muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13918, Karar No: 2023/1739, Tarih: 28.02.2023

6.Tekerrüre esas olmayan adli sicil kaydı ve salt olarak dosya sayısına bakılarak erteleme gibi lehe hükümlerin uygulanmadığına, suçun müvekkili tarafından işlenmediğine dair itirazları saklı kalmak şartıyla, kendisi hakkında erteleme ya da seçenek yaptırımların uygulanmamasının bozma sebebi olduğuna,

7.Toplumda bu tarz kaçakçılık eylemlerinin suç olmadığına dair yaygın bir inanışın mevcut olduğuna, sanığın da aynı inanışa sahip olduğu dönemde suçu işlediğine, bu kapsamda müvekkilin 5607 satılı Kanun kapsamında işlediği suçların tarihlerinin incelenmesi gerektiğine, suçların işlendiği tarihlerin, dar bir tarih aralığı olduğuna, hakkında yasal işlem yapılmasıyla beraber korktuğuna ve kaçakçılığın suç olduğunu öğrendiğine, sonrasında herhangi bir kaçakçılık suçuna karışmamış olduğuna, bu hususun sanığın ıslah olduğunu ortaya koymakta olduğuna, kanundaki esas amacın gerçekleşmiş olması nedeni ile sanığa verilen cezanın ertelenmesi gerektiğine,

8.Sanığın, kendisinin bulunduğu dükkanda ele geçirilen emtiaya ilişkin ikrarının mevcut olduğuna, işlediği suçu kabul ettiğine, samimi, içten beyanlarda bulunduğuna, yargı makamlarına yardımcı olduğuna ve suçunun farkında olduğuna, içinde bulunduğu durumdan memnun olmadığına, bu tavrıyla da suç işlemeye karşı mesafeli tavrını ortaya koyduğuna,

9.Sanığın adli sicil kaydının 7-8 yıldır ... olduğuna, başka herhangi bir suça da karışmadığına, ancak bu ... halinin göz ardı edildiğine, yargılama sırasında tekrar suç işlemeyeceğine dair mahkemeye açık bir kanaat verdiğine, erteleme için aranan şartların yerine geldiğine, sanık hakkındaki cezanın ertelenmemiş ya da seçenek yaptırım uygulanmamış olmasının bozma sebebi olduğuna,

10.Sanığın, Çınarlı Mahallesi Şehit Osman Caddesi No:4/B Tekirdağ adresindeki iş yeri ile ilişiğinin bulunmadığına, diğer sanık ...'in beyanlarına itibar edilemeyeceğine,

11.Dosyada kaçak eşyaların ele geçirildiği 2 adresin bulunduğuna, sanığın Gündoğdu Mahallesinde ele geçen eşyalar bakımından sorumlu tutulabileceğine, ancak Çınarlı Mahallesinde ele geçen eşyalar bakımından sorumluluğunun bulunmadığına, zira kendisinin bu iş yeri ile ilgili herhangi bir ilişiğinin bulunmadığına, bu iş yerinin diğer sanık ...'e ait oluğuna, sanığın bozma sonrası yaptığı savunmada da bu hususa dikkat çektiğine, yapılan savunma mahkemenin gerekçeli kararında çürütülmediğine, basitçe "...'ın işletmeciliğini yaptığı..." denmek suretiyle geçiştirildiğine, sanığın Çınarlı Mahallesindeki dükkanın işletmeciliğini yaptığı iddiasının diğer sanığın ifadelerine dayandığına, sanık ...'in, sanık sıfatının yanında tanık sıfatını da haiz olduğuna, kendisinin tanıklığının ne derece güvenilir olduğunun tartışılmalı olduğuna, bu kişinin ifadelerinin güvenilmez olduğuna, zira kendisinin bu şekilde beyanda bulunmakta menfaatinin bulunduğuna, Çınarlı Mahallesinin işletmecisinin sanık ... olduğunu beyan ederek sorumluluktan kurtulmaya çalıştığına ve beraat etme çabası içerisine girdiğine,

12.AİHM'nin 12.11.2019 tarihli Adamco/Slovakya kararında benzer bir tartışma yaptığına, sanık hakkındaki mahkumiyetin; gerçeği söylemektense, lehine beyanda bulunmakta menfaati olan tanık ifadesine dayanmasını yeterli bulmadığına ve adil yargılanma hakkını ihlal ettiğini belirttiğine, (https://hudoc.echr.coe.int/tur?i=001-198389)

13.Etkin pişmanlık ödemesi için belirlenen değerin hatalı olduğuna, yine etkin pişmanlık ve kamu zararı hükümleri de her iki eylemden sorumluymuş gibi belirlendiğine, ancak bu değerlerin, sanığın sorumlu olduğu eylemden fazlasına ilişkin olduğuna ve gerçeği yansıtmamakta olduğuna, kimsenin işlediği fiilden fazlası ile cezalandırılamayacağına, fazlasını tazmine sorumlu tutulamayacağına, sanığın ekonomik olarak dolaylı şekilde etkin pişmanlık hükümlerinin dışına itilmiş olduğuna, bu konuda bedelin ... belirlenmesinin mahkemelerin görevi olduğuna, yargılama esnasında sanıkların kaç eylemden sorumlu olduğunun net bir şekilde tayin edilmediğine, ... körü bir inceleme ile tüm kaçak eşyalardan sanığın sorumlu tutma eğilimi bulunduğuna, bu şekilde sorumluluğun yanlış tayin edilmesi durumunda vatandaşların mali olarak zor durumda kaldıklarına, sorumlu olduğundan fazla çıkan değerler nedeniyle etkin pişmanlık hükmünün etkin bir şekilde uygulanamadığına, kanunun getirdiği lehe hükümlerin uygulanmasının önüne geçildiğine,

14.Eksik inceleme ile müvekkili hakkında ceza verildiğine,

15. Re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Tekirdağ (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.09.2013 tarihli ve 2013/616 Değişik İş sayılı kararı ile Çınarlı Mahallesi Şehit Osman Caddesi No:4/B Tekirdağ ve Gündoğdu Turgut Mahallesi Çiftlikönü Caddesi No: 49/A Tekirdağ adreslerinin de aralarında bulunduğu farklı adreslerde arama yapılmasına karar verilmiştir.

2.Gündoğdu Turgut Mahallesi Çiftlikönü Caddesi No: 49/A Tekirdağ adreslerinde bulunan tek bölmeden oluşan cep telefonu dükkanında yapılan aramada, sanık ...'ın hazır olduğu anlaşılmış ve tezgahın içe ... açılan çekmecelerinde 367 paket gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği görülmüştür.

3. Çınarlı Mahallesi Şehit Osman Caddesi No:4/B Tekirdağ adreslerinde yapılan aramada, sanık ...' in hazır olduğu anlaşılmış ve 335 paket gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

4.Sanık ... savunmalarında, iş yerinin sanık ...'a ait olduğunu, suç tarihinde ...'ın bazı işleri nedeniyle sıkışık olduğundan dükkana bakmasını istediğini, o gün için yevmiye vereceğini söylediğini, bu nedenle dükkana bakmayı kabul ettiğini, gelen müşterilere sigaralardan satış yaptığını, kaçak sigara olduğunu bildiğini, ancak bunu satmanın yasak olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

4.Sanık ... savunmalarında, iş yerinin sanık ...'a ait olduğunu, suç tarihinde ...'ın bazı işleri nedeniyle sıkışık olduğundan dükkana bakmasını istediğini, o gün için yevmiye vereceğini söylediğini, bu nedenle dükkana bakmayı kabul ettiğini, gelen müşterilere sigaralardan satış yaptığını, kaçak sigara olduğunu bildiğini, ancak bunu satmanın yasak olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

5.Sanık ... bozma sonrasında alınan savunmalarında, sanık ...'in bulunduğu iş yerinin kendisine ait olmadığını beyan etmiş ise de bozma öncesinde Mahkemece tespit edilen savunmasında iddianamede bahsi geçen iş yerlerinde çalıştığını, suç tarihinde 4/B'deki dükkana ...'i emaneten bıraktığını, ...'in, kendisinin yanında sürekli çalışan bir eleman olmadığını, kendisi adına burada satış yaptığını, emniyet görevlileri el koymasa parayı da kendisine verecek olduğunu, bahsi geçen kaçak sigaraları zorunluluktan dolayı sattığını, suç olduğunu bildiğini beyan ettiği görülmüştür.

6.Sanıklara, soruşturma aşamasında etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmadığı anlaşılmış, bozma sonrasında ise suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı ... Hazinesine ödediği takdirde cezada yapılacak indirimin "yarı oranında" olacağının bildirilmesi gerekirken, "1/3" oranında indirim yapılacağının belirtildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların eyleminin 11.04.2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun' un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaletiyle aynı maddenin beşinci ve onuncu fıkraları kapsamında bulunduğu nazara alınarak suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaletiyle aynı maddenin beşinci, onuncu ve yirmiikinci (10.12.2022 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 ... maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının '' yirmiüçüncü '' fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek) fıkraları somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken karma uygulama yapılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre ise;

Kabule göre ise;

Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kanun' un 5 ... maddesinin ikinci fıkrasının ''Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı ... Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz'' hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin ikinci fıkrasında yapılan değişiklik uyarınca

kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında ''...Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır'...' düzenlemesinin getirildiği cihetle, soruşturma aşamasında kendilerine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanıklar hakkında, mahkemece suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı ... Hazinesine ödedikleri takdirde cezada yapılacak indirimin "yarı oranında" olacağının bildirilmesi gerekirken, indirim oranının 1/3 olarak gösterilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2020/349 Esas, 2021/580 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafiinin ve sanık ... hakkındaki mahkûmiyet kararı ile sınırlı olmak üzere katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2023 tarihinde karar verildi.

Yazı. İşl. Müd. Y.

T.Ö.
Yargıtay — Esas No: 2012/13401, Karar No: 2013/4585, Tarih: 27.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/13401 E.  ,  2013/4585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-b maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İstanbul 3 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulu'nun 15.06.1998 tarih ve 8354 sayılı kararıyla koruma altına alınan, İstanbul İli, Üsküdar İlçesi, Kandilli Mahallesi, Mezarlık Sokak, 163 pafta, 946 ada, 8 parselde yer alan 17 adet ağacın, sanık tarafından budanarak ağaçlara zarar verildiğinden bahisle, sanık hakkında kamu davası açıldığı, dosya içerisinde mevcut, ziraat ve orman mühendisleri bilirkişi kurulunun 26.05.2009 tarihli raporuna göre, iğne yapraklı ağaçların büyüdükçe ve yaşlandıkça en alt dallarının kendiliğinden kuruduğunu, bu duruma ormancılık literatüründe doğal budama dendiğini, doğal budamaya uğramış kuruyan ağaç dallarının budanmasının ağacın hayatiyetine zarar vermeyeceği bildirilmiş ise de, Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Yüksek Kurulu'nun 05.11.1999 tarih ve 666 sayılı ilke kararına göre, koruma altında bulunan ve güzellik açısından plastik değerde bir görünüme sahip olan veya doğal görünümden esaslı şekilde sapma göstererek dikkat çekici biçimler (çatal, şamdan, kıvrık, yatay vb.) kazanmış olması nedeniyle koruma altına alınan ağaçların, yaşlanmış veya hastalanmış olanlarının ilgili kuruluşlarca hazırlanacak teknik raporlar doğrultusunda, Koruma Kurulu tarafından alınacak karar uyarınca, kaldırılarak yenisinin dikilebileceği, bunun dışında söz konusu ağaçlar hakkında, yapılacak fiziki müdahalelere izin verilmeyeceğinin karara bağlandığı, sanığın, bu şekilde koruma altına alınan ağaçların dallarını, Koruma Kurulu'ndan izin almaksızın budaması karşısında mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, kendi içinde çelişkili bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2527, Karar No: 2011/3022, Tarih: 16.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/2527 E.  ,  2011/3022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 09.07.2007 gün ve 2007/206 Esas, 2007/515 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

CMK.nun 237, 238/2 ve 260. maddeleri gereğince suçtan zarar gören ve 17.04.2007 tarihli duruşmada sanık hakkında şikâyetçi olup davaya katılmak isteyip istemediği sorulmayan müşteki ... ile aynı oturumdaki katılma talebi karara bağlanmamış bulunan mağdure vekilinin kanun yoluna başvurma haklarının bulunduğu nazara alınarak; yokluklarında verilen hükmün müştekiye ve mağdure vekiline tebliğinin gerektiği, ancak dosyada tebligat yapıldığına dair belgeye rastlanmadığı anlaşıldığından varsa eklenmesi, aksi takdirde anılan tebligat noksanlıklarının giderilerek, alındı belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz dilekçelerinin eklenmesinden sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3366, Karar No: 2009/7399, Tarih: 28.09.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3366 E.  ,  2009/7399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay uygulamalarına göre dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, genel idari giderleri, bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesine ekli ayrıntılı masraf çizelgesi içerisinde yer alan bağ (üzüm) ürününün üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2- Kıymet Takdir Komisyonu raporunda enkaz mal sahibine bırakıldığına göre, bulunan kamulaştırma değerinden ağaçların enkaz değerinin düşülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 28.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14671, Karar No: 2016/17264, Tarih: 20.12.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/14671 E.  ,  2016/17264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin hükmü vekalet ücreti yönünden temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Kamu davasına katılma üzerine, vekili bulunan katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesinin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücretinin mahkum olan sanığa yükletilmesine karar verilmesi gerekirken dilekçe yazım ücretine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasının katılana dilekçe yazım ücreti verilmesine ilişkin paragrafında yer alan “dilekçe yazım ücreti olan 300,00 TL'nin” ibaresinin çıkarılarak yerine “maktu vekalet ücreti olan 1.500,00 TL'nin” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/31367, Karar No: 2019/11219, Tarih: 16.09.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/31367 E.  ,  2019/11219 K.**

**"İçtihat Metni"**

6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkındaki Kanun’a aykırılık eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında, anılan Kanun'un 24. maddesi uyarınca 50.000,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair ... Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün 20/11/2018 tarihli ve 82084098-663.99 - E.367 sayılı idarî para cezası kararına yönelik başvurunun reddine dair Niğde Sulh Ceza Hakimliğinin 13/03/2019 tarihli ve 2018/4122 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Aksaray 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 02/04/2019 tarihli ve 2019/884 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 05/07/2019 gün ve 2019/10001 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/07/2019 ve KYB. 2019/74114 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, muteriz hakkında düzenlenen 20/11/2018 tarihli idari para cezası yaptırım kararı tutanağında, idari yaptırım nedeni kabahatli eczacının reçete yönlendirmesi yaptığının tespit edilmesi olarak belirtilmiş ve aynı Kanun'un 24. maddesi gereğince de ilgili para cezası tesis edilmişse de 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 25. maddesinde yer alan " İdari yaptırım kararına ilişkin tutanakta;

a) Hakkında idari yaptırım kararı verilen kişinin kimlik ve adresi,

b) İdari yaptırım kararı verilmesini gerektiren kabahat fiili,

c) Bu fiilin işlendiğini ispata yarayacak bütün deliller,

d) Karar tarihi ve kararı veren kamu görevlilerinin kimliği,

a) Hakkında idari yaptırım kararı verilen kişinin kimlik ve adresi,

b) İdari yaptırım kararı verilmesini gerektiren kabahat fiili,

c) Bu fiilin işlendiğini ispata yarayacak bütün deliller,

d) Karar tarihi ve kararı veren kamu görevlilerinin kimliği,

Açık bir şekilde yazılır. Tutanakta, ayrıca kabahati oluşturan fiil, işlendiği yer ve zaman gösterilerek açıklanır. " şeklinde bir düzenlemenin bulunduğu, mezkur yaptırım kararı tutanağında ise kabahati oluşturan fiil kanunda açıklandığı şekilde denetime esas olacak bir biçimde açıklanmadan sadece içeriği belli olmayan bir takım soruşturma raporlarından bahsetmekle yetinilerek reçete yönlendirmesi yapıldığının tespit edildiğinin belirtilmesi, bu anlamda 6197 sayılı Kanun'un içeriği incelendiğinde de 24/2. maddesinde “Eczacılar, kendilerine reçete gönderilmesine yönelik olarak her ne şekilde olursa olsun, kurumlar, hekimler, diğer sağlık kurum ve kuruluşları veya üçüncü şahıslar ile açık veya gizli iş birliği yapamaz, simsar, kurye elemanı ve benzeri yönlendirici personel bulunduramaz, reçete toplama veya yönlendirme yapamaz, bu yollarla gelen reçeteleri kabul edemez. ” hükmünün bulunduğu, madde metninde belirtilen reçete yönlendirme işleminin tek başına işlenemeyeceği, kabahatin oluşması için kabahatliye reçete yönlendiren ikinci bir şahsın da bulunması gerektiği, dolayısıyla kabahatli eczacıya kim tarafından ve ne şekilde reçete yönlendirmesi yapıldığının idari yaptırım kararında kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirtilmesi gerektiği, kaldı ki kabahatlinin ilçede tek eczacı olduğunu belirtmesi karşısında bu konuda da hakimlikçe bir araştırma yapılmadığı, bu hususta yapılacak gerekli araştırmanın sonucunda, eğer kabahatlinin sahibi bulunduğu eczanenin ilçedeki tek eczane olduğu anlaşılırsa bu anlamda kabahatlinin reçete sevki konusunda ilçede bulunan her hangi bir kişi veya kurumla anlaşmasının hayatın olağan akışına da aykırı olacağı,

2-Kabahatli eczacının ihlal ettiği iddia edilen 6197 sayılı Kanun'un 24. maddesinde, fiili gerçekleştiren eczacı ile aracı kişi veya kuruluşa beş bin Türk lirasından elli bin Türk lirasına kadar idari para cezası verileceğinin belirtildiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 3. maddesi uyarınca ise cezaların fiilin ağırlığıyla orantılı olması gerektiği nazara alındığında, anılan idari yaptırım kararında adı geçen eczacıya hangi gerekçeyle üst sınırdan idari para cezası tesis edildiği belirtilmediği gibi itirazı inceleyen hakimlikçe de ilgili cezanın orantılı olup olmadığı kabahatliye sevk edildiği iddia edilen reçetelerde mevcut ilaçların piyasa değeri ve kar marjı gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yapılarak tetkik edilerek denetlenmediği anlaşılmakla,

İtirazın bu yönlerden kabulüne karar vermek gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,

Gereği görüşülüp düşünüldü: