muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/20951, Karar No: 2016/14957, Tarih: 12.12.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/20951 E.  ,  2016/14957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, zararlandırıcı olay sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalıya ait Dubai'deki inşaat işyerinde 2006 yılının Nisan ayı başında tesisatçı olarak çalışmaya başladığı, davacının kardeşi ve aynı zamanda olayın tek görgü tanığı olan tanığın beyanına göre kazanın davacı ile diğer bir işçinin 120 kg ağırlığındaki vanayı kaldırmak isterlerken meydana geldiği, kaza tarihi olduğu iddia edilen 03/09/2006 tarihinde herhangi bir hastaneye başvurulduğuna dair bir rapor bulunmamakla birlikte, aynı tarihli işyeri hekimince düzenlenen istirahat raporuna göre bel fıtığı rahatsızlığı nedeniyle davacıya 3 gün istirahat verildiği, bunun dışında davacının kaza tarihinden bir süre önce de aynı işyerinde bel fıtığı nedeniyle 14/06/2006-15/06/2006 tarihlerinde istirahat kullandığı, davacının 03/09/2006 tarihinden 3 gün sonra Dubai İran Hastanesi'ne müracaat ettiği, müracaatından 1 gün sonra da sinire bası olması nedeniyle ameliyat edildiği anlaşılmaktadır.

İş kazası nedeniyle ortaya çıkan zararın ödetilmesine ilişkin tazminat davalarında hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının, kaza olayı ile zarar görende oluşan meslekte güç kaybı arasında bir illiyet bağı bulunup bulunmadığın hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Somut olayda, davacının kaza olayından önce de bel fıtığı rahatsızlığının bulunduğunun anlaşılmasına göre, kaza olayı ile davacının rahatsızlığı arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı konusunda bir değerlendirme içermeyen, yalnızca davacının rapor tarihindeki sürekli iş göremezlik oranını tespit eden Adli Tıp Kurumu raporunu hükme esas alarak yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davacının kaza tarihi öncesi ve sonrasına ait, yurt içi ve yurt dışındaki tüm tedavi belgelerinin temin edilip, tercümeleri yaptırıldıktan sonra, davacının Dubai'de geçirdiği ameliyatın kazadan önce davacıda mevcut olan belfıtığı rahatsızlığı ile ilgili olup olmadığı, davacının belindeki rahatsızlıkla iş kazası arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınarak çıkacak sonuca göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Yapılacak iş, davacının kaza tarihi öncesi ve sonrasına ait, yurt içi ve yurt dışındaki tüm tedavi belgelerinin temin edilip, tercümeleri yaptırıldıktan sonra, davacının Dubai'de geçirdiği ameliyatın kazadan önce davacıda mevcut olan belfıtığı rahatsızlığı ile ilgili olup olmadığı, davacının belindeki rahatsızlıkla iş kazası arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumu'ndan rapor alınarak çıkacak sonuca göre bir karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmektedir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

12/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26730, Karar No: 2013/3086, Tarih: 28.01.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/26730 E.  ,  2013/3086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Somut olayda işe iade davası ile alacak davası birlikte açılmış olup mahkemece 15.09.2011 tarihli duruşmada 1 nolu ara kararı ile işe iade ve tazminat davalarını birlikte açmış bulunması üzerine her iki davanın yargılama usullerinin farklı olması nedeniyle tazminat davasının dosyadan tefrik edilmesi yönünde beyanda bulunması için davacı vekiline süre verildiği görülmüştür.

Davacı vekili tarafından 29.06.2011 hakim havale tarihli dilekçe ile işçilik alacakları açısından davaya devam ederek kıdem ve ihbar vs alacakları açısından davanın devamını istediği, ancak işe iade açısından davayı takip etmeyeceğini, bu konudaki talebini atiye bıraktıklarını beyan etmiş, aynı beyanı takip eden duruşmada da tekrarlamış ve bu açık beyan duruşma zaptına da yazılmıştır.

Aynı duruşmada hazır bulunan davalı vekili tarafından da atiye bırakılan dava konusunda bir diyeceklerinin olmadığı belirtilmiş ve bu açık beyan da duruşma zaptına yazılmıştır.

Buna karşılık taraf vekillerinin bu açık beyanlarına rağmen mahkemece, gerekçeli kararın 7.paragrafında aynen " davacı tarafça açılan davasının kıdem ve ihbar tazminatı talebi ile işe iade davasının birlikte açıldığının anlaşılması üzerine davacı tarafından kıdem ve ihbar tazminat talebinin bu davadan ayrılması, davacı tarafa verilen mehil ile gerçekleştirilmiş, açılan davada ise işe iade davası olarak devam edilmesi sonucuna varılmıştır" denildikten sonra işe iade yönünden değerlendirme yapılarak subut bulmayan davanın reddine karar verildiği görülmüştür.

Bu nedenle işçilik alacakları davasının tefrik edilip edilmediği anlaşılamamakla davacının ayrıca açtığı bir alacak davası olup olmadığı araştırılarak varsa alacak dosyasının bir örneği de eklenerek incelenmek üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6679, Karar No: 2013/1590, Tarih: 15.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6679 E.  ,  2013/1590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin ....07.2012 gün ve 2012/1481 Esas, 2012/4768 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl dosya şikayetçisi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Asıl dosya şikâyetçisi vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, taşınmaz üzerinde müvekkilinin birinci derecede ipoteği bulunmasına ve şikâyet olunanın haczinin düşmüş olmasına rağmen şikâyet olunanın alacağının birinci sırada yer aldığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosya şikâyetçisi vekili, şikâyet olunanın haczinin düşmüş olduğunu ve müvekkilinin alacağının imtiyazlı olduğunu, bu nedenle sıra cetvelinde birinci sırada yer alması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikâyet olunan vekili, müvekkilinin haczinin düşmediğini, sıra cetvelinin yasaya uygun düzenlendiğini savunarak, şikâyetin reddini istemiştir.

... Mahkemesince, şikâyet olunanın haczinin düşmediği, asıl dosyada şikayetçinin alacağının dayanağı olan ipoteğin şikayet olunanın ihtiyati haczinden sonra konulduğu, birleşen dosya şikayetçisinin alacağının imtiyazlı olmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların reddine dair verdiği karar, Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, asıl dosya şikâyetçisi vekili kararın düzeltilmesini talep etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip ... ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl dosya şikayetçisi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 50,45 TL harç ve takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4828, Karar No: 2011/4057, Tarih: 27.06.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/4828 E.  ,  2011/4057 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 3-B/2011/39650

MAHKEMESİ :KAYSERİ İkinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :21.09.2010 -197/266

SUÇ :Silahla adam yaralamak ve izinsiz silah taşımak

E.. G.. ile Y.. G..'yi silahla yaralamaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanıklar A.. A.. ile E.. A..'un yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (KAYSERİ) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.09.2010 gün ve 197/266 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30/05/2006 tarih ve 1-131/146 sayılı kararında açıklandığı ve CMK.nun 266/3. maddesinde açıkça belirtildiği üzere, sanıklar müdafiileri ile küçük sanıkların iradelerinin yasa yoluna başvurma konusunda çelişmesi halinde sanıklar müdafiilerinin iradesi geçerli sayılacağından, dilekçe tarihinde 18 yaşından küçük olan sanıklar Emre ve Akın’ın temyizden vazgeçme iradelerine itibar edilmesi yasal olarak olanaksız olduğundan, hükümler sanıklar müdafiileri ile Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi üzerine incelenmiştir.

b) Dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre; mağdur Yunus Emre’den kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan haksız bir eylem bulunmadığından, sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki bu hususa yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Emre ve Akın’ın suçlarının sübutu kabul, bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, sanıkların mağdur Eray’a yönelik suçlarında tahrike tüm suçlarda yaş küçüklüğüne ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Emre müdafiinin sübuta, meşru savunmaya, sanık Akın müdafiinin meşru savunmaya, eksik soruşturmaya, alt sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine,

Cumhuriyet Savcısının sanıkların mağdur Yunus Emre’ye yönelik eylemlerinde de haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Öğrenci olan ve daha önce sabıkaları da olmayan yaşı küçük sanıkların dosyaya yansıyan olumsuz kişilikleri bulunduğuna ilişkin bir bilgi yer almadığı halde, somut olarak gerekçesi gösterilmeden sanıklar hakkında CMK.nun 231 ve TCK.nun 51. maddesi hükümlerinin uygulanmaması;

Cumhuriyet Savcısının sanıkların mağdur Yunus Emre’ye yönelik eylemlerinde de haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Öğrenci olan ve daha önce sabıkaları da olmayan yaşı küçük sanıkların dosyaya yansıyan olumsuz kişilikleri bulunduğuna ilişkin bir bilgi yer almadığı halde, somut olarak gerekçesi gösterilmeden sanıklar hakkında CMK.nun 231 ve TCK.nun 51. maddesi hükümlerinin uygulanmaması;

b) Dosya içeriğine, savunmaya ve tanık anlatımlarına göre; sanıklardan Emre’de olay sırasında bıçak bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın mağdurlar Eray ve Yunus Emre’ye yönelik eyleminin basit derecede etkili eylem niteliğinde bulunduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Emre ve Akın müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), bozma nedenine ve yaşı küçük sanıkların tutuklulukta geçirdikleri süreye göre sanıklar Emre ve Akın’ın tahliyelerine, başka suçtan tutuklu yada hükümlü değillerse derhal salıverilmeleri hususunda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına, 27.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7803, Karar No: 2011/23675, Tarih: 22.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/7803 E.  ,  2011/23675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/01/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK.nun 688/7. maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için "senedi tanzim edenin imzasını" ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak kabul edilmemiştir. TTK.nun 690. maddesinin göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 589. maddesi gereğince, şirketin münferit temsilcisinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imzanın kendisini sorumluluktan kurtaracağı düşünülemez. Yine, TTK.nun 690. maddesinin göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 613. ve 614/1. maddeleri gereğince, keşideci imzası dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadın yazılması gerekmez. Takip konusu bononun tanzim eden bölümünde borçlu A. E. Ö. T. Ltd.Şti. ismi yazılı olup, dört imza mevcuttur. Bu imzaların ise borçlu G.K. ve N. K.a ait olduğu ihtilafsızdır. Bu durumda imzalardan birisinin şahsen, diğerinin ise şirket adına atıldığının kabulü gerekeceğinden, bonoyu imzalayan G.K. ve N. K.aval veren durumunda bulunmaktadırlar.

Aval ile kefaleti birbirinden ayırmak gereklidir. Kefalet, fer'i nitelikte olmasına karşın, aval bağımsız ve asli bir nitelik taşır. Aval veren, lehine aval verilenin ileri sürebileceği ve senedin şekline ilişkin olanlardan başka geçersizlik sebeplerini defi veya itiraz olarak alacaklıya karşı ileri süremez. Oysa kefil, asıl borçluya ait kişisel defilerden yararlanabilir. Kefaletin, mutlaka asıl borç senedi üzerinde gösterilmesine lüzum olmadığı halde, aval şerhinin mutlaka poliçe, bono veya alonj üzerine yazılması gerekir. Bono üzerine "kefil" ibaresi konsa dahi bu, aval olarak nitelendirilir ve aval veren, bononun diğer borçlusu ile birlikte müteselsilen sorumlu olur(TTK.614). TTK.nun 636. maddesi hükmü gereğince kambiyo senetlerinde müteselsil borçluluk esası olduğundan, bu tür senetlerde imzası olan herkes, hamile karşı müteselsilen sorumludur. Yine Borçlar Kanunu'nun 487.maddesi gereğince, müteselsil kefil ve müşterek borçlu sıfatı ile borcun ifasını yükümlenen borçlulara karşı, alacaklı, asıl borçluya müracaat etmeden ve rehinleri nakte tahvil ettirmeden icra takibi yapabilir.   Bu durumda takip yapan alacaklı Ö.O.Ü. San. Ve Tic. Ltd. Şti., bononun hamili olup, bonoyu tanzim eden A.E. Ö. T. Ltd.Şti. ile aval verenler G. K.ve N. K. hakkında icra takibi yapabilir.

O halde mahkemece G.K. ve N. K.yönünden de şikayetin reddi ile borçluların borca itirazlarının İİK. nun 169/a maddesi uyarınca esasının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile G. K. ve N. K. yönünden takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20369, Karar No: 2017/24970, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/20369 E.  ,  2017/24970 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1920, Karar No: 2014/5998, Tarih: 02.06.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/1920 E.  ,  2014/5998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/237110

MAHKEMESİ : Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/12/2010

NUMARASI : 2009/180 Esas, 2010/478 Karar

SUÇ : Zimmet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun mahiyetine göre doğrudan zarar gören Milli Eğitim Bakanlığının bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanununun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağının sağlanmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması,

Zimmet suçu için kanunda öngörülen cezanın alt sınırının beş yıl hapis cezası olması karşısında sorgusunun mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeden, istinabe yoluyla 07/07/2009 tarihinde Pendik Asliye Ceza Mahkemesince alınan savunma ile yetinilmek ve bu şekilde hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196/2. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, suçtan zarar gören müşteki Milli Eğitim Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7614, Karar No: 2014/14327, Tarih: 24.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/7614 E.  ,  2014/14327 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 24.06.2014 Salı)

Taşınmazın tapu kütüğüne konulan şerh (TMK.md.194/3) KURUCU değil AÇIKLAYICI şerhtir. Konut şerh konulduğu için aile konutu olmamaktadır. Aile konutu olduğu için şerh konulmaktadır. Düşüncemiz öğretide bu sebeple isabetli kabul edilmektedir

Malik olmayan eşin AÇIK RIZASI alınmadan yapılan işlem KESİN HÜKÜMSÜZDÜ

SEROZAN'a göre "Eğer böyle bir devir her nasılsa gerçekleştirilirse bu devir "KESİN HÜKÜMSÜZDÜR" Tapudaki tescil de yolsuz olur. Bu köktenci ve onulmaz hükümsüzlüğü konutu devir alanın iyi niyeti de sağaltamaz." göre aksi düşünceyi seslendiren YHGK kararı en kısa zamanda DÖNÜLMESİ gereken isabetsiz bir sonucu yansıtmaktadır (

İsviçre’deki BASKIN BİLİMSEL GÖRÜŞ üçüncü kişinin iyi niyetinin korunmamasıdır

.../...

i AZINLIK GÖRÜŞÜNÜ uygulayan değerli çoğunluk görüşüne katılabilme olanağım bulunmamaktadır.

Malik olmayan eşin AÇIK RIZASINI almayarak Türk Medeni Kanununun 194/1. madde hükmünü HİÇE SAYAN/YOK SAYAN işlem sahipleri Hukuk Muhakemeleri Kanununun 33. madde hükmüne göre sonuçlarına da katlanmak zorundadır.

YHGK; 4.10.2006 gün ve E. 2006/2-591 K-2006/624 sayılı karşı oyumda yer alan gerekçelerimi aynen tekrar ediyorum