muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4513, Karar No: 2013/1536, Tarih: 27.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/4513 E.  ,  2013/1536 K.**

* KASTEN ADAM ÖLDÜRME

* KASTEN YARALAMA

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 35

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 81

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 86

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 87

**"İçtihat Metni"**

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Muhyettin'in mağdur Ergün'e yönelik eyleminin, mağdurlar Mustafa ve Yaman'ı olası kastla yaralama ile 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde mağdurlar Mustafa ve Yaman'ı olası kastla yaralama ile 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık suçlarının nitelikleri tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Muhyettin müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde eksik incelemeye, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1-) Sanık Muhyettin hakkında mağdurlar Mustafa ve Yaman'ı olası kastla yaralama ile 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2-) Sanık Muhyettin hakkında mağdur Ergün'ü öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın aralarında alacak verecek meselesi bulunan mağdur Ergün'e tabanca ile en az 7 el ateş ederek,sağ ve sol uyluk ile sol ayak bölgelerinden hayat fonksiyonlarına etkisi müştereken ağır (6) derecede olacak şekilde kemik kırığı meydana getirecek ve yaşamsal tehlikeye yol açmaksızın basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaraladığı yine olay yerinde tesadüfen bulunan mağdur Yaman'ın sağ bacak ve mağdur Mustafa'nın sol ayak bölgelerinden yaralandıkları olayda; sanığın mağdur Ergün'ün hayati öneme haiz vücut bölgelerini hedef aldığına dair kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı, yine engel bir durum olmamasına rağmen eylemine kendiliğinden son verdiği dikkate alındığında, ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmakla, olayın oluşu ve yara sayısı gözetilerek, kasten yaralama suçundan alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulması yerine, suç vasfında hataya düşülerek öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Muhyettin ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), bozma sebebine ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık Muhyettin ve müdafiinin tahliye talebinin reddine, 27/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi

27/02/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı M.. Ç..'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık M.. Y.. müdafii Avukat H.. D..’in yokluğunda 28/02/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2009/216, Karar No: 2009/1103, Tarih: 02.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/216 E.  ,  2009/1103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.01.2006 gününde verilen dilekçe ile dere yatağına duvar yapmak suretiyle yola vaki müdahalenin men'i ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 09.09.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 02.02.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9850, Karar No: 2015/10596, Tarih: 25.05.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/9850 E.  ,  2015/10596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/183963

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2011/744 (E) ve 2013/212 (K)

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddede, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Müştekilerin zararı karşılanmadığından suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi mümkün olmadığından tebliğnamedeki 1 no’lu bozma düşüncesine katılınmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 21.12.2011 tarihli sosyal inceleme raporunda suça sürüklenen çocuğun suçun hukuki sonuçlarının farkında olmadığının belirtilmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı ve azalmış ise bunun önemli derecede olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun istemi aranmaksızın yasal zorunluluk nedeniyle Baro tarafından görevlendirilen müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilere göre mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c. maddesindeki düzenlemeye aykırı olduğunun gözetilmemesi,

2- 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun istemi aranmaksızın yasal zorunluluk nedeniyle Baro tarafından görevlendirilen müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilere göre mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c. maddesindeki düzenlemeye aykırı olduğunun gözetilmemesi,

3- 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen “Devlete ait yargılama giderlerinin 21.7.1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir” şeklindeki hüküm dikkate alınmadan, toplam 14,00 TL yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 25/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/177, Karar No: 2017/4454, Tarih: 06.10.2017

**10. Ceza Dairesi         2017/177 E.  ,  2017/4454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı'nın, 31/01/2017 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama sonucunda, sanığın beraatine dair Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/10/2015 tarihli ve 2015/706 esas, 2015/1083 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 03/02/2017 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli hakkında, 20.02.2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olarak kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süre ile denetimli serbestlik ve tedavi tedbiri uygulanmasına, ayrıca denetimli serbestlik tedbiri kapsamında yüklenen yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, tekrar kullanmak için uyuşturucu madde bulundurması veya kullanması halinde erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılacağı hususunun ihtar edilmesine karar verildiği, erteleme kararının tebliğ edildiği,

2- Şüphelinin Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından yapılan tebligata rağmen 10 gün içinde başvurmadığı gerekçesi ile şüpheli hakkındaki kamu davasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca cezalandırılması isteğiyle kamu davası açıldığı,

3- Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/10/2015 tarihli ve 2015/706 esas, 2015/1083 sayılı kararı ile "Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce çıkartılan davet yazısına 10 günlük süre içerisinde icabet etmemesinin tek başına ısrar olarak değerlendirilemeyeceği" gerekçesiyle, “sanığın beraatine” ve ayrıca “gerekli usul işlemlerinin tamamlanması için yeniden suç duyurusunda bulunulmasına” karar verildiği ve kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "Dosya kapsamına göre, adı geçen sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve 191/3. maddesi uyarınca bir yıl denetimli serbestlik süresi belirlendiği, denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında sanığın tedbire uymadığı ve bu nedenle sanık hakkında aynı Kanun’un 191/4-a maddesi uyarınca kamu davası açıldığı, ancak mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanığın bir kere tebligata uymamasının 191/4-a maddesi uyarınca ısrar sayılmayacağı ve bu nedenle sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-a maddesi uyarınca beraatına karar verildiği anlaşılmış ise de,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde, "bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "kişinin, erteleme süresi zarfında; a) kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,...hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde düzenlemeler yer aldığı, yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-a maddesinde, "beraat kararı; a) yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması,...hallerinde verilir." biçiminde bir düzenlemeye yer verildiği;

Somut olayda ise sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde kullanma fiilinin kanunda suç olarak tanımlanmış olduğu, hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmiş olan sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile beraat kararı verilemeyeceği, aksi halde uyuşturucu madde kullanmak suçundan bir daha kovuşturma yapılmasının mümkün olmayacağı, bu halde kamu davasının açılması bir şarta (yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme şartına) bağlanmış olduğundan, mahkemece ısrar şartının gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 14/09/2015 tarihli ve 2015/8259 esas, 2015/3572 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümlesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/10/2015 tarihli ve 2015/706 esas, 2015/1083 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır." hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 2. fıkrasında, “Beraat kararı; a) Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması, b) Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması, c) Yüklenen suç açısından failin kast veya taksirinin bulunmaması, d) Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmesine rağmen, olayda bir hukuka uygunluk nedeninin bulunması, e) Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması, hallerinde verilir.”, 8. fıkrasında ise, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda, mahkemece "Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce çıkartılan davet yazısına 10 günlük süre içerisinde icabet etmemesinin tek başına ısrar olarak değerlendirilemeyeceği, ve bu nedenle TCK’nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan “ısrar” şartının gerçekleşmemesi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunun yasal unsurları oluşmadığı” ve eksikliklerin giderilmesinin sağlanması gerektiği hususlarına değinilerek, “sanığın beraatine” karar verilmiş ise de “beraat” kararı ile yargılama sonlandırılınca, sanığın bütün yükümlülükleri ortadan kalkacağından, beraat kararı verildikten sonra ayrıca “gerekli usul işlemlerinin tamamlanması için yeniden suç duyurusunda bulunulmasına” karar verilmesi mümkün değildir. Ayrıca, yargılama sonucunda “beraat” kararı verilebilecek haller CMK’nın 223. maddesinin 2. fıkrasında ayrıntılı olarak düzenlenmiş olup, mahkemenin beraat kararı verme gerekçesi olan “yargılama şartı olan ısrar şartının gerçekleşmemesi nedeniyle suçun yasal unsurlarının oluşmadığı” şeklindeki gerekçe de yasaya uygun değildir.

Açıklanan nedenlerle, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyanın infazına devam edilebilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirdi.

Ancak somut olayda mahkemece yukarıda belirtildiği üzere CMK’nın 223. maddesinin 2. fıkrasında yer almayan bir nedenle yasaya ve hükmün gerekçesine aykırı şekilde “sanığın beraatine” karar verilmiş, sonra da sanki durma kararı verilmişcesine gerekli usul işlemlerinin tamamlanması için yeniden suç duyurusunda bulunulmasına şeklinde karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunmuştur. Bu şekilde çelişkili hüküm kurulması ve hükmün karıştırılması yasaya aykırı olduğundan, hükmün karıştırılması halinde mahkemenin iradesi açık şekilde ortaya çıkmadığı için kazanılmış haktan da söz edilemeyeceğinden kanun yararına bozma talebi bu değişik gerekçe ile kabul edilmiştir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre; Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/10/2015 tarihli ve 2015/706 esas, 2015/1083 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 06.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11051, Karar No: 2010/14826, Tarih: 08.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/11051 E.  ,  2010/14826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesinde, nüfus kaydında "..." olan adının "..." olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, her ne kadar nüfus kaydında adı ... olarak yazılmış ise de çevresinde ve ailesi içerisinde ... olarak tanınıp bilindiğini ileri sürerek ... olan adının ... olarak değiştirilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, incelenen nüfus kayıt örneği içeriğinden, davacının baba hanesinde BSN 22'de aynı anne ve babadan olma ... TC. kimlik numaralı 03.02.1969 Varto doğumlu 24.01.1973 tescil tarihli 20.07.1995 günü evlenmekle kapalı kayda dönüşmüş kendisinden büyük bir kız kardeşinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Türk Medeni Kanunu'nun 27. maddesine göre haklı nedenlerin varlığı halinde kişi hakimden adının değiştirilmesini isteyebilir. Ana kural böyle olmakla birlikte kişinin almak istediği yeni adın karışıklığa meydan vermemesine, kişiyi toplumda tanıtma aracı olan adın gerçek işlevini yerine getirilebilecek nitelikte olmasına, yasalarla yasaklanmamış isimler arasından seçilmesine dikkat edilmesi gerekir. Davacının almak istediği ad kendisinden önce doğmuş bir kardeşine de verilmiş olduğundan adının ... olarak değiştirilmesinin ileride karışıklığa sebebiyet verme ihtimali yüksek bulunduğundan mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2355, Karar No: 2012/6077, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2355 E.  ,  2012/6077 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar ... ve ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Tekirdağ Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03.05.2006 gün ve 2006/59 Esas, 2006/178 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanıklar müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 29.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10101, Karar No: 2012/11448, Tarih: 30.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/10101 E.  ,  2012/11448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

.... Asliye Hukuk Mahkemesinin (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) 5.5.2011 tarih, 2011/106 Esas numaralı ara kararının 7/a bendinde "Davacı Şirket hakkında (Barem Kahveci Kardeşler Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.) yapılmış ve yapılacak (İİK.206. maddesi 1. sırasında yazılı alacaklara ilişkin olanlar hariç olmak üzere) hangi sebebe dayanırsa dayansın icra takipleri ile ihtiyati haciz, muhafaza işlemlerinin ve tedbir uygulamalarının ve takas, mahsup ve temlik uygulamalarının ve İİK.nun 89/1. madde ihbarnamelerinin TEDBİREN DURDURULMASINA" şeklinde karar verilmiştir.

Kartal 4. İcra Müdürlüğünün 2012/2874 Esas sayılı takip dosyasında 6.4.2012 tarihinde Kartal 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.3.2012 tarih 2011/2056 E. 2012/505 K. sayılı 69.332.00 TL kira alacağının tahsili ve tahliye ilamına dayalı takip başlatılmış, borçlu şirket vekillerinin talebi üzerine tedbir kararı nedeniyle 16.4.2012 tarihinde takibin durdurulmasına kararı verilmiştir.

Tedbir veren mahkeme 3.6.2011 tarihli ve 24.5.2012 tarihli ara kararlan ile 5.5.2011 tarihli ara kararının "15" nolu bendinde yer alan "...müdahillerin devam eden kira ilişkileri değerlendirilerek bu tarihten sonraki süreç bakımından yani 5.5.2011 tarihinden sonraki süreç yönünden olmak üzere doğacak kira alacakları yönünden ... menfaat değerlerinin hakkaniyete uygun şekilde gözetilmesi hususunda kayyım heyetine gerekli açıklamanın huzuren yapılmış olduğuna dair hükümle ilgili değişiklikler yapılmış olup icra takiplerinin durdurulması yönündeki tedbirle ilgili 7. maddenin a bendinin kaldırıldığı veya şikayetçilerin alacaklı olduğu somut takibin devamını sağlar şekilde tedbirin sınırlandığına dair açık bir mahkeme kararı bulunmamaktadır. O halde, İcra Müdürlüğünce takibin durdurulması işlemi mevcut duruma uygundur.

Bu durumda şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile şikayetin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Borçlu vekilinin temyiz itirazının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.nun 366. ve HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK.nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine

30.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34874, Karar No: 2017/9573, Tarih: 25.09.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/34874 E.  ,  2017/9573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, yerel seçimler için propaganda çalışmaları yapan suça konu araç üzerine sprey boya ile “katil, hırsız” şeklinde yazılar yazdığının kabulü ve dosya içerisinde bulunan 11/03/2014 tarihli olay yeri inceleme fotoğraflarının bulunduğu CD incelendiğinde, aracın arka kısmına yapıştırılmış katılana ait fotoğrafların üzerinde “katil, hırsız” şeklinde yazıların açıkça görüldüğünün anlaşılması karşısında, sanığın yazmış olduğu kabul edilen bu yazıların, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte olduğu gözetilmeden mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/09/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/267, Karar No: 2016/5942, Tarih: 07.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/267 E.  ,  2016/5942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157, 62, 52/2, 53 ve 51/1-3-7-8 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;