muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17781, Karar No: 2013/25818, Tarih: 11.07.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/17781 E.  ,  2013/25818 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/17781

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi ihale alıcısı icra mahkemesine başvurusunda satışı yapılan taşınmazın ihale bedeli üzerinden % 1 KDV alınması gerektiğini ileri sürmüş, mahkemece icra dairesinde ihale gerçekleştikten sonra ihaleye ilişkin KDV'nin tarh ve tahakkuk işlemleri bu verginin  mükellefi sıfatı  ile yaptığı işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yerinin vergi mahkemeleri olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık Mahkemesinin 2012/182 E - 2013/321 K ve 11.3.2013 tarihli hukuk bölümü kararına göre; “213 sayılı Vergi Usul Kanununun “Kanunun Şümulü” başlıklı 1. maddesinde, bu kanun hükümlerinin ikinci maddede yazılı olanlar dışında, genel bütçeye giren vergi, resim ve harçlar ile il özel idarelerine ve belediyelere ait vergi, resim ve harçlar hakkında uygulanacağı belirtilmiş, 2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanunun "Vergi Mahkemelerinin Görevleri" başlıklı 6. maddesinde, Vergi Mahkemelerinin genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim ve harçlar ile benzeri mali yükümler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalarla, bu konularla ilgili olarak 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasına ilişkin davaları ve diğer kanunlarla verilen işleri çözümleyeceği hükmüne yer verilmiş ise de; İcra Müdürlüğü tarafından yürütülen takip sonucu vergi alınması işleminin, kanuna aykırılığı iddiasının şikayet yolu ile İcra Mahkemesinde çözümleneceği; Mahkemenin incelemeyi, söz konusu icra dosyası üzerinden yaparak, anılan işlemin Kanuna uygun olup olmadığı hususunda karar vereceği kuşkusuzdur. Adli yargılamanın bir parçasını oluşturan bu uyuşmazlığın, İcra Müdürlüğünün tesis ettiği bir işlemden kaynaklandığı gözetildiğinde, bu işlemin yasaya uygun olup olmadığının adli yargı yerince çözümlenmesinin gerektiği sonucuna varılmıştır.

Uyuşmazlık Mahkemesi kararı uyarınca belirtilen nedenlerle, davanın görüm ve çözümünde adli yargı yeri görevli olduğundan icra mahkemesince, şikayetin esası incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken ihtilafın çözümünde vergi mahkemelerinin görevli olduğundan bahisle istemin reddi isabetsizdir.

Uyuşmazlık Mahkemesi kararı uyarınca belirtilen nedenlerle, davanın görüm ve çözümünde adli yargı yeri görevli olduğundan icra mahkemesince, şikayetin esası incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken ihtilafın çözümünde vergi mahkemelerinin görevli olduğundan bahisle istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  :Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1060, Karar No: 2008/2498, Tarih: 14.03.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/1060 E.  ,  2008/2498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın HUMK'nun 409/5.maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına, yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet eden vekili, satışı ve sıra cetveli yapılan dosyada, ölmüş kişinin taraf olarak gösterilmesi suretiyle işlemler yapılmasından dolayı sıra cetvelinin iptalini istemiştir.

Mahkemece, 14.3.2007 tarihli celsede dosyanın işlemden kaldırıldığı belirtilerek 3 aylık süre içerisinde de dosyanın yenilenmemesi nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Şikâyet eden vekili kararı temyiz etmiştir.

İcra ve İflâs Kanunu'nun 18,III hükmüne göre, “Aksine hüküm bulunmayan hallerde icra mahkemesi, şikayet konusu işlemi yapan icra dairesinin açıklama yapmasına ve duruşma yapılmasına gerek olup olmadığını takdir eder; duruşma yapılmasını uygun gördüğü takdirde ilgilileri en kısa zamanda duruşmaya çağırır ve gelmeseler bile gereken kararı verir. …” Bu hüküm uyarınca, tarafların gelmemeleri hâlinde hâkimin evrak üzerinden karar vermesi gerekirken, aksine gerekçelerle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/47658, Karar No: 2013/33669, Tarih: 16.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/47658 E.  ,  2013/33669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının iş akdinin haksız feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti ve fazla mesai alacaklarının izinlerinin tam kullandırılmadığını davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının davalının güvenini kötüye kullanıp ecza deposundan müvekkilinin bilgisi dışında televizyon aldığının tespit edildiğini, alacağı olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş akdinin tazminat gerektirir şekilde sona erdiği gerekçesiyle bilirkişi raporuna itibarla, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti talebi yönünden davanın kabulüne, fazla mesai alacağı yönünden ise kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı yıllık izin ücreti talebine ilişkin olarak dava dilekçesinde izinlerinin tam kullandırılmadığını iddia etmiş, davacının ablası olan tanık ... davacının yılda 10 gün yıllık izin kullandığını beyan etmiştir.

Mahkemece davacının çalıştığı süre boyunca hiç izin kullanmadığı yönünde hesap yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulmuştur. Davacının dava dilekçesindeki "izinlerin tam kullandırılmadı" şeklindeki açıklaması ve tanık beyanı dikkate alındığında yıllık kullandırılan izin gün sayısı davacıya bizzat sorularak kullandırılan, kullandırılmayan izin süreleri açıklatılarak yıllık ücretli izin alacağının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16644, Karar No: 2017/3116, Tarih: 18.04.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/16644 E.  ,  2017/3116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki menfi tespit ve istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı ... yönünden kabulüne, davalı ... ve bünyesinde birleşenönünden sıfat yokluğundan reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak, davalı ... vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalılardan Bankası vek. Av....'un geldiği, başka gelenin olmadığı görülmekle duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı banka ile dava dışı arasında imzalanan Sözleşmesini müvekkilinin 5.000,00 TL limitle kefil sıfatı ile imzaladığını, müvekkilinin kefil olduğu kredi borcunun ödenerek kapandığını, daha sonra dava dışı asıl borçlu'in limit artırım sözleşmesi ile kredi limitini artırarak kredi kullandığını, müvekkilinin limit artırımlarında imzası bulunmadığından kefalet sorumluluğu bulunmadığını ileri sürerek müvekkili hakkında yapılan takip nedeniyle borçlu olmadığının tespiti ile müvekkilinin maaşından kesilen paraların istirdatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, alacağı davalı ... Bankasına geri temlik ettiklerinden davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili katıldığı duruşmada davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davalı banka ile dava dışı asıl borçlu arasında imzalanan ve davacının kefil olarak imzaladığı genel kredi sözleşmesine istinaden kullanılan kredi borcunun ödenmiş olması ve daha sonradan limit artırımına ilişkin sözleşmelerde davacı kefilin imzasının bulunmaması nedeniyle kefilin sorumluluğunun sona erdiğinin sabit olduğu gerekçesiyle davalı ... yönünden davanın kabulüne, dava konusu alacak geri temlik anlaşması ile davalı bankaya temlik edildiğinden davalı ve çatısı altında birleştiği ... yönünden sıfat yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir

Davaya Tüketici Mahkemesinde bakılabilmesi için davanın taraflarından birinin tüketici olması ve uyuşmazlığın Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun uygulanmasından doğması gerekmektedir. Somut olayda uyuşmazlık Genel Nakdi ve Gayri Nakdi Kredi Sözleşmesi'den kaynaklanmakta olduğuna göre 6102 sayılı TTK’nun 4. maddesinde düzenlenen bankacılık işlemlerinden olup mutlak ticari davalardandır. Bu durumda aynı Yasa'nın 5. maddesi hükmü uyarınca ticari davaların uyuşmazlığın görüldüğü yerde ayrı bir Ticaret Mahkemesi bulunmaması halinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir. Asliye Hukuk Mahkemesi ile Tüketici Mahkemesi arasındaki ilişki görev ilişkisidir. Bu durumda mutlak ticari dava niteliğindeki somut uyuşmazlığa Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılarak karar verilmesi mümkün değildir. Görev, kamu düzenine ilişkin olduğundan mahkemece yargılamanın her safhasında kendiliğinden gözetilmelidir. O halde mahkemece ticari dava niteliğindeki davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre temyiz edenlerin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı ... lehine takdir edilen 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'na verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 18/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4963, Karar No: 2010/9642, Tarih: 13.12.2010

**5. Ceza Dairesi         2007/4963 E.  ,  2010/9642 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Zorla ırza geçme ve buna iştirak suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ...’nin yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçlardan beraetlerine dair, Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.12.2006 gün ve 2004/487 Esas, 2006/539 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılanlar vekilleri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Müdahilin duruşma istemeye yetkisi bulunmadığından, katılan mağdure vekilinin bu husustaki talebinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü;

2828 sayılı Kanun uyarınca mağdure hakkında koruma kararı alınıp alınmadığı ve alınmışsa aynı Yasanın 22 ve 24. maddeleri uyarınca devam edip etmediği araştırılıp buna göre temsil ve haklarını korumaya yetkili olduğu belirlenmeden, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü’nün davaya katılma talebinin kabulüne karar verilmesi,

Genel ahlakın kesin olarak gerekli kıldığı hallerden olması nedeniyle 5271 sayılı CMK.nun 182/2. (CMUK.nun 373.) maddesi uyarınca verilen duruşmanın kapalı yapılması kararları duruşmanın bir kısmının veya tamamının gizli yapılmasını gerektirip, aynı maddenin 3. fıkrası ise hükmün açık duruşmada açıklanmasını zorunlu kıldığı ve CMK.nun 221. maddesi uyarınca da hükmün açık veya gizli tefhim edildiğinin duruşma tutanağında açıkça gösterilmesi gerektiği halde, “gizli olarak verilen hüküm açıkça okunup anlatıldı” denilmek suretiyle kapalı duruşmada yapılan tefhimin açık mı gizli mi olduğu hususunun belirsiz bırakılması,

Kanuna aykırı ve katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı Gibidir. BAŞKAN

Yz.İş.Müdürü ...

...
Yargıtay — Esas No: 2017/7854, Karar No: 2018/8302, Tarih: 19.09.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/7854 E.  ,  2018/8302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu Belediye vekilinin, ... Mal Müdürlüğü nezdindeki 4706 sayılı Kanun’un 5. maddesi gereğince Belediye’ye, Hazineye ait taşınmazların satış gelirlerinden aktarılan payın üzerine haciz konulduğunu, belediyeye ait bu payın haczedilemeyeceğini ileri sürerek haczin kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; şikayete konu haczin Hazine arazilerinin satışından Belediye'ye ayrılan paylara ilişkin olup, söz konusu payların 5393 sayılı Kanun'un 15. maddesinde belirtilen vergi, resim ve harç geliri olmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

4706 sayılı Yasa'nın 5/5. maddesi; “Belediye ve mücavir alan sınırları içindeki Hazine'ye ait taşınmazların satış bedellerinin tahsil edilen kısmından, öncelikle yerinde muhafaza edilemeyen yapıların tasfiyesinde kullanılmak şartıyla %10'u, ilgili belediyelerin 20.07.1966 tarihli ve 775 Sayılı Kanun hükümlerine göre oluşturulan fon hesabına aktarılır. Kalan kısmından ise belediyeye %30, varsa Büyükşehir Belediyesi'ne %10 oranında pay verilir” hükmünü içermektedir.

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan mallar ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez." düzenlemesine yer verilmiştir.

Öte yandan 5779 sayılı İl Özel İdarelerine ve Belediyelere Genel Bütçe Vergi Gelirlerinden Pay Verilmesi Hakkında Kanun'un 7. maddesinde; bu Kanunda, belediyelere genel bütçe vergi gelirleri tahsilatından ayrılacak paylar ile diğer kanunlarda verilmesi öngörülen payların, vergi hükmünde olduğu belirtilmiştir.

Somut olayda; Islahiye Mal Müdürlüğü'ndeki belediye payları üzerine haciz konulmuş olup, 4706 sayılı Yasa'nın 5. maddesine istinaden Hazine taşınmazlarının satışından elde edilen paralardan yasaya istinaden Belediye'ye ayrılan payların haczi mümkün değildir.

O halde mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1808, Karar No: 2016/367, Tarih: 16.03.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1808 E.  ,  2016/367 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

MAHKEMESİ :##########İş Mahkemesi

##########

##########

##########

##########

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; .... İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 29.11.2013 gün ve 2013/494 E., 2013/751 K. sayılı kararın incelenmesi .....tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay ..... Hukuk Dairesinin 21.03.2014 gün ve 2014/1906 E., 2014/6755 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

##########

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, fark işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire tarafından yukarıda yazılı karar ile bozulmuş; bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasına girilmeden önce, 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılması ve yine aynı Kanun’un 3. maddesi uyarınca mahkemelerde süren davalarda muhatabın devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olacağının hüküm altına alınması karşısında direnme kararının ilgili kurum veya kuruluşa tebliği için dosyanın mahalline geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği ön sorun olarak incelenmiştir

12.11.2012 tarihinde kabul edilen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un “Büyükşehir belediyesi kurulması ve sınırlarının belirlenmesi” başlıklı 1. maddesinin 2. fıkrası ile Kayseri Büyükşehir Belediyesinin sınırlarının il mülki sınırları olduğu, aynı maddenin 5. fıkrası ile büyükşehir belediyesi bulunan illerdeki il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırıldığı ve yine aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası ile “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.”

Hükmüne yer verilmiştir.

Hükmüne yer verilmiştir.

6360 sayılı Kanun’un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre, “Bu Kanundaki devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulur. Bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabilir.” düzenlemesi ile devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerinin nasıl yapılacağı hüküm altına alınmıştır. Ancak il özel idarelerinin tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ilişkin 6360 sayılı Kanun’un 1. maddesinin 5. bendinin aynı Kanun’un “Yürürlük” başlıklı 36. maddesinin 1. fıkrasına göre ilk mahalli idareler genel seçiminde yürürlüğe gireceği düzenlenmiştir.

Yapılan bu açıklamalardan sonra somut olaya gelince; yerel mahkemenin direnme kararının başlık kısmında davalı olarak “Kayseri İl Özel İdaresi Genel Sekreterliği” gösterildiği ve direnme kararının “Kayseri İl Özel İdaresi vekili”ne tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak, 6360 sayılı Kanun’un 36. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen ilk mahalli idareler genel seçimi 30.03.2014 tarihinde yapılmış ve bu tarih itibariyle davalı Kayseri İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği aynı Kanun’un 1. maddesinin 5. fıkrası uyarınca sona ermiştir.

Bu nedenle, 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince, mahkemece ilgili komisyon kararının da celbi ile dava konusu hak ve/veya borca ilişkin devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş belirlenerek, direnme kararının kendisine tebliği sağlanarak, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmek üzere mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S O N U Ç : Yukarıda yazılı eksikliğin tamamlanması için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

##########
Yargıtay — Esas No: 2014/28471, Karar No: 2014/25803, Tarih: 09.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/28471 E.  ,  2014/25803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı bankaya Avukatlık Kanunu ve Bilgi edinme hakkı kapsamında müvekkilinin davalı bankadan kullanmış olduğu kredi nedeniyle bankaya ödemiş olduğu dosya masrafı, kredi ekspertiz ücreti, erken ödeme cezası, ödeme planı değişikliği cezası ve ipotek fek ücreti ile sair masrafların nelerden ibaret olduğu, mahiyeti ve miktarının sorulduğunu, davalı bankanın müşteri sırrı ve ticari sır niteliğinde olduğunu belirterek talebin reddedildiğini ileri sürerek yaratılan muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile taraflar arasındaki muarazanın giderilmesine karar verilmiş; Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık taraflar arasındaki konut kredisi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen ana para ve faiz ödemeleri dışındaki bedellerin davacı tarafından bilgi edinme kanunu çerçevesinde davalıdan talep edilmesinden kaynaklanan muarazanın menine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, açılmış bir davanın esasının incelenebilmesi bazı şartların tahakkukuna bağlı olup bunlara dava şartları denmektedir. Dava şartlarından bir kısmı olumlu ( varlığı mutlaka gerekli ), bir kısmı da olumsuz ( yokluğu mutlaka gerekli ) niteliktedir. Hakim, önüne gelen bir davada, dava şartlarının mevcut olup olmadığını re'sen gözetecektir. Olumlu dava şartlarından biri de 6100 sayılı HMK m.114 1/h bendinde ifade edildiği üzere davacının o davayı açmakta hukuki yararının bulunmasıdır. Açılmasında davacısı yönünden hukuki yarar bulunmayan bir dava, dava şartının yokluğu nedeniyle reddedilmelidir. Hukuki yararın varlığı koşulunun mevcut olup olmadığı, her bir davada o davaya konu olayın somut özellikleri çerçevesinde hakim tarafından değerlendirilmelidir.

Kredi sözleşmesi hükümlerine göre sözleşme iki nüsha olarak tanzim edilmiş ve sözleşmenin bir nüshası, geri ödeme planının bir sureti ve kredi kullandırım dekontu ile ilgili belgeler davacıya teslim edilmiştir. Dolayısıyla davacının ne kadar kredi kullandığı, kendisine fiilen ne kadar ödeme yapıldığı, ne miktarda ödeme yapacağı ve kullanılan kredi tutarının ne kadarının masraf ve komisyon olarak tahsil edildiği davacıya verilen bu belgelerden açıkca anlaşılmaktadır.