muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3719, Karar No: 2015/8497, Tarih: 06.10.2015

4721 sayılı TMK'nın 282. maddesi uyarınca, anne ile çocuk arasındaki soybağı doğum ile; baba ile çocuk arasındaki soybağı ise “anne ile evlenme”, “tanıma” ve “hakimin hükmü” ile kurulmaktadır. Diğer taraftan, evlat edinme de soybağı oluşturan hallerdendir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

Nüfusta kayıtlı anne ve baba adının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle gerçek anne ve baba adının yazılması istemiyle açılacak ve nüfusa kayıtlı bulunan hanenin de değiştirilmesi sonucunu doğuracak davalarda, esasen iki iddia bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi, çocuğun kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise, kayden baba olarak gözüken kişinin genetik baba olmadığı iddiasıdır. Bu davada, kayden anne gözüken kişinin çocuğu doğurmadığı, genetik annenin başka bir kadın olduğunun tespit edilmesi halinde, yukarıda sözü edilen babalık karinesi aksi yönde işleyecek ve “genetik annenin kocası olmayan” kayden babanın, babalık sıfatı kendiliğinden ortadan kalkacaktır. Mahkemece belirlenen genetik annenin, çocuğun doğduğu tarihte evli bulunduğunun anlaşılması halinde, TMK'nın 285. maddesinde yazılı babalık karinesi nedeniyle genetik annenin kocası olan erkek, kendiliğinden baba sıfatını kazanacaktır. Bu durumda soybağı ihtilafı ortaya çıkmadığından, açıklanan muhtevadaki davalar, sadece nüfus kayıtlarında düzeltim davasından ibaret kalacaklar ve görevli mahkeme, 5490 sayılı Kanunun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemeleri olacaktır. Ancak, çocuğun doğduğu tarihte, genetik annenin evli bulunmaması halinde, anne yönünden dava, kayıt düzeltim davası olarak kalmakla birlikte, genetik anne ile evli olmayan genetik baba yönünden babalık karinesi gerçekleşmeyeceğinden, genetik babanın nüfus kaydına işlenmesi talebi “soybağı davası” niteliğini kazanacaktır. Bu takdirde uyuşmazlığın, 4787 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca aile mahkemesi tarafından incelenip çözüme kavuşturulması gerekecektir. (Yargıtay HGK 2013/354-1554, 18. HD 2015/1360-3281, 2015/1591-4537)

Aynı davada, talebin bir bölümü hakkında genel mahkemenin, bir bölümü hakkında ise özel mahkemenin görevli bulunması halinde, taleplerden birisi hakkında verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendirecek nitelikte ise ve sözkonusu özel mahkeme ile genel mahkeme arasında “yargılama usulüne” ilişkin esaslı farklılıklar bulunmuyorsa, bütün talepler hakkında özel yetkili mahkemenin yargılama yaparak uyuşmazlığı çözmesi, hukukun öngörülebilir olmasının, usul ekonomisinin ve davaların makul süre içinde bitirilmesi yükümlülüğünün gereğidir. Aile mahkemeleri, asliye mahkemeleri ile aynı düzeyde mahkemeler olup aralarında yargılama usulü yönünden esaslı farklılıklar bulunmamaktadır. O halde, yukarıda açıklanan şekilde dava, bir kısım talepler yönünden nüfus kayıtlarında düzeltme yapılması ve bir kısım talepler yönünden de soybağının düzeltilmesi istemi niteliğinde ise, nihai talebi bir bütün oluşturan ve biri hakkında verilecek karar diğerini doğrudan ilgilendiren bu uyuşmazlığın, bütün olarak özel yetkili aile mahkemesinde çözümlenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; dosya içinde mevcut nüfus kayıtlarından, anne-baba adının değiştirilmesi talep edilen çocuğun doğum tarihinde ve halen iddia edilen genetik annenin evli olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda dava, anne adının silinip genetik anne adının yazılması ve kayden baba olan kişinin isminin silinmesi talepleri yönünden nüfus kayıt düzeltim davası olmakla birlikte, birleştirilen dava ile nüfus kaydına genetik baba isminin yazılması yönünden soybağı davası niteliğindedir. Yukarıda açıklanan nedenlerle, tüm talepler yönünden uyuşmazlığın, özel mahkeme olan aile mahkemesi tarafından çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/10/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1805, Karar No: 2017/3648, Tarih: 03.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2017/1805 E.  ,  2017/3648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı ..., temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalı kadının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2-Hükmü temyiz eden davalı ..., 23.01.2017 tarihli dilekçesiyle temyiz talebinden feragat ettiğini bildirdiğinden, temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz dilekçesinin yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple REDDİNE oybirliğiyle karar verildi. 03.04.2017 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2009/1042, Karar No: 2010/12341, Tarih: 07.12.2010

9. Ceza Dairesi 2009/1042 E., 2010/12341 K.

**9. Ceza Dairesi 2009/1042 E., 2010/12341 K.**

**- KASTEN YARALAMA

- MALA ZARAR VERME**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 43 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 58 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 305 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 317 ]

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

1412 sayılı CMUK'nın 305/2. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan para cezasının miktarı karşısında kararın kesin olması nedeniyle sanık müdafiinin temyiz isteğinin CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2- Görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemeye gelince;

Sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

3- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın 27.07.2005 günü sabah saat 05.00 sıralarında kaldığı koğuşta yangın çıkartmak suretiyle mala zarar vermesi üzerine infaz koruma memurları tarafından duruma müdahale edilip hastaneye gönderildiği, bilahare hastane dönüşü başka koğuşa yerleştirildikten sonra bu koğuşta da aynı gün saat 15.00 sıralarında su tesisatına ve koğuş camlarına zarar verme şeklinde gelişen olayda eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirdiği anlaşıldığından sanık hakkında yakarak mala zarar vermek suçundan verilecek cezanın TCK'nın 43/1. maddesi ile artırılması gerektiği gözetilmeden ayrı ayrı ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA , 07.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/979, Karar No: 2019/11278, Tarih: 21.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/979 E.  ,  2019/11278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : MENFİ TESPİT

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı ... tarafından istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 20/11/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı ... geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan davalının sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi ve eksikliğin giderilmesi için mahkemesine geri çevrildi. Eksiklik giderildikten sonra dosya yeniden Dairemize gelmekle, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait eczane işyerinde çalıştığını, davalı işverenin müvekkilinden her biri 60.000,00 TL bedelli üç adet çeki tehdit, şantaj ve baskı ile aldığını, müvekkilinin çeklerden kaynaklı bir borcu olmadığını ileri sürerek, çeklerin iptali ile müvekkilinin bu çeklerden kaynaklı davalı işverene borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin, müvekkili işverene ait işyerinde çalışırken izinsiz şekilde kasadan müteakip defalar para aldığını ve müvekkilinden borç para da aldığını, çeklerin bu sebepten düzenlendiğini, davacının serbest iradesiyle bu çekleri verdiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, çeklerin manevi cebir uygulanarak davacıdan alındığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava menfi tespit davası olup, taraflar arasında davacının çeklerden kaynaklı davalıya borçlu olup olmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, Mahkemece, dava konusu çeklerin manevi cebir uygulanarak alındığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki, soyut ve görgüye dayalı bilgisi olmayan tanık beyanlarına itibar edilemeyeceği dikkate alındığında, dosya kapsamında bu kabulü destekler nitelikte itibarı kabil bir delil yoktur. Keza, davacı işçinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturma dosyasında da, Dalaman Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 01/05/2008 tarihli, 2008/291 numaralı kararıyla, kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ve bu karar kesinleşmiştir.

Bu noktada üzerinden durulması gereken husus şudur ki;

Bu noktada üzerinden durulması gereken husus şudur ki;

Davaya cevap dilekçesinde, dava konusu çeklerin, davacı işçinin işverenden izinsiz şekilde kasadan aldığı paralar ile işverenden borç olarak alınan meblağlar sebebiyle düzenlendiği belirtilerek temel borç ilişkisine dayanılmıştır. Dolayısıyla, artık borç sebebinin belirtilmediği kıymetli evrakın, mücerret borç ikrarı olarak değerlendirilmesi ve salt çeklere dayanılarak davacı işçinin çeklerde yazılı miktarda davalı işverene borçlu olduğunun kabulü mümkün değildir. Kıymetli evrakların, mücerret borç ikrarı vasfını yitirdiği bu durumda, dayandığı temel borç ilişkisini kanıtlama yükümlülüğü davalı işveren üzerindedir. Mahkemece yapılması gereken, savunulan temel borç ilişkisini kanıtlama yükümlülüğünün davalı işveren üzerinde olduğu dikkate alınarak, delillerin değerlendirilmesi ve davalının ispat yükümlülüğünü yerine getirilip getirmediğinin belirlenmesi ile neticeye göre davacı işçinin borcu bulunup bulunmadığının tespitinden ibarettir.

Yukarıda yazılı sebepten kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/899, Karar No: 2015/3022, Tarih: 24.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/899 E.  ,  2015/3022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Davacıların vekilinin dilekçe içeriğinden Dairemiz kararının tavzihinin talep edildiği anlaşılmıştır.

Hükümlerin tavzihi; hükmün müphem olması veya birbirine aykırı (çelişik) fıkralar ihtiva etmesi halinde, hükmün gerçek anlamının meydana çıkarılması için başvurulan bir yoldur.

HUMK. m. 455'te; hüküm müphem ve gayri vazıh olur veya mütenakız fıkralar ihtiva ederse icrasına kadar iki taraftan her biri ilamın tavzihini ve tenakuzun ref'ini isteyebilir"; HMK.m. 305'te "Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir ." denmektedir.

Değinilen maddelerde belirtildiği gibi, açık olmayan veya çelişik fıkraları kapsayan hükümlerin açıklanması istenebilir. Yargılamanın iadesine karar verilmedikçe veya hüküm temyiz edilip bozulmadıkça verilen hükmün değiştirilmesi mümkün değildir. Hükümlerin tavzihi de bunun bir istisnası olarak kabul edilemez. Hakim burada hükmün başka türlü anlaşılmasını önlemek için gerçeği ortaya koymakla ödevlidir.

Tavzih, kural olarak sadece hüküm fıkrası hakkında olur. Hükmün gerekçesinin açıklanması için, tavzih yoluna başvurulamaz. Ancak, hüküm fıkrası ile gerekçe arasında bir çelişki varsa, bu çelişkinin giderilmesi için tavzih yoluna başvurulabilir. (YHGK'nın 14.06.1967 gün ve 1967/9-462 E., 300 K. sayılı ilamı)

Bunun gibi Yargıtay kararları hakkında da tavzih yoluna başvurulabilir. Tavzih kararı ile hükmün değiştirildiğini iddia eden temyiz yoluna başvurabilirse de, Yargıtay Dairesi'nin kendi kararlarının tavzihi ile ilgili verdiği kararlara karşı Hukuk Genel Kurulu'na temyiz yoluna başvurulamaz. (YHGK'nın 15.03.I969 gün ve 1969/2-466 E. 178 K. sayılı ve 25.06.2008 gün ve 2008/11-448 K.sayılı ilamları)

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, Dairemizin 13.05.2013 gün ve 1552/10007 sayılı onama ilamında, maddi hata, belirsiz, çelişkili, açık olmayan durum söz konusu olmadığından, davacıların vekilinin tavzih isteği niteliği taşıyan başvurusunun reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı sebeplerle davacıların vekilinin tavzih talebinin REDDİNE, 24.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/533, Karar No: 2006/7282, Tarih: 04.07.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/533 E.  ,  2006/7282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit-çek iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, 27.10.2003 keşide tarihli hamiline yazılı 80.000.000.000.TL’lık çekin keşidecisi görünen .... Gıda Ltd.Şti. ile ilk ciranta ... Ltd.Şti’nin borcunun bulunmadığını müvekkili şirketlerin eski temsilcilerinden olan davalı Sami ...’in kötüniyetli olarak bu çeki düzenleyip kendi şirketleri olan ... Kardeşler Ltd.Şti’ne ondan da kardeşi davalı ...’e ciro ettiğini, çeki bankaya ibraz eden davalı ...’nin iyiniyetinden söz edilemeyeceğini ileri sürmüş ve bahse konu çekten dolayı müvekkillerinin borçlu olmadığının tesbiti ile %40 tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddi ile %40 tazminatın davacılardan tahsili gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece çekteki imzaları Sami ... kendi adına atmadığı için bu davalı yönünden davanın husumetten reddine, çekte keşideci görünen davacı ... Ltd.Şti. adına iki imza ile çek keşide edildiğinden her ne kadar imza sahiplerinden biri olan Sami ... çek keşide tarihinde şirketi temsil yetkisi sona ermiş ise de, çeklerin ileriye yönelik olarak keşide edilebildiği, çek keşide tarihinde halen yetkili olan ...’in de imzasının bulunduğu gerekçeleriyle davacı .... Gıda Ltd.Şti.yönünden davanın reddine, davacı ... Ltd.Şti'nin kaşesi ile ... ciro yaptığından çift imza koşulu gerçekleşmediğinden bu davacının davalı ... Kardeşler Ltd.Şti ile ...'e borçlu olmadığının tesbitine, koşulları oluşmadığından tarafların tazminat istemlerinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava konusu 27.10.2003 tarihli çekin keşidecisi davacılardan ... Ltd.Şti. görünmektedir. Anılan çeki şirket temsilcisi sıfatıyla Sami ... imzalamış ise de, keşide tarihinde bu şahsın şirketi temsile yetkili olmadığı ve şirketin çift imza ile temsil edildiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.Çekin ileri tarihli olarak keşide edildiği de iddia ve ispat edilmemiştir. O halde davacı ...’nün Ltd.Şti.’nin anılan çekten dolayı sorumluluğu bulunmamaktadır.Mahkemece bu yönlerin gözetilmemiş olması bozma nedenidir.

3-Davalı ...’nin temyiz itirazlarına gelince;

3-Davalı ...’nin temyiz itirazlarına gelince;

Bu davalı hakkındaki dava husumet nedeniyle red edildiğine göre belirtilen red sebebi gözetilerek davalı ...lehine hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ayrıca vekalet ücreti takdir ve tayini gerekirken mahkemece bu yönde bir karar verilmemiş olması da usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ.Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin öteki temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı ... Ltd.Şti., (3) nolu bentte belirtilen sebeplerle davalı Sami ... lehine hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 4.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/18776, Karar No: 2012/20019, Tarih: 07.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/18776 E.  ,  2012/20019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Zorunlu müdafiliğe ilişkin CMK'nın 150. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 18.3.2008 tarih 2008/9-7-56, 21.12.2010 tarih 2010/11-251-267 ve 20.3.2012 gün 2011/6-235-2012/110 Esas ve Karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere, "Kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı; bu durumda zorunlu savunman, sanığın lehine bazı işlemler yapmış, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığa da tebliğ edilmesi ve onun tarafından temyiz dilekçesi verilmesi hâlinde, isteminin kabul edilmesi gerektiğinin," belirtilmesi karşısında;

Adana 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16/05/2006 tarihli hükmünün, anılan mahkemenin istemi üzerine atanan sanık ... savunmanı Avukat ... ve sanık ... savunmanı, Avukat ...'ın yüzlerine yüzlerine karşı verilip, adı geçen savunmanlar tarafından süresi içinde temyiz edildiği, ancak atanan savunmanlardan sanıkların haberdar olmadığı anlaşıldığından,

1 - Sanıklar ... ve ...'a başvurabilecekleri yasa yolu, süresi ve mercii de yazılmak suretiyle anılan kararın tebliği ile bilgileri dışında atanan savunmanların temyizini kabul edip etmediği sorularak, süresi içerisinde temyiz isteminde bulunabilecekleri, bulunmadıkları takdirde zorunlu savunmanın açtığı temyiz davasının inceleneceği konusunda meşruhatlı tebligat çıkarılmasına,

2- Sanık tarafından temyiz dilekçesi verilmesi durumunda, bu konuda ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 07/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/81, Karar No: 2024/135, Tarih: 20.03.2024

**Ceza Genel Kurulu         2021/81 E.  ,  2024/135 K.**

**"İçtihat Metni"**

DİRENME

KARARI VEREN

YARGITAY DAİRESİ : 8. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza

SAYISI : 248-298

I. HUKUKİ SÜREÇ

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 109/1-2, 109/3-b, 62, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 17.05.2013 tarihli ve 526-225 sayılı hükmün, katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 29.05.2014 tarih ve 3499-7168 sayı ile; "Sanık ...'in üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu cinsel amaçla işlediği ve bu suçu sanık ...'la birlikte gerçekleştirdikleri anlaşıldığı hâlde, sanık ... hakkında TCK'nın 109/5. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesi ise 06.11.2014 tarih ve 248-298 sayı ile; "Sanık ...'ın diğer sanık ... ile birlikte mağdureyi Yahyalı ilçesine kaçırdıkları, sanık ...'ın burada mağdure ve ...'i bırakarak tekrar geri döndüğü, sanık ...'in daha sonra cinsel eylemlerini gerçekleştirdiği, sanığın bulunduğu ortamda katılana yönelik herhangi bir cinsel davranışının söz konusu olmadığı, bu hâliyle sanık ... hakkında TCK'nın 109/5. maddesinin uygulanması için yasal koşulların oluşmadığı, zira sanığın eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi hâlinde, sanık ...'ın diğer sanık ...'in cinsel saldırı suçuna zemin hazırlamak suretiyle aynı zamanda sanık ...'in cinsel saldırı suçuna da iştirak ettiğini kabul etmek gerekeceği, oysa bu yönden açılmış kamu davası bulunmadığı gibi böyle bir değerlendirmenin ne mahkememizce ne de Yargıtay 14. Ceza Dairesinin kararında yer almadığı," gerekçesiyle bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.01.2018 tarihli ve 89809 sayılı bozma istekli tebliğnamesi ile dosya 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesine gönderilmiş, anılan Dairece verilen ve sadece Daire Başkanı tarafından imzalanan 15.02.2019 tarihli ve 1192-5234 sayılı karar ile de iş bölümü uyarınca dosyanın gönderildiği Yargıtay 8. Ceza Dairesince 04.03.2021 tarih ve 6858-3413 sayı ile direnme kararı yerinde görülmeyerek Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş, açılanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

II. UYUŞMAZLIK KAPSAMI VE KONUSU

Direnmenin kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.