muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5685, Karar No: 2009/9151, Tarih: 02.06.2009

Yukarıda açıklanan nedenlerle Hazine, çekişmeli taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki orman sayılan yerlerden olması nedeni ile davaya katıldığından , katılan davacı olarak karar başlığında gösterilmesi, daha önce Orman Yönetimi ile...... arasında Danıştay’da görülen dava sonucu verilen kararın tarafı olmadığından Hazine yönünden kesin hükmün söz konusu olmayacağı , Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26.maddesinin 1.fıkrasının j bendi ile 2. fıkrası , 3402 Sayılı Yasanın 16/C, 18. ve M.Y. 715 maddeleri gereğince çekişmeli taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki orman sayılan yerlerden olmaları nedeniyle, özel mülkiyete konu olamayacakları gözetilerek Hazinenin davasının kabulüne, dava konusu taşınmazların orman sınırlama haritası içine alınmasına karar verilmesi gerekirken, aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması ve kabule göre de orman kadastrosuna itiraz davaları sonucu verilecek karar dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunun saptanması halinde davaya konu yerin orman sınırları içine alınmasına, orman sayılmayan yerlerden olması halinde "davaya konu yerin orman sınırı dışına çıkartılmasına" şeklinde olması gerekirken, davalı kurumlar adına kayıtlı olan parsellerin yeniden bu kurumlar adına tesciline karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetimi ve katılan Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 02.06.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12459, Karar No: 2018/15066, Tarih: 18.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/12459 E.  ,  2018/15066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : TESPİT

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Belediyesinde 4857 sayılı Kanuna tabi kadrolu daimi işçi olarak çalışmaktayken, 6111 sayılı Kanunun 166. maddesine dayanılarak davalı kuruma devredildiğini, müvekkilin halen davalı kurumda daimi işçi olarak çalıştığını, müvekkilin ... Belediyesinde çalıştığı esnada Genel Hizmetler İş kolunda örgütlü ve iş yerinde yetkili ... Sendikasının üyesi olarak yürürlükte bulunan ve 01/03/2011-28/02/2013 tarihine kadar geçerli olan toplu iş sözleşmesine dayanarak maaşlarını almakta olduğunu, 11/11/2011 tarihinden itibaren davalı Kurumda çalışmaya başladığını ve 14/04/2012 tarihine kadarda aynı sözleşmeye tabi olarak maaşını tam olarak almakta olduğunu, müvekkilinin davalı Kuruma 6111 sayılı Kanunun 166. maddesine dayanılarak gönderildiğini, 6111 sayılı Kanunun 166. maddesinin 6 fıkrasında devredilen işçilerin mali ve sosyal haklarının düzenlenmiş olduğunu, buna göre müvekkilin devirden önce tabi olduğu Toplu İş Sözleşmesine göre maaşlarını alması gerektiğini, müvekkili davalı kuruma geçtikten sonra iş kolunda yapılmış yeni bir sözleşme bulunmadığını, kanunun açık hükmüne rağmen hiçbir gerekçe gösterilmeksizin müvekkilinin maaşında kesinti yapıldığını, davalı kurumun TÜHİS sözleşmesini gerekçe göstererek müvekkilinin kanundan sözleşmeden ve toplu iş sözleşmesinden sosyal haklarını ödemediğini, bu sebeple müvekkilinin “yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre aylıklarını ve ücret ile diğer mali ve sosyal haklarını alması gerektiğinin ve maaşının tek taraflı olarak düşürülmesinin hukuka aykırı olduğunun tespitini ve müvekkilinin yıllık ücretli izin alacağının ilk işe başlayış tarihinden itibaren işletilmemesinin hukuka aykırılığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, husumetin bakanlığa yöneltilmesi gerektiğini, 6111 sayılı Kanunun 166/6 maddesi hükmüne göre, devredilen işçilerin çalıştıkları işyerlerinde yeni iş sözleşmesi yürürlüğe konulmuş olduğundan dolayı, bu işçilerin taraf işçi sendikasına üye olmaları halinde ve dayanışma aidatı ödemek suretiyle işyerlerinde uygulanan iş sözleşmesinden yararlanabileceklerini, devirden önceki işyerlerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmeleri hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığını, bu sebeple davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kabulü ile, davacının yenileri düzenleninceye kadar devir işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre aylıklarını ve diğer mali ve sosyal haklarını alması gerektiğinin ve maaş tek taraflı olarak düşürülmesinin hukuka aykırı olduğunun tespitine, davacının yıllık ücreti izin alacağı hesabında ilk işe başlayış tarihinin devreden ... Belediyesindeki işe giriş tarihi olarak tespitine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Dosya içeriğine göre davacının ... Belediyesinde daimi işçi statüsünde çalışmakta iken 6111 sayılı Yasa gereğince davalı kuruma devredildiği ve İlçe Emniyet Müdürlüğü kadrosunda 14.11.2011 tarihinden itibaren çalışmaya başladığı, davacının ... Belediyesinde çalıştığı esnada iş yerinde yetkili olan ... Sendikasının üyesi olarak 01/03/2011-28/02/2013 yürürlük süreli Toplu İş Sözleşmesinden yararlandığı, 6111 sayılı Yasanın 166. maddenin 6. fıkrası gereğince devirden sonra da anılan sözleşmeden yararlanmaya devam ettiği anlaşılmaktadır.

Emniyet Genel Müdürlüğüne bağlı 17 nolu işkolunda faaliyet gösteren işyerleri için ... Sendikası ile TÜHİS arasında 29.03.2012 tarihinde imzalanan 15.03.2012-14.03.2015 süreli Toplu İş Sözleşmesinin geçici 1. maddesinde, genel müdürlüğe bağlı işyerlerine kanunla devredilen ve taraf işçi sendikasına üye olan işçilerin bu toplu iş sözleşmesi hükümlerine tabi olacağı, bu işçilerin devir tarihinden önceki işyerlerinde kendileri hakkında uygulanan bireysel veya toplu iş sözleşmesi hükümlerinin uygulanmasına 14.03.2012 tarihi itibariyle son verileceği, ayrıca devreden işyerlerinde her ne ad altında olursa olsun ödenen mali ve sosyal yardımlara bu toplu iş sözleşmesinin yürürlük başlangıç tarihinden itibaren son verileceği, işyerine devren gelen ve taraf işçi sendikasına üye olan bu işçilere 15.02.2012 tarihinden itibaren yalnızca bu toplu iş sözleşmesi ile belirlenen ücretler ile diğer mali ve sosyal hakların ödeneceği düzenlenmiştir.

Somut olayda, 6111 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davacının çalıştığı ... Belediyesi'nden davalı kuruma devredildiği, davacının ... Belediyesi'nde çalıştığı esnada iş yerinde yetkili olan ... Sendikasının üyesi olarak, ... Belediyesi ile ... Sendikası arasında imzalanan 01.03.2011-28.02.2013 süreli Toplu İş Sözleşmesinden yararlandığı, 6111 sayılı Yasanın 166 maddenin 6. fıkrası gereğince devirden sonra da anılan Toplu İş Sözleşmesinden yararlanmaya devam ettiği, davalı kurumda ... Sendikası ile TÜHİS arasında imzalanan 15.03.2012-14.03.2015 yürürlük süreli Toplu İş Sözleşmesinin imzalandığı, Toplu İş Sözleşmesinin geçici 1. maddesinde, “..Genel müdürlüğe bağlı işyerlerine kanunla devredilen ve taraf işçi sendikasına üye olan işçilerin bu toplu iş sözleşmesi hükümlerine tabi olacağı, bu işçilerin devir tarihinden önceki işyerlerinde kendileri hakkında uygulanan bireysel veya toplu iş sözleşmesi hükümlerinin uygulanmasına 14.03.2012 tarihi itibariyle son verileceği,..” düzenlemesine yer verildiği, 15.03.2012 tarihinden sonra dava dışı ... Belediyesinin tarafı olduğu Toplu İş Sözleşmesinin uygulanmasının mümkün olmadığı değerlendirilerek davacının yeni bir sözleşme imzalanıncaya kadar devir işleminden önce tabi oldukları Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin tespitine yönelik talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 18.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5734, Karar No: 2019/3067, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5734 E.  ,  2019/3067 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16369, Karar No: 2017/16223, Tarih: 19.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/16369 E.  ,  2017/16223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Duruşmada hazır bulunmak isteyen sanığın, duruşmada hazır bulundurulması sadece ödev değil aynı zamanda bir haktır. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 10.06.2008, 9-148/169 sayılı kararı)

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/1. maddesine göre; cezai bir suç ile itham edilen herkesin, kendini savunma, iddia tanıklarını sorguya çekme veya çektirme, duruşmada kullanılan dili anlamadığı veya konuşamadığı takdirde bir tercüman yardımından para ödenmeksizin yararlanması haklarını güvence altına almıştır. Duruşmada hazır bulunmaksızın bu hakları nasıl kullanabileceğinin anlaşılması zordur. (Colozza v. İtalya 12 Şubat 1985)

Adil bir ceza yargılaması sürecinin oluşumunda sanığın mahkeme nezdinde hazır bulunmasının büyük önemi bulunmaktadır. (Lala v. Hollanda 22 Eylül 1994) Bunun sebebi hem adil yargılama hakkının mevcudiyeti hem de beyanların doğruluğunun anlaşılması ve mağdur ile tanıkların beyanlarıyla karşılaştırılmasıdır. (Sedoviç v. İtalya)

Temyiz aşamasında davalının duruşma salonunda şahsen hazır bulunması ilk derece mahkemesinde görülmekte olan duruşmalarda hazır bulunmasına nispeten daha az önem arzetmektedir. (Kamasinsıki v. Avusturya, 19 Aralık 1989)

Adaletin gerçekten adil bir şekilde sağlanmasının demokratik bir toplumda tuttuğu yer göz önünde bulundurularak savunma hakkının kısıtlanmasına yönelik her bir tedbirin ciddi şekilde gerekli olmasına işaret edilmiştir. Daha az kısıtlayıcı bir tedbirin bulunması halinde o uygulanmalıdır. (Van Mechelen ve diğerleri)

Sözleşme ile garantiye alınan hakkın kullanılmasından vazgeçilmesi, bunun açıkça söylenmesi ile mümkün olabilir. (Zana/Türkiye)

CMK'nın genel ilkeleri ve 196. maddedeki düzenleme Y.C.G.K.'nın 10.06.2008 tarih ve 9-148-169 sayılı kararı ile Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin İçtihadları göz önünde bulundurulduğunda; duruşmada hazır bulunma hakkı adil yargılama kapsamında değerlendirilmekte olup, bu hakkın sınırlanması ancak ciddi şekilde gerekli olması halinde istisna olarak uygulanmalıdır. A.İ.H.M.'nin Marcello Viola v. İtalya kararı temyiz duruşmasına ilişkindir. Bu nedenlerle kovuşturma aşamasında;

1-)Genel kural sanığın duruşmada hazır bulundurulmasıdır. Bu hak ciddi nedenlere dayalı olarak mahkeme kararı ile sınırlandırılabilir.

2-)İlk ve son savunmanın yapıldığı, esasa ilişkin delillerin toplandığı oturumlara sanığın SEGBİS yolu ile katılması, açık kabulüne dayalı olmalıdır.

1-)Genel kural sanığın duruşmada hazır bulundurulmasıdır. Bu hak ciddi nedenlere dayalı olarak mahkeme kararı ile sınırlandırılabilir.

2-)İlk ve son savunmanın yapıldığı, esasa ilişkin delillerin toplandığı oturumlara sanığın SEGBİS yolu ile katılması, açık kabulüne dayalı olmalıdır.

Tüm bu açıklamalar karşısında; bozma sonrası yapılan yargılamada SEGBİS sistemiyle kendisine bağlanan sanığın, savunma yapmak istemediğini ve mahkemede hazır bulunarak savunma yapmak istediğini beyan etmesine rağmen duruşmalarda hazır bulundurulmayıp SEGBİS sistemi aracılığıyla yargılaması yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, ...'ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 19.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5450, Karar No: 2025/598, Tarih: 14.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/5450 E.  ,  2025/598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1690 Esas, 2024/274 Karar

DAVACILAR : ... vd. vekili Avukat ...

Avukat ...

İHBAR OLUNANLAR : 1.Maliye Hazinesi vekili Avukat ...

2... Deri Organize Sanayi Bölgesi vekili

Avukat ...

DAVA TARİHİ : 24.05.2013

KARAR : Esastan ret

Bölgesi vekilleri

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 19. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/60 Esas, 2023/159 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun kabulü ile başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince dava konusu 532, 540, 559 ve 616 parseller yönünden davanın kısmen kabulüne, 671 parsel hakkında ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davalı idare ile ihbar olunan İstanbul Deri Organize Sanayi Bölgesi vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı idare ile ihbar olunan İstanbul Deri Organize Sanayi Bölgesi vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; dava konusu İstanbul ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 532, 540, 559, 616 ve 671 parsel sayılı taşınmazlara davalı idarece usulüne uygun kamulaştırma yapılmadan fiilen el atıldığından bahisle kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedellerinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya konu kamulaştırma işlemlerinin kesinleşmiş mahkeme kararları ile tescil edilerek kesinleştiğini, murisin kamulaştırma işleminden haberdar olduğunu, dava konusu 671 parsele rızai ferağ verdiğini, davanın yasal hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın dava konusu 532, 540, 559 ve 616 parseller yönünden kısmen kabulü ile taşınmazlar bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 671 parsel hakkında ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın dava konusu 532, 540, 559 ve 616 parseller yönünden kısmen kabulü ile taşınmazlar bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 671 parsel hakkında ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare ile ihbar olunan İstanbul Deri Organize Sanayi Bölgesi vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmesi gerektiği gibi 26.11.2022 tarihli Resmî Gazete' de yayımlanarak yürürlüğe giren 7421 sayılı Kanun ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) Ek-3 maddesine getirilen ek fıkra ile Geçici 18 inci maddesi gereği davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunda eksik ve hatalı inceleme yapılarak yüksek bedel belirlendiğini, taşınmazın el atma tarihindeki arazi niteliğine göre değer takdir edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2.İhbar olunan İstanbul Deri Organize Sanayi Bölgesi vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek belirlendiğini, taşınmazlara arazi olarak tescil tarihi itibarıyla değer tespiti yapılması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa niteliğindeki taşınmazlara mahallinde yapılan keşif sonucu emsal karşılaştırması yapılarak değer biçen, usul ve kanuna uygun olarak düzenlenen bilirkişi raporuna göre el atma bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi Mahkemece iade kararına uyulduğu, taşınmazların bilirkişi raporunda belirlenen niteliğine göre bedelinin uygun olduğu, böylece mahkeme kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, davalı idare ile ihbar olunan vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare ile ihbar olunan vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek temyiz yoluna başvurmuştur.

2.İhbar olunan İstanbul Deri Organize Sanayi Bölgesi vekili istinaf dilekçesinde özetle:istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tapu maliki ile davalı idare arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın değerinin biçilmesi ve idareden tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

2. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar sayılı kararı.

3. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararı.

4. 2942 sayılı Kanun'un Ek madde 3, geçici 15 ve 17 nci maddeleri.

5. Anayasa Mahkemesinin 04.05.2023 tarihli ve 2019/93 Esas, 2023/87 Karar sayılı 28.07.2023 tarihli ve 32262 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan iptal kararı.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihaî kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre; dava konusu 532, 540, 559 ve 616 parsel sayılı taşınmazların 1982 yılında mülga Arsa Ofisi tarafından kamulaştırıldığı, 6830 sayılı Kanun'un mülga 16 ve 17 nci maddeleri gereğince tapu kayıt maliki davacılar murisinin payının davalı idare adına sonrasında da satış suretiyle ihbar edilen adına tescil edildiği ve kamulaştırma evraklarının tapu kayıt maliki davacılar murislerine usulüne uygun tebliğ edilmediği dolayısıyla kamulaştırmanın davacılar hakkında kesinleşmediği anlaşılmıştır.

3.21.12.2019 tarihinde kabul edilerek 24.12.2019 tarihli ve 30988 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 7201 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 2942 sayılı Kanun’a eklenen ek madde 3’ün birinci fıkrasının ikinci cümlesindeki; “...dava tarihi itibarıyla...” ibaresi ve 7201 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ile eklenen Geçici 15 inci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan; “.. Ek 3üncü madde hükmü uygulanarak..." ibaresi 28.07.2023 tarihli ve 32262 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 04.05.2023 tarihli ve 2019/93 Esas, 2023/87 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiştir.

4. Bu durumda; eldeki davanın 24.05.2013 tarihinde açıldığı gözetildiğinde Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun; "Her davada açıldığı tarihte tespit edilen vaziyet hükme ittihaz olunması iktiza eylemesine..." gerekçesini içeren 28.11.1956 tarihli ve 15/15 sayılı kararı ile "Her dava açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre karara bağlanır" genel hukukî prensibini hâvi Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 10.05.2017 tarihli ve 2017/3-990 Esas, 2017/954 Karar sayılı kararı nazara alındığında dava konusu taşınmaza dava tarihi itibarıyla değer tespiti yapılması gerekirken temyiz edenin sıfatına göre; taşınmazın idare adına tescil edildiği tarih itibarıyla arsa niteliğinde olduğunun kabulü ile emsal karşılaştırması yapılıp Türkiye İstatistik Kurumu tarafından açıklanan Yurt İçi Üretici Fiyat Endeksi (Yİ-ÜFE) tablosundaki aylık değişim oranları esas alınmak suretiyle dava tarihi itibarıyla güncellenerek değerinin tespit edilip davalı idareden tahsiline dair kararda sonucu itibarıyla bir isabetsizlik görülmemiştir.

5. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı idare ile ihbar olunan İstanbul Deri Organize Sanayi Bölgesi vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, ihbar olunan İstanbul Deri Organize Sanayi Bölgesinden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.01.2025 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

(Karşı Oy)

KARŞI OY

2942 sayılı Kanun’un geçici 15 inci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “…ek 3 üncü madde hükmü uygulanarak…” ibaresi Anayasa Mahkemesi’nin 04.05.2023 tarihli ve 2019/93 Esas, 2023/87 Karar sayılı kararıyla iptal edilmek suretiyle, 2942 sayılı Kanun’un ek 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının 1 inci ve 2 nci cümle hükümlerinin derdest davalarda uygulanamayacağı öngörülmüş ise de; bahse konu iptal kararından etkilenebilecek derdest davalar, mülga 16 ve 17 nci maddelere göre usulünce kamulaştırılıp da bedeli malikleri adına bankaya yatırılmış olduğu halde hak sahiplerine ödenmeyen bedellere ilişkin olanlardır.