muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/29684, Karar No: 2018/2170, Tarih: 01.03.2018

İİK'nun 140. maddesi gereğince; “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar”.

Somut olayda, tahsili istenen yedieminlik ücreti, muhafaza tedbirinin uygulandığı takip dosyasından istenmemiş, ayrı bir takibin konusu yapılmış, takip itiraz edilmeksizin kesinleşmiş ve paraya çevirme aşaması tamamlanmıştır. Bu durumda, yedieminlik ücretinin satış bedelinden öncelikle ödenmesi mümkün olmayıp, satış tutarının, bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmeyeceğinin anlaşılması halinde, icra dairesince, alacaklıların bir sıra cetvelinin yapılması gerekir.

Açıklanan maddelere göre, birden fazla alacaklının bulunduğu böyle durumlarda, icra müdürlüğünce, öncelikle İİK'nun 140.maddesi gereğince sıra cetveli yapılmalı ve alacaklılara, diğer alacaklara yönelik itirazlarını ileri sürme imkanı tanınmalıdır. Şikayetçinin alacağının rüçhanlı olup olmadığı ve öne sürdüğü diğer hususlar, sıra cetveli yapıldıktan sonra itiraz halinde tartışılacak bir husus olup, bu aşamada icra müdürlüğü sıra cetveli düzenlemekten imtina edemez. Bir başka anlatımla alacaklıların itirazlarını ileri sürebilmesi için öncelikle sıra cetveli yapılması gerekmektedir. Şikayete konu takip dosyasında ise, icra müdürlüğünce yanılgılı değerlendirme ile satış bedelinin İİK'nun 138/2. maddesi gereği sıra cetveli yapılmaksızın takip alacaklısına ödenmesine karar verildiği görülmektedir.

O halde mahkemece, ihale bedelinin takip alacaklısına ödenmesi işleminin iptaline yönelik şikayetin kabulü ile yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmasının emredilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7410, Karar No: 2014/6531, Tarih: 18.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/7410 E.  ,  2014/6531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, 15.03.2012-14.03.2015 yürürlük tarihli "İşletme Toplu İş Sözleşmesi" neticesinde müvekkilin uğramış olduğu hak kayıplarının kendisine davalı işveren tarafından tazminat olarak ödenmesi gerektiği hususunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davacının talebinin 6111 sayılı Kanun'un 166/6. maddesinin son cümlesinde geçen "devir tarihinden önce ve devir tarihinde ödenmesi gereken" alacak istemine ilişkin olmadığı, davacının davalı ile Koop-İş Sendikası arasında imzalanan 15.03.2012– 14.03.2015 yürürlük tarihli toplu iş sözleşmesinde, devir tarihi olan 02.01.2011 tarihinden önce çalıştığı işyeri (belediye) ile Hizmet-İş Sendikası arasında imzalanan 15.02.2009–14.02.2012 yürürlük tarihli toplu iş sözleşmesine göre "sosyal haklar" konusunda aleyhe olacak şekilde fark bulunduğundan bahisle, söz konusu farkın tazminat olarak ödenmesini istediği, bu itibarla dava doğru tarafa yöneltildiğinden davalının taraf sıfatı bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi isabetli değil ise de, davacının, 6111 sayılı Kanunu'nun 166/6. maddesinin birinci cümlesine göre, devir tarihinde de yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinden kaynaklı mali ve sosyal haklardan sözkonusu toplu iş sözleşmesinin yürürlüğünün sona erdiği tarihe kadar yararlandırıldığı, 15.03.2012–14.03.2015 yürürlük tarihli toplu iş sözleşmesinden de toplu iş sözleşmesinde öngörülen haklara göre yararlandırılmaya başlandığı, 14.02.2012 tarihinde sona eren toplu iş sözleşmesin hükümlerinin, 15.03.2012–14.03.2015 yürürlük tarihli toplu iş sözleşmesi döneminde uygulanma imkanı olmadığından davanın esastan reddi gerekmesine göre davacının temyiz itirazlarının reddi ile, sonucu bakımından doğru olan kararın bu gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 18.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12768, Karar No: 2016/12024, Tarih: 21.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/12768 E.  ,  2016/12024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı baba, boşanma kararı ile birlikte velayetleri davalı anneye bırakılan ortak çocuklar 29.01.2001 doğumlu... ile 05.09.2009 doğumlu ...'ün velayetlerinin değiştirilerek kendisine verilmesini talep etmiş, mahkemece: " ortak çocuklardan ...'ın halen baba yanında kaldığı ve baba ile yaşamak istediğini belirttiği ancak baba hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan soruşturma içeriğine göre bu çocuğun velayetinin babaya bırakılmasının menfaatine olmayacağı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı baba tarafından temyiz edilmiştir.

Velayet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir. Velayet düzenlemesinde; çocukla ana ve baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır.

Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3 ve 6. maddeleri idrak çağındaki çocukların kendilerini ilgilendiren konularda görüşünün alınması ve görüşlerine gereken önemin verilmesini öngörmektedir. Çocukların üstün yararı gerektirdiği takdirde, görüşlerinin aksine karar verilmesi mümkündür.

Velayet kamu düzenine ilişkin olup, re'sen araştırma ilkesi geçerlidir. Bu nedenle yargılama sırasında meydana gelen gelişmelerin bile gözönünde tutulması gerekir. Davalının davayı kabulü de tek başına hukuki sonuç doğurmaz.

Davacı baba, davalı kadının başka bir erkekle birlikte yaşadığını ve anne ile birlikte yaşayan ortak çocuk....l’ün bu durumdan olumsuz etkileneceğini iddia etmiş, mahkemece; velayetlerin değiştirilmesi istenen ortak çocukların üstün yararlarının belirlenmesi bakımından, anne ve babanın yaşam koşulları ve çocuklara bakım olanakları konusunda bir araştınna yapılmamıştır. Bu amaçla, mahkemecc 4787 sayılı kanunun 5. maddesi uyarınca görevlendirilecek uzman veya uzmanlar vasıtasıyla inceleme yapılması; anne ve babanın gerektiğinde mahkemece bizzat dinlenerek ekonomik ve sosyal durumları ile çocuklara

bakım olanakları konusunda kendilerinden bilgi alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, gerçekleşecek sonucuna göre çocukların velayetinin düzenlenmesi gerekir. Açıklanan yönler gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

bakım olanakları konusunda kendilerinden bilgi alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, gerçekleşecek sonucuna göre çocukların velayetinin düzenlenmesi gerekir. Açıklanan yönler gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.06.2016 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/23241, Karar No: 2014/31494, Tarih: 24.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/23241 E.  ,  2014/31494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2013/573-2013/804

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili için açılan ilk davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz edilmeden kesinleşen ilk davada yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu esas alınarak karar verilmiş ise de, rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahları dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin; %5,14'ünü geçemeyeceği gözetilmeden dava konusu, yapıdaki değer düşüklüğü bakımından daha yüksek oranda değer düşüklüğü uygulanmak suretiyle fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4017, Karar No: 2015/27250, Tarih: 18.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/4017 E.  ,  2015/27250 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/16125

MAHKEMESİ : Bafra Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2013

NUMARASI : 2013/93 (E) ve 2013/218 (K)

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

I. Sanık T.. A.. hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

CMK'nun 217. maddesi uyarınca topladığı delilleri değerlendirerek yüklenen suçun sübut bulmadığına ilişkin mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II. Sanıklar S.. Y.. ve B.. D.. hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık S.. Y.. ve müdafileri ile B.. D..'un temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

İnfaz Koruma Memuru olan Y.. K..'ın (U..), üzerinde unuttuğunu söylediği cep telefonu ile Bafra T Tipi Ceza İnfaz Kurumu'nun içerisinde bulunan bloklara kadar girdiği, olayı farketmesi üzerine, orada bulunan infaz koruma memurları E.. D.., L.. D.., B.. K.., E.. Ç.. ve M.. K..'ın olayın aslına uygun olarak 29.03.2010 tarihli tutanak tuttukları, bu tutanağın H.. D.. tarafından, olay tarihinde birinci müdüre vekalet eden T.. A..'a verilmesine rağmen, Y.. K.. ve S.. Y..'ı korumak amacıyla gizlendiği, aynı olayla ilgili sanıklar B.. D.. ve S.. Y..'ın, Y.. K..'ın cep telefonunun sanki x-ray cihazına bırakılarak içeri girdiği esnada yakalanmış gibi tutanak tuttukları ve bu tutanağın soruşturmaya esas olmak üzere kullanıldığı ileri sürülmek suretiyle T.. A..'ın resmi belgeyi gizleme, B.. D.. ve S.. Y..'ın ise kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu işlediklerinin iddia olunduğu olayda, sanık S.. Y..'ın, tutulan diğer tutanaktan haberdar olmadığını, suça konu tutanağın B.. D.. tarafından hazırlanarak odasına getirildiğini ve olayın kısaca kendisine anlatıldığını; B.. D..'un, Yeter'in Birol ve Erkan isimli teknisyenlerle birlikte kuruma giriş yaptığını, montunu çıkarıp teknisyenlerin malzemelerinin olduğu sepetle beraber peş peşe x-ray cihazına bırakarak kuruma giriş yaptığını, kendi birimine geçtikten üç-beş dakika sonra kurum giriş kapısına gelerek üzerinde cep telefonu olduğunu unutarak montun cebinde telefonu kuruma soktuğunu söylediğini, tuttukları tutanağın sonradan ortaya çıkarılan tutanaktan farklı olmadığını, tutanağın eksik olduğundan bahsedilebilirse de bu durumun mesainin yoğunluğundan dolayı acele davranmalarından kaynaklandığını; ilk tutanağı gizlediği iddia edilen T.. A..'ın ise, bu tutanağın kendisine verilmediğini savunması; atılı suça konu tutanakta, ifade zafiyeti olmasına rağmen ilgilinin kuruma giriş yaptığının yazılı olması, nitekim olay üzerine, Bafra Cumhuriyet Başsavcılığı'nca yürütülen 2010/1372 soruşturma sayılı dosyada alınan ifadelerinde, B.. D.. ve Y.. K..'ın, Yeter'in cep telefonu ile kurum içine kadar girdiğini ifade ettikleri, anılan soruşturma dosyası üzerine verilen 2010/1864 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararda da olayın aslına uygun olarak değerlendirildiği, tanıklar E.. D.., L.. D.., B.. K.., E.. Ç.. ve M.. K.. tarafından tutulan tutanağın varlığı konusunda, tanık İ.. Ç.. ve B.. K..'ın ifadeleri karşısında tereddüt bulunmamakta ise de, tanık B.. K..'nın tutanağı cep telefonu ile birlikte idareye teslim ettikleri, L.. D..'in bildiği kadarıyla tutanağın E.. D.. tarafından idareye teslim edildiği, E.. Ç.. ile M.. K..'ın tutanağı E.. D..'ın, telefonu ise Y.. K..'ın dışarı çıkardığı, B.. K..'ın tutanağın akıbetini bilmediği, cep telefonunu Y.. K..'ın işlem yapılmak üzere ikinci müdür A.. S..'a götürmek üzere odadan ayrıldığı, E.. D..'ın tutanağı infaz koruma memuru H.. D..'a verdiği, H.. D..'ın ise, tutanağı T.. A..'a verdiği yönündeki beyanları karşısında, tutanağın Emine ve H.. D.

.. D..'in bildiği kadarıyla tutanağın E.. D.. tarafından idareye teslim edildiği, E.. Ç.. ile M.. K..'ın tutanağı E.. D..'ın, telefonu ise Y.. K..'ın dışarı çıkardığı, B.. K..'ın tutanağın akıbetini bilmediği, cep telefonunu Y.. K..'ın işlem yapılmak üzere ikinci müdür A.. S..'a götürmek üzere odadan ayrıldığı, E.. D..'ın tutanağı infaz koruma memuru H.. D..'a verdiği, H.. D..'ın ise, tutanağı T.. A..'a verdiği yönündeki beyanları karşısında, tutanağın Emine ve H.. D.. tarafından idareye teslim edildiğinin şüpheli bulunması bir yana, T.. A.. tarafından gizlendiği iddia edilen tutanağın üç yıla yakın bir süre sonra kurumdan işlem yapılmamış olarak çıkması ve muhakkik A.. Ş.. tarafından yapılan soruşturma esnasında E.. D.. tarafından sunulmuş olması, dosya içerisinde sunulan ve imzacıları tarafından inkar edilmeyen benzer şekilde işlem yapılmamış tutanakların bulunduğunun anlaşılmasına göre, Bafra Cumhuriyet Başsavcılığı'nca yürütülen 2010/1372 soruşturma sayılı dosya üzerinden alınan ifadesinde olayı gördüğü şekliyle ve aslına uygun olarak anlatan ve tutulan diğer tutanaktan haberi olmayan B.. D..'un ve onun tarafından düzenlenen tutanağı imzalayan S.. Y..'ın sahtecilik kastıyla hareket etmediği, atılı tutanak içeriği ve sonrasında alınan ifadeler de nazara alındığında esasen tutanağın da gerçek duruma uygun olduğu gözetilmeden, sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık S.. Y.. ile müdafiileri ve sanık B.. D..'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca

BOZULMASINA, 18.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15147, Karar No: 2012/26195, Tarih: 18.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/15147 E.  ,  2012/26195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :332-491

İşkazasında sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26.maddesi uyarınca tazmini davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalılardan ...Tavuk Gıda San. ve Tic. A.Ş. ile ... avukatlarınca da duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18.12.2012 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalılar adlarına Av. ... ile karşı taraf adına Av. ...geldiler. Diğer davalı gelmedi. Duruşmaya başlandı. Hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesinde iş kazası ve meslek hastalığı, hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişinin sorumluluğu konusunda yeni düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi kuralı karşısında, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir. Anılan madde uyarınca davalıların Kurumun rücu alacağından sorumlulukları ancak kusurlarının varlığı halinde mümkündür.

Davalı ...Tavuk Gıda San. ve Tic. A.Ş.’ye ait fabrikadaki yük asansörünün halatının kopması ve zemine düşmesi ile birden fazla işçinin yaralanması ve sürekli iş göremezlik durumuna girmeleri sonucu oluşan iş kazasında, ...Tavuk Gıda San. ve Tic. A.Ş’yi %20, ... Kaldırma Mak. San. Tic. Ltd. Şti.’ni %40, ...’yı %30, sigortalıyı % 10 oranında kusurlu bulan rapor hükme esas alınarak karar verilmiştir.

Olay nedeniyle yapılan müfettiş incelemesi sonucunda tutulan rapordan, asansör sorumlusu ve teknik bakımcısı hakkında açılan ve beraat ile sonuçlanan Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/1749 Esas 2004/33 Karar sayılı dava dosyasından, asansörün içinde ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., .... isimli sigortalıların bulunduğu anlaşılmıştır.

Olay nedeniyle yapılan müfettiş incelemesi sonucunda tutulan rapordan, asansör sorumlusu ve teknik bakımcısı hakkında açılan ve beraat ile sonuçlanan Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/1749 Esas 2004/33 Karar sayılı dava dosyasından, asansörün içinde ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., .... isimli sigortalıların bulunduğu anlaşılmıştır.

Aynı olay nedeniyle tarafların kusur oran ve aidiyetleri bakımından çelişkili kararların verilmesi olasılığının ortadan kalkması, hak ve adalet kurallarına aykırı bir sonuç ortaya çıkmaması, yargıya olan güvenin sarsılmaması yönü gözetilerek, olayda yaralan ve sürekli iş göremezlik durumuna giren diğer sigortalılar hakkında yapılan sosyal sigorta yardımlarının tazmini amacıyla davacı Kurum tarafından açılan başka rücu davalarının olup olmadığı, ilgili dosyalarda tarafların kusur oran ve aidiyetlerinin kesinleşip kesinleşmediği belirlenmeli, tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilip, zararlandırıcı sigorta olayındaki kusur oran ve aidiyetleri konusunda varsa çelişkinin giderilmesi hususunda işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda uzman olan bilirkişi heyetinden oluşa uygun kusur raporu alınmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacı avukatı yararına takdir edilen 900,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılar ...Tavuk Gıda San. ve Tic. A.Ş. ile ...'ya, davalılar ...Tavuk Gıda San. ve Tic. A.Ş. ile ... yararına takdir edilen 900,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5631, Karar No: 2013/10230, Tarih: 03.06.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/5631 E.  ,  2013/10230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili bankanın alacağının tahsili amacıyla yapılan icra takibinin davalının haksız kısmi itirazı ile durduğunu belirterek, davalının kısmi itirazının iptali ile takibin devamına ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre; takip tarihi itibariyle davalının davacıya toplam 3.000,70 TL borcu bulunduğu, akdi faizin %57, temerrüt faizinin de %114 olarak uygulanması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, davalının Pendik 1.İcra Müdürlüğü'nün 2010/12281 esas sayılı icra takibine yaptığı kısmi itirazın kısmen iptali ile takibin 3.000,70 TL üzerinden devamına karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ...'ın yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.