muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19489, Karar No: 2017/25512, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/19489 E.  ,  2017/25512 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13221, Karar No: 2012/10943, Tarih: 26.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13221 E.  ,  2012/10943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

... olarak görülen davada Rize 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/04/2011 tarih ve 2010/562-2011/142 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili olduğu ...'nin arşiv bölümünü sel sularının bastığını, arşivin zemininde bulunan dosyaların ıslanarak okunamayacak derecede tahrip olduğunu, Rize ilindeki yüksek nem derecesi dolayısıyla evrakların zamanla daha kötü bir hal aldığını ileri sürerek bu evraklar için zayi belgesi verilmesini talep edilmiştir.

Mahkemece, iddia, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, evrakların zayi olmasına davacının ihmali, defter ve belgelerini korumak amacıyla gerekli dikkat ve özeni göstermemesinin yol açtığı, TTK 68/son maddesine göre ziyaa uğramanın davacının iradesi dışında, sel, deprem, yangın vb. doğal sebeplerle meydana gelmesi gerektiği, kimseye kendi kusurundan kaynaklanan nedenlerle zayi belgesi verilemeyeceği, 15 günlük hak düşürücü sürenin de geçmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10164, Karar No: 2015/15369, Tarih: 24.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/10164 E.  ,  2015/15369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Selendi Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2015

NUMARASI : 2015/18-2015/61

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılar ile müvekkili arasında yapılan eczane devri protokolü içeriğine göre davalılara müvekkili tarafından keşide edilen 112.000,00 TL bedelli bononun verildiğini, bedelinin ödenmesine rağmen müvekkili aleyhine bonoya dayalı icra takibi yapıldığını belirterek takibe konu bono sebebiyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı G.. K.. vekili ve davalı Y.. B.., ödemelerin bir kısmının davacının başka bir borcu karşılığı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemenin davanın reddine yönelik verdiği 03/12/2013 tarihli, 2013/96 Esas, 2013/90 sayılı Kararı, Dairemizin 20/11/2014 tarih, 2014/7578 Esas ve 2014/16665 sayılı ilamında belirtilen "Dava, icra takibine konu bonodan dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Taraflar arasında düzenlenen 31.03.2010 tarihli mutabakat uyarınca uyuşmazlık konusu olan 112.500,00 TL bedelli bononun 2010 yılı Nisan, Mayıs Haziran aylarında ödeneceği kararlaştırılmış, dava konusu olmayan bononun ise Haziran ayından sonra başlayan taksitlerle ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı tarafından yapılan ödemelerin öncelikle mutabakat gereği 112.500,00 TL bedelli bonodan mahsubu gerekirken mahkemece yanlış değerlendirme sonucu bir kısım ödemelerin dava dışı bonodan mahsup edilerek yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir." gerekçeleriyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne ve kötüniyet tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı G.. K.. vekilinin tüm, davalı Y.. B.. vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

.../...

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı G.. K.. vekilinin tüm, davalı Y.. B.. vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

.../...

2-İİK 72/5. maddesinde '' ... Borçluyu menfi tespit davası açmaya zorlayan takibin haksız ve kötüniyetli olduğu anlaşılırsa talebi üzerine, borçlunun dava sebebiyle uğradığı zararın da alacaklıdan tahsiline karar verilir...'' denilmektedir. Somut olay bakımından aleyhine tazminata hükmolunan davalılardan Y.. B.. takibe dayanak senette lehdar olarak yer almakta olup, diğer davalı G.. K..'ın ciro yoluyla hamil sıfatıyla davacı keşideci aleyhine icra takibi başlattığı görülmektedir. Bu olgular karşısında takipte alacaklı sıfatı bulunmayan davalı lehdar Y.. B.. aleyhine tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı G.. K.. vekilinin tüm, davalı Y.. B.. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı Y.. B.. lehine BOZULMASINA, peşin harçların istek halinde iadesine, 24.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6627, Karar No: 2024/2951, Tarih: 17.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/6627 E.  ,  2024/2951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2160 Esas, 2022/1355 Karar

HÜKÜM : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2010/127 E., 2019/115 K.

Taraflar arasındaki endüstriyel tasarıma tecavüzün tespiti men'i ile maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin endüstriyel tasarımı kendisine ait mobilya ayak ve parçaları için 29.09.2005 tarihinde tasarım tescili aldığını, davalının tasarım tescili müvekkiline ait mobilya ayak ve parçalarının ayırt edilemeyecek kadar benzerini müvekkilinden izin almadan ve bilgi vermeden ürettiğini ve sattığını, bu durumun İzmir 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/560 D.İş ve İzmir Fikri Sınai Haklar Mahkemesi'nin 2010/11 D.İş sayılı dosyaları ile tespit edildiğini belirterek, davalının eyleminin müvekkilinin tasarım hakkına tecavüz oluşturduğunun tespiti ile tecavüzün önlenmesine, 554 sayılı Endüstriyel Tasarımların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (554 sayılı KHK) 49 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği üretilen ürünlere, bunların üretiminde kullanılan araçlara el konulmasına, davalının tecavüzü olmasaydı davacının ortağı olduğu şirketin elde edeceği muhtemel kazancın tespiti yöntemine göre fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline ve tespit dosyalarındaki giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, daha sonra maddi tazminat talebini 74.283,49 TL'ye ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı taraf davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamına göre, davaya dayanak tasarım tescil belgesinin hükümsüzlüğü istemli davanın reddedildiği ve derecattan geçerek kesinleştiği, anılan tescilin 29.09.2005 tarihinden itibaren korunduğu ve davanın ilk 5 yıllık koruma süresi içerisinde açıldığı, dava tarihi itibariyle 554 sayılı KHK hükümlerinin yürürlükte olduğu, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun yürürlüğünden önce başvurulan belgelerin, önceki mevzuata göre sonuçlandırılacağının düzenlendiği ancak korumaya ilişkin böyle bir düzenleme bulunmadığı, korumanın, yürürlükteki mevzuata tabi olduğu, koruma bakımından somut olayın değerlendirilmesinin her iki mevzuata göre de değişmeyeceği, davalının mobilya ayağı ürünlerinin (... ve ... kodlu) davacıya ait 2005/03893 nolu tasarımın koruma kapsamına girdiği yönünde deliller bulunduğu, İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2010/11 D.İş tespit dosyasında, bu tasarım kapsamındaki 1/1 ve 1/2 tasarımları ihlal edici ürünlerin davalı tarafından üretildiğinin belirlendiği, keza İzmir 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/560 D.İş sayılı dosyasında da tespit bulunduğu, bilirkişi raporunda davalının üretip sattığı ... ve ... kodlu mobilya ayağı tasarımlarının tescil kapsamında olduğunun, ihlal oluşturduğunun ve davacının 74.283,49 TL kâr kaybına uğradığının mütalaa edildiği, aynı bilirkişilerden alınan ek raporda yoksun kalınan kârın bu kez 33.622,49 TL olduğunun bildirildiği, ihlalin 2009 yılından itibaren başladığının İzmir 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin tespitinden anlaşıldığı, 6769 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile 149 ve 151 inci maddeleri ile 554 sayılı KHK'nın 48 inci maddesi uyarınca davanın kısmen kabulünün gerektiği, 6769 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesi uyarınca tasarım ihlali nedeniyle, tasarım sahibi davacının manevi tazminat isteme hakkının da bulunduğu gerekçesiyle, davalının davacıya ait tasarım tescili kapsamına giren mobilya ayağı ürünlerini (... ve ... kodlu) üretmesinin, satmasının, tasarım hakkını ihlal ettiğinin tespitine, önlenmesine, 1.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden, 32.622,49 TL'nin ıslah tarihinden itibaren ticari faiziyle davalıdan tahsiline, 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren ticari faiziyle davalıdan tahsiline, tecavüz oluşturan ürün ve kalıplara el koyulmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece savunma haklarının kısıtlandığını, 19.06.2019 tarihli duruşmaya mazeret dilekçesi gönderdiklerini, Mahkemece "davalı vekilinin mazeretinin kabulü ile duruşma gününün UYAP'tan alınmasına, gelecek celse sözlü yargılama bitirilerek karar verileceğine" şeklinde karar verildiğini, ancak e-tebligat adreslerinin bulunmasına rağmen kabul edilen mazerete ilişkin olarak tebligat yapılmadan uyaptan öğrenme diyerek yeni bir tebliğ usulü geliştirildiğini, bu usulün Yargıtay kararlarına göre geçersiz olduğunu, son duruşmaya gönderilen mazeret dilekçesinin duruşma tutanağına dahi geçirilmediğini, kabule şayan mazeretlerinin reddi ile usulsüz ve tebliğsiz olarak tahkikatın bitirilerek sözlü yargılamaya geçilmesinin yasa ve usule aykırı olduğunu, ayrıca mevcut dosya kapsamına göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesinin hukuken hatalı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, Mahkemece 19.06.2019 tarihli celsede, tahkikat aşaması bitmiş olmakla gelecek celse sözlü yargılama aşamasına geçilmesine, davalı vekilinin mazeretinin kabulüne, yeni duruşma gününü uyap üzerinden öğrenmesine karar verilmiş ve bu duruşma zaptı ya da 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 186 ncı maddesi uyarınca sözlü yargılamaya geçileceği ihtarlı sözlü yargılama duruşma günü davalı vekiline tebliğ edilmemiş ise de; davalı vekilinin sözlü yargılama duruşma gününü Uyap üzerinden öğrenip sözlü yargılamanın yapıldığı duruşmaya yine mazeret dilekçesi ibraz ederek katılmadığı anlaşıldığında savunma hakkının kısıtlandığı yönündeki istinaf itirazlarının yerinde olmadığı; davacıya ait tescilli mobilya ayağı tasarımları ile davalıya ait işyerinde üretildiği tespit edilen ürünler bilirkişi marifetiyle karşılaştırıldığında davalı yanın ürettiği ürünlerin davacıya ait tasarımın ekindeki 1.1, 1.2, 2.1 nolu görsel ve tarifnamedeki ile birebir aynı olduğunun, davalı tarafa ait olup birer örneği dosyalarda mevcut olan ürün kataloglarında yer alan "..." kodlu diğer ürünler ile "..." kodlu ürünlerin ise dava konusu davacı tasarımları ile belirgin şekilde benzer olduklarının ve bu durumun davacının tasarım hakkına tecavüz oluşturduğunun tespit edildiği, davacının ortağı olduğu şirketin 2009 ve 2010 yıllarındaki toplam cirosunun 2008 yılına göre yükseldiği, ancak dava konusu tasarımla ilgili ürün satışlarının düştüğü, dava konusu endüstriyel tasarıma konu ürünlerin satışlarındaki düşüşlerin davalının tasarım hakkına tecavüz oluşturan üretim ve satışlarından kaynaklandığı, davalının tecavüzü olmasaydı davacının ortağı olduğu şirketin elde edeceği muhtemel kazancın 74.283,49 TL olacağının tespit edildiği, ek raporda ise asıl raporda ciro ve kârlılık yönünden 2009 yılının tamamı ve 2010 yılında da dava tarihine kadar olan dönem için 9 aylık hesaplama yapıldığı, bu defa davacının ortağı olduğu şirketin yasal defter ve belgeleri üzerinde ilk tespit tarihi olan 30.10.2009 tarihine kadar olan dönem için yapılan incelemelerde davacı şirketin uğradığı kar kaybının tespit edildiği gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkmesince istinaf sebeplerinin kanunda olmayan gerekçeyle reddedildiğini, istinaf dilekçesinde belirttikleri hususları tekrar ettiklerini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, endüstriyel tasarıma tecavüzün tespiti, men'i ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkmesince istinaf sebeplerinin kanunda olmayan gerekçeyle reddedildiğini, istinaf dilekçesinde belirttikleri hususları tekrar ettiklerini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, endüstriyel tasarıma tecavüzün tespiti, men'i ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (Anayasa) 36 ncı maddesi.

2.6100 sayılı Kanun'un 27 nci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. 554 sayılı KHK'nın 48 ve devamı hükümleri.

3. Değerlendirme

6100 sayılı Kanun'un hukuki dinlenilme hakkını düzenleyen 27 nci maddesinde bu hakkın; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içerdiği düzenlenmiştir.

Somut davada, davalı vekilinin 18.06.2019 tarihli dilekçesinde mazeret bildirerek duruşma gününün kendisine posta yoluyla bildirilmesini talep etmesine rağmen, Mahkemece 19.06.2019 tarihli celsede mazeretin bu seferlik kabulüyle duruşma gününün UYAP'tan öğrenilmesine ve gelecek celse sözlü yargılama bitirilerek karar verileceğine dair karar verilmesi ve bu kararın davalı vekiline tebliğ edilmemiş olması doğru olmadığı gibi; davalı vekilinin müteakip 26.06.2019 tarihli son celseden önce 24.06.2019 tarihinde sunduğu mazeret dilekçesinde duruşma gününün UYAP'tan yeni öğrenildiğini ancak başka bir mahkemede duruşmaları olduğundan 26.06.2019 tarihli celseye katılamayacaklarını ve bu nedenle duruşmanın ertelenmesiyle yeni günün e-postayla bildirilmesini talep ettiği, buna rağmen Mahkemece davalı vekilinin anılan son mazeret talebine ilişkin olumlu ya da olumsuz karar verilmeksizin doğrudan davanın esası hakkında 6100 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinde düzenlenen hukuki dinlenilme hakkını da ihlal edecek şekilde davalı vekilinin yokluğunda karar verilmiş olması da doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14720, Karar No: 2019/22709, Tarih: 10.12.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/14720 E.  ,  2019/22709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın oğlu olan mağdurun küfretmesi üzerine onu uyarmasına rağmen küfretmeye devamı sonrasında mağdurun poposuna ve bacaklarına terlikle vurunca mağdurun kaçarak kafasını masaya çarptığı olayda, sanığın aşamalardaki terlikle vurduğuna ilişkin ikrar içeren savunması, 25.03.2015 tarihinde Bartın Devlet Hastanesinden alınan genel adli muayene formunda '' sol göz altında 3\*3 cm'lik morluk ve hassasiyet, sağ temporal bölgede 4-5 cm'lik kesi ve hassasiyet mevcuttu. ... tehlikesi mevcut bulgularla yoktur. Basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği ve kesin hekim raporu plastik cerrahi tarafından verilecektir. Durumu bildirir geçici rapordur'' ve 04.06.2015 tarihinde Tekirdağ Devlet Hastanesinde tanzim olunan plastik cerrahi uzmanından alınan raporda ''Muayenesinde yüzünde kalıcı iz saptanmıştır. Sağ infraorbital alanda 4 cm eski kesi alanı var. Yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin BTM ile giderilebilecek ölçüde hafiftir.... yüzünde sabit ize neden olmamıştır'' şeklindeki yaralanmayı ortaya koyan raporlar ile tüm dosya içeriğine göre, sanığın mağdur oğlunu yaraladığı sabit olduğu halde yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle atılı suçtan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA,10.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.