muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10377, Karar No: 2015/35855, Tarih: 08.12.2015

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, (2) no’lu bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 08/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1673, Karar No: 2019/404, Tarih: 12.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/1673 E.  ,  2019/404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen dosyada sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen dosyada şikayetin kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada şikayetçi vekili, ... 24. ... Müdürlüğünün 2014/9472 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinde satış bedelinin garameten ödenmesine karar verildiğini, müvekkilinin alacaklı olduğu ... dosyasına pay ayrılmadığını, bunun hukuka aykırı olduğunu, zira müvekkili bankanın hacizlerinin diğer davalılardan daha önce kesinleştiğini, davalı bankaların alacaklarının ... dayanması nedeniyle İİK'nın 100. maddesi gereğince müvekkili bankanın haczine iştirak edemeyeceklerini, vergi dairesi alacağının nedeni ve kesinleşip kesinleşmediği hakkında bir bilginin bulunmadığını, sıra cetvelinin ilk kesin haczi uygulayan ... dairesi olan ... 14. ... Müdürlüğünün 2014/6798 Esas sayılı dosyasında düzenlenmesi gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2015/150 Esas sayılı dosyada şikayetçi vekili, satış bedelinden ipotek alacaklısının payının ayrılmasından sonra kalan kısmın ... 12. ... Müdürlüğünün 2014/7109 Esas sayılı (alacaklısı ... A.Ş.) dosyası ile müvekkili vergi dairesi alacağı arasında garameten paylaştırılması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2015/170 Esas sayılı dosyada şikayetçi vekili, müvekkilinin ... dosyasının ilk haczi uygulayan dosya olduğunu, müvekkiline sıra cetvelinde pay ayrılmamasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunanlar asıl ve birleşen dosyalarda sıra cetvelinin usule uygun olduğunu savunarak şikayetin reddini istemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamında, ilk kesin haczin ... 14. ... Müdürlüğünün 2014/6798 Esas sayılı dosyasında 06.06.2014 tarihinde uygulanan haciz olduğu ve sıra cetvelinin bu takip dosyasında düzenlenmesi gerektiği, sıra cetvelinin düzenlediği ... 24. ... Müdürlüğünün 2014/9472 Esas sayılı dosyasında ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapıldığı ve haciz uygulamasının olmadığı, bu nedenle sıra cetvelinin bu takip dosyasında düzenlenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan ..., vekili, birleşen dosyada şikayetçi ... ile asıl dosyada şikayet olunan-birleşen dosyada şikayetçi Vergi Dairesi Müdürlüğü vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı asıl ve birleşen dosyada şikayet olunan ..., vekili, birleşen dosyada şikayetçi ... ile asıl dosyada şikayet olunan-birleşen dosyada şikayetçi Vergi Dairesi Müdürlüğü vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca şikayetçi Vergi Dairesi Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınarak hazineye irat kaydına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6928, Karar No: 2014/9773, Tarih: 25.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/6928 E.  ,  2014/9773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 16. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2012/551-2013/761

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının otobüs şoförü olarak davalıya ait işyerinde müdürlüğün emir ve talimatları ile şehir içi yolcu taşıma işinde kesintisiz olarak sekiz yıl çalıştığını, davalılar arasında muvaza olduğunu, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davacının davalı B. tarafından işe alındığı, iş sözleşmesinin bu davalı tarafından feshedildiği, işe girdiği tarihten itibaren diğer davalı E.. M..ne ait işyerinde çalıştığı, toplu taşıma işlerinin belediyelerin asli işi olduğu ve bu sebeple alt işverene verilmeyeceğine dair Belediye Kanunu'nun değiştiği, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 67. maddesinde açıkça toplu taşıma işlerinin taşerona verilebileceğinin düzenlendiği, buna göre davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu, davacının alt işveren Bugsaş'ın işçisi olduğu, davalı EGO'nun asıl işveren olduğu ve alacaklardan alt işverenle birlikte sorumlu olduğu, iş sözleşmesinin feshinin yazılı olarak davacıya tebliğ edilmediğini ve fesih sebebinin davacıya bildirilmediği sebepleriyle geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde taraflar avukatları temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin işveren tarafından sağlık sebepleriyle haklı sebeple ve derhal feshedilip feshedilmediği ve davalılar arasında muvaza olup olmadığı noktalarında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (I) numaralı bendinin (b) alt bendinde ise, “işçinin tutulduğu hastalığın tedavi edilemeyecek nitelikte olduğu ve işyerinde çalışmasında sakınca bulunduğunun Sağlık Kurulunca saptanması” durumunda, işverenin derhal fesih hakkının olduğu açıklanmıştır.

İşçinin tutulduğu hastalığın tedavisinin bulunmaması yanında, işyerinde çalışmasının sakıncalı olması da sağlık kurulunca belirlenmelidir. Kanun'un 25/I-b. maddesindeki bu düzenlemeye göre her iki şartın da bir arada bulunması gerekir.

İşverenin 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin (a) ve (b) bentleri yönünden feshi haklı fesih olmayıp, kıdem tazminatı ödemekle yükümlüdür. Ancak, Kanun işverene derhal fesih hakkı tanıdığından, işverenin bildirim sürelerine uyma ve ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmamaktadır.

İşverenin 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin (a) ve (b) bentleri yönünden feshi haklı fesih olmayıp, kıdem tazminatı ödemekle yükümlüdür. Ancak, Kanun işverene derhal fesih hakkı tanıdığından, işverenin bildirim sürelerine uyma ve ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmamaktadır.

Dosya içeriğinden davacının, davalı EGO'ya ait işyerinde davalı BUGSAŞ'ın işçisi olarak 20.07.2004-17.08.2012 tarihleri arasında şoför görevinde çalıştığı, yazılı fesih bildirimi yapılmadığı, iş sözleşmesinin davacının, Karayolları Taşıma Yönetmeliğinin 36. maddesinin d. şoförlük mesleği bakımından bedeni ve psikoteknik açıdan sağlıklı olduklarını gösteren bir sağlık raporunu yetkili sağlık kuruluşlarından her beş yılda bir almaları) bendine uygun olarak psiko-teknik değerlendirme testine tabi tutulduğu, buna göre araç kullanmak için sahip olması gereken zihinsel, psikomotor beceri ve yetenekleri kendi norm grubuna göre halen yetersiz bulunduğu sebebiyle 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin 1-b. (İşçinin tutulduğu hastalığın tedavi edilmeyecek nitelikte olduğu ve işyerinde çalışmasında sakınca bulunduğunu Sağlık Kurulunca saptanması) bendi gereğince 17.08.2012 tarihi itibari ile fesih edildiği, Uzman Dr. T. E. tarafından hazırlanan 10.08.2012 tarihli raporda, davacının "sürücülük yapmasına mani hali bulunduğunun " tesbit edildiği, Uzm. Dr. S. G. tarafından hazırlanan 16.10.2012 tarihli raporda, davacının halihazırda sürücü olmasına engel teşkil edecek psikopatoloji tesbit edilemediği, psikolog E. E. tarafından hazırlanan 02.10.2012 tarihli raporda, davacının psikoteknik değerlendirme kıstasları gözönüne alındığında araç kullanmak için gerekli zihinsel vc psikomotor becerileri bakımından kendi norm grubu ölçülerine göre yeterli olduğunun tesbit edildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, mahkemece, davacının mesleğini icra edip edemeyeceğine dair alınan raporlar arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmiştir. Davacının 4857 sayılı Kanun'un 25/I-b. bendi kapsamında çalıştığı birimde şoförlük mesleğini yapmaya ehil olup olmadığı konusunda Ünivesite Hastanesinden heyet rapor alınarak, hastalığın tedavisinin bulunup bulunmadığı ve davacının işyerinde çalışmasının sakıncalı olup olmadığı belirlenerek, yukarıda anılan raporlar arasındaki çelişki de giderildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerikirken, 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesince yapdan haklı sebeple fesihlerde yazılı bildirim şartı bulunmadığı düşünülmeden hatalı değerlerdirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi yanlış olmuştur.

Öte yandan, Dairemizde incelenen emsal dosyalarda, davalı BUGSAŞ'ın, davalı EGO tarafından işçi temini için kurulduğu ve davalılar arasında muvaza bulunduğunun tesbit edildiği dikkate alındığında, davalılar arasında muvaza olduğu kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Öte yandan, Dairemizde incelenen emsal dosyalarda, davalı BUGSAŞ'ın, davalı EGO tarafından işçi temini için kurulduğu ve davalılar arasında muvaza bulunduğunun tesbit edildiği dikkate alındığında, davalılar arasında muvaza olduğu kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18356, Karar No: 2014/3568, Tarih: 30.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/18356 E.  ,  2014/3568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1412 sayılı CMUK'un 315. maddesi uyarınca 'temyiz talebinin reddine' ilişkin kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, temyiz itirazlarının reddi ile red’de ilişkin 26.12.2012 tarih ve 2012/978 ek karar sayılı kararın ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında müteki ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Müşteki ...'ın 02.12.2011 tarihli oturumda davaya katılmak istemediğini beyan etmesine göre, 'katılan' sıfatı bulunmayan müştekinin 5271 sayılı CMK'nin 242/1 ve 260/1 maddeleri gereğince hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 30.01.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8209, Karar No: 2019/3183, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8209 E.  ,  2019/3183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15701, Karar No: 2010/22200, Tarih: 23.12.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/15701 E.  ,  2010/22200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 32 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 6 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28946, Karar No: 2015/35299, Tarih: 09.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/28946 E.  ,  2015/35299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/86306

MAHKEMESİ : Kırklareli 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2011

NUMARASI : 2010/1 (E) ve 2011/489 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemenin 29.12.2011 tarihli erteli mahkumiyete dair kararının kesinleşmesinden sonra, sanığın deneme süresi içinde yeniden bir suç işlemesi nedeniyle TCK'nin 51/7 maddesi uyarınca dosyanın yeniden ele alınarak kurulan 11.02.2014 tarihli ek kararın 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13313, Karar No: 2017/14470, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/13313 E.  ,  2017/14470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23337, Karar No: 2015/13527, Tarih: 02.07.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/23337 E.  ,  2015/13527 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kemer 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 12/02/2015

Numarası : 2014/546-2015/108

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen Direnme kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu ve Dairemizin 6352 sayılı Kanun'un 40.maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği görüşüldü;

Dairemiz ile yerel mahkeme arasındaki uyuşmazlık, iş sözleşmesinin davalı işverence haklı nedenle feshedilip feshedilmediği ve fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi halinde fazla çalışma ücretinin nasıl hesaplanacağı noktasında toplanmaktadır.

Dairemiz kararında "...tanık beyanları incelendiğinde davalı tanığı A...Ö...K..'nın “Davacı birgün yanıma geldi. Meltem davacıyı yönetime şikayet etmiş. H...Ali bana, telefonları Meltem açmıyor senin telefondan arayıp durumu öğrenirmisin, dedi. Bende Meltem'i aradım. Meltem bana H... Ali'nin, kendisine bugün çok güzelsin, sahilde çay içelim mi gibi cümleler kullandığını söyledi. Bende bunları H... Ali'ye söyledim. H... Ali böyle birşey söylemediğini söyledi. Ben tekrar Meltemi aradım. Meltem bana söylediğini iddia etti, rahatsız olduğunu söyledi. Ben tekrar Meltemi aradığımda hayır H... Ali bana bu şekilde söyledi, dedi.” şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır. Davalı tanığı bu beyanını tutarlı şekilde işyerinde yapılan soruşturma esnasında kendi el yazısı ile vermiş olduğu beyanında da tekrar etmiştir. O halde özellikle tacize uğradığı iddia edilen dava dışı işçi Meltem'in davacının telefonlarını engellemesi, davacının tanık Ali'den Meltem'in aranmasını istemesi üzerine arandığında davalı tanığı Ali'ye bu durumu anlatması ve davalı işyerine verilen şikayet dilekçesinde tanığın beyanındaki vakıaların aynı tutarlılıkta ifade edilmesi, olayın gerçek olduğunun, davalı tanığı Ali'nin feshe konu olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisinin bulunduğunun ve işveren feshinin haklı olduğunun göstergesidir. Mahkemece bu hususlara dikkat edilmeden, haklı işveren feshi karşısında davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmiş olması ayrıca, fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi halinde fazla çalışma ücretinin nasıl hesaplanacağına ilişkin "...Somut olayda bilirkişi tarafından davacının fazla mesai ücreti hesaplanırken, taraflar arasında imzalanan iş akdinde fazla mesai ücretinin aylık ücrete dahil olduğuna dair düzenleme bulunduğundan bahisle yıllık 270 saat fazla çalışma süresi, haftalık fazla çalışma süresi olarak hesaplanan 12 saate bölünmek suretiyle çıkan hafta sayısı tüm yıl hafta sayısından mahsup edilmek suretiyle hesaplama yapılmıştır. Oysa davacının tüm yıl boyunca yapmış olduğu fazla çalışma süresi saat olarak hesaplanmalı, çıkacak sonuçtan 270 saat mahsup edilmek suretiyle hesaplama yapılmalıdır. Diğer yandan davalı işyeri turizm bölgesinde bulunan otel işletmesi olup, fazla mesai hesabında yaz-kış ayrımı yapılması gerekirken bilirkişi raporunda bu hususa da dikkat edilmemiştir. Mahkemece, bilirkişi raporunda bulunan bu hatalar gözetilmeden, hatalı bilirkişi raporuna dayalı olarak fazla mesai ücretinin hüküm altına alınmış olması bozma nedenidir..." gerekçesi ile mahkeme kararı bozulmuştur

. Diğer yandan davalı işyeri turizm bölgesinde bulunan otel işletmesi olup, fazla mesai hesabında yaz-kış ayrımı yapılması gerekirken bilirkişi raporunda bu hususa da dikkat edilmemiştir. Mahkemece, bilirkişi raporunda bulunan bu hatalar gözetilmeden, hatalı bilirkişi raporuna dayalı olarak fazla mesai ücretinin hüküm altına alınmış olması bozma nedenidir..." gerekçesi ile mahkeme kararı bozulmuştur. Dairemiz bozma kararının usul ve yasaya uygun olmasına ve özellikle davalı tanığının ifadesinin işveren feshinin haklı nedene dayandığını ispat bakımından yeterli açıklıkta bulunmasına ve davacının eylemiyle ilgili verilen şikayet dilekçesi kapsamı ile örtüşmesi, ayrıca işyerinin otel olması sebebiyle yaz–kış çalışma saatlerinin değiştiğinin dosya kapsamıyla sabit görülmesi, yine fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi halinde fazla çalışma ücretinin davacının tüm yıl boyunca yapmış olduğu fazla çalışma süresi saat olarak belirlenerek çıkacak sonuçtan 270 saatin mahsubu şeklinde gerçekleştirilmesinin yürürlükte bulunan İş Kanununa uygun bulunması karşısında direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli YARGITAY HUKUK GENEL KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.