muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3915, Karar No: 2019/6964, Tarih: 26.11.2019

İstinaf mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, “Davanın kısmen kabulü ile, davaya konu 15.03.2015 tarihli Genel Kurul Toplantısının 4. maddesinde alınan "2015 yılına ait ecrimisil bedelinin 88.000,00.-TL olarak kabul edildiği"ne ilişkin karar ile gündemin 5. maddesinin (i) bendindeki "...... A.Ş'ye ait olan ....... restorantın yenilenmesi için yatırım bütçesine 100.000,00.-TL ilave edilmesine" ilişkin genel kurul kararlarının iptaline, 6. maddesindeki "Tapuda mevcut yönetim planımız doğrultusunda toplu yapı yönetimine geçilmesi" ile ilgili karar konusuz kaldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, davacıların sair taleplerinin reddine” karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İstinaf mahkemesince, toplu yapıya geçilmesi yönündeki kararın yeterli çoğunlukla alınmadığından iptali gerekmekte ise de, 25.06.2015 tarihinde yapılan ..... köyü olağanüstü site kat malikleri kurulunca toplu yapı yönetimine geçilmesi kararı alındığı ve bu karar gereğince Maya Kötü Sitesi toplu yapı yönetimine geçildiği, bu nedenle 15.03.2015 tarihli genel kurul toplantısının 6. maddesindeki "Tapuda mevcut yönetim planımız doğrultusunda toplu yapı yönetimine geçilmesi" ile ilgili kararın iptali ile ilgili talebin konusuz kaldığı gerekçesiyle, yeterli çoğunlukla alınmadığından 6 nolu kararın iptali yerine, karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru görülmemiş ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 15.03.2015 tarihli genel kurul toplantısının 4. maddesinde alınan "2015 yılına ait ecrimisil bedelinin 88.000,00.-TL olarak kabul edildiğine" ilişkin karar ile gündemin 5. maddesinin (i) bendindeki "..... A.Ş'ye ait olan ..... restorantın yenilenmesi için yatırım bütçesine 100.000,00.-TL ilave edilmesine" ilişkin genel kurul kararlarının iptaline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dava dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin istinaf mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına 26/11/2019 günü oy birliğiyle akrar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/928, Karar No: 2019/6512, Tarih: 27.11.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/928 E.  ,  2019/6512 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yüksek Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkındaki Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12/11/2018 tarihli ve 2018/577 değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 15/04/2019 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A-)Konuyla İlgili Bilgiler:

1- Şüpheli ... hakkında 08/11/2017 tarihli “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığı’nca yürütülen soruşturma sonucunda, 20/04/2018 tarihli, 2018/1260 soruşturma,2018/1133 esas ve 2018/911 sayılı iddianame ile Iğdır Asliye Ceza Mahkemesi'ne TCK’nın 191/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı,

2-Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/07/2018 tarihli, 2018/448 esas ve 2018/1267 sayılı kararı ile ısrar şartının gerçekleşmemesi nedeniyle “yargılamanın durmasına, esasın bu şekilde kapatılmasına” karar verildiği,

3-Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığı'nca durma kararına itiraz edilmesi üzerine,itirazı inceleyen mercii Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin kanun yararına bozma istemine konu 12/11/2018 tarihli ve 2018/577 Değişik iş sayılı kararı ile; itirazın reddine kesin olarak karar verildiği,

Anlaşılmıştır.

B-)Kanun Yararına Bozma İstemi:

Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında;

“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda kovuşturma şartının gerçekleşmediğinden bahisle kamu davasının durmasına ve esasın bu şekilde kapatılmasına dair Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 10/07/2018 tarihli ve 2018/448 esas, 2018/1267 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12/11/2018 tarihli ve 2018/577 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin anılan kararında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/4-a maddesinde yer alan ısrar şartının, dolayısıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle yargılamanın durmasına ve esasın kapatılmasına karar verilmiş ise de;

1- 5271 sayılı Kanun'un 191/4. maddesinde yer alan, “Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” ve anılan maddenin 6. fıkrasındaki, "Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasında sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez.." şeklindeki düzenleme nazara alındığında; sanığın üzerine atılı ./..

suçu 08/11/2017 tarihinde işlediği ve Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20/04/2018 tarihli ve 2018/1260 soruşturma, 2018/1133 esas, 2018/911 sayılı iddianamesi ile bu suçtan dolayı sanık hakkında kamu davası açıldığı, dosyada mevcut adlî sicil kaydına göre ise, sanığın yargılama konusu suçu işlemeden önce 06/03/2013, 21/12/2014, 18/05/2017 ve 23/09/2017 tarihlerinde işlemiş olduğu kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçları nedeniyle kamu davaları açıldığı, dolayısıyla yargılamaya devam olunarak esas hakkında bir karar verilmesinin gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde durma kararı verilmesinde;

Kabule göre de;

2-5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesindeki “...Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, durma kararıyla birlikte esasın kapatılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde; isabet görülmemiştir.”denilerek Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12/11/2018 tarihli ve 2018/577 Değişik iş sayılı kararının kanun yararına bozulması istenilmiştir.

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Dosyanın incelenmesinde;

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/4. maddesinde yer alan, “Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

C-) Konunun Değerlendirilmesi:

Dosyanın incelenmesinde;

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/4. maddesinde yer alan, “Kişinin, erteleme süresi zarfında;

a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi,

b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması,

c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” ve anılan maddenin 6. fıkrasındaki, "Dördüncü fıkraya göre kamu davasının açılmasında sonra, birinci fıkrada tanımlanan suçun tekrar işlendiği iddiasıyla açılan soruşturmalarda ikinci fıkra uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemez.." şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında; sanığın üzerine atılı suçu 08/11/2017 tarihinde işlediği ve Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20/04/2018 tarihli ve 2018/1260 soruşturma, 2018/1133 esas, 2018/911 sayılı iddianamesi ile bu suçtan dolayı sanık hakkında kamu davası açıldığı, dosyada bulunan adlî sicil kaydına göre ise, sanığın yargılama konusu suçu işlemeden once; Iğdır Cumuriyet Başsavcılığı'nca, 21/12/2014 tarihli eylemi nedeniyle 2015/3537 soruşturma ve 2015/58 sayılı, 31/05/2014 ve 19/11/2014 tarihli eylemleri nedeniyle 06/05/2016 tarihli ve 2014/6305 soruşturma ve 2018/17 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararları verildiği, 31/05/2014, 19/11/2014, 21/12/2014, 18/05/2017 ve 23/09/2017 tarihlerinde işlemiş olduğu kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçları nedeniyle sanık hakkında kamu davaları açıldığı, TCK’nın 191/6. maddesindeki düzenlemeye göre yeniden erteleme kararı verilemeyeceği, mahkemece yargılamaya devam olunarak esas hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, somut olayda uygulanma yeri bulunmayan ısrar şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle durma kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2-5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesindeki “...Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, durma kararıyla birlikte esasın kapatılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-)Karar: Yukarıda açıklanan nedenlere göre;

Kabule göre de;

2-5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesindeki “...Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, durma kararıyla birlikte esasın kapatılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

D-)Karar: Yukarıda açıklanan nedenlere göre;

Mahkemece yargılamaya devam olunarak esas hakkında bir karar verilmesi gerektiği ve kabule göre de; durma kararıyla birlikte esasın kapatılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, kamu davasının durmasına ve esasın kapatılmasına karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan itiraz üzerine mercii Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nce itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/11/2018 tarihli ve 2018/577 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine,

27/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13531, Karar No: 2024/1387, Tarih: 15.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/13531 E.  ,  2024/1387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1017 E., 2023/1829 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/655 E., 2023/18 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığı sebebiyle sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı şirkete ait iş yerinde 02.05.2011 tarihinden, iş akdinin sağlık sorunları nedeniyle feshedildiği 03.06.2015 tarihine kadar dökümhane işçisi olarak çalıştığını, çalıştığı dökümhane bölümünde solumak zorunda kaldığı aşırı toz, iş esnasında kullanılan kimyasallar, kum, metal tozu, metal boyası, tiner nedeniyle akciğerlerinden, yine işi gereği sürekli yapmakta olduğu ağır ve zorlayıcı işler, ağır parçaları istif ve bant üzerinde palete aktarma gibi iş ve işlemler nedeniyle kol-omuzlarından ve belinden, yine ortamdaki aşırı gürültü nedeniyle kulaklarından meslek hastalığına yakalandığını, meslek hastalıkları nedeniyle ... Meslek Hastalıkları Hastanesine müracaat ettiğini, ilk olarak Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından omuzu dışındaki meslek hastalıklarına dair rahatsızlıkların mesleki olduğu belirtilmiş ancak maluliyet verilmemiş, omuzundan ise %20 oranında maluliyet verilmiş olduğunu, davacının itirazı üzerine Yüksek Sağlık Kurulu 04.11.2015 tarih ve 82/11994 sayılı kararı ile aynı yönde karar verilmiş ve kontrol muayenesi gerekmediği belirtilmiş olduğunu, daha sonra ise kontrol muayenesi gerekmediğine karar verilmesine rağmen davacının sürekli iş göremezlik oranının davalı Kurumca % 0 olarak belirlendiğini, bu belirlemenin hatalı olduğunu, davacıda birden fazla mesleki sekeller ve maluliyeti mevcut olmakla müvekkilinin maluliyet oranının tespiti için iş bu davayı açma zorunluluğunun doğduğunu, Mahkemece sürekli iş göremezlik oranına yönelik yaptırılacak incelemelerde meslek hastalıklarının davacıda bıraktığı tahribatların dikkate alınması gerektiğini beyanla davacının meslek hastalıklarından kaynaklanan sürekli iş göremezlik oranının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; işveren tarafından sigortalıya ait meslek hastalığı bildirimi Kuruma 01.06.2015 tarihinde yapılmış olduğunu, Kurumun 22.03.2016 tarih ve 16868897 sayılı inceleme raporunda dava konusu olayın 5510 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesine göre meslek hastalığı olduğunun kabul edildiğini, davacının ... Meslek Hastalıkları Hastanesine başvurması neticesinde sürekli iş göremezlik oranına ilişkin değerlendirme yapılırken "düzeltme kaydıyla" denilerek bu duruma şerh düşülmüş olduğunu, dava dilekçesinde kontrol gerekmediği halde yeni bir rapor ile maluliyetin %0 olarak tespit edildiğine ilişkin itirazlar bu yönüyle yerinde olmadığını, davacının sürekli iş göremezlik durumuna ilişkin Kurum Sağlık Kurullarınca yapılan değerlendirmeler sonucu tespit edilen %0(sıfır) ranının kabul edilmesi gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Davalı .... ve Döküm San. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafından açılan sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti davasının haksız ve hukuka aykırı olduğunu, davacının ... Meslek Hastalıkları Hastanesine müracaat ettiği ve ilk olarak Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından omuzundan % 20 oranında maluliyet verilmiş olduğunu, maluliyet hali sürekli değil geçici olarak kabul edildiğini, sonrasında kontrol verilmemiş olduğunu, davacının bu orana itiraz etmesi neticesinde Yüksek Sağlık Kurulu 04.11.2015 tarih ve 82/11994 sayılı kararı ile aynı maluliyeti verip kontrol muayenesi gerekmediğinin belirtilmiş olduğunu, daha sonra ise maluliyet oranı Sosyal Güvenlik Kurumunca %0 olarak belirlenmiş olan tespitin doğru olduğunu, bu durum sonrasında SGK tarafından yapılan kontrollerle de kesinlik kazanmış olduğunu, davacının, işbu davaya konu sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti talebinin SGK tarafından %0 olarak belirlenen sürekli iş göremezlik oranı sebebiyle davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının pnömokonyozun, Lomber diskopati hastalığının, İmpingement hastalığı/rotator cuff yırtığı konusundaki maluliyetinin tespitine dair taleplerin reddine, davacının Sensörinöral işitme kaybı yönünden ATK 2. Üst Kurul raporu doğrultusunda mesleki iş göremezlik oranının E cetveline (yaşına) göre %35.2(yüzdeotuzbeşnoktaiki) olarak tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde; davacının sürekli iş göremezlik oranının Yüksek Sağlık Kurulunca %0 olarak tespit edildiği, Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunca %35 olarak tespit edildiği, çelişkili maluliyet oranlarının varlığı halinde Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerekirken, maluliyet oranı kesinleştirilmeden hüküm kurmasının doğru olmadığını ileri sürmüştür.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde; davacının sürekli iş göremezlik oranının Yüksek Sağlık Kurulunca %0 olarak tespit edildiği, Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunca %35 olarak tespit edildiği, çelişkili maluliyet oranlarının varlığı halinde Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerekirken, maluliyet oranı kesinleştirilmeden hüküm kurmasının doğru olmadığını ileri sürmüştür.

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; Kurum Yüksek Sağlık Kurulunca davacının maluliyetinin % 20 oranında belirlendiği, buna karşılık Mahkemece %35,2 oranında işitme kaybı hastalığı yönünden karar verildiğini, davacının her türlü itirazı dikkate alınarak Kurumca düzenlenen raporlar ile Tıp Kurullarınca yapılan tespitlerin çelişkili olduğunu, itirazlarının değerlendirilmediğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıların istinaf başvurularının HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekilleri, istinaf dilekçeleri ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının meslek hastalığı sebebiyle sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 95 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, özellikle Yüksek Sağlık Kurulunca yapılan değerlendirmeler ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen rapordaki belirlemeler arasındaki çelişkinin Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunca düzenlenen rapor ile giderildiği anlaşılmakla ve dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalılar vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6880, Karar No: 2017/5020, Tarih: 04.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/6880 E.  ,  2017/5020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/12/2015 tarih ve 2014/236-2015/513 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin ..., ... ve davalı ile birlikte kurulduğunu, şirket müdürleri ve ortakları olan ..., ... ve davalı adına vekili...'nın bir araya gelerek oybirliği ile aldıkları kararla şirket ortaklarından ...'ın şirket ana sözleşmesinde belirtilen 10.000,00 TL tutarındaki 40/120 payının tamamını, davalının şirket ana sözleşmesinde belirtilen 10.000,00 TL tutarındaki 40/120 payının tamamını ve şu anda müvekkili şirketin müdürü olan ...'a devredilerek şirketin tek ortaklı olarak devamına ve şirket ortaklarından ... ve davalı ...'nın şirket müdürlüğünden azledilmesine ve müdürlük yetkilerinin iptal edilmesine oy birliği ile karar verildiğini, noterde hisse devirlerinin yapıldığı, Olağanüstü Genel Kurul Toplantısında alınan kararlar doğrultusunda hisse devirlerinin aktif ve pasifiyle hukuki ve mali yükümlülükleriyle birlikte gerçekleştiğini, devir bedelini tamamen aldıklarını, devrettikleri hisselerinin devir alan adına şirket pay defterinde, Ticaret Sicili Müdürlüğünde ve ilgili diğer kurumlarda kayıt ve tescil edilmesine muvafakatlerinin bulunduğunu beyan ederek işlemi tescil ettirdiklerini, şirket banka hesabından 04.10.2013 tarihinde eski şirket ortağı ve müdürü ...'nın kendi hesabına 98.000,00 TL aktardığını ve bu işlemin açıklaması olarak "demir bedeli" yazdığını fark ettiğini, davalının yaptığı bu işlemin sebepsiz zenginleşme teşkil ettiğini, davalı ile müvekkili şirket arasında dava konusu hususa ilişkin hiçbir hukuki işlemin bulunmadığını belirterek davanın kabulü ile davalının haksız ve kötü niyetli olarak kendi hesabına aktardığı 98.000,00 TL'nin davacıya ödemesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalının davacı şirket ortağı ve münferiden yetkili temsilcisi iken 20/11/2013 tarihli genel kurul toplantısında alınan kararla müdürlük yetkisinin kaldırılmasına, payının tamamının ...'a devri ile şirketin tek ortaklı olarak devamına karar verildiği, noterden devirlerin gerçekleştirildiği, devir bedelinin ödendiği, hisselerin ticaret siciline tescil edildiği, 04/10/2013 tarihinde davalının şirket hesabından kendi hesabına 98.000,00 TL aktardığı ve açıklama olarak "demir bedeli" yazdırdığı, toplanan deliller ve bilirkişi raporuyla davacı şirket hesabında bulunan dava konusu meblağın

davalı tarafından kendi hesabına aktarıldığı sabit olup, davalının davacı şirket adına ödeme yaptığı savunulmuş ise de; davacı şirketin ticari defterlerinde belirtilen kişi ve kurumlara borç-alacak olduğuna dair kayıt belge olmadığı, davacı şirketin onlardan mal-hizmet alımı olmadığı, davacı şirketin borcu bulunmadığı, bilirkişi raporuyla belirlendiğinden, bilirkişi raporu hükme esas alınmış, davalı şirket hesabından kendi hesabına aktardığı dava konusu miktar kadar sebepsiz zenginleştiğinden davacının davasının kabulüne 98.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5.020,38 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.