muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/528, Karar No: 2006/559, Tarih: 20.09.2006

**Hukuk Genel Kurulu         2006/18-528 E.  ,  2006/559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2006

Taraflar arasındaki "kat mülkiyeti kanunu uyarınca Hakimin müdahelesi" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 3.Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne  dair verilen 10.2.2005 gün ve 2004/223-2005/151 E.K. sayılı kararın incelenmesi  davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 18.Hukuk Dairesinin 12.7.2005 gün ve 5037-7473 sayılı ilamı ile, (...Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve duruşma istemi pul yokluğu nedeni ile reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, deprem sonrası apartmanda çatlaklar meydana geldiğini, kat malikleri yaptıkları toplantı sonucu güçlendirmeye karar verdikleri halde, daha sonra çalışmaların yürütülmesi sırasında davalıların önceki muvafakatlarından vazgeçerek güçlendirmenin yapılmasına engel oldukları belirtilerek, muvafakat vermeyen davalılara Kat Mülkiyeti Yasasına göre müdahale edilerek karar verilmesi istenmiş; mahkemece bu istem haklı görülerek anataşınmaz yönünden depremden kaynaklanan ve kaynaklanacak statik güçlendirme çalışmasına dayalı güçlendirme, tadilat projesi ve ruhsat yenileme ve buna bağlı olarak güçlendirme çalışmasına davalıların onay vermiş sayılmalarına karar verilmiştir.

Kat Mülkiyeti Yasasının 19.maddesinin birinci fıkrası uyarınca kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olup, bu bağlamda taşınmazın üzerindeki anayapının sağlamlığının temini bakımından zorunluluk bulunduğunun fennen saptandığı durumlarda bütün kat maliklerinin muvafakatı olmasa dahi, bunlardan birisinin, güçlendirmenin yapılmasını diğer kat maliklerinden isteyebileceği ve gerektiğinde buna karşı çıkan kat malikleri aleyhine mahkeme aracılığı ile hazırlattırılacak proje doğrultusunda binanın güçlendirilmesi ve bunun gerektirdiği masrafların kat maliklerinden tahsili için eda davası açabileceği Yargıtay uygulamalarında kabul edilmektedir.

Ancak, onarım ve güçlendirme amaçlı bu değişikliğe rıza gösterip göstermemek tamamıyla kat malikinin takdirinde ve yasa ile kendisine tanınmış bir hak olup, yapılacak iş tüm kat maliklerinin yararına da olsa muvafakat vermeyen kat maliki bunun için zorlanamayacağı gibi bu şekilde özgür iradesi ile ortaya koyduğu tavır, hakkın kötüye kullanılması olarak da nitelendirilemez. Bu bakımdan, hakimin davalı kat maliklerinin iradesinin yerine geçip, yapılacak değişikliğe muvafakat vermiş sayılmasına karar vermesine yasal olanak yoktur.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalları vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 20.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8088, Karar No: 2010/1590, Tarih: 25.02.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/8088 E.  ,  2010/1590 K.**

**"İçtihat Metni"**

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ...Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete ZMSS poliçesi bulunan davalı ...'a ait aracın, sürücü belgesiz diğer davalının yönetiminde olduğu sırada 3.kişi aracına çarparak hasarlandığını, 3.kişi aracında meydana gelen 2.417 TL hasar bedelinin aracın kasko sigortacısı olan dava dışı Ak Sigorta A.Ş'ne 22.9.2006 tarihinde ödediğini belirterek bu meblağın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar duruşmalara katılmadıkları gibi davaya yazılı olarakta cevap vermemişlerdir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ...Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı şirketi nezdinde ZMSS poliçesi düzenlenen davalı taraf aracının sürücü belgesi olmayan ... yönetiminde bulunduğu sırada meydana gelen kazada hasarlanan 3.kişi aracı için bu aracın dava dışı kasko sigorta şirketi Ak Sigorta A.Ş'ne ödenen hasar bedelinin ZMSS Genel Şartlarının 4/C maddesine göre rücuan tahsili istemine ilişkindir.

BK.nun 113.maddesi hükmü gereğince ödeme, borcu söndüren işlemlerdendir. Davacı vekili, dava dilekçesi ekinde dava dışı Ak Sigorta A.Ş'ne 3.kişinin aracında oluşan 2.417 TL tutarındaki hasar bedelinin ödendiğine ilişkin mahsup fişini ibraz etmiş, 30.10.2008 tarihli oturumda da ödeme belgesi olarak 22.9.2006 tarihli mahsup fişini sunmuştur.

Ödeme belgesinden, ödenen tazminatın miktarı, tarihi ve numarası belirtilmiştir. Mahkemece, ibraz edilen belgenin dava konusu tazminatın ödendiğini göstermediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu durumda mahkemece, davacı şirketin ticari defter ve belgelerin üzerinde uzman bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılarak davaya konu 2.417 TL tazminatın dava dışı Ak Sigorta A.Ş'ne ödenip ödenmediği hususunun araştırılması, dava dışı Ak Sigorta A.Ş'den ödemenin yapılıp yapılmadığının sorulması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ...Ş vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ... şirketine geri verilmesine 25.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19018, Karar No: 2012/20748, Tarih: 08.10.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/19018 E.  ,  2012/20748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hayvan hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zamanaşımı süresi içinde konut dokunulmazlığını ihlal suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Sanığın önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın suça konu hayvanı yakınanın evinin bahçesinden aldığının anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kabule görede;

1-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken cezanın 2 yıl 6 ay yerine yazılı şekilde 2 yıl 8 ay olarak belirlenmesi,

2-Hak yoksunluklarının seçimlik olmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki a bendinin de uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, sadece 53/1-b-c-d-e bendinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması ve aynı yasa maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

3-Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yerin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/2-d maddesine aykırı davranılması,

4-Suç tarihi 11.03.2005 olmasına rağmen karar başlığında 12.03.2005 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08.10.2012 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

TCK'nın 142. maddesinin 2. fıkranın (g) bendine göre; hırsızlık suçunun barınak yerlerinde, sürüde veya açık yerlerde bulunan büyük veya küçükbaş hayvan hakkında işlenmesi, daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren daha özel ve nitelikli unsur olarak tanımlanmıştır.

MUHALEFET ŞERHİ:

TCK'nın 142. maddesinin 2. fıkranın (g) bendine göre; hırsızlık suçunun barınak yerlerinde, sürüde veya açık yerlerde bulunan büyük veya küçükbaş hayvan hakkında işlenmesi, daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren daha özel ve nitelikli unsur olarak tanımlanmıştır.

765 sayılı eski TCK'nın 491/5. bendi mandıra, ağıl gibi hayvanata mahsus yerlerde bulunan yahut lüzumuna göre açık yerlerde veya kırlarda bırakılan hayvanlar hakkında hırsızlık suçunu düzenlerken aynı TCK'nın 492/9. bendi, konutun eklentisinden yapılan hayvan hırsızlığını düzenlemiş ve daha nitelikli hâl kabul etmiştir. Kanun koyucu 5237 sayılı yeni TCK'nın 142/2. fıkrasının (g) bendi ile böyle bir ayrıma gitmeden tüm büyük ve küçük baş hayvan hırsızlıklarını tek bir bent içerisinde toplamıştır ; gerek madde metni ve gerekse gerekçesinde konutun eklentisinden yada bağımsız bir barınaktan hırsızlık gibi bir ayrıma da yer verilmemiştir. Dolayısıyla böyle bir ayrıma yorumla ulaşılmaktadır. Bu yeni düzenleme ile geçimini hayvancılıktan sağlayan köylü ve çiftçi vatandaşların hakkının korunması amaçlanmıştır. (Madde üzerinde 15.09.2004 tarihinde genel kurulda ki görüşme tutanakları)

Tek bir fiille hem TCK'nın 142/1. fıkranın hem de 142/2. fıkranın ihlal edildiğine ilişkin uygulamadan ayrı ayrı örnek verilecek olursa;

Mağdurun evinin eklentisi niteliğinde olan bahçesinde sara nöbeti geçirmesi sırasında yada bayılmış halde iken dışarıdan mağdurun bayıldığını gören sanığın bahçe kapısını kırıp bahçeye girerek mağdurun üzerinden yada evinden eşya çalması eylemi TCK'nın 142/2-a bendi kapsamında değerlendirilmekte;

Hastanede muayene sırasını bekleyen mağdurun cebinden cüzdanının çekilmesi eyleminde TCK'nın 142/2-b bendi;

Binada çıkan yangın sırasında bu korku ve kargaşadan yararlanan sanığın, mağdurun konutundan yada eklentisinden eşya çalması eylemi TCK'nın 142/2-c bendi;

Bina içerisinde bulunan çelik kasadan anahtar uydurmak suretiyle para yada ziynet eşyasının çalınması eylemi TCK'nın 142/2-d bendi;

Sanığın polis memuru olmamasına rağmen polis kıyafeti giymek suretiyle mağdurun evinde arama yapma bahanesiyle içeri girip malını çalması eylemi TCK'nın 142/2-f bendi gereğince uygulama yapılmaktadır.

Örnek uygulamaları çoğaltabiliriz. Görülüyor ki bu açıklamalara göre tek bir fiille bina yada eklentisinden işlenen hırsızlık suçunun işleniş şekline göre TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçun oluştuğu durumlarda ayrıca daha özel ve nitelikli hal olan TCK'nın

142/2. fıkrasındaki diğer a, b, c, d, e ve f bendindeki suçların da oluşması halinde daha ağır ceza gerektiren fıkra uyarınca hüküm kurulmakta ; koşulları var ise ayrıca TCK'nın 116 ve 151. maddelerinde düzenlenen suçlardan da cezalandırılması cihetine gidilmekte iken aynı fıkranın "g" bendi yerine 142/1-b bendi gereğince uygulama yapılması diğer bentlerdeki uygulama çelişkisini ortaya koymaktadır.

142/2. fıkrasındaki diğer a, b, c, d, e ve f bendindeki suçların da oluşması halinde daha ağır ceza gerektiren fıkra uyarınca hüküm kurulmakta ; koşulları var ise ayrıca TCK'nın 116 ve 151. maddelerinde düzenlenen suçlardan da cezalandırılması cihetine gidilmekte iken aynı fıkranın "g" bendi yerine 142/1-b bendi gereğince uygulama yapılması diğer bentlerdeki uygulama çelişkisini ortaya koymaktadır.

Özetle "büyük ve küçük baş hayvanlar hakkında hırsızlık" suçu olarak tanımlanan TCK'nın 142/2-g maddesine göre binanın eklentisi olarak kabul edilen ahırdan yada bahçeden büyükbaş hayvan çalınması eyleminin yukarıda verilen örneklerdeki fiillerden suçun işleniş biçimi itibariyle hiçbir farkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerden dolayı yerel mahkemenin uygulamasının usul ve yasaya uygun olduğundan bu yönden hükmün onanmasına karar verilmesi gerekir görüşünde olduğumdan çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2008/2070, Karar No: 2008/6775, Tarih: 03.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/2070 E.  ,  2008/6775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fatsa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra takibinin dayanağı olan ilamda artırılan kamulaştırma bedel farkının tapuda ferağ tarihi olan 07.09.2000 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. İlamda, oran belirtilmeyip, ödemenin (yasal faizi) ile birlikte yapılacağının hüküm altına alınması halinde, faiz oranlarının (uyuşmazlığa uygulanması gerekli yasada öngörülen şekilde) belirlenmesi gerekir. Öte yandan, faiz alacağına mahkeme ilamında hükmedildiğinden Borçlar Kanunu’nun 113/2. maddesi uyarınca (halin icabından anlaşılan durum gereği), bu alacaktan açıkça feragat edilmediği sürece hukuki varlığını koruyacağından alacaklı, fazlaya ilişkin hakkını saklı tutmasa bile zamanaşımı süresinin dolmasına kadar ilamda yazılı faizi yukarıda açıklanan niteliğinin belirlenmesinden sonra bu orana göre talep edebilir. İlama dayalı bu istek, icra müdürünün (ilama aykırı) işlemini kapsadığından süreye tabi değildir.

Anayasanın 4709 sayılı yasa ile değişik 46/son maddesi hükmüne göre kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla, henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz. Bu oran kararın kesinleşme tarihinden sonrası için hesaplamada dikkate alınacaktır. (HGK.nun 06.07.2005 tarih ve 2005/12-471 sayılı kararı)

Bu durumda, mahkemece dayanak ilamın 31.01.2002 kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı kanunun 1. maddesi, kesinleşme tarihinden sonra ise Anayasanın 46. maddesinde yazılı faiz oranı tatbik edilerek sonuca gidilmelidir.

Ancak, yapılan hesaplamada borçlunun sıfatı nazara alınarak Bütçe Kanunlarında yer alan faiz oranlarının uygulanması gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır. 4833 sayılı 2003 yılı Bütçe Kanunu’nun faizle ilgili 51/t maddesi Anayasa Mahkemesi’nin 22.01.2004 tarihli kararı ile iptal edilmiştir. 2005 yılı Bütçe Kanunu’nda yer alan faize ilişkin 37/e maddesi de 5335 sayılı yasayla yürürlükten kaldırılmıştır. Bu esaslar dairesinde 2004 yılı için faiz oranı 2004 yılı Bütçe Kanunu’nun 49/o maddesine göre hesaplanacak; 2005 yılı için ise Bütçe Kanunundaki faiz oranı 01.05.2005 tarihine kadar hesaplamada dikkate alınacaktır. Bütün bu açıklamalar yukarıda değinildiği gibi dayanak ilamın kesinleşme tarihinden öncesine ait faizin hesaplanması içindir. Kesinleşme tarihinden sonraki dönem faizin Anayasanın 46. maddesinin son fıkrasına göre ödeneceği yukarıda açıklanmıştır.

O halde, mahkemece şikayetin yukarıdaki kurallara göre değerlendirilip sonuçlandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7124, Karar No: 2011/6681, Tarih: 14.11.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/7124 E.  ,  2011/6681 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/31186

İzinsiz silah taşımak suçundan sanık ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak uyarlama talebinin reddine dair (KAYSERİ) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.10.2008 gün ve 170/215 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 6136 sayılı Kanunun 13/1, 765 sayılı TCK.nun 59. Maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan yargılama sonunda uyarlama isteminin reddine dair verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kesinleşen ve lehe yasa değerlendirmesine konu yapılan hüküm Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.1976 gün ve 170/215 sayılı kararı olduğu halde, hüküm fıkrasında lehe olduğu kabul edilerek aynen infazı yönünde karar verilen bu hükmün karar tarihinin 26.09.2007 olarak gösterilmesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki "26.09.2007" ibaresinin "21.12.1976" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 14.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/259, Karar No: 2014/1249, Tarih: 04.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/259 E.  ,  2014/1249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, kasten yaralamaya yardım, konut dokunulmazlığının ihl...

HÜKÜM : 1-Katılan sanık ... hakkında;

a-...'ı kasten yaralama suçundan; 5237 sayıl TCK.nun 86/1-3-e, 87/2-b-son, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

b-..., ..., ... ve ...'ı kasten yaralama suçundan; 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2, 5271 sayılı CMK.nun 223/8. madddeleri uyarınca; kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine,

2-Katılan sanık ... hakkında;

a-...'ı kasten yaralama suçundan; 5237 sayıl TCK.nun 86/1-3-e, 87/2-b-son, 39, 29, 62, 51. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

b-... ve ...'ü kasten yaralamaya yardım etmek suçundan; 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2, 5271 sayılı CMK.nun 223/8. madddeleri uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine.

c-... ve ...'ü kasten yaralama suçundan; 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2, 5271 sayılı CMK.nun 223/8. madddeleri uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine,

3-Katılan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında;

...'a karşı konut dokunulmazlığını bozmak suçundan; 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2, 5271 sayılı CMK.nun 223/8. madddeleri uyarınca; kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ilişkin.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanık ...'in "mağdur ...'yi kasten yaralama"; sanık ...'nin "sanık ...'in işlediği mağdur ...'yi kasten yaralama suçuna yardım" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ...'in "mağdurlar ... ve ...'yı kasten yaralama"; sanık ...'nin "sanık ...'in işlemiş olduğu mağdurlar ..., ..., ... ve ...'i kasten yaralama suçlarına yardım"; sanıklar ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın "konut dokunulmazlığını ihlal etme" suçlarından zamanaşımı nedeni ile verilen düşme kararları yönünden yapılmıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdurlar ... ve ...'e yönelik eylemlerinin sübutu kabul, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...'in "mağdurlar ..., ... ve ...'yı kasten yaralama"; sanık ...'nin "sanık ...'in işlemiş olduğu mağdurlar ..., ... ve ...'i kasten yaralama suçlarına yardım"; sanıklar ..., ..., ..., ... ...,...,...,..., ..., ... ve ...'ın "konut dokunulmazlığını ihlal etme" suçlarından zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, bozmaya uyularak verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan-sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,