muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1177, Karar No: 2025/2429, Tarih: 24.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/1177 E.  ,  2025/2429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2017/13 E., 2023/1 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede ilk tesis kadastro çalışmaları 3402 sayılı kanuna göre 1993 yılında yapılmış olup dava konusu taşınmaz tescil harici bırakılmıştır. Orman Kadastro çalışmaları ise 3402 sayılı kanunun Ek 5. maddesi kapsamında 2016 yılında yapılmıştır. Yargılama devam ederken yapılan kadastro çalışmalarında dava konusu taşınmaz 19.12.2016 tarihinde 148 ada 13 parsel olarak 5640,79 m² yüzölçümüyle davalı olarak tespit edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde özetle; Amasya ili Merkez ilçesi ... köyü ... mevkiinde bulunan mahallinde kesin miktarı ve hudutları belirlenecek olan yaklaşık 8-9 dönüm miktarındaki tescil harici bırakılan yerin irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesince yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 5.640,79 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz bölümünün davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesi 2016/13810 Esas ve 2019/8931 karar sayılı ilamıyla; "çekişmeli taşınmaz hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle mahkemece dava dosyası 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 27. maddesi gereğince görevsizlik kararı verilerek Kadastro Mahkemesine aktarılmalı, çekişmeli parselin davalı olduğu dosyayla görülmekte olan iş bu dosyanın birleştirilmesi sağlanmalı, bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu husus göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün bozulmasına" karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; "Çekişmeli taşınmaz üzerinde taşınmazın tarımsal amaçlı olarak kullanıldığı, aktif dere yatağında ve taşkın sahasında kalmadığı, taşınmaz üzerinde bulunan kavak ağaçlarının kendi halinde yetişmediği ve yaşlarının 25-20 yaşlarında olduğu, yapı ve özellikte devamı niteliğinde 25 yıl ve üzeri tarımsal amaçlı kullanımda olduğu, çekişmeli taşınmazda imar-ihya faaliyetinin tamamlandığı, eşifte dinlenen tüm bilirkişiler ve tanıkların, ekseriyetle davacı ile husumeti bulunmadığı anlaşılan ve beyanları muteber kabul edilen bilirkişilerin müşterek beyanlarında, dava konusu taşınmazın 30-40 sene önce burayı ... ailesinin satın aldığı, 40 seneden beri nizasız fasılasız olarak malik sıfatı ile davacı tarafından kullanıldığı, önce davacının babası olan ... burayı zirai amaçlı olarak ekin ekmek sureti ile kullandığı, ölümü ile birlikte buranın davacı ...'e kaldığı, davacıda buraya hali hazırda üzerinde bulunan kavak ağaçlarını dikmek sureti ile kavaklık olarak kullandığını beyan etmişlerdir.Davacı lehine 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı yoluyla taşınmaz mal edinme koşullarının oluştuğu; ve dahi dava dosyası arasına celbolunan belgelerden 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesinde düzenlenen sulu toprakta 40 dönüm, kuru toprakta 100 dönüm sınırının aşılmadığı kanaati ile, taşınmazdaki zilyetliğinin nizasız, aralıksız, en az 20 yıl sürmüş bulunması, davacının babasının ve davacının taşınmazı asıl imar ve ihya eden kişi olduğu, imar ve ihya işlerini tamamladığı, taşınmazı tarla olarak, nizasız, fasılasız, malik sıfatıyla, ekonomik amacına uygun olarak mülkiyetini kazanacak şekilde kullanmış olduğu, imar ve ihyanın 148 ada 13 nolu nolu parseli de kapsadığı, zilyetliğin malik sıfatıyla sürdürülmüş olması, zilyetliğin belgelerle ve bilirkişi ve tanık beyanlarıyla ispat edilmiş olması, taşınmazın kamusal nitelik taşımaması ve özellikle mera veya orman olmadığı " gerekçesiyle davanın kabulüne, Amasya ili Merkez ilçesi ... köyü ... mevki, 148 ada 13 parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda tespit edildiği üzere 5368,98 m² yüzölçümü ve tarla vasfıyla davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece yapılan yargılama neticesinde davacının Hazineye yönelik açmış olduğu davanın kabulü ile fen bilirkişinin raporunda belirtilen alan yönünden davanın kabulüne karar verildiğini, ancak Mahkemece yapılan keşif, bilirkişi raporları ve alınan beyanlar hüküm kurmaya elverişli olmadığını, dava konusu edilen yerin zilyetlikle mülkiyet edinmeye elverişli yerlerden olmadığını, zilyetlik koşullarının oluşmadığını iddia ederek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, davalı Hazine vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince "Amasya İli, Merkez İlçesi, ... Köyü, ... Mevki, 148 Ada 13 Parsel sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda tespit edildiği üzere 5368,98 m² yüzölçümü ve tarla vasfıyla davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline" karar verilmiş ise de, dava konusu 148 ada 13 parselin kadastro tutanağı incelendiğinde 5640,79 m² yüzölçümü ile tespit edildiği, 27.09.2022 tarihinde yapılan keşif sonucu aldırılan 10.10.2022 tarihli fen bilirkişisi ....... ... tarafından düzenlenen raporda davalı parselin doğru alanının 5640,79 m² olduğunun ekli krokide (A) ile gösterilen kısmın yüzölçümünün ise 5368,98 m² olduğunun bildirildiği, 09.11.2022 havale tarihli jeoloji ve ziraat mühendisi ortak bilirkişi raporu ve dosya kapsamı irdelendiğinde ise dava konusu taşınmazın kıyı hattı boyunca dere emareleri olacak şekilde alüvyon malzeme mevcut olduğu hususu anlaşılmakla Mahkemece taşınmazın 10.10.2022 tarihli fen bilirkişisi ....... ... tarafından düzenlenen raporda (A) ile gösterilen 5368,98 m² kısmı dışında kalan 271,80 m² kısmı yönünden taşınmazın dere yatağında kalmış olması nedeniyle haritasında dere yatağı olarak gösterilmesine karar verilmesi gerekirken bu hususta karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

SONUÇ :Açıklanan sebeplerle;

1.Davalı Hazine vekilinin sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte yazılı nedenlerle reddine,

2. Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazının (2) no.lu bentte yazılı nedenlerle kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (1) numaralı bendine “10/10/2022 tarihli fen bilirkişisi ....... ... tarafından düzenlenen raporda (A) ile gösterilen 5368,98 m²'lik kısmı dışında kalan 271,80 m²'lik kısmının dere yatağı olarak haritasında gösterilmesine” cümlesinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine, (temyiz eden harca tâbi ise)

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine, (temyiz eden harca tâbi ise)

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

24.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/838, Karar No: 2007/2551, Tarih: 22.02.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/838 E.  ,  2007/2551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ...A.H. ( Aile ) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Yukarıda tarihi, numarası, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; Dairenin \* 01.11.2006 gün ve 6768- 14733 sayılı ilamiyle\* onanmasına karar verilmişti. Sözü geçen Dairemiz kararının düzeltilmesi istenilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı Kanunun değişik 442. maddesi ile 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 52. maddesi hükmünce takdiren (140) YTL. para cezasının, harçlar kanunu uyarınca (27.00) YTL. ilam harcının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna oyçokluğuyla karar verildi.22.02.2007 (Perş.)

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir.

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2018/11846, Karar No: 2021/3302, Tarih: 03.03.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/11846 E.  ,  2021/3302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Müşteki Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin katılma talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden yargılama sonlandırılmış ise de, 5271 sayılı CMK'nun 260. maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu ve sanıklar hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Salihli Cumhuriyet Başsavcılığınca "5607 sayılı Kanuna muhalefet" suçu nedeniyle sanıklar hakkında soruşturma başlatıldığı, soruşturma kapsamında teknik takip ve dinleme tedbirlerine başvurulduğu,

Bu kapsamda 01.05.2011 tarihinde 45 KA 677 plakalı araçta toplam 200 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen eylem bakımından, Salihli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yetkisizlik kararı verilerek dosyanın Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği ve Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 01.05.2011 tarihli eyleme sanıklar ... ve ...'in de iştirak ettiği iddiasıyla kamu davası açıldığı cihetle;

İletişimin tespiti, kayda alınması, dinlenmesi ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesiyle ilgili 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesindeki iletişim tespiti karar tarihinde yürürlükte olan düzenleme;

"Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Cumhuriyet Savcısı kararını derhâl hâkimin onayına sunar ve hâkim, kararını en geç yirmidört saat içinde verir. Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi halinde tedbir Cumhuriyet savcısı tarafından derhâl kaldırılır."

Şeklinde olup, yine aynı maddenin 6. fıkrası da,

"Bu madde kapsamında dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin hükümlerin ancak aşağıda sayılan suçlarla ilgili olarak uygulanabilir,

a)Türk Ceza Kanununda yer alan;

1. Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (Madde 79, 80),

2. Kasten öldürme (Madde 81, 82, 83),

3. İşkence (Madde 94, 95),

4. Cinsel saldırı (birinci fıkra hariç, Madde 102),

5. Çoçukların cinsel istismarı (Madde 103),

6. Uyuşturucu veya uyarıcı Madde imal ve ticareti (Madde 188),

7. Parada sahtecilik (Madde 197),

8. Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç Madde 220),

9. Fuhuş (Madde 227, fıkra 3)

10. İhaleye fesat karıştırma (Madde 235),

1. Göçmen kaçakçılığı ve insan ticareti (Madde 79, 80),

2. Kasten öldürme (Madde 81, 82, 83),

3. İşkence (Madde 94, 95),

4. Cinsel saldırı (birinci fıkra hariç, Madde 102),

5. Çoçukların cinsel istismarı (Madde 103),

6. Uyuşturucu veya uyarıcı Madde imal ve ticareti (Madde 188),

7. Parada sahtecilik (Madde 197),

8. Suç işlemek amacıyla örgüt kurma (iki, yedi ve sekizinci fıkralar hariç Madde 220),

9. Fuhuş (Madde 227, fıkra 3)

10. İhaleye fesat karıştırma (Madde 235),

11. Rüşvet (Madde 252),

12. Suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama (Madde 282),

13. Silahlı örgüt (Madde 314) veya bu örgütlere silah sağlama (Madde 315),

14. Devlet Sırlarına Karşı Suçlar ve Casusluk (Madde 328, 329, 330, 331, 333, 334, 335, 336, 337) suçları,

b) Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunda tanımlanan silah kaçakçılığı (Madde 12 ) suçları,

c) Bankalar kanunun 22 nci Maddesinin (3) ve (4) numaralı fıkralarında tanımlanan zimmet suçu,

d) Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda tanımlanan ve hapis cezasını gerektiren suçlar

e) Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 68 ve 74 üncü Maddelerinde tanımlanan suçlar.

Bu maddede belirlenen esas ve usuller dışında hiç kimse, bir başkasının telekomünikasyon yoluyla iletişimini dinleyemez ve kayda alamaz." biçimindedir.

Anılan yasal düzenlemeler ışığında bir suç soruşturması nedeni ile dinleme kararı alınabilmesi için suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmamasının gerekli olduğu gibi, aynı zamanda soruşturması yapılan suçların da 6. fıkrada düzenlenen suçlardan olması gerekmektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/10-283 Esas, 2013/599 Karar ve 10.12.2013 tarihli kararında da, "İfade alma ve sorgunun 5271 sayılı CMK'nun 148. maddesinde sayılan şekillerde yapılması, tanıklıktan çekinme hakkı olan kişiye bu hakkının hatırlatılmaması delil elde etme yasaklarına; duruşmada tanıklıktan çekinen tanığın önceki ifadesinin okunamaması, telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında elde edilen delillerin aynı kanunun 135. maddesinin altıncı fıkrasında sayılanlar dışında bir suçun soruşturma ve kovuşturulmasında kullanılmaması ise delil değerlendirilmesi yasaklarına örnek olarak gösterilebilir." şeklinde belirtilen yasak delil niteliğinde olan kanıtların hükme esas alınamayacağı ifade edilmiştir.

Yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 138. maddesinin 2. fıkrasında "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhâl bildirilir." hükmünün yer aldığı,

Yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 138. maddesinin 2. fıkrasında "Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135 inci maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhâl bildirilir." hükmünün yer aldığı,

Dosya kapsamında alınan dinleme kararları incelendiğinde kararlarda yüklenen suçun "5607 sayılı Kanuna muhalefet" suçu olarak gösterildiği, böylece sanıklar ... ve ...'in tapelere yansıyan görüşmelerinin tesadüfen elde edilen delil olarak değerlendirilmesi gerektiği, sanıklara atılı eylemin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Kanunun 8/4. maddesine muhalefet suçunu oluşturduğu, bu suçun da katalog suçlar arasında bulunmaması karşısında tapelerin tesadüfen elde edilen delil olarak da kabul edilmesinin mümkün olmadığı, bu suretle adı geçen sanıklar yönüyle iletişimin tespiti tutanaklarının delil olarak kabul edilemeyeceği anlaşıldığından, sanıkların üzerine atılı suçlamayı kabul etmedikleri yönündeki savunmalarının aksine suça iştirak ettiklerine ilişkin cezalandırılmalarına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısı, TAPDK vekili, sanık ... müdafiileri ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8226, Karar No: 2016/68, Tarih: 11.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/8226 E.  ,  2016/68 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Kamu malına zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kalmakta olduğu Tekirdağ 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza ve İnfaz Kurumunun C-11 numaralı odasının camlarını kırmak suretiyle zarar verdiği olayda; kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin eksik inceleme ile karar verildiğine ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 11/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.