muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2815, Karar No: 2015/4907, Tarih: 16.02.2015

6360 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkarsıyla; mevzuatla il özel idarelerine yapılan atıflar bu Kanun kapsamında tüzel kişiliği kaldırılan il özel idareleri için ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, Hazineye, valiliklere, büyükşehir belediyelerine ve bağlı kuruluşlarına veya ilçe belediyelerine yapılmış sayılacağı, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idarelerine 22.02.2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanunu ve diğer mevzuatla verilmiş olan yetki, görev ve sorumluluklar ilgisine göre bu kurum ve kuruluşlar tarafından kullanılacağı ve yerine getirileceği, söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluş olduğu açıkça düzenlemiştir. Bu durumda kaldırılan il özel idareleri hakkındaki davaların ilgilisine göre devredildiği kurum ve kuruluşa yöneltileceği tartışmasızdır. Somut uyuşmazlıkta il özel idaresine karşı açılan davalarda öncelikle dava konusunu oluşturan faaliyet ve işlemlerle ilgili konuların hangi kurum ve kuruluşlara devredildiği ve devralanın tüzel kişiliğinin de bulunup bulunmadığı belirlenerek davalı sıfatının kime yöneltileceğinin tespiti gerekirken tüzel kişiliği olmayan ... Valiliği Yatırım İzleme Koordinasyon Başkanlığına aleyhine hüküm kurulması isabetsiz olmuştur

Tüzel kişiği sona eren il özel idarelerinin devir, tasfiye ve paylaştırılma işlemlerini düzeleyen 6360 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında; devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yürütmek üzere vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kurulacağı bu komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceği, 4. fıkrasında bu kanun ile tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idareleri; personelini, her türlü taşınır ve taşınmaz malları ile hak, alacak ve borçlarını bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren bir ay içinde valiliğe bildirceceği, bu idarelerin taşınmazlarının satışı, tahsisi ve kiralanması, iş ve toplu iş sözleşmesinin yapılması, her türlü imar uygulaması (inşaat ruhsatı hariç), iş makineleri ve diğer taşıtların satışı ile borçlanmaları ... Bakanlığının onayına bağlı olduğu, 5 fıkarsında ise tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerinin her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçları, komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşları ile bunların taşra teşkilatına, valiliklere, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlığına, büyükşehir belediyesine ve bağlı kuruluşuna veya ilçe belediyesine devredilmesine karar verileceği, devir işlemi, yapılacak ilk mahalli idareler genel seçimi tarihinde uygulamaya konulacağı ...ne devredilen taşınmazlar Kanunun yayımlandığı tarih itibarıyla kullanmakta olan kurumlara tahsis edilmiş sayılacağı ...nin özel mülkiyetindeki veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlardan ... Bakanlığınca, bu Kanunun 1inci maddesiyle tüzel kişilikleri kaldırılan il özel idarelerine, belediyelere ve köy tüzel kişiliklerine tahsis edilmiş olanlar; kuruluş kanunlarıyla kendilerine verilen kamusal nitelikteki görevleri yerine getirmeleri amacıyla ve komisyon kararıyla; ilgisine göre bakanlıklara, bakanlıkların bağlı veya ilgili kuruluşlarına, yatırım izleme ve koordinasyon başkanlıklarına, büyükşehir belediyelerine, büyükşehir belediyelerinin bağlı kuruluşlarına ve ilçe belediyelerine tahsis edilmiş sayılacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan, bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda

Bu düzenlemeler kapsamında devir öncesi doğan, bir kurum ve kuruluşa devredilemeyen işçilik alacaklarının tahsili için açılan davalarda taraf sıfatının kime ait olduğu konusunda anılan kanunda bir düzenleme bulunmamaktadır. Dava konusu olayda

davacı işçi devirden önce emekli olup iş ilişkisini sona erdirdiğinden talep ettiği yıllık izin ücretinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi gerekecektir. Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının hangi kuruma devredildiğinin belirlendiği durumda davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluş olduğu, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan doğan bir borç olması dikkate alındığında davanın ... Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20660, Karar No: 2011/2440, Tarih: 15.02.2011

**2. Hukuk Dairesi         2009/20660 E.  ,  2011/2440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sivrihisar Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :08.09.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün tazminatlar, nafakalar yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 15.02.2011 gününde temyiz eden davacı N.B. ile karşı taraf davalı vekili Av. S.D. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Toplanan delillerden; evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda birlik görevlerini yerine getirmeyen, eşine şiddet uygulayan kocanın tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

a-Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

b-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1) geçimine, (TMK md.185/3) malların yönetimine (TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davacı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

3-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1/a,b, 2. ve 3.bentlerde yazılı nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.15.02.2011 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2009/10531, Karar No: 2010/5037, Tarih: 26.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/10531 E.  ,  2010/5037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. ... ile davalı vek.Av....'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkiline ait iş makinesinin 15.06.2007 tarihli sözleşme ile davalılara kiralandığını, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine itiraz edildiğini iddia ederek, itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Ltd.Şti. vekili savunmasında, kira akdinin davacı ile (...) arasındaki adi ortaklık ile yapıldığını ve kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ... adi ortaklığı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece 15.06.2007 tarihli sözleşmede davalı Keskinler Ltd.Şti’nin imzası bulunduğu ancak davacının iş makinasının çalıştığı süreyi kanıtlayamadığı gerekçesiyle davalı adi ortaklık yönünden davanın aktif husumet nedeniyle, davalı Keskinler Ltd.Şti. yönünden esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle sözleşmedeki imza bulunması ve adi ortaklığın çift imza ile temsil edildiğinin anlaşılmasına göre, mahkemece davanın adi ortaklık yönünden husumet yokluğundan reddinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacının ... Ltd.Şti.'ne yönelik temyizine gelince;

15.06.2007 tarihli sözleşmede davalı şirketin imzası bulunduğundan, sözleşme davalı şirket yönünden geçerlidir. Sözleşme uyarınca iş makinesinin davalıya teslim olunduğu ve çalıştığı çekişmesiz olup bu durum kısmi ödemeler ile anlaşılmaktadır.

Sözleşmenin birinci maddesinde makinenin kira bedeli 30 günlük olarak belirlenmiştir.Bir başka anlatımla makinenin kira ücreti, çalıştığı saatler ve puantaj cetveline göre değil, aylık kira şeklinde ödenecektir.

Davacı yanca düzenlenen 31.07.2007 tarihli fatura ödenmiş olup, davada talep edilen ücret bu faturadan sonraki döneme aittir. Bu durumda davalının makinasını 31.07.2007 tarihinde davacıya iade ettiğini, bir başka anlatımla kira akdinin bu tarih itibariyle sona erdiğini kanıtlaması gerekir.

Bu durumda mahkemece davalı şirkete makineyi 25.12.2007 tarihinden önce iade ettiğine ilişkin delilleri sorularak ispat külfetinin davalı yanda olduğu dikkate alınıp bir karar verilmek gerekirken eksik inceleme ve ispat külfetinin tayininde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Bu durumda mahkemece davalı şirkete makineyi 25.12.2007 tarihinden önce iade ettiğine ilişkin delilleri sorularak ispat külfetinin davalı yanda olduğu dikkate alınıp bir karar verilmek gerekirken eksik inceleme ve ispat külfetinin tayininde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ:Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 750.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davalı Keskinler Ltd.Şti.'nden alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9200, Karar No: 2012/13287, Tarih: 19.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/9200 E.  ,  2012/13287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre, üzerindeki binaya da resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın enerji nakil hattı geçirilen ve bedeline hükmedilen bölümünün kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ... adına tesciline karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, davalı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendindeki (davalı idare) kelimesinin çıkartılmasına, yerine (kullanım hakkı davalı idareye ait olmak üzere ...) kelimelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2827, Karar No: 2013/4981, Tarih: 15.07.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2827 E.  ,  2013/4981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av. ... ile davacı vekili Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı, davalı kooperatifin 02.08.2009 tarihli genel kurulunda kabul edilen faaliyet raporları ve tahmini bütçenin gerçeği yansıtmadığını, ayrıca ibra kararının da yerinde olmadığını ileri sürerek, genel kurul gündeminin ...'üncü, ...'inci ve ...'ncı maddeleri ile alınan kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kararların ortakların çoğunluğunun oyu ile alındığını ve kanuna aykırılık bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, faaliyet raporları, bilanço, gelir gider farkı ve tahmini bütçenin gerçekle örtüşmediği, bu nedenle faaliyet raporlarının, gelir gider tablolarının kabulüne, yönetim kurulunun ibrasına ve tahmini bütçenin kabulüne ilişkin kararların yasa, anasözleşme ve iyiniyet kurallarına aykırı ve ortaklar arasındaki eşitlik ilkesini bozacak nitelikte olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne ve genel kurulda ...'üncü, ...'inci ve ...'ncı maddelerde alınan kararların iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17553, Karar No: 2012/13391, Tarih: 04.06.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/17553 E.  ,  2012/13391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ecza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

l-O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebi hakkında yapılan incelemede;

Temyiz dilekçesinde dilekçenin süresi içerisinde verildiğine dair bir kaydın olmadığı, anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca O yer Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanıklar ..., ... ve ...'un temyiz talepleri hakkında yapılan incelemeye gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Sanıklara yükletilen resmi görevlilere hakaret, mala zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu. Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Yaptırım: Eleştiri dışında cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Eleştiri:Sanık ...'nun aynı zamanda birden fazla polis memuruna karşı gerçekleştirdiği görevi yaptırmamak için direnme eylemleri nedeniyle TCK'nın 43. maddesi uyarınca cezası artırılmamış ise de karşı temyiz olmadığından bozmayı gerektirmediği,

Anlaşıldığından sanıklar ..., ... ve ...'un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 04.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9960, Karar No: 2024/7774, Tarih: 24.06.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/9960 E.  ,  2024/7774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/537 E., 2021/424 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ile Bıçaklar ve Diğer Aletler Hakkındaki Kanuna Muhalefet

HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

I. GEREKÇE

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, mağdurun özellikle soruşturma aşamasında verdiği beyanında "Beni ...'in yanında görünce herhangi bir şey söylemeden belinden bir tabanca çıkartıp namluya mermi sürerek 7-8 el ayaklarıma doğru ateş etti. Ben her iki ayağımdan toplam beş adet kurşun yarası aldım. Ben yere düştükten sonra Sercan adlı şahıs yanıma geldi. Bu sırada ... adlı bayan şahsa Sercan yapma diye yalvarıyordu. Bu sırada Sercan yanıma gelip elimdeki cep telefonumu cekerek aldı, daha sonra telefonum elinde olduğu halde ... adlı şahsı sürükleyerek yanımdan uzaklaştı.... beni vuran şahsın ... olduğuna eminim. Halen bu şahıs ara ara benim evimin etrafında dolaşıyor. Çeşitli insanlar aracılığıyla bana ifademi değiştirmem husunda haber gönderiyor. Bu şahsın fotoğraflarını ben internetten facebook tan gördüm. Kimliğinden eminim" şeklinde beyanda bulunduğu, tanık İ.B.'nin kollukta verdiği ifadede "..tam bu esnada yanımıza benim yaklaşık 6 ay dini nikahlı olarak “Gazi Mah. ... Sk. No:40/6 Sultangazi” sayılı adreste birliktelik yaşadığım ... yanımıza geldi ve gelir gelmez belinden silahını çıkartarak ...'ın ayaklarına doğru 3-4 el aleş etti ve .... yaralanarak yere düştü. Ben bunun üzerine elimde bulunan kendi telefonum ile ...'ın fotoğraf bakmam için vermiş olduğu Iphone marka telefonu yere attım. Daha sonra Sercan beni zorla “...” plaka sayılı gri renkli Peugeot 301 marka arabaya bindirdi, yere attığımı telefonları da alarak cebine koydu ve kendisi de arabaya bindi.." dediği, mağdur ve tanığın soruşturma aşamasındaki sıcağı sıcağına alınan beyanları karşısında, sanığı suçtan kurtarmaya yönelik sonraki beyanlarına itibar edilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamış olup sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 10.02.2021 tarihli ve 2018/537 Esas, 2021/424 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN AYRI AYRI ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

24.06.2024 tarihinde karar verildi.