muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3100, Karar No: 2024/1511, Tarih: 06.05.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3100 E.  ,  2024/1511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkillerinin müşterek çocuğu olan ...'ın 21.01.2012 tarihinde doğduğunu, doğumundan 24 gün sonra 14.02.2012 tarihinde uyku halinde rahatsızlığının farkedilmesi üzerine annesi olan müvekkili ... tarafından doğum yaptığı Özel İstanbul Medipol Hastanesine götürüldüğünü, müşterek çocuk ...'a davalı sorumlu Yardımcı Doçent Doktor ... tarafından menenjit teşhisi konulduğunu, ilk altı saatlik süreç içerisinde laboratuar sonucu elde edilmesinin mümkün olmadığı hallerde bakteriyel menenjit ve viral menenjit tedavi yöntemlerinin bir arada uygulanmasının icap etmesine karşın davalı sorumlu doktor ...'ın sadece bakteriyel menenjit tedavisini uygulamakla yenidoğan ...'ın yaşamı boyunca bakıma muhtaç kalacak şekilde hastalığa kapılmasına sebebiyet verdiğini belirterek; müvekkillerinin acı, elem ve ıstırap içinde kalarak manevi ve maddi yönden olumsuz etkilenmelerine neden olan davalılar hakkında fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik; ... için 5.000,00 TL, ... için 10.000,00 TL, ... için 10.000,00 TL yapılmış olan tedavi ve ilaç giderleri, bakım masrafları ile halen sağlık durumunun iyileşmemesi nedeniyle hayatı boyunca yapılacak olan tedavi ve ilaç giderleri, bakım masrafları ve ...'ın eğitim-öğretim alarak meslek edinmekten yoksun kalması, sürekli iş göremezliği ile anne ...'ın mesleğini bırakması nedeniyle yaşadığı maddi kayıp ve bunlarla sınırlı olmamak kaydıyla müvekkillerinin doğmuş ve doğacak maddi kayıplar ve kazançları nedeniyle 14.02.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte belirsiz alacak davası ile toplam 25.000,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili; hastanın tetkik ve tedavisinin modern tıbbın kuralları çerçevesinde ve günümüzde kabul gören tıbbi yöntemler uygulanmak suretiyle özenle yapılmış olduğunu, herhangi bir tıbbi kusur veya hatanın söz konusu olmadığını, hiçbir tıbbi tedavinin %100 garantisi olmadığını, komplikasyon olasılığının her zaman söz konusu olabileceğini, ayrıca tüm tıbbi gerekler yerine getirilse dahi bu tür kötü prognozlu hastalıklarda istenmeyen sonuçlarla karşılaşılabildiği de bir vakıa olduğunu, müvekkillerinin dış sağlık kurumunda yapılan bir tetkik ya da tahlilin geç çıkmasından sorumlu tutulamayacağını savunarak

davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemece yorum yapabilecek bir husus olmadığı, davalılar lehine olan 2 farklı üniversiteden konusunda uzman bilirkişilerin hazırladığı rapor dikkate alınarak davalı hastane ve hekimin küçüğün tedavisi ile ilgili yapmış oldukları tıbbi inceleme ve tedavi nedeniyle özensizlikleri, kusurlarının bulunmadığı, tıbbi çerçeve içerisinde gerekenin yapıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili; teşhis ve tedavideki uygulamalarda hataların olduğunu, bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu, aydınlatma yükümlülüğünün yerine getirilmediğini ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; dosya kapsamında sadece İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı Anabilim Dalı Başkanlığınca sunulan raporda doktorun kusurlu olduğu kanaati bildirilmiş olmakla gerek Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulunun raporu gerekse İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Üniversite öğretim üyelerinden oluşan uzman heyetçe verilen bilirkişi raporu ve sonrasında çelişkinin giderilmesi bakımından alınan Hacettepe Üniversitesi öğretim üyelerinden oluşan uzman heyetçe verilen bilirkişi raporları ile davalıların herhangi bir tıbbi kusurunun ya da hizmet kusurunun olmadığı tespit edildiği, davacının davasında süresinde sunduğu beyan ve iddialarında aydınlatma yükümlülüğünün yerine getirilmediği yönünde bir dava nedeni bulunmadığı, bilahare yapılan yargılamanın 05.11.2019 tarihli celsesinde bu yönde beyan ve iddiada bulunulduğu ve davalı tarafın iddianın genişletilmesine muvafakat etmediği gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; istinaf dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrarlayarak, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; istinaf dilekçesinde bildirdiği sebepleri tekrarlayarak, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hekim hatasından kaynaklı maddi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 502 ve devamı maddeleri.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) "Bilirkişiye başvurulmasını gerektiren hâller" başlıklı 266 ncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

Dava dosyasının incelenmesinde; aldırılan tüm bilirkişi raporlarının birbirini doğruladığı, bilirkişi raporlarının taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine açık ve davacıların itirazlarını karşılar nitelikte olduğu, gerçekleşen tedavinin niteliği gereği süreç içerisinde onam alınmasını gerektirecek hususun bulunmadığı, ateş ile gelen küçükte acil tedaviye başlanılması durumunda aydınlatılmış onamın alınmasının hayatın olağan akışına göre beklenemeyeceği anlaşılmakla davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.05.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5970, Karar No: 2019/3088, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5970 E.  ,  2019/3088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5763, Karar No: 2008/8136, Tarih: 07.07.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/5763 E.  ,  2008/8136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde 16.456.000.000 TL. alacağın 22.06.2001'den itibaren aylık %10 gecikme tazminatıyla davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalılar vekili mahkeme kararını davacı tarafın temyiz dilekçesinin tebliği üzerine temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8539, Karar No: 2010/16151, Tarih: 30.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8539 E.  ,  2010/16151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 40 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 30.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9149, Karar No: 2011/10198, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/9149 E.  ,  2011/10198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

Davacı,1.2.1997-13.9.2001 tarihleri arasında zorunlu SSK'lı çalışmaları dışında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının 1.2.1997-13.9.2001 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmaları dışında tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 1997 yılında 46 gün, 1998 yılında 52 ve 1999 yılındaki 23 günlük 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmaları dışında 1.2.1997-13.9.2001 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine ve fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Gerçekten Tarım ... sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, gerek 506 ve gerekse 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasanın 36 ve 10.maddesindeki şartların da gerçekleşmesi halinde 506 ve 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım ... sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, 506 ve 1479 sayılı Yasalar kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve anılan çalışmaların sona ermesinden sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği dairemizin giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Somut olayda, davacının 1.2.1997-13.9.2001 tarihleri arasında tarımsal faaliyetini kesintisiz sürdürmesi nedeniyle 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli sigortalı çalışmaları dışında tarım ... sigortalısı olduğunun kabulü ile kısa süreli bu çalışmaların sigortalılık süresinden dışlanması yerinde ise de davacının hizmet döküm cetvelinde yer alan 1997 yılındaki 46 günlük sigortalı çalışma İsmail Bozkır isimli bir başka kişiye ait olup mahkemece davacıya ait olmayan sigortalı çalışmaların tarım ... süresinden dışlanması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1.bendinde yer alan "1997 yılında 46 günlük" rakam ve sözcüklerinin hükümden çıkartılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6069, Karar No: 2022/7170, Tarih: 21.09.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/6069 E.  ,  2022/7170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten yaralama

HÜKÜM :1)Bucak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2021 tarih ve 2021/90 Esas - 2021/231 Karar sayılı kararı ile; Hükmün açıklanması suretiyle TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/3, 29, 62, 53. maddeleri gereğince "1 yıl 2 ay 17 gün" hapis cezasına mahkumiyet

2)Bu kararın o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24.11.2021 tarih ve 2021/2349 Esas - 2021/3411 Karar sayılı kararı ile; istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62, 53. maddeleri gereğince "3 yıl 9 ay" hapis cezasına mahkumiyetine dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24.11.2021 tarih ve 2021/2349 Esas - 2021/3411 Karar sayılı kararının, sanık tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk derece mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/3, 29, 62. maddeleri uyarınca hükmedilen "1 yıl 2 ay 17 gün" hapis cezasına dair kararın, bölge adliye mahkemesince duruşma açılıp kaldırılarak, sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62. maddeleri uyarınca "3 yıl 9 ay" hapis cezasına mahkum

edilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 286/2-b maddesi gereğince kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24.11.2021 tarih ve 2021/2349 Esas - 2021/3411 Karar sayılı “istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine” dair hükmünde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden; sanığın yeterli delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, TCK'nin 25 ve 27. maddelerince meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması gerektiğine, cezanın asgari hadden uzaklaşılarak verilmesinin hatalı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

Sanık lehine olarak o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf yoluna başvurulması nedeniyle, yeniden verilecek hükmün ilk derece mahkemesince belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağı gözetilmeksizin CMK'nin 283. maddesine aykırı davranılması,

Ancak;

Sanık lehine olarak o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf yoluna başvurulması nedeniyle, yeniden verilecek hükmün ilk derece mahkemesince belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağı gözetilmeksizin CMK'nin 283. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanığın yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 24.11.2021 tarih ve 2011/2349 Esas - 2021/3411 Karar sayılı "istinaf başvurusu kabul edilerek yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine" dair hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nin 303. maddesi gereğince, hükmün TCK'nin 62. maddesinin uygulandığı kısmından sonra gelmek üzere, "CMK''nin 283. maddesi uyarınca sanık lehine olarak o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf yoluna başvurulması nedeniyle, yeniden verilecek hüküm, ilk derece mahkemesince belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağından sonuç olarak cezanın "1 yıl 2 ay 17" gün hapis cezası olarak infazına", ibaresinin eklenmesi suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Bucak 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24650, Karar No: 2019/9515, Tarih: 07.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/24650 E.  ,  2019/9515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK 155/2, 62/1, 51/1, 52/2. maddeleri gereği mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in müşteki ...'in temsilcisi olduğu...Ecza Deposu San. Tic. Ltd. Şti. isimli firmanın Sivas bölge sorumlusu olarak tahsilat işleriyle de görevli olduğu, sanığın Sivas ilinde bulunan eczanelere verdiği ilaçların paralarını tahsil etmesine rağmen müşteki firmaya ulaştırmayarak kendisine mal edindiği, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın tevil yollu ikrar içeren savunması, tahsilat makbuzları ve tüm dosya kapsamının incelenmesinden sanığın mahkumiyetine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Hükmolunan hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde, cezasının infaz edilmiş sayılacağı hususunun kararda belirtilmemesi suretiyle, TCK'nın 51/8. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasına "TCK'nın 51/8. maddesi gereğince, denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde cezanın infaz edilmiş sayılacağı" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6291, Karar No: 2016/9622, Tarih: 21.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6291 E.  ,  2016/9622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacının davalının kızı olup,...Fakültesi'nde eğitimine devam ettiğini, yatılı olarak yurtta kaldığını, yurt ücreti olarak 750,00 TL ücret ödediğini, davacının anne ve babasının boşanma aşamasında olduğunu davalı tarafından müvekkiline hiçbir yardım yapılmadığını ileri sürerek 1.000,00 TL yardım nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, talep edilen nafaka miktarını kabul etmediklerini, müvekkilinin iki tane çocuğu olduğunu, diğer çocuğun özel okula gittiğini, müvekkilinin giderlere yardımcı olmadığı yönündeki iddialarının asılsız olduğunu, yardım nafakası talebinin fahiş olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, dava tarihinden itibaren aylık 800,00 TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, verilen bu hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.nun 328/1.maddesinde “Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder.” Aynı yasanın 2.fıkrasında ise, “Çocuk ergin olduğu halde eğitimi devam ediyorsa, ana ve baba durum ve koşullara göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere, eğitim sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.” hükmü mevcut bulunmaktadır.

TMK.nun 364.maddesine göre; "Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür."

Aynı Kanunun 365/2.maddesinde de; "Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir." düzenlemesi yer almıştır.

.../...

-2-

Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1998 gün ve ... sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların..." yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.