muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16391, Karar No: 2014/6289, Tarih: 31.03.2014

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının iddialarını ispatlayamadığı, kredi hesabının yasalara ve sözleşmeye uygun kat edildiği, sözleşmeyle tanınan hakların kötüye kullanılmadığı, maddi, manevi tazminat ve munzam zarar talebinin haklı olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından adli yardım talepli temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen adli yardım kararı dava sırasındaki yargılama harç ve giderlerine ilişkin olup, temyiz harç ve giderlerinin davacı tarafından yatırılmasının gerekip gerekmediği, HMK 336/3. maddesi uyarınca Yargıtay tarafından davacının adli yardım talebi konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine bağlıdır. Davacı vekilinin adli yardım talebi ile ilgili olarak HMK'nın 336/2. maddesi uyarınca davacı vekilinin dilekçe ekinde sunduğu belgeler adli yardım talebini gerektirir belge niteliğinde görülmediği gibi, davanın reddi yönündeki mahkeme hükmüne ilişkin temyiz istemleri bakımından peşin olarak yatırılması gereken harç ve sair giderlerin çok cüz'i olduğu gerçeği karşısında, bir ticaret şirketinin bu giderleri dahi karşılayamayacak durumda olmasının makul ve inandırıcı olmadığı kanısına varılmış, davacı vekilinin kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

./..

-2-

2- Yukarıdaki (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Dairemizce adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, bu kez mahkemece davacı şirket vekiline adli yardım talebinin reddine dair işbu kararın tebliği, mümeyyiz davacı vekilince itiraz edilmediği taktirde, 1086 sayılı HUMK'nın 5236 sayılı Kanun ile değişik 432. maddesi yollaması ile 426/D maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay'a sevki giderinin ikmali için davacıya HUMK'nın anılan hükümleri uyarınca gerekli meşruhatı havi davetiyenin usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesi, harç ve giderler yatırılmadığı takdirde sonucuna göre bir karar verilmesi, yatırıldığında ise dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

Davacı tarafından Dairemizce verilen adli yardım talebinin reddine ilişkin karara itiraz edildiği taktirde, 11.04.2013 tarih 6459 sayılı Yasanın 23. maddesi ile değişik HMK'nın 337/2. maddesi gereğince işlem yapılması gerektiğinden belirtilen hususların ikmali için dosyanın mahalline iadesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin itirazı kabil olmak üzere reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle belirtilen işlemlerin ikmali için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 31/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12052, Karar No: 2020/3644, Tarih: 16.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/12052 E.  ,  2020/3644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/ 3-2, 62, 58, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken; olay günü 2,32 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanık hakkında, tespit edilen alkol promil miktarı itibariyle kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza tayini yerine, eksik cezaya hükmolunması; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay günü saat 21.00 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki aracıyla zig zag çizerek ara ara hızlanıp ara ara yavaşlayarak ilerlemesi nedeni ile devriye gezen Jandarma ekiplerinin dikkatini çekerek durdurulduğu, sanıktan alkol kokusu gelmesi nedeni ile trafik timine bilgi verildiği ve yasal işlemlerin yapıldığı, alkolmetre ile yapılan ölçümde 232 promil alkollü olduğunun anlaşıldığı olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik kovuşturmaya, aracı sanığın kullanmadığına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/711, Karar No: 2010/4968, Tarih: 06.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/711 E.  ,  2010/4968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04.06.2009 gün ve 2009/321 - 2009/339 sayılı kararı onayan Daire’nin 02.11.2009 gün ve 2009/9590 - 2009/11276 sayılı kararı aleyhinde vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı iken 1999 yılından sonra şirketin faaliyetlerinin durduğunu, şirket tarafından kendisine bilgi verilmediğini, ortaklıktan doğan haklarını kullanamadığını ve kar payının ödenmediğini ileri sürerek, müvekkilinin şirket ortağı olduğunun tesbiti ile şimdilik 5.100 YTL kar payının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının hisselerinin tamamını şirket ortağı olan ...’a devrettiğini, devrin yasal prosedürlere uygun olarak kayıtlara işlendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı şirket kayıtlarında davacı paylarının diğer davalıya devir edildiğinin göründüğü, davacının böyle bir devir beyanının olmadığını açıkladığı, payların çıplak pay niteliğinde bulunduğu, devrin şekle bağlı olduğu, devre dair hiç kanıt sunulmadığı, davalıların devrin usulüne uygun yapıldığını savunmasına göre, ispat yükünün kendilerinde olduğu, aksi halde işlem yapılmasının mümkün bulunmadığı, bir dayanak sunulmadığı, devrin olmadığı, kar payı dağıtımına dair genel kurul kararı bulunmadığı, esasen kayıtlarda dağıtılabilir kar da olmadığı gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne, davacının davalı gerçek kişiye devir ettiği görünen payın devir işleminin iptali ile bu payın davacıya aidiyeti ile davacının davalı şirkete ortak olduğunun tespitine, diğer istemlerin reddine karar verilmiş, davalılar vekilince temyiz edilen karar, Dairemizin 02.11.2009 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalılar vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 172.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 06.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8768, Karar No: 2016/5908, Tarih: 04.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/8768 E.  ,  2016/5908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... hakkında alacaklısı kendisi, borçlusu ..., kefili müşteki, keşide yeri Ankara olan, 20.07.2006 keşide, 23.08.2006 ödeme tarihli, 70.000 lira bedelli senette müştekinin imzasını taklit ettirmek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, suça konu senedin müşteki ile ... tarafından birlikte imzalanarak kendisine verildiğini, senetteki yazıların çoğunun ...'a ait olduğunu, kefil imzasının müşteki tarafından atıldığında ...'ın da şahit olduğunu savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, suça konu senette borçlu görünen ...'ın açık kimlik bilgileri ile adresi tespit edilerek tanık olarak dinlenilmesi, incelemeye esas yazı ve imza örnekleri alınıp, kurum ve kurukuşlardan uygulamaya elverişli yazı ve imzaları da toplanmak suretiyle, çekin ön yüzünde kefil sıfatıyla müşteki adına atfen atılı imzanın aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, suça konu çekin denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14421, Karar No: 2013/13969, Tarih: 16.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/14421 E.  ,  2013/13969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulumuş ise de;

Kısa kararda 6,715,64 TL bedele hükmedildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 24.839,20 TL bedele hükmedildiğinden kısa karar ile gerekçeli karar çelişiktir. Yargıtay Büyük Genel Kurulunun l0.04.l992 gün l99l/7 – l992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması bozma nedenidir. Bozmadan sonra yerel mahkeme önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla vicdani kanaata göre karar verebilir.

Bu nedenle;

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33165, Karar No: 2013/23298, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/33165 E.  ,  2013/23298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Yahşi adına Avukat ... ile davalı ... A. O. adına Avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 14. ... Mahkemesinden verilen 26.02.2013 tarihli 2012/507 esas ve 2013/246 sayılı kararı Dairenin 21.05.2013 tarihli 2013/5015 esas ve 2013/11907 karar sayılı ilamıyla BOZULMASINA karar verilmiştir. Davacı avukatınca kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içeriğine göre, Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki takdire ilişkin olduğu ve 5521 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesi gereğince ... Mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davacı vekilinin dilekçesinin REDDİNE, 04.11.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Maddi hata olarak ileri sürülen istek oyçokluğu ile oluşturulmuş karara yönelik karar düzeltme talebi niteliğinde olup; ... Mahkemesi kararlarına karşı karar düzeltme yolu kapalı olduğundan istemin sadece bu gerekçe ile reddi gerekir görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun oluşturduğu red kararına katılamıyorum. 04.11.2013

MUHALEFET ŞERHİ

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının maddi hatanın düzeltilmesi talebinin kabulü ile mahkeme kararının onanması gerekir görüşündeyim. 04.11.2013
Yargıtay — Esas No: 2016/22965, Karar No: 2017/25669, Tarih: 07.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/22965 E.  ,  2017/25669 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33547, Karar No: 2013/37766, Tarih: 01.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/33547 E.  ,  2013/37766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Mağdurun yaralanmasına ilişkin düzenlenen 27/01/2010 tarihli Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu raporunda yüzde sabit iz hususu yönünden muayene edilmek üzere kurula gönderilmesi gerektiği bildirildiği halde mağdurun yaralanmasına ilişkin Muş Devlet Hastanesi Plastik Cerrahi Uzmanınca düzenlenen 26/04/2010 tarihli raporun hükme esas alınarak eksik kovuşturma ile sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında yüzde sabit iz oluşturacak şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nin 86/1 maddesine göre temel ceza belirlendikten sonra sanığın eylemini gerçekleştirdiği silahtan sayılan taşa göre arttırım yapılmadığı halde 87/1-son maddesi uygulanarak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

3) 5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesine göre TCK’nin 53/1-c maddesinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun sadece kendi altsoyu üzerinde şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde tüm kişiler için velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinin şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceğine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 01/11/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10552, Karar No: 2006/8856, Tarih: 13.11.2006

5. Ceza Dairesi 2006/10552 E., 2006/8856 K.

**5. Ceza Dairesi 2006/10552 E., 2006/8856 K.**

**- DURUŞMA AÇILMASI

- LEHE OLAN HÜKÜM

- MAĞDURUN KENDİLİĞİNDEN SERBEST BIRAKILMASI**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 51 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 109 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 110 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 432 ]

**"İçtihat Metni"**

Zorla kaçırıp alıkoyma suçundan hükümlüler Erol ve Ahmef in haklarında 5237 sayılı TCK'nın uygulanıp uygulanamayacağı ile ilgili olarak (Muş Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 26.09.2005 gün ve 2005/398 Esas, 2005/ 307 sayılı kararın süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlüler tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

5252 sayılı Yasa'nın 9/1. maddesi 1 Haziran 2005 tarihinden önce kesinleşmiş hükümlerle ilgili olarak TCK'nın lehe olan hükümlerinin derhal uygulanabileceği hallerde duruşma yapılmaksızın da karar verilebileceğini öngörmüşse de; erteleme hükümlerini tartışacak heyetin sanığı da görerek değerlendirme yapması, kararı verenle, uygulamayı yapan heyetin aynı olmaması, sonradan yürürlüğe giren kanunla suçun unsurlarında, sair cezalandırılabilirle şartlarında, suçun karşılığında öngörülen ceza yaptırımlarında ve bir cezaya mahkum olmaya bağlı kanuni neticelerindeki değişikliklerin ve bunların uygulama olanaklarının değerlendirilebilmesi, olaya tatbik imkanı bulunan yasanın belirlenebilmesi, değişen temel ceza ve artırım indirim oranları belirlenirken takdir hakkının isabetli kullanılabilmesi, her iki yasayla ilgili değerlendirme sonuçlarının denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi ve gerektiğinde kesinleşen önceki hükümde değişiklik yapılabilmesi için duruşma açılıp tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden dosya üzerinden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Oluşa, dosya kapsamına ve yakalama tutanağına nazaran, kaçırılan mağdurenin, beraat eden sanık Sabahattin'in evinde tutulurken, sanıklardan gizli ailesi ile telefonda görüşüp yerini bildirmesi sonucu kolluk kuvvetlerince 29.03.2000 tarihinde yakalandığı, sanıkların kendiliğinden, zorlama olmaksızın bir serbest bırakmasının söz konusu olmadığı, ilk hükümde de bu nedenle 765 sayılı TCK'nın "432. maddesi uygulanmadığı" bu itibarla 5237 sayılı TCK'nın 110. maddesi koşullarının bulunmadığı gözetilmeden bu madde ile indirim yapılarak lehe kanunun belirlenmesi,

Yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlülerin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, kararın belirtilen nedenle 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince CMUK'nın 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 13.11.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/590, Karar No: 2011/866, Tarih: 06.10.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/590 E.  ,  2011/866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

ŞİKAYETÇİLER :

Şikayetçiler tarafından sıra cetveline şikayetinin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçiler vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçiler vekili, müvekkillerinin müflis şirketin işçileri olup işçi alacakları hakkında yaptıkları icra takiplerinin müflisin iflastan evvel kısmi kabulü ile kesinleştiğini, iflasın 06.05.2008 tarihinde açıldığını, müvekkillerinin alacağının da iflasın açılmasından önceki bir yıl içinde doğmuş işçi alacakları olduğu için, İİK'nun 206. maddesi gereğince 1. sırada yer alması gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre, şikayetçilerin talep ettikleri alacaklarının likit olmadığı, hakkında takip yapılan şirketlerden birinin iflas etmiş ve hakkında iflas masası oluşturulmuş olmakla birlikte, devir alan şirket hakkında çıkarılan tebligatların tebliğ edilemediği, işçi alacağı olup olmadığı ve henüz hak edilip edilmediğinin kesinleşmiş mahkeme kararı ile belirlenmediği, bu nedenle iflas masasınca yapılan sıra cetvelinde usulsüzlük olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçiler vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava alacağın esasa ilişkin olmayıp sıraya ilişkindir. Mahkemece alacağın İİK'nun 206/1-a kapsamında olup olmadığı hususunda inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bu nedenle mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.