muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20632, Karar No: 2013/850, Tarih: 23.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/20632 E.  ,  2013/850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca göl mutlak koruma alanında kalıp kullanımı yasaklanan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacılar üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın alınmasına ve temyize başvurma harcının... kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 23.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2014/7142, Karar No: 2014/22336, Tarih: 25.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/7142 E.  ,  2014/22336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2013

NUMARASI : 2012/398-2013/400

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın dahili davalı Ç.. B.. hakkındaki davada idari yargının görevli olduğundan bahisle yargı yeri yönünden reddine, diğer davalılar yönündeki davanın ise husumetten reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar ile dahili davalı vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece dahili davalı Ç.. B.. hakkındaki davada idari yargının görevli olduğundan bahisle yargı yeri yönünden reddine, diğer davalılar yönündeki davanın ise husumetten reddine karar verilmiş; davacılar ile dahili davalı vekillerince temyiz itirazında bulunulmuştur.

Yapılan incelemede, dava konusu taşınmazların öncesinde 2001 onaylı Küçükçekmece-İkitelli Atatürk Olimpiyat Parkı Nazım İmar Planında Olimpiyat Parkı alanı olarak planlandığı, daha sonra yapılan 2011 tasdik tarihli 1/5000 ölçekli Altınşehir -Güvercintepe Nazım İmar Planında park alanı olarak ayrıldığı, mahallinde yapılan keşif sonrası alınan bilirkişi raporunda ise; dava konusu parsellerin batı cihetinde bulunan Hasandere deresinin yatağını genişletmesi nedeniyle taşınmazların tamamının dere yatağında kaldıkları belirtilmiştir.

Bu durumda, dava konusu taşınmazların fiilen dere yatağında kaldıklarından fiili elatma olgusunun gerçekleşmiş olduğunun kabulü ile dava konusu taşınmazların bulunduğu bölgelerin 08.09.2012 tarih ve 28405 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2012/3575 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile yetkilendirilmiş olan Ç.. B..nın 15.11.2012 tarih ve....... sayılı olurları ile "rezerv yapı alanı" olarak belirlenen bölge içerisinde kaldığı da dikkate alınarak sorumlu idare belirlenip işin esasına girilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın yargı yeri nedeniyle ve husumetten reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar ile dahili davalı vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6782, Karar No: 2014/28545, Tarih: 09.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/6782 E.  ,  2014/28545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/248656

MAHKEMESİ : Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2012

NUMARASI : 2011/687 (E) ve 2012/951 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müştekinin, 14.03.2012 tarihli celsede zararının tam karşılanmadığı şeklindeki beyanı ve müştekinin tedavi giderlerini karşılıyan sigorta şirketinin yaptığı harcamalarda zarar kavramının içinde değerlendirildiğinden tebliğnamedeki 3 nolu görüşe iştirak olunmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığın, silahtan sayılan "taş" ile müştekinin yüzünde sabit ize neden olacak şekilde yaralaması eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddeleri gereğince ceza tayini yerine, adli tıp kriterlerine göre yüzde sabit ize neden olan yaralanmaların kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olamayacağı gözetilmeksizin 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesinden temel cezanın belirlenmesi sureti ile eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

2) Silahtan sayılan “taş” ile müsnet suçun işlendiğinin kabulüne rağmen 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinden ceza artırımına gidilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1787, Karar No: 2019/1975, Tarih: 13.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2018/1787 E.  ,  2019/1975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı, mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ancak;

1-Sanığın aşamalardaki savunmalarında üzerine atılı suçlamaları inkar ettiği, tanık Gökhan’ın da aşamalarda sanığın katılana karşı atılı suçları işlemediğini beyan ettiği ve katılan ...’ın mahkemedeki beyanında ise olay tarihinde sanıkla konuştukları esnada telefonun çekmeyen bir yerde olduğu, bu nedenle sanığın konuşmalarından hiçbir şey anlayamadığını beyan etmesi karşısında; mahkemece ,tarafların aşamalardaki beyanları yöntemince tartışılıp irdelenerek hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı da açıklanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a-İddianame anlatımında, sanığın, katılana hitaben "benim sinirlerimi bozma, abuk subuk mesajlar çekme, gerginim, seninle uğraşamam, ödemiyorum lan paranı, ne yaparsan yap" ve "nerdesin lan yerini söyle, öldüreceğim seni”, şeklinde sözler söylediğine dair eyleminin hakaret suçunu oluşturmayacağı, kaba davranış niteliğinde olduğu gözetilmeden, hakaret suçundan beraat yerine ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

b-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması, hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulmasının

gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

c-Tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden;

Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde infaz aşamasında gözetilmesi zorunluluğu,

c-Tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden;

Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde infaz aşamasında gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1136, Karar No: 2015/6923, Tarih: 11.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/1136 E.  ,  2015/6923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 765 sayılı Yasanın 102/4 ve 104/2. ve CMK.nun 223/8. madde ve fıkrası uyarınca açılan kamu davasının düşürülmesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

CMK.nun 231/8-10 maddesi hükmüne göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarihten deneme süresi içerisindeki suçun işlendiği tarihe kadar zamanaşımı süreleri işlemeyeceğinden, Dairemizin 10.12.2014 gün ve 2014/27725 esas, 2014/302468 sayılı onama kararında hukuka aykırılık bulunmadığı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmediğinden 6352 sayılı Yasanın 99/3. maddesiyle 5271 sayılı CMK.nun 308. maddesine eklenen 3. fıkra hükmüne göre dos- yanın Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına (TEV- DİİNE), 11.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3960, Karar No: 2020/7433, Tarih: 17.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/3960 E.  ,  2020/7433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasında; sanığın, sahte fatura düzenlemediğini, şirketin borcundan dolayı şirketi kapatamadığını, belgelerin muhasebecide olduğunu, muhasebecisine tüm konularda vekalet verdiğini savunması karşında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1- Suça konu fatura asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması, sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2- Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

3- Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

4- Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz sebepleri bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 17/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4012, Karar No: 2023/7807, Tarih: 05.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/4012 E.  ,  2023/7807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/554 E., 2016/466 K.

ŞİKÂYETÇİ : Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, motorin müsaderesi, eşya iadesi

TEMYİZ EDENLER : Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekili, sanık ... müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma

Gümrük İdaresi vekilinin 10.08.2016 havale tarihli dilekçe ile temyiz talebinden vazgeçtiği belirlenerek yapılan incelemede;

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyizi yönünden; usulüne uygun davetiye ile duruşmadan haberdar olduğu halde katılma talebinde bulunmayan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddinin gerektiği,

Sanık ... müdafiinin temyizi yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz

edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2010 tarihli ve 2009/1056 Esas, 2010/544 Karar sayılı kararı ile sanık ...'in cezalandırılmasına, sanık ...'nun beraatine dair kararın sanık ... müdafii ve Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 27.03.2013 tarihli ve 2013/3574 Esas, 2013/7109 Karar sayılı ilâmıyla bozulmasına karar verilmesinden sonra temyize konu Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.06.2016 tarihli ve 2013/554 Esas, 2016/466 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na (5015 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, aynı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 1 yıl 8 ... erteli hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında 5015 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, kaçak eşyanın müsaderesine, suçta kullanılan eşyaların iadesine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A.Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyizi Yönünden;

II. GEREKÇE

A.Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyizi Yönünden;

Usulüne uygun davetiye ile duruşmadan haberdar olduğu halde katılma talebinde bulunmayan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz talebinin reddinin gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanık ... Müdafiinin Temyizi Yönünden;

1.Sanığın yargılama konusu eyleminin, 5015 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu, sanığın eylemi için anılan madde uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği suçun işlendiği 01.12.2009 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR

A.Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Vekilinin Temyizi Yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) paragrafında açıklanan nedenle Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin temyiz isteğinin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanık ... Müdafiinin Temyizi Yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenlerle Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin,

27.06.2016 tarihli ve 2013/554 Esas, 2016/466 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE, suçta kullanılan depo, santrafüj, hortum ve sayaç tabancasının sahibine iadesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12217, Karar No: 2022/6241, Tarih: 04.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/12217 E.  ,  2022/6241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan incelemede, davalının 14.07.2021 tarihli tavzih talebi üzerine, (kısa karardan farklı olarak gerekçeli kararda kamulaştırma bedeli eksik takdir edildiğinden) mahkemece 14.07.2021 tarihli tavzih kararı ile kamulaştırma bedeline ilişkin hükümdeki hata giderilerek yeniden hüküm kurulmuştur.

HMK'nın 305. maddesinde, hüküm yeterince açık değilse veya içerisinde tereddüt yer alıyor veyahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. HMK'nın 305/2. maddesine göre de, "hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez," hükmü göz önünde bulundurulduğunda, gerekçeli kararda kısa karardan farklı olarak eksik kamulaştırma bedeline hükmedilmesinin temyiz yolu ile talep edilmesi gerektiği halde, tavzih talebinin kabulü ile yazılı şekilde ek karar verilerek hükmün değiştirilmesi doğru olmadığından, mahkemece verilen 14.07.2021 tarihli tavzih kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra esas hakkında yapılan incelemede;

Kısa kararda 277.404,03 TL'ye hükmedildiği halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında 147.936,95 TL'ye hükmedildiğinden kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun l0.04.l992 gün l99l/7 – l992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararına göre kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olması bozma nedenidir. Bozmadan sonra yerel mahkeme önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla vicdani kanaatine göre karar verebilir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/53811, Karar No: 2012/1032, Tarih: 20.01.2012

**9. Hukuk Dairesi         2011/53811 E.  ,  2012/1032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, sendika disiplin kurulunun 24.12.2009 gün ve 58/ 2902 sayılı olup 6 ay süreyle yönetim kurulundan el çektirme kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 20.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30186, Karar No: 2014/28952, Tarih: 02.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/30186 E.  ,  2014/28952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2014

NUMARASI : 2012/1006-2014/336

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de ;

İİK'nun 170/3. maddesine göre inkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa ve itiraz ile birlikte takip ikinci fıkraya göre durdurulmuşsa, borçlu sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve takip konusu alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum edilir ve itiraz reddedilir.

Somut olayda, borçlunun itirazı üzerine, mahkemece takip geçici olarak durdurulmasına rağmen, istemin reddi ile birlikte tazminat ve para cezasına karar verilmemiştir.

O halde, mahkemece takip geçici olarak durdurulduğundan itirazın reddi ile birlikte tazminat ve para cezasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile borçlu hakkında tazminat ve para cezasına hükmedilmemesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklıların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.