muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6488, Karar No: 2025/3753, Tarih: 09.05.2025

İnfaz dosyası kapsamına göre;

Adı geçen hükümlünün 28.02.2022 tarihinde işlemiş olduğu imar kirliliğine neden olmak ve mühür bozma suçlarından Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2022 tarihli ve 2021/684 Esas, 2022/700 Karar sayılı kararı ile 3 yıl 9 ay ve 9 ay hapis cezalarına mahkum olduğu, anılan kararın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 13.07.2023 tarihli ve 2023/461 Esas, 2023/2502 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesi üzerine, hapis cezasının infazı için ilamın 02.08.2023 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

İlamın infazına 18.08.2023 tarihinde Seydikemer-Eşen T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başlanıldığı, Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığının 18.08.2023 tarihli ve 2023/10170 sayılı müddetnamesine göre koşullu salıverilme tarihinin 12.03.2026, hakederek tahliye tarihinin 08.02.2028 olduğu, 19.09.2023 tarihli Seydikemer-Eşen T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu yazısıyla Açık Ceza İnfaz Kurumuna nakledilen ve cezasını Seydikemer-Eşen Açık Ceza İnfaz Kurumunda infaz eden hükümlü tarafından denetimli serbestlik tedbirinden faydalanmak için talepte bulunulduğu anlaşılmakla,

15.07.2023 tarihli ve 32249 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7456 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. maddenin 2. fıkrasında yer alan, "31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeden, 31.07.2023 tarihi itibarıyla Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin faydalanabileceği, beş yıl ve daha az süre kalma şartının 31.07.2023 tarihi itibarıyla sağlanması gerektiği nazara alındığında,

Her ne kadar hükümlünün 31.07.2023 tarihinden önce 13.07.2023 tarihinde kesinleşmiş infazı gereken ilamı bulunmakta ise de, mahkemesince hapis cezasının infazı için ilamın 02.08.2023 tarihinde savcılığa gönderildiği ve infaz savcılığınca 09.08.2023 tarihinde yakalama emri düzenlenerek hükümlünün 18.08.2023 tarihinde yakalanarak ceza infaz kurumuna alındığı, geçici 10. maddeden yararlanılabilmesi için hükümlünün 31.07.2023 tarihi itibarıyla Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunması diğer bir anlatımla cezasının infazına başlanması gerektiği, ancak 13.07.2023 tarihinde kesinleşen ilamın 02.08.2023 tarihinde infaz için Cumhuriyet Başsavcılığına geç gönderildiği, her ne kadar anılan kanun hükmünün lafzından 31.07.2023 tarihi itibariyle infaz işlemleri devam eden hükümlüler hakkında uygulanabileceği anlaşılmakta ise de, hükümlünün sonradan kesinleşen Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2022 tarihli ve 2021/684 Esas, 2022/700 Karar sayılı kararı ile imar kirliliğine neden olmak ve mühür bozma suçlarından verilen 3 yıl 9 ay ve 9 ay hapis cezalarının suç tarihinin 28.02.2022 olduğu, 06.12.2022 tarihinde karar verildiği, anılan kararın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı ile 13.07.2023 tarihinde kesinleştiği, kararın kesinleştirme işlemlerinin tarihinin ise 02.08.2023 olduğu, anılan kararın kesinleştirme işlemlerinin geç yapılmasında hükümlünün bir kusurunun bulunmadığı ve sorumluluğunun hükümlüye yüklenemeyeceği gözetilerek itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 6 ncı maddesinin (1) nci fıkrası;

Geçici Madde 6 – (Ek: 15/8/2016-KHK-671/32 md.; Değiştirilerek kabul: 9/11/2016-6757/28 md.) (Değişik:14/4/2020-7242/52 md.)

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 6 ncı maddesinin (1) nci fıkrası;

Geçici Madde 6 – (Ek: 15/8/2016-KHK-671/32 md.; Değiştirilerek kabul: 9/11/2016-6757/28 md.) (Değişik:14/4/2020-7242/52 md.)

(1) 30/3/2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından; 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun kasten öldürme suçları (madde 81, 82 ve 83), üstsoya, altsoya, eşe veya kardeşe ya da beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenen kasten yaralama ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçları, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu (madde 87, fıkra iki, bent d), işkence suçu (madde 94 ve 95), eziyet suçu (madde 96), cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar (madde 102, 103, 104 ve 105), özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar (madde 132, 133, 134, 135, 136, 137 ve 138), uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçu (madde 188) ve İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar ile 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar hariç olmak üzere, 105/A maddesinin birinci fıkrasında yer alan “bir yıl”lık süre, “üç yıl” olarak uygulanır.

3. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçi 9 uncu maddesinin (6) ncı fıkrası;

(6) Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar, Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar ve örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar hariç olmak üzere, toplam hapis cezası on yıldan az olanlar bir ayını, on yıl ve daha fazla olanlar ise üç ayını kapalı ceza infaz kurumunda geçirmiş olan iyi hâlli hükümlülerden ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmalarına bir yıl veya daha az süre kalanlar, talepleri hâlinde açık ceza infaz kurumlarına gönderilebilirler. Bu hükümlüler, açık ceza infaz kurumlarında barındırılır. İlgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya, beşinci fıkrada belirtilen süreler içinde hak kazandıkları takdirde beşinci fıkra uyarınca izinli sayılırlar. Beşinci fıkrada belirtilen sürenin tamamlanmasından sonra ise açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanıp kazanmadıklarına bakılmaksızın, 95 inci maddede düzenlenen izin hakkından yararlanırlar. Bu fıkra hükmü 31/7/2023 tarihine kadar uygulanır.

4. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 10 uncu maddesinin (6) ncı fıkrası;

Geçici Madde 10- (Ek: 14/7/2023-7456/15 md.)

4. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 10 uncu maddesinin (6) ncı fıkrası;

Geçici Madde 10- (Ek: 14/7/2023-7456/15 md.)

(6) Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar, Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar ve örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar hariç olmak üzere, 31/7/2023 tarihi itibarıyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerden, toplam hapis cezası on yıldan az ise bir ayını, on yıl ve daha fazla ise üç ayını bu kurumlarda geçirip ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmasına üç yıl veya daha az süre kalanlar, bu şartların oluştuğu tarih itibarıyla açık ceza infaz kurumlarına ayrılabilir. Bu hükümlüler ile 31/7/2023 tarihinde geçici 9 uncu maddenin altıncı fıkrası kapsamında açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüler, talepleri hâlinde en az üç ay açık ceza infaz kurumunda kalmış olmak şartıyla ilgili mevzuat uyarınca cezaların denetimli serbestlik tedbiri altında infazı uygulamasından üç yıl erken yararlandırılır.

Şeklinde düzenlenmiştir.

5. Hükümlü hakkında 28.02.2022 tarihinde işlediği imar kirliliğine neden olmak ve 2022 yılında işlediği mühür bozma suçlarından Asliye Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerinin 13.07.2023 tarihinde kesinleştiği ve kesinleşen mahkumiyet hükmünün infazı amacıyla 02.08.2023 tarihinde mahkemesince Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği anlaşılmaktadır.

6. Hükümlü hakkında verilen ve kesinleşen 3 yıl 18 ay hapis cezasının infazı amacıyla Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 18.08.2023 tarihli ve 2023/10170 sayılı müddetnameye göre, hükümlünün cezasının infazına 18.08.2023 tarihinde Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başlandığı, şartla tahliye tarihinin 12.03.2026, bihakkın tahliye tarihinin ise 08.02.2028 olarak belirlendiği, 19.09.2023 tarihinde Açık Ceza İnfaz Kurumuna gönderilen hükümlünün, cezasının şartla tahliye tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilmesini talep etmiştir.

7. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin altıncı fıkrasında yer alan, "Türk Ceza Kanununun İkinci Kitap Dördüncü Kısım Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümünde tanımlanan suçlar, Terörle Mücadele Kanunu kapsamına giren suçlar ve örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar hariç olmak üzere, 31/7/2023 tarihi itibarıyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerden, toplam hapis cezası on yıldan az ise bir ayını, on yıl ve daha fazla ise üç ayını bu kurumlarda geçirip ilgili mevzuat uyarınca açık ceza infaz kurumlarına ayrılmasına üç yıl veya daha az süre kalanlar, bu şartların oluştuğu tarih itibarıyla açık ceza infaz kurumlarına ayrılabilir. Bu hükümlüler ile 31/7/2023 tarihinde geçici 9 uncu maddenin altıncı fıkrası kapsamında açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlüler, talepleri hâlinde en az üç ay açık ceza infaz kurumunda kalmış olmak şartıyla ilgili mevzuat uyarınca cezaların denetimli serbestlik tedbiri altında infazı uygulamasından üç yıl erken yararlandırılır." düzenlemesine göre hükümlünün hukuki durumu değerlendirildiğinde, cezasının infazı amacıyla 18.08.2023 tarihinde Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna alınan ve şartla tahliye tarihi 12.03.2026 olan hükümlünün bu geçici madde hükmünden yararlanmasının mümkün olmadığı, maddede yer alan "31/7/2023 tarihi itibarıyla kapalı ceza infaz kurumlarında bulunan hükümlülerden," şeklinde açıkça belirtildiği gibi 31.07.2023 tarihi itibariyle kapalı ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerin bu düzenlemeden yararlanarak, cezaların denetimli serbestlik tedbiri altında infazı uygulamasından üç yıl erken yararlandırılmaları yönünde yasa koyucunun iradesini, yoruma açık olmayacak şekilde ortaya koyduğu, düzenlemenin kapsamının yorum yoluyla genişletilmesinin, düzenlemede öngörülen şartlar dikkate alındığında mümkün olmadığı, hükümlünün 31.07.2023 tarihinde Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunmaması nedeniyle, düzenlemenin kapsamı dışında olup, bu düzenlemeden yararlandırılmak suretiyle erken denetimli serbestliğe ayrılmasının mümkün olmadığı gibi İmar kirliliğine neden olmak ve mühür bozmak suçlarının 5275 sayılı Kanun'un geçici 6 ncı maddesinde sayılan istisna suçlardan olmadığı ancak geçici 6 ncı madde hükmünün 30.03.2020 tarihine kadar işlenen suçlar bakımından uygulamasının mümkün olduğu, hükümlünün imar kirliliğine neden olma suçunun suç tarihinin 28.02.2022, mühür bozma suçunun suç tarihinin 2022 yılı olması nedeniyle geçici 6 ncı madde hükmünden yararlanarak da erken denetimli serbestliğe ayrılmasının mümkün olmadığı, suç tarihleri dikkate alındığında 5275 sayılı Kanun'un 105/A maddesi gereğince denetimli serbestlikten şartla tahliye tarihine ancak bir yıl kala yararlanmasının mümkün olduğu anlaşılmaktadır.

8. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin altıncı fıkrasında yer alan düzenlemenin geçici bir düzenleme olduğu ve maddede kabul edilen tarih itibariyle diğer öngörülen şartları da taşıyan hükümlüler ile ilgili sınırlı bir uygulama alanının olduğu kabul edilerek, hükümlünün denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle cezasının infazına yönelik talebinin yasal şartları oluşmadığı gerekçesiyle reddine dair İnfaz Hakimliğince verilen karara karşı yapılan itirazın reddine dair itiraz merciince verilen kararda usul ve yasaya aykırılık görülmediğinden, haklı sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5415, Karar No: 2022/7117, Tarih: 28.09.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/5415 E.  ,  2022/7117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : ... 1. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ayıplı mal davasında verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı ve davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketlerden ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 25 N 1 pafta 22540 ada, 7 parsel nolu, A Blok giriş kattaki daireyi 155.000,00 TL bedel karşılığı tapuda satın aldığını, bir müddet sonra dairenin ... ve eriyen kar sebebiyle su aldığını fark ettiğini, durumu satıcı şirkete haber verdiğini, davalı şirketlerin gelip "evinize bakalım, gereken ne ise görüşüp konuşarak meseleyi halletmeye çalışırız." dedikleri halde hiçbir surette denilenin yapılmadığını, dairenin sadece dış cepheye bakan yanlardan değil evin ortasından da su aldığını, suyun evin tabanından da geldiğini, tabana işleyecek olan suyun, önü alınmaya çalışılırken kayalık zeminden kendine başka yol bulup bir diğer daireye yöneldiğini, bu durumun davaya konu taşınmazın bulunduğu zeminin etüdünün ve fizibilitesinin eksik ve yapımının hatalı olduğunu ortaya koyduğunu, aynı ayıbın bazı giriş kat dairelerinde de olduğunu, evdeki kimi elektrik prizlerinin bu ıslanma-nemlenmenin içinde kaldığını, evde kokular oluştuğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak ayıp sebebiyle sözleşmenin feshine ve ödediği 155.000,00TL satış bedelinin dava tarihi itibariyle işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, dairenin ayıpsız rayiç bedelinin tespit edilerek satış bedeli ile rayiç bedel arasındaki farkın şimdilik 2.000,00 TL'sinin yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, 14.08.2018 tarihli ıslah dilekçesiyle; satış bedeli ile ayıpsız rayiç bedel arasındaki

./..

2.000,00TL'lik fark taleplerini 155.000,00TL’ye çıkartarak, toplam 310.000,00TL ayıpsız rayiç bedelin yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, sözleşmenin feshi ile taşınmazın davalılar üzerine yeniden tescilini istemişlerdir.

Davalılar vekili, yasal süresinde açılmayan davanın zamanaşımına uğradığını, ihbar ve hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacıya sözleşmeye uygun bir şekilde iskan ruhsatı alınmış olarak hiçbir ihtirazi kayıt olmaksızın daire teslim edildiğini, ayıp bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalılar vekili, yasal süresinde açılmayan davanın zamanaşımına uğradığını, ihbar ve hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacıya sözleşmeye uygun bir şekilde iskan ruhsatı alınmış olarak hiçbir ihtirazi kayıt olmaksızın daire teslim edildiğini, ayıp bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; dava konusu taşınmazın gizli ayıplı olduğu, ayıpların giderilmesi yönünden davalı tarafça çaba gösterilmiş ise de ayıbın tamamen giderilmediği ve devam ettiği, dolayısıyla davacının kendisine tanınan sözleşmeden dönme seçimlik hakkını kullanabileceği ve geçerli sözleşmelerde davacının ödemiş olduğu bedel ile taşınmazın rayiç değeri arasındaki zararını talep edebileceği, alınan bilirkişi raporlarıyla taşınmazın dava tarihindeki rayiç değerinin 310.000,00 TL olarak belirlendiği, bu bedelin 155.000,00 TL'sinin taşınmaz bedeli, kalan 155.000,00 TL'sinin ise zarar niteliğinde olduğu, davanın da bu bedeller üzerinden ıslah edildiği, sözleşmeden dönme halinde taşınmazın birlikte ifa kuralı gereğince yeniden satıcı adına tescilinin gerektiği gerekçesiyle dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... mahallesinde bulunan 22540 ada 7 parsel A blok bodrum kat 1 nolu bağımsız bölümde bulunan taşınmazın davacı adına olan tapu kaydının İPTALİ ile taşınmazın 3/5 hissesinin ... Mühendislik Müteahhitlik Tic. Ve SAN A.Ş, 2/5 hissesinin ... Mimarlık ... Turizm İnş.San. Ve Tic.LTD.ŞTİ adlarına tapuya kayıt ve TESCİLİNE, satış bedeli olarak ödenen 155.000,00 TL satış bedeli ve 155.000,00 TL tazminat olmak üzere toplam 310.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilin alınarak davacıya ödenmesine, karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı, davacı ve davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; dava konusu dairenin dava tarihi itibariyle değerini belirleyen 24/04/2018 tarihli bilirkişi raporuna davacının itiraz etmemesine ve talebini de bu bedel miktarınca arttırmış olmasına, davalı şirketlerin binadaki ayıbın giderilmesine yönelik tadilat çalışması yapmaları karşısında ayıbın kendilerine bildirildiğinin açık olmasına, dava tarihinden sonra yapılan imalatlar sonucu ayıbın ancak kısmen giderilebildiği ancak sorunun devam edip etmeyeceğinin ise belirsiz olduğuna ilişkin alınan bilirkişi raporuna, taşınmazın dava tarihi itibariyle değerini belirleyen bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmasına, dairenin dava tarihinden önceki dönemde faydalanmaya uygun olmamasına ve davacının menfi zarara yönelik talebinin belirsiz alacağa ilişkin olmakla dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesinde yanlışlık bulunmamasına göre, mevcut delillerin takdirinin ve kararın dayandığı gerekçenin usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla tarafların istinaf itirazları yerinde görülmediğinden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davacının temyiz talebine ilişkin olarak; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalı tarafın temyiz talebine ilişkin olarak; Dava, dava konusu dairenin gizli ayıplı olduğu iddiasıyla sözleşmenin feshine, satış bedeli ve satış bedeli ile rayiç bedel arasındaki farkın tahsili talebine ilişkindir.

Sözleşme tarihi itibari ile uyuşmazlıkta uygulanması gereken kanun 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunu'dur. 4077 sayılı yasanın 4. maddesinde, malın ayıplı olması durumda tüketicinin seçimlik hakları düzenlenmiştir. Bu seçimlik haklarda

./..

tüketici; bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür.

Davacının; sözleşmenin feshi, satış bedeli ve satış bedeli ile rayiç bedel arasındaki fark toplamı olarak 310.000,00TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istediği görülmüş olmakla birlikte, 4077 sayılı kanunda sınırlı olarak sayılan seçimlik haklardan bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönmeyi seçtiği anlaşılmıştır.

Hükme esas alınan 24.04.2018 tarihli bilirkişi raporunda; taraflar arasında yapılmış olan ... satış taahhütnamesi doğrultusunda ... Tapu Sicil Müdürlüğü’nde 05.05.2014 tarihinde 18007 yevmiye nosu ile düzenlenen satışa ait resmi senet ile davaya konu taşınmazın davacı adına tescil edildiği, taraflar arasında yapılan ibranamede davacı tarafından paranın tamamının ödendiğinin görüldüğü, taşınmazdaki ayıbın gizli ayıp olduğu, daireyi satın alan davacının daireden rutubetten dolayı istenen faydayı sağlayamayacağı, taşınmazın dava tarihindeki piyasa rayiçlerine göre ayıpsız bedelinin 310.000,00TL olduğu sonuç ve kanaatine varılmıştır. Mahkemece, alınan bilirkişi raporlarıyla taşınmazın dava tarihindeki rayiç değerinin 310.000,00TL olarak belirlendiği, bu bedelin 155.000,00TL'sinin taşınmaz bedeli, kalan 155.000,00 TL'sinin ise zarar niteliğinde olduğu değerlendirilerek davanın ıslah edilmiş hali ile kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda davacının, 4077 sayılı kanunda sınırlı olarak sayılan seçimlik haklardan bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönmeyi seçtiği anlaşıldığından, TKHK’da yer almayan bir diğer talebi olan satış bedeli ile rayiç bedel arasındaki fark miktarı olan 155.000,00TL yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, satış bedeli ve tazminat nitelendirmesiyle taşınmazın dava tarihindeki piyasa rayiçlerine göre ayıpsız bedeli olan 310.000,00TL’nin davalılardan tahsiline şeklinde karar verilmesi, doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanun'un 371 inci maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davalıya iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 28/09/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi