muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7420, Karar No: 2020/8266, Tarih: 26.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/7420 E.  ,  2020/8266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KONYA 7. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Her ne kadar tebliğnamede ..., ..., ..., ... ve ... da sanık olarak gösterilmiş iselerde; sadece sanık ... tarafından temyiz dilekçesi verildiği anlaşılmakla, sanık ... hakkında kurulan hükme hasren yapılan incelemede;

1) Ele geçirilen suç konusu madde ile ilgili ekspertiz raporunun aslı veya onaylı örneğinin getirtilerek denetime imkan verecek şekilde bu dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Suçun sübut bulması halinde; hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararlarının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

A- Sanık bu suçu, daha önce işledikleri aynı nitelikteki başka bir suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

B- Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, daha önceki tarihlerde işlediği aynı suçtan dolayı verilmiş olan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararları ile önceki hükümlülükleri dikkate alınmaksızın, iddianame tanzim tarihi 6545 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 28/06/2014 tarihinden sonra olduğu için bu suç nedeniyle 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı ve gerektiğinde tedavi kararı da verilerek, infazına başlanması, şüphelinin erteleme süresi zarfında; aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasında belirtildiği şekilde;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

Hallerinde, hakkında kamu davası açılması gerekirken, TCK'nın 191. maddesinin 2, 3 ve 4. fıkralarında belirtilen şartların gerekleri yerine getirilmeden, bir başka deyişle kamu davasını açma koşulları oluşmadan doğrudan kamu davası açılmış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve 6545 sayılı Yasanın 68. maddesiyle değişik TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5934, Karar No: 2014/13456, Tarih: 12.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5934 E.  ,  2014/13456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2010/238-2014/11

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davlı C.. A.. vekilince sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1737, Karar No: 2015/6102, Tarih: 30.09.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/1737 E.  ,  2015/6102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akyurt Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/11/2014

NUMARASI : 2013/119-2014/227

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, Akyurt İcra Müdürlüğü'nün 2007/223 esas sayılı takip dosyası kapsamında hazırlanan 13.09.2011 tarihli sıra cetvelinde hukuka aykırı olarak davalının alacağının imtiyazlı alacak olmadığı halde satış bedelinden davalıya garameten pay ayrılmasına karar verildiğini, müvekkilinin alacak tutarının sıra cetveli kararında eksik gösterildiğini ve satış masraflarının eksik hesaplanması ile icra vekalet ücretinin satış masraflarına dahil edilmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile satış bedelinden haciz, satış ve diğer giderler düşüldükten sonra kalan bedelin müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili idarenin alacağının vergi alacağı olduğunu bu nedenle öncelikli tahsil hakkının bulunduğunu, davacının alacağının eksik gösterildiği şeklindeki itirazın kabulünün mümkün olmadığını, dava sebeplerinin usul ve yasaya uygun olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; satışa konu taşınmaza 05.02.2010 tarihinde davacı banka lehine haciz konulduğu, davalı idare lehine ise 06.04.2010 tarihinde haciz konulduğunun anlaşıldığı, sıra cetvelinde davalı idarenin takip alacak miktarının 12.187,56 TL olarak gösterilmesine rağmen dosya kapsamında satılan dava dışı 251 ada 8 parsel sayılı taşınmazda kain 6 nolu bağımsız bölüme ilişkin düzenlenen sıra cetvelinde davacı bankanın takip alacak miktarının 74.276,30 TL olarak gösterilmiş ve bu dosya kapsamında da bu miktarın gösterilmesi gerekirken, sıra cetvelinde 17.210,93 TL olarak yazılmasının usul, yasa ve dosya kapsamına aykırı olduğu, davacı bankanın takip alacak miktarının aksini gösterir hiçbir delilin dosya kapsamında bulunmadığı, dava konusu 13.09.2011 tarihinde düzenlenen sıra cetvelinin bu yönüne ilişkin davacı vekilince yapılan itirazın haklı ve yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile Akyurt İcra Müdürlüğü'nün 2007/223 esas sayılı takip dosyası ile düzenlenen 13.09.2011 tarihli sıra cetvelinde birinci sırada yer alan Ziraat Bankası A.Ş'nin alacağının sıraya 74.276,30 TL olarak yazılmasına ve bu şekilde sıra cetvelinin düzeltilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda, ilk davanın açıldığı Akyurt Sulh Hukuk Mahkemesi'nin görevsizlik kararı 23.11.2011 tarihinde kesinleştiği halde davacı tarafça karar tarihinde yürürlükte olan HMK'nın 20. maddesi uyarınca iki haftalık süre geçtikten sonra 05.01.2012 tarihinde görevli mahkemeye gönderilmesi için talepte bulunduğu anlaşılmaktadır.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda, ilk davanın açıldığı Akyurt Sulh Hukuk Mahkemesi'nin görevsizlik kararı 23.11.2011 tarihinde kesinleştiği halde davacı tarafça karar tarihinde yürürlükte olan HMK'nın 20. maddesi uyarınca iki haftalık süre geçtikten sonra 05.01.2012 tarihinde görevli mahkemeye gönderilmesi için talepte bulunduğu anlaşılmaktadır.

Dava dosyasını alan görevli mahkeme, ilk olarak, iki haftalık süre içinde kararı veren mahkemeye başvurulmuş olup olmadığını re'sen inceler. Mahkeme, bu süre içinde başvurulmadığını tespit ederse, başkaca bir işlem yapmadan, re'sen davanın açılmamış sayılmasına karar verir. HMK'nın 20. maddesi kamu düzenine ilişkin hükümlerden olmakla davanın her aşamasında re'sen nazara alınması gerekmekte olup, usuli kazanılmış hakkın istisnasıdır. Bu ilkeler YHGK'nın 15.06.2011 tarih ve 4-368 E., 410 K. sayılı ilamı ile Dairemizin 21.08.2013 tarih ve 3634 E., 4311 K. sayılı ilamında bu şekilde açıklanmıştır. Bu durumda mahkemece, davacı vekilinin Akyurt Sulh Hukuk Mahkemesi'nin görevsizlik kararının kesinleşmesinden itibaren HMK'nın 20. maddesince iki haftalık süre içerisinde talepte bulunmadığı gözetilerek aynı madde uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, işin esasının hükme bağlanması doğru değildir.

2- Bozma nedenine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3564, Karar No: 2025/1786, Tarih: 08.04.2025

**7. Hukuk Dairesi         2024/3564 E.  ,  2025/1786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/388 E., 2024/521 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yenişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/423 E., 2021/32 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar-karşı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacı-karşı davalı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların ortak miras bırakanı ...'nın 14.01.2017 tarihinde öldüğünü, taraflar dışında başkaca mirasçıların bulunmadığını, muris ...’a davacının ölene kadar baktığını, onun her türlü ihtiyacının davacı tarafından sağlığında karşılandığını, bu doğrultuda muris ... tarafından davaya konu eski 627 (yeni 157 ada 97) parsel sayılı taşınmaz hakkında Yenişehir Noterliği kanalı ile 13.04.1992 tarihli ve 0033549 yevmiye numaralı davacı lehine ölünceye kadar bakma akdi düzenlendiğini belirterek ölünceye kadar bakım akdine konu olan bu taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Bir kısım davalılar-karşı davacılar ..., ... ve ... vekili karşı dava dilekçesinde özetle; müvekkillerin muris babası ... tarafından ilk eşinden olma mirasçılarından mal kaçırma amacı ile muvazaalı olarak davaya konu taşınmazın davacı lehine ölünceye kadar bakım akdine konu edildiğini, sözleşmenin tarafların gerçek iradelerini yansıtmadığını, asıl niyetin gizli bağış olduğunu, muris ...'ın bakıma muhtaç olmadığını, ikinci eşi ve ondan olma çocuklarına bakmaya devam ettiğini, muris tarafından 04.02.2000 tarihli vasiyetname ile 444 ve 445 parsel sayılı taşınmazların ikinci eşi ...’ya bırakıldığını ve geriye yaklaşık 10 dönümlük tarla kaldığını belirterek ölünceye kadar bakma sözleşmesinin iptali bu mümkün değilse saklı payları oranında tenkis talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Bir kısım davalılar-karşı davacılar vekili cevap dilekçesinde özetle; asıl davanın reddini savunmuştur.

2. Davacı-karşı davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; karşı davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

1.Bir kısım davalılar-karşı davacılar vekili cevap dilekçesinde özetle; asıl davanın reddini savunmuştur.

2. Davacı-karşı davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; karşı davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; ölünceye kadar bakma akdinin muvazaalı olarak yapılmadığı, ilgili sözleşmenin ivazlı tasarruflardan olup tenkisinin istenemeyeceği, bakım alacaklısının sağlığında sözleşmeye aykırı davranıldığından bahisle dava açılmadığı ve murisin ölümünden sonra mirasçılarının sözleşmeye aykırı davranıldığını ileri süremeyecekleri gerekçesiyle davacı-karşı davalının davasının kabulüne, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile ölünceye kadar bakma sözleşmesi uyarınca davacı adına tesciline, bir kısım davalılar-karşı davacıların taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar-karşı davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bir kısım davalılar-karşı davacılar vekilinin istinaf taleplerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b-1 hükmü gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar-karşı davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile sonuca gidildiğini, delillerinin toplanmadığını, muvazaa iddialarının ispat edildiğini, murisin ilk evliliğinden olma çocuklarından mal kaçırmak amacıyla hareket ettiğini, bu durumun hayatın olağan akışı ile örtüştüğünü, murisin bakıma muhtaç olmadığını, sadece son beş ay yattığını, eşlerin birbirine bakmakla kanunen ve ahlâken yüküm olduğunu, bakım ve gözetme olgusunun gerçek dışı olup yapılan bu işlem ile miras hakları ve saklı paylarının yok edilmek istendiğini, tenkis için gerekli hesaplamaların yapılmadığını beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Asıl dava, ölünceye kadar bakım akdine dayalı tapu iptali ve tescil ikinci kademede tazminat, karşı dava ise, ölünceye kadar bakma sözleşmesinin muris muvazaası nedeniyle iptali olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup bir kısım davalılar-karşı davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup bir kısım davalılar-karşı davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.04.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7146, Karar No: 2012/26362, Tarih: 07.11.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/7146 E.  ,  2012/26362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Turgutlu 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :23.12.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, reddedilen yoksulluk nafakası yönünden; davalı koca tarafından ise, hükmün tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi.07.11.2012 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/14599, Karar No: 2017/24873, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/14599 E.  ,  2017/24873 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.