muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5781, Karar No: 2019/7209, Tarih: 09.10.2019

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir: "Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."

"Esas hakkındaki inceleme" kenar başlıklı 49. maddesinin (6) numaralı fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:"... bir mahkeme kararına karşı yapılan bireysel başvurulara ilişkin inceleme ... bir temel hakkın ihlal edilip edilmediği ve bu ihlalin nasıl ortadan kaldırılacağının belirlenmesi ile sınırlıdır. Bölümlerce kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz."

"Kararlar" kenar başlıklı 50. maddesinin (1) ve (2) numaralı fıkraları şöyledir:

"(1) Esas inceleme sonunda, başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verilir. İhlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedilir. Ancak yerindelik denetimi yapılamaz, idari eylem ve işlem niteliğinde karar verilemez.

(2) Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderilir. Yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmayan hâllerde başvurucu lehine tazminata hükmedilebilir veya genel mahkemelerde dava açılması yolu gösterilebilir. Yeniden yargılama yapmakla yükümlü mahkeme, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararında açıkladığı ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldıracak şekilde mümkünse dosya üzerinden karar verir."

Yine 6216 sayılı Kanun'un "Mahkeme kararları" kenar başlıklı 66/1. maddesine göre, "Mahkeme kararları kesindir. Mahkeme kararları Devletin yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzel kişileri bağlar."

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında Anaya Mahkemesince bireysel başvurular sonucu verdiği kararların hukuki niteliği üzerinde durmak gerekir. Anayasanın 148. maddesindeki değişikliğin gerekçesinde bireysel başvuru yolu, olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmıştır. Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, temel hak ve özgürlükleri yasama, yürütme veya yargı organlarının işlemleri tarafından ihlal edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanabilir. Bireysel başvuru öncelikle, hakları ihlal edilenlere Anayasa veya yasayla tanınan bir dava türüdür. Anayasa Mahkemesinin kararına göre, "Anayasa’nın 148. maddesinde yer verilen bireysel başvuru yolu, dava dilekçesinde belirtildiği gibi sadece bir hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespiti davası değil, bireylerin temel hak ve özgürlüklerinin kamu gücü tarafından ihlalinin önlenmesi ve bir ihlal tespiti durumunda da bu ihlalin sonuçlarını ortadan kaldıracak veya meydana gelen zararı giderecek şekilde hukuki sonuçlar doğuran bir dava niteliğindedir" (AYM 1.3.2012 t. E.2011/59, K.2012/34).

Bireysel başvuru yolu, temyiz veya istinaf benzeri bir başvuru olmadığı gibi, temyiz veya istinaf sonrası olağanüstü bir temyiz fırsatı da değildir. Anayasanın 148/4. maddesinde bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamayacağı belirtilmiş, 6216 sayılı Kanunun 45. maddesinde de aynı hüküm tekrar edilmiştir. Bu kapsamda temyiz ve istinaf aşamalarında, ilk derece mahkemelerinin olayları ve delilleri değerlendirmeleri doğru yapıp yapmadıkları, mahkemelerin yaptığı işlemlerin yasalara uygun olup olmadığı ve yasa kurallarının doğru uygulanıp uygulanmadığı değerlendirilirken Anayasa Mahkemesi, genel mahkemelerin olayı ve delilleri değerlendirirken, yasa kurallarını uygularken temel hakları ihlal edip etmediklerini ve ihlal varsa bu ihlallerin bireysel başvuru yolu dışında başka bir yolla giderilip giderilemeyeceğini inceler.

6216 sayılı Kanun'un 50/1. fıkrasında; bireysel başvuruların esas incelemesi sonunda başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verileceği, ihlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedileceği ifade edilmiştir. Dolayısıyla Anayasa Mahkemesinin bireysel başvurular kapsamındaki yetki ve görevi, hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespitiyle sınırlı olmayıp tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlerin belirlenmesini de kapsamaktadır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı). Bu kapsamda tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği hükme bağlanmıştır.

Kanun'da, ihlalin ve sonuçlarının nasıl ortadan kaldırılacağına ilişkin belirleme yapma bakımından Anayasa Mahkemesine geniş bir takdir yetkisi verilmiştir. Bunun tek sınırı 6216 sayılı Kanun'un 50. maddesinin (1) numaralı fıkrasının sonunda yer alan Anayasa Mahkemesinin idari eylem ve işlem niteliğinde karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemedir. Buna göre anılan sınır, Anayasa Mahkemesinin ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederken idarenin yerine geçerek işlem tesis edemeyeceğini ifade eder. Bireysel başvurunun niteliği dikkate alındığında bu sınırlama sadece idare değil yasama ve yargı organları yönünden de geçerlidir. Mahkeme, ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederek kararı, gerekli işlemlerin tesis edilmesi için ilgili mercilere gönderir. Bu bağlamda Anayasa Mahkemesi kural olarak ihlalin ve sonuçlarının nasıl ve hangi araçlarla ortadan kaldırılacağı hususunda ilgili mercilere takdir yetkisi bırakır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı).

6216 sayılı Kanunun 50. maddesinde, Anayasa Mahkemesince tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği belirtildiğinden ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama nitelik olarak "yeniden yargılama"dır. Yeniden yargılama sebepleri 6100 sayılı HMK’nın 375. maddesinde sayılmış, birinci fıkranın (i) bendinde "Kararın, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle verildiğinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması veya karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi" yargılamanın iadesi sebebi olarak sayılmıştır. Bu maddede Anaya Mahkemesinin bireysel başvuru sonucu verdiği kararlar sayılmamış ise de 6216 sayılı Kanunda yeniden yargılama yapılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Yeniden yargılama, önceki yargılamadan bağımsız yeni bir davadır. Yeniden yargılamaya sebep olan mahkeme kararı, Anaya Mahkemesinin kararı ile kısmen veya tamamen ortadan kaldırılmıştır. İhlale neden olan yerel mahkeme kararı temyiz incelemesinden geçmiş ise, yerel mahkemenin verdiği karar kaldırıldığı için, kaldırılan kararın temyizine ilişkin Yargıtay kararı da ihlale konu somut olay yönünden kaldırıldığından artık Yargıtay'ın onama veya bozma kararı işbu davada dikkate alınamayacaktır.

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ise, ilk derece mahkemesince artık önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından, HMK’nın 373/4. fıkrasında "Yargıtay'ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir" hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, madde 341/1 kapsamında ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerde ilk derece mahkemesince verilen karar, temyiz kanun yoluna tabi olmayıp istinaf kanun yoluna tabi olduğundan dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE, 09/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5516, Karar No: 2017/3720, Tarih: 13.12.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/5516 E.  ,  2017/3720 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili .... 2013/7191 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelindeki 1. sırada bulunan davalı alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile sıra cetvelinde dayalı alacaklıya ayrılan paydan öncelikle davacının alacağının karşılanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ayrı ayrı verdikleri cevap dilekçelerinde muvazaa bulunmadığını, alacağın gerçek alacak olduğunu savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sıra cetveline itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacının 15.11.2017 tarihinde davadan feragat dilekçesi sunduğu görülmüştür. Feragat, 6100 sayılı HMK'nun 311. madde hükmü uyarınca, kesin hükmün sonuçlarını doğurduğu gibi, aynı Kanun'un 309/2. maddesi uyarınca karşı tarafın kabulüne de bağlı bulunmamaktadır. Öte yandan, aynı Kanun'un 310. maddesi uyarınca davadan feragat, karar kesinleşinceye kadar her aşamada mümkündür. Bu itibarla, davadan feragat nedeniyle mahkemece bir karar verilmesi gerektiğinden, bunun sağlanabilmesi için hükmün öncelikle bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2017/32524, Karar No: 2017/26720, Tarih: 12.12.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/32524 E.  ,  2017/26720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; TCK'nın 158/1-j, 62, 52/2, 52/4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet, TCK'nın 158/1-d, 62, 52/2, 52/4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet,

Sanık ... hakkında; TCK'nın 158/1-d, 52/2, 52/4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet, TCK'nın 204/2, 204/3, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet, TCK'nın 158/1-j, 52/2, 52/4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet, TCK'nın 204/2, 204/3, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ...'ın, nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmolunan ceza miktarlarına nazaran Sanık ... müdafii Av. ...'in duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle Baykan Tapu Müdür Vekili olan sanık ...'ın, katılanlar ... ve ... 'a borcunun olduğu, bu borcu ise katılanlar ile yaptığı anlaşma uyarınca kardeşi olan diğer sanık ...'a ait ... İli, ... ilçesi, ... mevkii 191 ada 2 parselde kayıtlı taşınmazın devrini vermek suretiyle ödediği, bu kapsamda sanık ...'ın suça konu 05.05.2009 tarih ve 189 yevmiye numaralı tapu senedine istinaden ... İlçesi, ... mahallesi ... mevkii 191 ada 2 parsel numaralı 137 m2 yüzölçümlü mesken vasıflı taşınmazı katılan ...'e devretmiş gibi işlem yaptığı, ancak katılanların sonrasında yaptığı araştırmada taşınmazın tapusunun devredilmediğini, yapılan işlemin sahte olduğunu öğrendikleri, bu suretle sanık ...'ın resmi belgede sahtecilik ve kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarını, diğer sanık ...'ın ise kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia olunduğu,

Başka bir olayda ise sanıkların kardeşi olan ... 'ın 27/08/2009 tarihinde katılan ... Bankasından kredi çektiği, bu krediyi sanıkların da müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıkları, 300.000 TL olarak çekilen krediye teminat olarak 03/07/2005 tarih, 211 yevmiye nolu tapu senedi ile sanık ...'a ait gözüken ... ili ... ilçesi ... Mahallesi ... mevki 140 ada 9 parsel sayılı taşınmaz üzerine 27/08/2009 tarihinde 393 yevmiye numarası ile ipotek tesis edildiği, kredi borcunun ödenmemesi nedeniyle iş bu taşınmaz üzerinde İstanbul 10. İcra Müdürlüğünün 2010/1926 E sayılı dosyası üzerinden ipotek takibi yapıldığı, takibin, yapılan kıymet takdiri ve düzenlenen raporun kesinleştiği, taşınmaz üzerine 150/c şerhi işlenmesi ve takyidat bilgisi için yazılan müzekkereye Baykan Tapu Müdürlüğünce 14/09/2010 tarihli cevabi yazıyla taşınmaz üzerine 150/c şerhi işlendiği, taşınmaz üzerinde ipotek haricinden başkaca haciz bulunmadığının belirtildiği, ipotek takibi ile birlikte bankaca borçlu ... ile müşterek borçlu-müteselsil kefiller ... ve ... hakkında kambiyo senetlerine özgü takibi de yapıldığı, dosyanın kesinleşmesi üzerine Baykan Tapu Müdürlüğüne haciz müzekkeresinin gönderildiği ve müdürlükçe düzenlenen 15/12/2010 tarihli cevabi yazıda sadece ... adına ... İlçesi, ... mahallesi ... mevkii 191 ada 2 parsel taşınmaza rastlandığının, bu taşınmaza haciz şerhi işlendiğinin bildirildiği ve ipotekli taşınmaza bu cevabi yazı içeriğinde yer verilmediği, ipotekli taşınmaz üzerinde satış işlemleri için satış günü alındığı, Baykan İcra Müdürlüğünden satış günü talep edildiği, icra müdürlüğünce tapunun son takyidatlı hali talep edildiğinde, ipotekli taşınmazın dosyada tanık olarak dinlenen ...'a ait olduğu ve üzerinde ipotek bulunmadığı, suç tarihi itibariyle Baykan Tapu Müdür Vekili olan sanık ...'ın bankadan kredi almak ve haklarında hükmedilecek icra/haciz işlemlerini hükümsüz kılmak/durdurmak maksadıyla sahte belgeler tanzim ettiği, bu belgeler ile bankadan kredi alınmasını sağladığı, bu suretle sanık ...'ın resmi belgede sahtecilik ve bankaca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak amacıyla dolandırıcılık suçlarını, diğer sanık ...'ın ise bankaca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak amacıyla dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia olunduğu olaylarda;

1-Sanık ... hakkında katılanlar Kuveyt Türk Katılım Bankası ile ... ve ...'a yönelik nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz eden Av....'in müdafii olarak tayin edildiğine dair vekaletnamenin dosya içerisinde olmadığı, avukata sadece sanık ... tarafından verilmiş vekaletnamenin bulunduğu anlaşıldığından, müdafii sıfatını almayan Av. ...'in hükümleri temyiz yetkisi bulunmadığından, temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz eden Av....'in müdafii olarak tayin edildiğine dair vekaletnamenin dosya içerisinde olmadığı, avukata sadece sanık ... tarafından verilmiş vekaletnamenin bulunduğu anlaşıldığından, müdafii sıfatını almayan Av. ...'in hükümleri temyiz yetkisi bulunmadığından, temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...'a yönelik resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamından sanığın görevli olduğu tapu müdürlüğünün mührünü ve müdür vekili sıfatıyla kendi imzasını içeren sahte tapu senedi tanzim ederek atılı suçu işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında katılan ... Bankasına yönelik resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık eylemleri ile katılanlar ... ve ...'a yönelik nitelikli dolandırıcılık eylemi sebebiyle kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

3-Sanık ... hakkında katılan ... Bankasına yönelik resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık eylemleri ile katılanlar ... ve ...'a yönelik nitelikli dolandırıcılık eylemi sebebiyle kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

a-Sanığın katılan ... Bankasına yönelik nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hüküm açısından; Katılan .... ile sanık ...'nin kardeşi olan temyiz dışı sanık ... arasında düzenlenen kredi sözleşmesi gereği, bu kredinin kullandırılabilmesi için teminat olarak tapuda ... adına kayıtlı ... ili ... ilçesi ... Mahallesi ... mevki 140 ada, 9 parsel sayılı taşınmaz üzerine 27/08/2009 tarihinde, Baykan Tapu Müdür vekili olan sanık ... tarafından, taşınmazın sanık ...'a aitmiş gibi gösterilerek ipotek tesis edilmesi olayında, hile unsurunun tespiti açısından ipotek senedini imzalayan katılan banka yetkilileri ... ve ... ile işlemler öncesi inceleme yapan banka eksperi ...'ün tespit edilerek dinlenmeleri, özellikle ...'ün beyanı alınırken taşınmazı giderek mahallinde görüp görmediği, incelemeleri yaparken sanık ... tarafından engelleyici davranışlar sergilenip sergilenmediği hususlarının sorulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-Sanığın katılan ... Bankasına yönelik resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hüküm açısından; sanığın görevli olduğu tapu müdürlüğünün mührünü ve müdür vekili sıfatıyla kendi imzasını içeren sahte tapu senedi, ipotek senedi ve belgeler tanzim etmek şeklindeki eyleminin, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden çok kez işlenmesi karşısında; eylemin tek kabul edilip TCK'nın 43/1 maddesi gereğince zincirleme suç hükümleri uygulanması gerekirken, her bir sahte evraktan ayrı ayrı cezalandırılması yoluna gidilerek fazla ceza tayini,

c-Sanığın katılanlar ... ve ...'a yönelik nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hüküm açısından; katılan ...'un yargılama aşamasında alınan beyanında; suç tarihinden önce sanık ...'ın yanına gelerek belediyenin parke işini aldığını, kendisini de ortak yapabileceğini söyleyerek 150.000 TL parasını aldığını, işin yapılmaması üzerine parasını istediğinde süre istediğini, sonrasında ise ...'a ait taşınmazın devri hususunda anlaştıklarını belirtmesi karşısında; suça konu taşınmazın önceden doğan bir borca karşılık verildiğinin anlaşılması nedeniyle unsurları itibariyle oluşmayan dolandırıcılık suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesine, 12/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1881, Karar No: 2020/3079, Tarih: 02.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/1881 E.  ,  2020/3079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı kuruma ait hastanede çıkan yangın ve söndürme faaliyetleri sırasında müvekkili şirket nezdinde eczane sigorta poliçesi ile sigortalı işyerinin hasar gördüğünü, sigortalıya 25.10.2010 tarihinde 6.698,00 TL hasar ödemesi yapıldığını, zarar nedeniyle davalı kurumun Borçlar Kanunu hükümlerine göre sorumlu olduğunu belirterek 6.698,00 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesine dayalı rucuan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf, işyeri/eczane sigorta poliçesi gereği sigortalısına hasar bedeli ödemiş, TTK'nun 1472. maddesi gereğince sigortalısının haklarına halef olarak davalıya karşı eldeki davayı açmış; rücusunu da davalının bina maliki oluşundan kaynaklanan sorumluluğuna dayandırmıştır.

Davalı taraf ise, hastanenin çatısındaki tadilat işinin ihale yoluyla ihbar olunana verildiğini, ihbar olunanın %100 kusurlu olduğunu ve zararı karşılama taahhüdü bulunduğunu, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece hukukçu bilirkişiden alınan raporda, davacı şirketin ödeme belgesi sunması durumunda ödediği bedeli TBK 55 ve TTK 1278.maddeler kapsamında rücuen isteyebileceği belirtilmiştir.

Mahkemece, davalı taraf ile ihbar olunan arasında tabiiyet ilişkisi bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 69. (818 s. BK 58.) maddesinde düzenlenen bina ve yapı eseri malikinin sorumluluğu, kusursuz sorumluluk türü olan özen (olağan sebep) sorumluluğudur. 6098 sayılı TBK'nun 69/1. maddesinde "Bir bina veya imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazadaki kusurundan dolayı mesul olur" denilmektedir. Bina veya yapı eseri malikinin sorumluluğu, yapı eserinin yapımındaki bozukluğa veya bakımındaki eksikliğe dayanmaktadır. Sorumluluğun doğmasında, yapılıştaki bozukluk-bakım eksikliği ayrımının bir önemi bulunmamaktadır. Zira, malikin sorumlu olması için bakım eksikliği veya yapılıştaki bozukluktan herhangi birinin varlığı yeterli görülmektedir. Her iki olasılıkta da yalnızca malikin sorumluluğu söz konusu olmaktadır.