muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8633, Karar No: 2017/448, Tarih: 23.01.2017

Yeniden yapılan yargılamada 01/10/2015 tarihinde keşif icra edilmiş, fen, ziraat ve mülk bilirkişilerin 13.10.2015 tarihli ortak imzalı raporları ile 2689 parsel sayılı taşınmazdan geçen kısmı (1A) harfi ile gösterilen yer ile 2690 parsel sayılı taşınmazdan geçen (1B) harfi ile gösterilen yerden geçit tesisinin en kısa, en ucuz ve en uygun güzergah olduğu bildirilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına eylemli olarak uyulduğu halde ; "...bilirkişi raporunda önerilen güzergahın geçtiği 2689 parselin yüzölçümü 7165 parsele kıyasla daha azdır ve yola paraleldir. 7165 parsel ise yola diktir. Taşınmazın, o yönde yoldan içeriye olan tüm taşınmazların geçit ihtiyacını karşılaması, yola cephesi olan yandaki diğer taşınmazların da aynı ihtiyaç için kullanıldığı ya da kullanabileceği bir taşınmazın aynı durumdaki diğerleri lehine olacak şekilde aşırı yükümlülük ile sorumlu kılınmaması gerektiği düşünüldüğünde 7165 parsel sayılı taşınmaz dışındaki taşınmazların geçit ile yükümlü kılınması adil olmayacaktır...’’ gerekçesiyle davanın kabulü ile 13/10/2015 havale tarihli bilirkişi raporunda V. durum olarak değerlendirilen Çeltikçi İlçesi Çeltikçi Köyü Ulukavak mevki 7165 parselde kayıtlı taşınmaz üzerinden (5G) ile, aynı mevki 2690 parselde kayıtlı taşınmaz üzerinde (1B) ile gösterilen kısımdan aynı mevki 2719 parsel lehine, yine 7165 parselde kayıtlı taşınmaz üzerinde (5G) ile belirtilen kısımdan, 2690 parsel lehine geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

Mahkemece her ne kadar geçit güzergahı yönünden direnilmesine karar verilmiş ise de mahallinde yapılan keşif sonucu yeniden değerlendirme yapılarak hüküm kurulduğu ve eylemli olarak bozma ilamına uyulduğu anlaşılmaktadır. Ancak, mahkemece tercih edilen güzergahın 7165 parsel sayılı taşınmazın (5G) ile gösterilen bölümünde çok sayıda meyveli ve meyvesiz ağaçların ve kafes telin bulunması nedeniyle uygun olmadığı gözetilerek, bilirkişi raporunda belirtilen ve bilirkişiler tarafından da en uygun güzergah olarak kabul edilen 2689 parsel sayılı taşınmazdan geçen (1A) harfi ile gösterilen yer ile 2690 parsel sayılı taşınmazdan geçen (1B) harfi ile gösterilen güzergah üzerinden geçit hakkı tesisi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 23.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1742, Karar No: 2012/3278, Tarih: 03.05.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1742 E.  ,  2012/3278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin olarak Dairemizin 28.12.2011 gün ve 2011/586 Esas 2011/2891 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, müvekkilinin alacağı nedeniyle dava dışı borçlular aleyhine ihtiyati haciz kararı alarak icra takibi başlattığını, müvekkilince ilk haczin 27.02.2009 tarihinde konulmasına rağmen, şikayet edilenin icra takibi başlattığı icra dairesince sıra cetveli düzenlendiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Şikayet edilen vekili, ilk kesin haczin müvekkilinin haczi olduğunu savunarak, istemin reddini istemiştir.

Mahkemece, ilk haczin şikayetçinin takip yaptığı dosyada konulduğundan sıra cetvelinin şikayetçinin takip başlattığı icra dairesince yapılması gerektiği gerekçesiyle şikayetin kabulüne ilişkin verilen karar şikayet olunan vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 28.12.2011 tarih 2011/586 Esas 2011/2891 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nun 366.maddesi ve HUMK’nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 03.05. 2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5735, Karar No: 2010/11935, Tarih: 23.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5735 E.  ,  2010/11935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.12.2008 tarih ve 2008/242-2008/555 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalılardan ...Turizm Otomotiv Spor Tesisleri Orman Ürünleri İnşaat San. Ve Tic. Ltd. Şti.nin paylarını devraldıklarını, devir belgelerinde devir tarihine kadar olan sorumlulukların devir edene ait olduğunun belirtildiğini, müvekkillerince paylarının üçüncü kişilere devredildiğini, daha sonra elektrik idaresi tarafından gönderilen yazıda anılan şirketin borcu olduğunun bildirildiğini, elektrik borcundan her ortağın pay sahibi olduğu dönem için payları oranında sorumlu olduklarını ileri sürerek 11.149,19 TL nin davalı ...'dan, 5.574,59 TL.nin davalı ...'dan, 5.574,59 TL.nin davalı ...'dan faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, dava konusu alacağın asıl borçlusu şirketin, 2006 yılında davacılara devredildiğini, devir sözleşmesinde, davacıların şirketi bütün aktif ve pasifi ile birlikte devraldıklarını beyan ettiklerini, limited şirketlerde ortaklar açısından sınırlı sorumluluk ilkesinin geçerli olduğunu, sermaye borcunu tam olarak yerine getiren ortağın sorumluluğunun sona erdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı şirketin sahip olduğu sayacın 30.11.2007 tarihinde değiştirildiği, sayacın kontrolünde 27.08.2002 tarihinden itibaren arızalı olduğunun tespit edildiği, önceki tüketimler göz önüne alınarak fatura düzenlendiği, davalılar tarafından dava dışı şirketin aktif ve pasifiyle birlikte devredildiği, şirkete tahakkuk ettirilen elektrik borcunun şirket pasifinde yer aldığı, şirkete ilişkin tüm borçların da devralındığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, talep edilen alacağın ortakların sorumlu olduğu bir alacak niteliğinde olmayıp limited şirketin sorumlu olduğu elektrik borcu olmasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14944, Karar No: 2018/10667, Tarih: 14.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/14944 E.  ,  2018/10667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacılar vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 13.11.2018 Salı günü davacılar ve davalı tarafından gelen olmadı.Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili; 09.05.2012 tarihinde davacılardan ...'ın eşi, diğer iki davacının annesi olan yolcu konumundaki ...'ın davalı şirketin kayıt maliki olduğu aracın sürücüsünün tam ve asli kusuru nedeniyle oluşan trafik kazasında ağır şekilde yaralandığını ve kalıcı olarak malul kaldığını belirterek davacı ... için 20.000,00 TL, diğer davacılar ... ve ... için 10.000,00 TL'şer manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. Vekili; derdestlik ve zamanaşımı itirazında bulunmuş, kusuru kabul etmediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacıların eş ve anneleri dava dışı ...'ın uğradığı bedensel zararın ağır bedensel zarar boyutunda bulunmadığı, davacılar açısından doğrudan zarara uğramanın söz konusu olmadığı, yansıma yoluyla manevi tazminat talebinde bulunulamayacağı ve bu itibarla manevi tazminat talebinde bulunmak için gerekli şartların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar sebebi ile manevi tazminat istemine ilişkindir.Davacılar vekilince yaralanan dava dışı ...'in eşi ve çocukları için manevi

tazminat talebinde bulunulmuş, mahkemece; davacıların manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 47. maddesinde manevi tazminat istemi düzenlenmiştir. Zarar kavramına (B.K. 46 ve 47) ruhsal bütünlüğün ihlali, sinir bozukluğu veya hastalığı gibi hallerin de girdiği bu maddelerde sadece maddi sağlık bütünlüğünün değil, ruhsal ve sinirsel bütünlüğün de korunduğu doktrinde ve ... kararlarında kabul edilmektedir. Öyleyse, bir kişinin cismani zarara uğraması/ölmesi sonucunda, onun (ana, baba, karı, koca, çocukları ve kardeşleri gibi) çok yakınlarından birinin de aynı eylem nedeniyle ruhsal bütünlüğü ağır şekilde bozulmuşsa, onların da manevi tazminat isteyebilecekleri kabul edilmelidir.

Yine dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 56.maddesi ile bu konu yeniden düzenlenmiş olup özetle “ağır bedensel zarar yada ölüm halinde zarar görenin veya ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar para ödenmesine karar verilebilineceği” hükmü getirilmiştir. Bu yeni düzenlenme ile 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun yürürlük zamanında içtihatlarla düzenlenen husus yasa koyucu tarafından açıklığa kavuşturulmuştur.

Somut olaya gelince; gerek haksız fiil zamanında yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nda gerekse bu kanun zamanında gelişen içtihatlar ışığında düzenlenen 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda trafik kazası nedeniyle %11,2 oranında malul kalan dava dışı ..'in eşi ve çocukları olan davacıların da manevi tazminat talep etme hakkı bulunduğu hususunda tartışma bulunmamaktadır. Hal böyle olunca davacılar için de uygun miktarda manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davacıların manevi tazminat isteminin reddine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, Duruşmada vekille temsil olunmayan davacılar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 14/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9614, Karar No: 2025/1934, Tarih: 13.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/9614 E.  ,  2025/1934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/167 E., 2023/662 K.

BİRLEŞEN İSTANBUL ANADOLU 18. İŞ MAHKEMESİ ESAS NO : 2018/553 DOSYASI

DAVALILAR : 1- Aydınlar İnşaat Malzemeleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi

2- ... ve Ortakları İş Ortaklığı

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

1.7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12. maddesine göre tüzel kişilere tebligat yetkili temsilcilerine yapılır.

2.Bir ticaret şirketinin taraf bulunduğu bir dava devam ederken şirket tasfiye haline girerse, şirketin taraf ehliyeti son bulmaz. Zira şirketin tüzel kişiliği tasfiye amacıyla sınırlı olmak üzere devam eder. Şirket davada taraf olarak kalmayı sürdürür; yalnız, şirket davada tasfiye memurları tarafından temsil edilir (Baki Kuru, Hukuk Muhakemeleri Usulü, C. I, İstanbul 2001, s. 935, aynı yönde görüş için bkz. İlhan E. Postacıoğlu, Medeni Usul Hukuku Dersleri, 6. Bası, İstanbul 1975, s. 209 ). Ancak ortaklık, ticaret sicilinden kaydı silininceye kadar tüzel kişiliğini korur. Bu nedenle, gerek infisah gerekse fesih kararı, ortaklığın sonunu değil, tasfiye işlemlerinin başlangıcını ifade eder. (Hasan Pulaşlı, Şirketler Hukuku Temel Esaslar, 10. Baskı, 2011, s. 511; İsmail Doğanay, Türk Ticaret Kanunu Şerhi, C. II, 4. Baskı, 2004, s. 1309)

3.İhya edilen davalı Aydınlar İnşaat Malzemeleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine ...'ın tasfiye memuru olarak atanmış olduğu anlaşılmakla hükmün, yasal temsilci olan tasfiye memuruna yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

13.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2671, Karar No: 2009/4729, Tarih: 15.09.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/2671 E.  ,  2009/4729 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı SS Çağdaş Eğitimciler Konut Yapı Kooperatifi ile davalı ... arasındaki davadan dolayı Sincan 1. Sulh Hukuk Hakimliğince verilen 05.03.2008 gün ve 2006/846-2008/166 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görüldüğünden;

Sincan 2.İcra Müdürlüğü’nün 2005/2950 Esas sayılı takip dosyası ile birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5216, Karar No: 2021/345, Tarih: 13.01.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/5216 E.  ,  2021/345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu taşınmazın kuru dere yatağı olduğunun anlaşılması karşısında, mahallinde teknik bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak, tecavüze konu taşınmazın, öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve niteliği, yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup kesin biçimde saptandıktan sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3467, Karar No: 2011/7671, Tarih: 20.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/3467 E.  ,  2011/7671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca incelenmesine gerek görülen 3402 sayılı Yasanın 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırması amacıyla; davalı gerçek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden gerek genel kadastro gerekse 5831 Sayılı Yasanın ek 4. maddesi gereğince yapılan kullanım kadastrosunda aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığının, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarının, Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulduğuna ilişkin cevabi yazıların, varsa tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyalarının dosyada bulunmadığı gözlenmiştir.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için, anılan dosya ve belgelerin bu dosyada yeralması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 20.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8848, Karar No: 2012/12802, Tarih: 12.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/8848 E.  ,  2012/12802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : REYHANLI SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/04/2012

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, elatmanın önlenmesi isteğine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Yasanın geçici 1. maddesine göre bu yasanın göreve ilişkin hükümleri kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanamayacağı açıktır. Öyleyse, somut olayda 1086 sayılı HUMK.nun hükümlerinin gözetilmesi gerekmektedir.

Somut olayda, dava dilekçesinde çekişmeli yerin değeri 6.000.00.-TL olarak gösterilmiş, ne var ki keşfen taşınmazın salt muhdesat değeri toplamı 27.790.00.-TL olarak belirlenmiştir. Reyhanlı gibi bir yerde 3084.11 m²'lik taşınmazın değerinin Sulh Hukuk Mahkemesinin görevini belirleyen miktarda olamayacağı açıktır. Davalı 3. kişi konumunda bulunduğundan davanın sübut bulması halinde mutlak el atmaya karar verileceği de açıktır. Kaldı ki, mahkemece muhdesat değeri keşfen belirlendiği halde el atılan zemin değeri de keşfen belirlenmemiştir. Bilindiği üzere, görev kuralı kamu düzeni ile ilgili olup, taraflar ileri sürmeseler dahi re'sen gözetilmesi gerekli bir ilkedir.

O halde, mahkemece yukarıda değinildiği üzere görev kaidesi gözetilmeksizin işin esası yönünden karar kurulması isabetsizdir.

Hal böyle olunca, davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile yerel mahkeme kararının (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  12.11.2012  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12078, Karar No: 2015/19966, Tarih: 09.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/12078 E.  ,  2015/19966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/11/2014

NUMARASI : 2009/128-2014/516

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyize konu adi ortaklık sözleşmesinden kaynaklanan cezai şart alacağına ilişkin davanın ilk olarak Bakırköy 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/171 Esas- 2014/111 Karar sayılı dosyasıyla açıldığı, mahkemece; temyize konu esas ve karar numarası olarak incelemesi yapılan Bakırköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/128 Esas sayılı adi ortaklık payının tahsiline ilişkin dosyasıyla hukuki ve fiili bağlantı bulunduğu gerekçesiyle birleştirildiği, 28/11/2008 tarihli hüküm celsesinde davacının asıl davasındaki ortaklık katılım payına ilişkin taleplerinin tefriki ile ayrı esas kaydedilmesine karar verildiği, birleşen davadaki talepler yönünden hüküm kurulduğu görülmektedir.

Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; tarafların 10/06/2008 tarihli ortaklık sözleşmesiyle kuaför ve güzellik salonuna ortak olduklarını, sözleşme uyarınca davacının davalıya 42.000,00 TL ödediğini ve % 49 oranında ortak olduğunu, davalının ortaklığa konu işyerinde kendi başına kararlar almaya başladığını, davacıyı sürekli yıldırmaya çalıştığını, davacıya saldırıda bulunduğunu, bunun üzerine davalıya davranışları yönünden uyarılar içeren ihtar gönderdiklerini, davacının can güvenliği nedeniyle işe gidemediğini, belirterek, fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla ortaklık katılım bedeli olarak 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 8/7/2009 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 42.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davacı vekili birleşen ve temyize konu edilen dava dilekçesinde; asıl davada verilen bilirkişi ek raporunda taraflar arasındaki ortaklık sözleşmesinin 6. maddesi uyarınca davalının cezai şart ödemesi gerektiğinin bildirilmesi üzerine ortaklık sözleşmesinden kaynaklanan cezai şart bedeli 40.000,00 TL'nin sözleşme fesih tarihinden itibaren yasal faizi ile ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili birleşen ve temyize konu edilen davaya ilişkin cevap ve cevap dilekçesinin ıslahı dilekçelerinde; davacının sözleşme kurulması için 42.000 TL'yi ödemediğini, bu bedeli ödemediği için cezai şart talep edemeyeceğini, asıl olarak davacının cezai şart ödemesi gerektiğini, cezai şartı kabul etmemekle birlikte zamanaşımı itirazında bulunduklarını, sözleşmenin feshine ilişkin ihtarnamenin davacıya 19/02/2009 tarihinde tebliğ edildiğini, davanın ise 5 yıl sonra açıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.