muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21369, Karar No: 2016/11460, Tarih: 08.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21369 E.  ,  2016/11460 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 20/12/2006

NUMARASI : 2005/632-2006/502

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Dosyadaki evrakların incelenmesinde; davalıya dava dilekçesi ve karar usulüne uygun tebliğ edilmediğinden, kesinleşmiş bir karardan sözedilemez. Bu nedenle mahkemenin kesinleştirme şerhinin kaldırılması ile yapılan incelemede;

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1)Kuru arazi niteliğindeki taşınmaza net gelirine göre değer biçilirken İl Tarım Müdürlüğünden gelen 2005 yılı ortalama verim oranları altında verim değerleri alan ve sermaye faizi, tarla kirası ve genel idari giderlerin üretim masraflarına dahil edilmesi suretiyle hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre düşük bedele hükmedilmesi,

2-2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. Maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesinin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak kamulaştırma bedeline 01/05/2005 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2257, Karar No: 2015/1522, Tarih: 02.03.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/2257 E.  ,  2015/1522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ... ve müşterekleri, kadastro çalışmaları sonucu .... Köyü çalışma alanında bulunan 136 ada 1 parsel sayılı taşınmazın adlarına tespit ve tescil edildiğini, ancak taşınmazın yüzölçümünün yaklaşık 400 metrekare eksik belirlendiğini belirterek, dava dilekçesine ekli krokide gösterdikleri bölümün 136 ada 1 parsele eklenmesi için tescil istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 136 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapusunun iptali ile 136 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 719,21 metrekare yüzölçümlü olarak .......... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kadastro çalışmaları sırasında tescil harici bırakılan taşınmaz bölümünün 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14, 17 ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 713. maddeleri uyarınca tapuya tescili istemine ilişkindir. Mahkemece; davacılar yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve inceleme karar için yeterli bulunmamaktadır. Kadastro Müdürlüğünden gönderilen 13.06.2014 tarihli cevabi yazıda çekişmeli taşınmazın 2008 yılında “yol ve kuru dere” olarak tespit harici bırakıldığı belirtilmiştir. Taşınmazın belirlenen niteliklerine göre; halen tarıma elverişli yerlerden olup olmadığı ya da kuru dere olup olmadığı hususlarında jeolog bilirkişi dinlenilmeden, davacı dava dilekçesinde tanık deliline dayanmasına rağmen tanık listesi sunması için süre verilmeden, davacı ve müşterekleri ile murisleri .......... adına aynı çalışma alanında belgesiz zilyetlik yoluyla tespit edilen taşınmaz miktarı araştırılmadan ve davanın niteliği gereği 4721 sayılı Medeni Kanun'un 713/4 maddesi uyarınca yapılması gerekli yasal ilanlar yapılmadan karar verilmiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulamaz. Hal böyle olunca, öncelikle davacı tarafa tanık listesini sunması için süre verilmeli, davacı ve müşterekleri ile murisleri .......... adına aynı çalışma alanında belgesiz zilyetlik yoluyla tespit edilen taşınmaz miktarı Tapu, Kadastro ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup varsa dayanakları getirtilerek dosya keşfe hazır hale getirilmelidir. Daha sonra mahallinde yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, üç kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu, jeolog bilirkişi ve fen bilirkişisi ile birlikte yapılacak keşifte; yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin başlangıcı, kim tarafından, hangi tarihten beri ne şekilde kullanıldığı, imar-ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiği etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı,

3 kişilik zirai bilirkişi kurulundan taşınmazın toprak yapısı, bitki örtüsü, kullanım durumu ile ilgili olarak ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, niteliğinin gözlemlenmesi amacıyla çekişmeli taşınmazın fotoğrafları çektirilerek taşınmazın konumu bu fotoğraflar üzerinde işaretlettirilmeli, jeolog bilirkişiden taşınmazın dere yatağı kapsamında kalıp kalmadığı ve toprak yapısı hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, fen bilirkişisinden ise keşfi takibe elverişli ve krokili rapor alınmalı, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde yer alan belgesiz zilyetlik yoluyla kazanılabilecek taşınmaz miktar sınırlamaları gözetilmeli, 4721 sayılı Medeni Kanun'un 713/4 maddesindeki yasal ilanlar da yapılmalı ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Belirtilen ilkelere aykırı şekilde eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de; fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümün veraset ilamında yazılı payları oranında davacılar adına tesciline karar verilmesi gerekirken, davacıların murisi .......... adına tapulu 136 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı iptal edilerek fen bilirkişisi raporuna ve veraset ilamına atıf yapılmadan infaza elverişli olmayacak şekilde hüküm kurulması da isabetsiz olup, davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 02.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1913, Karar No: 2007/4688, Tarih: 13.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/1913 E.  ,  2007/4688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edremit İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1- İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK’nun 438. ve İİK’ nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi;

2- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi Av.A. N. Eniyisi tarafından verilen 17.05.2006 tarihli raporda 01.04.2003 - 01.01.2004 arası %30, 01.01.2004 - 02.06.2004 arası %15 faiz oranlarının uygulanarak hesaplama yapıldığı görülmektedir. Bu faiz oranları 2003 ve2004 yılına ait bütçelerde belirlenen ve Genel Bütçeye dahil Dairelerle ve Katma Bütçeli Dairelerin ilama dayalı borçları hakkında uygulanan oranlardır. Borçlunun özel şahıs olup bu kanunlardaki faizle ilgili düzenlemelerden yararlanamayacağı gibi kabule göre de; bu Bütçelerdeki faizle ilgili yasal düzenlemeler Anayasa Mahkemesince iptal edilmiş, geçerlilikleri de kalmamıştır. O halde eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporuna itibar edilerek sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7056, Karar No: 2023/1178, Tarih: 20.02.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/7056 E.  ,  2023/1178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2021 tarihli ve 2020/205 Esas, 2021/93 Karar sayılı, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca durmasına ilişkin kararın, istinaf edilmeksizin 23.03.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 15.02.2022 tarihli ve 2021/13434 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.04.2022 tarihli ve KYB-2022/25824 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.04.2022 tarihli ve KYB-2022/25824 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 15.02.2022 tarihli ve 2021/13434 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.04.2022 tarihli ve KYB-2022/25824 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.04.2022 tarihli ve KYB-2022/25824 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", aynı maddenin üçüncü fıkrasında "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve dördüncü fıkrasında "Kişinin, erteleme süresi zarfında; c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklinde düzenlemeler yer aldığı, yine 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendinde, "Beraat kararı; Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması,...hallerinde verilir." ve aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. ..." biçiminde düzenlemelere yer verildiği; Sanık hakkında atılı suçtan açılan kamu davasının durmasına karar verilebilmesi için kamu davasının açılması bir şarta (yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etme şartına) bağlanmış olması gerektiği, dava konusu olayda 02.06.2020 tarihli iddianame ile sanığın 03.07.2018 tarihinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurduğundan bahisle hakkında kamu davası açıldığı, mahkemenin gerekçesinde suça konu uyuşturucu maddenin sanığa ait olduğunun ispat edilemediği belirtilmek suretiyle yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabul edilmesi karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının durmasına karar verilemeyeceği, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca atılı suçtan sanığın beraatine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında 03.07.2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 13.09.2018 tarihli ve 2018/71965 soruşturma, 2018/1367 sayılı kararı ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içerisinde tedaviye tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 02.10.2018 tarihinde usulûne uygun şekilde tebliğ edilerek infazı için Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 21.06.2019 tarihli ve 2018/4018 DS sayılı yazısı ile; şüphelinin uyuşturucu madde kullanması ve tedavi programına uyum göstermemesi nedeniyle dosyanın kapatılmasına karar verildiği belirtilerek Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

C. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca erteleme kararının kaldırılarak 02.06.2020 tarihli ve 2018/71965 soruşturma, 2020/6664 esas, 2020/5009 sayılı iddianame ile kamu davası açıldığı,

D. Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2021 tarihli ve 2020/205 Esas, 2021/93 Karar sayılı kararı ile; suça konu uyuşturucu maddenin sanığa ait olduğunun ispatlanamamış olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca sanık hakkındaki "kamu davasının durmasına" karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin 23.03.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

E. Dosya kapsamına göre; sanık hakkında 03.07.2018 tarihli eylemi nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın infazı sırasında yeniden uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edilmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca kamu davası açılması üzerine, mahkemece suça konu uyuşturucu maddenin sanığa ait olduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle sanık hakkında açılan kamu davasının durmasına karar verilmiş ise de;

"5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrasında, "Bu suçtan dolayı başlatılan soruşturmada şüpheli hakkında ... beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilir.", aynı maddenin üçüncü fıkrasında "Erteleme süresi zarfında şüpheli hakkında asgari bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanır." ve dördüncü fıkrasında "Kişinin, erteleme süresi zarfında; c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır." şeklindeki, yine 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendinde, "Beraat kararı; Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması,...hallerinde verilir." ve aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasında, "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. " şeklindeki düzenlemeler karşısında;

Somut olayda sanık hakkında, 02.06.2020 tarihli iddianame ile 03.07.2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kamu davası açıldığı, mahkemenin gerekçesinde suça konu uyuşturucu maddenin sanığa ait olduğunun ispat edilemediği belirtilmek suretiyle yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabul edilmesi nedeniyle, kamu davasının durmasına karar verilemeyeceği, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca atılı suçtan sanığın beraatine karar verilmesi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında yeniden uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edilmesi nedeniyle bu eylemlere ilişkin kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmek üzere Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden kamu davasının durmasına karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2021 tarihli ve 2020/205 Esas, 2021/93 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9364, Karar No: 2017/4003, Tarih: 24.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/9364 E.  ,  2017/4003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında,...Matbaacılık Reklam Hizmetleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi yetkisili ...'in sahibi ve ortağı olduğu... Matbaacılık Reklam Hizmetleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi isimli şirkete ait kaşe ve imza taklit edilmek suretiyle -10- adet kurumsal GSM hattı çıkarttıkları iddiasıyla özel belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davasında, sanık ...'nin suça konu hatları çıkartan firmanın sahibi olduğunu ancak suç tarihlerinde yurtdışında bulunduğundan, şirket işlerini müdür olan diğer sanık ...'ın yürüttüğünü savunması, sanık ...'ın ise yüklenen suçu kabul etmemesi, dosyada mevcut suça konu sözleşmelere ilişkin herhangi bir yazı ve imza incelemesi yaptırılmaması, dosyada mevcut belge asıllarında sözleşme tarihinin bulunmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti bakımından, suça konu abonelik sözleşmesi ve ekleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, yazı ve imzaların sanıklar ya da katılana ait olup olmadığı tespit edilip, suç tarihinin saptanması bakımından sözleşme tarihinin de belirlenmesini müteakip sanık ...'nin savunmasında belirttiği şekilde suç tarihinde yurtdışında bulunup bulunmadığı, sanık ...ın şirket müdürü olup olmadığı da araştırıldıktan sonra sonucuna göre elde edilecek menfaatin GSM bayii işleten kişiye ait olduğu da gözetilerek, eylemin hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan aynı Kanunun 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükümleri ve TCK'nın 7. maddesi karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunup lehe olan ve ön ödeme önerisi gerektiren eylem nedeniyle ön ödeme önerisinde bulunulmasından sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6109, Karar No: 2022/7972, Tarih: 09.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/6109 E.  ,  2022/7972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 21/06/2021 tarih ve 2021/259 E. - 2021/496 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı asil, davalı tarafından aleyhine yürütülen icra takibinin yetkili icra dairesinde başlatılmadığını, yetkili icra dairesinin Uşak İcra Daireleri olması nedeniyle öncelikle yetki yönünden takibin yasal olmadığını, daha önce davalı şirketin Gediz acentesi olduğunu, kendisinden acenteliği sırasında açığa imzalı bono alındığını, acenteliği sona erince bononun iadesini istemesine rağmen davalı tarafından iade edilmediği gibi, üzerinin doldurularak takibe konulduğunu, aleyhine yürütülen takibe ayrıca itiraz da ettiğini, takibe konu bono nedeniyle herhangi bir borcunun bulunmadığını ileri sürerek, davalıya borçlu olmadığının tespiti ile takibin iptaline ve davacının %40'dan aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini ve davacı aleyhine %40'dan az olmamak üzere tazminata hükmedilmesi gerektiğini savunmuştur.