muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15545, Karar No: 2013/15460, Tarih: 25.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/15545 E.  ,  2013/15460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin geçerli bir sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının Sağlık Bakanlığı Bayındır Devlet Hastanesi'nin 01.06.2012 tarihli raporunu işverene ibraz ederek, bobin kesme işini ayakta yaptığını bu durumun sağlığı için sakıncalı olduğunu belirterek görev yerinin değiştirilmesini istediğini, bunun üzerine işyerinde çeşitli birimlerde davacının niteliklerine uygun başka hafif bir arandığını ancak bulunamadığını, temizlik işinin de alt işverene verildiğini, bu nedenlerle mecbur kalınarak iş sözleşmesinin tazminatları ödenmek suretiyle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiği davalı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, iş sözleşmesinin feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı Kanun’un 19. maddesinin 1. fıkrasına göre işveren fesih bildirimini yazılı yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Fesih bildirimi yazılı yapılmamışsa veya fesih sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmemişse aynı kanunun 21. maddesi gereğince geçerli sebep gösterilmediği kabul edilir.

Buna karşılık, aynı Kanun’un 25. maddesinde öngörülen, işverenin haklı nedenle derhal feshinde ise yazılı şekil şartı aranmamaktadır. Keza, haklı nedenle fesihte, fesihten önce 4857 sayılı Kanun'un 19. maddesinde öngörülen savunma alma koşulu bulunmamaktadır.

Davalı işyerinde en son bobin kesme işinde çalışan davacının iş sözleşmesinin, sağlık raporunda uzun süre ayakta kalan işlerde çalışmasının sağlığı için tehlike oluşturduğunun belirtilmesi üzerine, işyerinde sağlık koşullarına uygun daha hafif nitelikte bir iş bulunamadığı gerekçesiyle feshedildiği anlaşılmaktadır.

Davalı işyerinde en son bobin kesme işinde çalışan davacının iş sözleşmesinin, sağlık raporunda uzun süre ayakta kalan işlerde çalışmasının sağlığı için tehlike oluşturduğunun belirtilmesi üzerine, işyerinde sağlık koşullarına uygun daha hafif nitelikte bir iş bulunamadığı gerekçesiyle feshedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalı işyerinde % 15 maluliyet oranıyla özürlü kadrosunda çalışan davacının uzun süre ayakta kalmayı gerektiren işlerde çalışmasının sakıncalı olduğunu belirtir T.C. Sağlık Bakanlığı Bayındır Devlet Hastanesi'nin 01.06.2012 tarihli raporunu işverene sunarak görev yerinin değiştirilmesini istediği, işverence davacının niteliklerine uygun bir iş bulunamadığından iş sözleşmesinin feshedildiği anlaşılmaktadır. Davacının iş sözleşmesinin feshi geçerli nedene dayandığından davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup, hüküm bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 148,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 25.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4989, Karar No: 2012/5631, Tarih: 12.03.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/4989 E.  ,  2012/5631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal ve şartlı tehdit suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda sanığın cezai ehliyetinin olmadığı anlaşıldığından 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 46. maddesi gereğince sanık hakkında ceza tertibine yer olmadığına, sanığın 6'şar aylık ara ile 2 sene müddetle en yakın ruh ve sinir hastalıkları hastanesine şevki ile kontrol ve tedavi edilmesine dair Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/12/2009 tarihli ve 2009/726 esas, 2009/1119 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 21.11.2011 gün ve 2011/58905 sayılı yazısı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.01.2012 gün ve 2011/388164 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında "Dosya kapsamına göre; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 13.05.2009 tarih ve 2007/11899 esas, 2009/9267 karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, anılan ilamda sanık yararına olduğu belirtilen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32. ve 57. maddelerinin uygulanması yerine, sanık aleyhine sonuç doğuracak biçimde 765 sayılı Kanunun 46. maddesi hükümlerinin uygulanmasında isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

5237 sayılı Yasa'nın 57. maddesinde akıl hastalarına uygulanacak güvenlik tedbirleri yönünden, mahkemeye doğrudan süre belirleme yetkisi verilmediği, aynı maddenin 3. fıkrasında "Sağlık kumlu raporunda, akıl hastalığının ve işlenen fiilin niteliğine göre, güvenlik bakımından kişinin tıbbi kontrol ve takibinin gerekip gerekmediği, gerekiyor ise bunun süre ve aralıkları belirtilir." biçimindeki düzenlemeyle tedavi süresinin sağlık kurulu raporuyla belirleneceği öngörülmüştür.

İncelenen dosyada., Dairemizin 13.05.2009 tarih ve 2007/11899 esas, 2009/9267 karar sayılı bozma ilamında sanık yararına olan 5237 sayılı TCY'nın 32. ve 57. maddelerinin uygulanması gerektiğinin belirtilmesine ve bozma ilamına uyulmasına karşın, aleyhe sonuç doğuracak biçimde 765 sayılı TCY'nm 46. maddesi uyarınca akıl hastası sanık hakkında süresi belirtilerek kontrol ve tedaviye hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu anlaşılmaktadır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, yukarıda belirtilen nedenlerle yerinde görüldüğünden, Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesince verilen, 29.12.2009 gün 2009/726-1119 sayılı kararın, C.Y.Y.'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı yasa maddesin in 4-d fıkrası gereğince, bozma nedenine göre uygulama yapılarak,

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, anılan yasanın 57/1 -2-3-4-5 madde ve fıkraları uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına, karardaki öbür hususların olduğu gibi bırakılmasına 12.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14067, Karar No: 2020/3028, Tarih: 02.03.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/14067 E.  ,  2020/3028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 158/1-f-h-son, 62, 52, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, ... Ön Ödemeli Sistemleri Telekomünikasyon Bilişim İnternet Hizmetleri İnşaat Gıda Turizm Güzellik Hizmetleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi’nin sahibi olduğu ve şirketin Karşıyaka ilçesinde faaliyet gösterdiği, katılanların Iğdır ilinde yaşadıkları, anılan şirketin “www.eurokash.com” ve “www.ukashkupon.com” isimli internet sitelerinin de bulunduğu, 2012 yılında katılan ...’nin yanına arkadaşı olan tanık Davut Demirci’nin gelerek İzmir'deki ... Ön Ödemeli Sistemleri Telekomünikasyon Bilişim İnternet Hizmetleri İnşaat Gıda Turizm Güzellik Hizmetleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ile çalıştığını, bu şirkete gönderilen paraya aylık %10 kâr verdiğini söylemesi üzerine katılan ...’nin şirketin sahibi olan ve kendisini ... olarak tanıtan sanık ile telefonda ve elektronik posta yolu ile görüştüğü, sanığın, şirketin sahibi olduğunu, %10 kâr vererek parayı İngiltere'de bir şirkette işlettiğini, %12-13 kâr aldığını, isterse parasını dilediği zaman geri verebileceğini katılan ...’ye söylediği, sanığın anlattıkları cazip gelince katılanların 2012 ve 2013 yıllarında sanığa parça parça 180.000 TL'yi gerek bankadan gerekse internet bankacılığı ile havale ettikleri, başlangıçta sanığın 2.000 TL kadar kâr payı adını verdiği meblağı katılanlara gönderdiği, daha sonra ise kâr payı göndermeyince katılanların sanığı paralarını geri istemek amacıyla telefonla aradıkları fakat sanık cevap vermeyince dolandırıldıklarını anlayıp şikayette bulundukları, sanığın bu şekilde kendisini ... olarak tanıtıp, bilişim sistemlerini, banka veya kredi kurumlarını araç olarak kullanarak ve ayrıca şirket yöneticisi olan sanığın ticari faaliyetleri sırasında bir çok kez hileli davranışlarla kâr payı verme vaadiyle katılanları aldatıp onların zararına kendisine yarar sağlayarak üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılanlar ve tanıklar beyanları, havale dekontları, noter ve ticaret odası yazı cevapları ile tüm dosya kapsamından, sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak,

1) 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, TCK'nın 158/1-f-h-son maddesi gereğince 750 gün adli para cezası belirlenip TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak ulaşılan 625 gün adli para cezasının TCK’nın 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20 TL’den 12.500 TL adli para cezasına çevrildikten sonra haksız elde olunan yararın iki katına çıkarmak suretiyle sanık hakkında fazla adli para cezası tayini,

2) Katılan ... tarafından sunulan 05/03/2018 havale tarihli dilekçe içeriğine göre, sanığın katılanın zararının bir kısmını ödediğinin ileri sürülmesi karşısında, sanığın zararı karşılayıp karşılamadığı, kısmi ödeme var ise sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanması açısından katılanların rızasının bulunup bulunmadığının sorulması ve sanığın etkin pişmanlık gösterip göstermediğinin araştırılmasından sonra, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması zorunluluğu,

3) Sanığın 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek haksız menfaat temin etmiş olması karşısında, sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

4) 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1, 2 ve 4. numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi’nin verdiği 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kısmi iptal kararı, 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden, iptal kararına göre değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının aynı Kanun'un 326/son maddesi gereğince saklı tutulmasına, 02/03/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40799, Karar No: 2015/1731, Tarih: 21.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/40799 E.  ,  2015/1731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/222150

MAHKEMESİ : Şanlıurfa(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2013

NUMARASI : 2012/736 (E) ve 2013/385 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-)Sanık M.. B.. hakkındaki tehdit suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılanlar N.. E.. ve M.. S.. vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-)Sanık S.. C.. hakkında kurulan hükmün temyizine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık S.. C.. müdafiinin ve katılanlar N.. E.., M.. S.. vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 21/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17410, Karar No: 2018/5385, Tarih: 24.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/17410 E.  ,  2018/5385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki nafaka ve boşanma davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından her iki dava yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise tazminat ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı kadına ait temyiz dilekçesi adli yardım talebini de içermektedir. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, 336/3. maddesine göre ise adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir. Davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davalı kadının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından, adli yardım talebinin kanun yoluna başvurma giderlerine yönelik olarak kabulüne, temyiz talebinin incelenmesine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı- karşı davacı kadın dava dilekçesinde "adli yardım" talebinde bulunmuş, ancak bu talep hakkında mahkemece olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir. Adli yardım kararı kapsamı sınırlandırılmamışsa bundan yararlanana, karar ve ilam harçları da dahil yapılacak tüm yargılama ve takip giderlerinden geçici olarak muafiyet sağlar (HMK m. 335/1). Dolayısıyla adli yardımdan yararlanan taraf, karar ve ilam harcının peşin bölümünü yatırmakla yükümlü değildir. Öyleyse mahkemece davalı-karşı davacı kadının adli yardım talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi, sonucuna göre, adli yardım talebinin kabulüne karar verilmesi halinde esas dava yönünden yargılamaya harç alınmadan devam edilmesi, talebin reddine karar verilmesi halinde davalı- karşı davacı kadına harcın tamamlanması için süre verilmesi, harcın tamamlanması halinde, delillerin değerlendirilip hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi, harcın yatırılmaması halinde ise Harçlar Kanununun 30-32 maddeleri gereğince işlem yapılması gerekirken, bu yönün nazara alınmaması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre yeniden hüküm kurulması gerekli hale gelen erkeğin boşanma davası ve boşanmanın fer'ilerine yönelik tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.04.2018
Yargıtay — Esas No: 2015/10763, Karar No: 2015/21680, Tarih: 28.09.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/10763 E.  ,  2015/21680 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

17.03.2015 tarihli tevdii kararı sonrası suçtan zarar gören...vekilinin 15.05.2015 tarihli dilekçesiyle sanıklar hakkında kurulan hükümleri temyiz ettiği, ancak temyize yönelik tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşılmakla; bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dos- yanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 28.09.2015 gününde oybir- liğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11842, Karar No: 2012/16713, Tarih: 18.09.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11842 E.  ,  2012/16713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde beşini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

2-Tapu kaydındaki ipotek şerhinin hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/387, Karar No: 2024/8413, Tarih: 27.11.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/387 E.  ,  2024/8413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/295 Esas, 2023/1586 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2017/146 E., 2019/495 K.

BİRLEŞEN DOSYA : Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2018/82 E. sayılı dosya

Taraflar arasındaki şirket ortağı ve yöneticisinin rekabet yasağına aykırı davranışından kaynaklanan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince birleşen dava yönünden davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, asıl dava yönünden davacılar vekilinin başvurusunun gerekçe yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı Yargıtayca duruşma istemli olarak davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Asıl davada davacılar vekili dava dilekçesinde; ... Plastik Medikal Mob. Kal. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin 30.12.2008 tarihinde 5698 sicil numarası ile kurulduğunu, Bolu Ticaret Sicil Müdürlüğünce tescil ve ilan edildiğini, 11.05.2009 tarihinde ünvan ve amaç konu değişikliği ... Tıbbi Cihazlar San. ve Tic. Ltd. Şti. olduğunu, şirketin son olarak Ankara ticaret sicilinde kayıtlı olup sicil numarasının 397532 olduğunu, şirketin ortaklarınca, şirketin son dönemlerdeki satış oranlarının ve iş hacminin önceki yıllara göre oldukça azaldığının ve üretim maliyetlerinin düşmesine rağmen elektrik tüketiminin şirketin olağan ihtyacının oldukça üstünde olduğu ve şirket adına verilen avansların karşılığında bir mal ve hizmet alınmadığının fark edildiğini, şirket hesaplarındaki bu durumunun sebebinin öğrenilmesi için özel denetim kuruluşlarından 01.01.2012-31.12.2016 dönemine ilişkin hesaplarının incelenmesini ve rapor düzenlenmesinin talep edildiğini, bağımsız denetim firması tarafından 30.01.2017 tarihinde sunulan ve şirket ve yetkililerinin son 4 yıldaki faaliyetlerinin, gelir-giderlerinin incelendiği bağımsız denetim raporunda halen şirket hissedarı olan ve şirket yönetim yetkisi ile donatılan şüpheli ...'ın müvekkili şirket ile iştigal konusu aynı olan iki adet şirket kurduğu ve müvekkili şirketin kuruluş ve işleyişine paralel olarak faaliyet konusunun revize ettiğinin tespit edildiğini, raporda 31.12.2008 tarihinde %95 hissesi kendi üzerine olmakla birlikte ... ile birlikte bir şirketi devraldığı ve şirketi müdürü olduğu, 17.12.2015 tarihinde şirketin ünvanını ... Medikal San. ve Tic. Ltd. Şti. Olarak değiştirildiğini ve hisselerinin tamamını müvekkili şirket çalışanı Tanju ...'a devredildiğini, ...'ın müdürlük yetkisinin iptal edilmediğini ve yine 10.03.2015 tarihinde yine iştigal konusu müvekkili şirket ile paralel olan başka bir şahıs şirketi daha kurduğunu, davalının iki şirkette de aynı anda temsile yetkili müdür olduğunun sabit olduğunu, müvekkili şirketin yetkililerinin rekabet yasağına aykırı olan bu duruma izinlerinin bulunmadığını ve şirket ortaklarının bu yönde aldıkları herhangi bir karar da bulunmadığını, T.T.K