muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3550, Karar No: 2021/6133, Tarih: 30.06.2021

Sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a)Yargılama sırasında tutanaklara yansıyan herhangi bir olumsuz davranışları olmayan sanık hakkında dosya kapsamına uymayan gerekçelerle ve yasa metni tekrar edilmek sureti ile takdiri indirim uygulanmaması,

b) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20269, Karar No: 2015/19133, Tarih: 22.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/20269 E.  ,  2015/19133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Kişisel İlişki

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle, karar başlığında, davacı-karşı davalı erkeğin, davalı-karşı davacı yerinde, davalı-karşı davacı kadının da davacı-karşı davalı yerinde gösterilmesinin maddi hataya dayalı olduğu ve mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün bulunduğu, davalı-karşı davacı kadın yararına 17.11.2009 tarihinde hükmedilen tedbir nafakasının boşanma hükmünün kesinleşme tarihine kadar devam edeceği ve bu hususta yapılan tavzihin sonuç doğurmayacağının tabii bulunmasına göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı kadının tavzih talebi üzerine, kesinleşen hükümde bulunmadığı halde, davalı-karşı davacı kadın yararına 500 TL. yoksulluk nafakası verilmesine tavzihen karar verilmiştir. Tavzihle, hükmün birbirine aykırı fıkralar içermesi halinde bu aykırılığın giderilmesi, yeterince açık olmayan hükümlerin açıklanması ve icrasında tereddüt bulunan hüküm söz konusu ise bu tereddütün giderilmesi sağlanabilir. Tavzih yolu ile hüküm genişletilemez veya değiştirilemez (6100s. HMK.md.305/2). Bu husus gözetilmeden tavzih yolu ile davalı-karşı davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 22.10.2015 (Perş.)

Tavzih, kural olarak sadece hüküm fıkrası hakkında olur; hükmün gerekçesinin açıklanması için tavzih yoluna başvurulamaz. Ancak, hüküm fıkrası ile gerekçe arasında bir çelişme (tenakuz) varsa, bu çelişkinin giderilmesi için tavzih yoluna başvurulabilir (Prof. Dr..., Hukuk Muhakemeleri Usulü 6. baskı 5. cilt sayfa:5275)

Eldeki davada, mahkeme kısa kararda, davalı-davacı yararına aylık 500 TL tedbir-yoksulluk nafakasına hükmetmiş, gerekçeli kararın gerekçe kısmında da, davalı-davacı yararına söz konusu nafakalara hükmettiğini açıkça belirtmiş, ancak gerekçeli kararın hüküm fıkrasına nafakayla ilgili bu hükmün yazılması unutulmuştur.

Eldeki davada, mahkeme kısa kararda, davalı-davacı yararına aylık 500 TL tedbir-yoksulluk nafakasına hükmetmiş, gerekçeli kararın gerekçe kısmında da, davalı-davacı yararına söz konusu nafakalara hükmettiğini açıkça belirtmiş, ancak gerekçeli kararın hüküm fıkrasına nafakayla ilgili bu hükmün yazılması unutulmuştur.

Bu durumda gerekçeli kararın, gerekçe bölümüyle, hüküm bölümü arasında açık çelişki (tenakuz) bulunmaktadır. Gerekçeli ilamın infazı sırasında tereddüt oluşacağı açıktır. Bu tereddütün tavzih yoluyla giderilmesi yasal zorunluluktur. Aksi düşünce davalı-davacı için ağır hak ihlali sonucunu doğuracaktır. Mahkemece verilen tavzih kararı doğru ve yerindedir. Temyiz edilen hüküm onanmalıdır.

Bu sebeplerle sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/6624, Karar No: 2020/1108, Tarih: 19.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/6624 E.  ,  2020/1108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, Denizli 9. İcra Müdürlüğünün 2013/4158 Esas sayılı takip dosyasından tanzim edilen 14.11.2014 tarihli sıra cetvelinde, şikayetçi takibinin 1. sırada yer alması gerekirken 2. sıraya yazılarak bedelden pay verilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, şikayetçi takip dosyasında son uygulanan ve geçerli 24.07.2014 tarihli haczin, şikayet olunan takip dosyasından konulan 01.04.2014 tarihli hacizden sonra olduğu, sıra cetvelinde şikayetçi dosyasının şikayet olunan dosyasından sonraki sıraya konulması ve para yetmediğinden dolayı pay ayrılmamış olmasında yasa ve mevzuata aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

İİK'nın, 6352 Sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile değişik, 106. maddesi; "Alacaklı, haczolunan mal taşınır ise hacizden itibaren altı ay, taşınmaz ise hacizden itibaren bir yıl içinde satılmasını isteyebilir." hükmünü içermektedir. 6352 Sayılı Yasa, 05.07.2012 tarihli 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olup, Yasanın yürürlüğüne ilişkin 106. maddesi hükmü uyarınca, anılan 21. madde yayım tarihinden altı ay sonra 05.01.2013 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Aynı Yasanın 38. maddesiyle İİK'ya eklenen geçici 10. maddesiyle, bu Kanunun ilgili hükümlerinin yürürlüğe girdiği tarihten önce başlatılan takip işlemleri hakkında, değişiklikten önceki hükümlerin uygulanmasına devam edileceği hükmü getirilmiştir. Getirilen bu hükümden, 6352 Sayılı Yasa değişikliğinin, takip tarihinden itibaren değil, haciz, satış gibi başlatılan her bir takip işlemi tarihi esas alınarak uygulanacağı anlaşılmaktadır. (Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 12.02.2013 tarihli ve 2012/28045 E. 2013/3913 K. sayılı ilamı da bu yöndedir)

Bir işlemin yapılmasını isteyen taraf, o işlemin yapılması için gerekli masrafları avans olarak (peşin) yatırmalıdır. İcra ve İflas Kanunu Yönetmeliği'nin 6. ve 61. maddesine göre, bu masrafların, tahsilat makbuzu karşılığında para olarak alınması gerekir. Aksi takdirde talep yapılmamış sayılır. Cüz’i de olsa satış avansının yatırılmış olması, usulüne uygun bir satış talebinin bulunduğu anlamına gelir. Yatırılan masrafın yetmeyeceği sonradan anlaşılırsa, bunun her zaman tamamlanması mümkündür.

Bir işlemin yapılmasını isteyen taraf, o işlemin yapılması için gerekli masrafları avans olarak (peşin) yatırmalıdır. İcra ve İflas Kanunu Yönetmeliği'nin 6. ve 61. maddesine göre, bu masrafların, tahsilat makbuzu karşılığında para olarak alınması gerekir. Aksi takdirde talep yapılmamış sayılır. Cüz’i de olsa satış avansının yatırılmış olması, usulüne uygun bir satış talebinin bulunduğu anlamına gelir. Yatırılan masrafın yetmeyeceği sonradan anlaşılırsa, bunun her zaman tamamlanması mümkündür.

Somut olayda, şikayetçinin alacaklısı olduğu Fethiye 1. İcra Müdürlüğünün 2014/37 Esas sayılı takip dosyası kapsamında; kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takip nedeniyle ve alınan ihtiyati haciz kararına dayalı olarak bedeli paylaşıma konu araç üzerine 07.01.2014 tarihinde ihtiyati haciz konulmuş olup bu haciz ödeme emrinin tebliğ edildiği 15.01.2014 tarihini takip eden 10 günlük ödeme süresi sonunda yani 25.01.2014 günü mesai saati bitiminde kesinleşmiştir. Kesinleşmenin ardından şikayetçi tarafından 12.03.2014 tarihinde satış talebinde bulunulmuş ve 59,00 TL satış avansı yatırılmıştır.

Bu durumda mahkemece, şikayetçinin 07.01.2014 tarihli haczinin ayakta olduğu dikkate alınarak hüküm kurulması gerekirken, yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün şikayetçi yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde temyiz edene iadesine,

kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4303, Karar No: 2010/17248, Tarih: 20.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/4303 E.  ,  2010/17248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirkete ait hastahanede, davalı doktor tarafından guatr ameliyatı olduğunu, ameliyat sonrasında sesinin çıkmadığını ve rahat nefes alamadığını, davalı doktorun kendisi ile ilgili olmadığını bildirdiğini, bunun üzerine Hacettepe Ünüversitesi hastahanesine başvurduğunu ameliyat nedeniyle ses tellerinin felç olduğunu öğrendiğini, bu nedenle büyük sıkıntılar çektiğini,nefesinin kesildiğini, rahat konuşamadığını ileri sürerek 25.000,00 Tl manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, aldırılan Adli Tıp Kurumu İhtisas dairesi raporunda , davalı doktorun ameliyat öncesinde biyopsi yapmamasının eksiklik olduğunu belirttiğinden bahisle davanın kısmen kabulü ile 20.000,00 Tl manevi tazminatın 12.12.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş;hüküm ,davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, teşhis ve tedavi hizmetini üstlenen doktor ve özel hastanenin sorumluluğuna ilişkin olup, bir davada 2010/4303-17248

Mahkemece, aldırılan Adli Tıp Kurumu İhtisas dairesi raporunda , davalı doktorun ameliyat öncesinde biyopsi yapmamasının eksiklik olduğunu belirttiğinden bahisle davanın kısmen kabulü ile 20.000,00 Tl manevi tazminatın 12.12.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş;hüküm ,davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, teşhis ve tedavi hizmetini üstlenen doktor ve özel hastanenin sorumluluğuna ilişkin olup, bir davada 2010/4303-17248

Dayanılan olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini arayıp bulmak hâkimin doğrudan görevidir( HUMK. 76. md). Davanın temelini vekillik sözleşmesi oluşturmaktadır. Dava, davalı doktorun vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır ( B.K. 386, 390 md ). Vekil, ... görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de, bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır ( B.K. 390/II ). Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur ( B.K. 321/1 md ). O nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları ( hafif de olsa ) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktorlar, hastalarının zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor, tıbbi çalışmalarda bulunurken, bazı mesleki şartları yerine getirmek, hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak, tedaviyi her türlü tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor, ufak bir tereddüt gösteren durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmalı, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmalı ve en emin yolu tercih etmelidir ( Bkz. Tandoğan, Borçlar Hukuk Özel Borç İlişkileri, Cild, Ank.1982, Sh.236 vd). Gerçektende mesleki bir işgören; doktor olan vekilden ona güvenen muvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz bir özen göstermeyen vekil, B.K. 394/1 uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Somut olaya baktığımız da, davacı ...'ın davalı şirkete ait hastanede davalı doktor tarafından guatr ameliyatı olduğu, ameliyat sonrasında ses tellerinin felç olduğu bunun sonucunda davacının rahat nefes alamayıp, rahat konuşamadığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 3. İhtisas Kurulu’nun 7.1.2009 tarihli raporunda, “...hastada nüks guatr bulunduğu,nüks guatr ameliyatlarında iki taraflı sinir felcinin gelişme riski daha fazla olduğu bu riski azaltmak için öncelikle biopsi yapılması gerektiği, Op.Dr ... tarafından hastaya biopsi yapmadan ameliyat kararı verilmesinin eksiklik olduğu.." açıklanmış, Ancak, davacıda meydana gelen ses telleri felcinin biopsi yapılmamasından kaynaklanıp kaynaklanmadığı , biopsi yapılsa bile felç olayının gelişip gelişmeyeceği, ses tellerindeki felç sebebinde davalı doktorun kusurlu olup olmadığı hususu doyurucu şekilde 2010/4303-17248

açıklanmamıştır. Bu nedenle, Adli Tıp Kurumu raporu, bu haliyle hüküm kurmaya elverişli bulunmamaktadır. O halde mahkemece yapılacak ..., Üniversitelerin ana bilim dallarından konularında uzman doktorlardan oluşturulacak bir bilirkişi kuruluna dosya tevdi edilerek, davalıların açıklanan hukuki konum ve sorumlulukları, dosyada mevcut delillerle birlikte bir bütün olarak değerlendirilip, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda davalıların sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunup bulunmadığını gösteren, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar vermekten ibarettir. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA,750,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalılara ödenmesine, peşin alınan 297,00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1733, Karar No: 2012/8340, Tarih: 10.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/1733 E.  ,  2012/8340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; İstanbul Pendik Şoförler Odası Genel Sekreteri olarak çalışan sanığın, Bağ-Kur ve SSK kurumundan haksız hizmet süresi tesis etmek amacıyla hareket eden ve hakkındaki evrak tefrik edilen ...ün adı geçen oda ile ilişkisine dair sahte sigortalılık belgelerini düzenlemekten ibaret eyleminin; bu belgelere dayanılarak herhangi bir emeklilik işleminin yapılmamış olması ve menfaat temin edilmemesi nedeniyle sübuta eren eylemlerin kül halinde suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 355. maddesindeki sahtecilik suçu kapsamında kaldığı, değişen suç vasfı nedeniyle sanığa yüklenen “şahadetnamede sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihinden iddianame tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4382, Karar No: 2022/8521, Tarih: 15.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4382 E.  ,  2022/8521 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, sanık ...’ın Larakent tatil sitesinde yönetim kurulu başkanı, sanıklar ... ve ...’un ise aynı tatil sitesinde yönetim kurulu üyesi olarak görev yaptıkları, ... 1. Noterliğince düzenlenen imza beyanname sirkülerine göre, 11.08.2013 tarihinde yapılan genel kurul toplantısı ile eski yönetimin ibra edildiği, yeni yönetimin. Site yönetimi için seçildikleri, ölen ...’ın ise bu tatil sitesindeki, su tesisatı ile ilgili arıza ve bakım işleri ile birlikte sitenin yüzme havuzu ile de ilgilene su tesisatçısı olarak sitede çalıştırıldığı; olay günü yüzme havuzundaki suyun eksildiğini gören ölenin, saat 20:00 sıralarında makine dairesine tek başına girdiği ve ertesi gün sabah saatlerinde site bahçıvanının havuzun su seviyesinin düştüğünü görmesi üzerine makine dairesine amcasının oğlu ile birlikte girdiği, makine dairesinin tavana kadar su ile dolu olduğu, site yönetimine haber vererek su motoru getirtip suyu boşalttıkları sırada, su seviyesinin düşmesi ile birlikte su yüzeyinde ölenin cansız vücudu ile karşılaştıkları, 04/12/2013 tarihli ... 1.Adli Tıp İhtisas Kurulu raporuna göre, ölen ...’ın elektrik akımına kapılarak öldüğü olayda; olay yeri inceleme raporuna göre, makine dairesinde elektrik panosu ve su motorlarının bulunduğu, deniz suyu olması nedeni ile suyun tuzlu olduğu, kaçak akım rölesinin bulunmadığı görülmüştür.

Mahkemenin hükmüne esas aldığı 15.12.2015 tarihli bilirkişi heyet raporunda, site yönetimini, olaydan 5 gün önce genel kurul oylaması ile teslim alan yeni yönetimin, sitede çalışan ölen ...’ın hangi konumda çalışacağını belirlemedikleri, makine dairesinde bulunan elektrik panosunda, kaçak akım rölesinin bulunmadığı, kuvvetli akım elektrik aygıtlarının rastgele dokunmayı önlemek için yapılan kutular içinde bulunması gerekir iken, gerekli korumanın yapılmadığı, taşma havuzuna açılan pencerenin hemen altında sıvı temasına uygun olmayan elektrik kablolarının sıvıyla temas halinde bulunduğu, prizlerin açıkta, kabloların düzensiz ve topraklamanın olmadığı görülmekle, uzun yıllardır eski site yönetiminde sıhhi tesisatçı olarak çalışan ölenin, havuzun anılan teknik odasındaki eksiklik ve kusurlardan haberdar olduğu, elektrik akımına kapılabilme ihtimalinin bulunduğu bir mekana girer iken, elektrik akımını ana şalterden kesmemesi ve uygun ekipman giysi ile girmemesi nedeni ile asli kusurlu olduğuna; eski ve yeni site yöneticilerinin ise elektrik tesisatının bakım, onarımını ve koruma topraklamasını yaptırmamaları, yönetimi devir alırken eskiden kalan problemlere vakıf olmamaları, tehlikeli bölgelere izinsiz girilmemesi, kapalı tutulması gerektiği ve bu konuda gerekli uyarı ve önlemleri almamaları nedeni ile tali kusurlu olduklarına dair görüşlerinin, oluşa ve tüm dosya kapsamına uygun olduğu görülmekle;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin, yeni yönetimin olayın meydana gelmesinde illiyet bağının bulunmaması nedeni ile sorumlu olmadığına, sanıkların beraatine karar verilmesi gerektiğine; katılanlar vekilinin ise bilirkişi raporlarının yetersiz ve eksik inceleme sonucu verildiğine, sanıkların asli kusurlu olması gerektiğine, ölenin kumanda panosunda enerjiyi kesmesi halinde tüm sitenin çevre aydınlatmaları ve sulama sisteminin kesileceğine, kumanda panosuna isteyen site sakinlerinin dahi serbestçe girebileceğine, bu hususların araştırılmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 15.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2183, Karar No: 2012/3490, Tarih: 03.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/2183 E.  ,  2012/3490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 SYM, suçu bildirmeme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ... hakkında suçu bildirmeme suçundan verilen "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na dair karar, 5271 sayılı CMK.nun 231/12 maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğundan, itiraz merciince incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık ...'nin suçu bildirmeme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, sanık ... hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin suçun sübutuna, cezanın ertelenmesi gerektiğine, teşdit uygulanmasına vesaireye, sanık ... müdafiinin suç vasfına, haksız tahrik bulunduğuna vesaireye ilişen, katılanın eksik incelemeye, sanık ...'in suçunun sübutuna, sanık ...'nin suçunun vasfına, TCK.nun 62. Maddesinin uygulanmaması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet ve sanık ... hakkında kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-Sanık ... hakkında öldürmeye teşebbüs ve sanık ... hakkında suçu bildirmeme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

a-Sanık ...'in, tabancayla ateş ederek mağduru sağ ayağında 5 adet, sol ayak ve kalçasında 7 adet olmak üzere vücudunda 12 adet giriş ve çıkış deliği oluşturacak, bağırsak ve mesane rüptürüne, iliak ve sakrum kemiklerinde hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (4) derecede etkileyecek ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda; meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı birlikte dikkate alındığında, 5237 sayılı Yasanın 13-20 yıl arasında ceza öngören 35. maddesinin uygulanması sırasında üst sınıra yakın bir ceza tayini yerine 15 yıl hapis cezası tayin edilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b-Hüküm tarihinden sonra Anayasa Mahkemesi'nin 30/06/2011 gün 2010/52 esas, 2011/113 sayılı kararıyla suçu bildirmeme suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 278 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmesi nedeniyle yerel mahkemece sanık ... hakkında yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,