muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1084, Karar No: 2019/6190, Tarih: 13.11.2019

**20. Ceza Dairesi         2016/1084 E.  ,  2019/6190 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : UŞAK 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması halinde yetkili ve görevli mahkemece gizli soruşturmacı görevlendirilecektir.

Somut olayda dava konusu suç, uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu ancak örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

1-Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanık Orhan Özer’in mahkemedeki beyanları da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan ile hüküm kurulması,

3-5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanun'un 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanığa mahkemenin talebi üzerine 5271 sayılı CMK'nın 150. maddesi uyarınca, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeden zorunlu müdafi ücreti sanıktan alınmasına karar verilmesi,

4-Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4-Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 13/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5548, Karar No: 2011/2681, Tarih: 05.05.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/5548 E.  ,  2011/2681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi ve Tazminat

... ile DSİ Genel Müdürlüğü ve Gülşehir ... aralarındaki elatmanın önlenmesi ve tazminat davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Gülşehir Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26.03.2010 gün ve 322/59 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı DSİ Genel Müdürlüğü vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan tarafların temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun "Hazine birliği" ni düzenleyen 6/2. maddesi ile aynı kanunun 12/3 maddesinin bu kanuna ekli (I) sayılı cetvelde yer alan kamu idarelerini genel bütçe kapsamında göstermesi karşısında (I) sayılı cetvelde yer alan DSİ Genel Müdürlüğü de genel bütçeye dahil olup 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesine göre harçtan muaf bulunduğundan DSİ Genel Müdürlüğünden harç alınmasına mahal olmadığına ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,25 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 05.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2176, Karar No: 2019/4068, Tarih: 17.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/2176 E.  ,  2019/4068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, davalının davaya konu gayrimenkulün bulunduğu sitede çeşitli zamanlarda farklı tadilat ve eklentiler yaptığını, maliki bulunduğu evin kuzey cephesinde oraları bahçeden alarak genişlettiğini yine evin balkonunu odaya kattığını ortak kullanım alanlarında ise bahçe istinat duvarları genişletildiğini ve ortak alandan alındığını arka bahçeye de betonarme depolar yaptığını, kendisine bu durumun müteaddit defalar ikaz edildiğini ancak sonuç alınamadığını açıklanan nedenlerle hukuka aykırı eklentilerin yıkılması ve eski hale getirilmesi istenilmiştir.

Mahkemece 04.02.2015 tarihli kararla davanın aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmiş, kararın davacı tarafça temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 02.05.2016 tarih 2015/10598 Esas - 2016/7117 Karar sayılı ilamı ile; davacının anataşınmazda 58 numaralı bağımsız bölümün ¾ hissesinin maliki olduğu anlaşıldığından Kat Mülkiyeti Kanunun 33. maddesine göre mahkemece tarafların gösterecek tüm delilleri toplanarak bilirkişi incelemesi yaptırılıp oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde ... mah. ... 630 parsel üzerinde kain ana taşınmazın (... Sitesi) 59 numaralı bağımsız bölüm maliki davalının, bağımsız bölümünün kuzey cephesinde 1,20 metre ortak alana çıkma yaparak ve duvar örerek yatak odasını 3,36 m2 ortak alana taşma şeklindeki müdahalesinin men’ine,

1-b) 59 Numaralı bağımsız bölümün ön (Güney) kısmın da istinat duvarı ile çevrelenen alana masa sandalye koymak ve sabit salıncak inşaa etmek suretiyle şahsi kullanıma özgülemek şeklindeki müdahalesinin men’ine,

2) Davalı kat malikine 1 nolu hükümde sayılan müdahalelerini kaldırması ve projesine uygun hale getirmesi için taktiren 30 günlük süre verilmesine, verilen sürede belirtilen kal işlemlerinin yapılmaması ve ortak alanların diğer kat maliklerinin kullanımlarına açılmaması halinde kal işlerinin cebri icra kanalı ile yaptırılacağı ve masrafın kendisinden alınacağı aynı zamanda Kat Mülkiyeti Kanununun 33/3 maddesine göre 250,00-TL para cezasına hükmedileceğinin davalılara ihtarına,

3) Davalı tarafça, hüküm altına alınan ortak alana müdahalelerin verilen 30 günlük sürede yapılmaması halinde kal’lin cebri icra yoluyla yaptırılmasına, giderlerin davalıdan alınmasına karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirilmesi istemine ilişkindir.

3) Davalı tarafça, hüküm altına alınan ortak alana müdahalelerin verilen 30 günlük sürede yapılmaması halinde kal’lin cebri icra yoluyla yaptırılmasına, giderlerin davalıdan alınmasına karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirilmesi istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesinin 1. fıkrasında, kat maliklerinin anataşınmazın bakımı ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olduğu; 2. fıkrasında ise kat maliklerinden birinin, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramayacağı hükme bağlanmıştır.

HMK'nın 297. maddesine göre mahkemece verilen kararın hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından herbiri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi ve verilen karar ile iki tarafın leh ve aleyhine hükmedilen görev ve hakların gayet açık ve anlaşılır biçimde yazılması gerekmektedir. Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davacının davalının yaptırdığı istinat duvarı ve depolarla ilgili eski hale getirme talebi olmasına rağmen bu talep hakkında yeterli araştırma yapılarak hüküm kurulmamış olması yukarıdaki ilgili kanun maddesi uyarınca bozmayı gerektirmiştir.

Ayrıca davalının eski hale getirilmesine karar verilen projeye aykırılıklar yönünden, öncelikle davalının projeye aykırı olarak ortak alana ne şekilde müdahale ettiği konusunda yerinde uzman bilirkişi marifetiyle yeniden inceleme yaptırılıp proje yerinde uygulanmak ve krokiye de bağlanmak suretiyle müdahale edilen bölüm hiçbir kuşku ve duraksamaya meydan verilmeden belirlenip, bu konuda tüm deliller toplandıktan sonra oluşacak sonucuna göre el atmanın önlenmesine ve projeye uygun eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken taşma yapılan alanların projedeki vasıflarının ortak alan olup olmadıklarının tespit edilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu davanın bu yönüyle de kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Kabule göre de;

HMK’nın 294. maddesinin 3. fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir. Sonradan yazılan gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması, 10.04.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir.

Kabule göre de;

HMK’nın 294. maddesinin 3. fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir. Sonradan yazılan gerekçeli kararın, tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması, 10.04.1992 gün ve 1991/7-1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince mutlak bozma nedenidir.

Somut olayda, taraflara tefhim edilen kısa kararda, karara karşı başvurulacak kanun yolu olarak; gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 2 hafta içerisinde istinaf yargı yolu olarak gösterildiği halde gerekçeli kararda, başvurulacak kanun yolu olarak; gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 2 hafta içerisinde Yargıtay temyiz yargı yolu olarak gösterilerek karara karşı başvuralacak kanun yoluna dair açık hüküm kurulmaması sebebiyle çelişki yaratılmıştır. Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmamaktadır.

Mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulması ve verilen karar ile iki tarafın leh ve aleyhine hükmedilen görev ve hakların gayet açık ve anlaşılır biçimde yazılması gerekmektedir. Yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturmayacak şekilde bir hüküm kurulmaması da bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 17/06/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3383, Karar No: 2023/3606, Tarih: 01.11.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/3383 E.  ,  2023/3606 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 23.06.2023

SAYISI : 2023/920 E., 2023/1019 K.

DAVA TARİHİ : 27.09.2021

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/277 E., 2022/351 K.

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; borçluya ait taşınmazın satıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde müvekkiline para kalmadığını, sıra cetvelinde 5. Sırada yer verilen davalı alacağının muvazaalı olduğunu, davalı takibine dayanak senedin muvazaalı olarak düzenlendiğini, borçlunun eski eşi olduğunu boşandığını, boşanma nedeniyle alacaklı olduğu maddi manevi tazminat alacağını takibe koyduklarını, borçlunun davalı ile müvekkili alacağının tahsilini önlemek amaçlı muvazaalı senet düzenleyerek takip yaptıklarını borçlunun davalı ile hiçbir ticari ilişkisinin bulunmadığını, davalının muvazaalı takibinin iptalinin gerektiğini ileri sürerek davalıya ayrılan payın müvekkiline ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının sıra cetveline itiraz davası açabilmesi için öncelikle hacze iştirak edebilme koşulların taşıyor olması veya imtiyazlı bir alacağa sahip olması gerektiğini, hacze iştirak etme hakkı bulunmayan alacaklının sıra cetveline itiraz davası açmasının kabul edilemeyeceğini, satılan malın parası icra veznesine girinceye kadar hacze iştirak edebileceğini, davacı tarafından konulmuş geçerli bir haczin bulunmadığını, davacının borçluya ait taşınmazın mülkiyeti dava dışı 3 kişi olan ihale alıcısına geçtikten sonra haciz koyduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; sıra cetveline itiraz eden alacaklının icra takibinin ve buna bağlı olarak geçerli bir haciz işleminin bulunması gerektiği, bedeli paylaşıma konu mal üzerinde haczi ya da rehni bulunmayan alacaklının, sıra cetveline itiraz etmekte hukuki yararı bulunmadığı, sıra cetvelinin bedeli paylaşıma konu mal üzerinde, satış tarihi itibariyle haczi bulunan alacaklılar dikkate alınarak düzenlendiğini, aksi halde satış bedelinden pay ayrılamayacağı, davacının haczinin, sırasına itiraz ettiği davalının haczinden ve satış tarihinden sonra olduğu, düzenlenen sıra cetvelinin usulüne uygun düzenlendiğinden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; borçluya ait ipotekli taşınmazın satıldığını, düzenlene sıra cetvelinde ipotek alacaklısına ödeme yapıldıktan sonra kalan miktarın haciz alacaklıları arasında paylaştırıldığını, müvekkilin borçluya 02.12.2019 tarihinde boşanma davası açtığını, tarafların boşanmasına karar verildiğini ve bu kararın kesinleştiğini, mahkemece müvekkili lehine hükmedilen tazminat, yargılama gideri vs. alacaklarının tahsili için icra takibi başlatıldığını, düzenlenen sıra cetvelinde davalı alacağına 5. sırada yer verildiğini kalan tüm paranın bu dosyaya ödenmesine karar verilmesi nedeniyle müvekkilinin alacağına kavuşamadığını, borçlu ile davalı ... arasında herhangi bir borç ilişkisi olmayıp tamamen kötü niyetli olarak bono düzenlendiğini davalının bonodan kaynaklanan borç ilişkisinin temelini ispatlatmak zorunda olduğunu, borçlunun müvekkilinin eski eşi olduğunu, borçlunun birlikte yaşadığı Sibel Aydın ile davalının birbirini tanıdığını, bononun müvekkilinin alacağını tahsil etmesine engel olmak amacıyla düzenlendiğini, davalının muvazaalı icra takibinin iptaline, davalıya ayrılan paranın müvekkilinin alacağının ödemesi gerektiğini istinaf nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mahkemece delillerin değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, özellikle davacının sıra cetvelinde bedeli paylaşıma konu mal üzerindeki haczinin satış tarihinden sonra olduğu dikkate alındığında, mahkemece yapılan tespit ve değerlendirmelerin dosya içeriğine ve mevzuata uygun olduğu, mahkemenin kanıtları taktirinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, muvazaa nedeniyle sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (6100 sayılı Kanun) 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 nci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 140 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13322, Karar No: 2015/30160, Tarih: 28.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/13322 E.  ,  2015/30160 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/355680

MAHKEMESİ : Bakırköy 26. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/07/2013

NUMARASI : 2009/371 (E) ve 2013/695 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık R.. Ş..'ün, şikayetçiler F.. S.. ve Ş...S..'a yönelik kasten yaralama eylemlerinden kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların, 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu ve itiraz merciince de incelendiği anlaşılmakla, temyizen incelenmeyen hükümlerin, mahalli mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

2) Sanık R.. Ş..'ün, mağdur M.. S..'a yönelik kasten yaralama eyleminden kurulan hükmün incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

3) Sanık M.. S..'ın, katılan E.. Ş..'e yönelik kasten yaralama eyleminden kurulan hükmün incelenmesinde:

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a) TCK’nin 86/1,3-e, 87/2-b-son maddeleri uyarınca sanığın cezasının 8 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi,

b) TCK’nin 86/1, 3-e, 87/2-b-son maddelerindeki hapis cezasının alt sınırına nazaran sanığın müdafii huzurunda savunmasının alınması zorunluluğunun gözetilmeyerek CMK’nin 150/3. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.