muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/30026, Karar No: 2019/12291, Tarih: 09.12.2019

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2016/30026 E.  ,  2019/12291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı boyun fıtığı rahatsızlığı olduğunu, davalılardan Dr. ... ... televizyon programında izlediğini, ve adı geçen doktora ulaşarak MR'larını gönderdiğini, davalı doktorun kendisine boyun bölgesinde 3 adet boyun fıtığı olduğunu ve ameliyat olması gerektiğini söylediğini, ücret olarak da 10.000,00 TL istediğini, sonrasında davacının 06/09/2007 tarihinde davalı Özel ... Cerrahi Hastanesinde, diğer davalı Dr. ...tarafından ameliyat edildiğini, ancak ameliyattan sonra ağrılarının şiddetle devam ettiğini, ağrılarının geçmemesi üzerine tekrar davalı doktoru aradığını, davalı doktorun sadece bir fıtığın ameliyatını yaptığını söylediğini, davacının doktorla anlaşmalarının 3 fıtık için olduğunu söylediğinde, 3 fıtık ameliyatının 80.000,00 TL olduğunun kendisine söylediğini beyanla; davalı doktorun, diğer davalı hastanede çalışırken ve aynı hastanede yapılan ameliyatın öncesi ve sonrasında tıbbi hata ve ihmal göstererek vekalete aykırı davranma neticesinde müvekkilin boyun fıtığının artması ve çekmiş olduğu ve halen devam eden acıları sebebiyle, maddi ve manevi zarara uğraması nedeniyle, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 1.000,00 TL maddi (ameliyat ücret iadesi için şimdilik 500,00 TL, işgörememezlik için 250,00 TL ve bakıma muhtaç olduğu sürede kendisine bakılması için 250,00 TL olarak) ayrıca 50.000,00 TL manevi tazminat istemine, dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, yargılama giderleri ile avukatlık ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini dilemişlerdir.

Dairemizin 01.10.2013 tarihli görev bozmasına, uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda, mahkemece davanın reddine karar verilmiş; verilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini dilemişlerdir.

Dairemizin 01.10.2013 tarihli görev bozmasına, uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda, mahkemece davanın reddine karar verilmiş; verilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır (B.K. 386, 390 md). Vekil, iş görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de, bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır (B.K. 390/II). Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur (B.K. 321/1 md). O nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları (hafif de olsa) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktorlar, hastalarının zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor, tıbbi çalışmalarda bulunurken, bazı mesleki şartları yerine getirmek, hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak, tedaviyi her türlü tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor, ufak bir tereddüt gösteren durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmalı, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmalı ve en emin yolu tercih etmelidir (Bkz. Tandoğan, Borçlar Hukuk Özel Borç İlişkileri, Ank.1982, Sh.236 vd). Gerçektende mesleki bir işgören doktor olan vekilden, ona güvenen müvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz bir özen göstermeyen vekil, B.K. 394/1 uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Bu genel açıklamalardan sonra somut olaya bakılacak olursa; dairemizin bozma ilamı öncesinde alınmış olan Adli Tıp Kurulu 3. İhtisas Dairesinin 6389 sayılı raporunda; 'Davalı doktor tarafından yapılan bu seviyede ameliyatın gerekli olmakla birlikte, diğer seviyelerdeki darlığa yönelik cerrahi işleminde yapılması ya da bir sonraki ameliyat olarak planlanması gerektiği, hangi seçeneğin yapılacağı hekimin tercihi olmakla birlikte, kişiyi bu konuda bilgilendirmesi ve gelişebilecek patolojilerden haberdar etmesi gerektiği, bu işlemlerin yapılmaması nedeniyle davalı doktorun eylemininm eksik tıbbi eylem niteliğinde olduğu' şeklinde mütalaa bildirilmiş olduğu anlaşılmaktadır.

Yine, davacının şikayeti üzerine, davalı doktora yönelik olarak TTB Onur Kurulunun 16.06.2009 tarih ve 988 karar sayılı kararı ile 'hasta onam formunda yapılacak operasyonun belirtilmediği, biçim ve içerik olarak yetersiz olmasından dolayı- 800,00 TL para cezası, tv programında bilgilendirmeden çok, gerçek olmayan umutlar yaratarak yönlendirmeden dolayı, uyarma cezası ile cezalandırılmasına dair karar alınmıştır

Yine, davacının şikayeti üzerine, davalı doktora yönelik olarak TTB Onur Kurulunun 16.06.2009 tarih ve 988 karar sayılı kararı ile 'hasta onam formunda yapılacak operasyonun belirtilmediği, biçim ve içerik olarak yetersiz olmasından dolayı- 800,00 TL para cezası, tv programında bilgilendirmeden çok, gerçek olmayan umutlar yaratarak yönlendirmeden dolayı, uyarma cezası ile cezalandırılmasına dair karar alınmıştır

Tüm bu açıklamalar ışığında, taraflar arasındaki uyuşmazlığın vekalet aktinden kaynakladığı ve davalının özen gösterme borçlarını yerine getirmediği, en hafif kusurlardan bile sorumlu tutulacağı anlaşılmaktadır. Mahkemece bu ilkeler ışığında davacının zararı tespit edilerek belirlenecek maddi tazminat ile makul miktarda takdir olunacak manevi tazminat istemlerinin kabulüne karar verilmesi gerekirken, davanın yazılı gerekçe ile tümden reddi usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulmasını gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11436, Karar No: 2014/15131, Tarih: 02.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11436 E.  ,  2014/15131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.07.2013 tarih ve 2012/537-2013/418 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ...'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2. 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, davalının sözleşme öncesi gerçekleştirdiği işlemler nedeniyle açılan dava sonucu müvekkilinin icra dosyasına 4.872,50 TL ödediğini ileri sürerek, bu meblağın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ... özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesi hükümleri uyarınca müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, ayrıca davacı tarafından düzenlenen devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, abonenin açtığı fazla ödemeye yönelik davanın kabulle sonuçlanması üzerine davacının, sözleşmeden sonra 4.872,50 TL ödediği, taraflar arasında imzalanan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 7.4 maddesi uyarınca davacının davalıdan talepte bulunabileceği, Hisse Devir Sözleşmesi'nde de İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'ndeki hükümlerin saklı tutulduğu, davalının davadan önce temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 248,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3635, Karar No: 2021/4471, Tarih: 31.05.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2018/3635 E.  ,  2021/4471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre birleşen dava yönünden davacı Hazine vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle, 152 ada 45, 46, 47 ve 48 sayılı parseller yönünden usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına, Hazine vekilinin davacı Hazine ve davalı ... vekili olarak 152 ada 41 sayılı parselle ilgili hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince; dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre sair temyiz itirazlarının yerinde olmadığı ancak, ... hakkındaki dava pasif husumet nedeni ile reddedildiği ve davalı ... yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettirdiğine göre, davalı ... lehine vekalet ücreti takdiri gerekirken bu hususta hüküm kurulmamasının isabetsizliğine" değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, harita mühendisi Alper Yahşi tarafından düzenlenmiş olan 18.05.2015 tarihli rapor ve rapora ekli Ek-2 başlıklı krokide, (A) harfi ile gösterilen 215,05 metrekarelik kısmın 152 ada 41 parselden ayrılarak, 152 ada 46 parsele eklenmesine, böylece 152 ada 41 parselin 29.584,78 metrekare, 152 ada 46 parselin ise 2.714,28 metrekare yüzölçümüyle tapuya tesciline, ... aleyhine açılan davanın husumetten reddine, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre hesaplanan maktu vekalet ücretinin, birleşen dosya davacısı ...'ten alınarak davalı ...'ne verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.05.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1149, Karar No: 2012/1853, Tarih: 02.02.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/1149 E.  ,  2012/1853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin Pendik 1.Asliye Ceza Mahkemesince verilen 24.07.2006 tarih 2006/111 Esas ve 2006/487 Karar sayılı hükmün sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesi’nin 24.11.2011 tarih ve 2011/10504-2011/6307 sayılı ilamı ile 5271 sayılı CMK'nın 231 maddesi gereği sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi için bozulması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 17.01.2012 tarih ve 2006/260210 sayılı yazısı ile verilen kararda maddi hata olduğu yönündeki karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine dosya 26.01.2012 gününde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay C.Başsavcılığının 17.01.2012 gün ve 2006/260210 sayılı karar düzeltme istemi yerinde görülmüş olduğundan 13.Ceza Dairesinin 24.11.2011 gün ve 2011/10504 esas, 2011/6307 karar sayılı bozma kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16951, Karar No: 2015/2370, Tarih: 20.02.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/16951 E.  ,  2015/2370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz dilekçesinde temyiz eden davacı vekili Avukat ...'nun imzası bulunmamaktadır. Dilekçenin elektronik imzayı ihtiva ettiği de belirtilmemiştir. Hükmü veren mahkemeye temyiz dilekçesinin UYAP işletim sistemi kullanılarak elektronik ortamda verilmesi, ya da fiziki olarak verilen belgenin elektronik ortama aktarılması mümkün ise de; birinci halde temyiz dilekçesinin güvenli elektronik imza ile imzalanmış olması ve bunun dilekçede açıkça belirtilmiş bulunması, ikinci halde de, başka bir ifade ile elektronik ortamdan fiziki örnek çıkartılmışsa, bunun aslının aynı olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp, mühürlenmiş olması gerekir (HMK. md. 445). Temyiz dilekçesinin üzerine "UYAP" notu düşülmüş ise de, aslının aynı olduğuna dair hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürünün herhangi bir imzası ve mühürü bulunmamaktadır. Bu haliyle temyiz dilekçesinin incelenmesi mümkün değildir. Dilekçe;

a) Fiziki olarak verilmiş ise imza noksanlığının dilekçeyi veren avukata tamamlattırılması,

b) Elektronik ortamdan alınan çıktı ise, aslına uygun olduğunun hakim veya görevlendirdiği yazı işleri müdürü tarafından imzalanıp mühürlenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 20.02.2015 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2017/7268, Karar No: 2019/4769, Tarih: 03.07.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/7268 E.  ,  2019/4769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanığın suçlamayı inkara yönelik savunmaları nazara alınarak tutanak düzenleyicilerden vicdani kanı oluşturacak sayıdaki görevlilerin tanık olarak dinlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

A) Tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infaz işlemleri, infazın yapıldığı tarihteki kurallara göre yapılacağından, 6545 sayılı Kanunla TCK'nın 191. maddesinde yapılan ve ısrar teriminin de içinde yer aldığı değişikliklerin yürürlüğe girdiği, 28/06/2014 tarihinden sonra yapılan infaz işlemlerinde, sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; bir yıl içinde yükümlülüklerini uyarıya rağmen iki kez ihlal etmesi gerektiğinden, somut olayda kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada "kovuşturma şartı" olan "ısrar koşulunun" gerçekleşmediği, bu nedenle, Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

B) Kabule göre de; hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 03/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2702, Karar No: 2020/1018, Tarih: 09.12.2020

**Hukuk Genel Kurulu         2016/2702 E.  ,  2020/1018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Diyarbakır 1. İş Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirket bünyesindeki Doğu Anadolu Bölge Müdürlüğü Diyarbakır Dolum Tesisinde 2002 yılı Şubat ayından itibaren dolum işçisi olarak çalıştığını, işyerinde çalışan işçilerin büyük çoğunluğunun ağır olmakla birlikte bel ve boyun fıtığı hastalığına yakalandığını, müvekkilinin de son 4 yılda ağır çalışma koşullarına bağlı olarak önce boyun son bir yıl içinde de bel fıtığı teşhisiyle tedavi görmeye başladığını, 23.05.2012 tarihinde aldığı sağlık raporunun işveren tarafından kabul edilmemesi üzerine 24.05.2012 tarihinde iş sözleşmesini sağlık sebepleri ile feshettiğini feshin haklı nedene dayandığını belirterek kıdem tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının işten çıkmak amacıyla sağlık raporlarını bahane olarak kullandığını, diğer çalışanların da mevcut rahatsızlığa yakalandığı iddialarının hiçbir dayanağı bulunmadığını, işten ayrılmadan önce işyerinde mevcut başka bir işte çalışma talebi de bulunmadığını, işyerinde davacının yaptığı işten daha az bedeni çalışma gerektiren işlerin de mevcut olduğunu, fesihte haklı bir sebebin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin İlk Kararı:

6. Diyarbakır 1. İş Mahkemesinin 27.03.2013 tarihli ve 2012/769 E., 2013/237 K. sayılı kararı ile; davacının iş sözleşmesini sağlık nedenleriyle feshettiği, davalı tarafından mevcut işyerinde bir başka işte çalışma talebinin bulunmadığı belirtilmiş ise de benzer bir teklifin davalı tarafından da yapılmadığı, Diyarbakır Eğitim ve Araştırma Hastanesinden verilen 23.05.2012 tarihli raporda davacıya boyun ve bel fıtığı teşhisi konulduğu, bu hastalığın davacının işiyle bağdaşmadığı, bu nedenle feshin haklı nedene dayandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı:

7. Diyarbakır 1. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.