muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3358, Karar No: 2022/1319, Tarih: 10.03.2022

Açıklanan nedenlerle:

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle,

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi.

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, Dairenin ilk temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmış olması ve İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesinde, silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda, savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkanının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren REDDİNE,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın hareketinin söz konusu neticenin gerçekleşmesine yönelik ve o neticeyi gerçekleştirmeye elverişli olmasının yeterli olacağı anlaşılan Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçu yönünden “Devletin bağımsızlığını zayıflatmaya veya birliğini bozmaya veya Devletin egemenliği altında bulunan topraklardan bir kısmını Devlet idaresinden ayırmaya” yönelik kanuni unsuru bakımından açıklama sonrasında gelişen olaylarla birlikte bir bütün hâlinde değerlendirildiğinde; eylemi ile Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma neticesi bakımından nedensellik bağını meydana getirmeye yeterli tüm şartların oluştuğu kabul edilmekle, ceza adaleti de nazara alınarak sanığın amaç suç olan Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozma suçu yönünden eylemine uyan TCK'nın 39. maddesi delaletiyle 302/1 maddesi gereğince, araç suç olan Kanunlara uymamaya tahrik suçu yönünden eylemine uyan TCK'nın 37. maddesi delaletiyle 217/1 maddesi gereğince cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8417, Karar No: 2015/12480, Tarih: 01.12.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/8417 E.  ,  2015/12480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığın, kredi talebi için gerekli olan kefilin kabul edilmemesi nedeniyle Ziraat Bankası Şube Müdürü ve Müdür Yardımcısı olan mağdurlara hakaret ettiğinin kabul edildiği olayda, 4603 sayılı kanunun 1. ve 4743 sayılı kanunun geçici 1. maddeleri uyarınca Ziraat Bankası personelinin kendilerine karşı işlenen suçlar bakımından TCK'nın 6/c maddesi kapsamında kamu görevlisi sayılamayacağı gözetilerek, mağdurlara yönelik hakaret suçunun şikayete bağlı bulunması ve mağdurların da şikayetinden vazgeçmesi karşısında, sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, tebiğnameye aykırı olarak CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca KAMU DAVALARININ DÜŞMESİNE, 01/12/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12534, Karar No: 2018/1228, Tarih: 23.02.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/12534 E.  ,  2018/1228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "220 ada 1 parsel sayılı taşınmaz hakkında davası bulunan ... davasından feragat ettiğine, diğer davacılar ... ve ... tarafından sözü edilen parsele yönelik açılan bir dava bulunmadığı gibi davada, 3402 sayılı Yasa'nın 30/2. maddesi uyarınca re'sen araştırma yapılmasını gerektiren koşullar da yer olmadığına göre davacı ... tarafından açılan davanın feragat nedeniyle reddine, taşınmazın tespit gibi davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmesi ve ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gereğine değinilmiş; diğer davacılar adına tescile karar verilen 221 ada 1, 2 ve 3 sayılı parseller yönünden ise yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye yetersiz olduğu belirtilerek; davacıların miras bırakanı ...'e ait mirasçılık belgesi ya da verasete esas nüfus aile kayıt tablosu temin edilerek dosya ikmal edildikten sonra, yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu ile uzman jeolog, zirai bilirkişi ve fen bilirkişisi refakate alınarak mahallinde yeniden keşif yapılması, keşifte taşınmazların geçmişte kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, zilyetliğin kesintiye uğrayıp uğramadığı hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınması, davacılar ve paydaşlarının taşınmazlar üzerinde zilyetlikleri bulunduğunun anlaşılması halinde, zilyetliğin taşınmazların bir bölümüne mi yoksa tamamına mı yönelik olduğunun saptanması, zirai bilirkişi ve jeolog bilirkişiden taşınmazların niteliği ve öncesinin dere yatağı olup olmadığını belirtir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması, fen bilirkişisine keşif ve uygulamayı izlemeye elverişli ayrıntılı rapor ve kroki düzenlettirilmesi, taşınmazlar üzerindeki ev ve meyve ağaçlarının 3402 sayılı Yasa'nın 19/2. maddesine göre beyanlar hanesine şerhine karar verilmesinin gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesi, ... ve tüm mirasçıları ve bağımsız zilyetliklerinin tespite dek 20 yıla ulaşmadığı sonucuna varılması halinde, taşınmazların önceki zilyedi yönünden 3402 sayılı Yasa’nın 14. maddesi uyarınca belgesiz araştırması yapılması, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gereğine ve kabule göre de; hükümde taşınmazların kimler adına hangi paylarla tescile karar verildiğinin gösterilmesi gerekirken, ad ve payları belirtilmeksizin ölü ... oğlu ...'ün Yasal mirasçıları adına tesciline denilerek infazı mümkün olmayacak şekilde hüküm kurulmasının da isabetsizliğine" değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda 220 ada 1 parsel numaralı taşınmaz yönünden davacı ...'ün feragat etmesi nedeniyle ...'ün davasının reddine, 220 ada 1 sayılı parselle, 221 ada 1, 2 ve 3 numaralı parseller yönünden davacılar ... ve ...'ün davasının kabulü ile, bu parsellere yönelik kadastro tespit tutanaklarının iptaline, dava konusu taşınmazların 5 tam pay üzerinden kabul edilerek 1'er payın ..., ..., ..., .

. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda 220 ada 1 parsel numaralı taşınmaz yönünden davacı ...'ün feragat etmesi nedeniyle ...'ün davasının reddine, 220 ada 1 sayılı parselle, 221 ada 1, 2 ve 3 numaralı parseller yönünden davacılar ... ve ...'ün davasının kabulü ile, bu parsellere yönelik kadastro tespit tutanaklarının iptaline, dava konusu taşınmazların 5 tam pay üzerinden kabul edilerek 1'er payın ..., ..., ..., ..adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Mahkemece 27.03.2013 tarihli bozma ilamına uyulmuş; ancak "her ne kadar bozma ilamında 220 ada 1 sayılı parsel yönünden davacılar ... ve ...'ün 220 ada 1 parsel sayılı taşınmaza yönelik talepleri bulunmadığı gerekçesiyle bu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmesi gereğine değinilmiş ise de, dilekçenin incelenmesi sonucu bu davacıların da aynı taşınmaz hakkında davalarının olduğunun anlaşıldığı, buna göre dairenin bu parsele yönelik ilamının maddi hataya dayalı olduğu" gerekçesiyle önceki hükümde olduğu gibi taşınmazın davacıların murisi ...'ün mirasçıları adlarına payları oranında tesciline karar verilmiştir.

Gerçekten de dava dilekçesi içeriğinde, olaylar bölümünün 4. parağrafında davacılar ... ile diğer davacılar ... ve ... ortak beyanları ile bu taşınmazların ... ile ortağı bulunan ...'e ve ayrıca ... mirasçıları olan davacı ... ve ... ile muris Hasan'ın diğer evlatlarına ait olduğu, başka hissedarları da olduğunu 220 ada 1 sayılı taşınmazın bu kişiler adına tescilini istediklerini belirtmiş oldukları anlaşılmaktadır. Bu durumda ... ve ...' ün bu parsele yönelik davalarının olmadığına ilişkin bozma ilamı maddi hataya dayalı olup, mahkemenin buna ilişkin tespiti yerindedir. Ancak, çekişmeli taşınmaz dört sınırı itibariyle ormanla çevrili olup zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği bakımından yöntemine uygun şekilde orman araştırması yapılması zorunlu olduğu halde bu yönde araştırma ve inceleme yapılmamış olması isabetsiz olduğu gibi dosya kapsamındaki uydu fotoğraflarına ve jeolog bilirkişi raporuna ekli fotoğraflara göre taşınmazın içerisinde halen kayalık-taşlık bölümler olduğu halde, keşifte hazır bulunan tek ziraat bilirkişi raporunda bu yerin tamamen tarım arazisi olduğundan söz edilmiş olması nedeniyle oluşan çelişki üzerinde durulmamış; ziraatçi raporunda taşınmazda ne şekilde tarımsal faaliyette bulunulduğunun da belirtilmemiş olması nedeniyle de yapılan araştırma yetersizdir.

Hal böyle olunca; yörede orman kadastrosunun yapılıp yapılmadığı Orman İdaresinden sorulup, yöntemine uygun şekilde orman araştırması yapılmalı, sonucunda davaya konu taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu saptandığı takdirde, dava tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ilişkin stereoskopik hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığı'ndan tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosya arasına konulmalıdır. Bundan sonra, fen bilirkişi ve üçlü ziraat mühendisi kurulu ve üçlü jeoloji mühendisi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalı, keşif sırasında dinlenilecek davada yararı bulunmayan yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından taşınmazların öncesinin ne olduğu, taşınmazlar üzerinde zilyetliğin bulunup bulunmadığı, varsa hangi tarihte ve ne zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, kimden kime, nasıl intikal ettiği, taşınmazlarda imar-ihyaya ne zaman başlanılıp tamamlandığı, tamamlandığı tarihten dava tarihine kadar 20 yıllık sürenin geçip geçmediği davacı tarafın taşınmazda zilyetliği olması halinde tamamı yönünden malik sıfatı ile zilyet olup olmadığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, hava fotoğrafı incelemesi konusunda uzman jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiye stereoskopik yöntemle yaptırılmalı, ziraat bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazların eğimi, niteliği, toprak yapısı, bitki örtüsü, taşınmazın imar-ihyasının hangi tarihte başlanıp tamamlandığı, ekonomik amaca uygun zilyetliğin hangi tarihten beri ve hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü ve kullanım durumunu kesin olarak belirleyen bilimsel verilere dayalı, önceki ziraatçi bilirkişi raporunu da irdeleyen ve sınırındaki taşınmazlarla mukayese edilecek şekilde ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı böylelikle tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

2- Mahkemece, çekişmeli 221 ada 1, 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ise bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda parsellere sınır bulunan dere yatağının rutin yağışlarla seyretmesi halinde herhangi bir doğal afetin veya parsellere yönelik herhangi bir tehlikenin meydana gelmeyeceği, ancak mevsim yağışları haricinde anormal atmosferik hava koşullarının meydana gelmesi halinde taşınmazların olumsuz yönde etkileneceği, dava konusu 221 ada 1, 2, 3 numaralı parsellerin selden etkilenmemesinin yüksek ihtimalli olduğu, anormal atmosferik hava koşullarının bölgede meydana gelmesinin de olağan dışı olup düşük ihtimalli olduğu belirtilerek dava konusu 221 ada 1, 2, 3 numaralı parsellerin zilyetlikle mülkiyet iktisabına elverişli yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, jeolog bilirkişi raporunda taşınmazların dere yatağında bulunup bulunmadığı hakkında net bir sonuç belirtilmemiş; yine ziraat bilirkişi raporunda da her ne kadar taşınmazların tarım arazisi olduğundan bahsedilmişse de; ne şekilde tarımsal faaliyette bulunulduğu belirtilmemiş, taşınmazın niteliğini ve kullanım durumunu belirlemede hava fotoğraflarından usulünce yararlanılmamış, 3 kişilik ziraatçi bilirkişi kurulundan taşınmazın imar ihyasının tam olup olmadığı hususunu belirtir ayrıntılı rapor alınmamış olması nedeniyle bu parseller yönünden de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca dava tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ilişkin stereoskopik hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığı'ndan tarihleri açıkça yazılmak suretiyle istenilerek dosya arasına konulmalıdır. Bundan sonra, fen bilirkişi ve üçlü ziraat mühendisi kurulu ve üçlü jeoloji mühendisi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalı, keşif sırasında dinlenilecek davada yararı bulunmayan yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından taşınmazların öncesinin ne olduğu, taşınmazlar üzerinde zilyetliğin bulunup bulunmadığı, varsa hangi tarihte ve ne zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, kimden kime, nasıl intikal ettiği, taşınmazlarda imar-ihyaya ne zaman başlanılıp tamamlandığı, tamamlandığı tarihten dava tarihine kadar 20 yıllık sürenin geçip geçmediği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, hava fotoğrafı incelemesi konusunda uzman jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişiye stereoskopik yöntemle yaptırılmalı, ziraat bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazların eğimi, niteliği, toprak yapısı, bitki örtüsü, taşınmazın imar-ihyasının hangi tarihte başlanıp tamamlandığı, ekonomik amaca uygun zilyetliğin hangi tarihten beri ve hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü ve kullanım durumunu kesin olarak belirleyen bilimsel verilere dayalı, önceki ziraatçi bilirkişi raporunu da irdeleyen ve sınırındaki taşınmazlarla mukayese edilecek şekilde ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı böylelikle tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece belirtilen hususlar göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm tesis edilmesi isabetsiz olup, davalı ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile 220 ada 1; 221 ada 1, 2 ve 3 sayılı parsellerle ilgili hükmün BOZULMASINA, 23.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12007, Karar No: 2006/18552, Tarih: 28.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/12007 E.  ,  2006/18552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı ... tarafından 13.09.2004 tarihinde davalı ... aleyhine açılan boşanma davasının, tarafların boşanma konusunda anlaştıklarına dair beyanları ve imzaladıkları protokol doğrultusunda kabul edildiği, annenin velayetine bırakılan küçük ... için kısa kararda dava tarihinden itibaren aylık 50.00 YTL. iştirak nafakasına hükmedildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında iştirak nafakası konusunda olumlu ya da olumsuz herhangi bir hüküm kurulmadığı, kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388. maddesi hükmüne göre kararlar arasında çelişki bulunmaması gerekmektedir.

Aynı Kanunun 389. maddesi hükmüne göre ise, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösterilen tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 tarih ve 1991/17 esas, 1992/4 karar sayılı kararın gereğince de, sonradan yazılan gerekçeli kararın mahkemece tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir.

Mahkemece duruşmanın bitimini müteakip taraflara tefhim edilen kısa karar ile daha sonra tebliğ edilen gerekçeli kararın birbirine uygun olması gerekirken kararlar arasında çelişki oluşturulması usul ve yasaya aykırıdır. SONUÇ: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, oybirliğiyle karar verildi. 28.12.2006
Yargıtay — Esas No: 2019/4582, Karar No: 2019/6509, Tarih: 25.09.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/4582 E.  ,  2019/6509 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen yaşlılık aylığı tespiti ve alacak davası sonucu yerel mahkemece verilen hüküm, Dairemiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş ise de, davacının Anayasa Mahkemesine bireysel başvurusu sonucu, Anayasa Mahkemesince mülkiyet hakkının ihlal edildiğine karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesi kararı sonucu mahkemece yeniden verilen kararın temyizen incelenmesi davalı avukatı tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1982 Anayasasının 148/1. maddesinde, Anayasa Mahkemesinin görevleri arasında bireysel başvuruları kararı bağlayacağı düzenlenmiş, aynı maddenin 3 ve 4. fıkralarında;

“(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir. Başvuruda bulunabilmek için olağan kanun yollarının tüketilmiş olması şarttır.

(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz.”

Anayasanın 153. maddesine göre de, Anayasa Mahkemesinin kararları kesindir ve Anayasa Mahkemesi kararları Resmî Gazetede hemen yayımlanır ve yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlar. Anayasa Mahkemesinin diğer kararları gibi bireysel başvuruları inceleyen Bölüm kararları da yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlamaktadır.

2010 yılında Anayasa'nın 148. maddesinde yapılan değişiklikle Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruları karara bağlama yetki ve görevi verilmiştir. Bu değişikliğin gerekçesinde şöyle ifade edilmiştir: "Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, kamu gücü tarafından, temel hak ve özgürlükleri ihlâl edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmaktadır. Günümüzde, temel hakların korunması amacıyla bireysel başvuru yolu, pek çok uygar ülkede anayasa yargısının ayrılmaz bir parçası kabul edilmektedir.“

6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluş ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanunun "Mahkemenin görev ve yetkileri" kenar başlıklı 3/1-c bendinde Yüksek Mahkemeye “ Anayasanın 148 inci maddesi uyarınca yapılan bireysel başvuruları karara bağlamak” görevi verilmiştir.

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir: "Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir: "Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."

"Esas hakkındaki inceleme" kenar başlıklı 49. maddesinin (6) numaralı fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:"... bir mahkeme kararına karşı yapılan bireysel başvurulara ilişkin inceleme... bir temel hakkın ihlal edilip edilmediği ve bu ihlalin nasıl ortadan kaldırılacağının belirlenmesi ile sınırlıdır. Bölümlerce kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz."

"Kararlar" kenar başlıklı 50. maddesinin (1) ve (2) numaralı fıkraları şöyledir:

"(1) Esas inceleme sonunda, başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verilir. İhlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedilir. Ancak yerindelik denetimi yapılamaz, idari eylem ve işlem niteliğinde karar verilemez.

(2) Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderilir. Yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmayan hâllerde başvurucu lehine tazminata hükmedilebilir veya genel mahkemelerde dava açılması yolu gösterilebilir. Yeniden yargılama yapmakla yükümlü mahkeme, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararında açıkladığı ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldıracak şekilde mümkünse dosya üzerinden karar verir.“

Yine 6216 sayılı Kanun'un "Mahkeme kararları" kenar başlıklı 66/1. maddesine göre, "Mahkeme kararları kesindir. Mahkeme kararları Devletin yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzel kişileri bağlar."

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında Anaya Mahkemesince bireysel başvurular sonucu verdiği kararların hukuki niteliği üzerinde durmak gerekir. Anayasanın 148. maddesindeki değişikliğin gerekçesinde bireysel başvuru yolu, olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmıştır. Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, temel hak ve özgürlükleri yasama, yürütme veya yargı organlarının işlemleri tarafından ihlal edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanabilir. Bireysel başvuru öncelikle, hakları ihlal edilenlere Anayasa veya yasayla tanınan bir dava türüdür.Anayasa Mahkemesinin kararına göre, “Anayasa’nın 148. maddesinde yer verilen bireysel başvuru yolu, dava dilekçesinde belirtildiği gibi sadece bir hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespiti davası değil, bireylerin temel hak ve özgürlüklerinin kamu gücü tarafından ihlalinin önlenmesi ve bir ihlal tespiti durumunda da bu ihlalin sonuçlarını ortadan kaldıracak veya meydana gelen zararı giderecek şekilde hukuki sonuçlar doğuran bir dava niteliğindedir (AYM 1.3.2012 t. E.2011/59, K.2012/34).