muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/1283, Karar No: 2007/3713, Tarih: 12.04.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/1283 E.  ,  2007/3713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 10. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçlu şirketin, üçüncü kişi TC. ... Bankası AŞ. Güvenevler şubesindeki mevduat hesabında bulunan paranın dağıtımı için düzenlenen sıra cetvelinde, davalı ...’in haczinden sonra gelen paraların da dikkate alındığını ve davalıların İcra ve İflas Kanunu'nun 106 ve 110 ncu maddeleri uyarınca bir yıllık süre içinde paranın dosyaya celbini istemediklerini, bu itibarla da hacizlerinin düştüğünü ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesi'nce muhtemel alacakların da haczedilebileceği ve davalıların hacizlerinin davacı yanca konulan hacizden önceki tarihli olduğu gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Para yada alacak haczine ilişkin işlemler, kural olarak menkul mal hacizlerini düzenleyen hükümlere göre yapılır. Bu bakımdan üçüncü şahıstaki alacağın da hacizden itibaren 1 yıllık süre içinde (İİK.m.106 ve 110) icra dosyasına celbinin istenmesi gerekir.

2- İcra ve İflas Kanunu'nun 89 ncu maddesi uyarınca konulan hacizlerde, haciz kural olarak haciz ihbarnamesinde belirtilen hususlara münhasır olarak konulur. Müstakbel alacak haczi mümkünse de, somut olayda davalı yanca gönderilen birinci haciz ihbarnamesinde, dava dışı borçlunun “doğmuş ve doğacak alacakları”nın da haczedildiğine dair bir ibare kullanılmadığına göre, haciz o anda üçüncü kişide bulunan para üzerine konulmuş sayılmalıdır. Sonradan gelerek hesaba yatan para üzerine yeni bir haciz konulmadıkça, önceki haczin bu parayı da kapsadığı kabul edilemez.

Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Bu durumda mahkemece hacizlerin İcra ve İflas Kanunu'nun 106 ve 110 ncu maddeleri uyarınca ayakta bulunup bulunmadığı ve birinci haciz ihbarnamesine göre ne miktar paranın davalı yanca haczedildiği saptanmalı ve varılacak sonuç çerçevesinde bir hüküm oluşturulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/18, Karar No: 2025/3447, Tarih: 23.06.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/18 E.  ,  2025/3447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/3974 E., 2024/1857 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Cizre 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/120 E., 2022/151 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkillerinin 06.11.2017 tarihinde müvekkillerinin tamir ettikleri su deposunun bulunduğu evin üzerinden geçen yüksek gerilim hattına temas etmeleri sonucu yaralandıklarını gerilim hattının mevzuata uygun mesafeden geçmemesi nedeniyle davalı şirketin kusurlu olduğunu belirterek,müvekkillerinin yaşadığı ve halen yaşamaya devam ettiği yaralanma nedeniyle şimdilik 1.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 21.000 TL tazminatın olay tarihi olan 16.11.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacıların kendi kusurları ile emniyetli olmayacak şekilde depoyu indirmeye çalıştıklarını, olayın öncesinde böyle bir çalışma yapılacağını ve elektrik enerjisinin kesilmesi gerektiği ile ilgili davacıların davalı Kuruma herhangi bir başvuruda bulunmadıklarını, olayın meydana gelmesinde davacıların ağır kusurlu eylemi olduğununu, nedensellik bağının kesildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili; davacıların kendi kusurları ile emniyetli olmayacak şekilde depoyu indirmeye çalıştıklarını, olayın öncesinde böyle bir çalışma yapılacağını ve elektrik enerjisinin kesilmesi gerektiği ile ilgili davacıların davalı Kuruma herhangi bir başvuruda bulunmadıklarını, olayın meydana gelmesinde davacıların ağır kusurlu eylemi olduğununu, nedensellik bağının kesildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; maddi tazminata yönelik yapılan değerlendirmede tarafların sürekli maluliyetlerinin bulunmadığı, bilirkişi raporunda bu sebeple hesaplama yapılmadığı, geçici maluliyete ilişkin talebine ilişkin davacıların olay tarihi itibarıyla 18 yaşını doldurmadıkları ve bu nedenle gelir elde etmediklerinin kabul edildiği, SGK yazı cevabında hizmet kaydına rastlanmadığı, davacılar vekilince aksini ispatlar bir delilin sunulmadığı, çocukların soruşturma ifadelerinde de olay günü su deposu işiyle uğraşan arkadaşları ... rastladıkları ve kendisine yardım etme amacında olduklarını beyan etmeleri karşısında bu yöndeki taleplerinin reddine karar verildiğini, manevi tazminata yönelik yapılan değerlendirmede ise malul kalan davacıların olaydan etkilenme derecesine, özellikle yaşlarının küçük olması, olay sebebiyle yaşadıkları şokun yaşları itibarıyla kalıcı etkileri olacağı ve çocuklardan ... için tedavi sonrası 7 günlük istirahat raporu düzenlenmiş olması hususu, sosyal ve ekonomik durumu ile birlikte olayın meydana geliş şekli ve tarafların kusur durumu da gözönünde tutularak, davacıların olay sebebiyle duyduğu acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile davacıların maddi tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine, davacı ... için manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 7.500,00 TL manevi tazminatın 16.11.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak bu davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacı ... için manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 5.000,00 TL manevi tazminatın 16.11.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak bu davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacıların olay günü arkadaşları olan ...'ın depoyu taşımasına yardımcı oldukları, depoyu iple evin damına çekmeye çalıştıkları ve demir olan deponun ayaklarını tam kaldıracakları sırada elektrik teline temas etmesi sonucu elektrik akımına kapılarak yaralandıkları, içlerinde iş güvenliği uzmanı, inşaat mühendisi ve elektrik elektronik mühendisinin düzenlediği bilirkişi raporunda binanın önünden geçen gerilim hattının Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğine aykırı olacak şekilde binaya mesafesinin 2 metre olması gerekirken 1.81 metre olduğu, davalının iddia ettiği gibi binanın enerji nakil hattından sonra inşa edilmiş olması halinde dahi yönetmelik gereği enerji nakil hattı sahibi olan davalı Kurumun enerji nakil hattının yapılmasından, bakımı ve işletilmesindeki eksikliklerden sorumlu olup, bu hatları kişilerin can ve mal güvenliği açısından tehlike arz etmeyecek şekilde inşaat etmek, bulundurmak, bu hatlara güvenli yaklaşma sınırının aşılması tedbirini almakla yükümlü olduğu, davalı ... şirketinin ağır özen yükümlülüğü ve kusursuz sorumluluğu bulunduğu bu nedenle davalı ... izafe edilmesinde ve olayın oluş şekline göre olayın gerçekleştiği tarihte 18 yaşından küçük çocukların iş güvenlik önlemi almalarının kendilerinden beklenemeyecek olması sebebiyle çocuklara kusur izafe edilmemesinin yerinde olduğu,gerçekleşen kaza nedeniyle davacıların maluliyetlerini gerektiren yaralanmalarının olmaması nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı hesaplanmamasının ve davacıların kaza tarihinde 18 yaşından küçük olmaları ve herhangi bir işte çalıştıklarının dosya kapsamıyla ispatlanamaması nedeniyle geçiçi iş göremezlik tazminatına hükmedilememesinde bir isabetsizlik görülmediği, manevi tazminatın ceza olmadığı gibi, mamelek hakkına ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmediği, hükmedilen manevi tazminat miktarının da yerinde olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; müvekkillerin malüliyetlerinin hesaplama yönteminin yanlış değerlendirildiğini, müvekkillerin vücuduna giren elektriğin ayaklarından çıkarak çıkış yerinde kalıcı hasar oluştuğunu, ATK malüliyet oranını hesaplamadığını, geçici iş göremezlik belirtildiği halde hesaplama dışında tutulduğunu, manevi tazminat talebinin az miktarda karara bağlandığını, olay ve müvekkillerde meydana gelen acı ve elem değerlendirilirken eksik değerlendirildiğini ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacıların elektrik akımına kapılması nedeniyle uğranılan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacıların elektrik akımına kapılması nedeniyle uğranılan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Temyiz olunan kararda belirtilen gerekçeye, özellikle olayın gerçekleştiği binada elektrik hattının Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmeliğindeki asgari mesafenin bulunmadığı, önemli ölçüde tehlike arz eden işletmeyi işleten şirketin bu faaliyeti nedeniyle oluşan zarardan kusursuz sorumlu olmasına, hükme esas alınan ve tarafların olaya ilişkin sorumluluklarının belirlenmesine yönelik bilirkişi raporunda yer alan değerlendirmelerin denetime elverişli ve yürürlükteki mevzuata uygun olmasına, hükme esas alınan bilirkişi raporunda kaza tarihinde 18 yaşından küçük olan ve gelir getirici bir işte çalıştığı tespit edilemediğinden geçici iş göremezlik tazminatına hükmedilmemesinin ve davacıların sürekli maluliyet tayinine gerek olmadığına dair alınan Adli Tıp Kurumu raporu neticesinde maddi tazminat talebinin reddinin isabetli olduğu ve davacılar yararına takdir edilen manevi tazminatın hakkaniyete uygun olmasına göre davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Hükmü temyiz eden davacılar adli müzaheret kararı almış olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/9742, Karar No: 2015/11653, Tarih: 13.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/9742 E.  ,  2015/11653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının dava bankadan sorulmasına rağmen davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerini zımnen reddetmiş olduğunu, bankanın bu hususta bilgi vermek yükümlülüğünün bulunduğunu ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin nelerden ibaret olduğunun davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların gerçekleşmesine bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Davaya konu olayda, taraflar arasında düzenlenen kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.4.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/28827, Karar No: 2012/14629, Tarih: 02.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/28827 E.  ,  2012/14629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 02/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17185, Karar No: 2016/2747, Tarih: 29.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/17185 E.  ,  2016/2747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tedbir nafakası-yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dava dilekçesinde; tarafların 1987 yılında evlendiklerini, davalının 2006 yılında evi terk ettiğini, davacı ...'nın ev hanımı olduğunu ve herhangi bir gelirinin bulunmadığını, davacı ...'nin ise, ... Üniversitesi Hukuk Fakültesi öğrencisi olduğunu, davalı kocanın davacı ... ve müşterek çocuk .... için maddi destekte bulunmadığını ileri sürerek, davacı ... için 2.000,00 TL tedbir, davacı ... için 2.000,00 TL yardım nafakasının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; talep edilen nafakaların fahiş olduğunu, bu nedenle davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için dava tarihinden itibaren aylık 750,00 TL; davacı ... için dava tarihinden başlamak ve mezuniyet tarihi olan 13/06/2014 tarihinde sona ermek üzere aylık 500,00 TL nafakanın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; tedbir ve yardım nafakası istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

TMK.nun 328/1.maddesinde “Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.” Aynı yasanın 2.fıkrasında ise, “Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitim sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” hükmü mevcut bulunmaktadır.

TMK.nun 364.maddesine göre; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür."

Aynı Kanunun 365/2.maddesinde de; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir." düzenlemesi yer almıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1998 gün ve 1998/656-688 sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların..." yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Aynı Kanunun 365/2.maddesinde de; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir." düzenlemesi yer almıştır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1998 gün ve 1998/656-688 sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların..." yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Okumakta olan kişi kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise, ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki, bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır.

Somut olayda; davacı ...'nin, davanın açıldığı tarih itibari ile öğrenci olduğu, yargılama sürer iken mezun olduğu, halen işsiz olduğu anlaşılmaktadır. Her dava açıldığı tarihteki koşullara göre değerlendirilir. Davacı ..., dava tarihi itibari ile öğrenci olduğundan yardım nafakası talebi haklıdır. Ayrıca, ülkenin çalışma koşulları, kalıcı ve düzenli gelir getiren bir iş bulmanın zorluğu, davacının üniversiteden yeni mezun oluşu, iş deneyiminin olmayışı, kamu personeli seçme sınavını kazanmak için ders çalışması gerektiği konuları düşünüldüğünde; mahkemenin, davacı ... yararına mezun olduğu tarihle sınırlı olacak şekilde nafakaya hükmedilmiş olması usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 2.fıkrasında yer alan; “mezuniyet tarihi olan 13/06/2014 tarihinde sona ermek” ifadelerinin karar metninden çıkarılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.