muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15925, Karar No: 2013/20106, Tarih: 13.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/15925 E.  ,  2013/20106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Karşılıksız çek keşide etmek eyleminden kabahatli Edaş Yapı Malzemeleri inşaat Gıda Tekstil Kuyumculuk Güzellik Salonu San ve Tic. Ltd. Şti hakkında, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı uygulanmasına dair Adana 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 17/02/2012 tarihli ve 2011/2249 esas, 2012/427 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Sanık Ebru Daşdan hakkında Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 01/12/2011 tarihli iddianamede, karşılıksız çek düzenleme suçundan 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi gereğince sanığın cezalandırılması talep edildiği halde, iddianamede gösterilen sanık hakkında hüküm kurulmamış olmasının, mahallinde zamanaşımı süresi içerisinde mahkemesince verilecek bir kararla giderilebilecek bir eksiklik olduğu düşünülerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225/1. maddesi gereğince, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceği cihetle, çek hesabı sahibi tüzel kişi hakkında iddianamede bir talep olmaması karşısında, tüzel kişi hakkında mahkemece resen idarî yaptırım kararı verilemeyeceği, zira 5941 sayılı Çek Kanunu'nun 5. maddesinin 4. fıkrasında yer alan "Karşılıksız çek düzenleyen, adına karşılıksız çek düzenlenen ve ileri düzenleme tarihli çek üzerinde yazılı tarihe göre kanunî ibraz süresi içinde ibrazında, karşılığını ilgili banka hesabında bulundurmayan gerçek ve tüzel kişi hakkında, soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısının talebi üzerine, sulh ceza hâkimi tarafından, kovuşturma evresinde resen mahkeme tarafından, karşılıksız çıkan her bir çekle ilgili olarak, çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı karan verilir" hükmünün 6273 sayılı Kanun'la yürürlükten kaldırıldığı gözetilmeden yazılı şekilde tüzel kişi hakkında yaptırım kararı verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 23/05/2013 gün ve 94660652-105-01-3167-2013/8217/33416 sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Adana 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 17/02/2012 tarihli ve 2011/2249 esas, 2012/427 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4008, Karar No: 2007/8607, Tarih: 04.10.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/4008 E.  ,  2007/8607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Nazilli İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili dava dışı borçluya ait taşınmazların satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde müvekkili bankaya ait alacağın 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun Ek 5 nci ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/I nci maddesinde gösterilen imtiyazların dikkate alınmadığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline ve müvekkilinin birinci sıraya alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İcra Mahkemesince davacı alacağının 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 21/I maddesi gereği ilk hacze iştirakinin temini için sıra cetvelinin iptaline; davacının birinci sırada yer alma isteminin reddine karar verilmiş hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Davacı yanın temyizi sıra cetvelinde birinci sıraya alınması gerektiğine ilişkindir. Haciz yolu ile takiplerde düzenlenecek sıra cetvellerinin şekli hakkında yasal bir düzenleme bulunmadığı gibi, İcra ve İflas Kanunu’nun 206 ncı maddesinde gösterilen sıralamanın uygulanması da kural olarak mümkün değildir. Bu tür sıra cetvellerinde sıralamadan ziyade paylaştırmanın usulüne uygun olup olmadığına bakılacağından, davacının temyiz itirazının reddi gerekmiştir.

2- Davalının temyiz itirazlarına gelince; davacı bankanın alacağının 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’da gösterilen takip ve tahsil hükümlerine göre tahsiline imkan sağlayan hüküm 4389 sayılı Bankalar Kanunu’na 5020 sayılı yasayla eklenen Ek 5 nci maddedir. Ne var ki, bu hükme göre davacı alacağının anılan yasa çerçevesinde tahsili için, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 18.10.2006 gün ve 19-649/661 E.K. sayılı ilamında da benimsendiği üzere, “üçüncü kişilerin muvazaadan ari hakları aleyhine sonuç doğurmamak” şartının tahakkuku gerekir.

Somut olayda davacı alacağının davalı alacağı ile garameye sokulması halinde, davalıya isabet edecek payın azalacağında kuşku yoktur. Açıklanan durum karşısında davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 sayılı bentte açıklanan nedenle davacı banka vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 sayılı bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5567, Karar No: 2010/4105, Tarih: 08.04.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/5567 E.  ,  2010/4105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1.3.2004 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının ve 1.6.2008 tarihi itibariyle yeni aylık bağlanması sonucu yapılan mahsup işlemlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı kurumun tüm aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, 01.03.2004 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanmasının geçerli olduğunun tespiti ile davalı Kurumca 01.03.2004-23.04.2008 tarihleri arasında yersiz ödendiği için geri istenen aylık tutarını borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

506 sayılı yasanın 62/1 maddesi uyarınca, sigortalının yaşlılık aylığı için çalıştığı işten ayrıldıktan sonra kuruma müracaat ettiği tarihi takip eden ay başından itibaren yaşlılık aylığı almaya hak kazanacağına ilişkin düzenleme karşısında; mahkemece davacı yanca işten ayrılma tarihinin 24.02.2004 tarihi olduğunun kanıtlanmamış olması karşısında emeklilik talep dilekçesinin verildiği 24.02.2004 tarihini takip eden ay başı değil de sonraki ay başı olan 01.04.2004 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tesbitine karar verilmesi gerekir iken tahsis talep tarihi olan 24.02.2004 tarihini takip eden ay başı olan 01.03.2004 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tesbitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün 1.fıkrası silinnerek, yerine;

“Davanın kısmen kabulüne, davacının 01.04.2004 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine ve davalı Kurum'a bu tarih itibariyle bağlanıp ödenen aylık tutarını borçlu olmadığının tespitine, fazla talebin reddine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükme “ davalı kendisini vekille temsil ettirmiş olduğundan davalı vekili yararına taktir edilen 575,00.-TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'na verilmesine” rakam ve sözcüklerinin eklenmesine, hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 08.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11207, Karar No: 2020/180, Tarih: 14.01.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/11207 E.  ,  2020/180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ya ait suça konu çeklerin, suç tarihinde evli olduğu sanık ... tarafından eşinin önceden var olan rızası ve bilgisi dahilinde imzalanıp doldurularak sanık ...´e hatır çeki olarak verildiği, sanık ...'in suça konu çekleri katılana verdiği, çekin bankaya ibrazı üzerine keşideci imzasının çek sahibi olan Sanık ...'ın imza beyannamesi ile örtüşmediği için bankanın ödeme yapmadığı,sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçu işledikleri iddia olunan somut olayda;ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği, somut olayda da, sanığın, eşi olan keşideci Fatma’nın rızası dahilinde çeki imzaladığı, taraflar arasındaki ihtilafın aslen çekin karşılıksız çıkmasından kaynaklandığı anlaşılmakla; sanıklara atılı suçların yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin suçun sübut bulduğuna ve eksik inceleme yapıldığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 14/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18265, Karar No: 2017/3288, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/18265 E.  ,  2017/3288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3207, Karar No: 2014/6515, Tarih: 17.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/3207 E.  ,  2014/6515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasa Mahkemesi'nin temyiz harcına ilişkin 29.12.2011 gün ve 28157 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 20.10.2011 gün ve 2011/54...142 sayılı iptal kararının yürürlüğe girmemesi ve geçmişe etkili olmaması nedeniyle; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun (1) sayılı Tarifesi'nin IV. bölümünde yapılan değişiklik gereğince, bu kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden sonra Yargıtay Ceza Dairelerine yapılacak temyiz başvurularında temyiz harcı alınması zorunludur.

Temyiz eden sanıktan temyiz tarihi olan 07.05.2012 tarihi itibariyle temyiz harcı alınmadığı anlaşıldığından; mahkemece yedi gün içinde temyiz harcını öde- mesi, ödemediği takdirde temyizden vazgeçmiş sayılacağı uyarısını taşıyan tebligatın yapılması, ödendiği takdirde makbuzu da eklenerek dairemize iadesi sağlamak üzere dos- yanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 17.03.014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2720, Karar No: 2010/15062, Tarih: 14.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/2720 E.  ,  2010/15062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtay’ca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 14/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15759, Karar No: 2017/3200, Tarih: 30.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/15759 E.  ,  2017/3200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 29/09/2015 tarih ve 2015/51-2015/153 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili müzik eseri işletme belgeleri ile çerçevesinde edindiği çıkartmaya yönelik haklarını, 3 adet sözleşme ile münhasıran kullanılmasına izin verdiğini, bu hakları düzenlenen devir sözleşmesi ile şirkete devrettiğini, ile iflas ettiğini müflis şirketin malvarlığı içinde değerlendirilen yapımcı haklarının ihalenin kesinleşmesi sonucu adına tescil edildiğini, bu şirketin delil sözleşmesi ile unvanlı şirkete devrettiğini, ancak ...’in ile yaptığı sözleşmelerle verdiği işletme hakkının münhasıran kullanılması hakkının sadece çıkarılması ile sınırlı taşıyıcıları kapsamasına rağmen davalı şirketinin, müvekkilinin eserlerini izinsiz ve haksız olarak İnternet üzerinden gibi kurum ve kuruluşlara kullandırmak suretiyle haksız ve hukuksuz olarak büyük miktarda parasal menfaat edindiğini, müvekkile ödeme yapmadığını bu nedenle müvekkilinin düzenlenen 07047 yevmiye sayılı ihtarnamesi ile cayma hakkının kullandığını ileri sürerek müzik eseri işletme belgelerine ilişkin tüm hakların müvekkiline ait olduğunu tespitini, tesciline hükmün ilanını, yargılanma giderinin ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı müvekkil şirketin sözkonusu eser işletme belgelerini sayılı dosyasından yapılan ihale ile iktisap ettiğini, dolayısı ile müvekkil şirketin sözkonusu eser işletme belgelerini elde etmesinde hukuka aykırı bir durum bulunmadığını, davacı ... tarafından gönderilen ihtarname isimleri sayılan eserlere ilişkin olarak yapımcı şirket ile imzalamış olduğu yapım sözleşmesi ve ilgili hak devirlerine dair hüküm ve şartları içeren her türlü hukuki belgelerin noter tasdikli birer suretinin gönderilmesinin istendiğini, bahse konu eserlerin digital ortamda izinsiz kullanıldığı şeklinde iddiaların gerçek dışı olduğunu, davacının söz konusu esere ait Kültür Bakanlığı nezdinde kayıtlı muvafakatnameleri bulunduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

./..

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacının dayandığı haricen düzenlenen sözleşmelerin düzenlenme tarihinin kesin delil oluşturmadığı ayrıca davalı tarafın da sözleşmelere taraf olmaması sebebiyle sözleşmenin davalı yönünden bir bağlayıcılığının bulunmadığı, yine eser işletme belgelerinin ekindeki muvafakatnamelerde devredilen hakların sadece çoğaltma hakkını değil hakları tüm olarak devrettiği, davacının cayma hakkını hukuki anlamda kullanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

5846 Sayılı uyarınca eserden doğan mali ve manevi haklardan yararlanma hakkı münhasıran eser sahibine aittir. Bununla birlikte eser sahibi mali haklarının tamamını veya bir kısmını başkalarına tamamen devredebileceği gibi, hakların sınırlı şekilde kullanımını da ruhsat yoluyla başkalarına devredebilir.

58. maddesi uyarınca, eser sahibinden mali bir hakkı tamamen veya ruhsat yoluyla iktisap emiş olan kimsenin, şayet süre kararlaştırılmış ise bu süre içinde ve süre kararlaştırılmamış ise duruma göre uygun bir süre içerisinde, devrin kendisine sağlamış olduğu hak ve yetkilerden gereği gibi yararlanması gerekir. Devir alan kişi hak ve yetkilerini gereği gibi kullanmaz ve bu sebeple eser sahibi menfaatleri esaslı surette zarar görürse, eser sahibinin sözleşmeden cayma hakkı bulunmaktadır. Söz konusu cayma hakkı FSEK m. 80 uyarınca, bağlantılı haklar yönünden bağlantılı hak sahipleri için de geçerlidir.

Cayma hakkının mutlaka eser sahibi tarafından noter marifetiyle çekilecek bir ihbar ile kullanılması icap eder. Gönderilen ihbarnamede, eser sahibince, hakkın gereği gibi kullanılması için devir alan kişiye uygun bir mehil verilmesi gerekir. Devir alanın bu süre içerisinde de devir alınan hak ve yetkileri amacına uygun şekilde kullanmaması halinde verilen sürenin sonunda eserden doğan hakların devrine dair sözleşmeden cayılmış olur. İstisnai hallerde mehil verilmesine de gerek yoktur. Cayma ihbarını alan kişinin, tebliğden itibaren dört hafta içerisinde caymaya itiraz davası açması halinde, caymanın haklı olup olmadığı, devir alanın devir olunan hak ve yetkilerden amacına uygun şekilde yararlanıp yararlanmadığı tartışılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bununla birlikte, dört haftalık hak düşürücü süre içerisinde caymaya itiraz davası açılmamış ise, caymaya konu tüm haklar eser sahibine geri dönmüş olacaktır.

Somut olayda yapımı tamamlanmış müzik eserlerinde icracı sanatçı olan davacı, eserden doğan tüm haklar ile bağlantılı hakları ihale ile satın almış bulunan davalı şirkete noterden gönderdiği 18.02.2014 tarihli cayma ihbarında, cayma hakkını kullandığını ifade etmiş olmakla ve davalı tarafça dört haftalık hak düşürücü süre içerisinde caymaya itiraz davası açılmadığına göre, mahkemece caymanın haklı olup olmadığı veya kanuna uygun olup olmadığı tartışılmaksızın, devre konu icracı sanatçılıktan kaynaklanan tüm mali hakların davacıya dönmüş olduğunun ve davacının icracı Sanatçılıktan doğan mali haklara tekrar sahip olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, yerel mahkemece, caymanın haklı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu sebeple davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme hükmünün yukarıdaki gerekçelerle davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 30/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/42895, Karar No: 2015/34530, Tarih: 25.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/42895 E.  ,  2015/34530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun Davacı, beyin sapında ve beyin sol üst köşesinde mevcut kitle nedeniyle davalı özel hastaneye müracaat ettiğini, diğer sağlık kuruluşlarının aksine beyin sapındaki kitlenin tek bir ameliyatla çıkartılabileceğinin söylendiğini ve 25.01.2010 tarihinde diğer davalı doktor tarafından ameliyatının gerçekleştirildiğini, sinirlere yapışık kitle zarının kitle ile birlikte çıkarıldığı, bu kısım üzerine dış dokudan alınan bir parçanın yerleştirildiği bilgisinin verildiğini, çekilen em-ar sonuçlarının da temiz olduğunun bildirilmesi üzerine davalı doktor tarafından .... isimli ilaç reçete edilerek 45 gün sonra kontrole gelmek üzere taburcu işlemlerinin gerçekleştirildiğini, anılan ilacı düzenli olarak kullandığını ancak baş dönmesi, çift görme, bulantı, kusma gibi şikayetlerinin devam ettiğini, belirtilen sürenin sonunda davalı doktora kontrole gittiğinde, bu tür şikayetlerin geçici olduğu, kısa bir süre sonra normal hayatına dönebileceğinin söylendiğini ve başka bir sağlık kuruluşuna gitmemek şartı ile tekraren Haziran ayına kontrol verildiğini ancak şikayetlerinin artması nedeniyle müracat ettiği başka bir sağlık kuruluşunda, alındığı belirtilen kitlenin aslında alınmamış olduğunu öğrendiğini, bilgi verildiği şekilde bir operasyon gerçekleştirilmediği gibi, operasyon sonrası da yapılan tıbbi müdahaleler konusunda yanlış bilgilendirme yapıldığını, bunun hasta haklarının ihlali niteliğinde olup, ameliyat sonrası şikayetlerinin gözardı edildiği, bilgi verilmiş olsaydı başka bir ameliyat olabileceğini ileri sürerek, 60.000 TL manevi, fazlaya dair haklar saklı tutularak 1.000 maddi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.