muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10038, Karar No: 2022/14701, Tarih: 10.11.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/10038 E.  ,  2022/14701 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 15. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı işyerinde müdür pozisyonunda çalıştığını, ... sözleşmesinin davalı tarafça geçersiz olarak feshedilmesi nedeniyle işe iade davası açıldığını, Mahkemece davacının işe iadesine karar verilip kararın kesinleştiğini, davacının yasal süre içerisinde işe iade başvurusunda bulunduğunu ve bunun üzerine davacının davalı tarafça belirtilen tarihte işe başladığını, ancak davacının işyerine gittiğinde mağazada zaten bir müdürün bulunduğunu, tüm yetki ve görevin bu müdürde olduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık izin ücreti, boşta geçen süre ücreti ve işe başlatmama tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının usulüne uygun olarak önceki görev yeri olan ... mağazasında işe başlatıldığını, ancak dava sürecinde ... mağazasına yeni bir müdür atanmış olduğunu, mağazada 2 müdürün aynı anda çalıştığını, bunun üzerine işverenin yönetim hakkı kapsamında davacının başka bir mağazada görevlendirildiğini, ancak davacının bunu kabul etmeyerek ... sözleşmesini sonlandırdığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tanık beyanlarından anlaşıldığı üzere davacının çalışmasına elverişli bir ortam hazırlanmadığı, işveren tarafından yapılan davetin samimi olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tanık beyanlarından anlaşıldığı üzere davacının çalışmasına elverişli bir ortam hazırlanmadığı, işveren tarafından yapılan davetin samimi olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının işe iade kararı sonrası görevine iade edildiğini, işe iade davası sürecinde mağazaya yeni bir müdür atanmış olması nedeniyle davacıya farklı bir görev önerildiğini ancak davacının bu atamayı kabul etmediğini ve yeni mağazaya gitmediğini, bu nedenle ... sözleşmesinin davacı tarafça feshedildiğini, boşta geçen süre ücreti yönünden işin devam etmesine bağlı olarak ödenen yan gelirlerin hesaba katılmasının mümkün olmadığını, ilk fesih tarihinden sonraki dönem yönünden yıllık izin ücreti hesaplanmasının kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının işe başladığı tarihte kendisine fesih öncesi görev ve koşulların sağlanmadığının tanık beyanları ile sabit olduğu, davacının bu şekilde işe başlatılır başlatılmaz iki gün sonra ...'ya atanmasının hakkın kötüye kullanılması mahiyetinde olduğu, iki günlük süre içerisinde de davacının mağaza müdürü olarak sisteme tanınmayıp görevi dışında işler yaptırıldığı ve personelle temasının yasaklandığı, davacının hizmet süresine dört aylık süre eklenerek alacakların buna göre hesaplanmasında hata bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması isteminde bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı işverenin davacının işe davet edilmesinde samimi olup olmadığı ve buna bağlı olarak dava konusu alacakların ispatı ile hesaplanması hususundadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1687, Karar No: 2013/1574, Tarih: 13.11.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2013/12-1687 E.  ,  2013/1574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul 5.İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2012

Taraflar arasındaki “şikayet” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 5.İcra Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 21.12.2009 gün ve 2009/3229 E-2009/3286 K.sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12.Hukuk Dairesinin 07.12.2010 gün ve 2010/16553 E-2010/29172 K.sayılı ilamı bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı  vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek, dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Bilindiği üzere, direnme kararları üzerine verilen Hukuk Genel Kurulu kararlarına karşı karar düzeltme yolunun açık olup olmadığı hususu, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440 ve  442/A maddeleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerekir.

Hukuk Genel Kurulu kararına mahkemece uyulması zorunluluğu ise, karara karşı tüm yasal yolların tüketilmesinden sonra gözetilecek bir husustur.

Hukuk Genel Kurulu kararına karşı karar düzeltme yolunun açık olması halinde mahkemece Yargıtay kararının taraflara tebliği ve karar düzeltme hakkının kullanılabilmesi için gerekli sürenin verilmesi sağlanır ve karar düzeltme talebinde bulunulması halinde buna ilişkin işlemler yerel mahkemece tamamlanarak dosya, Hukuk Genel Kuruluna karar düzeltme incelemesi yapılmak üzere gönderilir.

Hukuk Genel Kurulunun kararına karşı karar düzeltme yolu açık olduğunda kararın taraflara tebliğ edilmeden ve bu yasal yol tanınmadan ne Hukuk Genel Kurulu'na ne de Daireye gönderilmesi olanaklı değildir.

O halde mahkeme: karar düzeltme yolu açık bulunan Hukuk Genel Kurulu kararının içeriği, "direnme uygun bulunmakla, esasa ilişkin temyiz itirazları incelenmek üzere dosyanın Özel Dairesine gönderilmesine” şeklinde olsa dahi; kararı taraflara tebliğ edecek ve bu karara karşı karar düzeltme talebinde bulunulursa Hukuk Genel Kuruluna; karar düzeltme talep edilmezse de kararda işaret olunan şekilde Özel daireye gönderilmesi yönünde işlem yapacaktır. Bu işlemler yapılmaksızın dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmesi doğru değildir.

Şu hale göre mahkemece yapılacak iş; Hukuk Genel Kurulu kararının taraflara tebliği ile karar düzeltme yoluna başvurma olanağı sağlamak ve bu yola başvurulursa dosyayı Hukuk Genel Kurulu'na, başvurulmazsa da Hukuk Genel Kurulu kararının gereği yerine getirilmek üzere Özel Daireye göndermek olmalıdır.

Açıklanan nedenlerle dosyanın mahkemesine iadesi gerekir.

S 0 N U Ç : Yukarıda usulü işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESINE, 13.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6187, Karar No: 2020/6638, Tarih: 04.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2017/6187 E.  ,  2020/6638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : GAZİANTEP 6. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Gaziantep 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 07/06/2013 tarih ve 2013/962 sayılı Değişik İş sayılı gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararının hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneğinin getirtilerek bu dosya içine konulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneğinin getirtilerek bu dosya içine konulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir. Gizli soruşturmacı atanmasına ilişkin karar örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suça ilişkin değil ise ve suçun sübutunun tespiti için sanıktan uyuşturucu madde alma - temin etme eylemini gerçekleştiren gizli soruşturmacılar kolluk görevlisi ise "suçu ve faili belirleme, suçla ilgili delilleri toplama" konusunda faaliyette bulunabileceklerinden, öncelikle gizli soruşturmacıların adli kolluk görevlisi olup olmadığının araştırılması, adli kolluk görevlisi ise CMK'nın 139/3. maddesi hükmü de gözetilerek tanık olarak dinlenilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken ve sanığın beyanları da dikkate alınarak hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4- Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suç konusu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunelerin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 04.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/419, Karar No: 2013/5823, Tarih: 20.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/419 E.  ,  2013/5823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, Taşoluk Beldesi 768 parsel sayılı 60000 m² yüzölçümlü ve tapuda davacı adına kayıtlı olan taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine “ormanla ilişkisi vardır” şerhi konulduğunu, taşınmazın ormanla ilişkisi bulunmadığını ileri sürerek şerhin silinmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın 1744 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2. maddesi uygulaması ile orman sınırları dışına çıkartıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydındaki şerhin silinmesi istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1940 yılında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre orman tahdidi yapılmıştır. 1977 yılında 6831 sayılı Kanuna göre orman kadastrosu ve 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması yapılmış, 24.12.1980 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir. Daha sonra, 2896 ve 3302 sayılı kanunlara göre aplikasyon ve 2/B madde uygulamaları yapılmıştır.

6831 sayılı Orman Kanununun 1744 sayılı Kanun ile değişik 2, 2896 ve 3302 sayılı kanunlar ile değişik 2/B maddesi gereğince, nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerler hakkında açılan davalarda, pasif husumet Hazineye aittir. Bu nedenle, Hazine davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlanmadan işin esasına girilmesi doğru görülmemiştir. Kaldı ki, kabule göre de; 6831 sayılı Orman Kanununun 1744 sayılı Kanun ile değişik 2, 2896 ve 3302 sayılı kanunlar ile değişik 2/B maddesi gereğince, nitelik kaybı nedeniyle Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin değerlendirilmesi, yeni orman alanlarının oluşturulması, nakline karar verilen Devlet ormanları içinde veya bitişiğinde bulunan köyler halkının yerleştirilmesi ve orman köylülerinin kalkındırılmasının desteklenmesi ile Hazineye ait tarım arazilerinin satışına ilişkin usûl ve esasların belirlenmesi amacıyla düzenlenen, 19/4/2012 tarihli ve 6292 sayılı “Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun”, 26/04/2012 tarihli ve 28275 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak, aynı tarihte yürürlüğe girmiş ve aynı Kanunla 17/10/1983 tarihli ve 2924 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi Hakkında Kanun ile 16/2/1995 tarihli ve 4070 sayılı Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun yürürlükten kaldırılmış, 6831 sayılı Kanunun bazı maddelerinde de değişiklikler yapılmış, bu

cümleden olarak, diğer bir çok hükmün yanı sıra, 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan alanlara ilişkin tapu kaydına konulan şerhlerin silinmesi, bu alanlar için Hazine tarafından dava açılmaması, açılan davalardan vazgeçilmesi ya da davaların durdurulması, tapusunun iptaline karar verilen taşınmazların tekrar tapu sahibine iadesi gibi konular düzenlenmiştir. Mahkemece, belirtilen düzenlemelerin gözönünde bulundurulmaması da isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 20.05.2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5129, Karar No: 2019/2866, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5129 E.  ,  2019/2866 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7943, Karar No: 2018/15271, Tarih: 19.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/7943 E.  ,  2018/15271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı davalı ... A.Ş.'nin ... Bölge Müdürü ünvanı ile en son aylık brüt 9.053,00 TL ücretle çalışmakta iken 01.04.2013 tarihinde emeklilik nedeniyle iş sözleşmesini feshettiğini, kendisine 407.931,00 TL kıdem tazminatı ödendiğini, dava konusu işyerinde çalıştığı süre boyunca fazla mesai yaptığını ancak karşılığının ödenmediğini ileri sürerek fazla mesai alacağı ile yüzde beş fazla ödemeye ilişkin alacaklarının hüküm altına alınması isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren üst düzey yönetici olduğunu, aylık ücretinin görev ve sorumluluklarına uygun olarak belirlendiğini, fazla mesai ücreti talep edemeyeceğini, buna rağmen bazı dönemlerde fazla mesai ücreti ödendiğini, davalı işyerinin kamu işyeri olması nedeniyle yapılan işlemlerin kayıtlı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının fazla mesai ve yüzde beş fazla ödemeye ilişkin alacakları hüküm altına alınmıştır.

Karar davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının ... Bölge Müdürü olarak görev yaptığı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır. Bölge Müdürlüğü işyerinde, mesai saatlerini belirleyen ve takip eden amiri pozisyonunda bir yetkili bulunmamaktadır. Mevcut delil durumuna göre davacının işyeri bazında üst düzey yönetici olduğu açıktır. Dairemiz uygulamasına göre görev ve sorumluluklarına uygun ücret ödenen üst düzey yöneticileri fazla mesai ücreti talep edemez. Somut olayda davacıya bazı aylarda fazla mesai ücreti adı altında ödeme yapılmış olması üst düzey yönetici olduğu gerçeğini değiştirmez. Kaldı ki, davacının fazla mesai yaptığını kanıtlamak bakımından dayandığı ve bilirkişi tarafından dikkate alınan CD' deki bilgi ve belgeler imzasız olup, bu belgelerin işverenlikçe düzenlendiği de kanıtlanmamıştır. Diğer yandan, dosya kapsamına göre davacı tarafından dinlenen tek tanığın davalı ile husumetli olduğu anlaşılmaktadır. Başka delillerle desteklenmediği sürece salt husumetli tanık anlatımlarına göre fazla mesai alacağının kanıtlandığı kabul edilemez. Hal böyle olunca davacının fazla mesai alacağı ile bu alacağın zamanında ödenmemesinden doğan yüzde beş fazla ödemeye ilişkin alacak talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 19/06/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6175, Karar No: 2013/7848, Tarih: 09.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6175 E.  ,  2013/7848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

İflas sıra cetveline itiraz davaları süreye tabi olup, bu süre kural olarak sıra cetvelinin İİK'nın 166. maddesinde gösterilen usulde ilanından itibaren işlemeye başlar. ... davacı 223. maddeye göre tebliğe elverişli adres gösterir ve gerekli masrafı avans olarak yatırırsa, süre kendisine yapılan tebliğden itibaren hesaplanır.

Bu itibarla sıra cetvelinin hangi tarihte hangi gazetede yayınlandığının tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklıkla belirtilmesi ve davacının tebliğe elverişli adres bildirip, gerekli avansı yatırıp yatırmadığının net olarak bilinmesi şarttır.

Bu nedenle dosyada bulunmadığı anlaşılan;

1- İflasa ilişkin kesinleşme şerhli ve onaylı mahkeme kararı örneği,

2- 683 nolu kayıt başvuru için düzenlenen sıra cetveli,

3-683 ve 824 nolu kayıt başvuruları için düzenlenen sıra cetvelleri İİK'nın 166. maddesinde belirtilen gazetelerde ilan edilmiş ise ilana ilişkin gazete nüshalarının asılları ya da tarihleri anlaşılacak şekilde çektirilen onaylı fotokopileri,

4-Davacı tarafın 683 kayıt nolu başvuru sırasında tebliğe elverişli adres gösterip göstermediğine ve masraf avansı (İİK 223) verip vermediğine ilişkin bilgiler ile bu başvuru için sıra cetveli tebliğinin varsa davacı tarafa tebliğine ilişkin belgenin,

İflas Müdürlüğü'nden sorularak varsa temin edilip, alınacak cevabi yazı ile birlikte dosyanın temyiz incelemesi için gönderilmek üzere yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11078, Karar No: 2024/16342, Tarih: 05.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/11078 E.  ,  2024/16342 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/681 E., 2023/7 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın şikâyetçiye ait olan ve suç esnasında dolmuş sırası beklemekte olan kapısı açık dolmuş içerisinden para çalması şeklinde gerçekleşen eylemde; 12.11.2015 tarihli karara yönelik olarak eylemin gerçekleştiği yerin toplu taşıma aracının kalkış ve varış yeri olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre suç vasfının belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle bozma kararı verildiği halde bahsedilen hususta herhangi bir araştırma yapılmadan ve suç yerinin niteliğine yönelik bir delil ve gerekçe gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Sanık hakkında bozma öncesi kurulan hükümlerde birinci kez mükerrirliğe esas alınan Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/290 Esas, 2009/869 Karar sayılı mahkûmiyet kararının tekerrüre esas olduğu kabul edilerek tekerrür hükümleri uygulandığı ve anılan hükme yönelik aleyhe bir temyiz istemi bulunmamasına rağmen, bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda aynı ilâm tekerrüre esas alınarak ve sanığın ikinci kez mükerrir olduğu belirtilerek 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırı davranılması,

3. Bozma ilâmından önceki hüküm yalnızca sanık tarafından temyiz edildiğinden, sanık hakkında bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda hırsızlık suçundan tayin olunan 3 yıl 7 ay 6 gün hapis cezasının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi gereğince 2 yıl 2 ay hapis cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın sonuç olarak 2 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca yeniden hüküm kurulurken kazanılmış hakkın gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.