muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6992, Karar No: 2024/6744, Tarih: 26.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/6992 E.  ,  2024/6744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/545 E., 2021/608 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin davacının haksız olarak açık ceza infaz kurumuna giriş tarihinin ertelenmesi nedeniyle 100.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin, davacının 20.12.2018 tarihinde Sinop Açık Ceza İnfaz kurumuna girdiği tarihinden itibaren bir yıllık yasal süre içinde açılmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz sebepleri; davacının açık ceza evine çıkma hakkı oluştuğu halde, bulunduğu ceza evi yetkililerinin hatalı uygulamaları yüzünden bu haktan yararlandırılmayarak fazladan kapalı ceza evinde kalarak mağduriyete uğradığına, hükmün adalete ve hakkaniyete aykırı olduğuna, kendisinin ve ailesinin ağır surette mağduriyetine neden olunduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Davacı hakkında, Rize Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/177 Esas 2012/212 karar sayılı ilamı ile 16 Yıl 18 Ay hapis cezasına hükmedildiği, almış olduğu cezanın infazı sırasında kapalı ceza infaz kurumundan açık ceza infaz kurumuna zamanında ayrılmadığı, 20.12.2018 tarihinde açık ceza infaz kurumuna ayrıldığı, davanın 22.01.2020 tarihinde açıldığı, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142/1 maddesi uyarınca 1 yıllık hak düşürücü süre içinde davanın açılmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince süre yönünden reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince ''15/03/2017 tarihinden itibaren 3 ay ve 1 yıllık süreler içerisinde açılmadığı anlaşıldığından açılan davanın süre yönünden reddine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

İlk Derece Mahkemesince süre yönünden reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince ''15/03/2017 tarihinden itibaren 3 ay ve 1 yıllık süreler içerisinde açılmadığı anlaşıldığından açılan davanın süre yönünden reddine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat davasının CMK 142. maddesinde belirtilen süre içinde açılmadığı anlaşıldığından, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8920, Karar No: 2015/17850, Tarih: 16.11.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/8920 E.  ,  2015/17850 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2014/3199

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2012

NUMARASI : 2010/647 (E) ve 2012/577 (K)

SUÇ : Hırsızlık,suç işlemek amacıyla örgüt kurmak, yönetmek,suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık N.. B..'a ceza infaz kurumunda yapılan gerekçeli karar tebliğinin, CMK'nın 35.maddesine aykırı şekilde, karar kendisine okunmaksızın 27.04.2012 ve 28.05.2012 tarihlerinde usulsüz yapılmış olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın 30.05.2012 tarihli temyiz başvurusu süresinde kabul edilerek, tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine dair görüşe iştirak edilememiştir.

1-5271 sayılı CMK’nın 169. maddesine aykırı şekilde hükme dayanak yapılan soruşturma evraklarının denetime olanak sağlayacak şekilde dosya içerisinde bulundurulmadığının anlaşılması karşısında, öncelikle dava dışı olmayan müştekilere yönelik soruşturma evraklarının tamamı ile iddianamede delil olarak belirtilen, özellikle iletişim tespit kayıtları, teşhis tutanakları, mağdur beyanları ve kolluk fezlekelerinin getirtilmesi yine örgüt kapsamında işlendiği iddianamede belirtilen dava dışı müştekilere yönelik eylemlere ilişkin soruşturma veya açılmış ise dava dosyalarının getirtilerek kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2-T.C. Anayasanın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34, 230. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanıkların eyleminin ne olduğunun delilleri ile irtibatlandırarak gerekçeli kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı CMK’nun 289/1-g maddesine aykırı şekilde hüküm kurulması,

3-Sanık S.. E..'nun Maltepe 1 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunduğu, sanık S.. E..'in de Ümraniye E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, son oturumda hazır bulundurulmadan yokluklarında yargılamaya devam edilip hükümlülüklerine karar verilmesi suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, Sanıklar Ö.. O.., T.. O.., B.. A.. ve Ü.. Ö.. müdafiileri ile sanıklar U.. T.., S.. O.., N.. B.., H.. O.., K.. D.., M.. G.., E.. O.., İ.. G.., Y.. K.., U.. E.., U.. E.., S.. E.., E.. K.., F.. Ö.., S.. E.., R.. O.., S.. E.., R.. E.., A.. D.. ve M.. T..'un temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 16.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1872, Karar No: 2022/10511, Tarih: 14.09.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/1872 E.  ,  2022/10511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Eylemlerin kül halinde zincirleme nitelikli zimmet suçunu oluşturduğunun kabulüyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Katılan Posta ve Telgraf Teşkilatı A.Ş. vekilinin sanık müdafin temyizine cevap dilekçesi olarak 10/09/2015 tarihinde sunduğu dilekçenin temyiz istemi mahiyetinde olduğu kabulüyle yapılan incelemede;

18/06/2015 tarihinde tefhim olunan hükmü CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra anılan tarihli dilekçe ile temyiz etmiş olduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, CMK'nın 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Adalet Bakanlığının kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından 7417 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 05/07/2022 tarihinden önce temyiz edilmesi ile usul hükümlerinin derhal uygulanacağı hususu karşısında, 3628 sayılı Yasa'nın 7417 sayılı Kanun'un 40. maddesiyle değişik 18/2. madde ve fıkra hükmü uyarınca Adalet Bakanlığının başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığı gözetilerek incelemenin katılan ... Bakanlığının vekalet ücretine yönelik temyiz talebi ile sanık müdafin mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarıyla sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yazı işleri müdürleri ile mübaşirlerin görev, sorumluluklarını düzenleyen ve suç tarihinde yürürlükte bulunan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğinin yazı işleri müdürünün görevlerine ilişkin 6/3-h maddesindeki ''Harcın hesaplanması ve hukuk mahkemeleri veznesi bulunmayan yerlerde tahsiline ilişkin işlemleri yapmak'' hükmü ile mübaşirin görevlerine ilişkin 6/5-e maddesindeki ''Müzekkereler ve tebligatların ilgili kurum ya da kişilere ulaşmasını sağlamak üzere posta ve zimmet işlemlerini yerine getirmek'', yine suç tarihinden sonra yürürlüğe giren Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin yazı işleri müdürünün görevlerine ilişkin 169/3-ğ maddesindeki benzer hüküm ile aynı maddenin 7. fıkrasındaki ''Yazı işleri müdürü, yerine getirmekle yükümlü olduğu görevleri yazı işleri hizmetlerinde görevli personele devredemez'', 5. fıkrasındaki mübaşirin görevlerine ilişkin önceki yönetmelikle benzer düzenlemeler ile 263. maddesindeki ''Bu Yönetmelikte açık hüküm bulunmayan hâllerde ... ve ilgili kurumlarca yürürlüğe konulan diğer yönetmeliklerin ilgili hükümleri uygulanır'' hükmü ışığında 11/07/2015 tarihli Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin İdari İşler İle Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesi Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin harç ve masrafları almaya yetkili olanlara ilişkin düzenlemesini içeren 89. maddesindeki ''Ön büro teşkilatı bulunan yerlerde bu iş yalnızca veznedara aittir. Zabıt kâtipleri, memurlar veya mübaşirler, bir işlemin ifası için ödenmesi gerekli harç ve masrafları iş sahiplerinden alamazlar. Harç ve masrafların tahsili işi kendisine verilmiş olan yazı işleri müdürü, görev sebebiyle yerinden ayrıldığı zaman iş sahiplerinin beklememesi için başkanın onayı ile önlem alır'' ve son olarak da suç tarihinde yürürlükte bulunan ... Teftiş Kurulu Yönetmeliğinin mahkeme veznelerinin denetimine ilişkin 67/1. maddesindeki ''Mahkeme veznelerinin sayım ve hesapların kontrolü ile denetimi bu Yönetmeliğin Dördüncü Kısmının Birinci, İkinci ve Üçüncü Bölümlerinde gösterilen esaslar dairesinde yapılır

... Teftiş Kurulu Yönetmeliğinin mahkeme veznelerinin denetimine ilişkin 67/1. maddesindeki ''Mahkeme veznelerinin sayım ve hesapların kontrolü ile denetimi bu Yönetmeliğin Dördüncü Kısmının Birinci, İkinci ve Üçüncü Bölümlerinde gösterilen esaslar dairesinde yapılır. Banka ve PTT vasıtasıyla mahkemelere gönderilen ve mutemet defteri ile yazı işleri müdürleri tarafından bu yerlerden alınan paralar vezne kayıtlarıyla karşılaştırılır'' şeklindeki düzenlemeler hep birlikte değerlendirildiğinde; Şarkışla Adliyesinde mübaşir olarak görev yapan sanığın, posta masrafları olarak yazı işleri müdürü tarafından kendisine verilen paraların posta idaresine teslimi hususunda görevlendirilmesinin yasal olarak mümkün olmaması karşısında, suça konu paralar kendisine görevi nedeniyle tevdi edilmiş sayılamayacağı gibi suçüstü ödeneğinden postane tarafından kendisine verilen pulları ve keza Sulh Hukuk Mahkemesi ve Sulh Ceza Mahkemesine ait dosyalardaki posta pullarını haksız olarak almak suretiyle çıkarılan tebligatlarda kullanarak bedellerini uhdesinde tutmak şeklindeki eyleminin, zimmet suçunu değil, hizmet sebebiyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Zimmetine geçirdiği miktarı soruşturma aşamasında ödediği halde sanık hakkında TCK'nın 248/2-1. cümlesi uyarınca cezasından 1/2 oranında indirim yapılması yerine TCK'nın 248/1. maddesinin uygulanması sonucu 2/3 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafin ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 14/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2445, Karar No: 2011/2511, Tarih: 10.03.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/2445 E.  ,  2011/2511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 03.12.2009 gün ve 2009/15026-17839 sayılı bozma kararında özetle: “ … Köyü 420 ada 65 sayılı parselin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle adına tescili istemiyle ... ... tarafından açılan davanın reddine ve bu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline ilişkin, Marmaris kadastro Mahkemesinin 12.06.2008 gün ve 2006/551-403 sayılı kararının, Hazine temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 09.04.2008 gün ve 2008/17842-6194 sayılı kararı ile onandığı, karar düzeltme isteminin de, Dairenin 22.10.2009 gün ve 2009/15028-15472 sayılı kararı ile red edildikten sonra kesinleştiği, bu karar, çekişmeli parselin orman sayılan yerlerden olduğuna ilişkin güçlü delil oluşturduğu gibi;

Mahkeme kararlarına dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunda çekişmeli parselin eski tarihli memleket haritasında orman olarak nitelendirilmediği bildirilmişse de, rapora eklenen memleket haritası renkli olmadığı ve çekişmeli parselin çapı memleket haritası üzerine aplike edilmediğinden rapor denetlenemediği, aynı gün temyiz incelemesi yapılan tüm dosyalarda dava konusu edilen taşınmazların eğiminin % 12'den fazla, taşlık, kayalık olduğu, erozyon nedeniyle yer yer ana kayanın ortaya çıktığı, zeytin ve yer yer maki florası ile kaplı bulunduğunun açıklandığı, Çekişmeli parselin orman kadastrosunda devlet ormanı olarak sınırlandırılan taşınmazlara bitişik olduğu, yüksek eğimli funda ve makilerle kaplı alanlar orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle 6831 Sayılı Yasanın 1/J maddesi kapsamı dışında aynı yasanın 1. maddesinin 1. fıkrası gereğince orman sayılan yerdir. Orman Yasasının 1. Maddesinin 2. fıkrasının İ bendi “Sahipli arazideki aşılı ve aşısız zeytinliklerle, özel yasası gereğince Devlet Ormanından tefrik edilmiş ve imar ıslah ve temlik şartları yerine getirilmiş bulunan yabani zeytinlikler ile 09.07.1956 tarih ve 6777 Sayılı Kanunda tasrih edilen yabani ve aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar”ın orman sayılmayacağı, kabul edilmişse de, çekişmeli taşınmazlara ait her hangi bir tapu kaydına dayanılmadığı, 3573 Sayılı Yasa gereği tahsis de bulunmadığı, bilimsel ve teknik olarak ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/P maddesi gereğince eğimi % 12'yi geçen yerler orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdığından aynı yönetmeliğin 26/i bendi gereğince orman olarak sınırlandırılacağı, Çekişmeli taşınmazın da içinde bulunduğu adadaki yüzölçümü küçük dava dışı parsellerden bir yada bir kaçının kadastro tesbitinin Hazine adına itirazsız kesinleşmesinin, çekişmeli parselin de içinde bulunduğu adanın etrafı çepe ..., sınırlaması itirazsız kesinleşmiş devlet ormanı ile çevrili orman içi açıklığı niteliğini değiştirmeyeceği, 6831 Sayılı Yasanın 17. maddesi, orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat yapılmasına, hayvancılık amacı ile ağıl yapılmasına, bu kesimlerin özel mülke dönüşmesine izin vermediği,bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu bulunmadığı, zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazların, 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılacağından, 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıkların kazanılamayacağı ilkesini içerip, amaç orman bütünlüğünü korumak olduğu, yasa koyucu ayrı bir kavram oluşturup, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat ile özel mülke dönüşme yolunu kapamıştır. Dairemizin bu yoldaki kararları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca da benimsendiği [Y.H.G.K.’nun 10.12.1997 gün ve 1997/20-830/1034, 10.12.1997 gün ve 1997/20-808/1039, 22.10

. Dairemizin bu yoldaki kararları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca da benimsendiği [Y.H.G.K.’nun 10.12.1997 gün ve 1997/20-830/1034, 10.12.1997 gün ve 1997/20-808/1039, 22.10.2003 gün ve 2003/20-665/614 sayılı ve yine orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten sonra 20 yıldan fazla süre geçse dahi orman içi açıklık konumunda olan taşımazların zilyedlik yoluyla kazanılamayacağı konusundaki 11.10.2004 gün ve 2004/7-531-582 sayılı kararları] , çekişmeli parselin bulunduğu yörede ilk orman kadastrosu 1966 yılında seri usulüne göre, her hangi bir köy yada belde sınırı esas alınmadan ve isimleri belirlenen orman bazında yapılıp 1969 yalında kesinleştiği, daha sonra 1981 ve 1991 yılında çalışan orman kadastro Komisyonlarınca, her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosu yapılmayıp, sadece aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 2/B Madde uygulaması yapıldığı, başka bir deyişle çekişmeli taşınmazların orman niteliğini belirleyen bir çalışma yapılmadığı, 02.12.2003 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 4999 Sayılı Yasanın 3. maddesi gereğince, sınırlaması yapılmış olup da her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosunu yapma görev ve yetkisini verdiği, 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Kanununa Göre Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmelik’in 10. maddesinin (a) bendinde orman kadastro komisyonlarının aynı görev ve yetkisi tekrarlandıktan sonra 26/h Maddesinde “Her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanlar,”ın devlet ormanı olarak sınırlandırılacağı öngörüldüğü, O halde, eğimi % 12'den fazla olan tamamen veya maki cinci ağaççıklarla kaplı, orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan, çevresinde bulunan aynı karakterdeki devlet ormanının devamı niteliğindeki çekişmeli parselin, 6831 Sayılı Yasanın 1. Maddesinin 2. fıkrasının (J) bendi ve 6831 Sayılı Yasanın 17. Maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olması nedeniyle bu tür yerlerin 05.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26 (a) ve (j) maddesi hükümlerine göre orman sınırı içine alınması gerektiği, çekişmeli parsel seri bazında yapılan ve 1969 yılında kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakılsa da, 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7/1 maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış orman olması nedeniyle her zaman orman olarak sınırlandırılabileceği gözetilerek, Orman Yönetiminin davasının kabulüyle, çekişmeli parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline ve karar kesinleştiğinde, doğru sicil oluşturulması için, dava dosyasının, kadastro tesbit tutanağı aslının bulunduğu dava dosyası ile birlikte saklanmak üzere, Tapu Sicil Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi …” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda bu kez davanın KABULÜNE, çekişmeli ..

. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda bu kez davanın KABULÜNE, çekişmeli ... Köyü 420 ada 65 sayılı parselin Marmaris Kadastro Mahkemesinin 2006/551-2008/403 sayılı dosyasındaki karar gibi tapuya tesciline, işbu dosyanın kesinleştiğinde 2006/551 Esas ve 2008/403 K sayılı dosyası içine konulmasına karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1966 yılında seri bazında yapılıp 11.10.1968 tarihinde ilan edilen ve 11.01.1969 tarihinde kesinleşen orman tahditi, 1981 yılında yapılıp 13.05.1982 tarihinde ilan edilerek itirazsız yerlerde 13.05.1983, itirazlı yerlerde orman kadastro komisyonunca yapılan inceleme ve verilen kararın 30.07.1982 tarihinde ilandan sonra 30.07.1983 tarihinde kesinleşmiş, sınırlandırması yapılan ormanların aplikasyonu ve 6831 Sayılı Yasanın, 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması, 1991 yılında yapılan aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 3302 Sayılı Yasa ile değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 10.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8795, Karar No: 2009/17746, Tarih: 01.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/8795 E.  ,  2009/17746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/01/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 179/b maddesi hükmü gereğince açılan iflasın ertelenmesi davası nedeni ile verilen tedbir kararı üzerine borçlu aleyhine 6183 sayılı kanuna göre yapılanlar da dahil olmak üzere takipler durur. Ancak 206.maddenin 1.sırasında yazılı alacaklar için haciz yolu ile takip yapılabilir.

Somut olayda Bakırköy 4. Asliye Tucaret Mahkemesinin 16.9.2008 tarih ve 2008/770 sayılı ara kararı  gereğince.... A.Ş. hakkında hiç bir takip yapılmamasına, yapılmış takiplerin durmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda şikayetçi şirket hakkındaki takibin 11.11.2006 tarihinde tedbir kararından sonra yapılmış olması nedeni ile icra mahkemesince takibin iptaline karar verilmesi gerekirken takibin durdurulmasına karar verilmesi isabetsiz olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 01.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.