muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7831, Karar No: 2017/2988, Tarih: 24.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/7831 E.  ,  2017/2988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine imza sahibi yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği, rızanın açık veya zımni olabileceği cihetle; sanığın muhasebe işlemlerini yürüttüğü şirketin ortaklar kurulu karar defterine şirket ortakları yerine sahte imza atıp alınan kararları noterde onaylattığı iddiasıyla açılan kamu davasında, suç kastının ve gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; sanık müdafiinin 06.03.2014 havale tarihli temyiz dilekçesinde belirtilen ve aynı zamanda şirket ortağı olan katılan aleyhine yürütülen soruşturma ile şirketin diğer ortakları ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/37 esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılamanın akıbetinin araştırılıp, mümkünse dosyaların birleştirilmesi, aksi halde anılan dosyalarda bulunan ve bu davayı ilgilendiren tüm bilgi ve belgelerin okunaklı ve onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanması, suça konu karar defterinin temin edilip incelenmesi, suça konu belgelerin bir kısmında imzaları bulunan ... ve ....’ün tanık sıfatıyla dinlenmesi ve tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Suça konu şirket karar defterinin resmi belge olmayıp “özel belge” olduğu noter onayının özel belgeyi resmi belgeye dönüştürmeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde “resmi belgede sahtecilik” suçundan hüküm kurulması,

b) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/990, Karar No: 2018/5888, Tarih: 11.12.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/990 E.  ,  2018/5888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : TEKİRDAĞ 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

05.04.2016 ( Ayhan Yönünden)

14.04.2016 ( Ayhan ve Barış yönünden)

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların, doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar ve müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Sanık ... yönünden resen de temyize tabi olan hükümlerin ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme talebinin reddine, 11/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5450, Karar No: 2010/4817, Tarih: 03.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/5450 E.  ,  2010/4817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Burdur 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.03.2008 tarih ve 2000/214 - 2008/116 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalının ortağı olmasına rağmen genel kurulca karar altına alınan kura çekimine sokulmadığını ileri sürerek, kura çekiminin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kura çekiminden önce 19.05.2000 tarihli yönetim kurulu kararı ile davacının ortaklıktan ihracına karar verildiğini, dava açma hakkının olmadığını, öncesinde de istifasına karar verildiğini, 750.000.000 TL ödenerek sulh olunduğunu, aleyhine yapılan bir haciz dolayısıyla icra dairesine ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 15.04.2000 tarihli genel kurul kararı uyarınca 07.06.2000 tarihinde noter huzurunda kur’a çekimi yapıldığı, 31 ortağın katıldığı, davacının bu kur’aya katılmadığı, şekli unsurlar bakımından bir eksikliğin bulunmadığı, davacının ortak olduğunun mahkeme kararı ile sabit olduğu, diğer ortakların durumu dikkati alındığında yapılan kur’anın iptalinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14015, Karar No: 2011/13240, Tarih: 21.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/14015 E.  ,  2011/13240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ... vekili, ... adına kayıtlı çekişmeli taşınmazın gecekondu önleme projesi kapsamında kişilere fiilen teslim edildiğini, tapusunun devri yönünden 4706 Sayılı Yasa uyarınca tüm işlemlerin tamamlandığını, ancak taşınmazın Belediyeye devredilmediğini, bu konuda yapılan başvurunun da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, tapunun iptaline ve Belediye adına bedelsiz tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., devir koşullarının gerçekleşmediğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yasadaki devir amacının mülkiyet devri anlamına gelmeyip bir takım usuli işlemlerin gerçekleştirilmesine yönelik olduğu, Belediyece de parselizasyon işlemlerinin yerine getirildiği, böylece devir sebebinin ortadan kalktığı, yasanın uygulamasının da Bakanlar Kuruluna ve Maliye Bakanlığına ait bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 4706 ve 4916 Sayılı Yasalar gereğince Hazineye ait çekişme konusu taşınmazın bazı koşullar dairesinde ilgililerine temlik edilmek üzere Belediyeye devredilmesi öngörülmüş ise de, sonradan 6009 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle mülkiyetinin naklinin sebebi Bakanlığın vereceği izine tabi kılındığından, oysa somut olayda Bakanlığın böylesine bir izni bulunmadığı gözetilerek davanın reddedilmiş olması doğru olduğuna göre; davacı Belediyenin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HMK.'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9789, Karar No: 2023/6198, Tarih: 26.09.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/9789 E.  ,  2023/6198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Hükmün bozulması

İlk Derece Mahkemesince silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen beraat kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01/10/2019 tarihli ve 2018/204 Esas, 2019/398 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun (3713 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 63 üncü maddesinin birinci

fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.12.2019 tarihli ve 2019/140 Esas, 2019/232 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafii tarafından lehe istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.02.2022 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle;

1. Sanığın cezalandırılması için yeterli delil bulunduğuna;

2. Sanığa atılı suçun unsurlarının oluşması nedeniyle cezalandırılması gerektiğine;

3. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

1. Sanığın cezalandırılması için yeterli delil bulunduğuna;

2. Sanığa atılı suçun unsurlarının oluşması nedeniyle cezalandırılması gerektiğine;

3. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda, İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen ve cep telefonunda ByLock kalıntıları tespit edilen

sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, ByLock kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun vasfı açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, öncelikle ilgili birimlerden mümkün olması halinde ayrıntılı olarak ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının getirtilmesi, tespit ve değerlendirme raporunun temin edilememesi halinde sanığın teknik olarak bu programı kullandığının tespiti açısından ... (...) ve ... kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması ve düzenlenen tespit tutanağının yahut bilirkişi raporunun ve tutanağının ve UYAP'ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankasında araştırma yapılarak sanık ile ilgili herhangi bir beyan olup olmadığının tespiti ile varsa ifade sahiplerinin tanık sıfatıyla dinlenmeleri suretiyle tüm delillerin 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunup tartışılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerekmesi; bunlar ve başkaca deliller elde edilememesi halinde, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ve 26.07.2011 tarihinden sonra hiç hesap hareketi bulunmayan ... ... A.Ş hesabına örgüt liderinin talimat verdiği tarihle uyumlu olacak şekilde 08.01.2014 ve sonrasındaki tarihlerde para yatıran, FETÖ/PDY terör örgütüne müzahir olduğu için kapatılan Aktif-Sen sendikasına üye olan ve örgütle iltisaklı ... Eğitimciler Derneğinde 23.07.2016 tarihine kadar yönetim kurulu üyesi olduğu anlaşılan sanığın eylemi terör örgütüne yardım suçunu oluşturduğu halde, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, eksik araştırma neticesinde yazılı şekilde sanığın beraatine dair hüküm kurulması hukuka aykırıdır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.12.2019 tarihli ve 2019/140 Esas, 2019/232 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5128, Karar No: 2014/13699, Tarih: 16.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5128 E.  ,  2014/13699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 21. İş Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2013

NUMARASI : 2013/54-2013/329

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 321.maddesinin 2.fıkrasına göre; kararın tefhimi için hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanamadığı ve bu nedenle zorunlu olarak hüküm özetinin tefhim edildiği hallerde, gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir. Bu hüküm doğrultusunda, hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte tefhim edilmediği hallerde gerekçeli kararın taraflara tebliği zorunludur (Anayasa Mahkemesi Başkanlığı’nın (İkinci Bölüm) 20.03.2014 gün ve 2012/1034 Başvuru sayılı kararı da aynı yöndedir).

Mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda (hüküm özeti) hükmün tüm unsurları yer almakla birlikte kararın gerekçesinin tefhim edilememesi halinde temyiz süresi gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlar. Ancak, hüküm tüm unsurları ve gerekçesi ile birlikte tefhim edilmiş ise artık hükmün HMK’nın 321/2 maddesine göre usulüne uygun ve eksiksiz bir biçimde tefhim edildiği kabul edilir ve temyiz süresi tefhim tarihinden itibaren başlar. 5521 sayılı Kanun‘un 8.maddesinde yer alan ve temyiz süresinin başlangıcına esas alınan tefhim kavramının “hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklandığı hal“ olarak anlaşılması zorunludur.

Tarafların, gerekçeli karar tebliğ edilmeden önce, temyiz süre tutum dilekçesi veye gerekçeli temyiz dilekçesi sunmak suretiyle kararı temyiz ettikleri hallerde dahi, kararın gerekçesini dikkate alarak yeni temyiz gerekçelerine dayanmaları mümkün olduğundan, bu gibi hallerde bile gerekçeli kararın taraflara tebliği gerekir.

Davanın tümden kabulü yada reddi söz konusu olsa bile tarafların kararın gerekçesini temyiz etmekte hukuki yararları bulunabileceğinden, bu gibi durumlarda bile gerekçeli kararın yöntemince taraflara tebliği zorunludur.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda;

Temyiz eden taraf vekillerince sunulan gerekçeli temyiz dilekçelerinin, HUMK'nun 433. maddesi gereğince karşı taraf vekillerine yöntemince tebliğ edilerek, tebligat parçaları eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7462, Karar No: 2010/11105, Tarih: 27.10.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/7462 E.  ,  2010/11105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : OSMANİYE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/07/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu 496 ve 1860 sayılı parsellere davalıların müdahale ettiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların 496 sayılı parselin 868 m2'lik bölümünü haksız biçimde kullandıklarının keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi M. A.'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, tarafların tüm delilleri toplanıp tetkik edildikten ve HUMK.'nun 376. maddesine göre son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, aynı yasanın 388. maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu 389. maddede öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada söz konusu yasanın 38l. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK.nun 389. maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren, tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasanın l4l. maddesi ve HUMK.nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri göz ardı edilerek kısa kararda 463.40.-TL. ecrimisikle karar verildiği halde gerekçeli kararda, 505.58.-TL. ecrimisile hükmedilmesi ve bu şekilde kısa karara çelişkili biçimde gerekçeli karar yazılması doğru değildir.

Hal böyle olunca, l0.4.l992 gün, l992/7 Esas, l992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davalıların temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3253, Karar No: 2018/4132, Tarih: 15.10.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/3253 E.  ,  2018/4132 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

...L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ...’un, kurum tesislerine, araç ve gereçlerine zarar vermek eylemi nedeni ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 44/2-a maddesi uyarınca 5 gün hücre hapis cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 29/01/2018 tarihli ve 2018/184 sayılı kararına karşı yapılan şikayetin reddine ve disiplin cezasının onanmasına ilişkin ...İnfaz Hâkimliğinin 19/03/2018 tarihli ve 2018/250 esas, 2018/583 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin ...1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/03/2018 tarihli ve 2018/854 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre;

1- Somut olayda, 17/01/2018 tarihinde hükümlünün .... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine sevkinin sağlanması amacıyla ringe bindirildiği, hükümlünün mahkumların kaldığı kabine yerleştirildiği, kabin içerisinde bulunduğu süre içerisinde aracın koltuklarını kırdığı, koltukları sürekli ittiği, kabin kapısına vurmak suretiyle kurum aracına zarar verdiği gerekçesiyle 25/01/2018 tarihinde tutanak tanzim edildiği, ...L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 29/01/2018 tarihli kararı ile 5 gün hücre hapsi ile cezalandırılmasına yönelik karar verilmesini müteakip, İnfaz Hakimliğince hükümlünün itirazının reddine karar verilmiş ise de, dosya içerisinde yer alan hükümlünün olay tarihinden önce verdiği 03/01/2018 tarihli dilekçesinde astım ve panik atak rahatsızlığı bulunduğundan bahisle cezaevi aracına bindirildiği zaman boğulacak gibi hissettiği, kapalı alanda kalamadığı şeklindeki beyanları, başka bir olaya istinaden hükümlü hakkında düzenlenen 09/11/2017 tarihli tutanakta hükümlünün kapalı ortamda bulunamayacağı ve bu nedenle ring aracına binemeyeceğini ilişkin beyanı, yine hükümlünün ...Devlet Hastanesinden aldığı 25/10/2017 tarihli rapor birlikte değerlendirildiğinde, ring aracına zarar vermek suretiyle gelişen olayda hükümlünün dilekçesinde belirttiği üzerine bir kastının bulunmadığı, geçirdiği rahatsızlıktan dolayı anılan eylemi gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2- 4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanununun 6/3. maddesinde yer alan "İnfaz hâkimi, inceleme sonunda şikâyeti yerinde görmezse reddine; yerinde görürse, yapılan işlemin iptaline ya da faaliyetin durdurulmasına veya ertelenmesine karar verir." .../...

şeklindeki düzenleme ile anılan Kanunun 6/5. maddesi gereğince infaz hakimliği kararlarına karşı tebliğden itibaren bir hafta içinde Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerine göre acele itiraz yoluna gidilebileceği öngörüldüğünden, infaz hakimliğince sadece şikayetin reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca onaylanmasına da karar verildiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,