muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7734, Karar No: 2012/2347, Tarih: 27.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/7734 E.  ,  2012/2347 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 4. İş Mahkemesi

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 01/06/1985 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 1.6.1985-1.9.1985 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının, davalı işyerinde 1.6.1985-1.9.1985 tarihleri arasında geçen 90 günlük sigortalı çalışmalarının tespitine karar verilmiştir.

Hizmet tespiti davalarında, davacının tespitini istediği çalışmanın geçtiği işyerinin sahibi olan gerçek ya da tüzelkişi işveren, Sosyal Güvenlik Kurumu ile zorunlu dava arkadaşıdır.

Somut olayda, davacının 1.6.1985 tarihinde çalışmaya başladığına dair sigortalı işe giriş bildirgesi "..." işyeri sicil numaralı ... Köyü Muhtarlığı işyerinden Kuruma verildiği, davacının 1.6.1985 tarihinden itibaren ... Köyü Elektrik İşletmesinde endeks işçisi olarak çalışmaya başladığı, köydeki işletmenin 5.8.1985 tarihinde Türkiye Elektrik Kurumuna devredildiği, davacının köy ihtiyar meclisinin 25.2.1985 tarih ve 155 sayılı kararı ile işe alındığı ve böylece 1.6.1985 tarihinden Türkiye Elektrik Kurumu ile hizmet sözleşmesi yaptığı 22.7.1985 tarihleri arasında köy tüzelkişiliğine ait işyerinde çalıştığı anlaşılmakla bu dönemdeki işvereni olan ... Köyü Muhtarlığı davaya dahil edilmeden eksik hasımla davaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Yapılacak iş, öncelikle davanın niteliği ve hak alanının ilgilendirmesi nedeni ile ... Köyü Muhtarlığını yöntemince davaya dahil etmesi için davacı yana süre vermek ve taraf teşkilinin sağlanmasından sonra dava hakkında beyanları alınıp bildirecekleri deliller toplandıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı Kurumun ve S.. S..'ın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç :Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki itirazların incelenmesine şimdilik yer olmadığına,temyiz harcının istek halinde davalılardan S.. S..'a iadesine, 27/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3835, Karar No: 2025/1222, Tarih: 10.02.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/3835 E.  ,  2025/1222 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2921 E., 2024/582 K.

DAVA TÜRÜ : Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Dinar Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2020/246 E., 2022/294 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın vekili tarafından davanın kabulüne karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu ve kusur belirlemesi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı erkek tarafından 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 164 üncü maddesine dayalı (terke dayalı) olarak boşanma davası açılmış, İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama üzerine davalının eşini terk ettiği ve etmekte haklılığını ispat edemediği, erkeğin terk ihtarının davalıya tebliğ edildiği ve terke dayalı davanın kabulü koşulları oluştuğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiş, davalı kadın tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup iş bu karara karşı davalı kadın tarafından temyiz talebinde bulunulmuştur.

Tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip olmaları dava şartlarından olup bu husus kamu düzeniyle ilgilidir. Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırmakla yükümlüdür. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler.

Somut uyuşmazlıkta, dosya kapsamından davacı erkeğin psikolojik rahatsızlığı bulunduğunun ileri sürüldüğü, Dinar Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 25.01.2022 tarih, 2021/609 Esas, 2022/65 Karar sayılı kararı ile 4721 sayılı Kanun'un 405 inci maddesi uyarınca erkeğin kısıtlanmasına ve vasi atanmasına karar verildiği görülmüştür. Bu duruma göre Mahkemece yapılacak iş, vesayet dosyası getirtilerek davacı erkeğin terk ihtarı çektiği tarihte ihtar çekebilme hususunda temyiz kudretinin bulunup bulunmadığı yönünde en yakın tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden yahut Adli Tıp Kurumu'nun ilgili dairesince düzenlenecek heyet raporunun alınmasının akabinde ihtar tarihi itibariyle de dava ehliyetinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile erkeğin 4721 sayılı Kanun'un 164 üncü maddesi uyarınca açılan boşanma davasının kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA,

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı kadının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/918, Karar No: 2009/6585, Tarih: 16.06.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/918 E.  ,  2009/6585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 25.996,5 YTL. alacağın sarf tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Ankara Asliye 25. Hukuk Mahkemesinin 2006/443 Esas sayılı dava dos- yasının mahkemesinden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21963, Karar No: 2017/7853, Tarih: 14.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/21963 E.  ,  2017/7853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 30.12.2009 tarihinde meydana gelen trafik-iş kazasında sürekli iş göremez hale gelen sigortalıya peşin değerli gelir tahsisi nedeniyle oluşan kurum zararının davalıdan 5510 sayılı Yasa gereğince rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

30.12.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle açılan bu davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 21. maddesidir.

5510 sayılı Kanunun “İş Kazası ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu” başlıklı 21. maddesine göre; İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir. Anılan madde ile davalıların Kurumun rücu alacağından sorumluğu ancak kusurunun varlığı halinde mümkündür.

Kusur raporlarının, 5510 sayılı Yasanın 21., 4857 sayılı Yasanın 77. ve İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd maddelerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir. 4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Rücû davaları, kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, iş kazasında kusurlu olanlar davacı Kurum'un rücû alacağından kusurları karşılığı sorumludur. Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeniyle daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza dosyaları varsa, bu dosyalardaki kusur raporları ile çelişki oluşturmayacak şekilde kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir.

Yenişehir Belediyesi temizlik işleri işyeri sigortalısı olan ve davalının kullandığı çöp kamyonunda çöp toplama işinde çalışan kazalının, kamyonun devrilmesi sonucunda altında kalarak yaralanması şeklinde meydana gelen iş kazasında mahkemece, olayın trafik kazası niteliği yanında iş kazası niteliğinde bulunduğu hususu da gözetilerek, iş güvenliği uzmanlarından oluşan bir heyetten, olayın meydana gelmesi üzerinde dava dışı Belediyenin de kusurunun varlığının irdelenmesi ile usulüne uygun şekilde bir rapor aldırılması ile sonucuna göre kusurun varlığı halinde gerçek zarar tavan hesabı yapıldıktan sonra Kurum alacağının 5510 sayılı Yasanın 21’inci maddesine uygun şekilde belirlenmesi ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, iş güvenliği uzmanı sıfatı olmayan, yetersiz bilirkişilerin raporu dikkate alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Kabule göre de, rücu davalarında faiz başlangıcı, gelir ve aylıklar yönünden, gelir veya aylığın kurumun yetkili organınca onaylandığı, diğer ödemeler yönünden ise ödeme tarihidir. Bu nedenle bağlanan gelirler  yönünden onay, masraflar yönündense sarf ve ödeme tarihinden faize hükmedilmesi gerekirken hatalı şekilde faiz başlangıcına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemenin, bu maddi ve hukuki olguları dikkate almaksızın yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 14.11.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3459, Karar No: 2018/261, Tarih: 22.01.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/3459 E.  ,  2018/261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Ş. aleyhine 13/05/2015 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25/01/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalının sahibi olduğu "www.haber.star.com.tr" isimli internet sitesinin 11/05/2015 tarihli yayınında "... ..., ... ...: Hala bekliyorum, anıracak" başlıklı haberde, habere dayanak gösterilen asıl konuşma metninde adı geçmediği halde, Türk lirasından altı sıfır atılması halinde haberde yazılan eylemi gerçekleştirecek köşe yazarı olarak müvekkilinin adının yazıldığını, davalının tamamen gerçek dışı bir haberi, subjektif fikirlerini beyan ederek yayınladığını, haberin asılsız ve hukuka aykırı olduğunu ve davacının kişilik haklarına saldırı içerdiğini belirterek, oluşan manevi zararının davalıdan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davacının ... Gazetesi'ndeki köşe yazısında konuşmalarda bahsedilen kişinin kendisi olduğunu yazdığını, bu sözler ile davacının kastedildiğine dair kamuoyunda bir algı oluştuğunu, haberde yorum katılmadan gerçeklerin aktarıldığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; haberde davacının ismi de eklenmek suretiyle kullanılan ifadelerin kişilik haklarına saldırı içerdiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 10. maddesi ile ilgili olarak Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin bir çok kararında da vurgulandığı üzere; ifade özgürlüğü demokratik bir toplumun asli temellerinden olup, toplumun ilerlemesinin ve her bireyin kendini geliştirmesinin temel koşullarından birisini oluşturur. Basın özgürlüğü bağlamında, gazetecilerin kanıtlayamayacağı söylenti ve iddiaların yayınlanması yönünden ise Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi doğruluk koşulunu makul olmayan, hatta olanaksız bir talep olarak değerlendirip, basının sadece bütünüyle kanıtlanmış olguları yayınlama zorunluluğu ile karşı karşıya bırakılması halinde hemen hemen hiç bir şeyin yayınlanamayacağı, bunun da basın özgürlüğüne zarar vereceği yönündedir.(... ve ...; Haldimann ve ... kararları)

Türk Borçlar Kanunu’nun 58. maddesi hükmüne göre kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilirse de dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalı tarafından yapılan yayının medya dünyasında uzun süredir dile getirilen iddialara yönelik olduğu, davacıyı aşağılama ve küçültme kastının bulunmadığı, davacının da ... Gazetesi'ndeki 01/03/2013 tarihli köşe yazısında, konuşmalarda kastedilen kişinin kendisi olduğuna dair ifadelere yer verdiği anlaşılmaktadır. Davalı yayın kuruluşu da bu yazıdan esinlenerek yayın yapmıştır. Şu halde, yayının güncel ve görünür gerçekliğe uygun olduğu, toplumun bilgi edinme, basının haber verme hakkı kapsamında kaldığı, olayın gazetecilik tekniği gereği okuyucunun ilgisini çekecek şekilde aktarıldığı da gözetilerek istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7873, Karar No: 2015/6265, Tarih: 05.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7873 E.  ,  2015/6265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana(Kapatılan) 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2014

NUMARASI : 2011/156-2014/100

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, görevsiz Adana 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne sunulan dava dilekçesinde, Adana 1. İflas Müdürlüğü'nün 2010/6 İflas sayılı dosyasında düzenlenen 12.11.2010 tarihli sıra cetvelinde davalı T....34. ve 35. sıra numarası ile alacak kaydı yapıldığını, davalı ile müflis P....A.Ş. yetkilileri arasında yakın hısımlık bağı bulunduğunu, alacağın muvazaalı olduğunu, davalı Mehmet Cem Baysan'ın ise sıra cetveline 52. sıra numarası ile kaydı yapıldığını, bu alacak masaya yazdırılırken fahiş oranda faiz işletildiğini ve gerçek alacaktan çok yüksek miktarda alacak kaydı yapıldığını ileri sürerek, derece kararının iptalini ve yeniden derece kararı yapılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Görevsizlik kararı ile dosyanın gönderildiği mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı T.... iflas tarihi olan 23.06.2010 tarihi itibariyle müflis şirkette olan alacak tutarı toplamın 69.805.783,91 TL olduğu, alacağın 1.858.011,24 TL kısmının üst sınır ipoteği ile teminat altına alındığı, rüçhanlı alacağın sıra cetvelinin düzenlendiği tarihteki tutarının 2.117.756,79 TL olduğu, ipotekle teminat altına alınmayan alacak tutarının ise 67.688.027,12 TL olduğu, sıra cetveline 34. sıra numarasında kaydedilen ilk sıra ve 4. sıra alacağına yapılan itirazın yerinde olmadığı, sıra cetveline 35. sıra numarası ile 4. sıra alacağı olarak kaydedilen 86.471.346,24 TL alacağın ise 67.688.027,12 TL olması gerektiği, davalı Mehmet C....iflas tarihi itibariyle müflis şirkette olan alacak tutarı toplamının 7.247.093,52 TL olduğu, sıra cetveline 52. sıra numarasında 26.488.319,09 TL olarak 4. sırada kaydedilen davalı alacağının 7.247.093,52 TL'na indirilmesi gerektiği belirtilerek, itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmişlerdir.

1-Dava, iflas sıra cetvelinde kayıt terkini istemine ilişkindir.

Davalılarca dava konusu 35 ve 52. sıraya kaydedilen alacakları ile ilgili başka alacaklılar tarafından da kayıt terkini davaları açıldığı savunularak, dosyaların birleştirilmesi istenilmiştir.

İflas sıra cetvelinde aynı sıra için muhtelif alacaklılar tarafından dava açılmış olsa dahi, tüm davaların birlikte incelenerek varılacak uygun sonuç çerçevesinde tek bir kararla sonuçlandırılması, birbiriyle çelişik hükümlerin engellenmesi gereğinden, diğer anlatımla bir davada verilen kararın diğer davanın sonucunu etkileme olasılığından kaynaklanan bir zorunluluktur.

İflas sıra cetvelinde aynı sıra için muhtelif alacaklılar tarafından dava açılmış olsa dahi, tüm davaların birlikte incelenerek varılacak uygun sonuç çerçevesinde tek bir kararla sonuçlandırılması, birbiriyle çelişik hükümlerin engellenmesi gereğinden, diğer anlatımla bir davada verilen kararın diğer davanın sonucunu etkileme olasılığından kaynaklanan bir zorunluluktur.

Aynı sıraya yönelik alacağın esas ve miktarına ilişkin farklı davalar hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması, kararların infazında da şüphe ve tereddütlere neden olabileceğinden, uyuşmazlıkların uzun süre devam etmesine yol açabilir. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 14.02.1992 tarih ve 1991/3 E., 1992/2 K. sayılı kararında, bir yargı çevresinde aynı düzeyde bulunan birden fazla mahkemenin, davaların birleştirilmesi açısından aynı mahkeme sayılacağı belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece, davalılarca aynı sıraya yönelik olduğu savunulan dava dosyaları getirtilip aynı sıradaki alacağa yönelik ve derdest olduklarının belirlenmesi durumunda, davaların HMK'nın 166/4 maddesi uyarınca birbiriyle bağlantılı olduklarının kabulü ile Adana Ticaret Mahkemelerinde açıldığı belirtilen davalardan, esas kaydı önce yapılan dava dosyası üzerinde aynı Kanun'un 166/1. maddesi hükmü uyarınca (davası en son açılan mahkeme işbu mahkeme ise işbu mahkemece) birleştirme kararı verilmesi, şayet işbu ve o davalardan hangisi önce açılmış ise, en son açılan davaya bakan mahkemeye, birleştirme kararının onun tarafından verilmesi gerektiğinin bildirilmesi ve birleştirmenin beklenmesi, en son davanın açıldığı mahkemece birleştirme kararının verilmemesi halinde sonuçlanmasının beklenmesi, şayet o davalar derdest olmayıp, sonuçlanmış ise sonucunun ve o davada kesinleşen olguların dikkate alınması ve oluşacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, bu savunma üzerinde durulmaksızın uyuşmazlığın esasının incelenmesi doğru olmamıştır.

2-Bozma nedenine göre, davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.