muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/4252, Karar No: 2006/9662, Tarih: 13.10.2006

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden davalıdan alınmasına, davacının fazla ödediği peşin harcın istek halinde iadesine, 13.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38422, Karar No: 2016/4705, Tarih: 17.03.2016

**13. Ceza Dairesi         2014/38422 E.  ,  2016/4705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/164045

MAHKEMESİ : Adana(Kapatılan) 4. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2014

NUMARASI : 2013/460 (E) ve 2014/241 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Belediyeye ait çöp kovasının sökülerek kağıtçı tabir edilen şahısların çöp arabasına koyduğunun anons edilmesi üzerine olay yerine giden polislerin suça sürüklenen çocukla karşılaşıp suça sürüklenen çocuğa yakaladıkları ve olay mahallinde yapılan incelemede, çöp kovasının bağlantı ayaklarının kırılmış ve yerinden söküldüğünün tespit edilmesi şeklinde gerçekleşen olayda suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 17/03/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17172, Karar No: 2016/8774, Tarih: 12.05.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/17172 E.  ,  2016/8774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av....... gelmiş, başka gelen olmadığından, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, taraflar arasındaki bayilik sözleşmesinin ihlali nedeniyle kâr kaybı ve cezai şart alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davalının herhangi bir kusurunun bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davacının, sözleşmenin feshinde haklı olmadığı ve bu nedenle de mahrum kalınan kâr talebinde bulunamayacağı, öte yandan sözleşmede öngörülen cezai şartın davalının mahvına sebep olabilecek nitelikte olduğu, bu hususun genel ahlaka uygun düşmediği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına göre davacı akdi fesihte haklıdır. Mahkemece aksi yöndeki kabul yerinde değildir. Diğer yandan sözleşmenin 29.maddesinde kâr kaybı ile cezai şartın birlikte istenebileceği kararlaştırılmıştır. Bu durumda mahkemece, davalının sözleşmenin 24.maddesinde öngörülen alım taahhüdüne uymaması nedeniyle davacının kâr mahrumiyeti ve cezai şart talep edebileceği, bununla birlikte davacının 15.07.2010 tarihli ihtarnameye kadar davalıya alım taahhüdüne uyması hususunu ihtar etmeyip mal vermeye devam ederek, son yıla ilişkin kâr mahrumiyeti dışındaki diğer yıllara yönelik talebinden vazgeçmiş sayılacağı, son yıla ilişkin taahhüdünü yerine getirmemesinden dolayı talepte bulunacağı hususu gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle kâr mahrumiyeti talebinin reddi doğru görülmemiştir.

Öte yandan, borçlunun zor duruma düşmesi tek başına cezai şartın tamamen kaldırılması için yeterli sebep olmayıp, ancak kısmi tenkis yapılabilir. Bu yönde delil takdirinde hataya düşülmesi de isabetsizdir. Ayrıca, cezai şart re’sen tenkis edildiğine göre, tenkis edilen miktar için karşı taraf yararına vekalet ücretine hükmedilmesi de bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2351, Karar No: 2011/6515, Tarih: 02.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/2351 E.  ,  2011/6515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine, dahili davalılar Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı ve Karaköy Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 09.06.2004 gün ve 4894/305 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili ve dahili davalı ... Köy İşleri Bakanlığı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun “Hazine birliği” ni düzenleyen 6/2.maddesi ile aynı Kanunun 12/3.maddesinin bu Kanuna ekli (I) sayılı cetvelde yer alan kamu idarelerini genel bütçe kapsamında göstermesi karşısında (I) sayılı cetvelde yer alan Tarım ve Köy İşleri Bakanlığıda genel bütçeye dahil olup 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesine göre harçtan muaf bulunduğundan Hazine, Tarım ve Köy İşleri Bakanlığından harç alınmasına mahal olmadığına 02.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10742, Karar No: 2006/15674, Tarih: 27.11.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/10742 E.  ,  2006/15674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı ... ve vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ... ...'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, eczacı olduğunu ve K.K.Komutanlığının 6.Hudut ... Komutanlığı ile aralarında 1.1.2005 tarihli sözleşmenin düzenlendiğini, bu sözleşme ile akidi olan komutanlık personelinin ihtiyacı ilaçları karşıladığını, bir reçetede yapılan tahrifat nedeniyle sözleşmenin 7 yıl süre ile fesih edildiğini, reçetelerdeki tahrifatın kendisi veya eczane çalışanlarınca yapılmadığını, reçetenin o şekilde geldiğini, bu nedenle sözleşmenin feshinin haksız olduğunu bildirip, fesih işleminin iptalini istemiştir.

Davalı, sözleşmenin fesih işleminin sözleşme hükümlerine ve hukuka uygun olduğunu bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece reçete üzerinde tahrifat yapıldığının sabit olduğu ve sözleşme hükümlerine göre fesih işleminin doğru olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı idare arasında 1.1.2005 tarihinden itibaren KKK 6 Hudut ... Komutanlığı mensuplarına ait reçetelerin yapılması konusunda sözleşme yapıldığı, 18.10.2005 tarihli dava dışı M. ... Yurtçu adına düzenlenen reçetenin 3. sırasındaki yazılı ilacın aslında “Rivanol” olduğu halde, değişik kalemle “Purinol’a” dönüştürüldüğü ve bu haliyle reçetenin davacı tarafından yapılıp, idareye fatura edildiği, bu durumun fark edilmesi üzerine idarece, 9.12.2005 tarihinde sözleşmenin feshini düzenleyen IV. Bölümünün 1/İ maddesi hükmüne göre 7 yıl süre ile sözleşmenin fesih edildiği tüm dosya kapsamından anlaşıldığı gibi, taraflar arasında da çekişmesizdir.

Taraflar arasındaki matbu sözleşmenin “sözleşmenin feshini gerektiren hususlar” başlıklı IV. Bölümünün 1. maddesinin I.bendi “reçeteler üzerinde tahrifat yapılması” halinde “7 yıl” süre ile sözleşmenin feshini gerektirdiği belirtilmektedir. Sözleşmede bu tahrifatın kimler tarafından yapılması halinde bu müeyyidenin uygulanacağına dair her hangi bir açıklama bulunmamaktadır. Ancak objektif yorum kurallarına göre, bu tahrifatın eczacı veya çalışanları tarafından yapılması halinde bu müeyyidenin uygulanması gerektiği şeklinde anlaşılması gerekir. Çünkü hiç kimse bir başkasının fiiliden ve bunun sonuçlarından sorumlu tutulamaz. Somut olayımızda reçete üzerinde tahrifat yapıldığı sabit ise de, bu tahrifatın davacı eczacı veya çalışanları tarafından yapıldığı ispat edilememiştir. Reçetede yazılı olan "rivanol" isimli ilacın fiyatının, tahrifatla dönüştürülen ve fatura edilen "purinol" isimli ilaçtan daha yüksek olduğu anlaşılmaktadır. Zira dosyadaki ... Eczacı odasının 15.3.2006 tarihli yazılarında rivanolun fiyatı 6.62 Ytl., purinol'nın ise 3,56 YTL. olduğu bildirilmiştir. Öyle olunca reçetedeki tahrifatın davacı tarafından yapılarak, pahalı ilaç yerine ucuz olan değişik ilacın verilmesi akıl ve mantığa uymadığı gibi, hayatın olağan akışına da aykırıdır. Öyle olunca tahrifatın davacı tarafından yapıldığının kabulü doğru değildir. Davalı tarafça yapılan fesih işlemi sözleşmeye aykırı olup, davacı davasında haklıdır. Öyle ise mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA,450 YTL. duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 27.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26680, Karar No: 2016/4175, Tarih: 16.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/26680 E.  ,  2016/4175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacı A.. A.. adına vekili Avukat A.T. ile davalı Elektrik .A.Ş. adına vekili Avukat B. G. aralarındaki dava hakkında Ankara 12. İş Mahkemesinden verilen 15.06.2015 tarihli ve 2014/1308 esas, 2015/673 karar sayılı hüküm, duruşmalı olarak davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.02.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat A.T. ile karşı taraf adına vekili Avukat B. G geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Elektrik ... A.Ş. G.M.n 24.04.2015 tarihli cevabi yazısında, Çatalağzı ..... Kurulu tarafından satış ve devrinin yapılmasına karar verildiği, karar doğrultusunda devir sözleşmesinin imzalandığı belirtilmiş olup, Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığından söz konusu devir sözleşmesinin bir örneğinin istenilmesi ile devir işleminin tamamlanıp tamamlanmadığının sorularak, alınacak cevabi yazı ve eklerin dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6150, Karar No: 2021/7191, Tarih: 24.06.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/6150 E.  ,  2021/7191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi, menfi tespit ve alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılardan Türk Ekonomi Bankası A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 02/07/2008 tarihli konut satış sözleşmesi ile davalı şirketten proje bazında konut satın aldığını, konut için 17/07/2008 tarihinde Japon Yeni üzerinden davalı bankadan kredi kullandığını, 28/04/2011 tarihinde kredi için TL bazında yeni bir ödeme planı belirlendiğini, ancak taşınmazın vaadedilen 2009 yılı sonunda teslim edilmediğini, bankanın aracı olduğu 15/03/2011 tarihli protokol ile taşınmazın teslimi için 31/12/2012 tarihine kadar ek süre verildiğini, buna rağmen teslimin gerçekleşmediğini, kredi veren konut finansmanı kuruluşunun krediyi belirli bir konutun satın alınması ya da satıcı ile yapılacak satış sözleşmesi şartı ile vermesi durumunda konutun hiç ya da zamanında teslim edilmemesi halinde tüketiciye karşı kullandırılan kredi miktarı kadar müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek; kredi taksitlerinin ödenmesinin tedbiren durdurulmasına, davalı bankaya ödenen 331.227,22 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş, 11/03/2014 tarihinde taleplerini ıslah ederek, 02/07/2008 tarihli konut satış sözleşmesinin feshine, davacının kullandığı bağlı kredi ile ilgili ödenmemiş taksitlerden borçlu olmadığının tespitine ve dava tarihine kadar bankaya ödenmiş 331.227,22 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı banka; davacının diğer davalı ile akdettiği 02/07/2008 tarihli konut satış sözleşmesine taraf olmayan banka aleyhine husumet yöneltme hakkı olmadığını, davacıya karşı taşınmazın tamamlanması ile ilgili üstlendiği bir sorumluluk da bulunmadığını, taşınmaz kaydına davacının bankaya olan yükümlülüklerini yerine getirmesini teminen ipotek tesis edildiğini, bu işlemin davacı tarafından kullanılan kredinin bağlı kredi olduğu yönünde delil teşkil etmediğini, konut satış ve teslimi ile ilgili hiçbir yükümlülüğü ve taahhüdü bulunmadığını belirterek; davanın husumet yokluğundan ve esas yönünden reddini istemiştir.

Davalı şirket; davaya cevap vermemiştir.

Davalı şirket; davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, kullanılan kredinin bağlı kredi olduğunu ispat edecek herhangi bir delilin dosyaya sunulmadığı gerekçesiyle davalı banka hakkında açılan davanın husumet nedeni ile reddine, diğer davalı yönünden taşınmazın projeye ilim ve fen kurallarına uygun bir şekilde davacıya teslim edilmesi gerektiği, davalı şirketin teslim yükümlülüğünü yerine getirmediği gerekçesiyle davalı şirket hakkında açılan davanın kabulüne, 31.227,22 TL'nin dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine dair karar, davacı tarafın temyizi üzerine, Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin 15/11/2017 tarihli ve 2015/30442 E. 2017/11179 K. Sayılı kararıyla; mahkemece, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda; bozma ilamından sonra alınan bilirkişi raporu ile davacının davalı bankadan kullanmış olduğu konut kredisinin bağlı kredi olduğu, dava konusu taşınmazın davalıya teslim edilmemiş olmasında davalıların müteselsilen sorumlu olduklarının tespit edildiği gerekçesiyle; davanın kabulüne, davacı ile davalı şirket arasında imzalanmış olan 02/07/2008 tarihli "Çam Koza Residence Konut Satış Sözleşmesinin" feshine, davacının davalı bankadan kullanmış olduğu 17/07/2008 tarihli ve 3728 nolu konut kredisi nedeniyle davalı bankaya borçlu olmadığının tespitine, 331.227,22 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek olan avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı banka tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hâkim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Somut olayda; mahkemece bozma ilamından önce alınan 05/08/2014 tarihli bilirkişi heyet raporunda davacının davalı bankadan kullanmış olduğu konut kredisinin bağlı kredi olmadığı kanaati bildirilmiştir. Bozma ilamından sonra bu kez farklı bilirkişiye dosya tevdi edilmiş, 21/01/2019 havale tarihli bilirkişi raporunda, davacının davalı bankadan kullanmış olduğu konut kredisinin bağlı kredi olduğu, dava konusu taşınmazın davalıya teslim edilmemiş olmasında davalıların müteselsilen sorumlu oldukları belirtilmiş olup, Mahkemece 21/01/2019 tarihli rapor esas alınarak hüküm kurulmuştur .

Buna göre, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları arasında çelişki bulunmakta olup, mahkemece raporlar arasındaki çelişki giderilmeksizin, hüküm kurulmuştur.

Buna göre, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları arasında çelişki bulunmakta olup, mahkemece raporlar arasındaki çelişki giderilmeksizin, hüküm kurulmuştur.

Hâl böyle olunca, mahkemece; öncelikle dosyanın önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kuruluna verilmesi, raporlar arasındaki çelişkileri giderecek şekilde, somut verilere dayalı, gerekçeli, taraf ve Yargıtay denetimine elverişli bilirkişi raporu alınması ve hasıl olacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21627, Karar No: 2017/25210, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/21627 E.  ,  2017/25210 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13064, Karar No: 2014/19221, Tarih: 13.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/13064 E.  ,  2014/19221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/98536

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. (Pendik 1.) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2009

NUMARASI : 2008/781 (E) ve 2009/1100 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre, aynı anda gerçekleşen fiillerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığından, farklı tarihlerde düzenlendiği ve kullanıldığı tespit edilemeyen suça konu sahte trafik ve tescil belgeleri, plakalar ile sigorta poliçesinin aynı anda ele geçirilmesinden ibaret olayda suçun teselsül ettiğinden söz edilemeyeceği ancak belge sayısının TCK'nun 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınabileceği gözetilmeden, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2- 5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesi gereğince 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Emanette kayıtlı eşyaların dosyada delil olarak saklanmaları yerine TCK.nun 54. maddesi gereğince zoralımına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.