muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3836, Karar No: 2017/394, Tarih: 01.03.2017

Şu hale göre mahkemece yapılacak iş; Hukuk Genel Kurulu kararının taraflara tebliği ile karar düzeltme yoluna başvurma olanağı sağlamak ve bu yola başvurulursa dosyayı Hukuk Genel Kurulu'na, başvurulmazsa da Hukuk Genel Kurulu kararının gereği yerine getirilmek üzere Özel Daireye göndermek olmalıdır.

Açıklanan eksikliğin giderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21736, Karar No: 2021/10162, Tarih: 21.12.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/21736 E.  ,  2021/10162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 217. maddesinin birinci fıkrasında "Hakim kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu delilller hakimin vicdani kanaatiyle serbestçe takdir edilir" ve aynı Kanunun 210. maddesinin birinci fıkrasında ise “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez” hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda mahkemece aynı zamanda olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurenin duruşmaya getirilerek, iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenmesinden sonra toplanacak delillere göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15405, Karar No: 2012/18092, Tarih: 13.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/15405 E.  ,  2012/18092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 25. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/05/2012 tarih ve 11/402-2012/122 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davaı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalı antrepo şirket arasındaki vekalet ilişkisi çerçevesinde davacının davalı şirket adına her türlü işlemi gerçekleştirmeye ve davalı şirketi temsile yetkili kılındığını, davacının şirket müdürü sıfatıyla Aralık 2008-Ekim 2010 dönemleri arasında davalı şirketin tüm kuruluş aşamasından itibaren ve kuruluş sonrasında şirket tarafından kendisine verilen tüm görevleri yerine getirdiğini, davacının verdiği hizmet karşılığı davalı şirketin hiçbir ödeme yapmadığını, davalı şirketin 7.500 YTL aylık ödeme ve yıllık prim ve sosyal haklar ödemesi gerekirken bu ödemeleri ötelediğini ve 15/10/2010 tarihinde davacının hizmetine son verdiğini, davacının noter ihtarnamesiyle ücret, prim, alacak ve tazminat haklarını davalı şirketten talep etmesine rağmen davalı şirketin ödemede bulunmadığını ileri sürerek, davacının hak etmiş olduğu ücretler ve diğer alacak ve tazminat haklarının fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla şimdilik 10.000,00TL'nın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının davalı şirketinde içinde bulunduğu Akkök Şirketler Grubu'na bağlı olan Akport Tekirdağ Liman İşletmesi A.Ş nezdinde Liman Müdürü olarak görev yapmakta iken daha sonra ihtiyaç nedeniyle bu görevine ilaveten davalı şirkete de müdür olarak hizmet verdiğini, taraflar arasındaki ilişkinin vekalet sözleşmesi değil iş sözleşmesi olduğunu, davaya bakmakla İş Mahkemelerinin görevli olduğunu savunarak görevsizlik kararı verilmesini, davanın esası yönünden ise davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının, davalı şirketin Tekirdağ'da bulunan Antrepo iş yerinde, davalı şirketin iş verenliği altında şirket müdürü sıfatıyla hizmet verdiği, aynı anda aynı işverene karşı iş görme edimini yerine getirdiği anlaşılmakla, taraflar arasındaki ilişkinin işçi-işveren ilişkisi olup, iş akdine dayalı olarak yürütüldüğü, davaya bakmakla İş Mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21166, Karar No: 2019/6877, Tarih: 28.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/21166 E.  ,  2019/6877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 1985 yılında Köy Hizmetlerinde mevsimlik işçi olarak işe başladığını ve 2001 yılında kadrolu işçi olduğunu, 2005 yılında ... İl Özel İdaresine yasa nedeniyle devredildiklerini, 14/11/2011 yılında Karayolları Genel Müdürlüğüne geçiş yapıldığını ve halen çalıştığını, çalışmakta olduğu işyerinde daha önceleri geçici veya mevsimlik statüsünde çalışırken 02/02/2001 tarihinde kadroya geçirildiğini, müvekkilinin bu tarihe kadar geçmiş dönem çalışmalarına ilişkin kıdemleri kademe ve derecesine yansıtılmadığını belirterek bir kısım fark ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, 6111 sayılı Yasanın 166. maddesine göre ... İl Özel İdare Müdürlüğünden Bölge Müdürlüklerine atamasını yapıldığını, 57. Şube Şefliği emrinde çalıştırıldığı ve derece ve kademelerde hak kaybı olmadığını, 15. Dönem Toplu İş Sözleşmesi geçici 2. maddesine göre mevsimlik çalıştığı sürelere 1 derece 10 kademe verilmiş olduğunu ve fark ücretlerinin müdürlükleri tarafından ödendiğini, toplu iş sözleşmesinin geçici 3. Maddesine göre geriye dönük herhangi bir fark bedeli hakkı bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında öncelikle çözülmesi gereken uyuşmazlık davacının alacaklarından hangi kurumun sorumlu olduğu noktasındadır.

6111 sayılı Yasanın 166/6. maddesinin “(6) Devredilen işçilerin ücret ile diğer malî ve sosyal hakları; toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre, toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2010 yılı Kasım ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir. Devre konu işçiler bakımından devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlardan devralan kurum sorumlu tutulamaz. Kıdem tazminatına ilişkin hükümler saklıdır.” şeklindeki hükmü uyarınca "devirden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken kıdem tazminatı dışındaki borçlardan devralan kurum değil devreden kurum sorumludur" denilmektedir.

İş sözleşmesinin devri kendine özgü üçlü bir ilişki olup devreden işverenin, devralan işverenin ve de işçinin rızasının uyuşması sonucu ortaya çıkmaktadır. Devir işleminin gerçekleşmesinden itibaren iş ilişkisi sadece devralan işverenle işçi arasında devam eder. Yıllık ücretli izin hakkının ücrete dönüşmesi ancak iş sözleşmesinin sona ermesinden sonra ortaya çıkacağından, sözleşme devri düzenlemesinin esas amacı olan feshin son çare olması ilkesi ışığında sözleşmenin devamını sağlamayı amaçladığından dolayı sözleşmenin devrini kabul ettiğimizde sözleşmenin sürdüğünden bahisle yıllık ücretli izin hakkının alacak hakkına dönüşmesi ve de devreden işverenin sorumluluk durumunun ortadan kalkmasından dolayı devreden işverenin yıllık ücretli izin alacağından sorumluluğu söz konusu olamayacaktır. Ayrıca kıdem tazminatı alacağı da iş aktinin sonlanması ile doğan bir alacak kalemi oldğundan dolayı 6111 sayılı Yasaya göre devir halinde de son devralan ve devreden işçinin kıdem tazminatından müştereken ve müteselsilen sorumlu olacaktır.

Dosya içerisinde mevcut davacıya ait şahsi işyeri dosyasının incelenmesinde, davacının ilk önce Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğünde çalıştığı bu kurumun kapatılması ile ... İl Özel İdaresi’ne geçirildiği en son 6111 sayılı Yasanın 166. maddesi uyarınca ... İl Özel idaresinde ihtiyaç fazlası olduğundan 12/10/2011 tarihli Valilik onayı ile ...'nün 57. Şube Şefliğine atamasının yapıldığı anlaşılmaktadır.

Tüm dosya kapsamında somut olay değerlendirildiğinde: davacının en son çalıştığı kurum olan ... 57. Şube Şefliğine 6111 sayılı Yasanın 166. maddesine binaen ihtiyaç fazlası olması sebebi ile atamasının yapıldığı anlaşıldığından; davalı ... Müdürlüğünün 6111 sayı Yasanın 166/6 maddesi gereğince devirden önce doğan alacaklardan sorumlu olmayacağı, yalnızca davacının talep ettiği kıdem tazminatı fark alacağı bakımından diğer davalı ile müşterek müteselsil olarak sorumlu tutulması gerektiği anlaşılmaktadır. Bu husus gözetilmeden davalı ... Müdürlüğünün tüm alacak kalemlerinden sorumlu tutulması hatalıdır ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Dosya kapsamına göre; davacının atölye usta yardımcısı olduğu ve Toplu İş Sözleşmesi ve ekinde yer alan pozisyon cetveline göre atölye usta yardımcısı için derece üst sınırının “13” derece olarak belirlendiği anlaşılmaktadır. (2012 yılı Mart ayından itibaren derece üst sınırları “2” puan arttırılmıştır.) Karara esas alınan bilirkişi raporunda, 01/03/2011 tarihi itibari ile 14. derece ve 28. kademe ücreti üzerinden hesap yapılarak derece bakımından Toplu İş Sözleşmesinde öngörülen üst sınır aşılmıştır. Davacının 01/03/2012 tarihine kadar en fazla “13” derece üzerinden ücret alabileceği göz önünde bulundurularak derece ve kademesi ve buna bağlı olarak dönemsel ücreti yeniden belirlenerek sonuca gidilmelidir. Hatalı hesaplama içeren bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2012/18748, Karar No: 2014/11200, Tarih: 04.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/18748 E.  ,  2014/11200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan .... Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Uyarlama yapılmasına yer olmadığına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, hükümlü ...’ın, yanında açık kimliği tespit edilemediği için soruşturması ayrılan arkadaşı ...ile birlikte; suç tarihlerinde, gündüz sayılan saat 06:00-06:30 sıralarında, keşifte dinlenen bilirkişi görüşü ile tespit edildiği üzere şahsi çeviklik gerektirmeyecek şekilde;

-Yakınan ...u'nun, ......adresindeki, apartmanın birinci katında bulunan dairesine, içeride kimsenin bulunmamasından faydalanarak çıkıp, açık olan pencereden girerek, içeriden eski para birimi ile toplam 9.000.000 Türk Lirası değerindeki video, fotoğraf makinesi, müzik seti ve deri mont ile 1.000.000 Türk lirasını,

-...Sokak, No.. adresindeki evine balkon kapısından girerek, içeriden eski para birimi ile 2.900.000 Türk Lirası ve 70 doları,

-Yakınanlar..e ve ... ...n'ın, .../... No:...adresindeki evlerine, binanın ön yüzünde bulunan parmaklıklardan tırmanarak, balkona atlayıp, içeri girerek eski para birimi ile 17.500.000 Türk Lirasını,

.-Yakınanlar.. ve...'in, .../.... adresindeki evlerine ön yüzde bulunan demir parmaklıklardan tırmanarak, balkondan içeri girdiği, içeriden toplam değeri eski para birimi ile 5.000.000 Türk Lirası olan bir adat kolye ile bir adet de pırlanta yüzüğü,

- Yakınan ...r'in, .../... adresindeki 1. katta bulunan demir parmaklıklardan tırmanıp, buradaki balkona ulaşarak, açık olan balkon kapısından içeri girip, yakınanın kolluktaki ifadesine göre; eski para birimi ile 1.500.000 Türk Lirasını,

- Yakınan ...a'nın, .../...adresindeki dairesine, birinci kattaki parmaklıklardan tırmanıp, açık olan balkon kapısından girerek, pantolonun cebinden eski para birimi ile 700.000 Türk Lirasını,

Çaldığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142.maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 491/4.maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, yakınan sayısınca altışar kez 765 sayılı TCY’nın 491/4, 522 (yakınan .. için normal, yakınanlar... için pek hafif, yakınanlar... ve ... için ise pek aşırı) maddeleriyle, 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b, 53, 116/1, 119/1-c, 53.maddeleri uyarınca ayrı ayrı uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak, lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılması kanuna aykırı ise de; uygulama hükümlünün açıkça lehine olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, hükümlü ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 04.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20115, Karar No: 2017/24848, Tarih: 06.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/20115 E.  ,  2017/24848 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6108, Karar No: 2013/6061, Tarih: 03.10.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6108 E.  ,  2013/6061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, şikayet dışı borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, şikayet olunanın haczinin iki yıllık sürede satış istenmemesi nedeniyle düştüğü halde birinci sırada yer verildiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; şikayet olunanın takip dosyasında ....08.2009 günü bedeli paşlaşıma konu taşınmaza haciz konulduğu, 05.....2009 tarihinde satış avansı yatırılarak satış istendiği, bu talep üzerine ihale yapıldığı ancak ... .... ... Hukuk Mahkemesi'nin ....08.2010 tarih ve 2010/493 Esas, 2010/860 Karar sayılı ilamı ile ihalenin feshine karar verildiği, kararın ....08.2010 tarihinde kesinleştiği, ihalenin feshi davası nedeni ile satışın iki yıllık süre içinde yapılamadığı, bu durumun şikayet olunan açısından mücbir sebep olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

İİK'nda, süresinde satış istendikten sonra haczi ve satışı düşüren sebepler öngörülmemiş, sadece aynı Kanun'un 129/son maddesinde, ikinci ihalede alıcı çıkmazsa ''satış talebinin'' düşeceği düzenlenmiştir. İİK'nın 106 ve 110. madde hükümleri alacaklının takibi sürüncemede bırakmaması amacıyla getirilmiş olup, bu amaca uygun olarak şikayetçi tarafından İİK'nın 106. maddesindeki ... yıllık süre içerisinde İİK'nın 59. maddesine uygun olarak satış talep edilerek avansı yatırılmış olmakla, bir daha satış istemesine gerek kalmaksızın, haczi ve satışının ayakta olduğunun kabulü gerekir. Satışın da aynı iki yıl içinde yapılmasının zorunlu olduğu, aksi halde haczin düşeceği yönünde yasada bir hüküm bulunmamaktadır. Alacaklıya yüklenen görev, süresinde satış isteyerek avansı yatırmaktır. İİK'nın 123. maddesinde satış görevi, ... dairesine yüklenmiş olup, satış ne zaman yapılırsa yapılsın, haciz ve satış talebi ayaktadır. Dairemizin son uygulaması bu yöndedir. İİK'nın kesinleşen kıymet takdirinin yapıldığı tarihten itibaren iki yıl geçmedikçe yeniden kıymet takdiri yapılamayacağını öngören 128/a-... fıkrası, varılan bu sonucu bertaraf eden bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ... Mahkemesi kararının İİK’nın 366. maddesi uyarınca ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.....2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.