muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1323, Karar No: 2013/3448, Tarih: 04.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/1323 E.  ,  2013/3448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin; 05.05.2008 tarihinde davalı ... Otomotive ait Torbalı satış ofisine giderek orada bulunan ve satış sorumlusu olduğunu beyan eden davalı ...'den 15.000,00 TL satış parasını peşin ödemek suretiyle otobüs satın aldığını, otobüsün müvekkiline teslim edildiğini ancak resmi satış işleminin yapılmadığını belirterek; 15.000,00 TL satış bedelinin 05.05.2008 tarihinden, 3.000,00 TL kazanç kaybı bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. İş bu dosya ile birleştirilen Torbalı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/102 Esas; 2011/117 Karar sayılı dosyanın dava dilekçesinde ise; davalı ... şirketinden aynı talepte bulunmuştur.

Davalı ... şirketi vekili cevap dilekçesinde; davacının otobüsü satın aldığını belirttiği işyerinin müvekkili şirkete ait olmadığını, davacının tamirci olması sebebiyle sözü edilen aracın tamir edilmek veya kaçırılmak amacıyla davacıya bırakılmış olabileceğini, davacının bu durumundan yararlanarak kötüniyetle araca sahip olmaya çalıştığını belirterek, davanın müvekkili yönünden reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ... duruşmadaki beyanında; olay tarihinde davalı şirkette satış elemanı olarak çalıştığını, dava konusu otobüsü davacıya şirket adına sattığını, 15.000,00 TL satış parasını davacıdan alarak şirkete teslim ettiğini, daha sonra şirketten ayrıldığını, davalı şirketlerin çalışanlarının ve ortaklarının aynı olduğunu, sadece sattıkları araç markalarının farklı olduğunu ifade etmiştir.

Mahkemece, dava konusu aracın trafikte davalı şirket adına kayıtlı olduğu, davalı şirkette çalışan davalı ...'in aracı adi yazılı sözleşme ile 15.000,00 TL bedelle davacıya sattığı, aracın satışına ilişkin sözleşmenin resmi şekilde yapılmadığından geçersiz olduğu ve tarafların aldıklarını haksız iktisap hükümlerine göre iade etmeleri gerektiği kanaati ile davalı... şirketi hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine; davanın kısmen kabulü ile 15.000,00 TL satış bedelinin davalı ... ve Aksanlar şirketinden müteselsilen tahsiline, aracın Aksanlar şirketine iadesine, kazanç kaybı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, harici araç satışı nedeniyle ödenen paranın sebepsiz zenginleşme ilkeleri doğrultusunda iadesi ve kazanç kaybının karşılanmasına ilişkin tazminat istemine ilişkindir.

Dava, harici araç satışı nedeniyle ödenen paranın sebepsiz zenginleşme ilkeleri doğrultusunda iadesi ve kazanç kaybının karşılanmasına ilişkin tazminat istemine ilişkindir.

Karayolları Trafik Kanunu'nun 20/d maddesi uyarınca trafikte tescilli araçların mülkiyetini nakledici nitelikte sözleşmelerin noterde yapılması zorunludur. Bu hükme aykırı olarak yapılan sözleşmeler hukuken geçersizdir. Geçersiz sözleşmeler taraflara hak ve borç tahmil etmeyeceği için, taraflar ancak verdiklerini karşılıklı olarak haksız iktisap hükümleri uyarınca geri alabilirler.

Somut olayda dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının, Aksan şirketi adına kayıtlı aracı haricen davalı ...'den adi yazılı sözleşme ile 05.05.2008 tarihinde 15.000,00 TL bedelle satın aldığı, aracın davacıya teslim edildiği, adi yazılı sözleşmeyi davalı ...'in; AKT Otomotiv satış sorumlusu olarak imzaladığı anlaşılmaktadır.

Bu bağlamda davacı ile davalılardan Hüseyin arasında akdedilen sözleşme; 2918 sayılı yasanın 20/d maddesi gereğince resmi şekilde yapılmadığı için geçersizdir. Davacının araç için ödediği 15.000,00 TL'yi talep etme hakkı ve aracı kayıt maliki şirkete teslim etme borcu bulunmaktadır. Ancak davacı bu parayı davalı ...'e ödemiştir. Dosyadaki belgelerden davalı ...'in; davalı ... şirketinde 09.04.2008 tarihinde çalışmaya başladığı, kısa bir süre çalıştıktan sonra ayrıldığı anlaşılmakla birlikte, araç satışına yetkili temsilcisi olduğu anlaşılmamaktadır. Kaldı ki; dava konusu araç... Turizm Seyahat ve Otelcilik İşletmesi adına kayıtlı olup; Aksan şirketi ile davalı ... şirketinin aynı şirket olup olmadığı da dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Kural olarak; bir hukuki işlem, ilke olarak o işlemi yapan kimse hakkında hüküm ve sonuç doğurur. Bazı hallerde ise hukuk düzeni başka bir kimsenin başkası ad ve hesabına hukuki işlem yapmasına izin vermektedir. Temsil yoluyla yapılan bu işlemlerde işlemi, temsil olunan adına temsilci yapmakla birlikte, bu işlem sanki bizzat temsil olunan tarafından yapılmış gibi işlem görür. Hukuki işlem, bunu yapan temsilcinin değil, temsil olunanın işlemidir.

Temsilcinin, temsil olunanın ad ve hesabına bir sözleşme yapabilmesi için; başkası adına hareket iradesi ile birlikte ayrıca temsil yetkisine de sahip olması gerekir. Bir kimse temsil yetkisi olmadığı halde başka bir kişi adına bir hukuki işlem veya sözleşme yaparsa, yetkisiz temsil sözkonusu olur. Yetkisiz temsilde temsilcinin yaptığı sözleşme kurulmuş olmakla birlikte temsil olunanın hukuk alanında hüküm ve sonuç doğurmaz, temsil olunan aleyhine bir tazminatta doğurmaz. Zira; yetkisiz temsilcinin yaptığı sözleşmenin tarafı, kendisine yetki vermediği için temsil olunan değildir. Bu husus TBK. M. 46/1'de " bu işlem ancak onandığı takdirde temsil olunanı bağlar" denilmek suretiyle açıkca ifade edilmiştir.

O halde mahkemece; davacıdan satış parasını alan ve davalı şirkete teslim ettiğini beyan eden davalı ...'in; davalı ... şirketin yetkilisi olup olmadığı, davacı ile davalı ... şirketi arasında herhangi bir sözleşme ilişkisinin bulunup bulunmadığı; Aksan ile Aksanlar şirketinin aynı şirket olup olmadığının etraflıca araştırılması, hasıl olacak sonuç dairesinde hüküm tesis edilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı ve yangılı gerekçelerle hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6257, Karar No: 2006/8862, Tarih: 09.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6257 E.  ,  2006/8862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili ile müdahil tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Bilirkişilerce Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15. maddesinin son fıkrası hükmüne göre değerlendirmenin idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün esas alınarak yapıldığı belirtilmiş ise de münavebeye alınan ürünlere ilişkin olarak Tarım İlçe Müdürlüğünün 9.7.2004 günlü yazısı ekinde bulunan verilere ilişkin cetveller uygulanmış olup bu cetveller 2003 yılı verileri olduğundan değerlendirme tarihi olan 2005 yılı verilerinin getirtilip uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, iklim koşulları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ile bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı v.b.) gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli biçimde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir etkenin bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faiz oranı

%5 olarak alınmaktadır. Hal böyle iken, bilirkişi kurul raporlarında taşınmazın değerinin belirlenmesinde kapitalizasyon faizi oranının %5 yerine %7 olarak kabulü,

3-10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 40.sırasında Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması,

4-Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

4-Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi,

5-Davanın niteliği gereği davada kendisine vekille temsil ettiren davalı ve müdahil yararına karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçelerle vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalıya iadesine, 9.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27478, Karar No: 2013/15320, Tarih: 10.06.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/27478 E.  ,  2013/15320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/75267

MAHKEMESİ : Bakırköy 28. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2009

NUMARASI : 2008/1362 (E) ve 2009/667 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın beyanına göre, sanığın inşaat halinde ön tarafı açık, herhangi bir kapısı olmayan ve giriş katında bina niteliği bulunmayan yerden eylemi gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki keşif yapılmamasına yönelik bozma düşüncesine katılınmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın açıkta bırakılan ve bina niteliği bulunmayan yerden katılana ait kabloları alması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nun 141/1.madesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 142/1-b-son maddesiyle yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 10/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/971, Karar No: 2013/3184, Tarih: 14.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/971 E.  ,  2013/3184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen şikayetin husumet yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde birleşen dosyada şikayetçi ... A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, ... .... ... Müdürlüğünün 2005/3078 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde ...., ...., ...., ...., .... sıraya alınan ... dosyalarındaki ihtiyati hacizler kesinleşmeden müvekkilinin alacağı nedeniyle ihtiyati haciz konulduğunu, bu durumda İİK'nın 268. maddesi uyarınca müvekkilinin garameten paylaştırmaya katılması gerektiğini ileri sürerek, sıra cevelinin iptali ile yasaya uygun sıra cetveli yapılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosyada şikayetçi ... A.Ş. vekili, sıra cetvelinde .... sırada yer şikayet olunan ...'nın alacaklı olduğu takibin çeke dayandığını ve ... ay takipsiz bırakıldığı için haczinin düşmüş olduğunu, bu nedenle ....sıradan çıkartılması gerektiğini, bu olmadığı takdirde .... Sıradaki takip dosyası ile müvekkilinin takip dosyasında aynı tarihte ihtiyati haciz konulmuş olması nedeniyle garameten paylaşıma girmeleri gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan ... vekili, şikayete konu sıra cetvelinin tanzim edildiği takip dosyasında ilk haczin uygulandığını ve kesinleştiğini, sıra cetvelinin doğru olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Diğer şikayet olunanlar, ... ve ... cevap vermemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve toplanan delillere göre, borçlu-şikayet olunan ...'ın ... ....... Müdürlüğü'nün 2005/595 Esas ve .... ... Müdürlüğü'nün 2005/661 Esas sayılı takiplerine konu çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespitine ilişkin ... ....Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2009/... Esas 2010/120 Karar sayılı 31.03.2011 tarihinde kesinleşen ilamına göre, asıl dosyada şikayetçi şirket ile birleşen dosyada şikayetçi ... A.Ş. nin alacaklı sıfatlarının kalmadığı, dolayısıyla sıra cetveline itiraz davasında şikayetçi olarak husumet ehliyetleri kalmadığı gerekçesiyle, hem asıl hem birleşen şikayetin husumet yönünde reddine karar verilmiştir.

Kararı, birleşen dosyada şikayetçi ... A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece karar başlığında birleşen dosyada şikayet olunan ...'ın HMK'nın 297/...-b bendi uyarınca gösterilmesi gerektiğinin gözden kaçırılması doğru olmamış ise de, HMK'nın 304. maddesi uyarınca talep üzerine ya da re'sen mahkemece karar başlığına bu şikayet olunanın eklenmesi mümkün olup, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, birleşen dosyada şikayetçi ... A.Ş.vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, birleşen dosyada şikayetçi ... A.Ş.vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, birleşen dosyada şikayetçi ... A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ... Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/49, Karar No: 2017/3796, Tarih: 19.12.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/49 E.  ,  2017/3796 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili...ile davalı vekili Av.....'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında 11.06.2010 tarihli Sistem Kullanım Anlaşması bulunduğunu, davalı şirket tarafından, anlaşmanın 10. maddesi uyarınca, müvekklinin ölçüm noktasından çektiği endüktif reaktif enerjinin ve vereceği kapasitif reaktif enerjinin, aktif enerjiye oranının mevzuat ve sözleşmeye uygun olmadığı gerekçesiyle 2010 yılı Aralık dönemine ilişkin 141.280,71 TL tutarında bir adet ceza faturasının gönderildiğini, fatura bedelinin teminat mektuplarının nakte çevrileceği kaygısıyla ödenmek zorunda kalındığını, müvekkili şirket tarafından enerji alışına ilişkin herhangi bir ihlâlin söz konusu olmadığını, ihlâl olduğu kabul edilse dahi, taraflar arasındaki anlaşmanın 10. maddesi uyarınca, ihlâl sebebiyle cezai şart uygulanabilmesi için kullanıcıya yazılı bir uyarıda bulunulmasının ve bu uyarıda, ihlâlin ortadan kaldırılması için kullanıcıya makul bir süre tanınmasının zorunlu olduğunu, bu hususun yerine getirilmemesi nedeniyle ceza faturasının sözleşmeye aykırı olduğunu ileri sürerek, 141.280,71 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle istirdadını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki sözleşmenin 10. maddesi uyarınca sözleşmeye aykırılık nedeniyle oluşan ihlâl nedeniyle yapılan hesaplamanın ve düzenlenen faturanın mevzuata uygun olduğunu, anılan maddede düzenlenen bazı ihlâllerin süreklilik arzeden ihlâller olduğunu ve dolayısıyla düzeltilebilecek nitelikte ihlâller olmadığını, gerçekleştiği anda sona eren ihlâller olduğundan somut olay yönünden önceden uyarı yapılmasının sonuca etkili olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı tarafça, 11.06.2010 tarihli sözleşmenin 10. maddesi uyarınca, Aralık 2010 dönemine ait ölçümlere göre, davacının çektiği reaktif enerjinin aktif enerjiye oranının mevzuata uygun olmaması nedeniyle cezai faturası düzenlendiği, ancak davalı tarafça, anılan maddeye göre uyarı ve makul süre verilmesi şartlarının yerine getirilmediği, ihtar yükümlülüğü yerine getirilmeden ceza faturası düzenlenmesinin taraflar arasındaki sözleşmeye aykırı olduğu, ancak davacının söz konusu faturayı "ileride doğacak mahzurları .../...

S.2

S.2

önlemek üzere ve durumun aydınlanmasını bekleyerek ihtirazi kayıt altında ödemede bulunuyorum" şeklinde bir ihtirazi kayıt düşerek ödemesi gerekirken bu şekilde ödemediği ve basiretli bir tacir gibi davranmadığı, bu durumda, davacının, borçlu olmadığı şeyi kendi isteğiyle veren kimse konumunda olduğu ve fatura bedelini, zorunlu kılınarak ve kendisini borçlu zannederek ödediğini iddia ettiğinden davanın hukuki dayanağının sebepsiz zenginleşme olduğu, davacının, davalının dürüstlük kuralına aykırı bir zorlaması olmaksızın borcu ödediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasındaki sistem kullanım anlaşması uyarınca, davacı tarafça ödenen bedelin iadesi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davalı tarafça, davacı tarafın yaptığı ihlâl nedeniyle, Aralık 2010 dönemine ait, 141.280,71 TL'lik, 29.04.2013 tarihli ve ''2010 Aralık Sistem Kullanım Ceza Ücreti'' açıklamalı fatura düzenlendiği, bu fatura bedelinin davacı tarafça, 31.05.2013 tarihli dekont örneğine göre, banka aracılığıyla, ihtirazi kayıt konularak ödendiği anlaşılmıştır. Söz konusu dekontta, ''ihtirazi kayıtla ödenmesi'' ibaresi yeterli ve geçerli olduğu gibi, TBK'nın 71 ve 72. maddeleri uyarınca, davalı taraf ihtirazi kayıtla ödeme yapmamış olsa dahi, talepte bulunabilecektir.

Bu durumda mahkemece, davacının yaptığı ödemenin ihtirazi kayıtla yapıldığı, kaydın geçerli olduğu ve ihtirazi kayıt konulmasa dahi talepte bulunabileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ve yanılgılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir olunan 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12100, Karar No: 2012/17593, Tarih: 07.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/12100 E.  ,  2012/17593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/05/2010 gün ve 2007/260-2010/300 sayılı kararı onayan Daire’nin 24/04/2012 gün ve 2010/15030-2012/6703 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Türkiye'de Grup şirketi tarafından Gebze'deki fabrikada üretilen transformatörün davalıya ait ağır nakliye kamyonu ile fabrikadan Derince limanına taşınması sırasında kamyonun üzerinden kayarak su dolu çukura düştüğünü ve kullanılmayacak derecede hasar gördüğünü, transformatörün ilk önce ağır nakliye aracı ile kara yolundan Derince Limanı'na buradan da deniz yolu ile Rusya'ya taşınması hususunda müvekkili ile dava dışı Geologistics GmbH ünvanlı Alman şirketi arasında ana sözleşme yapıldığını, davalının kara yolu taşıması kısmını üstlenen alt taşıyıcı olup, hasardan sorumlu olduğunu belirterek 1.127.920 Euro'nun dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin dava konusu taşımayı alt nakliyeci olarak dava dışı Dilkon Dilovası Konteyner Taşımacılık İnş. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti' ne yaptırdığını, hasarın bu taşıma sırasında meydana geldiğini, davanın ancak birinci taşımacı, sonuncu taşımacı veya hasar gerçekleştiği sırada taşıma işini yapan taşıyıcının aleyhine açılabilecek olup, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanın öncelikle husumet yönünden, aksi durumda esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 07/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.