muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/525, Karar No: 2019/667, Tarih: 26.11.2019

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı işlem yapılan şüphelilerden ...’in 27.05.2014, ...’in 12.06.2014, ...’un ise 19.06.2014 tarihlerinde sanık ...'ın da ikamet ettiği Yenimahalle ... sayılı adreste bulunan evin bahçe kapısından içeriye girip kısa bir süre sonra çıktıklarının görülmesinin ardından görevlilerce yapılan takip sonucu yakalandıkları, ardından yapılan üst aramalarında suç konusu eroinlerin ele geçirildiği, yine hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı işlem yapılan şüpheli ...’ün 10.07.2014 tarihinde durumundan şüphelenen görevlilerce durdurulmasının ardından önleme araması kararına istinaden gerçekleştirilen üst aramasında suç konusu eroinlerden bir kısmının daha elde edildiği, adı geçen şahısların suç konusu eroinleri aldıkları yeri söyledikleri, Yener, Yasin ve Mehmet’in suç konusu eroinleri ... isimli şahıstan aldıklarını, ...’un ise ismini bilmediği bir şahıstan aldığını ancak görmesi hâlinde teşhis edebileceğini beyan etttiği, dört şahsın da ele geçen suç konusu uyuşturucu maddeyi aldıkları şahıs olarak sanık ...’ı teşhis etttikleri, sanığın da kullandığı uyuşturucu maddenin parasını çıkartabilmek için uyuşturucu madde sattığını, evine gelmişlerse ..., ..., ... ve ... isimli şahıslara da uyuşturucu madde satışı yapmış olabileceğini ikrar ettiği olayda;

Kolluk görevlilerince takibi yapılan ve teknik araçlarla izlemeye alınan yerin sanık ...’ın diğer aile bireyleriyle birlikte ikamet ettikleri evin girişi olması, kamuya açık yerlerden olmaması nedeniyle ikamet içerisinde teknik araçla izleme, ses veya görüntü kaydı yapılamaması, uyuşturucu madde alım satımının ikamet içerisinde gerçekleşmesi nedeniyle ikamet içerisinde bulunan kişilerden hangisi veya hangilerinin uyuşturucu madde ticareti yaptıklarının tespitinin önem arz etmesi de dikkate alındığında, süreç içerisinde kolluk görevlilerince uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun kim tarafından işlendiği, sanığın suç ortağı veya ortaklarının olup olmadığı, suç işlemek için teşkil edilmiş bir örgütün faaliyeti çerçevesinde suçun işlenip işlenmediği veya başka bir yerde gizlediği uyuşturucu veya uyarıcı madde bulunup bulunmadığını tespit etmek gibi nedenlerle sanığın ilk satıştan sonra yakalanmayıp takibine devam edilmesi, bu sürede sanığın birden fazla gerçek uyuşturucu madde satışı yaptığının tespit edilmesi ve kolluk görevlilerinin sanığı suç işlemeye yönlendiren bir davranışlarının bulunmaması karşısında, 27.05.2014 tarihinde ...’e, 12.06.2014 tarihinde ...’e, 19.06.2014 tarihinde ...’a ve 10.07.2014 tarihinde ...’e uyuşturucu madda sattığı anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği kabul edilmelidir.

Öte yandan, somut olayda; tek bir tarihte işlenen ve sonrasında ilgili yasa maddesinde değişiklik yapılan bir suç bulunmayıp aynı suçun birden çok defa farklı zamanlarda işlenmesi ve suçların bir kısmının 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun’un 66. maddesi ile TCK’nın 188. maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan değişiklik öncesi birinin ise değişiklik sonrası işlenmiş olması durumu söz konusudur. Bu göre; sanığın 27.05.2014, 12.06.2014 ve 19.06.2014 tarihli eylemleri 6545 sayılı Kanun’un 66. maddesi ile yapılan değişiklik öncesi TCK’nın 188. maddesinin üçüncü fıkrası, 10.07.2014 tarihli eylemi ise 6545 sayılı Kanun’un 66. maddesi ile değişik TCK’nın 188. maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında kalmaktadır. Uyuşturucu madde satma eyleminin temadi eden niteği de gözetildiğinde, sanık hakkında son eyleminden dolayı daha ağır ceza öngören 6545 sayılı Kanun’un 66. maddesi ile değişik TCK’nın 188. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince hüküm kurulması gerekir. Ancak, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının, ilamın kendisine verildiği tarihten itibaren 30 gün içinde ceza daireleri kararlarına karşı itiraz kanun yoluna başvurabileceği öngörülmüş olup 19.01.2016 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına verildiği anlaşılan ilama ilişkin olarak 25.02.2016 (e-imza tarihi) tarihli itiraznameyle itiraz edildiği ve 30 günlük sürenin geçmiş olduğu anlaşıldığından, sanık aleyhine itiraz yoluna gidilemeyeceği gibi sanık hakkında Yerel Mahkemece kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin olarak sadece sanık ve müdafisinin temyiz isteğinde bulunduğu da dikkate alındığında, daha ağır ceza öngören 6545 sayılı Kanun’un 66. maddesi ile değişik TCK’nın 188. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmeyerek eksik ceza belirlenmesinin bozma nedeni yapılamayacağı açık olup ayrıca bu husus sonuca etkili görülmemiştir.

Bu itibarla, 27.05.2014, 12.06.2014, 19.06.2014 ve 10.07.2014 tarihli eylemleri nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin Yerel Mahkeme hükmü ile bu hükmün düzeltilerek onanmasına dair Özel Daire kararı eleştiri dışında isabetli olup, haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 26.11.2019 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13155, Karar No: 2013/30335, Tarih: 23.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/13155 E.  ,  2013/30335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Salihli 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :9.4.2013
Yargıtay — Esas No: 2015/9089, Karar No: 2015/3815, Tarih: 08.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/9089 E.  ,  2015/3815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan (değişen vasıf nitelikli dolandırıcılık)

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.11.2007 tarih ve 248/251 sayılı kararı ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesine paralel bir hüküm içeren 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulanabileceği "iddianamede tarif edildiği şekli ile fiilin suç teşkil etmemesi ve fiilin suç olmaktan çıkarılması halleri" dışında dosyadaki deliller takdir edilerek beraat kararı verilebilmesi için mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeden, sanığın sorgusu yapılmadan toplanan deliller takdir edilerek beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 08/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16288, Karar No: 2016/10703, Tarih: 14.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/16288 E.  ,  2016/10703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ile katılan ...’ın tarlalarının arasından geçen dere yatağına dikili bulunan 9 adet söğüt ağacının dal ve sürgünlerini sanığın kestiği iddia olunan olayda;

Sanığın savunmaları, katılan ...’ın beyanları, olay yeri tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O yer Cumhuriyet savcısı ve katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14/12/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8940, Karar No: 2021/13814, Tarih: 06.10.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/8940 E.  ,  2021/13814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı bakanlığa bağlı ... Dr. ... Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin yemekhanesinde aşçı başı olarak 26/02/2003 - 29/05/2014 tarihleri arasında çalıştığını iş akdinin haksız ve hukuka aykırı olarak feshedildiğini belirterek ödenmeyen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, bayram genel tatil ücret alacağı toplamı 10.250,00 TL'nin faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline açılan davanın haksız olduğunu belirterek husumet ve esas yönden reddine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı ... Gıda Mad. Tem ve Konf. Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; davacının talep ettiği alacakların zamanaşımına uğradığını, müvekkilinden bir alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece bozma uyularak, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre, davalı ...'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davalı ...’nın 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden hüküm kurulmuştur.

Gerekçeli karar taraflara tebliğinden hatta davalı Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesini ibrazından sonra mahkemece dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda tashih şerhi yazılarak, harca ilişkin paragrafın silinip Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 304. maddesi gereğince resen düzeltildiği belirtilmiştir.

Hükmün tashihi (maddi hataların düzeltilmesi) Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 304. maddesinde hükmün tashihi başlığı ile;

“ MADDE 304- (1) Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hâkim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir.

(2) Tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kâğıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir.” şeklinde düzenlenmiştir.

(2) Tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kâğıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Mahkemece Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 304. maddesindeki usule uyulmadığı anlaşılmakla, belirtilen hatalar bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

-Hüküm fıkrasının 8 nolu bendindeki “Davacı tarafından yapılan 1.440,05 TL harç masrafının davalı taraflardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” şeklindeki paragrafın çıkartılarak yerine;

“Davacı tarafından yapılan 1.440,05 TL harç masrafının davalı ... harçtan muaf olduğundan diğer davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” paragrafının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.10.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17482, Karar No: 2012/21035, Tarih: 18.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/17482 E.  ,  2012/21035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2012

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 Sayılı Kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12. Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar, ilamlı takipte şikayete ilişkin olup, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 18/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18610, Karar No: 2013/16375, Tarih: 24.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/18610 E.  ,  2013/16375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

ASIL VE BİRLEŞEN DAVADA

BİRLEŞEN DAVA : İSTANBUL 48. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ 2012/97 ESAS

BİRLEŞEN DAVADA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 38. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/07/2012 tarih ve 2012/10-2012/176 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl dosya ve birleşen dosya kapsamında, müvekkilinin sahibi bulunduğu dava dışı...Teks. Ürün..Ltd. Şti.'nin %90 hissesini ...Noterliği'nin 22.11.2007 tarihli devir sözleşmesi ile davalıya devrederek şirkete ait tüm defter ve belgeleri bu kişiye verdiğini, davalıya devrin pay defterine işlenmesi ve ilgili yerlere ibrazı için yetki verilmesine rağmen tamamlayıcı işlemlerin yapmadığını, müvekkilinin halen şirket ortağı olarak gözüktüğünü belirterek müvekkilinin hissesini davalıya devrettiğinin tespiti ile devrin hükmen ticaret siciline tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin devir işlemlerinin tamamlanması için şirket defter ve kayıtlarına ve bu kapsamda davacıya ulaşamadığını, TTK m.520 kapsamında belirtilen işlemlerin tamamlanamadığını, müvekkiline şirket evrak ve defterlerinin teslim edilmediğini, müvekkilinin devirden vazgeçtiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Birleşen dosya davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, hisse devir sözleşmesinin yapıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan TTK m.520 kapsamında belirlenen koşulların yerine getirildiğinin ispatlanamadığı, hisse devri için gereken yasal prosedürün tamamlanamadığı, davalının şirket defter ve kayıtlarının kendisinde bulunmadığı hususunda yemin ettiği gerekçesiyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 27,45 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4340, Karar No: 2015/5376, Tarih: 23.11.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/4340 E.  ,  2015/5376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/150774

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 18.(Pendik 4.) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2012

NUMARASI : 2012/6 (E) ve 2012/77 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine, “53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkranın diğer bentlerinde yazılı haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: -, Karar No: 2007/14183, Tarih: 23.10.2007

**2. Hukuk Dairesi         200622032 E.  ,  2007/14183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 4. Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* duruşmalı temyiz eden davalılar vekili Av. M Y ve temyiz eden davacı vekili Avukat H K geldiler.Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu, Yargıtay denetimine elverişli olmadığı gibi bilirkişi raporunda katkı bedeliyle ilgili herhangi bir hesap ve rakam ortaya konulmadığı halde,hüküm altına alınan toplam 134.833 YTL’nin ne şekilde hesaplandığı da kararın gerekçesinde gösterilmemiştir. Bu haliyle, karar ve dayandığı bilirkişi raporu denetlenememektedir.Yargıtay denetimine elverişli olmayan bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Tefhim edilen kısa kararda, hüküm altına alınan miktara “ dava tarihinden itibaren yasal faize” hükmedildiği halde, gerekçeli kararda, “100.000 YTL”ye dava tarihinden, artan kısmına ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmekle , faiz konusunda kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

# Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

SONUÇ:Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.10.2007 Salı

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \*faiz konusunda çelişki yaratılmıştır. Çekişme nedir?;

SONUÇ:Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.10.2007 Salı

KARŞI OY YAZISI

Kısa karar ile gerekçeli karar arasında \*faiz konusunda çelişki yaratılmıştır. Çekişme nedir?;

Değerli çoğunluğun kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisine rağmen işin esasının diğer yönlerden incelenebileceğine yönelik düşüncesine katılmıyorum. Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre: “...Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlış da olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.” Dikkat edilecek olursa Dairemin formüle edilmiş ilke kararına göre tefhim edilen kararla gerekçeli kararda aykırılık diğer yönler incelenmeden ve tek başına bozma sebebi olur. Kaldı ki kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması mutlak bir bozma sebebi sayılır. (l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gerekçesi) l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararına göre sonradan yazılan gerekçeli kararın kısa karara uygun olması görüşü konusunda oybirliği vardır. İçtihadı birleştirme kararına göre yerel mahkeme önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak suretiyle vicdani kanaatine göre karar verebilir. Öyle ki hâkim çelişkiyi gidererek davayı görev yönünden ya da hak düşürücü süreden de reddedebilir.

“Kısa karar ile gerekçeli kararda hükmün herhangi bir bölümü ile ilgili olarak çelişki yaratılması sonucu bozulması, hüküm maddelerinin tümünü ortadan kaldırır. Yeniden verilecek kararda, tüm istekler hakkında yeniden ayrı ayrı karar verilmesini gerektirir. Açıklanan yasal nedenlerle yok hükmünde olan önceki kararın temyiz edilmeyen bölümlerinin kesinleştiğine ilişkin görüş anılan inançları birleştirme kararına ay¬kı¬rı¬dır.” (Y2HD, 28.4.1999, 1986-4284) Çelişik kararın gerek tamamının gerekse bir bölümünün temyiz incelenmesine konu yapılması bu sebeple olanaksızdır. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibaret olduğundan değerli çoğunluğun farklı görüşüne katılmıyorum.