muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2309, Karar No: 2018/10779, Tarih: 14.11.2018

4- Tıbbi belgelerinde kayıtlı verilere göre 22/12/2009 doğumlu ...'ın 06/02/2013 günü misafir olarak geldiği ...'ın ...'deki evinde saat 20:30 sularında rahatsızlanması ve kusmaya başlaması üzerine ... Hastanesine götürüldüğü ancak bu hastanede çocuk bölümlerinin bulunmadığının söylenmesi üzerine... Çocuk Hastalıkları ve Cerrahisi Hastanesine getirildiği, burada acil poliklinikte Dr. ... tarafından muayenesinin yapıldığı, genel durum vital bulgular stabil, canlı, aktif hidrasyonu tam olan çocuğun kardiyovasküler sistem muayenesi normal akciğer dinleme bulgularında ral ve ronküs olmadığı ekspiryumun uzun olduğu, orofarenksin hiperemik ve ateşi 36.6 derece olduğu akut üst solunum yolu enfeksiyonu tanısıyla ... adlı şurup reçete edildiği poliklinik kontrolü önerilerek hastaneden gönderildiği, hastane dönüşünde 07.02.2013 günü saat 04.00 sularında evde rahatsızlandığı ve acilen ...Üniversitesi ... Uygulama ve Araştırma Merkezi Hastanesine kaldırıldığı ancak hastaneye eks duhul ettiği, otopsisinde atrial septumda 0.5 cm çaplı defekt bulunduğu, akciğerlerin yüzeylerinde geniş koyu renkli alanlar olduğu ve alacalı görünüm olduğu, kesitlerinde parankim içi kanama alanları, akut alveolar şişme konjesyon saptandığı, çocuğun muayenesi ile ölümü arasındaki geçen süre ve ölüm sebebi dikkate alındığında, tetkik istememesi ve çocuk hastalıkları uzmanına konsülte etmemesi nedeniyle kusurlu olduğu ancak bu yaş grubunda akciğer enfeksiyonunun zamanında tanı uygun takip ve tedaviye rağmen de ölümcül seyredebileceğinden uygun tanı, takip ve tedavi yapılması durumunda da kurtulmasının kesin olmadığı'' nın belirtilmesi karşısında;

Ölümün takip ve tedavi kusurundan kaynaklandığının kesin olarak saptanamadığı, ölüm olayı ile sanık doktorun eylemi arasında illiyet bağının bulunmadığı bu nedenle sanığın taksirle öldürmeye ilişkin TCK'nın 85/1. maddesi yerine, sanığın, tedavi sürecinde gerekli kontrol ve tahlilleri yapmama ve çocuk hastalıkları uzmanına konsülte etmemesi konusundaki ihmali nedeniyle, ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin TCK'nın 257/2. maddesiyle cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde cezanın hapse çevrileceğinin ihtarı yerine infazı kısıtlar biçimde “hapse çevrilmesine” karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/793, Karar No: 2013/9573, Tarih: 20.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/793 E.  ,  2013/9573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı asıl, dava dilekçesinde davalı olarak ... Makine Sanayi Ticaret Limited Şirketini göstererek, 16 Temmuz 2008-29 Mart 2009 arasında 9 ay ... Makine sanayiinde kaynaklar ve kalite kontrolden sorumlu grup şefi olarak çalıştığını, işyerinden haksız yere ve İş Kanunu gereği yazılı savunması alınmadan ve gerekli soruşturma tamamlanmadan zan altında kaldığı için tazminat hakkı saklı kalmak suretiyle işveren hakkında yasal bekleme süresi ve ... BÇM Raporu sonucunu beklemek için bu zamana kadar dava açmadığını ancak işverenin Mart maaşı ve kıdem tazminatını ödemediğini iddia ederek, Mart ayı maaşı 1.395 TL ve 4 haftalık ihbar tazminatı 1.395 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekilleri, davacının ... Makine Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi işçisi olduğunu, oysa davanın ...’e açıldığını ileri sürerek husumet yönünden reddini talep ederek, davacı işe başladıktan sonra bazı eşyaların kaybolmaya, çalınmaya başlandığının anlaşıldığını, yapılan araştırmalar sonucunda bütün delillerin bu işi ...’ın yaptığında birleştiğini, bu mevkide bulunan birisinin bunları yapmasının müvekkili şirketçe titizlikle araştırmaya tabi tutulduğunu, önceleri yakıştırılamadığından kanuni bir işlem yapılmadığını, davacı iki yabancı dil bildiği için, yurt dışından gelen misafir ve elemanlarla ilgilenme görevinin de kendisine verildiğini, 2009 yılı Mart ayında Irak’tan gelen müşteri ve elemanla davacının ilgilendiğini, müşteri bir hafta sonra ülkesine dönerken burada kalan elemanına davacının yanında 450 Amerikan Doları ve 120 TL verdiğini, davacının daha sonra Iraklı eleman ile kendi evine gittiğini, evinde çay kahve içilip tv seyredildiğini, bir süre sonra yabancı misafirin oteline bırakıldığını, otelde parasını bulamayan yabancı misafirin müvekkili şirketin pazarlama müdürünü arayarak durumu bildirdiğini, davacıyla bu husus görüşüldüğünde önceleri misafiri evine götürmediğini, sonradan götürdüğünü ancak antrede nescafe içtiklerini, sonradan ise evde oturduklarını itiraf ettiğini, davacının yaptığı suiistimalin anlaşılması üzerine işyerinden ayrılıp bir daha işe gelmediğini, iş akdinin 4857/25 uyarınca feshedildiğini, yetişkin bir kız çocuğu olduğundan insani düşüncelerle davacı hakkında karakola veya Cumhuriyet Başsavcılığına bir suç duyurusunda bulunulmadığını, iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, BÇM tespitinden de

anlaşılacağı üzere 2009 Mart ayı ücret hesap pusulasında davacının imzasının bulunduğunu, bu ücretin kendisine ödendiğini savunarak davanın öncelikle husumet yönünden, aksi düşünülüyor ise esas yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmaksızın fesih edildiği ve ihbar tazminatına hak kazandığı, davacının ücretlerinin ödendiğinin ispat külfetinin davalı işverene ait olduğu, davalı işverenin söz konusu ücret alacaklarının ödendiğini ispatlayamadığı, dolayısıyla davacının ücret alacağına da hak kazandığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı Mart ayından 29 günlük ücretini istemiş, mahkemece bu ücretin ödendiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle ücret alacağına hükmedilmiş ise de, dosyada mevcut 1.016,62 TL Net ücret ödemesine ilişkin ücret hesap pusulasının Mart 2009 ayına ait olduğunun yazılı olması ve ödeme gününün 31.03.2009 olup, davacının imzasını taşıyan 29 günlük ödemenin Mart ayına ilişkin olduğunun açık olması karşısında ücret talebinin reddi yerine kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6861, Karar No: 2015/9755, Tarih: 11.11.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/6861 E.  ,  2015/9755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiracılık sıfatının tespiti

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılık sıfatının tespiti davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Kira sözleşmenin yenilenmeyeceğine ilişkin 20/09/2012 tarihli yazının, davalıya elden tebliğ edildiği ancak tebliğ tarihinin belirtilmediği görülmektedir. İlgili yazının davalıya tebliğine ilişkin belgenin evraka eklenip gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14179, Karar No: 2014/12337, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14179 E.  ,  2014/12337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2013

NUMARASI : 2011/11-2013/205

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2. fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden davalı Kurum vekili sunulan temyiz dilekçesinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçası eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9777, Karar No: 2015/22134, Tarih: 24.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/9777 E.  ,  2015/22134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/314124

MAHKEMESİ : Terme(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2013/230 (E) ve 2013/489 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdur Ö.. K..'ın soruşturma aşamasındaki beyanında babası olan sanığın, evden bulduğu sopa ile kafasına, ayaklarına ve vücudunun çeşitli yerlerine vurduğunu belirtmesi, mağdurun bu beyanının doktor raporuyla da doğrulanması karşısında, mağdurun kovuşturma aşamasında babası olan sanığı cezadan kurtarmaya yönelik beyanlarına itibar edilerek yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6792, Karar No: 2020/6293, Tarih: 09.11.2020

**10. Hukuk Dairesi         2020/6792 E.  ,  2020/6293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Dava, davacının borçlanmak suretiyle ödediği 957 prim gününün düzeltilen 27.04.1997-24.12.1999 tarihleri arasına mal edilmesi gerektiğini, bu borçlanma tarih aralıklarına göre bağlanmış olan yaşlılık aylığının başlangıç tarihinden itibaren yeniden başlaması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince verilen kararın, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı, 3201 sayılı Yasaya göre borçlanmak suretiyle ödediği 957 prim gününün 27.04.1997-24.12.1999 tarihleri arasına mal edilmesi, düzeltilen bu borçlanma tarih aralıklarına göre, bağlanmış olan yaşlılık aylığının başlangıç tarihinden itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin tespitini istemiştir.

II- CEVAP:

Kurum vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III- MAHKEME KARARI:

A- İLK DERECE MAHKEME KARARI

Borçlanma talebinde bulunurken, davacının borçlanacağı dönemi açıkça belirtmediği, dolayısıyla Kurum işleminin yerinde olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ:

Davacı vekili; 3201 sayılı kanunun 5/2.maddesinde sosyal güvenlik kanununa tabi hizmeti olanların borçlandıkları gün sayısının prim ödeme gün sayısı ile ilgili hizmetlerine katılacağının öngörüldüğü gerekçesiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

B- BAM KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesi’nin 2017/1878 Esas-2017/2008 Karar sayılı kararı, Yargıtay 21. Hukuk Dairesi’nin 07.02.2019 tarih, 2018/945 Esas, 2019/707 Karar sayılı ilamı ile, “3201 sayılı Yasa'nın 5. maddesinin 1. fıkrasına göre; Kurumca yapılan borçlanma tahakkuk işlemi yerinde olduğu gibi Kurum'ca düzenlenen borçlanma tahakkuk cetvelindeki süreye ait borçlanma bedelinin herhangi bir ihtirazi kayıt konulmadan ödenmesi karşısında eldeki davanın reddi gerekirken kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir." denilerek bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 356 ve 359. Maddesi uyarınca esastan reddine hükmedilmiştir.

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili, bozma ilamında 3201 sayılı yasanın 5/2 maddesinin göz önünde bulundurulmadığı, borçlanma dilekçesinde borçlanmak istediği ve ödediği tarihleri belirterek ve yazılı irade beyanını ortaya koyduğu, lehe işlem yapılması gerekirken, davalı Kurum tarafından 957 gün karşılığı kısmi ödemenin tahakkuk cetvelinin sonundan başa doğru olacak ve davacıyı zarara uğratacak şekilde işlem yapılmasının yasaya ve hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek temyiz yoluna başvurmuştur.

IV- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Bozmaya uyma veya direnme başlığı altında 373. maddesinin birinci fıkrasında ''Yargıtay ilgili dairesinin tamamen veya kısmen bozma kararı, başvurunun bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddi kararına ilişkin ise bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılarak dosya, kararı veren ilk derece mahkemesine veya uygun görülecek diğer bir ilk derece mahkemesine gönderilir'' hükmü, ikinci fıkrasında ise ''Bölge adliye mahkemesinin düzelterek veya yeniden esas hakkında verdiği karar Yargıtayca tamamen veya kısmen bozulduğu takdirde dosya, kararı veren bölge adliye mahkemesi veya uygun görülen diğer bir bölge adliye mahkemesine gönderilir.'' hükmü düzenlenmiştir. Belirtilen hükümlere göre iki tür bölge adliye mahkemesi kararı Yargıtay'ın temyiz incelemesine konu olabilir. Birincisi, bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararlarıdır. Bu durumda Yargıtay'ın bozma kararı vermesi halinde dosya karar vermek üzere ilk derece mahkemesine gönderilir. İkincisi ise bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin kararlarıdır. Bu durumda Yargıtay'ın bozma kararı vermesi halinde dosya karar vermek üzere bölge adliye mahkemesine gönderilir. Zira bozulan karar ilk derece mahkemesi kararı değil dosyanın esasına girerek dosyanın esası hakkında yeniden verilen bölge adliye mahkemesi kararıdır.

Dosyanın incelenmesinden ... Hukuk Dairesi’nin 07.02.2019 tarih, 2018/945 Esas, 2019/707 Karar sayılı ilamı ile davacının istinaf başvurusunu kabul ederek esas hakkında yeniden hüküm kuran Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmuş olduğu ve dosyanın yeniden karar verilmek üzere kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşıldığı halde, yukarıda yapılan açıklamalar ve Bölge Adliye Mahkemesince 21 Hukuk Dairesi’nin 07.02.2019 tarih, 2018/945 Esas, 2019/707 Karar sayılı ilamı doğrultusunda, dosyanın esası hakkında yeniden karar verilmesi gerekirken davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine şeklinde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 09/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19504, Karar No: 2015/4366, Tarih: 11.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/19504 E.  ,  2015/4366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Amasya 3. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :21.03.2014

NUMARASI :Esas no: 2013/280 Karar no:2014/124

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı erkek eşin akıl hastalığı sebebiyle Türk Medeni Kanununun 405. maddesi uyarınca kısıtlandığının, davalının hareketlerinin iradi olmadığından kendisine kusur isnat edilemeyeceğinin, akıl hastalığı sebebine dayalı (TMK.md.165) bir davanın da bulunmadığının anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, adli müzaharetden yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edenden alınmasına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.03.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/9472, Karar No: 2021/3398, Tarih: 06.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9472 E.  ,  2021/3398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın yetkilisi olduğu Cankesen Ak. Yak. Turz. Nak. Gıda. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen 10.05.2011 tarih ve VDENR-2011-1526/3 sayılı vergi inceleme raporunun aslı ya da onaylı suretinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulunmadığı anlaşıldığından; incelenmek üzere dosya içine konulmasından sonra iadesinin temini amacıyla dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2804, Karar No: 2020/936, Tarih: 06.02.2020

**3. Hukuk Dairesi         2019/2804 E.  ,  2020/936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi ve alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, tahliye isteminin kabulüne, alacak isteminin ise reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı 30.07.2015 tarihinde açtığı işbu dava ile taraflar arasında 02.05.2012 tarihinde dava konusu taşınmaza radyo baz istasyonu ve ekipmanların kurulması amacıyla 3 yıllık kira sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin 3. maddesinde kira sözleşmesinin süresinin üç yıl olup süre sonunda hiçbir ihtara gerek kalmaksızın sözleşmenin son bulacağı hükmüne yer verildiğini ancak kira sözleşmesi sona erdiği halde davalının kendine ait ekipmanları kaldırmadığını belirterek, davalının kira sözleşmesine konu taşınmazdan tahliyesine, 02.05.2015 tarihinden dava tarihine kadar olan fazlaya ilişkin talep ve dava hakkının saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL kira bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile Türk Borçlar Kanunu'nun 315. maddesi gereğince kiralananın tahliyesine, 1.000,00 TL kira bedelinin davalıdan tahsiline karar verildiği önceki hükmün, davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 06.12.2017 tarih, 2017/7116 Esas, 2017/17144 Karar sayılı ilamı ile sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığı belirtilerek, davacının talebi doğrultusunda sözleşme süresinin sona ermesi nedeniyle tahliye ve alacak talebine göre araştırma ve inceleme yapılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken talep dışına çıkılarak yazılı şekilde temerrüt nedenine dayalı olarak tahliyeye karar verilmesinin doğru olmadığından bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda Mahkemece, tahliyeye ilişkin davanın kabulü ile davalının kiralanan taşınmazdan tahliyesine, alacağa ilişkin davanın ise reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya esas 02.05.2012 tanzim, 21.01.2012 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamakta olup sözleşmenin 3. maddesinde; sözleşmesinin süre sonunda herhangi bir ihtara gerek kalmaksızın son bulmuş sayılacağı, kira sözleşmesinin fesih,mahkeme kararı veya diğer herhangi bir sebeple sona ermesi halinde, fesih ve mahkeme kararının kesinleşmesinden sonra kiralayanın sözleşme konusu sistemlerin kaldırılması için ...’e 60 günlük süre tanımak zorunda olduğu düzenlenmiştir.