muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4694, Karar No: 2020/1886, Tarih: 02.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/4694 E.  ,  2020/1886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, İstanbul 33. İcra Müdürlüğünün 2012/27462 Esas sayılı dosyasından verilen 10/11/2015 tarihli sıra cetvelinde müvekkiline ait alacağına yer verilmediğini ileri sürerek icra müdürlüğü sıra cetvelinin iptali ile ipotek alacaklısı olan müvekkilinin 1. sıraya alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, açılan davanın haksız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, satışı yapılan gayrimenkul üzerindeki ipotek alacağı rüçhanlı alacaklardan olup, bankaların bildirdiği yasal takibe dahi konu olmayan riskleri nazara alınamayacağından sıra cetvelinde bankaya pay ayrılmadığı, icra müdürlüğünün şikayete konu işlemin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dava, sıra cetveline şikayete ilişkindir. İpotekli taşınmazın satılması halinde ipotek kapsamında kalan alacağın takip yapılmasına gerek kalmadan ipotek miktarının ödenmesi gerekir. Bu hususun aksine mahkemece benimsenen gerekçe yerinde değildir. İpoteğin dayanağı olan kredi sözleşmesinin tüketici sözleşmesi olup kredi borcunun ödenmiş olması halinde ipotek teminatının tüketici kredisi dışındaki başka borçları da kapsadığına ilişkin ipotek akdinde yer alan beyanların yok sayılması gerektiği Dairemizin yerleşmiş içtihatlarındandır. Bu durumda taşınmazın maliki Sait Kayacan’ ın taşınmazı teminat verme sebebi araştırılarak bu kredinin tüketici kredisi olup ödenmiş olması halinde bu ipoteğin diğer borçları kapsamayacağı kabulünden hareketle bankanın Sait Kayacan’ ın kefaletinden doğan diğer alacaklarının bu taşınmaz ipoteği kapsamında talep edilemeyeceğinden talebin şimdiki gibi reddine karar verilmesi, ipotek dayanağının ticari kredi sözleşmesi olması halinde ise 5941 sayılı Çek Kanununun geçici 3. maddesinin 4. fıkrası hükmü uyarınca davacı bankanın çek yapraklarından kaynaklı sorumluluğunun 30.06.2018 tarihinde sona ereceği göz önünde bulundurulup çek yaprakları ile ilgili ödeme riskinin bulunup bulunmadığı belirlenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13286, Karar No: 2011/1412, Tarih: 10.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/13286 E.  ,  2011/1412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.10.2008 gün ve 2007/462 - 2008/404 sayılı kararı onayan Daire’nin 14.06.2010 gün ve 2009/14364 - 2010/6869 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında, davalıya ait ganyan ve sayısal loto bayisinin 48.000,00 TL karşılığında müvekkiline devri konusunda sözleşme yapıldığını, müvekkilinin sözleşmeyle kararlaştırılan bedeli ödediğini ancak işyerinin müvekkilinden geri alındığını, ödenen meblağın tahsili için başlattıkları icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takibe konu sözleşmenin tarafların iradesiyle feshedildiğini, sözleşme bedeli karşılığı alınan bonoların davacıya iade edildiğini savunarak, davanın reddi ile kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında işyeri devir sözleşmesi imzalanarak işyerinin davacıya teslim edildiği, davacı tarafından altı ay çalıştırıldıktan sonra davalıya iade edildiği, davacının sözleşmeyle kararlaştırılan devir bedelini ödediğini kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 14.06.2010 tarihli kararı ile mahkeme kararı onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasında işyeri devir sözleşmesi imzalanarak işyerinin davacıya teslim edildiği, davacı tarafından altı ay çalıştırıldıktan sonra davalıya iade edildiği, davacının sözleşmeyle kararlaştırılan devir bedelini ödediğini kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 14.06.2010 tarihli kararı ile mahkeme kararı onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, davalıya ait ganyan ve sayısal loto bayisinin davacıya devri için davacı yanca davalıya ödenen ve sözleşmede belirtilen 48.000,00 TL’nın, işyerinin davalı tarafından geri alınması nedeniyle iadesi için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının sözleşmeyle kararlaştırılan devir bedelini ödediğini kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. BK’nun 182/2. maddesi gereğince aksine adet veya sözleşme bulunmuyorsa satıcı ve alıcı aynı zamanda borçlarını yerine getirmekle yükümlüdür. Satım konusu malın alıcıya teslim edilmesi satış bedelinin alındığına delil teşkil eder. Dava konusu olayda davacı devir alan (alıcı), satış bedelini ödediğini, bu nedenle işyerinin kendisine teslim edildiğini iddia ettiğine ve dosya kapsamından da işyerinin davacıya teslim edildiği hususunda uyuşmazlık bulunmadığı ve taraflar arasındaki sözleşmede de aksine bir hüküm olmadığı anlaşılmakla tarafların edimlerini aynı anda yerine getirdiklerinin kabulü gerekir. Bu durumda da sözleşmede yer alan bedelin ödenmediğini davalı devir eden ( satıcı ) ispat edecektir. O halde mahkemece anılan hususlar gözetilmeden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekirken, Dairemizce onandığı anlaşıldığından davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulüyle, Dairemizin onama kararının kaldırılarak, mahkeme kararının bu gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 14.06.2010 gün, 2009/14364 Esas ve 2010/6869 sayılı onama kararının kaldırılarak, mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 10.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27514, Karar No: 2013/2414, Tarih: 18.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27514 E.  ,  2013/2414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucunda alınan rapor uyarınca göl mutlak koruma alanında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bir kısım davacılar murisi ...'ın soyadının gerekçeli kararın hüküm fıkrasında hatalı olarak yazılması,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinden (Uzun) kelimesinin çıkarılmasına, yerine (...) yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6353, Karar No: 2014/8255, Tarih: 19.06.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/6353 E.  ,  2014/8255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08/01/2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09/10/2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... ... vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı ... ...vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-492 Sayılı Harçlar Kanunu ve eki Tarifenin karar ve ilam harcına ilişkin hükmü uyarınca karar tarihi itibariyle gayrimenkulün satış bedeli üzerinden alınacak harcın binde 11,38 olması gerekirken hüküm sonucunda yüzde 11,38 olarak gösterilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı ... ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hüküm fıkrasının dört numaralı bendinde yer alan “ yüzde 11,38 oranında” ibaresinin hüküm sonucundan çıkarılarak bunun yerine “binde 11,38 oranında" ibaresinin yazılmasına, hükmün HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9392, Karar No: 2020/1963, Tarih: 09.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/9392 E.  ,  2020/1963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı borçluya ait araçların satılarak paraya çevrildiğini ancak davalı kuruma sıra cetvelinde pay ayrılmadığını, kendi alacaklarının rüçhanlı olduğunu ve yediemin ücretinin tarifeye göre hesaplanması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptali ile aracın aynından kaynaklanan vergi borcu olan MTV'nin öncelikli olarak ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, yediemin ücretinin rüçhanlı alacak olduğunu, özel yediemin depolarında Adalet Bakanlığı tarifesinin uygulanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; yediemin ücretinin öncelikli olduğu gerekçesiyle davacının sıraya yönelik itirazının reddi ile davalı tarafından verilen hizmetin mahiyeti, aracın muhafaza edildiği sürenin miktarı, aracın satış değeri dikkate alınarak ve bilirkişi raporlarındaki UKOME tarifesine göre yapılan hesaplamalar gözetilerek yediemin ücretinin buna göre belirlenmesi ve yeniden sıra cetveli düzenlenmesi gerektiğinden bahisle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1) Davalı tarafa gerekçeli karar 27/10/2016 tarihinde tebliğ edilmiş olup 14/11/2016 tarihinde temyiz isteminde bulunmuştur.

01.06.1990 günlü ve 1989/3 esas, 1990/4 karar sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararında, bu gibi hallerde Yargıtay tarafından da bir karar verilebileceği öngörüldüğünden, davalının temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

2) Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Şikayete konu uyuşmazlık aracın aynından kaynaklanan MTV.nin mi yoksa aracın muhafaza masrafı olan yedieminlik ücretinin mi önce ödeneceği hususunda toplanmaktadır. Her iki alacakta önceliği olan alacaklardır. Ancak bedeli paylaşıma konu olan aracın muhafazası ile ilgili masraflar aracın aynına ilişkin MTV.den önce ödenir. Aracın muhafazasına ilişkin bu bedel Adalet Bakanlığınca yayınlanan Yediemin Depolarına İlişkin Ücretten fazla olamaz. Bu durumda Adalet Bakanlığının yediemin depoları ile ilgili tarife uyarınca yediemin deposunun alacağı belirlenip İİK’nun 138. maddesi uyarınca ödedikten sonra kalan miktar için alacaklılar arasında sıra cetveli yapılması gerekir. Mahkemece yukarıda açıklanan şekilde bu bedel belirlenmiş olmasına rağmen yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) no.lu bentte açıklanan nedenle, davalının temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 09.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5444, Karar No: 2014/13538, Tarih: 16.09.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/5444 E.  ,  2014/13538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ile davalılar 1-... 2-... 3-...aralarındaki itirazın iptali davası hakkında ....Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 18.12.2013 gün ve 2010/131 Esas 2010/314 Karar sayılı hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Hükmü temyiz eden davalılar vekili müvekkillerinin ekonomik güçlük içerisinde olması nedeniyle temyiz dilekçesine yönelik ödenmesi gereken harç ve masrafları yatırmadığından dolayı adli yardım talebinde bulunmuştur.

Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebinin Yargıtay'a yapılacağı 6100 sayılı HMK 336/3 maddesinde hükme bağlanmış ise de, aynı maddenin ikinci fıkrasında “talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.” hükmüne yer verilmiştir.

1)Hükmü temyiz eden davalılar vekilinin dilekçe ekinde sunduğu belge fotokopi olduğu gibi HMK 336/2 maddesinde öngörüldüğü üzere müvekkillerinin mali durumunu gösterir nitelikte de bulunmadığından davalılar vekilinin adli yardım isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2)Temyiz eden davalılar vekilinin adli yardım talebi ret edildiğinden bu durumda temyiz incelemesi yapılabilmesi için temyiz harç ve başvuru harcı ile giderlerinin yatırılması gerektiğinden bunların ikmali için 6100 sayılı HMK'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HMUK'un 434/3. maddesi uyarınca temyiz eden davalılar vekiline usulüne uygun muhtıra tebliğ edilerek sonucuna göre işlem yapılması yönünden dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalının adli yardım isteminin reddine (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19698, Karar No: 2014/15872, Tarih: 01.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/19698 E.  ,  2014/15872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

K A R A R

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davalı ... vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5676, Karar No: 2022/10383, Tarih: 21.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/5676 E.  ,  2022/10383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ceza Dairesi

... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda verilen, ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/02/2021 tarih, 2020/515 esas, 2022/877 karar sayılı ilamı ile sanıklar ... ve ... hakkında taksirle öldürme suçundan tayin edilen hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar, temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:Olay günü, meskun mahalde, azami hız limitinin 82 km/saat olduğu, iki şeritli, bölünmüş tek yönlü, aydınlatmanın bulunduğu, asfalt kaplama cadde üzerinde temyiz dışı katılan sanık ...'in sevk ve idaresindeki otomobili ile gece vakti karıştığı dosya dışı başka bir kaza nedeniyle . Alt Geçidinde kaplama üzerinde sol şeritte beklemekte olduğu ve aracında yolcu olarak bulunan kaza nedeni ile kaplama üzerine inen yaya ...'in araca binmeye çalıştığı sırada aynı şeridi takiben seyreden sanık ...'ın sevk ve idaresindeki otomobili ile ...'in aracına arkadan çarptığı, bu kazanın akabinde yine aynı şeridi takiben seyreden bir diğer sanık ...'ın sevk ve idaresindeki otomobil ile sanık ...'ın otomobilinin arkasına çarptığı meydana gelen kazada yaya ...'in vefat ettiği, temyiz dışı katılan sanık ... ile temyiz dışı katılan ...'nun hayati tehlikeye neden olmaz ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığı olayda;

I- Sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonucunda, ilk derece mahkemesince, taksirle öldürme suçundan TCK'nın 85/2, 62, 50/4, 52/2-4 maddeleri gereğince sanık ... yönünden 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup, karara yönelik istinaf başvurusu üzerine istinaf mahkemesince duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme ile istinaf talebinin esastan reddine karar verildiği, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-c maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen; seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlarının temyizi mümkün olmaması karşısında hükmedilen cezanın türü ve miktarı itibariyle ... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesince verilen istinaf talebinin esastan reddine ilişkin 18/02/2021 tarih, 2020/515 esas, 2022/877 karar sayılı kararın kesin olması nedeniyle katılan ... ve katılan ... vekilinin temyiz isteminin, CMK'nın 298/1. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE;

II- Sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan yapılan temyiz incelemesinde;

II- Sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan yapılan temyiz incelemesinde;

Yukarıda anlatıldığı şekilde gerçekleşen olayda, mahkemenin hükme esas aldığı. öğretim görevlilerinden teşekkül eden üç kişilik bilirkişi raporunda "... fren tedbirine başvurmuş ancak buna rağmen hafif bir şekilde maktulün binmeye çalıştığı . plakalı araca çarpmıştır. Video görüntüsünden bu çarpmanın maktulün kazalanmasına neden olacak şiddette olmadığı, önündeki araca hafif bir şekilde dokunma şeklinde olduğu, kaza öncesinde fren yapmış olduğu ve . plakalı araca temas eder etmez durabilecek olduğu anlaşıldığından ve dosya kapsamından maktulün kaza öncesinde bineceği 4. plakalı aracın arkasında değil de şoför mahallinin arkasındaki kapıdan araca binecek olduğu anlaşıldığından, sevk ve idaresinde olan aracın çarpmasıyla kaza olayına maruz kalmadığı gerekçeleriyle atfı kabil kusurunun olmadığı" denilerek meydana gelen olayda sanık ...'ın kusursuz bulunduğu anlaşılmakla; sanık hakkında verilen beraat kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ... ve ... vekilinin sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan ... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin 18/02/2021 tarih, 2020/515 esas, 2022/877 karar sayılı kararına karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca isteme uygun olarak ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için ... 11. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de ... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 21/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.