muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16939, Karar No: 2017/4876, Tarih: 31.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/16939 E.  ,  2017/4876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, .... köyü, 136 ada 3 nolu 44274,71 m² yüzölçümlü taşınmaz, 14.08.2008 tarih 1 sıra numaralı tapu kaydına dayalı olarak ve belgesizden Hazine adına askerî alan niteliği ile tesbit edilmiştir. Davacı gerçek kişiler, çekişmeli taşınmazın, askerî alan olarak kullanılmaya başladığı 1984 yılından itibaren kullanamadıklarını iddia ederek adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir. Mahkemece, taşınmazın (A) harfli bölümünün, tesbite esas alınan Hazine tapusuna uyduğu, davacıların, taşınmazın (D) harfli bölümünün yıllar önce askerîyeye abileri tarafından hibe edildiğini bildirmiş olmaları, (E) harfi ile gösterilen yerin zilyetliğe elverişsiz durumda bulunan taşlık ve kayalık olduğu, taşınmazın sadece (B) ve (C) harfleri ile gösterilen bölümlerinin zilyetliğe elverişli olduğu, bu bölümler yönünden davacılar yararına zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne ve kadastro tesbitinin iptali ile bilirkişi raporuna ekli krokide (B) harfi ile gösterilen 1023,84 m² yüzölçümlü bölümün davacı Abdülkerim Berk adına, (C) harfi ile gösterilen 3933,25 m² yüzölçümlü bölümün davacı ... adına tesciline, davacıların fazlaya yönelik taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından taşınmazın (B) ve (C) harfleri ile gösterilen bölümlerine yönelik olarak, davalı ... vekili tarafından ve İçişleri Bakanlığı temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20/11/2012 gün ve 2012/5257 E. - 13033 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararlarında özetle; “...Mahkemece, temyize konu taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı araştırılarak, yapılmış ise orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı ( Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir fen elemanı ve bir ziraat mühendisi marifetiyle yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 3.3.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazların dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli

-2- 2015/16939 - 2017/4876

(renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, ayrıca kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazların ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalıdır.

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu, taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlik tanıkları dinlenerek, taşınmazların zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadıklarının, taşınmazların zorunlu olarak terk edilmesinden önceki döneme yönelik zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının oluşup oluşmadığının araştırılarak bu yolda rapor alınmalı; toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

Kabule göre de, kamu düzeni nedeniyle, kadastro hâkimi düzenli sicil oluşturmakla görevli olduğundan, çekişmeli taşınmazın (B) ve (C) harfleri ile gösterilen bölümü dışında kalan bölümü hakkında sicil oluşturulmamış olması da doğru değildir.” denilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulmasının ardından yapılan yargılama sonunda, davacılar tarafından dava konusu edilen taşınmazların orman sayılmayan yerlerden oldukları ve zilyetlikle iktisap koşullarının yararlarına gerçekleştiğinden bahisle davanın kabulüne, dava konusu 136 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 27/06/2014 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfiyle işaretli 3.957,72 m²'lik kısmının davacı ... adına, (B) harfiyle işaretli 1.104,17 m²'lik kısmının davacı ... adına tapuya tesciline, taşınmazdan geriye kalan (C) ve (D) harfiyle işaretli 39.212,82 m²'lik kısmın ise tespit gibi tesciline, davalılardan .... köyü tüzel kişiliği ve Jandarma Genel Komutanlığının taraf sıfatı bulunmadığından bu davalılar yönünden açılan davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm dahili davalı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Hükmü temyiz eden Orman Yönetiminin dava ve temyiz konusu taşınmazın tesbitine karşı davasının bulunmadığı, derdest davaya 3402 sayılı Kanunun 26/D ve 36. maddeleri hükmü uyarınca yöntemine uygun şekilde katılmadığı ve davanın gerçek taraf olmadığı dosya içeriği ile belirlenmiştir. Ne var ki; mahkemece resen Orman Yönetimi davaya dahil edilmiştir. Yerel mahkemenin bu şekilde Orman Yönetimini davaya dahil etmesi Orman Yönetimine davada taraf sıfatı kazandırmaz. Bu haliyle, mahkemece Orman Yönetimi aleyhine yargılama giderlerine ve vekalat ücretine hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir. Ancak, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Bu sebeple, hüküm fıkrasının 5, 7 ve 9 numaralı bentlerinde yer alan “davalılardan alınarak” ibaresinden önce gelmek üzere “Orman Yönetimi hariç” ibaresinin eklenmesine ve hükmün 6100 sayılı HMK'nın 370/2 maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle

Bu sebeple, hüküm fıkrasının 5, 7 ve 9 numaralı bentlerinde yer alan “davalılardan alınarak” ibaresinden önce gelmek üzere “Orman Yönetimi hariç” ibaresinin eklenmesine ve hükmün 6100 sayılı HMK'nın 370/2 maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle

ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 31/05/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4111, Karar No: 2013/20207, Tarih: 11.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4111 E.  ,  2013/20207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.09.2011 tarih ve 2009/185-2011/310 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalı şirketin 2008/26227 sayılı başvuru ile “MALETTİ” ibaresini marka olarak tescil başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin "ETİ" markalarını dayanak göstererek başvuruya yaptığı itirazın TPE YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, oysa “MALETTİ" ibaresinin tescili halinde müvekkiline ait "ETİ" markaları ile karışıklığa yol açacağını, ayrıca müvekkiline ait "ETİ" markasının tanınmışlığı ile itibarından haksız olarak yararlanacağını ve markanın itibarının yıpranacağını, müvekkiline ait markanın ayırt edici karakterinin zedeleneyeceğini ileri sürerek, TPE YİDK’nun 28.05.2009 tarih ve 2009-M-2564 sayılı kararın iptaline, davalı başvurusunun tescil edilmiş olması halinde hükümsüzlüğünün tespiti ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili; davalı şirket başvurusu ile itiraza dayanak yapılan “ETİ” ibareli markalarla karışmayacağı gibi, her iki şirkete ait markaların kullanılacağı mal/hizmet sınıflarının da farklı olduğunu ve her iki markayı tüketicilerin karıştırma ihtimali bulunmadığını, TPE’ce yapılan işlemlerin doğru olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Davalı TPE vekili; davalı şirket başvurusu ile itiraza dayanak yapılan “ETİ” ibareli markalarla karışmayacağı gibi, her iki şirkete ait markaların kullanılacağı mal/hizmet sınıflarının da farklı olduğunu ve her iki markayı tüketicilerin karıştırma ihtimali bulunmadığını, TPE’ce yapılan işlemlerin doğru olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının itiraza dayanak yaptığı markalardan 2007/54411 sayılı marka dışındaki markaların hiçbirinde 11. ve 20. emtia sınıfının bulunmadığı 2007/54411 sayılı "ETİ+şekil" markasının ise, 20. sınıfta tescilli olduğu ve bu sınıftaki emtianın davalının marka başvurusunda bulunan "kuaför salonları, berber dükkanları ve bu sınıfta yer alan güzellik salonları için mobilyalar, özellikle sandalyeler, kuaförlük için uygun koltuklar, berber koltukları, divanlar, tabureler, aynalar, raflar, kuaför tezgahı aynaları, ayaklıklar, teşhir stantları, teknik masalar, kabul masaları, masalar, kuaför alet ve hizmet ürünleri için tekerlekli servis masaları" emtiası ile benzerliği bulunduğu, ancak davacıya ait “ETİ+ŞEKİL” ibareli markalar ile davalı şirketin tescil başvurusunda bulunduğu “MALETTİ” ibareleri karşılaştırıldığında davacıya ait “ETİ” ibaresinin sol üst kısmında “Hitit Güneşi” simgesinin şekil olarak yer aldığı, davalı şirketin tescil başvurusunda bulunduğu “MALETTİ” ibaresinin ise yalın olarak tek bir sözcükten oluştuğu başka bir işaret ya da figür içermediği, ayrıca davacının markaları ile görsel, işitsel, anlamsal olarak markanın muhatabı kuaför malzemeleri ile bu malın alıcısı orta düzeydeki kuaför ve güzellik salonu işleticilerinde bu markanın davacının sahip olduğu "ETİ" ibareli markalar arasında bir benzerlik, idari/işletmesel bağlantı kurma ihtimali olmayacağı,davacıya ait "ETİ" esas unsurlu markaların gıda sektöründe tanınmış olduğu dikkate alındığında davalı başvurusunun kullanılacağı emtia sınıfları bakımından 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesinde öngörülen benzerlik karıştırılma ihtimali (iltibas tehlikesi) bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/48085, Karar No: 2010/5214, Tarih: 01.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/48085 E.  ,  2010/5214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla,

dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra

Dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyenin temizlik hizmetlerinde çalıştığını, davalı işyerine... Belediyesi Başkanlığı tarafından işe alındığını, müvekkilinin asıl işvereninin... Belediyesi olduğunu, müteahhitler değişmesine rağmen yaptığı iş ve koşulların değişmediğini, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının müvekkili ile alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğuna yönelik iddiasının gerçeği yansıtmadığını, yapılan ihalelerin 5393 sayılı Belediye Kanununun 67.maddesine uygun olduğunu, belediyenin 5747 sayılı yasa gereği yeniden yapılanma sürecine girdiğini, 5747 sayılı yasa ile oluşturulan ... Belediyesinin 29.03.2009 tarihinde fiilen kurulduğunu, menkul, gayrimenkul mallar, alacaklar ve borçlar ile çalışanların paylaştırıldığını, bu sebeple müvekkili belediyenin gelirlerinde azalma olduğunu, bölünmeden dolayı kendi personelinin yapacağı iş alanının kalmaması sebebi ile istihdam sorunu ortaya çıktığını, bu sebeple taşeron firmalara yaptırılan birçok işin kendi personeli tarafından yürütülebilir hale geldiğini, davacının alt işverenin işçisi olduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı belediyenin ihale ile bazı işleri firmalara vermesi ve bu firmalarda çalışan işçilerden işten çıkarılanların bir kısmının açtığı davalarda davalı ... ile ihaleyi alan firmalar arasında muvazaalı bir ilişki olduğunun saptandığı, ihale sözleşmesi eklerine göre yönetim hakkının davalı belediyede olduğu, işçinin işe alınması, işten çıkartılması ve haklarının davalı belediyece belirlendiği, ihale süresinin sona ermesinden sonra yeni yapılan ihalede de tüm işçiler işten çıkartılmışken ve yeni dönemde 438 işçi çalıştırılacakken, İş Kanununun 29.maddesinde belirtilen kurallara uyulmaksızın çıkartılan işçilerden 327 sinin yeniden işe alındığı, işe alınırken de en kıdemlilerin seçilmediği, keyfi davranıldığı, ayrıca

111 tane de yeni işçi alındığı, işçilerin başka bir işyerinde değerlendirme olanağı araştırılmadan ve son giren ilk çıkar ilkesi dikkate alınmadan çıkarıldıkları, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

111 tane de yeni işçi alındığı, işçilerin başka bir işyerinde değerlendirme olanağı araştırılmadan ve son giren ilk çıkar ilkesi dikkate alınmadan çıkarıldıkları, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı ... Belediyesi tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında temel uyuşmazlık davalı belediyenin tarafı olduğu asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun olup olmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise, asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir. Alt işverene yardımcı iş, ya da asıl işin bir bölümü, ancak teknolojik nedenlerle uzmanlık gereken işin varlığı halinde verilebilecektir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir.

Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir. Bundan başka 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 7. fıkrasında sözü edilen hususların adi kanuni karine olduğu ve aksinin kanıtlanmasının mümkün olduğu kabul edilmelidir.

5538 sayılı yasa ile 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olduğu ortaklıklara dair ayrık durumlar tanınmıştır. Bununla birlikte maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren alt işveren ilişkisinin öğeleri ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Öyle ki, alt işveren verilmesi mümkün olmayan bir işin bırakılması ya da muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6.fıkrasında açık biçimde öngörülmüştür. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunmaz. Gerçekten muvazaalı ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi ise, kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, 4857 sayılı İş Kanununun 5. maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine koşulların oluşmasına rağmen işçinin toplu iş sözleşmesinden yararlanamaması, anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur. Dairemizin 2008 yılında vermiş olduğu içtihatlar bu doğrultudadır (Yargıtay 9.HD. 24.10.2008 gün 2008/ 33977 E, 2008/ 28424 K.).

Somut olayda, davalı ... Başkanlığının, temizlik işlerini ihale ile değişik firmalara verdiği, davalı dışı bir firma ile bu kapsamda sözleşme yaptığı, sözleşmenin eki teknik şartnamede araç ve gereçlerin yükleniciye ait olduğunun belirtildiği, davacının temizlik işini üstlenen firmanın işçisi olarak çalışmakta iken, firma tarafından iş sözleşmesinin “…Bilindiği üzere 5747 sayılı yasa ile... İlçesine ait bir kısım mahalleler ayrılmak suretiyle ... adı altında yeni bir ilçe kurulmuş 29.3.2009 Genel Mahalli seçimleri de faaliyetlerine başlamıştır. İhale işini yürüttüğümüz... Belediyesinin yetki sınırları içerisinde tarafımızdan temizliği yapılan ve çöpleri toplanan alanların büyük bir kısmı ... ilçesine geçmiştir. Ancak yukarıda açıklamış olduğumuz üzere... Belediyesinin bölünmesi nedeniyle temizlik hizmeti ve çöp toplama hizmeti vereceği alanların küçülmesi nedeniyle... Belediyesince yapılan yeniden yapılan ve organizasyon çerçevesinde... Belediyesi yetki sınırları içerisindeki faaliyetlerimizin 31.7.2009 tarihinde feshedileceği 11.5.2009 tarih ve 016/327 sayılı yazı ile bildirilmiştir. Yine aynı yazıda... Belediyesinin yetki sınırları Genel Mahalli İdareler seçimi sonrası bölündüğü ancak 5747 sayılı yasa gereği ... Belediyesi temizlik hizmeti alt yapısını oluşturuncaya kadar bedeli ... Belediyesince ödenmek üzere temizlik hizmetlerinin... Belediyesince yerine getirileceği yönünde ... Belediyesi ile... Belediyesi arasında protokol imzalandığı, imzalanan protokol gereği 31.7.2009 tarihine kadar ... Belediyesi sınırları içerisinde kalan cadde ve sokakların temizliği ile ilgili çöplerin toplanması işi... Belediyesi ile firmamız arasında halen geçerli olan ihale gereğince firmamız tarafından yapılacaktır. Firmamızın... Belediyesinden almış olduğu ihale 31.7.2009 tarihinde sona erecektir” gerekçesi ile 31.7.2009 tarihi itibariyle feshedileceği bildirilmiştir.