muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3969, Karar No: 2011/10701, Tarih: 15.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3969 E.  ,  2011/10701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Bilirkişi kurulunca münavebeye esas alınan ürünlerin değerlendirme tarihi olan 2009 yılına ait hasat mevsimindeki ortalama toptan kg. satış fiyatları ile dekara ortalama verim miktarlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden ve ilgili resmi kuruluşlardan sorulup, rapor denetlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Hükme esas alınan fen bilirkişisi raporunda, enerji nakil hattı nedeniyle dava konusu taşınmaz üzerinden geçen irtifak alanının yüzölçümü belirlenip, ölçekli krokide açıkça gösterilmeden infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8929, Karar No: 2012/12385, Tarih: 26.06.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/8929 E.  ,  2012/12385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :197-340

Dava, 5277 ve 5335 sayılı Kanunlar sebebiyle Kuruma borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 5277 sayılı Kanunun 25. ve 5335 sayılı Kanunun 30. maddeleridir. 5277 sayılı Bütçe Kanunu 01.01.2005 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, 25. maddesinin (f) fıkrası; “...Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dâhil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50'sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar. Diğer kanunların emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken emeklilik veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun ek 11 inci maddesine göre 1.1.2005 tarihinden önce alınmış Bakanlar Kurulu kararları uygulanmaz...” hükmünü içermektedir.

Anılan hükmün Anayasaya aykırılığı iddiası ve iptali istemiyle dava açılmış, ancak kanun koyucu tarafından bütçe kanunlarına bütçe ile ilgili hükümler dışında hiçbir hüküm konulamayacağına dair Anayasanın 161. maddesi gözetilerek, 27.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 29. maddesinin (c) bendi ile 5277 sayılı Kanunun 25. maddesinde yer bu hüküm yürürlükten kaldırılmıştır. Bunun üzerine Anayasa Mahkemesi tarafından 29.11.2005 gün 2005/6-93 sayılı kararıyla, “iptali istenen madde yürürlükten kaldırılmakla, davanın konusuz kaldığı” gerekçesiyle, “istem hakkında karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmiştir.

Ne var ki; 5277 sayılı Kanunun 25. maddesinde yer alan söz konusu düzenleme, bu defa 5335 sayılı Kanunun 30. maddesi ile aynen korunmuş ve 27.04.2005 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Ayrıca, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 105. maddesinde sayılan “uygulanmayacak maddeler” arasında 5335 sayılı Kanunun 30. maddesi yer almamaktadır. Bu nedenle de bu maddenin halen yürürlükte olduğunun ve 01.01.2005 tarihinden itibaren herhangi bir yasal boşluk dönemi bulunmadığının kabulü gerekir.

Açıklanan yasal süreç ve düzenleme karşısında; Herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanların, bu aylıkları kesilmeksizin 5277 ve 5335 sayılı Kanunlarda belirtilen kamu kurum ve kuruluşlarında herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamayacakları ve görev yapamayacakları belirgindir. Bu yasal düzenlemeye aykırı biçimde çalışılması durumunda; çalışanların, fiilen çalıştıkları dönemdeki emeklilik veya yaşlılık aylıklarının Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından kesilmesi ve yersiz aylıkların istirdadı söz konusu olacaktır. (HGK; 27.05.2009 gün, 2009/21-168 E. 2009/218 K.)

Davaya konu somut olayda; davalının 01.05.2000 tarihinden bu yana davalı ... (Devredilen Bağ-Kur)'ndan yaşlılık aylığı almakta olduğu ve 25.09.2002 tarihinden itibaren Konya Numune Hastanesi' nde çalışmaya başladığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, 01.01.2005 tarihinden işten ayrılma tarihine kadar ki dönemde ödenen yaşlılık aylığı miktarı tespit edilerek, bu miktar yönünden taleple sınırlı olarak davanın kabulü gerekirken, yasal düzenlemelerin ilgili sosyal güvenlik kurumuna aylık kesme yükümü getirmediği gerekçesiyle reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19522, Karar No: 2012/29042, Tarih: 19.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/19522 E.  ,  2012/29042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki haksız feshin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı olduğunu, davalı tarafından 28.01.2010 tarih ve 1467045 sayılı yazı ile kurumlarının denetim servisi tarafından yapılan inceleme neticesinde düzenlenen 20.10.2009 tarihli eczane denetim tutanağı ve 29.12.2009 tarih ve 2009/76 sayılı inceleme raporunda,eczanede 5 adet ... karnesi, hak sahiplerine ait 17 adet rapor aslı veya fotokopisi, kime ait olduğu belli olmayan 499,26 TL tutarında 7 adet ilaç kupürü ve yine kime ait olduğu belli olmayan 814,70 TL tutarında 20 adet kupürü kesik ilaç tespit edildiği belirtilerek,2009 yılı protokolünün 6.9 maddesi gereğince sözleşmenin 10.02.2010 tarihi itibari ile 6 ay süre fesih ve provizyon ekranının kapatılacağının bildirildiğini,işleminin hukuka aykırı olduğunu öne sürerek, haksız yere uygulanan fesih ve cezai şart uygulamalarının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, sözleşmenin haklı nedenlerle feshedildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının, mesul müdürü ve sahibi olduğu eczanede yapılan denetimde 5 adet ... karnesi,17 adet ... raporu asıl veya fotokopisi,17 adet ilaç küpürü,20 adet küpürü kesik ilaç bulunduğu ve bu haliyle sözleşmenin 6.3.2,6.3.7 ve 6.9.maddelerine aykırılığın şekli anlamında gerçekleştiği hususu taraflar arasında ihtilafsızdır.Her ne kadar bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş ise de,hükme esas alınan bilirkişi raporunda,davalı kurumun denetim sonucu sözleşmeye aykırılığın gerçekleştiği tespit edilen her bir kalem yönünden gerekli inceleme ve araştırmanın yapılmadığı anlaşılmaktadır.Burada üzerinde durulması gereken husus, eczanede denetim sonucu bulunan,ancak

sözleşme gereği bulunmaması gereken materyallerin kullanılabilme kabiliyetlerinin bulunup bulunmadığı hususudur. Bir başka anlatımla, ... raporları, karneler ile ilaç ve küpürlerin kullanılma olasılığı ve kabiliyeti var ise sözleşmeye aykırılık gerçekleşmiş kabul edilmelidir.Mahkemece, az yukarıda belirtilen bu hususlarda gerekli inceleme ve araştırma yapılarak ve gerekirse yeniden konusunda uzman, üniversiteden seçilecek bilirkişilerden Yargıtay ve taraf denetimine elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 19.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/24843, Karar No: 2010/27338, Tarih: 04.10.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/24843 E.  ,  2010/27338 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2007/15689

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2006

NUMARASI : 2006/751

SUÇ : Elektrik hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2672, Karar No: 2019/113, Tarih: 08.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/2672 E.  ,  2019/113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/05/2016 tarih ve 2014/400-2016/363 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacılar vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacıların murisi...'nin 2013 yılı Ocak ayında Halk Bankası ... Şubesinden 16.000.00 TL ihtiyaç kredisi çektiğini, kredi kullandırılırken Halk ... ve ... A.Ş'den başlangıcı 18/01/2013 tarihli ... sigortasının düzenlendiğini, murise 4 ay sonra akciğer kanseri teşhisi konulduğunu, murisin kredinin 3 taksitini ödedikten sonra 04/10/2013 tarihinde akciğer kanseri hastalığı sebebiyle vefat ettiğini, murisin ölümünden sonra davalı bankanın kalan kredi taksitlerini diğer davalı sigorta şirketinden alması gerekirken 3 taksitin daha müvekkiller tarafından ödendiğini, akabinde davacıların kredinin geriye kalan kısmının ... sigortası poliçesi kapsamından ödenmesi için davalı ... ... ve ... A.Ş'ye başvuruda bulunduklarını, ancak davalı sigorta şirketinin ... Sigortaları Genel Şartlarının C.2.2 maddesine istinaden sözleşmeden cayılmış olduğunu, sigorta bedelinin tazmin edilemeyeceği ve primin iade edilemeyeceğini belirttiğini, sözleşme anında murisin kalp rahatsızlığı ile ilgili ilaç kullandığını ancak rahatsızlığının ciddi olmadığını, ölüm sebebinin gerçekte kanser hastalığı olduğunu, kalp rahatsızlığını kasten gizlemiş olsa bile ölüm ile bu hastalığı arasında illiyet bağı bulunmadığını, murise rahatsızlığa dair soru listesi verilmediğini, bilgilendirilmediğini, sözleşmenin hastalıkla ilgili düzenlemelerinin açık olmadığını, davalı tarafın da kusurlu olduğunu bu sebeplerle davalının cayma hakkını kullanması hukuka ve hakkaniyete uygun olmadığını ileri sürerek davacıların davalı ...Ş'den müteveffanın kredisi yönünden borçlu olmadıklarının tespitine, davacıların ödemiş olduğu 3 taksit tutarı 4.800 TL'nin davalı ... ... ve ... A.Ş'ye başvuru tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davacılara iadesine talep etmiş, 08.04.2015 tarihli dilekçe ile davalı bankaya yönelik menfi tespit tutarının 10.051,21 TL olduğunu bildirmiştir.

Davalı ... ... ve ... A.Ş. vekili, davacıların murisi sigortalı ile 18.01.2013 başlangıç ve 18/01/2016 bitiş tarihli , 3 üç yıl süreli ve vefat teminatı ilk yıl için 16.000.00 TL olan ... sigortasının yapıldığını, ilgili poliçenin düzenlenmesi sırasında sigortalının kalp rahatsızlığı olduğunun belirtilmediğini,...'nin 04/10/2013 tarihinde vefat etmesi üzerine vefat dosyasının açıldığını,...'nin koroner arter hastalığı +kalp yetmezliği nedeniyle vefat ettiğinin tespit edildiğini, ... Sigortası Genel Şartlarının C.2.2 maddesine istinaden beyan yükümlülüğünün kasten ihlal edildiğinin tespit edildiğini, bu sebeple sözleşmeden cayılmış olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, haksız olarak açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davalıların murisi ... Sigorta Soru Formu düzenlenmesi sırasında teklif namede yer alan sorulara doğru cevap vermesi gerekliliği hükmü bulunmasına rağmen ölümü öncesi tedavi gördüğü koroner arter hastalığı ve kalp rahatsızlığının sigorta formuna bildirilmediği, bu yönden hiç bir rahatsızlığının bulunmadığının belirtildiği, bu durumda davalı sigorta şirketinin ... Sigortaları Genel Şartlarının C2.2 maddesi uyarınca sigortalının kendisince bilinen ve sigortacının sözleşmeyi yapmaması veya daha ağır şartlarda yapmasını gerektirecek halleri bildirme yükümlülüğüne aykırı davranması nedeniyle, sigortacı olan davalı ... ... ve ... A.Ş'nin sözleşmeden cayma hakkını kazanmış olacağının belirlendiği, aldırılan ATK 1. İhtisas Kurulu raporuna göre murisin ölüm sebebinin koroner arter hastalığı, periferik ve serebral damar hastalığı, venöz yetmezlik hiber kolesterolemi ve hiberlipidemi olduğunun belirtildiği, bu durumda davacıların murisinin kendisinde mevcut hastalığını sigorta teklifnamesi formu doldurulurken gizlediği ve davalı sigorta şirketinin cayma hakkını kullanımının yerinde olduğu gerekçesiyle davalılar aleyhine açılan menfi tespit ve istirdat davasının reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 08/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18356, Karar No: 2014/237, Tarih: 08.01.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/18356 E.  ,  2014/237 K.**

* BANKA VE KREDİ KARTLARININ KÖTÜYE KULLANILMASI

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 245

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 245

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 504

* TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) (765) Madde 525

**"İçtihat Metni"**

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Şikayetçinin kimliği ile katılan bankaya başvurup kredi kartı söz- leşmesi imzaladıktan sonra düzenlenen kredi kartını alıp kullanan sanığın eyleminin dos- ya içerisinde mevcut belgelere göre suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması karşısında, suça konu kredi kartının kullanıldığı son tarih katılan bankaya sorulup kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlendikten sonra kredi kartı kullanılarak ATM cihazından para çekildiğinin tespit edilmesi halinde 765 sayılı Yasanın 525/b-2 maddesi, alışveriş yapıldığının tespi edilmesi halinde ise, 765 sayılı Yasanın 504/3. maddesi, suç tarihi 01.06.2005 tarihinden sonra olması halinde ise TCK.nun 245/3. maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı cihetle karşılaştırma yapılmak suretiyle lehe olan kanunun tespiti gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanığın maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıveril- mesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 08.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/468, Karar No: 2017/16234, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/468 E.  ,  2017/16234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5450, Karar No: 2018/1567, Tarih: 05.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/5450 E.  ,  2018/1567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı vekili 11.08.2015 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2013 yılı Aralık ayı kirası için 810,00 TL, 2014 yılı Eylül, Ekim, Kasım, Aralık ayları için aylık 1.100,00'er TL, 2015 yılı Ocak, Şubat, Mart, Temmuz ve Ağustos ayları kira bedeli için aylık 1.200,00'er TL olmak üzere toplam 11.210,00 TL asıl alacak ve 625,62 TL işlemiş faizin tahsili ile birlikte tahliye talep etmiştir. Ödeme emrinin borçluya tebliği üzerine borçlu vekili süresinde yaptığı itiraz ile alacaklıya bir borcu bulunmadığı sebebi ile dosya borcunun tamamına itiraz etmiştir. Mahkemece, takip dosyasına sunulmuş kira sözleşmesi bulunmadığı, takip konusu edilen kira alacakları ile ilgili aylık kira bedelinin tespitinin yargılamayı gerektirdiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. İcra takibinde ayları belirtilerek açıkça kira bedelleri talep edilmiş, ödenmediği takdirde tahliye isteneceği belirtilmiştir. Borçlu itirazında alacağın dayanağı kira ilişkisine açıkça karşı çıkmadığı gibi kira miktarına da itirazda bulunmamıştır. Bu durumda talep olunan miktar yönünden takip kesinleşmiştir. İşin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken; uyuşmazlığın yargılamayı gerektirdiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK'nın 428 ve İİK'nın 366. maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, taraflarca İİK'nın 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 05.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.