muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4280, Karar No: 2020/3077, Tarih: 02.07.2020

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2019/4280 E.  ,  2020/3077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasındaki tespit davası nedeniyle verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 04/04/2019 gün ve 2018/6525 Esas - 2019/2600 Karar sayılı ilamına karşı davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde maddi hatanın düzeltilmesi yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava; davalı Kurumda çalışılan bildirilmeyen sürelerin ve sigorta başlangıç tarihinin 01/04/1981 tarihi olduğunun tespiti istemine ilişkindir.Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen karar Dairemizce onanarak kesinleşmiştir.Bu defa davalı kurum vekili 10/05/2019 tarihli dilekçesiyle karar düzeltme talebinde bulunmuştur. 25/10/2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunun 7. maddesinin 3. fıkrasında yer alan “6100 sayılı HMK’nun kanun yollarına ilişkin hükümleri İş Mahkemelerince verilen hükümler hakkında da uygulanır.” düzenlemesi gereği İş Mahkemeleri de 6100 sayılı HMK’nun kanun yollarına ilişkin hükümlerine tabidir ve İş Mahkemelerinde karar düzeltme yolu 1086 sayılı HMUK döneminde olduğu gibi 6100 sayılı HMK’ da düzenlenmemiştir. Bu nedenle karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiştir.

Ancak; Yargıtay onama ya da bozma kararlarında açıkça maddi hatanın bulunduğu hallerde, dosyanın yeniden incelenmesi mümkündür. Zira maddi yanılgıya dayalı olarak verilmiş onama ya da bozma kararları ile hatalı biçimde hak sahibi olmak, evrensel hukukun temel ilkelerine ters düştüğünden karşı taraf yararına sonuç doğurmamalıdır. Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır. Davalı kurum vekilinin maddi hataya ilişkin talebine gelince;davalı Kurumun kanunen harçtan muaf olması nedeniyle harca hükmedilmemesi istemi, maddi yanılgının düzeltilmesine ilişkindir.Maddi yanılgı kavramından amaç; Hukuksal değerlendirme ve denetim dışında, tamamen maddi olgulara yönelik, ilk bakışta yanılgı olduğu açık ve belirgin olup, her nasılsa, inceleme sırasında gözden kaçmış ve bu tür bir yanlışlığın sürdürülmesinin Kamu düzeni ve vicdanı yönünden savunulmasının mümkün bulunmadığı, yargılamanın sonucunu büyük ölçüde etkileyen ve çoğu kez tersine çeviren ve düzeltilmesinin zorunlu olduğu açık yanılgılardır.

Uygulamada zaman zaman görüldüğü gibi, Yargıtay denetimi sırasında, uyuşmazlık konusuna ilişkin maddi olgularda, davanın taraflarında, uyuşmazlık sürecinde, uyuşmazlığa esas başlangıç ve bitim tarihlerinde, zarar hesaplarına ait rakam ve olgularda ve bunlara benzer durumlarda; yanlış algılanma sonucu, açık ve belirgin yanlışlıklar yapılması mümkündür. Bu tür açık hatalarda ısrar edilmesi ve maddi gerçeğin göz ardı yapılması, yargıya duyulan güven ve saygınlığı sarsacağı gibi, Adalete olan inancı ortadan kaldırır ve yok eder. Bu nedenledir ki; Yargıtay; bu güne değin maddi yanılgının belirlendiği durumlarda soruna müdahale etmiş baştan yapılmış açık maddi yanlışlığın düzeltmesini kabul etmiştir. Kaldı ki kimi açık maddi yanılgıya dayalı ve yanlışlığı son derece belirgin haksız ve adaletsiz sonuçların giderilmesi kamu düzeni açısından zorunludur. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2002/10-895E ve 2002/838K, 2003/21-425E ve 2003/441K sayılı kararları da bu doğrultudadır.Şu halde, istemin kısmen kabulüne ilişkin kararda, harçtan muaf olan Kurum aleyhine harca hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca hüküm düzeltilerek onanmalıdır.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılardan ... vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi talebinin kısmen kabulüne, Dairemizin 04/04/2019 gün ve 2018/6525 Esas, 2019/2600 Karar sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA, Hüküm fıkrasının harca ilişkin 6. bendinde yer alan “ 4,38 TL 'lik kısmının davalı ... Orman İşletme Kurumundan alınarak hazineye gelir kaydına” rakam ve sözcüklerinin tümüyle silinerek hükümden çıkartılmasına, yerine “ 4,38 TL'lik kısmının ... Orman İşletme Kurumu harçtan muaf olduğundan alınmasına yer olmadığına” ibaresinin yazılmasına hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 02/07/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7326, Karar No: 2012/14368, Tarih: 26.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/7326 E.  ,  2012/14368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/12/2010 tarih ve 2010/215-2010/2715 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının sattığı malların bedelinin yabancı kredi kartıyla davalının POS makinesinden geçirilmek suretiyle ödendiğini, işleme onay veren ve bu sırada herhangi bir uyarıda bulunmayan davalının, işlem bittikten çok sonra kartın sahte olduğundan bahisle satış bedelini bloke ettiğini, satış sırasında müşteri ve kart bilgilerini kontrol edip, slipi müşteriye imzalatan davacının kartın sahte olduğunu anlamasının mümkün olmadığını, davalının hatalı onayı ve ihmali nedeniyle müvekkilinin zarar gördüğünü ileri sürerek, 1.895 TL tazminatın faizi ile birlikte davalı bankadan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, işlem tarihinden bir kaç gün sonra kart sahibi yabancı bankanın satışa itiraz ettiğini,üye işyeri sözleşmesi ve uluslararası kredi kartı kuralları gereğince itiraz sonuçlanıncaya kadar satışı bedelinin bloke edildiğini, itirazın davacı lehine sonuçlanmasıyla 25.03.2010 tarihinde blokenin kaldırıldığını, aynı tarihte satış bedelinin tahsil edildiğini, yapılan bloke işlemin banka uygulamalarına, yasa, sözleşme ve teamüllere uygun olduğunu, davacının itirazın sonuçlanmasını beklemek yerine haksız olarak dava açtığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına dayanılarak,işleme itiraz durumunda hesaba bloke konulacağına dair taraflar arasında bir sözleşme bulunmadığı, ancak dava açıldıktan sonra satış bedeli üzerindeki bloke kaldırıldığından davanın konusuz kaldığı, bununla birlikte 4 ayı aşkın bir sürede itirazı sonuçlandırmayarak davanın açılmasına kusuruyla sebebiyet veren bankanın yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu olduğu gerekçesiyle, konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacının yaptığı yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline, davalının davacıya vekalet ücreti ödemesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

######
Yargıtay — Esas No: 2016/22733, Karar No: 2017/14621, Tarih: 02.10.2017

**9. Hukuk Dairesi         2016/22733 E.  ,  2017/14621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı üniversite bünyesinde ilk kez 15.09.2011 tarihinde çalışmaya başlayıp, 24.10.2014 tarihinde gerçekleşen fesih tarihine kadar aralıksız olarak "Dekan Şoförü" sıfatıyla çalıştığını, çalıştığı süre boyunca aynı yerde aynı işi yapmasına rağmen farklı yerlerde farklı iş ve pozisyonlar üzerinden bir alt işverenin işçisiymiş gibi gösterildiğini, son olarak alt işveren ... Kurumsal Hizmetler Ltd. Şti.'nde çalışıyor gösterilerek 24.10.2014 tarihinde işine son verildiğini, Üniversite ile ... şirketi arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, çalıştığı süre boyunca gösterilen hiç bir alt işverenle ve temsilcileriyle görüşmediğini, ofislerine gitmediğini, herhangi bir temas kurmadığını, hep aynı yerde aynı işi kesintisiz olarak yerine getirdiğini, fesih yazısında da hiçbir gerekçe gösterilmediğini feshin geçerli olmadığını iddia ederek, feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iadesini, boşta geçen sürelere ilişkin 4 aylık ücret alacağı ve buna bağlı haklarının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının hizmet alımına ait sözleşme ile proje bazlı işler için destek işi kapsamımla dava dışı ... Kurumsal Hizmetler Ltd. Şti. tarafından istihdam edildiğini, kendisine ödenen maaşın, izinin, fazla mesai gibi diğer tüm ücretler ile prim ödemesinin ve iş akdinin feshinin de bu firma tarafından gerçekleştirildiğini, istihdam edilen işçinin de müvekkili kurumun birimlerinde proje bazında bu şirketin emir ve direktifleri doğrultusunda görev yaptığını, davacının da 03.01.2014 tarihinde belirli süreli iş sözleşmesi ile dava dışı bu şirket adına çalışmaya başladığını, davacıya ait tüm bordroların ve ücret ödemelerine ilişkin evrakların anılan firma tarafından düzenlendiğini, ücret ve bunun gibi diğer ödemelerin bu firmalar tarafından yapıldığını, müvekkili kurumun işçiler üzerinde bir yükümlülüğünün olmadığını, davacının iş akdinin işvereni ... şirketi tarafından ....09.2014 tarihinde feshedildiğini, müvekkili kurum ile firma arasında iş kanunu anlamında alt-üst işveren ilişkisinin bulunmadığını, davanın bu nedenle husumet yokluğu gerekçesi ile reddi gerekeceğini, ayrıca diğer firma ... yönünden de toplam işçi sayısının 30 işçi olup olmadığının incelenmesi ve davacının da belirli süreli mi belirsiz süreli mi çalıştırıldığının dikkate alınmasının da gerekeceğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...l Kurumsal Hizmetler Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin resmi ve özel kuruluşlara ihale usulü iş alarak işçi temin ettiğini, davalı Üniversite ile müvekkili şirket arasında imzalanan sözleşmelerde iş tanımı olarak yapılacak işler değil çeşitli birimlerde çalıştırılarak işçi sayısının bildirildiğini, ihale konusunun iş değil işçi olduğunu, müvekkilinin çalışanları ile belirli süreli iş sözleşmesi imzalamış olması nedeniyle işe iade talebinde bulunulamayacağını belirterek, davanın reddine karar verilmesi talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşme işçi teminine yönelik olduğu, Üniversiteye ait asıl ya da yardımcı iş niteliğindeki bir işin alt işverene devri söz konusu olmadığı, alt işverene ait bağımsız bir işyeri ve organizasyon olmadığı, davacının baştan beri Üniversite işçisi olduğu ve davalılar arasında ilişkinin muvazaalı olduğu, feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Usul Hukukunda kural olarak zorunlu dava arkadaşlığı nedeni ile taraf teşkili dışında dahili dava denen bir kurum bulunmamaktadır. Bu nedenle tüzel kişi hakkında usulüne uygun dava açılmadan, açılan davada dahili davalı edilerek hakkında hüküm kurulması usule aykırı olacaktır.

Asıl-alt işveren ilişkisinde, işverenler arasında zorunlu dava arkadaşlığı yoktur. Fesih geçersizliği ve işe iade sadece alt işverene karşı ileri sürülürken, mütesesil borçluluk nedeni ile işçilik alacakları da birlikte ileri sürülmesi zorunlu değildir.

Feshin geçersizliği ve işe iade davasında, asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu takdirde, her iki işverene birlikte dava açılmasında işçi açısından yarar vardır. Muvazaa olmadığı sürece, alt işveren işçisi ile ilgili davada istemin ve verilecek kararın, feshin geçersizliği ve işe iade yönünden alt işveren, ancak feshin geçersizliğine bağlanan işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden her iki işverenin birlikte sorumluluğu kapsamında olması gerekir.

Feshin geçersizliği ve işe iade davasında, asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu takdirde, her iki işverene birlikte dava açılmasında işçi açısından yarar vardır. Muvazaa olmadığı sürece, alt işveren işçisi ile ilgili davada istemin ve verilecek kararın, feshin geçersizliği ve işe iade yönünden alt işveren, ancak feshin geçersizliğine bağlanan işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücretinden her iki işverenin birlikte sorumluluğu kapsamında olması gerekir.

Asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olmadığı, kısaca asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu iddia edilip, sadece asıl işverene karşı dava açıldığında, davacının işvereni ve iade edilecek alt işveren olduğundan husumetin tevcihinde hata kabul edilerek, alt işverene dava dilekçesi tebliğ edilerek, davalı taraf olarak davaya kabul edilmelidir. Davacı tarafın muvazaa veya asıl işveren alt işveren ilişkisinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2/6-7 maddesindeki koşulları kapsamında kalmadığı iddia edildiğinde ise, davaya asıl işveren bakımından devam edilmeli ve sonuçta muvazaa bulunmadığı, asıl alt işveren ilişkisinin yasaya uygun kurulduğu kabul edildiği takdirde, iş ilişkisinin tarafı olmayan asıl işveren yönünden feshin geçersizliği ve işe iade davasının husumetten reddi gerekecektir. (9. HD. 01.12.2008 gün ve 2008/6287 Esas, 2008/32587 Karar.) Muvazaa veya asıl alt işveren ilişkisinin unsurları yok ise asıl işveren yönünden dava esastan karar altına alınmalıdır.

Diğer taraftan, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6 maddesi uyarınca, “Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.” Keza aynı maddenin 7. fıkrasına göre, “Asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde ve genel olarak asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl iş bölünerek alt işverenlere verilemez.”

Alt işverene verilen iş, işyerinde mal veya hizmet üretiminin yardımcı işlerinden olmalıdır. Asıl işin bölünerek alt işverene verilmesi durumunda ise, verilen iş işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren bir iş olmalıdır.

Alt işverene verilen iş, işyerinde mal veya hizmet üretiminin yardımcı işlerinden olmalıdır. Asıl işin bölünerek alt işverene verilmesi durumunda ise, verilen iş işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren bir iş olmalıdır.

Asıl alt işveren ilişkisinin gerçekleşmesi için, asıl işverenin mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işi yada asıl işin bir bölümünü alt işverene vermesi gerekir. Verilen iş, mal veya hizmet üretimine ilişkin olmayan bir iş ise, bu tür bir ilişki doğmaz.

Alt-asıl işveren arasındaki ilişki, niteliğine göre, eser, taşıma, kira gibi sözleşmelere dayanır. Alt işveren üstlendiği işi sözleşme koşulları doğrultusunda, ama kendi adına ve bağımsız bir biçimde yürütür. Çalıştırdığı işçilerle kendi adına iş sözleşmesi yapar; gerekli talimatları verir; işçilere ücretlerini kendisi öder; ücret bordrolarını düzenler; ... primlerini yatırır.

Bir asıl işin yasa kapsamında işveren tarafından alt işverene verilmesinin düzenlenmesi, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2/7 maddesi ve Borçlar Kanunu’nun ilgili hükümleri uyarınca muvazaa iddialarının araştırılmasına engel teşkil etmez. Söz konusu hükümde sayılan işlerin alt işverene verilmesine dayanılarak iş sözleşmesinin feshi, muvazaa iddiasının ispatı hâlinde geçersiz olacaktır.

Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaanın ispatı genel ispat kurallarına tabidir. İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek istenmiş ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/7 maddesinde bu konuda bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Bu kriterler, asıl işveren işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi sureti ile haklarının kısıtlanması veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisinin kurulması olarak belirtilmiştir. Asıl işveren ve alt işveren arasındaki sözleşmenin muvazaalı olması halinde, alt işveren işçisi, aynı madde uyarınca başlangıçtan itibaren asıl işveren işçileri sayılacaktır. Böyle bir durumda işe iade isteyen alt işveren işçisinin asıl işveren işyerine işe iadesine karar verilmesi gerekir. Zira alt işveren gerçekte işveren değildir ve işveren sıfatı bulunmamaktadır.

Tarafların gerçek iradeleri işçi temini olduğu halde, bunu bir asıl işveren alt işveren ilişkisi olarak göstermişlerse muvazaalı bir hukuki işlem söz konusudur. Asıl işveren işçilerinin hakları kısıtlanarak alt işveren işçisi olarak çalıştırılması, hangi alt işverenle çalıştıklarını bilmemesi gibi bulgular bu ilişkinin muvazaalı olduğuna işaret eden diğer özelliklerdir.

Tarafların gerçek iradeleri işçi temini olduğu halde, bunu bir asıl işveren alt işveren ilişkisi olarak göstermişlerse muvazaalı bir hukuki işlem söz konusudur. Asıl işveren işçilerinin hakları kısıtlanarak alt işveren işçisi olarak çalıştırılması, hangi alt işverenle çalıştıklarını bilmemesi gibi bulgular bu ilişkinin muvazaalı olduğuna işaret eden diğer özelliklerdir.

Bir alt işveren, bir asıl işverenden sözleşme ile üstlendiği mal veya hizmet üretimi için belirli bir organizasyona, uzmanlığa ve hukuksal bağımsızlığa sahip değilse, kısaca üretim ya da hizmet sunumuna ilişkin ekonomik faaliyetin bağımsız yönetimini üstlenmemişse asıl işveren alt işveren ilişkisinden çok olayda, asıl işverene işçi temini söz konusu olacaktır.

Alt işveren işçilerinin bir kısmının, üstlenilen hizmet dışında asıl veya yardımcı başka işte çalıştırılmaları, asıl-alt işveren arasındaki sözleşmeyi muvazaalı hale getirmez. Sadece başka işte çalıştırılan işçi açısında asıl alt işveren ilişkisinin unsurlarının bulunmadığı kabul edilmelidir (Yar. 9. HD. 30.03.2015 gün ve 2014/934 Esas, 2015/12261 Karar, Yar. 22. HD. 25.06.2013 gün ve 2013/13693 Esas, 2013/15578 Karar, Yar. 7. HD. 21.02.2013 gün ve 2013/ 2322 Esas, 2013/1429 Karar).

Somut uyuşmazlıkta; davacı asil dava dilekçesinde davalı taraf olarak sadece ... Üniversitesi Rektörlüğü’nü gösterdiği, 05.03.2015 tarihli ön inceleme duruşmasında “taşeron aleyhine dava açılması için süre verildiği”, davacı asilin talebi üzerine ... Kurumsal Hizmetler Ltd. Şti.’nin davaya dahil edildiği anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK’nın 124/4 gereği; dava dilekçesinde tarafın eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanması halinde, hakim karşı tarafın rızası olmaksızın taraf değişikliğini kabul edebilir. Davacı asilin dava dilekçesinde; sadece ... Üniversitesi Rektörlüğü’nü taraf olarak göstermesi yanılma olmadığını ortaya koymaktadır. Bu nedenle yargılama sürecinde davaya dahil edilerek gerekçeli kararda dahili davalı olarak gösterilen ve aleyhine hüküm kurulan ... Kurumsal Hizmetler Ltd. Şti. aleyhine usulüne uygun açılmış davadan söz edilemeyecektir. Bu şirket aleyhine usulüne uygun olarak açılan bir davanın bulunmamasına karşın dahili davalı kabul edilerek aleyhine hüküm kurulması hatalıdır.

Dosya içeriğine göre davalı asıl işveren ile dahili davalı alt işveren arasında teknik personel çalıştırma hizmetine yönelik sözleşme olmasına rağmen, davacının bu hizmet dışında dekan şoförü olarak çalıştığı, davacı yönünden asıl alt işveren ilişkisinin unsurlarının oluşmadığı, davacının başlangıçtan itibaren asıl işveren davalı üniversite işçisi sayılması gerektiği açıktır. Davacının işvereni Üniversitedir. Fesih geçerli nedene dayanmadığından, davanın davalı Üniversite yönünden kabulü gerekir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1- Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1- Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-... Kurumsal Hiz. Ltd. Şti. aleyhine usulüne uygun açılmış dava olmadığından, HAKKINDA KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

3-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı ... Rektörlüğü nezdinde İŞE İADESİNE,

4-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

5-Davacının süresi içinde başvurması halinde kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının davalıdan alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine,

6-Davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

7-Davacının yaptığı harçlar hariç toplam 125,60 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

8-Davalı tarafından yapılan yargılama gideri olmadığından bu konuda hüküm kurulmasına yer olmadığına, gider avansından kullanılmayan kısmın karar kesinleştiğinde davalıya iadesine,

9-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ... uyarınca belirlenen 1.980,00 TL. maktu vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

10-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 02.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.