muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10772, Karar No: 2022/4901, Tarih: 17.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/10772 E.  ,  2022/4901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Bir kısım davalılar vekili ile davacı idare vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

1-İlk karar davalılardan ..., Sinem Derya Koçak, ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiş olup, ilk kararda tespit edilen kamulaştrma bedeli, kararı temyiz etmeyen davalılar yönünden kesinleşmiştir.

Bu durumda ilk kararı temyiz etmeyen davalılar yönünden kesinleşen bedel davacı idare lehine usuli kazanılmış hak oluşturduğundan bozmadan sonra sadece ilk kararı temyiz eden davalıların payı hesaplanarak bu miktarın bloke ettirilip adı geçenlere ödenmesine yönelik hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, bozmadan sonra tespit edilen bedel üzerinden tüm davalıların payını kapsar şekilde bedel depo ettirilerek hüküm kurulması,

2-İlk karar ile tespit edilen kamulaştırma bedeline işletilen faizin bitiş tarihi 17.11.2014 olması gerekirken, 17.11.2015 olarak gösterilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3- Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare ve bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 17/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3256, Karar No: 2021/5232, Tarih: 06.10.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/3256 E.  ,  2021/5232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ ... HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada,

Uyuşmazlık konusu ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan ... ada ... parsel sayılı 139.987,90 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... oğlu, ...’in 20 yılı aşkın bir zamandır zilyetlik ve tasarrufunda bulunduğu; ancak adı geçen lehine belgesizden edinme limiti aşıldığından Hazine adına tespitinin gerektiği açıklanarak Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ..., ... ada ... parsel sayılı taşınmazın zeminde göstereceği bölümünün tespit tarihinden geriye doğru en az 30 yıldır zilyetlik ve tasarrufunda olduğu iddiasıyla, dava konusu taşınmazın çekişmeli bölümü yönünden tapu iptali ve adına tescilini istemiştir.

Davalı ..., çekişmeli taşınmazın tapuda kayıtlı yerlerden olduğu, tapulu taşınmazın zilyetlikle kazanılamayacağı, kaldı ki davacının taşınmaz üzerinde zilyetliğinin bulunmadığı, davacı yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava konusu taşınmazın, davacının murisi ...’in zilyetliğinde olduğu, murisin ölümüyle terekesinin taksim edilmediği, davacının terekeye dahil bir taşınmazın adına tescili istemiyle, 3. kişi konumundaki davalı ... aleyhine tek başına dava açmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın aktif husumet yokluğundan usulden reddine karar verilmiş, karar davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi tarafından, davacının istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b/1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü;

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü;

Bilindiği üzere bir mirasçı, terekeye dahil bir taşınmaz hakkında, diğer mirasçılar aleyhine tek başına miras payı oranında adına tescil istemi ile dava açabilirse de, terekeye göre üçüncü kişi konumundaki birine karşı miras payının adına tescili istemiyle dava açması hukuken mümkün değildir. Elbirliği mülkiyetinde mirasçıların tereke malları üzerinde belli pay veya payları olmayıp, haklarının terekenin tamamını kapsadığı, TMK'nın 702. maddesine göre topluluk devam ettiği sürece tasarrufi işlemlerde tüm ortakların oybirliğiyle karar vermeleri gerektiği açıktır. Mirasçılardan birinin, terekeye karşı üçüncü kişi konumunda olan birisi aleyhine kendi payı hakkında açtığı dava, diğer mirasçıların paylarını kapsamadığından ve aynı zamanda onlar adına açılmadığından davaya diğer mirasçıların katılması (icazet vermesi) veya terekeye temsilci atanması suretiyle devam edilmesine olanak yoktur. Ne var ki bir mirasçının terekeye dahil bir taşınmaz hakkında, 3. kişi davalıya karşı tapu iptali ve kendi adına tescil isteminde bulunmasının önünde yasal bir engel yoktur. Ancak bu halde, davacı yanın dava konusu taşınmazın muristen satış, bağış veya terekenin taksimi yoluyla kendisine intikal ettiğini, kısacası taşınmazın terekeden ayrıldığını ve bu yolla kendisine intikal ettiğini ispat etmesi gerekecektir.

Somut olaya gelince, dava konusu taşınmazın davacı yanın murisi ...’den intikal eden yerlerden olduğu, murisin terekesinin paylaşım yahut taksime konu edilmediği, öte yandan çekişmeli taşınmazın satış, bağış vb. hukuki nedenlerle davacıya intikal ettiğinin ispat edilemediği anlaşıldığına göre davanın sayılan nedenlerle ispat edilemediğinden reddine karar verilmesi gerekirken, davacı yanın aktif dava ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle usulden reddedilmiş olması doğru değil ise de anılan yanlışlığın giderilmesi için yeniden yargılama yapılmasını gerekli olmadığından, sonucu itibariyle doğru olan kararın, gerekçesinin bu şekliyle 6100 sayılı HMK'nun 370/4 maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 06/10/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4294, Karar No: 2014/20113, Tarih: 02.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/4294 E.  ,  2014/20113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın olay günü ..... Merkez Postahanesi'ndeki hesabından 1520TL çekerek yürümeye başlayan şikayetçiyi takip etmeye başladığı ve yanına yanaşarak kendisinin PTT görevlisi olduğunu, az önce şikayetçiye yanlışlıkla bir başkasının hesabından çekilen paranın verilmiş olduğunu söylediği ve cep telefonuyla belirsiz bir şahsı arayarak telefonu şikayetçiye verdiği telefondaki şahsın da kendisini PTT görevlisi .... olarak tanıtıp parayı sanığa vermesi ve kırtasiyeden nüfus cüzdanı renkli fotokopisi çekerek tekrar PTT'ye müracaat etmesi gerektiğini söylemesi üzerine şikayetçinin inanarak parayı sanığa verip kırtasiyeye fotokopi çektirmeye girdiği, çıktığında sanığın orada olmadığını fark ettiği, sanığın şikayetçiden parayı alarak ortadan kaybolduğu ve üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği, oluş ve dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02/12/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/829, Karar No: 2016/4198, Tarih: 17.02.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/829 E.  ,  2016/4198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi vekili icra mahkemesine başvurusunda; borçluya ait ... ilçesi 18498 ada, 5 parsel sayılı taşınmazın 23.10.2014 tarihinde satıldığını, aynı taşınmaz üzerinde .... İcra 2012/11069 Esas sayılı takip dosyasından haciz alacaklısı olduklarını, icra müdürlüğünce; kesinleşme tarihi dikkate alınarak sıra cetveli yapılmasına yönelik taleplerinin reddedildiğini ileri sürerek müdürlüğün buna ilişkin işleminin iptali ve sıra cetveli düzenlenmesinin talep ettiği, mahkemece istemin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 140. maddesi gereğince; “Satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar.” Sıra cetvelini düzenleme yetkisi ilk haczi koyan icra dairesine aittir.

İİK'nun 100. maddesi gereğince, borçluya ait paranın veya satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar birden fazla alacaklı tarafından haciz konulması halinde anılan madde hükmü gereği icra müdürlüğünce derece kararı yapılması gerekir. Derece kararının yapılması için mutlaka satış sonucu para elde edilmesi zorunlu değildir.

Somut olayda alacaklı...i. tarafından borçlular... hakkında kambiyo senetlerine mahsus takip yapıldığı, üzerinde başkaca hacizlerin de bulunduğu Konya ili Selçuklu ilçesi 18498 ada, 5 parsel sayılı taşınmazın 23.10.2014 tarihli artırmada alacağa mahsuben alacaklıya ihale edildiği, ihalesinin kesinleştiği ve satış bedelinin, taşınmaz üzerindeki haciz alacaklarının tamamını karşılamadığı görülmektedir. Her ne kadar icra müdürlüğünce taşınmazın satış bedeli dosyadaki rüçhanlı alacak ve satış masraflarını karşılamadığından ve artan satış bedeli dosyada bulunmadığından derece kararı yapılmasına yer olmadığına karar vermiş ise de; şikayetçi, kendisi tarafından taşınmaz üzerine konulan haczin tarihinin önce olduğunu ileri sürdüğüne göre, bu iddianın yapılacak sıra cetvelinde tartışılması mümkün olacağından sıra cetveli yapılması ve bu şekilde şikayetçiye itirazlarını ileri sürme imkanı verilmesi gerekir.

O halde, mahkemece, birden fazla alacaklı bulunması ve ihale bedelinin tüm alacakları karşılamaması nedeniyle, İİK'nun 140.maddesi gereğince, icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmasına karar verilmesi gerekirken, şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde, mahkemece, birden fazla alacaklı bulunması ve ihale bedelinin tüm alacakları karşılamaması nedeniyle, İİK'nun 140.maddesi gereğince, icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmasına karar verilmesi gerekirken, şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7447, Karar No: 2013/8838, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7447 E.  ,  2013/8838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kat malikleri kurulu kararının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, davalı yönetimin apartman dış cephesinin mantolanması için karar aldığını, toplantıda yeterli çoğunluğun sağlanmadığını belirterek kararların iptalini istemiş, mahkemece iptali istenen kararların olağanüstü toplantı niteliğinde olduğu, Kat Mülkiyet Yasası'nın 29/2. maddesindeki prosedüre uyulmadığını ve aynı Yasanın 42/4. maddesinde öngörülen sayı ve arsa payı çoğunluğuna göre toplantı nisabının oluşmadığı gerekçesi ile 13.05.2012 ve 18.05.2012 tarihli kararların iptaline karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; 26.06.2011 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında mantolama kararı alındığı, davacının da kararın altını imzaladığı, 13.05.2012 tarihli kat malikleri kurulu kararında komisyon oluşturulduğu, komisyon üyeleri ile yönetim kurulunun 18.05.2012 tarihinde toplandığı, ısı yalıtımı kararı alındığı, ayrıca başkaca onarım kararı ile tüm bu işler için 3100 TL nin toplanmasına ve kararın mal sahiplerinin oluruna sunulmasına, yarıdan fazlasının kabulü halinde uygulamaya başlanmasına, öncelikle ısı yalıtımının yapılmasına karar alındığı anlaşılmaktadır. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 19. maddesinin birinci fıkrasına göre kat malikleri anataşınmazın bakımını ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar. Yargıtay uygulamalarında ise anataşınmazın sağlamlığına zarar verecek şekilde dış cephenin su alması veya ısı kaybı sebep olduğunun tespit edilmesi gibi hallerde gerekli mantolama işinin yapılması için kat malikleri kurulunun toplanıp karar alması zorunluluğu aranmamakta, kat maliklerinden herhangi birinin böyle bir işin yapılmasını istemesi ona, yasa ile tanınmış bir hakkın ve yükümlülüğün yerine getirilmesi şeklinde değerlendirilmektedir. Somut olayda yapılacak olan mantolama işleri anataşınmazın dış cephesinden duvarın içine su almayı önlemek, nemi ortadan kaldırmak ve ısı kaybının önüne geçmek amaçlı olduğundan, burada Kat Mülkiyeti Yasası'nın 42. maddesindeki düzenlemede olduğu gibi nitelikli çoğunlukla alınacak bir karara da gerek bulunmamaktadır. Ayrıca davacının 26.06.2011 tarihli mantolama kararına katıldıktan sonra dava açması da Türk Medeni Kanununun 2. maddesinde düzenlenen iyiniyet ve dürüstlük kuralına aykırıdır. Açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/500, Karar No: 2023/1737, Tarih: 01.06.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/500 E.  ,  2023/1737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1764 E., 2022/1423 K.

DAVA TARİHİ : 20.07.2020

KARAR : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kızıltepe 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/269 E., 2021/194 K.

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... EDAŞ vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı TEİAŞ vekilinin istinaf başvurusunun süreden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılardan Dicle EDAŞ vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar; Kızıltepe İlçesi Yolaldı Köyünde ikamet etmekte olup davalı ... EDAŞ'ın mesken abonesi olduklarını, davalı şirketce köylere jeneratör dağıtılıp mazot satılarak köylerin elektrik ihtiyacını bu şekilde sağlamak amacıyla yeni sistem kurulduğunu, bu sistemin yürürlükteki mevzuata aykırı olduğunu, sistemin hayata geçirilmesi için 40 tane köyün elektriği mono faza düşürüldüğünden diğer iki hattan elektrik alan evlerin elektriğinin kesildiğini, ayrıca köyün içme suyu kaynağının üç faz elektrikle çalıştığından dolayı içme suyuna dahi ulaşılamadığını, davalı TEİAŞ'ın kuruluş amacını yerine getirmeyip diğer davalı ile birlikte elektrik kesintisi yoluna gittiği ileri sürerek; davalı şirketlerin jeneratörle elektrik dağıtım işi yapma şeklinde yarattığı muarazanın önlenmesine karar verilmesini talep etmişlerdir.

II. CEVAP

1. Davalı ... EDAŞ; Elektrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nde şirketin elektrik dağıtımını nasıl yapması gerektiğine ilişkin bir düzenleme olmadığını, tarımsal sulamada kaçak elektriğin önüne geçebilmek için jeneratörle enerji verme yoluna gidildiğini, mağduriyete sebebiyet vermemek adına köyde su dağıtımı yapılabilmesi için yakıt ve bakım masrafları da dahil sabit jeneratör hizmeti vermek istediklerini, Dicle Bölgesinde kaçak kullanımın fazla olduğunu, bunun da kamu zararı oluşturduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Davalı TEİAŞ; davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı TEİAŞ; davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı ... EDAŞ'ın jeneratörle elektrik hizmetini sunma uygulaması ile elektrik enerjisinin kaliteli, sürekli ve kesintisiz sağlanamayacağı mevzuat hükümleri ve bilirkişi raporu ile de desteklendiği, davalı ... şirketinin trafo enerji hattını üç fazdan tek faza düşürmesi işlemi ile evlerde elektrik enerjisinin kullanılamaz hale geldiği, abonelerin elektriksiz kaldığı, su kuyusundan motor ile temin edilen su ihtiyacının da kuyu motorlarının tek faz ile çalışamaması nedeniyle karşılanamadığı, bu halde abonelikleri olan vatandaşların elektriksiz ve susuz kaldığı, davalı şirketin trafo hattını üç fazdan tek faza indirerek elektriği kullanılamaz hale getirip jeneratör ile elektrik dağıtımını gerçekleştirmeye çalışması şeklindeki uygulamasının kamu hizmeti niteliğinde olan elektrik sağlama hizmetinin esaslarına ve mevzuata aykırı olduğu gerekçesiyle; davanın kabulüne, davalı şirketin köye jeneratör sistemi ile elektrik hizmetini sunmaya çalışması durumunun yönetmeliğe aykırı olduğunun tespiti ile davacıların elektrik aboneliklerinin bulunduğu Mardin İli, Kızıltepe İlçesi, Yolaldı Mahallesine üç (3) faz (trifaz) bağlantısı olarak temin edilen elektrik enerjisinin tek faz (mono faz) seviyesine düşürülmesi nedeniyle oluşan muarazanın menine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı ... EDAŞ vekili; Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği'nde şirketin elektrik dağıtımını nasıl yapması gerektiğine ilişkin bir düzenleme olmadığını, tarımsal sulamada kaçak elektriğin önüne geçebilmek için jeneratörle enerji verme yoluna gidildiğini, mağduriyete sebebiyet vermemek adına köyde su dağıtımı yapılabilmesi için yakıt ve bakım masrafları da dahil sabit jeneratör hizmeti vermek istediklerini, Dicle Bölgesinde kaçak kullanımın fazla olduğunu, bunun da kamu zararı oluşturduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunun gerçeklikten ve objektif verilerden uzak olduğunu, davaya konu mahallenin beslendiği fiderde tarımsal sulama borcunun çok fazla olmasından kaynaklı monofaz aboneler etkilenmeyecek şekilde tri faz (üç faz) elektrik ile çalışan tarımsal sulama trafoları için şebekede modifikasyon çalışmaları yapıldığını, mevzuat gereğince şirketin kaçak trafoya elektrik vermesi gibi bir yükümlülüğü olmadığını, köy içme sularının MARSU'nun sorumluluğunda olduğunu, köylülerin diğer abonelik bağlantılarından elektrik almaları ve bölgedeki yüksek kaçak enerji kullanılmasından dolayı elektrik akımını güçsüzleştirdiğini, bundan dolayı sürekli elektrik kesintisi olduğunu, elektrik kesintisinin önüne geçebilmek için elektrik tellerinin ve trafoların onarım ve bakımının sürekli olarak yapıldığını, elektrik trafo merkezlerinden elektriğin tamamen kesilmediğini, sadece tri fazdan mono faza düşürüldüğünü, mesken abonelik sözleşmelerinde enerjinin mono fazdan verildiğini, abone sahibi meskeninde güç artırımı talebinde bulunuyorsa Dağıtım Sistemine Bağlantı Anlaşmasının içinde yazılı olan yükümlülükleri(tadilat projesi, dağıtım şirketine enerji müsaderesi, depo fark bedeli, iç tesisat tadilatı ve sayaç değişikliği) yerine getirerek başvuru yapması gerektiğini, ancak bu eksiklikler yerine getirildiğinde tri faz verilebileceğini ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı TEİAŞ vekili; bu davada elektrik aboneleri ile diğer davalı şirket arasındaki problemden kaynaklı olduğunu, herhangi bir yetki ve sorumluluklarının mevcut olmadığını, TEİAŞ'ın ayrı bir tüzel kişiliğe sahip ve elektrik iletim şebekesinden sorumlu Kamu İktisadi Kuruluş olduğunu, açılan seri davaların büyük bir çoğunluğunda Mahkemece TEİAŞ yönünden husumet yönünden red kararı verdiğini, Mahkeme kararının hiç bir yerinde kusur ve sorumluluktan bahsedilmediği halde davanın reddine ilişkin hüküm fıkrası kurulmayarak lehlerine vekalet ücretine hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu savunarak, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç