muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/3279, Karar No: 2006/4395, Tarih: 29.05.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/3279 E.  ,  2006/4395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yerinde iki kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup, bilirkişi kurullarınca dava konusu taşınmazın tarım arazisi kabulü ile bu niteliğine göre kamulaştırma bedelinin tespiti yöntem olarak doğrudur.

Ancak;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik 15.maddesinin son fıkrası hükmü uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün esas tutulur.

Somut olayda idarece belgelerin mahkemeye verildiği (davanın açıldığı) tarih itibariyle dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde münavebeye alınan ürünlerin İl Tarım Müdürlüğünce belirlenen 2005 yılına ilişkin dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekirken; anılan yasa maddesine aykırı olarak 2004 yılı resmi verilerine göre hesaplama yapıp taşınmaza değer biçen ikinci bilirkişi kurulu raporunun hakkaniyete uygun olduğu gerekçesiyle bu rapora itibarla hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır.

2-Kabule göre de; Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü, 5018 Sayılı Yasaya 5436 Sayılı Yasayla eklenen 1 sayılı cetvelin (40.) sırasında genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 Sayılı Yasanının 18. maddesinin (F) bendi uyarınca 1.1.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Bu durumda;

a-5018 Sayılı Yasanının 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan davacı idare (DSİ) adına tesciline karar verilmesi,

b-Genel bütçe kapsamında kalan Devlet Su işleri Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/j maddesi hükmü uyarınca bu yasaya bağlı (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden davalı idareden karar harcının alınmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28921, Karar No: 2018/1965, Tarih: 26.02.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/28921 E.  ,  2018/1965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1- Borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlunun temyiz itirazlarının REDDİNE;

2- Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takibe karşı borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, herhangi bir nedenle altına imzasını attığı belgelerden senede şekil açısından en uygun olanından imzanın makasla kesildiği ve takip dayanağı senede konulduğunu, gerçekte borcun bulunmadığını ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece; Adli Tıp Kurumu’ndan alınan 23/05/2016 tarihli raporda; senet üzerinde atılı imzanın ...’nin eli ürünü olduğu kanaatine varıldığı, imzaya ve borca itirazın borçlu tarafından usulünce kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İcra mahkemeleri, şikâyet ve itirazları belli bir usule uyarak yargılayan ve objektif hukuk kurallarını şikayet ve itirazlara uygulamak suretiyle bunları takip hukuku bakımından kesin hükme bağlayan mahkemelerdir. Bu mahkemeler, takip hukukuna ilişkin uyuşmazlıkları çözme görevini yerine getirirken, kural olarak tanık dinleyemeyeceklerinden dar (sınırlı) yetkili olup, sahtelik iddiasını inceleme yetkileri de genel mahkemeye göre daha kısıtlıdır. Genel mahkemeler, senetteki sahtelik iddiasını, Hukuk Muhakemeleri Kanununun verdiği yetkiyle daha detaylı bir biçimde inceleme olanağına sahip bulunmaktadırlar.

Somut olayda; borçlunun, takibe dayanak senedin, herhangi bir nedenle altına imzasını attığı bir belgede imza kısmından kesilerek oluşturulduğuna ilişkin sahtelik iddiası yargılamayı gerektirdiğinden, dar yetkili icra mahkemesinde incelenmesi mümkün değildir.

Somut olayda; borçlunun, takibe dayanak senedin, herhangi bir nedenle altına imzasını attığı bir belgede imza kısmından kesilerek oluşturulduğuna ilişkin sahtelik iddiası yargılamayı gerektirdiğinden, dar yetkili icra mahkemesinde incelenmesi mümkün değildir.

Borçlunun icra mahkemesine başvurusu, İİK'nun 169. maddesi kapsamında borca itiraz niteliğinde olup, anılan itirazın, icra mahkemesince aynı Yasanın 169/a maddesi uyarınca incelenerek sonuçlandırılması gerekir. Somut olayda, borca itiraz eden borçlu, bu iddiasını İİK'nun 169/a maddesinde öngörülen bir belgeyle kanıtlayamamıştır. Diğer taraftan takibe dayanak senetteki imzasını da ayrıca ve açıkça inkar etmemiştir. Kaldı ki; ... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2015/2940 soruşturma sayılı dosyasında alınan Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 08/12/2015 tarihli uzmanlık raporunda, imzanın borçlunun elinden çıktığı bildirilmiştir. Yine Adli Tıp Kurumunun 23/05/2016 tarihli raporunda; imzanın kuvvetle muhtemel ...’nin eli ürünü olduğu kanaatine yer verilmiştir.

Bununla birlikte; olayda uygulanması gerekmekte olan İİK'nun 169/a maddesinin 6. fıkrasında borçlunun itirazının icra mahkemesince esasa ilişkin nedenlerle reddi halinde takibin muvakkaten durdurulmuş olması koşuluyla alacaklının isteği üzerine borçlunun takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edileceği hükme bağlanmıştır. Somut olayda; 10.08.2015 tarihli ara kararı ile takibin geçici olarak durdurulmasına karar verildiği görülmektedir.

Bu durumda, borçlunun borca itirazı esasa ilişkin nedenlerden reddedilmiş olup icra takibi muvakkaten durdurulduğuna göre; alacaklının isteği bulunduğu da gözetilmek suretiyle İİK'nun 169/a-6.maddesindeki açık düzenleme gereğince borçlu aleyhine tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8697, Karar No: 2024/4150, Tarih: 04.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/8697 E.  ,  2024/4150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2924 E., 2023/434 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın hükmolunan ceza miktarı ve türü gözetildiğinde kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmış ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas...2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyize konu olabilecekleri kabul edildiğinden kararın suç vasfı yönünden temyiz edilebilir olduğu tespit edilerek incelenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın...5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun...286/1...maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu...260/1...maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu...291/1...maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu...294/1...maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği...298/1...maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle...gereği düşünüldü:

I...HUKUKÎ SÜREÇ

1...Mersin 4...Ağır Ceza Mahkemesinin...25.06.2020 tarihli ve 2019/535 Esas...2020/185 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan ...'...yönelik hakkında kasten yaralama suçundan...5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun...86/1...86/3-e...87/3...62/...ve 53/1-2-3...maddeleri uyarınca ...yıl ...ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2...Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1...Ceza Dairesinin...28.04.2023 tarihli ve 2020/2924 Esas...2023/434 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-...maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II...TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi...suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olduğuna ve eksik araştırma’ya ilişkindir.

III...GEREKÇE

Suç vasfı ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

II...TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi...suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olduğuna ve eksik araştırma’ya ilişkindir.

III...GEREKÇE

Suç vasfı ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

1. Katılan ... ile sanık ...'in kayın-enişte oldukları...aralarında önceye dayalı anlaşmazlıklar bulunduğu...Mersin 15...Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/1041 Esas sayılı dosyasındaki davaları kapsamında taraflar arasında barış sağlandığı ancak sanığın olayı unutmadığı ve katılana karşı kin beslediği...olay günü tarafların Altındağ Pasajı girişinde karşılaştıkları...katılanın sanığı görmesi üzerine "gel çay...kahve içelim...dediği...sanığın da "muhasebede işim var birazdan geleceğim...diyerek ayrılmasından bir süre sonra dönerek sırtı dönük olan katılana ayak kısımlarını hedef alarak ateş ettiği...katılanın yere düştüğü ve olayın sıcaklığıyla tekrar ayağa kalkmaya çalıştığı...arkasını döndüğünde sanık...olan eniştesini gördüğü...sanığın katılanın ayak kısımlarını hedef alarak ateş etmeye devam ettiği ve katılanı Mersin Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 08.04.2019 tarihli raporuna göre...yaşamsal tehlikeye oluşturmayacak...basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve saptanan açık kırıkların hayat fonksiyonlarını ağır (6...derecede etkileyecek nitelikte yaraladığı olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı...aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı...eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı...vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu...eksik incelemenin bulunmadığı...sanığın hedefini özgülediği vücut bölgeleri...yara yerleri...katılan hakkında Mersin Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 08.04.2019 tarihli rapora göre yaraların niteliği, birlikte değerlendirildiğinde...sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu...bu itibarla suç vasfının kasten yaralama olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından...hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V...KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1...Ceza Dairesinin...28.04.2023 tarihli ve 2020/2924 Esas...2023/434 Karar sayılı kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1...maddesi...ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1...maddesi gereği...Tebliğname’ye uygun olarak...oy birliğiyle aleyhe suç vasfına yönelik...TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının...5271 sayılı Kanun’un 304/1...maddesi uyarınca Mersin 4...Ağır Ceza Mahkemesine...Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1...Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dava dosyasının...5271 sayılı Kanun’un 304/1...maddesi uyarınca Mersin 4...Ağır Ceza Mahkemesine...Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1...Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10608, Karar No: 2014/12353, Tarih: 12.11.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/10608 E.  ,  2014/12353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2014/24-2014/125

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı alacaklı tarafından,17.09.2012 tarihinde davalı borçlu hakkında başlatılan tahliye istekli icra takibi ile 01.08.2011-01.09.2012 dönemine ait 38.499,41 TL tutarlı kira alacağının işlemiş faizi ile birlikte tahsili istenmiştir. Ödeme emri davalı borçluya 26.09.2012 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı aylık 2.416,67 TL bedelle kiracı olduğunu ve kira borcu bulunmadığını belirterek kira bedeline ve borca itiraz etmiş ve 32.500 TL'lik ödeme belgesi sunmuştur.Davacı alacaklı tarafından itirazın kaldırılması ve tahliye istemiyle açılan işbu davada aylık kira bedelinin artışla 2.916.66 TL olduğu,kira bedelinin arttırılmadığı düşünülse bile kira sözleşmesinin başlangıç tarihinden takip tarihine kadar işleyen sürede dahi davalının eksik ödemelerinin bulunduğu ve davalı tarafından ibraz edilen dekontların birçoğunun 2011 yılı Ağustos ayı öncesine ilişkin olduğu belirtilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Davaya ve takibe dayanak yapılan 01.01.2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.Kira sözleşmesinde aylık kira bedeli KDV dahil 2.416,67 TL olarak kararlaştırılmıştır. Türk Borçlar Kanununun 102.maddesinde (BK.nun 86.md) "kanunen geçerli bir açıklama yapılmadığı veya makbuzda bir açıklık bulunmadığı durumda ödeme, muaccel borç için yapılmış sayılır. Birden çok borç muaccel ise ödemenin, borçluya karşı ilk olarak takip edilen borç için yapılmış olduğu kabul edilir. Takip yapılmamış ise ödeme, vadesi ilk önce gelmiş olan borç için yapılmış olur." hükmü yer almaktadır. Somut olayda, takip konusu kira döneminde toplam 32.500 TL ödeme yapıldığı anlaşılsa da ödeme belgelerinde ödemenin hangi aya ait olduğu konusunda bir açıklama bulunmamaktadır. Alacaklı vekili ödemelerin önceki döneme ait olduğunu ileri sürmektedir. Bu durumda mahkemece, TBK.nun 102.madde hükmü de gözetilerek kira başlangıcından itibaren sözleşme hükümlerine göre takip tarihine kadar doğmuş kira bedellerinden, takip tarihine kadar yapılan tüm ödemeler düşülerek, bakiye bir borç bulunup bulunmadığının tespitinden sonra sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 2 nolu bentte yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9960, Karar No: 2013/14725, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9960 E.  ,  2013/14725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malda kurulacak irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyada mevcut ve hükme esas alınan ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nün 2011 yılına ilişkin olarak göndermiş olduğu 18/12/2012 tarihli veri cetveli ile yine dosyada mevcut ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nün 2011 yılına ilişkin olarak göndermiş olduğu 08/02/2012 tarihli veri cetvelinde; münavebeye alınan buğday, sılajlık mısır, salçalık biber ve karpuzun dekara ortalama verimlerinin farklı bildirildiği görülmüş olup, söz konusu cetveller arasındaki çelişkinin neden ileri geldiği araştırılarak çelişkinin giderilmesi ile düzenlenecek veri cetvellerinin gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2308, Karar No: 2025/5848, Tarih: 22.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/2308 E.  ,  2025/5848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2025/96 Esas, 2025/143 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Çorlu 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.12.2024 Tarihli ve 2024/1691 Esas, 2024/1636 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Eyüpsultan/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.01.2025 Tarihli ve 2025/96 Esas, 2025/143Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle mernis adresinin Çorlu/Tekirdağ ve yetkili mahkemenin Çorlu Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 432 nci maddesi uyarınca koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Koşulları” başlıklı 432 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Akıl hastalığı, akıl zayıflığı, alkol veya uyuşturucu Madde bağımlılığı, ağır tehlike arzeden bulaşıcı hastalık veya serserilik sebeplerinden biriyle toplum için tehlike oluşturan her ergin kişi, kişisel korunmasının başka şekilde sağlanamaması hâlinde, tedavisi, eğitimi veya ıslahı için elverişli bir kuruma yerleştirilir veya alıkonulabilir. Görevlerini yaparlarken bu sebeplerden birinin varlığını öğrenen kamu görevlileri, bu durumu hemen yetkili vesayet makamına bildirmek zorundadırlar. ”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamında yapılan incelemeye göre kısıtlı adayının dava tarihindeki yerleşim yeri adresinin Çorllu/Tekirdağ olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Çorlu 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Çorlu 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5547, Karar No: 2015/22620, Tarih: 29.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/5547 E.  ,  2015/22620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/221302

MAHKEMESİ : Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2012/728 (E) ve 2013/345 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Müşteki ...hakkında, Malatya Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 09.08.2011 tarihli raporda, müştekideki yaralanmanın yüzde sabit ize neden olduğu yönünde görüş bildirilmesi karşısında, mahkemece müştekinin mevcut raporları ile birlikte Adli Tıp Kurumun sevkedilmek suretiyle yaralanmasının suç vasfının tayini açısından yüzünde sabit ize neden olup olmadığı hususunda aldırılacak raporun sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Müşteki ...'ın aşamalardaki anlatımlarına, sanık savunmalarına, müştekinin adli raporu içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın müştekiyi ele geçirilemeyen bir sopa ile vurmak suretiyle yaraladığı anlaşılmakla, suçta kullanılan ve doğurduğu sonuç itibariyle fiilen saldırıda kullanılmaya elverişli olması nedeniyle silah niteliğinde olan sopadan dolayı, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen temel cezada, 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesi gereğince artırıma gidilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 29.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.