muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/25928, Karar No: 2016/12055, Tarih: 21.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/25928 E.  ,  2016/12055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 21.06.2016 günü temyiz eden davacı ... ve vekili gelmedi. Karşı taraf ... vekili ... geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, anne ve babasının 17/12/2002 tarihinde kesinleşen kararla anlaşmalı boşandıklarını, anlaşmalı boşanmaya dayanak 20.11.2002 tarihli protokolün 4. maddesine göre müşterek çocukların annenin belirleyeceği özel bir üniversitede okutulacakları, okul öğrenim, eğitim araç gereç ve özel ders ücretleri ile üniversite eğitimi süresince kalacakları evin kirasının baba tarafından karşılanacağının belirlendiğini, ancak davalı baba tarafından öğrenim giderlerinin karşılanmadığı, yurt dışında okuduğunu, kredi kullanarak bu giderleri karşıladığını, bu alacağa dair başlatılan icra takibine davalı tarafından itiraz edildiğini ve bu itirazın iptalini talep etmiştir. Toplanan delillerden davacının halen yurt dışında okuduğu, anne ve baba arasında imzalanan protokol gereğince öğrenim ücretlerinin davalı baba tarafından karşılanacağının kararlaştırıldığı, davalı baba tarafından da bir kısım öğrenim giderlerinin karşılanmadığının kabul edildiği anlaşılmaktadır. Açıklanan sebeplerle tarafların sunmuş oldukları diğer deliller de değerlendirilerek bilirkişi raporu alınmak suretiyle bir karar vermek gerekirken, eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.06.2016 (Salı)

.
Yargıtay — Esas No: 2022/3106, Karar No: 2024/8313, Tarih: 13.06.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/3106 E.  ,  2024/8313 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2019/58 E., 2020/18 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek isteyerek yardım etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği yasal şartları oluşmadığından reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesi 16.11.2018 tarih ve 2018/104 Esas ve 2018/384 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 220 nci maddesinin yedinci fıkrası delaletiyle 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 220 nci maddesinin yedinci fıkrasının ikinci cümlesi, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 15.01.2020 tarihli ve 2019/58 Esas, 2020/18 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafisinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 31.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1.Kararın usul, yasa ve içtihatlara aykırı olduğuna,

2.Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

3.Tanıkların beyanları ve müvekkilinin savunması birlikte değerlendirildiğinde toplantıların gizlilik içinde yapılmadığı, dini amaçlı sohbetler olduğuna,

4.Müvekkilinin bank asya ya talimatla para yatırmadığına, ev almaya karar verdiği için bileziklerini bozdurup hazırda dursun diye faizsiz bankacılık yapan ve o tarihte daha yüksek kar veren bank asyayı tercih ettiğine, evi satın alınca parasını çektiğine,

5.Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

4.Müvekkilinin bank asya ya talimatla para yatırmadığına, ev almaya karar verdiği için bileziklerini bozdurup hazırda dursun diye faizsiz bankacılık yapan ve o tarihte daha yüksek kar veren bank asyayı tercih ettiğine, evi satın alınca parasını çektiğine,

5.Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek isteyerek yardım etme suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay 16. Ceza Dairesinin (kapatılan) İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında ve Dairemizin müstakar ilamlarında açıklandığı üzere; Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220 inci maddesinin 7 nci fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Dosya kapsamında yer alan tanık beyanlarının muhtevası ve anlatımlarının ait olduğu dönem, Bank Asya hesap hareketleri dökümleri incelendiğinde, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı ile ve bu kast altında örgütle iltisaklı bankaya destek amaçlı para yatırdığına ilişkin kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında beraati yerine yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

2.Kabul ve uygulamaya görede;

Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunda suç tarihinin yardım oluşturan en son eylem tarihi olan "06.02.2014" yerine; ilk derece mahkemesi gerekçeli karar başlığında "9.11.2017" ve Bölge adliye mahkemesi gerekçeli karar başlığında " 2014 yılı mart ayı " olarak yazılması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 15.01.2020 tarihli ve 2019/58 Esas, 2020/18 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11380, Karar No: 2013/5810, Tarih: 13.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/11380 E.  ,  2013/5810 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 04.03.2009 gün ve 2008/254 Esas, 2009/155 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafiin süresinden sonra yaptığı ve tayin olunan ceza miktarına göre de uygun olmayan duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Katılanın tezgâhtar olarak çalıştığı giyim mağazasında sorumlu müdür olan ve atılı eylemi hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanmak suretiyle gerçekleştirdiği anlaşılan sanık hakkında TCK.nın 102/3-b maddesinin uygulanması gerektiği düşünülmeden cezasının eksik belirlenmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4526, Karar No: 2012/1270, Tarih: 22.02.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4526 E.  ,  2012/1270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerin üyesi oldukları davalı kooperatiften tahsis edilen bağımsız bölümlerin tapularının verildiğini, borçları olmamasına rağmen müvekkillerinden para talep edildiğini, genel kurullara müvekkillerinin çağrılmadığını, genel kurul tutanaklarında ve hazirun cetvellerinde usulsüzlükler yapıldığını, gerekli toplantı nisapları sağlanmadan genel kurul toplantılarının yapıldığını ileri sürerek, müvekkilleri açısından kooperatifin münfesih olduğunun tespitine, müvekkillerinin kooperatif üyesi olmadığının tespitine ve 1997 yılından beri yapılmış olan genel kurulların usulsüzlükler nedeniyle iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların iddialarının doğru olmadığını, genel kurullarda her hangi bir usulsüzlük olmadığını, genel kurul kararlarının iptali isteminin bir aylık hak düşürücü süreden sonra yapılmış olduğunu ve diğer taleplerinin de haklı olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre; genel kurul kararlarında yasaya aykırı bir durumun bulunmadığı, çağrı usulsüzlüğü ile ilgili istemin bir aylık hak düşürücü süreden sonra yapılmış olması, diğer taleplerin de haklı ve mahkemece karar altına alınabilecek kararlar olmaması gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş; davacılar vekilinin temyizi üzerine Yargıtay Yüksek 16. Hukuk Dairesi’nin 23.12.2008 tarihli kararı ile "davacının genel kurulların iptali ile ilgili talebinin toplantı nisabının bulunmamasına ilişkin olduğu, bunun sonucunun mutlak butlanla sakatlık olduğu ve söz konusu talebin de bir aylık hak düşürücü süreye tabi olmaması gerekçesiyle" mahkemenin red kararı bozulmuştur, bozma kararına uyularak yapılan yargılama da mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen 10.02.2010 tarihli ek bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu bir kısım genel kurul toplantılarında toplantı nisabının sağlanmamış olması gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 11.01.1997, 09.03.1997, 31.12.2000, 31.03.2001 ve 29.05.2005 tarihli genel kurul karlarının yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararı, davalı kooperatif vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı kooperatif vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4732, Karar No: 2019/22615, Tarih: 18.12.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/4732 E.  ,  2019/22615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 29. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddine, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile davalı şirketin TMSF'ye devredilmiş olduğu anlaşıldığından harç ile ilgili düzeltmeler yapılarak davanın kabulüne karar vermiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının çalıştığı şirketler grubuna kayyım atandığını, kayyım heyeti şirket yönetim kurulunun tüm yetkilerini devir aldığını, iş akdinin 10/03/2016 tarihinde feshedildiğini, fesih sebebinin açık bir şekilde belirtilmediğini, feshin geçersizliğine davacının işe iadesini ve yasal sonuçlarına hükmedilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, açılan davanın haksız ve yersiz olduğunu, ilgili şirketin TMSF'ye devredildiğini iddia ile feshin haklı ve geçerli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, davacıya tebliği yapılmış fesih sebebini açık ve kesin şekilde içeren fesih bildiriminin bulunmadığı, feshin son çare olma ilkesine davalı tarafından riayet edilmediği ve fesih bildirimin yazılı yapmadığı/fesih bildirimin yazılı yapmasına rağmen fesih sebebini açık kesin olarak belirtmediği gerekçesiyle yapılan fesih işleminin geçersizliği ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ç) İstinaf Başvurusu:

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, yasal süre içine davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Ç) İstinaf Başvurusu:

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, yasal süre içine davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince,fesih bildiriminin feshe ilişkin açık ve kesin herhangi bir sebep içermediği, fesih ihtarnamesinde iş akdinin feshi sebeplerini açık ve kesin bir şekilde belirtilmesinin zorunlu olduğu, davaya cevap dilekçesinin ve tanık listesinin süresinde sunulmadığı, iş akdinin fesih bildiriminde herhangi bir gerekçe de bildirilmediğinden tanıkların dinlenilmesinin de dosyaya herhangi bir fayda getirmeyeceği birlikte değerlendirildiğinde davalı tanıklarının dinlenilmemesinin usul ve yasaya aykırı olmadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesi karar ve gerekçesinin yerinde olduğu, ancak davalı şirketin TMSF'na devredilen şirketlerden olduğundan harçtan muaf olduğu, bu nedenle davalı aleyhine harca hükmedildiğinden HMK 355. Maddesi kapsamında ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulü ile, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

E) Temyiz Başvurusu:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararını yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

F) Gerekçe:

Davalı şirket FETÖ/PDY ile irtibat ve iltisakı nedeniyle yönetime kayyum atanan şirketlerden olup kayyum atanmasının doğal sonucu, terör örgütü ile irtibatlandırılan şirketin üst yönetiminin değiştirilmesidir. Aynı yöneticiler ile çalışmaya devam etme durumunda kayyum atanmasının anlamı kalmayacaktır. Kayyum atanması sonrasında oluşturulan yeni yönetimin önceki yönetim zamanında görev almış kişileri çalıştırmaya devam etmesini beklemenin mümkün olmadığı ve iş sözleşmesinin devamının çekilmez hale geldiğini kabul etmek gerekeceği açıktır. Davacı da davalı şirkette personel işleri müdürü olarak çalışmış olup açıklanan nedenle iş akdinin feshi geçerli nedene dayandığından, davanın bu gerekçeyle reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/3 maddesi ve 6100 sayılı HMK’nun 373/2 maddeleri uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçeler ile;

1-Bölge Adliye Mahkemesi ile İlk Derece Mahkemesi’nin temyiz edilen kararlarının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harçlar Kanunu gereğince alınması gerekli 44,40 TL karar harcından peşin alınan 31,40 TL harcın mahsubu ile kalan 13,0 TL harcın davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 200 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Davalı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre belirlenen 2.725,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Taraflarca yatırılan gider avansının varsa kullanılmayan kısmının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde ilgilisine iadesine,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 200 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Davalı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre belirlenen 2.725,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Taraflarca yatırılan gider avansının varsa kullanılmayan kısmının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde ilgilisine iadesine,

7-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine,

Kesin olarak 18/12/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1177, Karar No: 2009/5058, Tarih: 19.03.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/1177 E.  ,  2009/5058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aşkale Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ : 28.12.2006
Yargıtay — Esas No: 2013/7116, Karar No: 2014/3716, Tarih: 11.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/7116 E.  ,  2014/3716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan ... İşletme Müdürlüğü'nün gerekçeli karar başlığında müşteki olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görüşmüştür.

I-Sanıklar ... ve ... hakkında 13/02/2006, 09/04/2006, 17/06/2006, 20/07/2006, 24/07/2006 tarihlerindeki eylemlerle ilgili olarak kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre katılan vekilinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

Sanığa yüklenen hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın, türü ve süresine göre 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e-2, maddesinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımına bağlı olup sanığın sorgusunun yapıldığı 25/12/2007 tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar bu sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında 21/07/2006 tarihlerindeki eylemle ilgili olarak kurulan hükmün incelenmesinde;

1- 21/07/2006 tarihli olay yeri inceleme tutunağında jandarmanın olay yerine ulaştığında iki tane erkek şahsın telleri kesmeye devam ettiklerinin , şahısların jandarma devriyesini farkederek dur ihtarına uymayıp kaçtlıklarının ve olay yerinde ayakkabı İzlerinin tespit edildiğinin belirtilmesi, 01/09/2006 tarihli Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün ekspertiz raporunda ise olay yerinde tespit edilen ayak izleri ile sanıkların ayak izleri arasında “ klasik, (desen) ve karateristik (kopma , aşınma) özellikler yönünden uygunluklar bulunduğunun” görülüp ayakkabı izlerinin sanıklara ait ayakkabılar ile oluşturulduğu sonucuna varıldığının belirtilmesi karşısında ; sanıkların yüklenen suçtan hükümlülüğü yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

2-Katılan ... İşletme Müdürlüğü'nün gerekçeli karar başlığında müşteki olarak gösterilmesi ,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.