muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2887, Karar No: 2024/2043, Tarih: 26.02.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, usuli işlemlerin kanuna uygun şekilde yapılarak, aşamalarda ileri sürülen iddia ve cevapların denetimi sağlayacak biçimde eksiksiz sergilenip, hükme esas alınan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve özellikle, davacının sigorta şirketine tazminat ödemesi için kazadan sonra başvurusunun bulunmasına, maluliyet raporunun kaza tarihinde geçerli yönetmelik hükümlerine göre hazırlanıp usule uygun olmasına, 10.06.2019 tarihli bilirkişi raporunun mahkemece hükme esas alınmasında bir isabetsizlik bulunmamasına, temerrüt tarihinin usul ve yasaya uygun olması..." gerekçeleri ile tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; tazminata konu olayın gerçek bir trafik kazası sonucu meydana geldiği, aracın ZMSS poliçesi yaptırması gerekli araçlardan olduğunun somut deliller ile ispat edilemediğini, kazaya karışan aracın motosiklet olduğu söylenmesine rağmen motor hacminin belirlenemediğini, kusur raporunun tek bir bilirkişiden alındığını, alınan maluliyet raporları arasındaki çelişkinin giderilmediğini, ATK raporundaki maluliyet oranının epifiz hatlarının kapanması durumunda yeniden değerlendirilebileceğine ilişkin belirlemenin dikkate alınmadığını, dokuz yaşındaki davacının olay tarihinde kazanç kaybı olmamasına rağmen davacı gelir elde ediyormuş gibi hesap yapıldığını, faiz başlangıcının hatalı olduğunu, eksik evrak ile başvuru yapıldığından faiz başlangıcının dava tarihi olarak kabul edilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davacı yayaya çarpan aracın plakası ve sürücüsü belirlenemediğinden davalı Kurumdan davacıda kaza nedeniyle oluşan maluliyet nedeniyle sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 85 ve 114, 334 ve 335 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90, ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 14/2-b maddesi, ... Yönetmeliği'nin 9/1-b maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları, 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuk Hakkında Kanunu'nun (MÖHUK) 48 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Türk Hukukunda kişilerin hak arama özgürlüklerini kullanmaları herhangi bir sınırlandırmaya tabi tutulmamıştır. Ancak bazı istisnai durumlarda dava açan veya takip hakkını kullananın önceden belirlenen bazı özel yükümlülükleri yerine getirmesi şart koşulabilir. Bu istisnai şartlardan biri de teminat gösterme yükümlülüğüdür.

3. Değerlendirme

1.Türk Hukukunda kişilerin hak arama özgürlüklerini kullanmaları herhangi bir sınırlandırmaya tabi tutulmamıştır. Ancak bazı istisnai durumlarda dava açan veya takip hakkını kullananın önceden belirlenen bazı özel yükümlülükleri yerine getirmesi şart koşulabilir. Bu istisnai şartlardan biri de teminat gösterme yükümlülüğüdür.

5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun (MÖHUK)’un 48 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca; Türk mahkemesinde dava açan, davaya katılan veya icra takibinde bulunan yabancı gerçek ve tüzel kişiler, yargılama ve takip giderleriyle karşı tarafın zarar ve ziyanını karşılamak üzere mahkemenin belirleyeceği teminatı göstermek zorundadır.

Öte yandan Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)’nun 114 üncü maddesinin birinci fıkrasının (ğ) bendi uyarınca teminat gösterilmesine ilişkin kararın gereğinin yerine getirilmesi dava şartlarındandır. Bu itibarla İtiraz Hakem Heyetince verilen kesin süre içinde teminat yatırılmaz ise anılan hüküm uyarınca dava şartı eksikliğinden dava reddedilir.

MÖHUK’un 48 inci maddesinin ikinci fıkrasında ise “Mahkeme, dava açanı, davaya katılanı veya icra takibi yapanı karşılıklılık esasına göre teminattan muaf tutar.” hükmü yer almaktadır.

Buna göre hâkim, yabancı davacının vatandaşı olduğu ülke ile Türkiye arasında karşılıklılık (mütekabiliyet) var ise bu kişiyi teminattan muaf tutacaktır. Karşılıklılık, iki devlet arasında imzalanan (iki taraflı) anlaşma veya iki devletin de taraf olduğu uluslararası (çok taraflı) anlaşma ile sağlanabileceği gibi, kanuni veya fiili karşılıklılık şeklinde de sağlanabilir.

Söz konusu anlaşmalardan biri de 1954 tarihli Hukuk Usulüne Dair Lahey Sözleşmesi olup anılan Sözleşme’nin 17 nci maddesinde âkit devletlerden birinde ikamet eden ve diğer bir devletin mahkemeleri huzurunda davacı veya müdahil olarak bulunan âkit bir devletin vatandaşlarından yabancı olmaları sebebi ile herhangi bir teminat istenemeyeceği düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacı Suriye uyruklu olup dosya kapsamından İtiraz Hakem Heyetince başvurucunun teminat muafiyetinin bulunup bulunmadığı hususunda, hükme dayanak oluşturacak nitelikte bir araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

5718 sayılı Kanun’un 48 inci maddesinin ikinci fıkrasında, dava açanın karşılıklılık esasına göre, teminattan muaf tutulabileceği düzenlendiğinden öngörülen teminat hususu resen gözetilmelidir.

Somut olayda, davacı Suriye uyruklu olup dosya kapsamından İtiraz Hakem Heyetince başvurucunun teminat muafiyetinin bulunup bulunmadığı hususunda, hükme dayanak oluşturacak nitelikte bir araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

5718 sayılı Kanun’un 48 inci maddesinin ikinci fıkrasında, dava açanın karşılıklılık esasına göre, teminattan muaf tutulabileceği düzenlendiğinden öngörülen teminat hususu resen gözetilmelidir.

Bu sebeple İtiraz Hakem Heyetince, öncelikle davacının statüsü belirlenerek teminattan muaf olup olmadığı hususunun Adalet Bakanlığı Dış İlişkiler ve Avrupa Birliği Genel Müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevabına göre, davacının teminat göstermesi gerektiği sonucuna varılırsa teminatın yatırılması için kesin süre verilmesi, anılan sürede belirtilen teminatın yatırılmaması hâlinde istemin usulden reddine, yatırılması hâlinde ise dava şartı eksikliği süresinde giderilmiş olacağından işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken doğrudan işin esasına girilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2. Bozmanın kapsam ve şekline göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,

26.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/122, Karar No: 2023/1617, Tarih: 25.05.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/122 E.  ,  2023/1617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1324 E., 2022/1528 K.

DAVA TARİHİ : 06.06.2017

KARAR : Davanın reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/206 E., 2022/269 K.

Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafça istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Çakır Eczanesi’nin sahibi olduğunu, kuruma 32 adet sahte reçete faturalandırdığı gerekçesiyle Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 yılı protokolünün 5.3.10 uncu maddesi uyarınca toplam 7.011,27 TL reçete bedelinin ve 10 katı olan 70.112,27 TL cezai şartın Kurum alacaklarından tahsil edileceğinin ve uyarı cezası ile cezalandırıldığının bildirildiğini ancak sahte reçete yazılmasında doktor ve sekreterlerinin kusuru bulunduğunu, davacı tarafın hastanın gerçekte muayene olup olmadığını bilebilmesi için bir sistem bulunmadığını, sahte denilen reçetelerde doktor kaşesi, doktor imzası, protokol numarası ve sistem çalışmadı kaşesi bulunduğunu, dolayısıyla bir reçetenin üzerinde olması gereken her şeyin olduğunu ve ihmal edilen bir hususun bulunmadığını beyanla kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının kalfası Orhan Tandoğan ile hastanede doktor sekreteri olarak çalışan Elif Küçükal’ın anlaşmak suretiyle, yakınlarının ihtiyacı olan ya da eczaneye borçlandıkları ilaçları hastaneye muayene olmaya gelen her türlü kimlik bilgileri ellerinde olan hastalar adına, doktorun bilgisi dışında kaşesi ve imzasını kullanarak sahte reçete düzenledikleri anlaşıldığından Kurum işleminin yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı tarafından fatura edilen 32 adet reçetenin Medula kaydının olmadığının kurum yetkililerince tespit edildiği, davacı eczacının kurum soruşturma dosyasında reçetelerin manuel olarak hazırlandığını, işleme konu reçetelerin çalışanı tarafından kendisinin bilgisi dışında oluşturulduğunu beyan etmesine rağmen Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Yönetmeliğin eczacının görev ve sorumlulukları başlıklı 7 nci maddesinde sahip ve sorumlu müdürü olduğu eczanedeki çalışanları ve çalışmalarını denetleyeceği ve koordine edeceğinin düzenlendiği, yine genel hüküm niteliğindeki Türk Borçlar Kanunu’nun adam çalıştıranın sorumluluğunu düzenleyen 66 ncı maddesi uyarınca da çalışanlarının eylemlerinden dolayı davacının sorumlu olduğu, bu nedenle davacı hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın davacının sorumluluğunu kaldırmayacağı, davacıya ait eczanede kalfa olarak çalışmış olan eczane kalfası Orhan Tandoğan'ın da sanık sıfatıyla yargılandığı Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/829 Esas 2021/389 Karar sayılı dosyada resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık suçlarından cezalandırılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği göz önüne alındığında kullanılan reçetelerin sahte olduğunun ceza dosyası, davalı kurum kayıtları ve dosya içeriği ile sabit olup, sonuç olarak kurum işleminin taraflar arasındaki sözleşme ve mevzuata uygun olduğu anlaşıldığından ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinafa Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; önceki beyanlarını da tekrarla, ceza yargılamasının sonucunun beklenilmediğini, beraat verildiği takdirde kararlarda çelişkiler bulunacağını, olayda asıl sorumlunun Medikal Park Hastanesi olduğunu, Medula dışı hasta kaydının Medikal Park Hastanesi çalışanı hemşire tarafından yapıldığını, başka eczanelere de bu reçetelerden verilmiş olabileceğini, davacı eczacının hak sahiplerine gerekli ilaçları usulüne göre teslim ettiğini, anılan ilaçların kar marjı düşük ilaçlar olduğunu, davacının buna tenezzül etmeyeceğini, 300, - 500 TL'yi bulmayacak bir işlem için 70.112,27 TL miktarında bir ceza kesilmesinin hakkaniyete aykırı olduğunu, yerel mahkemece her ne kadar adam çalıştıranın sorumluluğu gerekçe gösterilmiş ise de kast unsurunun ispatlanamadığını, ceza mahkemesinde davacının aldığı takipsizlik kararının bile gözardı edildiğini, yerel mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olmadığını belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dosyadaki belgelere, bilirkişi raporuna, duruşma sürecini yansıtan tutanaklara, istinaf kanun yolu denetiminden geçerek kesinleşmiş bulunan ceza mahkemesi dosyası kapsamına, dava konusu işlemlerin gerçekleştirildiği tarihlerde davacının eczanesinde kalfa olarak çalıştığı anlaşılan Orhan Tandoğan'ın sanık sıfatıyla yargılandığı ve mahkumiyetine ilişkin bulunan Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin istinaf kanun yolu incelemesinden geçerek kesinleşmiş 2018/829 Esas, 2021/389 Karar sayılı kararı da dikkate alınarak, adam çalıştıranın sorumluluğuna ilişkin dava tarihi itibarı ile yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı yasa) 66 ncı maddesi (mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 55 inci maddesi) gereğince davacı eczacının çalıştırdığı kalfanın eylemlerinden sorumlu olduğundan, davacının davalı Kurum ile imzalanan sözleşmenin tarafı olması sebebiyle sözleşmeye aykırılık halinde uygulanacak işlemlerin davacı hakkında uygulanacak olmasına ve gerekçe içeriğine göre, ilk derece mahkemesi kararında davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, bu nedenle kurum işleminin taraflar arasındaki sözleşme ve mevzuata uygun olduğu anlaşıldığından ispatlanamayan davanın reddine dair inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek, bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı eczacı ya da eczane çalışanlarınca Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak Kuruma sahte reçete fatura edilip edilmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 yılı protokolünün 5.3.10 uncu maddesi şu şekildedir;

“Eczacı ya da eczane çalışanlarınca Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak Kuruma sahte ilaç fiyat kupürü/sahte karekod, sahte reçete veya sahte rapor fatura edildiğinin tespiti halinde reçete bedelinin 10 (on) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır. Tekrarı halinde reçete bedelinin 20 (yirmi) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) yıl süreyle sözleşme yapılmaz.

“Eczacı ya da eczane çalışanlarınca Kurumu zarara uğratmak amacıyla kasıtlı olarak Kuruma sahte ilaç fiyat kupürü/sahte karekod, sahte reçete veya sahte rapor fatura edildiğinin tespiti halinde reçete bedelinin 10 (on) katı tutarında cezai şart uygulanarak eczacı uyarılır. Tekrarı halinde reçete bedelinin 20 (yirmi) katı tutarında cezai şart uygulanarak sözleşme feshedilir ve 1 (bir) yıl süreyle sözleşme yapılmaz.

Ancak, söz konusu sahte ilaç fiyat kupürü/sahte karekod, sahte reçete veya sahte raporun eczacı yada eczane çalışanları dışında üçüncü kişilerin dahli ile Kuruma fatura edildiğinin yapılacak araştırma ve/veya inceleme sonucunda tespit edilmesi halinde, bu madde hükmü uygulanmaz.”

3.Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre davacı eczacının kalfası Orhan Tandoğan hakkında uyuşmazlığa konu sahte reçeteler nedeniyle Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/829 Esas, 2021/389 Karar sayılı dosyasında görülen ceza yargılamasında; Medical Park Hastanesinde doktor sekreteri olarak çalışan kişinin eczacının kalfasının getirdiği isim ve T.C numaralarını kullanarak birlikte reçete düzenlediklerini, hatta bazı reçeteleri kendisinin kaşeleyip imzaladığını, doktorların haberinin olmadığını söylemiş olması ve bu nedenle davacının kalfasının nitelikli dolandırıcılık ile resmi belgede sahtecilik suçlarından sekreter ile birlikte ceza aldığı ve aldığı cezanın kesinleştiği anlaşıldığından, Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 yılı protokolünün 5.3.10 uncu maddesi uyarınca kalfanın eyleminden davacının sorumlu olması nedeniyle Kurum işlemi yerinde olduğundan davacının temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18065, Karar No: 2020/4441, Tarih: 06.07.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/18065 E.  ,  2020/4441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar, mirasbırakanlarından intikal edip davalılar ile birlikte paydaşı oldukları 9 parça taşınmazın miras taksimi sonucunda kendilerine kaldığını, ayrıca 02.06.1972 tarihli hisse satış senedi ile bir kısım davalıların mirasbırakanı ...'in muristen kalan payını mirasçılardan ...'e sattığını ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar, davalı ... ve bir kısım davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, taksime dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkidir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...'ın 13.07.1969 tarihinde öldüğü, çekişme konusu 172 parsel sayılı taşınmazın 16.05.1963 tarihinde, 241 parsel sayılı taşınmazın 17.06.1963 tarihinde, 244 parsel sayılı taşınmazın 03.01.1963 tarihinde, 266 parsel sayılı taşınmazın 04.03.1961 tarihinde, 357 parsel sayılı taşınmazın 04.03.1961 tarihinde, tapuya tescil edildiği, 812 ve 813 parsel sayılı taşınmazların geldisinin 242 parsel sayılı taşınmaz olup 09.05.1966 tarihinde, 870 ve 871 parsel sayılı taşınmazların geldisinin 260 parsel sayılı taşınmaz olup 04.03.1961 tarihinde tapuya tescil edildikleri, bir kısım davalılar murisi ...'in 02.06.1972 tarihli Düzce 1. Noterliği'nce düzenlenen sözleşme ile dava dışı ...'e taşınmazların satışı için vekaletname verdiği, ayrıca ... Kadastro Mahkemesi'de davalılar ... ile ... arasında 2008/20 Esas, 2013/45 Karar sayılı davanın görüldüğü anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, mirasçılar arasında yapılan paylaşımın TMK'nin 677. maddesi uyarınca yazılı olması gerekir.

Somut olaya gelince; mirasırakan ...'ın ölüm tarihi olan 13.07.1969 tarihinde dava konusu taşınmazların tapuda kayıtlı taşınmazlar olduğu, mirasçılar arasında tüm mirasçıların katılımı ile düzenlenen yazılı bir taksim sözleşmesinin bulunmadığı, sözlü taksimin de geçerli olmadığı açıktır.

Ayrıca, bir kısım davalılar murisi ... tarafından noterde düzelenen ve taşınmazların satımı hususunda yetki veren vekaletname ile aynı tarihli harici satım senedinin tarafı olan ... davanın tarafı da değildir.

Hal böyle olunca; yukarıda açıklananlar doğrultusunda davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Ayrıca, bir kısım davalılar murisi ... tarafından noterde düzelenen ve taşınmazların satımı hususunda yetki veren vekaletname ile aynı tarihli harici satım senedinin tarafı olan ... davanın tarafı da değildir.

Hal böyle olunca; yukarıda açıklananlar doğrultusunda davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı ... ve bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 06.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.