muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2521, Karar No: 2024/4510, Tarih: 01.07.2024

2. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2 inci maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un uygulanacağı davalar yönünden HUMK’un 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

3. Bilindiği üzere; 4342 sayılı Mera Kanunu'nun 3/b maddesinde meralar, hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerler olarak tanımlanmıştır. Aynı Kanun'un 4 üncü maddesinde meraların amaçları dışında kullanılamayacağı, kazandırıcı zamanaşımının uygulanamayacağı düzenlemiş olup öncesi mera olan taşınmazların zilyetlik süresi neye ulaşırsa ulaşsın kazanılması mümkün değildir. Taşınmazların çayır veya tearla vasfı ile tapu siciline tescil edilmesi de taşınmazlara özel mülkiyet niteliğini kazandırmaz. Eldeki davada uyuşmazlık, dava konusu taşınmazların kadim mera olup olmadığı, öncesinde bitişikte yer alan ve kadim mera olduğu anlaşılan 523 parselden açma yolu ile oluşup oluşmadıkları ve kadim mera değil ise toprak tevzii ile Hazine adına tapu kaydının oluştuğu tarihe kadar davacılar ve mirasbırakanları lehine zilyetlikle kazanma süresi ve koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

4. Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda dava konusu taşınmazların tahsisli mera olmadığı, mera olarak sınırlandırılmadığı, 1956 yılına ait hava fotoğrafına göre fotoğrafın karanlık olması ayrıca topoğrafik değişiklikler ve kaymalar nedeniyle tam bir değerlendirme yapılamadığının belirtildiği, taşınmazların taşlık ve eğimli araziler olması, toprak yapısı ve sulanabilme durumları değerlendirildiğinde ziraat bilirkişi raporunda da belirtildiği gibi yalnızca ot biçme veya hayvan otlatma şeklinde yarar sağlanabildiği, bu taşınmazların düz olan kısımlarının ikinci sınıf, eğimli ve taşlı olan alanlarının ise üçüncü sınıf arazi grubunda olduğunun belirtildiği, dinlenen davacı tanık beyanlarında dava konusu taşınmazların ot biçmek ve hayvan otlatmak şeklinde kullanıldığı, taşınmazların yarısının davacılardan ... ...'ın çocukları tarafından kullanıldığı, kalan kısmın yarısının ... çocukları tarafından kullandığı, kalan kısmın ise ...'nin çocukları tarafından kullanıldığının beyan edildiği, tanık beyanlarının mahalli bilirkişilerin beyanları ile örtüştüğü, tanık ve mahalli bilirkişi beyanları ile de dava konusu 519 ve 524 parsel sayılı taşınmazların kadim mera olmadığının, tapu kaydı oluşturulmadan önce davasız ve aralıksız davacılar ve mirasbırakanları tarafından kullanıldığının anlaşıldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile kısmen açılmamış sayılmasına karar verilmişse de bozma gereklerinin tam olarak yerine getirildiğini ve araştırma ve incelemenin hüküm kurmak için yeterli olduğunu söyleyebilme imkanı bulunmamaktadır.

5. Şöyle ki; dava konusu taşınmazların, toprak tevzi Komisyonu tarafından 618 mera parseli olarak belirtilen ve kadastro çalışmaları sırasında da mera niteliğinde sınırlandırılan 523 mera parselinin bitşiğinde yer aldığı, çevre parsellerden 520 parsele uygulanan 1937 tarih, 205 sayılı vergi kaydının sınırında pınar, göl, kaya ve yol gibi genel nitelikte sınırlar bulunmakta olup batı sınırında bulunan 1 no.lu parsele uygulanan 18.06.1973 tarih 110 sayılı tapu kaydının kuzey ve batı sınırının mera olarak gösterildiği; öte yandan, dava konusu taşınmazların Komisyon tarafından, 1937 tarih 205 numaralı vergi kaydı ile 1303 tarih 1 sayılı tapu kaydının değişebilir sınırlar içermesi nedeniyle miktar fazlası olarak Hazine adına belirtildiği gözetildiğinde taşınmazların niteliği ve meradan elde edilen yerlerden olup olmadığı usulünce belirlenmeden karar verilmiş, hükme esas alınan ziraat bilirkişi raporunda taşınmazların eğimli, engebeli, kısmen taşlık ve kayalık olduğu, niteliklerinin çayır arazisi vasfında olduğunun belirtilmesi ile yetinildiği, çekişmeli taşınmazların mera parselinden toprak yapısı, bitki deseni, eğimi ve diğer yönleri göz önüne alınarak nasıl ayrıldığı, aralarında doğal ya da yapay ayırıcı unsur bulunup bulunmadığı ve çekişmeli taşınmaz bölümlerin sınırlarının zaman içerisinde mera yönünde genişleyip genişlemediğine ilişkin bir değerlendirme yapılmadığı görülmüştür.

6. Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için üç kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu ile fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılması, ziraat mühendisi bilirkişi kurulundan taşınmazın öncesinin mera niteliğinde olup olmadığını, toprak yapısı, bitki örtüsü, eğimi, taban suyunu, çekişmeli taşınmaz kısımlarının mera parselinden nasıl ayrıldığını, aralarında doğal ya da yapay ayırt edici bir sınır bulunup bulunmadığını açıklayıp tarımsal niteliğini belirten, taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenmiş, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, taşınmazın öncesini ve mevcut niteliğini açıklayan ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporu ile yetinilerek hüküm tesisi isabetsizdir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin değinilen yönden yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, sair temyiz itirazının bozma sebebine göre incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Temyiz eden davalı Hazine harçtan muaf bulunduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığın,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere

01.07.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/12364, Karar No: 2014/3607, Tarih: 18.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/12364 E.  ,  2014/3607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2012/323095

MAHKEMESİ : Selçuk Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2012

NUMARASI : 2012/299 (E) ve 2012/397 (K)

SUÇ : 3091 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyada sureti bulunan 2011/303 esas sayılı iddianame ile dava açılıp mahkumiyet kararı verilen dosyanın, UYAP sisteminden yapılan sorgulamasında, Daire- mizce 01.07.2013 tarih 2013/162-19380 sayılı hükmüyle onandığı ve hükmün gerek- çesinde, sanığın 2010/9 sayılı kararı ile tecavüzün menine karar verildikten sonra aynı alana tecavüz ettiğinin kabul edildiği anlaşılmakla, 3091 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrasında "... fiil daha ağır bir cezayı gerektiren ayrı bir suç teşkil etmediği takdirde ..." bu yasanın uygulanabileceği hükmü karşısında; sözü edilen dosya getirilip, incelenen dos- ya içine alınarak, sanığın eyleminin TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasına uygun bulunup bulunmadığı ve aynı olay hakkında ikinci kez dava açılıp açılmadığı araştırılarak, sonucu- na göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştır- ma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASI- NA), 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/340, Karar No: 2018/2047, Tarih: 05.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2017/340 E.  ,  2018/2047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 31.10.2016 gün ve 2015/3511 Esas, 2016/4823 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 31.10.2016 gün ve 2015/3511 Esas, 2016/4823 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Şikayetçi vekili borçluya ait taşınmazın 17.12.2012 tarihinde 38.600,00 TL ye satıldığını, 09.01.2013 tarihinde sıra cetveli yapıldığını, düzenlenen sıra cetvelinin hatalı olduğunu, ilk üç sırada gösterilen dosyalarda taşınmaza konulan hacizlerin düştüğünü, bu nedenle ihale bedelinin kendi dosyalarına ödenmesi gerektiğini söyleyerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.Şikayet edilen .... Mad. A.Ş vekili, müvekkili şirketin alacağından dolayı 08.08.2008 tarihinde haciz konulduğunu, davacının ise kendi alacağından dolayı 16.01.2006 tarihinde uyguladığı haczin düştüğünü, şikayetçinin 27.06.2011 tarihinde tekrar haciz konulduğunu, müvekkilinin alacağından dolayı konulan haczin daha önceki bir tarih olduğundan şikayetin reddini istemiştir.Mahkemenin 02.05.2013 tarih ve 2013/297 E., 2013/314 K. sayılı ilamı ile şikayetçi taraf dava açarken gider avansı yatırmadığından bahisle dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine dair kararı şikayetçi vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 23.10.2013 tarih ve 2013/5687 E., 2013/6468 K. sayılı ilamı ile bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada iddia savunma ve dosya kapsamına göre düzenlenen sıra cetvelinde şikayetçi alacağının 4. sıraya kaydedildiği satış bedelinin tamamının ilk sıradaki alacaklıya ödenmesine karar verildiği, sıra cetvelinde 1.sıradaki alacakla ilgili haciz tarihinin 08.08.2008, 2. sıradaki alacakla ilgili haciz tarihinin 23.12.2008, 3.sıradaki alacağın haciz tarihi 08.12.2010, 4. sıradaki davacı alacağının haciz tarihinin ise 27.06.2011 olduğu, şikayet edilen dosyasında sıra cetveline konu taşınmazla ilgili süresinde satış talebinde bulunulduğu ve satış avansının dosyaya yatırıldığı, Şikayetçinin 16.01.2006 tarihli haczinin düştüğü, 27.06.2011 tarihinde yeniden haciz uyguladığı anlaşılmakla, düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiş, mahkemece verilen karar Dairemizin 31.10.2016 günlü, 2015/3511 E., 2016/4823 K. sayılı ilamı ile onanmıştır.Bu kez şikayetçi vekili, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 14,00 TL harç ve takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 05.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30433, Karar No: 2014/20635, Tarih: 11.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/30433 E.  ,  2014/20635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tebligat Kanununun 35.maddesinde, kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılan kimseye, adresini değiştirdiği takdirde yeni adresini hemen tebliğ yaptıran kaza merciine bildirme yükümlülüğü getirilmiş, bundan sonraki tebliğlerin bildirilen yeni adrese yapılacağı öngörülmüştür. Tebligat Kanununun 35/2. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için, daha önce aynı adrese Kanunun gösterdiği usullere uygun bir tebligat yapılmış olması ve muhatabın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin de tespit edilememesi gerekmektedir. Aksi halde 35.maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir. Somut olayda, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ve duruşmadan haberdar edilmeyen ...’ in yokluğunda verilen kararın soruşturma evresinde en son bildirdiği adrese tebliğe çıkarılmadan daha önce usulüne uygun yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığı halde, Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu anlaşılmakla, gerekçeli kararın şikayetçi...' in adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresine (mernis adresine) usulüne uygun olarak tebliği ile tebligat evrakı ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1996, Karar No: 2012/12595, Tarih: 13.09.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/1996 E.  ,  2012/12595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 29/06/2004 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13/05/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece dava kabul edilmiş; kararı davalılardan ... temyiz etmiştir.

Davacı idare, Diyarbakır Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü çalışanları olan davalıların il müdürlüğü emanet hesaplarından reddedilen emekli kesenekleri, SSK primleri ile hastane, eczane ve elektrik borcu gibi ödemeleri için bankadan çıkan paranın ilgili hesaplara yatırılmayarak davalıların zimmetinde tutulduğu süre için gecikme faizleri nedeniyle kurum zararı oluştuğunu belirterek zararın tazminini istemiştir.

Yerel mahkeme bilirkişi incelemesi yaparak davayı kabul etmiştir.

Davacı idare, dava konusu zararın 30/06/1998 tarih, 14-7 ve 25-4 sayılı soruşturma raporlarına dayalı olduğunu iddia ederek davayı açmışsa da dava dilekçesine eklediği müfettiş raporu başka tarihli ve davalıların başka eylemleriyle ilgilidir. Talimatla alınan bilirkişi raporu ise davalıların dava konusu ve başka eylemleri nedeniyle yargılandıkları Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/06/2002 tarih, 1997/7 esas sayılı ceza mahkemesinden verilen hükme dayalıdır. Ancak anılan hükümde dava konusu eylem ve zarar konusunda açıklayıcı bir gerekçe bulunmadığı gibi, bilirkişice de bu hüküm dışında başka bir delil irdelenmemiş, hesaplama yapılmamış ve davanın dayanağı belgeler incelenmeden davacı kurum görüşüne iştirak edildiği belirtilmiştir.

Şu durumda yerel mahkemece anılan ceza dosyası getirtilmek, dava konusu eyleme ilişkin olarak ceza dosyası içerisinde bulunan deliller değerlendirilmek, bu delillerle birlikte hesaplamayı da içeren bilirkişi raporu alınarak varılacak sonuca göre karar vermek gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8923, Karar No: 2013/12786, Tarih: 17.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/8923 E.  ,  2013/12786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Davalı vekilinin temyiz ititrazlarına gelince;

1) Tarla kirası, genel idari giderler ve sermaye faizinin üretim masraflarına dahil edilmesi suretiyle hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre düşük bedele hükmedilmesi,

2) Dava konusu taşınmazın yeri, konumu, bilirkişi raporunda belirtilen özelliklerine göre belirlenen m² bedellerine objektif değer arttırıcı unsur ilave edilerek bedel tesbit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3) Kamulaştırmanın niteliği itibariyle, arta kalan bölümde değer artışı olamayacağı düşünülmeden, bu bölümde değer artışı olacağını kabul eden rapora göre düşük bedel tespiti,

4) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından belirlenen kamulaştırma bedeline 28.10.2012 tarihinden karar tarihine kadar, faiz yürütülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4875, Karar No: 2013/25190, Tarih: 25.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/4875 E.  ,  2013/25190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelmeye, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanıkta kaçak ve bandrolsüz 23 karton değişik markalarda sigara ele geçirildiği bu itibarla, eyleminin 5607 sayılı yasanın 3/5. maddesinde öngörülen kaçakçılık ve sigaraların bandrolsüz olmaları karşısında aynı zamanda 4733 sayılı yasanın 8/4. maddesinde öngörülen suçları oluşturacağı cihetle, 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi uyarınca sanığın 4733 sayılı yasanın 03.04.2008 gün ve 5752 sayılı kanunun 3. maddesiyle değişik 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin katılan olarak kabulü hukuken geçersiz olup,dilekçe yazım ücreti hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3-Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ... lehine maktu vekalet ücreti takdir edilmemesi

Yasaya aykırı, TAPDK vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.12.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Suç tarihinde Gevaş Sulh Ceza Mahkemesince verilen önleme arama kararına istinaden sanığın yolcu olarak bulunduğu otobüste yapılan aramada, sanığa ait 23 karton kaçak sigara bulunmuş, yargılama sonucu sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

Sanık, bütün aşamalarda sigaraları kendi ihtiyacı için aldığını, kaçakçılık yapmadığını savunmuştur.Mahkemece sanığın savunmasına itibar edilmemiş, 23 kartondan ibaret sigaranın neden ticari miktar ve mahiyette olduğu da açıklanmadan sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

Buna ilaveten sanık suçlamayı reddettiğinden mahkumiyeti için başkaca yeterli delil olup olmadığının irdelenmesi gerekmektedir.

Dosyada bir örneği bulunan Gevaş S.Ceza Mahkemesinin arama kararı gerekçesi "genel güvenlik ve kamu düzeninin, genel sağlık ve genel ahlakın veya başkalarının hak ve hürriyetlerinin korunması, suç işlenmesinin önlenmesi, taşınması ve bulundurulması yasak olan her türlü silah patlayıcı madde ve eşyanın tespiti, idareleri dahilinde çıkabilecek muhtemel olayların önlenmesi amacıyla "...Adli ve Önleme Arama Yönetmeliğinin 4,18,19 ve 20.maddeleri gereğince Van-Tatvan Karayolu üzerinde 4 gün süreyle belli saatler arasında ÖNLEME ARAMA KARARI İZNİ verilmiştir." biçimindedir.

Bu karara istinaden yolcu otobüsünde arama yapılmış ve sözü edilen sigaralar ele geçirilmiştir.

Olayımız bakımından yasal düzenlemeler incelendiğinde;

Anayasamızın;

2.maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

Bu karara istinaden yolcu otobüsünde arama yapılmış ve sözü edilen sigaralar ele geçirilmiştir.

Olayımız bakımından yasal düzenlemeler incelendiğinde;

Anayasamızın;

2.maddesine göre Türkiye Cumhuriyeti bir hukuk devletidir.

12.maddesi "herkes kişiliğine bağlı dokunulmaz, devredilmez, vazgeçilemez, temel hak ve hürriyetlere sahiptir" hükmünü taşımaktadır.

13.maddesi ise, "temel hak ve hürriyetler özlerine dokunulmaksızın yalnızca Anayasanın ilgili maddelerinde belirtilen sebeplere bağlı olarak ve ancak kanunla sınırlandırılabilir. Bu sınırlamalar Anayasanın sözüne ve ruhuna, demokratik toplum düzeninin ve laik Cumhuriyetin gereklerine ve ölçülülük ilkesine aykırı olamaz" biçimindedir.

20.maddesinde de, özel hayatın gizliliği güvence altına alınmış ve "Milli güvenlik, kamu düzeni ve suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hakim kararı olmadıkça yine sebeplere bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri bulunmadıkça, kimsenin üstü, özel kağıtları ve eşyası aranamaz ve bunlara el konulamaz..." hükümleri mevcuttur.

Yine Anayasamızın 38.maddesinin 6.fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." şeklindedir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 206/2-a, 217/2, 230/1 maddeleri fıkraları da, hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı biçiminde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağını düzenleyen 5271 sayılı CMK.nun 116 maddesi arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması zorunludur.

Önleme araması ise Polis Vazife ve Selahiyetleri Kanunu'nun 9.maddesi ile Arama Yönetmeliğinin 18 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. PVSK.nun 9.maddesinin 2.fıkrası "arama talep yazısında, arama için makul sebeplerin oluştuğunun gerekçeleri ile birlike gösterilmesi gerekir." hükmünü amirdir.