muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24311, Karar No: 2015/28129, Tarih: 01.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/24311 E.  ,  2015/28129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2014

NUMARASI : 2011/499-2014/149

Taraflar arasındaki iptal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı idarenin 12.10.2011 tarihli yazı ile eczane sözleşmesinin 6.3.24 maddesi gereğince hastaların yönlendirme ile ilaç aldığı ve 6.3.19. Maddesi gereğince de sahte reçete iddiası ile haksız olarak sözleşmenin feshedilerek ceza-i şart tahakkuk ettirildiğini ileri sürerek, idare işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş,hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasındaki sözleşmenin 6.3.3. Maddesi gereğince 312.953,45 TL, sözleşmenin 6.3.15. Maddesi gereğince 5.292,80 TL., sözleşmenin 6.3.19. Maddesi gereğince 197.088,90 TL. Toplam 515.335,15 Cezai şart bedelinin tahakkuk ettirilmesinin yerinde olmadığı tüm dosya kapsamı ile anlaşıldığı gibi esasen bu husus mahkemenin de kabulündedir. Ne var ki mahkemece toplam cezai şart tutarının 515.335,15 TL. olarak kabulü gerekirken 515.985,15 TL. 0larak kabulü usul ve yasaya aykırıdır.

3-Mahkemece, davalı idare tarafından toplam 155.489,02 TL. reçete bedelinin tahsiline yönelik yapılan işlemin yerinde olduğu, davacının bu işlemin iptaline ilişkin talebinin reddine karar verildiğine göre, reddedilen bu tutar üzerinden kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, mahkemece davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda 1. Bentte açıklanan nedenle davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bent gereğince temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2,50 TL kalan harcın davacıdan alınmasına, 1.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14678, Karar No: 2015/11856, Tarih: 26.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14678 E.  ,  2015/11856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Rize Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2015

NUMARASI : 2014/165-2015/1005

Vesayet hukukuna ilişkin davada İstanbul 2. Sulh Hukuk ve Rize Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Kadıköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin ihbar yazısına göre kısıtlı adayının Fatih ilçesinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Fatih 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, Fatih İlçe Nüfus Müdürlüğünün yazı cevabına göre kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “Ç. Mevkii, Gündoğdu Bucağı, Veliköy Köyü Merkez/RİZE” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Rize Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, Fatih İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “Y. Sultan Selim Mah.Ali Naki Sok. No:13/6 Fatih/İSTANBUL” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Mahkemeler arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosya Yargıtay 17. Hukuk Dairesine gönderilmiş, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 01.10.2010 tarih ve 2010/7801 Esas, 2010/7634 Karar sayılı ilâmı ile Fatih 2. Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmiştir.

Yargı yeri olarak belirlenmesinin ardından İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının adres kayıt sistemine göre yerleşim yeri adresinin “Veliköy Köyü Çelikler Mevkii No:1/1 Merkez/RİZE” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Rize Sulh Hukuk Mahkemesince, yaptırılan kolluk araştırmaları sonucu kısıtlı adayının “Y.Sultan Selim Mah. H. Sk. Hanedan Apt. No:21 D:5 Fatih/İSTANBUL” adresinde ikamet ettiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Aynı dosyayla ilgili olarak daha önce Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 01.10.2010 tarih ve 2010/7801 Esas, 2010/7634 Karar sayılı ilâmı ile Fatih 2. Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlendiğinden ve HMK m.23/2 gereği Yargıtayca verilen yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararlar davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlayacağından uyuşmazlığın İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26581, Karar No: 2015/31646, Tarih: 09.12.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/26581 E.  ,  2015/31646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/235529

MAHKEMESİ : Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2012

NUMARASI : 2011/780 (E) ve 2012/431 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

1- Sanık hakkında verilen 19/07/2011 gün ve 2011/175-622 esas-karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükme yönelik katılan vekilinin itirazı üzerine yeniden verilen kararda, mahkemece sanığa duruşma gününü bildirir tebligat yapılıp

haberdar edilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken yokluğunda duruşma yapılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- Sanığın, 04.10.2009 tarihli ve 245 TL bedelli tahsilat makbuzuna, rakam kısmında herhangi bir değişiklik yapmadan “beşbinikiyüzkırkbeş tl” ibaresini ekleyip icra dairesine ibraz etmek suretiyle hakkındaki takibin durdurulmasını sağladığının iddia edildiği olayda; suça konu belge üzerindeki yazı ve rakamların birbirinden farklı olduğunun anlaşılması karşısında; sahteciliğin ilk bakışta dikkat çekeceğinden belgenin aldatma kabiliyeti bulunmadığı ve suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyeti kararı verilmesi,

3- Kabule göre;

a- Hükümde kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan TCK'nun 50/1-a. maddesinin gösterilmemesi,

b- Gerekçeli karar başlığında, karar tarihinin 19/07/2011 şeklinde yanlış yazılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.12.2015 gününde

oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1775, Karar No: 2008/4797, Tarih: 14.07.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/1775 E.  ,  2008/4797 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 2003 yılında imâl edilerek davalıya teslim edildiği iddiası ile eser bedeli 16.703,00 YTL’nin tahsili istemi ile açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Eser sözleşmelerinde yüklenicinin eserin bedeline hak kazanabilmesi için imalâtı ... sahibine teslim ettiğini kanıtlaması gerekir. Dava konusu bir kısım malzemenin davalıya teslim edildiğine dair dosyada mevcut tutanaklardaki imzaların adı geçen kişilere ait olup olmadığını araştırılmadığı gibi konuyla ilgili olarak Asliye Ceza Mahkemesine dava açıldığı anlaşıldığı halde bu davanın sonucu da gözetilmemiştir. Bu nedenle mahkemece yapılan inceleme hüküm tesisine yeterli olmadığından mahkemece ceza davasının sonucunun beklenmesi, teslim tutanaklarındaki imzayı atan görevlilerin yetki ve sorumluluklarının belirlenip, tutanaklardaki imzaların adı geçen kişiye ait olup olmadığı araştırılarak davanın sonuçlandırılması gerekirken ceza davası gözetilmeden ve şahitlerin ifadeleri teslimi ve ne miktar malzemenin teslim edildiğini kanıtlamaya yeterli olmadığı halde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı idare yararına BOZULMASINA,14.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5713, Karar No: 2022/12398, Tarih: 21.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5713 E.  ,  2022/12398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacılar vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, ortak alanlara yapılan müdahalenin meni ile projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi istenilmiştir.

Mahkemece 19/11/2015 tarihinde davanın kabulüne dair verilen kararın bir kısım davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine Yargıtay kapatılan 20. Hukuk Dairesinin 2017/4040 E. 2017/9509 K. sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıların, davalıların ortak alanlara müdahalesinin menini talep ettiği, ana taşınmaza ait kat irtifakı kurulmasına esas 1984 tarihli mimari proje ile 1987 tarihli tadilat projesinin bulunduğu anlaşılmakla, Mahkemece bozma ilamı öncesi alınan uzman bilirkişi raporuna göre tadilat projesinin kat maliklerinin onayını taşımadığı bu nedenle 1984 tarihli kat irtifakı projesine göre davanın kabulüne karar verildiği, Yargıtay kapatılan 20. Hukuk Dairesinin 2017/4040 E, 2017/9509 K sayılı bozma ilamından sonra alınan bilirkişi raporunda ise anataşınmazın geçerli mimari projesinin 1987 tarihli tadilat projesi olarak tespit edildiği ve bu mimari projeye göre davalıların ortak alana müdahalesinin olmadığı tespit edilmiş ise de bu iki bilirkişi raporu arasındaki çelişki giderilmemiştir. Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19.maddesi gereğince kat malikleri anagayrimenkulün mimari durumunu, güzellik ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olup anataşınmazda mimari projede değişiklik yapılmasını gerektirecek hususlarda tüm kat maliklerinin oy birliğiyle bu değişiklik projesine onay vermesi ve projenin de belediye tarafından onaylanması gerekir. Bu durumda, mahkemece tadilat projesinin onay tarihindeki kat malikleri listesi ilgili Tapu Müdürlüğünden getirtilip gerekli onayın sağlanıp sağlanmadığının tespiti ile ana taşınmazın yürürlükteki geçerli mimari projesi belirlenerek inceleme bu mimari proje üzerinden yapılmalıdır. Mahkemece hangi mimari projenin geçerli olduğunun tespitinden sonra ise hüküm kurmaya elverişli uyuşmazlık konusu alanın projesindeki tanım ve ölçülerinin belirlenmesi varsa aykırılıklar fiili durum tespit edilerek krokiye bağlanmak sureti ile gösterilen bilirkişi raporu alınması ve sonuca göre hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 21.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10999, Karar No: 2025/7016, Tarih: 05.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/10999 E.  ,  2025/7016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/48 E., 2022/74 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/180 E., 2019/339 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı TMK'nın 5/1, TCK'nın 62, 53. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir. Doğrudan kasttan anlaşılması gereken şey suçun maddi unsurlarını bilerek ve neticeyi gerçekleştirmek amacıyla hareket edilmesidir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alınarak sanığın kastı değerlendirilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla ... Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında suç tarihinin talimat dönemi içerisinde hesap açıldığı "29.01.2014" yerine suç tarihinin "09.10.2018" şeklinde gösterilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi karar başlığında suç tarihinin talimat dönemi içerisinde hesap açıldığı "29.01.2014" yerine suç tarihinin "09.10.2018" şeklinde gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4591, Karar No: 2014/11226, Tarih: 08.09.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4591 E.  ,  2014/11226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE ... MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ... Heyeti Kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonucunda verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen ek karar ile esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi üzerine, davacı vekili bu defa asıl hükümle birlikte red kararını temyiz etmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tüketicinin şikâyeti üzerine, ... Tüketici Sorunları İl Hakem Heyeti Başkanlığı tarafından, tüketicinin talebinin kabulüne, kayıp-kaçak bedeli ve diğer adlar altında alınan toplam ...,59 TL'nin iadesine ve tüketicinin elektrik enerjisi kullandığı süre içerisinde de yukarıda sayılan bedellerin tüketiciye yansıtılmamasına şeklinde 27/06/2012 tarih, 2012/684 sayılı karar verildiğini, 4628 sayılı kanun doğrultusunda kurulca onaylanan tarifelerin hüküm ve şartlarını şirketin uygulamak, tüketicilerin de tarifede öngörülen bedelleri ödemek zorunda olduğunu, şirket için bağlayıcı olan yasal düzenlemelerin dışına çıkılması ve aykırı davranılmasının söz konusu olamayacağını, müvekkil şirketin, elektrik enerjisi dağıtım ve satış lisansına sahip olarak, faaliyetlerini, başta 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu olmak üzere Elektrik Piyasası Mevzuatı kapsamındaki yönetmelikler, tebliğler ve genel düzenleyici işlemler çerçevesinde yürüttüğünü, bileşenleri ve bedelleri ... tarafından belirlenen tarifelerin uygulanması lisans sahibi tüm dağıtım şirketleri için yasal bir zorunluluk olduğunu, bu nedenle şirketin ... tarafından belirlenen bedellerin ve bileşenlerin haricinde bir uygulama yapmasının mümkün olmayacağını, 4628 sayılı kanun doğrultusunda kurulca onaylanan tarifelerin hüküm ve şartlarını şirketin uygulamak, tüketiciler de tarifede öngörülen bedelleri ödemek zorunda olduğunu, şirket için

nın söz konusu olamayacağını, bu anlamda şirket açısından uyulması zorunlu kuralların mahkeme sıfatı dahi bulunmayan ... heyeti tarafından verilen kararlarla iptal edilmesi ve değiştirilmesi hukuken mümkün olmadığını, bu yöndeki tüketici itirazlarının muhatabı şirketin değil kanun koyucu ve kanuna bağlı olarak tarife bileşen ve bedellerini onaylanan Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu olduğunu, bu nedenlerle, İl ... Heyeti Başkanlığının yasayla sınırları belirlenmiş yetkisini aşarak gerçekleştirdiği ve adeta bir mahkeme gibi hüküm verdiği 27/06/2012 tarih ve 2012/684 sayılı kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Davalıya usulüne uygun olarak davetiye tebliğine rağmen davalı davaya bir cevap vermemiştir.

Mahkemece; dağıtım şirketinin tüketicinin kullanımına sunduğu elektriği fiyatlandırırken dağıtım sistemine giren enerjinin maliyetinin üzerine karını koyarak fiyatlandırma yapması gerekirken, dağıtım şirketinin bunun aksine, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı da yani tüketicinin kullanmadığı kayıp-kaçak miktarını da fiyatlayarak tüketiciye fatura etmesinin MK. ..., Borçlar Kanunun ..., 4077 sayılı Yasanın .... ve .... maddelerine açıkca aykırı olduğundan hakem heyeti kararının usul ve yasaya uygun bulunması nedeniyle dağıtım şirketi davacının açmış olduğu davanın kesin nitelikte olduğu da belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, işbu hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine 31/.../2013 tarihli ek kararla esas hükmün kesin olarak verildiğinden bahisle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davacı vekili ek kararı süresinde temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık; yerel mahkeme kararının kesin olup olmadığı, varılacak sonuca göre; kayıp-kaçak bedeli tahakkuku uygulamasının mevzuata uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Tüketici Sedat Duydu 27/04/2012 tarihli dilekçesi ile elektrik kullanımına ilişkin faturada; “kaçak kullanım (kayıp-kaçak), sayaç okuma bedeli ve diğer kesintiler bedeli adı altında alınan bedellerin iadesi için ... Heyeti’ne başvurmuştur. ... İl ... Heyeti 27/06/2012 tarih 2012/684 sayılı kararı ile; kayıp kaçak bedeli ve diğer adlar altında dağıtım şirketi tarafından tüketiciye yansıtılan bedellerin yasal olmadığı, tüketici aleyhine haksız şart olduğu ve diğer nedenlerle tüketiciden haksız yere tahsil edilen kayıp-kaçak, per. saat hizmet, sayaç okuma, iletim sitemi kulanım ve dağıtım bedelleri adı altında alınan ...,59 TL nin satıcı/sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine karar vermiştir.

Davacı ... Heyeti kararının iptali istemiyle Tüketici Mahkemesine iptal davası açmıştır. Yerel mahkemece; kayıp-kaçak, per. saat hizmet, sayaç okuma, iletim sitemi kulanım ve dağıtım bedeli adı altında alınan ücretlerin yasal olmadığı ve tüketici için haksız şart teşkil ettiğinden davacı kurumun davasının reddine karar verilmiştir. Davacı kurum iş bu kararı süresinde temyiz etmiştir. Mahalli Mahkeme; 6100 sayılı HMK'nun geçici .... maddesi ve 1086 sayılı yasanın 427. maddeleri gereğince taraflar arasındaki uyuşmazlığın miktarına göre verilen esas kararın temyizi mümkün olmadığından (miktar itibarıyla kesin olduğundan) ek kararla davacı vekilinin süresinde yapılan temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından verilen bu ek kararda süresinde temyiz edilmiştir.