muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12582, Karar No: 2020/602, Tarih: 21.01.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/12582 E.  ,  2020/602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK'nun 158/1-f-son, 62, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDKİ DÜŞÜNCE : Bozma

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan ...Tekstil Sn. Tic. Ltd. Şti’nden aldığı hizmet karşılığında HSBC bankası...ı şubesine ait 05/11/2008 tarihli 9500 TL bedelli, keşidecisi... Ayakkabı ... yazılı olan çeki verdiği, sonradan çekin kaybolduğunu ileri sürerek bankaya ödenmemesi için talimat verdiği, bu nedenle katılanın çek bedelini tahsil edemediği alınan 13/09/2010 tarihli bilirkişi raporunda, suça konu çekin ön yüzünde bulunan yazı, rakam ve keşideci adına atılan imzanın ...'nin ve katılan ...’in eli ürünü olmadığı, çek aslının arka yüzünde bulunan 1. Ciranta imzasının ... eli ürünü olduğu, çekin iğfal kabiliyetinin bulunduğunun tespit edildiği şeklinde gerçekleşen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Katılanın önceki borçlarla birlikte son gönderdiği mal için suça konu çeki aldığını beyan ettiği gözetilerek sanıkla arasındaki borcun yenilendiği anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17205, Karar No: 2019/6998, Tarih: 30.05.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/17205 E.  ,  2019/6998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki cezai şartın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı; ... Eczanesinin sahibi ve mesul müdürü olduğunu, davalı kurum ile ... Eczacıları Birliği arasında yapılan protokol kapsamında, kurum sigortalılarına ilaç temini hususunda davalı kurum ile aralarında sözleşme yaptıklarını, davalı Kurumun 12.06.2015 tarihli yazısı ile 2012 yılı protokolünün 5.3.15 ve 4.3.6. maddelerince, 5.250,00 TL cezai şart uygulanmasına, 85,60 TL reçete bedelinin hak edişinden mahsup edilmesine karar verildiğini, kurum işleminin haksız olduğunu ileri sürerek; 5.250,00 TL cezai şart uygulanmasına yönelik kurum işleminin iptali ile hak edişinden kesilen 85,60 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, ... İl Müdürlüğü Sosyal Sağlık Güvenlik Merkezi Müdürlüğünün 12.06.2015 tarih ve 42046020/8.810.353 sayılı işlemi ile davacı hakkında yapmış olduğu cezai şart uygulanmasına ve reçete bedeli mahsubu işleminin iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, ... İl Müdürlüğü Sosyal Sağlık Güvenlik Merkezi Müdürlüğünün 12.06.2015 tarih ve 42046020/8.810.353 sayılı işlemi ile davacı hakkında yapmış olduğu cezai şart uygulanmasına ve reçete bedeli mahsubu işleminin iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eldeki dava ile protokolün 5.3.15 maddesi kapsamında 5.250 TL cezai şart uygulanmasına ilişkin kurum işleminin iptali ile protokolün 4.3.6. maddesine göre hak edişinden kesilen 85,60 TL’nin davalıdan tahsilini talep etmiştir. 2012 yılı protokolünün 5.3.15. maddesinde, “Muayene katılım payını tahsil etmemek amacıyla reçete girilip silinmesi, hastanın ilaç almasını engellemek amacıyla reçete girilip silinmesi, hastanın rızası dışında adına devam reçetesi girilip silinmesi veya ilaç veriliş sürelerini ihlal amacıyla reçete girilip silinmesi, fiillerinin tespit edilmesi durumunda yapılan her bir işlem için fiile iştirakinden tüm eczanelere ayrı ayrı 250,00 TL cezai şart uygulanarak eczane yazılı olarak uyarılır. Maddede sayılan fiillerden herhangi birinin tekrarı halinde cezai şart miktarı iki kat olarak uygulanır.” düzenlemesi mevcuttur. Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda eczacıların muayene katılım payı tahsil etme gibi bir görev ve sorumluluğunun bulunmadığı, davalı kurum ile Türkiye Eczacılar Birliği arasında akdedilen tip sözleşmeye göre eczacıların muayene ücreti tahsilatı ile görevlendirilmesinin yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu, tahsilatla ilgili verilen görevlerin aksatılması nedeniyle cezai şart uygulanmasının hakkaniyete uygun olmayacağı, medula sisteminde meydana gelen kesinti ve teknik arızalar veya olası internet kesilmeleri nedeniyle hastanın ilacının temininde aksaklıkların doğabildiği, reçetelerde yer alan ilaçların davacı tarafından sigortalılara verilmiş olması karşısında davalı kurumun zararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki; hükme esas alınan bilirkişi raporunda reçetelerin sisteme girilip silindikten ne kadar süre sonra tekrar sisteme girildiği, bu kapsamda reçete silme işleminin muayene katılım payını tahsil etmemek amacıyla yapılıp yapılmadığı tartışılmamıştır. O halde, mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmenin niteliği gözetilerek, tarafların iddia ve savunmalarını karşılayacak şekilde, konusunda uzman bilirkişilerin de yer aldığı bilirkişi kurulu oluşturulmak suretiyle cezai işleme konu sözleşme maddeleri tek tek değerlendirilerek taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli ve açıklayıcı olacak şekilde rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, açıklanan hususlar gözetilmeden eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 30/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10945, Karar No: 2014/3195, Tarih: 18.03.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/10945 E.  ,  2014/3195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Gerekli Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Esaslara İlişkin Yönetmeliğin 15. maddesine göre yapılan ... Köyündeki kadastro çalışmasında dava konusu 134 ada 52 sayılı parsel (eski parsel numarası, 532) tapuda maliki adına kayıtlıyken 5304 sayılı Kanunun 6. maddesi ile değişik 3402 sayılı Kanunun 22. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi kapsamında yapılan çalışma sonucu, 27. maddeye göre yeni parsel numarası ve yüzölçümü belirtilip eski ve yeni yüzölçümleri arasındaki miktar farklılığının ölçü ve hesaplama yöntemleri ile teknoloji farklılığından kaynaklandığı açıklanarak yeniden düzenlenmiştir.

Davacı ... Yönetimi, dava konusu taşınmazın orman vasfı ile tesciline karar verilmesi talebiyle dava açmıştır.

Mahkemece; davanın 2859 sayılı Kanun gereğince pafta yenileme çalışmalarını kapsayacağı, tapu siciline geçmiş veya geçmemiş mülkiyet ve mülkiyete ilişkin hakların inceleme konusu yapılamayacağı gerekçesi ile davanın görevsizlik nedeni ile reddine karar verilmiş; davacı ... Yönetimi tarafından temyizi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 19.06.2012 gün 2012/7968 E. - 9253 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; "Mahkemece çekişmeli parselin yenilenmeden önceki tutanak ve haritaları ile yenilemeden sonraki çapı, haritası ve tutanağı getirtilerek harita ve jeodezi uzmanı bilirkişi yardımıyla keşif ve inceleme yapılarak, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesiyle 29.11.2006 gün ve 26361 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu sicilinde Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Usûl ve Esaslara İlişkin Yönemelik hükümlerine uygun çalışma yapılıp yapılmadığı saptanarak bu konuda bilirkişiden bilimsel verileri içeren rapor alınması, yapılan çalışmaların kanun ve yönetmelik hükümlerine aykırı olduğunun belirlenmesi hâlinde, bu aykırılıkları giderecek hüküm kurulması, çalışmanın kanun ve yönetmelik hükümlerine uygun olduğunun saptanması durumunda Orman Yönetiminin bu yöne temas eden davasının reddine karar verilmesi, dava dilekçesinde aynı zamanda taşınmazın orman vasfında olduğu iddia edildiğinden bu davada kadastro mahkemesinin görevli olmadığı gözetilerek mülkiyete ilişkin bu dava yönünden mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece Yargıtay bozma kararı doğrultusunda 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itirazın reddine, dava konusu , ... Köyü 134 ada 52 parsel sayılı taşınmazın uygulama tutanağı gibi tesciline taşınmazın

orman olduğuna ilişkin dava yönünden mahkemenin görevsizliğine, usûlünce talep hâlinde dava dosyasının görevli ve yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan kadastro haritalarının yeniden düzenlenmesi ve tapu sicilinde gerekli düzeltmelerin yapılması işlemine itiraza ilişkindir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak, 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi gereğince yapılan çalışmalara yönelik itirazın reddine, mülkiyete ilişkin dava yönünden görevsizliğe karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 18/03/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22019, Karar No: 2014/16046, Tarih: 03.07.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/22019 E.  ,  2014/16046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

KARAR

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veya gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8411, Karar No: 2019/7259, Tarih: 21.05.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/8411 E.  ,  2019/7259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların aleyhine yapılan icra takibine esas senetteki imzanın, kendilerine ait olmadığı, bahisle katılanlar hakkında şikayette bulunmaları üzerine, katılanlar hakkında sahtecilik suçundan yapılan soruşturma sonucu kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği ve bunun üzerine sanıklar hakkında iftira suçundan yapılan yargılamada, suça konu bonodaki yazı ve imzaların sanıkların ve katılanların el ürünü olup olmadığı hususunda sanıklar ve katılan tarafından daha önce yazılıp imzalanan belgelerin temini, temin edilmemesi halinde, oturarak ve ayakta alınacak yazı ve imza örneklerinin Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesine gönderilerek alınacak rapor doğrultusunda sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının ve katılanın, itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'ın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6383, Karar No: 2020/4656, Tarih: 30.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/6383 E.  ,  2020/4656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 11. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 13/09/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- Suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasının olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava veya soruşturma olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra verilmiş olan bir kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı uyarınca tabi tutulduğu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi'' kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıca madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine", karar verilmesi,

b) Sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında veya 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilmiş bir "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararının denetim süresi içinde işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise; bu suç nedeniyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte, tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanık hakkında 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde gösterilen dava açma şartlarının gerçekleştiğinin sabit görülmesi halinde yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibariyle 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi hükümleri çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 30.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9002, Karar No: 2017/2786, Tarih: 12.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/9002 E.  ,  2017/2786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın İstiklal İletişim isimli cep telefon bayisinin sahibi ve sorumlusu olup, bu işyerinde katılanın nüfus cüzdanı fotokopisi kullanılmak suretiyle ... numaralı cep telefonu hattının satışı ve aktivasyon işleminin gerçekleştirildiği iddiası ile açılan davada, abonelik sözleşmelerindeki katılan adına atılan imzaların, 12.11.2013 tarihli ekspertiz raporuna göre sanığın eli ürünü olmadığının anlaşıldığı ancak, anılan sözleşmedeki yazı, rakam ve imzalarla ilgili katılan yönünden bir inceleme yaptırılmadığı ve .... numaralı cep telefonu hattının kim tarafından satın alınıp kullanıldığının belirlenmemiş olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi bakımından, sahte abonelik sözleşmesindeki yazı, rakam ve imzalarla ilgili katılana ait olup olmadığı yönünden uzman bilirkişiye inceleme yaptırılması, eylemin sübutu halinde ise; hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Kanun hükümlerine göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 12.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4319, Karar No: 2015/7679, Tarih: 07.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/4319 E.  ,  2015/7679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/61140

MAHKEMESİ : Honaz Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/05/2011

NUMARASI : 2007/193 (E) ve 2011/94 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

SUÇ TARİHİ : 2006

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekiline 11.05.2011 tarihli kararın tebliğine ilişkin mazbatada her ne kadar 18.03.2011 tarihi yazılı ise de, PTT kurum kaşesinde 18.07.2011 tarihinin yazması nedeniyle temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Olay tarihinde sanığın, katılan şirkete ait K.. Beldesinde A.. Pet. Petrol istasyonunda müdür olarak çalıştığı, müşterilerden topladığı 7086 TL'yi katılan şirkete iade etmemek suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın inkara yönelik savunması, katılan anlatımı, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre veresiye ücretlerini aldığı belirtilen ve tanık olarak beyanı alınan kişilerin iddiayı doğrulamadığının anlaşılması karşısında, sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.