muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1644, Karar No: 2014/31520, Tarih: 11.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/1644 E.  ,  2014/31520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/233413

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2012

NUMARASI : 2010/801 (E) ve 2012/717 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Yargılama aşamasında ilk celse dışında tüm duruşmalarda hazır bulunan sanığın, yargılandığı mahkemede iddianame okunmadan, yasal hakları hatırlatılmadan ve savunması alınmadan, CMK'nın 98. maddesi gereğince çıkarılan yakalama emrinin Pendik 1. Sulh Ceza Mahkemesince 13.03.2011 tarihinde yerine getirilmesi sırasında tespit edilen savunma ve ek savunmasıyla yetinilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 147 ve 191. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Yargılama aşamasında ilk celse dışında tüm duruşmalarda hazır bulunan, olumsuz tavır sergilediğine dair hakkında tespit ve değerlendirme bulunmayan, pişmanlığını dile getirerek hakkında beraat kararı verilmesini isteyen sabıkasız sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesine aykırı olarak; sanığın cezasından takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına karar verilmesinin, yeniden suç işlemeyeceğine kanaat gelmediği yönündeki olumsuz sonuca nasıl ulaşıldığının ve cezasının ertelenmemesinin gerekçeleri açıklanmadan, sanığın isteminin reddine dair dayanaklar gösterilmeden, zararı tazmin etmeyerek pişmanlığını ortaya koyacak tutum ve davranışı göstermediğinden bahisle, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62 ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık N.. Ü.. ve müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17173, Karar No: 2023/11627, Tarih: 31.10.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/17173 E.  ,  2023/11627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/960 E.-2020/1559 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul/Taraf Vekillerinin İstinaf Taleplerinin Kısmen Kabulü

İLK DERECE

MAHKEMESİ :Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/1228 Esas-2019/22 Karar

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; 29.11.2015 tarihinde karşıdan karşıya geçmeye çalışan müvekkili ...'e davalı sürücü ...'nın sevk ve idaresindeki aracın çarpması sonucunda davacı ...'in sol ayak parmaklarının kesilmek zorunda kaldığını, yaralanma sebebiyle davacının ciddi manevi zararlara uğradığını, iyileşme ihtimali bulunmadığını, sürekli maluliyet sebebiyle derin üzüntü ve ıstırap yaşadığını, yaralanan ...'in eşi olan ...'in de eşinin yaralanması sebebiyle onun yardımından mahrum kaldığını, ...'in çocukları olan diğer davacıların da annelerinin yaralanmasından olumsuz etkilendiğini, hayatlarının alt üst olduğunu, araç işleten sıfatıyla diğer davalı ... ...'nın tazminattan sorumluluğu bulunduğunu, kazaya karışan aracın manevi tazminatı da içeren genişletilmiş kasko poliçesi sebebiyle diğer davalı ... Japan Sigorta A.Ş.'nin de davalı gösterildiğini ileri sürerek ...'in için 100.000 TL, diğer davalılar için ayrı ayrı 30.000 TL olmak üzere toplam 400.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar... ve ... ... vekili cevap dilekçesinde; ceza yargılamasında davacının asli kusurlu bulunduğunu, ...'ya atfedilen tali kusuru da kabul etmediklerini, istenen tazminat miktarının fahiş olduğunu, davacının ceza yargılaması sırasında şikayetten vazgeçtiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Karayolları Trafik Kanunu 97 nci madde gereğince başvuru yapılmadığından dava şartı gerçekleşmediğini, kusur oranlarının Adli Tıp Kurumunca tespitini istediklerini, zararla kusur arasında illiyet bağının araştırılmasını, istenen manevi tazminatın fahiş olduğunu, limitle sınırlı biçimde sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; Karayolları Trafik Kanunu 97 nci madde gereğince başvuru yapılmadığından dava şartı gerçekleşmediğini, kusur oranlarının Adli Tıp Kurumunca tespitini istediklerini, zararla kusur arasında illiyet bağının araştırılmasını, istenen manevi tazminatın fahiş olduğunu, limitle sınırlı biçimde sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; " ..davalı ... ...'nın ATK Trafik İhtisas Dairesi'nin raporu ile tespit olunduğu üzere %15 oranında kusurlu olarak kazaya ve davacı ...'in ayak parmaklarının kesilmek suretiyle yaralanmasına sebebiyet olduğu, ...'in kaza ve yaralanma nedeniyle acı ve elem duyduğu, kaza ile yaralanma ve ...'in ayak parmaklarının kesilmesi nedeniyle diğer davacıların acı ile elem duyacakları, ...'in malul kaldığı hayatını kazadan önceki gibi sürdüremeyeceği, TBK.nun 56 ncı maddesindeki şartların mevcut olduğu, aracı kullanan ..., aracın kayıt maliki ... ... ve sigorta şirketi Sompo Japon Sigorta A.Ş ile birlikte manevi tazminattan sorumlu olacakları gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 15.000,00 TL manevî tazminatın, 29.11.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan birlikte alınarak davacı ...'e verilmesine, davacı ... için 7.500,00 TL manevî tazminatın, 29.11.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan birlikte alınarak davacı ...'e verilmesine, davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ... ve ... için 5.000,00'er TL manevî tazminatın, 29.11.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan birlikte alınarak her bir davacıya ayrı ayrı verilmesine. Her bir davacı lehine ayrı ayrı 2.725'er TL vekalet ücreti verilmesine " karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesi ile; davacı ...’in trafik kazasında asli kusurlu sayılmasının doğru olmadığını, kazaya dair tutulan tutanaklar, kazanın oluş şekli ve yapılan belirlemelerin kazanın meydana gelmesinde asli kusurlunun davalı ... ... olduğunu ortaya koyduğu, davalının çok hızlı ve dikkatsiz olduğunu bu nedenlerle davalının asli kusurlu sayılması gerektiğini, davacılar lehine belirlenen değerlerin çok düşük olduğunu, davacı ...’in ayak parmaklarının tamamını kaybettiğini, sürekli sakat kaldığını, tazminat oranlarının düşük olduğunu, yargılama gideri hesabında hata yapıldığını, davacılar tarafından 2.050,30 TL yargılama gideri yapılmasına rağmen 140,96 TL'sinin davalılardan tahsiline karar verildiğini belirterek mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalılar... ve .... ... vekili istinaf dilekçesi ile; kazanın meydana gelmesinde davalının kusuru bulunmadığını, Bursa 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/175 esas sayılı dosyasında aldırılan rapor ile asıl kusurun davacıda olduğunun sabit olduğunu, eksik inceleme yapıldığını, manevi tazminat miktarlarının fahiş olduğunu, tüm davacıların tek bir avukat ile temsil edildiğinden her bir davacı lehine avukatlık ücretine hükmedilmesinin haksızlık olduğunu, lehine verilen vekalet ücretinin de düşük olduğunu belirterek mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı ... Japan Sigorta A.Ş. vekili istinaf dilekçesi ile; manevi tazminat miktarının yüksek olduğunu, zira tüm kusurun davacıda olduğunu, dava öncesi şirkete başvuru yapılmadığından temerrüt tarihinin dava tarihi olması gerektiğini belirterek mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Davalı ... Japan Sigorta A.Ş. vekili istinaf dilekçesi ile; manevi tazminat miktarının yüksek olduğunu, zira tüm kusurun davacıda olduğunu, dava öncesi şirkete başvuru yapılmadığından temerrüt tarihinin dava tarihi olması gerektiğini belirterek mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ".. tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, B.K.’nun 47 nci maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nasafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılması gerektiği, dolayısıyla davacılar için takdir olunan manevi tazminatların hakkaniyete uygun olduğu, davacı ...'e ait ATK raporuna göre yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek düzeyde olduğu, vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin ağır (6.) derecede etkileyecek nitelikte olduğu, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olduğu dikkate alınarak 6098 Sayılı TBK'nın 56/2 nci fıkrası gereğince ağır bedensel zarar veya ölüm hâlinde, zarar görenin veya ölenin yakınlarına da manevi tazminat olarak uygun bir miktar paranın ödenmesine karar verilebileceğinden zarar görenin eş ve çocukları lehine manevi tazminata hükmedilmesinin doğru olduğu, ihtiyari dava arkadaşı olan davacıların kazazedenin yaralanması nedeniyle ayrı ayrı manevi tazminat talebinde bulunmuş olmasının, her birinin davasının diğerinden bağımsız olması ve aralarında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunanların usul ekonomisi ilkesi dikkate alınarak birlikte dava açtıkları durumda da esasen birden fazla dava olduğu dikkate alınarak; her bir davacı yönünden lehine hükmedilen manevi tazminat miktarına göre ayrı ayrı vekalet ücreti verilmesinin hukuka uygun olduğu, aynı şekilde ihtiyari dava arkadaşı olan davalıların her birinin davasının diğerinden bağımsız olması ve aralarında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunanların usul ekonomisi ilkesi dikkate alınarak birlikte dava açıldığı durumda da esasen birden fazla dava olduğu dikkate alınarak; her bir davalı yönünden red edilen manevi tazminat miktarına göre lehlerine ayrı ayrı vekalet ücreti verilmesinin gerektiği, sigorta şirketi yönünden dava tarihinden önce davacılar tarafından bir başvuruda bulunulmadığı dolayısıyla temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle dava tarihi itibari ile yasal faize hükmedilmesi gerektiği ve davacılar tarafından yapılan yargılama gideri açısından kabul ve red oranına göre lehlerine hükmedilen yargılama gideri miktarının düşük bulunduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının kısmen kabulüne, mahkemenin kararının kaldırılmasına, HMK’nın 353/1-b/2. maddesine göre yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına ve kararın vekalet ücretleri, yargılama giderleri, sigortacı için faiz başlangıç tarihi yönünden düzeltilmesine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; kusur oranına itiraz ettiklerini, asli kusurlu olan kişinin... olduğunu zira kendisinin çok hızlı ve dikkatsiz olduğunu, hükmedilen manevi tazminat miktarlarının çok düşük olduğunu, tüm davacıların hayatlarının alt üst olduğunu, davalılar yararına tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından manevi tazminat teminatını da içeren kasko sigorta poliçesi ile teminat altına alınan aracın yaya konumunda bulunan davacılardan ...'e çarpması sonucunda davacının malül kalması nedeniyle bu davacı ve yakınlarının manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 281, 341, 357, 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu, 50 nci, 56 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile dosyada mevcut kusur raporlarının hüküm kurmaya ve denetime elverişli bulunmasına ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

31.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11589, Karar No: 2016/9658, Tarih: 28.04.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/11589 E.  ,  2016/9658 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı vekilinin işveren tarafından alınan işletmesel karar nedeniyle istihdam fazlası oluştuğu ve belirlenen sosyal seçim kriterlerine uygun olarak yapılan feshin geçerli nedene dayalı olduğu savunulmasına karşın yeni teknoloji uygulanmaya başlandığı, bu nedenle istihdam fazlası oluştuğu, davacının eğitimlere rağmen yeni teknolojiye ayak uyduramadığının ispatlanamadığı gibi davacının sağlık sorunları bulunduğu ve/veya performansının da düşük olduğu bu nedenle iş akdinin feshine karar verilen kişiler arasında olduğu hususlarının da ispatlanamadığının anlaşılmasına göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 28.04.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3455, Karar No: 2014/8488, Tarih: 25.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3455 E.  ,  2014/8488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetvelindeki sıraya şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi vekili, şikayet dışı borçlunun menkul mallarının satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde, şikayet olunanın alacağına birinci sırada yer verildiğini, oysa şikayet olunanın haczin konulduğu 02.02.2013 tarihinden itibaren altı ay içinde satış talep ederek satış avansını ödemememesi nedeniyle İİK m. 106 ve 110 hükmü uyarınca haczinin kalktığını ileri sürerek, 04.10.2013 tarhli sıra cetvelinin iptaline, haciz kalktığı için kendisine pay ayrılan şikayet olunan alacaklısı olduğu icra dosyasının sıradan çıkartılmasına ve satış bedelinin müvekkilinin takip dosyasına gönderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; sıra cetveli yapılan ... 1.İcra Müdürlüğü'nün 2013/627 E. sayılı dosyasında 15.04.2013 tarihinde yasal altı aylık süre içinde satış istenilip satış avansının yatırıldığı, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

İİK'nın 6352 sayılı Kanun ile değişik 106. maddesi, "Alacaklı haczolunan mal taşınır ise hacizden itibaren altı ay, taşınmaz ise hacizden itibaren bir yıl içinde satılmasını isteyebilir." hükmünü; İİK'nın 110. maddesi, " Bir malın satılması kanuni müddet içinde istenmez veya icra müdürü tarafından verilecek karar gereği gerekli gider onbeş gün içinde depo edilmezse veya talep geri alınıp da kanuni müddet içinde yenilenmezse o mal üzerindeki haciz kalkar. " hükmünü içermektedir. Haciz düşse dahi icra takibi ayakta kalmaya devam eder.

Somut olayda, şikayet olunanın alacaklı olduğu ... 1. İcra Müdürlüğü'nün 2013/627 Esas sayılı takip dosyasında 15.01.2013 tarihinde kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe başlandığı, ödeme emrinin 22.01.2013 tarihinde borçluya tebliğ edildiği, şikayet olunan tarafından 02.02.2013 tarihinde bedeli paylaşımı konu menkullere haciz konulduğu, altı aylık sürede satış istenip masraf yatılmadığı, satış talebinin 14.08.2013 tarihinde yapılıp avansın 18.09.2013 tarihinde yatırıldığı, buna göre haczinin düştüğü anlaşıldığından mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, 15.04.2013 tarihli 56,85 TL. bedelli makbuzda, "Haciz, Teslim ve Satış Harcı" yazmakta ise de, makbuzun dayanağı bir satış talebi olmadığı ve makbuzun alacaklı vekilinin yeni haciz talebine yönelik olduğu gözardı edilerek, dosyada satış süresinde yapılmış bir satış talebinin bulunmadığı ve satış avansı yatırılmadığı halde aksinin kabulü ile şikayetin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayet olunan yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4525, Karar No: 2024/740, Tarih: 23.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/4525 E.  ,  2024/740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/550 E., 2016/221 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

2. Sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 23.10.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3. Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2016 tarihli ve 2015/550 Esas, 2016/221 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesi, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; hükmün usûl ve esasa aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

09.11.2014 tarihli teknik tespitte, sanığın idrarında uyuşturucuya (THC) rastlanıldığı, 17.12.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, sanığın belirlenen yükümlülüklere uymaması üzerine 20.03.2015 tarihli tebligatla uyarılmasının ardından bu davete uymayarak bir yıl içerisinde ikinci kez yükümlülüğünü ihlal ettiği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİNİN KABULÜNE GÖRE)

09.11.2014 tarihli teknik tespitte, sanığın idrarında uyuşturucuya (THC) rastlanıldığı, 17.12.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, sanığın belirlenen yükümlülüklere uymaması üzerine 20.03.2015 tarihli tebligatla uyarılmasının ardından bu davete uymayarak bir yıl içerisinde ikinci kez yükümlülüğünü ihlal ettiği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

17.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 21 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yapılan tebligatında, tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip olup, isim vermekten imtina edemeyeceğinden, tebligatın, isim ve imzadan imtina eden komşuya haber verilmesi nedeniyle usulsüz olduğu, 17.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı anlaşıldığından;

5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2016 tarihli ve 2015/550 Esas, 2016/221 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.