muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5229, Karar No: 2022/135, Tarih: 11.01.2022

KARŞI OY GEREKÇESİ

1. Çoğunluk ile aradaki temel uyuşmazlık “20.11.2011 tarihinde işyerinde çalışırken parmağında oluşan kesi sonrası oluşan parmak kesilmesindeki engellilik durumunun davacı sigortalıda var olan alerjik durumun neden olup olmadığı, bu kapsamda illiyet bağının bulunup bulunmadığı ve iş kazası olarak tespiti olarak kabul edilip edilmeyeceği” noktasında toplanmaktadır.

2. İlk derece mahkemesinin “davacının olay günü jant delme esnasında matkap ucunun kayması neticesinde davacının yaralandığı, davalı işyerinde büyük jant üretiminin nadiren yapılsa da büyük jant üretiminde kullanılan büyük matkap nadiren kullanıldığı ancak büyük matkabın haznesinde kalan bor yağının boşaltılmaması nedeniyle bu kısımda bakteri üremesinin söz konusu olduğu, kaza diğer bir işçinin çalışması esnasında alüminyum çapağının kesmiş olduğu parmağına temas eden bor yağı nedeniyle elinin enfeksiyon kaptığı ve böylelikle işyerinde yürütülmekte olan iş nedeniyle meydana gelen kazalı işçinin yaralanmasının iş kazası olduğu” gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

3. Verilen kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

4.Kararın davalılar vekili tarafından temyizi üzerine çoğunluk görüşü ile “davacının basit kesi olayının iş kazası olması için bunun ileri de sigortalıya hemen veya sonradan bedenen ve ruhen engelli hale getirmesi gerektiği, davacının kendisinde var olan alerjik nedenin parmağın kesilmesine sebep olup olmadığı, illiyet bağının olup olmadığı Adli Tıp Kurumundan tüm rapor ve tıbbi belgeler temin edilerek rapor alınmak suretiyle temin edilmesi gerektiği ” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

5. 5510 sayılı SSGSSK’un 13. Maddesi uyarınca 4/1-a kapsamındaki sigortalılar için iş kazası:

- Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

-İşveren tarafından yürütülmekte olan bir iş nedeniyle,

- Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

-4/1-a kapsamındaki emziren kadın sigortalının iş mevzuatı gereğince, çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

- Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen engelli hale getiren olaydır" şeklinde tarif edilmiştir. Bu tarif, iş kazasını bazı hallerde fiilen çalışma ilişkisinden koparan, sigortalıyı korumaya yönelik olarak hazırlanmış geniş anlamda bir iş kazası tarifidir.

6. Sosyal güvenlik hukuku anlamında iş kazası unsurları;

- Kazaya uğrayanın 5510 sayılı Kanun anlamında sigortalı sayılması,

- Sigortalının kazaya uğraması,

-Sigortalının kaza sonucu bedensel veya ruhsal bir zarara uğraması ve

6. Sosyal güvenlik hukuku anlamında iş kazası unsurları;

- Kazaya uğrayanın 5510 sayılı Kanun anlamında sigortalı sayılması,

- Sigortalının kazaya uğraması,

-Sigortalının kaza sonucu bedensel veya ruhsal bir zarara uğraması ve

-Kaza ile sigortalının uğradığı bedensel zarar arasında uygun nedensellik bağının bulunmasıdır (GÜZEL, A.-OKUR, A.R.-CANİKLİOĞLU, N.:Sosyal Güvenlik Hukuku, B.15, ... 2014, s.417-432).

7. 30.06.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 3. maddesine göre ise 'iş kazası, işyerinde veya işin yürütümü nedeniyle meydana gelen, ölüme sebebiyet veren veya vücut bütünlüğünü ruhen yada bedenen engelli hale getiren olay şeklinde tanımlanmış olup, bu tanım hem bireysel iş hukuku anlamındaki iş kazası tanımından hem de sosyal güvenlik hukuku anlamındaki iş kazası tanımından farklılık göstermektedir. 6331 sayılı Kanun ile getirilen iş kazası tanımına göre işin yürütümünden kaynaklanan kazaların yanında iş yerinde meydana gelen kaza da iş kazası olarak kabul edilmektedir (ERDOĞAN,Ç.:İşveren ve İşveren Vekilinin İş Kazasından Doğan Cezai Sorumluluğu, ... 2016, s.67-68, Y. HGK. 21.05.2019 tarih ve 2017/10-2194 e, 2019/584 K).

8. Somut uyuşmazlıkta; davacının 20/12/2011 tarihinde, davacının büyük matkap ile alüminyum jantı delmeye çalışırken, sol el orta parmağına alüminyum kıymığının battığı, davacının küçük bir sıyrık olması ve işyeri doktorunun yarayı temizleyip merhem vermesi nedeniyle vücut arazının geçeceğini umduğu için derhal hastaneye gitmediği, ancak daha sonra parmağının kötüleştiği, hastane kayıtları ile davacının sol el orta parmağındaki arazın ortaya konulduğu, 22/01/2016 tarihinde ortopedi doktoru ...'in ... kayıtları üzerinde inceleme yaparak düzenlediği rapora göre, 2008-2009 yıllarında davacının sağ el parmağında ve tırnaklarında deri ve deri altı bozukluklarının olduğu, işyeri hekimi tarafından antibiyotik ve ağrı kesici verildiği, deri apsesinin bulunduğu, sağ el parmağında 6-7 aydır ağrı şikayeti olduğu gibi verilerin bulunduğunun tespit edildiği, davacının vücudunun çalıştığı işyerinde kullanılan boryağa tepki gösterdiği, zaman içinde antibiyotik ve ağrı kesicilerle bu rahatsızlığı giderilmeye çalışıldığı, ancak sonuçta parmak kesildiği anlaşılmıştır.

9. Davacı sigortalı olup işyerinde çalışırken parmağına kıymık batmış ve kesi meydana gelmiştir. Basit gibi görünen bu yaralanma, zamanla kötüleşmiş ve kesilmeye kadar gitmiştir. İş kazasının işyerinde olma ve kaza geçirip zarar görme unsurları oluşmuştur. Burada önemli olan, sebebi ne olursa olsun, 5510 sayılı Kanunun 11. maddesinde tarif edilen işyeri sınırları içinde bulunmak, zararlandırıcı olayın iş kazası sayılması için yeterlidir. Sigortalıyı zarara uğratan olayın iş kazası sayılabilmesi için, kaza ile sigortalının maruz kaldığı zarar arasında uygun bir sebep-sonuç ilişkisinin (illiyet bağı) olması gerekir. Burada önemle belirtmek gerekir ki, söz konusu illiyet bağı sigortalıyı zarara uğratan olay ile sigortalının yaptığı iş arasında değil, olay ile sigortalının uğradığı zarar arasında kurulacaktır. Davacı işyerinde yaralanmış ve akabinde parmağı kesilerek engelli hale gelmiştir.

10. Burada davacı sigortalının tedavisine ve oluşan maluliyet oranına, alerjik durumunun veya işyerinde kullanılan boryağının etkili olup olmadığı, kısaca illiyet bağının olup olmaması iş kazası olgusunu ortadan kaldıran bir olgu olmayıp, gelir bağlanması veya tazminat davasında miktarı etkileyecek bir durumdur. İlk derece mahkemesinin tespiti yerindedir. İş kazası tespitine ilişkin karar doğru olduğundan onanması gerekir. Bu nedenle çoğunluğun bozma kararına katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2024/1579, Karar No: 2025/818, Tarih: 13.02.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/1579 E.  ,  2025/818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 46. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1809 E., 2024/64 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2016/97 E., 2020/521 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkili ...'ün, davalı şirkete ait ... Hastanesinde 16.01.2015 tarihinde, davalı Beyin ve Sinir Cerrahisi Uzmanı Dr. ... ve diğer davalı Anesteziyoloji Uzmanı davalı şirketin ortağı Dr. ... tarafından gerçekleştirilen bel fıtığı ameliyatı esnasında, Dr. ... tarafından gerçekleştirilen entübe işlemi neticesinde nefes borusunun yırtıldığını, davalı doktorun müvekkili hastanın şikayetini dikkate almadığını, müvekkilinin yakınları hastanın yüzünde şişlik farkedip bu durumu doktora söylediklerinde, davalı doktorun bu uyarıları da dikkate almadığını ve hastayı taburcu ettiğini, davalı doktor ... arandığında ise, bu durumun anestezi sırasındaki müdahaleden kaynaklı olabileceğini söylediğini, müvekkili hastanın durumunun ağırlaşması üzerine Eğitim ve Araştırma Hastanesine götürüldüğünü, hastanedeki doktor hastanın soluk borusunda yırtık gözlemlendiğinden cerrahi müdahale gerektiğini, yırtığın bel fıtığı ameliyatı esnasında entübasyon sırasında nefes borusuna verilen zarardan meydana geldiğini söylediğini, müvekkilinin uzun bir süre tedaviye maruz kaldığını, ameliyat sonrası yaşanan durumdan ötürü müvekkilinin çok sıkıntılar ve acılar çektiğini belirterek, fazlaya dair her türlü hak ve alacakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 3.000,00 TL maddi tazminatın, müvekkillerinde oluşan manevi zararlar için ise, davacı ... için 200.000,00 TL, davacı ... ve .... için 50.000,00 TL'şer olmak üzere toplam 300.000,00 TL manevi tazminatın ameliyatın gerçekleştiği 16.01.2015 tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, davacının 16.01.2015 tarihinde müvekkili Beyin ve Sinir Cerrahi Uzman Dr. ... tarafından lDH ameliyatı olmak için Hastaneye başvurduğunu, müvekkili ... tarafından usulüne uygun olarak endotrakeal tüpün kolaylıkla nefes borusunun içine hiçbir zorlama olmaksızın yerleştirildiğini, davacının sorunsuz bir ameliyatla servise yollandığını, davacının boğazındaki yırtık nedeniyle müvekkillerine atfedilecek bir kusur olmadığını, müvekkili şirketin durum nedeniyle herhangi bir kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ATK 2. İhtisas Kurulu raporunda, kişide endotrekeal entübasyon esnasında oluşan trakeal perforasyon tablosunun her türlü özene rağmen oluşabilen herhangi bir tıbbi kusur ya da ihmal izafe edilemeyen komplikasyon olarak nitelendirildiği, uygulamaların tıp ilke ve kurallarına uygun olduğunun belirtildiği, rapora itiraz edilmesi üzerine Mahkemece Cerrahpaşa Tıp Fakültesine bünyesinde görev yapan anestezi, beyin cerrahi, gögüs hastalıkları uzmanı, adli tıp uzmanı öğretim görevlilerinden oluşan heyet oluşturulduğu, 21.11.2019 tarihli raporda, ameliyat öncesi anestezi yönünden yapılan muayene ve tetkiklerin yeterli olduğu, hastada meydana gelen durumun komplikasyon olduğu, bir ihmalin söz konusu olmadığı, komlikasyon gelişimi, tanısı ve yönetimi ile ilgili davalılara atfı kabil kusur bulunmadığı, komplikasyon yönetiminde de davalılara kusur atfedilmesini gerektirir bir husus olmadığı tespitine yer verildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; ATK raporu ile dört kişilik akademisyen bilirkişi heyeti raporunun birbirini teyit ettiği, raporların denetime açık ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, davacının bel fıtığı ameliyatında gerçekleşen soluk borusunda yırtığın komplikasyon olduğu, tedavi uygulamasının tıp kurallarına uygun olduğu organizasyonel kusur olarak değelendirilemeyeceği, dosya kapsamı itibariyle tıbbi hatanın bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; davalı doktorların komplikasyon tanısı koymadığını, müvekkili hasta ve hasta yakınlarının tüm uyarılarına rağmen hastanın boğazı delik halde hastaneden taburcu edildiğini, komplikasyon tanı ve tedavisinin başka doktorlar tarafından yapıldığını, müvekkilinin ameliyatı sırasında boğazında oluşan 4cm yırtığın davalı doktorların mesleki yetersizlikleri ve özensizlikleri neticesinde meydana geldiğini, komplikasyonun ortaya çıkmaması için gereken önlemlerin alınmamış olmasının kusurlu bir durum olduğunu, komplikasyonun özensizlik dolayısıyla fark edilmeyip önlem alınmamasının da hekimin kusurundan kaynaklandığını, komplikasyonun ortaya çıktığının fark edilmesi durumunda komplikasyonun hastaya en az zarar verecek şekilde ortadan kaldırılması için gerekenin yapılması konusunda da hekimin sorumluluğunun olduğunu, hekim komplikasyon dolayısıyla sorumlu tutulamazsa da komplikasyon sürecinin iyi yönetilmemesi sonucu vakanın malpraktise dönüştüğünü, müvekkilinin boğazındaki yırtık durumunun ölümcül hal alması üzerine tedavisinin Kartal Lütfi Kırdar Eğitim ve Araştırma Hastanesinde yapıldığını, hastaneye götürülmesi gerektiğinin başka bir doktor tarafından söylendiğini ifade ederek; kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı özel hastane ve doktorun vekalet sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırı davranması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle yargılama sırasında alınan Adli Tıp Raporu ve Cerrahpaşa Tıp Fakültesi öğretim üyelerinden oluşan heyetten alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli, birbiriyle uyumlu ve yeterli olduğu, davacı hasta Dönüş'te endotrekeal entübasyon esnasında oluşan trakeal perforasyon tablosunun her türlü özene rağmen oluşabilen komplikasyon olarak nitelendirildiği, hastaya konulan tanı, uygulanan anestezi, yapılan ameliyat ve oluşan komplikasyonun yönetiminin tıp biliminin genel kabul görmüş ilke ve kurallarına uygun olduğu, hastanın tedavisinde görev alan sağlık çalışanlarına atfı kabil kusur tespit edilemediğinin anlaşılmasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,13.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6535, Karar No: 2024/3211, Tarih: 13.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/6535 E.  ,  2024/3211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/215 E., 2020/583 K.

KARAR : Davacının davasının kabulüne, asli müdahilin davasının reddine

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen karar, yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davacının davasının kabulüne, asli müdahilin davasının reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, 27.11.2001 tarihli dava dilekçesinde özetle; sınırlarını bildirdiği Antalya ili Alanya ilçesi Mahmutlar Mahallesinde bulunan yaklaşık 10 dönümlük taşınmazın tapulama dışı bırakıldığını ve 40 yılı aşkın zamandır müvekkilinin zilyetliğinde olduğunu, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla taşınmaz edinme şartlarının vekil edeni lehine oluştuğu iddiası ile taşınmazın müvekkili adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiş ve yargılama sırasında müdahiller ... ve arkadaşları 07.02.2003 tarihli dilekçeleriyle, taşınmazın muris ...'dan kaldığını, taşınmazda kendilerinin de hisseleri olduğunu iddia ederek davaya katılmışlardır.

Davalılar cevaplarında; davanın reddini savunmuşlardır.

Davalılar cevaplarında; davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince verilen, davacı ... mirasçılarının davasının kabulü ile fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 18.07.2011 tarihli rapor ve krokide (A) harfi ile gösterilen 8.300,82 m2'lik kısmın ... mirasçıları adına veraset ilamındaki hisseleri oranında tesciline, asli müdahiller ..., ... ve ... ile ... terekesi temsilcisi tarafından açılan davanın reddine ilişkin ilk karar, davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 30.05.2013 tarihli ve 2013/4351 Esas, 2013/6292 Karar sayılı ilamıyla; " İade kararı üzerine getirtilen pafta ile kadastro müdürlüğünün 22.11.2012 havale tarihli yazısına ekli krokide çekişmeli taşınmazın bir kısmının Kargacık Beldesi 243 ada 3 parsel sayılı taşınmaz içinde kaldığı bildirilmiş olduğundan, mahkemece, 243 ada 3 parsele ilişkin kadastro tespit tutanak örneği ile kadastro sonucu oluşan tapu kaydı, tapu kaydı kadastro sonucu oluşmamış ise ne şekilde tapuya tescil edildiği araştırılarak buna ilişkin belgeler ile 243 ada 3 parsel ile dava konusu taşınmazın bulunduğu yeri gösterir şekilde kenarlaştırılmış kadastro pafta örneği getirtilerek önceki bilirkişiler dışında seçilecek bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte kadastro paftası mahalline uygulanarak dava konusu taşınmazın konumu ve ne kadarlık kısmının 243 ada 3 parsel içinde kaldığı belirlenerek fennî bilirkişiye kadastro paftası ile irtibatlı kroki çizdirildikten sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, mükerrer tapu kaydı oluşacak şekilde hüküm kurulmuş olmasının usûl ve kanuna aykırı olduğu " gerekçesiyle bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama neticesinde verilen davanın kabulü ile Antalya ili Alanya ilçesi Mahmutlar Beldesinde bulunan, 26.11.2014 tarihli fen bilirkişisi raporu ekindeki krokide (A) harfiyle gösterilen 6.590,84 m2 yüzölçümlü taşınmazın ... mirasçıları adına veraset ilamında gösterilen hisseleri oranında tapuya kayıt ve tesciline, asli müdahiller ..., ..., ... ve ... tereke temsilciliği tarafından açılan davanın reddine dair önceki hükmün, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 15.04.2019 tarihli ve 2019/140 Esas, 2019/2598 Karar sayılı ilamıyla; "6360 sayılı Kanun uyarınca Antalya Büyükşehir Belediye Başkanlığının davaya dahil edilmesi" gereğine değinilerek bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; " Dava konusu taşınmazın zilyetlikle kazanıma elverişli yerlerden olduğu ve davacılar yararına zilyetlikle kazanım koşullarının oluştuğu " gerekçesiyle, davacı ... mirasçılarının davasının kabulü ile Fen Bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 18.07.2011 tarihli rapor ve krokide (A) harfi ile gösterilen 6.590,84 m2'lik kısmın ... mirasçıları adına veraset ilamındaki hisseleri oranında tesciline, fazlaya ilişkin istemin reddine, asli müdahiller ..., ... ve ... ile ... terekesi temsilcisi tarafından açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 03.04.1986 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) uyarınca yapılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu 1960 yılında yapılmış ve dava konusu yer taşlık kayalık olarak tapulama harici bırakılmıştır.

T.C. Anayasası'nın 141 inci maddesi hükmü uyarınca, duruşmaların aleniyeti kuralı gereği, tefhim edilen kararla gerekçeli kararın birbirine aykırı ve çelişik olmaması gerekir. Buna göre, yargılamanın açık olarak yapılması ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 297/2 nci madde hükmü gereğince de yargılama sonunda verilen kararda taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan haklar sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde açıkça gösterilmesi gerekmektedir. Anılan Kanun'un 298/2 nci maddesi ise, sonradan yazılacak gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağını amirdir. Bu nedenle, mahkeme hükmü tek olduğundan ve kararla aynı sonuçları taşıyacağından, karar ve gerekçeli karar arasında çelişki bulunması halinde yasaya uygun bir hükmün varlığından söz edilemeyecektir.

Nitekim Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 10.04.1992 tarihli ve 7/4 sayılı kararında, kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni sayılacağı belirtilmiş olup, mahkemece yapılacak iş; önceki kararla bağlı kalınmaksızın çelişki giderilmek suretiyle yeni bir karar vermekten ibarettir.

kararla, gerekçeli karar arasındaki çelişki, mahkemelere ve yargıya olan güveni sarsacağı gibi, infazda duraksamaya yol açacağı da açıktır. Hükümlerin kurulmasında esas olan karar olup, gerekçeli karar da buna uygun olmalıdır. Mahkemelerce, re'sen gerekçeye açıklama eklenmek suretiyle de karar ve gerekçeli kararda değişiklik yapılamaz.

kararla, gerekçeli karar arasındaki çelişki, mahkemelere ve yargıya olan güveni sarsacağı gibi, infazda duraksamaya yol açacağı da açıktır. Hükümlerin kurulmasında esas olan karar olup, gerekçeli karar da buna uygun olmalıdır. Mahkemelerce, re'sen gerekçeye açıklama eklenmek suretiyle de karar ve gerekçeli kararda değişiklik yapılamaz.

Yukarıda açıklanan bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; İlk Derece Mahkemesince verilen kararda, " Davacı ... mirasçılarının davasının kabulü ile fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 18/07/2011 tarihli rapor ve krokide A harfi ile gösterilen 8300.82m2'lik kısmın ... mirasçıları adına Alanya 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 13/06/2007 tarih 2007/682 Esas 2007/488 Karar sayılı veraset ilamındaki hisseleri oranında tesciline, fazlaya ilişkin istemin reddine," dendiği halde, gerekçeli kararda, (A) harfi ile gösterilen kısmın yüzölçümü değiştirilerek, "Davacı ... mirasçılarının davasının kabulü ile fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 18/07/2011 tarihli rapor ve krokide A harfi ile gösterilen 6590,84 m2'lik kısmın ... mirasçıları adına Alanya 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 13/06/2007 tarih 2007/682 Esas 2007/488 Karar sayılı veraset ilamındaki hisseleri oranında tesciline, fazlaya ilişkin istemin reddine" şeklide hüküm kurulması, gerekçeli karar ile karar arasında çelişki oluşturduğu gibi, ortada infazı kabil bir hüküm bulunmasını da engellemiştir. Zira, gerekçeli kararda atıf yapılan fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen yerin yüzölçüm miktarı ile gerekçeli kararda yazan miktar uyuşmamaktadır.

Bu itibarla; İlk Derece Mahkemesince, gerekçeli kararda, karar ile davacı taraf lehine tesciline karar verilen taşınmazın yüzölçümünün değiştirilmesi suretiyle, kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca; İlk Derece Mahkemesince, önceki kararla bağlı kalınmaksızın, söz konusu çelişkiyi ortadan kaldıracak şekilde, infaza elverişli hüküm kurulması gerekmekte olup, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün bozulmasına ve bozma nedenine göre de, sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.