muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7545, Karar No: 2015/2110, Tarih: 12.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/7545 E.  ,  2015/2110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/12/2013

NUMARASI : 2010/486-2013/1110

Taraflar arasındaki maddi-manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar ........ Konut Yapı Koop. ile ...........Kat Malikleri Kurulu tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dilekçesinde; müvekkillerinin velayeti altında bulunan müşterek çocuk S.. D..'ın, davalıların sorumluluğu altındaki olay mahallinde oyun oynarken, 16.01.2007 tarihinde geçirdiği kaza neticesinde, sol gözünün görme kabiliyetini yitirdiğini; bu nedenle, maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 1.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacılar vekili, 11/06/2012 tarihli ıslah dilekçesi ile, maddi tazminat talebini 72.921 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı .........Konut Yapı Kooperatifi vekili cevap dilekçesinde; mahkemenin görevsiz olduğunu belirterek, davanın görev yönünden reddini talep etmiş; ayrıca, esas yönünden ise, önlem alınmamadan doğabilecek zararların diğer davalı ....... İnşaat Şirketine ait olduğunu; yine çocuğun, gözüne zarar vermiş olan cismi yerinden söküp hurdacıya satma niyetinde olduğunu ve olayın bu sırada meydana geldiğini ileri sürerek; davanın reddini istemiştir.

Davalı ..........İnş.Ltd.Şti. temsilcisi; açılan davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu, tazminat miktarının fahiş olduğunu, şirketlerinin yaşanan bu olayda kusurunun olmadığını, talep açısından hak düşürücü ve zamanaşımı sürelerinin geçtiğini, mahkemenin görevsiz olduğunu, talep edilen reeskont faizinin de yerinde olmadığını ileri sürerek; davanın reddini istemiştir.

Davalı........ Konut Yapı Kooperatifi A ve B Blok Temsilcisi duruşmada alınan beyanında; temsilcisi olduğu blok sakinlerinin kusuru bulumadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile, 72.921,00 TL'nin 1.000,00 TL'sinin olay tarihi olan 16/01/2007 tarihinden, 71.921,00 TL'nin ıslah tarihi olan 11/06/2012 tarihinden itibaren uygulanacak yasal faiziyle birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine; davacının, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 10.000,00 TL tazminatın 16/01/2007 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ..... Konut Yapı Kooperatifi vekili ve ...... Konut Yapı Kooperatifi Kat Malikleri Başkanı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; velayet altındaki küçüğün, üçüncü kişilerin fiilinden dolayı zarar görmesi halinde, bu zararın tazmini için açılan maddi ve manevi tazminat davasında aile mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun "Sorumluluk" başlığını taşıyan 369. maddesinde, aynen; "Ev başkanı, ev halkından olan küçüğün, kısıtlının, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunan kişinin verdiği zarardan, alışılmış şekilde durum ve koşulların gerektirdiği dikkatle onu gözetim altında bulundurduğunu veya bu dikkat ve özeni gösterseydi dahi zararın meydana gelmesini engelleyemeyeceğini ispat etmedikçe sorumludur. Ev başkanı, ev halkından akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunanların kendilerini ya da başkalarını tehlikeye veya zarara düşürmemeleri için gerekli önlemleri almakla yükümlüdür. Zorunluluk halinde gerekli önlemlerin alınmasını yetkili makamdan ister." hükmünü içermektedir.

Görüldüğü üzere, 369.madde; ev başkanının, ev halkından olan küçüğün, kısıtlının, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunan kişinin, başkalarına (3.kişilere) verdiği zarardan dolayı sorumluluğunu düzenlemektedir.

Somut olayda; davacıların velayeti altındaki küçük çocuk, davalıların sorumlulukları dahilinde olan yerde yaralanmış olup, zarar veren değil zarar gören durumundadır. Bu uyuşmazlıkta, TMK.nun 369.maddesinde düzenlenen aile başkanının sorumluğundan söz edilemez. O halde, davanın, Aile Mahkemesinde değil Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir. Görev, kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece, yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmelidir.

Hal böyle olunca, mahkemece; görev hususu düşünülmeksizin, Aile Mahkemesi olarak işin esasına girilerek, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4955, Karar No: 2015/10158, Tarih: 19.11.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/4955 E.  ,  2015/10158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) 17. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2014

NUMARASI : 2012/389-2014/550

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi ile aylık kira parasının 2500- USD olarak tespitine ilişkindir. Mahkemece tahliye davasının reddi ile 01.09.2012 tarihinden itibaren aylık kiranın brüt 2.280-TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delilere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davacı vekilinin işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemiyle açılan davaya yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekilinin kira bedelinin tespiti istemiyle açılan davaya yönelik temyiz itirazlarına gelince; Hükme esas alınan 15.08.2008 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli sözleşme konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede ilk yıl aylık kira bedeli KDV dahil 1.100-USD, ikinci yıl kirası aylık 1200-USD olarak belirlenmiştir. Davacı vekili dava dilekçesinde 1200-USD olarak ödenmekte olan kira bedelinin 01.09.2012 tarihinden itibaren 2.500-USD olarak tespitine karar verilmesini istemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda hak ve nesafet ilkeleri uyarınca taşınmazın boş olarak getirebileceği kira bedelinin 01.09.2012 tarihinde aylık brüt 3.200-TL olması gerektiği bildirilmiş, Mahkemece hak ve nesafet ilkeleri ile eski kiracılık ilişkisi nedeniyle indirim yapılarak aylık kira bedelinin brüt 2.280-TL olarak tespitine karar verilmiştir. Bir önceki dönem 1200-USD olarak ödenen kiraya davalı tarafça da karşı çıkılmamış olup, ödenen miktarın dava tarihindeki TL karşılığının altında kira tespitine karar verilemeyeceğinden, Mahkemece bu husus üzerinde durulmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ihtiyaç sebebiyle açılan davaya yönelik temyiz itirazlaının reddiyle hükmün bu kısmının ONANMASINA 2. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün kira bedelinin tesbitine yönelik kısmının 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına 19/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11831, Karar No: 2022/11260, Tarih: 12.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/11831 E.  ,  2022/11260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 217. maddesinin birinci fıkrasında "Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir" ve aynı kanunun 210. maddesinin birinci fıkrasında ise "olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez." hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurenin 11.07.2017 havale tarihli dilekçesi de dikkate alınarak duruşmaya getirilmesi ve iddiaya konu eylemlerle ilgili detaylı ifadesinin alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8181, Karar No: 2019/12896, Tarih: 24.09.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/8181 E.  ,  2019/12896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 05/11/2013 yerine 2013 yılı yazılmasının mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

TCK’nın 53/1-b maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E-2015/85 K. sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında re’sen uygulanabileceği,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

5271 sayılı CMK'nın 324. maddesinin 5. bendinde yer alan "Türkçe bilmeyen ya da engelli olan şüpheli, sanık, mağdur veya tanık için görevlendirilen tercümanın giderleri, yargılama gideri sayılmaz ve bu giderler Devlet Hazinesince karşılanır." şeklindeki yasal düzenlemeye rağmen, tercüman ücreti olan 30,00 TL'nin yargılama giderlerine dahil edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...’ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "Bu dava nedeni ile sanığın sarfına neden olduğu 4 adet tebligat gideri 32,00 TL, eğitimci bilirkişi ücreti 50,00 TL olmak üzere toplam 82,00 TL yargılama giderinin, 5271 sayılı CMK'nin 325. maddesi uyarınca sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydına, tercüman bilirkişi ücreti olan 30,00 TL'nin ise CMK'nin 324/5. maddesine göre kamu üzerinde bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16683, Karar No: 2014/12854, Tarih: 05.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/16683 E.  ,  2014/12854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2013

NUMARASI : 2010/568-2013/347

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7928, Karar No: 2009/9702, Tarih: 21.10.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/7928 E.  ,  2009/9702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 2.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı itirazın kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayet eden vekili, temlik alacaklısı müvekkilinin alacağı temlik aldığı tarihten sonra yapılan hacizlerden dolayı paranın garamaten paylaştırılmasına karar verilmesinin hatalı olduğunu, noterden yapılan temlikle alacağı elde eden müvekkilinin parasının tamamını alması gerektiğini belirterek sıra cetvelinin düzeltilmesini talep etmiştir.

Şikayet edilen vergi dairesi vekili, 2005 yılından doğan borçlardan süregelen haciz vesikalarına dayanılarak 28.07.2008 tarihinde haciz konulduğunu, borçlunun alacaklılarından para kaçırmak amacıyla alacağı temlik ettiğini belirterek şikayetin reddini savunmuştur.

Mahkemece, sıra cetveline konu paranın ödenmesi için Adana Valiliği tarafından 01.09.2008 tarihinde olur verildiği, vergi dairesi ve SGK’nun haczinin olur tarihinden önce olduğu, alacak hacizlerinde paraya çevrilme aşaması bulunmadığı belirtilerek şikayetin reddine karar verilmiş,hüküm şikayet eden vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Alacağın temliki bir tasarruf muamelesi olup, Borçlar Kanununun 162-172’nci maddeleri arasında düzenlenmiştir. Alacağın temliki ile alacak hakkı, bunu devralan üçüncü kişiye geçer. Böylece devralan daha önce temlik edene ait olan alacak hakkını kesin olarak iktisap eder, bunun üzerinde "tasarruf etme" yetkisini kazanır. Temlik eden alacaklının da bu aşamadan sonra artık tasarruf hak ve yetkisi bulunmadığından, bu alacağa dayalı olarak herhangi bir hukuki işlem yapması mümkün değildir. Bu durumda temlik işlemi ile temlik eden, borç ilişkisinden çıkar ve onun yerine alacaklı sıfatıyla alacağı devralan üçüncü kişi geçer.

Somut olayda şikâyet eden, noter vasıtasıyla ve tarihi kesin olarak saptanabilecek şekilde alacağı temlik almıştır. Mahkemece sıra cetvelinde paylaşımı yapılan paranın şikâyet edilenlerin hacizlerinden sonraki bir tarihte düzenlenen 1.9.2008 tarihli Adana Valiliğinin Olur’u ile ödendiği belirtilmiş ise de dosya içeriğinde yer alan 21.1.2008 tarihli Olur yazısından, temlike konu alacağın hacizlerden önce doğduğu anlaşılmaktadır. Ayrıca şikâyet edilen Vergi Dairesi vekili, borçlunun alacaklılardan para kaçırmak amacıyla alacağını temlik ettiğini savunmuş ise de bu iddianın ancak yasal süresi içinde genel mahkemede açılacak bir sıra cetveline itiraz davasında tartışılması mümkün olabilir. Açıklanan bu hukukî esaslar çerçevesinde temlik tarihinin şikâyet edilenlerin haciz tarihlerden önce olduğu gözetilmeden şikayetin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle şikâyet eden vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek hâlinde iadesine 21.10.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8803, Karar No: 2017/3637, Tarih: 07.12.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/8803 E.  ,  2017/3637 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen dosyalarda şikayetçi vekili ve asıl dosyada şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı ... . vekili, birleşen davada davacı ... vekili, icra mahkemelerine verdikleri dilekçelerinde, Müflis ....Mahkemesi'nin 07.08.2012 tarih ve 98 E., 183 K. sayılı ilamı ile iflasına karar verildiğini, müflis şirket hakkında, daha önce....'nce de 21.10.2010 tarihi itibariyle iflas kararı verildiğini, Türk mahkemelerince verilmiş ve kesinleşmiş bir tenfiz kararı bulunmamasına rağmen, iflas idaresince, bu karar esas alınarak, iflasın açılma tarihinin 21.10.2010 tarihi kabul edildiğini ve buna dayalı olarak sıra cetvelinde işçi alacaklarına usul ve yasaya aykırı olarak birinci sırada pay ayrıldığını, ayrıca işçi alacaklarının muvzaalı olduğu yönündeki itirazların da dikkate alınmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini istemişlerdir.

Asıl ve birleşen dosyalarda, davalılar vekilleri, davaların reddini istemişlerdir.

İcra mahkemesince, şikayetler birleştirildikten sonra, şikayetlerin işçi alacaklarının sırasına ve varlığına ilişkin olduğu gerekçesiyle, dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine dair verilen karar, Dairemizin 21.11.2014 tarih ve 2413 E. 7454 K. sayılı ilamı ile onanmış, akabinde tarafların talebi üzerine, dosya görevli ve yetkili .... gönderilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu sıra cetvelinin son olarak 26.04.2013 tarihinde Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edildiği, davacılar tarafından sıra cetvelinin tebliği için masraf yatırılmadığı, asıl davanın, son ilan tarihinden .../...

S.2.

itibaren 15 günlük hak düşürücü süre geçtikten sonra 22.05.2013 tarihinde, birleşen davanın ise 27.05.2013 tarihinde açıldığı, sıra cetvelinin yasal koşullara ve kamu düzenine aykırı olduğundan yok hükmünde sayılacağı ve bu nedenle hak düşürücü süreye bağlı kalmaksızın her zaman iptalinin istenebileceği ileri sürülmüş ise de, sıra cetvelinde İİK'nın 235. ve 223. maddesi hükümlerine aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davalarda, davacılar vekilleri temyiz etmişlerdir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen dosyada şikayetçi vekili ve asıl dosyada şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davalarda, davacılar vekilleri temyiz etmişlerdir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen dosyada şikayetçi vekili ve asıl dosyada şikayetçi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen dosyada şikayetçi vekili ve asıl dosyada şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9210, Karar No: 2022/11327, Tarih: 13.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/9210 E.  ,  2022/11327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:,

5271 sayılı CMK'nın 217. maddesinin birinci fıkrasında “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve aynı Kanunun 210. maddesinin birinci fıkrasında ise “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez” hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda mahkemece aynı zamanda olayın tek tanığı konumunda bulunan müştekinin duruşmaya getirilerek, iddiaya konu hususlarla ilgili ayrıntılı şekilde dinlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4570, Karar No: 2013/17432, Tarih: 20.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/4570 E.  ,  2013/17432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kozan 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :09.01.2013