muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1720, Karar No: 2015/162, Tarih: 30.03.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1720 E.  ,  2015/162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, failin kendisinin veya başkasının yararına olarak zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunması veya bu devir olgusunu inkar etmesi gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde nitelikli hali oluşmaktadır.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; sanıklar hakkında katılanın yetkilisi bulunduğu ... Lojistik A.Ş. adına taşeron olarak .... A.Ş'ye ait malları taşıma görevini üstlendikleri ancak malı teslim almalarına rağmen bildirilen yere götürüp teslim etmeyerek güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığınndan bozma sebebi yapılmamıştır,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Hükmü temyiz eden sanık ...'nin savunması ile soruşturma aşamasında beyanları alınan tanık İsa Şimşek beyanları çeliştiğinden, gerçeğin kuşkuya yer bırakmaksızın tespiti amacıyla CMK'nın 210/1 maddesi gereği olayın tek tanığı olduğundan duruşmada mutlaka dinlenmesi gereken tanık İsa Şimşek'in duruşmada dinlenmeden soruşturma sırasında alınmış beyanları ile yetinilerek eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması,

Kabule göre de:

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 10 gün olarak tayin edilmesi,

2- Sanık hakkında hükmolunan “5 gün” adli para cezasına 1/6 oranında takdiri indirim uyglanırken “4 gün” adli para cezası yerine “3 gün” adli para cezası verilerek eksik ceza tayininde bulunulması,

3- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ertelenemeyeceğinin gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında hükmolunan “5 gün” adli para cezasına 1/6 oranında takdiri indirim uyglanırken “4 gün” adli para cezası yerine “3 gün” adli para cezası verilerek eksik ceza tayininde bulunulması,

3- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ertelenemeyeceğinin gözetilmemesi,

4- Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCY'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiş olması karşısında, aynı Yasa'nın 53/4. maddesi uyarınca, aynı maddenin 1 ve 2. fıkralarındaki haklardan yoksun bırakılamasına karar verilemeyeceğinin gözetilmeden hak yoksunluğuna karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın gözetilmesine 30/03/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10797, Karar No: 2017/17571, Tarih: 13.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/10797 E.  ,  2017/17571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; oğlu ... 04.08.2010 tarihinde davalıya ait markette bulunduğu esnada davalının oğlu ... zemine kolonya dökülüp yaktığını, plastik kolonya şişesinin alev alması sonucu can havliyle şişeyi ... üzerine attığını, çocuğun vücudunda toplam %20 oranında yanık oluştuğunu ileri sürerek 50.000 TL manevi, 5.000 TL maddi olmak üzere toplam 55.000 TL tazminatın olayın meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı; olayın ... anlattığı şekilde meydana gelmediğini, yangına ... sebebiyet verdiğini, somut olayda olayın meydana gelmesinde asıl kusurun davacı tarafa ait olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacının temyizi üzerine dairemizce bozulmuş ve mahkemece bozmaya uyulduktan sonra alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 07.04.2014 gün, 2014/1023 E-5569 Karar sayılı bozma ilamında mahkemece yapılması gereken işin ve izlenecek yöntemin nelerden ibaret olduğu ayrıntılı bir şekilde açıklanmıştır.

Hemen belirtmek gerekir ki; bozma kararına uyulmakla bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğar.

Mahkemece, bozma kararına uyulmakla, o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak ve yine o kararda gösterilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar. “Usuli Kazanılmış Hak” olarak tanımlayacağımız bu olgu; mahkemeye hükmün uyduğu Yargıtay bozma kararında belirtilen çerçevede işlem yapma ve hüküm kurma zorunluluğu getirdiği gibi, mahkemenin kararını bozmuş olan Yargıtay Hukuk Dairesince; sonradan ilk bozma kararı ile benimsemiş olduğu esaslara, usuli kazanılmış hakka aykırı bir şekilde, ikinci bir bozma kararı verilememektedir. (19/05/1960 gün ve 21/9 sayılı YİBK, HGK 12/07/2006 gün, 2006/9 – 508 E. - 2006/52 K.)

Somut olayda, küçüğün verdiği zarardan gerekli dikkat ve özeni göstermeyen davalının sorumlu olduğu ve bu sorumluluk ile doğmuş olan zararlı sonuç arasında uygun nedensellik bağı bulunduğu gözetilerek, söz konusu sorumlululuğu doğuran davranışın, zararlı sonucun doğmasında, hangi oranda etkili olduğunun belirlenmesi için gerekli araştırma ve inceleme yapılması ve bu konuda bilirkişi kurulundan rapor alınarak hüküm kurulması istenmiş, mahkemecede bozma ilamına uyularak bilirkişi kurulundan rapor alınmış ise de, bilirkişi kurulu raporunda; küçüğün gelişimsel ve dönemsel özelliklerinden kaynaklı nedenlerden dolayı söz konusu sorumluluğu doğuran davranışın zararlı sonucun doğmasında direk ve büyük oranda etkisinden bahsetmenin mümkün olmadığını belirtmiş ve mahkemece de bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Dairemizin 07.04.2014 gün 2014/1023 Esas - 5569 Karar sayılı bozma ilamında izlenecek yöntemin ne olduğu belirtildiği halde, eksik inceleme ile hüküm kurulmuştur.

O halde mahkemece bozma ilamına uyulmakla, bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğacağı gözetilerek, önceki bozma ilamında belirtildiği üzere somut olayda küçüğün verdiği zarardan, gerekli dikkat ve özeni göstermeyen davalının sorumlu olduğu ve bu sorumluluk ile doğmuş olan zararlı sonuç arasında uygun nedensellik bağı bulunduğu gözetilerek, söz konusu sorumluluğu doğuran davranışın, zararlı sonucun doğmasında hangi oranda etkili olduğunu belirtir uzman bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı taraf yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9613, Karar No: 2015/17115, Tarih: 03.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/9613 E.  ,  2015/17115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : KAYSERİ 1. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/02/2015

NUMARASI : 2014/905-2015/99

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili davacının üniversite öğrencisi olduğunu ve geçimini sağlayacak bir işte çalışmadığını, davalı babanın ise kızının maddi manevi hiçbir sorunu ile ilgilenmediğini belirterek, davacı için aylık 2000 TL yardım nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı kızının dört yaşından bugüne kadar dedesi ile yaşadığını ve tüm ihtiyaçlarının dedesi tarafından karşılandığını, kendisini talep edilen nafakayı ödeme gücü bulunmadığını,ayrıca davacının daha önce boşanmış olduğu eşinden nafaka alıyor olabileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacının evlenip boşandığı ancak boşanma davasına lehine nafakaya hükmedilmediği, ayrıca davacının halen Erciyes Üniversitesi Gıda Mühendisliği Fakültesi'nde öğrenci olduğu ve davalı babasının yardım ve desteğine ihtiyaç duyduğu gerekçesi ile tarafların sosyal ekonomik durumunları da göz önüne alınarak davanın kısmen kabulüne ve davacı için aylık 250 TL yardım nafakasına hükmedilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

TMK.nun 364.maddesinde “Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür. Kardeşlerin nafaka yükümlülükleri, refah içinde bulunmalarına bağlıdır. Eş ile ana ve babanın bakım borçlarına ilişkin hükümler saklıdır” düzenlemesi yeralmaktadır.

Yardım nafakası belirli yakınlıktaki hısımların birbirlerine yardım etmesini gerekli kılan ahlak kuralının bir hukuk kuralı durumuna getirilmesidir.

Burada hısımlığın tanımlanması gerekir. “Hısımlık, gerçek kişiler arasında kan bağından ya da yasada öngörülen hukuki işlemlerden doğan ve hukuk düzenince kendisine bazı sonuçlar bağlanan yakınlık ilişkisidir.” (Zevkliler, Aydın; Kişiler Hukuku Ankara 1981, s.199)

Kan (soy) hısımlığı ise; birbirinin soyundan ya da ortak bir soydan gelenler arasındaki hısımlığa denir. (TMK 17.madde).

Yardım Nafakası yükümlülüğü, belli kan hısımlarına (ve bir de evlad edinenle evlatlığa) yükletilmiştir. Yardım nafakası belli kan hısımları arasındaki karşılıklı dayanışmanın bir ifadesini teşkil ettiğinden, kapsamını ahlak ile hukuk el ele vererek tayin etmiştir.

“Aile, Türk toplum hayatında çok önemli bir yer işgal ettiğinden, varlığı Devlet tarafından korunmuş ve gelişmesi özel olarak teşvik edilmiştir.” (Öztan, Bilge; Aile Hukuku 4.Bas.Ankara, 2004, S.5).

Yardım Nafakası yükümlülüğü, belli kan hısımlarına (ve bir de evlad edinenle evlatlığa) yükletilmiştir. Yardım nafakası belli kan hısımları arasındaki karşılıklı dayanışmanın bir ifadesini teşkil ettiğinden, kapsamını ahlak ile hukuk el ele vererek tayin etmiştir.

“Aile, Türk toplum hayatında çok önemli bir yer işgal ettiğinden, varlığı Devlet tarafından korunmuş ve gelişmesi özel olarak teşvik edilmiştir.” (Öztan, Bilge; Aile Hukuku 4.Bas.Ankara, 2004, S.5).

Somut olayda; taraflar hakkında yapılan sosyal ekonomik durum araştırmasına göre; davacının üniversite öğrencisi olduğu, dede ve babaannesi ile birlikte yaşadığı ve geçimini dedesinin sağladığı, davalının ise kendisine ait bir işyerini çalıştırdığı, ancak gelirinin bilinmediği, eşi ve üç çocuğu ile birlikte yaşadığı tespit edilmiştir. Davalı vekili tarafından, davacının eşinden boşandığı ve bu dava sırasında (dava devam ederken) davacı lehine nafakaya hükmedildiği belirtilmiş; ancak, mahkemece, (davacı yönünden) yapılan savunmalara ilişkin olarak detaylı bir araştırma yapılmamıştır.

Yardım nafakası davalarında TMK'nın 316.maddesine göre mirastaki tertip sırasının dikkate alınması gerekir. Bu nedenle, mirastaki tertip gözetilerek, nafaka ile yükümlü bulunanların sosyal ve ekonomik durumlarının birlikte değerlendirilmesi sonucu davalılara tahmil edilebilecek nafaka miktarı öncelikle tespit edilmesi gerekir.

Bu durumda mahkemece, yapılması gereken iş; davacının boşanmasına ilişkin dosyaların celp edilip, öncelikle davacı hakkında yoksulluk nafakasına hükmedilip hükmedilmediği, hükmedilmemiş ise, davacının bu yönde talebi ve talep hakkı olup olmadığı tespit edilerek, talep hakkı olmasına karşın yoksulluk nafakası istenmemiş olması halinde lehine ne kadar yoksulluk nafakası takdir edilebileceğinin değerlendirilmesi ve bu şekilde toplanan deliller dikkate alınarak; davacının yardım nafakasına ihtiyacı olup olmadığı tespit edilmek sureti ile, oluşacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi olmalıdır.

Yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme sonucunda, yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23352, Karar No: 2017/3609, Tarih: 30.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/23352 E.  ,  2017/3609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasanın 141/3. maddesi "bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır" buyurucu hükmünü içermektedir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de, kararın kapsayacağı hususlar ayrıntılı biçimde belirtilmiş olup, bu maddenin 1. fıkrasının 3. bendine göre; mahkeme kararlarında iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması, ret ve üstün tutulma nedenleri, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebin açıkça gösterilmesi zorunludur. Kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesi hukuki dinlenilme hakkının da bir gereğidir [(HMK m.27-(l )-c).]

Mahkemece, tarafların evlilik birliğinin sarsılması (TMK m. 166/1) hukuki sebebine dayalı boşanma davaları kabul edilmiş, bir yandan taraflar arasında boşanmayı gerektirecek bir uyuşmazlık bulunmadığı belirtilmiş, diğer yandan ise tarafların eşit kusurlu oldukları ifade edilmiştir. Bu suretle gerekçenin kendi içerisinde çelişki yaratılmıştır. Hükmün gerekçe bölümünde yaratılan bu çelişki tek başına bozma sebebi oluşturduğundan, hükmün münhasıran bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 30.03.2017(Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/4870, Karar No: 2012/7873, Tarih: 04.04.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/4870 E.  ,  2012/7873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eleştiri dışında eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak; 1- Aynen çektirilmesine karar verilen önceki hükümlülüğe konu ilamın, 5237 Sayılı Yasanın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9. maddeleri uyarınca lehe inceleme yapılması ve sonucuna göre aynen çektirmeye karar verilip verilmeyeceğinin mahkemece takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

2-TCY.nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ... Çulpan ve müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak;

1-765 sayılı TCY.nın 95/2. maddesi uyarınca önceki hükümlülüğün aynen infazına ilişkin kısmın hükümden çıkarılması ve sanığın erteli hükümlülüğü hakkında mahkemesine bildirimde bulunulması,

2- Sanığın TCY.nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ve 53/1-a,b,d,e bentlerindeki hak yoksunlukları bakımından mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam etmesine biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle CYY.nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 04.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21302, Karar No: 2012/25211, Tarih: 05.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21302 E.  ,  2012/25211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden kapama elma bahçesi niteliğindeki taşınmaza net elma geliri esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde üçünü geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2-Pilon alanının bedeline ayrıca hükmedildiğinden, irtifak hakkı karşılığı hesaplanırken pilon alanının taşınmazın toplam yüzölçümünden düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1188, Karar No: 2013/5220, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/1188 E.  ,  2013/5220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Yüksekova 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.09.2010 gün ve 2007/89 Esas, 2010/273 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Yokluğunda verilen hükmün sanığa tebliği için talimatla alınan ifadesinde bildirdiği son adresi ".../...," adresi yerine önce Kocaeli C Tipi Cezaevine, tahliye olduğundan bahisle bilâtebliğ iade edilmesi üzerine de MERNİS kaydında belirlenen adresine tebligatın çıkartıldığının anlaşılması karşısında, Tebligat Kanununun 10. maddesine aykırı olarak şartları oluşmadığı halde MERNİS adresine aynı Kanunun 35. maddesine göre tebliğ edilmesinin usulsüz olduğu ve sanığın 13.09.2011 tarihli dilekçesinin eski hale getirme yoluyla süresinde yapılmış temyiz başvurusu olarak kabul edilmesi gerektiği anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine dair 26.09.2011 tarihli Ek Kararın kaldırılmasına ve işin esasının incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/29916, Karar No: 2022/12107, Tarih: 08.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/29916 E.  ,  2022/12107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanığın, hakkında beraat kararları verilen temyiz dışı sanık ... ile iştirak iradesi içinde hareket ederek suça konu sahte çeki düzenleyip kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın suça konu çeki ...’dan aldığı yönündeki savunmasına ... tarafından doğrulanmadığı gibi ... ile arasındaki hukuki/ticari ilişkiyi ispatlayan herhangi bir belgeyi ibraz etmediği, çek üzerinde ...’a ait bir cironun bulunmadığı, ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 03.04.2012 tarih ve 2012/619 sayılı ekspertiz raporunda, çekin ön yüzündeki keşideci imzası ve arka yüzündeki 1. ciranta imzası ile ...’un mukayese imzaları arasında grafolojik hususiyetler yönünden benzerlik ve irtibat tespit edilemediğinin belirtilmesi karşısında; CMK’nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirilip yüklenen suçların sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiillerin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suçların vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA, 08.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.