muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11361, Karar No: 2024/1160, Tarih: 13.02.2024

3. Aşağıda dökümü yapılan harcın temyiz eden ilgiliden tahsiline,

4. Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

5.Üye ...'nun muhalefetine karşı, Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...'ün oyları ve oy çokluğuyla,

13.02.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Anayasa ile güvence altına alınan hukuki korunma hakkı (36 ncı madde) yalnızca şekli bir yargılama yapılmasını değil, bunun yanında adil ve doğru bir yargılamayı da gerektirmektedir. Adil yargılamanın teminatlarından biri de kanun yollarıdır. (Tolga Akkaya –Modern Usul Hukukunda İstinaf)

Mahkeme kararlarının hukuka uygunluğunun bir üst mahkeme tarafından denetlenmesi Anayasal bir gerekliliktir.

Anayasa Mahkemesine göre de mahkeme hakkı sadece ilk derece mahkemesine başvurmayı değil temyiz yoluna başvurmayı da kapsar.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 341 inci maddesinde ilk derece mahkemesi kararlarına karşı istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, HMK’nın 361 inci maddesinde; bölge adliye mahkemelerinin temyiz edilebilen kararları, 362 nci maddesinde ise bölge adliye mahkemelerinin temyiz edilemeyen kararları düzenlenmiştir.

HMK’nın 373/4 maddesi gereğince, Yargıtayın bozma kararı üzerine, ilk derece mahkemesince bozmaya uygun karar verildiği takdirde bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.

Bu gibi hallerde, ilk derece mahkemesi kararlarına karşı istinaf yolu mevcut olmayıp, sadece temyiz yoluna başvuru mümkündür.

İlk derece mahkemesince yanlış ve hatalı kararlar verilebilmektedir. Bu hataların giderilebilmesi ancak kanun yoluna başvuru ile mümkün hale gelir. Kararın aleyhine olduğunu düşünen taraf kararın denetlenmesini ve düzeltilmesini kanun yoluna başvurarak isteyebilir. Kanun yolları hakimin yapabileceği hatalar karşısında taraflara tanınmış yasal bir güvencedir.

Bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesi ile iki aşamalı kanun yolu sistemi söz konusu olmakla birlikte, HMK’nın 373/4 maddesi kapsamına giren ilk derece mahkeme kararlarında sadece temyiz yoluna başvuru mümkün olup, kanun yoluna incelenmesinde yüksek parasal sınırın uygulanması halinde çok sayıda dosyada ilk derece mahkemesi kararına ilişkin kanun yolu incelemesi mümkün olmayacaktır. Bu ise hak arama özgürlüğünün ağır ihlali anlamına gelir.

Hukuk davalarında asıl olanın her karar için denetim yoluna açık olmasıdır. Ancak HMK’da öngörülen parasal sınırların uygulanması gerektiği de açıktır.

HMK’da, bölge adliye mahkemesi kararları için öngörülen parasal sınırın, ilk derece mahkemesi kararları için uygulanması, yasanın lafzına ve ruhuna aykırıdır.

Mahkemeye erişim hakkı, kanun yoluna başvuru hakkını da içerir. Böylesi bir uygulama adil yargılanma hakkına, mahkemeye erişim hakkına ve hak arama özgürlüğüne aykırılık teşkil eder.

Yargıtayın temyiz incelemesi yapıp ilk derece mahkemesi kararını bozmasından sonra bozma üzerine verilen kararda temyiz incelemesi yapılması, mahkemeye erişim hakkının bir gereğidir.

Mahkemeye erişim hakkı, kanun yoluna başvuru hakkını da içerir. Böylesi bir uygulama adil yargılanma hakkına, mahkemeye erişim hakkına ve hak arama özgürlüğüne aykırılık teşkil eder.

Yargıtayın temyiz incelemesi yapıp ilk derece mahkemesi kararını bozmasından sonra bozma üzerine verilen kararda temyiz incelemesi yapılması, mahkemeye erişim hakkının bir gereğidir.

HMK’da, ilk derece mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi halinde kesinlik sınırının tespitine dair açık bir hüküm bulunmadığından, HMK’nın 341/2 maddesindeki düzenlemenin dikkate alınması gerekir. Kanun yolu başvuru sınırlarının başvurulacak kanun yoluna göre değil, kararı veren mahkemeye göre belirlenmesi gerekir. Hukuk Genel Kurulunun 24.06.2021 tarihli, 2021/4-307 Esas, 2021/833 Karar sayılı, 05.07.2023 tarihli, 2023/2-191 Esas, 2023/703 Karar sayılı kararlarında da bu husus vurgulanmıştır.

Kanunda açık bir hüküm bulunmayan yoruma açık tartışmalı konularda hakkın engellenmesi değil, hakkın yoluna açan bir uygulamanın geliştirilmesi gerekir.

Aksi halde bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle iki aşamalı kanun yolu sistemi uygulanan ülkemizde, istinaf inceleme sınırının çok üzerinde, ancak temyiz sınırının altında kalan çok sayıda ilk derece mahkemesi kararı esasa ilişkin hiçbir denetim yapılmadan kesinleşecek hak arama özgürlüğü ve mahkemeye erişim hakkı engellenmiş olacaktır.

Açıkladığım nedenlerden dolayı; ilk derece mahkemesi kararlarına ilişkin temyiz yolu başvurusunda, HMK’nın 341/2 maddesindeki düzenlemenin ve parasal sınırın uygulanması gerektiği, bölge adliye mahkemesi kararlarına ilişkin HMK’nın 362 nci maddesindeki parasal sınırların uygulanması halinde, ilk derece mahkemelerinin çok sayıda kararının hukukiliğinin denetlenme imkanı ortadan kalkacağından, çoğunluğun temyiz talebinin miktardan reddine ilişkin kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2022/9899, Karar No: 2022/12459, Tarih: 13.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/9899 E.  ,  2022/12459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

No :

Dava, ... hastalığına maruz kaldığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, davacının 2006 yılından 2012 yılına kadar ... Fabrikasında işçi olarak çalıştığını, daha sonra fabrikanın Ülker firmasına satıldığını, davacının 4-4,5 yıl boyunca ağır iş koşullarında çalıştığını ve bunun sonucunda boyun ve sol kolunda şiddetli ağrılar meydana geldiğini, boyun fıtığı teşhisi konulduğunu, malul kaldığını, ameliyat olduğunu, uzun süre hastanede tedavi gördüğünü, rahatsızlığının ... hastalığından dolayı meydana geldiğini, ... 2. İş Mahkemesinde açmış olduğu maddi ve manevi tazminat dava açtığını, bu yargılama sırasında hastalığının ... hastalığı olup olmadığının tespiti hususunda tespit davası açılmasının istendiği beyan edilerek müvekkilinin ... hastalığına uğradığının tespitini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP

Davalı ... A.Ş. vekili cevap dilekçesinde özetle; açılan davanın müvekkil şirket yönünden husumet yönünden reddi gerektiğini, davacının ... A.Ş.nin çalışanı olup, 01.04.2009-21.08.2012 tarihleri arasında görev yaptığını, davacının çalıştığı süre boyunca iddia edilen hastalıkla ve şikayetle ilgili bir müracaatı olmadığını, davacı ile ilgili herhangi bir ... hastalığı tanısı konulmadığını, bu konuda bir sağlık raporu bulunmadığını, davacının 21.08.2012 yılında ... isimli işyerinden ayrıldıktan sonra ... hastalıklığı şikayeti başvurusunda bulunduğunu, davanın öncelikle husumet yokluğundan reddini, davacının ... hastalığının olmadığı ... ... Hastanesi tarafından belirlenmiş olduğundan davanın esastan reddini talep etmiştir.

Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının rahatsızlığı nedeniyle 11.03.2015 tarihinde müvekkil kuruma başvurarak ... hastalığına yakalandığını iddia ettiğini, davacının ... ... Hastanesine sevkedildiğini, 27.11.2015 tarihli raporda davacının rahatsızlığının ... hastalığı olmadığına ve mevcut işini yapmasında sakınca bulunmadığına dair görüş bildirildiğini, müfettiş soruşturmasının mevcut olmadığını, bu nedenle gelir bağlanmadığını, haksız ve hukuki mesnetten yoksun açılan davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, "davanın reddine," karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, "davanın reddine," karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesi, davacı tarafın istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar vermiştir

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davacı vekili istinaf gerekçeleri ile kararın bozulmasını talep etmiştir

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

5510 sayılı Yasanın 14. maddesinde; "... hastalığı, sigortalının çalıştığı veya yaptığı işin niteliğinden dolayı tekrarlanan bir sebeple veya işin yürütüm şartları yüzünden uğradığı geçici veya sürekli hastalık, bedensel veya ruhsal engellilik halleridir.

Sigortalının çalıştığı işten dolayı ... hastalığına tutulduğunun;

a)Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmet sunucuları tarafından usulüne uygun olarak düzenlenen sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbi belgelerin incelenmesi,

b)Kurumca gerekli görüldüğü hallerde, işyerindeki çalışma şartlarını ve buna bağlı tıbbi sonuçlarını ortaya koyan denetim raporları ve gerekli diğer belgelerin incelenmesi, sonucu Kurum Sağlık Kurulu tarafından tespit edilmesi zorunludur.

... hastalığı, işten ayrıldıktan sonra meydana çıkmış ve sigortalı olarak çalıştığı işten kaynaklanmış ise, sigortalının bu Kanunla sağlanan haklardan yararlanabilmesi için, eski işinden fiilen ayrılmasıyla hastalığın meydana çıkması arasında bu hastalık için Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikte belirtilen süreden daha uzun bir zamanın geçmemiş olması şarttır. Bu durumdaki kişiler, gerekli belgelerle Kuruma müracaat edebilirler. Herhangi bir ... hastalığının klinik ve laboratuvar bulgularıyla belirlendiği ve ... hastalığına yol açan etkenin işyerindeki inceleme sonunda tespit edildiği hallerde, ... listesindeki yükümlülük süresi aşılmış olsa bile, söz konusu hastalık Kurumun veya ilgilinin başvurusu üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun onayı ile ... hastalığı sayılabilir. ... hastalığının 4 üncü maddenin birinci fıkrasının;

a) (a) bendi ile 5 inci madde kapsamında bulunan sigortalılar bakımından, sigortalının ... hastalığına tutulduğunu öğrenen veya bu durum kendisine bildirilen işveren tarafından,

b) (b) bendi kapsamındaki sigortalı bakımından ise kendisi tarafından,

Bu durumun öğrenildiği günden başlayarak üç iş günü içinde, iş kazası ve ... hastalığı bildirgesi ile Kuruma bildirilmesi zorunludur. Bu yükümlülüğü yerine getirmeyen veya yazılı olarak bildirilen hususları kasten eksik ya da yanlış bildiren işverene veya 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendi kapsamındaki sigortalıya, Kurumca bu durum için yapılmış bulunan masraflar ile ödenmişse geçici iş göremezlik ödenekleri rücu edilir.

... hastalığı ile ilgili bildirimler üzerine gerekli soruşturmalar, Kurumun denetim ve kontrol ile yetkilendirilen memurları tarafından veya Bakanlık iş müfettişleri vasıtasıyla yaptırılabilir.

... hastalığı ile ilgili bildirimler üzerine gerekli soruşturmalar, Kurumun denetim ve kontrol ile yetkilendirilen memurları tarafından veya Bakanlık iş müfettişleri vasıtasıyla yaptırılabilir.

Hangi hallerin ... hastalığı sayılacağı, iş kazası ve ... hastalığı bildirgesinin şekli ve içeriği, verilme usulü ile bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esaslar, Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikte düzenlenir. Yönetmelikte belirlenmiş hastalıklar dışında herhangi bir hastalığın ... hastalığı sayılıp sayılmaması hususunda çıkabilecek uyuşmazlıklar, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır." hükümlerine yer verilmiştir.

Diğer taraftan, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 58'inci ve 95’inci maddesinde meslekte kazanma gücü ve malûl sayılmayı gerektirecek hastalık veya arızanın bulunup bulunmadığının tespitinde izlenecek yol açıklanmıştır. Buna göre sigortalıdaki arızanın ... hastalığı sayılıp sayılmaması hususunda öncellikle davalı hakkında Kurum nezdinde bulunan tüm sağlık raporlarının temini ile kurum sağlık tesislerince düzenlenen raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu‘ndan sigortalıda belirlenen hastalığın mesleki olup olmadığına ve başlangıcına ve kazanma gücü kaybı oranına dair rapor alınmalı, söz konusu kurul raporlarının Kurumu bağlayacağı, ancak, diğer ilgilileri bağlamayacağı dikkate alınarak, itiraz halinde, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesi’nden alınacak rapora göre karar verilmeli; Yüksek ... Kurumu 3. İhtisas Dairesi raporu arasında çelişki bulunması halinde ise, Adli Tıp 2. Üst Kurulu’ndan alınacak raporla, bu çelişki giderilip, oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

İnceleme konusu dosyada; ... ... Hastanesinin 27.11.2015 tarihli raporunda, davacıda servikal disk bozuklukları olduğunun belirtildiği ancak mesleki olmadığının belirtildiği, ... 3. İhtisas Kurulunun 26.09.2018 tarihli raporunda ve itiraz üzerine ... 2. Üst Kurulunun 14.11.2019 tarihli raporunda davacının servikal discopati hastalığının mevcut olduğu, kişinin yaptığı işin ve çalışma şeklinin disk hernisi açısından etkisinin olabileceği ancak disk hernilerinin böyle bir işte çalışmayan kişilerde de görüldüğü ayrıca disk hernisinin işi dışında herhangi bir eylem sırasında da ortaya çıkabileceği dikkate alındığında hastalığın mesleki olup olmadığının belirlenemediği yönünde mütalaa verildiği anlaşılmaktadır.

Somut davada; yüksek sağlık kuruluna itiraz edilip edilmediği davalı kurumdan sorulmalı, itiraz edilmiş ise buna ilişkin kurul kararı celp edilmeli, aksi halde ... hastanesi raporu da gönderilmek suretiyle iddia olunan arıza ve raporda bahse konu rahatsızlığın mesleki olup olmadığı yönünde görüş alınmalı, daha sonra ... hastanesi raporu ile yüksek sağlık kurulu raporu ... 2. Üst Kuruluna gönderilmek suretiyle ... hastanesi raporundaki disk henrisinin kurul raporunda da kabul edilmesine rağmen ... hastanesi raporunda bu arazın mesleki olmadığının belirtilmesine rağmen, ... 2. Üst Kurulca bu konuda herhangi bir görüş belirtilmemesi nedeniyle ortaya çıkan belirsizliğin giderilmesinin istenilmesi ve verilen sonuca göre davacının çalışma kayıtları da celp edilmek suretiyle irdeleme ve değerlendirme yapılmak suretiyle karar verilmelidir.

6552 sayılı Kanunun 11.09.2014 günü yürürlüğe giren 64. maddesiyle 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7. maddesine eklenen 4. fıkrada, hizmet akdine tabi çalışmaları nedeniyle zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talebi ile işveren aleyhine açılan davalarda, davanın Kuruma resen ihbar edileceği, ihbar üzerine davaya davalı yanında feri müdahil olarak katılan kurumun, yanında katıldığı taraf başvurmasa dahi kanun yoluna başvurabileceği belirtilmiştir.

Somut dosyada ... hastalığına maruz kaldığının tespiti talep edildiğinden, davada davalı konumunda yer alması gereken ... Kurumunun fer'i müdahil olarak gösterilmesi de yerinde değildir.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 1999/4674, Karar No: 1999/5646, Tarih: 17.05.1999

4. Ceza Dairesi 1999/4674 E., 1999/5646 K.

**4. Ceza Dairesi 1999/4674 E., 1999/5646 K.**

**- SAVUNMA

- YEDİEMİNLİK YÜKÜMLÜLÜĞÜNE UYMAMAK**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 276 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 132 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 135 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 236 ]

**"İçtihat Metni"**

Yedieminlik yükümlülüğüne uymama suçundan sanık Engin’in yapılan yargılaması sonunda beraatine ilişkin (Rize Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 1997/803 Esas, 1998/341 Karar sayılı ve 27/05/1998 tarihli hükmün temyiz yoluyla incelenmesi o yer C. Savcıları tarafından istenilmiş ve temyiz edilmiş olduğundan; Yargıtay C. Başsavcılığının 28/04/1999 tarihli bozma isteyen tebliğnamesiyle 29/04/1999 tarihinde daireye gönderilen dava dosyası başvurunun nitelik ve kapsamına göre görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemişti,. Ancak; sanığın savunması alınarak TC. Yasasının 276. maddesinin 1. fıkrasındaki Seçenekli davranışlardan birinin sözkonusu olup olmadığının sorulup saptanması bu yolda bir ikrarda bulunduğu takdirde tartışılıp değerlendirilmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, olayda uygulama yeri bulunmayan C.Y. Yasasının 223/son. madde ve fıkrasından sözederek Savunma alınmadan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve o yer C. Savcılarının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden (HÜKMÜN BOZULMASINA) yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 17/05/1999 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/578, Karar No: 2012/6469, Tarih: 02.04.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/578 E.  ,  2012/6469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

...... niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın geometrik durumu, yüzölçümü, henüz parsellenmemiş arsa niteliğinde olması ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin % 3' ünü geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine 02.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3400, Karar No: 2015/24900, Tarih: 19.11.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/3400 E.  ,  2015/24900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/26255

Eziyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından sanık H.. K.. hakkında 09.03.2012 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Yasanın 109/1, 86/1, 96/1 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülüğüne dair; KAHRAMAN- MARAŞ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2013 gün, 2013/463 esas, 2013/775 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Kişi Hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin oybirliğiyle (ONANMA- SINA),

II- Sanık hakkında mağdur O.. D..'a karşı kasten yaralama ve mağdur S.. O..' a karşı eziyet suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incele- mesine gelince;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine,ancak;

a) Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık H.. K..'nın, inceleme konusu olmayan diğer sanıklar A. F. A. ve Y. E. A. ile birlikte mağdur O.. D..'ı darp edip burun kemiğinde orta derecede kırık meydana gelecek şekilde yaraladıktan sonra çıplak ayakla kar üzerinde bekletmeleri ve bu şekilde kırsal alandan Kahramanmaraş iline dönmeye zorlamaları biçimindeki eylemlerinin sistematik

ve süreklilik arzedecek biçimde olması sebebiyle eziyet suçunu oluşturduğu, ancak; iş- kence suçunda netice sebebiyle ağırlaşmış halleri düzenleyen TCK.nun 95. maddesine benzer bir düzenlemenin eziyet suçunda yer almayıp TCK.nun 96. maddesinin 2. fıkrasında nitelikli hallerin belirtilmiş bulunması, mahkemenin 09.03.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında eziyet suçundan verilen mahkumiyet hükmünün Dairemizin 26.06.2013 tarih ve 2013/3500 esas-2013/19232 karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında ayrıca yaralama suçundan da ceza tayini,

b) Sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde kasten yaralama, hakaret, tehdit ve cinsel taciz niteliği taşıyan, insan onuruyla bağdaşmayan, mağdurun bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine ve aşağılanmasına yol açan davranışların eziyet suçunu oluşturacağı cihetle, somut olayda; sanık H.. K..'nın, inceleme konusu olmayan diğer sanıklar A. F. Al. ve Y. E. A. ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde mağdur S.. O.. ile mağdur O.. D..'ı ormanlık alana götürdükleri, ayakkabı ve çoraplarını çıkarttırarak mağdurları çıplak ayakla kar üzerinde beklettikleri, birkaç dakika sonra mağdur Sezer'in, babasının vefat ettiğini, ailesine bakmak zorunda olduğunu söylemesi üzerine sanıkların, mağdur Sezer'i aracın içerisine gönderdikleri, mağdur Osman'ı darpeden sanıkların Osman'ı olay yerinde bırakarak mağdur Sezer'le birlikte şehir merkezine gittikleri ve mağduru araçtan indirdikleri dikkate alındığında, sanığın eyleminin sistematik ve süreklilik arz edecek biçimde olmadığı, mağdur S.. O..'ın doktor raporunda darp ve cebir izinin bulunmadığının belirtildiği ancak mağduru kar üzerinde çıplak ayakla bekleten sanığın eyleminin TCK.nun 86/2.madde ve fıkrası kapsamında yaralama suçunu oluşturacağı, gözetilmeden yazılı şekilde eziyet suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde gö- rülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.