muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/819, Karar No: 2012/2674, Tarih: 05.04.2012

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı ile beraber davalı kooperatif üyesi 48 kişinin 18.02.2008 tarihinde istifa etmesi üzerine, davalı kooperatif tarafından olağanüstü genel kurul kararı alınmış, 11.05.2008 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurulda istifa eden üyelerin çıkma paylarının

üç yıl süre ile geri ödemelerinin ertelenmesine karar verilmiştir. Oysa ki davacı 2008 yılında istifa ettiğinden erteleme kararının 2008 yılı bütçesinin görüşüldüğü 05.04.2009 tarihli genel kurulda görüşülüp karara bağlanması gerekmektedir. Zira davacının istifa tarihinden, 2008 yılı bütçesinin tartışılıp görüşüldüğü genel kurul tarihine kadar davalı kooperatifin mali durumunda değişiklik olması mümkündür. Ayrıca davalı kooperatiften istifa eden üyeler yerine yeni üye alındığı da anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece, 2008 yılı bütçesinin görüşüldüğü 05.04.2009 yılı genel kurulunda erteleme kararı alınmadığından 11.05.2008 tarihli olağanüstü genel kurulda alınan erteleme kararının davacıyı bağlayıp bağlamayacağının, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde tartışılıp, değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6860, Karar No: 2019/781, Tarih: 22.01.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/6860 E.  ,  2019/781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...'nın suçu işlediği yer, suçun işlenmesinde kullanılan araç, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, katılan ...'un kaşından çenesine kadar yüzde sabit ize neden olması, meydana gelen yaralanmanın ...'un hayatı üzerindeki etkisinin ağırlığı, suçun birden fazla kişi olmanın sağladığı kolaylıkla işlenmesi değerlendirilerek teşdiden hüküm kurulduğu mahkeme gerekçesinden anlaşıldığından ve teşdiden ceza verilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin (1) numaralı, suça sürüklenen çocuğun katılanı yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralanması nedeniyle cezadan artırım yapılırken uygulanan kanun maddesinin 5237 sayılı TCK'nin 87/1-c maddesi yerine 87/1-d olarak belirtilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edildiğinden tebliğnamenin (2) numaralı ve yine 17.02.2001 doğumlu suça sürüklenen çocuğun, 19.09.2014 ve14.05.2015 tarihli celselerde 18 yaşını doldurmadığı, bu itibarla duruşmanın gizli yapılması gerektiği halde açık yapılması telafisi mümkün olmadığından, tebliğnamedeki (3) numaralı bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş ve bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 22.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10819, Karar No: 2021/4503, Tarih: 06.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/10819 E.  ,  2021/4503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 34. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, suça konu 28/06/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 16/09/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve sanığın kuruma başvuruda bulunmaması ve sanığın 30/11/2014 tarihli eylemi nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de;

1- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin dosya içerisinde ve UYAP sisteminde denetime açık bir şekilde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

1- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası uyarınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının sanığa usulüne uygun tebliğ edildiğine dair belgenin dosya içerisinde ve UYAP sisteminde denetime açık bir şekilde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin Tebligat Kanununun 21/2 maddesi gereği yapıldığı anlaşılmakla, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesine 6099 sayılı Kanunun 3. maddesi ile eklenen 2. fıkrasına göre bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek aynı Kanunun tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina başlıklı 21. maddesine 6099 sayılı Kanunun 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasına uygun olarak adres kayıt sistemindeki adresine tebligat yapılması gerektiği, bu itibarla sanığın adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığının anlaşıldığı, aynı zamanda ilk çağrı kağıdının tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden, inceleme konusu olayda Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından düzenlenen çağrı kağıdının usulüne uygun tebliğ edilmediği ve ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu,

Anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16079, Karar No: 2012/3665, Tarih: 01.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/16079 E.  ,  2012/3665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca göl mutlak koruma alınında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18231, Karar No: 2015/22814, Tarih: 22.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/18231 E.  ,  2015/22814 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Zonguldak 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 05.06.2014

No : 2014/95-2014/420

Dava, meslek hastalığı nedeniyle uğradığı % 12,20 sürekli işgöremezlik oranı üzerinden gelir almakta iken 30.3.1999 tarihinde vefat eden muris üzerinden davacıya ölüm geliri bağlanması ve biriken ölüm aylıklarına mahsuben alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatının temyiz etmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yapılan yargılma sonunda, murisin sağlığında almakta olduğu sürekli işgöremezlik gelirinin, 5510 sayılı Kanunun 20/3. maddesi uyarınca, 01.10.2008 tarihini takipeden aybaşından itibaren davacıya gelir olarak bağlanmasına, bu gelire bağlı alacak taebi hakkında ise şu aşamada karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesis edilmiştir.

Bazı hükümleri dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 20/3 maddesi, “İş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünü % 50 oranının altında kaybetmesi nedeniyle sürekli iş göremezlik geliri bağlanmış iken ölenlerin, ölümün iş kazası veya meslek hastalığına bağlı olmaması halinde sigortalının almakta olduğu sürekli iş göremezlik geliri, 34 üncü madde hükümlerine göre hak sahiplerine gelir olarak bağlanır.” hükmünü getirmiştir.

Öte yandan 506 sayılı Kanunun, “Zamanaşımı ve hakkın düşmesi” başlıklı 99/1. maddesinde, bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıkların, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren 5 yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrayacağı, bu durumda olanların gelir ve aylıklarının, yazılı istek gününü izleyen aybaşından itibaren başlayacağı öngörülmüş, diğer taraftan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren “Zamanaşımı, hakkın düşmesi ve avans” başlığını taşıyan 97/1. maddesinde ise bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan durumlarda, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malûllüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı günden itibaren 5 yıl içinde istenmeyen kısmının zamanaşımına uğrayacağı açıklanmıştır.

Şu durumda, 99/1. madde gereğince 5 yıl içinde istenmediğinden tümüyle zamanaşımına uğrayan gelir ve aylığın, ancak yazılı başvuru tarihini izleyen aybaşından itibaren ve geriye dönük olmamak üzere bağlanabilmesine karşın 97/1. maddede, gelir ve aylığın 5 yıl içinde istenmeyen kısmının zamanaşımına uğrayacağı belirtilerek her bir gelir ve aylık için 5 yıllık zamanaşımı süresi benimsenmiş, 99/1. maddede yer alan, gelir ve aylıkların yazılı talep gününü izleyen aybaşından itibaren başlayacağı yönündeki hükümden tamamen farklı düzenleme yapılmış olmakla buna göre hak sahipleri bakımından lehe olan 5510 sayılı Kanunun 97. madde hükmünün uygulanması gerekmektedir.

Yapılan açıklamalar çerçevesinde, davacıya bağlanması gereken ölüm gelirinin başlangıç tarihi belirlenmek suretiyle karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenleridir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10294, Karar No: 2011/12497, Tarih: 10.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/10294 E.  ,  2011/12497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada KDZ. Ereğli (Kapanan) 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/07/2009 tarih ve 2008/464-2009/299 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ile 17/05/2006 tarihli yapım işlerine ait tip sözleşme imzaladıklarını, buna göre halk arasında Herkül Anıtı olarak adlandırılan sanat eserini kentsel tasarım projesi kapsamında ve Kdz/Ereğli ilçesi sahil düzenleme çalışmaları içerisinde Herkül Meydanı olarak adlandırılan alana 10 Aralık 2006 tarihinde yapıp diktiğini, anıt dikildikten 17 ay sonra 16 Nisan 2008 tarihinde müvekkilinin rızası hilafına 5846 Sayılı Yasanın 14 ve 17. maddelerine aykırı olarak bulunduğu yerden kaldırıldığını, davalının iş bu hukuk dışı eylemi ile müvekkilinin sanatçı onurunu zedelediğini, şeref ve itibarını sarstığını, heykelin ilçede başka bir yere Cehennem Ağzı mağaralarının önüne dikildiğini ileri sürerek 150.000 TL manevi tazminatın ihtarnamenin tebliğ tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu, heykelin şehrin turizm ve kültürel güzelliklerinin halen yaşatıldığı Cehennem Ağzı Mağaralarının bulunduğu bölgeye daha uygun olacağı gerekçesiyle taşındığını, mitolojik açıdan yeni yerinin daha uygun olduğunu, heykelin yok edilmediğini, davacının onurunun, şerefinin, sanatçı kişiliğinin zarara uğratılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 5846 Sayılı Yasanın 14. maddesi gereği eser sahibi sanatçının meydana getirdiği eseri üzerinde kişiliğini, sanatını, tecrübesini yansıttığı bir eseri söz konusu olup, onun rızası hilafına eser üzerinde değişiklikler yapılmasının söz konusu olamayacağı, eylemin hukuka aykırı olduğu, davacının kişisel haklarının zedelendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, tarafların sıfatları, sosyal ve ekonomik durumları, davacının akademik unvanı, hukuka aykırı eylemin niteliği, davanın açılmasından sonra davalı tarafından heykelin eski yerine getirilmesi gerekçeleriyle 15.000 TL manevi tazminatın 23.06.2008 tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, FSEK'in 14.maddesi gereği eserin umuma arzedilme tarzının mühasıran eser sahibinin manevi haklarından olmasına göre taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, FSEK'in 14.maddesi gereği eserin umuma arzedilme tarzının mühasıran eser sahibinin manevi haklarından olmasına göre taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 672,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 202,20 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 10.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/216, Karar No: 2010/7025, Tarih: 06.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/216 E.  ,  2010/7025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalı vekili mahkemenin gerekçeli kararını 28.12.2009 tarihli dilekçe ile temyiz etmişse de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Harç ikmal edildiği takdirde davalı vekilinin temyiz dilekçesinin davacı idareye tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1275, Karar No: 2018/5375, Tarih: 20.11.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1275 E.  ,  2018/5375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili ...İcra Müdürlüğünün 2014/5745 Esas sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetveline ...plaka numaralı aracın satışı sonucu hazırlanan ve aracın aynından doğan ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün alacağı olan Motorlu Taşıtlar Vergisinin dahil edilmediğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptal edilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece iddia savunma ve dosya kapsamında, motorlu taşıtlar vergisinin rüçhanlı alacak olmadığı, bu nedenle sıra cetvelinin usulüne uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

Kararı şikayetçi vekili temyiz etmiştir.

Dava, sıra cetvelinde sıraya itiraza ilişkindir.

İcra Müdürlüğünce düzenlenen sıra cetvelinde şikayet olunana ait yedieminlikten kaynaklanan alacağın İİK'nın 138. maddesi kapsamında öncelik taşıdığı için mahcuz aracın satışından elde edilen tüm bedelin şikayet olunana verilmesi cihetine gidilmişse de ihale tarihinde geçerli Adalet Bakanlığına Ait Depo ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar İçin Alınacak Ücret Tarifesi Hakkında Tebliğin 3. maddesinde mahcuz aracın günlük muhafaza ücreti belirlenmiş, 4. maddesinde ise alınacak bedelin azami haddi tespit edilmiştir. İcra Mahkemesinde anılan tebliğ uyarınca sıra cetvelinde muhafaza bedeli kapsamında belirlenen ve öncelikle ödenen bedelin anılan tarifeye uygun olarak düzenlenip düzenlenmediği denetlendikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile sonuca varılması yerinde görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, şikayetçi yararına BOZULMASINA, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/J maddesi uyarınca temyiz edenden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/163, Karar No: 2017/10863, Tarih: 14.09.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/163 E.  ,  2017/10863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Silahtan sayılan pense ile kardeşine karşı kasten yaralama eylemini gerçekleştirdiği anlaşılan sanık hakkında;birden fazla nitelikli halin bulunması nedeniyle TCK 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ve TCK 61. maddesi dikkate alınarak asgari hadden ayrılmak suretiyle eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3,a-e maddeleri uyarınca ceza tayin edilmesi gerekirken,yazılı şekilde alt hadden ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2)Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 14.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.