muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3641, Karar No: 2021/7276, Tarih: 20.12.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/3641 E.  ,  2021/7276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Burdur 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 17.10.2017 tarih ve 2016/311 E. - 2017/253 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan kabulüne dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 20.06.2018 tarih ve 2018/99 E. - 2018/1053 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı mirasçıları vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı hakkında davalı tarafından ilamsız icra takibi yapıldığını, davalının davacının oğlu olduğunu, davacının davalıya bir borcunun olmadığını, davalının icra takibine konu ettiği 18/07/1999 tanzim tarihli ve 25/06/2002 vade tarihli bonoyu hayvancılık yaptığı sırada hayvanları için aldığı yeme karşılık olarak satan kişiye boş olarak verdiğini, günü geldiğinde oğlu ...'e bono bedellerini vererek yemciye borcu ödemesini söylediğini, davalının borcu ödedikten sonra söz konusu bonoyu doldurarak takibe koyduğunu ileri sürerek söz konusu bono nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Yargılama sırasında ...’in vefat etmesi üzerine davalı dışındaki mirasçıları davaya devam etmişlerdir.

Davalı vekili, bononun sebepten mücerret bir borç ikrarı olduğunu,davacının takipten haberdar olduğunu, bono bedelinin nakden vermiş olduğu borç karşılığı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia,savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava ve takip konusu bononun teminat kaydı bulunmadığından ispat külfetinin senet içeriğini talil eden davalıya geçtiğini, HMK'nun 203 maddesinde senetle ispat kuralının istisnaları düzenlenmiş olup, alt soy ve üst soy eşler, kayın baba, kaynana ile gelin ve damat arasında yapılan hukuki işlemlerde senet istenmesi aradaki güven duygusunu zedeleyebileceği, bu yüzden yakın hısımlar arasındaki hukuki işlemlerin ispatında kanun koruyucu senet mecburiyetinin istisnasını kabul ettiği, bu nedenle tarafların tanık deliline dayanmasının hukuka uygun olduğu, dinlenen tanık beyanları karşısında davacının davalıya davaya konu senetten kaynaklı borcunun bulunmadığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davaya konu edilen bononun zamanaşımına uğradığı hususu çekişmesiz olup bono altındaki imzaların inkar edilmediği, bu hali ile bononun delil başlangıcı niteliğini haiz olduğu, zamanaşımına uğramış bono incelendiğinde; bonoda herhangi bir bedel kaydı yer almadığı, davalı- alacaklı tarafın temel ilişki olan ödünç sözleşmesine dayandığına göre bu temel ilişkinin varlığını ispat yükü altında olduğu, davalı tarafın söz konusu ispat yükünü mahkemece dinlenen tanık beyanları ile yerine getirdiği, davacı tarafın bonodaki imzayı inkar etmeyip bonoyu dava dışı yem aldığı ... 'ya verdiğini iddia etmiş ise de; mahkemece dinlenen ... 'nın beyanlarından davacının bu iddiasını ispatlayamadığı, dava dilekçesinde yemin deliline de açıkça dayanmadığının anlaşıldığı, buna göre mahkemece mevcut deliller kapsamında davanın esastan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin esastan kabulüne ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı mirasçılar vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı mirasçıları vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 23,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı mirasçılardan alınmasına, 20/12/2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13357, Karar No: 2007/4583, Tarih: 21.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/13357 E.  ,  2007/4583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.21.03.2007

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne göre ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir. (Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi, Ankara 2007 , Kısaltma: GENÇCAN-TMK-2, s. 2515-2517)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/6036, Karar No: 2013/7780, Tarih: 07.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/6036 E.  ,  2013/7780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekili mahkeme kararını, temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken 24,30 TL maktu temyiz harcının alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/795, Karar No: 2018/2763, Tarih: 12.04.2018

**23. Hukuk Dairesi         2017/795 E.  ,  2018/2763 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili..... ile davacı kooperatif başkanı Hüseyin Kocaoğlu ve denetim kurulu başkan......gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan davalı vekili ve davacı kooperatif başkanı ile denetim kurulu başkanının sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin 07.12.1995 ila 08.07.2001 tarihleri arasında müdürlüğünü yapan davalının, aynı zamanda dava dışı ...... de temsilcisi olduğunu, davacı ile dava dışı arsa sahipleri arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğunu, bu sözleşme gereği yapılacak inşaatın dava dışı olan ve davalının temsilcisi olduğu ...... tarafından yapılması konusunda eser sözleşmesi yapıldığını, davalının anılan şirkete aylık hak edişe göre ödeme yapması gerekirken, hakediş olmaksızın ödeme yaptığını, arsa sahiplerine teslim edilecek kısmın zamanında imal edilmemesi nedeniyle arsa sahiplerine ödeme yapmak zorunda kaldıklarını, zamanında temsilcisi olduğu şirketi ikaz etmeyen davalının bu zarardan sorumlu olduğunu, davacı kooperatif ile dava dışı anılan şirket arasındaki sözleşme gereğince ödenmesi gereken vergi ve sigorta prim borçlarının ödenmemesi nedeniyle gecikme cezası ödenmesi zorunda kalındığını, davalının imalat yapılmamasına rağmen......ödeme yaptığını ileri sürerek, şimdilik 200.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 11.07.2013 tarih, 3750-4866 E.-K. sayılı ilamıyla, 29.05.1995 tarihli yönetim kurulu kararı uyarınca müştereken kooperatifi temsile yetkili kılınan davalı müdürün zarardan ilke olarak müteselsilen sorumlu olduğunun kabulü ile uyuşmazlığın esasının incelenmesi gerektiği belirtilerek bozulmuş, mahkemece bozma yönünde yapılan inceleme neticesinde, davalının müdürlük görevinin sona erdiği 08.07.2001 tarihine kadar dahi yüklenici şirket hakkında kira tazminatı veya gecikmeden kaynaklı cezai şart istemi ile takip veya dava yoluna başvurmayarak kooperatifin zarara uğramasına ve zararın artmasına sebep olduğu, bu hali ile kooperatifin ortaya çıkan 220.000,00 TL zararından sorumlu olduğu ve kooperatifin kayıtlarına göre ödeme imkanı olan primleri ödeme yükümlülüğünü yerine getirmeyerek kooperatifin zararına sebep olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 200.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

.../...

S.2

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

.../...

S.2

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunmayan davacı kooperatif yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.04.2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

.....

.../...

S.3

Muhalefet Şerhi

Davacı kooperatif, davalı ...'ün müdür olarak görev yaptığı dönemde arsa payı inşaat sözleşmesinden kaynaklı iş ve işlemleri takip etmemesi sebebiyle yüklenici olan kooperatifin arsa sahiplerine kira tazminatı ve gecikme cezası ödemesine sebep olduğu iddiasıyla fazlası saklı 200.000 TL'nin ödetilmesini istemiş, mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda yaptırılan inceleme sonrası davalının kusurlu eylemine bağlı olarak davacının arsa sahiplerine 220.000 TL kira ve gecikme tazminatı ödediği, gecikmeden davalının sorumlu olduğu ve taleple bağlı kalınarak 200.000 TL'nin dava tarihinden yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş, davacı taraf gerekçe temyizinde bulunmamış, davalı ise kararı temyiz etmiştir.

Dava, 6762 sayılı TK 342. maddesi uyarınca 20.05.1995 tarihinde göreve başlatılan kooperatif müdürünün azledildiği 08.07.2001 tarihleri arasında görevde olduğu dönemde kusurlu iş ve işlemleriyle kooperatife zarar verdiği iddiasıyla açılmış, teselsül hükümlerine dayalı zarar ziyanın tahsilidir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve değerlendirme eksiktir.

Dava, 6762 sayılı TK 342. maddesi uyarınca 20.05.1995 tarihinde göreve başlatılan kooperatif müdürünün azledildiği 08.07.2001 tarihleri arasında görevde olduğu dönemde kusurlu iş ve işlemleriyle kooperatife zarar verdiği iddiasıyla açılmış, teselsül hükümlerine dayalı zarar ziyanın tahsilidir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve değerlendirme eksiktir.

Davalı ..., dava dışı ...... Şirketi'nin ortağı ve temsilcisidir. Kooperatif davalıyı 20.05.1995 tarihinde müdür olarak atamıştır. 10.02.1996 tarihli genel kurulda bayındırlık birim fiyatı üzerinden KDV hariç %10 kârla imalat ve inşaat işlerinin ...... Ltd. Şirketine yaptırılması kabul edilmiş, kooperatifi temsilen ......şirketi temsilen davalı ... 01.03.1996 tarihli 01.05.1995'ten itibaren 40 ay içinde inşaatı bitirme taahhütlü sözleşmeyi imzalamışlardır. Eser sözleşmesi olduğu için yazılı olması yeterlidir. Kooperatifin taahhüt işi olduğu için 1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 42/7'deki genel kurul kararı mevcuttur. Kooperatif ile şirket arasındaki geçerli bir eser sözleşmesine dayalı akdi ilişki kurulmuştur. Mahkemenin davalı müdüre ilişkin 6762 sayılı TK 334'e dayalı geçersizlik değerlendirmesi kanuni duruma uymamaktadır. Anılan madde kooperatif temsilcilerinin temsilinde bulundukları şirketlere ilişkin işlem yapma yasağıyla ilgilidir. Maddenin son cümlesi "Aynı hak diğer taraf için mevcut değildir" diyerek, yasağın sadece kooperatif temsilcilerine ilişkin olup akidi şirketin bu yasaktan yararlanamayacağı, sözleşme ile bağlı olduğudur. 6102 sayılı TTK 395 maddesi de aynı ilkeyi korumuştur. Kooperatifler içinde 16.10.1988 tarihli 3476 Sayılı Kanunla 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 59. Maddesine eklenen 6. Fıkra ile aynı işlem yasağı ilkesi kabul edilmiş, sadece TK'daki son cümle yoktur. 1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu anılan fıkranın kabul ediliş amacı kooperatif ortaklarının zarara uğratılmalarının önlenmesidir. Kooperatifler Kanunu'nun 98. Maddesi kanunda hüküm bulunmayan hallerde 6762 sayılı Ticaret Kanunu'nun anonim şirketlere ilişkin hükümlerinin uygulanacağını göstermektedir. Açıkladığım kanuni dayanaklara nazaran mahkemenin anılan sözleşmeyi geçersiz sayan görüşünde isabet yoktur.

Davalı müdür 08.07.2001 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul kararı sonrası görevden elçektirilmiştir. Daha önce yapılan 31.03.2001 tarihli genel kurulda davalı müdür de dahil olmak üzere yapılan görüşmeler sonunda eski yönetim kurulu ibra edilmiştir. Davalı hakkında 18.05.2003 tarihli olağanüstü genel kurulda dava açılması diğer yöneticiler .../...

S.4

Davalı müdür 08.07.2001 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul kararı sonrası görevden elçektirilmiştir. Daha önce yapılan 31.03.2001 tarihli genel kurulda davalı müdür de dahil olmak üzere yapılan görüşmeler sonunda eski yönetim kurulu ibra edilmiştir. Davalı hakkında 18.05.2003 tarihli olağanüstü genel kurulda dava açılması diğer yöneticiler .../...

S.4

hakkında dava açılmaması karar alınarak, eldeki tazminat davası açılmıştır. 6762 sayılı TK'da ibra kararının daha sonraki bir genel kurul kararıyla kaldırılıp, kaldırılmayacağına ilişkin açık bir düzenleme yok ise de Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 13.07.2009 gün 4663-8646 sayılı emsal kararında da belirtildiği gibi ibra kararının daha sonraki bir genel kurul kararı ile kaldırılamayacağıdır. İbra kararı menfi borç ikrarı mahiyetinde olduğundan, bu haliyle yenilik doğurucu işlem olan ibra kararları yeni bir kararla geçmişe etkili sonuç doğuracak şekilde geri alınamazlar ve iptal edilemezler. İçtihaden kabul edilen bu ilke 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK 558/1'de "ibra kararı genel kurul kararıyla kaldırılamaz" şeklinde kanunlaşmıştır.

Mahkemenin hükmüne esas aldığı bilirkişi raporunda bu konuya ilişkin tartışma bulunmadığı gibi mahkemece anılan konu tartışılmadan sonuç karara varılmıştır. İbra kararının daha sonraki genel kurulda kaldırılıp kaldırılmayacağı, davalı ... hakkında kaldırılmasına rağmen, diğer yöneticiler hakkında kaldırılmamış olmasının makul mantıklı açıklaması yoktur. Teselsül hükümlerinin uygulanması bakımından, işlem yasağına rağmen işverilen şirketin temsilcisinin müdür olarak atanması ve devamı açısından, müterafik kusur inceleme ve araştırması da yapılmalıdır.

Davalı ... 08.07.2001 tarihli olağanüstü genel kurul kararı sonrası müdürlük görevinden elçektirilmiş, mahkeme kira ve gecikme tazminatı açısından 09.09.2001 ile 23.03.2004 iskan izni alındığı tarihler arasını esas almış, davacı tarafın 31.12.2004 tarihi itibariyle 220.000 TL ödemesinin bulunduğu, davalının bu gecikmeye sebep olduğu ve sorumlu olduğundan bahisle taleple bağlı 200.000 TL'nin tahsiline karar vermiştir. Kira ve gecikme tazminatına esas alınan dönem müdürün görevden elçektirildiği tarihten sonrasıdır. Eser sözleşmesi imal ve inşaası zaman gerektirse de alacaklının tatmini açısından ani edimli bir sözleşmedir. Davalının işbaşında olduğu dönemde eser sözleşmesinin ne kadarlık kısmının imal ve inşaa edilmiş olduğu, eksik kalan kısmın ne kadar sürede tamamlanacağı bilirkişi heyetinden sorulmalı, belirlenen bu kısımla sınırlı uygun illiyet bağı da gösterilerek davalının sorumluluğuna gidilmelidir. Alacaklı zararına halefiyet olmayacağı gibi TBK 165(144)'deki diğer borçluların durumunu ağırlaştırmama ilkesi ve 168 (147)'deki ifa ettiği miktarda alacaklının haklarına halef olunacağı ilkesi de dikkatten kaçırılmıştır.

Mahkeme inceleme ve değerlendirmesinin eksik incelemeye dayalı olduğu görüşünde olduğumdan, açıkladığım konuların araştırılıp tartışıldıktan sonra hüküm kurulması kanaatinde olduğumdan, aksi yöndeki çoğunluk görüşüne katılamıyorum.