muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/973, Karar No: 2021/1885, Tarih: 24.02.2021

3-Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ...’e ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a)Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c)Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,

24.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12697, Karar No: 2015/19316, Tarih: 02.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/12697 E.  ,  2015/19316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar S.. A.. Vek. Av. K.. D.. ile Davalılar, 1- F.. M.. 2- S.. M.. Vekilleri Av. S.. C.. aralarındaki tazminat davası hakkında Azdavay Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 03/07/2014 gün ve 66/95 sayılı kararın Onanmasına ilişkin Dairemizin 08/04/2015 gün ve 18029/7530 sayılı ilamına karşı davalılar vekili tarafından süresi içinde maddi hatanın düzeltilmesi yoluna başvrulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesinin son fıkrası hükmüne göre İş Mahkemelerinden verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Kaldı ki, ilgili Yargıtay İlamında maddi hata da bulunmamaktadır. Bu bakımdan, davalılar vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine

02.11.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7283, Karar No: 2016/12126, Tarih: 25.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/7283 E.  ,  2016/12126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında dosya içerisinde .... A.Ş.'den .... hangi tarihte davalı ...Ş. tarafından devralındığı hususu anlaşılamamaktadır. Devir ile ilgili varsa sözleşme ve devir tarihlerinin ilgili kurumlardan ayrı ayrı sorularak tespit edilmesi ve eksiklikler tamamlandıktan sonra dosyaya eklenerek gönderilmesi için dosyasının mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 25.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5298, Karar No: 2007/7885, Tarih: 20.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/5298 E.  ,  2007/7885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ümraniye 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takibe konu olan ilamda mahkemesince 53.908 YTL'nin 02.11.2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte borçlu belediyeden tahsiline karar verilmiştir. Borçlu belediyenin faize itirazı üzerine mahkemece yaptırılan ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda borçlu idarenin genel bütçeli idareler içinde bulunmasından dolayı 3095 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yasal faiz oranlarının kademeli olarak uygulanarak hesaplama yapıldığı görülmektedir. İcra takibi 24.05.2006 tarihinde başlatılmıştır. Genel bütçeye dahil dairelerle, katma bütçeli idarelerin ilama dayalı borçları hakkında 2003, 2004 ve 2005 yılı bütçe kanunlarındaki faiz oranlarının uygulanması yönünde yasal düzenlemeler yapılmıştır.  Anayasa Mahkemesi'nce 2003 ve 2004 yılları için bu bütçelerdeki öngörülen faizle ilgili düzenlemeler iptal edilmiştir. Kaldiki borçlu belediye yukarıda açıklanan bütçelerdeki nitelendirilen daire ve idarelerden de değildir. Mahkemece eksik incelemeye dayalı rapora itibar edilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Yapılacak iş, faizin başlangıcı olan 02.11.2001 tarihinden takibin başlatıldığı 24.05.2006 tarihine kadar yasal faiz oranları sorulup ve bu oranlara göre bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesinden ibarettir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/379, Karar No: 2020/5086, Tarih: 15.10.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/379 E.  ,  2020/5086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, inançlı işlem hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, dava konusu 598 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki 20 numaralı bağımsız bölümü satın aldıktan sonra geçim sıkıntısı nedeniyle borç aldığı aile dostu ...’ya devrettiğini, ancak dava konusu taşınmazda ikamet etmeye devam ettiğini, taşınmazı geri almak için kredi çekmek istediğinde verilemeyince aile dostu olan davalının kredi çektiğini, ancak bir dönem borçlarını ödeyemeyince, davalının kalan kredi borcunu kapatıp taşınmazı üzerine aldığını iddia ederek, davalı adına olan tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece “...O hâlde; 05.02.2007 tarihli 50.000,00 TL bedelli Finansbank Kasımpaşa Şubesi’nden kredi çekildiği, kredinin Yıldıray’a ödendiği anlaşılmakla, 02.01.2012 tarihli yazı ekindeki dekontta davalı ... tarafından çekilen kredinin ödenmesine ilişkin davacının yaptığı ödemelerin banka kayıtları göz önünde bulundurularak, tereddüte yer bırakmayacak şekilde tespiti, davalı tarafından ödeme yapılmış veya davacı tarafından eksik ödeme yapılmış ise, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 97. maddesi (818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 81. maddesi) hükmü gereğince borcu mahkeme veznesine depo etmesi için davacıya önel verilmesi, depo edilmesi halinde davalı ... adına kayıtlı 20 numaralı bağımsız bölüm bakımından iptal ve tescil isteğinin kabul edilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir...” gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 20 nolu bağımsız bölümün davacı tarafından 24.03.2005 tarihinde Yıldıray’a satış suretiyle devredildiği, onunda 02.02.2007 tarihinde taşınmazı davalı ...’a satış suretiyle devrettiği, davalının 05.02.2007 tarihinde dava konusu taşınmaz için 50.000,00 TL kredi kullandığı, bedelin Yıldıray’a verildiği, ayrıca taraflar arasındaki banka havalelerinden davacının 07.02.2007-19.08.2009 tarihleri arasında davalıya toplamda 67.553,00 TL havale yaptığı, ayrıca davacının arkadaşı olduğu iddia edilen Tülay Şişman’ın da 21.01.2009 tarihinde 1.370,00 TL havale ettiği, toplamda davalıya 68.923,00 TL’lik ödeme yapıldığı, bozma sonrası alınan bilirkişi raporunda 22.12.2009 tarihinde 28.368TL kredi kapatma bedeli ve 03.11.2009 tarihinde 40.000TL bedel toplamı 68.268TL bedelin davalı tarafça davacıya ödendiğinin tespit edildiği, 27.08.2018 tarihinde bu bedelin davacı tarafından mahkeme veznesine depo edildiği, davalının ödenen bedellere ilişkin ticari temerrüt faizi talep ettiği anlaşılmaktadır.

O halde, davalının ödediği bedellerin ödeme tarihlerinden itibaren depo edilen 27.08.2018 tarihine kadar ki işleyecek faizinin bilirkişi raporu ile tespit edilmesi ve bu bedelin de depo ettirilmesi gerekirken sadece 68.268.TL’nin depo ettirilmesi doğru değildir.

Öte yandan, davalı ticari temerrüt faizi talep etmiş olmakla taraflar arasındaki ilişki ticari nitelikte olmadığından, ticari temerrüt faizi hesaplanamayacağı da açıktır.

Davalının değinilen yönler itibariyle yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15110, Karar No: 2010/315, Tarih: 20.01.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/15110 E.  ,  2010/315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik Asliye 4.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Görevliyi yaralama

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: BOZMA

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve O yer C. Savcısıyla sanık ...'in sanık temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6259, Karar No: 2021/4201, Tarih: 31.03.2021

**10. Ceza Dairesi         2017/6259 E.  ,  2021/4201 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BALIKESİR 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın 26.11.2013 tarihindeki eylemi sabit ise de; 30.10.2013 tarihli olayda ele geçen uyuşturucu maddeyi sanık ...’e sattığına ilişkin savunmasının aksine, mahkûmiyetine yeterli, kuşku sınırlarını aşan kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, tek eylemi sabit olan sanık hakkında, TCK'nın 43. maddesinde öngörülen "zincirleme suç" hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

C- Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde:

Sanığın soruşturma aşamasında ve temyiz dilekçesinde, 12.10.2010 tarihinde Balıkesir Asker Hastanesi raporunda; sanık hakkında ruhsal durumunun bozuk olduğu belirtilmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında suç tarihi itibarıyla sanığın cezai sorumluluğunu kısmen veya tamamen kaldıracak bir akıl hastalığının olup olmadığı hususunda uzman sağlık kuruluşundan rapor alınması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafii ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA,31/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/26432, Karar No: 2011/6893, Tarih: 19.04.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/26432 E.  ,  2011/6893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :  25.01.1985 tarih ve 1984/5 Esas, 1985/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararında:

Harca tabi olmasına karşın, mahkeme kalemince harcı hesaplanıp ilgilisinden istenmeden ve dolayısıyla harç alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında HUMK'nun 434/3.maddesinde öngörülen "eksik harç ödenmesi halinde yapılacak işlemle ilgili kuralın" benzetme yoluyla uygulanacağı ve bu durumda temyiz isteğinin, dilekçenin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılacağı, ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp ilgilisinden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteminin reddi gerekeceği hükme bağlanmıştır.

Alacaklı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin 23.07.2010 tarihinde hakim havalesi yapılmış ve temyiz defterine kaydedilmiş, ancak bu sırada temyiz harcı alınmadığı gibi, bu giderin yatırılması yönünde alacaklı vekiline bir muhtıra da çıkarılmamıştır. mahkemece yukarıda yazılı içtihadı birleştirme kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere ve  ayrıca şikayete konu dosya aslı ile birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1631, Karar No: 2024/6658, Tarih: 27.06.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/1631 E.  ,  2024/6658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

DAVALILAR : Alacaklılar : ..., ..., ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı alacaklılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İlamlı takipte, borçlunun meskeniyet şikayetinde bulunarak haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ettiği, İlk Derece Mahkemesince, şikayetin kısmen kabulü ile dava konusu mesken niteliğindeki taşınmazın şikayet edenin haline münasip ev alması için gerekli olan 2.000.000,00 TL’den aşağı olmamak üzere satışının yapılmasına karar verildiği, borçlu tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, "taşınmaz üzerindeki haczin, şikayet tarihi olan 07/09/2021 tarihi itibari ayakta ve geçerli olduğu ancak; ilk derece mahkemesi tarafından şikayetin kısmen kabulüne dair 22.06.2022 tarihi itibari alacaklının, bir yıllık sürede dava konusu taşınmaza ilişkin satış talep etmediği, her ne kadar 27.07.2021 tarihinde satışa esas olmak üzere taşınmazın kıymet takdirini talep ettiği ve 30.07.2021 tarihi itibari ile de 1500,00TL avans yatırılmış ise de alacaklı tarafından açıkça taşınmazın satışı talep edilmediği, bu nedenle taşınmaz üzerindeki haczin İİK 110/1 maddesi uyarınca karar tarihinden önce düştüğü belirtilerek davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile kararın kaldırılmasına, konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına" karar verildiği, kararın alacaklılar tarafından temyiz edildiği anlaşılmıştır.

İİK'nın 82. maddesine dayalı olarak haczedilmezlik şikayetinde bulunulabilmesi için, şikayet tarihi itibariyle hukuken geçerli bir haczin varlığı şarttır. Bu nedenle borçlunun haczedilmezlik şikayetinde bulunması üzerine, öncelikle İİK'nın 106. ve 110. maddeleri uyarınca haczin düşmüş olup olmadığının belirlenmesi gerekir. Şikayet tarihinden önce yukarıda belirtilen maddeler uyarınca haczin düşmüş olduğunun belirlenmesi halinde, şikayetin konusu olmayacağından, başvurunun fuzuli yapıldığı kabul edilmelidir. Bununla birlikte, şikayet tarihi itibariyle satış isteme sürelerinin henüz dolmadığı hallerde ise şikayetin incelenmesi sırasında haczin ayakta olup olmadığının mahkemece değerlendirilmesi ve haczin düştüğünün tespiti halinde, şikayetin konusuz kaldığının kabulü gerekeceğinden, şikayetin esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi gerekecektir.

Öte yandan, taşınmazın usulüne uygun olarak haczedildiğinin kabulü için İcra Müdürlüğünce haciz kararı verilmesi yeterli olup, haczin geçerliliği ve tamamlanmış sayılması için ayrıca tapu siciline şerh verilmesi zorunlu değildir. İİK’nın 106 ve 110. maddeleri uyarınca haczin düşmüş olup olmadığı belirlenirken sürenin başlama tarihi olarak İcra Müdürlüğünce haciz kararının verilme tarihi esas alınmalıdır.

Somut olayda, dava konusu taşınmaz üzerine 17.06.2021 tarihinde haciz konulduğu, haciz tarihi itibariyle İİK'nın 106. maddesinin yürürlükte olan hükmü uyarınca satış isteme süresinin 1 yıl olduğu, şikayet tarihi olan 07.09.2021 tarihi itibarı ile haczin ayakta ve geçerli olduğu; İlk Derece Mahkemesi karar tarihi 22.06.2022 itibarı ile alacaklının, bir yıllık sürede dava konusu taşınmaza ilişkin satış talep etmediği, ancak meskeniyet şikayetine konu taşınmaz ile ilgili icra takibinde, meskeniyet şikayetini inceleyen Şile İcra Hukuk Mahkemesinin 21/09/2021 tarihli tensip tutanağının 10 numaralı ara kararı ile 42 ada 24 parsel numaralı dava konusu taşınmazın satış işlemlerinin durdurulmasına karar verildiği, bu tarih itibariyle satış isteme süresi durduğundan haczin düşmediği anlaşılmıştır.

O halde, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf edilen kararın esasının incelenmesi gerekirken haczin düştüğüne yönelik hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesinin 21/12/2023 tarih ve 2022/3891E.-2023/4245 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, 27.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1625, Karar No: 2021/702, Tarih: 18.02.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/1625 E.  ,  2021/702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanmak

Hüküm : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Katılan vekilinin temyiz talebinden feragat ettiği gözetilerek yapılan incelemede;

Olay tarihinde noter katibi olan sanık hakkında; "Şüphelinin yapmakta olduğu görev nedeniyle hazurunun tamamının kimlik kontrolünü detaylı olarak yapması, nüfus cüzdanındaki fotoğraf ile hazır bulunan kişileri karşılaştırması, mübayenet bulunduğunda resimli kişinin hazır olmasında ısrar etmesi gerekirken hazır bulunanların ibraz ettikleri kimliklere göre işlemi gerçekleştirdiği, gerekli dikkat ve özen gösterilmediği için müştekilerin sonradan Noter huzurunda atılan imzayı inkar ettikleri, 14/06/2010 tarihinde Adli Tıp Kurumu Belge İnceleme Uzmanı Prof. Dr. Gürsel ÇETİN tarafından verilen raporda belge altındaki imzanın müşteki ...'a ait olmadığının tespit edildiği'' şeklinde iddianamede yer alan isnadın sübutu halinde TCK'nın 204/2. maddesinde tanımlanan kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu oluşturabileceği anlaşılmakla, davaya bakmanın, delillerin takdir ve tartışılmasının 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında bulunduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 18/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.