muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4248, Karar No: 2012/3567, Tarih: 22.02.2012

4. Ceza Dairesi 2010/4248 E., 2012/3567 K.

**4. Ceza Dairesi 2010/4248 E., 2012/3567 K.**

**- İMAR KİRLİLİĞİNE NEDEN OLMA**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 184 ]

- 5271 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNU [ Madde 327 ]

- 5320 S. CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ... [ Madde 8 ]

- 1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 322 ]

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 184/5. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verildiği halde, Yargıtay CGK'nun 31.01.2012 tarihli ve 2011/258-8 esas/karar sayılı kararı karşısında 5271 sayılı Yasanın 327/1. maddesine aykırı biçimde katılan lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunmaması gerekeceği lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Çeşme Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, " katılan lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesine" ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkartılmak suretiyle DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CYY.nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 22.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11675, Karar No: 2018/6261, Tarih: 09.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/11675 E.  ,  2018/6261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1) Hemşire olan mağdurun kolluktaki beyanında; sanığın psikolojik rahatsızlığı bulunduğunu, ancak tedaviyi kabul etmediğini bildirmesi karşısında, sanığın suç tarihi itibariyle TCK'nin 32. maddesi gereğince, akıl hastalığının bulunup bulunmadığı ve akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığına ilişkin CMK'nin 74. maddesi gereğince usulü işlemler yerine getirilerek Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi ya da Adli Tıp Kurumundan sağlık kurulu raporu alındıktan sonra, sonucuna göre; sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Mağdurun yüz bölgesindeki “alın sol tarafta sol kaş üzerinde alına doğru 3 cmlik kenarları düzgün kesici delici alete ait kesi, sağ göz üst kapakta 1 cmlik kenarları düzensiz yara” şeklinde tarif edilen yaralanma bulgularına göre; mağdurun tüm adli raporları ile birlikte muayene edilmek üzere Adli Tıp Şube Müdürlüğüne gönderilerek yüzünde sabit iz bulunup bulunmadığına yönelik adli raporunun alınmasının ardından suç vasfının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Kabule göre de;

a) Suç tarihinde eşi olan mağduru bıçakla yaralayan sanık hakkında, birden fazla nitelikli halin (TCK’nin 86/3-a ve 86/3-e) bir arada bulunması nedeniyle TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ve TCK’nin 61. maddesi dikkate alınarak, TCK'nin 86/2. maddesince temel ceza tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmemesi,

b) TCK’nin 86/3. maddesindeki kasten yaralama suçunun nitelikleri hallerinin birden fazla olması durumunda bir kez artırım yapılacağı, her bir nitelikli hal için ayrı ayrı artırım yapılamayacağı gözetilmeden TCK’nin 86/2. maddesine göre belirlenen temel hapis cezasının TCK’nin 86/3-e maddesine göre (½) oranında artırılmasının ardından TCK’nin 86/3-a maddesine göre tekrar (½) oranında artırılması suretiyle mükerrer artırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/28623, Karar No: 2010/28228, Tarih: 13.10.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/28623 E.  ,  2010/28228 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/163283

MAHKEMESİ : Mucur Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2008

NUMARASI : 2008/41

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Katılan kurumun müessese müdür yardımcısı A.A. ile müessese müdürü S.Ç.'ın imzaladığı 14.06.2005 tarihli yazısında suç tarihinden önce sayaç mühür tutanağının bulunamadığının bildirildiği, aynı şahısların imzaladığı 16.09.2005 tarihli yazıda ise sayacın 02.11.2002 tarihinde yüklenici firma tarafından mühürlendiğinin belirtilmesi ve mühürleme tutanağının sunulmaması karşısında söz konusu yazılar arasındaki çelişkinin giderilmesine çalışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Hukuki sonuçları itibariyle CMK'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması tayin olunan cezanın 647 sayılı Yasa’nın 6.maddesi uyarınca ertelenmesine göre, sanığın daha lehine olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17509, Karar No: 2014/126, Tarih: 06.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17509 E.  ,  2014/126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 35. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/05/2013

NUMARASI : 2013/155-2013/149

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 35. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/05/2013 tarih ve 2013/155-2013/149 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 30.09.2001 ila 22.02.2013 tarihleri arasında davacı şirkette servis müdür yardımcısı olarak çalıştığını, vekaleten de bölüm müdürlüğü yaptığını, 20.03.2013 tarihinde istifa ettiğini, 12.03.2013 tarihinde de aynı sektörde faaliyet gösteren P. Tk Makina Servis Sanayi ve Ticaret A.Ş.'de çalışmaya başladığını, ancak taraflarca imzalanan hizmet akdinde hem sözleşme süresinde, hem de sözleşme sona erdikten sonra 2 yıl boyunca müvekkilinden izinsiz rekabet oluşturacak herhangi bir iş yapamayacağının belirtildiğini, davalının bu sürelere riayet etmeksizin anılan şirkette işe başlamasının saklamak zorunda olduğu ticari sır ve bilgileri uygulamaya geçirmek düşüncesinin bir sonucu olduğunu ileri sürerek Türk Borçlar Kanununun rekabet yasağı hükümlerinin ihlali ve hizmet akdinde yer alan rekabet yasağı nedeniyle sözleşmede kararlaştırılan 25.000,00 USD (46.152,00 TL) cezai şartın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, uyuşmazlığın iş sözleşmesinden kaynaklandığı, görevli mahkemenin İş Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde ve yasal sürede talep edilmesi halinde dosyanın görevli İstanbul Nöbetçi İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 6098 Sayılı T.B.K'nın 444'üncü maddesinde (818 Sayılı B.K'nın 348) düzenlenen işçinin rekabet yasağından ve işçi ile işveren arasında düzenlenen sözleşmeye aykırılık iddiasından kaynaklanan cezai şart istemine ilişkindir. 6102 Sayılı TTK.'nın 4/1-c maddesi uyarınca, 6098 Sayılı T.B.K'nın 444'üncü maddesinden kaynaklanan davalar, tarafların sıfatına bakılmaksızın mutlak ticari davalardan olup, sözü edilen maddede İş Kanunu'nun kapsamında kalan "rekabet memnuiyetine" dair uyuşmazlıkların bundan müstesna olduğu yolunda bir hüküm bulunmadığından, İş Kanunu kapsamında olanlarda İş Mahkemeleri, diğerlerinde ise genel mahkeme (ticaret mahkemesi) görevlidir şeklinde bir ayrıma da gidilemez. Davanın mutlak ticari dava olarak kabulünde güdülen amaç ticari sır kavramının ticaret mahkemesince değerlendirilmesidir. Bu itibarla, davanın Ticaret Mahkemesinde görülerek karara bağlanması gerekirken, davaya bakmakla İş Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12082, Karar No: 2014/13366, Tarih: 20.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/12082 E.  ,  2014/13366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2012/162-2013/83

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı kıdem tazminatı ve bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini karşılık davanın reddine karar istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacı davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirir sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-3153 sayılı Radyoloji, Radiyom ve Elektrikle Tedavi ve Diğer Fizyoterapi Müesseseleri Hakkında Kanun ile Radyoloji, Radyom ve Elektirikle Tedavi Müesseseleri Hakkında Nizammenin 21. maddesine göre “Röntgen ve radyom ile daimi olarak günde beş saatten fazla çalışılamaz. Röntgen muayenehanelerinde pazardan maada ayrıca bir gün daha öğleden sonra tatil yapılmalıdır” hükmünü içermektedir.

30.01.2010 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanan 5947 sayılı Üniversite ve Sağlık Personelinin Tam Gün Çalışmasına ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 9. maddesi ile 19/4/1937 tarihli ve 3153 sayılı Radyoloji, Radiyom ve Elektrikle Tedavi ve Diğer Fizyoterapi Müesseseleri Hakkında Kanuna eklenen ek 1 maddede “İyonlaştırıcı radyasyonla teşhis, tedavi veya araştırmanın yapıldığı yerler ile bu iş veya işlemlerde çalışan personelin haftalık çalışma süresi 35 saattir” hükmünü içermektedir.

Somut olayda 07.03.2009-08.04.2012 tarihleri arasında radyoloji teknisyeni olarak çalışan davacının fazla mesai alacağı hesaplanırken hükme esas alınan bilirkişi raporunda, 3153 sayılı Kanun'a 5947 sayılı Kanun'la 30.01.2010 tarihinde yapılan değişiklikle getirilen ek 1. madde dikkate alınmaksızın, 45 saati aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti 1,5 kat, 35 saati aşan çalışmalar için 1,25 kat saat ücreti ile çarpılarak fazla çalışma ücreti tespit edilmiştir. Söz konusu kanun yürürlüğe girmeden önceki çalışma dönemi için günlük beş saati aşan çalışmalara göre, anılan kanunun yürürlüğe girmesinden sonraki dönem için ise kanunun ek 1. maddesi uyarınca haftalık 35 saati aşan çalışmalara göre fazla çalışma süresi tespit edilmeli, söz konusu süreyi aşan çalışmalar için fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıyla tespiti gerekmektedir. Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi hatalıdır.

3-4857 sayılı İş Kanunu'nun 41. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Kanunda öngörülen yüzde elli fazlasıyla ödeme kuralı nispi emredici niteliktedir. Tarafların sözleşmeyle bunun altında bir oran belirlemeleri mümkün değilse de, daha yüksek bir oran tespiti olanaklıdır.

Davacının radyoloji teknisyeni olması sebebiyle Radyoloji, Radyum ve Elektrikle Tedavi Müesseseleri Hakkındaki Nizamnamenin 21. maddesi gereğince 30.01.2010 tarihinden önce günde beş saat çalışabileceği dikkate alınarak saat ücretinin hesabında günlük ücretin beş saate bölünmesi suretiyle günlük ücretin belirlenmemesi isabetsiz olmuştur.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.05.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3696, Karar No: 2024/4092, Tarih: 30.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/3696 E.  ,  2024/4092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2012/824 E., 2012/852 K.

KARAR : Davanın kabulü

Taraflar arasındaki korunma kararının kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Bölge Adliye Mahkemesi kararının hakkındaki korunma kararı kaldırılan Ayşe Tiryaki vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir.

Adli yardım, temyiz yoluna başvuru sırasında talep edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

Adli yardım, 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken temyiz yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkeme kararının, aynı kararla hakkındaki korunma kararı kaldırılan Sema Toz`a tebliğine dair belgenin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla kararın;

1. Hakkındaki korunma kararı kaldırılan Sema Toz`a tebliğ edilip edilmediği araştırılarak,

a) Tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesi,

b) Tebliğ belgesi yok ise dayanak kayıtlar getirtilerek tebliğ tarihinin saptanması,

2. Karar tebliğ edilmemiş ise tebliğ edilerek

a) Temyiz süresinin beklenmesi,

b) Kararın süresinde temyiz edilmesi hâlinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesinde belirtilen usuli işlemlerin yapılması ve temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ edilmesi, suretiyle belirtilen usuli işlemler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4599, Karar No: 2010/10949, Tarih: 10.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/4599 E.  ,  2010/10949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8408, Karar No: 2011/10255, Tarih: 27.06.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/8408 E.  ,  2011/10255 K.**

**"İçtihat Metni"**

...vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.1.2009 tarih ve 197-22 sayılı hükmün Dairenin 30.9.2010 tarih ve 4176-12444 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı; yurt dışında bulunması nedeniyle davalının kendisine vekaleten kiracılarından kira paralarını tahsil ettiğini, maaş kartını kullanarak bankadan paralarını çektiğini, davalı ile bir araya gelip hesap gördüklerini, davalının kendi el yazısı ile hazırladığı 29.10.2001 tarihli hesap dökümüne göre davalıdan 12.760 DM alacağının bulunduğunun belirlendiğini, bu belgeye dayanarak davalıya karşı takip başlattığını, davalının icra takibine itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %40 tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının iddiasını ispat edemediği gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiş; Dairemizce onanmış, davacı bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı, bu davasında davalıdan alacaklı olduğunu ileri sürmek ve davalının el ürünü olduğunu iddia ettiğini, 29.10.2001 tarihli belgeye dayanmak suretiyle talepte bulunmuş; mahkemece ise davada dayanılan bu belge üzerinde herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmaksızın ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir. Oysa ki davada dayanılan 29.10.2001 tarihli belge HUMK. 292 maddesi hükmüne uygun olarak düzenlenmiş yazılı delil başlangıcı niteliğinde bir belgedir. Hal böyle olunca, öncelikle anılan belge üzerindeki yazı ve rakamların davalı el ürünü olup olmadığı araştırılmalı, bu konu davalıdan sorulmalı, davalının inkarı durumunda mahkeme huzurunda dayanılan belgede gösterilen rakam ve yazıları da içerir şekilde yazı ve rakam örnekleri alınmalı, gerekirse daha önceden davalının yazmış bulunduğu yazı ve rakam örnekleri de ilgili yerlerden temin edildikten sonra konusunda uzman bilirkişi veya kurulundan dayanılan 2011/8408-10255

belgedeki yazı ve rakamların davalı el ürünü olup olmadığı yönünde rapor alınmalı, anılan rapor sonucunda belgedeki yazı ve rakamların davalı el ürünü olduğunun anlaşılması durumunda davacının iddiasını HUMK. 292 maddesi kapsamında her türlü delillerle ispatlayabileceği de gözetilerek bu yöndeki tarafların tanık dahil tüm delilleri toplandıktan sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken bu yönlerin gözardı edilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne varki mahkeme kararı bu gerekçe ile bozulacak iken zuhulen onandığı yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından Dairemiz onama kararı kaldırılmalı, mahkeme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 30.9.2010 tarihli ve 2010/4176-12414 sayılı kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan 35.50 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, 27.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3669, Karar No: 2018/8679, Tarih: 16.04.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/3669 E.  ,  2018/8679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 8. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, ziraat mühendisi olarak davalı nezdinde çalışan müvekkili davacının, davalı ... tarafından 18.08.2016 tarihinde devletin milli güvenliğine karşı faaliyette bulunan yapı, oluşum veya gruplarla irtibatı ve iltisakı olduğu gerekçesiyle davacının iş akdini feshettiğini, fesih sebebinin gerçeği yansıtmadığını beyanla işe iadesine, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; usule ilişkin beyanlarında, husumet itirazında bulunarak davacı ile aralarında bir işçi-işveren ilişkisi bulunmadığını, bölge personel politikasını tespit etmek ve yürütmek görevinin 1581 sayılı Tarım Kredi Kooperatifleri Kanununa göre Merkez Birliğinin yetkisinde olduğunu, iş akdini feshetme, işe iade yetkisine sahip olan kurumun ... olduğunu, davacının iş akdinin de Merkez Birliği Yönetim Kurulu kararı ile feshedildiğini bu nedenle davanın ...''ne yöneltilmesi gerektiğini savunmuştur. Esasa ilişkin beyanlarında da, davacının iş sözleşmesinin 667 Sayılı KHK gereği hukuka ve düzenlemelerdeki usule uygun fesholduğunu, iddia edilenin aksine geçersiz bir fesih olmadığını, davacının haksız ve hukuka aykırı davasının öncelikle husumet yokluğu nedeniyle reddine, bu talebinin yerinde görülmemesi durumunda ise davanın esastan reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, davalı kurumda KHK kapsamında başlatılan çalışma nedeniyle malum yapı ve oluşumlarla irtibatı veya iltisakı olduğu değerlendirilenlerin iş sözleşmesinin feshedildiğini, davacının da iş sözleşmesinin bu kapsamda feshedildiğini, davalı işveren yönünden terör örgütü ile irtibat veya iltisakı bulunduğuna dair şüphe bulunan bir işçiyi çalıştırmaya devam etmek, yani iş sözleşmesinin devamını davalı işverenden beklemek mümkün olmadığı gibi davalı işveren yönünden iş sözleşmesinin devamının çekilmez hale geldiğini kabul etmek gerekeceği, davacı işçinin böyle bir şüphe altında iken davalı işverenden işçinin iş akdinin devamını beklemek iyiniyet kurallarına aykırı olduğu gerekçeleriyle .../... Terör Örgütüne iltisakı hususunda şüphe bulunan davacı işçinin işe iade talebinin reddine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk derece mahkemesi kararına karşı, süresi içerisinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti: