muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/601, Karar No: 2023/266, Tarih: 04.05.2023

Bu durumun gerekliliği yasa koyucu tarafından açıklanmıştır.

CMK’nın 295. maddesi içeriği itibariyle, temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz ettiğini beyan edene, istinaf yasa yolundan sonraki Yargıtay denetlemesine ilişkin kanun yolu başvurusunda ayrıca bir görev daha yüklemiştir.

Ancak bu bağlamda CMK’nın 34. maddesinin 2. fıkrası 'Kararlarda, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, merci ve şekilleri belirtilir.' hükmünü taşımakta olup, yine CMK’nın 231/2. maddesinde hükmün fıkrasının son kısmında 'sanığa ayrıca başvurabileceği kanun yolları, merci ve süresi bildirilir' hükmünü düzenlemiş olması ve Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun CMK’nın 34/2. maddesinin ve CMK’nın 231/2. maddesi hükümlerinin mutlaka uygulanmasına ilişkin yerleşik çok sayıda kararı bulunması karşısında, CMK’nın 295. maddesinin temyiz sebeplerinin gösterilmesini zorunlu tutması ve temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir şeklindeki düzenlemesi nedeniyle, başvurulacak temyiz kanun yolu başvurusundaki şekle ilişkin İstinaf Mahkemesinin hükmünün son kısmında temyiz yasa yoluna ve şekline (temyiz nedenlerinin gösterilmesi gerektiğine) dair sanığa bildirimde bulunulmadığından sanık ve müdafinin temyiz iradelerinin süre tutum dilekçelerinde hükmün temyiz edildiğine ilişkin irade usulüne uygun şekilde beyan edildiği andan itibaren temyiz süreci başlamıştır. Bu süreçten sonra Yargıtay incelemesi başlayıncaya kadar verilen dilekçeler ve ek dilekçeler ve gösterilen temyiz nedenleri Yargıtay tarafından incelenmeli ve denetlenmelidir. Bu nedenle temyiz isteminin kabulüne karar verilerek incelemenin yapılması zorunludur.

Kaldı ki yukarıda kanuni düzenleme irdelenmesinde sanık ve müdafii tarafından verilen dilekçede temyiz iradesi beyan edilmiş olduğundan dilekçede temyize ilişkin bir sebep gösterilmemiş olsa bile CMK 289’da belirtilen mutlak hukuka aykırılık halleri yönünden hükmün temyiz incelemesi yapılarak denetlenmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bu yönden bir inceleme yapılmadığından,

Kaldı ki yukarıda kanuni düzenleme irdelenmesinde sanık ve müdafii tarafından verilen dilekçede temyiz iradesi beyan edilmiş olduğundan dilekçede temyize ilişkin bir sebep gösterilmemiş olsa bile CMK 289’da belirtilen mutlak hukuka aykırılık halleri yönünden hükmün temyiz incelemesi yapılarak denetlenmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bu yönden bir inceleme yapılmadığından,

Temyiz iradesinin varlığı halinde 'Hüküm; kanuna aykırı, ... hukuka aykırı, ... usule aykırı, ... usul ve yasaya aykırı, ... uluslararası hukuka aykırı, ... Yargıtay kararlarına aykırı, ... AİHS’e aykırı, ... AİHM’e aykırı, ... haksız yersiz, ... adalete aykırı mahkumiyet kararını temyiz ediyorum, ... 7 gün içerisinde temyiz hakkımı kullanmak istiyorum... bazen de mahkumiyet kararını temyiz ediyorum temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını ve gerekçeli temyiz dilekçesini gerekçeli kararın tarafıma tebliğinden sonra sunacağım, .... ceza fazladır kanuna aykırıdır, ... beraatimi istiyorum, ... beraat etmem gerekiyor bu nedenle kararı temyiz ediyorum' şeklindeki beyanların CMK'nın 288. maddesine uygun hukuki nedene dayalı bir temyiz sebebi kabul edilmesi gerektiği, adalete erişim hakkının doğal sonucu olduğu, bu nedenle detaylarının açıklanmasına gerek olmadığı, hükme ilişkin olarak CMK 289. maddesinde yer alan hukuka kesin aykırılık nedenleriyle birlikte CMK 288. maddesi kapsamında temyiz incelemesi yapılarak kararın denetlenmesi gerekir.

İstinaf kararında temyiz nedenlerinin gösterilmesi gerektiğine dair bildirim bulunmalıdır. Verilen kararda veya yapılan tebligatta bu ihtar bulunmadığı da göz önüne alınarak sanığın adalette erişime ulaşma hakkı kapsamında sanığın temyiz talebi kabul edilmelidir veya usulüne uygun meşruhatlı tebligat yapılıp sonucuna göre hareket edilmelidir.

İstinaf kararında temyiz nedenlerinin gösterilmesi gerektiğine dair bildirim bulunmalıdır. Verilen kararda veya yapılan tebligatta bu ihtar bulunmadığı da göz önüne alınarak sanığın adalette erişime ulaşma hakkı kapsamında sanığın temyiz talebi kabul edilmelidir veya usulüne uygun meşruhatlı tebligat yapılıp sonucuna göre hareket edilmelidir.

Sonuç olarak kanun koyucu 289/1 maddeyle esasen mutlak hukuka aykırılıkları önlemek istemiştir. Bir örnekle açıklamak istersek Asliye Ceza Mahkemesinin görevine girmeyen adam öldürme suçundan bir mahkumiyet kararı verip bu karar temyiz sebeplerini içermeyen bir temyiz dilekçesiyle Yargıtay ilgili Dairesinin önüne getirdiğinde Dairenin bu kararı temyiz sebeplerini içermiyor bu nedenle ben inceleyemiyorum deyip temyiz talebinin reddi ile sonuçlanacaktır. Bu da CMK 289/1 kanun koyucunun mutlak hukuka aykırılığın görüldüğü anda önlenmesi iradesinin bertaraf edilmesi sonucunu doğurur. Kanun koyucunun meramı bu değildir. 6. Ceza Dairesinin uyuşmazlığa konu kararında belirtiği gibi ve yine aynı nitelikteki 16. Ceza Dairesinin 20.12.2017 tarih, 2017/2517 Esas ve 2017 5659 Karar, 21/03/2018 tarih, 2018/1228 Esas ve 2018/831 Karar sayılı kararlarında '...CMK 289. maddesinin 1-a-e bendlerinde, hukuka kesin aykırılık halleri içinde, 'mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkül etmemiş olması ile Cumhuriyet savcısı veya duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken kişilerin yokluğunda duruşması yapılması' gösterilmiştir. Temyiz denetiminde bu madde kapsamındaki hukuka aykırılıklar temyiz kapsamında gösterilmiş olmasa da resen incelenecektir. (CMK 289/1) Hukuka kesin aykırılık hallerinde, hükümden önce verilen mahkeme kararlarının, temyiz incelemesi yönünden hükme esas teşkil edip etmediğinin de bir önemi bulunmamaktadır.

Bu itibarla, mahkemenin kanuna uygun olarak teşekkülü için duruşmada hazır bulunması doğrudan şart koşulan zorunlu müdafiin görevlendirilmemesinin, CMK 289. maddesinin 1-a-e bendleri bağlamında hukuka kesin aykırılık oluşturduğu açık olduğundan usulüne uygun açılmış bir temyiz davasında temyiz kapsamında gösterilmiş olmasa da resen incelenmesi gerekecektir.'

Kanun koyucu 289/1 düzenleme ile mutlak hukuka aykırılıkları önlemek istiyor. Çünkü bu aykırılıkların hukuki istikrarı zedelediğini kabul etmiştir. Yargıtayın temyiz kanun yoluyla ülkede hukuk kurallarının istikrarlı ve aynı biçimde uygulanmasının yani içtihatların birliğini sağlamaya yönelik görevi uygun bir düzenlemedir.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmesi gerektiği," düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 01.11.2022 tarihli ve 18005-14960 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

Açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmesi gerektiği," düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 01.11.2022 tarihli ve 18005-14960 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Sanığın, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 12.06.2017 tarihli ve 1472-1561 sayılı nitelikli hırsızlık suçuna ilişkin kararına yönelik temyiz isteminin, temyiz dilekçesinde her hangi bir sebep göstermemesi nedeniyle CMK’nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

4- Dosyanın, CMK'nın 304/2-a maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2023 tarihinde yapılan müzakerede ön sorun ve uyuşmazlık konusu bakımından oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4767, Karar No: 2007/7072, Tarih: 05.07.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/4767 E.  ,  2007/7072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Konya 2.İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleşen sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı her iki davanın da reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava ve birleşen dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili dava dışı borçlu ...’e ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde ilk sıraya alınan alacaklarının hatalı hesaplandığını, vekalet ücretinin önceki tarife dikkate alınarak belirlendiğini, bedeli paylaşıma konu taşınmazın emlak vergisinin kendilerince ödenmesine rağmen cetvelde pay ayrılmadığını, bir diğer taşınmazın satışından sonra yaptıkları masrafın hesaba katılmadığını, davalının dördüncü sıradaki dosya alacağının çok yüksek hesaplandığını ve haczi olmamasına rağmen cetvelde Hazinenin adının geçmesine anlam veremediklerini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ve birleşen dava davacısı vekili davacı ve birleşen dava davalısının sıra cetvelinde ilk iki sıraya alınan dosyalarında aciz vesikası düzenlenmesine rağmen hem bu dosyalar için İcra ve İflas Kanunu'nun 143 ncü maddesine aykırı olarak bir yıl içinde takibe teşebbüs edilmediğinden yeniden ödeme emri gönderilmediğini hem de faiz hesaplandığını, bu itibarla hem hacizlerin usulsüz ve hem de alacağın hatalı hesaplanmış olduğunu; açtıkları tasarrufun iptali davasında taşınmaz üzerine konulan ihtiyati tedbirin davacı ve birleşen dosya davacısı tarafından konulan haciz tarihlerinden önce olduğunu, alacakları ilama dayalı olmakla İcra ve İflas Kanunu'nun 100 ncü maddesi şartlarının araştırılmadığını, başka taşınmazların bedellerinin paylaştırılması sırasında davacı ve birleşen dosya davacısının sıra cetvelinde üst sıraya alınan alacaklarının ödendiğini, vekalet ücretinin de eski tarife dikkate alınarak hesaplandığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

İcra Mahkemesi'nce yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle İcra ve İflas Kanunu'nun 138/I ve 140/I nci maddeleri uyarınca sıra cetveline esas işlemlerin ve bu arada vekalet ücreti ile cetvele esas alınan dosya hesaplarının satış tarihi itibariyle yapılmasında bir isabetsizlik bulunmamasına; tasarrufun iptali davası sırasında konulan ihtiyati tedbirin aynı yasanın 281/II nci maddesi hükmü çerçevesinde konulmuş ihtiyati haczin hüküm ve sonuçlarını doğurmayacağına ve fazla yapıldığı anlaşılan ödemelerin 361 nci madde kapsamında her zaman iadesinin istenebileceğinin tabii bulunmasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının İcra ve İflas Kanunu’nun 366 ncı maddesi uyarınca reddi gerekmiştir.

2- a) Davacı ve birleşen dosya davalısının iddiası emlak vergisinin taraflarınca yatırılmış olması karşısında kendilerine bu kalem alacak için ödeme yapılmadığı ve bir diğer taşınmazın satışından sonra yapılan masrafların dikkate alınmadığı noktalarındadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emlak vergisinin ödendiğine dair belge olmadığından satıştan sonraki masrafların dikkate alınamayacağından söz edilmiştir. Emlak vergisinin ödenip ödenmediği ve ödenmişse bu ödemenin kim tarafından yapıldığı ilgili yerlerden sorulmalı ve başka bir malın satışından sonra ve bedeli paylaşıma konu malın satışı anına kadar yapılan masraflarında sıra cetveline dahil edilmelidir. Tarafların bilirkişi raporuna yönelik bu itirazları üzerine gerekli araştırma yapılmadan ve ek rapor alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

b) Davalı ve birleşen dosya davalısının iddiası ise İcra ve İflas Kanunu'nun 143 ncü maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkralarının dikkate alınmadığı yönündedir. Bu hususun da mahkemece incelenmesi ve varılacak sonuç çerçevesinde bir hüküm kurulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bendin (a) ve (b) alt bentlerinde yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 5.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13412, Karar No: 2011/13411, Tarih: 10.10.2011

**10. Hukuk Dairesi         2011/13412 E.  ,  2011/13411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan masraf ve ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi gereğince davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- 5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralı gereğince, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

Dava, kazalı sigortalının orman yangınına müdahale ettiği sırada, dar vadiye girip şerit açmak istediklerinde, rüzgarında aniden ters istikamete esmesi ve kazalının alevler içinde kalması ile alevden kaçarken ayağının çalılara takılması sonucu düşmesi ve vücudunda yanıklara neden olması sonucu sürekli iş göremez duruma girmesi ile bağlanan gelir ve yapılan ödemelerin davalıdan tahsili istemine ilişkin olup, Mahkemece yapılan yargılama sonucu hükme esas alınan kusur raporunun, zararlandırıcı sigorta olayının gerçekleştiği iş kolunda uzman olmayan bilirkişiler tarafından düzenlendiği anlaşılmıştır.

506 sayılı Yasanın 26. maddesi kapsamında kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığının ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi hükmü doğrultusunda raporda tartışılması gerekir.

Kamu düzeni düşüncesi ile oluşturulan işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuat hükümleri; işyerleri ve eklerinde bulunması gereken sağlık şartlarını, kullanılacak alet, makineler ve hammaddeler yüzünden çıkabilecek hastalıklara engel olarak alınacak tedbirleri, aynı şekilde işyerinde işkazalarını önlemek üzere bulundurulması gerekli araçların ve alınacak güvenlik tedbirlerinin neler olduğunu belirtmektedir. Burada amaçlanan, yapılmakta olan iş nedeniyle işçinin vücut tamlığı ve yaşama hakkının önündeki tüm engellerin giderilmesidir.

Uygulamada önemli olan, işverenin iş kazasına neden olmuş hareketinin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı bulunup bulunmadığının tespiti işidir.

Bu konuda yapılacak ilk yargı işlemi, mevcut hükümlere göre alınacak tedbirlerin neler olduğunun tespiti işidir. Mevzuat hükümlerince öngörülmemiş, fakat alınması gerekli başkaca bir tedbir varsa, bunların dahi tespiti zorunluluğu açıktır. Bunların işverence tam olarak alınıp alınmadığı (=işverenin koruma tedbiri alma ödevi), alınmamışsa zararın bundan doğup doğmadığı, duruma işçinin tedbirlere uymamasının etkili bulunup bulunmadığı (=işçinin tedbirlere uyma yükümlülüğü) ve bu doğrultuda tarafların kusur oranı saptanacaktır.

Sorumluluğun saptanmasında kural, sorumluluğu gerektiren ve yasada belirlenmiş bulunan durumun kendi özelliğini göz önünde bulundurmak ve araştırmayı bu özelliğe göre yürütmektir.

Yukarıdaki bilgiler ışığı altında; dava konusu iş kazasında; iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile, işçi sağlığı ve işgüvenliği alanında uzman kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan, yukarıda sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında yeniden yapılacak incelemeyle; mevzuat uyarınca hangi önlemlerin alınması gerektiği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalının uyup uymadığı yönlerinin yargısal denetime elverir biçimde irdelenip, çelişkiden uzak kusur raporu alınması gereği üzerinde durulmaksızın, olayın meydana geldiği iş kolunda uzman olmayan bilirkişilerden alınan kusur raporunun hükme esas alınarak sonuca varılması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Davacı Kurum tarafından iş kazasında yaralanan sigortalıya, olayda %22,2 oranında sürekli iş göremez duruma girmesi nedeniyle gelir bağlanmış, 05.01.2007 tarihindeki kontrol muayene sonrasında meslekte kazanma gücü kayıp oranında azalma sonucu %20,2 olduğuna ve yardıma muhtaç olmadığına, kontrol muayene gerekmediğine karar verilmiştir.

Sürekli işgöremezlik derecesindeki düşmeye bağlı olarak değişime uğrayan gelir, yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan işgöremezlik oranındaki düşme karşısında, başlangıçtaki gelirin, değişen işgöremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Sürekli işgöremezlik derecesindeki düşmeye bağlı olarak değişime uğrayan gelir, yüksek işgöremezlik oranı nedeniyle bağlanmış olan başlangıçtaki gelir olup; gelir hesabındaki unsurlardan biri olan işgöremezlik oranındaki düşme karşısında, başlangıçtaki gelirin, değişen işgöremezlik oranına uyarlanması zorunluluğu bulunmaktadır.

Bu durumda, peşin sermaye değerli gelirin, gelir başlangıç tarihi itibariyle, düşen işgöremezlik oranına göre belirlenmesi; yeni oran üzerinden belirlenmiş olan peşin sermaye değerli gelire, gelir başlangıç tarihinden sürekli iş göremezlik derecesinin düştüğü tarihe kadar ödenen gelirin, yüksek işgöremezlik oranı ile düşen işgöremezlik oranı arasındaki fark işgöremezlik oranına karşılık gelen miktarının ilavesi gerekeceğinden ve ayrıca başlangıçtaki gelir onay tarihi de değişmeyeceğinden bu ilkelere göre kurumdan ilk peşin değer sorularak bildirilecek rakamlar üzerinden ve belirlenecek kusur oran ve aidiyetlerine göre, taleple bağlılık ilkeside gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ... Müdürlüğüne iadesine, 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16427, Karar No: 2012/30655, Tarih: 19.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/16427 E.  ,  2012/30655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdurun olaydan 10 ... sonra savcılığa şikayette bulunması üzerine Pendik Devlet Hastanesinden verilen raporda “mağdurun kafasında sütüre edilmiş muhtelif kesiler, sol gözde ekimoz ve sol elde atel takıldığı” belirtilmekle mevcut yaralanmalar karşısında suç aleti ele geçmese de suçun silahtan sayılan aletle işlendiğinin kabulü ile sanığa 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması gerekirken uygulanmayarak sanık hakkında eksik ceza tayini,

2) Sanığın cezasından haksız tahrik nedeniyle indirim yapılırken hesap hatası yapılarak sanığa eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince bu sebepten dolayı talebe uygun olarak BOZULMASINA, 19.09.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21290, Karar No: 2013/30990, Tarih: 10.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/21290 E.  ,  2013/30990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı emlak komisyoncusu olduğunu, 11.03.2011 tarihinde davalının taşınmazının satışı için sözleşme imzaladıklarını, edimlerini yerine getirmek amacıyla taşınmazın satışı için el ilanları bastırıp dağıttığını, tanıtımlar düzenlediğini, müşteri bulup daireyi gezdirdiğini, internet ilanları verdiğini fakat davalının kendisini devre dışı bırakarak taşınmazı sözleşme sona ermeden bizzat sattığını, sözleşme gereğince ödemesi gereken komisyon bedelini ödemediğini ve kararlaştırılan ücretin tahsili için yapılan icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, imzalanan sözleşmenin geçersiz olduğunu, davacının sözleşmeyle yüklendiği edimleri yerine getirmediğini, taşınmazın satışı için çaba harcamadığını ve geçersiz sözleşmeye dayanılarak cezai şart talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, tellallık sözleşmesinin tellal ile alıcı arasında düzenleneceği, taşınmaz sahibinin imzasının bulunmasının gerekmediği ve sözleşmenin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eldeki davada davalıyla aralarında imzalanan sözleşme gereğince hak ettiği hizmet bedelini talep etmiştir.

Taraflar arasında imzalanan sözleşme gayrimenkul tellallık sözleşmesi olup bu sözleşmenin taşınmaz sahibi veya alıcı ile yapılması mümkündür. Gayrimenkul tellallığı sözleşmesinin geçerli olabilmesi için yazılı yapılması yeterlidir. Tellallık sözleşmesinin resmi şekilde veya alıcı ile yapılması şart değildir. Taraflar arasında imzalanan sözleşme geçerli olup taraflar açısından bağlayıcı niteliktedir. Mahkemece, tellallık sözleşmesinin alıcıyla tellal arasında düzenlenmesi gerektiği, taşınmaz sahibinin imzasının bulunmasının gerekmediği ve sözleşmenin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. O halde; mahkemece, sözleşmenin geçerli olduğu kabul edilerek taraf delilleri toplanıp, davacının sözleşmeyle üstlendiği edimleri yerine getirip getirmediği araştırılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır ve bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24,30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.