muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17553, Karar No: 2014/22307, Tarih: 30.06.2014

Ayrıca Dairemizin emsal uygulaması gereği “İş Hukukunun ve İş Kanunun öngördüğü eşit işlem yapma borcu bir kısım işçilerin var olan haklarının işverence ortadan kaldırılarak eşitliğin sağlanmasını değil çalışma koşullarının iyileştirme yoluyla bu haklara sahip olmayanlara aynı imkanların tanınmasını gerektirmektedir”.

Dosya içeriğine göre davacı işçi 5747 sayılı yasa kapsamında kapatılan belediyeden devir ile 01.04.2009 tarihinde davalı belediye başkanlığına devren gelmiştir. Kapatılan belediye işyerinde toplu iş sözleşmesinin tarafı olan Belediye İş Sendikası’na üye olup devir tarihinde kök ücreti yüksektir. Davacı bu kök ücretle devirden sonra davalıya ait işyerinde uygulanmakta olan ve 15.02.2009-14.02.2012 yürürlük tarihli Belediye İş Sendikasının taraf olduğu Toplu İş Sözleşmesinden yararlanmak için dayanışma aidatı kesilmesini talep etmiştir. Yürürlükteki Toplu İş Sözleşmesinde devir ile gelen işçilerle ilgili ücretlerin indirilmesi konusunda bir düzenleme olmadığı halde davalı belediye Encümen Kararı ile davacının kök ücretini diğer nakille gelen işçilerle birlikte düşürmüş ve bu tespit edilen ücrete TİS zamları ve sosyal haklarının gerektiğine karar vermiştir. Karar uygulanmış, ancak davacıya yazılı bildirim yapılmadığı gibi yazılı muvafakati de alınmamıştır. Toplu İş Sözleşmesi ile veya sendika ile sonradan sözleşmenin tadili yönünde bir protokol olmadığına göre tek taraflı bu indirim, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 62, 22 ve 5216 sayılı kanunun ek 2. Maddelerine aykırıdır. Bu aynı zamanda ücretten indirim yapılması ilkesi ve eşitliğin ve iyileştirmenin işletme ve işyeri gerekleri yok ise daha yüksek ücret alan işçiler düzeyinde sağlanması yönündeki Dairemiz uygulamasına uygun değildir. Davacının uzun süre aynı indirilmiş ücreti almaya devam etmesi ücretten indirimi kabul ettiği anlamına gelmez. Zira ortada açıkça hukuka aykırı bir işlem vardır. Davacının fark ücret alacağı hesabına ilişkin bilirkişi hesap raporu bir değerlendirmeye tabi tutularak hüküm altına alınması gerekir. Yazılı gerekçe ile reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4498, Karar No: 2012/6230, Tarih: 30.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4498 E.  ,  2012/6230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 24.05.2012 gün ve 2012/1767 Esas 2012/3654 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde üst sıraya alınan davalının takip dosyasından konulan haczin düştüğünü, davalı alacağının da muvazaaya dayandığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alacaklı oldukları dosyadan yasal süresi içinde satış istenmesi nedeniyle haczin düşmediğini, alacağın kambiyo senedine dayandığını, davacı ile borçlunun vekilinin aynı kişi olduğunu ve bunun yasaya aykırı bulunduğunu, takibin daha önceki tarihte yapıldığını ve muvazaa iddiasının yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının alacaklı olduğu takip dosyasından yasal süre içinde satış istenmesi nedeniyle haczin ayakta olduğu, dosyada muvazaaya ilişkin delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 24.05.2012 tarih 2012/1767 Esas 2012/3654 Karar sayılı ilamıyla değişik gerekçeyle onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 30.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3417, Karar No: 2024/3169, Tarih: 06.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/3417 E.  ,  2024/3169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 56. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/335 E., 2024/57 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/480 E., 2021/830 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı olarak açılan boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 25.03.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı-davacı kadın vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Temyiz istemi, davalı-davacı kadın vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 25.03.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Kanunun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı Kanunun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davalı-davacı kadın vekili Av. ...'a 27.02.2024 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre(12.03.2024) geçirildikten sonra 22.03.2024 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 25.03.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2926, Karar No: 2018/341, Tarih: 17.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2926 E.  ,  2018/341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, 06.12.2012 tarihli duruşma tutanağında hakim'in (101360) ıslak imzası ile Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan kontrole göre elektronik imzasının bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu imza eksikliği tamamlandıktan sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11813, Karar No: 2008/2855, Tarih: 24.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/11813 E.  ,  2008/2855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Deri Tekstil Dış Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... ile davalı 1-.... ve Tic. Ltd. Şti. 2- ... vek. Av. ... arasında görülen dava hakkında Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 27/12/2005 gün ve 920-921 sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 25/05/2007 gün ve 2058- 5421 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, 28.90.-YTL harç ve takdiren 170.00.-YTL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 24.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13096, Karar No: 2011/9442, Tarih: 28.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2009/13096 E.  ,  2011/9442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Adli Tıp Kurumu ... Şube Müdürlüğünün 22.11.2005 tarihli raporuna göre, mağdurun yaralanması sonucu sağ ayak 2. parmak kemiğinde kırık meydana geldiğinin, bu nedenle yaşamının tehlikeye maruz kalmayıp kırığın ... fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) derecede olduğunun belirtilmesi karşısında, TCK nun 7/2.maddesi hükmüne göre, denetime imkan verecek şekilde eyleme uyan TCK nun 87/3.maddesi ile 5560 Sayılı Yasa ile değişik 87/3.maddeleri ayrı ayrı uygulanıp, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle sanık lehine bulunan yasa belirlenerek, buna göre ceza uygulaması yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin bu nedenlerle BOZULMASINA, 28.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

ı
Yargıtay — Esas No: 2015/3790, Karar No: 2015/6439, Tarih: 02.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/3790 E.  ,  2015/6439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen onanmasına-kısmen bozulmasına dair Dairemizin 26.11.2014 gün ve 13058-23945 sayılı ilamıyla ilgili taraflarca karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Mahkemece tefhim edilen kısa kararda, davalı kadın yararına 10.000 TL. maddi tazminat ödenmesine karar verildiği halde, gerekçeli kararda bu hususla ilgili hüküm kurulmaması suretiyle kısa ve gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. (6100 s. HMK m.298/2) Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz/kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık "diğer yönler incelenmeden" tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

Bu durumda mahkeme kararının münhasıran bu yönden bozulmasına karar verilmesi gerekirken, ilk incelemede hüküm kısmen onanıp-kısmen bozulduğu anlaşılmakla, karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 26.11.2014 tarih ve 2013/13058 esas, 2014/23945 karar sayılı karanının tamamen kaldırılmasına, hükmün gösterilen sebeple bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440-442. maddeleri gereğince karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 26.11.2014 tarihli 2013/13058 esas, 2014/23945 karar sayılı kısmen onama-kısmen bozma kararının tamamen kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, karar düzeltme harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine oyçokluğuyla karar verildi.02.04.2015 (Prş.)

KARŞI OY YAZISI

Hükmün boşanmaya ve velayete ilişkin bölümü, taraflarca temyiz edilmemiş, bu bölüm temyizin dışında tutulmuştur. Dolayısıyle boşanma kararı ve velayete ilişkin düzenleme temyiz süresinin bitmesiyle usulen kesinleşmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Hükmün boşanmaya ve velayete ilişkin bölümü, taraflarca temyiz edilmemiş, bu bölüm temyizin dışında tutulmuştur. Dolayısıyle boşanma kararı ve velayete ilişkin düzenleme temyiz süresinin bitmesiyle usulen kesinleşmiştir.

Daire hükmü, temyiz edilen bölümleri yönünden incelemiş, “maddi tazminat hususunda kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratıldığına” işaret ederek, “bu hususta yeniden hüküm kurulmak” ve “davalı yararına da uygun miktarda manevi tazminat takdir edilmek üzere” hükmü bozmuş, temyize konu edilen diğer bölümlerinin ise, tarafların o yönlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle onanmasına karar vermiştir.

Bu karara karşı taraflar karar düzeltme talebinde bulunmuşlardır.

Sayın çoğunluk, maddi tazminatla ilgili olarak kısa kararla, gerekçeli karar arasında yaratılan çelişkinin hükmün tamamını sakatlayacağını kabul ederek, 10.4.1992 tarihli 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararından hareketle, kısmen onama ve kısmen bozmaya dair kararı bütünüyle kaldırıp, yerel mahkeme kararını (temyiz edilmemiş kısımları dahil) “yeniden hüküm tesis edilmek üzere” tamamen bozmaktadır.

Oysa, kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişki, sadece maddi tazminat konusundadır. Çelişki hangi hususa ilişkin ise, o hususta bozma yapılmasında esas itibarıyla bir yanlışlık bulunmamaktadır. Sadece maddi tazminat konusunda çelişki yaratılmış olması, hükmün temyiz edilmemiş olan (temyiz talebinin dışında tutulan) yönlerini etkilememelidir. Bu sebeple sayın çoğunluğun hükmün tamamını bozan kararına iştirak etmiyorum.

Oysa, kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişki, sadece maddi tazminat konusundadır. Çelişki hangi hususa ilişkin ise, o hususta bozma yapılmasında esas itibarıyla bir yanlışlık bulunmamaktadır. Sadece maddi tazminat konusunda çelişki yaratılmış olması, hükmün temyiz edilmemiş olan (temyiz talebinin dışında tutulan) yönlerini etkilememelidir. Bu sebeple sayın çoğunluğun hükmün tamamını bozan kararına iştirak etmiyorum.

Öte yandan, karar düzeltme talebi üzerine yeniden yapılan incelemede; mahkemece, 20.2.2014 tarihli oturumda kararın tefhim edildiği, tefhim edilen bu kararda davalı yararına maddi tazminata hükmedilmiş olduğu görülmüş, 6.3.2014 tarihinde yazılan gerekçeli kararda bu husus yer almamıştır. Ne var ki gerekçeli kararın yazımından sonra yerel mahkemece 24.3.2014 tarihinde “Uyap Uygulamaları Düzeltme Talep Formu” düzenlenerek, gerekçeli karar Uyap ortamından tamamen silinmiş, yeniden “maddi tazminatla ilgili eksiklik giderilmiş olarak” gerekçeli karar tanzim edilmiş olduğu görülmektedir. Ancak silinen gerekçeli karar, dava dosyası içinde kaldığından temyiz incelemesi dosyada kalmış olan karar esas alınarak yapılmış, doğal olarak maddi tazminatla ilgili çelişkiden de hüküm bozulmuştur. Gerekçeli kararın yazılıp ve imzalanmasından sonra yukarıda belirtilen şekilde “düzeltme talep formu” düzenlenerek elektronik ortam(UYAP)daki kararın silinip yeniden gerekçeli karar oluşturulması esas itibarıyla usul ve kanuna aykırı ise de, UYAP ortamında önceki gerekçeli karar silinip tamamen yok edildiğine ve “çelişkiyi giderecek şekilde” yeni gerekçeli karar oluşturulduğuna, yeniden düzenlenen gerekçeli kararda çelişki kalkmış olduğuna göre, artık maddi tazminatla, ilgili çelişkiden bozma yapılmış olmasının pratik bir faydası da kalmamıştır. Bu bakımdan maddi tazminatla ilgili “kısa karar gerekçeli karar çelişkisine” dayanan bir bozma kararı yukarıdaki açıklamalar karşısında artık dayanağını yitirmiştir. Bu itibarla Dairemizin bu husustaki bozma kararının kaldırılmasına, maddi tazminatın esasına ilişkin karar düzeltme sebebi ile tarafların diğer yönlere ilişkin karar düzeltme taleplerinin esasının incelenmesine karar verilmelidir. Bu sebeple sayın çoğunluğun kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/26737, Karar No: 2023/3598, Tarih: 13.04.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/26737 E.  ,  2023/3598 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından, sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK’nın 299/1 inci maddesi uyarınca REDDİNE,

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2017 tarihli ve 2017/292 Esas, 2017/186 sayılı kararı ile sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları, 58 nci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis, sanık ... hakkında ise terör örgütü propagandası yapma suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 18.02.2021 tarihli ve 2019/1058 Esas, 2021/202 sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 11.05.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... ve sanıklar müdafileri temyiz dilekçelerinde özetle;

-Sanık ...'in yasa dışı slogan attığı veya attırdığına dair bir delil olmadığına, barikat üzerinde çekilen fotoğraflardan sorumlu tutulamayacağına,

- Yürüyüş ve anma ile ilgili kayıtların uzman bilirkişilerce incelenmediğine,

- Tapelerin bir sanığın mahkumiyetine diğer sanığın beraatine gerekçe yapıldığına,

- Sanık ...'ın cezai ehliyeti olup olmadığına ilişkin talebin mesnetsiz şekilde reddedildiğine,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... ve sanıklar müdafileri temyiz dilekçelerinde özetle;

-Sanık ...'in yasa dışı slogan attığı veya attırdığına dair bir delil olmadığına, barikat üzerinde çekilen fotoğraflardan sorumlu tutulamayacağına,

- Yürüyüş ve anma ile ilgili kayıtların uzman bilirkişilerce incelenmediğine,

- Tapelerin bir sanığın mahkumiyetine diğer sanığın beraatine gerekçe yapıldığına,

- Sanık ...'ın cezai ehliyeti olup olmadığına ilişkin talebin mesnetsiz şekilde reddedildiğine,

- Sanık ...'in dilekçesinde kendisinin dahil olmadığı başka bir soruşturmada yapılan telefon dinlemelerinin öne sürülerek gözaltına alındığına, binlerce insanın yer aldığı barışçıl bir mitinge katıldığına,

- Kararların bozulmasına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

HDP (Halkların Demokratik Partisi) İl Başkanlığının “1 Eylül Dünya Barış Günü” adı altında 01.09.2016 günü düzenlediği yürüyüş ve basın açıklaması faaliyetinde, kolluk kuvvetlerince kayda alınanan görüntü içeriklerinden anlaşıldığı üzere sanık ..