muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19959, Karar No: 2016/15910, Tarih: 13.12.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/19959 E.  ,  2016/15910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kişisel İlişkinin Yeniden Düzenlenmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı anne tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların boşanmaları ile 2014 doğumlu ortak çocuk ... velayeti davalı anneye verilmiş, davacı baba ile de kişisel ilişki kurulmuştur. Davalı anne 11.02.2015 tarihinde çocuğun yaşının küçüklüğü ve halen anne sütü aldığını belirterek yatılı olmayacak şekilde çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişkinin değiştirilmesini talep etmiş ve mahkemece, 02.04.2015 tarihinde dava kabul edilmiştir. 15.02.2016 tarihinde davacı baba tarafından eldeki dava açılarak çocukla yatılı ilişki kurulması yönünde kişisel ilişkinin değiştirilmesi talep edilmiş ve mahkemece dava kabul edilerek baba ile çocuk arasında yatılı olacak şekilde kişisel ilişki yeniden düzenlenmiştir. Her iki dava arasında geçen süre içinde kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesini haklı kılacak bir sebep ve olgu ispat edilememiştir. Kişisel ilişkinin değiştirilmesini gerektiren yasal bir sebep de bulunmamakladır. Ayrıca, her hafta sonu baba ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasının annenin velayet görevini engelleyeceği ve çocuğun yaşının küçüklüğü sebebiyle baba ile yatılı ilişki kurmasının mümkün olmadığı da mahkemece dikkate alınmamıştır. Bu durumda, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 13.12.2016 (Salı)

...
Yargıtay — Esas No: 2014/37591, Karar No: 2015/2383, Tarih: 29.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/37591 E.  ,  2015/2383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/315377

MAHKEMESİ : Mersin 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2012

NUMARASI : 2012/477 (E) ve 2012/655 (K)

SUÇLAR : Yaralama, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Temyiz edilebilirlik koşulları yönünden yapılan incelemede;

a) MağdurA.. S..'ın 27.03.2008 tarihli duruşmada şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı,

b) Yaralama suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1, geçici 2. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk İ.. S.. müdafii ile mağdur A.. S..'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk İ.. S.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 29/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18255, Karar No: 2007/21087, Tarih: 13.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/18255 E.  ,  2007/21087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davalı  vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10 YTL onama harcı yatırıldığından başka harç alınmasına yer olmadığına, 13.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10972, Karar No: 2016/11099, Tarih: 26.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/10972 E.  ,  2016/11099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 168/2, 62, 52 ve 53. maddeleri gereği 5 ay hapis ve 500 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın çalıştığı halk ekmek büfesine gelerek katılandan, kendisinin yolun karşısında bulunan eczanede çalıştığını ve acil 500 TL'ye ihtiyacı olduğunu söyleyerek para istediği, bu sırada sanığın eczane sahibi ile cep telefonu ile konuşuyormuş gibi yaptığı, bundan dolayı katılanın sanığa inanarak 500 TL'yi verdiği, sanığın bu şekilde hileli eylemlerle haksız menfaat temin ettiği, katılan beyanı, sanığın ikrarı, teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, mahkemenin suç vasfına ve sübuta yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de; TCK'nın 53/1 maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması zorunluluğu,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/06/2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/12/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5900, Karar No: 2017/11787, Tarih: 30.11.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/5900 E.  ,  2017/11787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı ... vekili avukat ..., davalı ... vekili avukat ... ile Fer'i Müdahil vekili avukat ...nin gelmeleriyle duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, mülkiyetlerinde bulunan 1 ve 3 nolu parsellerde bulunan kaplıca suyunun teslimatı ve kullanılmasına ilişkin olarak davalı ile protokol yapıldığını ancak protokole aykırı olarak davalı tarafça sıcak suyun ücret karşılığında verileceğinin 22.10.2012 tarihli yazı ile bildirildiğini ileri sürerek, muarazanın men'i ile borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ve fer'i müdahil davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar vermiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dava, mülkiyeti davacı Vakılar Genel Müdürlüğü'ne ait 1 ve 3 nolu parsellerdeki kaplıca suyunun kullanılması ve dağıtımına ilişkin olarak yapılan protokoldan kaynaklanan muarazanın meni ve menfi tesbit isteğine ilişkindir.

3533 sayılı Yasa’nın 1.maddesinde;’’ Umumi, mülhak ve hususi bütçelerle idare edilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya belediye veya hususi idarelere aid olan daire ve müesseseler arasında çıkan ihtilaflardan adliye mahkemelerinin vazifesi dahilinde bulunanlar bu kanunda yazılı tahkim usulüne göre halledilirler.’’ hükmüne yer verilmiştir.

Aynı yasanın 4.maddesinde;’’Katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan veya sermayesinin tamamı Devlet, belediye veya özel idarelere ait olan daire ve müesseselerin veya bu daire ve müesseselerden biriyle ikinci maddede yazılı dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar, bulunduğu yerin ve taşınmaza ilişkin uyuşmazlıklarda, taşınmazın aynına yönelik olanlar hariç olmak üzere o taşınmazın bulunduğu yerin ve taraflar değişik yerlerde bulunuyorlarsa davalı durumunda olan daire veya müessesenin ve davalılar birden çok olduğu takdirde bunlardan birinin bulunduğu yerin yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı veya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir.’’ hükmü yer almaktadır.

Anılan yasanın gerekçesindeki sözlere ve bilimsel görüşlere göre; 3533 sayılı Yasanın kabul edilmesiyle gerçekleştirilmesi istenen amaç; bu kanun kapsamına giren idare ve müesseselerin aralarında çıkan uyuşmazlıkların, gerçek kişiler arasında çıkan uyuşmazlıklardan farklı nitelikleri ve özellikleri bulunması, bu kuruluşların hukuk müşavirliklerine sahip olmaları nedeniyle işi kolaylıkla inceleyip az masrafla kısa zamanda uyuşmazlıkların sonuçlandırılması ve genel mahkemelerin işlerinin azaltılmasıdır. Nitekim, bir kısım hakemler tarafından verilen kararların kesin olması ve bir kısım kararların da ancak itirazının mümkün bulunması, gerçek amacının bu olduğunu belirlemektedir(Prof. Dr. Baki Kuru; Hukuk Muhakemeleri Usulü, 1991, Cilt;4, Sayfa; 3966)

Somut olayda davacının ve davalı ...'nin anılan Kanun kapsamında bulunduğu çekişmesizdir. Keza, uyuşmazlığın adli yargının görev alanı içerisinde olduğunda da kuşku ve duraksama yoktur. Bu hali ile, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 2570 sayılı Kanun ile değişik 4.maddesi gereğince “Hakem” sıfatı ile çözümlenmesi gerekmektedir.

Mahkemece, tarafların sıfatı ile 3533 sayılı Kanunun 1. ve 4.maddeleri hükümleri dikkate alınarak, uyuşmazlığın yüksek dereceli Asliye Hukuk Hakimi tarafından mecburi hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerekeceği gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esası hakkında karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerer görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, 2. bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, 1480,00 TL duruşma avukatlık parasının karşılıklı alınarak birbirlerine ödenmesine, peşin alınan 899,00 TL temyiz harcın davacıya, 890,49 TL harcın davalıya, 25,20 TL harcın fer-i müdahil'e iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5624, Karar No: 2024/1087, Tarih: 07.03.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/5624 E.  ,  2024/1087 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Mahkumiyet

Temyiz Edenler : Sanık müdafii, katılanlar vekili

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2,53/6,63 maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; suçun oluşmadığına,eksik inceleme yapıldığına ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz istemi; yetersiz ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ...'nın 27/12/2013 günü saat 16.45 sıralarında 34 KKC 45 plaka sayılı kamyon ile seyir halinde iken iniş eğimli yolda aracın kontrolünü kaybetmesi sonucu aynı istikamette seyir halinde bulunan 31 KDF 36 plaka sayılı kamyonete çarptığı, çarpma sonrası kontrolsüz seyrine devam eden aracın yaklaşık 1 km ileride Doğan Petrol karşısında trafik ışıklarında beklemekte olan 31 Z 8880 plaka sayılı araca ve diğer birçok araca çarptığı, bu çarpma neticesinde 31 Z 8880 plaka sayılı ... içinde yolcu olarak bulunan ... isimli kişinin vefat ettiği,sanıktan şikayetçi olan beş kişinin basit tıbbi müdahale ile gideribilecek şekilde yaralandığı, bir kişinin hayati tehlike geçirecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı olayda; sanık, idaresindeki kamyonla seyre çıkmadan önce aracını uygun şekilde yüklemeyip kurallara aykırı biçime istiap haddi üzerinde yükle yüklediği, istiap haddi üzerinde yüklü kamyonuyla seyretmekteyken aracının yük durumu, teknik yapısını ve yol durumunu da dikkate alarak uygun hız ve viteste seyretmesi gerektiği halde bahsedilen bu hususlara riayet etmediği, sık-sık fren tatbik etmek suretiyle fren balatalarının ısınmasına ve bu ısınmaya bağlı olarak da fren sisteminin arızalanarak etkin bir şekilde görev yapmamasına sebebiyet verdiği, olay mahallinde uygun şekilde çalışmayan frenin de etkisiyle iniş eğimli yolda kamyonun kontrolünden çıkmasıyla kazaya sebebiyet verdiği olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile asli derecede tamamen kusurlu olduğu kabul edilerek sanığın TCK'nın 85/2 maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10436, Karar No: 2025/682, Tarih: 03.02.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/10436 E.  ,  2025/682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Dairemizin 22.03.2023 tarihli ve 2022/16310 Esas, 2023/1592 Karar sayılı onama ilamına ilişkin yapılan itirazın Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından kabulü ile onama ilamının kaldırılmasına karar verilerek tevdi edilen dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında katılan mağdurelere karşı çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan ayrı ayrı mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın müsnet suçtan ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, sanığın soruşturma aşamasındaki beyanlarının hastanede yatması sebebiyle özgür iradesi olmadığına, atılı suçların işlenmediğine, eylemelerin gerçekleştiği iddia edilen fiziki ortamın elverişli olmadığına, husumet olduğuna, eylemlerin kabulü halinde sarkıntılık aşamasında kaldığına, katılan mağdure beyanlarının çelişkili olduğuna, usul ve kanuna aykırı kararların bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure ... Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, sanık hakkında katılan mağdure ...’ya karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan üst sınırdan ve takdiri indirim nedenleri uygulanmaksızın ceza tayin edilmesine, usul ve kanuna aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Mağdure Tuba Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, sanık hakkında katılan mağdure Tuba’ya karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan takdiri indirim nedenleri uygulanmaksızın ceza tayin edilmesine, usul ve kanuna aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

D. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, sanık hakkında katılan mağdurelere karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan üst sınırdan ve takdiri indirim nedenleri uygulanmaksızın ceza tayin edilmesine, katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesine, usul ve kanuna aykırı kararların bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

D. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, sanık hakkında katılan mağdurelere karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan üst sınırdan ve takdiri indirim nedenleri uygulanmaksızın ceza tayin edilmesine, katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesine, usul ve kanuna aykırı kararların bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 74/1. maddesindeki "Fiili işlediği yolunda kuvvetli şüpheler bulunan şüpheli veya sanığın akıl hastası olup olmadığını, akıl hastası ise ne zamandan beri hasta olduğunu ve bunun, kişinin davranışları üzerindeki etkilerini saptamak için; uzman hekimin önerisi üzerine, Cumhuriyet savcısının ve müdafiin dinlenmesinden sonra resmî bir sağlık kurumunda gözlem altına alınmasına, soruşturma evresinde sulh ceza hâkimi, kovuşturma evresinde mahkeme tarafından karar verilebilir." şeklindeki düzenleme karşısında, psikiyatri tedavisi gördüğünü beyan eden ve Mahkemece Adli Tıp Kurumu'na sevk edilen sanığın, yapılan muayenesi sonucunda sanıkta ceza sorumluluğunu etkileyecek veya ortadan kaldıracak mahiyet ve derecede herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı tespit edilmediği ve ceza sorumluluğunun tam olduğuna dair Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinin 03.01.2022 tarih, 99523848-101.02-2022/412-22 sayılı raporunun 5271 sayılı Kanun'un 74/1. maddesi kapsamında uzman hekim raporu (ön rapor) niteliğinde olup herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı tespit edilmemiş olan sanığın 4. İhtisas kuruluna sevki gerekmeyeceğinden, bahse konu raporun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 32. maddesi uyarınca ceza sorumluğunun tespiti bakımından yeterli olduğu anlaşıldığından Tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

2. 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii, katılan mağdureler ... ve Tuğba vekilleri ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii, katılan mağdureler ... ve Tuğba vekilleri ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 15. Ağrı Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.02.2025 tarihinde karar verildi.