muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3015, Karar No: 2022/151, Tarih: 17.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/3015 E.  ,  2022/151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin esastan reddi ile re'sen 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilmek suretiyle yeniden esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile re'sen 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kapama bodur elma bahçesi niteliğindeki Bursa İli, Yenişehir İlçesi, Kurtuluş Mahallesi 162 ada 3 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi yönünden hükmün resen düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Tespit edilen bedele dava tarihinden dört ay sonrası olan 19.05.2017 tarihinden itibaren faiz yürütülmesine ve ilk kararla hükmedilen bedele ilk karar tarihine kadar faiz uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, faiz başlangıç ve bitiş tarihlerinin hatalı gösterilmesi,Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Tespit edilen bedele dava tarihinden dört ay sonrası olan 19.05.2017 tarihinden itibaren faiz yürütülmesine ve ilk kararla hükmedilen bedele ilk karar tarihine kadar faiz uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, faiz başlangıç ve bitiş tarihlerinin hatalı gösterilmesi,Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin 2021/167 Esas - 2021/161 Karar sayılı ilamının hüküm fıkrasının (B) harfi ile gösterilen bendinin (5) numaralı alt bendinde yer alan (18/01/2017 tarihinden mahkeme karar tarihi olan 27/11/2019 tarihine kadar, fark bedel olan 73.659,13 TL’sine 18/01/2017) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (19/05/2017 tarihinden mahkemenin ilk karar tarihi olan 04/07/2017 tarihine kadar, fark bedel olan 73.659,13 TL’sine 19/05/2017) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15368, Karar No: 2017/17171, Tarih: 03.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15368 E.  ,  2017/17171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ... Büyükşehir Belediyesi ve Artuklu Belediyesine karşı açılan davanın idari yargı görevli olduğundan bahisle reddine, davalı ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki ... mahallesi ... parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tespiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak ;

Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin %1'ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17848, Karar No: 2012/2752, Tarih: 13.02.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/17848 E.  ,  2012/2752 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun vücudunda oluşan ve hayat fonksiyonlarına ağır derecede etkisi olacağı bildirilen “sol ayak bileğinin distal epifiz kırığı, tibianın alt uç kırığı, femur şaf kırığı” nın kabul edildiği üzere 40 cm. yüksekliğindeki orta refüjden sanığın herhangi bir etkisi olmadan düşmesi sonucu oluşup oluşmayacağının gerekçeleri ile değerlendirilerek; gerektiğinde ve mümkün ise mağdurun olay yerinde bulunduğu bildirilen ağabeyinin dinlenmesine, teknik ve doktor bilirkişilerden yeniden rapor alınmasını müteakip sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini, kaldı ki mağdurun sanığın aracının rüzgârı ile düşüp yaralandığının kabulü halinde bile eylemin taksirle yaralama suçunu oluşturup oluşturmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/50, Karar No: 2012/14830, Tarih: 06.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/50 E.  ,  2012/14830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Davalılardan ...' nın vakfın müdürü, davalı ...' in vakfa bağlı dersanenin muhasebe müdürü, davalı ...' ın sorumlu müdür olarak görev yaptığını, vakıf hesabına yatırılması gereken 7.566.00.TL' yı davalıların uhdelerinde bulundurduklarını ileri sürerek 7.566.00.TL' nın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, ayrı ayrı davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalılar arasındaki ilişki hizmet sözleşmesine dayanmaktadır. Bu gibi hizmet sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıklara ilişkin davalara bakmaya 4857 ve 552l sayılı Kanunların 1.maddeleri hükmü gereğince ... Mahkemeleri görevlidir. Mahkemece bu yönler gözönünde tutularak Sincan' da ayrı bir ... mahkemesi olduğu da dikkate alınarak dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekir.

O halde, Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla verilmiş bulunan karar bozulmalıdır. Bozma nedenine göre davacının öne sürdüğü temyiz nedenlerinin şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan 115,00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 6.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9212, Karar No: 2008/7519, Tarih: 28.05.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/9212 E.  ,  2008/7519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Pendik 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.12.2006
Yargıtay — Esas No: 2016/8210, Karar No: 2016/8157, Tarih: 17.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/8210 E.  ,  2016/8157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davada ... Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti'nce verilen 22/05/2015 tarih ve 2015/339 sayılı karar, taraf vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, saklanmak üzere tevdi edildiği ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmiş olup dosya için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin yurtdışına aşılı karpuz fidesi ihraç ettiğini, bu kapsamda davalı tarafından nakliyat emtia sigorta poliçesi düzenlendiğini, ancak fideler uygun sıcaklık şartlarında taşınmadığından varma yerinde yapılan kontrollerde yanmış ve canlılığını yitirmiş ve tarımda kullanılamayacağının tespit edildiğini, oluşan zarardan davalının poliçe gereği sorumlu olduğunu ileri sürerek zararının tazmini amacıyla sigorta tahkim heyetine başvuru yapmıştır.

Davalı vekili; davacı tarafından taşınacak malın canlı fide olduğunun söylenmediğini, bilgilendirme yükümlülüğüne aykırı davranıldığını, taşımanın dar kamyon klozuna göre yapıldığını, buna göre gerçekleşen hasarın genel şartlarda sayılan hallerden olmadığından teminat dışı olduğunu savunarak başvurunun reddini istemiştir.

Sigorta uyuşmazlık hakem heyetince; davacının taşınan malın canlı fide olduğunu sigorta şirketine bildirmediği, davalının da buna göre teminatı belirlediği ancak teminatın kapsamına dair akidine yeterli bilgi vermediği, hasar poliçe kapsamında olmamakla birlikte her iki tarafın da bilgilendirme yükümlülüğüne aykırı davrandığ, tarafların yüzde elli oranın da kusurlu bulunduğu gerekçesiyle 28.617,48 EURO tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Tarafların uyuşmazlık hakem heyeti kararına itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyeti'nce dosya incelenmiş ve kusurun taraflar arasında yüzde elli oranında paylaştırılmasının hakkaniyete uygun olacağı gerekçesiyle itirazların reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, nakliyat emtia sigorta poliçesine dayalı tazminat talebine ilişkin olup, taraflar tahkim yoluna başvurmuş, uyuşmazlık hakem heyetince verilen karara tarafların itirazı üzerine itiraz hakem heyetince verilen karar taraflarca temyiz edilmiştir. Davalı; taşınacak malın canlı fide olduğunun kendisine bildirilmediğini savunmuş, davacının bilgilendirme yükümlülüğüne aykırı davrandığı gerekçesiyle kusurun yüzde ellisi davacı üzerinde bırakılmış; aynı şekilde bilgilendirme yükümlülüğünü ihlal ettiği ve poliçenin teminat kapsamı hakkında sigortalısını aydınlatmadığı gerekçesi ile de davalı yüzde elli kusurlu bulunmuş, böylece kusur taraflar arasında

paylaştırılmıştır. Ancak sigorta poliçesi incelendiğinde sigorta konusu emtia cinsi olarak “muhtelif canlı ürünler-fide” açıklaması yer almaktadır. Bu haliyle düzenlenen poliçe ile emtianın nakliyesi gerçekleştirilmiş ve varma yerinde fidelerin yapraklarının kuruduğu ve yandığı tespit edilmiş, alıcı firma tarafından emtia kabul edilmemiştir. 6102 sayılı TTK'nın 1421. madde düzenlemesine göre, “Aksine sözleşme yoksa, sigortacının sorumluluğu primin veya ilk taksidinin ödenmesi ile başlar; kara ve denizde eşya taşıma işlerine ilişkin sigortalarda, sigortacı, sözleşmenin yapılmasıyla sorumlu olur.” Bu durumda sigorta koruması altındaki emtia zarar gördüğünden poliçe kapsamında sigortalının zararının giderilmesi gerekecektir. Davacı sigortalı, sigorta şirketince taşınacak emtianın niteliğinin ve +12derecede taşınması gerektiğinin bilinmesine rağmen kendilerine sigortanın teminat kapsamı hakkında yeterince bilgi verilmediğini ve sigorta şirketinin aydınlatma yükümlülüğüne aykırı davrandığını ileri sürerek kendisine kusur izafe edilemeyeceğini savunmaktadır. Nitekim 6102 sayılı TTK'nın 1423. maddesi ile de sigorta şirketinin aydınlatma yükümlülüğü düzenlenmiş olup, buna göre “sigortacı ve acentesi, sigorta sözleşmesinin kurulmasından önce, gerekli inceleme süresi de tanınmak şartıyla kurulacak sigorta sözleşmesine ilişkin tüm bilgileri, sigortalının haklarını, sigortalının özel olarak dikkat etmesi gereken hükümleri, gelişmelere bağlı bildirim yükümlülüklerini sigorta ettirene yazılı olarak bildirir. Ayrıca, poliçeden bağımsız olarak sözleşme süresince sigorta ilişkisi bakımından önemli sayılabilecek olayları ve gelişmeleri sigortalıya yazılı olarak açıklar. Aydınlatma açıklamasının verilmemesi hâlinde, sigorta ettiren, sözleşmenin yapılmasına ondört gün içinde itiraz etmemişse, sözleşme poliçede yazılı şartlarla yapılmış olur. Aydınlatma açıklamasının verildiğinin ispatı sigortacıya aittir.” Buna göre; sigorta poliçesinde emtianın niteliği belirtildiğine ve buna rağmen davalı sigortacının yeterli koruma kapsamı sunmayan poliçe tanzim ettiği ve poliçenin içeriğine ilişkin aydınlatma yükümlülüğüne aykırı davrandığı sabit olduğuna göre; davacı sigortalının bilgilendirme yükümlülüğüne aykırı davrandığı gerekçesiyle kusur oranlarının değerlendirilmesi ve taraflar arasında kusurun paylaştırılması doğru olmamış, hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.095,36 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 17/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10049, Karar No: 2014/14985, Tarih: 26.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10049 E.  ,  2014/14985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 16. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2013/562-2013/223

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24515, Karar No: 2015/14951, Tarih: 03.09.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/24515 E.  ,  2015/14951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yenişehir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2012/433-2013/194

S.. Ö.. ve S.. Ö.. ile S.. Ö.. ve A.. Ö.. aralarındaki dava hakkında Yenişehir Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 09.05.2013 tarih ve 433/194 sayılı hükmün Daire'nin 30.06.2014 gün ve 2013/21978-2014/13843 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Davacılar vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan ve HUMK'nun 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, anılan Kanunun 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK'nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye irad kaydına ve aşağıda dökümü yazılı 52,40 TL peşin harcın red harcına mahsubu ile kalan 5,20 TL’nin karar düzeltme isteyen davacılardan alınmasına, 03.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15083, Karar No: 2010/16292, Tarih: 06.10.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/15083 E.  ,  2010/16292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Beyoğlu 1.Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.11.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle davalı kadının "eşimi istemiyorum, başka sevdiğim var" diye söylediği ve birlik görevlerini yerine getirmediği, buna karşılık davacı kocanın eşini istemediği ve birlik görevlerini yerine getirmediği,boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu bulunduklarının anlaşılmasına ve davalı kadına Refahiye Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesince tedbir nafakası takdir edilmiş bulunmasına göre davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.10.2010(Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2022/449, Karar No: 2023/1330, Tarih: 16.03.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/449 E.  ,  2023/1330 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1035 E. 2019/1304 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma 232/2-e maddesi gereğince verilen kararın niteliği dikkate alınarak yazılmamıştır.

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.05.2019 tarihli 2019/91 Esas ve 2019/170 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi ikinci fıkrası (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.10.2019 tarihli ve 2019/1035 Esas, 2019/1304 sayılı Kararı ile Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 25.11.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ