muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/963, Karar No: 2015/2647, Tarih: 18.11.2015

O halde; mahkemece yeniden yapılacak keşifte, öncelikle kesinleşen orman kadastrosuna ait çalışma tutanakları getirtilmeli, orman mühendisi bilirkişi tarafından, orman kadastro haritası ile kadastro paftası ölçekleri denkleştirilerek, sağlıklı biçimde zemine uygulanıp, değişik açı ve uzaklıkta en az 5 ya da 6 orman sınır noktası gösterilecek biçimde, çekişmeli taşınmazın tahdit hattına göre konumu belirlenmeli, daha sonra dava konusu taşınmaz ve etrafını gösterir ve ilk defa o yerde grafik ya da fotogrametri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasının orijinal fotokopi örneği ile en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ve dava tarihinden 15 - 20 yıl önce çekilmiş steroskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden istenerek, bu belgeler dava konusu taşınmazlar ile çevresine uygulanıp, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar steroskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazın niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü, orman ya da 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesinde ifade edilen orman içi açıklık olup olmadığı belirlenmeli, komşu parsellere ait kadastro tesbit tutanakları, dayanağı kayıt ve belgeler; tescil davasına konu olanlar varsa dava dosyaları da getirtilmeli, taşınmaz en eski tarihli resmî belgelerde orman sayılan yerlerden ise orman kadastro sınırının dışında bırakılma tarihi ile dava tarihi arasında 20 yıl geçip geçmediği belirlenmeli, taşınmazın kuzey sınırında orman parseli bulunması nedeniyle Orman Yönetimi kanunî hasım olarak davaya dahil edilmeli, bu şekilde toplanacak deliller çerçevesinde karar verilmelidir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek kararın süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 713/1. maddesi uyarınca tapusuz taşınmazın tapu siciline tescili istemine ilişkindir.

Davacı, İncirdere Köyü Köyiçi mevkiinde kaîn, içinde iki katlı ahşap ev, ahır bulunan ve sınırları orman, yol ve taşlık olan ve tapu siciline kayıtlı bulunmayan taşınmazı, 06.08.1990 tarihli harici satış senedi ile aldığından, eklemeli kazandırıcı zamanaşımı iddiasına dayalı olarak tapu siciline tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu ve zilyetlikle kazanılamayacağından davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın üzerine ev, ahır, garaj yapılmasının 3402 sayılı Kanunun 17. maddesinin aradığı imar ihya şartlarını oluşturmadığı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin verilen karar; davacı vekilinin temyizi üzerine, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde yer alan nedenlerle bozulmuş, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın üzerine ev, ahır, garaj yapılmasının 3402 sayılı Kanunun 17. maddesinin aradığı imar ihya şartlarını oluşturmadığı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin verilen karar; davacı vekilinin temyizi üzerine, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde yer alan nedenlerle bozulmuş, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, dava konusu taşınmaza ilişkin orman ve zilyetlik araştırması yapılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Hukuk Genel Kurulunda işin esasına girilmeden önce davada taraf teşkilinin sağlanıp sağlanmadığı hususu önsorun olarak ele alınıp, incelenmiştir.

Bilindiği üzere, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla taşınmaz edinilmesi 4721 sayılı Türk Medeni Kanun’un 713. (önceki Türk Kanunu Medeni’sinin 639.) maddesinde düzenlenmiştir. Tapuda kayıtlı olmayan bir taşınmazı fasılasız ve nizasız 20 sene müddetle malik sıfatı ile elinde bulunduran ve zilyedi olan kişi, taşınmazın kendi mülkü olmak üzere adına tescilini talep edebilir.

Tapuda kayıtlı olmayan taşınmazlarda, Türk Medeni Kanunu’nun 713.maddesinin koyduğu 20 senelik süre taşınmazın mülkiyetinin kazanılması içindir. Kanunun öngördüğü koşullara sahip olan kişinin tescil talebinde bulunabilmesinin, hakkın doğmuş olması koşuluna bağlı olduğu şüphesizdir. Kişinin talebi üzerine mahkemece yapılacak işlem, koşulların mevcut olduğunun tespiti halinde, tescile karar vermekten ibarettir.

Bu noktada, tescil kararının hukuki niteliği konusunda kanunlarımızda açık hüküm bulunmamaktadır.

Anayasanın 35. maddesine göre; mahkemelerce verilen tescil kararı ile yasal olarak korunmakta olan eylemli durumu gösteren zilyetlik, mülkiyet hakkına dönüşmekte ve anayasal olarak temel insan hakkı niteliği ile korunmaktadır.

Diğer yandan mülkiyet hakkı ayni bir hak olup, tapu kütüğüne tescili gerekir. Taşınmaz mallardaki mülkiyet hakkı kural olarak tescille doğar (TMK.m.705/1, 1008/1).

O halde, kazandırıcı zamanaşımı koşullarının oluşması ile taşınmaz üzerindeki zilyetlik kendiliğinden mülkiyet hakkına dönüşmeyip; zilyet yararına "tescili talep hakkı" doğmaktadır. Bu husus Medeni Kanun'un 713/1.maddesinde zilyedin tescil talebinde bulunabileceği şeklinde ifade edilmiştir. Bu nedenle, hakimin tescil kararı ile yeni bir hukuki durum ortaya çıkar ve bu karar kesinleştiği tarihten ileriye yönelik olarak sonuç doğurur.

Hemen ifade etmek gerekir ki; tapuda kayıtlı olmayan taşınmazların zamanaşımına dayanılarak kazanılabilmesi için iktisap koşullarının da elverişli olması gerekir. Başka bir anlatımla, zamanaşımı ile kazanmaya konu teşkil eden taşınmazın özel mülkiyet kurmaya elverişli olması ve zamanaşımı ile kazanılmasını yasaklayan bir kanun hükmünün bulunmaması, taşınmazın kanunlar uyarınca Devlete kalan taşınmazlardan olmaması gerekir.

Hemen ifade etmek gerekir ki; tapuda kayıtlı olmayan taşınmazların zamanaşımına dayanılarak kazanılabilmesi için iktisap koşullarının da elverişli olması gerekir. Başka bir anlatımla, zamanaşımı ile kazanmaya konu teşkil eden taşınmazın özel mülkiyet kurmaya elverişli olması ve zamanaşımı ile kazanılmasını yasaklayan bir kanun hükmünün bulunmaması, taşınmazın kanunlar uyarınca Devlete kalan taşınmazlardan olmaması gerekir.

3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 18/2.maddesine göre; orta malları, hizmet malları, ormanlar ve devletin hüküm ve tasarrufu altında olup da bir kamu hizmetine tahsis edilen yerler ile kanunlar uyarınca Devlete kalan taşınmaz mallar tapuda kayıtlı olsun veya olmasın kazandırıcı zamanaşımı yoluyla kazanılamaz.

Burada, kazanılması mümkün olmayan yerlerin tescilinin dava edilmesi ve hakkın kötüye kullanılması yoluyla özel kişilerin mülkiyetine geçmesi ihtimali söz konusudur. İşte bu nedenle, tescil davasında Hazine ve ilgili kamu tüzel kişilerinin davalı mevkiinde bulunması, Yasanın amir hükmü gereğidir (TMK m713/3).

743 sayılı Türk Kanunu Medeni’sinin ilk halinde, ilan mecburiyeti ve Hazine ile ilgili diğer kamu tüzel kişilerinin zorunlu hasım olarak davada davalı mevkiinde bulunmasına dair bir hüküm bulunmayıp, tescil davaları bir çekişmesiz yargı faaliyeti olarak görülmekteydi. Ancak uygulamada bunun bir çok sakıncalarının görülmesi üzerine bu kuralın değiştirilmesi yoluna gidilmiştir.

743 sayılı Türk Kanunu Medeni’sinin ilk halinde, ilan mecburiyeti ve Hazine ile ilgili diğer kamu tüzel kişilerinin zorunlu hasım olarak davada davalı mevkiinde bulunmasına dair bir hüküm bulunmayıp, tescil davaları bir çekişmesiz yargı faaliyeti olarak görülmekteydi. Ancak uygulamada bunun bir çok sakıncalarının görülmesi üzerine bu kuralın değiştirilmesi yoluna gidilmiştir.

743 sayılı Türk Kanunu Medeni’sinin 639. maddesini değiştiren 6333 sayılı Kanunun Gerekçesinde ve Türkiye Büyük Millet Meclisi Adalet Encümenin Mazbatasında özetle; “İsviçre gibi arazi kadastrosunu hemen hemen tamamlamış bir memlekette dahi, olağanüstü zamanaşımına dayanılarak yapılacak bir tescilin ancak ilandan sonra mümkün olacağı kabul edildiği halde, bizde ilan keyfiyetinin zorunlu olmamasının ve mahkemenin gördüğü işin çekişmesiz yargı niteliğinde kabul edilerek davaların hasımsız olarak görülmesinin bir çok haksız tescillere sebebiyet vermekte olduğu, bazılarında aradan zaman geçtikten sonra iptal davaları açılmakta olduğu, bunun ise hem davaların çoğalmasını ve hem de vatandaşların haklarını almaları için gereksiz külfetlere katlanmasını gerektirdiğinin yaşanan bir gerçek olduğu, bilhassa son zamanlarda teknik gelişme ile birlikte arazi kıymetlerinin yükselmesi sonucu gerek özel zilyetler, gerekse Devlet aleyhine vaki kazanımlarda daha birçok suiistimallerin yaşanması ihtimalini arttırdığı, nitekim Hazineye ait çok geniş arazilerin bazı kimseler lehine tescil edildikleri, yürürlükteki kanunların o memleketin sosyal ve ekonomik ihtiyaçlarını karşılamak ve bu sahadaki gelişmelere ayak uydurmak mecburiyetinde olduğu hususu göz önünde tutulduğunda, bu davaların hasımlı açılması gerektiği sonucuna varılmaktadır. Hasmın kim olacağı konusunda ise; Ülkemizde henüz kadastronun tamamlanamadığı Devletin çeşitli yollarla kazandığı, özel mülkiyet konusuna giren taşınmazların henüz tapuya bağlanmadığı, imar ve ihyaya müsait oldukça çok toprak bulunduğu, öte yandan kazanılması mümkün olmayan yerlerin de tescilinin dava edilmesi tehlikesi bulunduğu düşünüldüğünde; ancak, Hazinenin zorunlu olarak hasım gösterilmesi durumunda haksız iktisaplar önlenecek ve bu şekilde Devlet ve dolayısıyla milletin tümüne ait olan haklar korunabilecektir. Ne var ki, sadece Hazinenin hasım olarak gösterilmesi bu sıkıntılı durumu aşmaya yetmeyebilir. Bu nedenle o yerle ilgili belediye, köy, orman idaresi gibi diğer kamu tüzel kişilerinin de zorunlu olarak hasım gösterilmesi gerekir. Ayrıca bu tür davalarda sadece tanık ve bilirkişi sözleri ile sonuca gidilmesi yerine, suiistimallerin önlenmesi için taşınmazların harita veya ölçekli krokilere bağlanması gerekir” denilmekle; bu davalar diğer hukuk davalarından ayrı bir şekilde değerlendirilerek, tescil davalarına bir “kamusal nitelik” tanınmıştır.

Öyle ki, kamunun yararının özel kişilerin yararına üstün tutulması ilkesinin uygulama alanı kapsamında olduğu sonucuna varılan tescil davalarında, kamuya ait olması gereken ve zilyetlikle kazanılamayacak taşınmazların, hakkın kötüye kullanılması yoluyla özel kişilerin eline geçmesi önlenmek istenmiş ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713.maddesine de aynen alınan 743 sayılı Türk Kanunu Medeni’sinin 639. maddesi, yukarıda açıklanan ilkeler ışığında değiştirilmiştir.

Şu hale göre, tescil davalarının kamu düzenini ilgilendirmesi ve kanun koyucu tarafından da benimsenen kamusal ağırlığı nedeni ile; davanın önce Hazine ve Köy tüzel kişiliğine, varsa diğer ilgili kamu tüzel kişilerine karşı yöneltilmesi gerekir.

Tescil davasının kamusal niteliği gereğince hakim, yasal hasım durumundaki Hazine ve köy tüzel kişiliği ile varsa ilgili kamu tüzel kişiliğini kendiliğinden davaya dahil ederek, taraf teşkilini sağlamak zorundadır.

Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2007 gün ve E:2007/8, K:2007/58; 28.10.1998 gün ve E:1998/8-750, K:1998/776 sayılı kararlarında da aynı ilke benimsenmiştir.

Somut olayda, dava dilekçesinde yalnızca Hazineye husumet yöneltilmiş, ancak köy tüzelkişiliği ile Orman Yönetimine ise husumet yöneltilmemiş, Hâkim tarafından da kendiliğinden davaya dahil edilmeleri sağlanmamıştır. Taraf teşkilinin sağlanması dava şartlarından olup, şart gerçekleşmeden davanın esası incelenemeyeceğinden, öncelikle davalı Hazinenin yanında, husumetin köy tüzelkişiliği ve Orman Yönetimine yaygınlaştırılması gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan tahkikat aşamasına geçilerek davanın esası hakkında hüküm kurulması doğru değildir.

O halde, yukarıda açıklandığı üzere, yerel mahkeme direnme kararının taraf teşkilinin sağlanmasına ilişkin değişik gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda açıklanan değişik nedenlerden dolayı sair hususlar incelenmeksizin usulden BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 18.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6694, Karar No: 2019/26, Tarih: 14.01.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/6694 E.  ,  2019/26 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; tazminatlar, vekalet ücreti ve harçlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle boşanmanın fer'i niteliğinde bulunan tazminatların kabulü veya reddi halinde ayrıca vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin anlaşılmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yargıtay bozma ilamı ile mahkemece verilen hüküm sadece maddi, manevi tazminat yönünden bozulmuş, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümler onanmıştır. Bu nedenle, mahkemece verilen hüküm boşanma, velayet, kişisel ilişki, iştirak nafakası, ziynet eşyalarının iadesi, mal rejiminin tasfiyesi, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden kesinleşmiştir. Kesinleşen konularda yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken mahkemece bu durum gözetilmeden vekalet ücretine hükmedilerek kesinleşen konularda yeniden hüküm kurulması doğru olmamıştır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m.438-7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple hüküm fıkrasının (5.) bendinin hükümden çıkarılmasına, hükmün düzeltilmiş şekliyle ve 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.01.2019(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/7726, Karar No: 2014/16556, Tarih: 31.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7726 E.  ,  2014/16556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/03/2014 tarih ve 2011/226-2014/66 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin dava dışı ... Ticaret Ltd. Şti. ile aralarındaki sözlşeme gereğince, bu şirket tarafından işletilmekte olan... İlköğretim Okulu'nun öğrenci ve çalışanlarının taşınması işini yaptığını, 44.000,00 TL alacağının tahsili amacıyla anılan şirket aleyhine başlatılan takipte gerçekleştirilen haciz işlemi sırasında davalı şirket yetkilisi tarafından, işletmenin dava dışı şirketten 02.03.2011 tarihli devir sözleşmesi ile devralındığının belirtildiğini, davalı şirket yetkilisinin ve çalışanlarının devreden şirkette çalışmakta olduklarını, ayrıca okul öğrencilerinin de aynı olduğunu, devreden şirketin takip dosyasındaki borcu ödemekten kurtulma amacı taşıdığını ileri sürerek, 818 sayılı BK 179. maddesi gereğince dava dışı şirketin, takip dosyası borcundan müteselsilen sorumlu olduğunun tespitine, 45.053,43 TL'nin (dosya borcu) davalıdan tahsiline, davalının hak ediş alacakları üzerinde ihtiyati haciz kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin dava dışı borçlu şirketi devralmadığını ve borçlu şirketin devamı niteliğinde olmadığını, devir sözlşemesinin resmi kurumlar nezdinde ruhsat devri için gerekli ve zaruri bir işlem olduğunu, devir iradesi taşımadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı şirket ile dava dışı borçlu şirket arasında devir sözleşmesi yapıldığı, ancak devrolunan ticari işletmenin borçlarının devrin alacaklılara ihbarı veya gazetelerde ilanından itibaren devralana geçeceği, somut olayda böyle bir ihbar ya da ilanın yapılmadığı, n bu nedenle ticari işletmenin borçlarının devralana geçmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, davalı şirket ile dava dışı borçlu şirket arasında devir sözleşmesi yapıldığı, ancak devrolunan ticari işletmenin borçlarının devrin alacaklılara ihbarı veya gazetelerde ilanından itibaren devralana geçeceği, somut olayda böyle bir ihbar ya da ilanın yapılmadığı, n bu nedenle ticari işletmenin borçlarının devralana geçmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalı ile dava dışı ... Ticaret Limited Şirketi arasında düzenlenen sözleşme ile sadece sözleşmede gösterilen adreste bulunan ... Okulu'nun bilumum demirbaşlarının kullanım hakkı ile birlikte davalıya devrildilmiş bulunmasına, aynı sözleşmede devir tarihine kadar olan ve bundan sonra doğacak ve vadesi gelmemiş olan tüm mali borçların devredenin uhdesinde bırakılmasının kararlaştırılmış olması nedeniyle 818 sayılı BK 179. maddesi gereğince işletme devrinin bulunmamasına ve bu nedenle de işletmenin borçlarından davalının sorumlu tutulamayacak olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 31/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6243, Karar No: 2011/7680, Tarih: 27.06.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/6243 E.  ,  2011/7680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Adana 4. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 14.04.2010 gün ve 256-231 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili ve davacı ... Belediyesi vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

İlgisi yönünden 4912 ada 1 parsel sayılı taşınmazın imar uygulaması ile kapanarak 4910 ada 3 ve 4916 ada 2 parsel olduğu bildirildiğinden bu parsellere ait imar işleminin halen ayakta olup, olmadığının merciinden sorularak kayıtların tedavülleri ile birlikte evraka eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/880, Karar No: 2017/6867, Tarih: 26.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/880 E.  ,  2017/6867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan 24/11/2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, tayin olunan 26/06/2017 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacı vekiliile karşı taraftan davalı vekili geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili Sitede bulunan 280 adet konutun davalı tarafından yapılarak gayrimenkul sahiplerine satıldığını, müvekkili siteyi oluşturan parsellerin bir kısmının halen tarafından 750 konut yapımı için başlatılmışken, yapılan konut sayısının toplam 280 adette kaldığını ve halen bu sayıda konutun mevcut olduğunu, çok büyük bir alanın bakımı, tesisat ve makine onarımlarının 280 malikinin katılımı ile sağlanan site bütçesinden karşılandığını, oysa daval ayına kadar özellikle, sosyal tesisler ve diğer giderlere katılırken, bu tarihten sonra ekonomik olarak zor durumda olduğundan bahisle ortak giderlere katılmadığını, burada toplam 750 konut için yapılan alt yapının sürekliliği ve çalışır halde olmasını sağlamak için yapılan tüm giderlerin site bütçesinden karşılandığını, bunun da 280 konutun malikine çok fahiş bir site aidatı faturası çıkardığını, 280 konut malikinin 750 konut için yapılan sosyal tesis, alt yapı, arıtma tesisi gibi yerlerin tüm bakım ve onarımlarını karşılamak zorunda bırakıldığını, henüz yapmadığı diğer 470 konutu yaptığında, alt yapısı sorunsuz ve mükemmel bir site diye pazarlamasının kaçınılmaz bir gerçek olduğunu, müvekkili kasaba yönetiminin sosyal tesisler, alt yapı ve arıtma tesisi vb.yerlerin giderleri, bakım ve onarımları için 280 konut maliki adına 2009 yılı için toplam 1.771.694,52 TL ödeme yaptığını, tüm proje için yapılan bu ödemenin mevcut yönetime ve site sakinlerine ağır bir külfet getirdiğini, müvekkili tarafından sayılı dosyasından alınan 28/10/2010 tarihli bilirkişi raporundaplanı 750 adet konuta göre yapılmış yol, su, elektrik gibi altyapısı tamamlanmış ve donatı alanları da proje bütününe ayrılmış olup, binaların inşaatlarının tamamlanmış olduğu, sitenin mevcut tesislerinin bakım, onarım, güvenlik ve idaresinde toplam 72 personelin çalıştığı, 280 konutun site aidatlarından oluşan bütçesinin 1/3 ünün ortak giderlerden kaynaklandığı,

güvenlik elemanlarının sayısının sitenin sınırlarının büyüklüğünden dolayı gerekli ve zorunlu olduğu, sokaklarda yangın söndürme, bahçelerde sulama tesisatlarının bulunduğu, dolayısıyla bunların bakım ve onarım giderlerinin site bütçesinden karşılandığı, sitenin tüm sosyal tesislerinin, alt yapısının, arıtma tesisinin, elektrik tesisatının, trafoların, idari bölüm binaları ve yerleşkelerin, yemekhanenin, ambulans yerlerinin, teknik birim alanlarının 750 konut projesi için elverişli olduğunun tespit edildiği ve tesis edilen trafo dağıtım merkezleri, mekanik sistemler, ortak alanlar, alt yapı tesisleri ve idari binaların 750 konutluk projenin bütünü için planlandığını, bu durumda müvekkili site yönetiminin davalıya ait olan parseller için de alt yapı tesisat vs giderlerinin tümünü karşılamak zorunda kaldığının tespit edildiğini belirterek, şimdilik 50.000,00 TL nin dava tarihinden itibaren işletilecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan alınarak müvekkiline verilmesine karar verilmesi istenilmiş, mahkemece; Kasaba sitesinin alt yapı tesisleri 750 konuta hizmet verecek şekilde projelendirilip imal edilmiş ise de halen iskan olunan 280 konut sahibi tarafından kullanıldığı, sitede ikamet eden 280 konut malikine kendi kullanımları dışında ekstra bir mali külfet getirmediği, bazı sokak aydınlatmalarından davalının maliki olduğu boş parsellerin de faydalandığı ancak, bu kısımlar için yapılan aydınlatma giderinin ihmal edilebilecek seviyede olduğu gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, site ortak giderlerine katılım payı nedeniyle alacak istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtaydaki duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir edilen 1.480.00.- TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 26/09/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.