muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/24055, Karar No: 2025/6346, Tarih: 03.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/24055 E.  ,  2025/6346 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/848 E., 2022/739 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/177 E., 2021/174 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeğide nazara alınmalıdır;

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13523, Karar No: 2012/6361, Tarih: 05.04.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/13523 E.  ,  2012/6361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın feshedildiğini belirterek müvekkilinin işe iadesine ve yasal haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, şirket tarafından 04.12.2009 tarihinde davacının da içinde bulunduğu mevcut güvenlik kadrosu ile bir toplantı yapıldığını, güvenlik hizmetlerinin firmadan hizmet satın alınmak sureti ile dışarıdan temin edileceği bilgisinin verildiğini ve kendilerinin tüm haklarının şirket tarafından ödeneceğini, kabul ederlerse ... şirketinde yine aynı şartlarda gerek müvekkil şirket tesislerinde gerekse Securitas'ın başka projelerinde çalışabilme imkanlarının olduğunun kendilerine anlatıldığını, geçerli ve haklı nedenlerle iş sözleşmesinin feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı şirket yönetim kurulunun aldığı kararda işyeri bünyesinde tahsis edilmiş özel güvenlik kadrosunun düzeltilmesine ve yeniden belirlenmesine karar verildiği, bu karara neden varıldığı ve gerekçelerinin açıkça belirtilmediği, işverenin aldığı işletmesel kararın bir gerekçesi yoksa kararın keyfi olarak alındığını gösterdiği, özel bir güvenlik şirketine yaptırılan risk analiz raporunun işletmesel kararın haklı olduğu sonucunu doğurmayacağı, işi taşerona vermeden de risk analizi yaptırılabileceği, güvenlik zaafının tespit edilmesi için taşerona verilmesinin ve bu konuda işletmesel karar alınmasının haklı gerekçesi olamayacağı, her işyerinde az veya çok güvenlik zaafı bulunabileceği, o zaman her işyerinin güvenlik işinin taşerona verilmesi gerekeceği, zafiyetlerinin taşerona vermeden de giderilebileceği, bunlara rağmen iş taşerona verilebileceği, ancak çalıştırılan işçilerin iş güvencesi tazminatlarının ödenmesi gerekeceği, davalı işverenin işletmesel kararının geçerli bir nedene dayanmadığı, kararın keyfi olarak alındığı, feshin kaçınılmazlığı ve son çare olması ilkelerine uyulmadığı, davalı delillerinin hizmet akdinin geçerli nedenle feshi kanıtlamaya yeterli olmadığı, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle işe iadeye karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, güvenlik görevlisi olarak çalışmakta olan davacının iş sözleşmesi, şirket yönetim kurulunun aldığı karar çerçevesinde, şirketle ilgili güvenliğin, özel güvenlik şirketlerinden hizmet satın almak yolu ile sağlanmasına karar gereğince şirket bünyesindeki mevcut özel güvenlik biriminin kapatılmasına karar verilmesi nedeniyle feshedilmiştir. Davalı vekili tarafından bu yöndeki yönetim kurulu kararı, dayanağında yer alan güvenlik raporları ile güvenlik işi hizmet alımına dair dava dışı firma ile davalı arasında imzalanmış sözleşme de sunulmuştur.

Dosya içeriğine göre, davalı işveren girişim özgürlüğü kapsamında yardımcı hizmet niteliğindeki güvenlik hizmetini alt işveren uygulaması ile dışarıdan satın alma kararı almış ve güvenlik görevlisi olan işçinin iş sözleşmesini feshetmiştir. Davalı işveren güvenlik hizmetini satın aldığına dair alt işveren uygulaması ile ilgili kayıtları sunmuştur. Alınan karar işletmesel bir karardır. Bu kararın hatalı olması, bu karara neden varıldığının ve gerekçesinin açıkça belirtilmemesi, feshi geçersiz kılmaz. Bu yönde bir değerlendirme yerindelik denetimi olur ki, işletmesel karar yerindelik denetimine tabi tutulamaz.

Güvenlik hizmetinin alt işverene uygulaması ile dışarıdan satın alması nedeni ile bu bölümde çalışan işçilerin istihdam fazlası olacağı açıktır. Bu kararın uygulandığı da sabittir. Bu durumda istihdam fazlası davacının davalı işverenin diğer bölümlerinde veya başka bir işyerinde değerlendirme imkanının da bulunmadığı dosya kapsamından ve benzer nitelikli dosya kapsamlarından anlaşıldığından dolayı davanın reddi gerektiği halde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1-Mhkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 35,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 05.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20368, Karar No: 2019/34353, Tarih: 11.09.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/20368 E.  ,  2019/34353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tarihinde yolcu otobüsünün bagaj kısmında sanığın nüfus cüzdanının bulunduğu karton kutu içerisinde 970 paket sigara ele geçirildiği anlaşılmakla, sanığın tüm aşamalarda suçlamayı reddetmesi ve davaya konu sigaraların sanıkta yakalanmaması karşısında maddi gerçeğin tespiti için, emanet olarak verilen paketin alındığı yazıhanede çalışan kişinin tespit edilerek bu kolinin sanık tarafından verilip verilmediğinin araştırılması, sanığın kaybolduğunu iddia ettiği nüfus cüzdanına ilişkin kolluğa her hangi bir şikayetinin olup olmadığının sorulması, Cumhuriyet Savcılığında ifadesi alınan zabıt mümzisi ... ve otobüste muavin olarak çalışan ...'nın da dinlenmesinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre ise;

1. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

TCK'nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin l. fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. Dava konusu kaçak eşyaların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarlarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4476, Karar No: 2012/10122, Tarih: 17.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/4476 E.  ,  2012/10122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca göl mutlak koruma alanındaki taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21996, Karar No: 2017/10015, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/21996 E.  ,  2017/10015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11500, Karar No: 2013/9211, Tarih: 29.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/11500 E.  ,  2013/9211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Pendik 1.Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... 'in, adı, soyadı ve baba adı dışındaki tüm kimlik bilgilerinin gerekçeli karar başlığında yanlış yazılması, yerinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Suçun işlendiği 26.02.2005 tarihi ile inceleme tarihi arasında sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCY'nin 492/7. maddesinde öngörülen cezanın tür ve süresine göre aynı Yasa'nın 102/4, 104/2. maddelerinde yazılı 7 yıl 6 aylık sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları ve kısmen tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 29.04.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10182, Karar No: 2014/10034, Tarih: 26.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2012/10182 E.  ,  2014/10034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2012

NUMARASI : 2008/194-2012/60

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar ve davalı H.. K.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü-işleteni ve trafik sigorta şirketi oldukları aracın, 15.10.2007 tarihinde neden olduğu trafik kazası sonucunda müvekkillerinin mirasbırakanı olan Zülküf Kılıç'ın yaşamını yitirdiğini belirterek ölenin anne ve babası olan davacılar için 5.000,00'er TL maddi ve 15.000,00'er TL manevi, ölenin kardeşleri olan diğer davacılar için de 2.000,00'er TL maddi ve 5.000,00'er TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir. Dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmuştur. Davacılar vekili tarafından ıslah dilekçesi verilmiş ve maddi tazminat istemi, yargılama sırasında düzenlenen bilirkişi raporu doğrultusunda artırılmıştır.

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, davalı S. Bisküvi Gıda San ve Tic A.Ş yönünden açılan davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden ise açılan davanın kısmen kabulü ile davacı anne için 3.877,61 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminata, davacı baba için 6.775,46 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminata, diğer davacılar için 1.000,00'er TL manevi tazminata karar verilmiştir. Karar, davacılar vekili ile davalı H.. K.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı H.. K.. vekilinin tüm temyiz itirazları ile davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacılar vekilinin diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazası sonucu desteğin ölümü nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Trafik kazası, 15.10.2007 tarihinde meydana gelmiştir. Davacıların desteği Z. K., bu trafik kazası sonucu yaşamını yitirmiştir. Mahkemece, davalı sürücünün % 75 oranında kusurlu olduğu belirlenmiş ve desteğin anne ve babası olan davacılar yararına 5.000,00 er TL manevi tazminata, ölenin kardeşleri olan diğer davacılar yararına da 1.000,00 er TL manevi tazminata karar verilmiştir. Karar, davacı vekili ile davalı H.. K.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Trafik kazası, 15.10.2007 tarihinde meydana gelmiştir. Davacıların desteği Z. K., bu trafik kazası sonucu yaşamını yitirmiştir. Mahkemece, davalı sürücünün % 75 oranında kusurlu olduğu belirlenmiş ve desteğin anne ve babası olan davacılar yararına 5.000,00 er TL manevi tazminata, ölenin kardeşleri olan diğer davacılar yararına da 1.000,00 er TL manevi tazminata karar verilmiştir. Karar, davacı vekili ile davalı H.. K.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Kanununun 47. maddesi hükmüne göre, hakimin özel halleri gözönünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda maneviahuzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde, takdir olunacak manevi tazminatınmtutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken, ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Borçlar Kanunu 47. maddede belirlenen ilkeler karşısında, davacıların ölene olan yakınlık dereceleri, ölenin yaşı, olayın oluş şekli, özellikleri, olay tarihi, kusur durumu ile tarafların ekonomik-sosyal durumları ve paranın satın alma gücüne göre davacılar lehine hükmedilen manevi tazminat miktarı azdır. Daha yüksek miktarda bir manevi tazminata karar verilmesi gerekirken, belirtilen gerekçelerle daha alt seviyede bir miktara karar verilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle, davalı H.. K.. vekilinin tüm temyiz itirazları ile davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.347,05 TL kalan harcın temyiz eden davalı H.. K..'dan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 26.6.2014 gününde Üye A.Orhan'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle destek ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Kazaya neden olan aracın maliki davalılardan S. Gıda A.Ş'dir. Ancak, bu araç S. gıda A.Ş ile dava dışı Tansal Dağıtım Ltd.Şti arasında imzalanan tek satıcılık sözleşmesi ve eki araç kira sözleşmesi ile Tansal Ltd.Şti'nin kullanımına bırakılmıştır.