muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/39197, Karar No: 2013/1649, Tarih: 16.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/39197 E.  ,  2013/1649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ücret alacağı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı işyerinde 08.02.2008-23.02.2009 tarihleri arasında, haftanın 6 gününde 08.30-19.00 saatleri arasında fazla mesai yapmak suretiyle çalışırken iş akdinin davalı tarafından haksız ve tazminatsız feshedildiğini, aylık 950.-TL ücretle çalışan müvekkiline son 5 aylık ücretinin ödenmediğini, eczane olan işyerinde 10 günde bir nöbet tutulduğunu, nöbet günlerinden bir sonraki gün normal mesaiye kadar çalışıldığını, ayrıca iki ayda bir Pazar günleri 24 saat çalışma yapıldığını, fesihten sonra ihbar ve kıdem tazminatı, izin ücreti, ücret ve fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini iddia ile alacaklarının tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının müvekkiline ait işyerinde 02.02.2008-23.02.2009 tarihleri arasında çalışmakta iken son olarak 09.02.2009 tarihinde 20 günlük istirahat aldığını, istirahatının bitiminden sonra 24.02.2009 tarihinde işbaşı yapmadığını, devamsızlıklarının tutanakla tespit edildiğini, birkaç gün aradan sonra da işe devam etmek istediğini bildirdiğini, 12.03.2009 tarihli ihtarname ile de haklı olarak iş akdinin feshedildiğini bildirdiğini, davacıya 757,07 TL kıdem tazminatı, 524,63 TL ihbar tazminatı, 310,80 TL izin ücreti, 299.-TL fazla mesai ücreti olmak üzere toplam 1.891,50 TL konutta ödemeli olarak postaya havale gönderildiğini, gönderilen parayı almaması üzerine ... Sulh Hukuk Mahkemesine tevdi mahalli tayini müracaatında bulunduklarını, ancak taleplerinin reddedildiğini, bu duruma göre dava açılmasına kendilerinin sebebiyet vermediğini, davacının 5 aylık ücretinin ödendiğini, ancak bordroları imzalamadığını, günde yarım saat fazla mesai yaptığını, bu nedenle davanın reddini savunmuştur

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, talep ve dava konusu olmadığı halde hafta tatili alacağı varmış gibi düşünülerek bu istem yönünden davanın reddine karar verilip red nedeniyle de davalı taraf yararına avukatlık ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK.nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının "Davalı vekili için takdir olunan 1.000,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine" şeklindeki 4. bendinin çıkartılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA aşağıda yazılı temyiz giderinin 7.15 TL'sinin davacıya, arta kalanın davalıya yükletilmesine, 16.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2192, Karar No: 2012/4507, Tarih: 29.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2192 E.  ,  2012/4507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından borçlu... aleyhine başlatılan takip sırasında menkul ve gayrimenkul malvarlığı üzerinde haciz konduğunu, borçluya ait bir adet aracın ise davalının başlattığı takip dosyası kapsamında satılarak paraya çevrildiğini, sıra cetveli tanzim edilerek paranın tamamının satış yapılan dosyadaki alacağa mahsup edildiğini, davalının alacağının muvazaalı olduğunu, davalının takip dosyasında ödeme emrinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğini, dolayısıyla takibin kesinleşmediğini, araç üzerine hiç yakalama şerhi konulmamasına rağmen aracın bir mahallede üçüncü bir şahsın adresinde yakalandığını ve fiilen haczedilerek yediemin olmayan birine teslim edildiğini, bu durumların hayatın olağan akışına aykırı olduğunu ileri sürerek, davalının sıra cetvelinden çıkartılarak alacaklarının birinci sırada kabulüne ve sıra cetvelinin buna göre düzeltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının alacaklı olduğu takip dosyasının, ihale tarihinde ihtiyati haciz durumunda olduğunu,bu nedenle davacıya sıra cetvelinde pay ayrılmaması gerektiğini, takip dosyasının incelenmesinde borçluya gönderilen ödeme emrinin 27.06.2011 tarihinde usulsüz olarak tebliğ edildiğini ve bu takibin 03.07.2011 tarihinde kesinleştiğini, dava konusu sıra cetveline esas ihalenin ise 01.07.2011 tarihinde yapıldığını, bu sebeple sehven sıra cetvelinde pay ayrılan davacı tarafın dava ehliyetinin olmadığını, davacı taraf her ne kadar sıra cetvelindeki sıraya itiraz etmişse de, davacının kendilerinden sonraki alacaklı olmadığını, alacağın dayanağını taraflar arasında yapılan araç satış sözleşmesinin oluşturduğunu, alacaklarının gerçek olduğunu savunarak, davanın davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, icra dosyası ve tüm dosya kapsamına göre, davacı bankanın dava dışı ... aleyhine 29.03.2010 tarihli kredi sözleşmesine dayalı borcun ödenmemesi nedeniyle ihtar gönderdiği ve 03.06.2011 tarihinde mahkemeden ihtiyati haciz kararı alındığı, 07.06.2011 tarihinde takibe konu edildiği, tebligatın, kati hacze geçildikten sonra 24.06.2011 tarihinde yapıldığını, takibin 01.07.2011 tarihinde kesinleştiği, davalının takip dosyasında ise 07.04.2010 tanzim tarihli ve 15.04.2010 vade tarihli 9.200,00 TL bedelli senetten dolayı 05.10.2010 tarihinde ihtiyati haciz kararı alınarak 6.200,00 TL için takip başlatıldığı, tamamı 9.200,00 TL olan alacağın tahsili için ihtiyati haczin kati hacze dönüşmesi ve kesinleşmesi amacıyla gönderilen ödeme emrinin 20.10.2010 tarihinde postaya verilerek aynı çatı altındaki...'ya tebliğ edildiği, 17.05.2011 tarihinde fiili haciz

işleminin yapılarak ... plakalı aracın haczedildiği ve ...'a yediemin olarak bırakıldığı, borçlu...'ya da üç gün süreli davet kağıdı gönderilerek, 02.06.2011 tarihinde APS ile tebligatın aynı çatı altındaki...ya yapıldığı, davacının, davalının alacağının muvazaalı olduğuna yönelik iddialarını ispat edecek nitelikte belge ve delil sunamadığı, davalının icra takip dosyasının davacı bankanın icra takip dosyasından önce kesinleşmiş olduğu, ayrıca alacağının sıra cetvelinde 1. sırada olması gerektiğini iddia eden davacı bankanın birinci sıradaki alacaklıya değil, ikinci sıradaki alacaklıya karşı dava açtığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 29.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6120, Karar No: 2013/32727, Tarih: 26.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/6120 E.  ,  2013/32727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen ... bilirkişisinin raporunda dava konusu yerin orman tahdit alanı içinde kaldığını bildirmesine karşılık orman bilirkişisinin dava konusu yerin memleket haritası ve amenajman planına göre orman sınırları içinde kalmakla beraber kesinleşen orman kadastro haritasına göre tahdit yapılmış ... dışında kaldığını belirtmesi nedeniyle raporlar asında çelişki oluştuğu halde bu çelişki giderildikten ve dava konusu yerin tahdidi yapılmış ormanlık ... içinde kalıp kalmadığı tereddüde yer bırakmayacak şekilde net olarak tespit edildikten sonra sanıkların hukuki durumlarının tespiti gerekirken eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporlarına göre hüküm kurulması,

2) Sanıkların ek savunmaları alınmadan savunma hakları kısıtlanarak iddianamede gösterilmeyen 6831 sayılı yasanın 93/2. maddesi uygulanarak cezada 1 kat artırım yapılması,

3) TCK’nin 53/4. maddesi gereğince kısa süreli hapis cezasının ertelenmesi halinde sanıklar hakkında TCK’nin 53/1. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

4) Sanıklara sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı yükletilmemesi suretiyle CMK’nin 326. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

...

...

...

...

...
Yargıtay — Esas No: 2014/10686, Karar No: 2014/17891, Tarih: 19.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10686 E.  ,  2014/17891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/04/2014

NUMARASI : 2013/61-2014/100

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28.04.2014 tarih ve 2013/61-2014/100 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davacıların davalı şirkette pay sahibi ve yönetim kurulu üyesi olduklarını, 11.02.2013 tarihinde davalı şirketin yönetim kurulunun davacılara haber verilmeksizin şirket merkezinden farklı bir yerde toplanarak kararlar aldığını, yönetim kurulu üyeliği sıfatları devam etmesine rağmen davacılara haber verilmediğinden ve şirket ile pay sahiplerinin menfaatlerinin alınan kararlarla yok edildiğini ileri sürerek; 11.02.2013 tarihli yönetim kurulu kararlarının hükümsüzlüğünün tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacılardan M.. M..’ın 15.10.2012 tarihine kadar genel müdür olduğunu bu tarihten sonra istifa etmesine rağmen görevini 03.01.2013 tarihine kadar sürdürdüğünü, şirketin işlerinin aksamaması için karar alma çoğunluğuna sahip diğer yönetim kurulu üyelerinin bir araya gelerek davacının istifasının kabulüne dair karar aldıklarını, kararların hukuken geçerli olduğunu, davacının kendisi ile ilgili konudaki yönetim kurulu toplantısına katılıp oy kullanmasının zaten mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava konusu 11.02.2013 tarihli yönetim kurulu kararının TTK.nın 390. maddesinin 4. fıkrasına uyulmadan alındığı, içerik itibariyle de anonim şirketin temel yapısına aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne ve davalı şirketin 11.02.2013 tarihli yönetim kurulu kararlarının TTK.nın 391/1-b maddesi gereğince hükümsüzlüğünün tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 6102 sayılı TTK'nın 391. maddesi uyarınca anonim şirket yönetim kurulu kararının batıl olduğunun tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 6102 sayılı TTK'nın 391. maddesi uyarınca anonim şirket yönetim kurulu kararının batıl olduğunun tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, dava konusu yönetim kurulu kararının 2, 3, 4, 5 ve 6 nolu maddeleri davacı M.. M..'ın genel müdürlük görevinden istifasının kabulü hakkında olup, istifa yönetim kurulunun kabulüne bağlı değildir. 7 nolu karar ise “Yönetim kurulu üyeliği devam ettiği için kendisine toplantılardan en az bir gün önce haber vereceğini, bunun dışında şirket merkezine gelmemesi ve personele hiçbir konuda muhatap olmaması rica olunur. Aksi halde yasal yollara başvurmak zorunda kalınabileceği tebliğ edilir.” şeklinde olmakla tavsiye niteliği taşımaktadır. 8 nolu karar ise boşalan genel müdür mevkiine mayıs ayında yapılacak olan olağan genel kurul toplantısına kadar geçici olarak F. M..'ın vekalet etmesine ilişkindir. Şirketin yönetim kurulu 5 kişiden oluşup 3 kişinin katılımıyla ve oybirliğiyle karar alınmıştır. Alınan kararların mahiyeti gözetildiğinde ortada icrai bir karar bulunmadığı gibi karar nisabıda oluşmakla davanın reddine karar vermek gerekirken, yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 19.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5829, Karar No: 2016/4175, Tarih: 21.06.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/5829 E.  ,  2016/4175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının tamamını veya bir

kısmını değiştirmeye veya ortadan kaldırmaya ve

Anayasa ile teşekkül etmiş olan Türkiye Büyük Millet

Meclisini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasına

engel olmaya cebren teşebbüs etmek

Hüküm : Her bir sanık hakkında; 765 sayılı TCK’nın 79.

maddesi yollamasıyla aynı Kanunun (14/07/2004 tarih

ve 5218 sayılı Kanunun 1-A maddesi ve 5252 sayılı

Kanunun 6. maddesi ile değişik) 146/1, 59, 31, 33.

maddeleri uyarınca mahkumiyet...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme isteminin, süresinden sonra yapılmış olması nedeniyle CMUK’nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Katılan ...’in yasal süreden sonra olan temyiz talebinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

3- Sanıklara yüklenen suçun niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen müştekiler ...l, ..., ...... vekili; ..., ...,...açılan davaya katılma hakkı bulunmadığından ve ... hakkında verilen katılma kararı hukuken geçersiz ve yok hükmünde olup, hükmü temyize yetki de vermeyeceğinden, kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

4-Sanıklar müdafileri ile katılan ... vekili tarafından yapılan temyiz istemlerine gelince;

I-İLK DERECE YARGILAMASI

A-İDDİA:

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının (CMK 250. madde ile görevli) 03.01.2012 tarihli iddianamesiyle sanıklar ... ve ...'in Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının tamamını veya bir kısmını değiştirmeye veya ortadan kaldırmaya ve anayasayla teşekkül etmiş olan Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmaya engel olmaya cebren teşebbüs etmek suçlarından eylemlerine uyan 765 sayılı TCK’nın 146/1, 80, 31, 33 maddeleri gereğince ezalandırılmaları istemiyle ... 11. Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

B-SAVUNMA:

Sanık ... yerel mahkemede;

1-”12 Eylül Harekatı Türk Silahlı Kuvvetleri tarafından “emir ve komuta” zinciri içinde yapılmış ihtilaldir. İhtilal, “tarihi” bir olaydır. Tarihi olaylar yargılanamaz.

2-12 Eylül harekatı, kurucu iktidar olma hareketidir. Yapılış nedeni bir numaralı bildiriyle büyük Türk Milletine açıklanmıştır. Harekatı yapan Türk Silahlı Kuvvetlerini üst komuta heyeti kurucu iktidar olarak Milli Güvenlik Konseyini oluşturmuştur. Konsey yeni Anayasayı hazırlayarak halk oyuna sunmuş ve anayasal düzeni tamamlamıştır.

3-Kurucu iktidar olmayı suç sayan bir kanun yoktur, hukuken olması da mümkün değildir. Biz ihtilal yaptık ihtilale teşebbüs etmedik.

4-Milli Güvenlik Konseyinin 12 Eylül 1980 tarihi ve sonraki tasarruflarından dolayı suçlanması ve yargılanması mümkün değildir.

5-Ben sanık değilim, 12 Eylül harekatını yapan Türk Silahlı Kuvvetlerinin Genelkurmay Başkanı, Milli Güvenlik Konseyi Başkanı, Devlet Başkanı ve Türkiye Cumhuriyetinin 7. Cumhurbaşkanıyım.’’şeklinde savunma yapmıştır.

3-Kurucu iktidar olmayı suç sayan bir kanun yoktur, hukuken olması da mümkün değildir. Biz ihtilal yaptık ihtilale teşebbüs etmedik.

4-Milli Güvenlik Konseyinin 12 Eylül 1980 tarihi ve sonraki tasarruflarından dolayı suçlanması ve yargılanması mümkün değildir.

5-Ben sanık değilim, 12 Eylül harekatını yapan Türk Silahlı Kuvvetlerinin Genelkurmay Başkanı, Milli Güvenlik Konseyi Başkanı, Devlet Başkanı ve Türkiye Cumhuriyetinin 7. Cumhurbaşkanıyım.’’şeklinde savunma yapmıştır.

Sanık ... da benzer şekilde savunmada bulunmuştur.

Sanıklar müdafileri ise aşamalarda özet olarak;

a-Müşteki ve katılanlar tarafından ileri sürülen bir takım işkence ve kötü muamele gibi eylemler iddianamenin konusu dışındadır, Uyuşmazlığın konusu darbe yapma suçu ile sınırlıdır.

b-12.09.1980 tarihinde ihtilalin yapıldığı doğrudur. Milli Güvenlik Konseyi o zaman da kurucu iktidar olarak ve fiili bir güç şeklinde ortaya çıkmış, sonuçta fiili ve hukuki bir güç olmuştur. Bu güce dayanılarak çıkarılan anayasa ve yasalar halen uygulanmaktadır. Bir çok kurum ve kuruluş yasal dayanağını 1982 Anayasasından almıştır. Anayasa 09.11.1982 tarihinde halk oyuna sunulmuş, kabul edilerek yürürlüğe girmiştir. Bu nedenle Milli Güvenlik Konseyi ikinci tip kurucu iktidar haline gelmiştir. 06.12.1983 tarihinde Milli Güvenlik Konseyi ve Danışma Meclisinin görevi sona ermiştir. 12 Eylül 1980 tarihinde gerçekleşen darbe sonucu hukuk düzeni kurulmuş ve bu düzen devam etmiştir. Dolayısı ile bu tarihteki eylem anayasayı ihlal sayılmaz.

c-02.01.1980 tarihinde siyasi partilere hitaben verilen mektupta cebir ve tehdit içeren ibare yoktur. Dolayısıyla bu mektup nedeni ile TCK’nın 146. maddesindeki suçun unsurları oluşmaz.

d-Anayasanın geçici 15. maddesi, o dönemde yapılan icraatların cezalandırılamayacağını hükme bağlamış olup, tam bir sorumsuzluk anlamındadır,

e-Suç tarihinden dava tarihine kadar dava zamanaşımı süresi geçmiş olup, dava açılmasına imkan bulunmadığını ileri sürmüşlerdir.

C-KARAR:

Yerel Mahkeme özet olarak;

c-02.01.1980 tarihinde siyasi partilere hitaben verilen mektupta cebir ve tehdit içeren ibare yoktur. Dolayısıyla bu mektup nedeni ile TCK’nın 146. maddesindeki suçun unsurları oluşmaz.

d-Anayasanın geçici 15. maddesi, o dönemde yapılan icraatların cezalandırılamayacağını hükme bağlamış olup, tam bir sorumsuzluk anlamındadır,

e-Suç tarihinden dava tarihine kadar dava zamanaşımı süresi geçmiş olup, dava açılmasına imkan bulunmadığını ileri sürmüşlerdir.

C-KARAR:

Yerel Mahkeme özet olarak;

211 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun 35. maddesinin darbe yapmaya olanak sağlamadığını, normlar hiyerarşisinde anayasanın daha altında bulunan kanunun, anayasaya aykırı şekilde kanun koyucu tarafından düzenlendiğinin kabul edilemeyeceğini, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 146 ve 147. maddelerindeki düzenlemelere de aykırı olacağını, 1982 Anayasasının geçici 15. maddesindeki düzenlemenin 12 Eylül 1980 tarihinde ilk genel seçimler sonucu toplanacak TBMM'nin Başkanlık Divanının oluşturulmasına kadar yani 06.12.1983 tarihine kadar geçecek süre içinde MGK’nın aldığı her türlü karar ve tasarruflardan dolayı cezai, mali ve hukuki sorumluluk iddiasında bulunulamayacağı belirtilmiş ise de herhangi bir suçtan sorumlu olmayacaklarından açıkça bahsedilmediğini, ancak genel anlamda suç oluşturan fiillerden dolayı bir soruşturma ve kovuşturma engeli olarak, aynen anayasanın 83/2. maddesindeki gibi bir dokunulmazlığın getirildiğini, bu madde yürürlükte bulunduğu süre içinde zamanaşımının duracağını, yürürlükten kaldırılması halinde ise zamanaşımının tekrar işlemeye başlayacağını, bu nedenle sanıkların eyleminin 30 yıllık dava zamanaşımı süresince soruşturulup yargılama imkanının bulunduğunu Anayasanın geçici 15. maddesinin af kanunu niteliğinde olmadığını, ceza hukuku anlamında affın,işlenmiş olan bir suçtan sonra ortaya çıkan, devlet ile fail arasındaki ceza veya infaz ilişkisini ortadan kaldıran bir kurum olduğunu, ileriye dönük işlenmesi muhtemel suçlar için bir af kanunu çıkarılamayacağını,

12 Eylül harekatının kurucu iktidar oluşturması nedeniyle eylemin suç teşkil edip etmediğine ilişkin değerlendirmede ise sanıkların askeri darbe yaparak yürürlükte bulunan 1961 Anayasasını fiilen ortadan kaldırdıklarını, bu anayasaya göre oluşturulmuş TBMM ve seçimle iş başına gelmiş T.C. Hükümetini fesh ederek yönetimi cebir kullanarak ele geçirdiklerini, bu eylemlerinin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nın 146 ve 147. maddelerinde, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 309, 311 ve 312. maddelerinde suç olarak düzenlendiğini, uluslararası sözleşmelerde ve yerel mevzuatta suç olarak tanımlanan eylemlerden dolayı sanıkların yargılanıp cezalandırabileceklerini, suçun teşebbüs suçu olmasına rağmen eylemin tamamlanıp neticenin meydana gelmesi halinde de sanıkların cezalandırabileceklerini,