muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10018, Karar No: 2014/30227, Tarih: 23.10.2014

Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşlara yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; olay günü park yeri meselesi yüzünden sanık ile karakol çevre koruma nöbetçisi olan müşteki polis memuru arasında bir tartışmanın gerçekleştiği, park ettiği aracı sert bir şekilde geri manevrayla bulunduğu yerden alarak başka bir yere park edip karakola gelen sanığın, kendisine nereye gideceğini soran müştekiye hitaben “sana ne lan sen kimsin ben istediğim yere gider istediğim yerden çıkarım bana kimse karışamaz” şeklindeki sözlerinin rahatsız edici ve ağır eleştiri olduğu hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Ancak söylenen bu sözlerin somut bir fiil ya da olgu isnat etmek şeklinde olmadığı gibi, söylendiği yer ve zaman da gözetildiğinde onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek ağırlıkta sövme fiili olarak kabulü de suçla korunmak istenen değeri ölçüsüz bir şekilde genişletmek ve ifade özgürlüğünü ön plana çıkaran evrensel hukuk düşüncesiyle bağdaşmayan bir yorum olacaktır.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi de ifade özgürlüğüne ilişkin Sözleşmenin 10. maddesini yorumlarken, çoğulculuk, hoşgörü ve açık fikirliliğin demokratik toplumunun karakteristik özelliklerinden olduğunu, bu değerlere sahip olmayan sistemin demokratik toplum olarak adlandırılmasının mümkün olmadığını, bu nedenle ifade özgürlüğüne getirilecek sınırlamaların bu değerlere aykırı düşmemesi ve meşru amaçla orantılı olması gerektiğini, sadece zararsız ve lehte olan düşünceler değil, devlet veya toplumun bir bölümü için rahatsız edici, saldırgan veya şok edici düşüncelerin de maddenin korumasına gireceğini belirtmektedir. (Handyside v Birleşik Krallık A 24 (1976); 1 EHRR 737 para: 49 PC.)

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri, yargı kararı ve açıklamalar ışığında, hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilerek;

Dairemizin 23.12.2013 tarih ve 2012/29305 Esas 2013/33302 Karar sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazları yerinde görülmediğinden REDDİNE, 6352 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanunun 308. maddesinin 3. fıkrası gereğince itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23224, Karar No: 2014/5575, Tarih: 13.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/23224 E.  ,  2014/5575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :İpoteğin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı tarafından davalı bankanın iyi niyetli olmadığının kanıtlanmamış bulunmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.13.03.2014 (Per.)

KARŞI OY YAZISI

Malik olmayan eşin açık rızası alınmadan yapıyan işlem kesin hükümsüz olduğundan çoğunluk kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/27888, Karar No: 2018/14217, Tarih: 02.07.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/27888 E.  ,  2018/14217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 28. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : 2. İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 02/07/2018 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

İşçi ile işveren arasında imzalanan ikale sözleşmesinin geçerli olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

Anayasal haklardan olan sözleşme özgürlüğünün bir sonucu olarak, işçi ve işveren yapacakları bir anlaşmayla, daha önce kurdukları iş sözleşmesini kural olarak her zaman sona erdirebilirler. Bu ko­nuda sözleşmenin belirli veya belirsiz süreli olması arasında fark bulunmamaktadır. Sözleşmeyi sona erdirme anlaşmasına “ikale (bozma) sözleşmesi” denilmektedir.

İkale sözleşmesi ile iş sözleşmesinin ortadan kaldırılması için özgür iradelerin karşılıklı ve birbirine uygun olması gerekir. Bu nedenle taraf iradelerinin uyuşmaması veya irade sakatlıklarının bulunması hâlinde, ikale sözleşmesinin geçerli olmadığı kabul edilmelidir. Gerçekten taraflardan birinin iş sözleşmesini ortadan kaldırma konusunda karşı tarafla aynı görüşte olmaması durumunda ikale sözleşmesi geçerli olmayacaktır.

Diğer taraftan, işverene göre daha zayıf konumda bulunan işçinin ikale sözleşmesini imzalamasında makul bir yararının bulunmaması durumunda, böyle bir sözleşmeye geçerlilik tanınamayacağı da Yargıtay uygulaması ile yerleşmiş ve kabul görmüştür.

Makul yararın ne olduğuna ilişkin pozitif bir hukuk kuralının bulunmaması nedeniyle, tamamen yargısal kararlara kalan bu konuda somut olayın özelliklerine göre karar vermek gerekmektedir.

Diğer taraftan, işverene göre daha zayıf konumda bulunan işçinin ikale sözleşmesini imzalamasında makul bir yararının bulunmaması durumunda, böyle bir sözleşmeye geçerlilik tanınamayacağı da Yargıtay uygulaması ile yerleşmiş ve kabul görmüştür.

Makul yararın ne olduğuna ilişkin pozitif bir hukuk kuralının bulunmaması nedeniyle, tamamen yargısal kararlara kalan bu konuda somut olayın özelliklerine göre karar vermek gerekmektedir.

Kesin bir ölçü konulması mümkün olmamakla birlikte kanaatimizce, işverenin önelsiz geçerli fesih yapması durumunda ödemekle yükümlü olduğu kıdem ve ihbar tazminatları toplamından aşağı olmamak kaydıyla önereceği miktar parayı kabulle ikale sözleşmesi imzalayan işçinin iradesinin fesada uğratılmamış olması şartıyla bu sözleşmeyi imzalamasında makul yararının varlığı kabul edilmelidir. Çünkü, kazanılıp kazanılamayacağı ve ne kadar sürede sonuçlanacağı belli olmayan bir dava sürecini beklemektense kıdem ve ihbar tazminatlarına denk bir parayı derhal ve peşin olarak almak küçümsenemeyecek bir kazanımdır.

Somut olaya gelindiğinde; iş sözleşmesinin işverenden gelen teklif üzerine imzalanan ikale sözleşmesi ile sona erdirildiği, işçiye kıdem ve ihbar tazminatlarının yanında üç aylık maaşı tutarında ödeme yapıldığı, sözleşmenin irade fesadı hâllerinden birisi ile sakatlandığı hususunda bir ispat bulunmadığı, asıl uyuşmazlığın imzalanan ikale sözleşmesinin geçerlilik şartlarından kabul edilen makul yarar koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediğine, daha açık bir ifadeyle yapılan ödemenin yeterli olup olmadığına ilişkin olduğu görülmektedir.

Sonuç olarak; açıklanan şartları içeren ikale sözleşmesini imzalamakta davacı işçinin makul yararının bulunduğu gözetilip, sözleşmeye değer verilmeli ve işe iade davası reddedilmeliyken kabulü hatalı olmuştur. Şeklindeki kanaatim nedeniyle aksi yöndeki sayın çoğunluk görüşüne katılamıyorum.02.07.2018
Yargıtay — Esas No: 2021/2089, Karar No: 2021/4172, Tarih: 21.06.2021

**14. Hukuk Dairesi         2021/2089 E.  ,  2021/4172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi ve kal, birleştirilen davada temliken tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 08.07.2020 gün ve 2016/16153 Esas, 2020/4521 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde bir kısım davalılar-birleştirilen davada davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl dava elatmanın önlenmesi ve kal; birleştirilen dava taşkın inşaat nedeniyle temliken tescil isteğine ilişkindir.

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin 396 ada 36 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, 396 ada 27 parsel sayılı taşınmazın maliki olan davalı ...'a ait binanın müvekkiline ait taşınmaza tecavüzlü olacak şekilde inşa edildiğini ileri sürerek davalının elatmasının önlenmesine ve yapının taşkın kısmının kal’ine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, iddiaların gerçek dışı olduğunu, teknik ölçümlere uygun olarak müvekkilinin binasının inşa edildiğini, yapı ve iskan ruhsatlarının mevcut olduğunu, davalının taşınmazında kat mülkiyeti kurulduğunu, davacının arsasına tecavüz söz konusu ise ölçüm hatasından kaynaklanmış olabileceğini, davalının gerekli özen ve dikkati göstermiş olduğunu, tecavüzün bulunmaması halinde davanın reddini savunmuş, tecavüzün bulunması halinde ise taşkın inşaata konu yerin bedelinin objektif kriterlere göre belirlenmesi halinde müvekkilinin ödeme yapmaya hazır olduğunu belirtmiştir.

Bir kısım dahili davalılar, 396 ada 27 parsel sayılı taşınmazda kat mülkiyeti kurulduktan sonra bağımsız bölüm satın aldıklarını, iyiniyetli olduklarını, taşkın inşaat var ise bağımsız bölümlerine düşen arsa payını ödemeye hazır olduklarını belirterek davanın reddini istemiştir.

Birleştirilen davacılar ve bir kısım dahili davalılar vekili; müvekkillerinin 396 ada 27 parsel sayılı taşınmazdaki bağımsız bölümlerini 2013 tarihinde devir aldıklarını, iyiniyetli olduklarını, haksız müdahalenin bulunmadığını, dava konusu taşınmazların bulunduğu Ermenek ilçesinde uzun yıllar öncesine dayanan teknik hatalar nedeniyle sınır uyuşmazlıklarının yaşandığını belirterek asıl davanın reddini savunmuş, birleştirilen davada yapı değerinin arsa değerinden fazla olduğu iddiası ile temliken tescil kararı verilmesini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kabulü ile davacıya ait Karaman ili, Ermenek ilçesi, Taşbaşı Mahallesi, 396 ada 36 parselde kayıtlı taşınmazın kadastro fen bilirkişilerinin 31/03/2015 havale tarihli rapor ve krokisinde (T) harfi ile gösterilen 4,01 m2'lik kırmızı renk ile boyalı kısmına davalıların müdahalesinin men'ine, bu kısımda kalan binanın kal'ine, birleştirilen davanın reddine karar verilmiş, davalı vekili ile bir kısım davalılar - birleştirilen davacılar vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 08.07.2020 tarihli ve 2016/16153 Esas, 2020/4521 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bir kısım davalılar-birleştirilen davacılar vekili karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Bu kez yapılan incelemede, mahkemece fen ve inşaat bilirkişileri refakatiyle gerçekleştirilen 23.03.2015 tarihli keşif sonrası dosyaya ibraz edilen 25.03.2015 tarihli Fen Bilirkişileri Raporu ve ekli krokisinde davalı 396 ada 27 parsel sayılı taşınmazda 1 bodrum, zemin, 4 normal kattan oluşan bina bulunduğu, bu binanın 4,01 metrekarelik kısmının davacı taşınmazına tecavüzlü olduğu belirlenmiş, 26.03.2015 tarihli inşaat bilirkişisi raporunda ise davalılara ait yapının davacıya ait taşınmazdaki kısmında binanın taşıyıcı kolonlarının yer aldığı, bu kısmın yıkılması halinde binanın taşıyıcı sisteminin etkileneceği, bina bütünlüğünün bozulacağı ve yıkılmasının mümkün olmadığı belirtilmiş, ayrıca binanın tecavüzlü alanda kalan kısmının değerinin 10.165,35TL, tecavüzlü kısımda kalan 4,01 metrekarenin zemin değerinin 709,77TL olduğu belirlenmiştir.

25.03.2015 tarihli Fen Bilirkişileri Raporunda taraflara ait taşınmazların arasında ince uzun bir çizgi olarak kırmızı renk ile gösterilen taşkın kısmın uzunluğu belirtilmemiş ise de taşkın yapının bulunduğu zeminin toplamda 4,01 metrekare olduğu belirtilmiştir. Toplam taşkın alanın 4,01 metrekare olduğu tespit edilmiş ise de davalı tarafın yapının inşaatına başlamadan önce ölçüm yaptırdığını ve bu ölçüme göre inşaata başladığına ilişkin savunmaları ile taşkınlığın ölçümden kaynaklanan hata payı kapsamından kaynaklanabileceğinin değerlendirilmemesi; davalılara ait bodrum, zemin, 4 normal kattan oluşan binanın yıkılmasında davacıya sağlanacak yarar ile meydana gelecek zarar arasında aşırı nispetsizlik yaratacağı ve taşkınlığın davacı taraf için katlanılabilir seviyede olduğunun gözardı edilmesi de doğru değildir. Bu durumda davacının zararının tazminine dair bir talebi de bulunmadığından asıl davada kal isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bir kısım davalılar-birleştirilen davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile onama ilamının kaldırılarak; hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle, bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; bir kısım davalılar-birleştirilen davacılar vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 08.07.2020 tarihli ve 2016/16153 Esas, 2020/4521 Karar sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA, hükmün yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan karar düzeltme harcının yatırana iadesine, 21.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/7794, Karar No: 2013/4292, Tarih: 12.04.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/7794 E.  ,  2013/4292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 07.10.2010 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi, ... ve arkadaşları vekili Avukat ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 21.06.2011 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ... ve arkadaşları vekili Avukat .... geldi başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .... Köyü .... Mevkii 356 ada 1 parsel sayılı 20357,38 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tarla niteliğiyle, Kasım 1978 tarih 2 sıra numaralı tapu kaydı ile ...’e aitse de, .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/487 esasında dava konusu edildiğinden söz edilerek, malik hanesi açık bırakılmak suretiyle temyiz edilmiştir. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1995/487 Esasına kayıtlı dava dosyasında davacılar ..., ..., .... ve arkadaşları tarafından davalı sıfatıyla ... aleyhine, daha eski tarihli tapu kaydına tutunularak, tescil hükmü ile oluşan tapu kaydının iptali istemiyle açılan tapu iptal davasına, .... vekili 16.4.1996 tarihli dilekçesiyle ... payını 30.11.1995 tarih ve 62991 sayılı satım vaadi sözleşmesiyle satın aldığı bu payın adlarına tescili, iddiasıyla katılmıştır. 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.03.2009 gün ve 2009/148-258 sayılı, ... ve katılanlar....’ın davalarının açılmamış sayılmasına, diğer davacıların davasında görevsizliğe ilişkin kararının kesinleşmesiyle, dava dosyası 3402 sayılı Kanunun 5 ve 27. maddesi gereğince kadastro mahkemesine gönderilmiş ve 2009/148 esas numarasını almış, Mahkemenin 2009/334 Esasına kayıtlı dava dosyası ile birleştirilmiştir.

Orman Yönetimi tarafından 26.01.2009 günlü dava dilekçesiyle, davalı sıfatıyla ... gösterilerek, 356 ada 1 parsel sayılı taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, tesbitinin iptali ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili istemiyle açılan dava Kadastro Mahkemesinin 2009/334 Esasına kayıt edilmiştir.

Mahkemece, Orman Yönetiminin davasının KISMEN KABULÜNE, çekişmeli diğer davların REDDİNE, çekişmeli... Köyü 356 ada 1 sayılı parselin fen bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen 15584,47 m2 bölümünün tesbit tutanağındaki niteliğiyle ... adına, tesbit ve tapuya tesciline, aynı bilirkişi krokisinde (A) ile gösterilen bölüm dışında kalan diğer bölümlerin orman tahditi dışında kaldığından tesbit dışı bırakılmasına karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi, davacılar ... ve arkadaşları, ...., davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1967 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2. madde uygulaması ve 1988 ilâ 1990 yıllarında yapılıp 08.07.1991 tarihinde ilân edilerek dava tarihinde kesinleşmemiş olan aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 2896 ve 3302 sayılı kanunlar ile değişik 2/B uygulaması vardır.

... tarafından davalı sıfatıyla Hazine, Orman Yönetimi ve Köy Tüzel Kişiliği aleyhine, Medeni Kanunun 713. maddesi hükmüne göre açılan tescil davasının kabulüne, D: Kısmen Devlet ormanı, kısmen...., Batısı; Devlet ormanı, K: Devlet Ormanı, G: Kroki de (A) ve (B) harfiyle gösterilen tescil harici bırakılan toplam 1900 m2 yüzölçmündeki yer ve bu yerden sonra Devlet Ormanı ile çevrili 18772 m2 yüzölçümündeki tarla nitelikli taşınmazın ... adına tesciline ilişkin.... Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.07.1977 gün ve 1977/66/100 sayılı kararının kesinleşmesiyle, Kasım 1978 tarih 2 sıra numarası ile tapuya kayıt edilmiştir.

1) Mahkemenin temyize konu 04.10.2010 günlü kararı davacılar ... ve ... ile ..., ...., ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili Avukat ....'a 20.12.2010 günü tebliğ edilmiş, kararı temiz ettikleri 13.03.2012 tarihinde ise temyiz süresi geçmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2) Hazine ile çiftlik tapu kayıtlarına dayanan ... temyiz itirazlarına gelince; ....Köyünde bulunan ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan dava dosyalarında dava konusu edilen parsellere ilişkin dava, savunma, araştırma ve mahkeme kararları birbirinin aynı ya da benzeridir.

ÇİFTLİK TAPU KAYITLARINA DAYANANLARIN İDDİALARI:

2) Hazine ile çiftlik tapu kayıtlarına dayanan ... temyiz itirazlarına gelince; ....Köyünde bulunan ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan dava dosyalarında dava konusu edilen parsellere ilişkin dava, savunma, araştırma ve mahkeme kararları birbirinin aynı ya da benzeridir.

ÇİFTLİK TAPU KAYITLARINA DAYANANLARIN İDDİALARI:

Davacı .... ...çocukları...mirasçıları ve mirasçılarından...Mirasçıları ..., .... ve arkadaşları; ... Köyünde bulunan bir çok taşınmazın, .... çiftliği ismiyle, tapuda murisleri ya da kendileri adına kayıtlı olduğu, tapuların dış sınır olarak .... İskelesi,..., ...., Mezar Gediği, .... Çiftliği, İnbükü dışındaki .... Çiftliği ve .... okuduğu, bu sınırların çoğunun askerî haritalarda da yer aldığı, mahkemelerde çeşitli defalar uyuşmazlık konusu olması nedeniyle uygulanarak yerlerinin belirlendiği, tapu kayıtlarının, ...t'ın mülk arazi olarak eşi ...'a ihsan ettiği, .... tarafından kurulan sahih, mazbut ve icareteynli vakfa ait arazi olarak tasarruf edilirken, vakıf kapsamındaki bu üç adet çiftliğin, 1961 yılında taviz bedeli ödenmek sureti ile vakıfla ilişiğinin kesilerek, murisleri adına tapulandığı, mazbut, sahih ve icareteynli vakıflara ait gayrimenkullerin zilyetlikle edinilemeyeceği, zilyetlikle kazanma iddiasında bulunanlar ile bunların muris ya da bayilerinin önceden taşınmazlar için kendilerine ya da kâhyalarına kira bedeli vererek zilyet ettikleri, bu konuda çok sayıda delil bulunduğu, taşınmazlarını haksız elinde bulunduran bu kişilerin, 1952 yılından sonra taşınmazlar üzerinde mülkiyet iddiasında bulunarak, hasılat kirasını kestikleri ve işgalci olarak taşınmazları kullandıkları, bu şekilde hukuk dışı eylemlerle kendilerine ait tapulu taşınmazları sahiplenmeye çalıştıkları, kadastro çalışmaları sırasında yerel bilirkişilerin gerçekleri sakladıkları, bir davada davacı ya da davalı olanların başka bir dosyada tanık olarak, kendileri ile aynı şekilde işgalci olan kişilerin zilyetliklerini doğruladıkları, bu beyanlar karşısında kendilerinin sundukları kesin hükümlerin

ve delillerin gözetilmediği, tapulu yer için davalı gerçek kişi adına tescil hükmü ile oluşan tapu kaydının yolsuz oluştuğu, iddiasıyla tapu kayıtları kapsamında kalan çekişmeli taşınmazların tesbitlerin iptali ve tapu kayıtlarındaki payları oranında kendileri adına tescilini istemişlerdir.

ÇİFTLİK TAPU KAYITLARINA TUTUNANLARIN DAYANDIĞI DELİLLER :

TAPU KAYITLARI: