muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1040, Karar No: 2024/3054, Tarih: 21.03.2024

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Kurum'dan yaşlılık aylığı aldığını, emekli olduktan sonra Hacettepe Üniversitesi Sağlık Kültür ve Spor Daire Başkanlığı İktisadi Sosyal Tesis ve İşletmeleri Müdürlüğünde, işverenin talebi ve yönlendirmesi üzerine sosyal güvenlik destek primine bağlı kalmak suretiyle aşçı olarak yeniden çalışmaya başladığı, bu görevine 04.01.2013- tarihinde başlayıp 21.02.2017 tarihine kadar devam ettiği, davalı SGK'nın çalıştığı işyeri ile gerçekleştirdiği yazışmalar üzerine 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi kapsamına girdiği gerekçesiyle sözleşmesinin feshedildiği,11.07.2018 tarih, 7.620.453 ile aynı işçerikli 11.07.2018 tarih ve 7.620.646 belge numarası ile dava konusu işlemin tesis edildiği, çalışmasından kaynaklı olarak hak etmediği iddia olunan aylık tutarı 86.463,08 TL'nin ödenmesinin istendiği, Kuruma itiraz edilmiş ise de itirazın 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin 2 nci fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinin 1 inci fıkrası gerekçe gösterilerek reddedildiği, bu işyerindeki çalışmalarının 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi kapsamında bulunmadığı, davalı Kurumun Kanun maddesini hatalı yorumladığı, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Kültür ve Spor Daire Başkanlığı İktisadi İşletmesi'nin ilgili madde kapsamında bulunmadığı, bu hususun, İşletmeler Müdürlüğünün davalı Kuruma hitaben yazdığı 23.12.2017 tarihli yazısında belirtildiği, davalı Kurumun dava konusu işlemi tesis etmeden önce çalışılan işletmenin SGDP'ye tabi personel çalıştırılmasında bir sakınca olmadığı yönünde görüş bildirdiği, bildirdiği görüş ile tesis ettiği işlem arasında açık çelişki bulunduğu, Tesis ve İşletmeler Müdürlüğü'nün 12.12.2018 tarihli yazısına davalı Kurumun verdiği 17.12.2018 tarihli cevapta, her ne kadar mahiyet kodunun (3) olduğu anlaşılsa da işyerinin tesis kütüğünde 5335/30 madde kapsamında olmadığı hususunda kodlama yapıldığının görüldüğü ve sosyal güvenlik destek primine bağlı personel çalıştırılmasının mümkün bulunduğunun belirtildiği, dava konusu işlemlerle hukuk devletinin temel ilkelerinden olan hukuki belirlilik ilkesinin ihlal edildiği belirtilerek; “Davacı için 11.07.2018 tarih, 7.620.453 ile aynı işçerikli 11.07.2018 tarih ve 7.620.646 belge numaralı Kurum işleminin iptaline, aylığından yapılan kesintilerin iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin ikinci fıkrasında; “Herhangi bir Sosyal Güvenlik Kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil idareler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik Kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu Kurum kurul üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin 450 sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar ” hükmüne amir olduğu, Kurumdan aylık almakta olan davacının kamu işyerinde çalıştığının tespit edildiği, çalışılan sürede yersiz alınan aylıklar toplamının borç çıkarıldığı belirtilerek, açılmış olan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... Davacının, yaşlılık aylığı aldığı, işyerinin kamu mahiyetinde bulunduğu, İGB'de SGDP'li çalıştırılacağı belirtilmektedir. Çalışmanın belge kodunun (2) olarak belirtildiği, iptali istenen Kurum işlemini Kamu Görevlileri Ödemeler Daire Başkanlığı'nın 11.07.2018 tarih, 7.620.453 ile aynı içerikli 11.07.2018 tarih ve 7.620.646 belge numaralı borç bildirim yazısı olduğu, anılan belgede; 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi hükmü uyarınca emekli veya yaşlılık aylıkları kesilmeksizin görev alacak olanların belirtildiği, Kurumdan emekli aylığı almakta iken 04.01.2013-21.02.2017 tarihleri arasında sigortalı olarak çalışmasından dolayı 04.01.2013-21.02.2017 tarihleri arasındaki aylıklar tutarı 86.463,08 TL'nin adına borç çıkarıldığı, Kurum tarafından bildirim yapılan işyerinin 5335 sayılı Kanun kapsamında kaldığı gerekçesiyle 04.01.2013-21.02.2017 tarihleri arası ödenen aylıkları borç olarak çıkardığı, Hacettepe Üniversitesi ve Kurum yazılarında söz konusu işyerinin 5335 sayılı Kanun kapsamında bulunmadığının belirtildiği anlaşılmaktadır.

Davacı adına SGDP tabi olarak bildirim yapılan işyerinin 5335 sayılı Kanun kapsamında bulunmadığı, Kamu Görevlileri Ödemeler Daire Başkanlığı'nın 11.07.2018 tarih, 7.620.453 ile aynı içerikli 11.07.2018 tarih ve 7.620.646 belge numaralı borç bildirim yazısının iptali gerektiği" gerekçesiyle;

"Davanın kabulü ile;

1-Dava konusu işlemin iptaline, davacının aylığından yapılan kesintinin davalı Kurumdan alınarak davacıya verilmesine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi için davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek, Yerel Mahkeme kararının kaldırılarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi için davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek, Yerel Mahkeme kararının kaldırılarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında "...Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 4/1-a kapsamında yaşlılık aylığı aldığı, 04.01.2013-21.02.2017 tarihleri arasında aşçı olarak çalıştığı 1104303 sicil numaralı Hacettepe Üniversitesi Kültür ve Spor Dairesi Başkanlığı İktisadi İşletmeleri adına kantin ve kafeterya işletmesi işyerinden hizmetinin bildirildiği, Kurumun davacının 04.01.2013-21.02.2017 tarihleri arasında ödenen aylıklar toplamı 86.463,08 TL'yi borç tahakkuk ettirdiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın yasal dayanağı; 5277 sayılı 2005 Mali Yılı Bütçe Kanunu'nun 25 inci maddesinin (f) fıkrasının ikinci ve üçüncü paragrafları ile 5335 sayılı Kanun'un 30/2 nci maddesidir. 01.01.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5277 sayılı Bütçe Kanunu'nun 25 inci maddesinin (f) fıkrasının ikinci ve üçüncü paragrafları “...Her hangi bir sosyal güvenlik Kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, sosyal güvenlik Kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu Kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50’sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda her hangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar. Diğer kanunların emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken emeklilik veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu'nun ek 11 inci maddesine göre alınmış Bakanlar Kurulu kararları 2005 yılında uygulanmaz” düzenlemesini içermektedir.

Bütçe Kanunu ile yapılan bu düzenleme sonrasında kanun koyucu; Bütçe Kanun'larına bütçe ile ilgili hükümler dışında hiçbir hüküm konulamayacağına ilişkin Anayasa’nın 161 inci maddesi hükmünü gözeterek, Bütçe Kanun'larında yer almaması gereken hükümlerin temizlenmesi amacıyla çıkardığı 27.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 29 uncu maddesinin (c) bendi ile 5277 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinde yer alan hükmü yürürlükten kaldırmış, ancak, aynı düzenlemeyi anılan kanunun 30 uncu maddesi ile yeniden getirmiş ve bu madde 27.04.2005 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Diğer taraftan, 5277 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin Anayasaya aykırılığı iddiası ile açılan dava sonucunda, 28.12.2005 gün 2005/146-105 sayılı kararla; anılan maddenin (f) fıkrasının ikinci ve üçüncü paragraflarının Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş, aynı yönde yapılan başka bir başvuru üzerine de anılan mahkemenin 29.11.2005 gün 2005/6-93 sayılı kararı ile 5277 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin (f) fıkrasının, 21.04.2005 günlü 5335 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 29 uncu maddesinin (c) fıkrasıyla yürürlükten kaldırıldığına ve 25 inci maddenin (f) fıkrasına yönelik Anayasaya aykırılık iddiasına ilişkin konusu kalmayan istemler hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiş, aynı düzenlemeyi içeren 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarının Anayasaya aykırılığı iddiasıyla açılan dava sonucunda ise 03.04.2007 gün 2005/52 Esas 2007/35 Karar sayılı hükümle, anılan Kanun maddesinin Anayasaya aykırı olmadığına ve iptal isteminin reddine karar verilmiştir.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 105 inci maddesinde sayılan uygulanmayacak hükümler arasında 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin yer almaması, Anayasanın 153 üncü maddesinin “iptal kararları geriye yürümez” hükmünü içermesi karşısında; her hangi bir sosyal güvenlik Kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanların, bu aylıkları kesilmeksizin her hangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılmayacakları ve görev yapamayacaklarına dair düzenlemenin 01.01.2005 tarihinden başlamak suretiyle yürürlükte olduğu belirgindir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamından, davacının hizmetinin bildirildiği iktisadi işletmenin, üniversite bütçesinden pay almadığı, herhangi bir ödenek katkısının bulunmadığı, konukevleri, kreş, ana okulu, kantin, kafeterya, yüzme havuzu işletmeciliği gibi faaliyetlerde bulunup kendi gelir ve giderlerini karşılayan ticari bir işletme olduğu, nitekim davacının hizmetinin bildirildiği işveren tarafından sosyal güvenlik destek primine bağlı çalışan personel ile ilgili olarak yaşanan sıkıntıların giderilmesi için işyeri mahiyet kodunun değiştirilmesi istemi ile Kuruma yapılan başvuru üzerine davalı Kurumun 17.12.2018 tarihli yazısıyla işyeri mahiyet kodunun değiştirilmesine gerek bulunmadığı, 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi kapsamında değerlendirilen bir işyeri olmadığına dair bilgi verildiği de anlaşıldığından, Mahkeme kararının vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 1 numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yaşlılık aylığı bağlandıktan sonra Hacettepe Üniversitesi Sağlık Kültür ve Spor Daire Başkanlığı İktisadi ve Sosyal Tesis ve İşletmeleri Müdürlüğü bünyesinde çalışan davacının bu çalışmasının 5335 sayılı Kanun kapsamında kalıp kalmadığı ve bu nedenle yaşlılık aylığından yapılan kesintilerin iadesinin gerekip gerekmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8699, Karar No: 2025/5636, Tarih: 02.06.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/8699 E.  ,  2025/5636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1422 E., 2024/1721 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akşehir 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2023/100 E., 2024/55 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek vekili tarafından asıl davanın kabulü, karşı davanın reddi, kusur belirlemesi, eksik inceleme, aleyhine hükmedilen tazminatlar yönünden; davacı-davalı kadın vekili tarafından ise katılma yoluyla nafaka ve tazminatların miktarı ile yoksulluk nafakasının irat biçiminde takdir edilmemesi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı-davalı kadın vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5835, Karar No: 2016/482, Tarih: 18.01.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/5835 E.  ,  2016/482 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” araç kullanamayacak kişinin, bu halde araç kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu ... İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 1.00 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 1.09 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1882, Karar No: 2022/6861, Tarih: 11.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1882 E.  ,  2022/6861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 18.09.2019 tarih ve 2018/375 E. - 2019/807 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine-kısmen kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 24.12.2020 tarih ve 2020/222 E. - 2020/1460 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasındaki balık ağı satımına ilişkin sözleşme gereğince davacının davalıya toplamda 608.000 TL tutarlı 7 adet çek verdiğini, davalının vadesi gelen çekleri tahsil etmesine rağmen taahhüt edilen bir kısım ürünleri teslim etmemesi üzerine keşide edilen İstanbul 20. Noterliği’nin 06.03.2018 tarih ve 03985 yevmiye nolu ihtarı ile, sözleşmede taahhüt edilen ağların teslimi, teslim edilmemesi halinde bakiye alacak olan 300.549,33 TL'nin ödenmesinin istenildiğini, ancak davalının herhangi bir cevap vermediğini, çeklerin bedelsiz kaldığını ileri sürerek, henüz vadesi gelmeyen Ziraat Bankası’na ait 20.11.2018 keşide tarihli 123.500,00 TL bedelli ve 20.12.2018 keşide tarihli 123.500,00 TL bedelli çeklerden dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, fazladan ödenen 53.594,33 TL ile henüz vadesi gelmeyen çeklerin ödenmesi halinde fazladan ödenecek 300.594,33 TL’nin ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu iki çekin davalı şirket ortağı Şefik Mustafa Kaftancıoğlu emrine ikinci el balık ağlarının satışı karşılığı verildiğini, davalı şirket sözleşmenin tarafı olmadığından davanın reddi gerektiğini, taraflar arasında düzenlenen 10.08.2017 tarihli

Davalı vekili, dava konusu iki çekin davalı şirket ortağı Şefik Mustafa Kaftancıoğlu emrine ikinci el balık ağlarının satışı karşılığı verildiğini, davalı şirket sözleşmenin tarafı olmadığından davanın reddi gerektiğini, taraflar arasında düzenlenen 10.08.2017 tarihli

sözleşme kapsamında 603.000,00 TL bedelli yedi adet çekin verildiğini, ancak sözleşme konusu malın 300.594,33 TL tutarındaki kısmının teslim edilmediğinin doğru olmadığını, tarafların sözleşmeyle belirlenen ağların teslimi konusunda anlaştıklarını, bu ağların bir kısmının davalı şirket tarafından sıfır ağ olarak, kalanların ise şirket ortağı tarafından ikinci el olarak teslim edileceğinin kararlaştırıldığını, eski ağlar için olan iki adet çekin şirket ortağı adına düzenlendiğini, sözleşmede belirlenen 9.5 boy 110 kulaç açıklığı olan palamut ve çinekop ağlarının (ikinci el) ve 1.5 boy orkinos (ikinci el) ağlarının 06.10.2017 tarihinde davacının kaptanı ve temsilcisine teslim edildiğini, kalan 135 paket düğümsüz yeni ağın da çeşitli tarihlerde fatura ile davacıya teslim edildiğini, maddi sıkıntıya düşen davacının iki adet çekin tarihinde değişiklik istediğini, bu talebin kabul edilmemesi üzerine ihtarname keşide ederek dava açtığını savunarak, davanın reddine ve davacı aleyhine kötü niyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı ile davalı şirket arasında balık ağı satımına ilişkin 10.08.2017 tarihli sözleşme düzenlendiği, davacının 608.000,00 TL satış bedeli karşılığında 500.000,00 TL miktarında 5 adet kendi çeki ile 108.000,00 TL tutarında müşteri çeki verdiği, davalının incelenen ticari defterlerinde davacı şirketin 53.594,33 TL alacaklı olduğu, sözleşmeye konu malların bir kısmının irsaliye ile teslim edildiği, bir kısmının da davacı şirkete ait geminin kaptanına teslim edildiğinin gerekçesiyle davacının menfi tespit davasının reddine, davacının alacak davasının kabulü ile 53.594,33 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili ve davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.