muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17914, Karar No: 2017/10831, Tarih: 21.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/17914 E.  ,  2017/10831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin kullanmakta olduğu aracın cadde üzerinde bulunan rögar kapağının kilitli olmamasından dolayı kaza yaptığını ve aracın hasar gördüğünü, belediye sınırları içindeki yolların yapım ve bakımından belediyenin sorumlu olduğunu, müvekkilinin kusursuz olduğunu, müvekkilinin aracında meydana gelen 17.850 TL hasar bedeli, 5.000 TL değer kaybı olmak üzere toplam 22.850 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın rögar kapağının kilitli olmamasından kaynaklanmadığını, kazanın davacının rögar kapağının kısmen açık olduğunu fark edince direksiyonu çevirmesi ve sol arka tekerin rögar boşluğuna girerek takılması nedeniyle meydana geldiğini, gölet inşaatında çalışan ağır tonajlı kamyonların kazanın meydana geldiği yolu kullanması nedeniyle rögar kapağının yerinde oynadığını, durumun belediyeye bildirilmediğini, araç sürücüsünün hız sınırlarına uymayarak kendi şeridini kullanmayarak, dikkat ve özen göstermeyerek tam kusurlu olduğunu, tespit dosyasında alınan ilk raporu kabul etmediklerini, ceza dosyasının bekletici mesele yapılması gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin ilgili bozma ilamına uyulmasına karar verilerek toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davaya bakma görevi idari yargının görev alanında kaldığından mahkemenin yargı yolu anlamında görevli olmaması sebebiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 21.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9565, Karar No: 2013/168, Tarih: 22.01.2013

**16. Hukuk Dairesi         2012/9565 E.  ,  2013/168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... Köyü çalışma alanında bulunan 374 ada 8 parsel sayılı 567,55 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalı ... adına, 374 ada 9 parsel sayılı 328,08 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalı ... adına, 374 ada 10 parsel sayılı 284,11 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalı ... adına, 374 ada 11 parsel sayılı 345,35 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalı ölü ... adına, 372 ada 5 parsel sayılı 524,14 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalı ... adına ve 372 ada 6 parsel sayılı 787,15 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, tapu kaydına dayanarak dava konusu taşınmazların Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Davalı taraf yargılama sırasında 23.12.2009 tarihli dilekçe ile tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların kadastro tespitinin iptali ile davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların, davacı Hazinenin dayandığı 30.04.1945 tarih, 33 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece davalıların dayandığı 17.12.1947 tarih, 73 sıra numaralı tapu kaydı mahalline uygulanmadığı gibi, davacı Hazinenin dayandığı 30.04.1945 tarih, 33 sıra numaralı tapu kaydının uygulaması da yetersizdir. Zira, Hazinenin dayandığı sözü edilen tapu kaydı hudutları itibariyle her yere uyabilecek niteliktedir. Hal böyle olunca, doğru sonuca varılabilmesi için, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle, tespit bilirkişileri ve taraf tanıklarının katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında davalıların dayandığı 17.12.1947 tarih, 73 sıra numaralı ve davacı Hazinenin dayandığı 30.04.1945 tarih, 33 sıra numaralı tapu kayıtlarında yazılı sınırlar yerel bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmeli, kayıtlarda yazılı olup yerel bilirkişilerce gösterilemeyen sınırların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, bilirkişi ve tanıkların zeminde gösterdiği

sınırlar teknik bilirkişiye haritasında işaret ettirilmeli, komşu 374 ada 4 parsel sayılı taşınmazların tespitine esas 30.04.1945 tarih, 32 sıra numralı tapu kaydı ile komşu 374 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas 23.01.2008 tarih, 82 sıra numaralı tapu kayıtları tesisinden itibaren getirtilerek, bilirkişi ve tanık sözleri sözü edilen komşu parsel tutanak ve dayanakları olan tapu kayıtlarıyla denetlenmeli, tarfların dayandıkları tapu kayıtlarının kapsamı kesin olarak belirlenmeli, yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve tespit bilirkişileri beyanları arasında çelişki doğduğu takdirde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeli, keşfe götürülecek teknik bilirkişiye uygulanan kayıtların kapsamını belirtir ve keşfi takibe imkan verir biçimde kroki düzenlettirilmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23249, Karar No: 2014/11415, Tarih: 10.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23249 E.  ,  2014/11415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

I- Sanığın "nitelikli dolandırıcılık" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "nitelikli dolandırıcılık" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanığın "resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

Sanık ...'ın ...'da bulunan ... Eczanesini işlettiği, bir kısım dosyada bulunan reçeteler ile ilgili olarak Sosyal Güvenlik Kurumuna fatura düzenlediği, kurumun teftiş kurulunca yapılan bir ihbar üzerine reçetelerin incelemeye alındığı, inceleme sonucunda reçetelerin bir kısmının doktorlar tarafından hastayı görmeden, muayene etmeden sağlık karnesinin getirilmesi üzerine yazıldığı, tanıkların belli firmalara ait benzeri ilaçları kapsadığı, ilaç yazılan hastaların sağlık kurumuna gitmediği gibi söz konusu ilaçları hiç alıp kullanmadığı, bir kısım reçeteler üzerinde de söz konusu doktorların haricinde ilave yeni ilaçların yazıldığı ve tahrifata uğradığı iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın "...Mevkiinde ... Eczanesinin sahibiyim, dokuz yıldan beri eczacılık yapmaktayım, iddianamede bana atfedilen eylemlerin hiçbirisini işlemedim, doğru değildir, bir eczacı etik olarak nasıl davranması gerekiyorsa o şekilde hareket ettim, neden hakkımda bu iddialar ileri sürülmüştür onuda bilmiyorum, eczanem sağlık ocağının karşısındadır, orada tek hekim çalışıyordu, ama tek veya daha fazla kim olursa olsun hekimin yazdığı reçeteyi ben uyguladım" şeklindeki savunması, tanık olarak dinlenen sağlık karnesi sahiplerinin bir kısmı karnelerini sanığın eczanesinde bıraktıklarını bir kısmı ise bırakmadıklarını ancak söz konusu ilaçları kendilerinin yazdırmadıklarını ve almadıklarını beyan ettikleri, tanık olarak dinlenen hak sahibi ...'un babası ...'un da karne yaprağının SGK'ya sunulan nüshasında ekleme yapıldığını, yapılan eklemeden kendilerinin haberdar olmadığını ve bu eklenen ilaçları almadıklarını belirttiği, onüç adedinin kupürü arkasında başka şahıslar olan iddia konusu reçetelerin büyük çoğunluğunun hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen doktor ... tarafından olmak üzere toplam yedi doktor tarafından düzenlendiğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, teftiş kurulu raporunda adı geçen, müfettiş tarafından beyanları alınan ancak kovuşturma aşamasında dinlenmeyen ve reçeteleri ..

... tarafından olmak üzere toplam yedi doktor tarafından düzenlendiğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, teftiş kurulu raporunda adı geçen, müfettiş tarafından beyanları alınan ancak kovuşturma aşamasında dinlenmeyen ve reçeteleri ... Eczanesince fatura edilen şahısların tanık sıfatıyla dinlenerek, olay hakkındaki bilgilerine başvurulması, her bir reçetede adı geçen doktora muayene olup olmadıklarının ve reçetelerin muhteviyatındaki ilaçları eczaneden eksiksiz olarak alıp almadıklarının, reçetelerdeki imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, suça konu reçetelerin arkasındaki imzaların kimin eli ürünü olduğunun tespiti bakımından tanık olarak dinlenilen kişiler ile birlikte diğer ilgililerin imza ve yazı örnekleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması; suça konu reçetelerin hastalar muayene edilmeden hastalıklarıyla ilgisi bulunmadan düzenlenip düzenlenmediğinin, fazladan yazılan ilaç bulunup bulunmadığının, reçeteye konu ilaçların konulan teşhislerle uyumlu olup olmadığının belirlenmesi bakımından üniversitelerin reçetelere konu hastalıklarla ilgili uzman hekimlerden oluşturulacak bilirkişi kuruluna dosya ve ekleri tevdi edilerek ayrıntılı bilirkişi raporu alınması; reçeteleri düzenleyen diğer doktorlar hakkında da kamu davası olup olmadığı araştırılarak doktor ...'e hak sahibi ...'a ait reçetedeki ilave ilaçlar da ayrıntılı bir şekilde sorularak gerekirse bu kişi hakkında kamu davası açılıp, bu dava ile birleştirilmesi, yine reçete düzenleyen doktorlardan ... hakkında Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/09/2011 tarihli ve 2011/104E ve 2011/344 sayılı Kararı ile beraat kararı verildiği ve hükmün henüz kesinleşmediği dikkate alınarak adı geçen dava sonucu beklenerek mümkünse birleştirilmesi ile toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14053, Karar No: 2011/13276, Tarih: 21.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/14053 E.  ,  2011/13276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı ... vekili, ... adına kayıtlı çekişmeli taşınmazın gecekondu önleme projesi kapsamında kişilere fiilen teslim edildiğini, tapusunun devri yönünden 4706 Sayılı Yasa uyarınca tüm işlemlerin tamamlandığını, ancak taşınmazın ....ye devredilmediğini, bu konuda yapılan başvurunun da sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, tapunun iptaline ve .... adına bedelsiz tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., devir koşullarının gerçekleşmediğini belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yasadaki devir amacının mülkiyet devri anlamına gelmeyip bir takım usuli işlemlerin gerçekleştirilmesine yönelik olduğu, ....ce de parselizasyon işlemlerinin yerine getirildiği, böylece devir sebebinin ortadan kalktığı, yasanın uygulamasının da Bakanlar Kuruluna ve Maliye Bakanlığına ait bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 4706 ve 4916 Sayılı Yasalar gereğince Hazineye ait çekişme konusu taşınmazın bazı koşullar dairesinde ilgililerine temlik edilmek üzere ....ye devredilmesi öngörülmüş ise de, sonradan 6009 Sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle mülkiyetinin naklinin sebebi Bakanlığın vereceği izine tabi kılındığından, oysa somut olayda Bakanlığın böylesine bir izni bulunmadığı gözetilerek davanın reddedilmiş olması doğru olduğuna göre; davacı ....nin temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HMK.'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, 21.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4114, Karar No: 2018/4652, Tarih: 28.11.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/4114 E.  ,  2018/4652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 3713 sayılı Kanunun 7/1 maddesi yollamasıyla TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9 ve 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet verilen 6 yıl 3 ay hapis cezasına yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de,

örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek için örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır (Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm İşlemek İçin Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.

Yardım fiilleri örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım bir kez olabileceği gibi birden çok şekilde de gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise örgüt üyesi olarak da kabul edilebilecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgüte müzahir kurumlarda öğretmen olarak çalışan sanığın, örgüt liderinin talimatı sonrasında 12.09.2014 tarihinde Şeker Bank A.Ş.den 10.000 TL kredi çekerek aynı gün eşi ...'in Asya Katılım Bankası A.Ş.deki hesabına 9.698 TL para yatırmak ve kurban bağışı adı altında para vermekten ibaret eylemlerinin örgüt hiyerarşisine, organik bağla dahil olduğunu gösterir biçimde çeşitlilik, devamlılık ve yoğunluk içermemesi karşısında örgüt üyesi olarak kabul edilmesine yasal olanak bulunmadığı, ancak sayılan faaliyetlerinin örgüte yardım etmek suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, bozma nedeni ve atılı suç için kanun maddesinde öngörülen ceza miktarı gözetilerek sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 28.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5843, Karar No: 2006/12324, Tarih: 22.12.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/5843 E.  ,  2006/12324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı alacak-itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacı-karşı davalı vekilince duruşmalı, davalı-karşı davacı vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalı vek.Av....'nın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı-birleşen davanın davalısı Ak Merkez Gayrimenkul Yatırım A.Ş. (kiralayan) ile davalı-birleşen davanın davacısı ANC Gıda Ticaret A.Ş. (kiracı) arasında Ak Merkez’deki 425 nolu bağımsız bölümün kiralanması konusunda 18.12.1993 tarihinde 10 yıllık kira sözleşmesi imzalandığı konusunda ihtilaf bulunmamaktadır.

Kiralayan İstanbul 8. Ticaret Mahkemesi’nin 2001/1477 Esas sayılı dosyasında açtığı davada, kiracının 18.12.2000-18.12.2001 dönemi için eksik kira ödediğini ve çekilen ihtarnamelerle temerrüde düştüğünü, tahliye davası açıldığını, tahliye davasının derdest olduğunu belirterek, Nisan-Mayıs-Haziran ve Temmuz 2001 aylarına ait 11.227.11.-Dolar + KDV olarak ödenmesi gereken kira parasının eksik ödendiğinden, eksik ödenen 22.097.44.-Dolar kira bedeli + 3.921.58.-Dolar KDV, toplam 26.019.02.-Doların tahsilini talep etmiş, Birleşen İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2002/1085 sayılı dosyasında da 17.04.2002 ile 17.07.2002 tarihleri arasındaki 20.856.-Dolar kira bedeli + 3.754.-Dolar KDV alacağı ve kira sözleşmesinin 5. maddesi gereği hesaplanan 10.997.806.970.-TL. gecikme tazminatı ile 1.979.605.155.-TL. KDV.nin tahsilini talep ve dava etmiştir.