muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3454, Karar No: 2022/7446, Tarih: 26.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3454 E.  ,  2022/7446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Malatya 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 20.11.2018 tarih ve 2016/268 E. - 2018/405 K. sayılı kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin kabulüne dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 18.02.2021 tarih ve 2019/714 E. - 2021/278 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; senetlerdeki alacaklı Hedef Ecza Deposu Ticaret Anonim Şirketinin ünvan değişikliği yaparak Alliance Healthcare Ecza Deposu Anonim Şirketi olduğunu, müvekkilinin ilaç deposu olup davalının da eczacı olduğunu, aralarındaki ticari faaliyet sebebi ile davalının, müvekkili şirkete olan borçlarına karşılık davaya konu senetleri imzalayarak verdiğini, ancak senet bedellerinin ödenmediğini, dava konusu her bir senet için vade tarihlerinden itibaren reeskont faizi işletilerek davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili; müvekkilinin mernis de kayıtlı ikamet adresinin Elazığ ilinde bulunduğunu, HMK'nın genel yetki kuralları gereğince Malatya mahkemelerinin yetkili olmadığını, açılan davanın konusu olan alacağın gerçek olmayıp, davacının geçmişte tahsil ettiği fahiş ve mükerrer alacak kalemleri ihdas ederek tekrar dava açmasının haksız ve hukuka aykırı olduğunu, davalı müvekkili aleyhine aynı alacak kalemlerine dayanılarak icra takibi başlatıldığını, işbu takibe itiraz üzerine takibin durduğunu ve itiraz dilekçesinin tebliğinin üzerinden 1 yıllık hak düşürücü süre geçmiş olmasına rağmen itirazın iptali davası açılmadığını, bu nedenlerle senetlere dayalı alacak isteminin, itfa, zamanaşımı ve hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında 1999 yılından bu yana devam eden bir ticari ilişkinin ve cari hesap ilişkisinin bulunduğu, davaya konu senetlerin de bu ilişkiden kaynaklı olarak düzenlendiği, senetlerin bedelsiz olduğu veya davalıdan sadır olmadığının açıkça iddia edilmediği, cevap dilekçesinde muallak bir ifade ile imza inkarında bulunulmuş ise de; bu beyanların yanında ödeme iddasında da bulunulduğu nazara alınarak imza inkarına ilişkin beyanların göz önüne alınmadığı, davacının davaya konu senet bedelleri kadar davalıdan alacaklı olduğu kanaatine varıldığı, bu alacağın ödendiğinin ve dosyaya sunulan TUTANAKTIR başlıklı belgenin davaya konu senetler için düzenlendiğinin davalı tarafça kanıtlanamadığı, dosyaya sunulan belge ile senet bedellerinin birbiri ile uyumlu olmadığı, teminat olarak verilen taşınmazın borca karşılık olarak ödendiği iddia edilmiş ise de söz konusu ödemenin davaya konu senetler için yapıldığına dair dosyada bir delilin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 170.952,00 TL'nin senetlerin zamanaşımına uğramış oldukları dikkate alınarak temerrüt tarihinden (takip tarihinden) işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karara karşı, davalılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı, davalılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalının cevap dilekçesine ekli delil olarak sunduğu "Tutanaktır" başlıklı belgede "Yeni Harput Eczanesi ...'den 130.000,00 TL bedelli, 15/11/2007 tarihli bono alınmıştır" şeklinde ibare olduğu, bu ibarenin davacı tarafça da kabul edildiği, davacı vekilinin 20/12/2016 tarihli ıslak imzalı beyanında mevcut tutanağı kabul etmekle birlikte davalının geçmiş borçlarını (2006) ödememesi üzerine bu senetlerin iptal edilerek 15/11/2007 vadeli, 130.000,00 TL bedelli senedin alındığını ve bu senedin de ödenmemesi üzerine davaya konu on üç adet senedin, diğer senetler iptal edilmek suretiyle alındığını beyan ettiği, davacının dava dosyasına sunduğu cari hesap ekstresinde tarih ve numaralı belirtilmek suretiyle davaya konu bonoların alındığı, akabinde bu bonoların davalı tarafa iade edildiği ve böylelikle davaya konu bonoların taraflar arasında iptal edildiği, davaya konu bonoların düzenlenme ve vade tarihlerinin, 15/11/2007 vadeli, 130.000,00 TL bedelli bononun vade ve keşide tarihlerinden önce olduğu gözetildiğinde, davalının davaya konu senetlerin iptal edilerek 15/11/2007 vadeli, 130.000,00 TL bedelli bono ilişkisinin kurulduğu yönündeki savunmasına itibar etmek gerektiği, bu durumda davaya konu edilen bonoların taraflar arasında iptal edildiği ve bu nedenle de zamanaşımına uğramış bonolardan kaynaklı borç ilişkisinin sonlanmış olduğu, dolayısıyla davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesi ile, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak ve yeniden hüküm kurularak, davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Dava, zamanaşımına uğrayan kambiyo senedi vasfını yitiren bonoya dayalı temel ilişki kapsamındaki alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Davalı yan savunmasında; dava konusu yapılan bono bedellerine karşılık 15.11.2007 tarihli 130.000TL’lik bono verildiğini, bu nedenle de dava konusu bono bedellerinin ödendiğini belirtmiştir. Davacı ise davalının savunmasına karşı; 15.11.2007 tarihli 130.000TL bedelli bononun davalı ile aralarındaki ticari ilişki nedeniyle ve yine senede bağlanan 2006 tarihli bono bedellerine karşılık alındığını belirtmiştir. 130.000TL’lik senet alındığına ilişkin tarafların imzası bulunan ve davalının dayandığı “TUTANAKTIR” başlıklı belgede; bahsi geçen bononun önceden doğan hangi borca ilişkin alındığı belirtilmediğinden, bu 130.000TL’lik bononun dava konusu senetlerin bedeline karşılık verildiğini davalı tarafın ispatlaması gerekmektedir. Davalı, ayrıca banka vasıtasıyla ödeme yaptığını savunmuştur.

Bu durumda mahkemece, tarafların banka hesapları ve defterleri üzerinde ayrıntılı inceleme yapılıp, davalı tarafın dava tarihi itibariyle borcunun bulunup bulunmadığı saptanarak, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru olmamış, hükmün davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2.maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 26.10.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9189, Karar No: 2012/16580, Tarih: 17.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/9189 E.  ,  2012/16580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca göl mutlak koruma alanında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve bedelinin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10725, Karar No: 2021/6794, Tarih: 20.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/10725 E.  ,  2021/6794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

A) 2008 yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Sanığa yüklenen suçun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe 31.12.2008 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

B) 2009 yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında; savunmasında,... isimli kişinin kendisine, yanında sigortalı çalıştırmak üzere söz verdiğini, kimlik bilgilerini aldığını, fakat daha sonra üzerine şirket kurduğunu, atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1) Sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden suça konu faturaların (hangi tarihte ve kimin adına ne miktar ve tutarda düzenlendiğini gösterecek şekilde) listesinin istenmesi;

2) Suça konu fatura asıllarının, kullanan mükellefler veya vergi dairesinden sorularak temin edilmesi ile dosyaya getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını ve farklı bir kişiye ait olduğunu söylemesi halinde; ismi bildirilen kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

3) Sanık tarafından ismi bildirilen şahsın da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ile bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

4) Faturalardaki yazı ve imzaların sanık ya da sanık tarafından ismi bildirilen şahsa ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırı,

5) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 20.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4130, Karar No: 2020/1502, Tarih: 03.03.2020

**20. Ceza Dairesi         2018/4130 E.  ,  2020/1502 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Somut olayda dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karara dayalı olarak teknik araçlarla izleme, görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmış ve mahkemece suçun sübutu gizli soruçturmacı faaliyetleri sonucu tanzim edilen rapora dayandırılmıştır.

CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir.

Yapılan soruşturma işlemleri kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak;

1- Suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacı kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının araştırılması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip tutanak içeriği okunup diyecekleri sorulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Gizli soruşturmacının adli kolluk görevlisi olmadığının tespiti halinde “suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama” konusunda faaliyette bulunamayacaklarından bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilerek sanığın beyanı da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

3-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03/03/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4785, Karar No: 2014/13939, Tarih: 15.12.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/4785 E.  ,  2014/13939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2013/381-2014/65

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira parasının tahsiline yönelik icra takibine yapılan vaki itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalı borçlunun 13.05.2011 tarihli sözleşme gereği peşin ödemesi gereken 2013 yılı kirası 9.750 TL'yi ödemediğini, ödenmeyen kira bedelinin tahsili amacıyla icra takibi başlattıklarını, davalının takibe haksız olarak itiraz edip, takibi durdurduğunu belirterek itirazın iptalini ve takibin devamını istemiş, davalı borcu bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. HMK'nın 4. maddesinde '' Sulh hukuk mahkemeleri, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın; Kiralanan taşınmazların, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davaları görürler '' düzenlemesiyle sulh hukuk mahkemelerinin görevi belirlenmiş, yine aynı kanunun 1. maddesinde '' Mahkemelerin görevi, ancak kanunla düzenlenir. Göreve ilişkin kurallar, kamu düzenindendir '' hükmüne yer verilmiştir. Bu durumda görev kurallarının yargılamanın her aşamasında dikkate alınacağı, görevli mahkemenin de sulh hukuk mahkemesi olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken tahliye istemi bulunmadığından bahisle yazılı şekilde işin esasının incelenerek karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK'nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15.12.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/14547, Karar No: 2013/2212, Tarih: 04.03.2013

**20. Hukuk Dairesi         2012/14547 E.  ,  2013/2212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine ve orman kadastrosuna itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 18/04/2013 gün ve 2012/1270- 2012/5963 sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı ... vekili ile davacılar ... ve arkadaşları vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında.... Köyü 116 ada 2053 parsel sayılı 8916 Hektar 8119 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, orman niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir.

Davacı gerçek kişiler tarafından, ayrı ayrı esaslarda açılan dava dilekçelerinde; bir kısmının 116 ada 2053 nolu parsel içerisinden geçen ... Deresi kenarında, bir kısmının ise dava konusu parselin farklı mevkilerinde bulunan hudutlarını bildirdikleri dava konusu taşınmazlarda, çok eskiden beri tarım yapıldığı, bir kısım davacıların irsen intikal, bir kısım davacıların ise satın alma ile eklemeli zilyetliklerinin malik sıfatıyla 20 yılın çok üzerinde olduğunu, bir kısmında tapu ve vergi kaydı bulunduğunu, taşınmazların orman olmadığını ve tarım arazisi olduğunu, ileri sürerek taşınmazların adlarına tescili istemişlerdir.

Mahkemenin 2005/408, 409, 411, 412, 413, 414, 415, 419, 420, 421, 422, 423, 424, 425, 426, 427, 428, 429, 430, 431, 432, 433, 434, 435, 436, 437, 438, 439, 440, 441, 442, 443, 444, 445, 446, 447, 448, 449, 450, 451, 452, 453, 454, 455, 456, 457, 458, 459, 460, 461, 462, 463, 464, 465, 466, 467, 469, 470, 471, 472, 473, 474, 476, 478, 479, 480, 481, 482, 483, 484, 485, 486, 487, 488, 489, 490, 491, 492, 496, 497, 498, 499, 500, 501, 502, 503, 504 ve 549 Esas numaralarında dava konusu parsel hakkında toplam 88 adet dava açılmış olup, bu dosyalardan, 2005/409-350, 2005/414-351, 2005/415-352, 2005/422-355, 2005/423-356, 2005/424-357, 2005/427-358, 2005/428-214, 2005/432-215, 2005/435-216, 2005/438-359, 2005/439-429, 2005/445-360, 2005/446-361, 2005/447-362, 2005/448-363, 2005/453-364 2005/456-365, 2005/459-367, 2005/460-368, 2005/461-369, 2005/470-587, 2005/473-370, 2005/474-371, 2005/476-218, 2005/481-220, 2005/484-373 Esas ve Karar numaralı dava dosyalarında gerçek kişi davalarının reddine karar verilerek temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Mahkemece ret kararı ile kesinleşen dava dosyaları dışındaki 2005/491-503, 2005/452-554, 2005/501-509, 2005/485-501, 2005/457-366, 2005/492-504, 2005/483-500, 2005/420-485, 2005/451-492, 2005/449-491, 2005/498-506, 2005/437-552, 2005/480-498, 2005/471-495, 2005/454-568, 2005/500-508, 2005/436-551, 2005/433-487, 2005/478-497, 2005/502-510, 2005/503-511, 2005/463-569, 2005/469- 494, 2005/411-565, 2005/440-553, 2005/419-550, 2005/504-512, 2005/444-490, 2005/443-489, 2005/488-502, 2005/490-571, 2005/434-488, 2005/431-586, 2005/487-556, 2005/412-549, 2005/413-566, 2005/1-475 sayılı dosyalarında ise, her dosyada yapılan keşif ve uygulama sonunda alınan raporlar doğrultusunda gerçek kişilerin davalarının kısmen veya tamamen kabulüne karar verilmiştir.