muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/924, Karar No: 2019/7091, Tarih: 11.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/924 E.  ,  2019/7091 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 08/11/2018 tarihli ve 2018/882 esas, 2018/958 sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 10/04/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı’nca yürütülen soruşturma sonucunda, 06/02/2015 tarihli ve 2015/853 soruşturma, 2015/104 sayılı karar ile; 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği,

2- Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı’nca kararın gereğinin ifası için 10/02/2015 tarihinde Eskişehir Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’ne gönderildiği, Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’nün 13/02/2015 tarihli çağrı yazısının 03/03/2015 tarihinde, 31/03/2015 tarihli çağrı yazısının 02/07/2015 tarihinde tebliğ edildiği, 16/02/2018 tarihli çağrı yazısının 28/02/2018 tarihinde tebliğ edildiği, 09/04/2018 tarihli çağrı yazısının 18/04/2018 tarihinde tebliğ edildiği şüphelinin müdürlüğe başvurmaması nedeniyle Denetimli Serbestlik Müdürlüğü’nce dosyanın kapatılarak Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderildiği,

3- Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı’nca şüpheli hakkında, dava açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak 25/09/2018 tarihli ve 2015/853 soruşturma, 2018/8778 esas, 2018/7033 sayılı iddianame ile kamu davası açıldığı,

4- Kanun yararına bozmaya konu Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08/11/2018 tarihli ve 2018/882 esas, 2018/958 sayılı kararı ile; “sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ilişkin kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği” gerekçesiyle “karar verilmesine yer olmadığına, kararın bir örneğinin gereği Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine” karar verildiği, kararın sanığın mernis adresine 7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre tebliğ edildiği, kararın kanun yoluna gidilmeden 19/12/2018 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

Anlaşılmıştır.

B) Kanun Yararına Bozma İstemi:

“Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak yada uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen

06/02/2015 tarihli ve 2015/853 soruşturma, 2015/104 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve şüpheli hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen 25/09/2018 tarihli ve 2015/853 soruşturma, 2018/8778 esas, 2018/7033 sayılı iddianame ile kamu davası açılması üzerine, yapılan yargılama sonucunda, sanığa erteleme kararının usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinden bahisle karar verilmesine yer olmadığına ilişkin Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/11/2018 tarihli ve 2018/882 esas, 2018/958 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde yer alan, “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde hüküm çeşitlerinin tahdidi olarak sayıldığı, somut olayda mahkemesince açılan kamu davası hakkında durma kararı verilerek, şüpheli hakkında geçerli tebligat işlemleri yapılarak müracat etmesi halinde denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, anılan Kanun'da düzenlenmeyen karar verilmesine yer olmadığı şeklinde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilerek Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08/11/2018 tarihli ve 2018/882 esas, 2018/958 sayılı kararının kanun yararına bozulması istenilmiştir.

C) Konunun Değerlendirilmesi:

C) Konunun Değerlendirilmesi:

Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 06/02/2015 tarih, 2015/853 soruşturma ve 2015/105 sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği; 10/02/2015 tarihinde infaz işlemlerinin yapılması için Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü’ne gönderildiği; sanığa ise 03/03/2015 tarihinde kararın tebliğ edildiği; kesinleşmeyen kamu davasının ertelenmesi kararının infazı aşamasında, sanığın denetimli serbestlik ve tedavi işlemlerinin gereğini yerine getirmediğinden bahisle Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2015/853 soruşturma ve 2018/7033 sayılı iddianamesi ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kamu davası açıldığı, Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 08/11/2018 tarih, 2018/882 esas ve 2018/958 karar sayılı ilamı ile karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmakla;

5721 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/1. maddesinde “Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.” biçiminde düzenlemenin yer aldığı, yine aynı maddenin 8. fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." biçiminde düzenlemenin yer aldığı, bu düzenlemeler ile hüküm çeşitlerinin kanunda sınırlı olarak sayıldığı, mahkemece kamu davasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edilmeden infaza verildiği belirlendikten sonra 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8-2. cümle maddesi uyarınca durma kararı verilerek denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması halinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerektiği halde karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi, kanuna aykırı olup; kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D)Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08/11/2018 tarihli ve 2018/882 esas, 2018/958 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

11/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28594, Karar No: 2018/9940, Tarih: 23.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/28594 E.  ,  2018/9940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların babaları ...'in, davacı şirket tarafından işletilen özel hastanede ... hizmetinden istifade etmiş olduğunu, sunulan hizmet karşılığı davalıların 208.664,90.-TL fatura borcu ortaya çıkmasına karşın bu borcun ancak 70.500,00.-TL kadarını ... olduklarını, ödenmeyen kısmın tahsili için başlatılan icra takibine ise haksız olarak itiraz ettiklerini ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili asıl davaya yanıt ve karşı dava dilekçesi ile, mirasbırakanları ...'in uzun yıllar boyunca periyodik kontrollerinin yapıldığı bir sırada murislerine pankreas kanseri teşhisi konulduğunu, davalı hastane doktorları tarafından Whipple amaliyatı yapılmasına karar verildiği ve tedavisinin üstlenildiğini, işlemin dördüncü günden itibaren murislerinin fenalaşmaya başladığını, davalı hastanenin gereken ilgi ve ihtimamı göstermediklerini, özellikle 72 yaşındaki hastanın ameliyat sonrası izlenmesi için monitörize edilmemesi, yüksek ateş ve potasyum değerinin düşüklüğünün gözetilmemesi nedeniyle 10.1.2010 günü kalp krizi geçirmesi üzerine yoğun bakıma alındığı, hastane enfeksiyonuna maruz kalması ve nihayetinde davalıların kusurlu ve özensiz davranışları ile murislerinin 11.2.2010 tarihinde ölümüne sebebiyet vermeleri ve ölümü meydana getiren birleşen şartları hazırlamaları nedeniyle davacı tarafça faturaya bağlanan özellikle ameliyat sonrası dönem hizmetlerini kabul etmediklerini, bu nedenle de davacının iddiasının yerinde olmadığını, bununla birlikte davacıya yaptıkları ödemenin de fazla olduğunu, kendilerinin ameliyat ücreti konusunda yanıltıldıklarını bu nedenle fazla ödenen kısmın iadesi gerektiğini iddia ederek asıl davanın reddi gerektiğini savunmuşlar, iddiaları doğrultusunda karşı davalarının kabulü ile fazla yapılan ödemeden şimdilik 10.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini dilemişlerdir.

Mahkemece, davacı...... Hizmetleri A.Ş.tarafından açılan davanın kısmen kabulü ile, davalıların, ... 8.İcra Müdürlüğünün (kapatılan ... 8.İcra Müdürlüğü) 2010/16320 E sayılı takip dosyasındaki itirazlarının kısmen iptali ile, takibin 66.280,88 TL asıl alacak ve bu miktara takip tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte devamına, fazla istemin reddine, İİK.nun 67/3.maddesi gereğince inkar tazminatı isteminin reddine, Davalı-k.davacılar tarafından açılan alacak davasının reddine karar verilmiş; hüküm, asıl ve karşı dava taraflarınca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı-karşı davacıların tüm, davacı-karşı davalı...... Hizmetleri A.Ş'nin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Asıl dava davacısı ... temyizi bakımından; davalılar, davacı hastane ve çalışanlarının özensizliği ve murislerinin özellikle ameliyat sonrası takibinin yöntemince yapılmamasının kalp krizine yol açtığı, devamında da hastane enfeksiyonuna maruz kaldığı ve nihayetinde ölümüne neden olduğu, bu bakımdan davacı tarafın gereken hizmet ve özenin gösterilmediğini savunmuşlar; Mahkemece hükme gerekçe olarak “..... ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/593 Esas dosyasında alınan Adli Tıp 1.İhtisas Kurulunun 13/03/2013 günlü raporu, dosyamızda alınan 03/02/2016 tarihli Genel Cerrahi ve Kardiyoloji uzmanı ile ... hukuku uzmanı bilirkişi raporuna göre, davalı-karşı davacıların miras bırakanı Ahmet Eren'in pankreas başı kanseri nedeni ile 29/12/2009 tarihinde Kozyatağı...Hastanesinde ameliyata alındığı, ameliyat sonrası 2 gün yoğun bakımda kaldıktan sonra, cerrahi servisine çıkarıldığı, operasyonun 12.gününde rahatsızlanması üzerine yoğun bakıma alınarak tedavisine devam edildiği, murisin yüksek tansiyon, şeker gibi başka hastalıklarının da olduğu, yapılan tüm müdahalelere rağmen 11/02/2010 tarihinde kalp krizi sonucu aynı hastanede vefat ettiği, Adli Tıp raporunda, mirasbırakan ...'in tedavisi sırasında potasyum atıcı ilacın kesilmesinin ve devamının önerilmemesinin tedavide eksiklik olduğu bildirilmesine rağmen bu hususun tek başına ölüme neden olup olmayacağının tam olarak belirlenemediği bildirildiğinden, esasen murisin pankreas başı kanseri olduğu ve hastalığının metastaz yaptığı ve durumunun ağırlaştığı dikkate alındığında yaşama şansının çok yüksek olmadığı da anlaşıldığından, davacı hastanede uygulanan tedavinin kişinin yaşamının sona ermesini hızlandırdığı tespit edilememekle birlikte, dosyamızda alınan Adli Tıp raporu birlikte değerlendirilerek hastanenin yeterli özeni göstermediği ve yoğun bakımda tedavi görmesine katkısının bulunduğu düşüncesi ile, davalı-karşı davacıların açtıkları manevi tazminat davasının kısmen kabul edilmiş olması da göz önüne alınarak, olayın gelişimine, davalı-karşı davacıların içinde bulunduğu duruma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafın ödediği ameliyat ve tedavi gideri masraflarının toplam tutardan indirildikten sonra kalan ve dosyamızda alınan bilirkişi raporu ile belirlenen tutarın yarı yarıya taraflara paylaştırılmasının hakkaniyete daha uygun olacağı ve davacının da sorumluluğu paylaşması gerektiği düşüncesi ile, hükümde belirlenen tutarda tedavi gideri alacağının tahsili yönünden itirazın kısmen iptaline karar vermek gerekmiştir.“ gösterilerek davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiştir.

Davanın çözümü nitelendirmenin doğru yapılmasına bağlı olup; bir davada dayanılan olguları hukuksal açıdan nitelendirmek ve uygulanacak yasa hükümlerini arayıp bulmak hâkimin doğrudan görevidir. (1086 sayılı HUMK. 76. md.; 6100 sayılı HMK. 33. md.). Somut olayda davanın çözümü esasen davacı hastane doktorlarının vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusu etrafında düğümlenmektedir. (B.K. 386, 390 md). Vekil, iş görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de, bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır (B.K. 390/II). Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur (B.K. 321/1 md). O nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları (hafif de olsa) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktorlar, hastalarının zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor, tıbbi çalışmalarda bulunurken, bazı mesleki şartları yerine getirmek, hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak, tedaviyi her türlü tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor, ufak bir tereddüt gösteren durumlarda, bu tereddütü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken, hastanın ve hastalığın özellikleri göz önünde tutulmalı, onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınmalı ve en emin yolu tercih etmelidir(Bkz. Tandoğan, Borçlar Hukuk Özel Borç İlişkileri, Ank.1982, Sh.236 vd). Gerçekten de mesleki bir iş gören doktor olan vekilden, ona güvenen müvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz bir özen göstermeyen vekil, B.K. 394/1 uyarınca vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Mahkemece; yukarıda da yer verilen hüküm gerekçesinde dayanılan Adli Tıp Kurumu 1.İhtisas Kurulu'ndan alınan 13.3.2013 tarihli raporda sonuç olarak; “Kişinin 25.12.2009 tarihinde...Hastanesinde yatırıldıktan sonra şikayetlerine yönelik yapılan tetkiklerin ve kişiye konulan tanının uygun olduğu, kişiden istenen preop tetkiklerin uygun olduğu ve yapılan Whipple ameliyatının uygun olduğu, ancak kişinin daha önce adrenalleriyle ilgili ameliyatı yapılmadıysa panhipupitiuturazimdeki hakim elektrolit bozukluğunun hiponatremi olduğu hipopatasemi beklenmeyeceği dolayısıyla potasyum düşüklüğünün tedavisinin de Astonin H (6-flutrokortizon) kullanılma endikasyonunun olmadığı, bu cihetle ameliyattan sonra ortaya çıkan hipopotasemi de böbrekten potasyumu atıcı olan bu ilacın kesilerek potasyum replasmanı yapılması (sadece 2 gün yapılmış) gerektiği ve bunun yapılmadığı, hastada 10.02

.02.2009 tarihinde aritmi ve arrestin ortaya çıkmasında potasyum eksikliğinin de katkısı bulunabileceği dikkate alındığında; kişiye pre-op endokrinoloji konsültasyonunda astonin-H'ın devamının önerilmesinin eksiklik olduğu, kişinin post op K değerinin düzeltilmemesi ve kişiye post op endokrin konsültasyonu istenmemesinin eksiklik olduğu ancak kişinin resüsitasyon sonrası yoğun bakımda yattığı ve tedavi sonrası şuurunun açılıp servise çıkarıldığı, ayrıca kişinin kendisinde hipertansiyon diyabetes mellitus hipofiz yetersizliği, hiperlipidemi ve hiponetremi hastalıkları ve pankreas başı kanseri nedeniyle whipple ameliyatı geçirmiş olduğu dikkate alındığında; bu eksikliğin ölüme katkısının ne düzeyde olduğunun bilinemediği oy birliği ile mütalaa olunmuştur.” denilmektedir. Dosya içerisinde bulunan 03.02.2016 tarihli Bilirkişi kurulu raporunda ise, “Sonuç olarak hastanın takıp ve tedavisinde, hastanın genel durumu, tıbbi özgeçmişi yapılan cerrahinin ağırlığı, altta yatan ek hastalıkları ve tüm bu konularda hastanın bilgilendirildiğine dair onam formu imzaladığı göz önüne alındığında kurum ve hekimlere ait tıbbi hata tespit edilmemiştir” değerlendirmesi yapılmıştır. Bu halde; davacı yan ve çalışanlarının özen yükümlülüğü bakımından, tıbbın gerek ve kurallarına göre olayda sorumluluğunu gerektirecek ihmal ve hata bulunmadığı belirlenmiş iken, kendilerine kusur atfedilerek yanılgılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne gidilmesi hatalı olmuştur. Bununla birlikte, teknik bilgi gerektiren konuda Hakimce kusur oranı belirlenmek yoluyla hüküm kurulması da hatalı olmuştur. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek yanılgılı gerekçe ve eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacıların tüm davacı-karşı davalı...... Hizmetleri A.Ş'nin Vekilinin ikinci bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı-karşı davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 3.432,34 TL. kalan harcın davalı-karşı davacılardan alınmasına, peşin alınan 29,20 TL harcın davacı-karşı davalıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/790, Karar No: 2018/1553, Tarih: 05.03.2018

**16. Hukuk Dairesi         2018/790 E.  ,  2018/1553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, Kumluca İlçesi Karacaören Köyü çalışma alanında bulunan 515 ada 2 parsel sayılı 48.327.015,91 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadim kullanım ve mera komisyon kararına dayanılarak kamu orta malı "yaylak" vasfıyla sınırlandırılmıştır. Davacı ... ve arkadaşları, tapu kaydı, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve taksime dayanarak çekişmeli taşınmazın bir bölümü hakkında dava açmışlardır. Yargılama sırasında 6360 sayılı Yasa uyarınca ... davaya dahil edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, dava konusu 515 ada 2 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen 2.757,00 metrekarelik kısmının ifrazı ile tarla vasfıyla davacılar adına tapuya tesciline, kalan kısmın ise mera vasfıyla sınırlandırılarak özel siciline kaydedilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar ... vekili ile ... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmaz bölümünün davacı tarafın dayandığı tapu kaydının kapsamında kaldığı kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Şöyle ki, davacı tarafça dayanılan 14.06.1952 tarih ve 29 sayılı tapu kaydında taşınmazın sınırları dört tarafı yol ve Kerimin tarlası şeklinde gösterilmiş olup, taşınmazın vasfı da tarla olarak belirtilmiştir. Sözkonusu tapu kaydının sınırları itibariyle genişletilmeye elverişli ve her yere uyabilecek kayıtlardan olduğu açıktır. Kaldı ki, mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişiler, tapu kaydında yazılı Yarış Mevki’nin burası olmadığını açıkça beyan etmişlerdir. Çekişmeli taşınmaz bölümünün dört tarafında patika yolların bulunması, tek başına tapu kaydının buraya ait olduğu anlamına gelmez. Dolayısıyla, dava konusu taşınmazın dayanılan tapu kaydının kapsamında kaldığı ispatlanamamıştır. Öte yandan, ziraat bilirkişi raporuna göre çekişmeli taşınmazın yaklaşık 25-30 yıldır ekilip biçilmediği ve yayla olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır. Çekişmeli taşınmaz, kadim mera ve yayla alanlarıyla çevrili olup, 515 ada 2 parsel sayılı yayla vasfındaki büyük bir taşınmazın ortasında küçük bir alanı oluşturmaktadır. Bu konumdaki yerlerin mera ve yayla alanlarının bütünlüğünü bozduğunun, mera ve yayla alanlarından açılmak suretiyle elde edildiğinin ve bu alanların devamı niteliğinde olduğunun kabulü gerekir. Kadim mera ve yayla alanlarının tam ortasında kalan nizalı taşınmaz bölümünün öncesinin mera ya da yayla olmadığına dair keşifte beyanda bulunan yerel bilirkişi ifadelerine de değer verilemez. Esasen bu nitelikteki yerler özel mülkiyete konu olamayacaklarından, taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetliğe itibar etme olanağı da yoktur. Hal böyle olunca davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de davacılar tarafından çekişmeli taşınmazın tapu kayıt malikleri arasında yapılan taksim uyarınca muris Veli’nin mirasçıları tarafından kullanıldığı ileri sürüldüğü halde, taşınmazın sadece dava açan mirasçılar adına tapuya tesciline kararı verilmesi de isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalı ...'na iadesine, 05.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.