muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/739, Karar No: 2006/2290, Tarih: 09.03.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/739 E.  ,  2006/2290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır.

Davalı vekili müvekkilinin dava dışı borçluya harici sözleşme ile ticari araç sattığını, ticari araç belgesi alınamadığından noter satışının yapılamadığını ve bedel mukabili verilen bononun takiben konulduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamaya ve toplanan delillere göre; ticari araç belgesi alınması konusunda herhangi bir kısıtlama bulunmadığı ve başka delillerle doğrulanmadıkça bononun tek başına alacağın varlığını kanıtlamaya yetmeyeceği gerekçesiyle davalı alacağının geçersiz olduğunun tesbitine karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle ibraz edilen satım sözleşmesinin, şekle bağlı sözleşmeleri konu alan taahhütleri de aynı şekilde yapılmasını öngören Borçlar Kanunu’nun 22 nci maddesi uyarınca hükme esas alınmamasında bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Muvazaa iddiasına dayanan sıra cetveline itiraz davalarının kabulü halinde, kural olarak sıra cetvelinin veya davalı alacağının iptaline değil, davalıya isabet eden paydan öncelikle davacı alacağının ödenmesine karar verilmek gerekir. Davacı yan da dilekçesinde davalıya ayrılan paydan öncelikle kendi alacaklarının ödenmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece kurulan hükümde “davalının alacağının gerçek alacak olmadığının tesbitine” karar verilmiştir. Bu durumda bir yandan dava dışı borçlunun hukuki durumunu etkiler şekilde hüküm kurulmuş, öte yandan da davacının talebi dışına çıkılarak karar verilmiştir. Açıklanan sebeplerle Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 74 ncü maddesine aykırı kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 9.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22869, Karar No: 2014/19705, Tarih: 20.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/22869 E.  ,  2014/19705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/350432

MAHKEMESİ : Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2011

NUMARASI : 2011/220 (E) ve 2011/607 (K)

SUÇ : Kaçakçılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1.Mahkeme kararında "Sanığın daha önce açıklanması geri bırakılan mahkumiyetinin bulunması nedeniyle hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına" şeklinde gerekçe gösterilmiş ise de, sanığın adli sicil kaydında mahkumiyete esas teşkil eden hükümlülüğünün bulunmadığı ancak, önceki eylemi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar bulunduğu, bu karar kasıtlı suçtan mahkumiyet anlamında olmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının değerlendirilmesine engel teşkil etmediği gözetilmediği gibi, sanığın savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinden yararlanmak istediğini de beyan ettiği nazara alınarak, eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükümlülükler toplamının kamu zararı olduğunun bildirilerek süre verilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde CMK'nun 231/9 maddesi de gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken adli sicil kaydındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının varlığından bahisle ve başka bir gerekçe gösterilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2. Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Açılan davanın niteliğine göre, suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan gümrük idaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 20.11.2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Olay tarihinde Bursa Şehirlerarası Otobüs Terminali içerisinde bulunan emanet eşyaların bırakıldığı yerde kaçak sigara olabileceğinin bildirilmesi üzerine, emanete bırakılan üzerinde “H.. A.. Orhangazi/Bursa” ibaresi yazılı çuvaldan şüphelenilmiş, alıcısı beklenilmiş, sanığın çuvalı emanetten alması üzerine sanık gözlem altına alınmış, çuvalda yapılan aramada 98 karton sigara ele geçmiş ve sanık hakkında 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kamu davası açılmıştır. Sanık yargılama aşamalarında, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, çuvalda sigara olduğunu bilmediğini, hakkında hükmün açıklanmışının geri bırakılması kararı verilen ve temyize gelmeyen sanık U.. V..'ın ricası üzerine eşyayı alamaya gittiğini savunmuştur.

Mahkemece sanığın savunmasına itibar edilmemiş, eşyanın yakalanış şekli dikkate alınarak, sanığın kaçak sigaraları bu özelliğini bilerek ticari amaçla bulundurduğundan bahisle mahkumiyetine hükmetmiştir.

Sanığın mahkumiyeti için yeterli ve yasal delil olup olmadığı hususunu incelediğimizde;

Sanık mahkeme savunmasında, sigaraları ticari maksatla aldığına ilişkin bir beyanda bulunmamıştır. Bu durumda mahkumiyetin asıl kanıtı ele geçen sigaraların nasıl ele geçirildiğine ve bu işlemin hukuka uygun olup olmadığını irdelemek gerekmektedir.

Olayımız bakımından yasal düzenlemeler incelendiğinde;

Anayasamızın;

2.maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12. maddesi "Herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilemez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir." hükmünü taşımaktadır.

13. maddesi ise, "Temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz." biçimindedir. 20.maddesinde de, özel hayatın gizliliği güvence altına alınmış ve "Milli güvenlik, kamu düzeni ve suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça yine sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça, kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz." hükümleri mevcuttur.

Yine Anayasamızın 38.maddesinin 6.fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmüne amirdir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası’nın 206/2-a, 217/2, 230/1 maddeleri fıkralarında hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağı 5271 sayılı CMK’nun 116 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, arama kararı verebilmesi için makul şüphenin (06.03.2014 tarihinden sonra samut delile dayalı kuvvetli şüphenin) bulunması gereklidir.

Suç işleyenlerin bulunup cezalandırılması devletin görevi ise de, yargılama faaliyeti icra edilirken hukuk içinde kalınarak, kişilerin temel hak ve özgürlükleri korunarak, hakların özüne dokunulmaksızın ve yasaya uygun bir biçimde elde edilen delillerin kullanılması suretiyle gerçeğe ulaşılmalıdır.

O halde; usulünce alınmış bir arama kararı olmadan yapılan arama işlemi hukuka aykırı olup, ele geçen ve delil niteliğini taşıyan sigaraların yasal olarak elde edildiğinin kabul edilmeyeceği açıktır ve Anayasa'nın 38/6, 5271 sayılı Yasa'nın 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına nazaran hukuka aykırı olarak elde edilen bu delil hükme esas alınamaz.

Bütün bu açıklamardan sonra;

O halde; usulünce alınmış bir arama kararı olmadan yapılan arama işlemi hukuka aykırı olup, ele geçen ve delil niteliğini taşıyan sigaraların yasal olarak elde edildiğinin kabul edilmeyeceği açıktır ve Anayasa'nın 38/6, 5271 sayılı Yasa'nın 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına nazaran hukuka aykırı olarak elde edilen bu delil hükme esas alınamaz.

Bütün bu açıklamardan sonra;

Sanığın,kaçak sigaraların bu özelliğini bilerek ticari amaçla satın aldığını gösteren, mahkumiyetini gerektiren delil mevcut değildir. Savunmalarında suçlamayı kabullenmemiştir.

Hukuka aykırı bir arama kararına dayanılarak elde edilen sigaralar ve bunlar üzerinde yapılan inceleme sonucu elde edilen hiçbir bilgiye dayanarak hüküm kurma olanağı yoktur.

Sonuç olarak,

Sanığın beraati gerektiği, yerel mahkemece verilen mahkumiyet kararının açıklanan nedenlerle bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunlğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2007/2361, Karar No: 2007/4441, Tarih: 17.05.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/2361 E.  ,  2007/4441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekilleri ve davalılar ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece, yerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu dava konusu taşınmazın arsa kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılmış olmasında yöntem olarak bir isabetsizlik yoktur. Ancak, bilirkişi kurulunca düzenlene rapor dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti açısından hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının “Kamulaştırma Bedelinin Tespiti Esasları”nı düzenleyen 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca arsalarda kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal arsa satışlarına göre satış değerinin öncelikle belirlenmesi; taşınmazın değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve her unsurun ayrı ayrı değerinin, bu bağlamda bedelin tespitinde etkili olacak diğer objektif ölçülerin bu tümceden olarak varsa vergi beyanlarının esas tutulması yoluyla raporda tüm bu unsurların yanıtlarını ayrı ayrı belirtilmek suretiyle ve ilgililerin beyanları da gözetilerek gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerinin tespiti gerekir. Anılan Yasa maddesi hükmü doğrultusunda Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamaları da gözönünde bulundurulduğunda; dava konusu taşınmaz ile buna emsal alınan taşınmazın ya da taşınmazlardan her birinin ayrı ayrı cadde veya sokak üzerinde oluşları, konut ya da ticaret alanlarında yer alıp almadıkları, imar durumları, buna göre inşaat yapılabilme ve yapılacak inşaatın kat sayısı, bitişik ya da ayrık düzende yapılaşma alanlarından hangisinde bulundukları hususlarının açıkça belirlenmesi, bu ve benzeri tüm nitelik ve unsurların tek tek açıklanmasından sonra buna göre dava konusu taşınmazın emsal alınan taşınmazlara nazaran üstün ve eksik yönleri ve bunun yüzde oranları saptanıp bu oranlar çerçevesinde dava konusu taşınmazın ulaştığı değer tespit edilmelidir.

Somut olayda bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda; dava konusu taşınmaz ile buna emsal alınan taşınmazların nitelik ve özelliklerinin belirtilmesi ile yetinilmiş,ancak yukarıda değinilen esaslar çerçevesinde birbiriyle karşılaştırılması yapılıp, eksik ve üstün yönleri ve buna göre taşınmazın değerinin emsale göre yüzde itibariyle ne oranda olduğu, -denetime elverişli biçimde- belirtilmeden doğrudan taşınmazın m2 birim fiyatı gösterilmiş, bunun üzerinden kamulaştırma bedeli tespit edilmiştir. Bilirkişilerin değinilen ve Yargıtay uygulamalarına uygun düşmeyen bu nitelikteki değer tespitleri sonucu, aynı gün Dairemizce temyiz incelemesi yapılan aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmaza yakın uzaklıkta bulunan taşınmazlar için takdir olunan değerler arasında da dikkat çekecek oranda tutarsızlıklar bulunduğu da gözlenmiştir. Oysa kamulaştırma bedeli tespit edilirken 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesi hükmü uyarınca taşınmazın emsalle karşılaştırmasının yapılması sırasında değerini etkileyebilecek tüm nitelik ve unsurların ve bedelin tespitinde etkili olacak diğer tüm objektif ölçülerin gözönünde tutulması öngörülmüş olup, bu objektif ölçütler çerçevesinde dava konusu taşınmazın bitişiğindeki ya da yakınındaki komşu taşınmazlara takdir edilen değerler arasında dikkat çekecek oranda farklılıkların bulunmaması, böylece taşınmaz malsahiplerinin değer tespitine ilişkin aynı yargı yerinde verilen kararlara, dolayısıyla yargıya güven duygularının zedelenmemesine de özen gösterilmelidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan esaslar çerçevesinde bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, raporun bozma gereklerine uygunluğunun denetlenmesi ve dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti açısından oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulması gerektiğinin dikkate alınmaması,

2-Dava konusu taşınmazın bulunduğu mahallede yeralan ve aynı kamulaştırma işlemi nedeniyle Dairemize gelen dosyaların çoğunda somut emsal olarak incelenen benzer özellikli taşınmazlar (örneğin Değirmenlikızık mah. 442/5,465/6-465/7,413/5 gibi) yerine, taşınmaz ile aynı mahallede yer almayan ve karşılaştırmada yanılgıya neden olabilecek nitelikde olan (imar durumu, şehre yakınlığı, konumu, ticari merkezlere yakınlığı gibi) somut emsalden hareketle değerlendirme yapan bilirkişi kurulundan yukarıda belirtilen aynı mahalledeki emsalin değerlendirildiği ek raporun alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Dava konusu taşınmaz ile somut emsalin 2006 yılına ait emlak vergisine esas m2 değerleri ile somut emsalin incelenen satışı yönünden imar parseli olup olmadığına ilişkin bilgiyi içerir Belediye Başkanlığının yazısı getirtilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi de,

Doğru görülmemiştir.

3- Dava konusu taşınmaz ile somut emsalin 2006 yılına ait emlak vergisine esas m2 değerleri ile somut emsalin incelenen satışı yönünden imar parseli olup olmadığına ilişkin bilgiyi içerir Belediye Başkanlığının yazısı getirtilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi de,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 17.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1949, Karar No: 2015/2230, Tarih: 22.06.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/1949 E.  ,  2015/2230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

1)Sanıkların tahrifat yapılmış sahte bonoyu sahteliğini bilerek kullandıkları iddia olunması karşısında, sanık ...'nın beyanında suça konu senedin ön yüzündeki imza bölümü hariç tüm yazıların kendisine ait olduğunu belirtmesi, katılanın ise senette yer alan "dokuzbinikiyüz YTL" şeklindeki ibarenin kendi el yazısı olduğunu ifade etmesi ve ... İcra Hukuk Mahkemesinin 2009/942 sayılı dosyasında alınan 16.03.2010 tarihli bilirkişi heyet raporunda senette sayı ve yazının baş kısımlarına "10" sayısı ve "Yüz" yazısının ilave edilmesi suretiyle senet meblağının sayıyla 109.200 YTL ve yazıyla "yüzdokuzbinikiyüz YTL" biçimine dönüştürüldüğünün tespit olunması dikkate alınarak sanık ... ve katılan İsa'nın yazı örnekleri alınıp, senedin ön yüzündeki yazıların sanığın veya katılanın el ürünü olup olmadığı husunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve yine sanıkların savunmalarına göre gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/22925 numarası üzerinden yürütülen soruşturmanın akıbeti sorularak açılmış bir kamu davasının tespiti halinde birleştirilmesi, mümkün değilse bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin bu dosya içerisine konulması, senette ciranta olarak gözüken ... ve ...'ın gerçek kişi olup olmadığı hususu da dikkate alınarak, sanık ...'nın senedi ... adlı kişiden aldığını ve arasında ticari ilişki olduğunu ileri sürmesi ve yine sanık ...'ın da sanık ...'dan mal karşılığı suça konu senedi aldığını belirtmesi karşısında, sanıkların beyanları doğrultusunda taraflar arasında ticari bir ilişkilerin bulunup bulunmadığı hususunun araştırılması ve sahtecilik suçlarında aldatıcılık özelliğinin tespitinin hakime ait olduğu cihetle, suça konu bono aslı getirtilip duruşmada incelenmesi, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılıp, aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığı hususunun tespit edilmesi ve suça konu belge aslının denetime olanak verecek şekilde dosya arasında bulundurulması ile toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Sanıklardan ...'ın alacaklı olarak suça konu bonoyu icra takibine koyması, sanık ...'nın icra takibinde borçlu gözükmesi karşısında, aralarında menfaat çatışması bulunan sanıklar ... ve ...'in ayrı müdafiler tarafından savunulması gerektiği gözetilmeden, aynı avukatın her iki sanık müdafii olarak duruşmaya katılıp savunma yapması ve esas hakkında beyan dilekçesi sunması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38 ve 5271 sayılı CMK'nun 152. maddelerine aykırı davranılması,

3)Emanetin 2009/3440 sırasına kayıtlı senet hakkında bir karar verilmemesi,

3)Emanetin 2009/3440 sırasına kayıtlı senet hakkında bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8754, Karar No: 2012/12120, Tarih: 14.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/8754 E.  ,  2012/12120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen iştirak nafakasının arttırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı ile davacının ortak çocukları ... ve ... için hükmedilen 100'er TL iştirak nafakasının çocukların ihtiyaçlarının artması nedeniyle 250'şer TL olarak belirlenmesini talep etmiştir.Davalı duruşmalara gelmediği gibi cevap dilekçesi de vermemiştir.Mahkemece; davacı tarafın gelirinde önemli ölçüde artış olduğu, davalı tarafın halen asgari ücretle çalıştığı, yine davalı tarafın evlendiği ve bu evlilikten de bir çocuğunun olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.Taraflar arasında görülen boşanma davası sonucunda ortak çocukların velayetinin davacı anneye bırakıldığı, babalarının çocuklar için en son 12/05/2008 tarihinde kesinleşen karar ile 100'er TL iştirak nafakası ödediği anlaşılmıştır.Dava, iştirak nafakasının artırılması talebine ilişkindir.TMK 328/1.maddesi gereğince anne ve babanın bakım borcu çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katlanmak zorundadır.(TMK 182/2) Davacı annenin asgari ücret ile çalıştığı, ev kirası ödediği, davalı babanın ise asgari ücret ile çalıştığı, kendi evinde oturduğu, aracının bulunduğu belirlenmiş, ortak çocuk ...'ın 1998, ...'ın 2000 doğumlu oldukları, öğrenci oldukları ve ihtiyaçlarının arttığı anlaşılmıştır. Ayrıca davacının 05/07/2011 tarihinde işten çıkarıldığına dair tanık beyanları ve buna dair SGK sigortalı hizmet döküm belgesi de dosya içinde bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkemece; ortak çocukların ihtiyaçlarında meydana gelen artış ve tarafların ekonomik durumları dikkate alındığında, nafakanın TMK 4.maddesi gereğince hakkaniyete uygun bir miktarda artırılması gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,14/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.