muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/657, Karar No: 2023/878, Tarih: 15.02.2023

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; ipotek alacağı için Afyonkarahisar 3. İcra Müdürlüğünün 2013/3159 E. Sayılı dosyası ile takip başlatıldığına göre, bu dosyadan ipotekli taşınmazların satışı yapıldıktan sonra dosyanın son hesap tablosu üzerinden faizlerinin hesaplanacağını, bakiye kalan bedel için davacının rehin açığı belgesini alacağını, Afyonkarahisar 3. İcra Müdürlüğünün 2013/1359 E. sayılı dosyası üzerinden faiz hesaplaması yapıldığı bu davaya konu takipte talep edilen bedelin de bakiye faiz bedeli alacağı olduğunu, ipotek dosyası üzerinden alınacak/hesaplanacak faiz bedeli için tekrar bir takibin başlatılmasının mümkün olmadığını, takibin mükerrer takip olduğunu, ipotekli taşınmazların satışı yapılmadan ipotekten kalan bedelin talep edilemeyeceğini, bir dosyadan diğer dosyaya faiz talep edilmesinin hukuka aykırı olduğunu, takipte talep edilen faiz oranının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 05.07.2018 tarihli, 2014/543 E. ve 2018/617 K. sayılı kararıyla davacının alacağının rehin açığı ile ilgili olmayıp limit ipoteği üzerinde kalan faiz alacağına ilişkin olduğunun iddia edildiği, davacı aleyhine başlatılan ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takibin sonuçlanmadığı, rehin açığı belgesi alınmadan başlatılan davaya konu takibin mükerrer olduğu, davaya konu alacağın rehin açığı belgesine dayanılarak talep edilebileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 11.07.2019 tarihli, 2018/2183 E. ve 2019/1514 K. sayılı kararıyla ipotek alacaklısının, limit dışında kalan alacağını genel haciz yoluyla takip yaparak talep edebileceği, rehin açığı belgesi alınmaksızın yapılan takibin mükerrer olduğu kanaatinin yerinde olmadığı, davacının 2013/3159 sayılı takip dosyasında ipoteğin paraya çevrilmesiyle yoluyla takip başlattığı, dava konusu 2014/10947 sayılı ilamsız takip dosyasında ise ipotek limitini aşan miktar için takip başlattığı, davacı vekilinin bu husustaki istinaf sebebinin yerinde olduğu, takip tarihinden itibaren faiz talebinde bulunulmuş ise de takip konusu alacağın faiz alacağına ilişkin olduğu, dava konusu takipte ayrıca faiz yürütülemeyeceği gerekçesiyle istinaf isteminin esastan kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, itirazın iptaline karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 27.05.2021 tarihli, 2020/3127 E. ve 2021/4429 K. sayılı kararıyla davacı vekilinin lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesi yönündeki talebi doğrultusunda, bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davanın kabulü ile davalının Afyonkarahisar 6. İcra Müdürlüğünün 2014/10947 E. sayılı takip dosyasında 599.153,69 TL asıl alacağa yönelik itirazının iptaline, 599.153,69 TL asıl alacağa faiz yürütülmeksizin takibin devamına ve alacak tutarı 599.153,69 TL'nin %20'sine tekabül eden 119.830,73 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; taraflar arasındaki sözleşmede temerrüt faizi oranı kararlaştırılmadığından, uygulanması gereken faiz oranının ticari faizin iki katını geçemeyeceği, bu durumda takibe konu alacak faiz olduğundan takip tarihi olan 02.07.2014 tarihine kadar işleyecek faiz miktarının hesaplanarak bu miktar üzerinden davanın kabulü ile fazladan talep edilen faiz miktarının red edilmesi gerektiği, davaya konu takipte davacının, davalıya karşı başlattığı Afyonkarahisar 3. İcra Müdürlüğü 2013/3159 E. sayılı ipotek takibinden bakiye kalan işlemiş faizi talep ettiği, davacının ipotek takibinden geriye kalan bedeli ipotekli taşınmazların satışı yapıldıktan sonra dosyanın son hesap tablosu üzerinden faizlerde hesaplanacak şekilde bakiye kalan bedel üzerinden rehin açığı belgesi aldığı, davacı her ne kadar rehin açığı belgesini takibe koymadıklarını iddia etse de bu belge ile her zaman takip yapma hakkı bulunduğu, davacının davalıdan talep edebileceği bedelin rehin açığı belgesindeki 2.519.997,93 TL olduğu, davacının huzurdaki davaya konu takipteki faiz alacağının da bu bedelin içinde olduğu, bu durumda davacının en baştan zaten rehin açığı belgesi içinde talep edeceği bedeli ikinci bir takip ile talep ederek mükerrer talep haline getirdiği, sonuç olarak davacının rehin takibi yaptığı Afyonkarahisar 3. İcra Müdürlüğü 2013/3159 E. sayılı dosyada taşınmazlar henüz satış aşamasında olması nedeni ile rehin açığı belgesi alamamış olması nedeni ile açtığı tasarrufun iptali davasına dayanak bir takip oluşturmak amacı ile hukuka aykırı bir takipte bulunduğu, bu nedenle takibin kötü niyetli olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2004 sayılı Kanun'un 67 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16252, Karar No: 2015/12778, Tarih: 22.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/16252 E.  ,  2015/12778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 22/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13059, Karar No: 2019/12124, Tarih: 23.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/13059 E.  ,  2019/12124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm şikayetçi Üsküdar Belediye Başkanlığı ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Şikayetçi Üsküdar Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

“Mağdur” kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan “suçtan zarar görme” kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında, “suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11/04/2000 gün ve 65-69, 22/10/2002 gün ve 234-366, 04/07/2006 gün ve 127-180, 03/05/2011 gün ve 155-80, 21/02/2012 gün ve 279-55, 15/04/2014 gün ve 599-190, 28/03/2017 gün ve 214-206 sayılı kararlarında, “dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25/03/2003 gün ve 41-54 sayılı kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edildiği anlaşılmakla;

Mahkemece hakkında katılma kararı verilen Üsküdar Belediye Başkanlığının, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan zarar görmediğinden, anılan suçtan açılan davaya katılma ve tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmaması karşısında, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE

2-Katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Mahkemece hakkında katılma kararı verilen Üsküdar Belediye Başkanlığının, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan zarar görmediğinden, anılan suçtan açılan davaya katılma ve tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmaması karşısında, şikayetçi vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE

2-Katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunduğu şekliyle, 5271 sayılı CMK'nın 172/2. maddesinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra yeni delil meydana çıkmadıkça, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamayacağı ve aynı Kanun'un 173/6. maddesinde itirazın reddedilmesi halinde; Cumhuriyet savcısının, yeni delil varlığı nedeniyle kamu davasını açabilmesinin, önceden verilen dilekçe hakkında karar vermiş olan ağır ceza mahkemesinin bu hususta karar vermesine bağlı tutulduğu, bu kapsamda; sanık hakkında 2863 Üsküdar Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/13191 sayılı soruşturma dosyası üzerinden 20/01/2012 tarihinde 2012/619 sayılı kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği, belirtilen karara katılan ... vekilinin süresinde itirazda bulunması ile Kadıköy 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 13/02/2012 tarih ve 2012/197 Değişik iş sayılı kararıyla katılan vekilinin itirazının reddedilmesine karar verildiği, buna karşın aynı olay ve sanık hakkında şikayet dilekçesi verilmesi üzerine 05/06/2012 tarihli iddianame ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açıldığı, 5271 sayılı CMK'nın 173/6. maddesi uyarınca, daha önce kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine karar verilmesinden sonra yeni delil varlığı nedeni ile sanık hakkında kamu davası açılabilmesinin yine aynı şekilde itiraz mercince bu hususta karar vermesi şartına bağlı olduğunun ve yine aynı Kanun’un 223/8. maddesi gereğince soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da, şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; öncelikle şartın gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilmesi, sonrasında ise daha önce kovuşturmaya yer olmadığına dair itirazı karara bağlayan merciin, yeniden kamu davası açılabilmesi konusundaki kararının beklenilerek sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden açılan dava üzerine yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8228, Karar No: 2024/255, Tarih: 12.01.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/8228 E.  ,  2024/255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Nitelikli hırsızlık, uyuşturucu madde kullanma ve hükümlü veya tutuklunun kaçması suçlarından ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2019 tarihli ve 2019/53 değişik ... sayılı içtima kararı ile 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasına hükümlü ... ...'nın, bu cezasının infazı sırasında, hükümlünün kalan cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ilişkin ... İnfaz Hâkimliğinin 06.04.2021 tarihli ve 2021/361 Esas, 2021/361 Karar sayılı kararını takiben, ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 08.12.2021 tarihli ve 2020/118 NKL sayılı yazısı ile hükümlünün denetim süresi içinde işlemiş olduğu suçtan dolayı kamu davası açılmış olduğundan bahisle hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmesi talebinde bulunulması üzerine, her ne kadar hükümlü hakkında denetimli serbestlik kararı devam etmekte iken kasıtlı bir suçtan kamu davası açılmış ise de; hükümlü hakkında açılan davanın halen derdest olduğu, kovuşturma sonucunda hükümlü hakkında beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, davanın reddi veya düşme kararı da verilebileceği, bu aşamada hükümlünün işlediği iddia olunan suç ile ilgili yapılan yargılamasında hakkında verilen kesin bir hükmün bulunmadığı, bu aşamada hükümlü hakkında açık ceza infaz kurumuna iade kararı verilmesinin, ileride telafisi mümkün olmayan sonuçlar doğurabileceği gerekçesiyle hükümlü hakkında devam etmekte olan denetimli serbestlik tedbirinin aynen devamına

yönelik ... İnfaz Hâkimliğinin 09.12.2021 tarihli ve 2021/1268 Esas, 2021/1267 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 31.01.2022 tarihli ve 2021/1147 değişik ... sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 ncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18.08.2023 tarihli ve 94660652-105-65-8862-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.09.2023 tarihli ve 2023/94026 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.09.2023 tarihli ve 2023/94026 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 ncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18.08.2023 tarihli ve 94660652-105-65-8862-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.09.2023 tarihli ve 2023/94026 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.09.2023 tarihli ve 2023/94026 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinin yedinci fıkrasında yer alan, "(Yeniden Düzenleme:14/4/2020-7242/46 md.) Hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlandıktan sonra işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olması hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebilir. Kovuşturma sonucunda beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, davanın reddi veya düşme kararı verilmesi hâlinde, hükümlünün cezasının infazına denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak devam olunmasına infaz hâkimi tarafından karar verilir " şeklindeki düzenleme nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkında ... İnfaz Hâkimliğinin 06.04.2021 tarihli ve 2021/361 Esas, 2021/361 Karar sayılı denetimli serbestlik kararı uygulanmaya başladıktan sonra 15.04.2021 tarihinde işlemiş olduğu uyuşturucu madde kullanma suçuna ilişkin olarak ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 08.06.2021 tarihli ve 2021/1269 soruşturma, 2021/572 Esas, 2021/447 sayılı iddianamenin ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/244 Esas sayılı dosyası üzerinden kamu davasına ilişkin yargılamanın başlamış olduğu, hükümlünün kamu davasının açıldığı tarihe kadar denetimli serbestlik uygulanmak suretiyle cezasını infaz ettiği dikkate alındığında, Mahkemesince 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinin yedinci fıkrası uyarınca yeni suça ilişkin iddianamenin kabul edilerek kamu davasının açıldığı tarih olan 08.06.2021 tarihi ile koşullu salıverilme tarihi olan 23.07.2023 tarihine kadar sürenin açık ceza infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 ncu maddesinin, (1), (2) ve (3) ncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191 nci maddesinin (1) nci fıkrası;

(1) Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

3. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 105/A maddesinin konu ile ilgili yedinci fıkrası;

“(7) (Yeniden Düzenleme:14/4/2020-7242/46 md.) Hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmaya başlandıktan sonra işlediği iddia olunan ve cezasının alt sınırı bir yıl veya daha fazla hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suçtan dolayı kamu davası açılmış olması hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebilir. Kovuşturma sonucunda beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, davanın reddi veya düşme kararı verilmesi hâlinde, hükümlünün cezasının infazına denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak devam olunmasına infaz hâkimi tarafından karar verilir.

şeklinde düzenlenmiştir.

4. Somut olayda hükümlünün 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasının infazı için 01.04.2021 tarihinde cezaevine alındığı, Cumhuriyet savcılığı tarafından düzenlenen 01.04.2021 tarihli ve 2019/1192 sayılı müddetnameye göre şartla tahliye tarihinin 23.07.2023, bihakkın tahliye tarihinin ise 29.07.2024 olarak belirlendiği, hükümlünün talebi üzerine 06.04.2021 tarihli İnfaz Hakimliği kararı ile hakında şartla tahliye tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezasını infaz ettiği sırada 15.04.2021 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan cezalandırılması istemi ile Cumhuriyet savcılığınca düzenlenen 08.06.2021 tarihli iddianame ile Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, hükümlü hakkında dava açıldığını öğrenen yetkili ve görevli Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün, İnfaz İşleri Değerlendirme Komisyonunun kararını da ekleyerek hükümlünün işlediği iddia olunan kasıtlı suçun cezasının alt sınırının bir yıldan fazla olması nedeniyle açık ceza infaz kurumuna gönderilmesi için dosyasını Cumhuriyet Başsavcılığı aracılığıyla İnfaz Hakimliğine gönderdiği anlaşılmaktadır.

5. Kanun da yer alan “....denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine infaz hâkimi tarafından, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilebilir.” ibaresi İnfaz Hakimliğine açık ceza infaz kurumuna gönderip göndermeme konusunda takdir hakkı tanındığını göstermekte ise de, İnfaz Hakimliğinin hükümlü hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına devam edilmesi ya da hükümlünün açık ceza infaz kurumuna gönderilmesi konusunda yasa gereği tanınan takdir hakkını kullanırken, takdir hakkının yerinde ve objektif olarak kullanıldığını haklı gösterecek nitelikte somut, denetlenebilir, dosya içeriğine uygun yeterli ve yasal gerekçe göstermesi gerekmektedir.

6. 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesinin yedinci fıkrasınının ikinci cümlesinde yer alan kovuşturma sonucunda beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, davanın reddi veya düşme kararı verilmesi halinde, hükümlünün cezasının infazına denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak devam olunmasına infaz hakimliği tarafından karar verileceğinin burada takdir hakkının bulunmadığı açıkca düzenlenmiştir.

7. Mahkemece takdir hakkının yerinde ve objektif olarak kullanıldığını haklı gösterecek nitelikte somut, denetlenebilir, dosya içeriğine uygun yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, hükümlü hakkında kovuşturma sonucunda beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, davanın reddi veya düşme kararı verilmesi halinde ne şekilde uygulama yapılması gerektiğine ilişkin yasal düzenleme gerekçe olarak gösterilerek verilen karar usul ve yasaya aykırı olduğundan, kanun yararına bozma talebi açıklanan bu sebeple yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen 31.01.2022 tarihli ve 2021/1147 değişik ... sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.01.2024 tarihinde karar verildi.