muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13629, Karar No: 2014/15444, Tarih: 12.05.2014

İşyerinin kapatılması veya faaliyetin durdurulması durumunda, bunun doğal sonucu gerçekleşen feshin sendikal nedene dayandığı iddiasının araştırılması ve kabulü muhakkak ki ayrı bir önem taşımaktadır. Kuşkusuz işyeri kapatılması veya faaliyetin durdurulmasının gerçek ve sürekli olup olmadığı, diğer bir anlatımla muvazaalı veya geçici nitelik taşıyıp taşımadığının tespiti mahkemece ortaya konulması gereken en önemli konudur. Zira muvazaalı olarak işyeri kapatılmış veya faaliyeti durdurulmuş ise gerçek bir kapatma veya faaliyet durmasından söz edilemez. Gerçek ve süreklilik niteliğini taşıyan işyeri kapatılması veya faaliyetin durdurulması durumlarında, işverenin ancak başka bir işyerinin bulunmaması veya işçiyi başka bir işyerinde çalıştırma imkânının olmaması halinde geçerli bir fesihten bahsedilebilecektir.

Somut olay açısından sendikal nedenle fesih iddiası ve buna karşı ileri sürülen savunmalar değerlendirildiğinde;

Bilindiği üzere fesih hakkının kötüye kullanılması ve bu bağlamda sendikal nedenin ispat külfeti işçiye ait olup; bu yönde ispat hukuku açısından genel hükümlerin uygulanacağı kabul edilmektedir (Süzek, Sarper, Fesih Hakkının Kötüye Kullanılması, s. 199; Süzek s. 484). Bununla birlikte; konuyla ilgili işçinin gösterdiği olayların, feshin kötü niyetle yapıldığı kuşkusunu artırması halinde, doktrinde fiili karinenin ortaya çıkacağı ve delil ikamesi yükünün yer değiştireceği benimsenmektedir (Süzek, s. 485; Bayram, Fuat, Sendikal Fesih Karinesi, s.1228).

Herkesin dilediği iş alanında faaliyet göstermesi Anayasal bir özgürlük olduğu gibi faaliyetine son vermesi de yine bu özgürlüğün kaçınılmaz sonucudur. Bu itibarla kişi, kendi isteği dışında belli bir alanda yatırım yapmaya zorlanamayacağı gibi, yönetim hakkının en temel parçası olan “yaptığı yatırımı sürdürmeye” zorlanamayacağını da kuşkusuzdur. Dolayısıyla işverenin, gerektirici sebepler bulunduğu taktirde ve kanunlarda öngörülen prosedüre de riayet etmek suretiyle işyerini kapatabileceğinin kabulü gerekir. Ancak her hak gibi işyerini kapatma hakkı da kötüye kullanılmamalı, kapatma kararı gerçek ve samimi olmalıdır. Kapatmanın bu niteliği taşımadığının saptanması, işçilerin bireysel veya toplu iş hukuku alanındaki haklarını kullanmalarını önlemeyi amaçladığının anlaşılması durumunda, hakkın kötüye kullanıldığı sonucuna varılmalıdır (SÜZEK, Sarper, İş Hukuku 8. Bası, s. 218). Bunun yanı sıra, işyerinin bir toplu uyuşmazlık veya iş mücadelesi ortamında kesin ve devamlı olarak kapatıldığının hukuken sabit olduğu veya tartışma dışı bulunduğu durumlarda da kötüniyetle kapatma söz konusu olabilecektir. (MOLLAMAHMUTOĞLU/ASTARLI, İş Hukuku 5. Bası, s. 258).

İş sözleşmesinin sendikal nedenlerle feshedildiği yönündeki iddialar değerlendirilirken, işyerinde özellikle fesihlerle ilgili sendikal uygulamalara ilişkin kronoloji ve işverenin işyerinde sendikal örgütlenme konusundaki tutumu önem arzetmekte ise de bu durumun tek başına (özellikle işyeri kapatma durumlarında) belirleyici olarak kabul edilmesi her zaman isabetli sonuçlara götürmeyecektir. Kapatmanın muvazaalı olarak yapıldığı, diğer bir ifadeyle bir işyeri kapatılırken aynı faaliyeti sürdürmek için diğer bir işyerinin açıldığı, başka bir şirket kurulduğu olguları net bir biçimde ortaya konulmadığı sürece, kapatma kararının doğal sonucu olan feshin sendikal nedene dayandığı ve salt bu nedenle geçersiz olduğu iddiasının kabulü kanaatimce mümkün değildir. Muvazaalı kapatmanın kuşkuya yer vermeyecek şekilde kanıtlandığı hallerde dahi, feshin geçersizliği ve bu durumun salt sendikal örgütlenmeyi bertaraf etme amacına dayandığı ayrıca ispat edilmelidir.

Somut olayda davacı işçi tarafından; davalı işverence, işyerinin faaliyetine muvazaalı olarak ve sendikal nedenle son verildiği, işyerinin kapatılmasının yasa koyucu tarafından yukarıda açıklanan yasa maddesinde korunan sendikalaşma özgürlüğü ve sendikal faaliyetlerin bertaraf edilmesine yönelik olarak gerçekleştirildiği konuları inandırıcı biçimde kanıtlanamamıştır. Bu itibarla, sendikal tazminata hükmedilmemesi gerektiği kanaatiyle, ilk derece mahkemesince verilen karar,sendikal tazminat koşullarının gerçekleşmediğinin kabulü açısından isabetli olduğundan, hükmün bu yönden bozulması yönündeki çoğunluk fikrine katılmamaktayım. 12.05.2014
Yargıtay — Esas No: 2011/2412, Karar No: 2012/9108, Tarih: 28.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/2412 E.  ,  2012/9108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/04/2010 tarih ve 2010/58-2010/206 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının Aybak Natura Laboratuvar Hizm. Turz. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin %50'şer hisse ile ortağı olduğunu, her iki ortağın sözleşme gereği müdür sıfatına haiz olduğunu, davalının şirketi 2006 yılından 2009 yılına kadar mali açıdan idare ettiğini, bu idaresi esnasında şirketi vasıfsız bir şekilde yönettiğini, şirket hesaplarında kendi lehine oynamalar yaptığını, şirketin mali sıkıntılara sokulduğunu, müvekkilinin bilgisi ve onayı olmadan gerçek dışı işlemler yaptığını ve kendi lehine paralar aktardığını ileri sürerek davalının şirket müdürlük görevinin kaldırılmasını, olmadığı takdirde şirkete kayyım atanarak müvekkili ile birlikte şirketin idare edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şirketin aktif yönetiminin davacıya bırakıldığını, ancak davacının pek çok şahsi giderlerini şirket parasından karşıladığını ve kötü yönetim gösterdiğini, müvekkilinin şirketi idarede kötü yönetimi ve basiretsizliğinin söz konusu olmadığını, şirketin mali işlerini iyi yönettiğini savunarak şirketin yönetiminin davacı olmaksızın bir kayyıma bırakılmasını ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, şirket ortağı ve temsilcisi de olan davacı ve davalının şirket yönetiminde birbirini suçlayıcı nitelikte iddiada bulundukları, her iki tarafın da kusurunun bulunduğu, bu nedenle tek bir tarafın yöneticilik yetkisinin kaldırılması, davacının tek başına veya dava dışı kayyımlarla birlikte şirkete temsilcisi tayin edilmesi talebi yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, limited şirket müdürü olan davalının müdürlük görevinden azli istemine ilişkindir. TTK'nın 543. maddesinin yaptığı atıf ile limited şirketlerde ortaklara ait idare ve temsil yetkilerinin kaldırılması hakkında aynı Kanunun 161 ve 162. maddeleri uygulanır. Bu hükümlere göre, anasözleşmeyle atanmış bir müdürün, haklı nedenlerle ve ortaklardan birinin talebi üzerine, ancak "mahkeme kararı ile" idare hak ve görevi tahdit veya nez'olunabilir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava, limited şirket müdürü olan davalının müdürlük görevinden azli istemine ilişkindir. TTK'nın 543. maddesinin yaptığı atıf ile limited şirketlerde ortaklara ait idare ve temsil yetkilerinin kaldırılması hakkında aynı Kanunun 161 ve 162. maddeleri uygulanır. Bu hükümlere göre, anasözleşmeyle atanmış bir müdürün, haklı nedenlerle ve ortaklardan birinin talebi üzerine, ancak "mahkeme kararı ile" idare hak ve görevi tahdit veya nez'olunabilir.

Somut olayda davacı vekilinin, anasözleşmeyle müdür olarak atanan davalının şirketteki müdürlük görevinden azlini talep ettiği, buna ilişkin delillerini de sunduğu halde mahkemece, davacı vekilinin iddiaları araştırılmaksızın, davalı müdürün bu görevinden azli şartlarının bulunup bulunmadığı değerlendirilmeksizin, hangi gerekçeyle davacının kusurunun bulunduğu dahi belirtilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

2-Kabule göre de, mahkemece hükmün gerekçesinde davalının kusurlu olduğu kabul edilmesine rağmen davanın reddine karar verilmesi de doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

3-Bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5174, Karar No: 2012/8907, Tarih: 02.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/5174 E.  ,  2012/8907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalılar ile yapılan sözleşmeye göre davalı ...'e elden verdiği 26.170 TL ile kendisinin kefaleti ile sözleşmede adı geçen ecza depolarından davalı ...'in almış olduğu ilaçlara karşılık sözleşmede vadeleri belirlenen çekleri davalının kendisine vermediği gibi kendisine olan borcunu da ödemediğini,bu nedenle elden verdiği bedel yönünden icra takibi yaptığını,davalıların itirazı üzerine takibin durduğunu belirterek haksız itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalılardan tahsilin talep etmiştir.

Davalılar vekili davacının, müvekkili eczacının ilaç temin ettikleri ilaç deposu çalışanı olduğunu,sözleşmede bahsi geçen hesapların kapatıldığını,bir borçlarının bulunmadığını belirterek davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davalı taraflarca borcun ödendiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ...'e vermiş olduğu 26.170 TL nakit para ile ilaç bedelleri karşılığı verilen çek bedellerinin asıl borçlu Belgin ile kefil olan diğer davalılar tarafından ödenmediği iddiasıyla eldeki davayı açmıştır. Davalılar vekili ,borcun ödendiğini savunarak,yargılama aşamasında kararın verildiği oturumda borcun ödendiğine ilişkin davacının imzasının bulunduğunu iddia ettiği 30.04.2008 tarihli tutanak ile yine davacıya 2012/5174-8907

verilmek üzere dava dışı ... isimli şahsa ödeme yapıldığına ilişkin tarihsiz tutanak ibraz etmiştir. Davalıların bu savunması ödeme defi niteliğinde olduğu için yargılamanın her aşamasında ileri sürülebilir. Bu itibarla davalıların bu savunmasının araştırılması zorunludur. Mahkemece öncelikle davalılar tarafından sunulan belgelere karşı davacının beyanı alınmak suretiyle,ödeme define ilişkin tarafların karşılıklı delilleri ibraz etmeleri sağlanarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 2.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12834, Karar No: 2012/977, Tarih: 26.01.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/12834 E.  ,  2012/977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca, göl mutlak koruma alanında kalan taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazların davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9232, Karar No: 2015/4280, Tarih: 04.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9232 E.  ,  2015/4280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili davacı tarafından borçlu ... aleyhine... İcra Müdürlüğünün 2012/1163 esas sayılı dosyasında yürütülen icra takibi sonucunda borçlunun üzerine kayıtlı aracın plaka kaydı üzerine haciz konulduğu ve haczedilen aracın icra yoluyla... 3. İcra Müdürlüğünün 2012/3844 esas sayılı dosyası üzerinden satıldığı, satış sonrası elde edilen paranın tüm alacaklıların alacaklarını karşılamaya yetmediği bu nedenle İcra müdürlüğünce sıra cetveli düzenlediği ve sıra cetvelinde 1. sıranın davalı ...'ya verildiğini, müvekkilinin ise sıra cetvelinde 3. sırada yer aldığını, davalı ...'nın alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davacı vekilinin muvazaa iddiasının destekten yoksun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının iddialarının soyut nitelikte olduğunu, sıra cetvelinin iptaline karar verilse dahi davacı 2. sıradaki alacaklının önüne geçemeyeceğini, iş bu davada hukuki menfaati bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davalı ...'nın diğer davalı ... aleyhine takibe konu ettiği senetlerinin meyve alım satımına dayanan ticari ilişkiden kaynaklandığı bu nedenle tanziminin muvazaalı işlem niteliğinde olmadığı, kanaatine varıldığı ve davacının takip tarihi ve haciz tarihinin davalı ...'nın diğer davalı aleyhine başlattığı takip tarihi ve haciz tarihinden sonra olması sebebiyle haciz tarihi itibariyle ...'nın 1. sırada yer almasının yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, muvazaa nedenine dayalı sıra cetveline itiraz istemine ilişkindir.

Muvazaa hukuki nedenine dayalı sıra cetveline itiraz davalarında alacağın muvazaalı olmadığının davalı alacaklı tarafından ispatı gerekir. Davalı tarafça dosyaya alacağın dayanağı olarak bono ve satış sözleşmesi ibraz edilmiş ise de her iki belge de haricen her zaman düzenlenecek belgeler olup alacağın muvazaalı olmadığını ispat için yeterli değildir. Davalı, alacağının gerçek bir alacak olduğunu birbirini teyit eden usulüne uygun delillerle isbatlamalıdır. Bu nedenlerle dosyadaki belgeleri destekleyen delillerin davacıdan sorulup toplanarak oluşacak uygun sonuç dairesinde karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12550, Karar No: 2011/17995, Tarih: 02.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/12550 E.  ,  2011/17995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin yüzde birini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3505, Karar No: 2019/16962, Tarih: 31.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/3505 E.  ,  2019/16962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu CMK'nın 231/7. maddesine aykırı olarak hapis cezasının, kamuya yararlı işte çalışma seçenek yaptırımına çevrilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 31/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22211, Karar No: 2016/24229, Tarih: 24.11.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/22211 E.  ,  2016/24229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile başlatılan ilamsız icra takibinde, satış isteyen alacaklı, taşınmazın üçüncü kişi hissedara yapılan ihalesinin kesinleşmesinden sonra borçlunun hissesine düşen miktardan, satış masrafları mahsup edilip bakiye kalan bedel ile ilgili sıra cetveli ve buna göre paylaştırma yapılması amacıyla, paranın takip dosyası olan ............. .... İcra Müdürlüğü’nün 2010/9249 esas sayılı dosyasına gönderildiğini ve icra müdürlüğünün .../04/2015 tarihli kararıyla, dosya haczinin düştüğünden bahisle, sıra cetveli yapılmaksızın satış bedelinin diğer haciz alacaklısı .....Vergi Dairesi'ne ödenmesine karar verildiğini ileri sürerek, icra müdürlüğünün işleminin iptali ile dosyadaki haczin düşmemesi nedeniyle ihale bedelinin tarafına ödenmesini talep etmiş, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği görülmüştür.

İİK'nun 140. maddesi gereğince; “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse, icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan icra dairesine aittir.

İİK'nun 100. maddesi uyarınca ise; borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde, anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Somut olayda, alacaklı tarafından borçlunun murisinden intikal eden taşınmaz üzerine haciz konulduğu, İİK'nun 121. maddesi uyarınca alınan yetki belgesi ile taşınmazın satışı amacıyla da ..... .... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/321 Esas sayılı dosyasıyla ortaklığın giderilmesi davası açıldığı, ortaklığın satış suretiyle giderilmesi kararı uyarınca; alacaklının satış talebi ile ..... .... Sulh Hukuk Mahkemesi satış memurluğunun 2014/... sayılı satış dosyasından .../02/2015 tarihli artırmada, taşınmazın, üçüncü kişi hissedara 47.100,00 TL bedelle ihale edildiği, ihalenin kesinleştiği, satış sonrası borçlunun hissesine düşen miktardan, satış masrafları mahsup edildikten sonra bakiye kalan bedel ile ilgili sıra cetveli ve buna göre paylaştırma yapılması amacıyla, alacaklının takip dosyası olan ............. .... İcra Müdürlüğü’nün 2010/9249 esas sayılı takip dosyasına paranın gönderilmesine karar verildiği, bakiye satış bedelinin, taşınmaz üzerindeki haciz alacaklarının tamamını karşılamadığı görülmektedir.

.

.

Bu durumda, icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmasına karar verilip kesinleşecek sıra cetvelinin sonucuna göre işlem tesisi gerekirken, doğrudan paranın vergi dairesine ödenmesi yasal değildir. Öte yandan, alacaklının iddialarının ise; sıra cetveli yapılmasından sonra, sıra cetveline itiraz edilmesi halinde inceleneceği tabiidir.

Hal böyle olunca, mahkemece, HMK'nun 33. maddesi uyarınca hukuki tavsifin hakime ait olduğu kuralı dikkate alınarak, şikayetçinin icra mahkemesine başvurusu, icra müdürlüğünün sıra cetveli yapılmadan ödeme yapılması işlemine yönelik şikayet olarak kabul edilerek, İİK'nun .../.... maddesi hükmü doğrultusunda, birden fazla alacaklı bulunması ve ihale bedelinin tüm alacakları karşılamaması nedeniyle, İİK'nun 140.maddesi gereğince, icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmasının emredilmesine karar verilmesi gerekirken, şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren ... gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, .../.../2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.