muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14172, Karar No: 2015/1874, Tarih: 12.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/14172 E.  ,  2015/1874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 956 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Mahkemenin gerekçeli kararının ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin davalılardan ..., ... ve ...'na Tebligat Yasasının 21. maddesi gereğince tebliğ edildiği bildirilmiş ise de tebligat mazbatasındaki adresin “adres kayıt sistemi”nde gösterilen adres ile aynı olup olmadığı belirtilmemiştir. Bu durumda tebliğ işleminin Tebligat Yasası'nın değişik 21/2.maddesinde belirtilen usule uygun olduğu düşünülemez. Öte yandan muhatabın adreste bulunmama sebebine ilişkin bir kayıt bulunmadığı ve muhatapın haber verilen komşusuna ait imzanın alınmadığı veya imzadan imtina edildiğine dair şerhin de tebliğ mazbatasının üzerinde bulunmadığından Tebligat Kanunu'nun 21/1.maddesinde belirtilen usule de uyulmamıştır. Bu nedenle yapılan tebligat usulsüz olup mahkemece, gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin adı geçen davalılara yöntemine uygun tebliği ile temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan zeytinin 2012 ve 2013 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine ilişkin veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il ve ilçe müdürlüklerinden ayrı ayrı getirtilip dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7025, Karar No: 2017/7546, Tarih: 07.11.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/7025 E.  ,  2017/7546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında açıklandığı ve Dairemizin benzer birçok kararında vurgulandığı üzere: belgelerde sahtecilik suçlarında kast, zarar vermek bilinci ve iradesi olarak kabul edilmelidir. Çek sahibinin önceden verdiği rıza üzerine onun imzasını taklit ederek kullanan failde, zarar vermek bilinci bulunmayacağından kastın varlığı ileri sürülemez. Ancak, çek sahibinin rızasının kastı ortadan kaldırabilmesi için fiilin işlenmesinden önce açıklanması zorunludur. Çek sahibinin rızası açık olabileceği gibi zımni de olabilir. Özellikle iki kişi arasındaki ilişkiler, böyle bir rızanın varlığını ciddi olarak kabule elverişli olduğu takdirde, bu rızaya dayanarak başkasının imzasını atan kimsede suç kastının varlığı kabul olunamaz.

1-Dava konusu olayda, sanıklar ... ve ...’ın .... A.Ş.'nin yöneticisi olup işleri idare ettikleri, diğer sanık ... tarafından boş olarak verildiği iddia ve kabul edilen çeklerin onun rızası dahilinde piyasaya verildiği , çeklerden bir kısmının ödendiğinin iddia edildiği anlaşılmakla; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından sanık ... tarafından bu şekilde .... A.Ş.’ye boş olarak verilip ödenen çekler olup olmadığı araştırılıp gerektiğinde çeklerin verildiği kişilerin de tanık olarak dinlenmesi ve suça konu çeklerin takibe konulduğu Erzurum 2 İcra Müdürlüğü 2006/6460 Esas sayılı dosyasının incelenerek borca itiraz edilip edilmediğinin de araştırılarak sonucuna göre sanıkların sahtecilik kastı ile hareket edip etmediğinin karar yerinde tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Suça konu çeklerin bankaya aynı anda mı, yoksa farklı zamanlarda mı verildiği tam olarak araştırılıp suç tarihi/tarihleri tespit edilerek, sanıkların fiillerinin TCK 43 kapsamında zincirleme suç mu yoksa aynı anda gerçekleşen tek suçu mu oluşturduğu tartışılmadan sanıklar hakkında TCK 43/1 maddesinin uygulanması yasaya aykırı,

b)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2708, Karar No: 2010/2947, Tarih: 10.03.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/2708 E.  ,  2010/2947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine, Orman Yönetimi ve ... ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü, 101 ada 1 parselin (32179 m2) tarla niteliğiyle ... ... ve arkadaşları adına; 102 ada 1 parselin (9539 m2) tarla niteliğinde ... ... ve arkadaşları adına; 102 ada 3 parselin (13776 m2) tarla niteliğinde ... ... adına ; 103 ada 1 parselin (10227 m2) ahşap ve ve tarla niteliğinde ... ... ve arkadaşları, 104 ada 1 parselin (7547 m2 ) tarla niteliğinde ... ...,105 ada 1 parselin (906 m2) tarla niteliğinde ... ..., 105 ada 3 parselin (16015 m2) tarla niteliğinde ... ..., 106 ada 1 parselin (6990 m2), 106 ada 2 parselin (28445 m2), 106 ada 3 parselin (6074 m2) yine ... ... adına, 106 ada 7 parselin (14597 m2) çamlık ve kayalık, 106 ada 9 parselin kayınlık niteliğiyle Hazine adına, 106 ada 6 parselin (4219 m2) 106 ada 8 parselin (2540 m2) tarla niteliğiyle ... Güneş adına, 106 ada 5 parselin (4245 m2) Aynur ... adına,105 ada 4 parselin (3128 m2) ... Göcen adına,105 ada 5 parselin (3531 m2) tarla niteliğiyle ... Arslandağ adına, 106 ada 4 parselin (441 m2) tarla niteliğiyle ... Danoğlu adına, 105 ada 2 parselin (5667 m2) çamlık niteliğiyle Hazine adına tespit edildiği, tespitlere karşı Hazine tarafından öncesinin orman olduğu iddiasıyla; davacı gerçek kişiler tarafından ise kendi zilyedliklerinde bulunduğu iddiasıyla itiraz edildiği anlaşılmaktadır.

Yörede 05.04.1993 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu vardır.

Mahkemece 106 ada 1 ila 9 parsellerle 105 ada 1 ila 5 parsellerin orman niteliğiyle Hazine adına; 103 ada 1 parselin G (3216 m2) bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına, kalan kısmının ... ... mirasçıları adına,104 ada 1 parselin ... ... mirasçıları adına, 102 ada 3 parselin A, B, C işaretli toplam 37567 m2 bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına, kalan kısmının ... ... mirasçıları adına,101 ada 1 parselin V(13017 m2) bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına, kalan kısmın ... ... mirasçıları adına tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine, Orman Yönetimi ve ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

1. Davacı-davalı ... ...'nın Hazine adına tespit ve tesciline karar verilen taşınmaz bölümlerine yönelik temyiz itirazları bakımından ; uzman bilirkişi ... Sıvacıoğlu tarafından eski tarihli Memleket Haritası, amenajman planı ve hava fotoğraflarının yöntemince uygulanması sonucu hazırlanan raporda hazine adına tesciline karar verilen taşınmazların orman sayılan yerlerden ve aynı zamanda orman içi açıklık oldukları belirlenerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmamaktadır .Bu nedenle 105 ada 1 ila 5, 106 ada 1 ila 9 parseller ile 103 ada 1 parselin G,102 ada 3 parselin A,B,C, 101 ada 1 parselin V bölümlerine yönelik hükmün onanması gerekmiştir.

-2- 2010/2708 - 2947

2. Gerçek kişiler adına tescile karar verilen taşınmazlar yönünden Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarına gelince; bu parseller yönünden mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Şöyle ki;

102 ada 1 ve 3 parsellerin arasında kayınlık niteliğiyle hazine adına tespit ve tescil edilen dava dışı 102 ada 2 parsel bulunmakta olup her üç parselin dört tarafı tespiti kesinleşen geniş orman parseli ile sınırdır.

Aynı şekilde 103 ada 1, 104 ada 1 ve dava dışı 103 ada 2 parsel bir bütün oluşturmaktaysa da sınırları dört yönden tespiti kesinleşen geniş orman parseli ile çevrilidir.

Yine 101 ada 1 parsel ile batısındaki meşelik niteliğiyle hazine adına tespit ve tescil edilen dava dışı 101 ada 2 parselin doğusundaki ... ve diğer yönlerdeki patika yollardan sonra yine tespiti kesinleşmiş devlet ormanı niteliğindeki taşınmaz bulunmaktadır.

Çekişmeli taşınmazların tespitleri belgeye dayanmamakta ve yukarıda açıklanan olgu karşısında tamamı 6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesine göre orman içi açıklık özelliği göstermektedir.

6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesinde açıklanan orman içi açıklık niteliğinde olduğu, gerek 26.05.1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinde gerekse 25.06.1970 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 31.05.1970 gün ve 531 sıra no'lu Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 33/3 ve 19.08.1974 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 25.07.1974 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 40/A ve 30.05.1984 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 30/1 ve 02.09.1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/1 ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/a maddesinde "... 6831 Sayılı Yasanın 17. maddesinde yer alan orman içinde bulunan doğal olarak ağaç ve ağaççık içermeyen, genel olarak otsu bitki veya bazı durumlarda yer yer odunsu bitkiler içeren açıklıkların orman olarak sınırlandırılacağı" öngörülmüştür.

6831 Sayılı Yasanın 17. maddesi, orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat yapılmasına, hayvancılık amacı ile ağıl yapılmasına, bu kesimlerin özel mülke dönüşmesine izin vermez.

6831 Sayılı Yasa, madde: 17/1-2

6831 Sayılı Yasanın 17. maddesi, orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat yapılmasına, hayvancılık amacı ile ağıl yapılmasına, bu kesimlerin özel mülke dönüşmesine izin vermez.

6831 Sayılı Yasa, madde: 17/1-2

Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşaası ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlemesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır.

Devlet Ormanlarının herhangi bir suretle yanmasından veya açıklıklarından faydalanılarak işgal, açma veya herhangi şekilde olursa olsun kesme, sökme, budama veya boğma yollarıyla elde edilecek yerlerle buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler, şahıslar adına tapuya tescil olunamaz. Buralara doğrudan doğruya orman idaresince el konulur. Yanan orman alanlarındaki her türlü emval Orman Genel Müdürlüğünce değerlendirilir (03/07/2004 gün ve 5112 Sayılı Yasa ile değişik hali).

Yasa metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım, inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal el koyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle yeni açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.

Ayrıca, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu yoktur. Zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazlar, 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılmaktadır. 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca [HANGİ NEDENLE OLURSA OLSUN ORMAN İÇİ AÇIKLIKLARIN KAZANILAMAYACAĞI İLKESİNİ İÇERMEKTEDİR VE AMACI ORMAN BÜTÜNLÜĞÜNÜ KORUMAKTIR]. Bu tür yerlerin 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 26/a maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılması gerekir.

-3- 2010/2708 - 2947

Yasa koyucu ayrı bir kavram oluşturmuş ve hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat ile özel mülke dönüşme yolunu kapamıştır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın memleket haritasında açık alanda gözükmesi bu olguyu değiştirmez. Etrafı ormanla çevrili olan taşınmazlar, özel mülke dönüşüp tarım ve inşaata açıldığında orman bütünlüğünün bozulacağı tartışmasızdır. Dairemizin bu yoldaki kararları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ve yerleşik kararlar halini almıştır [Y.H.G.K.’nun 10.12.1997 gün ve 1997/20-830/1034, 10.12.1997 gün ve 1997/20-808/1039, 22.10.2003 gün ve 2003/20-665/614 sayılı ve yine orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten sonra 20 yıldan fazla süre geçse dahi orman içi açıklık konumunda olan taşımazların zilyedlik yoluyla kazanılamayacağı konusundaki 11.10.2004 gün ve 2004/7-531-582 sayılı kararları].

Tapu ve zilyetlik yoluyla kişi ve kurumların ormandan toprak kazanmasını sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları da Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

Ayrıca; orman içi açıklık ve boşluklar ile orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanlar, yasa gereği orman sayıldığı için, 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesinin (a) ve (j) bentleri gereğince Devlet Ormanı olarak sınırlandırılması öngörülmüştür. Bu tür yerler zilyetlik yolu ile kazanılamaz ve özel mülk olarak tescil edilemez.

Bu nedenle 101 ada 1, 103 ada 1, 104 ada 1, 102 ada 3 parsellerde özel mülkiyete konu olacak biçimde kısmen ya da tamamen kişiler adına tescile karar verilmesi isabetsiz olup tamamı hakkında Hazinenin davasının kabulü ile orman niteliği ile Hazine adına tescile karar verilmelidir.

Kabule göre de 102 ada 1 parsel de davanın konusu olduğu ve bu parsel hakkında araştırma inceleme yapıldığı halde, bu parselin de yine orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken hakkında hiç hüküm kurulmaması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle; ... ...'nın orman olarak tescile karar verilen 105 ada 1 ila 5,106 ada 1 ila 9, 101 ada 1 (V),103 ada 1 (G), 102 ada 3 (A, B, C) parsellerine yönelik temyiz itirazlarının reddi ile bu parsellere yönelik hükmün ONANMASINA; aşağıda yazılı onama harcının ... ...'ya yükletilmesine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle Hazine ve Orman Yönetiminin kişiler adına tescile karar verilen 104 ada 1, 101 ada 1, 103 ada 1, 102 ada 3 parsele yönelik temyiz itirazlarının kabulüyle bu parsellere yönelik hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıran Orman Yönetimine iadesine 10/03/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10323, Karar No: 2013/12875, Tarih: 30.05.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/10323 E.  ,  2013/12875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde 1.3.1991-1.6.2010 arası kesintisiz olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın işverence feshedildiğini belirterek müvekkilinin ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi alacağı, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işe girişinin 01.08.1995 ve fiilen ayrılış tarihinin 30.05.2009 olduğunu, hastası olduğu için ve iyilik yapmak için 01.01.2010 tarihine kadar sigortasını kayden devam ettirildiğini, işten kendi isteğiyle ayrıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin işverence haklı sebebe dayanılmaksızın feshedildiği değerlendirilerek, delil durumuna göre ve alınan bilirkişi raporuna dayanılarak istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında hizmet süresi uyuşmazlık konusudur. Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında davacının davalı nezdinde 01.08.1995-31.12.2007 ve 26.04.2008-31.01.2010 arası kaydı görünmektedir. İşçi 18.01.2008 tarihinde tahsis talebinde bulunmuş ve 01.02.2008 itibariyle

yaşlılık aylığı bağlanmıştır. Hükme esas bilirkişi raporunda işe giriş tarihi tanık beyanlarına göre talep gibi 01.03.1991 esas alınmıştır. Davacı iddia ettiği başlangıç tarihini usulüne uygun şekilde ispatlayamadığından, hizmet süresi başlangıcı Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında yer aldığı gibi 01.08.1995 olarak esas alınmalıdır. Ayrıca emeklilikte kıdem tazminatı ödemesi yapılıp yapılmadığı konusu da her iki tarafa sorularak netleştirilmeli, buna göre belirlenecek hizmet süresine göre dava konusu alacaklar hesaplanmalıdır.

3-Taraflar arasındaki bir başka uyuşmazlık konusu ücret miktarı hususundadır. Davacı net 2.500,00 TL aldığını, ayrıca 450,00 TL yol ve yemek ücreti ödendiğini iddia etmiştir. Davalı ise asgari ücret ile çalıştığını savunmuştur. Dosyaya sadece 2006 yılına ait iki adet asgari ücretten düzenlenmiş ve işçi imzasını taşıyan bordro sunulmuştur. Mahkemece emsal ücret araştırması yapılmaksızın tanık beyanlarına dayanılarak iddia edilen miktar üzerinden hesaplamalar gerçekleştirilen bilirkişi raporuna göre karar verilmesi hatalıdır. Usulüne uygun şekilde davacının kıdemi, eğitim durumu ve yaptığı işe göre ilgili meslek kuruluşlarından emsal ücret araştırması yapılmalı, belirlenecek ücret seviyesinden dava konusu alacaklar yeniden hesaplatılmalıdır.

4-İşçinin fazla mesai ücreti alacağı bulunup bulunmadığı hususu bir diğer uyuşmazlık konusunu teşkil etmektedir. Dosyaya işçinin çalışmasına ilişkin puantaj, ve benzeri kayıtlar sunulmamıştır. Yargılama sırasında dinlenen her iki taraf tanıklarının işe giriş ve çıkış saatleri konusundaki beyanları birbiriyle çelişiktir. Mahkemece işyerinin faaliyet alanı ve bulunduğu yer dikkate alınarak ilgili kuruluşlardan açılış ve kapanış saatleri hakkında bir düzenleme bulunup bulunmadığı araştırılmalı, her iki taraf tanıkları yeniden dinlenmeli, belirtilen çelişki giderilmek suretiyle fazla mesai ücreti alacağı yeniden bir değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5787, Karar No: 2011/41873, Tarih: 19.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/5787 E.  ,  2011/41873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/143774

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2007

NUMARASI : 2006/985 (E) ve 2007/765 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde, katılan kurum görevlileri tarafından sanığın evinde yapılan kontrolde sayacın bakanlık mühürlerinin orijinal olmadığı, üzerlerinde pense izi görüldüğü ve sayacın arka taraftan aralanmış olduğu tespit edilip sayaç sökülerek yapılan labaratuvar incelemesinde camının aralık olduğu içinde film şeridi bulunduğu ve diske müdahale edildiğinin belirlendiği olayda, sanığın savunmasında 4 yıldır evde oturduğunu, faturalarda bir düzensizlik olmadığını, kaçak elektrik kullanmadığını belirtmesi karşısında, olay mahallinde uzman bilirkişi aracalığıyla keşif yapılıp tutanak düzenleyicileri dinlenerek evdeki kurulu güce göre tutanak tarihinden önceki ve sonraki dönemlere ait birer yıllık tüketim ortalamaları tespit edilip, karşılaştırılmak suretiyle tutanak tarihinden sonra tüketimde bariz bir artma olup olmadığı hususunda bilirkişiden rapor alınıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1306, Karar No: 2015/5830, Tarih: 14.09.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/1306 E.  ,  2015/5830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2014

NUMARASI : 2014/640-2014/716

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, Konya 7. İcra Müdürlüğü'nün 2009/9791 esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde davalının alacağının 2. sıraya yazıldığını, oysa davalının alacağının muvazalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın müvekkili dosyasına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alacağının muvazalı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacının muvazaa iddiasını ispat edemediğini, davalının alacağının 2. sırada olmasının, davacının 3. ve 4. sıradaki icra dosyalarını takipsiz bırakması sonucunda hacizlerin düşmüş olmasından kaynaklandığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraza ilişkindir. İİK'nın 142/1. hükmüne göre, cetvel suretinin tebliğinden itibaren yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel münderecatına itiraz edebilir. Anılan hükümde yer alan "alakadarlar" ifadesi, kural olarak borçluyu değil, davacı alacaklıdan sıra itibariyle önce olan alacaklıları ifade eder. İtiraz davası kural olarak davacıya göre sıra cetvelinde öncelikli olan ya da aynı derecede hacze iştirak eden alacaklılara yöneltilmelidir. Sıra cetvelinde kendisine pay ayrılan ve dava sonucundan etkilenecek olan alacaklılar da yargılamaya dahil edilmeli, onlar hakkında da hüküm kurulmalıdır. Borçlunun pasif husumet ehliyeti bulunmamaktadır. Muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraz davalarında iddia, kural olarak, borçlu ile davalı alacaklının anlaşmalı ( muvazaalı) biçimde borç ilişkisi oluşturarak, diğer alacaklılardan mal kaçırma amacı güttükleri noktasındadır. Bunun için muvazaalı muamelenin borçlandırıcı işleme göre yapıldığı tarih önem taşır. Muvazaadan söz edilebilmesi için, kural olarak, muvazaalı tasarrufun, diğer alacaklı lehine yapılan borçlandırıcı işlemden sonraki tarihi taşıması gerekir. Takip işlemlerinin hızlandırılması, İİK’nın 20. maddesi uyarınca sürelerden feragat ve haczin borçlunun beyanı üzerine konulması, tek başına muvazaayı gösteren vakıalar değildir.