muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2892, Karar No: 2022/45, Tarih: 10.01.2022

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297/2. maddesi şöyledir.

Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalının, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan sair karar düzeltme istemi yerinde değildir. Ne var ki; 6100 sayılı HMK'nın 297. maddesi uyarınca hakim, doğru, infazı kabil ve infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde bir karar vermek zorunda olup, hükme esas alınan 03.06.2016 ve 20.07.2017 tarihli teknik bilirkişi raporlarında, dava konusu taşınmaz bölümlerinin ölçü değerleri bulunmadığından bu raporların infazı mümkün bulunmadığı gibi, dava konusu taşınmaz 24.300,00 metrekare yüzölçümünde olduğu halde, raporda taşınmazın (D1), (D2), (E), (Y1) ve (Y3) harfleri ile gösterilen bölümleri ile 18.512,07 metrekarelik bakiye bölümümün yüzölçümünün toplamının 24.397,86 metrekare olduğu, yine Mahkemece tapu kaydının iptaline karar verilmeksizin taşınmaz bölümleri ile ilgili hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, Mahkemece dava konusu taşınmaz bölümlerinin ayrı ayrı yüzölçümlerinin gösterildiği, koordinatlı, krokili ve infaza elverişli rapor alınmaksızın hüküm tesisi isabetsiz olup, hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle bozulması gerekirken, onandığı anlaşılmakla, davalı vekilinin karar düzeltme talebinin bu yönü ile kabulüne karar vermek gerekmiştir.

X. SONUÇ:

Mahkemece yukarıda açıklandığı üzere yetersiz ve infaza elverişsiz teknik bilirkişi raporları hükme esas alınmak suretiyle hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Yargıtay Kapatılan 16. Hukuk Dairesinin 19.02.2021 tarih, 2018/ 2054 Esas, 2021/1446 Karar sayılı onama ilamının ortadan kaldırılmasına ve hükmün yukarıda belirtildiği şekilde BOZULMASINA, peşin alınan harcın talep halinde karar düzeltme isteminde bulunana iadesine, 10.01.2022 gününde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5164, Karar No: 2014/23524, Tarih: 11.07.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/5164 E.  ,  2014/23524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin uyarlanması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 36.8.2008 tarihinde davalı bankadan 8.150.000 Japon yeni karşılığı 90.000.00 TL konut kredisi kullandığını, ilk aylarda taksit miktarı 965.00 TL civarında iken bu rakamın daha sonra 2.200,00-2.250,00 TL civarına çıktığını, kendisine ekonomik olarak çökerttiğini ileri sürerek kredinin uyarlanarak fazladan yaptığı ödemelerin iadesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, dava tarihi itibariyle davacının borcunun 137.921.83 TL, aylık taksit miktarının 1.754,84 TL olarak belirlenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının açtığı dava sonunda davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen mahkeme kararı davalı tarafından temyiz edilmiş ise de temyizden sonra davacının vekili verdiği dilekçe ile davadan feragat ettiği görülmüştür. Bu durumda mahkemece işlem yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davadan feragat nedeniyle mahkemece işlem yapılmak üzere kararın BOZULMASINA, Peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, 11.7.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9417, Karar No: 2021/17127, Tarih: 30.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/9417 E.  ,  2021/17127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Korgan Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/154 Esas, 2015/157 Karar sayılı kararının Dairemizce temyizen incelenmesi sonucu yazılan bozma ilamına yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 22.04.2021 tarihli yazı ile maddi hatanın düzeltilmesi talep edilmiş ise de; bu talepten 16.06.2021 tarihli yazı ile vazgeçildiği anlaşılmakla, mahalline gönderilmek üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 30.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6003, Karar No: 2012/17089, Tarih: 11.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/6003 E.  ,  2012/17089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hüviyeti hakkında memura yalan beyanda bulunmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın sorgusunda belirttiği adresine kanunun gösterdiği usullere göre önceden yapılmış bir tebligat bulunmaması nedeniyle, Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca sonradan yapılan tebligat usulsüz olduğundan öğrenme üzerine yapılmış 09.06.2010 günlü temyiz isteminin süresinde olduğunun, sanığın son olarak kimliği hakkında yalan beyanda bulunduğu 25.11.2004 tarihinin suç tarihi olarak kabulü ile yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “hüviyeti hakkında memura yalan beyanda bulunmak” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 25.11.2004 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17296, Karar No: 2015/3518, Tarih: 04.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/17296 E.  ,  2015/3518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALANYA 1. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/07/2014

NUMARASI : 2013/1514-2014/993

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili verdiği dava dilekçesinde ve duruşmada, müvekkilinin 83 yaşında olup yardıma muhtaç olduğunu, davalının müvekkilinin oğlu olup ekonomik durumunun iyi olduğunu, davalının müvekkiline ait tarlayı işleyerek gelir elde ettiğini, yine müvekkiline ait evde hiçbir bedel ödemeden oturduğunu ve adına kayıtlı ticari taksiyi işlettiğini, müvekkilinin ise diğer kızı ve oğlunun ve köydeki komşularının yardımı ile yaşamını idame ettirdiğini, aynı köyde müvekkilinin 2 katlı evi olup üst katta davalının ikamet etmesine rağmen annesinin alt katta oturmasına müsaade etmediği için müvekkilinin bir barakada tek başına yaşamını devam ettirdiğini belirterek aylık 500,00 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak müvekkiline verilmesine ve bu nafakanın devam eden yıllarda yıllık artışında belirtilmesi yolu ile karara bağlanmasına, yargılama giderleri ile ücreti vekaletin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde ve duruşmada; davacının çalışma gücünün olmadığı, ancak çocuklarının yardımı ile geçindiği husunun doğru olduğunu, ancak davacının 4 çocuğu olup bunlardan Yakup ve Şerife'nin sonraki eşi Torun Dolu'dan olduğunu, A.. T.. ve A..Ç..'in ise eski eşinden olduklarını, davacının eşi Torun'un 16/07/2011 tarihinde vefat ettiğini, bu tarihe kadar yıllarca davacının eşi ile olan geçimsizliği nedeniyle onlardan ayrı yaşadığını, müşterek konuta yaklaşmadığını, bu husumeti fırsat bilen Abdullah ve Ayşe'nin anneleri ile müvekkili Yakup'u ve ölen eşi Torun'u birbirlerinden ayrı tutmak, aralarında husumet çıkarmak istediklerini, davacıya ait olan ancak müvekkiline ve kızkardeşine bıraktığını söylediği taşınmazı müvekkilinin sadece ekip baktığını, ancak davacının bu taşınmazın tapusunu bizzat diğer çocuklarına bıraktığını, ayrıca müvekkilinin davacının bütün sağlık ihtiyaçlarını ve evinin yakın olması nedeni ile günlük ihtiyaçlarını karşıladığını, elektrik ve su kullanım bedellerini müvekkilinin ödediğini, diğer çocuklarının davacıdan uzak olduklarını, davacı ile ilgilenemediklerini, müvekkilinin oturduğu binanın iki

katlı olduğunu, birinci katının ise boş olduğunu, bu boş dairenin her zaman davacının kullanımına açık olduğunu belirterek öncelikle davanın reddine, mahkeme aksi kanaatte ise davacının ihtiyaçları belirlenerek 4 çocuk itibari ile müvekkilinin sağladığı yararlar da dikkate alınarak uygun nispette nafaka takdirine karar verilmesini istemiştir

katlı olduğunu, birinci katının ise boş olduğunu, bu boş dairenin her zaman davacının kullanımına açık olduğunu belirterek öncelikle davanın reddine, mahkeme aksi kanaatte ise davacının ihtiyaçları belirlenerek 4 çocuk itibari ile müvekkilinin sağladığı yararlar da dikkate alınarak uygun nispette nafaka takdirine karar verilmesini istemiştir

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; davacı için dava tarihi 25.12.2013 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık 200,00 TL yardım nafakası takdirine, tayin olunan nafakanın karar kesinleşme tarihi itibariyle gelecek yıllardaki her yıl dönem başlarından itibaren TÜİK 12 aylık ortalamalara göre yıllık ÜFE endeksi artış oranında kendiliğinden arttırılarak davalıdan alınarak davacıya verilmesine, şeklinde hüküm kurulmuş bu hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, yardım nafakası talebine ilişkindir.

TMK.'nun 364/1.maddesinde; "herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür".

TMK.'nun 365/2 maddesinde; "dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir"düzenlemesi yeralmaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.

Kişi, kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise anılan yasa maddesinde sayılan kişilerden yardım nafakası isteyebilir. Yardım nafakası takdir edilirken, yardıma muhtaç olana bakmakla yükümlü diğer kişilerin de gelir durumu araştırılmalıdır.

TMK da belirtildiği üzere yardım edilmediği takdirde ilgili şahsın yoksulluğa düşecek olması da ön şartlardan biridir. Bu doğrultuda TMK. 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek yardım nafakasının takdir edilmesi gerekir.

Kişi, kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise anılan yasa maddesinde sayılan kişilerden yardım nafakası isteyebilir. Yardım nafakası takdir edilirken, yardıma muhtaç olana bakmakla yükümlü diğer kişilerin de gelir durumu araştırılmalıdır.

TMK da belirtildiği üzere yardım edilmediği takdirde ilgili şahsın yoksulluğa düşecek olması da ön şartlardan biridir. Bu doğrultuda TMK. 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek yardım nafakasının takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda; davacı ve davacının davalı dışındaki diğer çocuklarının tamamının ekonomik sosyal durumlarının; gelir kaynaklarının ve giderlerinin gerektiği gibi araştırılmadığı anlaşılmaktadır. Araştırma yapılarak, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, nafakanın niteliği, mirasçılıkta da aynı sırada yeralan dava dışı kardeşlerin de (davalının kardeşleri; davacının çocukları) nafakaya katılma yükümlülüğü nazara alınmalı, TMK. 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.

O halde, mahkemece yapılacak iş; tarafların ekonomik sosyal durumları ayrıntılı olarak araştırılarak, alınacak cevaplar doğrultusunda; davacıya ait taşınmazların gelir getirip getirmediği hususunda gerekirse bilirkişi raporu alınması, davacının yardıma muhtaç olup olmadığının daha ayrıntılı araştırılması, nafaka yükümlülerinin gelirleri ile orantılı şekilde dava dışı kardeşlerin de (davacının diğer çocukları) davacının masraflarına katlanma yükümlülüğü dikkate alınıp, bu çocukların da gelir durumlarının araştırılması, TMK. 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de gözetilerek uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır.

Tüm bu hususlar göz ardı edilerek yazılı şeklide karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16158, Karar No: 2017/4716, Tarih: 11.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/16158 E.  ,  2017/4716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12709, Karar No: 2012/974, Tarih: 26.01.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/12709 E.  ,  2012/974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca, göl mutlak koruma alanında kalan taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazların davacılar üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3545, Karar No: 2016/5766, Tarih: 29.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/3545 E.  ,  2016/5766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ilave tediye, ikramiye, yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta tatili, kıdem zammı, sorumluluk zammı, yakacak yardımı, aile ve çocuk yardımı, öğrenim yardımı, yemek bedeli, bayram harçlığı, giyim yardımı, koruyucu eşya yardımı, temizlik yardımı, ücret zam farkı, gece zammı, kıdemli işçiliği teşvik primi, sosyal yardım ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesini ödenmeyen bir kısım işçilik alacakları sebebi ile haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ilave tediye ve ikramiye, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücret alacağı, ulusal bayram ve genel tatil çalışma alacağı, hafta sonları çalışma ücret alacağı, kıdem zammı alacağı, sorumluluk zammı alacağı, yakacak yardımı alacağı, aile ve çocuk yardımı alacağı, öğrenim yardımı alacağı, yemek bedeli alacağı, bayram harçlığı alacağı, giyim yardımı ve koruyucu eşya yardımı alacağı, temizlik yardımı alacağı, ücret zam farkı alacağı, gece zammı alacağı, kıdemli işçiliği teşvik primi alacağı, sosyal yardım alacaklarını istemiştir.

Davalı vekili; davacının talep ettiği alacaklar sebebi ile zamanaşımı def'inde bulunduğunu 28.11.2007 tarihinden sonrasına ilişkin olarak talep edilen alacakların ise ödendiğini, ayrıca kıdem tazminatı hariç diğer alacak kalemleri için işletme kredilerine uygulanan en yüksek mevduat faizinin istenmesinin hukuka aykırı olduğunu bu sebeplerle davacının davaya konu alacak talepleri, iddia ve beyanlarının haksız ve mesnetsiz olduğundan bahisle davanın reddi gerektiğini beyan etmişlerdir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davacının 1991 tarihinden 27.10.2011 tarihine kadar davalı iş yerinde çalışarak 6111 sayılı Kanun kapsamında 27.10.2011 tarihinde ... yeni işinde çalışmaya başlamış bu hali ile davacının kıdem tazminatı ve yıllık izin alacağının bulunmadığı, sadece ilave tediye ve ikramiye alacağı ile kıdem zammı alacağı hüküm altına alınmıştır. Tarafların temyizi üzerine Dairemizce yapılan inceleme sonucunda kararın davacının hak kazandığı yıllık ücretli izin alacağı bulunduğu halde hüküm altına alınmadığı yargılama neticesinde ve dosya kapsamı ile sabit olduğundan hükmedilmemiş olması sebebiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davacının yıllık izin alacağı da hüküm altına alınmıştır.

Karar süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.