muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/543, Karar No: 2017/6938, Tarih: 08.11.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/543 E.  ,  2017/6938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 30/07/2013 gününde verilen dilekçe ile rücuan alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01/07/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.1- Davalı ... yönünden yapılan incelemede;

Dosya kapsamından,... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 30/09/2015 tarihli yazısı ile ... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/413 D.İş esas, 2014/413 D.İş karar sayılı ilamı ile davalı ...’in 534 gün hapis cezası ile hükümlü olduğu ve yasal kısıtlılık altına girdiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle adı geçen davalıya Türk Medeni Kanunu’nun 407. maddesi uyarınca bir vasi tayin edilip edilmediği araştırılmalıdır. Şayet bu işlemler yapılmamışsa öncelikle yasal kısıtlıya bir vasi atanması sağlanmalı ve mahkeme kararı vasiye; “Kanuni süre içinde mahkeme hükmünü ayrıca temyiz edebileceği, bu süre içinde temyiz hakkını kullanmadığı takdirde kısıtlı tarafından yapılmış olan temyize icazet vermiş (kabul etmiş) sayılacağı, temyizi kabul etmiyorsa bunu açıkça bildirmesi gerektiği” kaydını içerir biçimde tebligat çıkarılmalı ve sonucuna göre işlem yapılmalıdır.2- Davalı ... yönünden yapılan incelemede;

Tebligat Kanunu'nun 10/1-2 maddeleri "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa, bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan adresi, bilinen son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." hükümlerini içermektedir. Aynı Kanunun 21. maddesinde ise muhatabın adresinde bulunmaması halinde yapılacak işlemler ve bu kapsamda 21/1 maddesinde muhatabın adresten geçici olarak ayrılmış olması halinde tebligat usulü, 21/2 maddesinde ise mernis adresine tebligat usulü düzenlenmiştir. Bu yasal düzenlemeler kapsamında tebligatın öncelikle bilinen adrese çıkartılması, bu adreste yapılamayarak iade edilmesi halinde ise mernis adresine çıkartılması gerekmektedir.Dosya incelenmesinde, davalı ...'in bilinen adresine çıkartılan tebligatlar usulüne uygun şekilde yapılmış olup, gerekçeli kararda aynı adrese teblige çıkartılmış, buna rağmen Tebligat Kanununun 21/2 maddesine göre tebligat yapılmıştır. Bu davalı açısından mernis adresine tebligat şartları oluşmamıştır. Bu nedenle davalı ...'e gerekçeli kararın bilinen adresine (mernis adresi) şerhi verilmeden yeniden tebliğe çıkarılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) ve (2) sayılı bentte belirtilen şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için, dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 08/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31313, Karar No: 2019/11068, Tarih: 06.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/31313 E.  ,  2019/11068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)Sanıkların 10/09/2012 tarihinde araçla Atlıhisar kasabasına giderek müşteki ... ile görüştükleri, müştekiye "biz ziraatten geldik, yonca ekimiyle ilgili seminer vereceğiz" diyerek müşteki ile tarımsal konulardan konuştukları, bir süre sonra müştekiye "bizim ayrıca kampanyalarımız var, çekiliş çektiriyoruz, sana da süpürge çıktı ve iki adet biri kadın biri erkek kol saati hediye ediyoruz" dedikleri, bunun üzerine müştekiye fatura olduğunu belirttikleri yere imza attırdıkları, ancak müştekinin imzaladığı evrakın fatura olmayıp senet olduğu, bu yüzden 520 TL parayı ödemek zorunda kaldığı,

2)Sanıkların 10/10/2012 tarihinde Akyuva Köyüne giderek katılan ... ile görüştükleri, katılana Şuhut merkezinde iş yeri açılışı yapacaklarını, çekiliş yaptıklarını söyleyip kura çektirdikleri, kuradan bir bayan ve bir erkek saati ile elektrikli süpürge çıktığını söyledikleri, katılanın elektrikli süpürgesinin olduğunu söyleyince elektrikli süpürgeyi mağaza açıldıktan sonra LCD televizyon ile değişim yapabileceğini belirttikleri ve ürünleri teslim edip teslimatla ilgili olduğunu söyleyip katılana 520 TL borcu olduğuna dair belge imzalattırdıkları, mağazanın açılmaması üzerine katılanın şikayetçi olduğu, sanıkların daha sonraki tarihte gidip katılandan tüm borcun tamamını istedikleri,

3)Sanıkların 12/10/2012 tarihinde ... köyünde ikamet eden ve kardeş olan müştekiler ... ve ...'ın yanına giderek "biz çekiliş çektiriyoruz, size deri koltuk takımı çıktı, eğer elektrik süpürgesi alırsanız sizi hem yemeğe götüreceğiz, hem de çekilişte kazandığınız koltuk takımını vereceğiz" dedikleri, müştekilerin bunu kabul etmesi üzerine, birer adet elektrik süpürgesi ve altın saat olduğunu iddia ettikleri bayan ve erkek saati olarak 4 adet altın olmayan saati verdikleri, karşılığında müştekilere ayrı ayrı 520 TL değerinde senet ve sözleşme imzalattırdıkları, daha sonra posta yoluyla ihtar çekerek sanık ... adına kayıtlı bulunan posta çek hesabına paranın tamamını yatırmalarını istedikleri, müştekilere vereceklerini iddia ettikleri deri koltuk takımlarını vermedikleri gibi, altın diye verdikleri saatlerin ise sahte olduğunun anlaşıldığı,

Bu suretle üzerilerine atılı her müştekiye ayrı ayrı dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda; sanık ...'un ticaret sicilinde kayıtlı ... Alışveriş Merkezi Dayanıklı Tüketim Malları Alım Satımı ... unvanlı iş yerinin sahibi olduğundan, eylemin TCK'nın 158/1-h. maddesinde düzenlenen tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdiri ile değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3524, Karar No: 2019/5536, Tarih: 24.09.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/3524 E.  ,  2019/5536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ...8. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.03.2018 tarih ve .... sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3 ve 5/1 md.,

TCK’nın 58/9, 53/1-2-3, 63. maddeleri gereğince

mahkumiyete dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Duruşma istemi içermeyen temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Temyiz dışı sanık ...’un kollukta müdafii huzurunda olan anlatımları, sanıkların savunmaları ile oluş ve tüm dosya kapsamı göre, sanığın eylemlerinin silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluluk içermemesi nedeniyle örgüt üyesi olarak kabul edilmelerine yasal olanak bulunmamakta ise de; sanığın örgüt adına ...ilinde eylemde bulunmaya karar veren temyiz dışı sanık ...'u ...'tan Mersin'e araçla götürmekten ibaret örgütün amacına hizmet eden eyleminin örgüte yardım suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması;

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre ve atılı suç için kanun maddesinde öngörülen ceza miktarı ve mevcut delil durumu gözetilerek tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın ...8. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4403, Karar No: 2007/5015, Tarih: 07.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/4403 E.  ,  2007/5015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOZAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/02/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, çekişme konusu parsel sayılı taşınmazda davalı ile birlikte paydaş olduklarını, taşınmazın tamamının davalı tarafından kullanıldığını ileri sürerek, hisseye vaki elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve taşınmaz üzerindeki muhdesat ve ağaçların kalini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteminin kabulüne, yıkım isteminin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-                                                                                                                                                                                                                                                                                                     Dava, çaplı taşınmazda paydaşın paydaş aleyhine açtığı elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK.nun 376. maddesine göre; son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin; aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

Ne varki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkca gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması, yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ile HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.  Mahkemece, kısa kararda elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinin kabulüne, kal isteğinin reddine ilişkin karar verilirken, gerekçeli kararda elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinin kabulüne şeklinde karar verilerek, kal isteği hakkında hüküm kurulmamak suretiyle değinilen ilke ve yasa hükümleri gözardı edilerek kısa karara çelişkili olarak gerekçeli karar yazılması doğru değildir. Hal böyle olunca, hükmün l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14883, Karar No: 2015/3303, Tarih: 24.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/14883 E.  ,  2015/3303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı maddi tazminat davasının kabulüne, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacılar vekili; davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın, 20.1.2011 tarihinde müvekkillerinin desteğinin kullandığı motosiklete çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, baba ... ve anne ... için 500'er TL maddi tazminatın davalı ... şirketinden 1.4.2011 temerrüt, diğer davalılardan kaza tarihinden; anne ve baba için 150.000'er TL manevi, kardeş ... için 100.000 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline verilmesini talep etmiş, 18.4.2013 tarihinde talebini, anne ... için 9.561,21 TL, baba ... için 1.571,97 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; bilirkişi raporu benimsenerek ıslah doğrultusunda, anne için 9.561,21 TL, baba için 1.571,97 TL maddi tazminatın sigorta şirketinden dava, diğer davalılardan kaza; anne ve baba için 10.000'er TL, kardeş için 5.000 TL toplam 25.000 TL manevi tazminatın sigorta dışındaki davalılardan kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de göz önünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, TMK.'nun 4. maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacıların tümü için takdir olunan manevi tazminatların çok düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 24.2.2015 gününde oybirliğiyle verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9428, Karar No: 2006/12199, Tarih: 08.06.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/9428 E.  ,  2006/12199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12/4.maddesine, Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çevresinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12.20. YTL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 08.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/881, Karar No: 2023/1118, Tarih: 20.03.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/881 E.  ,  2023/1118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveli şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın şikayet olunan tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayet olunan tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Şikayetçi vekili dava dilekçesinde özetle; şikayet olunan ile hacizlerinin kesinleşme tarihleri aynı olmasına rağmen şikayet olunanın sıra cetvelinde 1. sırada yer almasının hatalı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan vekili cevap dilekçesinde özetle; borçluya gönderilen tebligatın usulüne uygun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şikayetçi ile şikayet olunanın ihtiyati haciz karar tarihlerinin ve ödeme emri tebliğ tarihlerinin aynı olduğu, borçlunun sürelerden feragat etmesinin üçüncü şahıslara tesir etmeyeceği gerekçesi ile sıra cetvelinin iptaline, bedelin garameten paylaştırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayet olunan vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayet olunan vekili istinaf dilekçesinde şikayetçinin icra dosyasında tebligatın borçluya usulüne uygun yapılmadığını, tebligat parçalarının olmadığını, sistem üzerinden yapılan sorgunun dikkate alınamayacağını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç