muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6714, Karar No: 2019/10309, Tarih: 25.12.2019

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir: "Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye'nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."

"Esas hakkındaki inceleme" kenar başlıklı 49. maddesinin (6) numaralı fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:"... bir mahkeme kararma karşı yapılan bireysel başvurulara ilişkin inceleme... bir temel hakkın ihlal edilip edilmediği ve bu ihlalin nasıl ortadan kaldırılacağının belirlenmesi ile sınırlıdır. Bölümlerce kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz."

"Kararlar" kenar başlıklı 50. maddesinin (1) ve (2) numaralı fıkraları şöyledir:

"(1) Esas inceleme sonunda, başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verilir. İhlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedilir. Ancak yerindelik denetimi yapılamaz, idari eylem ve işlem niteliğinde karar verilemez.

(2) Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderilir. Yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmayan hâllerde başvurucu lehine tazminata hükmedilebilir veya genel mahkemelerde dava açılması yolu gösterilebilir. Yeniden yargılama yapmakla yükümlü mahkeme, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararında açıkladığı ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldıracak şekilde mümkünse dosya üzerinden karar verir."

Yine 6216 sayılı Kanun'un "Mahkeme kararları" kenar başlıklı 66/1. maddesine göre, "Mahkeme kararları kesindir. Mahkeme kararları Devletin yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzel kişileri bağlar."

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında Anaya Mahkemesince bireysel başvurular sonucu verdiği kararların hukuki niteliği üzerinde durmak gerekir. Anayasanın 148. maddesindeki değişikliğin gerekçesinde bireysel başvuru yolu, olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmıştır. Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, temel hak ve özgürlükleri yasama, yürütme veya yargı organlarının işlemleri tarafından ihlal edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanabilir. Bireysel başvuru öncelikle, hakları ihlal edilenlere Anayasa veya yasayla tanınan bir dava türüdür. Anayasa Mahkemesinin kararına göre, “Anayasa’nın 148. maddesinde yer verilen bireysel başvuru yolu, dava dilekçesinde belirtildiği gibi sadece bir hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespiti davası değil, bireylerin temel hak ve özgürlüklerinin kamu gücü tarafından ihlalinin önlenmesi ve bir ihlal tespiti durumunda da bu ihlalin sonuçlarını ortadan kaldıracak veya meydana gelen zararı giderecek şekilde hukuki sonuçlar doğuran bir dava niteliğindedir (AYM 01.03.2012 t. E.2011/59, K.2012/34).

Bireysel başvuru yolu, temyiz veya istinaf benzeri bir başvuru olmadığı gibi, temyiz veya istinaf sonrası olağanüstü bir temyiz fırsatı da değildir. Anayasanın 148/4. maddesinde bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamayacağı belirtilmiş, 6216 sayılı Kanunun 45. maddesinde de aynı hüküm tekrar edilmiştir. Bu kapsamda temyiz ve istinaf aşamalarında, ilk derece mahkemelerinin olayları ve delilleri değerlendirmeleri doğru yapıp yapmadıkları, mahkemelerin yaptığı işlemlerin yasalara uygun olup olmadığı ve yasa kurallarının doğru uygulanıp uygulanmadığı değerlendirilirken Anayasa Mahkemesi, genel mahkemelerin olayı ve delilleri değerlendirirken, yasa kurallarını uygularken temel hakları ihlal edip etmediklerini ve ihlal varsa bu ihlallerin bireysel başvuru yolu dışında başka bir yolla giderilip giderilemeyeceğini inceler.

6216 sayılı Kanun'un 50/1. fıkrasında; bireysel başvuruların esas incelemesi sonunda başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verileceği, ihlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedileceği ifade edilmiştir. Dolayısıyla Anayasa Mahkemesinin bireysel başvurular kapsamındaki yetki ve görevi, hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespitiyle sınırlı olmayıp tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlerin belirlenmesini de kapsamaktadır (AYM 15.03.2018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı). Bu kapsamda tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği hükme bağlanmıştır.

Kanun'da, ihlalin ve sonuçlarının nasıl ortadan kaldırılacağına ilişkin belirleme yapma bakımından Anayasa Mahkemesine geniş bir takdir yetkisi verilmiştir. Bunun tek sınırı 6216 sayılı Kanun'un 50. maddesinin (1) numaralı fıkrasının sonunda yer alan Anayasa Mahkemesinin idari eylem ve işlem niteliğinde karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemedir. Buna göre anılan sınır, Anayasa Mahkemesinin ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederken idarenin yerine geçerek işlem tesis edemeyeceğini ifade eder. Bireysel başvurunun niteliği dikkate alındığında bu sınırlama sadece idare değil yasama ve yargı organları yönünden de geçerlidir. Mahkeme, ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederek kararı, gerekli işlemlerin tesis edilmesi için ilgili mercilere gönderir. Bu bağlamda Anayasa Mahkemesi kural olarak ihlalin ve sonuçlarının nasıl ve hangi araçlarla ortadan kaldırılacağı hususunda ilgili mercilere takdir yetkisi bırakır (AYM 15.03.2018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı).

6216 sayılı Kanunun 50. maddesinde, Anayasa Mahkemesince tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği belirtildiğinden ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama nitelik olarak “yeniden yargılama“dır. Yeniden yargılama sebepleri 6100 sayılı HMK’nın 375. maddesinde sayılmış, birinci fıkranın (i) bendinde "Kararın, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle verildiğinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması veya karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi” yargılamanın iadesi sebebi olarak sayılmıştır. Bu maddede Anaya Mahkemesinin bireysel başvuru sonucu verdiği kararlar sayılmamış ise de 6216 sayılı Kanunda yeniden yargılama yapılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Yeniden yargılama, önceki yargılamadan bağımsız yeni bir davadır. Yeniden yargılamaya sebep olan mahkeme kararı, Anaya Mahkemesinin kararı ile kısmen veya tamamen ortadan kaldırılmıştır. İhlale neden olan yerel mahkeme kararı temyiz incelemesinden geçmiş ise, yerel mahkemenin verdiği karar kaldırıldığı için, kaldırılan kararın temyizine ilişkin Yargıtay kararı da ihlale konu somut olay yönünden kaldırıldığından artık Yargıtay’ın onama veya bozma kararı işbu davada dikkate alınamayacaktır.

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ise, ilk derece mahkemesince artık önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından, HMK’nın 373/4. fıkrasında “Yargıtay’ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir" hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, madde 341/1 kapsamında ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

SONUÇ : Yukarıda belirtilen nedenlerde ilk derece mahkemesince verilen karar, temyiz kanun yoluna tabi olmayıp istinaf kanun yoluna tabi olduğundan dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE, 25.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10440, Karar No: 2015/24373, Tarih: 12.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/10440 E.  ,  2015/24373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/19757

MAHKEMESİ : Antalya(Kapatılan) 11. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2012

NUMARASI : 2011/2018 (E) ve 2012/1075 (K)

SUÇLAR : Yaralama, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık S.. Ş..'ın yaralama eylemine ilişkin,

Kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1, geçici 2. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık S.. Ş.. müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Diğer hükümlere yönelik temyizlere gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık S.. Ş..'a yükletilen tehdit, sanık D.. Ş..'ın yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanıklar S.. Ş.. ve D.. Ş.. müdafilerinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 12/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18920, Karar No: 2012/4388, Tarih: 21.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/18920 E.  ,  2012/4388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nevşehir İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 140. maddesi gereğince, "Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar." Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan icra dairesine aittir. Haczin talimatla uygulanması halinde sıra cetvelinin esas icra dairesince düzenlenmesi gerekir.

İİK.nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için paranın mutlaka satış sonucu elde edilmesi zorunlu değildir.

Somut olayda borçlunun 3.kişi 1.Komando Tugay Komutanlığı Saymanlık Müdürlüğü nezdinde bulunan hak ediş alacakları üzerine haciz konulmuş, adı geçen kurum tarafından söz konusu hak edişler üzerinde başka dosyalardan da konulan hacizler bulunduğunu beyanla icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmasını talep etmiş, memurlukça para dosyaya gelmeden sıra cetveli yapamayacağına karar vererek talebin reddi kararı vermiştir. Bu karar üzerine para icra dosyasına gönderilmiş icra müdürlüğü de hak ediş bedelinin satışdan elde edilen bir bedel olmamasını ve aynından doğan bir rüçhanlı alacak olmamasını gerekçe göstererek derece kararı yapmadan parayı dosya alacaklısına ödemiştir. Şikayetçi icra müdürlüğünün paranın gönderilmesi halinde sıra cetveli yapacağını bildirmesi üzerine paranın gönderildiğini ve anılan kararının usul ve yasaya aykırılığını ileri sürmüştür.

Şikayetçi icra takibinde alacaklı veya borçlu olmadığı gibi, haciz alacaklısı sıfatı da bulunmamaktadır. Bu nedenle icra müdürlüğünden sıra cetveli yapılması yönünde talepte bulunmasının yasal dayanağı yoktur. Üçüncü kişinin yapması gereken iş, nezdinde bulunan ve haczedilen parayı diğer hacizleri de belirtmek suretiyle ilk haczi koyan icra dairesine göndermekten ibarettir. Haczedilen paranın geldiği icra müdürlüğünce yapılacak sıra cetveline veya sıra cetveli yapılmaması halinde, bu işleme yönelik itiraz ve şikayet hakkı, ancak alacaklı, borçlu ve haciz alacaklılarına aittir. Ayrıca yukarıda da belirtildiği gibi kabule göre de derece kararının yapılması için paranın mutlaka satış sonucu elde edilmesi zorunlu değildir.

O halde şikayetin bu nedenle reddi yerine yazılı gerekçe ile reddi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru kararın onanması gerekmiştir.

O halde şikayetin bu nedenle reddi yerine yazılı gerekçe ile reddi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ :Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, 21/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1811, Karar No: 2012/8020, Tarih: 15.10.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/1811 E.  ,  2012/8020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği, miras yoluyla gelen hak ve paylaşma nedeniyle Burcalı Köyü çalışma alanında bulunan 104 ada 98 ve 99 parsel sayılı 9903.35, 20641.83 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ..., 104 ada 145, 105 ada 13, 105 ada 14, 106 ada 7, 106 ada 35, 106 ada 40, 106 ada 49, 106 ada 96, 106 ada 97 ve 106 ada 98 parsel sayılı sırası ile 6134,18; 39520,61; 25448,61; 9746,59; 16143,22; 4777,31; 21318,23; 4641,30; 8763,16 ve 7555.65 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar yine sırası ile ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...ve ... adlarına tespit edilmiş, 106 ada 102 parsel sayılı 2526649.63 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise mera olarak sınırlandırılmıştır. Davacı ... tarafından vergi kaydına dayanılarak davalılar ...aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tescil ve el atmanın önlenmesi davası sırasında Hazine ve Burcalı Köyü Tüzel Kişiliği davaya dahil edilmiş, davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle görevsizlik kararı verilerek dosya Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. 104 ada 145, 105 ada 13 ve 14 parsel sayılı taşınmazlar, açılan tespite itiraz davaları sonucu hükmen kesinleşmiştir. Birleşen dosya davacılarından ...'un, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 106 ada 102 parselin bir bölümüne yönelik olarak, davacı ...'ın, 106 ada 97 ve 98 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili olarak, ...'in, adına tescil edilen 106 ada 64 parsel sayılı taşınmazın eksik ölçüldüğünü ileri sürerek ve davacı ...'in 106 ada 98 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak açtıkları davalar, görülmekte olan dava ile birleştirilmiştir. Kesinleşen parsel tutanakları Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olmaları nedeni ile davalı hale getirilmiş ve tespit malikleri ... ve arkadaşları davaya dahil edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda birleşen davaların reddine, davacı Veysal Güney mirasçılarının davasının kısmen kabulüne, 106 ada 96, 97 parsel sayılı taşınmazlar ile 102 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümünün ifrazı ile ... mirasçıları adına paylı olarak tesciline, 102 parselin kalan kısmının tespit gibi tesciline, diğer parseller yönünden davanın reddine, 106 ada 98 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline, 104 ada 98, 99, 145, 105 ada 13, 14, 106 ada 7, 35, 40, 49, 98 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarındaki davalı şerhinin terkini ile mevcut tescillerinin korunmasına karar verilmiş; hüküm, dahili davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre 104 ada 98, 99, 105 ada 13, 14, 106 ada 7, 40, 49, 96, 97, 98 parseller yönünden yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve çekişmeli 104 ada 145 parsel sayılı taşınmazın taraflar yönünden kesin hüküm oluşturan Arpaçay Kadastro Mahmesinin 2006/315 - 2007/57 esas ve karar sayılı ilamının kapsamında kaldığının anlaşılmasına göre davalı Hazine vekilinin 104 ada 145 parsel sayılı taşınmaza yönelik yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile bu parselle ilgili hükmün ONANMASINA,

3- Davalı Hazine vekilinin dava konusu 106 ada 35 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyizine gelince;

3- Davalı Hazine vekilinin dava konusu 106 ada 35 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyizine gelince;

Mahkemece; çekişmeli taşınmaz davacıların dayanağı vergi kaydı kapsamında kalmakta ise de, davacıların murisi ...'in 1960 yılında ölümünden sonra mirasçıları tarafından kullanılmadığı gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen tescil ve men'i müdahale davasına konu olması nedeniyle tutanağının malik hanesi açık bırakılarak kadastro mahkemesine devredilmesi gereken çekişmeli taşınmaz, miras yoluyla gelen hak ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Ancak daha sonra tutanağı davalı hale getirilmiş olduğuna göre, hukuken açık olan malik hanesinin, 3402 sayılı Kanun'un 30. maddesi uyarınca gerçek hak sahibi mahkemece re'sen belirlenerek doldurulması zorunludur. Ne var ki, taşınmaz üzerinde kimin ne zamandan beri zilyet olduğu yeterince araştırılmadan "tespitin aynen korunmasına" şeklinde karar verilmiştir. Hal böyle olunca, mahkemece doğru sonuca varılabilmesi için taşınmaz başında mahallini iyi bilen, tarafsız 3 kişilik yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları ve ziraat bilirkişi de olduğu halde yeniden keşif yapılarak taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, davalı ...'in taşınmaz üzerindeki zilyetliğinin hangi tarihte başladığı, malik sıfatıyla eklemeli zilyetliğin kadastro tespit gününe kadar 20 yılı aşıp aşmadığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı; ziraat bilirkişisinden çekişmeli taşınmazın tarımsal niteliğini bildiren rapor aldırılmalı, taşınmazın her yönünden tüm özelliklerini gösterir fotoğrafları çektirilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bu şekilde araştırma ve inceleme yapılmaksızın yazılı biçimde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi; kabule göre; ziraatçi bilirkişi raporunda taşınmazın bir bölümünün kayalık olduğu belirtildiği halde bu husus tartışılıp değerlendirilmeden taşınmazın tamamının davalı ... adına tespit gibi tesciline karar verilmesi isabetsiz olup, davalı Hazinenin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA,

4- Davalı Hazine vekilinin dava konusu 106 ada 102 parsel sayılı taşınmazın ... mirasçıları adına tescile karar verilen bölümüne yönelik temyizine gelince;

Mahkemece fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bu bölümün davacının murisi ...'in 40 yıl malik sıfatıyla zilyetliğinde iken ölümü ile mirasçılarına kaldığı ve mirasçılar tarafından aynı şekilde kullanıldığı; taşınmazın tarım arazisi olduğu ve davacı taraf yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde öngörülen zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Keşif sırasında, komşu köyden seçilen yerel bilirkişiler taşınmaz hakkında bilgileri olmadığını belirttikleri halde yeniden komşu köyden yerel bilirkişi belirlenip dinlenilmeksizin aynı köyden seçilen yerel bilirkişinin beyanı ile yetinilmiş; yöntemince mera araştırması yapılmamıştır

. Hal böyle olunca mahkemece, doğru sonuca ulaşılabilmesi için taşınmazın bulunduğu mahalde idari makamlarca mera tahsisi yapılıp yapılmadığı araştırılmalı, taşınmaza sınır olan ve Kümbet Köyü çalışma alanında kalan tüm taşınmazlar belirlenerek, bu parsellere ait kadastro tespit tutanakları ve dayanakları getirtilip taşınmazların niteliği ve varsa dayanak kayıtlarının çekişmeli taşınmaz yönünü ne okuduğu belirlenmeli; dosya ikmal edildikten sonra, mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen komşu köylerde ikamet edip davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi ve aynı yöntemle belirlenecek taraf tanıkları, tüm tespit bilirkişileri, 3 kişilik ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulu ve fen bilirkişi huzuruyla keşif icra edilmeli, taşınmazın dava edilen bölümünün tahsisli ya da geleneksel biçimde kullanılan kadim mera olup olmadığı mera parseli ile dava edilen (A) bölümü arasında ayırıcı nitelikte unsur bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mahkemenin, taşınmazın konumu ve niteliğine ilişkin gözlemi tutanağa geçirilmeli, taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı; öncesinin mera, yaylak veya kışlak olup olmadığı; devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması halinde imar ve ihyaya konu edilip edilmediği, imar ve ihyaya konu edilmiş ise, ihyanın hangi tarihte başlayıp, ne zaman bitirildiği, zaman içinde sınırlarında mera yönünde genişleme olup olmadığı hususunda yerel bilirkişi ve tanıklardan maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanakları ve dayanakları ile denetlenmeli, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin tutanaktaki beyanlara aykırı düşmesi halinde çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli; 3 kişilik, ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan komşu parsellerle karşılaştırmalı biçimde çekişmeli taşınmazın toprak yapısı, eğimi, bitki deseni mera ile arada doğal ya da yapay ayırt edici bir sınır bulunup bulunmadığı ve taşınmazın meradan açılan bir yer olup olmadığını açıklayıp, tarımsal niteliğini belirten, taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenmiş somut verilere dayalı ayrıntılı rapor alınmalı, fen bilirkişisine keşif ve uygulamayı denetlemeye elverişli, çekişmeli taşınmazın dava edilen bölümü ile mera olarak kesinleşen bölümünün konumlarını yan kesit krokisi ile gösteren rapor ve harita düzenlettirilmeli; taşınmazın öncesinin mera olduğunun anlaşılması halinde meralar üzerinde sürdürülen zilyetliğin hukukça bir değer taşımayacağı düşünülmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir

. Mahkemece, bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi; kabule göre de, 102 parsel sayılı taşınmazın kalan bölümünün mera olarak sınırlandırılması gerekirken tespit gibi tesciline karar verilmesi de isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.