muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7827, Karar No: 2017/5466, Tarih: 12.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/7827 E.  ,  2017/5466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık ile temyiz kapsamı dışında olan diğer sanık ...'ın, ...'e ait çalıntı boş çek yaprağını sahte olarak düzenledikleri iddiasıyla resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; suça konu çekin iğfal kabiliyeti yönünden mahkemece incelenmediği, çekin arka yüzünde bulunan birinci ve ikinci ciranta imzalarının sahte olup olmadığının araştırılmadığı anlaşılmakla, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi bakımından; belgelerde sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayini hakime ait olup, suça konu çek aslı huzurda incelenmek suretiyle, özellikleri duruşma tutanağına yazılıp, Türk Ticaret Kanunu'nda öngörülen zorunlu unsurları taşıyıp taşımadığı belirlenerek, gerekçede aldatıcılık niteliği ve zorunlu unsurları havi çek olup olmadığı hususları irdelenip, denetime olanak verecek şekilde suça konu çek aslının dosya içerisinde bulundurulması, çekin arka yüzündeki birinci ve ikinci ciranta imzalarının, şirketler adına imza atmaya yetkili kişiler tarafından atılıp atılmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de; sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14855, Karar No: 2014/12221, Tarih: 03.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/14855 E.  ,  2014/12221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2012/364-2013/326

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı tarafa yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432 ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE,03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12584, Karar No: 2023/3286, Tarih: 18.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/12584 E.  ,  2023/3286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2014/729 Esas, 2015/738 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında müştekiye yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2014/729 Esas, 2015/738 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.03.2021 tarihli ve 2021/2701 Esas, 2021/4982 Karar sayılı kararıyla;

"a)Karar tarihinde ceza infaz kurumunda bulunan sanığın son duruşmada hazır bulundurulmadan ya da SEGBİS sistemi ile duruşmaya katılımı sağlanmadan mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

b)Hak yoksunlukları açısından sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması.."

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2021 tarihli ve 2021/130 Esas, 2021/772 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz sebebi mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, vesaire ilişkindir.

2. Katılan vekilinin temyiz sebebi asgari hadden ceza verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz sebebi mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, vesaire ilişkindir.

2. Katılan vekilinin temyiz sebebi asgari hadden ceza verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Kıskançlık meselesinden çıkan tartışmada sanığın eliyle darp ettiği müştekiyi orta (2.) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Müşteki soruşturma aşamasında dinlenmiş, sanık suçlamayı inkar etmiş, sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin ... Adli Tıp Şubesi'nce tanzim olunan 08.05.2014 tarihli raporda; ''..alın sağda 2x1 cm.lik ödem, sağ ayak 4. metakarp kemiğinde fraktür mevcut olup; basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği, kemik kırığının hayati fonksiyonlarına etkisinin orta (2.) derecede olduğu.." şeklinde tespitlere yer verildiği görülmüştür.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sübut Yönünden

Müştekinin olayın sıcaklığı ile alınan 14.03.2014 tarihli beyanını destekleyen Adli Tıp raporunun içeriği ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğu anlaşılmakla mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Temel Cezanın Tayini Yönünden

Suçun işleniş biçimini ve meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığına göre, 5237 sayılı Kanunun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temel cezanın alt sınırdan (1 yıl hapis) tayin edilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Vesair Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2021 tarihli ve 2021/130 Esas, 2021/772 Karar sayılı kararında sanık ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35942, Karar No: 2016/2553, Tarih: 15.02.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/35942 E.  ,  2016/2553 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

MAHKEMESİ :##########Sulh Ceza Mahkemesi

##########

##########

##########

SUÇ : Tehdit

##########

HÜKÜM : Mahkumiyet

##########

##########

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, aralarında kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptığı şikayetçiden hakkını almaya yönelik bir deyim olarak kullandığı, söyleniş biçimine ve anlamına göre şikayetçinin beden ve hayatına yönelmeyen "... ben kimin ayağını nasıl kaydıracağımı bilirim, bu daireyi size yedirmem" şeklindeki sözlerin tehdit suçunu oluşturmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

##########

##########

##########

##########

##########

##########
Yargıtay — Esas No: 2013/22805, Karar No: 2014/31450, Tarih: 03.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/22805 E.  ,  2014/31450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/200878

MAHKEMESİ : Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2012

NUMARASI : 2011/570 (E) ve 2012/1050 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahallinde yapılan keşif sonrası düzenlenen 09.04.2012 tarihli bilirkişi raporu, tanıklar H.. A.., M. S., Y. E. S.'ın beyanlarıyla suça konu kaçak imalatların 12.10.2004 tarihinden önce yapıldığının anlaşılması karşısında, sanığın beraati yerine “tutulan tutanağın 08/08/2011 tarihli olduğu, suçun da bu tarihten itibaren oluştuğu” biçimindeki yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık M.. S.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15003, Karar No: 2014/7554, Tarih: 13.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2012/15003 E.  ,  2014/7554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, ...3. İcra Müdürlüğünün 2009/24710 sayılı takip dosyasından, 17.01.2011 tarihinde davacıya ait işyerindeki malların haczedildiğini, haciz yapılan yerin borçlu ile bir ilgisi olmadığından hiç haciz yapılmaması gerekirken İİK'nun 99.maddesine göre yapılmaması işleminin hatalı olduğunu belirterek icra müdür işlemini şikayet etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, borçlu ve 3.kişinin muvazalı ilişkiler içerisinde olduklarından, haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yasal düzenlememer ve icra dosyası tapsamına göre haczin İİK'nun 99.maddesine göre yapılmasında usule aykırılık olmadığından bahisle davanın reddine karar vermiş hüküm davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde ve değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına,alacaklının süresinde dava açtığının da anlaşılmış bulunmasına göre davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 6,80 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 13.5.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4700, Karar No: 2022/1666, Tarih: 28.03.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/4700 E.  ,  2022/1666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki asıl ve birleşen davalarda davacı Yılmazlar Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile asıl ve birleşen davalarda katılma yolu ile davalı ... ( Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü) vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı vekili, davacı ile TKİ arasında 02/08/2012 tarihinde ... Müessese Müdürlüğü S-49 Panosu üst+ara dekapaj, kömür kazı, yükleme ve stoklama ve 14/05/2012 tarihli ... Müessese Müdürlüğü Ayvalı-2 Panosu üst+ara dekapaj, kömür kazı, yükleme, nakliye ve stoklama ile alt geçit yapımı işi ile ilgili iki adet sözleşme imzalandığını, daha sonra sözleşme tarafı olan TKİ'nin, ... Müessese Müdürlüğünün 05/11/2012 tarihli yazı ile 01/11/2012 tarihinden itibaren söz konusu sözleşmelerin ...'a devredildiğinin taraflarına bildirildiğini, iki tarafın da kamu kurumu olması sebebiyle müvekkilinin devre itirazı olmadığını, bu tarihten itibaren sözleşme hükümlerinin ... ile davacı arasında ifa edildiğini, davacı şirketin sözleşme hükümlerine göre yaptığı işlerin karşılığı olan ödemelerin ... tarafından ödendiğini, ... Genel Müdürlüğü Özelleştirme ve Devredilen Santraller Genel Müdürlüğünden gelen 13/08/2013 tarihli iki adet yazı ile ... ve ... Termik Santrali'nin 17/06/2013 tarihinden itibaren ... ... Elektrik Üretim A.Ş.'ye devredildiğinin ve bu sözleşmelerle ilgili tüm hak ve yükümlülüklerin ... ... Elektrik Üretim A.Ş.'ye devredileceğinin bildirildiğini ve bu yeni muhataplığı davacı şirketin kabul edip etmediğinin sorulduğunu, davacının ise 15/08/2013 tarihli iki adet cevap dilekçesiyle muhataplığı kabul etmediğini davalıya bildirdiğini, davalı tarafından davacı şirkete bugüne kadar tüm istihkaklarının ve faturalandırılan diğer alacakların ödendiğini, banka havaleleriyle de davalı ile davacı şirket arasındaki sözleşmesel bağın devam ettiğinin kanıtlandığını, davacının söz konusu iki faturayı önce elektronik ortamda 24/12/2014 tarihinde davalıya gönderdiğini, davalının faturalara itiraz etmediğini, daha sonra davacı şirket yetkililerinin, faturaları 26/12/2014 tarihinde elden 81257 evrak kayıt numarasıyla davalı teşebbüsün bulunduğu müdürlüğe elden teslim ettiğini, yine bir itiraz olmadığını, davacı şirket yetkililerinin şifai olarak defalarca talepte bulunmasına, müzakereler yapılmasına, söz konusu alacağın davalı tarafından kabul edilmesine rağmen herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 1.990.849,17 TL'nin davalıdan talep tarihi olan 25/09/2014 tarihinden işleyecek avans faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davalarda da aynı sebeplerle farklı tarihli ÖTV fiyat farkı alacağı, hakediş alacağı ve sözleşme fesih tazminatı talep ve dava edilmiştir.

Birleşen davalarda da aynı sebeplerle farklı tarihli ÖTV fiyat farkı alacağı, hakediş alacağı ve sözleşme fesih tazminatı talep ve dava edilmiştir.

Asıl ve bileşen davalarda davalı vekili; ... ... Elektrik Üretim A.Ş. ile imzalanan devir sözleşmesinin 8.4 maddesinin devir tarihi (17/06/2013) sonrası dönemin tüm hak ve yükümlülüklerinin alıcı şirketi ilgilendirdiği hükmüne istinaden, ... ... Elektrik Üretim A.Ş.'ye fatura edildiğini, ancak ... ... Elektrik Üretim A.Ş.'nin bahse konu faturaları kabul etmediğini, bu durum üzerine devir sonrası döneme ait davalı adına kesilen faturaların davacıya iade edildiğini, davacı ile davalı arasındaki sözleşmelerin yürürlükte olduğunu, ancak davacının sözleşme kapsamında yapmış olduğu işlerin ve bu işler sonucunda düzenlenen hak edişlerin tamamen davacı ile ... ... Elektrik Üretim A.Ş. yetkililerinin mutabakatı ile yapıldığını ve bu süreçte davalının herhangi bir dahlinin olmadığını, davacı ile ... ... Elektrik Üretim A.Ş. arasında gerçekleşen sözleşmesel ilişkide kendi rollerinin fatura ödenmesine aracılık yapmaktan öteye gitmediğini, fatura bedellerinin ... ... Elektrik Üretim A.Ş.'den tahsil edildikten sonra davacıya ödendiğini, bu durumda da davacı ile ... ... Elektrik Üretim A.Ş. arasında devam eden dava konusu sözleşmelerde ...'ın taraf olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamında; işin ifası devam ederken SeyitömerTermik Santrali ve Linyit İşletmeleri Müessese Müdürlüğünün 23/10/2012 tarihinde yine bir kamu idaresi olan... A.Ş.'ye devredildiği, asıl dava ile birleşen davalar yönünden uyuşmazlık konularının sözleşmelerin ifa edildiği ... Termik Santrali ve Linyit İşletmesinin Özelleştirme Yüksek Kurulunun 15/03/2013 tarihli kararı ile 17/06/2013 tarihinde özel bir şirket olan ... ... Elektrik Üretim A.Ş.'ye İşletme Hakkı Devir ve Satış Sözleşmesi ile devredilmesiyle ortaya çıktığı, idarelerin sözleşme devri konusuna ilişkin olarak aynı Kanunun "Hüküm Bulunmayan Haller" başlıklı 36.maddesindeki "Bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde Borçlar Kanunu hükümleri uygulanır" hükmü dikkate alınarak idarelerin sözleşme devirlerinin Borçlar Kanunu'nun ilgili maddesi çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği, 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun "Sözleşmenin Devri" başlıklı 205. maddesi uyarınca sözleşmenin devrinin hukuken gerçekleşebilmesi için sözleşmede kalan tarafın devre onayı gerektiği, somut olayda sözleşmede kalan taraf olan davacının onayı alınmadan devrin gerçekleştiği, davalı ...'ın devir işlemleriyle ilgili olarak davacı yana bildirimde bulunduğu ancak davacının böyle bir devir işleminin kendilerine danışılmadan yapılmasının uygun olmadığını ve ... A.Ş.'nin muhataplığını kabul etmediğini bildirdiği, davacı ile ... ... A.Ş. arasında düzenlenen Devir Sözleşmesinin 8.4 maddesi de dikkate alındığında davacının taraf değişikliğini kabul etmemesi neticesinde davalı ...'ın Yılmazlar Madencilik ile imzalanan sözleşmelerde taraf olarak kalmaya devam edeceği gerekçesiyle asıl ve birleşen 3 davanın kabulüne, sözleşmenin feshinden kaynaklanan tazminat talebi içeren 2 birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesince istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Mahkemece TBK’nun 205. maddesi gereğince taraflar arasındaki ilişki sözleşme devri olarak yorumlanmış ve buna göre karar verilmiş ise de, davalı ... ile ...arasında imzalanan sözleşme ‘sözleşme devri’’ mahiyetinde olmayıp işletme hakkı devridir. Özelleştirme Yüksek Kurulunun 15/03/2013 tarih ve 2013/55 sayılı kararına istinaden davalı ... ile ... ... Elektrik Üretim A.Ş. arasında 17/06/2013 tarihinde ... Termik Santrali, Santral Tarafından Kullanılan Taşınmazlar, ... Linyitleri İşletmesi Tarafından Kullanılan Taşınır ve Taşınmazların Satışına 2594. 31743 ve 200702650 nolu Maden Ruhsatları ve Bu Ruhsatların Kapsadığı Maden Sahalarının İşletme Hakkının Verilmesine İlişkin Satış ve İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi imzalanmıştır. Uyuşmazlığın işletme hakkı devir sözleşmesi hükümlerine göre incelenip sonuçlandırılması gerekmektedir. Bu nedenle TBK’nun 205. maddesine dayanılarak karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebebine göre davalı vekilinin diğer, davacı vekilinin de tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesinin 2021/125 Esas, 2021/398 Karar sayılı ve 15.04.2021 günlü kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi hükmünün davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 28.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.