muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3592, Karar No: 2018/8505, Tarih: 12.04.2018

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, Mahkemenin önceki kararı hakkındaki bozma ilamında bozma nedenlerinden birisi de “Davacı dava dilekçesinde her yıl 01 Nisan ile 31 Ağustos tarihleri arasındaki dönemde günlük en az ortalama 3 saat fazla çalışma yaptığını ileri sürerek fazla çalışma ücreti istemiştir. Mahkemece davacının yaz döneminde haftada 11.5 saat, diğer dönemlerde 2.5 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Mahkemece davacı sadece yaz dönemlerinde fazla çalışma yaptığını belirttiği halde HMK'nun 26. maddesine aykırı olarak talepten fazlaya hükmedilmesi hatalıdır.” şeklinde açıklanmıştır.

Bozma sonrasında hüküm altına alınan fazla mesai ücreti bakımından, bozma öncesi hükme esas alınan bilirkişi raporunda Nisan-Ağustos ayları arası yaz dönemi kabul edilerek, fazla mesai ücreti yaz ve kış dönemleri için ayrı ayrı hesaplanmıştır. Bozma konusu Mahkeme kararında fazla mesai ücreti olarak, bilirkişi raporunda hesaplanan yaz ve kış dönemleri fazla mesaisinin toplamının esas alındığı anlaşılmaktadır. Bozma kapsamına göre bozma öncesi hükme esas alınan 26/09/2013 ıslak havale tarihli bu bilirkişi raporunun yaz dönemi hesaplama unsurları bakımından bozma kararı verilmediğinden, 26/09/2013 ıslak havale tarihli bu bilirkişi raporunun yaz dönemi için hesaplanan fazla mesai ücreti olduğu gibi kabul edilmeli, kış dönemi hesaplaması hesaba katılmamalı iken, bozma konusu edilmeyen haftalık fazla mesai süresinin kış dönemi için hesaplamasa da yaz dönemi için yeniden hesaplama yapılarak, bozma öncesi kabule nazaran daha fazla haftalık fazla mesai süresi üzerinden yaz dönemi çalışmasının hüküm altına alınması hatalıdır.

Mahkeme tarafından yapılacak iş, 26/09/2013 ıslak havale tarihli bilirkişi raporunun kış dönemi hesaplamasını tamamen dışlayarak, bu bilirkişi raporunda yaz dönemi için hesaplanan fazla mesai ücretini taktiri indirim yaparak, hüküm altına almaktır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 12/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18924, Karar No: 2010/1285, Tarih: 16.02.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/18924 E.  ,  2010/1285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31/10/2006 ve 09/09/2009 tarihli tebliğnameleri ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

23.11.2000 günlü kararın sanık ...'nın temyizi üzerine Dairemizce bozulmasından sonra, Mahkemece duruşma açılıp, sanığın bulunduğu yer Mahkemesine yönerge yazıldığı, İspir Asliye Ceza Mahkemesindeki anlatımında “avukatı olmadığını, savunmasını kendisinin yapacağını” bildirdiği, bu nedenle Av. ... savunmanlık ilişkisinin sona erdiği, sanığın yokluğunda verilen 04.07.2001 günlü hükmün sanık ...'ya bulunduğu Erzurum E Tipi Kapalı Cezaevinde, nöbetçi müdür İbrahim Karaca imzasına tebliğ edildiği anlaşılmışsa da; bu belgenin sanığa verildiğine ilişkin bir kayıt bulunmaması karşısında, Cezaevi Müdürlüğünce kararın sanığa tebliğine ilişkin belge varsa eklenmesi yoksa 04.07.2001 günlü kararın sanık ...'a tebliğden itibaren yedi gün içinde Yargıtay'a temyiz yoluna başvurabileceği ve yöntemini gösterir açıklamalı belge ile tebliği ile buna ilişkin belge ve sunarsa dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 16.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7763, Karar No: 2014/2225, Tarih: 23.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/7763 E.  ,  2014/2225 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/69683

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2010

NUMARASI : 2009/410 (E) ve 2010/442 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığa atılı suç için yasa maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırı itibariyle istinabe suretiyle sorguya çekilemeyeceği gözetilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK' nin 196/2. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/01/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/19501, Karar No: 2007/14057, Tarih: 22.10.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/19501 E.  ,  2007/14057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kartal 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ :24.2.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Olayları açıklamak taraflara hukuki nitelendirme hakime aittir. (HUMK.mad.76)

Davacı İstanbul ili Kartal ilçesi Çavuşoğlu Mahallesi Pendik Caddesi 82 pafta 676 ada 89 parselde kayıtlı 3. kat 39 nolu bağımsız bölümün aile konutu olduğunun tesbiti ile miras hakkına mahsuben adına özgülenmesini talep etmiştir.

Dava Türk Medeni Kanununun 652. maddesinden kaynaklanmaktadır.

Konutun aile konutu olup olmadığının tesbiti (TMK.m.194) görevi Aile Mahkemesine, özgüleme (TMK.m.652) görevi ise Sulh Hukuk Mahkemesine aittir.O halde mahkemece konutun aile konutu olup olmadığının tesbiti konusunda taraflara delillerinin sorulup toplanması değerlendirilip sonucu itibariyle karar verilmesi özgüleme ile ilgili davada bir kısım davalıların Kartal 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/182 esasında ortaklığın giderilmesi davası da açtıkları gözetilerek bu hususta görevsizlik kararı vermesi gerekirken, yanlış nitelendirme, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair hussuların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.10.2007 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/1462, Karar No: 2017/5603, Tarih: 03.07.2017

**21. Hukuk Dairesi         2017/1462 E.  ,  2017/5603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Davacı, yapmış oldukları ödeme nedeniyle dava konusu ödeme emrinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi üzerine davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

KARAR

Dava, ödeme emrinin iptali talebine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince, kararın kaldırılmasına ve açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkındaki Kanunun 7. Maddesinin 2. fıkrasında :" İl özel idareleri ve belediyeler ile bu idarelere bağlı kuruluşların ve bunlara ait tüzel kişilerin, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre takip edilen Devlete olan borçları, 28/3/2002 tarihli ve 4749 sayılı Kamu Finansmanı ve Borç Yönetiminin Düzenlenmesi Hakkında Kanun kapsamında tanımlanan ... alacağı niteliğindeki borçları, İller Bankasına olan borçları ile ... kuruluşlarına olan borçlarına ve 10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun geçici 3 üncü, 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanununun geçici 5 inci maddeleri kapsamında uzlaşma sağlanmış borçları ile bu maddeler kapsamındaki kuruluşlara olan ve 31/12/2006 tarihi itibarıyla tahakkuk etmiş ve uzlaşma sağlanmamış olan borçlarına karşılık, bu idareler adına her ay genel bütçe vergi gelirleri tahsilatı toplamı üzerinden ayrılacak tutardan, alacaklı idarelerin talebi üzerine, ilgisine göre Maliye Bakanlığı veya İller Bankası tarafından kesinti yapılarak alacaklı idarelere ödenir." düzenlemesi mevcuttur devamla ...'nun 2010/46 sayılı genelgesinde ise ; Büyükşehir Belediye Başkanlığı İl Özel İdareleri ve Belediyeler ile bunlara bağlı kuruluşların tahakkuk etmiş ve ödenmemiş borçlarının bu idareler adına her ay genel bütçe vergi gelirleri tahsilat toplamı üzerinden ayrılacak paylarından kurumun talebi üzerine ilgisine göre Maliye Bakanlığı Muhasebat Genel Müdürlüğü ve İller Bankası tarafından kesinti yapılmak sureti ile tahsiline ilişkin yürütülecek işlemler açıklanmıştır. Buna göre borçların ilgilisine göre Maliye Bakanlığı Muhasebat Genel Müdürlüğü ve İller Bankası'ndan talep edilebileceği genelge ile belirtilmiştir.

Somut olayda; davalı kurum tarafından davacı ... Belediyesine 2015/4 – 2016/1 dönemlerini kapsayan prim borçlarına ilişkin ödeme emri gönderilmiş olup dava öncesi; davacı ... Belediyesi tarafından ... borçlarının ödenmesi için talimatlandırma yapılmış ve bu talimat doğrultusunda Maliye Bakanlığı Muhasebat Genel Müdürlüğü'nden ... talepte bulunmuş, ...'nın genel bütçe vergi gelirlerinden kesinti yapılıp ... 'nun hesaplarına aktarılmıştır. Belediyenin prim borçlarının öncelikle bütçe gelir paylarından aktarım yolu ile ödenmesi mümkün olup Kanun ve genelgenin dışında ve davacı kuruma bu konu ile ilgili herhangi bir bildirim yapılmadan ve yapılan kesintilerin borca yetecek miktarda olup olmadığı araştırılmadan icra takibi yapılmış ve Maliye Bakanlığı Muhasebat Genel Müdürlüğüne yapılan kesintileri sorma ve araştırılma gereği duyulmadan davacı kuruma takip başlatıldığı anlaşıldığından ilk derece mahkemesinin kararı yerinde görülmüş olup Bölge Adliye Mahkemsi kararını kaldırmak gerekmiştir.

O halde, davacının Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı yaptığı temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/1. Maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370 maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın kararı veren ... 1. İş Mahkemesi’ne, kararın bir örneğinin ... BAM. 10. Hukuk Dairesine'ne gönderilmesine, 03/07/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3003, Karar No: 2017/16237, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3003 E.  ,  2017/16237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/373, Karar No: 2021/1438, Tarih: 11.02.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/373 E.  ,  2021/1438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan icra takibine karşı borçlunun icra mahkemesine yaptığı başvuruda, takibe konu senedin teminat senedi olduğunu ileri sürerek borca itiraz ettiği, mahkemece davanın reddine karar verildiği, borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği görülmektedir.

6102 sayılı TTK.nun778.maddesinin göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 681/1. maddesi uyarınca; "Her poliçe (bono) açıkça emre yazılı olmasa da ciro ve zilyetliğin geçirilmesi yoluyla devredilebilir." Aynı Kanunun 686/1. maddesinde ise; “(1) Bir poliçeyi elinde bulunduran kişi, son ciro beyaz ciro olsa da kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı takdirde, yetkili hamil sayılır. Çizilmiş cirolar bu hususta yazılmamış hükmündedir. Bir beyaz ciroyu diğer bir ciro izlerse son ciroyu imzalayan kişi, poliçeyi beyaz ciro ile iktisap etmiş sayılır.” hükmü yer almaktadır. Bonoda ilk cironun lehtara ait olması zorunludur. Ciroların birbirine bağlı olması, her şeyden önce, ilk cironun lehtar tarafından yapılmasıyla mümkündür.

Aynı Kanun'un 683/1. maddesinde; "Cironun poliçe veya poliçeye bağlı olan ve "...." denilen bir kağıt üzerine yazılması ve ciranta tarafından imzalanması gerekir" düzenlemesine yer verilmiştir.

Cironun poliçe veya alonj üzerine yazılması ve ciranta tarafından da imzalanması lazımdır; bu sebeple “yazıyla sorumluluk” esasının tipik bir örneğidir. Ciro şerhi, uygulamada genellikle senedin arka yüzüne yazılır; fakat bu husus şart değildir. Senedin herhangi bir yerine, senette yer kalmadığı takdirde, buna ilave edilen ek üzerine ciro şerhi yazılması mümkündür. Bu ekte, Türk Ticaret Kanunu’nun tabiriyle “alonj”(Anhang)denilmektedir. Ciro, poliçenin nüshaları veya suretleri üzerine de yazılabilir. Senedin arka yüzüne atlan bir imza ciro olarak kabul edilebilir; halbuki senedin ön yüzüne ciro şerhi yazılmadan atılan bir imza aval anlamını taşır. (Fırat Öztan-Kıymetli Evrak Hukuku sh:567).

Somut olayda, takip dayanağı bononun incelenmesinde, bononun keşidecisinin borçlu ..., lehtarının ise Mazlum Yıldırım olduğu, bononun sol ön yüzünde; Mazlum Yıldırım yazılarak imzalandığı, altında ise ... yazılarak imzalandığı, yazı ve imzaların senet metni dışında kalacak şekilde alonj olarak da kabul edilemeyen senet koçanı üzerinde bulunduğu görülmektedir. Dolayısıyla anılan yazı ve imzaların senet metni dışında yer alması nedeniyle ciro olarak kabulü mümkün değildir. Bu nedenle takip alacaklısı ... yetkili hamil olarak değerlendirilemez.

İİK’nun 170/a-2 maddesi hükmüne göre; icra mahkemesi, müddetinde yapılan şikayet ve itiraz dolayısıyla, usulü dairesinde kendisine intikal eden işlerde takibin müstenidi olan kambiyo senedinin bu vasfı haiz olmadığı veya alacaklının kambiyo hukuku mucibince takip hakkına sahip bulunmadığı hususlarını resen nazara alarak bu fasla göre yapılan takibi iptal edebilir.

O halde, mahkemece, alacaklının takip hakkına sahip bulunmadığından İİK'nun170/a maddesi uyarınca takibin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi ve istinaf başvurusunun da Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 373/1. maddesi uyarınca, ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 31/05/2019 tarih ve 2018/2350E. - 2019/1255 K. sayılı kararının resen (KALDIRILMASINA) ... 6. İcra Hukuk Mahkemesinin 18/09/2018 tarih ve 2018/417 E. - 2018/652 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5115, Karar No: 2022/6201, Tarih: 05.07.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/5115 E.  ,  2022/6201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit kasten yaralama

HÜKÜM : Sanık hakkında katılana karşı basit kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık hakkında katılana yönelik basit kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltilen husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın bir sebebe dayanmayan temyiz talebinin reddine,

Ancak;

Mahalli mahkemece 23.10.2019 tarih 2019/326 (E) ve 2019/421 (K) sayılı ilamında 4 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyiz edilmesine ve Dairemizce hükmün sanığın kazanılmış hakkının saklı tutularak bozulmasına karşın, bozmadan önceki hükümde sanık hakkında 4 ay 15 gün hapis cezasına karar verildiği halde, bozmadan sonraki hükümde 6 ay hapis cezasına hükmolunarak sanığın kazanılmış hakkına dikkat edilmemesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranıldığından hükmün CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince,"sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı gözetilerek cezasının CMUK'un 326/son maddesi uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/07/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5832, Karar No: 2013/2219, Tarih: 24.01.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/5832 E.  ,  2013/2219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın beraatine ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Müşteki Gümrük idaresi vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Gümrük İdaresi vekilinin 30.04.2008 tarihli celse de sanık hakkında şikayetten vazgeçtiği, 5271 sayılı CMK.nun 243/1. maddesi uyarınca şikayetten vazgeçme ile katılmanın hükümsüz kaldığı anlaşılmakla, şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

Katılan ... Kurumunun vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan inceleme de,

Kaçağa konu eşyanın, gümrük kapısından veya sınırdan yurda sokulmak istenirken ya da hemen sonrasında veya bu eylemlerin kesintiye uğramadan devamı sırasında yakalanması halinde, eyleminin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu kapsamında kalacağı ve katılma hakkının da Gümrük İdaresine ait olacağı,

Bu açıklamalar ışığında,

Sanığa isnat edilen eylemin sübutu halinde 5607 sayılı yasaya muhalefet suçunu oluşturacağı, bu suçtan zarar görenin ise Gümrük İdaresi olup Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun olmadığı, dolayısıyla suçtan doğrudan zarar görmeyen Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun kamu davasına katılmasına karar verilmesi de hükmü temyize yetki vermeyeceğinden, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 24.01.2013 günü oybirliğiyle karar verildi