muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4188, Karar No: 2023/3264, Tarih: 12.10.2023

Asıl ve birleşen davada şikayet olunanlar vekili, asıl ve birleşen davalarda şikayetin reddini istemiştir.

Asıl davada şikayet olunan vekili, şikayetçinin talebinin hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, müvekkilinin alacaklı olduğu takip dosyasında bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine 19.12.2013 tarihinde haciz konulduğunu, 10.12.2014 tarihinde de taşınmazın satışının istenip satış avansının yatırıldığını savunarak, asıl davada şikayetin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, asıl dava yönünden, şikayetçinin alacaklı olduğu sıra cetvelinin 4,13 ve 16. sıralarında bulunan takip dosyalarında süresinde satış talep edilip satış avansı yatırılmadığından hacizlerinin düştüğü, sıra cetvelinde yer alan hacizlerinin ayakta olmadığından şikayette bulunmakta hukuki yararının olmadığı, birleşen dava yönünden, şikayetçinin sıra cetvelinde 3. sırada bulunan haczinin ayakta olduğu, şikayet olunanların ilk iki sıradaki hacizlerinin süresinde satış talep edilip satış avansı yatırılmadığından düştüğü gerekçesiyle, asıl davada şikayetin hukuki yarar yokluğundan usulden reddine, birleşen davada şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada şikayetçi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Asıl davada şikayetçi vekili istinaf dilekçesinde; yerel mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, paylaştırma ve sıra cetveli yapılabilmesi için satış avansının zorunlu olmadığını, satış tarihi itibariyle devam eden hacizlerin var olması halinde sıraya iştirak edeceğini, satış avansının ancak yasal 1 yıllık haciz süresi dolmuş hacizler için esas alınacağını, öncelikle satış tarihi itibariyle müvekkiline ait olan dosyalardan mevcut ve 1 yıl süresini doldurmamış hacizlerin olduğunu, dosyadan sadece ilk konulan haczin değil satış tarihi itibariyle satış avansı yatırılmamış dahi olsa devam eden ve yasal 1 yıllık süresi içinde olan hacizlerinde esas alınması gerektiğini, yerel mahkemece bu hususta usulüne uygun karar verilmiş olmasına rağmen yeniden yapılan incelemede istinaf mahkemesi kararı dışına çıkılarak yeniden bir inceleme yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, bu incelemenin eksik ve hatalı yapıldığını, devam etmekte olan hacizlerin değerlendirilmediğini, satış tarihi olan 05.05.2015 tarihi itibariyle ayakta olan hacizlerinin tapu takyidatında görüldüğünü, 100. madde bilgileri dahil bu konuda dosyaya hiç belge sunulmadığını ve sıra cetveli kararında da bu hususta hiç bir açıklama yapılmadığını, bu anlamda hem sıra cetvelinin yanlış yapıldığını, hem de satış avansı yatırılmış dosyaların eksik incelendiğini, müvekkil aleyhine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, delillerin usulüne uygun olarak toplandığı, delillerin takdirinde ve yasa kurallarının olaya uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediği, asıl davada şikayetin hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine ilişkin kararda kamu düzenine aykırı herhangi bir husus bulunmadığı, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, asıl davada şikayetçi vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davada şikayetçi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl davada şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl ve birleşen dosyada uyuşmazlık sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371. maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 142 nci maddesi

C.3. Değerlendirme

Somut olayda asıl dosyada şikayetçinin alacaklı olduğu sıra cetvelinin 4. sırasında bulunan Niğde 2. İcra Müdürlüğünün 2012/3915 E. sayılı takip dosyasında bedeli paylaşıma konu taşınmaz üzerine 09.03.2015 tarihinde, 13. sırada bulunan Niğde 1. İcra Müdürlüğünün 2013/404 E. sayılı takip dosyasında 08.12.2014 tarihinde, 16. sırada bulunan Niğde 1. İcra Müdürlüğünün 2013/192 E. sayılı takip dosyasında 08.12.2014 tarihinde yeniden haciz koyulduğu görülmüştür. Bu durumda bedeli paylaşıma konu taşınmazın 05.05.2015 tarihinde satıldığı dikkate alındığında anılan hacizlerin ayakta olduğu ve takip dosyalarının sıra cetvelinde yer alması gerektiği ancak birleşen dosyada şikayetçinin alacağının paylaşım bedelinin üzerinde bir miktar olduğundan asıl dosyada şikayetçinin alacaklı olduğu takip dosyalarında pay ayrılmayacağı gerekçesiyle asıl dosyada şikayetçinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken, karardaki gerekçelere yer verilmesi doğru olmamış ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın HMK'nun 370/4 maddesi uyarınca gerekçesi düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle

Asıl dosyada şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370/4 maddesi uyarınca gerekçesinin değiştirilmek suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA

Peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/207, Karar No: 2013/13614, Tarih: 19.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/207 E.  ,  2013/13614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, sevk ve idaresindeki... plakalı tankerine 15/05/2008 tarihinde “Uluslararası Nakliye Senedi” kapsamında yüklediği 14.440 kg JP-8 yakıtını Irak'a götürmek üzere ... Gümrük sahasına geldiğinde görevlilerce yapılan kontrollerde 190 kg yük eksikliğinin tespit edildiği, böylece zilyedliğin devri amacı dışında bu miktar yakıt üzerinde tasarrufta bulunduğu iddia olunan somut olayda;

Sanığın, Gümrük Muhafaza Müdürlüğü'ndeki 21/05/2008 tarihli ifadesi ile 10/11/2008 tarihli mahkemedeki beyanında değişmez biçimde genel olarak; “...yükleme yerinde tatbik olunan mühürlerin sağlam olduğunun görevlilerce tespit olunduğunu, aracı başka birine vermeden ve güzergâh değiştirmeden ... Gümrüğü'ne geldiğini, araçta sızıntı-akıntı olmadığını, yük eksikliğinin kantar tartım farkından, normal fireden ve özellikle “aktarım” sırasında zayi olmadan kaynaklandığını...” savunması, 21/05/2008 tarihli “Kaçak Olay Tespit-Aktarma ve Muhafaza Alma Tutanağında” da savunma doğrulanır şekilde “Mahreç yeri mühürlerinin sağlam olduğunun, araçta sızıntı-akıntı olmadığının” belirlenmesi ve idari bir kararla “yükün boş bir tankere aktarılması” işlemi yapılmış olması karşısında;

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi amacına yönelik olarak; 21/05/2008 tarihli tutanak düzenleyicilerinin yapılan işlemlerin mahiyeti ve icrası hususlarında usulünce tanık sıfatıyla dinlenmeleri, “...tank dibinde kalan yakıtın tenekeler vasıtasıyla boş tankere aktarılması...” işleminin kimler tarafından gerçekleştirildiğinin, bu işlem sırasında az da olsa yakıtın zayi olup olmadığının ve işlem sonunda sanığın kullandığı tankerin dibinde hâlâ yakıt kalıp kalmadığının....plakalı boş tankerde harici ağırlık kontrolü yapılıp yapılmadığının, .. plakalı aracın X-Ray taramasına sevkedilmesiyle ortaya çıkan tarama sonucunun ne olduğunun sorulup öğrenilmesi varsa belgelerinin dosyaya intikalinin sağlanması, gerektiğinde “yakıt aktarımı” işleminin başka bir fire kaynağı olup olamayacağı hususunda bilirkişiden ek rapor alınması, mahreç yeri mühürleri sağlam ve tankerde akıntı ve sızıntı olmadığı belirlenmesine göre “kabul edilebilir fire miktarı” dışında kalan 97 kg yük eksikliğinin ne şekilde gerçekleştiğinin ortaya konulması, varolan ve toplanan delillerin birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6282, Karar No: 2018/28147, Tarih: 24.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/6282 E.  ,  2018/28147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesi gereğince davalı vekilinin duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içeriğine göre, davacının temyize cevap dilekçesinde, mahkeme kararında derece ve kademede yapılmış olan maddi hatanın düzeltilerek onanmasını talep ettiği ancak temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvuru harcını ödemediği, Dairemizin 18.01.2016 tarihli geri çevirme kararı sonrası Mahkemece eksik temyiz harçlarının tamamlanması için çıkarılan muhtıra üzerine davacı tarafın kararı temyiz etmediklerini ancak mahkeme kararında derece ve kademede yapılmış olan maddi hatanın düzeltilerek onanması talep ettiklerini belirtilerek temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvuru harcını yatırmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacı tarafın usule uygun bir temyiz talebi bulunmadığı gözetilerek davalı tarafın temyiz talebi üzerine yapılan inceleme sonunda;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalıya yükletilmesine, 24.12.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9814, Karar No: 2012/5939, Tarih: 09.05.2012

9. Ceza Dairesi 2011/9814 E., 2012/5939 K.

**9. Ceza Dairesi 2011/9814 E., 2012/5939 K.**

**- MALA ZARAR VERME

- MÜLKİYET VE KOMŞU HAKKI

- ZORUNLULUK HALİ VE HAKKIN KULLANILMASI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 683 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 740 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 25 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 26 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 223 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Türk Medeni Kanunu'nun "Mülkiyet hakkının içeriği" başlıklı 683. maddesi; "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir" hükmü ile malikin mülkiyet hakkını yasal sınırlar içinde kullanabilme yetkisini düzenlemiştir. Öte yandan, anılan Kanun'un taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen "komşu hakkı" bölümünde yer alan 740. maddesi ise, başkasının mülküne taşarak zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibinin istemi üzerine uygun bir süre içinde kaldırılmaması halinde, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği ve kendi mülkiyetine geçirilebileceği hükmünü içermektedir. Görüleceği üzere bu madde ile de mülkiyetin taşkın kullanımına kısıtlama getirilmiştir. Buna göre, mülk sahibi bu hakkını, önceden istemde bulunmasına karşın taşan dal ve kökler uygun bir süre içinde kaldırılmadığı takdirde kendisi kullanabileceği gibi, bu zararın mahkeme aracılığı ile giderilmesini de isteyebilir.

Somut olayda, sanık ile katılanın bitişik arazilerde komşu oldukları, katılana ait ağacın dallarının sanığa ait bahçeye taştığı ve slaj makinesinin kullanılmasına engel olduğu sabit ise de, sanığın taşan dalları kaldırması hususunda henüz bir uyarıda bulunmaması ve katılanın da uygun bir süre içinde taşkın dalları kaldırmaması keyfiyetinin olayda gerçekleşmemesi nedeniyle sanığın Türk Medeni Kanunu'nun 740. maddesinde belirtilen şekilde taşkın kısımdaki dalları kesme ve mülkiyetine geçirme hakkının henüz doğmadığı, bu nedenle hakkın kullanımından ve dolayısıyla hukuka uygunluk halinin varlığından söz edilemeyeceği ve CMK'nın 223. maddesinin 2. fıkrasının (d) bendi uyarınca beraat kararı verilmesinin mümkün bulunmadığı sonucuna varıldığından, tebliğnamede sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Öte yandan sanığın taşkın dalları kesmek biçimindeki yukarıda açıklanan eyleminin zorunluluk hali nedeniyle gerçekleştirilmesinden dolayı ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, hukuka uygunluk sebebinin varlığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi sonucu iti-bariyle doğru bulunduğundan, gerekçedeki bu isabetsizlik bozma nedeni yapılmamıştır.

Öte yandan sanığın taşkın dalları kesmek biçimindeki yukarıda açıklanan eyleminin zorunluluk hali nedeniyle gerçekleştirilmesinden dolayı ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, hukuka uygunluk sebebinin varlığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi sonucu iti-bariyle doğru bulunduğundan, gerekçedeki bu isabetsizlik bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2571, Karar No: 2010/6161, Tarih: 26.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/2571 E.  ,  2010/6161 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... vd. aralarındaki mesken nitelikli bağımsız bölümün işyeri olarak kullanılmasının önlenmesi davasına dair Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 02.03.2007 günlü ve 2005/1290-2007/352 sayılı hükmün düzeltilerek onanması hakkında Dairece verilen 12.05.2009 günlü ve 2008/13419-2009/5196 sayılı ilama karşı davalı ... vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkilinin dava konusu anataşınmazın 8 nolu dairesinin maliki davalılardan ...'ün 3 numaralı dairenin maliki, diğer davalının ise bu yerde kiracı olduğunu, Kat Mülkiyeti Yasasının 24.maddesine göre tapuda mesken olarak kayıtlı bulunan bu yerin işyeri olarak kiraya verildiğini, buranın işyeri olarak kullanılması için kat malikleri kurulunca oybirliğiyle verilmiş bir karar bulunmadığını ileri sürerek davalılar tarafından yaratılan fiili durumun ortadan kaldırılmasını, taşınmazın mesken olarak eski hale getirilmesini istemiş, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, davalılardan ...'ün temyizi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının düzeltilerek onandığı anlaşılmıştır.

Dava konusu apartmanın yönetim planının 7.maddesinin (c) ve (d) bentlerine göre kat malikleri, kat mülkiyeti kütüğünde mesken, iş veya ticaret yeri olarak gösterilen bağımsız bölümlerde kat malikleri kurulunca oybirliğiyle karar verilmedikçe sinema, tiyatro, kahvehane, gazino, pavyon, bar, club, lokal, dernek, dans salonu ve emsali gibi eğlence ve toplantı yerleri ile fırın, lokanta, pastane, süthane gibi beslenme ve gıda yerleri, imalathane, boyahane, basımevi, dükkan, galeri ve çarşı gibi yerler açamazlar, bağımsız bölümleri pansiyon haline getiremezler, ayrıca kat mülkiyeti kütüğünde mesken, iş veya ticaret yeri olarak gösterilen bağımsız bölümlerinde hiç bir şekilde hastane, dispanser, klinik, poliklinik, eczane, laboratuvar gibi müesseseler ile muayenehane kuramazlar. Bu yönetim planının 7.maddesinin bunlardan sonra gelen (i) bendinde ise; "kat malikleri bağımsız bölümlerini (c) ve (d) fıkralarında yazılı yer ve işler dışında büro, yazıhane ve ticarethane olarak kullanabilirler." şeklinde düzenlemelere yer verilmiştir.

Davalı vekilinin karar düzeltme dilekçesi ile dava dosyasının yeniden incelenmesinde; mahkemece davalı tarafın tapuda mesken olarak kayıtlı bulunan bu yeri, yönetim planının 7.maddesinin (i) bendinde gösterilen ve Kat Mülkiyeti Yasasının 24. maddesi ile yönetim planının 7/(c) ve (d) maddesindeki kısıtlamaları genişletir mahiyette bulunan amaca uygun bir biçimde büro, yazıhane ve ticarethane olarak kullanıp kullanmadığı konusunda yerinde inceleme yaptırılıp uzman bilirkişiden rapor alınmadan karar verildiği ve bu eksiklik nedeniyle yerel mahkeme hükmünün bozulması gerekirken onandığı belirlendiğinden davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 12.05.2009 gün 2008/13419-2009/5196 sayılı düzelterek onama kararının kaldırılmasına, yukarıda değinilen sebepten dolayı mahkeme kararının BOZULMASINA, temyiz onama harcı ile karar düzeltme harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22349, Karar No: 2014/20407, Tarih: 01.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/22349 E.  ,  2014/20407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;

30.03.2011 tarihinde sanıkların bulunduğu kamyonda ,yabancı menşeli bandrolsüz sigara ele geçmesi üzerine haklarında 4733 sayılı yasaya muhalefet suçundan dava açılmış ve anılan yasa uyarınca mahkumiyetlerine karar verilmiş bulunması karşısında, atılı suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerekmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, ... lehine dilekçe yazım ücreti verilmesine ilişkin, hükmün 12.bendine yer alan "müdahil idare vekili keşfe ve duruşmalara katılmadığından karar tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesine göre belirlenen 220,00 TL dilekçe yazım ücretinin sanıktan alınarak müdahil idareye verilmesine,” dair ibarelerin, hüküm fıkrasından çıkarılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4500, Karar No: 2021/11826, Tarih: 27.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2019/4500 E.  ,  2021/11826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçun işlenmesinde kullanılan nakil aracına yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanık ...’ın, sanık ... müdafiinin ve katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde ise;

Hükümden sonra 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1.Sanık ... hakkında Muş Devlet Hastanesi'ne ait 27/03/2015 tarih ve 221/15 nolu, bir psikiyatri uzmanı ve bir de başhekim yardımcısı imzalı olup "Atipik psikotik bozukluk olabileceği" şeklinde tereddüte mahal verecek rapor tanzim edilmiş olması karşısında; bahse konu hastaneden ilgili tedavi, gözlem ve müşahede raporları ile belgeleri celp olunduktan sonra 5237 sayılı TCK'nun 32. maddesi uyarınca sanığın suç tarihi itibariyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya akıl zayıflığının bulunup bulunmadığı hususunda, ruh ve sinir hastalıkları hastanelerinden rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

2. 5237 sayılı TCK’nun 32/2. maddesinde “...Diğer hâllerde verilecek ceza, altıda birden fazla olmamak üzere indirilebilir.” ibaresi karşısında sanık hakkında en fazla altıda bir oranında indirim yapılabileceği düzenlenmesine karşın beşte bir oranında indirim uygulanmak suretiyle sanık ... hakkında eksik ceza tayini,

3. Sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nun 62/1. maddesi yerine yazılı şekilde TCK 62 gösterilmek suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3. Sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nun 62/1. maddesi yerine yazılı şekilde TCK 62 gösterilmek suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı göz önünde bulundurularak hüküm oluşturulmasının gerekmesi,

5. Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum adına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık ...'nın, sanık ... müdafiinin ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.