muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4766, Karar No: 2020/4256, Tarih: 16.09.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/4766 E.  ,  2020/4256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili, müvekkili ...'nın eşi, değer müvekkillerinin annesi olan ... 'nın vefatından evvel hamile olup davalı hastanede kontrollerin yapıldığını 06/01/2014 tarihinde sezeryan ameliyatına alındığı, hekim hatasından dolayı doğum sırasında vefat ettiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davacıların murisinin 06/01/2014 günü hastanede vefatı üzerine desteğinden yoksun kalan mirasçılar adına 5.000,00 TL'lik maddi tazminatın vefat tarihinden itibaren işleyecek artan oranlarda ticari avans faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini dilemiştir.

Davacılar, davalı hekimin işini gerektiği gibi dikkat ve özenle yapmaması sonucu uğradığı zarardan hekimi istihdam eden hastanenin sorumlu olduğu iddiası ile eldeki davayı açmışlardır. Davacılar vekili, müvekkili ...'nın eşi, değer müvekkillerinin annesi olan ... 'nın vefatından evvel hamile olup davalı hastanede kontrollerin yapıldığını 06/01/2014 tarihinde sezeryana alındığı, hekim hatasından dolayı, doğum sırasında vefat ettiğini ileri sürerek tazminat isteminde bulunmuşlardır. Mahkemece, Adli Tıp 1. İhtisas Kurulu’ndan alınan rapor hükme esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir. Hemen belirtilmelidir ki vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. O nedenle sağlık memuru ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Vekil, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır.

Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak

Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak

araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özelliklerinin gözönünde tutulması, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılması ve en emin yolun seçilmesi gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir iş gören vekilden, (doktordan) tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir. Gereken özeni göstermeyen vekil, BK.nun 394/1 maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Dosya içerisinde olayla ilgili mahkeme kanalıyla alınan Adli Tıp Kurumu raporunda, yapılan teşhis ve tetkiklerin usulüne uygun olması nedeniyle doktora atfedilebilecek bir kusur bulunmadığı yönünde kanaat bildirilmiştir. Davacılar, alınan rapora itiraz etmiştir. O halde mahkemece, Müteveffa ... 'nın davalı hastanede olduğu ameliyat nedeniyle doktor hatasının bulunup bulmadığı, davacıların bilirkişi raporlarına yaptığı itirazları da değerlendirilip tartışılmak üzere üniversite öğretim üyelerinden oluşturulacak, konusunda uzman akademik kariyere sahip yeni bir bilirkişi kurulundan nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli bir rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan 35,90 TL temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2260, Karar No: 2024/1495, Tarih: 15.05.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2260 E.  ,  2024/1495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/280 E., 2023/108 K.

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kısmen Kabulü

1- Mahkemece kooperatif üyeliğinden kaynaklanan itirazın iptali davasında verilen ilk kararda, davalının üyeliği devraldığı, gerek devir tarihine kadar gerekse devir tarihinden sonra yapılan genel kurul toplantılarında peşin bedelli üye kaydedilmesi hususunda herhangi bir karar alınmadığı, yönetim kurulunun bu konuda genel kurulca yetkilendirilmediği gibi ortaklardan aidat alınmaması yönünde bir karar da alınmadığı, kooperatif yönetim kurulunun ibraname niteliğinde belge düzenleme yetkisinin bulunmadığı, bu nedenle düzenlenen belgelerin kooperatifi bağlamadığı, bu nedenle davalının aidat ödeme yükümlülüğü bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile itirazın iptaline ve %40 oranında icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

2- Mahkeme kararına karşı, taraf vekillerince temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine Dairemizin (kapatılan 23. Hukuk Dairesi) 04.04.2016 tarihli ve 2015/5310 E. ve 2016/2068 K. sayılı ilamıyla; takip talebinde, takibin aylık %7 oranından az olmamak üzere faiz uygulanmak suretiyle devamı istendiği gözetilerek, işleyecek faiz oranı yönünden de TBK'nın 120. maddesindeki sınırlamanın dikkate alınması gerekirken, takibin asıl alacağa yasal faiz yürütülmek suretiyle devamına karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle, bozma kararı verilmiştir.

3. Mahkemece; bozmaya uyularak verilen kararda; davalının üyeliği devraldığı, gerek devir tarihine kadar gerekse devir tarihinden sonra yapılan genel kurul toplantılarında peşin bedelli üye kaydedilmesi hususunda herhangi bir karar alınmadığı, yönetim kurulunun bu konuda genel kurulca yetkilendirilmediği gibi ortaklardan aidat alınmaması yönünde bir karar da alınmadığı, kooperatif yönetim kurulunun ibraname niteliğinde belge düzenleme yetkisinin bulunmadığı, bu nedenle düzenlenen belgelerin kooperatifi bağlamadığı, davalının aidat ödeme yükümlülüğü bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile itirazın iptaline karar verilmiştir.

4. Mahkemenin bu kararına karşı davacı vekilince temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine Dairemizin 28.03.2022 tarihli ve 2021/2043 E. ve 2022/1671 K. sayılı ilamıyla; mahkemece, genel kurullarda, gecikme halinde uygulanacak faiz oranı ile ilgili karar alınmış ise, genel kurulda kararlaştırılan faiz oranlarının daha sonraki yıllarda değiştirilmediği ya da iptal edilmediği sürece genel kurula katılan tüm üyeleri bağladığı gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, bozma kararı verilmiştir.

5. Mahkemece, bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davalının üyeliği devraldığı, gerek devir tarihine kadar gerekse devir tarihinden sonra yapılan genel kurul toplantılarında peşin bedelli üye kaydedilmesi hususunda herhangi bir karar alınmadığı, yönetim kurulunun bu konuda genel kurulca yetkilendirilmediği gibi ortaklardan aidat alınmaması yönünde bir karar da alınmadığı, davalının aidat ödeme yükümlülüğü bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile itirazın iptaline karar verilmiştir.

6. Karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık halleri ile uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olduğu, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.05.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3568, Karar No: 2013/7593, Tarih: 23.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/3568 E.  ,  2013/7593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, taraflar arasında düzenlenen Dere Temizlikleri için iş makinalarının çalıştırılması ve iş gücü temini işi için 3.şahıs mali sorumluluk sigorta poliçesine dayanılarak açılan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Başkanlar Kurulu Kararı ve Yargıtay Yasasının 14.maddesine göre temyiz inceleme görevi Yüksek Yargıtay 11.Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenlerle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 23.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5582, Karar No: 2023/484, Tarih: 25.01.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/5582 E.  ,  2023/484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Kabul

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen tapusuz taşınmaz tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı ... Hazinesi vekili tarafından süresinde temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, Kars ili, Sarıkamış ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan, 4.688,82 m2 miktarlı, 153 ada 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazlara komşu olan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaza 40 yıldır nizasız, fasılasız ve malik sıfatıyla zilyet olduğunu ileri sürerek taşınmazın davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup, özel mülkiyete konu olamayacağını, davacı adına tesciline imkan bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Sarıkamış Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.02.2015 tarihli ve 2014/212 Esas, 2015/206 Karar sayılı kararıyla, çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede, kadastro çalışmalarının tamamlandığı 2007 yılından dava tarihine kadar geçen süre içinde hak arama yoluna başvurulmadığı, böylece davanın makul sürede açılmadığı gibi tespit tarihinden itibaren 20 yıllık iktisap süresinin de dolmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesi’nin 07.03.2019 tarihli ve 2016/5997 Esas, 2019/1482 Karar sayılı kararıyla, "...Yasalarımızda hakkında tutanak düzenlenmeyen taşınmazlarla ilgili kadastro öncesi nedenlere dayanarak dava açılmasını süre yönünden kısıtlayan bir düzenleme bulunmamaktadır. Davacı da kadastrodan önceki nedene dayanarak dava açmıştır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesinde yazılı 10 yıllık sınırlama, hakkında kadastro tutanağı düzenlenen taşınmazlara ilişkindir. Hal böyle olunca, mahkemece davanın esasına girilip iddia ve savunma doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz..” gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, davacı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğu, iddianın ispat edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Hazinesi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... Hazinesi vekili temyiz dilekçesinde özetle; yetersiz bilirkişi raporları esas alınarak hüküm kurulduğunu, dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğundan, zilyetlik ile kazanımının mümkün olmadığını, ayrıca Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddelerinde öngörülen zilyetlik koşullarının oluşmadığını, taşınmazın uzun yıllar davacı tarafça kullanılmadığını, hükme dayanak yapılan bilirkişilerin yaşları dikkate alındığında dava konusu taşınmazın iktisap sağlayan süreye ilişkin zilyetliğini bilmelerinin mümkün olmadığını, Kadastro Kanunu'nun 14. ve 46. maddeleri uyarınca mülk edinme koşullarının yeterince araştırılmadığını, davacı adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca mal tespit edilip, edilmediğinin yeterince araştırılmadığını, dava konusu taşınmazın komşu parsellerinin niteliklerinin tespit edilmediğini, eksik araştırma ile hüküm kurulmasının doğru olmadığını belirterek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği hukuki sebebine dayalı olarak 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 713/1. ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddeleri gereğince açılan tapusuz taşınmazın tescili isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi, “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1. maddesi, "Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak yirmi yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir."

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesi, “Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir.” hükümlerini içermektedir.

3. Değerlendirme

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 17. maddesi, “Orman sayılmayan Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden, masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14 üncü maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına, aksi takdirde Hazine adına tespit edilir.” hükümlerini içermektedir.

3. Değerlendirme

1. Mahkemece, (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü üzerinde davacı lehine zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

2. Bilindiği üzere, öncesi boş (hali) olan taşınmazların 20 yılı aşkın süre ile ekonomik amaca uygun şekilde ve malik sıfatı ile kullanılması halinde zilyedince iktisabı mümkün olmakla beraber, evveliyatı taşlık, kayalık, çalılık gibi yerlerin imar ve ihya edilmeksizin iktisabı olanaksızdır. Bu nedenle de, tescili istenilen yerlerin önceki niteliğinin belirlenmesi zorunludur. Ne var ki; Mahkemece, çekişmeli taşınmaz bölümünün öncesinin ne olduğu araştırılmadığı gibi, kadastro sırasında tespit harici bırakılma nedeni de Kadastro Müdürlüğünden sorulmuş olmasına rağmen, bu hususa cevap verilmemiş, taşınmazın tespit harici bırakılma nedeni belirlenmemiştir. Bunun yanında, komşu taşınmazlara ilişkin kamulaştırma davaları bulunmakta olup, dava konusu taşınmazın kamulaştırma planı kapsamında kalıp kalmadığı araştırılmamıştır.

3. Ayrıca, davacının Kadastro Kanunu'nun 14. ve TMK'nın 713. maddesi uyarınca kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak tescil davası açmış olduğu gözetilerek, davacı adına aynı bölgede belgesizden zilyetlik yoluyla tespit veya tescil edilen taşınmaz bulunup bulunmadığı araştırılmadan ve 4721 sayılı TMK'nın 713/4 ve 5 maddeleri gereğince gerekli ilanlar yapılmadan sonuca gidilmiştir.

3. Ayrıca, davacının Kadastro Kanunu'nun 14. ve TMK'nın 713. maddesi uyarınca kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak tescil davası açmış olduğu gözetilerek, davacı adına aynı bölgede belgesizden zilyetlik yoluyla tespit veya tescil edilen taşınmaz bulunup bulunmadığı araştırılmadan ve 4721 sayılı TMK'nın 713/4 ve 5 maddeleri gereğince gerekli ilanlar yapılmadan sonuca gidilmiştir.

4. Hâl böyle olunca, dava konusu taşınmazın tescil harici bırakılma nedeninin Tapu ve Kadastro Müdürlüğünden sorulması, 4721 sayılı TMK'nın 713/4 ve 5. maddeleri gereğince gerekli ilanların yapılması, davacı tarafça senetsizden edinilen taşınmazların kadastro tutanakları ve tapu kayıtlarının dosya arasına alınması, belgesiz zilyetlik yoluyla sulu arazide 40 dönüm, kuru arazide 100 dönüm taşınmaz edinilebileceği gözetilerek, davacının senetsizden edindiği taşınmazların sulu ve kuru arazi ayrımı ve oranlaması yapılmak suretiyle davacının belgesiz zilyetlik yoluyla edinilebileceği taşınmaz miktarının belirlenmesi, dava konusu taşınmazın kamulaştırma planı kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesi, bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek, taşınmazın 3402 sayılı Yasa'nın 14 ve 17. maddesinde öngörülen koşulların davacı taraf yararına gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi, taşınmaz kamulaştırma alanında ise hükmün, mülkiyetin tespiti şeklinde verilebileceğinin göz önünde bulundurulması gerekirken mahkemece, bu hususlar göz ardı edilerek eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Davalı ... Hazinesi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2313, Karar No: 2011/7120, Tarih: 13.06.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/2313 E.  ,  2011/7120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 4.185,67 TL borcun 3.000 TL'sinden sorumlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili mahkeme kararını, (davalı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Söz konusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31682, Karar No: 2016/11486, Tarih: 05.05.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/31682 E.  ,  2016/11486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Katılan hakkında Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğünce verilen 03.02.2014 tarihli raporda, boyun solda 0,5 cm yüzeysel kesi oluşturan yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığının belirlenmesi açısından olayın üzerinden altı ay geçtikten sonra tekrar muayene edilmesi gerektiği bildirilmesine rağmen bu konuda rapor alınmadığı anlaşılmakla, katılanın yaralanmasının yüzde sabit ize neden olup olmadığına ilişkin Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sonucuna göre sanık hakkındaki temel cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/05/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8574, Karar No: 2023/2691, Tarih: 03.05.2023

**11. Hukuk Dairesi         2021/8574 E.  ,  2023/2691 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1455 Esas, 2021/1561Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yerköy Asliye Hukuk Mahkemesi

(Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2019/296 E., 2021/56 K.

Taraflar arasındaki şirkete kayyım atanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıların kayyım atanması istenilen şirketin müteveffa ortaklarının mirasçıları olduğunu, davacılardan ...'ın ve davalıların da şirket ortağı olduklarını, müteveffa ortakların 2019 yılında öldürüldüğünü ve davalı ...'ın bu sebeple yargılandığını, bu hadiseden dolayı ortaklar arasında menfaat çatışmalarının olduğunu, şirketin yönetilemez halde olduğunu, davalı ...'ın şirket adına kayıtlı taşınmazları ve aracı kimseye sormadan, karar alınmadan 3. kişilere devrettiğini ve bedellerinin şirket hesaplarına aktarılmadığını, şirketi temsil yetkisi olan ...'ın şirket aleyhine açılmış davaları takipsiz bıraktığını, şirketin müşterilerini arayarak alacak tahsili yapmaya çalıştığını, şirket ortaklarını zarara uğratma kastı ile hareket ettiğini, şirketi temsil ve yönetim hakkını kötüye kullandığını ileri sürerek şirkete kayyım atanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; derdestlik itirazlarının olduğunu, dava şirkete yöneltilmediğinden taraf teşkilinin sağlanmadığını, ortaklar arasındaki uyuşmazlıkların kayyım atanmasını gerektirmediğini, ... hakkındaki davanın henüz sonuçlanmadığını, davalı ...'ın şirket taşınmazlarını şirketten olan alacağı sebebi ile sattığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI