muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7847, Karar No: 2023/9320, Tarih: 19.10.2023

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle özetle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacıların İstanbul ili, Küçükçekmece ilçesi, ... Mahallesi Resneli Çiftliği mevki 1403 parsel sayılı taşınmazın hisseli maliki iken davalı ... Başkanlığının bu taşınmaza imar uygulaması yapılması karşılığında toplam 13396 hissenin kendisine hibe edilmesi şartını ileri sürdüğünü, talebin yasal hiçbir yönünün bulunmamasına rağmen davacıların aynı parselde hissesi bulunan diğer birçok malik gibi çaresiz bir biçimde bu şartı kabul ettiğini, bunun üzerine davalı ... ile davacılar ve bölgede taşınmazı bulunan diğer birçok malik arasında 02.10.1990 tarihli bir protokol imzalandığını, bu protokol doğrultusunda davacılardan ...’ün 1403 parselde bulunan 5778,39 hissesini, ...’ün 5060,15 hissesini, ... ’ın 2557,45 hissesini Tapu Müdürlüğünde yapılan işlemle Küçükçekmece Belediye Başkanlığına devrettiklerini, daha sonra ... tarafından yapılan imar planlarının İstanbul 5. İdare Mahkemesinin 1997/1350 Esas, 1999/1158 Karar sayılı kararı ile iptal edildiğinin öğrenildiğini, davacıların bağıştan rücu ettiklerini, davacılara bağış ismi altında yaptırılan hisse devrinin gerçekte bağışlama ile ilgisinin olmadığını, olayın tamamen Küçükçekmece Belediye Başkanlığının yasal görevi gereği yapmak zorunda olduğu imar çalışmalarını hibe şartına bağlamasından kaynaklandığını, dava konusu bağışlama işleminin Küçükçekmece Belediye Başkanlığına yapılması nedeniyle Küçükçekmece Belediye Başkanlığının, 5742 sayılı Kanun ile dava konusu 1403 parsel sayılı taşınmazın Başakşehir Belediyesi sınırlarına geçmiş olması nedeniyle Başakşehir Belediye Başkanlığının davalı olarak gösterildiğini ileri sürerek, Küçükçekmece ... Resneli Çiftliği 1403 parsel sayılı taşınmazda davacılardan bağış adı altında alınmış olan toplam 13396 hissenin veya imar uygulaması sonucu bu hisseden oluşan parsellerin tapularının iptali ile hisseleri oranında davacılar adına tescil edilmesine, bunun mümkün olmaması hâlinde fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla bağışlanmış olan 13396 hissenin imar planlarının iptaline ilişkin kararın kesinleştiği tarihteki değeri karşılığı ... için 560.750 TL, ... için 491.070 TL ve ... Yavuz Yılmaz için 248.180 TL olmak üzere toplam 1.300.000 TL'nin değerlendirme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya konu edilen taşınmazın Başakşehir ilçesi sınırlarında kalması nedeniyle Küçükçekmece Belediyesine husumet tevcih edilemeyeceğini, bu nedenle davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini, davaya konu edilen protokolden itibaren 22 yılı aşkın bir süre geçtiğini, hak düşürücü sürenin dolduğunu, aynı sözleşmede davacıların hisselerini bila kabili rücu olarak devrettiklerini, davacı tarafın hibeden rücu etmeyeceğini taahhüt etmesine rağmen böyle bir dava açmasının yerinde olmadığını, protokolde şarta bağlanmış bir bağış bulunmadığını, protokol ile kararlaştırılan işlemlerin belediyece süresinde yapıldığını, aynı zamanda dava konusu yapılan taşınmaza ilişkin nazım ve uygulama imar planlarının bulunduğunu, buna göre rücu koşullarının da gerçekleşmediğini, idare mahkemesinde dava açılmadan imar uygulaması sonucu oluşan parsellerin tapularının iptalinin talep edilemeyeceğini, davanın niteliğine göre terditli dava açılmasının da usule uygun bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; öncelikle davanın idari işlem olması nedeniyle görev yönünden reddinin gerektiğini, imar uygulaması ve imar planlarının birbirinden farklı idari işlem niteliği taşıdığını, dava konusu tapudaki tescillerin imar planına dayanılarak değil arsa ve arazi düzenlemesi işlemlerine dayanılarak oluşturulduğunu, bir diğer anlatımla tapuya tescil işlemlerinin sebebinin imar planı olmayıp imar uygulaması olduğunu, bu nedenle davanın idari yargı yolunda çözülmesi gerektiğini, bunun yanında husumet yokluğundan da davanın reddinin gerektiğini; zira işlemin taraflarının davacılar ile ... olduğunu, dava konusu yerin Küçükçekmece Belediyesinin sınırlarından çıkmış olmasıyla davalı ... Belediyesinin davalı sıfatına sahip olamayacağını, sözleşmenin sadece tarafları bağlayacağını, Başakşehir ilçesinin 5742 sayılı Kanun ile kurulduğunu ve anılan kanun gereği Başakşehir Belediye Başkanlığının bu davada hasım olamayacağını, Küçükçekmece Belediye Başkanlığının hukukî ve fiili dava ehliyetini kaybetmediğinden davanın bu kurum aleyhine devam etmesi gerektiğini, özel hukuk sözleşmesi niteliği taşıyan bu sözleşmeden dolayı Başakşehir Belediyesi'nin taraf gösterilmesinin hukuka uygun düşmediğini, davanın süresinde açılmadığını, zira protokol tarihinden 20 yılı aşkın bir süre geçtikten sonra dava açıldığını, imar planlarının iptalinden itibaren uzun bir süre geçmiş olması nedeniyle hak düşürücü sürenin dolduğunu, dava konusu yerlerde geçerli ve yeni imar planları bulunduğunu, buna ilişkin emsal yargı kararları olup, hâlen geçerli imar uygulamasının bulunması nedeniyle de davanın reddinin gerektiğini, tapu iptaline karar verilmesi hâlinde infazın mümkün olamayacağını, imar planının iptalinin üzerinden yıllar sonra şartlı bağıştan rücu hakkının kullanılmasının 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 2 nci maddesine göre hakkın kötüye kullanılması anlamını taşıdığından davacının dava dilekçesinde müştereken müteselsil sorumluluk değerlendirilmesi yaparak tazminat istemesinin hukuka aykırı olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 29.01.2013 tarihli ve 2011/505 Esas, 2013/7 Karar sayılı kararı ile ... hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine, ... aleyhine açılan davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkemenin 29.01.2013 tarihli ve 2011/505 Esas, 2013/7 Karar sayılı kararı kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ile davalılardan ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 29.01.2013 tarihli ve 2011/505 Esas, 2013/7 Karar sayılı kararı ile ... hakkında açılan davanın husumet nedeniyle reddine, ... aleyhine açılan davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.Mahkemenin 29.01.2013 tarihli ve 2011/505 Esas, 2013/7 Karar sayılı kararı kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ile davalılardan ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucu; dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığı, davalı ... vekilinin temyizine gelince; dava konusu edilen 1403 parsel sayılı taşınmazda davacılar toplam 53585 m² pay sahibi iken, bu hissenin 13396 m²lik bölümünün taşınmazda imar uygulaması yapılması şartı ile düzenlenen 02.10.1990 tarihli protokol uyarınca, 18.10.1990 tarihinde Küçükçekmece Belediyesine hibe edildiği ve adı geçen belediyece yapılan imar uygulaması sonrasında davacılara imarın 359 ada 1, 358 ada 2, 360 ada 23, 360 ada 24, 360 ada 26, 360 ada 27, 360 ada 29, 324 ada 14, 414 ada 2, 414 ada 3, 277 ada 26, ve 358 ada 3 parsel sayılı taşınmazlardan hisseler verildiği ve davacıların bu hisselerini dava dışı şahıslara sattıkları, imar parsellerindeki hisselerin satışından sonra, dava konusu taşınmaza ilişkin imar planının İstanbul 5. İdare Mahkemesinin 2003 yılında kesinleşen 1997/1350 Esas, 199/1158 Karar sayılı kararı ile iptal edildiği bu durumda; davacıların imar uygulaması yapılması şartı ile hisselerinin bir kısmını hibe etmesinden sonra, Küçükçekmece Belediyesince yapılan imar uygulaması ile davacılara imar parsellerinden hisse verildiği ve davacıların bu imarlı taşınmazları imar planının iptalinden önce sattıkları anlaşılmış olup, davacılar açısından bağıştan rücu şartları oluşmadığı gibi, 1403 parsel sayılı taşınmazın imar uygulamasına tabi tutulması sonucu oluşan imar parsellerinin de ayakta olduğu gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesi, gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 16.09.2014 tarihli ve 2014/293 Esas, 2014/447 Karar sayılı ilamı Dairemizin bozma kararına karşı direnilmesine karar verilmiştir.

C.Yargıtay (Kapatılan) 18.Hukuk Dairesince Yapılan İnceleme Sonucu Dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna Gönderilmesi Kararı

Mahkemenin 16.09.2014 tarihli ve 2014/293 Esas 2014/447 Karar sayılı direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, Dairemizin 01.10.2013 tarihli ve 2013/8159 Esas, 2013/16184 Karar sayılı ilamı ile temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın 6763 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi ile değişik 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı

D. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılan inceleme sonunda verilen 07.07.2021 tarihli ve 2017/5-2027 Esas, 2021/956 Karar sayılı ilamı ile Mahkemenin direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerle bozulmasına karar verilmiştir.

E.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı Sonrası Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın terditli olarak açıldığını öncelikli taleplerinin tapu iptali tescil olduğunu, mahkemece bozmaya uyularak ret kararı verilmiş ise de vekâlet ücreti yönünden hükmün hatalı kurulduğunu, vekâlet ücretinin maktu olarak hesaplanması gerektiğini ileri sürerek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapu iptal tescil olmadığı takdirde tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 3194 sayılı İmar Kanun'un 17/son maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakta olup davacılar vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

3.Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13 ncü maddesinin dördüncü bendinde belirtilen “ maddi tazminat istemli davaların tamamının reddi durumunda avukatlık ücreti, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre hükmolunur." hükmü gözetilmeden, davacı taraf aleyhine vekâlet ücreti takdiri bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile, Mahkeme kararının hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinde yer alan "152.000,00 TL" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "9.200,00 TL" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8563, Karar No: 2012/14917, Tarih: 11.10.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/8563 E.  ,  2012/14917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacının, kasaplık yaptığı için et satış komisyoncusu olan davalıdan çek karşılığında aldığı et bedellerini zamanında ödediği halde çeklerin iade edilmediğini ve icra takibine konu edilerek gayrimenkullerine haciz konulduğunu belirterek, davalıya yaptığı ödemeler gözönüne alınarak Ankara 4. İcra Müdürlüğü'nün 2010/8522 ve 2010/8523 esas sayılı takip dosyalarında takibe konu edilen alacaktan dolayı davalıya borçlu olmadığının tespiti ile gayrimenkulleri üzerine konan hacizlerin kaldırılmasını ve çeklerin iadesine karar verilmesi talebinde bulunduğu, duruşmalar sırasında aynı doğrultuda beyanlarını yineleyerek, toplam 90.000,00 TL tutarında beş adet çekin karşılığının ödendiğini belirttiği görülmüştür.

Davalı vekili, takibe konu çek bedelleri karşılığı iddia edildiği gibi ödemenin bulunmadığını, davacının yeğeni ...'a ait Gölbaşı'ndaki arazinin ve Ankara'daki iki ayrı dükkanla ilgili hisse devirlerinin kabul edildiğini, ancak gerek arsa bedeli, gerekse dükkandaki hisselerin devir bedelinin davacının belirttiği tutarda olmayıp devir senedinde yer aldığı tutarlar olduğunu , aksine iddianın kabul edilemeyeceğini ve davacı hakkında yürütülen takibe konu çekler karşılığı ödeme olmadığından davanın yerinde olmadığını bildirerek davanın reddine, davacının alacağın %40'ından aşağı olmayan tutarda tazminat ödemesine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasındaki devir sözleşmeleri, aksi ileri sürülmeyen borç miktarı gözönüne alınarak davacının davalıya bakiye borç miktarının tespiti için yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen 06.02.2012 tarihli bilirkişi raporunda ayrıntılı olarak belirtildiği üzere taraflar arasındaki alışverişten dolayı davacının davalıya 500.000 TL tutarında borcu bulunduğu, yapılan devir işlemleri ile 210.000 TL'lik kısmın ödendiği, bakiye 290.000 TL borcun mevcut olduğu işbu davaya konu icra takiplerinde borç miktarının tamamının takibe konu edilmediği, dolayısıyla davacının talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın ve davalı vekilinin tazminat isteminin reddine karar verilmiş, mahkeme kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan et satın aldığını, karşılığında çekler verdiğini, çeklerin bedelinin bir kısmını nakten ödediğini, kalan kısım için taşınmaz ve iş yeri devri yaptığını, davalıya borcu bulunmamasına rağmen, davalının hakkında takip yaptığını ileri sürerek borçlu olmadığının

tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davacı, davalıdan et satın aldığını, karşılığında çekler verdiğini, çeklerin bedelinin bir kısmını nakten ödediğini, kalan kısım için taşınmaz ve iş yeri devri yaptığını, davalıya borcu bulunmamasına rağmen, davalının hakkında takip yaptığını ileri sürerek borçlu olmadığının

tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının elden yapılan ödemeleri yazılı delille ispat etmesi gerektiğini, müvekkilinin davacıdan arsa ve işyerlerini devraldığını, ancak bedellerinin davacının iddia ettiği gibi olmadığını, davacının bakiye 290.000,00 TL borcu bulunduğunu belirtmiştir.

Davacı, çeklere karşı borçlu olmadığını ileri sürdüğüne göre ispat yükü davacı borçludadır. Davacı, elden yapılan ödemeleri kanıtlayamadığından bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak dava konusu borca karşılık arsa ve işyeri devirlerinin yapıldığını, davalı kabul ettiğine göre devredilen taşınmaz ve hisselerin değerinin takip ve dava konusu borçtan mahsup edilmesi gerekir. Taşınmaz ve işyerlerinin değerinin belgelerde yazılı olan değeri yansıtmadığı taraflarca kabul edildiğine göre işlem tarihi itibari ile taşınmaz ve işyerlerinin rayiç değeri tespit edilip borçtan mahsup edilmesi gerekir.

Mahkemece bu yönler gözetilerek gerektiğinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp, toplanan tüm deliller değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmelidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/39760, Karar No: 2024/13058, Tarih: 22.10.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/39760 E.  ,  2024/13058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; ağrıları olması nedeniyle kendisi ile ilgilenilmediğine, kendini kaybederek sinirle istemediği sözler söylediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ve vesaireye yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanığın bozma sebepleri dışındaki temyiz isteği ile vesair nedenler yerinde görülmemiş ve savunması, mağdurların beyanları ve tüm dosya kapsamı karşısında mağdurlar ..., ... ve ...'e "Sürekli bana hikaye anlatıyorsunuz anasını avradını sinkaf ettiklerim." şeklinde sözlerle hakaret ettikten sonra mağdur ...'e de hitaben "Onun da anasını sinkaf ederim." diye hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanmaması gerektiği şeklindeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Ancak;

1. Sanığın savunmasında böbrek taşı döktüğünü, hastanede görevli şikayetçilerden ikisinin yanına gittiğinde isminin olmadığını söyleyip kendisini gönderdiklerini belirtmesi, şikayetçiler ... ve ...'ın da beyanlarında sanığın röntgen çektirmek için bir gün öncesinde müracaat ettiğini, çekimler durduğu için ertesi gün gelmesi gerektiği söylendiği, ertesi gün de kayıt yaptırmadığı için uzun süre beklediğini belirtmeleri karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak 5237 sayılı Kanun'un 129.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2. 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uygulanırken mağdur sayısı dikkate alınıp artırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9782, Karar No: 2015/27808, Tarih: 08.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/9782 E.  ,  2015/27808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1) Mağdurun yaralanmasına ilişkin ... Hastanesince düzenlenen 24.05.2006 tarihli adli raporda, çehrede sabit eser meydana geldiği ve çehrede sürekli değişikliğe neden olduğunun belirtilmesi karşısında, mağdurun tüm tıbbi belgeleri ve adli raporları ile birlikte Adli Tıp Kurumuna sevkinin sağlanarak, meydana gelen yaralanmanın yüzünde sabit ize mi yoksa yüzün sürekli değişikliğine mi neden olduğu hususunda kuşkuya yer bırakmayacak şekilde rapor alınmadan yetersiz rapora dayanılarak karar verilmesi,

Kabule göre;

2) ...'ın sanık ...'nın gayri resmi eşi olması, mağdur...a aynı işyerinde çalıştıkları sırada elle ve sözle tacizde bulunması, ...'in bu durumu sanık ...’a anlatması, sanığın ... ve...’yı yüzleştirmek için kendi evine çağırması, yapılan yüzleştirme sonunda sanıkların mağdura karşı eylemlerini gerçekleştirmeleri, sanıklar ile mağdur arasında başkaca bir husumetin bulunmamasına göre, sanıklar hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağnın karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, 08.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.