muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9552, Karar No: 2013/13901, Tarih: 30.09.2013

..., ... ile ...'nun mukayeseye esas yeterli sayıda imza örnekleri ile suç tarihinden önceye ait imzalarını içerir resmi kurumlarda bulunan belgeler temin edilip Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinden suça konu belgeler üzerindeki imza ve yazıların kimin eli ürünü olduğu hususunda ayrıntılı rapor aldıktan ve şikayetçinin başvurusu sonucu sanıklar ..., ..., ... hakkında sahtecilik suçundan açılan Şişli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/1279 Esas sayılı davasının akıbeti araştırılıp, mümkün ise bu dosya ile birleştirilmesi, mümkün değil ise duruşmaya getirtilip incelenerek ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi, bu dosyayı ilgilendiren delillerin onaylı suretlerinin dosya arasına alınmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip neticesine göre sanıkların hukuki durumlarının taktir ve tayini yerine yazılı şekilde soyut gerekçelerle eksik araştırma sonucu sanıkların beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6526, Karar No: 2012/12836, Tarih: 12.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/6526 E.  ,  2012/12836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin 5 ortak tarafından kurulu bir anonim şirket olup üç kişiden oluşan bir yönetim kurulu tarafından yürütüldüğünü, şirket ana sözleşmesinde imza yetkisi hakkında herhangi bir kayıt bulunmadığından müvekkili şirketi borçlandıracak herhangi bir kambiyo evrakı ya da ipotek sözleşmesinin geçerli olabilmesi için yönetim kurulu üyelerinden ikisi tarafından imzalanmış olması gerektiğini, müvekkili şirketin yönetim kurulu üyelerinden biri olan Kemal Kiriş tarafından 16.08.2007 tarihli ipotek senedi ile davalı ... Ecza Deposu AŞ nezdinde dava dışı ... lehine açılmış cari hesaplardan doğan borçlarının 200.000 TL "sine kadar olan kısmının tahsilini temin için müvekkili şirket taşınmazı üzerine ipotek tesis edildiğini, çift imza kuralına uyulmadığını, dava dışı kişi lehine tesis edilen ipotek işleminin geçersiz olduğunu ileri sürerek, ipotek tesisi sebebiyle davalı şirkete borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin ipotek veren 3. kişi durumunda olup dava açmakta hukuki yararının bulunmadığını, davacı şirket adına hareket eden Kemal Kiriş'in yönetim kurulu başkanı olup tek başına yetkili olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller doğrultusunda; davacı şirketin ana sözleşmesinin 9. maddesinde temsil yetkisinin yönetim kuruluna bırakıldığı, 09.05.2005 tarihli yönetim kurulu kararı ile ipotek tesis ve fekkinin de içinde bulunduğu yetkinin Kemal Kiriş’e 3 yıllık süre ile verildiği, bu yetkiye dayalı olarak bu kişinin ipotek tesis ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 12.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2211, Karar No: 2024/5503, Tarih: 03.07.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/2211 E.  ,  2024/5503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/470 Esas, 2023/46 Karar

HÜKÜM : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/482 E., 2020/361 K.

Taraflar arasındaki tespit ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı yanın tescilli 2002/05552 sayılı BINICCI markasının tescilinden bu yana haklı bir neden olmaksızın 25. sınıfa dahil "ayak giysileri: ayakkabılar, çizmeler botlar terlikler patikler ve bunların parçaları, spor ayakkabıları ve bunların çivileri, ayakkabı parçaları yani pençeler, topuklar konçlar, sayalar" yönünden kullanılmaması nedeniyle iptali ile sicilinden terkini, markanın iptaline karar verilmemesi halinde müvekkili tarafından uzun yıllardır 25/2 sınıfa dahil "ayak giysileri: ayakkabılar, terlikler sandaletler' yönünden kullanılmakta olan "BİNİCİDERİ+şekil" markası ile davalı yana ait 2011/105117 sayılı "BINICCI" markası arasında benzerlik olup olmadığının, markalar arasında tecavüz olup olmadığının tespiti, markalar arasında benzerlik bulunduğuna hükmedilmesi halinde, davalı yanın tescilli 2011/105117 no.lu BINICCI markasının tescilli bulunduğu 35. sınıfa dahil "Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için 'ayak giysileri' nin bir araya getirilerek sunulması hizmetleri" yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili 25.02.2019 tarihli ıslah dilekçesiyle: davadaki iptal taleplerinin davalı markasının sicile kayıt tarihinden başlayarak iptal koşullarının oluştuğu ilk ana ilişkin olduğu hususunun mahkemece tespiti ile karar altına alınmasına, mahkeme farklı görüşte ise, dava dilekçelerinin ‘Talep Sonucu’ kısmının 2 no.lu bendinin; davalı tarafın 2002/05552 sayılı BINICCI markasının, tescilinden bu yana haklı bir neden olmaksızın, tescilli bulunduğu 25 inci sınıfa dahil ‘ayak giysileri: ayakkabılar, çizmeler, botlar, terlikler, patikler ve bunların parçaları, spor ayakkabıları ve bunların çivileri, ayakkabı parçaları yani pençeler, topuklar, konçlar, sayalar’ yönünden kullanılmaması nedeniyle 29.12.2015 tarihini de kapsar şekilde, davalının markasını 5 yıl süreyle kullanma yükümlülüğünü ihlal ederek iptal koşullarının oluştuğu ilk andan itibaren iptaline, 2002/05552 sayılı markanın iptaline karar verilmemesi halinde müvekkili tarafından uzun yıllardır 25/2 sınıfa dahil ‘ayak giysileri: ayakkabılar, terlikler, sandaletler’ yönünden kullanılmakta olan ‘BİNİCİDERİ’ şekil markasının davalı şirket adına tescilli 2002/05552 sayılı markaya, tecavüz teşkil etmediğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı iddiasının müvekkili şirket markasının iptali ve sicilden terkini için yetersiz olduğunu, iddianın aksine müvekkilinin 2002/05552 sayılı markasını tescilli olduğu alanlarda uzun süredir kullandığını, 2011/105117 sayılı markasını da tescil ettirdiğini, faaliyet alanlarına uygun olarak üretimini ve satışını yaptığı kadın, erkek ve çocuk eşyalarında kullandığını, taraf markaları arasında benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "BİNİCİDERİ+şekil" ibareli marka ile BINICCI ibareli marka arasında anlamsal, görsel ve sescil farklılığının yeterli ayırt edicilik sağladığı, ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı anlaşıldığından davacı yanca kullanılan "BİNİCİDERİ+ şekil" markasının davalı adına tescilli 2002/05552 no.lu markaya tecavüz teşkil etmediğinin tespitine, (ayak giysileri, ayakkabılar, terlikler, sandaletler yönünden) ve davacının markası ile davalının BINICCI markaları arasında benzerlik olmadığının ve tecavüz olmadığının tespitine, davalı adına tescilli 2002/05552 sayılı markanın 25. sınıfa dâhil "ayakkabılar, çizmeler, botlar, terlikler, patikler ve bunların parçaları, spor ayakkabıları ve bunların çivileri, ayakkabı parçaları yani pençeler, topuklar, konçlar, sayalar..., Başlıklar, şapkalar, bereler, kepler, kasketler...-Bebekler için bu sınıfa dahil özel eşyalar: Bebekler için tekstilden bezler, bebekler için tekstilden kundak bezleri, zıbınlar, naylon donlar, mama önlükleri (kağıt mama önlükleri hariç)" mal ve hizmet gruplarında dava tarihinden geriye 5 yıllık sürede ciddi olarak kullanılmadığından sayılan mal ve hizmetlerle sınırlı olarak markanın tescil edildiği andan itibaren etkili olmak üzere (05.06.2008'den itibaren) iptaline, davacı tarafça, markalar arasında benzerlik bulunduğu takdirde davalı adına tescilli 2011/105117 BINICCI markasının 35. sınıfa dahil dava dilekçesinde bildirilen hizmetler yönünden hükümsüzlüğü talep edilmişse de; bu talebin terditli dava konusu olmadığı, başlı başına bir talep olduğu, ancak davalı markasının hükümsüzlük koşulları bulunmadığından bu yöndeki istemin reddine, davacının tecavüzün bulunmadığı yönündeki ilan isteminde hukuki yararı bulunduğundan bu yönde açtığı davası kabul edildiğinden ilan isteminin kabülü ile; karar kesinleştiğinde hüküm özetinin Türkiye’de tirajı yüksek bir gazetede bir kez ilanına masrafın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde davalının 2002/05552 sayılı markasının iptalinin istendiğini; davalının 2011/105117 sayılı markası yönünden ise terditli olarak öncelikli ve asli olarak; müvekkilin 2015/108177 sayılı "BİNİCİDERİ+şekil" şekil markası ile benzerlik olup olmadığının, markalar arasında tecavüz olup olmadığının tespitinin talep edildiğini, ikincil ve feri olarak ise, markalar arasında benzerlik olması halinde davalı markasının hükümsüzlüğü ve terkininin talep edildiğini, talebimizin terditli olmadığı gerekçesi ile feri nitelikteki hükümsüzlük talebimiz yönünden de karar vermiş olup, davamızı kısmen reddetmesinin usule aykırı olduğunu ve buna bağlı olarak müvekkili aleyhine hükmedilen vekâlet ücreti ile yargılama giderlerinin de hukuka aykırı olduğunu belirterek kararının kaldırılması istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının dava dilekçesindeki talebinin davalının 2011/105117 sayılı markası yönünden terditli olarak öncelikle davacının 2015/108177 sayılı ‘BİNİCİDERİ+şekil’ markası ile benzerlik olup olmadığının, markalar arasında tecavüz olup olmadığının tespitinin yapılması, markalar arasında benzerlik olması halinde davalı markasının hükümsüzlüğü ve terkinine yönelik olduğu, buna göre davacının hükümsüzlük talebinin terditli nitelikte olduğu değerlendirilerek karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf isteminin kabulüyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, davalı adına tescilli 2002/05552 sayılı markanın 25. sınıfa dâhil "ayakkabılar, çizmeler, botlar, terlikler, patikler ve bunların parçaları, spor ayakkabıları ve bunların çivileri, ayakkabı parçaları yani pençeler, topuklar, konçlar, sayalar..., Başlıklar, şapkalar, bereler, kepler, kasketler... Bebekler için bu sınıfa dahil özel eşyalar: Bebekler için tekstilden bezler, bebekler için tekstilden kundak bezleri, zıbınlar, naylon donlar, mama önlükleri (kağıt mama önlükleri hariç)" mal ve hizmet gruplarında dava tarihinden geriye 5 yıllık sürede ciddi olarak kullanılmadığından sayılan mal ve hizmetlerle sınırlı olarak markanın tescil edildiği andan itibaren etkili olmak üzere (05.06.2008 den itibaren) iptaline, kararın kesinleşmesini mütakip kesinleşmiş karar örneğinin ilgili sicile işlenmek üzere Türk Patent ve Marka Kurumuna gönderilmesine; davacı yanca kullanılan "BİNİCİDERİ+şekil" markasının davalı adına tescilli 2002/05552 no.lu markaya tecavüz teşkil etmediğinin tespitine,(ayak giysileri, ayakkabılar, terlikler, sandaletler yönünden); davacının "BİNİCİDERİ+şekil" markası ile davalının BINICCI markaları arasında benzerlik olmadığının ve tecavüz olmadığının tespitine; davacının hükümsüzlük talebi terditli nitelikte olduğundan ve mahkemece terditli taleplerden diğeri konusunda karar verilmiş olduğundan, hükümsüzlük talebi konusunda karar verilmesine yer olmadığına; davacının tecavüzün bulunmadığı yönündeki ilan isteminin kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının talepleri arasında aslilik ferilik ilişkisi bulunmadığını, bu nedenle terditli talep olarak kabul edilemeyeceğini, her talebi yönünden ayrı ayrı karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markanın iptali, markalar arasında tecavüz olup olmadığının tespiti ve hükümsüzlük istemine ilişkin olup, uyuşmazlık davacının taleplerinin terditli olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markanın iptali, markalar arasında tecavüz olup olmadığının tespiti ve hükümsüzlük istemine ilişkin olup, uyuşmazlık davacının taleplerinin terditli olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 111 inci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 6, 9, 26, 27, 156, 192 nci maddesi ile geçici 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/669, Karar No: 2022/6863, Tarih: 18.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/669 E.  ,  2022/6863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, bir kısım davalı vekilleri tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekilince dava ve birleştirilen dava dilekçelerinde, ortak yerlere davalıların haksız müdahalesinin önlenmesine ve ortak yerin eski hale getirilmesine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece 26/04/2019 tarihli karar ile asıl davanın reddine, birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiş davacı ve bir kısım davalının hükmü temyiz etmesi üzerine Yargıtay 20. (kapatılan) Hukuk Dairesi 2019/6403 E. - 2020/2533 K. sayılı kararıyla: “Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak,

Kat malikleri toplantılarında belirlenmeyen özel amaca tahsisli 85 m²'lik ortak yerin, 06.07.2010 tarihli yönetim kurulu kararı ile kiraya verildiği, kiracı tarafından bu yerin projesine aykırı olarak tavanından giriş yeri açılarak merdiven kurulduğu, içerisine mutfak ve wc yapıldığı ve bir kısım odalar oluşturulduğu bilirkişi raporu ile tespit edildiğine göre, davalıların müdahalesinin önlenmesi ile eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken, projeye aykırı değişikliklerin yapının statiğine zararı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden” hükmün bozulmasına karar vermiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde asıl davada davalıların müdahalesinin önlenmesine, birleştirilen davada ise bir kısım davalılar açısından davanın reddine ve diğer davalılar için ise davanın kabulü ile projeye aykırılığın eski hale getirilmesine karar verilmiş, hüküm, bir kısım davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19.maddesi: “Kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar.” Hükmünü ihtiva etmekte olup;

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, Mahkemece Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19. maddesi gözönünde bulundurularak ve bozmanın gereği yerine getirilerek davalıların projeye aykırı müdahalelerin tespiti ile eski hale getirilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19160, Karar No: 2013/11626, Tarih: 27.05.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/19160 E.  ,  2013/11626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ateşli silah ile öldürülmeye teşebbüs edilen sigortalıya yapılan tedavi giderlerinin 1479 sayılı Yasanın 63. maddesi uyarınca davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Her ne kadar 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 39. maddesinde; “Üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malül veya vazife malülü olan sigortalıya veya ölümü halinde hak sahiplerine, bu Kanun uyarınca bağlanacak aylığın başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı için Kurum zarara sebep olan üçüncü kişilere rücu edilir” düzenlemesi getirilmiş ise de , söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı karşısında davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Kanunun 63. Maddesidir.

Kurum sigortalısı Mustafa Al’ın 22.09.2008 tarihinde ateşli silahla vurularak yaralandığı, olay nedeniyle davalılar hakkında düzenlenen iddianame ile kamu davasının açıldığı,halen ceza yargılamasının derdest olduğu, dosyada henüz bir karar verilmediği ve davalılar hakkında henüz kesinleşmiş bir ilamın bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 53. maddesi hükmü gereğince, hukuk hakimi kesinleşen ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu ile bağlı ise de, kusur raporu ve oranları ile bağlı değildir. Ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle ceza mahkemesinde saptanacak maddi olayın yargısal bir kararla saptanmış olması gerçeğinin hukuk hakimini de bağlaması gerekir. Bu hal; Kamunun yargıya olan güveninin korunmasının bir gereği olduğu gibi, söz konusu Borçlar Kanununun 53. maddesinde öngörülen kuralın da doğal bir sonucudur.

Nitekim bu husus, Yargıtay'ın yerleşmiş ve kökleşmiş görüşleri ile de kabul edilmiş bulunmaktadır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; olay nedeniyle açılan ceza davasında sanık olan davalı hakkında verilen mahkumiyet kararının kesinleşmesini beklemek, mahkumiyetle sonuçlanması ve kararın kesinleşmesi halinde, Borçlar Kanunu'nun 53. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 74.) maddesi uyarınca hukuk hakimini de bağlar nitelikte kesinleşmiş maddi olgu halini alan ilam nedeniyle ceza davasındaki tahrik indirimi oranına göre, Borçlar Kanunu'nun 43. ve 44. maddeleri uyarınca, rücu alacağından da indirim yapılması gereği gözetilmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz bulunmuştur.

O halde, davalılardan ...'ın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan ...'a iadesine, 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15646, Karar No: 2019/2055, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/15646 E.  ,  2019/2055 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

19. CEZA DAİRESİ

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.