muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21160, Karar No: 2017/16263, Tarih: 27.01.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19575, Karar No: 2015/21128, Tarih: 02.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/19575 E.  ,  2015/21128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 10/02/2015

Numarası : 2014/710-2015/98

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 02/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14326, Karar No: 2024/9893, Tarih: 10.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/14326 E.  ,  2024/9893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2715 E., 2021/2210 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kuşadası 1. Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

SAYISI : 2015/311 E., 2019/1250 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın davalılar ... ile İller Bankası A.Ş. vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar İller Bankası A.Ş. vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Davalı ... Belediye vekilince davacılar murisinin ... Su ve Kanalizasyon Müdürlüğü bünyesinde çalıştığını, 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi Kurulması ile İlgili Kanun hükümleri uyarınca Aydın Valiliği Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunun 07.03.2014 tarih ve 24 sayılı kararı ile ilgili müdürlüğün tüm ekipman ve personeli ile Aydın Büyükşehir Belediyesine geçiş kararı alındığını iddia etmesi karşısında adı geçen Belediye Başkanlığı biriminin Aydın Büyükşehir Belediye Başkanlığına devir olup olmadığı hususu ile devir varsa 6360 sayılı Kanun gereğince yapılan protokollerin, devir tasfiye komisyon kararlarının ve ilgili diğer bilgi belgelerin dosya içerisinde yer almadığı, davaya konu iş kazası ile ilgili olarak ceza dosyasının akıbetinin, iddianame düzenlenip düzenlenmediği, iddianame düzenlenmiş ise ceza mahkemesi dosya akıbeti ile dosya asıl veya örneğinin, dava konusu iş kazası olayında vefat eden diğer Belediye personeli mirasçıları ile yaralanan Belediye personelinin ( Aytaç Kınacı 'nın) açmış olduğu tazminat dosyalarının ve kurumun iş bu dosya davacılar murisi dışında diğer ölen ve yaralanan işçilerin hak sahiplerine veya işçiye yapılan yardımların tahsiline ilişkin rücu dosyalarının aslı veya örneğinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla;

1-Davalı ... ilgili birim ve personeli hakkında 6360 sayılı Kanun gereğince yapılan protokollerin, devir tasfiye komisyon kararlarının ve ilgili diğer bilgi belgelerin celp edilmesi,

2- Davaya konu aynı kaza olayında vefat eden veya yaralanan diğer Belediye personeli mirasçılarının veya sigortalıların açmış olduğu tazminat dosyaları ile SGK tarafından açılan rücuen tazminat dava dosyaları aslının, mümkün olmaması halinde ise mahallince aslı gibidir onayı içeren örneğinin temin edilerek dosyaya eklenmesi,

2- Davaya konu aynı kaza olayında vefat eden veya yaralanan diğer Belediye personeli mirasçılarının veya sigortalıların açmış olduğu tazminat dosyaları ile SGK tarafından açılan rücuen tazminat dava dosyaları aslının, mümkün olmaması halinde ise mahallince aslı gibidir onayı içeren örneğinin temin edilerek dosyaya eklenmesi,

3-Davaya konu iş kazası ile ilgili olarak yürütülen soruşturma dosyasının akıbeti, iddianame düzenlenip düzenlenmediği, iddianame düzenlenmiş ise ceza mahkemesi dosya akıbeti sorularak soruşturma dosyası veya ceza dosya aslının, mümkün olmaması halinde ise mahallince aslı gibidir onayı içeren örneğinin temin edilerek dosyaya eklenmesi,

Bu itibar ile bahsi geçen eksikliklerin ikmali sonrasında temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

10.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3546, Karar No: 2014/7372, Tarih: 05.06.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/3546 E.  ,  2014/7372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağı nedeniyle tahliye istekli olarak başlatılan icra takibi gereğince düzenlenen ödeme emrine borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur.Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine,karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve davanın 30 günlük yasal ödeme süresi beklenmeden açıldığına göre davacının tahliyeye ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının kira alacağına yönelik temyiz itirazlarına gelince; Davacı 9/10/2013 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde aylık 266 TL’den 2012 yılı aralık ve 2013 yılı ocak ayından ekim ayına kadar işleyen aylar kirası toplamı 2922 TL’nin faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir. Borçlu itirazında kira akdine, kira miktarına ve imzasına da itiraz etmediğine göre kira akti İİK. 68/1 maddesi anlamında "imzası ikrar edilen ve borç ikrarını içeren bir belge" haline gelmiştir. Davalı borçlu kiranın ödendiğini İİK’nun 269/c maddesinde yazılı belgelerle kanıtlamalıdır. Davalı borçlu dosyaya ödemeye ilişkin PTT havale makbuzlarının fotokopilerini sunmuş ise de sunulan dekontlar takibe konu aylara ilişkin olup olmadığı anlaşılmadığı için İİK’nun 269/c anlamında belge sayılmaz. Bu durumda ödeme kanıtlanamamıştır. Bu durumda mahkemece itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken istemin reddine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle tahliyeye ilişkin kararın ONANMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın alacağa yönelik olarak BOZULMASINA ve onanan kısım için temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1398, Karar No: 2013/3157, Tarih: 27.02.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/1398 E.  ,  2013/3157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 50.000 TL manevi tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın davalı ... yönünden reddi, diğer davalılar yönünden dosyanın tefriki cihetine gidilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, davalı ...'ın çalışanı olan ...'nın, davacıların müşterek çocuğu 1995 doğumlu ....'in ayağını davalının azmettirmesiyle arabayla ezerek yaralanmasına sebebiyet vermesi sonucu, çocuğun çektiği ızdırap, elem ve ruhsal bütünlüğüne verilen zararın karşılanması amacıyla, 50.000 TL manevi tazminatın istihdam eden ve azmettiren sıfatı bulunduğu iddia edilen davalıdan tahsili talep ve dava edilmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davalının azmettirme gibi bir eyleminin olmadığını, hakkında açılmış bir ceza davası ya da verilmiş bir hüküm bulunmadığını, olaydan hemen sonra....'in çalışmaya başlaması nedeniyle ruhsal çöküntü yaşamadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, küçük ....'nın davalı ...'a ait işyerinde çırak olup, müşteriye ait arabayı davacının üzerine sürmek suretiyle yaraladığı, olayın meydana gelmesinde davalı ...'ın kışkırtma eylemini gerçekleştirdiğine ilişkin yeterli delil ve belge bulunmadığı gibi bu konuda savcının takipsizlik kararı verdiği, ayrıca BK. 55. mad. istihdam edenin sorumluluğunu düzenlediği, olayımızda çırak ....'nin eylemi ile istihdam eden arasında yasanın aradığı şekilde illiyet kurulmadığının anlaşıldığı gerekçesi ile davalı ... hakkındaki davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

BK'nun 55/1.maddesine göre; ''Başkalarını istihdam eden kimse, mahiyetinde istihdam ettiği kimselerin ve amelesinin hizmetlerini ifa ettikleri esnada yaptıkları zarardan mesuldür. Şu kadar ki, böyle bir zararın vukubulmaması için hal ve maslahatın icabettiği bütün dikkat ve itinada bulunduğunu yahut dikkat ve itinada bulunmuş olsa bile zararın vukuuna mani olamıyacağını ispat ederse mesul olmaz.'' ( TBK m.66 )

Borçlar Kanununun 55.maddesi hükmü gereğince adam çalıştıranın sorumlu tutulabilmesi için; zararın çalışanın hukuka aykırı eyleminden doğması ve zarar ile çalışanın eylemi arasında uygun illiyet bağının bulunması yeterlidir.

Bu koşulların varlığı halinde çalıştıranın kendisine yükletilmiş olan özen gösterme yükümlülüğünü yerine getirmediği ve zararın bu yüzden meydana geldiği kabul edilmektedir. Bu sorumluluk karinesinin çürütülebilmesi için yasa koyucu adam çalıştıranlar için kurtuluş beyyinesi hakkını tanımıştır.

Bu koşulların varlığı halinde çalıştıranın kendisine yükletilmiş olan özen gösterme yükümlülüğünü yerine getirmediği ve zararın bu yüzden meydana geldiği kabul edilmektedir. Bu sorumluluk karinesinin çürütülebilmesi için yasa koyucu adam çalıştıranlar için kurtuluş beyyinesi hakkını tanımıştır.

Adam çalıştıran, çalışanın seçiminde, talimat vermede ve denetlemede gerekli özeni gösterdiğini kanıtlaması halinde sorumluluktan kurtulur. Bir başka ifade ile çalıştıranın sorumlu tutulabilmesi için zarar verici eylem ile çalıştıranın görülen işi arasında fonksiyonel bağlılık bulunması yeterlidir.

Somut olayda, dava dışı ....'nin eylemi nedeniyle zarar oluşmuştur. Bu husus kesinleşen ceza mahkemesi kararı ile de sabittir.

O halde mahkemece, ....in eylemi nedeniyle davalı ...'ın B.K.'nun 55. (T.B.K. 66.) maddesi hükmü gereğince sorumlu tutulması gerekirken bu davalı yönünden redde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca davalı, adam çalıştıran sıfatı ile de sorumludur. Bilindiği gibi adam çalıştıranın sorumluluğu bir kusur sorumluluğu olmayıp, olağan sebep sorumluluğudur. Burada yasa adam çalıştırana genel nitelikte objektif bir özen yükümlülüğü, bir gözetim ödevi yüklenmiştir. Adam çalıştıranın sorumluluğu kendisinin veya emrinde çalışan yardımcı kişinin kusurlu olup olmamasına bakılmaksızın, kusurdan bağımsız olarak doğmaktadır. Sorumluluğun doğması için objektif özen yükümlülüğünün ihlaliyle meydana gelen zarar arasında, uygun illiyet bağının bulunması yeterli kabul edilmiştir. Adam çalıştıran, görülecek işe uygun fikri, mesleki bilgi ve yeteneklere sahip bir kişi seçmekle yükümlüdür. Seçeceği yardımcı kişinin göreceği iş için vasıflı, yeterli eğitim görmüş, yeni bilgi, yöntem ve tekniği, özümsemiş ve izlemiş olmasını arayacaktır (Borçlar Hukuku Genel Hükümler, Prof. Fikret Eren, Cilt: 2-4 bası, sh.160). (HGK. 15.06.1994 gün ve 11-178 K.). Davalının bu en basit tedbirlere başvurmaması objektif özen görevini açıkça kötüye kullandığını kanıtlayan deliller olarak görülmelidir. Davalı, adam çalıştıran sıfatıyla sorumluluktan kurtulabilmesi için, gerekli özeni göstermiş olması halinde de zararın gerçekleşeceğini ispat etmesi icap etmesi gerekecektir.

Toplanan delillere göre de, davalının çalıştırdığı kişinin eylemini engelleyeceği yolunda yukarıda açıklanan tedbirleri almadığı açıktır. O halde, davalının BK'nun 55.maddesi doğrultusunda bir kurtuluş kanıtı ve delili getirmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7125, Karar No: 2015/16931, Tarih: 15.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/7125 E.  ,  2015/16931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2015

NUMARASI : 2014/66-2015/81

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı A.. K.. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı A.. K..'nın müvekkili aleyhine senede dayalı icra takibi yaptığını, müvekkilinin bunama rahatsızlığı olduğunu ve vesayet altına alındığını, müvekkilinin senetteki imzanın kendisine ait olup olmadığını hatırlayamadığını, imza müvekkiline ait olsa bile müvekkilinin hastalığından faydalanılarak hata, hile veya ikrahla senedin alınmış olmasının muhtemel olduğunu belirterek müvekkilinin senet nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı A.. K.. vekili, müvekkilinin alacağına karşılık senedi aldığını, iyiniyetli ciranta olduğunu, senet tanziminden sonra vasilik kararının alındığını, davacının tapuda birçok işlem yaptığını, senet tanzim tarihinde akli melekelerinin yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı H.. Ç.. yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, toplanan delillere ve Adli Tıp Raporuna göre, senetteki imzanın davacıya ait olup olmadığının tespit edilemediği, davacının okur yazar olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı A.. K.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan Adli Tıp Raporunda "inceleme konusu senetteki imzaların basit tersimli, teşhise götürecek önemli karakteristik materyal içermeyen imzalar olması nedeniyle söz konusu imzaların aidiyetinin bu meyanda sorulduğu üzere S.. Ö..'in el ürünü olup olmadığının tespit edilemediği" belirtilmiştir. Raporda belirtilen mukayese imzaları arasında senet keşide tarihinden önceye ait bir suret belge ve bir asıl belge olduğu görülmüştür. Davalı Ayşe Kara vekili rapora itiraz etmiştir. Bu durumda yapılan inceleme yeterli olmadığından mahkemece senet keşide tarihinden öncesine ve sonrasına ait bol miktarda davacının resmi kurumlar önünde atılmış imzalarını içeren asıl belgeler getirtilmek suretiyle uzman bilirkişi heyeti marifetiyle Yargıtay denetimine elverişli rapor aldırılarak davaya konu senetteki imzanın davacıya ait olup olmadığının belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16455, Karar No: 2025/10953, Tarih: 16.06.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/16455 E.  ,  2025/10953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/328 E., 2022/1551 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, fotoğraf ve inceleme tutanağında tespit edilen kişinin sanık olduğuna dair somut bir delil bulunmadığına, aksi düşünülse dahi davaya konu sloganın atıldığı hususunun sabit olmadığına, şüpheden sanığın yararlanacağına ve hükme esas alınan sözlerin ifade özgürlüğü kapsamında kaldığına yöneliktir.

III. GEREKÇE

Davaya konu sözlerin anlamı ve söylenme amacı bir bütün halinde değerlendirildiğinde, sözlerin eleştiri boyutunu aştığı ve muhatabının onur, şeref ve saygınlığını rencide edecek nitelikte bulunduğu anlaşılmış, 29.11.2021 tarihli CD inceleme tutanağı, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamı doğrultusunda sanığın atılı suçu işlediğine yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmeyerek temyiz sebeplerinin reddi gerekmiştir.

Sanığa yükletilen Cumhurbaşkanına hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Kula Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.06.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık;

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Kula Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.06.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sayın çoğunluk ile aramızdaki uyuşmazlık;

1.Sanığın hakaret sayılan sözleri söyleyip söylemediği, sloganları atıp atmadığı,

2. Sanığın söylediği kabul edilen sözlerin Cumhurbaşkanına hakaret suçunu oluşturup oluşturmadığı noktalarındadır.

1 no'lu uyuşmazlık yönünden;

Olay günü sanığın içinde bulunduğu topluluk basın açıklaması yaparken ''Hırsız ...'' şeklinde slogan atıldığı, sanığın da slogana eşlik ettiği iddiasıyla kamu davası açıldığı,

Sanık tüm aşamalarda olay günü basın açıklamasına katıldığını ancak yargılama konusu yapılan sözleri söylemediğini, slogan atmadığını beyan etmiştir.

Sanığın bu savunmasına itibar edilmeden kurulan mahkumiyet hükmü Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi tarafından bozma konusu yapılmış, bozma üzerine kolluğa yeniden kamera görüntüleri incelemesi yaptırılmış, grubun attığı slogana sanığın iştirak edip etmediği konusunda kesin bir tespit yapılamadığı, teknik olarak ayırt edilmesinin mümkün olmadığı ancak grupla hakaret ettiği değerlendirilmesine yer verilmiştir.

Sanık bu değerlendirmeye de itiraz ederek düzenlenen kolluk raporundaki kişinin kendisi olmadığını, grubun kenarında yürüyen kişi olduğunu belirtmiş, bu savunma üzerine yeniden kolluğa rapor hazırlatılmış, bu kez değerlendirilme konusu 11 no'lu kişinin sanığa benzediğinin değerlendirildiği belirtilmiştir.

Kolluğun kamera görüntüleri üzerinde yaptığı inceleme sonucunda ulaşılan değerlendirmeler teknik olarak kuşkuya yer vermeyecek bir değerlendirme olmayıp sanığın sloganı atıp atmadığı şüphede kalmıştır.

Şüpheden sanık yararlanır temel ilkesi gözetilmeden, kuşku yenilmeden şüphe sanık aleyhine yorumlanarak mahkumiyet kararı verilmiştir.

Sanığın mahkumiyetine dair her tür şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil elde edilemediğinden sanık hakkında beraat kararı verilmesi zorunluluğu gözetilerek, mahkumiyet kararının bozulması yerine mahkumiyet hükmünün onanması hukuka uygun değildir.

2 no'lu uyuşmazlık yönünden;

Sanığın, basın açıklaması sırasında kalabalık grup ile birlikte attığı slogan Cumhurbaşkanına hakaret suçunu oluşturacak nitelikte değildir. Somut olgu isnadı içermeyen değer yargısı niteliğindeki kalıplaşmış sözlerin slogan olarak tekrarının atılı suçu oluşturmadığı birçok AİHM kararında da vurgulanmıştır. Değer yargısı niteliğindeki sloganın suç olarak kabul edilmesi ifade özgürlüğü ile de örtüşmemektedir. Ayrıca sanığın cezalandırılmasını gerektiren demokratik toplumda acil bir toplumsal ihtiyacın varlığından söz edilemez. Yine söylenen söz karşılığı karşılığı verilen hapis cezasının orantılı olduğu da söylenemez.

Mahkemece sanığa hapis cezası verilmesini gerektiren acil toplumsal gereksinimin ne olduğunun gerekçelendirilemediği, ifade özgürlüğü ile korunmak istenen meşru amaç arasında bir değerlendirilme yapılması, mahkemece takdir hakkının ifade özgürlüğünün aleyhine kullanılmasının gerekçeleri de açıklanamamıştır.

Yukarıda belirtilen iki gerekçeyle, mahkumiyet hükmünün bozulması yerine onanması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne karşıyız.