muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/235, Karar No: 2022/3754, Tarih: 03.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/235 E.  ,  2022/3754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 19. maddesinde "tebligatın yapıldığı tarihte kişinin cezaevinde hükümlü veya tutuklu olarak bulunması halinde tebligatın cezaevi müdür veya memuru aracılığıyla yapılması gerektiği" düzenlemesine yer verildiği; somut olayda, bozma ilamına uyularak sanığın, duruşmaya çağrıldığı meşruhatlı davetiyenin, UYAP kayıtlarına göre işlediği başka bir suç nedeniyle Çorum Açık Ceza İnfaz Kurumu yerine sanıkla aynı konutta ikamet eden ve annesi olduğunu belirten şahsa yapıldığı ancak sanığın cezaevinde bulunması nedeniyle kendiliğinden duruşmaya gelme olanağı bulunmadığından ve mahkemece duruşmalarda bulunmaktan bağışık tutulması hususunda da bir karar verilmediğinden, hüküm oturumunda hazır edilmesi gerektiği gözetilmeksizin yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/24852, Karar No: 2007/2980, Tarih: 22.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2006/24852 E.  ,  2007/2980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının reddine

2) Borçlu vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Takip dayanağı ilamda hükmedilen tazminat alacağının yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

4833 Sayılı 2003 yılı Mali Bütçe Kanunu’nun 51/t maddesi ile 5027 Sayılı 2004 yılı Bütçe Kanunu’nun 49/o ve 5277 Sayılı 2005 yılı Bütçe Kanunu’nun 37/e maddelerindeki faiz oranları genel bütçeye dahil dairelerle, katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır. (HGK’ nun 01.12.2004 tarih ve 2004/12-667 E, sayılı kararı)

Somut olayda borçlu idare ilamda öngörülen tazminat alacağı için takip edildiğine göre yukarıda yer alan açıklamalar dikkate alındığında faiz hesaplamasının anılan maddelerle yer alan oranlara göre yapılması zorunludur.Ancak, 2003 yılı Bütçe Kanununun 51/t maddesi ile 2004 yılı Bütçe Kanunu’nun 49/o Anayasa Mahkemesince iptal edilmiştir. 5277 Sayılı 2005 yılı Bütçe Kanunun 37/e. maddesi de  5335 Sayılı  yasayla iptal edilmiş ve iptal hükmü  1.5.2005 tarihinde  yürürlüğe girmiştir.

O halde Mahkemece  01.01.2005-28.02.2005 döneminde 2005 yılı Bütçe Kanunlarındaki oran üzerinden hesaplama yapılması gerekirken, anılan dönem için 3095 sayılı Yasanın 1.maddesi uyarınca faiz hesaplanarak sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASIN), 22.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8166, Karar No: 2013/11567, Tarih: 20.06.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/8166 E.  ,  2013/11567 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Tic. Ltd. Şti. Vek. Av. ... ile davalı ... Ayakkabıcılık Deri Mamülleri San. Tic. Paz.Ltd. Şti. vek. Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Samsun Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 22.03.2013 gün ve 2011/190 E.-2013/143 K.sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen Beyoğlu 3. İcra Müdürlüğü'nün 2010/16811 sayılı dosyasının eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17343, Karar No: 2016/5362, Tarih: 21.03.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/17343 E.  ,  2016/5362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı, güvenlik tedbiri

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, TCK'nın 32. maddesi gereğince, "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı" hususunun sağlık kurulu raporu ile saptanması ve sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, tek adli tıp uzmanı hekimin verdiği rapora dayanılarak hüküm kurulması,

2- Hakkında akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanan sanığın, CMK’nın 325/1. maddesi uyarınca yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3802, Karar No: 2010/7544, Tarih: 13.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/3802 E.  ,  2010/7544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... vd. aralarındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili davasına dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 02.04.2009 günlü ve 2008/251-2009/90 sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 01.02.2010 günlü ve 2009/7664-2010/1232 sayılı ilama karşı bir kısım davalılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme istemine ilişkin dilekçesi ile tüm dosya içindekilerin yeniden incelenmesi sonucunda dava konusu taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olduğu ve bilirkişi kurullarınca hesaplamanın bu niteliğine uygun net gelir esasına göre yapıldığı bu kez yapılan incelemeden anlaşıldığından bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 01.02.2010 günlü ve 2009/7664-2010/1232 sayılı onama kararının 2 ve 3. paragraflarının karar bölümünden çıkartılmasına karar verilip bir kısım davalılar vekilinin temyizi doğrultusunda yapılan inceleme sonucunda çıkartılan bölüm yerine,

"Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemeleri sonucunda düzenlenen raporlar yasa hükümlerine uygundur.

Taşınmazın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle değerinin tesbitinde; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiatları esas alınarak yıpranma payı da düşüldükten sonra değer biçilmesinde ve buna göre adil ve hakkaniyete uygun bir kamulaştırma bedeli tespitinde isabetsizlik görülmemiştir." sözcüklerinin yazılması suretiyle onama kararının düzeltilmesine, 13.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3458, Karar No: 2021/7161, Tarih: 24.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/3458 E.  ,  2021/7161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava TMK’nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 ve 17. maddelerine dayalı olarak acılan tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Davacı ..., ... Mahallesinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz bölümünü 47 yılı aşkın süredir kullanıldığını, taşınmaz üzerine fıstık fidanı ve bağ omcası fidanı dikerek imar- ihya ettiğini ileri sürerek olağanüstü kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil harici bırakılan kısmın adına tescilini istemiştir.

Davalı Hazine, hak düşürücü sürenin geçtiğini, dava konusu edilen bölümün devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Belediyesi ve Şanlıurfa Büyükşehir Belediyesi, davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince davacı yönünden imar ihya ve zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle temyize konu bölümün kabulüne 06.05.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 9.959.85 metrekarelik kısmın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; davalı Hazine vekilinin ve davalı ... vekilinin istinaf başvuruları üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince istinaf taleplerinin HMK’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Dosya incelendi, gereği görüşüldü.

Mahkemece, çekişmeli taşınmaz bölümünün fen bilirkişi tarafından hazırlanan 06.05.2015 tarihli raporda temyize konu (B) harfiyle gösterilen bölümünde davacı taraf lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden dava konusu edilen taşınmazın, Halfeti İlçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan ve 1974 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında 766 sayılı Kanunun 2.maddesi gereğince tarıma elverişsiz toprak olarak tespit harici bırakılan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen yerlerden olduğu, aynı zamanda imar planı kapsamında yer almadığı, davacı lehine kadastro sırasında belgesizden taşınmaz kaydı yapılmadığı, dava konusu taşınmazın kuru arazi vasfında olduğu ve yine TMK’nın 713/4 ve 5. maddeleri uyarınca gerekli ilanların yapıldığı anlaşılmıştır.

Keşifte dinlenilen mahalli bilirkişilerden biri, keşif tarihinden 15 yıl kadar önce taşınmazdan elde edilen üzümleri kasalara dizmek için geldiğini, davacı tanığı ise dava konusu edilen yeri yaklaşık 15-20 yıldır davacı adına para karşılığında sürdüğünü beyan etmişlerdir. Dosyaya getirtilen evraklardan dava konusu yerin güneyinde bulunan 313 nolu parseli davacının 1996 yılında satın aldığı anlaşıldığı halde bu konuda yerel bilirkişi ve tanıklardan bilgi alınmamış beraber kullanılıp kullanılmadığı dava konusu edilen yerdeki zilyetliğin bu satın alınan taşınmaz ile birlikte başlayıp başlamadığı sorulmamıştır.

Yine tek kişilik ziraatçı bilirkişisi tarafından hazırlanan raporda, taşınmazın 7 ile 35 yaşları arasında kapama 3. sınıf kuru antep fıstığı bahçesi vasfında olduğu, ağaçların arasında 10-15 yaşlarında bağ omcalarının dikili olduğu, uzun yıllar önce taşlardan temizlendiği, yabancı ot yoğunluğunun olmadığı, 1980 yılında imar ihyasının tamamlanmış olduğu, uzun yıllardır işlendiği amenajman çalışmalarının yapıldığı, taşınmazın % 6-7 oranında taşlık bir yapıda olduğu belirtilmiştir. Ayrıca hem taşınmaz üzerindeki bağ omcaları bakımından doğusundaki taşınmaz ile bir bütünlük oluşturduğu hem de komşu parsellerin toprak yapısından bahsedilirken taşınmazın doğu sınırının tahsil harici bırakılan 4. Sınıf kuru vasfında olup üzerindeki bitki örtüsünün blok kayalık olduğu belirtilerek kendi içinde çelişki yaratılmıştır.

Jeodezi ve Fotogrametri bilirkişisi raporunda, 1985 ve 1999 yıllarına ait hava fotoğraflarında, çekişmeli bölüm üzerinde imar-ihyaya dönük tarımsal faaliyet yapıldığı bildirilmiş ancak ne şekilde kullanıldığı hususu açıklığa kavuşturulmamış, taşınmazın ekilip ekilmediği, ağaçların dikili olup olmadığı belirtilmemiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; TMK’nun 713/1 maddesinde “ Tapu kütüğünde kayıtlı olmayan bir taşınmazı davasız ve aralıksız olarak 20 yıl süreyle ve malik sıfatıyla zilyetliğinde bulunduran kişi, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir ” hükmüne yer verilmiştir. 3402 sayılı KK’nun 14. maddesinde “ Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan ( 40 ve 100 dönüm dâhil ) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az 20 yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir ” ve 3402 sayılı KK’nun 17. maddesinde "Orman sayılmayan devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen araziden masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilerek tarıma elverişli hale getirilen taşınmaz mallar 14. maddedeki şartlar mevcut ise imar ve ihya edenler veya halefleri adına aksi takdirde Hazine adına tespit edilir ” hükmüne yer verilmiştir.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı bir çözüme kavuşturulabilmesi için yasanın aradığı tüm koşulların eksiksiz olarak davacı lehine gerçekleşmiş olduğunun duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmiş olması gerekmektedir.

Dolayısıyla davacının önce dava konusu taşınmazı masraf ve emek sarf ederek imar ve ihya ettiğini daha sonrada tarıma elverişli hale getirdikten sonra çekişmesiz ve aralıksız 20 yıl zilyet olduğunu belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanları ile ispat etmesi gerekir.

Somut olayda taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ve niteliği kesin olarak belirlenmemiş, taşınmazda imar ihyaya ne zaman başlandığı ve ne zaman tamamlandığı hususları ile taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğini belirlemeden uzak ziraatçı bilirkişi raporu ile yetinilmiş, ayrıca ziraat raporuna ekli fotoğraflar ile ziraat raporundaki taşınmazın kapama Antep fıstığı vasfında olduğu şeklindeki değerlendirme çelişmektedir. Uyuşmazlığın çözümünde hava fotoğraflarından usulünce yararlanılmamıştır. Jeodezi ve Fotogrametri uzmanı bilirkişisinin raporu çok soyut olup imar ihyaya dönük tarımsal faaliyete ilişkin emarelerin neler olduğu açıklanmamış ağçların ve bağların dikili olup olmadığı, kullanımın neye ilişkin olduğu açıklanmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca doğru sonuca ulaşılabilmesi için, mahkemece öncelikle çekişmeli taşınmaza ait temin edilebilen en eski ve yeni tarihli orto foto ve uydu fotoğrafları ile memleket haritaları ilgili yerlerden getirtilip dosya bu şekilde ikmal edildikten sonra mahallinde, çekişmeli taşınmazı ve yöreyi iyi bilen, mümkün olduğunca yaşlı ve tarafsız yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve daha önceki keşife katılmayan 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulu, 1 jeodezi ve fotogrametri mühendisi ve 1 fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır.

Yapılacak bu keşifte dinlenilecek mahalli bilirkişi ve tanıklardan; taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri ve ne suretle kullanıldığı, imar-ihyaya konu edilip edilmediği ve edilmiş ise imar-ihyanın ne zaman tamamlandığı hususları, davacının 1996 yılında satın alarak malik olduğu çekişmeli bölümün güneyinde bulunan 313 parsel ile nizalı yerin beraber kullanılıp kullanılmadığı, davacının çekişmeli yer üzerindeki zilyetliğinin bu satın alınan taşınmaz ile başlayıp başlamadığı hususları sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, beyanlar arasındaki çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeye çalışılmalı, çekişmeli taşınmazın niteliğine ve fiziksel özelliklerine ilişkin mahkeme hâkiminin gözlemi keşif tutanağına yansıtılmalıdır.

Ziraatçı bilirkişi kurulundan; çekişmeli taşınmaz bölümü üzerinde ekonomik amaca uygun zilyetlik bulunup bulunmadığı, ekonomik amaca uygun zilyetlik varsa hangi tarihten beri ve hangi tasarruflar ile sürdürüldüğü, çekişmeli taşınmaz ile komşu taşınmazların toprak yapıları ve nitelikleri hususunda fark bulunup bulunmadığı ve çekişmeli taşınmazın niteliğini, kullanım durumunu ve zilyetlik süresini kesin olarak belirleyen, taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş, komşu taşınmazlar ile arasındaki sınırları gösteren renkli fotoğraflarının eklendiği, önceki raporu da irdeleyen bilimsel verilere dayalı ayrıntılı ve gerekçeli rapor istenilmelidir.

Jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiye hava ve uydu fotoğrafları tevdi edilerek, hava fotoğrafı ve memleket haritası ile kadastro paftası ölçeğinin harita çizim programları aracılığıyla eşitlenmesi suretiyle çekişmeli taşınmaz bölümünün konumunun çevre parsellerle birlikte harita üzerinde gösterilmesi istenilmeli ve hava fotoğrafları ile kadastro paftası çakıştırılıp stereoskop aletiyle inceleme yaptırılarak, çekişmeli taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğini, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması halinde imar-ihyaya konu edilip edilmediğini, imar-ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte bitirildiğini ve davacı tarafça ne şekilde kullanıldığını belirtir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalıdır.

Fen bilirkişisine, keşif ve uygulamayı denetlemeye elverişli ayrıntılı rapor ve kroki düzenlettirilmeli, dinlenen tanık ve yerel bilirkişi bilimsel esaslara ve maddi bulgulara göre hazırlanan bilirkişi raporlarıyla denetlenmelidir. Bundan sonra iddia ve savunma çerçevesinde toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 373/1.maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi Kararının aynı Kanunun 371/1-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Halfeti Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 24.11.2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13288, Karar No: 2024/18112, Tarih: 29.04.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/13288 E.  ,  2024/18112 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

2. Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 1. 2015/99 E.,2015/1009 K.

2. 2016/622 E., 2017/155 K.

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU

KARARLAR : 1. Düşme

2. Hükmün açıklanması talebinin reddi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine karar verildiği, hükmün, temyiz edilmeksizin 12.01.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile, hükümlü hakkında, "hükmün açıklanması talebinin reddine" karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 14.03.2017 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 2021/10701 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.07.2023 tarihli ve KYB-2023/60855 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.07.2023 tarihli ve KYB-2023/60855 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" 1.Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2017 tarihli ve 2016/622 Esas, 2017/155 Karar sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının, şüpheli hakkındaki 25.09.2014 tarihli ve 2014/33193 soruşturma, 2014/81 sayılı kamu davasının açılmasının 5 yıl süreyle ertelenmesine, erteleme süresi içinde 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair verilen kararının devamına ilişkin 08.03.2016 tarihli ve 2016/9095 soruşturma, 2016/196 sayılı kararının, her ne kadar şüpheliye tebliğine yer olmadığına karar verilmiş ise de, anılan kararın 15 gün içerisinde itiraza tabi olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 10.Ceza Dairesinin 16.06.2021 tarihli ve 2020/18965 Esas, 2021/7640 Karar sayılı ve Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 21.06.2021 tarihli ve 2020/21397 Esas, 2021/7865 Karar sayılı ilâmları ile benzer diğer ilamlarında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye usulüne uygun tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, anılan kararın infazına başlanmış olmasının hatta tedbirin infazının tamamlanmasının bir önem arz etmediği,

Somut olayda, sanık hakkında Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08.03.2016 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının devamına ilişkin kararın sanığa tebliğ edilmediği, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin yazının ise 14.03.2016 tarihinde Kayseri Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, Kayseri Denetimli

Serbestlik Müdürlüğünün 14.03.2016 tarihli ve 2016/724 DS sayılı çağrı yazısında sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının devamına karar verildiğinin açıklanmadığı gibi kararın tebliğine ilişkin herhangi bir bilginin bulunmadığı, anılan yazının şüphelinin "... /Kayseri" adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10 uncu maddesine göre tebliğe çıkartıldığı, iade gelmesi üzerine daha önce anılan adrese usulüne uygun yapılmış bir tebligat bulunmadığı halde bu defa aynı Kanun'un 35 inci maddesi uyarınca çağrı yazısının tebliğini takiben, 12.04.2016 tarihli ve 2016/724 DS sayılı uyarılı çağrı yazısının doğrudan aynı adrese 7201 sayılı Kanun'un 35 inci maddesine göre tebliğ edilerek, şüphelinin yükümlülüklere uymamada ısrar ettiği gerekçesiyle denetim dosyasının kapatılarak Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulması üzerine kamu davası açılmış ise de, gerek kamu davasının açılmasının ertelenmesi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasının devamına ilişkin kararın, gerekse Kayseri Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce yapılan çağrı ve uyarılı çağrı yazıları tebligatlarının usulüne uygun olmadığı nazara alındığında, kararın kesinleşmediği, bu nedenle infazına da başlanamayacağı, denetimli serbestlik müdürlüğünce yapılan tebligatların da hukukî sonuç doğurmayacağı, bu durumda kovuşturma şartı olan ısrar şartının da gerçekleşmeyeceği cihetle, usulüne uygun bir tedavi ve denetimli serbestlik infaz süreci bulunmadığından kamu davasının açılma koşulunun gerçekleşmediği, sanık hakkında durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanık hakkındaki hükmün açıklanması talebinin reddine karar verilmesinde,

2. Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli ve 2015/99 Esas, 2015/1009 Karar sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin birinci fıkrasında "Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür." ve aynı maddenin sekizinci fıkrasında "Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir." şeklinde düzenlemelere yer verildiği,