muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4683, Karar No: 2019/1546, Tarih: 13.03.2019

5- Arhavi Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/11/2017 tarihli, 2017/31 esas ve 2017/145 sayılı kararı ile, “durma ” kararı verildiği,

6- Cumhuriyet savcısının itirazı üzerine mercii Artvin Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17/01/2018 tarihli 2018/17 değişik iş sayılı kanun yararına bozma istemine konu karar ile itirazın kabulüne kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B-Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Arhavi Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 01/11/2016 tarihli ve 2016/455 soruşturma, 2016/10 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin erteleme süresi içerisinde yeniden aynı suçu yeniden işlediğinden bahisle Arhavi Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen 30/03/2017 tarihli ve 2017/1 soruşturma, 2017/18 esas, 2017/18 sayılı iddianame ile kamu davası açılması üzerine, yapılan yargılama sonucunda kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle kamu davasının durmasına dair Arhavi Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/11/2017 tarihli ve 2017/31 esas, 2017/145 sayılı kararının itirazın kabulü ile kaldırılmasına ilişkin mercii Artvin Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17/01/2018 tarihli ve 2018/17 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde düzenlemeler yer aldığı, yine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesinde "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki hükme nazaran, kovuşturma şartının henüz gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda, Yargıtay 20. Ceza Dairesi'nin 14/09/2015 tarihli ve 2015/8259 esas, 2015/3572 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümle maddesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği,

Somut olayda Arhavi Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının itiraza tabi bir karar olduğu, bu kararın sanığa 29/11/2016 tarihinde tebliğ edildiği ve 15 günlük itiraz süresinin bu tarihten itibaren işlemeye başladığı, anılan karar kesinleşmeden önce sanığın 09/12/2016 tarihinde işlediği “Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçunun erteleme süresi zarfında işlenmediği ve bu nedenle 5237 sayılı Kanun’un 191. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ihlâl nedeni sayılamayacağının kabulü ile mahkemesince durma kararı verilmesinin yerinde olduğu cihetle, itirazın reddine karar verilmesi gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Denilerek

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca Artvin Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17/01/2018 tarihli ve 2018/17 değişik iş sayılı kararının bozulması istenilmiştir.

C-Konunun Değerlendirilmesi :

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/2. maddesinde "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", 191/3. maddesinde "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve 191/4-a maddesinde "Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklindeki düzenlemeler ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesinde "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklindeki düzenlemelere göre, kovuşturma şartının henüz gerçekleşmediği kanaatine varılması durumunda 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümle maddesi uyarınca durma kararı verilmesi gerektiği,

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191.maddesinde, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik herhangi bir kanun yolu öngörülmemiş ise de, TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği, şüpheli hakkında verilen karar kendisine tebliğ edilmeden ve kesinleşmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı,

İncelemeye konu dosyada ise; şüpheli hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği ve 191/3. maddesi uyarınca bir yıl denetimli serbestlik süresi belirlendiği, söz konusu erteleme kararının 29/11/2016 tarihinde şüpheliye tebliğ edilmesine karşılık infazı için kararın tebliği ve kesinleşmesi beklenmeden 09/12/2016 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, 15 günlük itiraz süresinin 29/11/2016 tarihinde tebliğden itibaren işlemeye başladığı, dava açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden önce şüphelinin 09/12/2016 tarihinde işlediği “Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçunun erteleme süresi zarfında işlenmediği ve bu nedenle 5237 sayılı Kanun’un 191. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ihlâl nedeni sayılamayacağı ve mahkemesince verilen durma kararının yerinde olduğu anlaşıldığından, itirazı inceleyen mercii tarafından itirazın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden itirazı kabulüne karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Artvin Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17/01/2018 tarihli ve 2018/17 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

13 /03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3364, Karar No: 2019/9306, Tarih: 22.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/3364 E.  ,  2019/9306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, davalı işyerinde işçi olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından işin bitimi nedeniyle haksız olarak feshedildiğinden bahisle, kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalılar vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davalı ... San. Yat. A.Ş. ile ... İnş. San. Tic. A.Ş. arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunmadığını, ... Hidroelektrik San. Yat. A.Ş.'nin ... Barajının sahibi, ... İnş. San. Tic. A.Ş' nin ise ... Barajı yapım işini üstlenen şirket olduğunu, davacının inşaat işini üstlenen ... İnş....Tic.A.Ş. de çalıştığını, ... Hid.Yat. A.Ş.'nin işçilik alacaklarından sorumlu olmadığını, bu nedenle ... Hidroelektirik Sant.Yat. A.Ş. yönünden husumet itirazında bulunduklarını, davacının alacak iddialarının da haksız ve mesnetsiz olduğunu davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Dairemizin 2017/12329 esas 2018/8863 karar sayılı ilamıyla, fazla çalışma ücret alacağının hesaplanmasında imzalı ücret bordrolarının, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili çalışmalarının hesaplanmasında imzalı puantajlarının esas alınması gerektiği gerekçesiyle ve ilamda belirtilen diğer gerekçelerle bozulmuştur.Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 04.02.1959 tarihli ve 1957/13 esas, 1959/5 karar ve 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 esas, 1960/9 sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtay'ca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtay'ın hatalı bozma kararından dönülmesi mümkündür.

Dosya içeriğine göre, davacı tarafça imzalı ücret bordroları ile imzalı puantaj kayıtlarındaki imzalara baştan beri itiraz edilmiş olması sebebi ile Dairemizin yukarıda esas ve karar numarası yazılı bozma ilamı sehven hatalı oluşmuştur. Maddi hataya dayanan bozma ilamı usuli kazanılmış hak oluşturmaz. Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; imzalı ücret bordroları ile imzalı puantaj kayıtlarındaki imzalara davacı tarafça baştan beri itiraz edildiğinden, davacının imza itirazı üzerinde durularak, imzalar davacıya gösterilerek, gerektiğinde imza incelemesi yaptırılarak, imzanın davacıya ait olup olmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.Sonuç:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istak halinde ilgiliye iadesine 22/04/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22305, Karar No: 2013/1832, Tarih: 11.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/22305 E.  ,  2013/1832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan incelemede; dava konusu taşınmazın ... Belediyesi Encümeninin 19.10.1989 tarih ve 2611 sayılı kararıyla onaylanan 81063 parselasyon planı ile oluştuğu imar planında açık pazar yeri olarak belirlendiği ve taşınmaza davalı idarece el atılmadığı tespit edilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun benzer konudaki 15.12.2010 gün ve 2010/5 - 662/651 sayılı kararı uyarınca imar planında açık pazar yeri gibi kamu hizmetine ayrılmış bulunan yerlere el atılmamış olsa dahi bedeline hükmedileceğine ilişkin karar da gözetilerek, 3194 sayılı İmar Kanununun 10. maddesi amir hükmü uyarınca 1/1000 ölçekli uygulama imar planının kesinleştiği tarihten itibaren 5 yıl içinde davalı Belediyece ayrılma amacına uygun olarak kamulaştırma görevinin yerine getirilmemesi ve malikin mülkiyet hakkının süresi belirsiz şekilde kısıtlanması nedeniyle taşınmaz bedeli ödenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5806, Karar No: 2016/8867, Tarih: 13.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/5806 E.  ,  2016/8867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Eldeki davada, ... 11. Asliye Hukuk ve ... 11. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, nüfus kaydının düzeltimi istemine ilişkindir.

... 11. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın, soybağının düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu, bu nedenle davaya bakma görevinin Aile Mahkemesine ait bulunduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... 11. Aile Mahkemesince ise davanın, nüfus kaydında düzeltim davası olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda davacı, biyolojik anne ve babasının ... ile ... olduğunu, nüfus kaydında anne ve baba olarak görülen diğer davalıların ise yenge ve amcası olduğunu, bu durumun pek çok soruna neden olması nedeniyle nüfus kayıtlarının gerçek duruma uygun şekilde düzeltilmesine karar verilmesini talep etmektedir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanunun 4. maddesi uyarınca, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun “Vesayet” başlıklı üçüncü kısımı hariç olmak üzere “Aile Hukuku” başlıklı İkinci Kitabından (m.118 ilâ 395 arası) kaynaklanan davalara bakmak görevi aile mahkemelerine aittir. Bu nedenle, TMK'nın “hısımlık” başlıklı 282 ilâ 363. maddeleri arasında yer alan soybağına ilişkin davalar, aile mahkemeleri tarafından çözümlenmelidir.

Diğer taraftan, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi gereğince, nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istemlerine ilişkin davalara bakmak görevi ise asliye hukuk mahkemelerine ait bulunmaktadır.

Davanın kabulü halinde, her iki dava türünde de nüfus kayıtlarında değişiklik yapılmasının gerekmesi nedeniyle, benzer sonuçlara sahip bu davalar arasında görevli mahkemenin belirlenebilmesi için davanın vasfının doğru olarak tayin edilmesi önem kazanmaktadır.

4721 sayılı TMK'nın 282. maddesi uyarınca, anne ile çocuğu arasındaki soybağı doğum ile; baba ile çocuk arasındaki soybağı ise “anne ile evlenme”, “tanıma” ve “hâkimin hükmü” ile kurulmaktadır. Diğer taraftan, evlat edinme de soybağı oluşturan hallerdendir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

TMK'nın 285. maddesinde yer alan “babalık karinesi” uyarınca, evlilik devam ederken veya evliliğin sona ermesinden başlayarak üçyüz gün içinde doğan çocuğun babası kocadır.

Çocuk ile anne arasındaki soybağı doğum ile kendiliğinden kurulacağından, anne yönünden soybağı tesisi amacıyla değil, sadece, çocuğu doğuran kadının kim olduğunun tespiti amacıyla dava açılabilir.

Nüfusta kayıtlı anne ve baba adının gerçeği yansıtmadığı ve bu nedenle gerçek anne ve baba adının yazılması istemiyle açılacak ve nüfusa kayıtlı bulunan hanenin de değiştirilmesi sonucunu doğuracak davalarda, esasen iki iddia bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi, çocuğun kayden anne olan kadından değil, başka bir anneden doğduğu; ikincisi ise, kayden baba olarak gözüken kişinin genetik baba olmadığı iddiasıdır. Bu davada, kayden anne gözüken kişinin çocuğu doğurmadığı, genetik annenin başka bir kadın olduğunun tespit edilmesi halinde, yukarıda sözü edilen babalık karinesi aksi yönde işleyecek ve “genetik annenin kocası olmayan” kayden babanın babalık sıfatı, aksine bir iddia bulunmadığı takdirde, ortadan kalkacaktır. Mahkemece belirlenen genetik annenin, çocuğun doğduğu tarihte evli bulunduğunun anlaşılması halinde, TMK'nın 285. maddesinde yazılı babalık karinesi nedeniyle genetik annenin kocası olan erkek, baba sıfatını kazanacaktır. Bu durumda, soybağı ihtilafı ortaya çıkmayacağından, açıklanan muhtevadaki davalar, “gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davasından ibaret kalacak ve görevli mahkeme, 5490 sayılı Kanunun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesi olacaktır. Ancak, çocuğun doğduğu tarihte, genetik annenin evli bulunmaması halinde, anne yönünden dava, “gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davası olarak kalmakla birlikte; genetik anne ile evli olmayan genetik baba yönünden, “babalık karinesi” gerçekleşmediğinden, genetik babanın nüfus kaydına işlenmesi talebi “soybağı davası” niteliğini kazanacaktır. Bu takdirde ise uyuşmazlığın, 4787 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca aile mahkemesi tarafından incelenip çözüme kavuşturulması gerekecektir (Yargıtay HGK 2013/354-1554, 18. HD 2015/1360-3281, 2015/1591-4537).

Diğer taraftan, 4721 sayılı Kanunun 292 ve 293. maddeleri uyarınca, evlilik birliği dışında doğan çocuk, anne babanın sonradan evlenmesi halinde eşlerin, evlilik akti sırasında ya da sonradan bildirimde bulunması kaydıyla evlenen anne-babanın hanesine kaydedilecektir. Bu nedenle, anne-babanın, çocuğun doğum tarihinde evli bulunmamakla birlikte sonradan evlenmiş olmaları durumunda; babanın bildirimde bulunması (başka bir anlatımla çocuğun kendi çocuğu olduğunu bildirmesi) ya da davada davacı olarak taraf bulunması halinde, ortada soybağı yönünden çözülmesi gereken bir ihtilaf kalmadığı için bu davanın da müstakilen “gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davası olarak kabul edilmesi usul ekonomisinin gereğidir.

Somut olaya gelince; dosya içinde mevcut nüfus kayıtlarından, anne-baba adının değiştirilmesi talep edilen çocuğun doğduğu tarihte, iddia edilen anne ve babanın evli olmamakla birlikte daha sonra evlendikleri anlaşılmaktadır. Ancak, iddia edilen genetik baba 13.03.2014 tarihli celsedeki imzalı beyanında çocuğun, kendi çocuğu olduğu yönünde bildirimde bulunmuştur. O halde, yukarıda açıklanan ilkeler karşısında dava, “gerçeğe aykırı beyana dayalı oluşturulan nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davasından ibarettir. Bu nedenle uyuşmazlığın, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36/1-a maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13/10/2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18722, Karar No: 2023/7163, Tarih: 09.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/18722 E.  ,  2023/7163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1023 E., 2021/1691 K.

SUÇ : 5464 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Manisa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 08.06.2016 tarihli iddianamesi ile sanıkların, 5464 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesi uyarınca cezalandırılması talep olunmuştur.

2.Manisa 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2019 tarihli kararı ile sanıkların 5464 sayılı Kanuna muhalefet suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 06.07.2021 tarihli kararı ile sanıklar hakkındaki mahkumiyet kararı kaldırılarak 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (e) bentleri uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan banka vekilinin temyiz isteği; sanıklar hakkında fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirlerine hükmedilmesi gerektiğine, Kanundaki ifadelerin tekrarının somut olaya ve sanığa özgülenmedikçe yeterli olmadığına, beraat kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanık ...'un işlettiği ... Petrol ürünleri isimli iş yerinde katılan bankaya ait pos cihazlarından arkadaşları ve aile bireylerinin kredi kartları ile herhangi bir mal veya hizmet satışı olmaksızın çekim yaparak gerçeğe aykırı harcama belgesi düzenledikleri iddiasına ilişkindir.

2. Maliye Bakanlığı Vergi Denetim Kurulu Başkanlığının 04.02.2015 tarihli raporunda "mükellefin annesinin, kardeşinin, akrabalarının ve arkadaşlarının kredi kartları ile yapılan işlemleri sonucunda 2009, 2010, 2011 ve 2012 yıllarında yasal olmayan şekilde nakit elde edildiğinin" tespit edildiği,

3. Suç duyurusu raporunun dosyada mevcut olduğu,

4. Sanıkların savunmalarında "maddi sıkıntıya düşmesi nedeniyle nakit ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla kendilerine ait kredi kartlarını kullanması için temyiz dışı sanık ...'a verdiklerini" beyan ettikleri anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

5464 sayılı Kanun'un "Sahte belge düzenlenmesi" başlıklı 36 ncı maddesi; "Gerçeğe aykırı olarak harcama belgesi, nakit ödeme belgesi ya da alacak belgesi düzenlemek veya bu belgelerde ne surette olursa olsun tahrifat yapmak suretiyle kendisine veya başkasına yarar sağlayanlar, iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılırlar." şeklinde düzenlenmiş olup satış