muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3966, Karar No: 2024/1661, Tarih: 22.05.2024

3- Mahkemece 19/08/2015 tarihli ikinci kararla, bozma ilamına karşı direnme kararı verilmiş olup, kararın şikayetçi vekilince temyizi üzerine, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08/11/2022 tarihli, 2022/6-242 E. ve 2022/1441 K. sayılı ilamı ile direnme kararının Özel Daire bozma ilamında gösterilen nedenlerden dolayı bozulmasına karar verilmiştir.

4- Mahkemece bozma ilamı gereğince yapılan yargılama sonucunda verilen 05/07/2023 tarihli üçüncü kararda, şikayetçinin ... 32. İcra Müdürlüğünün 2012/11038 E. sayılı takip dosyasından talimatla tesis edilen haczinin ... İcra Müdürlüğünün 2012/304 Tal. sayılı dosyası üzerinden 16/10/2012 tarihinde işlendiği, buna göre satış tarihi itibariyle şikayetçi haczinin ayakta olduğu ve birinci sırada yer alacağı, ... İcra Müdürlüğünün 2012/7642 E. sayılı takip dosyasındaki haciz tarihinin 06/11/2012 olduğu ve ikinci sırada yer alacağı, ... İcra Müdürlüğünün 2012/2612 E. sayılı dosyasının haciz tarihinin 28/01/2013 olduğu ve üçüncü sırada yer alacağı, 21/06/2013 tarihli sıra cetvelindeki G,Ğ bentlerindeki sıranın bu şekilde yeniden düzenlenmesi gerektiği gerekçesiyle şikayetin kabulü ile; ... İcra Müdürlüğünün 2012/2612 E. sayılı dosyasındaki 21/06/2013 tarihli sıra cetvelinin iptaline, gerekçede belirtilen şekilde yeniden sıra cetveli düzenlenmesine ve fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

5- Mahkemenin üçüncü kararına karşı, şikayetçi vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olduğunun, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığının, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığının ve özellikle mahcuz malların satış tarihi itibariyle şikayetçinin haczinin ayakta olduğunun ve satış isteme süresinin henüz dolmadığının anlaşıldığından şikayetçi vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/05/2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/21781, Karar No: 2006/24760, Tarih: 26.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/21781 E.  ,  2006/24760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2003

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından, Gediz Asliye Hukuk Mahkemesinin 2001/131 esas, 2003/14 karar sayılı, 15.01.2003 karar tarihli ilamına dayalı olarak, ilamlı icra takibine başlandığı, örnek 53 nolu icra emrinin 18.08.2003 tarihinde borçluya tebliğ edildiği, borçlu vekilinin ise yasal sürede icra mahkemesine başvurarak, icra emrinde alacaklı asilin adresinin ve faizin işlemeye başladığı günün gösterilmediği, faiz oranlarının yasal faizin üzerinde olup, takipte talep edilen işlemiş faizin de fazla olduğu ileri sürerek, icra emrinin iptalini talep ettiği anlaşılmıştır.

İcra mahkemesince ise, icra emrinde alacaklı asilin adresinin ve faizin işlemeye başladığı gün ile faiz oranının  gösterilmediği, takip tarihi itibari ile yasal faiz oranının % 30 olmasına rağmen, % 50 oranından işleyecek faiz talep edildiği gerekçesi ile icra emrinin iptaline karar verildiği görülmüştür.

İİK’ nun 58/1. maddesine göre takip talebinde alacaklı asilin adresinin gösterilmesi zorunludur. Aynı zorunluluk, İİK’ nun 41. madde delaletiyle icra emri içinde geçerlidir. Ancak, somut takip talepnamesine ekli vekaletnamede alacaklının açık adresinin mevcut olduğu ve bu suretle icra dosyası içeriğinden alacaklı asilin açık adresini öğrenme imkanı bulunan borçlunun çıkarlarının zarara uğramayacağı açıktır. (Hukuk Genel Kurulu 23.06.2004 tarih, 2004/12-356 E. 2004/379 K. sayılı kararı).

Kaldı ki, alacaklının takip talepnamesinde adresinin bulunmaması, bu eksikliğin icra müdürlüğünce  her zaman tamamlattırılması  mümkün  bulunduğundan  takibin ve icra emrinin iptali için gerekçe  yapılamayacağından anılan nedene dayalı olarak icra emrinin iptaline karar verilmesi doğru değildir.

İİK.nun 58. maddesinin 2. fıkrasının 3 nolu bendinde  (alacağın veya istenen teminatın Türk parası ile tutarı ve faizli  alacaklarda faizin miktarı ile işlemeye başladığı gün) takip talepnamesinde gösterileceği  hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda alacaklı, takip talepnamesinde borçludan tahsilini istediği “işlemiş faiz miktarını” madde hükmüne uygun olarak açıkça   belirtmiştir. Adı geçen faizin başlangıç tarihini ve oranını açıklamamış ise de, takip talepnamesinde dayanak ilamın tarih ve nosu  sarahaten yazılmış ve ilamın  örneği de  talepname ekinde icra dairesine sunulmuştur.Faizin ilamda hüküm altına alınan tarihten başlayacağı tartışmasızdır.Basit bir hesaplama ile de  faiz oranı  bulunabileceği gibi, anılan  eksiklik her zaman alacaklıya  tamamlattırılabilir. Bu nedenle, takip talebinde ve icra emrinde faizin başlangıç tarihi ve oranının gösterilmemiş olması icra emrinin iptalini gerektirmez.

Öte yandan, Mahkemece takipte talep edilen faiz oranının veya işlemiş faizinin fazla olduğunun tesbit edilmesi halinde, icra emrinin düzeltilmesi gerekip, icra emrinin tamamen iptali mümkün değildir.

Kabule göre de; ilamda hüküm altına alınan tazminat alacağının yasal faizi ile borçlu belediyeden tahsiline verilmiş olup,bu alacağa, 3095 Sayılı Yasanın 1. maddesinde  belirtilen, Merkez Bankasının, kısa vadeli işlemlerde öngördüğü  iskonto faiz  oranlarının uygulanması  gerekir.4833 Sayılı 2003 yılı Mali  Bütçe Kanunu’nun 51/t maddesi ile  5027 Sayılı 2004 yılı Bütçe Kanunun 49/o ve 5277 Sayılı 2005 yılı Bütçe Kanunun 37/e maddelerindeki faiz oranları genel  bütçeye dahil  dairelerle, katma bütçeli idarelerin ilama bağlı  borçları hakkında uygulanır. (HGK 1.12.2004 tarih ve 2004/12-667E sayılı kararı)

Somut olayda,tarafların sıfatları nazara alındığından sözü edilen  Bütçe Kanunlarındaki, faiz  oranlarının, olayda  uygulama  yeri bulunmamaktadır. Bütçe kanunu faiz oranlarının uygulanacağı kabul edilse bile 2003 yılı Bütçe Kanununun 51/t maddesi Anayasa Mahkemesinin 22.1.2004 tarih ve 2003/41 E. 2004/4 K. sayıl kararı ile iptal edildiğinden ve elde bulunan ve uyuşmazlığın sürdüğü  davalarda, iptal kararının “geriye yürümeme” kuralı uygulanamayacağından, takip tarihi olan 06.08.2003 tarihinde, 2003 yılı Bütçe Kanununda öngörülen % 30 faiz oranının uygulanması zaten mümkün değildir.

O halde Mahkemece, Merkez Bankasından, 3095 Sayılı Kanunun 1. maddesi doğrultusunda faiz oranları  sorulup uygulanması gerekli faiz oranları  tespit edildikten sonra gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılmak suretiyle Yargıtay denetimine de imkan verecek şekilde, borçlunun işlemiş faize yönelik itirazlarının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeler ile icra emrinin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4416, Karar No: 2012/6512, Tarih: 26.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4416 E.  ,  2012/6512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

1) Hükmün temyiz eden müdahil davacı ... ve arkadaşları vekili Av....'a tebliğine dair belgede tebliğ tarihinin bulunmadığı görülmüş ve dolayısıyla, temyizin süresinde yapılıp yapılmadığı anlaşılamamıştır. Tebligat .... aracılığıyla yapılmış ise, ... Müdürlüğünden tebliğ tarihinin sorularak, alınacak cevabın dosyaya eklenmesi; kalemde memur eliyle tebligat yapılmış ise, kayıt ve belgelerin incelenip, tebliğ tarihinin saptanarak, bu konuda düzenlenecek belgenin,

2) Yargıtayca incelenmesine gerek görülen ... Kadastro Mahkemesinin 1980/148 ve 1978/4 esas sayılı dava dosyalarının dosyada bulunmadığı gözlenmiştir.

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için, anılan dosya ve belgelerin bu dosyada yeralması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 26/04/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7757, Karar No: 2019/3162, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7757 E.  ,  2019/3162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/269, Karar No: 2022/3167, Tarih: 19.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/269 E.  ,  2022/3167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Zonguldak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 05.11.2020 tarih ve 2020/29 E. - 2020/214 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Sosyal Güvenlik Kurumuna olan prim borçlarını ödemek için yeniden yapılandırma ve taksitlendirme imkanından yararlandığını, bu amaçla taksitlendirme tablosuna uygun ödemeler yaptığını, yeniden yapılandırma ve taksitlendirme hakkı veren 5438 sayılı Yasa'nın 3. maddesi gereğince ödeme yükümlülüğünün bir takvim yılı içinde üç defadan fazla yerine getirilmemesi durumunda bu hakkın kaybedildiğini, 2006 yılı Haziran, Temmuz ve Kasım ayı aidatlarının süresinde ödenmediğini ve Aralık ayı aidatı ile birlikte ödenmesinin öngörüldüğünü ancak davalı bankaların, yapılan ödemeyi yanlış hesaba aktarmaları neticesinde yeniden yapılandırma imkanından yararlanamadığını ileri sürerek, 21.999,70 TL'nin davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; Ziraat Bankası'nın gelen havaleler sistemine düşen EFT havalesinin hesaba geçirilmeden önce hesap numarası ile alıcı adının farklı olduğunun tespitlerinin kolaylıkla yapılması gerekirken EFT mesaj bilgilerinin kontrol edilmediğinden dolayı direkt olarak EFT mesajında belirtilen 308760375003 nolu Sevim AYDIN hesabına geçirildiği, alıcı hesap numarası ile alıcı hesap adı uyumsuzluğunun tespitlerinin yapılarak EFT yi gönderen Vakıflar Bankasına EFT uyumsuzluk düzeltme mesajı çekilerek bilgi verilmesi ya da doğrudan uyumsuz gelen EFT nin EFT yi yapan bankaya iade edilmesi gerekirken bu işlemi yapmayarak EFT mesajında hesap adının SSK olarak belirtildiği halde kontrolsüzce ilgisi olmayan başkasının hesabına geçirilmesi nedeniyle yapılan bu işlemlerden dolayı Ziraat Bankasının kusurlu olduğu, davacının SSK prim borcu olan 5.500,00 YTL EFT ile Zonguldak Ziraat Bankası Şubesi ... nolu hesabı yerine ... nolu hesabına yatırıldığı, hesaptan hesaba yapılan havale işlemlerinde EFT göndericisi banka olan davalı Vakıfbank ... Şubesinin sorumlu olduğu ve davanın devamı sırasında davacının yararlanamadığı borç yapılandırılmasındaki imkanları tanıyan borç yapılandırılmalarına ilişkin yasalardan faydalanmayarak zararın artmasına neden olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüyle dosya kapsamı ve delilere göre hükmedilecek tazminattan %30 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığında 15.400.-TL tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı Vakıfbank ve davalı ... vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, davalı bankaların kusurları nedeniyle davacının Sosyal Güvenlik Kurumu prim borcunu yeniden yapılandırma ve taksitlendirme hakkını kaybetmesinden doğan zararının tazmini istemine ilişkindir.

Dairemizin 07/05/2018 tarihli bozma ilamı ile; davacının 5458 sayılı Yasa kapsamında prim borcu yapılandırma ve taksitlendirme hakkını kullanmaktan mahrum kaldığı ve aynı koşullarda 5763 sayılı yeniden yapılandırma yasası çıkarıldığında davacının bu yasa kapsamında yapılandırmadan yararlanıp yararlanmadığı, yararlandı ise davalı bankaların sorumluluğunun tespiti istenmişse de bozma ilamı doğrultusunda davacının ilk yapılandırma hakkını kullansaydı SGK’ya ödeyeceği meblağ ile 5763 sayılı Yasadan faydalansaydı ödeyeceği meblağ belirlenmemiştir. aralarında kıyaslama yapılmadan davacının 5763 sayılı yeniden yapılandırma Yasası'ndan faydalanmadığı da gözetilerek bu durumun zarara yol açıp açmadığı, zarara yol açtı ise zararın hangi oranda olduğu hususunda rapor alınması ve bu oranda davanın reddine karar verilmesi gerekirken somut olaydaki kusur paylaşımına göre anılan şekilde karar verilmesi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların temyiz taleplerinin kabulüyle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı ...Ş.'ye iadesine, 19/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/67, Karar No: 2023/7908, Tarih: 20.09.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/67 E.  ,  2023/7908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/463 E., 2015/477 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, Besni Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 08.04.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine Besni Cumhuriyet Başsavcılığının 20.07.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. Besni Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2015 tarihli ve 2015/463 Esas, 2015/477 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; usul ve yasaya uygun hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 09.12.2015 tarihli dilekçesi ile kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

Tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde; İddia, oluş, sanık savunması, Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 20.03.2015 tarihli uzmanlık raporu, Denetim Serbestlik Müdürlüğü'nün 18.06.2015 tarih ve 2015/691 sayı numaralı yazılı ve ekleri ve sanığın kan numunesinde esrar metabolitinin bulunduğuna dair düzenlenen Malatya Adli Tıp Başkanlığı'nın raporu istinaden, sanık hakkında 5 yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği ve kararın infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, sanığın adresine yapılan tebligatlara rağmen sanığın

Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvuru yapmadığı gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;

1. 08.04.2015 tarihli kamu davasının ertelenmesi kararının 08.04.2015 tarihinde Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından çıkartılan ilk çağrı yazısının 14.04.2015 tarihinde tebliğ edildiği, kesinleşme süreleri dikkate alındığında 15 günlük itiraz süresine tabi erteleme kararı tebliğ edilmeden ve itiraz hakkı beklenilmeden, dolayısıyla kesinleşmeden Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararının kesinleşmesi beklenmeden infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen ihtarlı çağrı kağıdının yükümlüye tebliğ edilerek tedbirin infazına başlanmasının hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın kesinleşmesi halinde infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan dava açılmış olduğu, anlaşıldığından; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesi sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kabul ve uygulamaya göre de;

3. Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Besni Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2015 tarihli ve 2015/463 Esas, 2015/477 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2485, Karar No: 2015/4342, Tarih: 28.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2485 E.  ,  2015/4342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın daha önceden eczane kalfası olarak çalıştığı dönemde, mağdur ...'a 3 kez suça konu ilacı o tarihte çalıştığı eczaneden alıp götürmesinden dolayı mağdur ...'nün bu ilacı kullandığını bildiği; suç tarihinde ... adına ikna ve iğfal kabiliyetine haiz ve ilaç adını kendi el yazısı ile yazıldığı tamamen sahte olarak düzenlenen reçeteyi mağdur ...'ın eczanesine vererek 3.859,89 TL değerindeki ilaçları aldığı anlaşıldığından resmi belgede sahtecilik, kamu kurumu zararına nitelikli dolandırıcılık suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde belirtilen nitelikli hallerde suçtan elde edilen haksız menfaati belli ise; TCK'nın 52. madde hükmü de gözetilmek sureti ile haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezası aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı 52/2. madde hükmü gereğince 20-100 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının 321 gün karşılığı 6.420 TL olarak belirlenmesi gerekirken neticeten 3.200 TL olarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28/09/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.