muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/22555, Karar No: 2024/4182, Tarih: 01.04.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/22555 E.  ,  2024/4182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1414 E., 2016/1013 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, adı geçen Kanun'un 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın soru sorduğunu, hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığına, sanığın adalete olan inancından dolayı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

2.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği eylemin 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde sanığın "@CDENİZ452" kullanıcı ismi ile Twitter hesabından, "Bu durumda Vali ... gavat oğlu mu oluyor:/ Vali ...'un annesi ağaçlar için ayaklandı: Menfaatleri için yapıyorlar!" şeklinde sözlerle katılana hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece sanık savunması, katılan beyanları ve twitter kayıtlarına göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde sanığın "@CDENİZ452" kullanıcı ismi ile Twitter hesabından, "Bu durumda Vali ... gavat oğlu mu oluyor:/ Vali ...'un annesi ağaçlar için ayaklandı: Menfaatleri için yapıyorlar!" şeklinde sözlerle katılana hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece sanık savunması, katılan beyanları ve twitter kayıtlarına göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Doğal haklardan kabul edilmiş ifade hürriyeti, çoğulcu demokrasilerde vazgeçilemez ve devredilemez bir niteliğe sahiptir. Düşünce hürriyeti insanın özgürce fikirler edinebilme, edindiği fikirleri ve kanaatlerinden dolayı kınamaya tabi tutulmama ve düşüncelerini meşru yöntemlerle dışarı vurabilme özgürlüğüdür. Demokrasinin olmazsa olmaz şartlarından olan ifade hürriyeti bir çok hak ve özgürlüğün temelidir. Bu özelliğinden dolayı ifade hürriyeti bir çok uluslararası belgeye konu olmuş ve Anayasa'da da ayrıntılı düzenlemelere tabii tutulmuştur. İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin 10 uncu maddesinin birinci fıkrasında "Herkes görüşlerini açıklama ve anlatım özgürlüğüne sahiptir." denilmektedir.

Anayasa'nın 26 ncı maddesinde "Herkes düşünce ve kanaatlerini söz, yazı, resim veya başka yollarla tek başına veya toplu olarak açıklama ve yayma hakkına sahiptir. Bu hürriyet resmi makamların müdahalesi olmaksızın haber veya fikir almak ya da vermek serbestliğini de kapsar. Bu fıkra hükmü radyo, televizyon, sinema veya benzeri yollarla yapılan yayınların izin sisteminin bağlanmasına engel değildir." şeklindeki düzenleme ile ifade özgürlüğünün kullanımında başvurulacak araçlar olarak söz, yazı, resim veya başka yollar şeklinde ifade bulunmaktadır. Bu çerçevede ifade özgürlüğü kişinin haber ve bilgilere başkalarının fikirlerine serbestçe ulaşabilmesini, düşünce ve kanaatlerinden dolayı kınanamaması ve bunların tek başına ve başkalarıyla birlikte çeşitli yollarını serbestçe ifade edebilmesi, savunabilmesi, başkalarına aktarabilmesi ve yayabilmesi anlamına gelmektedir.

İfade özgürlüğü, iyi karşılanan veya rahatsız edici bulunmayan ya da kayıtsız kalınan bilgi ve fikirler için değil, aynı zamanda saldırgan bulunan, sarsıcı bir etki yaratan veya rahatsız eden türdeki bilgi ve fikirler için de geçerlidir. Bunlar demokratik toplumun vazgeçilmez özelliği olan çoğulculuğun, açık fikirliliğin ve hoşgörünün gereğidir. Ancak ifade özgürlüğü başkalarını küçük düşürücü, incitici, hakaret edici ve onlara saldırgan ifadeler kullanılmasını ve şiddete teşvik etmeyi de içermez. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) içtihatları doğrultusunda ifade özgürlüğünün sınırlarını yukarıdaki sayılı hususlar oluşturmaktadır.

AİHM'nin ve Yargıtayın kararları ışığında hakaret suçu değerlendirilirken mağdurun sade vatandaş, kamuya mal olmuş kişi, kamu görevlisi veya siyasetçi olup olmamasına göre değerlendirilme yapılması gerekmektedir.

AİHM'nin ve Yargıtayın kararları ışığında hakaret suçu değerlendirilirken mağdurun sade vatandaş, kamuya mal olmuş kişi, kamu görevlisi veya siyasetçi olup olmamasına göre değerlendirilme yapılması gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında; Olay ve Olgular bölümünde anlatıldığı şekliyle kabul edilen eylemde, sanığın söylediği sözlerin katılana yönelik bir hakaret olmadığı, soru cümlesi ile ifade edilen sözlerin muhatabın ..., şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13053, Karar No: 2015/12067, Tarih: 12.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/13053 E.  ,  2015/12067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...........Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulü kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı .......... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; 29/06/2013 tarihinde davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu olarak, davacıların aracına çarpması sonucunda davacı ........ ile davacı .......'in yaralandıklarını belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere her bir davacı için 5.000,00'er TL olmak üzere toplam 10.000 TL maddi tazminatın davalı sigorta şirketi yönünden temerrüt tarihinden itibaren, diğer davalı yönünden kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılar müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir. Davacılar vekili; 20.01.2014 tarihinde taleplerini........ için 141.416,38 TL, ......... için 291.672,89 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar; vekilleri aracılığı ile davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile ...... için 134.872 TL, ........ için 286.672 TL'nin davalılardan ...... yönünden kaza tarihinden itibaren; diğer davalı ....... yönünden ise dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ....... vekili ve davalı ...... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, ceza yargılaması sırasında alınan ve kesinleşen bilirkişi raporundaki kusur durumunun ve mahkemece alınan kusur raporunun oluşa ve dosya içeriğine uygun bulunması sebebiyle mahkemece benimsenmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ........ vekili ve davalı...... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan 13.4.2015 tarihli ek bilirkişi raporunda, davacılar için sürekli iş göremezlik tazminatı hesabı yönünden aktif dönem ve pasif dönem asgari ücret tablosuna göre hesaplama yapılmış, aktif ve pasif dönem toplam zararı ile davacıların maluliyet oranı ile davacıların gelir katsayısı çarpılarak sonuç zarar bulunmuştur.

Açıklanan hesaplama yöntemine göre, bilirkişi toplam zarar üzerinden, davacıların gelir katsayısı çarpıldığına göre pasif dönemde de davacıların bu geliri alacağı hesaplanmıştır.

Yargıtay'ın yerleşmiş içtihatlarına göre, davacıların pasif dönemde asgari ücretten gelir sağlayacakları kabul edilmektedir.

Açıklanan hesaplama yöntemine göre, bilirkişi toplam zarar üzerinden, davacıların gelir katsayısı çarpıldığına göre pasif dönemde de davacıların bu geliri alacağı hesaplanmıştır.

Yargıtay'ın yerleşmiş içtihatlarına göre, davacıların pasif dönemde asgari ücretten gelir sağlayacakları kabul edilmektedir.

Buna göre; davacılardan ... için asgari ücretin 4,5 katı gelir elde ettiği belirlenmiştir. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda, asgari ücrete göre belirlenen aktif pasif devre zararının toplamı ile davacının gelir katsayısı 4,5 ile çarpılarak hesaplama yapılmış ise de bu yöntem ile pasif dönemde de davacının asgari ücretin 4,5 katı üzerinden gelir elde ettiği kabul edilerek hesaplama yapılmış olmaktadır.

Mahkemece, davacının pasif dönemde asgari ücret düzeyinde gelir elde edeceği kabul edilerek, tazminat belirlenmesi gerekirken, pasif dönemde de asgari ücretin 4,5 katı gelir elde edilmesine göre hesaplama yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru görülmemiştir.

Davacının emekli olduktan sonra aynı geliri elde edemeyeceği, bu nedenle pasif dönem için varsayımsal olarak asgari ücret düzeyinde gelir elde edebileceği gözetilerek

hesaplama yapılması gerekirken aktif dönemdeki gelire göre zararın belirlenmiş bilirkişi raporunun hükme esas alınması isabetli olmamıştır.

3-Davacılardan ...'ün kaza tarihinde emekli olmuş bulunmasına göre, davacının aktif dönemi bu tarih itibariyle sona ermiştir.

Mahkemece alınan bilirkişi raporunda, davacının asgari ücretin 1,95 katı gelir elde ettiği kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de Yargıtay'ın yerleşmiş içtihatlarına göre; davacının pasif dönemde, asgari ücret üzerinden gelir sağlayacağı kabul edilerek hesaplama yapılması gerekir. Davacı pasif dönemde ek işte çalıştığını da iddia ve ispat etmemiştir.

4-Kabule göre de; dava kısmen kabul kısmen reddedildiğine göre, kabul ve ret durumuna göre harç ve yargılama giderlerine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm verilmiş olması da isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ......... vekili ve davalı ........ vekilinin, 2-3-4 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı...... vekili ve davalı ......... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 12.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2017/7235, Karar No: 2019/3410, Tarih: 04.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/7235 E.  ,  2019/3410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve güveni kötüye kullanma suçlarından sanığın beraatlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılanların aile dostu olduğu, suç tarihi itibari ile Finansbank'ta müşteri temsilcisi olarak görev yaptığı, katılan ...'e bankacı olmasının sağladığı imkanları kullanarak hem katılanın ihtiyacı hem de kendisi için kredi çekebileceğini belirttiği, katılan ...'in kabul etmesiyle Yapı Kredi Bankası Lara Şubesinden 20.000 TL kredi başvurusunda bulunduğu, katılan ...'in verdiği yazılı talimat ile sanığın bu parayı çektiği, daha sonra katılan ...'in yine Türk Ekonomi Bankası'ndan 15.000.TL kredi çekip sanığa teslim ettiği, ancak sanığın katılan ...'ten almış olduğu paraları iade etmeyerek uhdesinde tuttuğu, yine diğer katılan ...'dan 36.000.TL, katılan ...'den 24.000.TL parayı fon alıp satımında kullandırmak ve para kazandırmak amacıyla aldığı; ancak katılanlar adına resmi işlem yapmayıp parayı uhdesinde tuttuğu ve bu paraları da iade etmediği, bu surette sanığın katılan ...'e karşı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, katılanla... ile...'e karşı güveni kötüye kullanma suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda,

Sanık savunması, katılan beyanları, tanık anlatımları ve dosya kapsamından; mahkemece taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu, bu nedenle atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesi ile verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçların unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin, sanığın suç kastı ile hareket ettiğine ve suçun unsurlarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/602, Karar No: 2015/11773, Tarih: 10.03.2015

**7. Ceza Dairesi         2015/602 E.  ,  2015/11773 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/323268

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/07/2013

NUMARASI : 2012/34 (E) ve 2013/403 (K)

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan zarar görmeyen G.. M..nün kamu davasına katılmasına karar verilmesi de hükmü temyize yetki vermeyeceğinden, G.. M.. Kurumu vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca oybirliğiyle REDDİNE, 10.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1831, Karar No: 2014/6707, Tarih: 25.03.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/1831 E.  ,  2014/6707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 25/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5404, Karar No: 2019/3802, Tarih: 15.05.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/5404 E.  ,  2019/3802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davalılar vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun kabulüyle yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının ...... A.Ş. ile ....... İnş. İş Güv. Malz. Aka. Taah. Tic. Ve San. Ltd. Şti. Vekillerince duruşmalı olarak, temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1– Manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar için kesinlik sınırının karar tarihi itibariyle 47.530,00 TL olduğu, dava dilekçesinde davacı anne ve babanın 50.000,00 er TL manevi, davacı kardeşlerin ise 20.000,00 er TL manevi tazminat talebinde bulunduğu, mahkemece verilen 20/03/2018 tarihli kararda manevi tazminat isteminin kabulü ile davacı anne ve baba için 50.000,00 er TL manevi, davacı kardeşler için ise 20.000,00 er TL manevi tazminata hükmedildiği, ...... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen 21/06/2018 tarihli kararda davalılara ait manevi tazminata dair istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-2 maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacı anne ve baba için 40.000,00 er TL manevi, davacı kardeşler için ise 10.000,00 er TL manevi tazminatın davalılar ...... A.Ş., ....... İnş. İş Güv. Malz. Aka. Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti., M-Ay Mak. Müh. Hizm. Ltd. Şti.'den tahsiline karar verildiği ve bu kararın davalılar ...... A.Ş. ve ...vekillerince temyize getirildiği dikkate alındığında, hükmedilen manevi tazminat miktarlarının temyiz sınırının altında kaldığı açıktır.

O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının manevi tazminat yönünden temyiz kabiliyeti olmayıp, davalı taraf vekillerinin temyiz itirazlarının 6100 sayılı HMK.'nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİNLİKTEN REDDİNE,

2- Maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

O halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının manevi tazminat yönünden temyiz kabiliyeti olmayıp, davalı taraf vekillerinin temyiz itirazlarının 6100 sayılı HMK.'nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİNLİKTEN REDDİNE,

2- Maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere, özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, temyiz kapsam ve nedenlerine göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalılar vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ...... A.Ş. ile ....... İnş. İş Güv. Malz. Aka. Taah. Tic. Ve San. Ltd. Şti.'ye iadesine,

15/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13843, Karar No: 2012/21005, Tarih: 17.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13843 E.  ,  2012/21005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.06.2011 tarih ve 2010/1225-2011/573 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Dışbank Pendik Şubesi'nde 01.12.2004 tarihinde 2376376 müşteri nosu 310002-0034 hesap numarasıyla %22 faiz oranla 6 ay vadeli olarak 2.000,00 TL'lik bir mevduat hesabı açtığını, bilahare Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu tarafından Dışbank'a el konulduğunu, Mart 2005 itibariyle de Fortisbank'a satıldığını, Dışbank'ın Fortisbank'a devri sürecinde müvekkiline ait mevduat hesabının, davalı Banka tarafından müvekkilinin rızası ve talebi olmaksızın 30003-2578 hesap nosu ile vadesiz hesaba dönüştürüldüğünü, ayrıca davalı Banka'nın müvekkilinin hesabı üzerinde resen tasarrufta bulunarak yatırım fonu alıp sattığını, yatırım fonu kesintisi yaptığını, poliçe bedeli kestiğini ve müvekilinin anaparasının azalmasına yol açtığını, oysa bankacılık mevzuatı gereği mudi tarafından bankaya tevdi edilen vadeli mevduatların vade sonunda aksi yönlü bir talep ve talimatı olmadığı sürece vade sonunda aynı şartlarda temdit edilmesi gerektiğini ileri sürerek, 01.12.2004 tarihinde davalı nezdinde 310002-0034 hesap numarasıyla %22 faiz oranlı ve 6 ay vadeli olarak açılmış olan 2.000,00 TL mevduat hesabı, faize ilişkin fazlaya dair talep hakları saklı kalmak kaydıyla, dava tarihine kadar 3.000,00 TL bileşik faiz ile birlikte toplam 5.000,00 TL olmak üzere iş bu alacağına işleyecek olan davalı Banka nezdine 6 ay vadeli mevduat hesabına uygulanan en yüksek bileşik faizi ile birlikte dava tarihinden itibaren işleyecek olan davalı Banka nezdinde 6 ay vadeli mevduata uygulanan en yüksek bileşik faizi ile birlikte davalı Banka'dan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında imzalanan 01.12.2004 tarihli Genel Hizmet Sözleşmesi'nin ilgili hükümlerinde taraflar arasında meydana gelen uyuşmazlıkla sözleşme hükümlerinin uygulanacağının belirlendiğini, ilgili sözleşmenin ise, vadeli mevduat hesabı sahibinin vade gününün çalışma saatinin sonuna kadar yazılı talimatını bankaya ulaştırmadığı takdirde, vadeli mevduat ve bu hesaba ait işlemiş faizler konusunda bankaya seçim hakkını verdiğini, 09.03.2005 tarihinden itibaren alınan 184,50 TL'lık hesap işletim ücreti iadesi ve 1.210,42 TL'lık jest faiz ödemesi olmak üzere, davacıya 1.394,92 TL'lık ödeme yapıldığını ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının imzaladığı sözleşme kapsamında davalı Banka'nın Pendik Şubesi'nde davacı adına 310002-0034 numaralı vadeli mevduat hesabı açıldığını, davacının 04.03.2005 tarihinde dava konusu vadeli hesabına ilişkin -vadesiz hesaba- aktarılması yönünde davalı Banka'ya verilmiş herhangi bir talimatının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın ıslah edilen değer üzerinden kabulü ile 5.000 TL'ye dava tarihinden, 330 TL'ye ıslah tarihi olan 12.05.2011 tarihinden itibaren 92 gün vadeli mevduata uygulanan faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, bankacılık işlemi sebebiyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının davalı banka nezdindeki vadeli mevduat hesabında yer alan mevduatının, herhangi bir talimatı olmaksızın, vade sonunda vadesiz hesaba aktarıldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş ise de; davacı ile davalı banka arasında akdedilen 01.12.2004 tarihli Genel Hizmet Sözleşmesi'nin 1.4 maddesinde, vadeli mevduat hesap sahibinin, vade gününün çalışma saatinin sonuna kadar yazılı talimatını bankaya ulaştırmadığı takdirde vadeli mevduat ve bu hesaba ait işlemiş faizlerin toplamı için bankanın aynı vade ve bankanın bu vade için belirlemiş olduğu güncel faiz oranı ile temdit işlemi yapmak veya ana para ve işlemiş faizli bakiyenin müşterinin vadesiz hesabına aktarmak gibi iki seçimlik hakkının bulunduğu belirtilmiştir. Bu halde, davalı bankanın davacının vadeli hesapta bulunan mevduatını, vadesiz hesaba aktarması şeklindeki işleminin, sözleşmede öngörülen seçimlik hakkını kullanması olduğu gözetilmeden, anılan gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.