muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13299, Karar No: 2017/24235, Tarih: 03.02.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13299 E.  ,  2017/24235 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4698, Karar No: 2021/1634, Tarih: 24.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/4698 E.  ,  2021/1634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Erzincan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02.06.2016 gün ve 2015/137 E. - 2016/331 K. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla davalı ... vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

1-Hükmü katılma yoluyla temyiz eden davalı ... vekili adli yardım talebinde bulunarak temyiz başvuru harcını ve maktu temyiz harcını yatırmadan temyiz talebinde bulunmuş ise de, HMK'nın 336/2. maddesinde öngörülen ...’ün gelir kaynaklarına ve zorunlu giderlerine ilişkin dayanak belgeleri mahkemeye sunmadığından dayanaksız olan adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı ... vekili tarafından, Dairemizin adli yardım talebinin reddine dair Dairemiz kararına itiraz edilir ve Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'nce adli yardım talebi kabul edilirse, başkaca bir işlem yapılmaksızın ve herhangi bir harç alınmadan dosyanın yerel mahkeme tarafından Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

3-Davalı vekili tarafından Dairemizin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararına itiraz edilmez veya itiraz reddedilirse, bu kerre, hükmün temyizi sırasında 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca yatırılması gerekli temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz harcı yatırılmadığından, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un, 26.09.2004 tarihli 5236 sayılı Kanun’un 16.maddesi ile değiştirilmeden önceki 434/3. maddesi uyarınca hükmü temyiz eden davalı ...'e usulüne uygun muhtıra tebliğ edilerek sonucuna göre işlem yapılması için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin adli yardım talebinin reddine, Dairemizin işbu kararına karşı tebliğden itibaren bir hafta içinde Yargıtay 12. Hukuk Dairesi nezdinde itiraz edilebileceğine, (2) ve (3) no’lu bentlerde açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14750, Karar No: 2007/2483, Tarih: 21.02.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/14750 E.  ,  2007/2483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.21.02.2007 (Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir.

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/14416, Karar No: 2011/8693, Tarih: 12.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/14416 E.  ,  2011/8693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.03.2009 tarih ve 2007/3-2009/39 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin “PEY MEK”, “MEK” ve tanınmış “ETİ MEK” markalarının sahibi olduğunu, bu markalar ile ayırt edilemeyecek kadar benzer olan ve bu nedenle haksız rekabet ve iltibas yaratan “EGE MEK” ibareli markanın davalı adına tescil edildiğini, 556 sayılı KHK’nun 8/4. maddesi gereğince söz konusu markanın hükümsüz olduğunu, ayrıca söz konusu markanın fonetik açıdan da müvekkiline ait markalara benzediğini, iltibas tehlikesinin bulunduğunu, davalı şirketin kötüniyetli olduğunu, “MÜSLİ MEK” ve “EKOMEK” ibareli markaların tescili için da başvuruda bulunduğunu, bunlara ilişkin yasal hakların kullanıldığını ileri sürerek, davalı adına tescilli markanın tüm sınıflar yönünden iptaline, markalar sicilinden terkin edilmesine, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirkete ait hükümsüzlüğü istenen markanın tescil tarihinden sonraki bir tarihte davacıya ait markanın tanınmış marka olduğunun kabul edildiğini, bu nedenle işbu davada tanınmış marka olgusunun ileri sürülemeyeceğini, mutlak ret nedenlerinin bulunmadığını, davacının kötüniyetli olarak müvekkiline ait markanın tescil olunmasına ve kullanılmasına sessiz kaldığını, müvekkiline ait markanın hükümsüzlüğünü gerektirecek herhangi bir durumun olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının sahibi olduğu “MEK” markasının hükümsüzlüğü istenen markadan sonra tescil edilmesi nedeniyle değerlendirmede dikkate alınamayacağı, “ETİ MEK+şekil” markasında asli unsurun Hitit Güneşi şekli ile Eti ibaresinin olduğu, davalının markasında ise vurgunun ilk hece olan Ege kelimesi olduğu ve bu kelimenin tüm Türkiye’nin sevilen bir bölgesinin ismi olması nedeniyle hafızada kaldığını ve dikkat çektiğini, “mek” hecesinin ise mastar olarak kullanılması ve bir anlam ifade etmemesinden dolayı dikkat edilen bir ek olmadığı, Ege ibaresi ile Eti ibaresi ve davacının diğer markası olan “PEYMEK” markası arasında gerek harfler gerekse anlam yönünden benzerlik olmadığı, bu durumda tanınmış marka olunduğuna

ilişkin iddia ve sessiz kalma suretiyle hak kaybı yönündeki savunma üzerinde durulmasına gerek olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

ilişkin iddia ve sessiz kalma suretiyle hak kaybı yönündeki savunma üzerinde durulmasına gerek olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, markanın hükümsüzlüğü ve sicilden terkini istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı taraf, kendisine ait “ETİ MEK”, “PEY MEK” ve “MEK” ibareli markalara dayanarak, davalı adına tescilli “EGEMEK” ibareli markanın hükümsüzlüğünü talep etmiş olup, mahkemece davalı markasının asli unsurunun “EGE” ibaresi olduğu, bu ibare ile davacı markaları arasında benzerlik olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, davacıya ait 2000/28477 sayılı “PEYMEK” markası ve 1976/95575 sayılı ETİMEK markası ile davalıya ait “EGEMEK” markasının 556 sayılı KHK’nun 8/1-b maddesi kapsamında markalar arasında ilişkilendirme ihtimali de dahil olmak üzere iltibas tehlikesine yol açacak derecede benzer oldukları, davalı markasının davacı markalarının bir serisi gibi algılanmasının mümkün olabileceği dikkate alınmamıştır. Bu durumda, mahkemece söz konusu markalar arasında benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunduğu değerlendirilerek davacıya ait markalar ile dava konusu markanın tescilli olduğu 29 ve 30. ürünler bakımından oluşacak sonuç çerçevesinde hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1853, Karar No: 2023/10884, Tarih: 07.11.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1853 E.  ,  2023/10884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 51. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1834 E., 2022/1153 K.

KARAR : Kısmen Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 16. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/28 E., 2019/537 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise bir kısım istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında kısmen kabul ve redde dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ile iş bu temyize cevap süresi içerisinde katılma yoluyla davacı mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmek, davalı vekilinin temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasını talep etmekle dosyanın duruşmaya tabi işlerden olduğu anlaşılmakla duruşma yapılmak üzere tayin olunan 07.11.2023 Salı günü için yapılan tebligatlar üzerine duruşmalı temyiz eden davalı adına Av. ... ile davacı mirasçıları adına Av. ...'ın geldiği, gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra duruşmaya son verilerek incelemenin aynı gün öğleden sonra yapılan incelemede dosyada noksan tespit edilen hususların ikmali için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiş, noksanların ikmali ile dosya dairemize gelmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili 22.01.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde 12.07.2006 tarihinde çalışmaya başladığını, deniz atık kabul tesisinde istihdam edildiğini, 07.10.2008 tarihinde iş kazası geçirdiğini, kaza tarihinde aldığı ücretin brüt 2.137,02 TL olduğunu, iş kazası sonrasında davacının %70 oranında iş göremez kaldığını, iş kazasının gerçekleşmesinde davalının %90 oranında kusurunun bulunduğunu beyanla 50.000,00 TL maddi, 400.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş yargılamanın devamında sunduğu 09.08.2019 tarihli dilekçesiyle maddi tazminat istemini 358.503,99 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; iş kazasının davacının ağır kusuru sonucu gerçekleştiğini, müvekkili şirketin kusurunun bulunmadığını, davacının iş sağlığı ve güvenliğine ilişkin iki kez eğitim aldığını, talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiş, talep artırım dilekçesine karşı cevabında istemin zamanaşımına uğradığını ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; iş kazasının davacının ağır kusuru sonucu gerçekleştiğini, müvekkili şirketin kusurunun bulunmadığını, davacının iş sağlığı ve güvenliğine ilişkin iki kez eğitim aldığını, talep edilen manevi tazminatın fahiş olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiş, talep artırım dilekçesine karşı cevabında istemin zamanaşımına uğradığını ileri sürmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kusur raporu, geçici ve sürekli iş göremezlik oranı dikkate alınarak hazırlanan hesap raporu neticesinde davacının 355.969,36 TL maddi zararının bulunduğu tespit edildiğini, somut olayda davacının 07.10.2008 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle %53 oranında işgücü kaybına uğradığı, iş kazasının meydana gelmesinde davalı işverenin iş hukuku bakımından çalıştıranın sorumluluğu esas alınarak toplamda %70 oranında kusurunun bulunduğu anlaşılmakla davalı tarafın ıslaha karşı ileri sürdüğü zaman aşımı itirazı dikkate alınarak ıslahla arttırılan kısmın kazanın meydana gelmesinden itibaren 10 yıllık sürenin geçmiş olması ve zaman aşımına uğraması nedeniyle maddi tazminat yönünden 50.000,00 TL maddi tazminatın iş kazası tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline) karar verilirken, somut olayda davacının geçirmiş olduğu iş kazası neticesinde yaralandığı, bu olay nedeniyle davacıda geçici ve sürekli iş göremezlik kaybının oluştuğu, iş kazasının meydana gelmesinde davalı işverenin iş hukuku bakımından kusurunun bulunduğu anlaşılmakla davacının uğradığı manevi zararın giderimi amacıyla yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda paranın satınalma gücü itibariyle belirli bir meblağın davalı işverenden alınarak davacıya verilmesi suretiyle davacının zedelenmiş olan yaşama sevincini tazelemek, bunu yaparken felaketi özlenir kılmamak, davalıları ekonomik bir yıkıma sürüklemeksizin daha dikkatli ve özenli olmaya sevketmek hedeflenerek günün ekonomik koşulları ve tarafların durumları itibariyle belirlenen davacı için 120.000,00 TL manevi tazminatın iş kazası tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı işverenden tahsiline dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedensel zararın gelişim gösterdiği durumlarda zamanaşımına başlangıç olarak hastalık seyrinin yani gelişimin tamamlandığı tarihin esas alınması gerektiğini, davacının tedavi sürecinin kazadan sonra ve halen devam ettiğini, zamanaşımı başlangıç tarihi olarak davacının sürekli iş göremezlik oranının tespitine dair 09.03.2015 tarihli rapor tarihinin esas alınmasını ve zamanaşımı def'inin reddi gerektiğini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedensel zararın gelişim gösterdiği durumlarda zamanaşımına başlangıç olarak hastalık seyrinin yani gelişimin tamamlandığı tarihin esas alınması gerektiğini, davacının tedavi sürecinin kazadan sonra ve halen devam ettiğini, zamanaşımı başlangıç tarihi olarak davacının sürekli iş göremezlik oranının tespitine dair 09.03.2015 tarihli rapor tarihinin esas alınmasını ve zamanaşımı def'inin reddi gerektiğini beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; tanık ifadeleri alınmaksızın kusur bilirkişisi raporu alındığını raporda yürürlükten kaldırılan kanuni hükümlerin dikkate alındığını, SGK tarafından açılan rücuan alacak dosyasında aldırılan iki kurul raporunda da müvekkiline %50 kusur oranının izafe edildiği, Mahkemece söz konusu kusur oranına göre karar verildiği, İlk Derece Mahkemesince aldırılan bilirkişi raporunda herhangi gerekçe bildirilmeden heyet raporlarına iştirak edilmediğinin bildirildiği, İlk Derece Mahkemesince bilirkişi raporları arasında çelişkiler giderilmeden karar verildiğini, davacı lehine hükmedilen manevi tazminat tutarının fahiş olduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç