muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2595, Karar No: 2021/3490, Tarih: 01.04.2021

Davacı eczacı; dava konusu iki adet reçetenin hastanın yakınına teslim edilmiş olması nedeniyle uygulanan cezai işlemin yerinde olmadığını, davalı ile aralarındaki protokol hükümlerine göre reçete muhteviyatı ilaçları usulüne uygun şekilde teslim ettiğini iddia etmiş, davalı Kurum ise reçete sahibi hastalar ... ve ... adına düzenlenen reçetelerin sahte olduğunu ve eczanenin sözleşme hükümlerine aykırı şekilde reçete muhteviyatı ilaçları hastalar dışında başka bir kişiye teslim ettiğini savunmuştur. Dava konusu hastalar ... ve... adlarına 16.04.2010 ve 17.04.2010 tarihlerinde yazılan reçetelerin, bu hastaların yurt dışında bulundukları sırada yazıldığı, yurt dışı giriş çıkış kayıtlarından anlaşıldığından, reçetelerin sahte olduğu sabittir. Bu reçetelerin yazıldığı tarihte yürürlükte olan Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2009 Protokolü’nde eczacı tarafından ilaçların nasıl teslim edileceğine ilişkin 3.2.3. maddesinde “Reçetelerin arka yüzünde; ilacı/ilaçları alan kişinin adı, soyadı ve “.... kalem .... kutu ilacı aldım” ibaresi, hastanın veya birinci derece yakınının telefon numarası ve/veya adresi, imzası, ilacın/ilaçların reçete sahibi veya birinci derece yakını dışındaki kişilerce alınması halinde ise ayrıca T.C. kimlik numarası, T.C. kimlik numarası olmaması halinde ibraz edilen kimlik belge numarası yer alacaktır.” hükmüne göre eczane, ilacı alan kişinin ismini reçetenin arkasına yazmalı ve imzasını almalıdır. İlacı alan kişi hastanın birinci derece yakını değilse T.C. kimlik numarası da yazılmalıdır. Cezai işlem uygulanan iki adet reçetenin hastaların dayısının damadı ... tarafından alındığı yapılan ceza soruşturmasında anlaşılmıştır. Bu kişi hastaların birinci derece yakını olmadığına göre davacı eczacının reçete arkasına ...’ün bilgilerini yazıp bu kişiden teslim alan olarak imzasını alması ve SUT’un 67/3 ve 71. maddeleri gereğince de kimlik kontrolünü yapması gerekirdi. Ancak bu yükümlülüklerini yerine getirmeyerek ilaçların hastalar dışında başka kişilere teslim edilmesine sebebiyet vererek Sosyal Güvenlik Kurumu Kapsamındaki Kişilerin Türk Eczacıları Birliği Üyesi Eczanelerden İlaç Teminine İlişkin 2012 Protokolü’nün 5.3.2. maddesinde düzenlenen “Eczacının kuruma fatura ettiği reçetelerde (e-reçete olarak düzenlenenler hariç) bulunması gereken ve reçete muhteviyatı ilaçların reçete sahibine ya da yakınına teslim edildiğine ilişkin imzanın, reçete sahibine veya ilaçların teslim edildiği yakınına ait olmadığının tespit edilmesi halinde, reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı yazılı olarak uyarılır, tekrarı halinde reçete bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak hastanın ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz.” ve 5.3.5

. Ancak hastanın ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz.” ve 5.3.5. maddesinde düzenlenen “Hasta veya hasta yakınına teslim edilmeyen ilaçlara ait reçetelerin Kuruma fatura edildiğinin tespiti halinde ilaç bedelinin 5 (beş) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır. Tekrarı halinde reçete bedelinin 10 (on) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 6 (altı) ay süre ile sözleşme yapılmaz. Ancak, Kurum tarafından yapılacak soruşturma neticesinde hastaya teslim edilmek üzere hastanın ilaç alım tarihinden itibaren 60 (altmış) günü geçmeyecek sürede ilaçların eczanede bekletildiğinin saptanması halinde bu madde hükmü uygulanmaz.” hükümlerini ihlal etmiştir. Bu durumda davacı hakkında cezai işlem uygulanması yerindedir. Ancak 2012 protokolünden sonra yürürlüğe giren protokollerde, cezai işleme dayanak yapılan yukarıda bahsi geçen maddelerde, davacı lehine değişiklik bulunması halinde bu hükümler de değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiş olduğundan HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca, iş bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 01/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18207, Karar No: 2025/10319, Tarih: 07.04.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/18207 E.  ,  2025/10319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/3015 E., 2023/1145 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/140 E., 2021/297 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Bursa 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2501, Karar No: 2019/2454, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2501 E.  ,  2019/2454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8836, Karar No: 2012/20931, Tarih: 19.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/8836 E.  ,  2012/20931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 19.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8891, Karar No: 2021/7389, Tarih: 28.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8891 E.  ,  2021/7389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Gerekçeli kararda, katılan lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmiş olması nedeniyle tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçundan açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, söz konusu iş yerini 2009 yılında ... ... adına devrettiğini, o günden sonra da iş yeriyle bir bağlantısının kalmadığını, suçlamaları kesinlikle kabul etmediğini beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1) Suça konu fatura asıllarının vergi dairesinden ya da faturaları kullanan mükelleflerden temin edilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; savunmada ismi bildirilen ... ... isimli kişinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık olarak çağrılması, duruşmada çekilme hakkı hatırlatıldıktan sonra faturalar gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2) ... ...’ın da faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylemesi halinde sanık ve bu kişinin temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ya da ... ...’a ait olmadığının anlaşılması halinde ise;

a) Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

b)Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı ve ... ...’ı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması,

4)Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenleme eylemlerinde TCK’nin 43. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini,

b) Kasıtlı suçtan hapis cezası ile mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında TCK'nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4)Kabule göre de;

a) Aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenleme eylemlerinde TCK’nin 43. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini,

b) Kasıtlı suçtan hapis cezası ile mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında TCK'nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 28.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1165, Karar No: 2015/12742, Tarih: 07.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/1165 E.  ,  2015/12742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAV : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ile izin ücreti alacaklarını ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının genel müdür sıfatı ile davalı şirket adına yaptığı işlemlerden dolayı şirketi zarara uğrattığını, zarar sebebi ile şirketin davacıdan 149.528,88 TL alacağı bulunduğunu, davacının talep ettiği ücretlerin bu zarardan mahsup edildiğini ve alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu, ancak sebebiyet verdiği ve ispatlanan 14.402,88 TL zararın dava konusu alacaklardan mahsubu gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin davalı işverene verdiği zararın ispatı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı işçi iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerken; davalı işveren, davacının genel müdür sıfatı ile davalı şirket adına yaptığı işlemlerden dolayı şirketi zarara uğrattığını, zarar sebebi ile şirketin davacıdan 149.528,88 TL alacağı bulunduğunu, davacının talep ettiği ücretlerin bu zarardan mahsup edildiğini

2-Davacı işçinin davalı işverene verdiği zararın ispatı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı işçi iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerken; davalı işveren, davacının genel müdür sıfatı ile davalı şirket adına yaptığı işlemlerden dolayı şirketi zarara uğrattığını, zarar sebebi ile şirketin davacıdan 149.528,88 TL alacağı bulunduğunu, davacının talep ettiği ücretlerin bu zarardan mahsup edildiğini

savunmaktadır. Mahkemece; davacının davalı şirketi 14.402,88 TL zarara uğrattığı gerekçesiyle bu miktarın hesaplanan alacaklardan mahsup edilmesine karar verilmiş ise de; mahsup edilen miktardan gerçekten davacının sorumlu olup olmadığı hususunda yeterince inceleme ve araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Jandarma Genel Komutanlığı ile yapılan malzeme temini sözleşmesinde verilen geçici teminatın, malzemelerin önce istenilen nitelikte olmaması, daha sonra da verilen sürede teslim edilmemesi üzerine hazineye irat kaydedilmesine yönelik şirket zararında davacının kusuru bulunup bulunmadığı, varsa kusur oranı ile zararın ne kadarından sorumlu olduğu hususları açık ve tereddüte yer vermeyecek şekilde denetime elverişli bir bilirkişi raporu ile belirlenmelidir. Oluşacak sonuca göre de belirlenen zarar miktarının mahsubuna karar verilmeli ve bozma sonrası oluşan kazanılmış haklar da gözetilerek sonuca gidilmelidir. Eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de; bilirkişi raporunda brüt olarak hesaplanan alacakların mahkemece denetime elverişsiz şekilde nete çevrilerek mahsup işlemi yapılması da hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17374, Karar No: 2012/43763, Tarih: 18.10.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/17374 E.  ,  2012/43763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK’un 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Somut olayda; 31.08.2007 günü saat 13.30 civarında mağdur ...’a ait kasap dükkanını telefonla arayan sanığın, 1 kilo et ile 2 adet 2,5 litrelik kola siparişi verip sipariş verilen malların ... sitesi A Blok 8 no'lu daireye getirilmesini, sipariş malların bedeli için 100 TL para vereceğini belirterek buna göre para üstünün gönderilmesini istediği, mağdur ...’in sipariş malları 80.50 TL para üstü ile birlikte çırağı tanık ...’a vererek belirtilen adrese gönderdiği, tanığın söz konusu adrese gittiğinde bu adreste oturan kişinin böyle bir sipariş vermediğini belirttiği, bunun üzerine tanığın aşağı indiği, apartman girişinde beklemekte olan sanığın söz konusu siparişi kendisinin verdiğini belirterek para üstü ile sipariş malları aldığı ve ekmek siparişi vermeyi unuttuğunu söyleyerek tanığa 1,5 TL para verip 6 adet ekmek almasını isteyip gönderdikten sonra ortadan kaybolduğu, 03.09.2007 günü saat 15.00 civarında bu defa mağdur ...’in işyerinin yanında marketi bulunan mağdur ...’u arayan sanığın 1 adet deterjan ile 1 adet şampuan siparişi verip, 100 TL para üstü ile birlikte ... sitesi C Blok 4. Kat gönderilmesini istediği, mağdur ...’in siparişi söz konusu adrese götürdüğü, ancak kapıyı açan olmadığı için geri döndüğü, komşusu mağdur ...’e durumu anlattığı, kendilerini arayan kişinin aynı şahıs olması ihtimali üzerine yanlarına tanık ...’ı da alarak ... sitesine gittikleri, burada dolaşırlarken tanığın sanığı görüp tanıması üzerine yakalayarak polise teslim ettikleri olayda , eylemin dolandırıcılık ve dolandırıcılığa teşebbüs suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli para cezası belirlenirken gün olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden 1 yıl denilmek suretiyle artırım ve indirimlerin yıl üzerinden yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.10.2012tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3334, Karar No: 2006/5859, Tarih: 01.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/3334 E.  ,  2006/5859 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih : 9.3.2006

Nosu : 188-61

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, borçluya ait üç adet taşınmazın satışından sonra düzenlenen 13.5.2005 tarihli sıra cetvelinde davalıya pay ayrıldığını, davalının takip borçlusundan alacağı bulunmadığını ileri sürerek sıra cetveline itiraz etmiştir.

Davalı vekili cevabında, müvekkilinin alacağının çek dayandığını, muvazaalı olmadığını, müvekkilinin karşılıksız çek keşide etmek suçundan şikayetçi olduğunu, icra dosyasından alacağın tahsili için satış dahil tüm işlemlerin yapıldığını, bu hususların alacağın muvazaalı olmadığını ortaya koyduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının haczinin daha sonra olduğu ilk hacze iştirak koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı ...A.Ş. tarafından açılan İstanbul 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/45 Esas sayılı dosyaya konu uyuşmazlıkta davacının satış tarihinden sonra koydurduğu haczin sıra cetvelinde yer alamayacağı, bu hacze dayanarak sıra cetveline itiraz edemeyeceği gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Somut olayda davacının haczi geçerli olduğundan sıra cetvelinde itiraz hakkı mevcuttur. Bu durumda iddia ve savunma doğrultusunda toplanan deliller değerlendirilerek varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, olaya uygun düşmeyen gerekçeyle davanın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 1.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.