muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/800, Karar No: 2010/2681, Tarih: 05.04.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/800 E.  ,  2010/2681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : PENDİK 1. İCRA MAHKEMESİ

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanık ...'nun beraatine, karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama-bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçuna yönelik kurulan hükmün temyiz incelemesi sonucunda;

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA,

Tazminat istemine yönelik hükmün temyiz incelemesi sonucunda;

Müşteki vekili şikayet dilekçesiyle sanık hakkında İİK’nun 89/4.maddesine göre tazminata da hükmedilmesini talep ettiği halde yapılan yargılama sonucunda bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi isabetsiz olduğundan temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8208, Karar No: 2019/3182, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8208 E.  ,  2019/3182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1862, Karar No: 2015/6583, Tarih: 16.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/1862 E.  ,  2015/6583 K.**

**"İçtihat Metni"**

İŞ MAHKEMESİ

... Hastanesi güvenlik personeli hizmet alım ihalesini üstlenen firmalar; ...'ne ve ...'ne yazı yazılarak, 2009-2013 yılları arasında davacı ile imzalanan bireysel iş sözleşmelerinin istenilmesi ve yazı cevabı ile birlikte dosyanın Dairemize gönderilmek üzere yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12105, Karar No: 2021/15162, Tarih: 21.12.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/12105 E.  ,  2021/15162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

HÜKÜMLER : ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin10/12/2018 tarih ve 2018/692 Esas - 2018/889 Karar sayılı kararı ile,

Sanık ... hakkında,

Maktül ...'ya yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan TCK'nin 87/4, 62, 53. maddeleri gereğince 10 yıl hapis cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizin 29/06/2021 tarih ve 2019/3832 Esas - 2021/11409 Karar sayılı ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 04/10/2021 tarih KD- 2019/29654 sayılı itiraznamesi ile;

Sanık ... hakkında maktül ...'ya yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan yapılan yargılama sonunda; ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince TCK'nin 87/4, 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına dair hükmün sanık müdafi ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin, 29/06/2021 gün ve 2019/3832-2021/11409 E-K sayılı ilamıyla onanmasına karar verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 04/10/2021 tarihinde; ".. hakkında tutuklama kararı bulunan ve kelepçe takılmamış olan ölenin, yakınlarıyla vedalaştığı sırada kaçmaya başlayıp durması için yapılan uyarılara rağmen kaçmaya devam ettiği sırada, polis memuru olan sanığın, silahıyla ateş etmesi neticesinde maktulün ölümü nedeniyle kasten yaralama sonucu ölüme neden olmaktan mı, yoksa taksirle veya bilinçli taksirle ölüme neden olmaktan mı sorumlu olduğunun tartışılması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK’nin 21. maddesinde düzenlenen kast, doğrudan kast ve olası kast olarak, TCK’nin 22. maddesinde düzenlenen taksir ise basit taksir ve bilinçli taksir olarak ikiye ayrılmıştır.

5237 sayılı TCK’nin 21. maddesinde "Kast", suçun kanunî tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi şeklinde tanımlanmıştır. Buradaki en önemli iki kavram, bilmek ve istemektir. Suçun oluşması bu iki kavramın birlikte bulunmasına bağlıdır ki, bu doğrudan kasttır. Olası kast durumunda ise suçun kanuni tanımında yer olan unsurlardan birinin somut olayda gerçekleşebileceği öngörülmesine rağmen, kişi fiili işlemektedir. Başka bir deyişle, fail unsurların meydana gelmesini kabullenmektedir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 22/2. maddesinde düzenlenen “Taksir”in tanımı ise “Dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesidir.” şeklindedir. Bilinçli taksir, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 22/3. maddesinde “Kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi halinde bilinçli taksir vardır” şeklinde açıklanmıştır. TCK’nin 22. maddesinde “Taksir” ana başlığı altında düzenlenen 2. ve 3. fıkralarda tanımı yapılan taksir ve bilinçli taksirin ortak unsurlarının “dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık” unsuru olduğu kuşkusuzdur. Bilinçli taksir, taksirin bir türü olarak Türk Ceza Kanununda taksir ana başlığı altında düzenlendiği için, taksirde olduğu gibi bilinçli taksirde de temel hareket noktası eylemin dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık oluşturup oluşturmadığı ile ölçülecektir.

Basit taksir ile bilinçli taksir arasındaki ayırdedici ölçüt; taksirde failin öngörülebilir nitelikteki neticeyi öngörmemesi, bilinçli taksir halinde ise bu neticeyi öngörmüş olmasıdır.

Kısacası, kast, olası kast, bilinçli taksir ve taksir arasındaki ilişki; gerçekleşmesi kesin görünen sonucun failce bilinmesi ve istenmesi halinde doğrudan kast, öngörülen muhtemel sonucun meydana gelmesine kayıtsız kalınması durumunda olası kast, öngörülen muhtemel sonucun meydana gelmesinin istenmemesine rağmen sonucun meydana gelmesinin engellenemediği durumda bilinçli taksir, öngörülebilir sonucun özen yükümlülüğüne aykırı hareket edilmiş olması nedeniyle öngörülmediği dururmlarda ise basit taksir şeklindedir.

2559 sayılı Polis Vazife ve Salahiyeti Kanunu'nun 16. maddesi (Değişik: 2/6/2007-5681/4 md.) "Polis, görevini yaparken direnişle karşılaşması halinde, bu direnişi kırmak amacıyla ve kıracak ölçüde zor kullanmaya yetkilidir. Zor kullanma yetkisi kapsamında, direnmenin mahiyetine ve derecesine göre ve direnenleri etkisiz hale getirecek şekilde kademeli olarak artan nispette bedenî kuvvet, maddî güç ve kanunî şartları gerçekleştiğinde silah kullanılabilir. İkinci fıkrada yer alan; a) Bedenî kuvvet; polisin direnen kişilere karşı veya eşya üzerinde doğrudan doğruya kullandığı bedenî gücü, b) Maddî güç; polisin direnen kişilere karşı veya eşya üzerinde bedenî kuvvetin dışında kullandığı kelepçe, cop, basınçlı su, göz yaşartıcı gazlar veya tozlar, fizikî engeller, polis köpekleri ve atları ile sair hizmet araçlarını, ifade eder. Zor kullanmadan önce, ilgililere direnmeye devam etmeleri halinde doğrudan doğruya zor kullanılacağı ihtarı yapılır. Ancak, direnmenin mahiyeti ve derecesi göz önünde bulundurularak, ihtar yapılmadan da zor kullanılabilir. Polis, zor kullanma yetkisi kapsamında direnmeyi etkisiz kılmak amacıyla kullanacağı araç ve gereç ile kullanacağı zorun derecesini kendisi takdir ve tayin eder. Ancak, toplu kuvvet olarak müdahale edilen durumlarda, zor kullanmanın derecesi ile kullanılacak araç ve gereçler müdahale eden kuvvetin amiri tarafından tayin ve tespit edilir.

Polis, kendisine veya başkasına yönelik bir saldırı karşısında, zor kullanmaya ilişkin koşullara bağlı kalmaksızın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun meşru savunmaya ilişkin hükümleri çerçevesinde savunmada bulunur. Polis; a) Meşru savunma hakkının kullanılması kapsamında, b) Bedenî kuvvet ve maddî güç kullanarak etkisiz hale getiremediği direniş karşısında, bu direnişi kırmak amacıyla ve kıracak ölçüde, c) Hakkında tutuklama, gözaltına alma, zorla getirme kararı veya yakalama emri verilmiş olan kişilerin ya da suçüstü halinde şüphelinin yakalanmasını sağlamak amacıyla ve sağlayacak ölçüde, silah kullanmaya yetkilidir. Polis, yedinci fıkranın (c) bendi kapsamında silah kullanmadan önce kişiye duyabileceği şekilde "dur" çağrısında bulunur. Kişinin bu çağrıya uymayarak kaçmaya devam etmesi halinde, önce uyarı amacıyla silahla ateş edilebilir. Buna rağmen kaçmakta ısrar etmesi dolayısıyla ele geçirilmesinin mümkün olmaması halinde ise kişinin yakalanmasını sağlamak amacıyla ve sağlayacak ölçüde silahla ateş edilebilir. Polis, direnişi kırmak ya da yakalamak amacıyla zor veya silah kullanma yetkisini kullanırken, kendisine karşı silahla saldırıya teşebbüs edilmesi halinde, silahla saldırıya teşebbüs eden kişiye karşı saldırı tehlikesini etkisiz kılacak ölçüde duraksamadan silahla ateş edebilir" şeklindedir.

Türk Ceza Kanunu'nun 27/1. maddesi de, "Ceza sorumluluğunu kaldıran nedenlerde sınırın kast olmaksızın aşılması hâlinde, fiil taksirle işlendiğinde de cezalandırılıyorsa, taksirli suç için kanunda yazılı cezanın altıda birinden üçte birine kadarı indirilerek hükmolunur." şeklindedir.

Bu kısa açıklamadan sonra, yukarıda açıklanan delil ve tespitlere göre somut olay değerlendirildiğinde; sanık ...'ın polis memuru olup, hakkında yol tutuklaması verilen ölenin, kendisine iyi niyetle kelepçe takılmamasından ve yakınlarıyla vedalaşmasına izin verildiği sırada da kolluk görevlilerinin bir anlık dalgınlığından yararlanarak kaçmaya başladığı sırada, sanığın yasal açıdan yükümlü olduğu şekilde ölene önce sözlü olarak, sonra da uyarı amacıyla havaya ateş etmek suretiyle "dur" uyarısında bulunmasına rağmen maktulün kaçmakta ısrar etmesi, bu kovalamaca sırasında sanığın aşağıya doğru inen merdivenlerin bitiminde çiçekliğe takılarak düşmesi sonrasında nişan almaya fırsat bulamadığından özellikle maktulün kafa kısmını hedef alarak ateş ettiğinin kesin delillerle ortaya konulamamış olması karşısında, sanığın kasten yaralama sonucu ölüme neden olmaktan mahkumiyetine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olmadığı düşünülmüştür.

TCK'nin 24. maddesinde kanunun hükmünü yerine getiren kimseye ceza verilmeyeceği belirtilmiş olup, ceza sorumluluğunu kaldıran nedenlerde sınırın kast olmaksızın aşılması halinde ise fiil taksirle işlendiğinde de cezalandırılıyorsa, taksirli suç için kanunda yazılı cezanın indirilerek hükmolunacağı TCK'nin 27/1 maddesinde düzenlenmiştir. Burada kolluk görevlilerinden kaçan kişinin öldürülmekten ziyade yaralı olarak yakalanmasına dikkat edilmesi gerekirken, bu özenle hareket edilmediği, böylece yasa hükmüne dayalı silah kullanma hak ve yetkisinin kullanılmasında aşırılığa kaçılarak yasaya uygunluk sınırının aşılması neticesi ölüm sonucunun doğduğunun ve TCK'nin 27/1 maddesi gereğince sanığın ceza sorumluluğunu kaldıran bir neden olan kanunun hükmünü yerine getirirken kast olmaksızın sınırı aşması nedeniyle taksirden sorumlu olacağının kabulü gerekir. Sanığın öldürme kastının bulunmadığı kuşkusuz olmakla birlikte, yapılan üç atıştan birisinin, ölenin başına isabet etmesi, birinin de omuz bölgesini sıyırması karşısında, meslekte deneyimli bir polis memuru olan sanığın, yaptığı atışların ölümcül bölgelere isabet edeceğini öngörmesine rağmen, şanşına ve becerisine güvenerek atışlarına devam etmek suretiyle istemediği sonuca neden olduğu olayda, bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilmelidir.

Bütün bu yönleriyle, sanık ...'ın, ölen ...'e yönelik eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 27/1. maddesi yollamasıyla TCK'nin 85/1, 22/3. maddelerine uyduğu, ceza uygulaması yapılırken de sanığın olaydaki bilinçli taksire dayalı kusurunun ağırlığı gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle cezalandırılması gerektiği kanaatine varıldığından, sanığın kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan mahkumiyeti yönündeki yerel mahkemenin kararının, suç vasfı yönünden Bozulması yerine Onanmasına karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu.." gerekçesiyle dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.07.2012 gün ve 2012/280, 2012/928 sayılı kararı ile 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Yasa'nın 99. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı Yasa'ya eklenen geçiçi 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla;

Gereği görülüşüp düşünüldü:

1) 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 308. maddesinin 6352 sayılı Yasa'nın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden İTİRAZIN REDDİNE;

2) Dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 21/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2500, Karar No: 2011/984, Tarih: 15.09.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/2500 E.  ,  2011/984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında 16.12.2003 tarihinde kurulan beraat hükmünün karşı temyiz olmadığından kesinleştiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın yürürlüğe giren Yeni Türk Ceza Yasası'nın değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle yaptığı iade üzerine mahkemece ... hakkında verilen beraat kararının kesinleşmesi nedeniyle sanık ... hakkında yeniden yargılama yapamayacağı halde, yargılama sonucunda sanık ... hakkında yeniden verilen beraat kararının yok hükmünde olduğu anlaşıldığından; onama isteyen tebliğnameye aykırı olmak üzere sanık ... müdafiinin temyiz isteminin REDDİNE, 15.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32770, Karar No: 2016/24095, Tarih: 22.12.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/32770 E.  ,  2016/24095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı asiller AslıKalfa ...ve vekili avukat .... ile davalı ... AŞ vekili avukat ...un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davacı ...'nın 35 yaşında ilk kez hamile kaldığını, hamilelik süresi içinde davalı doktora kontrollerini yaptırarak normal doğum konusunda önceden anlaşıldığını, 30/01/2011 tarihinde doğum belirtileri başlayınca derhal durumu davalı doktora telefonla haber verdiklerini, davalı doktor ile daha önceden davalı doktorun anlaşmalı olduğu davalı hastanede doğumun yaptırılmasının planlandığını ve o gün de davalı doktorun yönlendirmesi ile davalı hastaneye yatış yapıldığını, ancak doktorun kontrole hemen gelmediğini, telefonda hemşirelere talimat vererek onları yönlendirdiğini, bir süre sonra sancıların kesildiğini ve suni sancı verildiğini, en son saat 21.30'da davalı doktorun hastaneye geldiğini, ancak normal doğum gerçekleşmeyince bu defa gece 00.15'de sezaryan kararı alınarak sezaryanla doğumun gerçekleştirildiğini, bebeğin meconyumlu olarak doğduğunu, ancak doğar doğmaz herhangi bir müdahale yapılmadığını, ertesi gün bebekte morarmalar başlayınca 5 gün yoğun bakıma alındıktan sonra bebeğin taburcu edildiğini, daha sonraki gelişim aşamalarında bebekte gelişim bozuklukları başladığından değişik hastanelerde yapılan muayeneler sonucu bebeğin doğum sırasında beyninin oksijensiz kalması nedeni ile hasar oluştuğuna dair tespitler yapıldığını ve bebeğin 22 aylık iken vefat etiğini, davalıların doğum esnasındaki hataları ve tanı koymada kusurlu olmaları nedeniyle maddi ve manevi olarak zarara uğradıklarını ileri sürerek, davacı anne için 55.000,00 TL, davacı baba için 45.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile bakım ve tedavi giderleri ile iş görememe nedeniyle uğradıkları zararlar sebebiyle 100.000,00 TL olmak üzere toplam 200.000,00 TL maddi tazminatın ve davacı anne için 45.000,00 TL, davacı baba için 35.000 TL olmak üzere 80.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek en yüksek faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, eldeki dava ile davacı ...'nın doğum sancıları çektiği sırada davalı doktorun kendisi ile ilgilenmemesi, sezeryan kararının geç alınması nedeniyle bebeğin anne karnında strese girdiği, doğum sırasında davalı doktorun kusuru nedeniyle oksijensiz kaldığı ve bu nedenle beyin hasarı oluştuğu, doğumdan sonra da yaşanan sıkıntılar nedeniyle davalı hastaneye başvurulduğu halde bebeğin hastalığının bulunmadığının söylendiğini ve bebeğin 22 aylık iken vefat ettiğini ileri sürerek maddi ve manevi tazminat talep etmişlerdir. Davalılar, davanın reddini dilemiş; Mahkemece, davacıların davalılar hakkında şikayetçi olmaları nedeniyle başlatılan soruşturma sırasında alınan... Kurumu raporuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiştir. Söz konusu 22.01.2014 tarihli... raporunda; ilk normal doğum kararının doğru olduğu, ebe travay takibi yapabileceği, çocuk kalp sesinin düşmesi üzerine fetal distres nedeniyle sezaryan kararının doğru olduğu, ameliyata alınmasında gecikme olmadığı, travay takibi sırasında çekilen...'nin temin edilmemesi nedeniyle değerlendirmesi yapılamamış olmakla beraber mevcut tıbbi belgeler ve bulgulara göre; doğumun ve doğum sonrası anne ve bebeğin muayene takip ve tedavisinin tıp kurallarına uygun olduğu, dolayısıyla hekimlerin ve yardımcı sağlık personelinin kusuru bulunmadığı yönünde görüş bildirilmiştir. Ne var ki; dosyada mevcut deliller itibariyle soruşturma sırasında alınan... raporu denetime ve hüküm kurmaya elverişli değildir. Zira yargılama sırasında dinlenen tanıklar bebekte ağır derecede beyin hasarı olduğunu ifade etmişler, tanıklardan ... bunun sebebinin bebeğin doğum sırasında oksijensiz kalmasından kaynaklandığını belirtmiş; buna karşılık tanık... oksijensiz kalmanın anne karnında olabileceği gibi, doğum sırasında ya da doğumdan sonraki ilk bir hafta içinde olabileceğini ifade etmiştir.... raporunda bu hususta bir değerlendirme bulunmadığı gibi söz konusu rapor davacıların itirazlarını da karşılar mahiyette değildir. O halde Mahkemece, gerek davalı hastanedeki doğuma ve tedaviye gerekse bebeğin sonradan götürüldüğü diğer hastanede yapılan tedavilere ilişkin tüm tıbbi bilgi ve belgeler ve... Kurumundan alınan rapor birlikte gönderilerek, üniversite öğretim üyelerinden oluşturulacak konusunda uzman, akademik kariyere sahip üç kişilik bilirkişi kurulundan, bebeğin hastalığının ne olduğu, bu hastalığın neden kaynaklandığı, doğumdan kaynaklanan bir bir durum olup olmadığı, hastalığın teşhis ve tedavisinde bir ihmal bulunup bulunmadığı, ayrıca....kayıtlarının varlığı veya yokluğunun doğuracağı sonuçları da açıklar nitelikte ve doktora atfı kabil bir kusur olup olmadığı konusunda, nedenlerini açıklayıcı, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacılar yararına BOZULMASINA, 1350,00 TL duruşma avukatlık parasının davalılardan alınarak davacılara ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine,HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17916, Karar No: 2017/15540, Tarih: 21.11.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/17916 E.  ,  2017/15540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Terkin

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 21.11.2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacı ... vekili Avukat ... karşı taraftan davalı vekili Avukat ... ve Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, dava konusu 294 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 1056 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını açıklayarak dava konusu taşınmazın tapu kaydının 1056 m2'sinin iptaline, davalının tecavüzünün menine varsa mevcut yapıların kaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşınmazda bilimsel verilere dayalı ve geçerli olan kıyı kenar çizgisinin bulunmadığını, vekil edeni tarafından kamu yararının sağlanmasına hizmet eden ticari faaliyette bulunulduğunu açıklayarak, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın bulunduğu liman bölgesinde sonrasında yapılan dolgu çalışmaları nedeni ile kıyının belirlenmesi imkanının mevcut olmadığı, 6 adet sondaj deliği ile de kıyının belirlenemediği, heyet raporunda da eski listenin ilanı ve kesinleşmesinin yapılmadığı, kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı iddia olunan kısmın kıyıda olmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3621 sayılı Kıyı Kanunu ile Türk Medeni Kanunu'nun 715 ve 999. maddelerine dayalı olarak açılmış tapu kaydının iptali ile sicilden terkini isteğine ilişkindir.