muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3354, Karar No: 2018/8226, Tarih: 05.07.2018

Bu hürriyetlerin kullanılması, millî güvenlik, kamu düzeni, kamu güvenliği, Cumhuriyetin temel nitelikleri ve Devletin ülkesi ve milleti ile bölünmez bütünlüğünün korunması, suçların önlenmesi, suçluların cezalandırılması, Devlet sırrı olarak usulünce belirtilmiş bilgilerin açıklanmaması, başkalarının şöhret veya haklarının, özel ve aile hayatlarının yahut kanunun öngördüğü meslek sırlarının korunması veya yargılama görevinin gereğine uygun olarak yerine getirilmesi amaçlarıyla sınırlanabilir.

Haber ve düşünceleri yayma araçlarının kullanılmasına ilişkin düzenleyici hükümler, bunların yayımını engellememek kaydıyla, düşünceyi açıklama ve yayma hürriyetinin sınırlanması sayılmaz.

Düşünceyi açıklama ve yayma hürriyetinin kullanılmasında uygulanacak şekil, şart ve usuller kanunla düzenlenir.",

T.C. Anayasası'nın "Basın hürriyeti" başlıklı 28. maddesinde;

"Basın hürdür, sansür edilemez. Basımevi kurmak izin alma ve malî teminat yatırma şartına bağlanamaz.

Devlet, basın ve haber alma hürriyetlerini sağlayacak tedbirleri alır.

Basın hürriyetinin sınırlanmasında, Anayasanın 26 ve 27 nci maddeleri hükümleri uygulanır..."

şeklinde ifade ve basın özgürlüğü kavramlarının içeriği, kapsamı, sınırları ve kullanılması düzenleme altına alınmıştır.

T.C. Anayasası'nın "Düzeltme ve cevap hakkı" başlıklı 32. maddesi;

"Düzeltme ve cevap hakkı, ancak kişilerin haysiyet ve şereflerine dokunulması veya kendileriyle ilgili gerçeğe aykırı yayınlar yapılması hallerinde tanınır ve kanunla düzenlenir.

Düzeltme ve cevap yayımlanmazsa, yayımlanmasının gerekip gerekmediğine hâkim tarafından ilgilinin müracaat tarihinden itibaren en geç yedi gün içerisinde karar verilir." ,

5187 sayılı Kanun'un "düzeltme ve cevap" başlıklı 14. maddesi;

"Süreli yayınlarda kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılması halinde, bundan zarar gören kişinin yayım tarihinden itibaren iki ay içinde göndereceği suç unsuru içermeyen, üçüncü kişilerin hukuken korunan menfaatlerine aykırı olmayan düzeltme ve cevap yazısını; sorumlu müdür hiçbir düzeltme ve ekleme yapmaksızın, günlük süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren en geç üç gün içinde, diğer süreli yayınlarda yazıyı aldığı tarihten itibaren üç günden sonraki ilk nüshada, ilgili yayının yer aldığı sayfa ve sütunlarda, aynı puntolarla ve aynı şekilde yayımlamak zorundadır..." ve

"...Düzeltme ve cevabın birinci fıkrada belirlenen süreler içinde yayımlanmaması halinde yayım için tanınan sürenin bitiminden itibaren, birinci fıkra hükümlerine aykırı şekilde yayımlanması halinde ise yayım tarihinden itibaren onbeş gün içinde cevap ve düzeltme talep eden kişi, bulunduğu yer sulh ceza hâkiminden yayımın yapılmasına veya bu Kanun hükümlerine uygun olarak yapılmasına karar verilmesini isteyebilir. Sulh ceza hâkimi bu istemi üç gün içerisinde, duruşma yapmaksızın, karara bağlar..." hükümlerini amirdir.

Basın yoluyla işlenen suçlar nedeniyle görülen davalarda göz önünde bulundurulması gereken "basın özgürlüğü" kavramının içeriği ve hukuka uygunluk nedenlerine dair Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.02.2007 tarihli, 2007/7-28 E. - 2007/34 K. sayılı kararında;

"Demokratik toplumlar, temel hak ve özgürlüklere dayanan toplumlardır. Bu tür toplumlarda Devletin görevi, temel hak ve özgürlükleri korumak ve geliştirmektir. Temel hak ve özgürlükler arasında düşünce ve kanaati açıklama özgürlüğünün önemli bir yeri bulunmaktadır. Bu özgürlüğün kullanılabilmesinin en önemli yollarından birisi de basındır.

Geneli ilgilendiren ya da ilgilendirmesi gereken tüm olaylar hakkında, halkı objektif ve gerçekleri yansıtacak biçimde aydınlatmak, çeşitli sorunlar üzerinde kamuoyunu düşünmeye çağıracak tarzda tartışmalar açmak, onu toplumsal ve siyasal oluşumlar üzerinde doğru ve gerçeğe uygun bilgilerle donatmak, yöneticileri eleştirmek, uyarmak ve bu yöntemlerle denetlemek, ayrıca içinde yaşadığı toplumun ve tüm insanlığın sorunları konusunda bireyi bilinçlendirmek durumunda olan basına, bu ödevlerini yerine getirirken ihtiyaç duyacağı bir kısım haklar da tanınmıştır. Bunlar; bilgi edinme, yayma, eleştirme, yorumlama ve eser yaratma haklarıdır.

Temelini Anayasa’nın 28. vd. maddelerinden alan ve 5187 sayılı Basın Yasasının 3. maddesinde düzenlenen bu haklar, basın yoluyla işlenen suçlarda, hukuka uygunluk nedenlerini oluşturur. Bilgiyi yayma, eleştirme ve yorumlama haklarının kabulü için, açıklama, eleştiri veya değer yargısı biçimindeki bilginin gerçek ve güncel olması, açıklanmasında kamunun ilgi ve yararının bulunması, açıklanış şekli ile konusu arasında düşünsel bir bağ bulunması, açıklamada “küçültücü” sözlerin kullanılmaması gerekir."

Haber verme hakkının hukuka uygun bir biçimde kullanılabilmesi için gereken ölçütler dört başlık altında toplanmaktadır.

Bunlar;

1- Haber gerçek olmalı,

2- Haber güncel olmalı,

3- Haberin verilmesinde kamu yararı bulunmalı,

4- Haberin veriliş biçimi ile özü arasında düşünsel bir bağ bulunmalıdır.

Bu unsurlar eleştiri hakkı yönünden de geçerlidir. Yani eleştirinin olabilmesi için, yazının gerçek olgulara dayanması, güncel bulunması ve bu haberin verilmesinde kamu yararı bulunması koşullarına bağlıdır..."

şeklinde gözetilmesi gereken temel kriterlerden bahsedilmiştir.

Bunlar;

1- Haber gerçek olmalı,

2- Haber güncel olmalı,

3- Haberin verilmesinde kamu yararı bulunmalı,

4- Haberin veriliş biçimi ile özü arasında düşünsel bir bağ bulunmalıdır.

Bu unsurlar eleştiri hakkı yönünden de geçerlidir. Yani eleştirinin olabilmesi için, yazının gerçek olgulara dayanması, güncel bulunması ve bu haberin verilmesinde kamu yararı bulunması koşullarına bağlıdır..."

şeklinde gözetilmesi gereken temel kriterlerden bahsedilmiştir.

Hal böyleyken, kendisinden düzeltme ve tekzip metni talep edilen mahkemece yapılması gereken, öncelikle tekzip metni yayınlanması talebiyle gelen dosyada mevcut haberin, (içeriğinde hakaret, iftira veya tehdit gibi başkaca atıflarda bulunulmasa, suç unsuru içermese bile) 5187 sayılı Basın Kanunu'nun 14. maddesi kapsamında "...kişilerin şeref ve haysiyetini ihlâl edici veya kişilerle ilgili gerçeğe aykırı yayım yapılıp yapılmadığı.."nın tespit edilmesi, bu yönde ifadeler yoksa talebin reddi, bu yönde bir ihlal varsa o halde haberde ikincil inceleme konusu olan hukuka uygunluk nedeninin olup olmadığıyla, haberin "ifade ve basın özgürlüğü" kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilmesidir.

5187 sayılı Basın Kanunu'na göre, tekzip metni kararının alınması ve tekzibin yayınlanmasının sıkı şekil şartları ve kurallarına bağlanmasının amacı, kişinin haklarını ihlal ettiği okunduğu anda belli olan haberlerin acele biçimde haberi veren kişi tarafından geri alınması, düzeltilmesi ve saldırının daha fazla mağduriyete neden olmamasıdır. Bu hususta mahkemece verilecek kararda, haber içeriğinden açıkça anlaşılmıyorsa ayrıntılı şekilde haberin suç oluşturup oluşturmadığıyla ilgili bir inceleme veya değerlendirme yapılmasına gerek yoktur.

Kişilerin şeref ve haysiyetini ihlal eden deyiminden; haberde, üstü örtülü de olsa toplumun geneli tarafından açıkça anlaşılabilen bir muhatabı olan bir kişi hakkında, hakaret, sövme gibi bir ifade, habere konu olan kişiden beklenmeyen ve toplumun değerleri karşısında kınanan bir eylem isnadı veya kişinin toplum içinde sahip olduğu şöhreti sarsacak, kişiyi açıkça küçük düşürücü ifadeler kullanılması, gerçeğe aykırı yayım deyiminden ise; okunduğu anda toplumun geneli tarafından bilinen, maddi gerçeklerle ilgisi olmadığı açıkça anlaşılabilen olgu ve eylemlerin habere konu olan kişi tarafından gerçekleştirildiğine dair haberler anlaşılmalıdır. Haberin gerçekliği, sadece haberin yapıldığı anda bilinen ve görünen maddi gerçekliğe göre değil, toplumun bilgi birikimi, duyarlılık düzeyi ve ilgi alanlarına, toplum hafızasındaki yanılgılı veya yönlendirilmiş algıya göre de değişir. Toplumun genelinin hafızasında, haberin yapıldığı sırada dünya ve ülke genelinde gerçek olduğu bilinen, yaşandığı varsayılan maddi olgulara ve konjonktüre bağlı olarak haberin gerçekliği de değişebilir. Basın özgürlüğü, kişilerin zaten bildiği gerçeklerle değil, henüz öğrenmediği, öğrenilmesinde kamu yararı olan gerçekleri kişilere sunmakla eşdeğer bir görev görür.

5187 sayılı Basın Kanunu'nun "Tebligat" başlıklı 29. maddesi;"Süreli yayının yönetim yeri, tebligat işlemleri yönünden, yayın sahibinin ve temsilcisinin, görevi devam ettiği sürece sorumlu müdürün yerleşim yeri sayılır."

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun "Belli bir yerde veya evde meslek ve sanat icrası" başlıklı 17. maddesi;

"Belli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını icra edenler, o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya müstahdemlerinden birine, meslek veya sanatını evinde icra edenlerin memur ve müstahdemlerinden biri bulunmadığı takdirde aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır."

"Muhatabın muvakkaten başka yere gitmesi" başlıklı 20. maddesi;

"13, 14, 16, 17 ve 18 inci maddelerde yazılı şahıslar, kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka yere gittiğini belirtirlerse; keyfiyet ve beyanda bulunanın adı ve soyadı tebliğ mazbatasına yazılarak altı beyan yapan tarafından imzalanır ve tebliğ memuru tebliğ evrakını bu kişilere verir. Bu kişiler tebliğ evrakını kabule mecburdurlar. Kendisine tebliğ yapılacak kimsenin muvakkaten başka bir yere gittiğini belirten kimse, beyanını imzadan imtina ederse, tebliğ eden bu beyanı şerh ve imza eder. Bu durumda ve tebliğ evrakının kabulden çekinme halinde tebligat, 21 inci maddeye göre yapılır. (Değişik son cümle: 19/3/2003-4829/4 md.) Bu maddeye göre yapılacak tebligatlarda tebliğ, tebliğ evrakının 13, 14, 16, 17 ve 18 inci maddelerde yazılı kişilere verildiği tarihte veya ihbarname kapıya yapıştırılmışsa bu tarihten itibaren onbeş gün sonra yapılmış sayılır." hükümlerini amirdir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında kanun yararına bozmaya konu dosyadaki somut olay her iki bozma gerekçesi yönünden birlikte değerlendirildiğinde;

Uyuşmazlığa konu haberin her ne kadar da mahkeme kararında 27.01.2014 tarihinde yapıldığı yazılmışsa da, yapılan incelemede haberin 27.01.2015 tarihinde yapıldığı, habere karşı gönderilen düzeltme ve tekzip metnine dair 30.01.2015 tarihli noter ihtarnamesinin, 03.02.2015 tarihinde, ilgili gazetenin ve sorumlu müdürünün daimi çalışanı olduğu anlaşılan bir kişiye tebliğ edildiği, ancak muhatabın işyerinde geçici olarak olmamasının sebebinin ve evrakı alan kişinin muhatap adına tebliğ almaya yetkili memur veya müstahdem olup olmadığının açıkça yazılmadığı, dolayısıyla tebligatın 7201 sayılı TK'nın 17. ve 20. maddelerinde yazılı usule aykırı olarak yapıldığı, usulsüz tebligat nedeniyle adı geçen gazetenin sorumlu müdürünün düzeltme ve cevap metnini süresinde yayımlamamasından dolayı sorumlu tutulamayacağı,

Öte yandan, kanun yararına bozmaya konu haberin basın özgürlüğü sınırları içinde kalıp kalmadığı hususunda ise yukarıda yazılı mevzuat ve emsal kararlar ışığında, başvuranın şeref ve haysiyetine karşı veya gerçek dışı bir haber yapılmadığı, haberin basın özgürlüğü çerçevesinde kaldığı anlaşılmakla,

Öte yandan, kanun yararına bozmaya konu haberin basın özgürlüğü sınırları içinde kalıp kalmadığı hususunda ise yukarıda yazılı mevzuat ve emsal kararlar ışığında, başvuranın şeref ve haysiyetine karşı veya gerçek dışı bir haber yapılmadığı, haberin basın özgürlüğü çerçevesinde kaldığı anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yukarıda yazılan nedenlerle yerinde görüldüğünden, Samsun 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 26/03/2015 tarihli ve 2015/1076 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine göre; düzeltme ve cevap metninin yayımlanmamasına, 05/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3489, Karar No: 2015/5364, Tarih: 09.07.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/3489 E.  ,  2015/5364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunanlar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, borçluya ait menkuller üzerinde müvekkilince 28.12.2012 tarihinde ihtiyati haciz uygulandığını, menkullerin 14.05.2013 tarihinde satıldığını, 12.06.2013 tarihinde sıra cetveli düzenlendiğini, 12.07.2013 tarihinde taraflara tebliğ edildiğini, ancak sıra cetvelinin usulüne uygun olarak düzenlenmediğini, şikayet olunanlara ait alacakların işçi alacağı olduğundan bahisle kendilerine pay ayrılmadığını, ihale bedelinin sıra cetvelinde yazılmadığını, takip tarihi ve şekillerinin sıra cetvelinde belirtilmediğini, takiplerin kesinleşme tarihi ve hacizlere ilişkin tarih ve ayırt edici bilgilerin bulunmadığını, ilk kesin haczi koyan icra müdürlüğünün sıra cetvelini düzenlemeye yetkili olduğunu, ilk kesin haczin kendilerine ait olduğunu, bu nedenle paranın kendilerine verilmesi gerektiğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile müvekkilinin alacağının ödenmesini, mümkün olmadığı takdirde ise garameten paylaşım yapılmasını talep etmiştir.

Şikayet olunan... vekili, müvekkilinin alacağının işçi alacağı olduğunu, şikayetçinin yasal süresi içinde satış talebinde bulunmadığını, haczinin düştüğünü, şikayetin her bir alacaklı bakımından ayrı ayrı yapılması gerektiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Diğer şikayet olunanlar vekili, müvekkillerinin alacağının işçi alacağı olduğunu, sıra cetvelinin usulüne uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Şikayet olunan... vekili, müvekkilinin alacağının işçi alacağı olduğunu, şikayetçinin yasal süresi içinde satış talebinde bulunmadığını, haczinin düştüğünü, şikayetin her bir alacaklı bakımından ayrı ayrı yapılması gerektiğini savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Diğer şikayet olunanlar vekili, müvekkillerinin alacağının işçi alacağı olduğunu, sıra cetvelinin usulüne uygun olduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; şikayetin süresinde yapıldığı, sıra cetvelinde birinci sırada yer alan alacakların işçi alacağı olduğu, satışa konu menkuller üzerinde iki ihtiyati haciz söz konusu olduğu, bunlar arasında iştirak hükümlerinin uygulanmayacağı, bu hacizlerden biri kesin hacze dönüştüğünde iştirak söz konusu olabileceği, ilk olarak kesinleşen ihtiyati haczine ancak İİK'nın 100. maddedeki şartlara göre iştirakin mümkün olduğu, İİK'nın 206. maddesinde belirtilen imtiyazlı alacakların ancak aynı hacze iştirak derecesi içerisinde imtiyazlı olduğu, şikayetçi bankanın 28.12.2012 tarihli ihtiyati hacinin 7 günlük süre sonunda 05.01.2013 tarihinde kesin hacze dönüştüğü, İİK'nın 100. madde şartlarının bulunmadığı, şikayetçi vekilinin dosyalarında satış istendiği ancak icra müdürlüğünce şartları oluşmadığından talebin reddi ile satış avansının vezneye depo edilmesinin istendiği, satış avansının depo edildiği, reddedilen satış istemine ilişkin şikayet yoluna başvurulmadığından satış isteminin hiç yapılmadığı kabul edilebilir ise de satış isteme süresi dolmadan şikayetçinin alacaklı olduğu dosyadan 25.05.2011 tarihinde satış gerçekleşmiş olduğundan haczin ayakta olduğu, iki yıllık satış isteme süresi içinde taşınmaz başka bir dosyadan satılmış ise haczin düşmeyeceği, kesin haciz tarihi 05.01.2013 olmakla menkullerin 14.05.2013 tarihinde satıldığı, haczin ayakta olduğu, sıra cetvelinde ihale bedelinin, alacaklıların takip tarihi ve şekillerinin yazılı olmadığı, ilk kesin haczin şikayetçiye ait olması nedeniyle, sıra cetvelini düzenlemeye ... İcra Müdürlüğü'nün yetkili olduğu gerekçesiyle, şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, şikayet olunanlar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Dosyanın tarafı olmayan ... vekilinin 02.04.2014 tarihinden sonra dosyaya sunmuş olduğu beyan dilekçesi ve eklerinden; ilk kesin haczin kendilerine ait olduğu iddiasına dayalı olarak işbu dosya konusu sıra cetveline ilişkin şikayette bulundukları anlaşılmış olup; beyan dilekçesi ekinde şikayet dilekçesi ile tevzi formunu sundukları görülmüştür.

Karar, şikayet olunanlar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Şikayet, sıra cetvelinde sıraya ilişkindir.

Dosyanın tarafı olmayan ... vekilinin 02.04.2014 tarihinden sonra dosyaya sunmuş olduğu beyan dilekçesi ve eklerinden; ilk kesin haczin kendilerine ait olduğu iddiasına dayalı olarak işbu dosya konusu sıra cetveline ilişkin şikayette bulundukları anlaşılmış olup; beyan dilekçesi ekinde şikayet dilekçesi ile tevzi formunu sundukları görülmüştür.

Bir sıra cetveli için muhtelif alacaklılar tarafından farklı tarihlerde şikayette bulunulmuş olsa dahi, tüm şikayetlerin birlikte incelenerek varılacak uygun sonuç çerçevesinde tek bir kararla sonuçlandırılması, birbiriyle çelişik hükümlerin engellenmesi, bir dosyada verilen kararın diğer dosyanın sonucunu etkileme olasılığından ve sıra cetveline ilişkin özel usul hükümlerinden kaynaklanan bir zorunluluktur. Aynı sıra cetveline yönelik farklı şikayetler hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması, kararların infazında da şüphe ve tereddütlere neden olabileceğinden, uyuşmazlıkların uzun süre devam etmesine yol açabilir.

Bu durumda, mahkemece, HMK'nın 166/4. maddesi uyarınca, her iki şikayetin birbiriyle bağlantılı olduğunun kabulü ile birleştirme kararı verilmesi gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, şikayet olunanlar vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunanlar vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27191, Karar No: 2013/2470, Tarih: 19.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/27191 E.  ,  2013/2470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan, yapıya ise resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın enerji nakil hattı geçirilen ve bedeline hükmedilen bölümünün kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ... Genel Müdürlüğü yerine, davalı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendindeki (davalı idare) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ... Genel Müdürlüğü) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/55, Karar No: 2021/1117, Tarih: 04.03.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/55 E.  ,  2021/1117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair Çorlu Ağır Ceza Mahkemesinin 25/12/2017 tarihli ve 2017/313 Esas, 2017/296 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, Tekirdağ Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, Tekirdağ 1. İcra Dairesinin 2016/11065 Esasına kayden görülen dava kapsamında; şüpheli Avukat ...'nun vekilliğini üstlendiği müşteki... adına çek alacağından dolayı kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla takip başlattığı, 15/08/2016 tarihinde ödeme emri düzenlendiği, talep üzerine borçlu şirketin 2 adet araç kaydına 29/09/2016 tarihinde mahrumiyet eklendiği ancak o tarihten itibaren araçlarla ilgili yakalama ya da satış gibi bir talepte bulunulmadığı, dosyada son olarak 08/11/2016 tarihinde borçlu isim düzeltmesi ve ödeme emri tebliğ talebinde bulunulduğu, bu işlemlerden başkaca herhangi bir işlem yapmadığı ve bir talepte bulunmadığının sabit olduğu, her ne kadar Çorlu Ağır Ceza Mahkemesinin 25/12/2017 tarihli kararı ile şüpheli avukatın savunması ile dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler dikkate alındığında suça ilişkin yeterli şüphenin oluşmadığı ve suçun işlenmediği gerekçesiyle son soruşturmanın açılmamasına karar verilmiş ise de; mevcut delillerin son soruşturmanın açılması için yeterli olduğu, delillerin takdir ve değerlendirilmesinin de son soruşturma aşamasında davayı görecek olan mahkemesine ait bulunduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 10/11/2020 gün ve 94660652-105-59-16720-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar evrakı ile birlikte tevdi kılınmakla dosya incelendi;

Gereği düşünüldü:

Çorlu Ağır Ceza Mahkemesinin son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair 25/12/2017 tarih ve 2017/313 Esas, 2017/296 Karar sayılı kararındaki gerekçelerin usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla söz konusu karara karşı yapılan kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 04/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.