muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22056, Karar No: 2015/18640, Tarih: 16.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/22056 E.  ,  2015/18640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, itirazın iptali, karşı davada karar iptali istenilmiştir. Mahkemece asıl dava yönünden kısmen kabül, karşı dava yönünden 26.10.2012 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında alınan kararların iptaline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili dava dilekçesinde, davalının ortak gider borcu ve yönetici olduğu dönemde kat maliklerinden onay almadan yaptığını ileri sürdüğü harcamanın tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptalini talep etmiş, davalı-karşı davacı ise 06.10.2012 tarihli kat malikleri toplantısında alınan kararların yok hükmünde olduğunun tespiti ile bu toplantıda yapılan yönetici seçiminin geçerli olmadığını ileri sürerek resen yönetici atanmasını talep etmiş, mahkemece asıl dava yönünden kısmen kabule, karşı dava yönünden ise 06.10.2012 tarihli kat malikleri kurulununda alınan kararların iptaline, yeniden yönetici atanması talebinin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-634 sayılı Kat mülkiyeti Yasası’nın 19. maddesinin birinci fıkrasında "kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar" hükmüne yer verilmiştir. Yasanın bu hükmüne göre; kat mülkiyeti kurulu anataşınmazın çatısının eskimesiyle yağan yağmur sularının davacının bağımsız bölümünde zarar ve hasara yol açacak olması nedeniyle bu tamiratın acil ve zorunlu olduğunun ispatlanması durumunda çatının tamiri konusunda kat malikleri kurulunca bir karar almaya yada bu tamiratın yapılması için kat maliklerinin rızasının alınmasına gerek yoktur.

Bu sebeple mahkemece; davalı tarafından yaptırılan çatı onarımının ve çatının tavanına yaptırılan lambalar ve armatörün 12 bağımsız bölümünden oluşan anataşınmazın bakım ve korunmasına yönelik bir onarım olup olmadığı, projesine uygun olarak yapılıp yapılmadığı, yapılan işle harcamanın birbiriyle uyumlu olup

./..

2014/22056-18640 -2-

olmadığı hususunda tarafların tüm delilleri toplanıp, konusunda uzman bilirkişi ile yerinde keşif yapılıp tarafların itirazlarını karşılayacak şekilde rapor alınarak oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması,

./..

2014/22056-18640 -2-

olmadığı hususunda tarafların tüm delilleri toplanıp, konusunda uzman bilirkişi ile yerinde keşif yapılıp tarafların itirazlarını karşılayacak şekilde rapor alınarak oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması,

2-Kat malikleri kurulu kararının iptalinin istenebilmesi için Kat Mülkiyeti Yasası'nın 33. maddesi uyarınca kararın öğrenilmesinden başlayarak bir ay her halde karar tarihinden başlayarak altı ay içerisinde iptal davası açılması gerekir. Dava, altı aylık süre geçtikten sonra açılmış olmakla hak düşürücü süre yönünden istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle 06.10.2012 tarihli toplantının iptaline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1264, Karar No: 2021/3984, Tarih: 01.04.2021

**15. Ceza Dairesi         2021/1264 E.  ,  2021/3984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık (değişen suç vasfına göre dolandırıcılık)

HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 62, 52 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın makumiyetine ilişkin hüküm, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ...'in yokluğunda verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin gerekçeli kararın, öncelikle sanığın bilinen son adresine tebliğ edilmesi, tebligatın iade gelmesi durumunda bu defa sanığın MERNİS adresinin tespitinin yapılarak tebligat zarfı üzerine söz konusu adresin MERNİS adresi olduğu belirtilerek Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ yapılması, MERNİS adresinin bulunmaması halinde ise, kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan yasanın 35. maddesine göre tebligat yapılması gerekirken, sanığın sorgusunda bildirdiği adres yerine "Yenişehir ... Merkez/MERSİN" adresine çıkarılan tebligatın iade gelmesi üzerine sorgusunda bildirdiği adrese daha önce bu adreste usulüne uygun biçimde yapılmış bir tebligat bulunmadığı halde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşıldığından, gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi ve temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi eklenerek bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinin temini amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30199, Karar No: 2014/33078, Tarih: 06.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/30199 E.  ,  2014/33078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/07/2014

NUMARASI : 2009/747-2014/438

DAVA :Davacı, maddi tazminat ile manevi tazminat alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalıların müvekkili şirketten istifa ederek ayrıldıktan hemen sonra müvekkil şirketin iştigal alanı konusunda faaliyet gösteren başka bir şirkete ortak oldukları, bu şirkette yönetici olarak çalışmaya başladıkları, davalıların müvekkilinin e-posta adresini hackleyip şifre değiştirmeleri nedeniyle haklarında Şişli Cumhuriyet Başsavcılığına 2009/51869 Haz no.lu dosyası ile şikayetçi olunduğunu, Borçlar Kanunu'nun 358 vd maddeleri gereği işçinin iş akdi sona erdikten sonra dahi işverenle rekabet içinde bulunmamasının kararlaştırılabildiğini, diğer yandan davalıların Türk Ticaret Kanunu'nun 56, 57/5, 57/7, 57/8 maddeleri uyarınca müvekkili şirketin e-posta hesabını haksız ele geçirmeleri sonucu şirketi maddi zarara uğrattıklarını ileri sürerek müvekkil şirketin uğramış olduğu şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminatın ve 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıların istifa tarihinden itibaren işleyecek en yüksek avans faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, işyerinden istifadan sonra müvekkillerinin e-posta adresini kullanmadıklarını, hiçbir ticari sırrı, bilgileri kullanmadıklarını, bu nedenle maddi manevi zarara uğranıldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacının maddi delil olmadan maddi zarara uğradığını iddia ettiğini, somut hiçbir delil bulunmadığını, müvekkillerinin davacı şirketten ayrıldıktan sonra aynı faaliyette bulunan başka bir şirkette çalışması için herhangi bir hukuki engel bulunmadığını, kaldı ki müvekkillerinin iddia edildiği gibi çalışmakta oldukları şirkette ortak olmadıklarını, sigortalı olarak çalıştıklarını, dava konusu edilen girişimde bulunmayarak iddia olunan i...@hotmail.com e-posta adresinin davacı şirkete ait olmadığını, işten ayrılan personelin şifrelerinin güncellendiğini, taraflar arasında rekabet yasağına ilişkin herhangi bir sözleşme aktedilmediğini, davacının kural olarak maddi zararını kanıtlamak zorunda olduğunu, belirtilen nedenlerle davanın reddine karar verilmesi talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalıların, davacı şirkette çalıştıkları döneme ilişkin davacı işveren ile imzaladıkları hizmet sözleşmelerinin kaybolduğu belirtilerek dosyaya sunulamadığı, dolayısıyla davalıların imzaladıkları hizmet sözleşmelerinde rekabet yasağı konusunda hüküm bulunduğuna ilişkin iddianın tespit edilemediği, davacı şirketin, davalıların davacı şirketi zarar uğrattıkları konusunda dava dışı şirket ticari defterlerinde yapılan incelemede belirtilen şirketlerden sadece birine rastlandığı, hizmet alınan şirketin ise her iki şirket ile de çalıştığı, dolayısıyla davacı şirketin davalıların faaliyetleri nedeniyle zarara uğradığına ilişkin dava dışı şirket defterlerinde herhangi bir kayda rastlanmadığı, bu nedenle davacının talep ettiği 10.000 TL. maddi tazminatın tespit edilemediği gibi davacı şirketin 10.000 TL manevi tazminat talebinin de yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Uyuşmazlık, Asliye Ticaret Mahkemelerinin mi yoksa İş Mahkemelerinin mi görevli olduğu noktasında toplanmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun benzer bir olayla ilgili olarak verdiği 2012/9-854 Esas, 2013/292 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, iş akdinin devamı sırasında işçinin sadakat borcundan kaynaklanan rekabet etmeme yasağına aykırılık halinde, bu tür davalara bakmakla görevli mahkeme iş mahkemesidir. İş akdinin  sona ermesinden sonra rekabet yasağına aykırı hareket edilmesi halinde ise, buna dayalı olarak açılacak dava niteliği itibariyle 818 sayılı BK’nun 348. maddesi kapsamına girmekle ve bu kapsamdaki davalar TTK.nun 4/1-3 maddesinin açık hükmü karşısında tarafların sıfatına bakılmaksızın mutlak ticari davalardan olmakla, bu tür davaların ticaret mahkemesinde incelenip karara bağlanması gerekir.  (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 29.02.2012 gün ve 2011/11-781 E., 2012/109 K.) sayılı kararlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir.

Somut olayda, davalıların akdin sona ermesinden sonra aynı alanda faaliyet gösteren başka bir şirkette çalıştıkları, müvekkiline ait e-posta adresini kullandıkları ve rekabet yasağını ihlal ettikleri iddiasına dayanılmaktadır.

Davalıların rekabet yasağını ihlal eden davranışlarının iş akdinin sona ermesinden sonraki döneme ilişkin bulunduğu; bu davranışın, hizmet akdinin sona ermesinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 444 ve 447 maddeleri (mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 348.maddesi) kapsamında değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Bu kapsamda yer alan uyuşmazlıklara ilişkin davaların ise, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 4/1-c. (mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3.) maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığında duraksama bulunmamaktadır.

Bu kapsamda yer alan uyuşmazlıklara ilişkin davaların ise, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 4/1-c. (mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4/1-3.) maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığında duraksama bulunmamaktadır.

O halde,  mutlak ticari dava niteliğindeki eldeki davaya bakma görevi de ticaret mahkemesine ait olup; yerel mahkemenin, görevsizlik kararı vermesi gerekirken işin esasını inceleyerek karar vermesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17755, Karar No: 2009/25608, Tarih: 21.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/17755 E.  ,  2009/25608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karaman İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 170/3 maddesi gereğince, inkar edilen imzanın, borçluya ait olmadığı, mahkemece aynı kanunun 68/a maddesine göre yapılan inceleme sonucunda anlaşılmış ise, itirazın kabulü ile birlikte "takibin durdurulmasına" karar verilir. Mahkemece durma yerine iptal kararı verilmesi doğru değildir.

Yine aynı maddenin son fıkrasında; "icra mahkemesi itirazın kabulüne karar vermesi halinde, senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklıyı, senede dayanan takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminat ve alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder" hükmü getirilmiştir.

Somut olayda, takip, son ciranta tarafından yapılmaktadır. Alacaklı, senetteki imzanın borçluya ait olup olmadığını bilebilecek konumda olmadığı gibi, senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru kanıtlanmadığı halde , aleyhine tazminat ve para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, kabule göre de, alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir neden gösterilmeksizin, alacaklının %40 tazminat ile mahkum edilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21/12/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/975, Karar No: 2007/3372, Tarih: 05.04.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/975 E.  ,  2007/3372 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava bonoya dayalı alacağın gerçek olmadığı ve sıralamanın doğru belirlenmediği sıra cetveline yönelik itiraz davasıdır.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre esasa yönelik sabit olmayan davanın reddine, İcra ve İflas Kanunu'nun 142/son maddesi uyarınca sıraya ilişkin itirazın İcra Mahkemesi'nin görev alanında kaldığı gerekçesiyle bu yönden mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

İcra ve İflas Kanunu'nun 142 nci maddesi uyarınca sıra cetveline itiraz davaları kural olarak genel mahkemelerde görülür. Anılan hükmün son fıkrasına göre itiraz yalnız sıraya yönelikse görev İcra Mahkemesi'nindir.

Somut olayda dava hem alacağın esasına ve hem de sıraya yönelik olup, mahkemece her iki iddia hakkında bir karar verilmek gerekirken, sıraya yönelik davanın görev noktasından reddinde bir isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle görevsizliğe ilişkin hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 5.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13725, Karar No: 2009/2618, Tarih: 16.03.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/13725 E.  ,  2009/2618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değerinin belirleneceği öngörülmektedir. Bu yöntemle taşınmazın değerinin saptanmasında münavebeye alınacak ürünler yönünden sulu yada kuru tarım arazisi niteliğinde olup olmaması önem taşır.

Bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda taşınmazın sulu tarım arazisi olduğu belirtilmekle yetinilmiş, taşınmazın fiilen sulanıp sulanmadığı, sulanıyor ise kaynağı, suyun kendi doğal akışı ile mi taşınmaza ulaştığı, dereden sulanıyorsa bu suyun taşınmazın tamamının sulanmasında her mevsim için yeterli olup olmadığı, ayrıca dereden sulanamadığı zamanlarda taşınmazın ne şekilde sulandığı, yapılan sulamanın daimi ve geçerli kabul edilebilmesi için kaynak üzerinde dava konusu taşınmaz lehine bir mükellefiyet kurulmuş olması gerektiğinden bu hususun varlığı ve suyun yeterliliği vb. gibi hususlar araştırılmadan, taşınmazı 1. sınıf sulu tarla kabul ederek değerlendirme yapan rapora göre hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Tespit edilen kamulaştırma bedelinin mahkeme kararının hüküm fıkrasında açıkça belirtilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

./..

-2-

2008/13725-2009/2618

Mahkemece, yukarıda açıklandığı üzere taşınmazın sulu yada kuru tarım arazisi niteliği açıkça ve denetime olanak verecek biçimde saptanmalı, sulu tarım arazisi olduğunun (fiilen sulandığının) belirlenmesi durumunda sulu tarım arazilerinde münavebeye alınacak ürünlere ilişkin, kuru tarım arazisi olduğunun anlaşılması durumunda ise kuru arazilerde münavebeye alınacak ürünlere ilişkin İl Tarım Müdürlüğünün bildireceği 2007 yılına ilişkin dekar başına verim ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatları esas alınarak sulu tarım arazisi ise %5 kuru tarım arazisi ise %6 kapitalizasyon faizi uygulamak suretiyle değerlendirme yapılarak kamulaştırma bedelinin belirlenmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı, raporların bozma gereklerine uygunluğu denetlenerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3774, Karar No: 2014/4952, Tarih: 26.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3774 E.  ,  2014/4952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2013

NUMARASI : 2012/395-2013/128

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin müflis Ö... San. Tic. A.Ş'den bonoyo dayalı alacağının masaya kayıt talebinin iflas idaresince haksız şekilde, senet lehtarının, şirket ortaklarından olması, bir şirketin kendi ortağı emrine asıl borçlu sıfatı ile iflas tarihinden sonraki vadeyi içerir biçimde senet düzenlemesinin hukuki dayanağının yargılamayı gerektirmesi, bu anlamda senedin mücerret borç ikrarı olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığı, şirketin bonoya bağlanmış böyle bir borcun varlığının, kendilerinde bulunan bilgi ve belgelere göre teyit edilmemesi nedeniyle reddine karar verildiğini ileri sürerek, alacağın sıra cetveline kaydına, sıra cetvelinin buna göre düzenlenmesine, müvekkilinin bu miktar için tedbiren ikinci alacaklılar toplantısına katılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı iflas idaresi memuru H. B.., davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; müflis şirketin defter ve kayıtlarına ulaşılamadığından bilirkişi incelemesi yapılamadığı, alacağın sebebinin açıklanmadığı gibi alacağın varlığının delil ve belgelerle ispat edilemediği, davacının müflis şirketinin eski ortağı olduğu, alacağın gerçek bir alacak olmadığı, alacağa dayanak senedin muvazaalı olarak düzenlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İİK'nın 234/1. maddesi, "iflas idaresi sıra cetvelini iflas dairesine verir ve alacaklıları 166. maddenin 2. fıkrasındaki usule göre ilan yoluyla haberdar eder." hükmünü, İİK'nın 235/1. maddesinin ilk iki cümlesi "Sıra cetveline itiraz edenler, cetvelin ilanından itibaren onbeş gün içinde iflasa karar verilen yerdeki ticaret mahkemesine dava açmaya mecburdurlar. 223. maddenin üçüncü fıkrası hükmü mahfuzdur." hükmünü içermektedir. Bu madde hükümlerinden de anlaşılacağı üzere, iflas, sıra cetveline itiraz davaları süreye tabi olup, bu süre kural olarak sıra cetvelinin İcra ve İflas Kanunu'nun 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. Eğer davacı aynı Kanun'un 223. maddesine göre tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Dairemiz'in 19.12.2013 tarihli geri çevirme kararı üzerine, İflas Müdürlüğü'nce davacı alacaklı vekilinin İİK'nın 223. maddesi gereğince masraf avansı vermediği bildirilmiş ve sıra cetvelinin ilan edildiği gazete örnekleri gönderilmiştir.

Dairemiz'in 19.12.2013 tarihli geri çevirme kararı üzerine, İflas Müdürlüğü'nce davacı alacaklı vekilinin İİK'nın 223. maddesi gereğince masraf avansı vermediği bildirilmiş ve sıra cetvelinin ilan edildiği gazete örnekleri gönderilmiştir.

Bu durumda, sıra cetveli son olarak 08.08.2012 tarihinde ''S....'' Gazetesi ile Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edilmiş olup, İİK'nın 235/1. madde hükmü uyarınca bu tarihten başlayan 15 günlük süre geçirilerek 29.08.2012 tarihinde davanın açıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, esasa ilişkin gerekçelerle reddi doğru olmamış ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK'nın 438/son maddesi gereğince gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan kararın değişik gerekçeyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.