muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9415, Karar No: 2013/11233, Tarih: 16.05.2013

Dosya içeriğine göre davacı ve arkadaşlarının veya üyesi oldukları sendikanın söz konusu toplu eyleme girişmeden önce hükümet veya yasama organı yetkilileri ile görüşme, üçüncü bir kişinin arabuluculuğundan yararlanma gibi barışçıl yol ve yöntemleri kullanmadıkları ve iş bırakmaya göre daha hafif sayılabilecek diğer protesto biçimlerini tercih etmedikleri, kısaca, iş bırakmak suretiyle yapılan eyleme son çare olarak başvurmadıkları anlaşılmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, işverene söz konusu greve gidileceği konusunda önceden herhangi bir bildirimde de bulunulmamıştır. Önceden bildirilmeyen, işveren için sürpriz olan grevlerin daha fazla zarara yol açacağı açıktır. Bu sebeple 2822 sayılı Kanun'da grev kararının önceden ilanı ve uygulanacağı tarihin greve başlamadan önce işverene bildirilmesi gerektiği düzenlenmiştir. Bu tür eylemlerde, greve gidileceğinin ve başlama tarihinin önceden işverene bildirilmesi barışçıl niteliğinin ortaya çıkmasını sağlayacaktır.

Öte yandan, işyeri ve yapılan işin niteliği dikkate alındığında, işin durması veya önemli bir ölçüde aksaması hizmetin sürekliliğini ve güvenliğini olumsuz etkileyecek niteliktedir. Bu sebeple ölçülülük ilkesi bağlamında eylemin süresi de önem arz edecektir. Eylemin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin yöneldiği muhatap ve amaç, kamu yararı, işin ve işyerinin özelliği göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olayda işçiler hava iş kolunda getirilmek istenen grev yasağının kendi haklarını tehdit ettiğinden bahisle, kamuoyu oluşturmak amacıyla protesto eyleminde bulunmak, uğrayacakları olası mağduriyetler konusunda dikkat çekmek, bir anlamda yasama organınca yapılmak istenen değişikliği engellemek gibi meşru bir amaç gütmektedirler. Bu haklı amaca yönelik olarak ortaya konulan söz, eylem ve davranışların, işçilerin seslerini ve haklılıklarını ülke gündemine taşımak işlevini aşacak biçimde uzun süreli çalışmaktan kaçınmaları ve hizmeti esaslı şekilde aksatmaları yukarıda belirtilen ölçülülük ilkesiyle bağdaşmayacaktır. Yapılan grev sonucu Türk Hava Yollarında yürütülen işin 03.00-24.00 saatleri arasında, uzun sayılabilecek bir süre ve önemli derecede aksadığı dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Sefer iptali ve gecikmelerinden dolayı binlerce yolcunun mağduriyeti ve işletmenin bu yüzden maruz kalacağı olası zarar miktarı da göz önüne alındığında, grevin süresi itibariyle ölçülülük ilkesinin ihlal edildiği kabul edilmelidir.

Yukarıda belirtilen ulusal ve uluslararası hukuk ilkeleri uyarınca işçilerin barışçıl toplu eylemlerde bulunma hakları bulunmakta ise de, eylemin ve işyerinin niteliği dikkate alındığında toplu iş bırakma eylemine son çare olarak başvurulmadığı ve ölçülülük ilkesinin dikkate alınmadığı sonucuna varılmıştır. Bu sebeple davacının söz konusu davranışı, kural olarak, fesih için haklı sebep teşkil etmektedir. Ancak, fesih tarihi itibariyle iş sözleşmesi hükmü olarak devam eden önceki toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca Disiplin Kurulu Kararı alınmadan yapılan feshin haksız olduğu kabul edilmiştir. Öte yandan, Disiplin Kurulu Kararının alınmamış olması feshi haksız hale getirmekte ise de, Yargıtay uygulamasına göre geçerli sebebi ortadan kaldırmadığından, davalı işverence yapılan feshin geçerli sebebe dayandığı kabul edilerek, 4857 sayılı İş Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 104,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 16.05.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Somut olayda, toplu iş sözleşmeleri görüşmeleri devam etmekte iken, hava taşımacılığı işinin grev yasağı kapsamına alınmasına yönelik kanun değişikliği teklifi verilmesi üzerine davalı işverene ait işyerlerinde toplu olarak doktor raporu alınmak suretiyle işin bırakıldığı dosya içeriği ile sabittir.

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 16.05.2013 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Somut olayda, toplu iş sözleşmeleri görüşmeleri devam etmekte iken, hava taşımacılığı işinin grev yasağı kapsamına alınmasına yönelik kanun değişikliği teklifi verilmesi üzerine davalı işverene ait işyerlerinde toplu olarak doktor raporu alınmak suretiyle işin bırakıldığı dosya içeriği ile sabittir.

En etkili iş mücadelesi aracı olan grev hakkının yasaklanması yönündeki yasa değişikliği teklifine karşı davacı ve arkadaşlarının gerçekleştirdiği işi bırakma eyleminin ulusal mevzuatımızca yasa dışı grev niteliğinde olduğu açıktır. Ne var ki, Türkiye’nin de onayladığı uluslararası sözleşmelere göre işçi hak ve menfaatlerinin ve özellikle sendikal özgürlüklerinin kısıtlama girişimlerine karşı işçilerce yapılan protestoların barışçıl olması koşuluyla demokratik tepki olarak nitelendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir. Somut olayda da siyasi iradenin getirmek istediği grev yasağına karşı yapılan toplu eylemin demokratik tepki olduğu açıktır. Bu itibarla, rapor almak suretiyle gerçekleştirilen toplu eylemin demokratik tepki niteliğinde olduğuna yönelik sayın çoğunluğun tespitine aynen katılıyorum. Ancak, bu tepkinin barışçıl amaçtan uzaklaşıp uzaklaşmadığı ve ölçülülük ilkesinin ihlal edilip edilmediğinin belirlenmesinde eylemin süresi ile birlikte eylem sonucu meydana gelen zarar miktarının da somut olarak belli olması gerekir. Salt süre yönünden ölçülülük ilkesine uyulup uyulmadığının denetlenmesi doğru olmaz. Bu nedenle zarar miktarı konusunda davalı tarafın beyanı ile yetinilmeyerek, zararın bilirkişi aracılığıyla tespit edilmesinden sonra sözü edilen ilke çerçevesinde değerlendirme yapılmalıdır. Hükmün bu yönden araştırma ve incelemeye yönelik olarak bozulması gerektiğinden sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum. 16.05.2013

MUHALEFET ŞERHİ

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, kararın onanması gerekir görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılamıyorum. 16.05.2013
Yargıtay — Esas No: 2012/379, Karar No: 2012/2715, Tarih: 09.04.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/379 E.  ,  2012/2715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, şikayet olunanın takip alacaklısı olduğu ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2009/1137 sayılı dosyasında davadışı borçlunun taşınmazının satıldığını, elde edilen paranın alacaklılara ödenmesi açısından hazırlanan 15.10.2009 tarihli sıra cetvelinde birinci sırada gösterilen davalı ...'in haczinden bir gün evvel kendi hacizlerinin kesinleştiğini, bu nedenle ilk sıranın kendilerine verilmesi gerekirken sıra cetvelinin hatalı düzenlendiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile yeniden düzenlenmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, kendilerinin satışa konu taşınmaza şikayetçiden daha önce ihtiyati haciz koydurduklarını, şikayetçi tarafın borçluya gönderdiği ödeme emrinin usulsüz olduğundan hacizlerinin kesinleşmediğini, İİK'nun 261 ve 100. maddeleri gereği hem şikayetçi hem kendilerinin ihtiyati haczi kesinleştiğinden paylaştırmanın garameten yapılması gerektiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi ek raporuna göre; İİK'nun 268 ve 100. maddeleri de nazara alınarak 15.10.2009 tarihli sıra cetvelinin iptali ile bu takip dosyasında satış bedelinin tamamının şikayetçinin alacaklı olduğu ... 12. İcra Müdürlüğü'nün 2009/1772 sayılı dosyasına ödenmesi gerektiği gerekçesiyle şikayetin kabulüne, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.04. 2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3687, Karar No: 2016/953, Tarih: 26.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/3687 E.  ,  2016/953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm davalılar ... ve ... vekillerince temyiz edilmiş, davalı ... vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 26.01.2016 Salı günü davacılar vekili .... ... ile davalı ... vekili ..... geldiler. Diğer davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili birleşen davada, davalıların sürücüsü ve maliki oldukları aracın yaya olan müvekkiline çarpması sonucu müvekkilinin yaralandığını, kaza sonrasında psikolojik sorunları yanında, küçük ve büyük tuvaletini hissetmesine yarayan sinirlerin zarar görmesi nedeniyle tuvaleti geldiğinde hissedemediğini ve kısmi oranda malul kaldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 500 TL iş göremezlik zararı ile 2.500 TL manevi tazminatın

olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, daha sonra aracın sigorta şirketi de davalılar arasına eklenerek açılan asıl davada ise 44.500 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...... vekili, müvekkilinin araç sürücüsünün kusuru oranında ve poliçe limitleri dahilinde sorumlu olduğunu belirtmiş, diğer davalıların vekilleri ayrı ayrı sundukları cevap dilekçelerinde, ileri sürülen işgücü kaybının ispatlanması gerektiğini, ispatlansa dahi kaza ile arasında uygun illiyet bağı olup olmadığı hususunun da açıklığa kavuşturulması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile 18837,45 TL maddi tazminatın davalılar ... ve ...'tan olay tarihinden, davalı sigorta şirketinden poliçe limiti ile sınırlı ve dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, 1.100 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar ... ve ...'tan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava, trafik kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili davasının açarken, davacıda yaralanmaya bağlı cismani zarar dışında davacıda özellikle kaza sonrası ortaya çıkan psikolojik sorunlar, enürezis ve enkoprezise bağlı maluliyet ortaya çıktığını ileri sürmüş olup, dosya içerisinde bulunan tüm tedavi evrakları ve tıbbi raporlarda da davacı ...'un anılan travma sonrası stres bozukluğu, enürezis ve enkoprezis nedeniyle uzun süre tedavi gördüğü anlaşılmaktadır. Oysa hükme esas alınan 09.07.2012 tarihli Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu raporunda, davacının kırığa bağlı maluliyetine değinilmiş, ancak iddia olunan hususlarda hastanın öyküsü rapora geçmekle beraber bir değerlendirme yapılmamıştır.

Açıklanan nedenlerle davacının tüm tedavi evrakları ile birlikte muayenesi de yapılarak, Adli Tıp Kurumu Genişletilmiş

Genel Kurulu'ndan davacının maluliyetine ilişkin yeterli ve gerekçeli bir rapor aldırılarak sonucuna göre karar vermek gerekirken, yazılı olduğu üzere eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekili ve davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.350,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalı ...'a verilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı ... yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, 26.01.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/884, Karar No: 2019/9843, Tarih: 23.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/884 E.  ,  2019/9843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre bir kimseye tebligat yapılabilmesi için evvela o dava veya takipte muhataba sözkonusu tebligattan önce usulüne uygun olarak bir tebligat yapılmış olması gerekir. Diğer bir anlatımla muhataba daha öncesinde usulüne göre herhangi bir tebligat yapılmamışsa sonraki tebligatların 35. madde kapsamında yapılması mümkün değildir. Kaldı ki, aynı maddenin ikinci fıkrası gereğince muhataba daha önce usulüne uygun yapılmış bir tebligat olsa dahi, tebligat esnasında muhatabın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin de tespit edilememesi gerekir. Muhatabın adres kayıt sisteminde adresinin bulunması halinde sonraki tebligatların 35. madde kapsamında yapılması mümkün değildir.

Davalı ...'a gerekçeli karar 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 35. maddesine göre "... ..." adresine tebliğ edilmiş ise de söz konusu tebligat usulüne uygun olarak yapılmamıştır.

Davalı ...'ın kimlik numarası dosya içerisindeki belgelerde mevcut olup (T.C kimlik no: ...) Uyap sisteminden yapılacak kontrol ile mernis adresi olup olmadığının tespiti gerekmektedir. Eğer davalının adres kayıt sisteminde kayıtlı bir adresi var ise gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin bu adrese tebliğ edilmesi gerekmektedir.

O halde, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi gereğince adı geçen davalının güncel adresinin Tebligat Kanunu'nda yapılan değişiklikler dikkate alınmak suretiyle usulüne uygun şekilde araştırılarak gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22917, Karar No: 2021/20458, Tarih: 23.06.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/22917 E.  ,  2021/20458 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

İmar kirliliğine neden olma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 184/1, 43/2 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca cezasının 7.600,00 Türk lirası adlî para cezasına çevrilmesine dair Gaziosmanpaşa 19. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/03/2020 tarihli ve 2019/472 esas, 2020/139 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "Dosya kapsamına göre, 5237 Kanun'un "Kısa Süreli Hapis Cezasına Seçenek Yaptırımlar” başlıklı 50. maddesinin 1. fıkrasında yer alan, “Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre; a) Adlî para cezasına....çevrilebilir" şeklindeki ve anılan Kanun'un "Süreli Hapis Cezası” başlıklı 49. maddesinin 2. fıkrasında yer alan, "Hükmedilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, kısa süreli hapis cezasıdır." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 184/1, 43/2, ve 62. maddeleri uyarınca verilen ve kısa süreli olmayan 1 yıl 15 gün hapis cezasının, seçenek yaptırım olarak adlî para cezasına çevrilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

I- Hukuksal Değerlendirme:

5237 sayılı TCK'nun “Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar” başlıklı 50. maddesi;

“(1) Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre;

a) Adli para cezasına,

b) Mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle, tamamen giderilmesine,

c) En az iki yıl süreyle, bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla, gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etmeye,

d) Mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle, belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanmaya,

e) Sağladığı hak ve yetkiler kötüye kullanılmak suretiyle veya gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılarak suç işlenmiş olması durumunda; mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle, ilgili ehliyet ve ruhsat belgelerinin geri alınmasına, belli bir meslek ve sanatı yapmaktan yasaklanmaya,

f) Mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya,

Çevrilebilir.

(2) Suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez.

f) Mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya,

Çevrilebilir.

(2) Suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez.

(3) Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, mahkum olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış veya altmış beş yaşını bitirmiş bulunanların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.

(4) Taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezası uzun süreli de olsa; bu ceza, diğer koşulların varlığı halinde, birinci fıkranın (a) bendine göre adli para cezasına çevrilebilir. Ancak, bu hüküm, bilinçli taksir halinde uygulanmaz.

(5) Uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir.

(6) Hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet Savcılığı'nca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi halinde, hükmü veren mahkeme kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verir ve bu karar derhal infaz edilir. Bu durumda, beşinci fıkra hükmü uygulanmaz.

(7) Hükmedilen seçenek tedbirin hükümlünün elinde olmayan nedenlerle yerine getirilememesi durumunda, hükmü veren mahkemece tedbir değiştirilir” hükmünü içermektedir.

İncelenen somut olayda; İmar kirliliğine neden olma suçundan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 184/1, 43/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 15 gün hapis cezasının kısa süreli olmadığı ve seçenek yaptırıma çevrilemeyeceği gözetilmeden; seçenek yaptırım olarak adli para cezasına çevrilmesi hukuka aykırıdır.

II- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

İmar kirliliğine neden olma suçundan sanık ... hakkında, Gaziosmanpaşa 19. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09/03/2020 tarihli ve 2019/472 esas, 2020/139 sayılı kararının, CMK'nın 309. maddesi uyarınca, aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 23/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/48925, Karar No: 2012/7811, Tarih: 08.03.2012

**9. Hukuk Dairesi         2009/48925 E.  ,  2012/7811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yeni eğitimci gideri, ihbar tazminatı ve cezai şart talebinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 08.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2838, Karar No: 2012/4764, Tarih: 24.05.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/2838 E.  ,  2012/4764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine, DSİ Genel Müdürlüğü ve ... aralarındaki tescil davasının kabulüne dair Antalya 6. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.09.2010 gün ve 151/321 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili (DSİ ve Hazine adına) tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun "Hazine birliği" ni düzenleyen 6/2. maddesi ile aynı kanunun 12/3 maddesinin bu kanuna ekli (I) sayılı cetvelde yer alan kamu idarelerini genel bütçe kapsamında göstermesi karşısında (I) sayılı cetvelde yer alan DSİ Genel Müdürlüğü de genel bütçeye dahil olup 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesine göre harçtan muaf bulunduğundan Hazine ve DSİ Genel Müdürlüğünden harç alınmasına mahal olmadığına 24.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2872, Karar No: 2007/16513, Tarih: 26.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/2872 E.  ,  2007/16513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 1.Aile Mahkemesi

TARİHİ :16.11.2006