muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4989, Karar No: 2016/2005, Tarih: 30.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/4989 E.  ,  2016/2005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, İstanbul 9. İcra Müdürlüğü'nün 2010/19272 esas sayılı dosyasında düzenlenen 13.09.2011 tarihli sıra cetvelinde, müvekkilinin birinci sırada yer alması gerekirken davalının yazıldığını, ayrıca davalının alacağının esasına itiraz ettiklerini, davalının alacağını ispat etmesi gerektiği ileri sürerek müvekkilinin birinci sıraya yazılıp, payın müvekkiline ödenemesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin alacağının borçlu ile ticari ilişkiden kaynaklanadığını savunarak davanın istemişlerdir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davalı alacağının, dava dışı borçlu ile yapılan satım sözleşmesinden kaynaklandığı, bu hususun usulüne uygun tutulan davalı defterlerinden ve vergi dairesinin yazısından da anlaşıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davada, davacı sıra cetvelindeki davalı alacağının hem sırasına hem esasına itiraz etmiştir. Bu tür davalarda öncelikle sıraya ilişkin şikayet hususu değerlendirilip daha sonra esasa ilişkin itiraz değerlendirilmelidir.(Dairemizin 2011/836 E - 2614 K sayılı kararı). Bununla birlikte sıra cetveli diğer alacaklılar tarafından haklarının kullanılmasını sağlayacak açıklıkta da olmalıdır. (Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 2009/9994 E - 11463 K sayılı kararı). Mahkemece, bu ilkelere aykırı olarak değerlendirme yapılıp davanın reddine karar verilmişse de; dava konusu İstanbul 9. İcra Müdürlüğü'nün 2010/19272 esas sayılı dosyasında düzenlenen 13.09.2011 tarihli sıra cetvelinde, davalının icra dosyasının esas numarası 2010/19272 olmasına rağmen davalı dosyası için sıra cetvelinde 2009/19272 yazıldığı, davalının icra dosyasında 02.09.2010 tarihli takip talebinde 19.537,38 USD ve 223,65 TL talep edilmiş olmasına rağmen sıra cetvelinde davalı alacağı için, fahiş artış sebebi anlaşılamayan şekilde 4.447.070,05 TL yazıldığı, davacı icra dosyasının esas numarası 2010/29015 olmasına rağmen davalı dosyası için sıra cetvelinde 2010/19272 yazıldığı, haciz tarihi 25.11.2010 olmasına rağmen 22.11.2010 yazıldığı tespit edilmiştir. Sıra cetveli bu hali ile gerekli açıklıkta olmadığı gibi denetime de elverişli değildir.

Bununla birlikte, dava konusu sıra cetveli borçluya ait iki ayrı makinanın satışı sonrası elde edilen paranın dağıtımı için düzenlenmiştir. Her iki taşınır için de hacizler ayrı ayrı değerlendirilip buna göre sıra oluşturulması gerekeceğinden, her iki makina için ayrı ayrı sıra cetveli yerine tek sıra cetveli düzenlenmesi de yerinde olmamıştır. Mahkemece, değinilen husular nazara alınmadan aksi yönde hüküm tesisi yerinde olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

../..

Bununla birlikte, dava konusu sıra cetveli borçluya ait iki ayrı makinanın satışı sonrası elde edilen paranın dağıtımı için düzenlenmiştir. Her iki taşınır için de hacizler ayrı ayrı değerlendirilip buna göre sıra oluşturulması gerekeceğinden, her iki makina için ayrı ayrı sıra cetveli yerine tek sıra cetveli düzenlenmesi de yerinde olmamıştır. Mahkemece, değinilen husular nazara alınmadan aksi yönde hüküm tesisi yerinde olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

../..

2)Bozma nedenine göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3401, Karar No: 2014/7274, Tarih: 08.09.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/3401 E.  ,  2014/7274 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkin davadan dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 21/01/2014 gün ve 2013/9042 - 2014/857 sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... bulunan taşınmazların tapuda kayıtlı olmadığını, kesinleşen arazi kadastrosu sırasında tesbit harici bırakıldığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu iddia ederek, davaya konu taşınmazın Medenî Kanunun 713. maddesi hükmüne göre adına tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı Hazine, dava konusu taşınmazların Hazine adına tescilini istemiş, ...ise, kendi adına tescili istemiyle davaya katılmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğu ve tescile tabi olmadığı gerekçesiyle davacı ve müdahil davacı gerçek kişilerin açtıkları davalar ile davalı Hazinenin tescil talebinin reddine karar verilmiş, davacı gerçek kişi ile davalı Hazine vekillerinin temyizi üzerine hüküm Dairece onanmıştır.

Davalı Hazine vekili bu kez kararın düzeltilmesini istemiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medenî Kanunun 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 10.06.2005 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastro işlemi ise, 1986 yılında yapılıp kesinleşmiştir.

Mahkemece, davalı Hazinenin tescil talebi, dava konusu taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık ve kayalık oldukları ve hiçbir şekilde tescil ile sınırlandırmaya tabi olamayacakları, tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlanmasının da mümkün olmadığı gerekçesiyle reddedilmiş ise de, verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki, mahkemece yapılan keşifte görev alan orman bilirkişi, 09/01/2009 havale tarihli raporunda, dava konusu edilen yerlerden krokide (A2, B2, C2, C3 ve D2) ile gösterilen bölümlerin 10/06/2005 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman tahdidi içinde kaldıklarını beyan etmiştir. 766 sayılı Tapulama Kanunun 2. maddesi ile ormanlar tescile tabi değil iseler de, 3402 sayılı Kanunun 1. maddesi ile dolu pafta sistemi getirtilmiş ve ormanlarda tescile tabi tutulmuştur. Orman oldukları belirlenen taşınmazların bu nitelikleriyle Hazine adına tescillerine karar verilmesinde herhangi bir yasal engel bulunmamaktadır.

O halde, mahkemece orman tahdidi içinde kaldığı bildirilen krokide (A2, B2, C2, C3 ve D2) ile gösterilen bölümlerin tapuda kayıtlı olup olmadığı araştırıldıktan sonra, şayet kesinleşen tahdit içinde kalan bu yerlerin tapuda kayıtlı olmadıkları tespit edildiği takdirde, tescile tabi bulunan Devlet Ormanlarının, Hazine adına tespit ve tescili gerektiğinden, taşınmazların orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi gerekirken, tescile tabi olmadıklarından bahisle Hazinenin tescil talebinin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

-2-

2014/3401-7274

Yine, mahkemece, orman bilirkişi raporuna ekli krokide (A1, B1, C1 ve D1) ile gösterilen taşınmazlar yönünden Hazinenin tescil talebi, taşınmazların tescil ile sınırlandırmaya tabi olamayacakları, tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlanmasının da mümkün olmadığı gerekçesiyle reddedilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki, bilindiği üzere, 3402 sayılı Kanunun 18/1. maddesinde “... tescile tabi bulunan taşınmaz mallar ile tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerler Hazine adına tespit olunur.” hükmü öngörülmüştür. Anılan hüküm kapsamında kaldığı saptanan taşınmazların, arzın tabii maliki durumunda olan Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

3402 sayılı Kanuna dayanılarak çıkartılan Taşınmaz Malların Sınırlandırma, Tespit ve Kontrol İşleri Hakkındaki Yönetmeliğin 4. maddesinin 5. fıkrasında da “Kadastro Kanununun 18 inci maddesi uyarınca tarım alanına dönüştürülmesi veya ekonomik yarar sağlanması mümkün olan yerler “hali arazi” veya “ham toprak” gibi vasıflarla Hazine adına tespit edilir ve tutanakta bu husus etraflıca açıklanır” hükmü yer almaktadır.

Diğer taraftan, aynı Kanunun 16/C maddesi de “Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kayalar, tepeler, dağlar (bunlardan çıkan kaynaklar) gibi, tarıma elverişli olmayan sahipsiz yerler ile deniz, göl, nehir gibi genel sular tescil ve sınırlandırmaya tabi değildir, istisnalar saklıdır.” hükmünü içermektedir.

Dava konusu taşınmazlar, 3402 sayılı Kanununun 16/C maddesinde sayılan yerlerden olması halinde tescili mümkün olmayacağı, aynı Kanunun 18/1 maddesinde sayılan yerlerden olması halinde Hazine adına tescil edilebilecektir. Ancak, mahkemece dava konusu taşınmazların sözü edilen Kanun hükümlerinden hangisinin kapsamı içerisinde kaldığı usulüne uygun ve tereddüte yer vermeyecek biçimde araştırılmadığı gibi taşınmaz ile ilgili olarak tarımsal yönden yapılan araştırma ve değerlendirme ile yetinilerek neticeye gidilmiştir. Oysa, kanun hükmünde münhasıran tarım arazisi olma koşulu öngörülmemiş, ekonomik yarar sağlanmasının mümkün olması durumunda da Hazine adına tespit öngörülmüş olup, mahkemece tarım arazisi dışında kullanılması durumunda ekonomik yarar sağlanmasının mümkün olup olmadığı yönünden ise herhangi bir araştırma yapılmamıştır.

O halde mahkemece yapılacak iş, ziraatçı bilirkişi aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte orman tahdidi dışında kalan taşınmazların (krokide A1, B1, C1 ve D1 ile gösterilen yerler) yukarıda sözü edilen Kanun hükümlerinden hangisinin kapsamı içerisinde kaldığı ve çekişmeli taşınmazların tarım arazisi dışında kullanımında ekonomik yarar sağlanıp sağlanamayacağı hususunda araştırma yapılarak, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile bu konudaki istemin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

Bu itibarla, yukarıda açıklandığı gibi mahkemece verilen karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olup, kararın yukarıda belirtilen nedenler ile bozulması gerekirken, yanılma sonucu yazılı şekilde onandığı anlaşıldığından, davalı Hazine vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizin önceki onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 21/01/2014 gün ve 2013/9042 - 2014/857 sayılı onama kararı kaldırılarak, 19/04/2011 gün ve 2007/82-2011/184 sayılı yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 08/09/2014 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5729, Karar No: 2019/13709, Tarih: 26.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/5729 E.  ,  2019/13709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Müştekinin yaralanması ile ilgili Afyonkarahisar Adli Tıp Şube Müdürlüğünden 14.10.2014 tarihinden alınan rapora göre, yüzde sabit iz meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki yüzde sabit izin, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinden tebliğnamenin bu husustaki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

2) Mahkemece haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında, olayda müştekiden kaynaklanan haksızlığın tahrik içeriği dikkate alındığında, sanık lehine, 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi dikkate alınarak sanığın cezasından asgari (¼) oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde (1/2) oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bu hususlar bozma nedeni olarak görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1148, Karar No: 2020/2704, Tarih: 04.11.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/1148 E.  ,  2020/2704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nin 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası.

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı, sanık ... müdafii.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın kız kardeşi ...in, katılan ile evli olup aralarında anlaşmazlık bulunduğu, suç tarihinde katılanın eşi ...i basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralamasına sinirlenen sanığın, katılan ile ikametinin önünde buluşarak üzerinde bulunan bıçak ile kol ve göğüs bölgelerinden olmak üzere beş ayrı yerinden pnömotoraksa ve sinir hasarına neden olacak, yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı olayda; 9 ile 15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK’nin 35. maddesinin uygulanması sırasında mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tesisi yerine yazılı şekilde 10 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında; katılan ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; suç vasfına, meşru savunma koşullarının oluştuğuna, haksız tahrik indirim oranına; o yer Cumhuriyet savcısının; suç vasfına, öldürme kastının bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 04/11/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34563, Karar No: 2014/6516, Tarih: 26.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/34563 E.  ,  2014/6516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/202056

MAHKEMESİ : Bakırköy 19. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2013

NUMARASI : 2010/125 (E) ve 2013/99 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26.02.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8639, Karar No: 2019/1518, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2016/8639 E.  ,  2019/1518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1046, Karar No: 2018/1232, Tarih: 08.02.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/1046 E.  ,  2018/1232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1-1. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 50, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan zarar gören ve anılan suçtan açılan kamu davasına katılma hakkını haiz olan Kültür ve Turizm Bakanlığına dava ihbar edilmediği gibi, sanık müdafince ibraz olunan 29/09/2014 tarihli süre tutum dilekçesi ile gerekçeli kararın tebliği istendiği halde, dosya içerisinde belirtilen hususta sanık müdafine yapılmış bir tebliğe rastlanmadığı anlaşılmakla; gerekçeli kararın Kültür ve Turizm Bakanlığı adına İl Kültür ve Turizm Müdürlüğüne tebliğinden sonra, hükmün temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesinin, ayrıca sanık müdafine tebliğ yapılmış ise tebliğe ilişkin belgenin, tebliğ yapılmamış ise, usulüne uygun tebligat yapılıp tebliğ belgesinin ve gerekçeli temyiz dilekçesi sunulması halinde, her iki temyiz istemine ilişkin olarak düzenlenecek ek tebliğnamenin gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10403, Karar No: 2010/19129, Tarih: 02.11.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10403 E.  ,  2010/19129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan ve kesilmesi gereken ağaca; yaş, cins ve verim durumu dikkate alınarak maktuen, yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi, yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 18 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18395, Karar No: 2016/6423, Tarih: 31.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/18395 E.  ,  2016/6423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.07.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 06.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 31.05.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1.350 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.05.2016 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

K A R Ş I O Y

Davacı vekili, müvekkilinin davalının babası olduğunu, davacının birikimleriyle ...nden iki hisse alındığını, arsanın 775 sayılı Gecekondu Kanununa tâbi olması nedeniyle ancak bir hisse için müvekkilinin kendi adına üye olabildiğini, zorunluluktan dolayı diğer hisse için oğlu davalı ...'ı üye yaptığını, tüm ödemelerin müvekkili tarafından gerçekleştirildiğini, hukuki zaruret ve inançlı işlem ile davalı adına tescil edilen dava konusu taşınmazın tapusunun iptali ile müvekkili davacı adına tescilini talep etmiştir.

Mahkeme gerekçeli kararında, yakın akrabalar arasında olsa dahi inançlı işlemin yazılı delille ispat olunabileceğini, davacı tarafın yazılı delil sunmadığını ve yemin deliline de dayanmadığını gerekçe göstererek davanın reddedildiğini belirtmiştir.

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, yemin deliline dayandıklarını, eksik incelemeyle karar verildiğini, davalının inanç sözleşmesini kabul ettiğini belirterek yerel mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

Davacı, dava konusu taşınmazda evvelce mülkiyet hakkı bulunduğunu iddia etmediğinden, üçüncü kişiye ait bir taşınmazın kendi parasıyla davalı adına alındığını ve talep edildiğinde davalı tarafından iade edileceğini iddia ettiğinden dava, kişisel hak kaynaklı inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil davasıdır.