muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4292, Karar No: 2018/2478, Tarih: 11.07.2018

**16. Ceza Dairesi         2017/4292 E.  ,  2018/2478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

Hüküm : A) Sanıklar ... ve ... hakkında;

1- Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; CMK’nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat

2- Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan; TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet

B) Sanık ... hakkında;

Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; CMK’nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat

hükümlerine dair yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar ... ve ... hakkında “Silahlı terör örgütüne üye olma” ve “Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs”; sanık ... hakkında “Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs” suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre yapılan temyiz incelemesi sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan beraat hükümlerine karşı yapılan istinaf incelemesi sonucunda Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararların kesin olduğu belirtilmiş ise de; anılan suça dair ceza miktarı göz önünde bulundurulduğunda, CMK’nın 286. maddesi uyarınca söz konusu kararın temyizi kabil olduğu anlaşılarak, katılan vekilinin temyiz başvurusu incelenmiştir.

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütüne üye olma suçunun temadi eden suçlardan olduğu ve temadinin yakalanma ile kesildiği de nazara alındığında, suç tarihinin sanık ... açısından “12.06.2015”, sanık ... açısından “11.06.2015”, sanık ... açısından “13.06.2016” olarak yazılması gerekirken sadece “11.06.2015” olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Her devlet siyasal fonksiyonunun gereği olarak, ülke, egemenlik ve millet/ulus unsurlarını, anayasal düzenini ve bu düzenin işleyişini koruma altına alır. 5237 sayılı TCK'nın 302. maddesinde düzenlenen "Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmak" suçunun konusunu da, devletin ülkesi, egemenliği ve milli birliği oluşturmaktadır.

Suçla korunan hukuki değer, devletin ülkesinin bütünlüğü ve egemenliğidir.

Suç, 3713 sayılı Kanunun 3. maddesi gereğince mutlak terör suçudur.

Kanun gerekçesinde de ifade edildiği üzere bu suçun oluşabilmesi için belli amaca yönelik fiillerin işlenmesi gerekir. Bu amaç, madde metninde; 1-Devletin topraklarının tamamını veya bir kısmını yabancı bir devletin egemenliği altına koymak, 2-Devletin birliğini bozmak, 3- Devletin egemenliği altında bulunan topraklardan bir kısmını Devlet idaresinden ayırmak, 4- Devletin bağımsızlığını zayıflatmak olarak belirlenmiştir.

Suç, 3713 sayılı Kanunun 3. maddesi gereğince mutlak terör suçudur.

Kanun gerekçesinde de ifade edildiği üzere bu suçun oluşabilmesi için belli amaca yönelik fiillerin işlenmesi gerekir. Bu amaç, madde metninde; 1-Devletin topraklarının tamamını veya bir kısmını yabancı bir devletin egemenliği altına koymak, 2-Devletin birliğini bozmak, 3- Devletin egemenliği altında bulunan topraklardan bir kısmını Devlet idaresinden ayırmak, 4- Devletin bağımsızlığını zayıflatmak olarak belirlenmiştir.

Korunan değerlerin önemi ve yasa metninde sayılan amaçlara ulaşıldığında suçun cezalandırılabilirliğindeki güçlük/imkansızlık nedeniyle suç bir teşebbüs suçu olarak düzenlenmiş hatta suçun hazırlık hareketleri de yaptırıma bağlanmıştır. (TCK'nın 314. md. Gibi).

Söz konusu suçun oluşabilmesi için, işlenen fiilin cebri nitelikte olması ve bu amaçları gerçekleştirmeye elverişli bulunması gerekir. Bu haliyle suç aynı zamanda bir somut tehlike suçudur. Ancak maddede yazılı hedeflerin gerçekleşmesine ihtiyaç yoktur. (Yargıtay CGK. 09.02.2010 t.2009/9-103, 2010/22) Belirtilen amaçlara yönelik fiillerin işlenmesi yeterlidir. Cezalandırılan hareket devletin hayatını tehlikeye koyan icra hareketleridir. "Diğer birçok ülkede olduğu gibi ülkemizde de devletin birliğine ve bütünlüğüne karşı işlenen fiiller, bu amaçla kurulmuş terör örgütlerinin faaliyeti çerçevesinde işlenmektedir. Bu tür terör örgütlerinin araç fiil olarak ifade edilen ve maddede belirtilen amaçlara yönelmiş olan adi suç niteliğindeki kasten öldürme, kasten yaralama, yağma, mala zarar verme vb. fiilleri işlemlerindeki gaye; kamu düzenini bozmak, kamu otoritesini zayıflatmak, toplumda kargaşa yaratmak, toplumun şiddet yoluyla siyasallaşması ve kutuplaşmasının yolunu açmak toplumun karşı koyma gücünü felce uğratmaktır. Fail için işlenen araç suçla ortaya çıkan somut zarar neticesi değil (yakın netice), bu fiilin toplum üzerinde meydana getirdiği etki (uzak netice) önem arz etmektedir. Fail, işlediği araç fiillerle devlet otoritesinin, ülkesinde yaşayan halkın güvenliğini koruma görevini gerçekleştiremediği, zayıfladığı ve işlerliğini yitirdiği imajını yaratmaya çalışarak devlete olan güveni sarsmayı amaçlar. Ülkede yaşanan kaos ortamı ve toplumda yaşanan korku ve endişe, yöneticilerde ve halkta istenileni vererek kaos ortamını bitirme iradesini doğurur, yöneticileri belli kararları almaya ya da politikalarını değiştirmeye zorlar ve bu da idari, siyasi, ekonomik ve toplumsal sistem değişikliklerini sonuçlar. Bu suretle de fail, esas gayesi olan devletin birliğini ve bütünlüğünü bozma amacına ulaşmaya çalışır. (N.K. Topçu Devletin Güvenliğine Karşı Suçlar sayfa 89, 90, Dönmezer Tedhişçilik sh. 56).

Söz konusu düzenlemeye esas itibariyle cezalandırılmak istenen, amaçların gerçekleştirilmesine yönelik araç fiil ile ortaya çıkan yakın netice değil, araç fiilin işlenmesi ile suçun konusunun zarara uğraması tehlikesidir. Kanun koyucunun düzenlemenin ikinci fıkrasında amaca yönelik araç fiillerinin ayrıca cezalandırılacağını kabul etmesi de bu hususu desteklemektedir. Söz konusu düzenleme dikkate alındığında; araç fiilin işlenmesine yönelik icra hareketinin, hem zarar ya da tehlike suçu niteliğindeki araç fiilin (TCK.302/2) hem de tehlike suçu niteliğindeki amaç suçun (TCK 302/1) "fiil" unsurunu teşkil ettiği görülmektedir." (N.K. Topçu Devletin Güvenliğine Karşı Suçlar sayfa 89, 90) Buna göre elverişli/vahim eylemin diğer tabirle araç suçun, hazırlık hareketi aşamasından icra hareketi safhasına geçmesi, en azından teşebbüs boyutuna ulaşması amaçlanan sonucu doğurabilecek icra hareketi olarak belirginleşmesi gerekir." (Yargıtay CGK. 09.02.2010 t. 2009/9-103, 2010/22).

Kanuni tanımda yer alan araç fiilin, suç olması gerektiğinde kuşku yoktur. Müstekar uygulamaya göre araç suç, zarar ya da tehlike suçu (Yargıtay 9. CD 26.06.2012 t. 2012/2855-8069 sy. K, 15.01.2014 t. 2013/12441 -2014/614 sy. K. 30.03.2010 t. 20098654-20103632 sy. K 09.06.2011 tarihli, 2011/4202 Esas, 2011/3296 Karar sayılı kararı. vb.) olabilir. Ancak suç teşkil eden her fiilin de amaç suçu oluşturmak için yeterli/elverişli olmadığı açıktır. Fiilin bu niteliği taşıyıp taşımadığı ise her olayın özelliğine göre; fiilin niteliği, işleniş biçimi, işlenme zamanı, toplumda meydana getirdiği etki, ortaya çıkan zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı, faaliyet alanı, ülke genelindeki organik bütünlüğü gibi ölçütler değerlendirilerek takdir edilecektir. Toplumda kaos ve tedirginlik oluşturacak, devlet otoritesine olan güveni sarsacak, kamu düzenini, toplum barışını bozarak devletin ülkesi, milleti ve egemenliği bakımından somut tehlike meydana getirecek yoğunluk ve ciddiyetteki eylemlerin amaç suç yönünden elverişli olduğu kabul edilmektedir. Güdülen amacın gereği olarak bu eylemlerin belli bir kişi ya da kitleye tevcih edilmesi gerekmez. Amaç tedhiş ortamı oluşturmak olduğuna göre hedefin muayyen veya gayrı muayyen olmasının da bir önemi yoktur.

Her halde suçun oluşması için, failin amaca yönelik işlediği vahim eylem/elverişli araç suç ile suçun konusu üzerinde meydana gelen somut tehlike arasında illiyet bağının bulunması gerekir.

Her halde suçun oluşması için, failin amaca yönelik işlediği vahim eylem/elverişli araç suç ile suçun konusu üzerinde meydana gelen somut tehlike arasında illiyet bağının bulunması gerekir.

İşlenen araç suçun vahim eylem kabul edilmesi ve failin ayrıca amaç suçtan (TCK 302 md.) da cezalandırılabilmesi için, eylemin bireysel bir amaçla/saikle değil, yasa maddesinde belirtilen amaçları gerçekleştirmek üzere kurulmuş bir örgütün faaliyeti kapsamında ika edilmiş olması gerekmektedir. Failin, geçitli/müterakki suçlardaki özellik nedeniyle, TCK'nın 302. maddesinde tanımlanan amaç suçu sabit görülüp cezalandırıldığı durumda ayrıca TCK'nın 314/1-2. maddesi gereğince cezalandırılmayacağı istikrar kazanan bir uygulama haline gelmiştir. (Yargıtay 9. CD. 15.06.2009 t. 20096277-7540 sy.k. vb.).

Somut olayda, sanıkların eylemlerinin araç suç/vahim eylem yönünden icra hareketi sayılıp sayılmayacağının eylemlerini hazırlık hareketi kapsamında kalıp kalmadığının irdelenmesi gerekir.

Suç yolunda gerçekleştirilen hazırlık hareketlerinin tamamlanmış suç kabul edilip cezalandırılmadığı hallerde eylemin hangi şartlarda icra hareketi sayılacağı sorunu ile karşılaşılır. Sorunun çözümü bağlamında ortaya konan ve TCK'nın 35. maddesinin gerekçesinde "Eğer failin kastının şüpheye yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkmasıyla icranın başlayacağı yolundaki sübjektif ölçüt kabul edilirse, kişinin düşüncesi ve yaşam tarzı dolayısıyla cezalandırılmasına varabilecek bir uygulamaya yol açılacaktır. Çünkü hazırlık hareketleri aşamasında da kastın varlığının şüpheye yer vermeyecek biçimde tespit edilebilmesi mümkün olup, böyle bir ölçüt hazırlık-icra hareketleri ayrımı konusunu bir kanıtlama sorunlu haline getirmektedir... Açıklanan bu nedenlerle, tasarıdaki "kastı şüpheye yer bırakmayacak" ölçütü madde metninden çıkartılmış ve bunun yerine "doğrudan doğruya icraya başlama" ölçütü kabul edilmiştir. Böylece işlenmek istenen suç tipiyle belirli bir yakınlık ve bağlantı içindeki hareketlerin yapılması durumunda suçun icrasına başlanılmış sayılacaktır.” denilmekle benimsenen, (Artuk/Gökçen/Yenidünya, Genel Hükümler, (7), s. 569-570; Centel/Zafer Çakmut, (4), s. 455; Öztürk/Erdem, kn. 359; Hakeri, Ceza Hukuku, (15), s. 423 vd.; Özbek, Teşebbüs ve Kusurluluğa, s. 20.- Prof. Dr. Mahmut Koca ve Prof. Dr. İlhan Üzülmez Türk Ceza Hukuku Genel Hükümleri s. 408).

Yargıtay tarafından da uygulanagelen (Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 tarih 1-153/206 sayılı Kararı vb.) objektif teori-Frank formülüne göre; suçun kanuni tarifinde unsur veya nitelikli hal olarak belirtilmiş hareketlerin gerçekleştirilmesi halinde icra hareketlerinin başladığını kabul etmek gerekir. Gerçekleştirilen bir hareketin icra hareketi teşkil edip etmediğinin belirlenmesinde, hareketin harici olarak değerlendirilmesiyle yetinilmemeli, özellikle bu hareketin suçun konusuyla yakın bağlantı içerisinde olup olmadığı ve suçun konusu bakımından tehlikeye sebebiyet verip vermediği de araştırılmalıdır. Bir hareket kısmi olarak tipik olmasa da mahiyeti itibariyle yapılan değerlendirmeye göre tipik harekete zorunlu olarak bağlı ise icra hareketi sayılmalıdır. (Prof. Fatih Selami Mahmutoğlu - Av. Serra Karadeniz-LLM / Türk Ceza Kanunu Genel Hükümleri Şerhi / Sayfa 792, 793, 794, İçel Ceza Hukuku Genel Hükümler sayfa 503 ve devamı, Artuk/Gökçen/Yenidünya, Genel Hükümler, (7), s. 569-570; Centel/Zafer Çakmut, (4), s. 455; Öztürk/Erdem, kn. 359; Hakeri, Ceza Hukuku, (15), s. 423 vd.; Özbek, Teşebbüs ve Kusurluluğa, s. 20.- Prof. Dr. Mahmut Koca ve Prof. Dr. İlhan Üzülmez Türk Ceza Hukuku Genel Hükümleri s. 408).

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

PKK/KCK silahlı terör örgütünün amaca ulaşmak için sıklıkla gerçekleştirdiği eylemlerden biri de daha önceden yerleştirdikleri patlayıcıların infilak ettirilmesi, suikast ve bombalı saldırı eylemleri ile kamu görevlisi olan kişilere zarar vermektir. İddiaya, mahkemenin kabulüne ve dosya kapsamına göre, sanıkların Ceylanpınar Belediye Başkanı olan katılana yönelik olarak ilerideki bir tarihte gerçekleştirilmesi planlanan saldırı için hazırlanmış olan bomba düzeneğini ormanlık alan içinde bir yere gömdükleri anlaşılmaktadır.

Şu hale göre; henüz yeri ve zamanı belli olmayıp gelecekte yapılması planlamış olan bir saldırıda kullanılmak amacıyla ormanlık alan içinde gözlerden uzak bir yere silahlı terör örgüt mensupları tarafından hazırlanıp temin edilen bomba düzeneği gömmekten ibaret eylemlerinin, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden hazırlık hareketi kapsamında kalıp icrai hareketlerine başlandığının kabulüne yasal imkan bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçu açısından kurulan beraat hükmüne yönelik olarak tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Açıklanan nedenlerle nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçu açısından kurulan beraat hükmüne yönelik olarak tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı; nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat hükümlerine dair verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararları açısından ise, yapılan yargılama sonucunda sanıkların fiillerinin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğunun mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla, sanıkların ve katılan vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9932, Karar No: 2012/20606, Tarih: 03.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/9932 E.  ,  2012/20606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1-2, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 52/2, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, sanıklar ... ve ... ile sanıklar ..., ..., ... müdafisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde jandarmaya, Vize İlçesi, Soğucak Köyü, Gemikaya-Çeşmedere mevkiinde kaçak kazı yapıldığına dair ihbar gelmesi üzerine, jandarma görevlilerinin olay yerine intikal ettiği, olay yerine 50 metre kala kazma kürek seslerinin gelmeye başladığı, söz konusu yere gelindiğinde ise, sanıklardan dördünün çukur içinde adli emanetteki kazma kürekle kazı yaptıkları, ikisinin de çukurun üstünde oturmakta iken jandarma ekipleri tarafından suçüstü yakalandıkları, dosya içerisinde mevcut bilirkişi raporuna göre, kazı yapılan yerin Gemikaya olarak anılan doğal taş kütlesinin batıya bakan dere yatağında yaklaşık 50 metre mesafede dere yatağına yakın ağaçlık içinde 1,5 metre x 1,5 metre ölçülerinde bir çukur olup, çukurun içinde çıkan topraktan ve yakın çevrede taşınabilir kültür varlığı olarak herhangi bir buluntuya rastlanmadığını, yerleşim kalıntısı olarak temel ve duvar izi görülmediğini, 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında olan künt alanına yaklaşık 50 metre mesafede kazılan bu alanın koruma alanı içine alınması yönünde Koruma Kurulu'nun bir kararı bulunmadığı, yapılan kaçak kazının kültür varlığı bulmaya yönelik bir araştırma ve sondaj işlemi olduğu, arkeoloji dünyasının kabul ettiği tarım toprağı işleme derinliğinin 40 cm. civarı olduğu, kazı yapılan çukurun 1,5 metre derinlik ile bu seviyeyi geçerek kültür varlığı bulunabilecek derinliğe ulaşıldığının bildirildiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ... ile sanıklar ..., ..., ... müdafisinin, suçun unsurlarının gerçekleşmediğine ve lehe olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10025, Karar No: 2018/3325, Tarih: 21.05.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/10025 E.  ,  2018/3325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... sırasında, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan ... ada ..., ..., ..., ..., ... ve ... parsel sayılı sırasıyla 26.046.49, 249.41, 1.271.67, 5.232.19, 17.498,76 ve 17.826,02 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan ... ada ... parsel sayılı taşınmaz davalı ... adına, ... ada ... ve ... parsel sayılı taşınmazlar bir kısım davalılar murisi ... adına, ... ada ... parsel sayılı taşınmaz davalı ... adına, ... ada ... parsel sayılı taşınmaz davalı ... adına, ... ada ... parsel sayılı taşınmaz ise davalı ... adına, tapu kaydına, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine, hibeye ve taksime dayanılarak, ayrıca ... tapusunun oluştuğu tarih itibariyle 3402 sayılı Yasa’nın 14 ve 46/1.maddelerindeki koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle tespit edilmiştir. Davacı ... temsilcisi, toprak tevzi çalışmaları sonucu oluşan tapu kaydına dayanarak her bir davalıya karşı ayrı ayrı dava açmıştır. Mahkemece dosyaların birleştirilmesi suretiyle yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli taşınmazların tespit gibi davalılar adına tapuya tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazların bir kısmının davalı tarafın dayandığı tapu kaydının, bir kısmının ise davacı ... ait tapu kaydının kapsamında kaldığı ancak davacı ... tapusunun kapsamında kalan taşınmazlar yönünden tapunun oluştuğu tarih itibariyle davalı taraf lehine 3402 sayılı Yasa’nın 14 ve 46/1.maddelerindeki koşulların gerçekleştiği kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki, 3402 sayılı ... Kanunu'nun 20/A maddesi uyarınca tapu kaydının haritasının bulunması halinde kapsamının öncelikle haritasına göre belirlenmesi gerekir. Somut olayda, davacı Hazinenin dayandığı 17.05.1966 tarih ve 206 sayılı tapu kaydı 4753 sayılı Yasa uyarınca yapılan toprak tevzii çalışması sonucu oluşmuş olup, tapunun oluşumuna esas belgeler ile toprak tevzii haritasının bir örneği dosyasına konulmuş ve mahallinde yapılan keşifte de uygulanmıştır. Buna karşılık, davalı tarafın dayandığı 14.04.1942 tarih ve 248 sayılı tapu kaydı, 3667 sayılı Yasa uyarınca yapılan dağıtım çalışması sonucu oluşmasına rağmen bu tapu kaydının oluşumuna esas belge ve haritalar getirtilmemiş ve yöntemince mahalline uygulanmamıştır. Fen bilirkişisi tarafından hazırlanan krokide taraflara ait tapu kayıtlarının kapsadıkları alanlar gösterilmiş olup, krokinin incelenmesinden dava konusu taşınmazların bir kısmının davacı ... ait tapu kaydı ve tevzii parselinin, bir kısmının ise davalılara ait tapu kaydı ve tevzii parselinin kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olmasına rağmen taraflara ait tapu kayıtları ve tevzii parsellerinin kapsamında kalan kısımların yüzölçümleri bilirkişi raporunda ayrı ayrı belirtilmemiş, haritası bulunmayan ve mera, kayalık, tepe gibi gayrisabit sınırları bulunan tapu kayıtlarının miktarlarıyla geçerli olacağı kuralı da gözönüne alınmamıştır. Öte yandan, mahkemece yapılan zilyetlik araştırması da hüküm vermeye elverişli bulunmamaktadır. Bir taşınmazın niteliği ile kullanım şekli ve süresini en iyi belirleme yöntemi hava fotoğrafları olduğu halde mahkemece hava fotoğraflarından yararlanılmamıştır. Yine, dosyada mevcut toprak tevzii paftasının incelenmesinden, çekişmeli taşınmazların batısında ve güneyinde mera parselleri, doğusunda ise taşlık tepe bulunmasına ve ziraat bilirkişi raporunda da batıdaki mera parseline müdahale bulunulduğu belirtilmesine rağmen Mahkemece yöntemine uygun bir mera araştırması da yapılmamıştır

. Bir taşınmazın niteliği ile kullanım şekli ve süresini en iyi belirleme yöntemi hava fotoğrafları olduğu halde mahkemece hava fotoğraflarından yararlanılmamıştır. Yine, dosyada mevcut toprak tevzii paftasının incelenmesinden, çekişmeli taşınmazların batısında ve güneyinde mera parselleri, doğusunda ise taşlık tepe bulunmasına ve ziraat bilirkişi raporunda da batıdaki mera parseline müdahale bulunulduğu belirtilmesine rağmen Mahkemece yöntemine uygun bir mera araştırması da yapılmamıştır. Ziraat bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazların üzerinde yaşları 8-20 arasında değişen muhtelif sayı ve cinste ağaç bulunduğu ve çekişmeli taşınmazların mevcut durumları itibariyle son 3-5 yıldır kuru tarım yapılan yerlerden olduğu belirtilmiş olup, gerek taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaşları, gerekse de tarım yapıldığı belirtilen süre zilyetlikle kazanım için yeterli bulunmamasına rağmen mahkemece ziraat bilirkişi raporundaki bu tespitlere değil soyut nitelikteki bilirkişi ve tanık beyanlarına itibar edilmiş ve bunun gerekçesi de karar yerinde açıklanmamıştır. Bu şekilde eksik ve yetersiz bir incelemeye dayalı olarak karar verilemez.

Hal böyle olunca öncelikle davalı tarafın dayandığı 14.04.1942 tarih ve 248 sayılı tapu kaydının oluşumuna esas tüm belge ve haritalar ilgili kurumlardan getirtilerek dosyasına konulmalı, toprak tevzii ve ... tespit tarihlerinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait farklı tarihlerde çekilmiş en az 3 adet yüksek çözünürlüklü stereoskopik hava fotoğrafı, aynı tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftalar, hava fotoğrafları kullanılarak üretilmiş memleket haritaları ile temin edilebilen en eski ve yeni tarihli uydu fotoğrafları ilgili kurumlardan getirtilerek dosyasına konulmalı, dosya bu şekilde ikmal edildikten sonra da mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen ve davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, tespit bilirkişilerinin tümü, sağ olmaları halinde belirmelik tutanağında imzaları bulunan bilirkişiler ve taraf tanıkları ile 1 fen, 1 jeodezi ve fotogrametri uzmanı ve 3 kişilik ziraatçi bilirkişi kurulunun katılımıyla keşif yapılmalıdır.