muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14348, Karar No: 2017/3510, Tarih: 07.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/14348 E.  ,  2017/3510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.02.2015 tarih ve 2014/622-2015/139 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı ... ve eşi arasında yapılan 12/09/2011 tarihli hisse devir sözleşmesi ile müvekkillerinin ... Ltd. Şti.’ne ortak olduklarını, davalının şirket müdürü olarak 10 yıl süre ile tek başına şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındığını, sözleşme gereği proje süresi ve iş programı olarak 1 yılın pazarlama hazırlıkları ve inşaata başlama süreci hazırlıkları olarak öngörülmesine rağmen müvekkillerinin çabaları ile yaptıkları şantiye yolu, güvenlik ve koruma çiti, kanalizasyon ile şebeke elektriğinin ve suyunun bağlanması haricinde hiçbir iş yapılmadığını, davalının kendisine menfaat sağlayıcı işler yaptığından proje inşaatının tamamlanmadığını, satın alınan malzemelerin ikinci el malzemelerin sıfır emsali fiyatlarından fazla bedellerle fahiş olarak fiyatlandırılıp şirkete fatura edildiğini, davalının gereksiz harcamaları ile şirketi kendisine borçlandırdığını, şahsi harcamalarının şirkete yansıtıldığını, proje gideri altında kime ne karşılığında yatırıldığı belli olmayan harcamaların olduğunu, proje mahalli dışında alakasız illerde harcamaların yapıldığını, davalının özen yükümlülüğünü ihlal ettiğini, şirketle rekabet ettiğini, karşılıklı gönderilen ihtarnamelerden sonra geçen sürede usulsüz harcamalarının arttığını ileri sürerek her türlü talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla, davalının şirketi temsil, yönetim ve ilzam yetkisinin kaldırılarak müdürlük görevinden azlini, şirketin ve müvekkili ortakların uğradığı maddi kaybın tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şirketin genel kurul toplantısında davacıların azil nedeni olarak ileri sürdükleri hiçbir hususun görüşülmediğini, iddiaların doğru olmadığını, müvekkilinin sözleşme gereği sorumluluklarını yerine getirdiğini, bu kapsamda yapılan işlerin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, şirketin genel kurul toplantısında davacıların azil nedeni olarak ileri sürdükleri hiçbir hususun görüşülmediğini, iddiaların doğru olmadığını, müvekkilinin sözleşme gereği sorumluluklarını yerine getirdiğini, bu kapsamda yapılan işlerin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava dışı şirket adına yapılan masrafların büyük bir kısmının davalının aynı zamanda yönetim kurulu üyesi ve başkanı olduğu şirketten yapılmasının yanı sıra bazı masraf kalemlerinin geliri bulunmayan bir firma için ticari hayatın olağan akışına uygun olmayacak mahiyette yüksek tutarlarda olmasının özenli davranılmadığının göstergesi olduğu, davalının yönetimi altında şirketin, yine davalının ortak ve yönetim kurulu başkanı olduğu dava dışı ... A.Ş.’den 2012 yılında büro bakım gideri adı altında 60.000,00 TL, 2013 yılında mimarlık mühendislik müş. proje gideri adı altında 118.241,00 TL, ofis kiralama adı altında 45.000,00 ve nakliye/taşıma gideri adı altında 1.397,00 TL olmak üzere 164.638,00 TL tutarında faturaların alınmış olduğu, özellikle ofis kiralama ve büro bakım giderinin faaliyet geliri bulunmayan bir firma için ticari hayatın olağan akışına uymayacak mahiyette yüksek olduğu, dava dışı şirketin davalının tasarrufu altında olan banka hesaplarından yine ortak olduğu ... A.Ş.’ye sadece 2013 yılında 93.300,00 aktarıldığı, davalının 6102 sayılı TTK'nın 626'ncı maddesine aykırı davrandığı, davalının müdürü olduğu şirketin menfaatlerinden ziyade yönetim kurulu üyesi ve başkanı olduğu şirketin menfaatlerini gözettiği, bağlılık yükümlülüğünün ihlâlinin de müdürün azli bakımından haklı sebep teşkil ettiği, izin olmamasına rağmen davalının aynı/benzer konu olan taahhüt ve inşaat işinde faaliyet gösteren ... A.Ş. ile Tasfiye Halinde ... Ltd. Şti. müdür sıfatına haiz olduğu ve haksız rekabette bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne davalının dava dışı ... Ltd. Şti. müdürlüğü görevinden azli ile temsil, yönetim ve ilzam yetkisinin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalının limited şirket müdürlüğünden azli istemine ilişkindir. Mahkemece, yukarıda özet olarak açıklandığı gibi davalının şirketle rekabet etme yasağına aykırı davrandığı, ayrıca dosya üzerinden yaptırılan bilirkişi raporu esas alınarak şirketi yüksek maliyetli gereksiz harcamalar ile zarara uğrattığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalının limited şirket müdürlüğünden azli istemine ilişkindir. Mahkemece, yukarıda özet olarak açıklandığı gibi davalının şirketle rekabet etme yasağına aykırı davrandığı, ayrıca dosya üzerinden yaptırılan bilirkişi raporu esas alınarak şirketi yüksek maliyetli gereksiz harcamalar ile zarara uğrattığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

6102 sayılı TTK'nın 626. maddesine göre müdürler ve yönetimle görevli kişiler, görevlerini tüm özeni göstererek yerine getirmek ve şirketin menfaatlerini, dürüstlük kuralı çerçevesinde gözetmekle yükümlüdürler. Maddenin 2. fıkrası gereğince de şirket sözleşmesinde aksi öngörülmemiş veya diğer tüm ortaklar yazılı olarak izin vermemişse, müdürler şirketle rekabet oluşturan bir faaliyette bulunamazlar. Aksi halde aynı Yasa'nın 630/2 ve 3. fıkraları gereğince mahkemece müdürlük görevi kaldırılabilir veya sınırlandırılabilir.

Bu yasal durum somut olay bakımından değerlendirildiğinde; mahkemece dosya üzerinden alınan bilirkişi raporuna dayanılarak davalı müdürün şirketi zararlandırıcı işlemlerde bulunduğu, şirketle rekabet yasağına aykırı davrandığı, müdürlükten azil şartlarının oluştuğu kabul edilmiştir.

Taraflar arasındaki ortaklık sözleşmesi ile davacılara ait bir kısım hisseler davalı ve eşine devredilmiş, ayrıca ortak olunan şirket için inşa edilecek termal tesislerle ilgili olarak davalının yapacağı işler ayrıntılı olarak belirlenmiştir. Tesisin hizmete açılması aşamasına ve sonrasında müşteri portföyü oluşturulmasına ilişkin devrelerde yapılacak tüm masrafların %50 olarak üstlenileceği benimsenmiştir.

Sözleşmenin ilk aşamasında inşaat mahalli olan ... ilinde şirket işlerinin yürütülme merkezi olarak büro kiralanmış,inşaat proje çalışmaları için malzeme temini yoluna gidilmiş, malzemelerin bir kısmı da davalının ortağı ve yöneticisi olduğu dava dışı ... A.Ş. ve T.H ... Ltd. Şti.'nden temin edilerek tarafların ortağı olduğu ... Ltd. Şti.'ye fatura edilmiştir. Anılan şirketin zararını oluşturan kalemlerin büyük kısmını büro kira bedeli ile bakım ve inşaat malzemeleri faturaları oluşturmaktadır.

Dosya içeriğine göre şirketin termal tesis yatırımının maliyeti 10.000.000 TL'nin üzerindedir. Davalının müdür sıfatı ile yaptığı işlemler nedeniyle oluştuğu iddia edilen zarar ise büro bakım gideri adı altında ¨60.000 TL (788540 no.lu ft ile) Mimarlık Mühendislik Müş. Proje Gideri adı altında ¨118.241,00 (788541 no.lu ft ile) Ofis Kiralama adı altında ¨45.000,00 ve (788542 no.lu ft ile) Nakliye-Taşıma Gideri adı altında ¨1.397,00 olmak üzere 164.638,00 tutarında faturalardan kaynaklandığı dosya üzerinden alınan bilirkişi raporu ile belirlenmiştir. Ancak, bu masrafların ve işlerin gerçekte yapılıp yapılmadığı, yapıldı ise rayiç maliyetin üstünde bir faturalandırma olup olmadığı, büro bakım ve kira bedelinin mecurun konumu itibarıyla makul bir bedel olup olmadığı yöntemince belirlenmemiştir.

Öte yandan; davalının dava dışı şirketlerde yöneticilik yaptığı ve rekabet yasağına aykırı davrandığı ve bu nedenle de müdürlükten azli gerektiği kabul edilmiş ise de, davalı yargılamanın tüm aşamalarında başka şirketlerde yöneticilik yaptığının davacılar tarafından baştan itibaren bilindiğini, davacı ...'nın ve davalının her ikisinin de mimar olduklarını, buna rağmen rekabet yasağı iddiasının ileri sürülmesinin iyiniyetli olmadığını savunmasına rağmen bu savunma üzerinde de durulmamıştır.

O halde mahkemece tarafların ortağı olduğu şirketin zararını oluşturan masrafların gerektiğinde yerinde keşif yapılmak suretiyle yapılması gereken gerçek ve makul masraflardan olup olmadığının belirlenmesi, ayrıca davalının başka şirketlerde yönetici olduğunu davacıların ortaklık sözleşmesi ve sonraki süreçte bildikleri ve iyiniyetli olmadıkları yönündeki davalı savunmasının değerlendirilmesi ve sonucuna göre TTK'nın 630/3 maddesindeki yöneticinin, özen ve bağlılık yükümü ile diğer kanunlardan ve şirket sözleşmesinden doğan yükümlülüklerini ağır bir şekilde ihlal edilip edilmediğinin belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir iken, yazılı şekilde denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna itibar edilerek eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18898, Karar No: 2017/7055, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/18898 E.  ,  2017/7055 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7283, Karar No: 2023/13480, Tarih: 26.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/7283 E.  ,  2023/13480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/78 E., 2022/760 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/60 E., 2021/384 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığından tazminat stemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dilekçesinde özetle; Müvekkilinin davalı işyerinde 16.05.2014 tarihinde işçi olarak çalışmaya başladığını, müvekkilinin işinin Arçelik fabrikasına yapılan fırın ızgaralarını temizlemek olduğunu, bu işi elle yaptığını, ancak davalı işveren tarafından kendisine asit eldiveni verilmediğini, davacının işini inşaatlarda kullanılan eldivenlerle yaptığını, bu nedenle davacının ellerinde egzama (spongiotik dermatit) hastalığına yakalandığını, davalı işveren tarafından 23.09.2015 tarihinde ellerindeki rahatsızlık nedeniyle davacının iş akdinin sonlandırıldığını, davacının rahatsızlığı nedeniyle tedavi gördüğünü ancak iyileşemediğini, SGK tarafından davacının meslek hastalığına yakalandığını ve % 13 oranında maluliyetinin tespit edildiğini, davacının meslek hastalığına yakalanmasının sebebinin davalı işveren tarafından gerekli güvenlik önlemlerinin alınmamasından kaynaklandığını, davacının genç yaşına rağmen malul kaldığını belirterek 1.000,00 TL maddi tazminat ile 50.000,00 TL manevi tazminatın iş göremezlik oranının tespiti tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılamanın devamında alınan 21.06.2021 tarihli hesap raporu üzerine belirli hale gelen maddi tazminat alacağını 139.287,14 TL'ye artırımıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili dilekçesinde özetle; davacının hastalığının sebebinin hiçbir suretle müvekkili işverenden kaynaklanmadığını, davacının çalıştığı kalite bölümünün kimyasal ajanlarla temasın olmadığı, sadece üretimi tamamlanmış ürünlerin kontrol edilip gönderildiği bir kısım olduğunu, davacının hastalığının kontakt dermatit bir maddenin cildi temas etmesi sonucu tahriş etmesi ya da vücutta alerjik reaksiyon oluşturması nedeniyle ortaya çıkacağını, suya temas edilmesinin bile bazı hastalarda hastalığa sebebiyet verebileceğini, müvekkili şirketin iş sağlığı ve güvenliğine uygun şekilde faaliyet gösteren bir firma olduğunu belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; Kusur yönünden düzenlenen 13.03.2018 ve 09.12.2020 tarihli heyet raporları ile 2017/249 Esas sayılı rücu dava dosyasında aldırılan 24.06.2018 ve 24.10.2018 tarihli bilirkişi raporları birbirlerini teyit eder mahiyette olduğu ve verilen kusur oranlarının belirlenmesinde yapılan değerlendirmenin hakkaniyete uygun olduğu kanaatine varılarak davacı sigortalının % 10, davalı işverenin % 90 oranında kusurlu olduklarının tespit edildiği, Mahkemenin 2017/249 Esas sayılı rücuan tazminat dosyasında aldırılan Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun 04.02.2019 tarih ve 10/2068 sayılı kararında; adı geçende alerjik kontakt dermatif hastalığının mesleki olduğuna, meslekte kazanma gücü kaybı oranının % 0 olduğuna, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu ve Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun raporlarında sigortalının maluliyet oranının % 12,3 olduğuna karar verildiği, bu oran üzerinden ilk gelir peşin sermaye değerinin rücu edilebilecek kısmının belirlendiği, 21.06.2021 günlü hesap bilirkişi raporuna göre davacının % 12,3 maluliyete dayaşı SGK tarafından karşılanmamış maddi zararının 139.287,14 TL olduğu tespit edilmekle bu miktarın maddi tazminat olarak hüküm altına alındığı, ayrıca davacının maddi ve sosyal durumu, olayın oluş şekli, tarafların kusur durumu, davacının yaşı, olaydan duyduğu elem ve ızdırabın derecesi, acı ve üzüntü dikkate alınarak davacı yararına 20.000,00TL manevi tazminata hükmedildiği ve tazminatlara maluliyetin tespit edildiği tarihi olan 01.10.2015 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte faize hükmedildiği belirtildiği anlaşılmıştır.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili dilekçesinde özetle; malzemenin kimyasal işlemden geçtikten sonra en son davacının çalıştığı birime geldiğini ve kontrolünün yapıldığını, davacının kimyasal malzeme ile doğrudan temas ettiği iddiasının hayali bir iddia olduğunu, bu iddianın hayatın olağan akışına da aykırı olduğunu, 16 ay çalışması boyunca davacının bu şekilde çalıştığının ve buna tahammül ettiğinin kabulünün mantık ile bağdaşmadığını, davacıya atfedilen kusur raporunun basmakalıp ve gerçeğe aykırı olduğunu, SGK Yüksek Sağlık Kurulunun raprounda davacının maluliyetinin sıfır olduğunu bildirdiğini, SGK Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile Adli Tıp Kurumu arasındaki çelişkinin giderilmediğini, Davacının fiilen çalıştığını ve çalışma gücünü kaybetmediğini, Davacının aktif çalışma yaşamına devam ettiğini, güç kaybına uğramadığından tazminatı gerektirir bir düzeyde malul kalmadığının sabit olduğunu, sadece Adli Tıp raporu ile verilen hükmün hukuka aykırı olduğunu, kararın bozularak kaldırılması gerektiğini belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; "Davacının davalı işyerinde 16.05.2014-23.09.2015 tarihleri arasına çalıştığı, davacının işçi olarak işyerinde fırın ızgaralarını temizleme işinde çalıştığı, bu çalışma esnasına maruz kaldığı kimyasal madde nedeniyle elinde alerjik kontakt dermatit rahatsızlığına bağlı olarak maluliyetinin ortaya çıktığı anlaşılmıştır. YSK tarafından düzenlenen rapor ile davacının maluliyetinin bulunmadığı , ATK 3 İhtisas Kurulu ve ATK 2. Üst Kurulu tarafından davacının maluliyetinin % 12.3 olduğunu belirtilmiş, ilk derece mahkemesince % 12.3 maluliyet oranı hükme esas alınmıştır. SGK tarafından yapılan tahkikat neticesinde meslek hastalığı meydana gelmesinde davalı işyerinde %100 kusurlu olduğu belirlenmiştir. İlk derece Mahkemesince kusura ilişkin alınan 13. 03.2018 tarihli raporda iş yerinde bir takım kimyasal maddeler kullanıldığı, bu maddelerin dermatite neden olabilecek vasıfta olduğu , davacıya yapılan yama testinden nikel sülfata karşı duyarlılık tespit edildiği ve bu rahatsızlığın/ hastalığının işyerinde çalışmaya başladıktan sonra ortaya çıktığı belirlenmiş. Yine 09. 12. 2020 tarihli bilirkişi raporunda , davacının alerji testi yapılmadan çalıştırmaya başlandığı, periyodik sağlık gözetimine tabi tutulmadığı, koruyucu özelliği olan eldiven yerine inşaat eldiveni verildiği maruz kalınan kimyasalların tehlike ve riskleri bu tehlikeli işlerden kaçınma ilkelerine dair eğitim verilmediği belirtilerek, davalının %90 davacının %10 oranında kusurlu olduğu ifade edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bu kusur oranı üzerinden değerlendirme yapılmıştır. Davalı tarafından hükme esas alınan kusur oranına itiraz etmişse de; bilirkişi heyet raporunun ehil ve konusunda uzman bilirkişiler tarafından tanzim edildiği, bilirkişiler tarafından tanzim edilen kusur durumunun tespitine ilişkin raporun kapsamlı, gerekçeli ve denetime elverişli olduğu gibi dosya kapsamına, delil durumuna ve somut olayın meydana geliş şekline de uygun olduğu, davalıya izafe edilen kusur oranının tarafların somut olaydaki yükümlülükleri ile de örtüştüğü ve kusur oranının hakkaniyete uygun olarak tasnif edildiği, bilirkişi raporunun tarafların görev ve sorumlulukları ile kusur oranlarının belirlenmesi açısından dosya kapsamı ile örtüştüğü, bu nedenle ilk derece mahkemesi tarafından bilirkişi tarafından tanzim edilen kusur durumunun tespitine ilişkin rapora itibar edilmesinde isabetsizlik yoktur. Mahkemece somut davada usul ve yasaya uygun şekilde Yargıtay 10. ve Kapatılan 21.H.D'lerinin bu tür davalar için itirazın giderilmesine ilişkin belirlediği esas ve usul çerçevesinde ATK 3. İhtisas kurulundan rapor aldırıp, bu rapor ile YSK raporu arasında çelişkinin giderilmesi için ATK 2. Üst Kurulundan rapor aldırarak bu şekilde çelişkiyi giderdiği, Adli Tıp Kurumu mevzuatı gereğince ATK 2

. Mahkemece somut davada usul ve yasaya uygun şekilde Yargıtay 10. ve Kapatılan 21.H.D'lerinin bu tür davalar için itirazın giderilmesine ilişkin belirlediği esas ve usul çerçevesinde ATK 3. İhtisas kurulundan rapor aldırıp, bu rapor ile YSK raporu arasında çelişkinin giderilmesi için ATK 2. Üst Kurulundan rapor aldırarak bu şekilde çelişkiyi giderdiği, Adli Tıp Kurumu mevzuatı gereğince ATK 2. Üst Kurulu raporuna karşı gidilebilecek başka bir mercii olmadığından ve bu kurul tarafından düzenlenen rapor denetime elverişli, dosya kapsamında bulunan önce tüm rapor ve belgeler doğru şekilde değerlendirilerek düzenlenmiş olmakla raporda herhangi bir eksiklik olmadığından mahkemece bu rapora itibar edilerek davalı sigortalının iş kazası sonrası uğradığı maluliyet oranının %12,3 olarak tespitinde usul ve yasaya bir aykırılık bulunmamaktadır." gerekçeleriyle "Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm istinaf nedenlerine ilişkin istinaf başvurusunun HMK'nun 353/1-b.1.maddesi gereğince esastan reddine" dair karar verilmiştir.