muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2182, Karar No: 2016/1960, Tarih: 18.04.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/2182 E.  ,  2016/1960 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA)

... Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan ...'ın, tedavi amacıyla bulunduğu ... Tıp Fakültesi Hastanesindeki odasında laptop bilgisayar bulundurduğu gerekçesiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 43/3-g maddesine aykırı hareket etmekten, anılan Kanun'un 44. maddesi uyarınca 15 gün süre ile hücreye koyma disiplin cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Açık Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 31/03/2015 tarihli ve 2015/289(27) sayılı kararına karşı hükümlü tarafından yapılan itirazının kabulü ile hücreye koyma disiplin cezasının kaldırılmasına dair ... İnfaz Hâkimliğinin 08/04/2015 tarihli ve 2015 473 esas, 2015/499 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/04/2015 tarihli ve 2015/389 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

... 2 Ağır Ceza Mahkemesinin 20/04/2015 tarihli ve 2015/389 değişik iş sayılı kararının kesin nitelikte olması nedeniyle, anılan Kararı müteakip, ... Açık Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 31/03/2015 tarihli ve 2015/289(27) sayılı kararının kaldırılmasına yönelik taleplere ilişkin verilen kararlar ile bu kararlara karşı yapılan itirazların incelenmesine dair kararların hukuki değerden yoksun olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

... 2 Ağır Ceza Mahkemesinin 20/04/2015 tarihli ve 2015/389 değişik iş sayılı kararının kesin nitelikte olması nedeniyle, anılan Kararı müteakip, ... Açık Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 31/03/2015 tarihli ve 2015/289(27) sayılı kararının kaldırılmasına yönelik taleplere ilişkin verilen kararlar ile bu kararlara karşı yapılan itirazların incelenmesine dair kararların hukuki değerden yoksun olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkındaki hücreye koyma disiplin cezasına dayanak olarak gösterilen 5275 sayılı Kanun'un 44. maddesinin 3 fıkrasında, onbir günden yirmi güne kadar hücreye koyma cezasını gerektirir eylem olarak, aynı fıkranın (g) bendi “Her türlü ateşli silâh, mermi, patlayıcı madde, kesici, delici, yaralayıcı, bereleyici alet, yakıcı, aşındırıcı, boğucu, bayıltıcı, kör edici gaz ve ecza, her türlü zehir ve uyuşturucu ilâç ve madde, cep telefonu, telsiz ve sair elektronik haberleşme aracını kuruma sokmak, bulundurmak, kullanmak" biçiminde düzenlenmiş olup, somut olayda, hükümlünün laptop bilgisayar bulundurduğu hastane odasının ceza infaz kurumu niteliğinde olmadığı, benzer bir olay nedeniyle verilen Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 07 04 2014 tarihli ve 2014/2918 esas, 2014/2406 sayılı kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 14/04/2011 tarihli ve 2010/8848 esas, 2011/2308 sayılı Kararında da belirtildiği üzere bu durumda hükümlü hakkında belirtilen kanun maddesi uyarınca disiplin cezası verilemeyeceği, kaldı ki disiplin cezasına konu bilgisayarın hastane işlerinin halledilmesi esnasında hükümlüye hastanede refakat eden eşi tarafından odaya emaneten bırakıldığının gerek hükümlü gerekse hükümlü eşinin ifadelerinde belirtildiği ve bu durumun aksini ortaya koyan bir delilin de dosyaya yansımadığı gözetilmeksizin itirazın reddi yerine kabulüne dair karar tesisinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan Kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 26/02/2016 gün ve 94660652-105-33-1524-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak gönderilmekle, gereği görüşülüp, düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/04/2015 tarihli ve 2015/389 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1324, Karar No: 2023/988, Tarih: 20.02.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1324 E.  ,  2023/988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/512 Esas, 2022/12 Karar

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki iş yeri devir sözleşmesinin iptali ve menfi tespit davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 365 AVM'de kiracısı olduğu işyerini noter kanalıyla müvekkiline 01.07.2009 tarihinde devrettiğini, devir yapılırken devredilen yerin açılması ve çalışılması için hiçbir hukuki sorunun olmadığının ifade edildiğini, bu durumun devir sözleşmesinde “Çankaya Belediyesinde ...sicil numaralı işyeri açma ruhsatlı işyerimi devrettim” şeklinde belirtildiğini, devir bedeli olarak 20.000,00 TL'ye anlaşıldığını, bunun 3.000,00 TL'sinin peşin, geri kalanının da her biri 1.000,00 TL'lik toplam 17.000,00 TL'lik bonoların davalıya verildiğini, işyeri ruhsatı almak için Çankaya Belediyesine başvurulduğunda Belediyece, devredilen yerin bağımsız bölüm olmadığı, kiosk niteliğinde olsa dahi işyeri olarak işletme projesinin bulunmadığı, ortak alan olarak bilinen merdiven altı tabir edilen yerlerden olduğu, diğer özellikleri sebebiyle de işyeri olarak kullanılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle ruhsat verilmediğini, sonrasında AVM'yi işleten şirketle kira sözleşmesini feshederek, faaliyete son verildiğini; ancak davalıya verilen peşinat ve senetlerin ödenmiş olduğunu ve ödenen tutarların karşılıksız kaldığını beyan ederek davalıya verilen 17.000,00 TL'lik bonolardan dolayı borçlu olmadığının tespitine, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 3.000,00 TL alacağın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 05.12.2012 tarihli ıslah dilekçesiyle alacak talebini 19.000.00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının söz konusu işyerinin vasıf ve özelliklerini bilerek devraldığını, bu nedenle hataya düşürüldüğü iddiasının hukuki değeri bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 01.11.2019 tarih, 2014/1106 E. ve 2019/850 K. sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak davalının edimini sözleşmeye uygun olarak yerine getirmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 01.11.2019 tarih, 2014/1106 E. ve 2019/850 K. sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak davalının edimini sözleşmeye uygun olarak yerine getirmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 08.06.2021 tarih, 2020/1577 E. ve 2021/4865 K. sayılı kararıyla Mahkemece hukuki ayıp bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de sözleşmede belirtilen devre konu iş yeri ruhsatının kapsamının açık bir şekilde yazılmış olduğu, iş yeri ruhsatına göre söz konusu iş yerinde sadece pasta satışının yapılabileceği; ancak masa ve sandalye konulamayacağı, sıcak yiyecek satışının yapılamayacağının açıkça belirtildiği, bu durumda Çankaya Belediye Başkanlığı Ruhsat Denetim Müdürlüğünün 09.10.2009 tarihli yazısında da belirtildiği üzere ruhsatlandırılan alanda 29.09.2009 tarihinde tespit edilen aykırılıkların davacı tarafın iş yerini devir aldığı tarihten sonra saptanmış olduğu göz önünde bulundurulduğunda davalı devreden şirketçe işyerinde ruhsat kapsamı dışında faaliyet gösterildiği ve işyerinin bu haliyle davacı tarafından devralınmış olduğunu gösterir bir delil ibraz edilmediği gözetildiğinde işyerinin hukuki ayıplı olarak teslim alındığına ilişkin davacı iddiasının ispatlandığının kabulü doğru olmadığı gibi bir an için aksi düşünülecek olsa dahi bu durumda dahi ancak açık bir ayıptan söz edilebileceği, bu kapsamda da süresinde yapılmış bir ihbarın bulunmadığı gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle kesinleşmiş iş yeri açma ve çalışma ruhsatı olmadığı, olmayan bir ruhsatın da devrinin mümkün olamayacağı, bu nedenle işyerinin davalı tarafından kullanım amacına uygun teslim edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sözleşmede devre konu iş yeri ruhsatının kapsamının açık bir şekilde yazılmış olduğu, iş yeri ruhsatına göre söz konusu iş yerinde sadece pasta satışının yapılabileceği; ancak masa ve sandalye konulamayacağı ve sıcak yiyecek satışının yapılamayacağı açıkça belirtildiği, bu durumda Çankaya Belediye Başkanlığı Ruhsat Denetim Müdürlüğünün 09.10.2009 tarihli yazısında da belirtildiği üzere ruhsatlandırılan alanda 29.09.2009 tarihinde tespit edilen aykırılıkların davacı tarafın iş yerini devir aldığı tarihten sonra saptanmış olduğu, davalı devreden şirketçe işyerinde ruhsat kapsamı dışında faaliyet gösterildiği ve işyerinin bu haliyle davacı tarafından devralınmış olduğunu gösterir bir delil ibraz edilmediği, işyerinin hukuki ayıplı olarak teslim alındığına ilişkin davacı iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemenin gerekçesinin dosya kapsamı ile uyuşmadığını, davalı tarafın devir sözleşmesinde işyerinin ruhsatlı olduğunu bildirdiği ve devam eden resmi yazışmalarda da bu beyanında ısrar ettiğinin sabit olduğunu, bu hususun 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 36 ncı maddesine aykırı olduğunu, müvekkilinin usuli kazanılmış haklarının korunmadığını, davanın iki kez kabulüne karar verildiğini, davalının temyiz sebepleri arasında ayıba dayanmadığını, müvekkilinin ruhsatlı olmadığı gizlenerek devredilen yere devir aldığı tarihten ihtarname gönderdiği tarihe kadar iş yeri açma ve çalışma ruhsatı almak için uğraştığını ve proje tadilatı yapılmadan bu işin olmayacağını kesin ve net olarak öğrenince de ihtarname gönderdiğini, bozma kararının dosya kapsamı ile uyuşmadığı gibi verilen kararın da usul ve yasaya aykırı olduğunu, açık ayıp olduğu kabul edilse dahi ihtarnamenin süresinde olduğunu, müvekkilinin zararının, devir için ödediği paranın genel hükümlere göre tazmini gerektiğini, bilirkişi raporunda da müvekkilinin haklı olduğunun tespit edildiğini, dosyadaki belgelere göre davalı şirketin beyan ile geçici işyeri açma ve çalışma ruhsatı aldığını fakat beyanın doğruluğunun araştırılması sırasında davalıya geçici ruhsatı verilen işyerinin projesinde bağımsız bölüm olarak düzenlenmediğinin tespit edilmesi üzerine 15 gün süre verilerek eksikliklerin giderilmesi aksi halde verilen geçici ruhsatın iptal edileceğinin bildirildiğini, proje tadilatı gerektiren eksiklikleri 15 gün içerisinde gideremeyeceğini anlayan davalının 20.06.2009 tarihinde Belediyeye müracaat ederek işyerini kapattığını bildirdiğini fakat bu durumu müvekkili davacıdan gizlediğini ve iş yerinin ruhsatının bulunduğunu söyleyerek işyerini davacıya devrettiğini, taraflar arasındaki noter tasdikli 01.07.2009 tarihli sözleşmede davacının "iş yeri açma ve çalışma ruhsatlı iş yerini devraldığını" beyan ettiği görüldüğünden ruhsatın kesin ve daimi nitelikte olduğunun anlaşıldığını ileri sürerek Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ayıp nedeniyle iş yeri devir sözleşmesinden dönme, peşin ödenen bedelin iadesi ile menfi tespit istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 23 üncü maddesi

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 72 nci maddesi, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 23 üncü maddesi

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3289, Karar No: 2025/4388, Tarih: 16.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2019/3289 E.  ,  2025/4388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/401 E., 2015/71 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

1. Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için, işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkânının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı, zira 5271 sayılı CMK'nın 139/4. maddesine göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine aynı Kanun'un "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın suç tarihlerinde teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve 5271 sayılı CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara dayandırılmıştır. 5271 sayılı CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak; suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının sorulması, adli kolluk görevlisi iseler 5271 sayılı Kanun'un 139 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Kabule göre; hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, Tebliğname'ye aykırı olarak, hükmün BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15158, Karar No: 2014/18060, Tarih: 09.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/15158 E.  ,  2014/18060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2014

NUMARASI : 2013/769-2014/173

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı bankaya Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının sorulduğunu, davalı bankanın her hangi bir cevap vermeyerek haklı ve yasal taleplerinin zımnen reddedildiğini ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların tahakkukuna bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Davacının sureti kendisinde bulunan belgeleri yeniden bankadan talep ederek muaraza yaratması hukuken korunamaz. Kaldı ki davacı tarafından haksız olarak yapıldığı iddia edilen kesintinin iadesi için miktar belirtmeksizin Tüketici Sorunları Hakem Heyetine harçsız olarak başvurulması mümkündür. Yapılan kesinti tutarına göre hakem heyetince verilen karar kesin veya Tüketici Mahkemesinde açılacak dava için delil niteliği taşıyacaktır. Bir başka anlatımla davacı yanın amacı, kredi kullanımı esnasında haksız olarak yapıldığı ileri sürülen kesintinin iadesinin sağlanmasıdır. Bu amaçla başvurulacak hukuki mercilerce öncelikle bankaca yapılan kesinti tutarının belirleneceği göz önüne alındığında davacının isteminin ayrı bir dava şeklinde ileri sürülmesinde hukuki yararı da bulunmamaktadır. O halde mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü yönünde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup Bozma nedenidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9509, Karar No: 2015/11073, Tarih: 12.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/9509 E.  ,  2015/11073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/317157

MAHKEMESİ : Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2012/730 (E) ve 2013/368 (K)

SUÇ : Hakaret

SUÇ TARİHİ : 11/03/2012

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

CMK'nın 238/2. maddesi uyarınca duruşmada şikayetçi olduğunu bildiren müşteki A.. S.. vekiline davaya katılmak isteyip istemediği sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de; temyiz dilekçesi katılma istemi niteliğinde olduğu düşünülüp, CMK'nın 237/2. maddesi gereğince suçtan zarar gören müşteki A.. S..'ın davaya katılan, vekilinin de katılan vekili sıfatıyla davaya kabulüne karar verilerek, temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan A.. S.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 12/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.