muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2706, Karar No: 2018/7189, Tarih: 07.11.2018

Mahkemece; toplanan ve taraflarca sunulan deliller, tapu kaydı-yönetim planı, mahallinde iki kez yapılan keşif, tanık ve taraf beyanları, yeterli ve gerekçeli bulunarak hükme dayanak alınan bilirkişi raporları birlikte değerlendirildiğinde; davacının murisine ait olup ancak kendisinin kullanmakta olduğu davaya konu dairede üst kattan su sızıntısı nedeniyle banyo tavan-duvarında ve banyoya komşu oda duvarında sızıntıdan kaynaklı deformasyon, küflenme bulunduğu, davaya konu dairenin üst katın banyo tavanında da aynı durumun mevcut olduğu, bu sızıntının düşey değil yatay su akışından kaynaklandığı, nemlenmenin ve küflenmenin özellikle tavanda olmasının da bunun göstergesi olduğu, su sızıntısının ve hasarın kaynağının apartman ortak gideri ile ilgili olmayıp üst kat banyosunun kendi içindeki tesisatın sızdırmasından meydana geldiği, Dairenin genel olarak bakımsız ve eski olduğu, uzun zamandır kullanımda olmadığı, davaya konu bağımsız bölümde meydana gelen su sızıntısından kaynaklanan hasarlar nedeniyle davalı yönetimin kusurunun bulunmadığı, kalorifer kazanında herhangi bir patlama olmadığı, davacının kendi dairesinin kalorifer borularının peteklerinin yenilenmediği yönündeki iddialarının gerçeklikle ilgisinin bulunmadığı, yenilendiği söylenen kolon borusunun diğer dairelere ait olduğu, davacının dairesindeki peteklere sıcak suyun ulaştığı, daire içindeki tesisatın ve peteklerin davacı tarafından yenilenmesi gerektiği, keşif sırasında evin gözlemlenen durumunun inşaat bilirkişisinin raporuna ekli fotoğraflarla da dosyaya yansıtılmış olduğu, bu fotoğraflardan da rahatça görüleceği üzere evin kiraya verilememe nedeninin evin mevcut durumu olduğu, ayrıca binanın 6306 sayılı Kanun gereğince kentsel dönüşüm kapsamında olduğu, müteahhit firmanın bile belirlendiği, binada karot testi yapıldığına dair işlemlerin açıkça görüldüğü, bu duruma ve dairenin mevcut haline göre dairenin kiraya verilmeme sebebinin davalı yönetim olamayacağı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Eldeki dava; asıl dava olan "itirazın iptali" dava dosyasına ibraz edilen cevap dilekçesi ile "karşı dava" olarak açılmış, sonrasında tefrik edilerek ayrı esasa kaydedilmiş olmakla; temyiz incelemesine tabi işbu davanın konusu, bağımsız bölümde oluşan hasar bedeli ve bağımsız bölümün kiraya verilememesi nedeniyle mahrum kalınan kira bedellerinin davalı yönetimden tahsili istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre; yapılan bilirkişi incelemeleri neticesinde hazırlanan raporlar yönünde davalı yönetimin sorumluluğunun olmadığı belirlenerek hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 07/11/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4254, Karar No: 2022/3605, Tarih: 28.04.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4254 E.  ,  2022/3605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : KAYSERİ 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı ... vekili dava dilekçesinde özetle; 104 ada 21 parsel sayılı taşınmazın müvekkiline ait olduğunu, söz konusu taşınmazın devamı niteliğinde bulunan ve 50-60 yıldır müvekkili tarafından kullanılan taşınmaz bölümünün, kadastro çalışmaları sırasında taşınmazın sınırında bulunan dava konusu 104 ada 132 parsel sayılı taşınmaz içerisinde tespit edildiğini ileri sürerek, 104 ada 132 parsel sayılı taşınmazın nizalı bölümünün tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; 1971 yılında 23 nolu toprak tevzi komisyonu tarafından yapılan çalışmalar sırasında, dava konusu 104 ada 132 parsel sayılı taşınmazın mera olarak sınırlandırıldığını, taşınmaz mera vasfında olduğundan, özel mülkiyete konu olamayacağını, kaldı ki hak düşürücü sürenin de geçtiğini beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; Mahkemece davacının iddiaları ile ilgili olarak yapılacak araştırma ve inceleme sonunda davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; Mahkemece davacının iddiaları ile ilgili olarak yapılacak araştırma ve inceleme sonunda davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28/02/2018 tarihli ve 2015/335 Esas - 2018/91 Karar sayılı kararıyla; dava konusu 104 ada 132 parsel sayılı taşınmaza ait 23 no.lu toprak tevzii komisyonunun mera tahsis kararının bulunduğu, Kayseri İl Gıda Tarım Müdürlüğünden dava konusu taşınmaza ilişkin 30L ve 30M paftaları, diğer tutanak ve belgeler ile komisyonun 326 no.lu norm kararı ve eklerinin celp edilip mahallinde yapılan keşifte uygulandığı, keşif sonrası dosya arasına alınan teknik bilirkişi raporundan, 495 nolu toprak tevzii parselinin, davacıya ait 104 ada 21 parsel sayılı taşınmaz ile 104 ada 19 parsel sayılı taşınmazın bir bölümünü kapsadığının anlaşıldığı, yazılan müzekkerelere rağmen dava konusu taşınmaza uygulanan 321 no.lu mera norm kararı bulunamadığı için davacıya ait evveliyatı 495 no olan komisyon parselinden kesinti yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise ne kadar yapıldığının anlaşılamadığı, meraya terki olan parsellere not yazılmış iken 495 nolu parsele böyle bir not düşülmediği ancak ziraat mühendisi Doç. Dr. Adem Güneş'den alınan raporda, dava konusu taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olmayıp, eğimli, taşlık-kayalık özellikte olduğu, taşınmazın orta malı olarak mera vasfı taşıdığı, 6. sınıf arazi olduğu, eğimin azaldığı yerlerin uzun yıllardır işlenerek tarım arazisine dönüştürülmeye çalışıldığı ve taşınmazın mera olarak kullanımının uygun olduğunun belirtildiği, tüm dosya kapsamına göre, dava konusu taşınmazın nizalı bölümünün mera vasfını taşıdığı, meralar devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kamu mallarından olup, imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilmesinin mümkün bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içerisinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğunu, dava konusu taşınmaza ilişkin mera norm kararlarının elde edilemediğini, ziraat mühendisi bilirkişi tarafından taşınmazın mera olduğuna ilişkin değerlendirmenin salt taşınmaz toprağının fiziksel ve kimyasal yapısı göz önünde bulundurularak yapıldığını, geçmiş yıllarda ülkemizde Kurtuluş Savaşı, Çanakkale Savaşı gibi savaşlar nedeniyle çalışma gücü olanların askere gitmesi ve ortaya çıkan yoksulluk nedeniyle toprağı işleyecek hayvan ve ekipmanın temin edilememesi sebebiyle toprakların büyük bir kısmının, özellikle sulak olmayan, kıraç yerlerin uzun yıllar atıl kaldığını, böylece bu toprakların mera yapısına uygun hal aldığını beyan ederek, istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 04/12/2019 tarihli ve 2018/1285 Esas - 2019/1059 Karar sayılı kararıyla; dosya içeriğine, iddia ve savunma ile toplanan delillere, kararın dayandığı hukuka uygun gerektirici nedenlere, mevcut deliller mahkemece değerlendirilerek takdir edildikten sonra karar verildiğine, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığına, özellikle; yapılan Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonrası teknik bilirkişi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi ve ziraat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen bilimsel verilere dayalı rapor içeriklerinden, dava konusu taşınmazın evvelindeki ve halihazırdaki vasfının mera olduğunun anlaşıldığına, kaldı ki davacının dava konusu taşınmazda 50-60 yıldır zilyet olduğunu iddia ederek eldeki davayı açtığına, bu tarihlerin de 1955 ve sonraki yıllara işaret ettiğine, 1955 yılından toprak tevzi çalışmalarının yapıldığı 1971 yılına kadar, 20 yıllık zilyetlikle iktisap süresinin dolmadığına, bu tarihten sonraki kullanımın kazanma bakımından hüküm ifade etmeyeceğine, her ne kadar keşifte dinlenen yerel bilirkişiler ve davacı tanıklarınca, taşınmazın davacı ve bayileri tarafından tarla olarak ekip sürüldüğünün bildirildiği görülmekte ise de, bilimsel verilere dayalı bilirkişi raporları karşısında takdiri delil niteliğindeki yerel bilirkişi ve tanık anlatımlarına itibar edilemeyeceğine göre, mahkemece yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle;

Davacı vekilinin, Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 28/02/2018 tarihli ve 2015/335 Esas - 2018/91 Karar sayılı kararının kaldırılmasına yönelik istinaf kanun yolu başvuru isteğinin HMK’nın 353/(1)-b.1maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı süresi içerisinde, davacı vekili tarafından temyiz talebinde bulunulmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki sebepleri tekrarla, hükmün bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Kadastro sonucunda Kayseri ili, Kocasinan ilçesi, Molu köyü çalışma alanında bulunan 104 ada 132 parsel sayılı 169.429,57 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz mera olarak sınırlandırılmıştır.

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14/1. maddesi,

“Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

3.2.2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 46/1. maddesi,

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14/1. maddesi,

“Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

3.2.2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 46/1. maddesi,

“Kadastrosu yapılacak veya daha önce tapulama veya kadastrosu tamamlanmış bulunan yerlerde, 766 sayılı Kanunun 37. maddesi veya 4753 sayılı Kanun ile ek ve tadilleri uyarınca Hazine adına kaydedilen taşınmaz mallar bu Kanun hükümlerine göre doğan iktisap şartlarına istinaden zilyetleri adına tespit ve tescil olunur.”

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillerle, kararın (IV/3) numaralı paragrafında yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararında dayandığı yasal ve hukuksal gerekçelere göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ

Açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 26,30 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 28/04/2022 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2020, Karar No: 2017/8211, Tarih: 12.12.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/2020 E.  ,  2017/8211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 12/08/2011 gününde verilen dilekçe ile kasten adam öldürmeden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/07/2013 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından, duruşmasız olarak incelenmesi de davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 12/12/2017 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine davacılar adına gelen olmadı. Karşı taraftan davalılar vekili Avukat ... geldi. Davacılar vekili Avukat ...'ın mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Başka duruşmaları olduğundan gelemeyeceğini bildirdiği anlaşıldı. Mazereti reddedildi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kasten adam öldürmeden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, maddi tazminat davasının kabulüne, manevi tazminat davasının ise kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, davalı ...'in müteveffa ...'i üzerine araba sürerek kasten öldürdüğünü, ...'nin anne ve babası olan davalılar ... ve ...'in davacılara karşı hem velayeten, hem de olay tarihinde reşit olmayan davalı küçük üzerinde koruma ve gözetim görevinden dolayı kusursuz olarak sorumlu olduklarını iddia ederek oluşan maddi ve manevi zararlarının davalılardan tazmini isteminde bulunmuşlardır.

Davalılar vekilleri, olayın mekanda yaşanan tartışma sonucu meydana geldiğini davalı ...'nin bir kusuru bulunmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 369. maddesinde ev başkanının, ev halkından olan küçüğün verdiği zarardan, alışılmış şekilde durum ve koşulların gerektirdiği dikkatle onu gözetim altında bulundurduğunu veya bu dikkat ve özeni gösterseydi dahi zararın meydana gelmesini engelleyemeyeceğini ispat etmedikçe sorumlu olacağı düzenlenmiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 369. maddesinde ev başkanının, ev halkından olan küçüğün verdiği zarardan, alışılmış şekilde durum ve koşulların gerektirdiği dikkatle onu gözetim altında bulundurduğunu veya bu dikkat ve özeni gösterseydi dahi zararın meydana gelmesini engelleyemeyeceğini ispat etmedikçe sorumlu olacağı düzenlenmiştir.

Davalılar ... ve ..., olay tarihinde 18 yaşından küçük olan ...'in anne ve babası olup dava, 4721 sayılı TMK. 369. maddesi kapsamında ev başkanının sorumluluğu esasına dayanmaktadır. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4/1. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun Üçüncü Kısım hariç olmak üzere İkinci Kitabı’ndan kaynaklanan bütün davalara aile mahkemesinde bakılacağını, geçici 1. maddesi de; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Bu haliyle uyuşmazlığın aile mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Anayasa'nın 37. maddesine göre, "Hiç kimse kanunen tabi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamaz". 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre, "Mahkemelerin görevi, ancak kanunla düzenlenir. Göreve ilişkin kurallar, kamu düzenindendir". Aynı Kanunun 114/c maddesine göre, mahkemenin görevli olması dava şartıdır, 115. maddesine göre, "Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir." Bu yasal çerçevede, görev konusunun, mahkemelerce her aşamada re'sen gözetilmesi gerekir.

Dosya kapsamına göre, davaya bakma görevi aile mahkemesine aittir. Dava şartı yokluğu nedeniyle davanın görev yönünden usulden reddi gerektiği halde uyuşmazlığın esasının incelenerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya uygun olmamış, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve davalılar yararına takdir olunan 1.630,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacılara yükletilmesine, taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 12/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5186, Karar No: 2013/1184, Tarih: 23.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/5186 E.  ,  2013/1184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili aukat İnanç ... ile davacı vekili aukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı firmanın 53 parsel üzerine yapacağı ... adlı projede 155 numaralı bağımsız bölümü 30.11.2001 tarihli sözleşme ile satın aldığını, tapuyu da 30.01.2003 tarihinde aldığını, davalının taşınmazı satarken tüm bağımsız bölüm maliklerinin kullanacağı açık havuz yapma taahhüdünde bulunduğunu, satış ofisindeki maketlerde de açık havuzun göründüğünü ayrıca aynı yerde bağımsız bölüm satın alan dava dışı ... ile davalı arasında yapılan sözleşmede “tüm bağımsız bölüm sahiplerinin kullanabilecdği açık havuz 30.05.2004 tarihine kadar Maya tarafından yaptırılacaktır. Her ne sebeple olursa olsun Maya havuzu yapmaz veya yapamaz ise alıcıya 25.000.USD ödemeyi kabul eder” şeklinde düzenleme yapıldığını, davalının açık havuzu sitenin bulunduğu parsele değil, kendisine ait bitişik 20 parsele yaptığını, üstelik inşaat ve kullanma izninin bulunmadığını yine satış kitapçığında 40.000.m2 alan üzerinde inşaat yapılacağı belirtilmiş ise de, tapuda alanın 36.440.m2 çıktığını ve bunlardan dolayı bağımsız bölümün değer kaybına uğradığını ileri sürerek değer kaybının testiti ile şimdilik 1.000.00.TL' nın, yargılama sırasında verilen ıslah dilekçesi ile 82.532.00.TL' nın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2009/19-109 Esas ve 2009/123 Karar sayılı ilamında değinildiği üzere, 10.04.1992 tarih, 1991-7

2012/5186-2013/1184

Esas 1992-4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hâkimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olması gerektiğini öngörmektedir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, Anayasa ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İçtihadı Birleştirme Kararlarının bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır.

Öyle ki, İçtihadı Birleştirme Kararında bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde, başka hiçbir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Ayrıca 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 381, 388. ve 389. maddelerinde hüküm fıkrasında nelerin yer alacağı açıklanmış; 388. maddesinin son fıkrası ile "Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir" hükmü getirilmiştir. Aynı hüküm 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu' nun 297. maddesinde yer almıştır.

Somut uyuşmazlıkta, açıklanan yasal düzenleme gözetilmeyerek gerekçe de, dava dilekçesi ve cevap dilekçesinin, dava dışı .. tarafından daha önceden açılan dava esas alınarak yanlış özetlenmesi, delillerin değerlendirilmesi bölümünde de yine ağırlıklı olarak dava dışı ... ile ilgili sözleşme esas alınarak karar verilmesi nedeniyle 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu' nun 297. maddesi gereğince hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 990,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 1.226.00 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.1.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10235, Karar No: 2012/153, Tarih: 17.01.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/10235 E.  ,  2012/153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava ve birleşen dava dilekçelerinde, onaylı mimari projeye ve sözleşmeye aykırılıkların giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece eski hale getirme davalarının kabulüne, sözleşmeye aykırılıklar yönünden görevsizliğe karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri ve müdahiller tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı-davacı ... vekili mahkeme kararını temyiz etmiş ise de temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına ilişkin belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 344 ve 366. maddeleri (HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası) uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.