muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23962, Karar No: 2014/28111, Tarih: 01.10.2014

Nitekim bu husus uluslararası metinlerde; “Her sanık, şahsına tevcih edilen isnadın mahiyet ve sebebinden en kısa bir zamanda, anladığı bir dille ve etraflı surette haberdar edilmek; müdafaasını hazırlamak için gerekli zamana ve kolaylıklara malik olma hakkına sahiptir (m. 6/3 İHAS m. 9/2 MvSHS).” şeklinde formüle edilmiştir.

Diğer taraftan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AİHS) 13. maddesi uyarınca da, temel hak ve özgürlükleri ihlal edilen kimselere etkili bir başvuru yapma hakkı tanınması zorunlu olup, anılan hükmün uygulanmasına ilişkin Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) kararlarında ( Vilko E. - Finlandiya kararı 2007; Sürmeli - Almanya kararı 2006) etkili başvuru yolunun hem teoride, hem pratikte erişilebilir, yeterli ve etkili olması gerektiği belirtilmektedir.

Bütün bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; müşteki ...'nın 18.02.2013 tarihinde... Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek, eşi olan şüpheli ile aralarında önceye dayalı davalarının olduğunu, olay günü cep telefonuna mesaj göndererek kendisine hakaret ettiğini beyanla şikayetçi olması üzerine, Cumhuriyet Başsavcılığınca müştekinin ifadesi alınarak, suça konu üç adet mesajın ifade tutanağına aktarıldığı, akabinde şüpheli celp edilip dinlenilmeden ve suça konu mesajların kim tarafından gönderildiği araştırılmadan, yalnızca müştekinin ifadesi ile yetinilerek kamu davası açıldığı görülmektedir.

Hakaret suçu cep telefonu mesajlarına dayandırıldığından, suça konu hattın kime ait olduğu ve mesajların kim tarafından gönderildiği, suçun sübutuna etki eden önemli bir delil olduğundan, bu hususun araştırılmaması, CMK'nın 174/1-b maddesi uyarınca iddianamenin iadesi sebebini oluşturmaktadır. Aynı zamanda isnat edilen suç uzlaşma kapsamında yer alan suçlardandır. Uzlaşma yargının iş yükünün azaltılması için öngörülen alternatif uyuşmazlık çözüm yöntemlerinden biridir. Bu kurumun ihdas amacına hizmet edebilmesi için, uzlaşmanın anlam ve öneminin her somut olayda taraflara anlatılması gerekmektedir. Ancak inceleme konusu dosyada şüpheli hiç dinlenmemiş, müştekiye ise uzlaşmanın hukuki mahiyeti anlatılmadan, yalnızca ifadesinde “uzlaşmıyorum” beyanına yer verilmiştir.

Bu itibarla, somut olayda Cumhuriyet savcısı tarafından ceza yargılamasının temel hedefi olan maddi gerçeğe ulaşma amacına yönelik olarak gerekli kanıtların toplanmadığı hatta buna teşebbüs bile edilmediği çok açık olarak anlaşılmakta, başka bir anlatımla soruşturma evresinin tamamlanmadığı net bir biçimde tespit edilebildiğinden, iddianamenin iadesi kararına yapılan itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçeyle itirazın kabulüne karar verilmesi, CMK’nın getirdiği sisteme ve Yasanın amacına aykırıdır.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-... Asliye Ceza Mahkemesinin 04/04/2013 tarih ve 2013/83 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/964, Karar No: 2014/20329, Tarih: 22.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/964 E.  ,  2014/20329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa 17.05.2012 tarihinde usulüne uygun gerekçeli kararın tebliğ edildiği, ancak sanığın bir haftalık yasal süresinden sonra 08.06.2012 tarihinde hükmü temyiz ettiğinden süresinden sonra yapılan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca talebe uygun olarak REDDİNE,

2)Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli tıp kriterlerine göre yüzde sabit iz yönünden değerlendirmenin olaydan 6 ay sonra yapılması gerektiğinden katılanın tüm tedavi evrakları temin edilip muayene ettirilerek adli tıp kurumundan yüzde sabit iz olup olmadığına ilişkin rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yetersiz rapor ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince talebe aykırı olarak BOZULMASINA, 22.05.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17570, Karar No: 2014/19770, Tarih: 15.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/17570 E.  ,  2014/19770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/01/2014 tarih ve 2013/51-2014/67 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ve babası ...'in dava dışı ... Denizcilik Mühendislik İnşaat ve Taaahhüt ve Tic. Ltd. Şti'ye ait hisseleri 2012 yılı içerisinde devir aldıklarını, hisse devri işlemlerinde devir yapan kişilerin temsilcisi sıfatıyla hareket eden davalıya, hisse devir bedellerinin karşılığı olarak 52.500,00 TL borçlandıklarını, devir bedeli banka aracılığı ile ödeninceye kadar hisse devri bedelinin teminatı olmak üzere 08.04.2012 ve 18.03.2012 tarihli toplam bedeli 52.500,00 TL olan iki adet adi senet düzenlendiğini, akabinde hisse devir bedelinin ödendiğini ancak, davalının bu iki senede dayanarak müvekkili aleyhine 02/10/2012 tarihinde icra takibi başlattığını, süresi içerisinde itiraz edilemediği için takibinin kesinleştiğini ileri sürerek davalıya borçlu olmadığnıın tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava açarak icra takibini geciktirmeye çalıştığını, davacının ileri sürdüğü iddialarını yazılı belge ile ispat etmesi gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; her iki adi senedin teminat amacı ile verildiklerine ilişkin senet içeriğinde herhangi bir ibare bulunmadığı gibi, senetlerin dışında başka yazılı bir belge ile de alacağın dayanağı olan belgelerin teminat amacı ile verildiğine ilişkin delil sunulamadığı, bu haliyle ispat yükü üzerinde olan davacının davalı alacağının temelini oluşturan her iki belgenin teminat amacı ile verildiğini kanıtlayamadığı, davacının imzasını taşıyan senet içeriğinde de davacının davalıdan nakit olarak borç aldığının kayıtlı olduğu, davacının borç olarak aldığı kabul edilen parayı ödediğini ispatlayamadığı, her ne kadar yargılama sırasında takip konusu paranın alacaklısına ödenmesinin yasaklanmasına dair ihtiyati tedbir kararı verilmiş ise de teminat yatırılarak karar infaz edilmediği için icra takibinin durdurularak, davalının alacağına ulaşması da geciktirilmediğinden davalı yararına tazminat verilmesine gerek olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11001, Karar No: 2014/17745, Tarih: 17.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11001 E.  ,  2014/17745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Hasımsız olarak görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.02.2014 tarih ve 2014/46-2014/28 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ...i Ecza Deposu Sağlık Ltd. Şti. lehine müvekkilince keşide edilen 20.02.2014 keşide tarihli 20.654,78 TL bedelli çekin lehdara teslim edilmeden kaybolduğunu ileri sürerek kaybolan çekin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre; davacının dava konusu yapılan çekin keşidecisi olduğu keşidecinin çek iptali davası açamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9939, Karar No: 2011/8879, Tarih: 14.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/9939 E.  ,  2011/8879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/01/2009 tarih ve 2006/440-2009/7 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 12/07/2011 gününde davacı avukatı ..... geldi, davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediğinden temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili müvekkili şirketin Türk Patent Enstitüsü nezdinde 41. hizmet sınıflarında 97/181845 numarası altında tescilli “MISS University of Turkey, Euroasia, Europe, World” markasının sahibi bulunduğunu, MISS University of Turkey and World isimli yarışma düzenlemek için bir çok üniversite ve ajanslarla görüşmelere başladığı sırada davalıların da böyle bir organizasyon yapmak üzere yazılı ve görsel medya imkanları ile açıklamalar yapması üzerine müvekkili şirketin telafisi imkansız zararlara uğradığını ve bu sebeple 2006 yılı organizasyonunu iptal ettiğini, davalıların müvekkili adına tescilli markayı sanki kendilerine ait imiş gibi göstererek izinsiz olarak kullandıklarını bunun da 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine aykırı olduğunu iddia ederek, davalıların eyleminin marka haklarına tecavüz ve aynı zamanda TTK.m.56 vd anlamında haksız rekabet teşkil ettiğinin tespiti ile tecavüzün önlenmesine ve kaldırılmasına, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak koşulu ile 20.000 YTL maddi, 15.000 YTL manevi 15.000 YTL itibar tazminatı olmak üzere toplam 50.000 YTL tazminata, olay tarihinden itibaren bankalar arası kısa vadeli mevduata uygulanan en yüksek faize, tazminattan davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarına, mahkeme kararının tirajı en yüksek 3 gazetede ilanına ve TV 8’de yaptıkları duyuru kadar aynı sayıda, aynı yayın kuşağında ve aynı sürede tekzip duyurusu yayınlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar M.Sait Yardımcı ve Medisa Turizm Reklam Halkla İlişkiler ve Yapımcılık Ltd.Şti vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkillerinin davacının markasını kullanmadıklarını, müvekkilleri tarafından kullanılan “World Miss University Turkey” markasının da davacı markası ile aynı olmadığını, bu markayı World Miss University Organizing Committee’si ile beş yıllık süre için yapılan lisans anlaşması ile kullandıklarını, bu markanın davacı tarafından hiçbir şekilde kullanılmadığını, 1986 yılından beri bu markayı müvekkilinin lisans aldığı yabancı firmanın uluslararası yarışmalarda kullandığını, davacının Dünyada ve Türkiye’de tanınmış markaları hiçbir emek ve bedel harcamadan Türkiye’de kendi adına tescil ettirmek suretiyle maddi çıkar peşinde olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Davalılardan MNG TV Yayıncılık A.Ş davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia,savunma,dosyadaki kanıtlara göre, “MISS University of Turkey, Euroasia, Europe, World” markasının 97/181845 marka numarası altında 41. hizmet sınıfında eğitim hizmetleri, eğlence hizmetleri, eğlence ve eğitim amaçlı yarışma organizasyonları hizmetleri alanında davacı taraf adına 8.4.1997 tarihinde tescil edilmiş olduğu, 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin (Marka tescilinden doğan hakların kapsamı) kenar başlıklı 9 ncu maddesinde marka hakkının kapsamı, (Marka tescilinden doğan hakların kapsamında istisna) kenar başlıklı 12 nci maddesinde ise bu hakkın kapsamının istisnaları gösterilmiş olup, bu istisnalardan birisi de dürüst ve ticari ve sınai konularla ilgili olarak markanın 3 ncü kişilerce kullanılabilmesi olduğu, davalının kullandığı ibarenin “World Miss University Turkey” şeklinde olup, davacının tescilli markasının aynısı olmadığı gibi kullanım 556 sayılı KHK’nın 12. maddesinde belirtildiği şekilde verilen hizmetin cinsini gösteren bir kullanım olduğu,zira davalının tertiplemeyi düşündüğü güzellik yarışmasının sadece üniversite öğrencilerin aday olabileceği bir yarışma olup, yarışma adı İngilizce lisanındaki ifade ediliş tarzı ile belirlendiği, güzellik yarışmalarının İngilizce lisanındaki anlamı ile düzenlenmesi ülkemizde yaygın bir kullanım olup, davalının kullanımının iyi niyetli olmadığı da ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

556 Sayılı KHK'nin 12 maddesine göre, "dürüstçe ve ticari veya sanayi konularıyla ilgili olarak kullanılmaları koşuluyla üçüncü kişilerin ad ve adresini, mal veya hizmetlerle ilgili cins, kalite, miktar, kullanım amacı, değer, coğrafi kaynak, üretim veya sunuluş zamanı veya diğer niteliklere ilişkin açıklamaları kullanmaları, marka sahibi tarafından engellenemez." Anılan madde, aynı KHK'nin 9. maddesinde sayılan "marka tescilinden doğan hakların kapsamında istisna" hükmü olarak düzenlenmiştir. Söz konusu istisna hükmünden yararlanabilmek için üçüncü kişilerin kullanımının dürüstlük kuralları içerisinde ve ticari veya sınai konularıyla ilgili olarak gerçekleştirilmesi gereklidir.

Somut uyuşmazlıkta ise, davalı tarafça "World Miss University Turkey" ibaresi güzellik yarışması organizasyonu hizmeti için kullanılmıştır. Dava konusu ibarenin davacı adına 41. sınıf için tescilli "Miss University of Turkey, Eurosia, Europe, World" markasıyla karıştırılmaya yol açacak derecede benzer olduğu, davalı eyleminin 556 sayılı KHK'nin 9/1-(b) bendi ve 61. maddesi uyarınca davacının marka hakkına tecavüz oluşturduğu mahkemenin de kabulündedir.

Ancak, mahkemece davalı kullanımının aynı KHK'nin 12. maddesinde düzenlenen istisna kapsamında olduğu gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Ne varki, davalı taraf uyuşmazlık konusu ibareyi düzenlediği güzellik yarışması organizasyonu hizmetinin cinsinin belirtilmesi veya diğer niteliklerinin açıklanması amacıyla değil, kendisi tarafından sunulan hizmetin diğer teşebbüslerce sunulan aynı yada benzer nitelikteki hizmetlerden ayırt edilmesini sağlamak amacıyla gerçekleştirdiği, bir başka deyişle söz konusu ibareyi 556 sayılı KHK'nin 12. maddesi kapsamında kalan bir açıklama olarak kullanmaktan ziyade tescilsiz marka olarak doğrudan hizmeti tanıtıcı işaret olarak kullandığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davalı eyleminin davacı markasına tecavüzü ve haksız rekabet oluşturduğunun kabulü gerekirken, mahkemenin hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14/07/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25353, Karar No: 2014/25182, Tarih: 10.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/25353 E.  ,  2014/25182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/17411

Mahkemesi : Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 12/09/2012

Numarası : 2009/13 - 2012/553

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık Mehmet E. İ.. müdafii ve sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık M. . İ.. müdafii ve diğer sanıkların sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-) Sanık M. İ..'nin, sanıklardan A.. U..'un okul müdürü, Ö.. T.., H.. D.. ve H.. A..'un müdür yardımcısı olarak görev yaptıkları okulun bahçesinde bulunan çardakların yapım işini kapalı zarf usulü ile alıp okul aile birliği ile sözleşme yaptığı, sanık Me. İ..'nin yapım ve tamir işi için merdivenli seyyar iskeleyi okul bahçesine getirdiği, bir haftadır çalışmakta olduğu, olay tarihinde 4 yaşındaki ölen H.. S..'in iskelede oynarken iskelenin üzerine devrilmesi neticesinde vefat ettiği olayda, iskelenin tekerleklerinde fren tertibatı bulunmaması ve iskelenin sabitlenmemesi nedeniyle asli kusurlu olduğu ve okul müdür ve yardımcısı olan diğer sanıklar H.. D.., A.. U.., Ö.. T.. ve H.. A..'a yüklenecek kusur bulunmadığı gözetilip, beraatlerine karar verilmesi yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,

b-) Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği, meydana gelen olayda sanık M. İ.. asli kusurlu ise de hak ve nasafete uygun bir ceza tayini yerine, asgari hadden fazla uzaklaşılarak yazılı şekilde ceza tayin edilmesi,

c-) TCK'nın 50/4. maddesi gereğince taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği belirtilmiş olması karşısında, dosyada mevcut adli sicil kaydına göre sabıkası bulunmayan ve dosyaya herhangi bir olumsuz davranışı yansımayan sanık M. İ.. hakkında tayin edilen hapis cezasının "yasal koşullar oluşmadığından" şeklindeki yetersiz gerekçe ile adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık M. İ.. müdafii ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince sanık M. İ.. yönünden isteme aykırı olarak diğer sanıklar yönünden ise isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1548, Karar No: 2018/3898, Tarih: 04.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/1548 E.  ,  2018/3898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun kararın verildiği 08/01/2015 tarihli celsede 18 yaşını doldurduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 182, 184 ve 186. maddeleri uyarınca verilmiş ayrı bir “kapalılık kararı” da bulunmadığı, buna göre duruşmanın anılan Kanun’un 182. maddesi uyarınca “herkese açık” bir şekilde yapılması ve hükmün de “açık yapılan duruşma sırasında” tefhim edilmesi gerektiği gözetilmeden, 08/01/2015 tarihli duruşmanın kapalı yapılması, hükmün de kapalı duruşmada gizlice tefhim edilmesi suretiyle “açıklık kuralının” ihlâl edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 04/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.