muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19859, Karar No: 2017/3267, Tarih: 09.01.2017

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9825, Karar No: 2009/11134, Tarih: 24.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/9825 E.  ,  2009/11134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ümraniye 2. İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikâyet eden vekili borçlu şirkete ait menkullerin satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, yetkisiz icra dairesince düzenlendiğini, karşı yan yararına yargılama gideri ve vekalet ücretinin satış bedelinden öncelikle ayrıldığını, ihtiyati haciz kesinleşme tarihlerinin dikkate alınmadığını, fahiş yedieminlik ücreti tahakkuk ettirildiğini, haczi bulunmayan kimselerin cetvele alındığını ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Aleyhine şikâyet olunan şirket vekili şikayetçi yanca konulan haczin ilk kesin haciz olmadığını, usule aykırı biçimde konulduğunu; ödeme emri tebliğinin usulsüz olduğunu ve diğer iddiaların yerinde bulunmadığını bildirerek şikayetin reddi gerektiğini savunmuştur.

İcra Mahkemesince şikâyet eden yanın haczinin 21.10.2008 günü, karşı yanın haczinin ise 23.10.2008 günü kesinleştiği; ilk kesinleşen haczi koyan Tirebolu İcra Dairesi’nin sıra cetvelini düzenleyebileceği gerekçesiyle sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş; hüküm aleyhine şikâyet olunan şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan İcra Mahkemesi kararının İİK’nun 366.maddesi uyarınca ONANMASINA, 24.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12585, Karar No: 2013/24413, Tarih: 07.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/12585 E.  ,  2013/24413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ... hakkında hükümlülük ve müsadere;

Sanıklar ..., ... ve ... haklarında beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanık ... ile diğer sanıklar arasında olaydan önce birçok tele- fon görüşmesi yapılmış olması, bu sanığın olay akşamı yanında tanık ... olduğu halde kendisine parayı getiren şahıslarla buluşması, buluşma öncesi sanık ...'in kullandığı telefonla sanık ... arasında görüşmeler yapılmış olması, jandarma karakol komutanı olan tanık...'nin savcılık ifadesinde sanık ... gözaltındayken sanık ... adına kayıtlı telefondan arandığını, sanık ...'un tele- fonun sesini dışarıya vermesi nedeniyle konuşmaları duyduğunu, arayan şahsın sanık ...'a gönderdikleri paranın sahte olduğunu öğrendiklerini, bu nedenle parayı piya- saya sürmemesi konusunda uyarıda bulunduğunu beyan etmesi, aynı tanığın bilahare yargılama sırasında talimat mahkemsinde alınan beyanında böyle bir konuşma hatır- lamadığını beyan etmesi karşısında, tanığın beyanları arasında çelişki giderildikten sonra tüm sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, C.Savcısı ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın

8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BO- ZULMASINA), 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/125, Karar No: 2023/316, Tarih: 12.04.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2023/125 E.  ,  2023/316 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Yargıtay 4. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

1.Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı Yargıtay 4. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

2. Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

4. Davacı adli yardım talepli dava dilekçesinde; yerel mahkeme, bölge adliye mahkemesi ve Yargıtay tarafından verilen kararların 2004 sayılı İcra İflas Kanunu’na (İİK) ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na (HMK) aykırı olduğunu, kanunun emredici hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını, açmak zorunda kaldığı dava, şikayet ve taleplerinin gereğinin yapılmaması sonucunda borçlarını ödeyemediğini ve borçlanarak yaşamasına sebep olunduğunu ileri sürerek 20.000.000,00 TL maddi ve maddi zararın üç katı manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabı

5. Davalı ... cevap dilekçesinde; HMK’nın 48 inci maddesi gereğince dayanılan sorumluluk nedenleri açıkça belirtilmediği gibi sorumluluğu ispata yarayacak yeterli delilin de sunulmadığını, yargılama sırasında tüm delillerin toplandığını ve yeterli inceleme yapılarak belirlenmiş kurallar çerçevesinde karar verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Özel Daire Kararı

6. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 21.06.2022 tarihli ve 2020/50 Esas, 2022/46 Karar sayılı kararı ile;

“…GEREKÇE: Dava, hakimlerin yargılama faaliyetleri sebebiyle uğranıldığı iddia edilen zararın tazmini isteğine ilişkindir.

Özel Daire Kararı

6. Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 21.06.2022 tarihli ve 2020/50 Esas, 2022/46 Karar sayılı kararı ile;

“…GEREKÇE: Dava, hakimlerin yargılama faaliyetleri sebebiyle uğranıldığı iddia edilen zararın tazmini isteğine ilişkindir.

Davacı dava dilekçesi ile adli yardım talebinde bulunmuş öncelikle bu talebi değerlendirilmiştir. HMK’nın 334/1. maddesinde “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama... giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” denilmiş; 336/2. maddesinde ise “Talepte bulunan kişi iddiasının özeti ile birlikte iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Somut olayda, davacının sosyal ve ekonomik durumunun araştırılmasına ilişkin toplanan bilgi ve belgeler ile HMK’nun 334. maddesinde gösterilen şekilde talep dayanaklarını açıkça göstermemiş olması nedeniyle yasal koşulları taşımayan adli yardım talebi reddedilmiş ve dava dilekçesi ile birlikte yatırması gereken başvuru ve peşin nisbi harcını yatırması hususunda 05.04.2022 tarihli oturumda kendisine 2 hafta kesin süre verilmiş ve aksi halde Harçlar Kanunu 27/3 ve 32. Maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verileceği ihtarında bulunulmuştur.

Davacının adli yardım talebinin reddine ilişkin Dairemiz kararına itirazı Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 18/04/2022 tarihli kararı ile kesin olarak reddedilmiş ve bu rağmen davacı peşin ve nispi harcı yatırmamıştır.

492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 27/1-3; 28/1-a ve 32 maddeleri ile HMK’nın 120/1 maddesi uyarınca davanın açılması sırasında başvuru harcının ve peşin nisbi harcının yatırılması zorunludur. Harcın yatırılmaması davanın açılmamış sayılmasını intaç eder.

Davacı kendisine verilen kesin süre içerisinde başvuru harcı ile peşin harcı yatırmamıştır. Hal böyle olunca, davanın açılmamış sayılmasına karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜM: Yukarıda gösterilen nedenlerle;

1-Davacı tarafa verilen kesin süreye rağmen dava harcı ikmal edilmemiş olduğundan davanın AÇILMAMIŞ SAYILMASINA,

2-Alınması gerekli 80,70-TL maktu harcın davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine,

3-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 7.425,00-TL maddi tazminat, 7.425,00-TL manevi tazminat olmak üzere toplam 14.850,00-TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

4-HMK'nun 335/1. maddesi uyarınca adli yardım yargılama giderlerinden geçici koruma sağladığından hazineden karşılanan 9 adet tebligat gideri olan 209,00-TL'nin davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine,…” karar verilmiştir.

Kararın Temyizi

7. Özel Daire kararı süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

4-HMK'nun 335/1. maddesi uyarınca adli yardım yargılama giderlerinden geçici koruma sağladığından hazineden karşılanan 9 adet tebligat gideri olan 209,00-TL'nin davacıdan alınarak hazineye gelir kaydedilmesine,…” karar verilmiştir.

Kararın Temyizi

7. Özel Daire kararı süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

II. ÖN SORUN

8. Davacının, Özel Dairenin davanın açılmamış sayılmasına ilişkin kararını adli yardım talepli olarak temyiz etmesi karşısında, kanun yoluna başvuru sırasındaki adli yardım talebinin yerinde olup olmadığı, adli yardım talebinin yerinde olmadığına karar verilmesi hâlinde temyiz harç ve giderlerinin tamamlattırılması için dosyanın Özel Daireye geri çevrilmesinin gerekip gerekmediği hususu ön sorun olarak tartışılmış ve değerlendirilmiştir.

III. GEREKÇE

9. Sosyal hukuk devletinin bir gereği olarak kabul edilmiş olan adli yardım, ekonomik bakımdan yetersiz olan kimselere, yargı organları önünde haklarını arayabilmeleri veya savunma yapabilmeleri için parasal kolaylıklar sağlanması anlamına gelir. Bu anlamdaki kolaylıklar yargılama giderlerinden muafiyet ve ücretsiz hukuki yardım sağlanması yoluyla gerçekleştirilebilir (Pekcanıtez, Hakan/Özekes, Muhammet/Akkan, Mine/Taş Korkmaz, Hülya: Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt III, ... 2017, s. 2410-2411).

10. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Adli yardımdan yararlanacak kişiler” başlıklı 334/1 inci maddesi “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler.” hükmünü içermektedir.

11. Adli yardımdan yararlanmanın ilk koşulu ödeme gücünden yoksunluktur. Hukuki yollara müracaatta ve süreç boyunca gerekli olacak giderleri, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksunluk, aslında nakit ya da nakde dönüştürülebilecek kaynak yetersizliğini ifade etmektedir.

12. Talepte bulunan kişinin adli yardımdan yararlanabilme bakımından mali yetersizlik içinde olup olmadığı, kişinin mali durumu, bu çerçevede geliri, mal varlığı, borçları ve sosyal durumu, yani kendisi ve ailesinin yaşam düzeyi ve ihtiyaçları da göz önüne alınarak, her olay kendi koşullarına göre tespit edilecektir (Pekcanıtez/Özekes/Akkan/Taş Korkmaz, s. 2417-2419).

13. Adli yardımdan yararlanabilmenin ikinci koşulu ise asıl davadaki taleplerin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Haksız yargılama ve takiplerin çoğalıp mahkemelerin ve icra organlarının gereksiz yere uğraştırılmaması ve adli yardım kurumunun kötüye kullanılmaması için taleplerin açıkça dayanaktan yoksun olmaması koşulu özenle incelenmelidir.

13. Adli yardımdan yararlanabilmenin ikinci koşulu ise asıl davadaki taleplerin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Haksız yargılama ve takiplerin çoğalıp mahkemelerin ve icra organlarının gereksiz yere uğraştırılmaması ve adli yardım kurumunun kötüye kullanılmaması için taleplerin açıkça dayanaktan yoksun olmaması koşulu özenle incelenmelidir.

14. Adli yardım talebinde bulunan kişi iddiasının ve adli yardım talebinin dayanağı olan delilleri göstermeli ve mahkemeye sunmalıdır. Bu husus HMK’nın 336/2 nci maddesinde “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır.” şeklinde düzenlenmiştir.

15. Adli yardım talep eden kişi, elinde bulundurduğu veya o sırada bilinen delilleri sunmamışsa mahkemece başka bir inceleme yapılmaksızın dosya üzerinden adli yardım talebi derhal reddedilmelidir.

16. Öte yandan talepte bulunanın mali gücüyle ilgili ispat konusunda hâkim tam bir kanaate sahip olmalıdır; bu yönüyle mali yetersizlik koşulunun ispatı için tam ispat ölçüsünün geçerli olduğunun kabulü gerekir.

17. Kanun yoluna başvuru aşamasında ise temyize müracaat için gerekli olan giderleri karşılamak zorunda kalındığında, talepte bulunanın kendisi ve ailesinin geçiminin ciddi ölçüde zor duruma düşüp düşmeyeceği araştırılır. Temyiz aşamasındaki açıkça dayanaktan yoksun olmama koşulu ise temyiz talebinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması şeklinde anlaşılmalıdır. Yargıtay, adli yardım talebini bu aşamada reddederse temyiz incelemesine geçilmez, dosya ilgili mahkemeye çevrilerek bu mahkemece temyiz harcının yatırılması için talepte bulunana süre verilir (Pekcanıtez/Özekes/Akkan/Taş Korkmaz, s. 2427).

18. Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 4. Hukuk Dairesine sunduğu 18.08.2020 tarihli ve adli yardım talepli dava dilekçesiyle, yerel mahkeme, bölge adliye mahkemesi ve Yargıtay tarafından verilen kararlarda kanunun emredici hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek tazminat isteminde bulunduğu, Özel Dairece; davacının talep dayanaklarını açıkça göstermediği gerekçesiyle adli yardım talebinin reddine karar verildiği, adli yardım talebinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itiraz incelemesi sonucunda Yargıtay 5. Hukuk Dairesince itirazın reddedildiği, ilk derece başvurma ve peşin nispi harcın yatırılması için davacıya kesin süre verilmesine rağmen davacının süresi içinde harçları yatırmaması üzerine Özel Dairece davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, davacının verilen bu karara karşı adli yardım talepli olarak temyiz isteminde bulunduğu ancak temyiz dilekçesinde, yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren malî durumuna ilişkin yeni belgeler sunmadığı anlaşılmaktadır.

19. Davacının yargılama sırasındaki adli yardım talebine ilişkin kararların HMK’nın 337/2 nci maddesi gereğince kesinleştiği, kanun yoluna başvuru sırasında davacı tarafından malî durumunu gösterir hiçbir belge sunulmadığı, Özel Dairece yapılan araştırma sonucuna göre davacının üzerine kayıtlı taşınmazların bulunduğu ve gelir getirecek durumda olduğu, davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğinden kanun yoluna başvururken temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz karar harçları ile temyiz gider avansının yatırılması gerektiği, bunun ise yüklü bir miktar olmadığı, davacının kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken temyiz giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlayamadığı sonucuna varılmıştır.

20. Hâl böyle olunca, davacının adli yardım talebi, HMK’nın 334/1 inci maddesinde belirtilen koşulları sağlamadığından adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

21. Davacının sunduğu temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydedildiği ancak davacı tarafından temyiz yoluna başvurma ve maktu temyiz karar harçlarının yatırılmadığı anlaşıldığından, davacıya temyiz başvurma harcı ve maktu temyiz karar harcını ikmal etmesi için muhtıra çıkarılarak bir haftalık kesin süre verilmeli, kesin süre içinde harç yatırıldığı takdirde dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere Hukuk Genel Kuruluna gönderilmeli, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde HMK’nın 366 ncı maddesi yollamasıyla HMK’nın 344 üncü maddesi gereğince davacının temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmelidir.

IV. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1- Davacının adli yardım talebinin REDDİNE,

2- Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın YARGITAY 4. HUKUK DAİRESİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE,

12.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi..
Yargıtay — Esas No: 2014/12335, Karar No: 2018/337, Tarih: 24.01.2018

**6. Ceza Dairesi         2014/12335 E.  ,  2018/337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanıklar ... ve ... hakkında mağdura yönelik yağma suçundan verilen beraat hükümlerinin temyiz incelenmesinde;

Oluş ve dosya kapsamına göre, mağdurun aşamalardaki anlatımları, tanıklar ..., ..., Mümin Gencer'in beyanları ve mağdura ait adli rapor dikkate alındığında; Beyşehir Kapalı Cezaevinde aynı koğuşta hükümlü olarak bulundukları sırada sanık ...'in mağdurun yanına gelerek lavaboya çağırdığı, bu sırada sanık ...'nin yanında kardeş olan sanıklar ... ve ...'ın da bulunduğu, mağdurun sanıklar Ali ve İlkay ile lavaboya girdiği, sanık ...'nın ise lavabonun kapısında beklediği, sanık ...'nin mağdurun boğazını sıkarak "bana 50 TL' vereceksin ben alacağımı aldım olan senin açığına olur açığa gitme hakkını kaybedersin" dediği, daha sonra yanında bulunan sanık ...'a hitaben "sırtımı aç jileti sırtıma at" dediği, sanık ...'nin mağdura "Jileti attırayım attırmayayım mı parayı verecek misin, vermeyecek misin?", "İlkay'a sırtıma jilet attırırım senin attığını söyleyip, hakkında şikayetçi olurum açığa gitme hakkını kaybedersin" demesi üzerine mağdurun koğuştan 15 TL parayı alıp sanık ...'ye getirdiği, sanık ...'nin miktarı beğenmeyerek tekrar boğazına sarılıp "sen benimle dalga mı geçiyorsun bana 50 TL getir" dediği, tekrar koğuşa gelen mağdurun o gün koğuş temsilcisi olan tanık ...'dan 100 TL parasını bozmasını istemesi üzerine tanığın mağdurun halinden

şüphelendiği ve ne olduğunu sorunca mağdurun olanları tanık Zafer'e anlatmay başladığı, bu sırada lavabodan çıkan sanık ...'nin mağdura "Sen bizi şikayet mi ediyorsun lan," diyerek aniden yüzüne tekme ile vurduğu, tanık Zafer ve koğuşta bulunan birkaç kişinin sanık ...'yi tutarak uzaklaştırdıkları, sanık ...'nin olay gününün gecesi yatmadan önce mağdura "Sen bu gece yatma, senin façanı bozacağım, kaynar su ile yakacağım, bana güzellik yapacaksın," şeklinde sözler söyleyerek tehdit ettiği, ertesi gün mağdurun seri numarası alınmış 50 TL parayı sanık ...'ye verdiğinin anlaşılması karşısında,

1-) Fikir ve eylem birliği içinde hareket eden sanıklardan İlkay ve ...'ın eylemlerinin yağma suçuna teşebbüs niteliğinde olduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde hataya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

2-) Sanık ...'in eylemini Beyşehir A 3 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü bulunduğu sırada koğuş içinde ve diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesinin (c) ve (d) bendleri ile uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-) Sanık ...'in eylemini Beyşehir A 3 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü bulunduğu sırada koğuş içinde ve diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesinin (c) ve (d) bendleri ile uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4463, Karar No: 2011/1613, Tarih: 22.03.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/4463 E.  ,  2011/1613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Davacı vekili, kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak dere yatağı olarak tescil harici bırakılan taşınmazın davacı adına tesciline, davalı Hazine davanın reddi ile taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini, birleşen davada da davacının müdahalesinin meni ile kal tabelinde bulunması üzerine; mahkemece davacının ve Hazinenin talebinin reddine karar verilmesi sonucu Hazine temyiz talebinde bulunmuştur. Temyiz edenin sıfatına göre, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (14.) Hukuk Dairesine ait olmakla gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 15.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36140, Karar No: 2015/36201, Tarih: 10.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/36140 E.  ,  2015/36201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davalının kabulünde olmayan sözleşmeye sonradan eklenen, davalının paraf veya imzasının bulunmadığı ibarenin sözleşmenin ilk oluşturulduğu günde veya sonrasında eklenmesinin neticeye etki etmeyeceğinin açık bulunmasına göre davacının yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2,50 TL kalan harcın temyiz edenden alınmasına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.