muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11321, Karar No: 2016/9382, Tarih: 14.04.2016

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalıya ait işyerinde 30/12/2014 tarihinde işyerinde örgütlü olan ... ile bağıtlanan 01/09/2014 – 31/08/2017 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi mevcuttur.

İşyerinde Mayıs 2015 döneminde bazı işçilerin ...ndan istifa ederek ...na üye oldukları bu arada işyerinde uygulanmakta olan toplu iş sözleşmelerinden yararlanmak için dayanışma aidatı dilekçesi verdikleri dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre işyerinde 690 civarında işçinin toplu eylemlere katıldığı ileri sürülmesine rağmen 240 civarında işçinin iş sözleşmesi değişik nedenlerle feshedilmiş olup, toplu eylem nedenine dayalı fesihler bakımından davalı işverence eşit davranma borcuna aykırı davranıldığı anlaşılmaktadır. Davalı işveren, eyleme katılan tüm işçiler arasında davacı işçinin eyleme katılarak üretimi aksatan, aksatmaları konusunda çalışanları tehdit eden ve eylemleri yönlendiren konumunda olduğunu yöntemince kanıtlayamamıştır. Bu itibarla işverence yapılan feshin haklılığından söz edilmesi mümkün değildir. Ancak işverenin eşit davranma borcuna aykırı davranması, geçerli nedeni ortadan kaldırmamaktadır. Sendikal neden ve geçerli neden yönlerinden gerekli araştırma yapılmalıdır. Davacı işçiler bakımından feshin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı ve dahi sendikal nedenin varlığı noktasında yapılan inceleme ve değerlendirmeler yeterli değildir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, davalı işyerinde çalışan sayısı, her iki sendikaya üye olan ve üyelikten istifa eden işçi sayıları, dayanışma aidatı dilekçesi veren işçilerin sayısı, halen işyerinde ....na üye işçi olup olmadığı gibi hususlar değerlendirilmelidir. İşverenin yaptırmış olduğu mahkeme ve noter tespitleri ile işçilere gönderilen SMS yazıları ve tanık beyanları dikkate alınarak, işveren tarafından işçilerin sendika seçme özgürlüğüne müdahale edip etmediği belirlenmelidir. İşverence işçilerin sendikal özgülüklerine müdahalede bulunulmadığı belli bir sendika yararına veya aleyhine bir tutum izlenmediği belirlenirse, aşağıda belirtilen fesih nedenlerine göre geçerli nedenin mevcut olup olmadığı ortaya konulmalıdır. İşverenin sendikayı seçme özgürlüğüne çeşitli yöntemlerle doğrudan veya dolaylı olarak müdahalede bulunduğu belirlendiğinde, kural olarak işçilerin buna karşı toplu eylem hakkının varlığından söz edilebilir. Ancak işverence işçilerin belli bir sendikaya üye olma veya olmama noktasında yönlendirdiğini tespiti halinde dahi, işçilerin buna karşı tepkilerini barışçıl ve demokratik bir biçimde ortaya koyup koymadıkları değerlendirilmeli ve ölçülü şekilde kullanılıp kullanılmadığı ele alınmalı sonucuna göre feshin geçerli olup olmadığı belirlenmelidir.

Aynı mahkemece seri halde yargılaması yapılan dava dosyalarından bir kısmında, davalı işveren, davacıların iş sözleşmesinin feshedilmediğini savunmuş ve bazı işçilerin 20.07.2015 - 26.07.2015 tarihleri arasında işyerinin işgali ve iş bırakma eylemine katıldıklarını, eylemin kolluk kuvvetleri tarafından yapılan müdahale sonlandırıldığı halde buna rağmen iş sözleşmelerinin feshedilmediğini ve eylem süresince idari izin verildiğini, işçilerin işbaşı yapacakları tarihte gelerek, daha önce işten çıkarılan arkadaşları işe alınmadığı sürece işbaşı yapmayacaklarının bildirdiklerini ve işyerinden ayrıldıkları yönünde savunma yapmış ve bu yönde belgeler sunmuştur.

Davalı işveren bazı dosyalarda ise 20.07.2015-26.07.2015 tarihleri arasında işyerinde gerçekleştiği savunulan iş bırakma eyleminin kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek, eyleme katılan işçiler bakımından haklı feshe dayanmıştır. Bir kısım fesih yazılarında ise aynı eylemlerin yanı sıra işyerinde 18.06.2015 tarihinde yapıldığı ileri sürülen bir günlük iş bırakma eylemi sebebiyle oluşan zararlardan söz edilmiştir.

Çok sayıda işçi bakımından davalı işveren, sadece farklı tarihlerdeki işe devamsızlık nedenine dayalı olarak fesih yoluna gitmiştir.

Bazı dosyalarda ise işçilerin bir kısmı işyerine geldiği halde bundan sonra çalışmayacaklarını ve toplu eylem haklarını kullandıklarını söyledikleri, güvenlik görevlilerine direndikleri açıklanmak suretiyle haklı fesih savunması yapılmıştır.

Görüldüğü üzere davalı işveren farklı tarihlerde birbirinden çok farklı fesih nedenlerine dayalı olarak fesih yoluna gitmiştir. Bazı dosyalar bakımından fesih savunması dahi olmayıp, davacı işçinin işyerini kendisinin terk ettiği açıklanmıştır. Feshe konu olayların bazılarıyla ilgili olarak işverence mahkemeden tespit talebinde bulunulmuş ve noter tespiti işlemleri yaptırılmıştır. Mahkemece her bir davacı işçi bakımından iş sözleşmesinin sona erme ve varsa fesih nedenine göre ayrı ayrı değerlendirme yapılmamıştır. Her bir davacı işçi bakımından fesih nedeni ile bağlı kalınarak öncelikle iddiaya konu fesih yönünden deliller değerlendirilmeli, varsa eylemin barışçıl ve demokratik olup olmadığı, davacı işçi eyleme katılmışsa eylemin süresi belirlenmek suretiyle ölçülü biçimde kullanılıp kullanılmadığı değerlendirmeye alınmalıdır. Fesih bildiriminde zarar iddialarına dayanılmışsa, gerekirse bu yönde deliller değerlendirilmek suretiyle sonuca gidilmelidir. Davranışa ve devamsızlığa dayanan fesih nedenleri bakımından da deliller ayrıca değerlendirilmelidir. Tanık beyanları da her bir dava özelinde davacıya özgü fesih nedeni yönünden ele alınmalıdır. Dosya kapsamına göre her bir fesih nedeni ve delil durumu değerlendirilmek suretiyle iç hukuk ve uluslar arası hukuk yönlerinden somut olaya özgü değerlendirme yapılmalıdır. Mahkemece eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

F) HÜKÜM :

F) HÜKÜM :

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11893, Karar No: 2013/21782, Tarih: 10.06.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/11893 E.  ,  2013/21782 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/11893

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra takibinin taraflarının, taraf ve dava (takip) ehliyetini haiz olması gerekmektedir. Bu nedenle icra takibinin tarafları ancak gerçek ya da tüzelkişi olabilir.

Somut olayda icra takibinin gerçek ya da tüzelkişi olmayan E...Mobilya aleyhinde yapıldığı görülmektedir. Bu nedenle adı geçen hakkında yapılan icra takibi yok hükmündedir. Ancak şikayetçiler hakkında yapılmış bir icra takibi de bulunmadığından, şikayetçilerin, bu aşamada taraf olmadıkları icra takibinin iptalini istemeleri mümkün değildir. Diğer yandan, pek tabiidir ki şikayetçilerin şahsi sorumluluklarına gidildiğinde ya da şahsi haklarına zarar verildiğinde şikayet hakları doğacaktır.

O halde mahkemece bu aşamada takip dosyasında şikayetçiler aleyhine yapılmış bir işlem bulunmadığından şikayetin aktif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle reddi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1626, Karar No: 2019/3327, Tarih: 27.05.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/1626 E.  ,  2019/3327 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığının, 18/04/2019 tarihli yazısı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, hüküm kurulmasına yer olmadığına dair Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarihli ve 2017/743 esas, 2017/890 sayılı kararı ile; kamu davasının durmasına dair Bursa 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/12/2018 tarihli ve 2018/616 esas ve 2018/844 sayılı kararının kanun yararına bozulmasına yönelik talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 02/05/2019 tarihli yazı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Sanık hakkında, 17/11/2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı TCK’nın 191/2. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine, bir yıl süreyle tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,

Ancak tedbirin infazı sırasında TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca “...tedbirin gereklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği...” gerekçesiyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılarak, 22/09/2017 tarihli iddianameyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kamu davası açıldığı,

Yapılan yargılama sonucunda, Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarihli ve 2017/743 esas, 2017/890 sayılı kararıyla “sanığın yükümlülüğünü kasıtlı bir şekilde ihlal etmediği, bu nedenle ısrar şartının gerçekleşmediği” gerekçesiyle “hüküm kurulmasına yer olmadığına ve dava açılmasının ertelenmesi kararının devamına” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

2- Daha sonra, bu kez de sanığın 02/12/2017 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı erteleme kararının ihlal edildiği belirtilerek 06/06/2018 tarihli ikinci iddianame düzenlendiği,

Yapılan yargılama sonucunda, Bursa 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/12/2018 tarihli ve 2018/616 esas ve 2018/844 sayılı kararıyla “sanık hakkında 17/11/2015 tarihli suça ilişkin erteleme kararının ihlali nedeniyle daha önce Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmış olduğundan erteleme kararının ve süresinin devam ettiğinden bahsedilemeyeceği, bu haliyle erteleme süresi dışında işlenen 02/12/2017 tarihli ikinci suç gerekçe gösterilerek dava açılamayacağı” gerekçesiyle “kamu davasının durmasına” ve “TCK 191 maddesi kapsamındaki soruşturma işleminin devamı hususunda karar kesinleştiğinde Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulmasına” karar verildiği, kararın yasa yolu incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "1- Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarihli ve 2017/743 esas, 2017/890 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma Talebi:

Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, "1- Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarihli ve 2017/743 esas, 2017/890 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, anılan Kanun'da düzenlenmeyen hüküm kurulmasına yer olmadığı şeklinde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

2- Bursa 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/12/2018 tarihli ve 2018/616 esas, 2018/844 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

2- Bursa 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/12/2018 tarihli ve 2018/616 esas, 2018/844 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Bursa 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/12/2018 tarihli kararıyla, "sanık hakkında erteleme kararının ihlâli nedeniyle Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmış olduğundan erteleme kararının ve süresinin devam ettiğinden bahsedilemeyeceği, bu haliyle erteleme süresi dışında işlenen suç açısında ısrar ve kovuşturma şartının gerçekleşmediği anlaşılarak" kamu davasının durmasına karar verilmiş ise de; birinci bentte açıklandığı üzere, Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin hüküm kurulmasına yer olmadığına dair kararının hukuka aykırı olduğu, esasen durma kararı verilmesi gerektiği ve durma kararının da kamu davasının ertelenmesi kararının devamına herhangi bir etkisinin olmayacağı cihetle, somut olayda sanık hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 23/12/2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararı müteakip, sanığın Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğü rehberlik ve iyileştirme programı takvimini 09/05/2016 tarihinde imzalaması üzerine hakkındaki kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin karardan ve denetimli serbestlik tedbirinden haberdar olması ile yasal denetim süresinin başlaması akabinde, dosya kapsamında bulunan Yavuz Selim Polis Merkezi Amirliğinin yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı ile 02/12/2017 tarihinde aynı sanığın üzerinde denetim süresi içerisinde kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurduğunun tespit edilmesinin akabinde, adı geçen sanığın erteleme ve denetim süresi içinde yeniden uyuşturucu madde kullanma suçunu işlediğinden bahisle söz konusu kamu davasının açıldığı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 191/4-b maddesi gereğince erteleme süresi zarfında tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulunduran sanık hakkında, mahkemesince yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde durma kararı verilmesinde isabet görülmemiştir." denilerek, Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarihli ve 2017/743 esas, 2017/890 sayılı kararı ile; Bursa 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/12/2018 tarihli ve 2018/616 esas ve 2018/844 sayılı kararının bozulması istenmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

1- Hüküm kurulmasına yer olmadığına dair Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarihli ve 2017/743 esas, 2017/890 sayılı kararına yönelik talebin incelenmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır. " hükmüne yer verilmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

1- Hüküm kurulmasına yer olmadığına dair Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarihli ve 2017/743 esas, 2017/890 sayılı kararına yönelik talebin incelenmesi:

TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde, "Kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ... hâlinde, hakkında kamu davası açılır. " hükmüne yer verilmiştir.

CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." hükmü öngörülmüştür.

Somut olayda, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan TCK'nın 191. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanığın cezalandırılması isteğiyle açılan davada, 4. fıkrada belirtilen kovuşturma şartının gerçekleşmediğinin anlaşılması durumunda, Mahkeme tarafından CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi gereğince bu şartın gerçekleşmesini beklemek üzere “davanın durmasına” ve denetimli serbestlik dosyasının infazına devam edilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, CMK’nın 223. maddesinde karar ve hüküm türleri arasında sayılmayan “Hüküm kurulmasına yer olmadığına” dair karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu, bununla birlikte mahkemece “tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin devamına” karar verilmiş olması karşısında, Mahkemece verilen kararın esasen “durma kararı” niteliğinde olduğu ve bu şekildeki bir yasaya aykırılığın 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin kıyasen uygulanması ile Dairemizce düzeltilmesinin mümkün olduğu değerlendirilerek kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

2- Kamu davasının durmasına dair Bursa 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/12/2018 tarihli ve 2018/616 esas ve 2018/844 sayılı kararına yönelik talebin incelenmesi:

2- Kamu davasının durmasına dair Bursa 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/12/2018 tarihli ve 2018/616 esas ve 2018/844 sayılı kararına yönelik talebin incelenmesi:

Sanık hakkında 17/11/2015 tarihli ilk suça ilişkin olarak kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildikten sonra tedbirin infazı sırasında TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca “...tedbirin gereklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği...” gerekçesiyle erteleme kararı kaldırılarak, 22/09/2017 tarihli iddianameyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kamu davası açıldığı, ancak yapılan yargılama sonucunda, Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarihli ve 2017/743 esas, 2017/890 sayılı kararıyla “sanığın yükümlülüğünü kasıtlı bir şekilde ihlal etmediği, bu nedenle ısrar şartının gerçekleşmediği” gerekçesiyle “hüküm kurulmasına yer olmadığına ve dava açılmasının ertelenmesi kararının devamına” karar verildiğinin anlaşılması karşısında, 02/12/2017 tarihli ikinci suçun, ilk suça ilişkin erteleme süresi zarfında işlenmiş olduğunun kabul edilmesi gerektiği, bu nedenle de TCK’nın 191/4. maddesinin (b ve c) bentleri uyarınca yargılama koşulunun gerçekleşmiş olduğu,

Bu durumda, sanık hakkında 17/11/2015 tarihli ilk suça ilişkin olarak 22/09/2017 tarihli iddianameyle açılmış olan davanın yargılamasına devam edilmesi gerektiğinden, esasen Cumhuriyet savcısınca 02/12/2017 tarihli ikinci suçun işlendiğinin öğrenilmesinden sonra ilk suça ilişkin yargılamaya devam edilmesi için Mahkemesine bildirimde bulunulması gerekirken, aynı fiil nedeniyle ve aynı sanık hakkında 06/06/2018 tarihli ikinci iddianamenin mükerrer olarak düzenlenmiş olduğu, bu nedenle artık Bursa 22. Asliye Ceza Mahkemesince CMK’nın 223/7. maddesi uyarınca davanın reddine karar verilerek Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesince davaya devam edilmesi için ihbarda bulunulması gerektiği anlaşıldığından, durma kararı verilmesi yasaya aykırı olup kanun yararına bozma talebi bu yönüyle ve değişik gerekçeyle kabul edilmiştir.

D) Karar :

Açıklanan nedenlere göre;

1- Hüküm kurulmasına yer olmadığına dair Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2017 tarihli ve 2017/743 esas, 2017/890 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, gerekçe bölümünde ve hüküm fıkrasında yer alan “hüküm kurulmasına yer olmadığına” şeklindeki ibarenin ÇIKARILMASINA, çıkarılan bu ibarenin yerine “kamu davasının durmasına” ibaresinin YAZILMASINA, hükmün gereklerinin bu şekilde yerine getirilmesine,

2- Kamu davasının durmasına dair Bursa 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/12/2018 tarihli ve 2018/616 esas ve 2018/844 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanunun 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dosyanın Adalet Bakanlığına iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine,

27.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12596, Karar No: 2019/11948, Tarih: 18.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2016/12596 E.  ,  2019/11948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1.a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık ... ve ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar müdafiileri, sanık ...'nın mahkumiyetine ilişkin hüküm ise bizzat sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre sanık ...'nın asıl işveren şirket ... İnşaat Anonim Şirketinde şantiye şefi, sanık ...'ın kaba inşaat işlerini yürütmekle görevli olan alt işveren ... Yapı Limited Şirketi saha sorumlusu, sanık ...'ın ise ... Ltd. Şti. tarafından mantolama ve boya işlerini yürütme işi verilen alt işveren ... Kim Yapı Elemanları firma yetkilisi ve iş güvenliği sorumlusu olduğu, olay tarihinde ... Kim Yapı firmasında inşaat işçisi olan ...'ın konut inşaatının dış cephe mantolama işinde çalıştığı esnada, iskelenin sekizinci katından, yaklaşık 26 metre yükseklikten zemine düşerek öldüğü olayda, iş yerinde işçi sağlığı ve iş güvenliği önlemlerini alma hususunda gerekli dikkat ve özeni göstermeyen sanıkların asli kusurlu olduklarına ilişkin kabul ve mahkumiyetlerine ilişkin uygulama yerinde görülmekle yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... ve ... müdafiilerinin eksik incelemeye, kusur durumuna ve ölenin kusurlu olduğuna ilişkin, sanık ...'nın ise eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.