muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2764, Karar No: 2024/5940, Tarih: 27.05.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; meslek hastalıkları ile ilgili bilirkişi raporunun çıkarılırken ILO'nun esas alınması gerektiğini, ancak bilirkişi raporunun buna uygun olmadığını, davacının çalıştığı tüm iş yerlerinin tespit edilmek suretiyle bahse konu iş yerlerinin kusur oranlarının tespitini talep ettiklerini, bahse konu tüm iş yerlerinde keşif yapılması gerektiğini, hastalığın zamanla oluşup oluşmadığı araştırılarak kusur durumunun tüm faktörlerinin değerlendirilerek belirlenmesi gerektiğini, hastalık sebebiyle saptanan bozukluğun geçici mi, kalıcı mi, kalıcı ve ilerleyici mi olduğu, mevcut patoloji ile kişinin çalışmakta olduğu işte veya başka bir işte çalışıp çalışamayacağı, tedavi ve prognoz hakkında görüşlerin belirtilmesi gerektiğini, bilirkişi raporunda bu hususların belirtilmediğini, sigaranın somut olaya etkisinin raporda hiç irdelenmediğini, radyolojik şüphelerin de patolojik tanılarla detaylı incelenmesi gerektiğini belirterek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ,dosya kapsamında bulunan tıbbi raporlar ve Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu ve 2. Üst Kurul raporları göz önünde bulundurulduğunda davacı tarafın iddiasının aksine davalı işçide meslek hastalığının bulunduğu ve en az Kurum tarafından tespit edilen sürekli iş göremezlik oranında meslekte kazanma gücünün kaybedildiği sübuta ermiş olmakla davacının davasının reddine karar verilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf başvurusunda belirttiği sebeplerle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ...'nin meslekte kazanma gücü kaybı oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 19 ve 95 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14856, Karar No: 2023/4731, Tarih: 11.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14856 E.  ,  2023/4731 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... köyü 1810 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisinde kalması nedeniyle Hazine tarafından açılan dava sonucu tapu kaydının iptal edildiğini beyan ederek, uğranılan zararın işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, kayalık ve kumluk yerlerden olduğunu, bu özellikleri nedeniyle kamu malı olduğu kuşkusuz olup, kamu mallarında 4721 Sayılı Kanunun 1023 üncü maddesinin uygulama yeri olmadığını, tescilin geçerli olabilmesi ve mülkiyet hakkının doğması için geçerli bir hukuksal sebebe dayanılmasının zorunlu olduğu oysa ki bu taşınmazda iyiniyet ve tapuya güven ilkesinin geçerli olmadığı bu nedenle davanın reddine, yargılama giderlerinin davacıya yükletilmesini talep etmektedir.

III. MAHKEME KARARI

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.11.2014 tarihli ve 2014/39 Esas, 2014/216 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 13.11.2014 tarihli ve 2014/39 Esas, 2014/216 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucu davaya konu taşınmazın niteliğinin ve değerinin yönetimine uygun şekilde tespit edilmediğini, taşınmazın vasfının yeniden araştırılmalı, arsa niteliğinde olduğunun belirlenmesi halinde emsal incelemesi ve kıyaslaması yöntemiyle, arazi niteliğinde olduğunun saptanması halinde ise tarımsal gelir metoduna göre gerçek değeri tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.2017 tarihli ve 2017/29 Esas, 2017/245 Karar sayılı kararı ile davanın konusuz kaldığı anlaşıldığından karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.2017 tarihli ve 2017/29 Esas, 2017/245 Karar sayılı kararı ile davanın konusuz kaldığı anlaşıldığından karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.09.2017 tarihli ve 2017/29 Esas, 2017/245Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece yapılan temyiz incelemesi sonucu, bozma sonrası duruşmaya ... Mal Müdürlüğünde görevli veri hazırlama kontrol işletmeni olan İsmail Berka katılmış ve dava konusu taşınmaza ilişkin ödeme yapıldığını beyan ederek; Maliye Bakanlığının 13.01.2012 tarih ve 56 sayılı onayına göre davada Hazine adına sulh, kabul ve feragat işlemleri yapabilme yetkisi muhakemat müdürlüğüne, müdürlük olmayan yerlerde yetkilendirilen Hazine avukatlığının hukukî görüşü ile ilçelerde malmüdürünün teklifi üzerine kaymakama aitt olduğu bu nedenle mahkemece usulüne uygun olmayan sulh uyarınca hüküm kurulması nedeniyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen İkinci Karar

... Asliye Hukuk Mahkemesinin 06/07/2022 tarihli ve 2021/644 Esas, 2022/440Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, davayı sulh ile sonuçlandırdıkları hâlde yargılamaya davalı idare nedeniyle devam olunduğunu, bu nedenle aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini, sulh işlemi yapan davalı temsilcisinin sulha yetkili olmadığı gerekçesi ile kararın Yargıtayca bozulduğunu, bu nedenle de yeniden yargılama yapıldığını, Hazine temsilcisi olarak gelen kişilerin sulha yetkili olup olmadıklarını davacı taraf olarak bilmelerinin mümkün olmadığını, bu durumun Bakanlığın iç sorunu olduğunu, mahkeme hakimi de bu durumu bilmediğinden sulhe karar verdiğini, bu nedenle kusursuz tarafa yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmemesinin Usul Kanunu gereği olduğunu, bozma sonrası alınan hükme esas raporda az bir bedele hükmedildiğini ve keşif yapma mecburiyeti olmadığı hâlde keşif yapıldığını oysa ki Yargıtay bozma ilâmında taşınmazın değeri ile ilgili bozma yapılmadığını belirterek kararı temyiz etmiştir.

2. Davalı Maliye Hazinesi vekili temyiz dilekçesinde özetle; yapılan ödemeler dikkate alınarak ve belirlenen tazminat miktarından düşüldükten sonra tazminat bedeli veya iade bedeli ile faiz başlangıç tarihleri tespit edilmesi gerekirken ödemeler dikkate alınmayarak hiç ödeme yapılmamış gibi sıfırdan tazminata hükmedilmesinin doğru olmadığını, davacıların Hazineye iade borcu doğması gerekirken haksız şekilde Hazinenin borçlu olarak gösterilmesinin doğru olmadığını, yerel Mahkemece verilen temyize konu edilen son kararda yargılama giderleri ile vekalet ücretine ödemeler dikkate alınmadan yeniden hükmedilerek Hazine aleyhine mükkerrer ödemeye neden olacak şekilde karar verildiğini, Yargıtay bozma ilâmının gerekleri yerine getirilmediğini ve özellikle dava konusu taşınmazın tarla olarak bedeli ile arsa olarak bedelinin bilirkişilerce neredeyse aynı olarak belirlendiği dikkate alındığında, hükme esas alınmaması gereken bilirkişi raporlarına bağlı kalınarak ve ödemeler yönünden de bilirkişilere hesaplama yaptırılması gerekirken ödemeleri yok sayarak karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesi gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ila 439 uncu maddeleri.

2. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi.

3. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.11.2009 tarihli ve 2009/4 - 383 Esas, 2009/517 Karar sayılı kararında tapu işlemlerinin kadastro tespit işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğu, tapu kütüğünün oluşumu aşamasındaki kadastro işlemleri ile tapu işlemleri bir bütün oluşturduğundan bu kayıtlarda yapılan hatalardan 4721 sayılı Kanun 1007 nci maddesi anlamında Devletin sorumlu olduğunun kabulünün gerektiği, Devletin sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğu, bu işlemler nedeniyle zarar görenlerin 4721 sayılı Kanun 1007 nci maddesi gereğince zararlarının tazmini için Hazine aleyhine adlî yargıda dava açabilecekleri belirtilmiştir.

4. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından aynî hakkının saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk, asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

4. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca kabul edilen Devletin sorumluluğu, tapu sicilinin önemi ve kişilerin bu sicile olan güven duygularını sağlamak bakımından aynî hakkının saptanması, herkese açık tutulmasında tekel hakkı sağlayan bir sicil olması esasına dayanmaktadır. Bu sorumluluk, asıl ve nesnel (objektif) bir sorumluluk olduğundan zarara uğrayan zararının ödetilmesini doğrudan Devletten isteyebilir.

5. 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince açılan davalarda, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar, tapu kaydının iptali nedeniyle tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır. Zarara uğrayan kişinin gerçek zararı ise tazminat miktarının belirlenmesinde esas alınacak değerlendirme tarihine göre belirlenecek olup bu tarihe göre tapusu iptal edilen taşınmazın niteliği ve değeri belirlenmelidir. Taşınmazın niteliği arazi ise net gelir metodu yöntemi ile arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihaî kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... köyü 1810 parsel sayılı 1.500 m² yüzölçümlü taşınmazın tarla cinsi ile 11.10.1988 tarihinde kadastro yoluyla davacı adına tescil edildiği, Hazine tarafından açılan dava sonucu ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/132 Esas, 2012/166 Karar sayılı ilamıyla 1810 parselin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle tapu kaydının iptaline, sicilden terkinine karar verildiği, temyiz incelemesinden geçerek 18.02.2013 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 19.02.2014 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

3. Tapu kaydı mahkeme kararı ile iptal edilen arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak biçilmesinde, taşınmazın gerçek bedelinin 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi gereğince davalı Hazineden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2512, Karar No: 2013/6276, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/2512 E.  ,  2013/6276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 27/09/2010 havale tarihli dava dilekçesinde ..., İlçesi, İnceğiz Köyü 672 parsel sayılı taşınmazın müvekkiline ait olduğunu, ancak; yola çıkışının bulunmadığını, taşınmaz lehine geçit hakkı tesis edilebilmesi için parsel çevresinde bulunan geçite en müsait ve yol güzergahına en yakın olan çalılığın Hazine adına tescil edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu belirterek, orman vasfıyla Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı gerçek kişi ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapuda kayıtlı olmayan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 1949 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapılmıştır. 1995 yılında aplikasyon ve 2/B madde uygulaması yapılmıştır. 1977 yılında genel arazi kadastrosu yapılmış, taşınmaz çalılık niteliği ile tapulama harici bırakılmıştır.

1) Davacı gerçek kişinin temyiz itirazları yönünden;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davacı gerçek kişinin, taşınmazın Hazine adına tescili talebinde bulunamayacağı gözönünde bulundurularak hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, davacı gerçek kişinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Davalı Hazinenin temyiz itirazlarına gelince;

Eldeki dava, tapuda kayıtlı olamayan taşınmazın tescili talebine ilişkin olduğuna ve davalı Hazine'nin de M.K.'nun 713/6. maddesine göre dava konusu taşınmazın adına tapuya tescili talebi bulunduğuna göre;mahkemece davalı Hazine'nin talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken Hazine'nin tescil talebi yönünden hüküm kurulmaması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; davacı gerçek kişinin temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle; davalı Hazine'nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 30/05/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5888, Karar No: 2013/6973, Tarih: 11.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5888 E.  ,  2013/6973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikâyetçi vekili, ... 4. İcra Müdürlüğü'nün 2006/8335 Esas sayılı dosyası üzerinden ... Vergi Dairesi'ne gönderilen 17.04.2009 tarihli sıra cetvelinin tebliğinin usulsüz olduğunu, ... Vergi Dairesi'nin ayrı bir tüzelkişiliği olmadığından taraf ehliyeti bulunmadığını, tebligatın ... Muhakemat Müdürlüğüne veya Maliye Bakanlığı'na yapılması gerektiğini, bu nedenle sıra cetvelinin tebliğ tarihinin ... Muhakemat Müdürlüğü'nce tebliğ tarihi olarak düzeltilmesini gerektiğini, şikayet olunanın bedeli paylaşıma konu araç üzerindeki haczinin düştüğünü, bu nedenle sıra cetvelinde vergi dairesine birinci sırada yer verilmesi gerektiğini, satış tarihinde müvekkili idarenin 24.982,49 TL vergi alacağı bulunduğunu, birinci sıra talebi kabul görmese bile 6183 sayılı Kanun'un 21. maddesi gereği satış tutarının garameten taksimi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetçinin tebligatın usulsüz olduğu iddiasının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davanın esasa girilmeden zamanaşımından reddi gerektiğini, müvekkilinin haczinin bir yıllık süre içerisinde satış talep edilmesi ve avansın yatırılması nedeniyle ayakta olduğunu, satış bedelinin alacaklılar arasında garameten paylaştırılması nedeniyle sikayetçinin garame talebinin anlaşılamadığını savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 20.10.2010 tarih ve 9298 E, 11733 K sayılı ilamı ile İİK'nın 18/3. madde hükmü uyarınca tarafların gelmemeleri halinde hakimin evrak üzerinden karar vermesi gerekirken, aksine gerekçelerle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, sıra cetvelinin ... Vergi Dairesi Müdürlüğü'ne tebliğ edilmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı, sıra cetvelinin düzenlenmesinde nazara alınan şikayet olunanın 25.08.2006 tarihli haczinin satış tarihinde düşmeyip ilk haciz olduğu, sıra cetvelinde açıkça belirtilmemiş olsa da şikayet olunanın alacağının faizsiz ve masrafsız 25.000 Euro karşılığı 52.500,00 TL olarak alınıp, ... Vergi Dairesi'nin 12.411,18 TL, ... Vergi Dairesi'nin 2.620,18 TL alacağı ile birlikte garameye sokulduğu, böylece satış parasının 6831 sayılı Kanun'un 21/1. maddesi

uyarınca garameten paylaştırıldığı, davacının bu yöndeki talebinin sıra cetvelinde karşılandığının anlaşıldığı ve bunun dışındaki davacının kendi alacağının miktarının sıra cetvelinde az gösterildiği şeklindeki itirazının genel yargılamayı gerektirdiği, miktara ilişkin itirazın değerlendirilmesinde mahkemenin görevli olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

1- Talep, İİK'nın142/3. maddesine dayalı olarak sıra cetvelindeki sırayı şikayet niteliğinde olup, aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca sıra cetvelinin tebliğinden itibaren 7 gün içinde şikayette bulunulmalıdır. Şikayet süresi hak düşürücü nitelikte olup, mahkemece re'sen gözetilmelidir. Öte yandan, borçluya ait mahcuz satış bedelinin bütün alacaklıların alacağını karşılamaması halinde düzenlenecek sıra cetveline itiraz, alacağın sadece esas ve miktarına ya da hem sıraya hem de esas ve miktarına yönelikse dava yoluyla genel mahkemede (İİK'nın m.142/1), itiraz sadece sıraya yönelikse şikayet yoluyla İcra Mahkemesi'nde (İİK'nın m.142/son) ileri sürülmelidir. Haciz konusu bir malın satış tutarı kural olarak, İİK'nın 138. madde hükmü uyarıca haciz tarihindeki alacakla bu alacağa satışa kadar işleyen faiz miktarının toplamını karşılar. Bir diğer anlatımla, haciz tarihinden sonra oluşan alacaklar, önceki hacizden yararlanamaz. Somut olayda, şikayetçi Vergi Dairesi'nin haczinin konulmasından sonra doğan vergi alacakları, bu haciz kapsamında değildir. İcra mahkemesince haciz tarihi itibariyle alacak miktarı ile ilgili bilgi ve belgeler vergi dairesinden getirtilerek hesaplanması ya da gerektiğinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak tespiti ile bu alacağa satış tarihine kadar işleyecek faizin de eklenmesi ile tutarın sıra cetvelinde dikkate alınması gerektiğinden İcra Hukuk Mahkemesi görevlidir. Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 23.02.2011 tarih ve 2010/14648 E, 2011/2296 K, Dairemizin 12.11.2012 tarih ve 3971 E, 6618 K sayılı ilamları bu yöndedir. Şikayet dilekçesinde şikayetçi vergi dairesinin satış tarihi itibariyle alacağını bildirmesi şikayet olunanın alacağının gerçek miktarına yönelik şikayet anlamında olmayıp, şikayetçinin 1. sıraya alınmaması halinde dahi garameye girmesi gerektiği iddia edilen alacağın miktarına ve paylaştırma şekline yani takip hukukuna ilişkin hesaplamaya, diğer anlatımla sıraya yöneliktir. Bu nedenlerle, mahkemece, şikayetçinin kendi alacağının miktarının sıra cetvelinde az gösterildiği yolundaki itirazının genel mahkemede yargılamayı gerektirdiği gerekçesinde isabet bulunmamaktadır.