muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/26093, Karar No: 2015/10196, Tarih: 03.06.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/26093 E.  ,  2015/10196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlalil, mala zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın kasten işlediği hırsızlık suçundan dolayı mahkum olduğu hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin tatbik edilmemesi infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK.nun 51/3. maddesi gereğince tayin olunan eczanın ertelenmesi halinde 1 yıldan az ve 3 yıldan çok olmamak üzere denetim süresinin belirlenmesi gerektiği, denetim süresinin tayin olunan hapis cezası süresinden az olamayacağı ve bu sürenin eksik belirlenmesinde veya denetim süresi tayin edilmemesinde kazanılmış hakkın söz konusu olamayacağı gözetilerek, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan tayin edilen 5 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi belirlenmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Yargılama giderlerinin 6183 sayılı yasanın 106. maddesinde belirlenen terkin sınırları içerisinde kalması sebebiyle 6352 sayılı yasanın 100. maddesi gereğince Hazine üzerine bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘Yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘Yargılama giderlerinin Hazine üzerine bırakılmasına ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan cezanın ertelenmesine ilişkin hüküm fıkrasına 5237 sayılı TCK'nun 51/3. maddesi gereğince, sanık hakkında 1 yıl denetim süresi belirlenmesine’’ tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4201, Karar No: 2019/1548, Tarih: 13.03.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/4201 E.  ,  2019/1548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 02.02.2011 tarihli 2011/515 esas, 2011/380 karara sayılı ilamı ile kasten öldürmek eylemi nedeni ile hüküm fıkrası uygulama maddesine TCK'nin 82/1-j madde ve bendinin ilave edilmesi suretiyle düzeltilerek onanmakla kesinleşen hükümlü ... hakkında kapatılan Kartal 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/01/2007 tarihli, 2005/275 esas ve 2007/23 karar sayılı hükmü ile verilip kesinleşen tasarlayarak ve kan gütme saikiyle öldürme suçundan müebbet hapis, öldürmeye teşebbüs suçundan 10 yıl hapis ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 10 ay hapis cezasının 765 sayılı TCK'nin 73/2. maddesi uyarınca içtima ettirilerek, müebbet hapis cezasına 10 yıl hapis cezası karşılığı 5 ay, 10 ay hapis karşılığı 1 ay olmak üzere toplam 6 ay süre ile geceli gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek üzere infazına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında usulünce kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca hapis cezalarının içtimasına karar verilmesi istemi üzerine yeniden duruşma açılarak bozma üzerine kurulan içtima hükmünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, hükümlü müdafiinin; kararın cezanın çektirme amacını aştığına, orantısız ve oldukça ağır olduğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, re’sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 13/03/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11800, Karar No: 2013/5958, Tarih: 14.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/11800 E.  ,  2013/5958 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.01.2009 gün ve 2008/104 Esas, 2009/3 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9059, Karar No: 2017/3162, Tarih: 19.04.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/9059 E.  ,  2017/3162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, üç farklı senede dayalı olarak takip başlatıldığını, bonolardaki imzaların müvekkiline ait olmadığını, alacaklı ve diğer borçluyu tanımadığını ileri sürerek borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafça açılan davanın mesnetsiz olduğunu, kambiyo senetlerinde soyutluk ilkesinin geçerli olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu senetlerdeki imzaların davacıya ait olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava icra takibine konu edilen bonolardaki imzanın sahte olduğu iddiası ile açılmış menfi tespit davasıdır. Bonodaki imzanın inkarı halinde düzenlenen kambiyo senetlerinin keşide tarihlerinden önceki döneme ait davacının resmi kurumlar önünde atılmış asıl imzaların getirtilerek keşidecinin temin edilen diğer imzaları ile birlikte bilirkişi incelemesine sunulması gereklidir. Mahkemece alınan 06.02.2015 tarihli rapor açıklanan hususlara dikkat edilmeden düzenlenmiş olduğundan usulüne uygun inceleme olarak kabulü mümkün değildir. Diğer yandan 30.12.2015 tarihli rapor ise kendi içinde çelişkilidir. Hal böyle olunca yeniden imza incelemesi yaptırılması gerekirken 06.02.2015 tarihli yetersiz rapora dönülerek karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 19/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28639, Karar No: 2014/26050, Tarih: 06.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/28639 E.  ,  2014/26050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tebligat Kanunu'nun 35. maddesinde, kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılan kimseye, adresini değiştirdiği takdirde yeni adresini hemen tebliğ yaptıran kaza merciine bildirme yükümlülüğü getirilmiş, bundan sonraki tebliğlerin bildirilen yeni adrese yapılacağı öngörülmüştür. Tebligat Kanunu'nun 35/2. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için, daha önce aynı adrese Kanunun gösterdiği usullere uygun bir tebligat yapılmış olması ve muhatabın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin de tespit edilememesi gerekmektedir. Aksi halde 35. maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir. Somut olayda, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ve duruşmadan haberdar edilmeyen ...’nın yokluğunda verilen kararın soruşturma evresinde en son bildirdiği adrese tebliğe çıkarılmadan daha önce usulüne uygun yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığı halde, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu anlaşılmakla, gerekçeli kararın şikayetçi ...'nın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresine (mernis adresine) usulüne uygun olarak tebliği ile tebligat evrakı ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/580, Karar No: 2008/572, Tarih: 24.09.2008

Hukuk Genel Kurulu 2008/15-580 E., 2008/572 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2008/15-580 E., 2008/572 K.**

**- İSTİRDAT DAVASI

- İŞ BEDELİ

- MECBURİ TAHKİM**- 3533 S. UMUMİ MÜLHAK VE HUSUSİ BÜTÇELERLE İDARE EDİLEN ... [ Madde 1 ]

- 3533 S. UMUMİ MÜLHAK VE HUSUSİ BÜTÇELERLE İDARE EDİLEN ... [ Madde 4 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; (Ankara Onyedincî Asliye Hukuk Mahkemesi)'nce "davaya bakmakta görevsizliğine" dair verilen 20.06.2007 gün ve 2007/2 E., 29 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay Onbeşinci Hukuk Dairesi'nin 12.02.2008 gün ve 2008/799-829 sayılı ilamı ile: (...Davacı Şanlıurfa İl Özel İdare Müdürlüğü davasında; yanlar arasında yapılan 08.09.2000 tarihli sözleşme gereğince davalı MTA Genel Müdürlüğümün sıcak su sondajı yapılmasını yüklendiğini; ancak, sondaj tamamlanmadan işin terk edildiğini ileri sürerek ödenmiş olan 57.474.832.000 TL tutarındaki iş bedelinin tahsilini istemiştir. MTA Genel Müdürlüğü ise, yanlar arasındaki 08.09.2000 tarihli sözleşme uyarınca hak edilen 1.395.000.000 TL iş bedelinin tahsilini dava etmiştir.

Mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde Ankara Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle davalar görev yönünden reddedilmiş ve verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

3533 sayılı Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamen Devlete veya Belediyeye veya Hususi İdarelere Ait Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yoluyla Halli Hakkında Kanun'un 1. maddesi uyarınca; bu Daireler arasında çıkan uyuşmazlıklar adliye mahkemelerinin görevi dahilinde bulunanlar bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir. Anılan yasa hükmüne göre, Şanlıurfa Özel İdare Müdürlüğü ve MTA Genel Müdürlüğü arasında çıkan uyuşmazlığın çözümünde davalı-davacı MTA'nın bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi, hakem sıfatıyla görevlidir. Bu yasal nedenle, yüksek dereceli hakim tarafından hakem sıfatıyla davalara bakılması gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın görev yönünden reddine karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Temyiz Eden: Taraf vekilleri

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, haksız ödenen iş bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Birleşen dava, bakiye iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Temyiz Eden: Taraf vekilleri

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, haksız ödenen iş bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Birleşen dava, bakiye iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davacı Şanlıurfa Valiliği Özel İdare Müdürlüğü vekili dava dilekçesinde; 08.09.2000 tarihli sözleşme gereğince davalı MTA Genel Müdürlüğü'nün sıcak su sondajı yapmayı yüklendiğini, ancak davalının kusuru nedeniyle borunun koparak toprak içinde kalması nedeniyle sondaj işinin tamamlanmadığını ve işin terk edildiğini, malzeme bedeli, işçi tahsis bedeli ve ödenmiş iş bedeli olan toplam 57.474.832.000 TL'nin yasal faiziyle (fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak) tahsiline hakem sıfatıyla karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı MTA Genel Müdürlüğü vekili cevap dilekçesinde; kopan boruyu davacı idarenin temin ettiğini, fabrika hatası olduğunu, davanın reddine karar verilmesini cevaben istemiştir.

İhbar olunan H... A... Y... San. Ltd. Şti. vekili 30.01.2002; tarihli dilekçesinde; davalı yüklenici idarenin H... A... Y... Sanayi Şirketi'nden satın aldığı ve kullandığı malzemelerin TSE ve İSO-2000 belgeli olduğunu, yüklenicinin kusuru nedeniyle boruların toprak altında kaldığını, zararın davalıdan tahsili gerektiğini beyan etmiştir.

MTA Genel Müdürlüğü vekili birleşen dava dilekçesinde; 08.09.2000 tarihli sözleşme gereği yapılan sıcak su sondaj işi nedeniyle ödenmeyen bakiye 1.395.000.000 TL iş bedelinin reeskont faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

İl Özel İdare Müdürlüğü vekili birleşen davanın cevap dilekçesinde; birleşen davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, MTA Genel Müdürlüğü'nün özel bütçesinin oluşu ve ticari faaliyette de bulunuşu nedeni ile taraflar arasında ihtilafın çözümünde özel hukuk hükümlerinin uygulanması gerektiğinden, özel hukuk hükümleri uygulanması gereken hallerde de davaya genel hukuk mahkemelerinde bakılması gerektiği belirtilerek davanın ve birleşen davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Özel Daire, yukarıda açıklanan nedenlerle kararı bozmuştur.

Mahkemenin direnmeye ilişkin kararı taraflar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bozma ve direnme kararlarının içerik ve kapsamları itibariyle Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, davalının 3533 sayılı Kanun kapsamında bulunup bulunmadığı; bu konudaki saptamaya bağlı olarak da, eldeki davaya anılan Kanun çerçevesinde mecburi hakem tarafından mı, yoksa genel mahkemece mi bakılacağı noktasında toplanmaktadır.

3533 sayılı Yasa'nın 1. maddesinde; "Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya belediye veya hususi idarelere aid olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilirler." hükmüne yer verilmiştir.

3533 sayılı Yasa'nın 1. maddesinde; "Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya belediye veya hususi idarelere aid olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilirler." hükmüne yer verilmiştir.

Aynı Yasa'nın 4. maddesinde; "Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir." hükmü yer almaktadır.

Yasalarımızda biri ihtiyari, diğeri mecburi olmak üzere iki tür tahkim öngörülmüştür. Bazı hallerde, taraflar arasında ortaya çıkan özel hukuk alanına ilişkin uyuşmazlıkların, evvelce bu konuda bir tahkim sözleşmesi yapılmamış olmasına rağmen, sıfatları belirtilen kişiler tarafından bakılması zorunlu kılınmıştır ki, buna mecburi ya da kanuni tahkim denilmektedir. Tahkimin hangi hallerde mecburi olduğu, özel kanun hükümleri ile tayin edilir; mecburi tahkime tabi iş ve davalarda, taraflar Devlet mahkemelerinde yani genel mahkemelerde dava açamazlar; kanunla gösterilen hakemlere başvurmaya, bir başka söyleyişle hakemlerde dava açmaya mecburdurlar.

Anılan yasanın gerekçesindeki sözlere ve bilimsel görüşlere göre; 3533 sayılı Yasa'nın kabul edilmesiyle gerçekleştirilmesi istenen amaç; bu kanun kapsamına giren idare ve müesseselerin aralarında çıkan uyuşmazlıkların, gerçek kişiler arasında çıkan uyuşmazlıklardan farklı nitelikleri ve özellikleri bulunması, bu kuruluşların hukuk müşavirliklerine sahip olmaları nedeniyle işi kolaylıkla inceleyip az masrafla kısa zamanda uyuşmazlıkların sonuçlandırılması ve genel mahkemelerin işlerinin azaltılmasıdır. Nitekim, bir kısım hakemler tarafından verilen kararların kesin olması ve bir kısım kararların da ancak itirazının mümkün bulunması, gerçek amacının bu olduğunu belirlemektedir (Prof. Dr. Baki Kuru; Hukuk Muhakemeleri Usulü, 1991, Cilt 4, Sayfa 3966).

Bir uyuşmazlığın 3533 sayılı "Umumi Mülhak ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler ve Belediyelerle Sermayesinin Tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi İdarelere Ait Daire ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yolu ile Halli Hakkında Kanun" çerçevesinde çözülebilmesi için, anılan Kanun'un 1. maddesindeki açık hükme göre, uyuşmazlık; umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya belediye veya hususi idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkmış olmalı ve adli yargının görev alanı içerisinde bulunmalıdır. Uyuşmazlığın her iki tarafının da bu hüküm kapsamında olması zorunludur; aksi takdirde, davaya anılan Kanun çerçevesinde mecburi hakem sıfatı ile bakılamaz.

Somut olayda davacının anılan Kanun kapsamında bulunduğu çekişmesizdir. Keza, uyuşmazlığın adli yargının görev alanı içerisinde olduğunda da kuşku ve duraksama yoktur.

"MTA Genel Müdürlüğümün, 3533 sayılı Kanun kapsamında bulunup bulunmadığının aydınlığa kavuşturulabilmesi için, bu davalının tabi olduğu mevzuat ve hukuksal statüsü ortaya konulmalıdır.

2804 sayılı Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü Kanunu'nun 1. maddesinde, MTA Genel Müdürlüğü'nün hükmi şahsiyeti haiz olmak ve bütün muamelelerinde bu kanun ile hukuku hususiye ahkamına tabi bulunmak üzere kurulduğu belirtilmiş ise de; anılan Yasa'nın 11. maddesinde, MTA'nın gelirlerinin, bağlı bulunduğu Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı'nın bütçesine "genel bütçeden" ayrılan ödeneklerden ve sayılan diğer kaynaklardan sağlanan gelirlerden oluştuğu belirtilmiştir. Ayrıca MTA Genel Müdürlüğü; 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu'nun (II) sayılı cetvelinin "özel bütçeli idareler" sütununun 15. sırasında yer almaktadır. Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı'na bağlı bir "Genel Müdürlük"dür. Kaldı ki, MTA Genel Müdürlüğü 233 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname kapsamındaki kuruluşlardan da değildir. Bu hali ile 3533 sayılı Kanun'un 1. ve 4. maddelerinde sayılan hususi bütçeli müessese kapsamına girdiğinin kabulü ile uyuşmazlığın anılan yasa maddeleri gereğince zorunlu tahkimde çözümlenmesi gerekir.

Yukarıda belirtilen maddi ve yasal olgular dikkate alındığında yerel mahkemenin direnme kararı isabetli bulunmamaktadır.

Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

Sonuç: Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK'nın 429. maddesi gereğince (BOZULMASINA), istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 24.09.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/101, Karar No: 2003/89, Tarih: 04.02.2003

1. Ceza Dairesi 2003/101 E., 2003/89 K.

**1. Ceza Dairesi 2003/101 E., 2003/89 K.**

**- 4771 SAYILI KANUN KARŞISINDA, TCK.NIN 2/2 MADDESİ KAPSAMINDA YAPILACAK UYGULAMA

- İNFAZA İLİŞKİN İŞLEMLERDE ACELE İTİRAZ VE MERCİİ**- 4771 S. ÇEŞİTLİ KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA İLİŞK... [ Madde 1 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 2 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 448 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 450 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 62 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 73 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 405 ]

**"İçtihat Metni"**

Hasan'ı taammüden kan gütme saikiyle öldürmekten, Zahide'yi kasten öldürmeğe tam derecede teşebbüsten sanık Yunis'in yapılan yargılanması sonunda: Altı ay geceli gündüzlü bir hücrede tecrit edilmek suretiyle müebbet ağır hapis cezasıyla hükümlülüğüne ilişkin (Adıyaman Ağır Ceza Mahkemesi)nden verilen 10.7.2000 gün ve 82/100 sayılı hükme karşı hükümlünün 4771 sayılı Yasa nedeniyle cezasının TCY.nın 2/2. maddesince indirilmesine ilişkin talebe karşı Adıyaman Ağır Ceza Mahkemesinin evrak üzerinde verdiği ve acele itiraza tabi olan 26.9.2002 gün ve 2002/372 mut. sayılı kararına hükümlünün yaptığı itirazın temyize konu olacağından bahisle Şanlıurfa Birinci Ağır Ceza Mahkemesince verilen 5.11.2002 gün ve 2002/372 mut. sayılı karara karşı infazın durdurulmasına yer olmadığına dair Adıyaman Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.12.2002 gün ve 2002/445 mut. Sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

işin niteliği itibariyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesinin CYUY.nın 4778 sayılı yasayla ek 316/son maddesince taraflara tebliği yararsız addedilerek yapılan incelemede;

Savaş ve yakın savaş tehlikesi halleri dışındaki cürümlerde idam cezasını müebbet ağır hapse dönüştüren 4771 sayılı Yasa karşısında, önceden kesinleşmiş hükümlerde, TCY.nın 2/2. maddesi kapsamında yapılacak uyarlama işlemlerinde;

Hükümlünün mahkumiyetlerinden birinin müebbet ağır hapse dönüşecek idam olması, diğeri veya diğerlerinin ise TCY.nın 70. ve 73. maddelerinin uygulanmasını gerektirecek hürriyeti bağlayıcı ceza içermesi halinde, hücre uyarlamasının takdire bağlı değişimler gösterebilmesi nedeniyle, ek kararın duruşmalı inceleme ile temyiz yolu açık olacak biçimde verileceği, sair tüm hallerde ise evrak üzerinde değerlendirme yapılıp, işlem infaza ilişkin ise acele itiraza, değilse itiraza konu olacak ek karar verilmesi gerekeceği süreklilik kazanan uygulama icabı bulunmakla;

4771 sayılı Yasanın 1/A a maddesinde öngörülen ve konu suçların yeni temel cezası olan müebbet ağır hapisten yapılacak indirimi önceki uygulamaya paralel biçimde idam indirimi ölçülerine tabi tutan değerlendirme karşısında; hükümlü Yunis'in TCY.nın 450/4-10, 59, 448, 62, 59, 73, maddelerince tertip olunup kesinleşen ve halen infazı sürdürülen 6 ay geceli gündüzlü hücrede tecrit ile müebbet ağır hapsine ilişkin mahkumiyetinin sonuç itibariyle değişmesi olanaksız bulunduğundan ve bu tür ek kararlarda sadece, önceki hükümde "idam" olarak saptanan temel cezayı "müebbet ağır hapse"dönüştürüp "eski hükmün sair bölümleri ile sonuç cezasını geçerli saymakla" yetinmek icap edeceğinden,

1- Hükümlü Yunis'in, 4771 sayılı Yasa nedeniyle cezasının TCY.nın 2/2. maddesince indirilmesine ilişkin talebine karşı Adıyaman Ağır Ceza Mahkemesi'nin, yöntemine uygun olarak evrak üzerinde verdiği ve infaza ilişkin oluşu nedeniyle acele itiraza konu olan 26.9.2002 tarih ve 2002/372 mut. sayılı kararına hükümlünün yaptığı acele itirazın CYUY.nın 405/3. maddesince merciince incelenip karara bağlanması gerekirken, konu kararın temyize tabi olacağı yanılgısıyla Şanlıurfa Birinci Ağır Ceza Mahkemesince tertip olunan 5.11.2002 tarih ve 2002/372 mut. Sayılı kararın KALDIRILMASINA,

2- Hükümlüye tebliğ ediliş tarihi belirgin olmamakla süresinde yapıldığı kabul edilmek gereken acele itirazın, karara bağlanması için evrakın merciine iadesi zımnında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), tebliğnamedeki düşünceye kısmen aykırı olarak 4.2.2003 günü oybirliği ile karar verildi.