/630 E.  ,  2013/30191 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 111 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/5466, Karar No: 2024/1399, Tarih: 15.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/5466 E.  ,  2024/1399 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1416 E., 2021/1774 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının 05.01.2021 tarihli iddianamesi ile, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2021 tarihli kararı ile sanığın atılı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

3. İlgili kararın sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından istinafı üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.06.2021 tarihli kararı ile, duruşmalı incelemede, sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; suçun sabit olduğuna, diğer suçlar yönünden verilen hükümlerin kesinleşmiş olması nedeniyle temyiz edemediklerine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, eşi olan katılana adli emanetteki bıçağı fırlattıktan sonra, katılanın koluna çarparak düşen bıçağı boğazına dayayıp ölümle tehdit ettiği, sonrasında ikamet kapısını kilitleyip anahtarı alarak evden çıkmasına engel olduğu, "benim tersime gelme, yoksa seni öldürürüm, polisi de çağırırsan onlar kapıyı açana kadar seni öldürürüm burada, isterse özel tim gelsin" diyerek tehditlerine devam edip, yanından geçmekte olan katılanın ayağına tekme attığı, bir süre sonra boğazındaki çizik ve ağrıları nedeniyle hastaneye gitmek istediğini söyleyen katılana evin anahtarını vererek serbest bıraktığı iddiasına ilişkindir.

2. Katılana ait 24.12.2020 ve 25.12.2020 tarihli doktor raporlarında, boyunda 10 cm çizik, sol ayakta şişlik, kızarıklık tarifi ile mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı kayıtlıdır.

3. 24.12.2020 tarihli rızaen teslim tutanağında, katılanın, sapı 12 cm, kesici kısmı 19 cm olan ekmek bıçağını görevlilere teslim ettiği yazılıdır.

4. Sanık savunmasında, bıçağı duvara attığını, ayağına tekme attığını, Cumhuriyet Başsavcılığındaki ifadesinde, eline geçen bıçağı eşine attıktan sonra birşey hatırlamadığına ve eşinin söylediklerinin doğru olduğuna dair sözlerini barışma ihtimali nedeniyle söylediğini, eşinin anahtarı istemesi üzerine verdiğini beyan etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

Sanığın eylemleri sabit görülüp, atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

4. Sanık savunmasında, bıçağı duvara attığını, ayağına tekme attığını, Cumhuriyet Başsavcılığındaki ifadesinde, eline geçen bıçağı eşine attıktan sonra birşey hatırlamadığına ve eşinin söylediklerinin doğru olduğuna dair sözlerini barışma ihtimali nedeniyle söylediğini, eşinin anahtarı istemesi üzerine verdiğini beyan etmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

Sanığın eylemleri sabit görülüp, atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm isabetli bulunmamış ve duruşmalı incelemede, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mağdurun aşamalarda alınan istikrarlı beyanları, adli muayene raporu, sanığın tevil yollu ikrar içeren savunması ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın tartıştığı eşini, adli emanetteki bıçağı fırlattıktan ve boğazına dayayıp tehdit sözleri de sarfettikten sonra ikamet kapısını kilitlemek suretiyle hürriyetinden yoksun kıldığı ve sonrasında tekrardan katılana tekme atarak basit şekilde yaraladığı anlaşılan olayda, sanığın katılan tarafından kendisine hakaret edildiğine dair aksi ispatlanamayan beyanı karşısında, sanığın eylemlerinin kül halinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentlerinde yer alan silahla, eşe karşı, cebir uygulamak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, öncesinde bıçağı katılana fırlatarak yaralamaya teşebbüs ve silahla tehdit eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği, 5237 sayılı Kanunun 44 üncü maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri gereğince, birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği nazara alınarak, temel hapis cezası alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.06.2021 tarihli kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3886, Karar No: 2017/1729, Tarih: 23.02.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/3886 E.  ,  2017/1729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Karşılıksız yararlanma suçu bakımından özel bir etkin pişmanlık düzenlemesi olan TCK' nun 168/5. maddesi gereğince ve kanun koyucunun amacı doğrultusunda katılan kurumun uğradığı zararı, vergisi dahil suç tutanağı ile belirlenmiş veya belirlenecek olan cezasız tutarı, ödemesi halinde hakkında kamu davası açılamayacağının, ödeme süresi ve yerinin soruşturma merciince sanığa bildirilip, bildirime ilişkin belge denetime esas olacak şekilde dosyaya konulup sanığa hakkında dava açılmasını engelleme imkanı tanınmadan, bunun da iddianamenin iadesi sebebi olduğu gözetilmeyerek görülen kamu davasında; hüküm öncesi bu eksiklik zarar ödenerek giderilmiş olması nedeni ile ceza yargılamasında safhadan dönülmezlik ilkesi de dikkate alınarak TCK' nun 168/5. ve CMK' nun 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin 5. fıkrası hükmünden kaç kez yararlandığının denetimi açısından verilecek kararın 6352 sayılı Kanun'un 103. maddesi ile 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 6. maddesine eklenen 2. fıkra uyarınca adli sicilde bunlara mahsus sisteme kaydının sağlanması gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23.02.2017 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ;

5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi, 765 sayılı TCK'nın 523. maddesinden farklı bir düzenleme içermektedir. 29.06.1955 gün ve 10-16 sayılı içtihatı birleştirme kararı ile ...'nun 1997 tarih 248/288 E-K Sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararda da açıklandığı üzere 765 sayılı TCK'nın 523 maddesi iade ve tazmin esasına dayanmaktadır. Sanığın çaldığı şeyi iadesi yada tamamen tazmini halinde başka şarta bakılmaksızın 523. madde uyarınca uygulama yapılması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK 168. maddesi ise bundan farklı olarak “Pişmanlığı” öne çıkarmıştır. Hatta TBMM görüşmelerinde bir milletvekilinin “önemli olan zararın giderilmesi, tazmini” değil mi? Mealindeki sorusuna “tek başına iade ve tazmine” değil “pişmanlık sonucu olan iade ve tazmine” önem verdiğini belirtilmiş ve meclis gerekçesine bu hususlar yansıtılmıştır.

Adalet Bakanlığının yayınladığı tutanaklarda da bu durum açıkça görülmektedir.

Pişmanlık: Türk Dil Kurumu sözlüğünde “yaptığı bir iş ya da davranışının olumsuz sonucunu görerek üzülme, nadim olma” şeklinde tanımlanmıştır.