muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7864, Karar No: 2023/10875, Tarih: 17.10.2023

Davalı ... vekili; ihaleye konu teklifin miktar yönünden tahkik, tespit ve değerlendirmesinin müvekkilinin görev ve yetki alanında olmadığını, görevinin ihale dosyasının yasanın aradığı şekil şartlarına uygunluğunu sağlamak ve dosyayı tanzim etmek olduğunu, müvekkili hakkında soruşturma izni verilmemesi kararı çıktığını, illiyet rabıtası bulunmadığını, dava konusu ihalenin en ekonomik ve avantajlı teklif kabul edilerek neticelendirildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili; ihale komisyonunun Sağlık Müdürü ... tarafından oluşturulduğunu ve onaylandığını, ihalenin türüne de ... tarafından karar verildiğini, ihale komisyonunda açık ihale usul ve gereklerine göre başvuru yapan firmaların teklifleri ve verdikleri rakamların değerlendirildiğini, başmüfettişlik tarafından kamu zararı tespit edilirken baz alınan fiyatların ihale tarihindeki fiyatlar olmadığını, soruşturma izni verilmemesine yönelik karar çıktığını, kurumun uğradığı zararın hangi esaslara dayandığının belli olmadığını, müvekkilinin hareketleri ile kurumu zarara uğratmasının söz konusu olmadığını, illiyet bağı bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili; müfettiş raporu ile birlikte müvekkili hakkında soruşturma izni ve disiplin cezası verildiğini ve görev yeri değişikliği yapıldığını, buna ilişkin idari yargıda dava açtıklarını, açılan davaların bekletici mesele yapılmasını talep ettiklerini, zamanaşımı definde bulunduklarını, davalının gerçekleştirme görevlisi olarak görev aldığını, bütçenin harcanmasında tek ve tam yetkilinin İl Sağlık Müdürü'nde olduğunu, müvekkilinin alıma talimat veren harcama yetkilisi olarak sorumluluğu bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ...; ihale mevzuatının harcama yetkilisine verdiği yetkiyi kullanarak ihaleyi başlattığını, müfettiş raporunun mevzuata aykırı düzenlendiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.11.2013 tarihli ve 2008/378 Esas 2013/624 Karar sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.11.2013 tarihli ve 2008/378 Esas 2013/624 Karar sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairenin 22.10.2015 tarihli ve 2014/15307 Esas, 2015/11904 Karar sayılı ilamıyla; "Dosya kapsamından; davaya konu uyuşmazlık ile ilgili olarak aralarında davalıların da bulunduğu 37 kişi hakkında, kamu kurum ve kuruluşlarının ihalesine fesat karıştırmak, edimin ifasına fesat karıştırmak ve görevi kötüye kullanmak suçlarından, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/38 esas sayılı dosyası üzerinden kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde; atılı tüm suçlar yönünden sanıkların beraatine karar verildiği ve davanın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Olay tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi gereğince Hukuk Hâkimi Ceza Mahkemesinin kararı ile bağlı değilse de; Ceza Mahkemesince belirlenecek maddi vakıalar Hukuk Hâkimi yönünden de bağlayıcıdır. Bu nedenle; Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/38 esas sayılı dosyasının kesinleşmesi beklenmeli ve sonucuna göre yapılacak değerlendirme ile birlikte iş bu dava hakkında karar verilmelidir. Mahkemece yukarıda açıklanan hususlar gözetilmeden karar verilmesi doğru bulunmamış, temyiz edilen kararın bu yönden bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bilirkişi heyeti raporları ve ek raporlarına göre kamu zararı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; bir kısım davalı bakımından verilen beraat kararlarının Yargıtayca bozulmasına karar verildiğini, gerekçede bilirkişi raporuna dayanılmış ise de işbu dosyada alınan herhangi bir bilirkişi raporu bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Tekirdağ İl Sağlık Müdürlüğü bünyesinde görevli davalıların verem savaş hizmetlerinde kullanılmak üzere 21 adet bilgisayar ve monitörün pazarlık usulü alımında mevzuata aykırı eylemleri sonucu oluşan kurum zararının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 vd maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427 vd maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1968, Karar No: 2014/17757, Tarih: 30.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/1968 E.  ,  2014/17757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanıklar ... ve ...’in, irade ve işbirliği içerisinde otobüs durağında otobüs beklemekte olan şikayetçi ... ile eşinin yanına araba ile yaklaşarak “gideceğiniz yere kadar bırakalım” demeleri üzerine şikayetçi ve eşinin herhangi bir şeyden kuşkulanmadan bu davete icabet edip sanıkların içinde bulundukları araca bindikleri, yolda şikayetçi ... ve eşi ile sohbet etmeye başladıkları ve sohbet sırasında “biz sana bin euro verelim, sende üzerinde ne kadar para var ise ver” diyerek nakit Türk parasına ihtiyaçları olduğu izlenimini uyandırdıkları, şikayetçinin de değeri 2 bin TL'ye yakın sözde bin euro parayı alıp 450 TL para vermek şeklindeki teklifi kabul ettiği, sanıkların üzerindeki P silinmiş Türkiye de dolaşımı bulunmayan ve değeri de olmayan ayrıca da euro ya göre çok düşük değerde bulunan “...” yazılı bin TL lik değeri olmayan banknotu euro gibi şikayetçiye verdikleri ve 450 TL parayı aldıkları, böylelikle üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediklerine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarını uygun olarak, oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanıklar ve müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarını uygun olarak, oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanıklar ve müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılık aynı Kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasında yer alan; adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 gün" ve " 600 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün ve "100 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27237, Karar No: 2012/38235, Tarih: 17.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/27237 E.  ,  2012/38235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Temyiz dilekçesi içeriğine, İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2009 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.030,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15660, Karar No: 2012/14952, Tarih: 17.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/15660 E.  ,  2012/14952 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :479-663

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

506 sayılı Kanunun “İşveren ve işveren vekilinin tarifi” başlığını taşıyan 4’üncü maddesinde, bu Kanunun uygulanmasında 2’nci maddede belirtilen sigortalıları çalıştıran gerçek veya tüzel kişilerin işveren olduğu belirtilmiştir. Diğer taraftan davanın temel yasal dayanağı, anılan Kanunun 79’uncu maddesinin onuncu fıkrası olup, söz konusu Kanunun 6’ncı maddesinde yer alan, sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamayacağı ve vazgeçilemeyeceği yönündeki düzenleme ile anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi göz önünde bulundurulduğunda, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davaların kamu düzeni ile ilgili olduğu ve özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri gerektiği açıktır. Bu bağlamda, hak kayıpları ile gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi ve temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği dikkate alınmalıdır. Diğer taraftan, kural olarak işe giriş bildirgeleri ve ücret ödeme bordroları sigortalının imzasını içermelidir. Sigortalı, anılan belgeleri hata, hile veya manevi baskı altında imzaladığını ileri sürmemiş ya da imzanın kendisine ait olmadığını veya kesintisiz çalıştığını belirtmemiş ise, birden fazla işe giriş bildirgesinin varlığı ve işyerinden yapılan kısmi bildirimler, sigortalının o işyerinde kesintili çalıştığına karine oluşturmaktadır. Bu karinenin aksi ise ancak eş değer delillerle kanıtlanmalı ve bu kapsamda tanık anlatımlarına değer verilmemelidir.

Ayrıca belirtilmelidir ki, dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkinin varlığı medeni usul hukukumuzda "sıfat" olarak tanımlanmaktadır ve bir davada taraf olarak gösterilen kişilerin o dava ile ilgili kimseler olması zorunludur. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olmasına karşın, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir. Sübjektif bir hakkı dava etme yetkisi (dava hakkı) kural olarak o hakkın sahibine ait olduğundan, anılan hakka ilişkin bir davada davacı olma sıfatı da hakkın sahibine aittir ve buna aktif husumet denilmektedir. Bir sübjektif hak kendisinden istenebilecek olan kişi ise o hakka uymakla yükümlü olan kimsedir ve bu da pasif husumet (davalı sıfatı) olarak adlandırılmaktadır. Sübjektif hakkın sahibi olan kimse ile o hakka uymakla yükümlü bulunan kişinin kimler olduğunun saptanması, bir başka anlatımla davada davacı ve davalı sıfatlarının kimlere ait olduğu hususu, dava konusu (sübjektif) hakkın özüne ilişkin maddi hukuk sorunudur. Dava açan veya aleyhine dava açılan kişiler o davada davacı veya davalı olarak taraf sıfatına sahip değillerse, mahkemece dava konusu hakkın esası (var olup olmadığı) hakkında inceleme yapılmadan dava sıfat yokluğundan reddedilir ve bu karar davanın dinlenemeyeceğine ilişkin değil esasına yönelik bir karar niteliğindedir. Davacı veya davalıdan birinin taraf sıfatına sahip olmaması durumunda verilecek olan red kararı o davadaki taraflar arasında maddi anlamda kesin hüküm oluştursa da, dava konusu hak ve taraf sıfatına sahip olan kişiler bakımından kesin hükümden söz edilemeyecektir. Dava konusu hakkın özüne ilişkin bir maddi hukuk sorunu olan taraf sıfatı (husumet) ve sıfat yokluğu, davada taraf olarak görünen kişiler arasında dava konusu hakkın doğumuna engel olan bir itiraz niteliğindedir ve yargılamanın her aşamasında, isteme gerek kalmaksızın mahkemece kendiliğinden gözetilmesi zorunludur.

Yukarıdaki açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; öncelikle davacının işvereninin "...Alüminyum Paslanmaz Çelik Sanayi ... Büyükyılmaz" mı yoksa dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen tüzel kişilik mi olduğu tespit edilerek husumet sorunu çözümlenmeli, davalı ile sözü geçen dava dışı "...Alüminyum Paslanmaz Çelik Sanayi ... Büyükyılmaz" arasındaki hukuki ilişki, davalı adına tescilli işyeri bulunup bulunmadığı, varsa davalı ile "...Alüminyum Paslanmaz Çelik Sanayi ... ..." ait işyerlerinin kapsam ve vergi kayıt tarihleri belirlenmeli, işverenin "...Aluminyum Paslanmaz Çelik Sanayi ... Büyükyılmaz" olduğu saptandığı takdirde yöntemince davaya katılımı sağlanmalıdır. Sonrasında; yukarıda belirtilen belgelerde yer alan imzaların kendisine aidiyeti davacı tarafından kabul edilmediğinde uzman bilirkişi incelemesi yaptırılmalı, imzaların davacının eli ürünü olduğu anlaşıldığında ve bu konuda hata, hile, ikrah durumu da iddia ve ispat edilemediğinde çalışma iddiasıyla ilgili olarak, söz konusu yazılı belgelerin aksini eş değer kanıtla ispatlaması için davacıya kabul edilebilir süre tanınarak sunacağı delilleri irdelenmeli, imzaların davacıya ait olmadığı belirlendiğinde veya hata, hile, ikrah durumunun varlığında ise dört aylık sigorta primleri bordroları getirtilerek bordrolarda yer alan sigortalıların bilgi ve görgüsüne başvurulmalı, tüm aramalara karşın bu kişilere ulaşılamadığı takdirde veya bordro verilmeyen dönemlere ilişkin olarak aynı çevrede faaliyet yürüten işverenler ile çalıştırdıkları kişiler yöntemince saptanarak tanık sıfatıyla dinlenilmeli, belirdiği takdirde anlatımlar arasındaki çelişkiler giderilmeli, toplanan kanıtlar değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalı, kuşkusuz, 08.08.1988 tarihli Kurum işlemi görmüş vizite kağıdında davacının çalıştığı belirtilen aylık çalışma gün sayıları gözetilerek ve dava konusu dönemde Kuruma bildirilen davacı çalışmalarının mükerrer tespit edilmesinde davacının hukuki yararı olmadığı ve dışlanarak karar verilmesi gerektiği dikkate alınmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1835, Karar No: 2007/4105, Tarih: 26.04.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/1835 E.  ,  2007/4105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 5. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Davacıların iddiası, paylaşıma konu edilen şuf’a bedelinin ipotekle yüklü olduğu, ipotekli alacaklıların tatmin edilmesi konusunda işlem yapılmaksızın sıra cetveli tanzimi sonrasında, ipotekli alacaklıların kendilerine yönelmesi ihtimali bulunduğu noktasında toplanmaktadır.

İcra Mahkemesi'nce davacıların muvazaaya dayalı açtıkları ipoteğin fekki davasının derdest olduğu ve bu durumda sıra cetveline şikayetten değil, itirazdan söz edilebileceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu'nun 142 nci maddesine göre sıra cetveline itiraz davaları kural olarak genel mahkemelerde görülür; aynı maddenin son fıkrası hükmüne göre itiraz yalnız sıraya ilişkinse görev İcra Mahkemesi'nindir; öte yandan takip muamelelerine ilişkin şikayet niteliğindeki itirazlar da bu kapsamdadır. Davacı yanın itirazı davalı ... ...’ın alacağının gösterilen miktarda ya da hiç mevcut olmadığı değil; icra memurunun şuf’a bedeli üzerindeki hatalı işlemi neticesinde sıra cetveli düzenlemesinin hatalı olduğu yönündedir. Açıklanan durum karşısında esasa girilerek bir karar verilmek gerekirken yazılı şekilde dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3582, Karar No: 2007/3718, Tarih: 16.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3582 E.  ,  2007/3718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında temyize konu 151 ada 27 parsel sayılı 106.892,64 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, yasal süresi içinde taşınmazın bir bölümü hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parselin teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 13.522,74 metrekarelik bölümünün tarla niteliği ile davacı adına kalan bölümün ise tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm davalı Hazineyi temsilen Mal Müdürü tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 151 ada 27 parselin temyize konu edilen (A) harfi ile işaretli bölümü hakkında davacı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, bu kabul eksik inceleme, araştırma ve uygulamaya dayalıdır. Taşınmazın teknik bilirkişi tarafından çizilen krokisine göre dere yatağı olup olmadığı araştırılmadığı gibi, taşınmazın niteliği tam olarak belirlenmemiştir. Mahallinde yeniden keşif icra olunarak taşınmazın niteliği hususunda ziraat yüksek mühendisleri arasından seçilecek 3 kişilik bilirkişi kurulundan taşınmazın niteliği hususunda ayrıntılı ve bilimsel rapor alınmalı, mahallinde dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan zilyetliğin hangi tarihte başladığı, taşınmazın öncesinin ne olduğu, imar-ihya olunmuş ise kim tarafından ne şekilde imar ihya edildiği, kimden kime nasıl intikal ettiği maddi olaylara dayalı olarak sorularak tespit edilmeli, jeolog bilirkişiden taşınmazın dere yatağı olup olmadığı hususunda kapsamlı rapor alınmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz bulunduğundan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 16.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6955, Karar No: 2024/1335, Tarih: 20.03.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/6955 E.  ,  2024/1335 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine mahkemece sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 incisi maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 21.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararının, sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 08.11.2018 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulması yönünde karar verilerek sanık ... ve hakkında suç duyurusu üzerine dava açılan sanıklar ... ve ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 36.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkında bozma ilamı öncesi aleyhe temyiz olmadığından 1412 sayılı Kanun'un 326 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca infazının 21.000,00 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanıklar müdafinin temyiz istemi hakkında hükümlerin onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ