muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/375, Karar No: 2024/3095, Tarih: 04.03.2024

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314 üncü maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, esas 9-242, karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın savunmaları, Bank Asyadaki hesap hareketlerine dair kayıtlar, örgütün operasyonel faaliyetlerinin başlamasından önceki süreçte sohbetlere katıldığına dair ayrıntısız tanık beyanı ve sair deliller birlikte değerlendirildiğinde, Bank Asya hesap hareketlerinin yahut sair faaliyetlerinin örgüt liderinin talimatı üzerine örgüte yardım kastı ile gerçekleştiğine yönelik savunmalarının aksini ispat eden, cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanığın, atılı suçtan beraati yerine delillerin değerlendirilmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 27.11.2019 tarihli ve 2018/276 Esas, 2019/732 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10002, Karar No: 2012/28017, Tarih: 25.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/10002 E.  ,  2012/28017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlular vekilinin yasal sürede icra mahkemesine başvurarak, takip konusu bonoda alacaklıya yapılmış bir ciro olmadığından alacaklının yetkili hamil olmadığını ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, ayrıca imzaya ve borca itirazda bulunduğu, mahkemece alacaklıya yapılmış bir ciro olmadığından alacaklının yetkili hamil olmadığı gerekçesi ile takibin iptaline karar verildiği görülmektedir.

TTK'nun 690. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 598. maddesi hükmüne göre; "Bir poliçeyi elinde bulunduran kimse son ciro beyaz ciro olsa dahi kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı takdirde selahiyetli hamil sayılır". Yine aynı Kanun'un 601. maddesi gereğince; ciro "bedeli teminattır" kaydını taşırsa, hamil poliçeden doğan bütün hakları kullanabilir. Fakat kendisi tarafından yapılan bir ciro ancak tahsil cirosu hükmündedir. Bonoyu tahsil cirosu ile devralan alacaklı, vekil hamil durumunda olup, senet üzerinde mülkiyet hakkı olmadığı için kendi cirantasını takip edemez. Ancak önceki cirantalar ile keşideci ve avalistleri takip edebilir.

Somut olayda, alacaklı Vakıflar Bankası T.A.O'nun borçlular M. Ö.ve N.B.T.San. Ve. Tic. Ltd. Şti.aleyhinde kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi başlattığı, takibe dayanak  bonoda keşidecinin  N.B..T.San. Ve. Tic. Ltd. Şti., aval verenin M.Ö., lehtarın ise U. B.S.e T.A.Ş. olup, lehtarın cirosu ile bononun D.B. San. ve Tic.Ltd.Şti.'ne verildiği, onun beyaz cirosu ile de takip alacaklısı Türkiye Vakıflar Bankası TAO'na geçtiği,  adı geçen banka tarafından bononun keşidecisi ve keşideci lehine aval veren hakkında takip yapıldığı, takip alacaklısı bankanın yetkili hamil olduğu anlaşılmıştır.

O halde mahkemece, borçluların diğer itiraz ve şikayetleri de incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, alacaklıya yapılmış geçerli bir cironun bulunmadığı ve dolayısıyla yetkili hamil olmadığı gerekçesiyle takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22187, Karar No: 2015/20508, Tarih: 17.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/22187 E.  ,  2015/20508 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : SİLİFKE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2009/457-2013/464

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ile bir kısım davalılar (Z.. A.., T.. K..; E.. A.. (Hüseyin kızı), K.. A.., F.. Ç.., E.. A.. (Mehmet kızı), E.. A.., H.. G.., N.. A.., F.. Ü..) vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; Silifke Mal Müdürlüğü'nün, Maliye Hazinesi'ne ait 886 parsel sayılı taşınmazın D.. C.. mirasçıları tarafından kullanıldığı gerekçesiyle 03.08.2004 tarihli ecrimisil ihbarnamesiyle 6.053,00 TL talep ettiğini, yasal süresi içinde D.. C.. mirasçılarının ihbarnameye itiraz etmediğini, mirasçılarından Mehmet Ali Can'ın kısmi ödeme yaptığını, bakiye ecrimisil ödenmediği için 2004 yılından itibaren faizi ile birlikte D.. C.. mirasçılarından müvekkili F.. C..'a 10.02.2009 tarihli 24.997,48 TL bedelli ödeme emri gönderildiğini, müvekkilinin Vergi Dairesine başvurarak, taşınmazın tamamını kullanmadığını, yalnızca kullandığı kısmın bedelinden sorumlu olması gerektiğini belirterek talep edilen miktara itiraz ettiğini, tüm tapu kayıtlarına haciz konulup, icra takibi başlatılınca müvekkilinin Silifke Vergi Dairesi Müdürlüğü'ne faiz ve masraflarla birlikte 07.09.2009 tarihinde toplam 32.621,81 TL ödediğini, müvekkilinin 148,375 m2 alana sahip 886 parsel sayılı taşınmazın sadece 10.861,19 m2'lik kısmını kullandığını, kalan kısımlarını D.. C..'ın diğer mirasçılarının kullandığını, davalıların kullanıp gelir elde ettikleri yerle ilgili icra tehdidi altında ödenen ecrimisil bedelinden davalıların payına düşen kısmın tahsili için huzurdaki davayı açtıklarını belirterek; fazlaya ilişkin haklarını saklı tutup; 25.000,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, bilirkişi raporuna karşı beyan dilekçesinde; 8.179,95 TL'nin davalı Ayşe Aktan mirasçılarından, 1.740,79 TL'nin davalı D.. C..'dan ve 961,81 TL'nin İbrahim Can'dan alınmasını istemiş, G.. C.. mirasçıları ile anlaştıklarını belirterek; 15.079,26 TL'ye ilişkin taleplerinin müracaata bırakılmasını dilemiştir.

Davalı A.. A.., H.. E.., H.. G.., Hacer Kahvecioğlu birlikte verdikleri beyan dilekçesinde; davaya konu taşınmazları hiç bir zaman kullanmadıklarını belirterek; davanın reddine karar verilmesini dilemişlerdir.

11.02.2010 tarihli celseye katılan davalı, H.. E.., F.. Ü.., E.. A.. (Hüseyin Kızı), E.. A.. (Mehmet Kızı), D.. C.., H.. A.., E.. A.., F.. Ç.., A.. A.., H.. G.., Z.. A.., T.. K..; davanın reddine karar verilmesini dilemişlerdir.

Davalı A.. A.., H.. E.., H.. G.., Hacer Kahvecioğlu birlikte verdikleri beyan dilekçesinde; davaya konu taşınmazları hiç bir zaman kullanmadıklarını belirterek; davanın reddine karar verilmesini dilemişlerdir.

11.02.2010 tarihli celseye katılan davalı, H.. E.., F.. Ü.., E.. A.. (Hüseyin Kızı), E.. A.. (Mehmet Kızı), D.. C.., H.. A.., E.. A.., F.. Ç.., A.. A.., H.. G.., Z.. A.., T.. K..; davanın reddine karar verilmesini dilemişlerdir.

Mahkemece; Hazineye ait 886 parsel sayılı taşınmazın 2004 yılından itibaren ödenmeyen ecrimisil bedelinin tamamını 07.09.2009 tarihinde davacının haciz baskısı altında ödediği, davacının, davalılar adına ödemiş olduğu ecrimisil bedelini rucuen almaya hakkı olduğu, ecrimisil bedelinin Vergi Dairesine ödendiği 07.09.2009 tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıların kullandıkları alan dikkate alınmak suretiyle davacıya ödenmesi gerektiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 8.179,95 TL'nin 07.09.2009 tarihinde itibaren işleyecek yasal faiziyle davalı Ayşe Aktan mirasçılarından, 1.740,79 TL'nin 07.09.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalı D.. C..'dan, 961,81 TL'nin 07.09.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı İbrahim Can mirasçıları İhsan ve M.. C..'dan tahsiline, davalı G.. C.. ve Şerife Aktan açısından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm, davacı vekili ile bir kısım davalılar (Z.. A.., T.. K..; E.. A.. (Hüseyin Kızı), K.. A.., F.. Ç.., E.. A.. (Mehmet Kızı), E.. A.., H.. G.., N.. A.., F.. Ü..) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin tüm, bir kısım davalılar vekilinin (Z.. A.., T.. K..; E.. A.. (Hüseyin Kızı), K.. A.., F.. Ç.., E.. A.. (Mehmet Kızı), E.. A.., H.. G.., N.. A.., F.. Ü..) sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Bir kısım davalılar (Z.. A.., T.. K..; E.. A.. (Hüseyin Kızı), K.. A.., F.. Ç.., E.. A.. (Mehmet Kızı), E.. A.., H.. G.., N.. A.., F.. Ü..) vekilinin kabul gören temyiz itirazına gelince;

Dava; dava dışı Hazine'ye davacı tarafından ödenen ecrimisil bedelinin, davalılardan rucuen tahsili istemine ilişkindir.

Temyize konu uyuşmazlık; davaya konu taşınmazı Ayşe Aktan miraşçılarının 23.07.2004-21.07.2008 tarihleri arasında kullanıp kullanmadığı ve buna bağlı olarak da, Ayşe Aktan mirasçılarının tamamının davacıya karşı ecrimisil bedelinden sorumlu tutulmasının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dava; dava dışı Hazine'ye davacı tarafından ödenen ecrimisil bedelinin, davalılardan rucuen tahsili istemine ilişkindir.

Temyize konu uyuşmazlık; davaya konu taşınmazı Ayşe Aktan miraşçılarının 23.07.2004-21.07.2008 tarihleri arasında kullanıp kullanmadığı ve buna bağlı olarak da, Ayşe Aktan mirasçılarının tamamının davacıya karşı ecrimisil bedelinden sorumlu tutulmasının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda; davacı, davaya konu taşınmazla ilgili olarak 23.07.2004-21.07.2008 tarihleri arasındaki ecrimisil bedelini 07.09.2009 tarihinde Vergi Dairesine ödemiştir. Keşifte dinlenen bilirkişiler taşınmazı D.. C.., G.. C.. mirasçıları, Ayşe Aktan mirasçıları ile Osman Uygun'un birlikte kullandıklarını beyan etmişlerdir. Vergi Dairesi, taşınmazla ilgili dava dışı dönem olan 22.07.2008 ile 07.10.2011 dönemi için her işgalcinin kullanımında olan yeri tespit ederek her bir işgalcinin kullandığı arazi parçasıyla sınırlı olarak ayrı ayrı ecrimisil takdir etmiş, her bir işgalciye ayrı ayrı ecrimisil ihbarnamesi göndermiştir. Davaya konu dönem için bu yöntem uygulanmadığı için davacı kendi işgal ettiği yer dışındaki kısım için ecrimisil ödeyerek fakirleşmiş, taşınmazı işgal ederek faydalanan diğer kişiler ecrimisil ödemekten kurtularak davacı aleyhine sebepsiz zenginleşmiştir.

Sebepsiz zenginleşen başkasının malvarlığından veya emeğinden haklı bir sebep olmaksızın elde ettiği zenginleşmeyi geri vermek zorundadır. Bu bağlamda mahkemenin kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, her ne kadar mahkemece, 8.179,95 TL'nin 07.09.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı Ayşe Aktan mirasçılarından tahsiline karar verilmiş ise de, Ayşe Aktan mirasçılarının tamamının bu taşınmazı kullanıp kullanmadığı, hangi mirasçının ne kadarlık alanı kullandığı yönünde bir araştırma ve inceleme yapılmamış, eksik incelemeyle hüküm kurulmuştur.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; 1916 doğumlu Ayşe Aktan'ın 02.07.2007 tarihinde öldüğü, geride mirasçı olarak çocukları, Nebi, 1943 doğumlu Esmahan, Elif, Teslime, 1961 doğumlu Fatma, torunları, Halime, Havva, Hacer, Ali, 1976 doğumlu Esmehan, Kazım, 1979 doğumlu Fatma ve Zübeyde'nin kaldığı anlaşılmaktadır.

Dava dışı 22.07.2008-07.10.2011 arasındaki dönemi için her işgalcinin kullanımında olan yer tespit edilerek her bir işgalci için kullandığı arazi parçasıyla sınırlı olarak ayrı ayrı ecrimisil takdir edildiği hususu da dikkate alınarak, davaya konu döneme ilişkin işgalcilerin tek tek belirlenmesi gerekmektedir.

Dava dışı 22.07.2008-07.10.2011 arasındaki dönemi için her işgalcinin kullanımında olan yer tespit edilerek her bir işgalci için kullandığı arazi parçasıyla sınırlı olarak ayrı ayrı ecrimisil takdir edildiği hususu da dikkate alınarak, davaya konu döneme ilişkin işgalcilerin tek tek belirlenmesi gerekmektedir.

Hal böyle olunca mahkemece; Ayşe Aktan mirasçılarının her birinin davaya konu taşınmazı, davaya konu dönem içinde kullanıp kullanmadığı araştırılıp, her bir işgalcinin kullanımında olan yer tespit edilerek, her bir işgalcinin kullandığı arazi parçasıyla sınırlı olarak ayrı ayrı bedele hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus hükmün, temyiz eden davalılar Z.. A.., T.. K.., E.. A.. (Hüseyin Kızı), E.. A.. (Mehmet Kızı), K.. A.., F.. Ç.., E.. A.., H.. G.., N.. A.., F.. Ü.. yararına bozulmasını gerektirmiştir.

Öte yandan, davada, davalılar adına ödendiği iddia olunan bedelin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalılardan tahsili istenilmiştir.

Sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre borçludan faiz talep edilebilmesi için zenginleşenin iyiniyetli ya da kötüniyetli olduğuna bakılmadan bir ihtar ile ya da aleyhine bir dava açılmak suretiyle temerrüde düşürülmesi gerekir. Borçlunun temerrüdü, borçluya gönderilen ihtarnamenin tebliğinden veya ihtarnamede ödeme için süre verilmişse bu sürenin bitiminden itibaren oluşur. İade talebinde bulunulmadan temerrüt faizi işlemez.

O halde mahkemece; davalılar, davacı tarafından bir ihtar ya da ihbar ile temerrüde düşürülmediğinden, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, ödeme tarihinden itibaren faize karar verilmesi doğru görülmemiş, bu hususta temyiz eden davalılar Z.. A.., T.. K.., E.. A.. (Hüseyin Kızı), E.. A.. (Mehmet Kızı), K.. A.., F.. Ç.., E.. A.., H.. G.., N.. A.., F.. Ü.. yararına hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9668, Karar No: 2010/15593, Tarih: 23.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/9668 E.  ,  2010/15593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l0.maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ve bir kısım davalılar vekili ile davalılardan ... yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun l0.maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.

Bu nedenle, davacı idare vekilinin tüm, bir kısım davalılar vekilleri ile davalı ...'nun aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Dava konusu taşınmazlardan 415 parsel sayılı taşınmazda zemin ve binaların toplam değeri esas alınarak irtifak bedelinin tespitinin gerektiği gözetilmeden, sadece zemin bedeli üzerinden değer düşüklüğü tespit eden rapora göre kamulaştırma bedelinin eksik tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Bir kısım davalılar vekilleri ile, davalı ...'nun temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan ..., ..., ...'ndan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, davacı idare ile temyiz edenlerden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5527, Karar No: 2016/2781, Tarih: 30.05.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/5527 E.  ,  2016/2781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

TCK.nun 32/1 ve CMK.nun 223/3-a-son maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, koruma ve tedavi amaçlı güvenlik tedbiri uygulanmasına.

2- Sanık ... hakkında;

TCK.nun 81/1, 29/1, 62/1, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası.

1) Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktul ...'ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin suçun sübutuna, meşru savunmanın varlığına, haksız tahrik indiriminin daha fazla olması gerektiğine; katılanlar vekilinin haksız tahrik uygulanmaması gerektiğine, tasarlamanın varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında bu madde ile yapılan uygulama kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN, re'sen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktul ...'ı kasten öldürmeye iştirak suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sanık hakkında beraat kararına hükmedilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktul ...'ı kasten öldürmeye iştirak suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sanık hakkında beraat kararına hükmedilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 32. maddesi uyarınca "işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına" ilişkin cezai sorumluluğu tespite yarayan raporun tereddüte yer bırakmayacak biçimde düzenlenmesi amacıyla, sanığın, hakkında ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen rapor ve ekindeki tıbbi belgeler ile birlikte Adli Tıp Kurumuna sevkedilerek Gözlem İhtisas Dairesi'nde müşahadeye tabi tutulup, buradan alınan raporla birlikte Adli Tıp 4. İhtisas Kuruluna gönderilerek bu yönde rapor alınması, alınan raporlar arasında çelişki olması durumunda ise bu kez Adli Tıp Genel Kurulundan rapor temin edilmesinden sonra sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılanlar vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 30/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.