muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/33, Karar No: 2017/1907, Tarih: 23.03.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/33 E.  ,  2017/1907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekilleri ve Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/06/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/05/2016 günlü kararın incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı belediyeye ait halı sahada futbol maçı öncesi ısınma hareketleri yaparken, halı saha zeminin bozuk olması nedeniyle ayağının bileğinden kırıldığını, kazaya neden olan olayda kendi kusurunun bulunmadığını, sorunun tamamen saha zemininin oynak, engebeli ve futbol oymaya elverişli olmamasından kaynakladığını, davalının gerekli izinleri almadan halı sahayı hizmete sokarak kusurlu olduğunu belirterek uğradığı maddi ve manevi zararlarının tazminini istemiştir.

Davalı, davaya konu olayda kusurunun olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, olayın oluşumunda tarafların kusur ve sorumluluk durumları ile davacının maddi tazminat talebi hakkında avukat bilirkişiden alınan 22/02/2016 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda ilgili yönetmeliklere aykırı olarak yeterlilik belgesi ve ruhsat almadan halı sahayı işletmesi sebebiyle davalı belediyenin %80, gerekli tedbirleri almayarak zemini kötü halı sahada spor yapması sebebiyle davacının da %20 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de; davanın konusunu oluşturan davacının ayağının kırılmasına neden olan olay nedeni ile kusur durumunun belirlenmesi hususu teknik bilgi ve uzmanlık gerektirmekte olup bu konuda uzmanından bilirkişi raporu alınmadan karar verilmiş olması doğru değildir.

Şu durumda, mahkemece tarafların kusur durumlarının tespit edilmesi için dosyanın spor ve halı saha konularında uzman bir bilirkişiye tevdi edilerek kusur oranı ve zarar miktarının tespiti ile belirlenecek zararın davalıdan tazmininin gerekip gerekmediği hususlarında rapor alınması ve varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/03/2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Dava; davalı belediyenin yapıp işlettiği halı sahanın, zeminin kötü olması ve bu hizmet kusurundan dolayı davacının ayak bileğinin kırılması nedeniyle, uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/03/2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Dava; davalı belediyenin yapıp işlettiği halı sahanın, zeminin kötü olması ve bu hizmet kusurundan dolayı davacının ayak bileğinin kırılması nedeniyle, uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir.

Bir kamu kurumunun yasalar uyarınca yapılmış olan tesislere bakım ve o tesisleri kullanım yükümlülüğü kanunlardan doğan kamusal bir görevdir. O halde, anılan nitelikteki bir kamu tesisinin gerek yapılmasındaki, gerekse kullanılması veya muhafazasındaki kusurdan doğan zararlar, idari karar ve eylemlerden doğan zararlar niteliğinde bulunduğundan onların ödetilmesi istekleri, 11/02/1959 günlü ve 17/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararının II. bendi hükmünce tam yargı davasının konusunu oluştururlar. Bu davaların ise 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesi hükmünce idari yargı yerinde görülmesi gerekir.

Bu itibarla; davanın, yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle, dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddi gerekirken, esastan hüküm verilmesi ve Dairemizce de bu hususun gözetilmemesi doğru olmamıştır. Bu gerekçe ile Daire çoğunluğunun kararına katılmıyorum. 23/03/2017
Yargıtay — Esas No: 2013/18024, Karar No: 2013/30702, Tarih: 24.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/18024 E.  ,  2013/30702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kaman Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :14.03.2013
Yargıtay — Esas No: 2023/6120, Karar No: 2024/5404, Tarih: 04.07.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6120 E.  ,  2024/5404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2136 E., 2023/788 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Nizip Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/365 E., 2022/225 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı-karşı davacı kadın tarafından nafakaların ve tazminatların miktarı, ziynet alacağı davasının reddi yönünden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminatın miktarına yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, sair yönler hakkında ise istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ile tazminatlar ve miktarları yönünden; davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince, kusura yönelik verilen karar davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmeyerek kesinleşmiştir. Bu nedenle davacı-karşı davalı erkek vekilinin kusura yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı-karşı davalı erkek vekilinin diğer, davalı-karşı davacı kadın vekilinin tüm temyiz itirazları yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekilinin diğer, davalı-karşı davacı kadın vekilinin tüm temyiz itirazları yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar evlendikten henüz bir hafta sonra bayram arefesinde; babasının kadını arayarak çantanı hazırla gelip seni alacağım dediğini, erkeğin ise bu durumu haklı olarak kabul etmeyip, bayramı birlikte geçiririz bayramlaşmak için babanlara gideriz dediğini, kadının bayramı babamlarda geçireceğim dediğini, erkeğin ailesi tarafların müşterek konutlarında yanlarında kalmakta iken bir gece, erkek ve babası eve biraz geç geldiklerinde ve uyumak için odalarına geçtiklerinde kadının hiçbir sebep yok iken kadının, misafirlerin de duyacağı seste tartışma çıkarıp bağırmaya başladığını, hakaretler edip ağlayıp gerginlik çıkardığını, beni istemiyorsan babanlara söyle diyerek bağırdığını, sevmiyorsan git söyle dediğini, bu seslere erkeğin annesi ve babasının tarafların yanlarına geldiğini, kadın gecelik ile olduğu için erkeğin odadan dışarı çıkmaması için içeriye doğru çektiğini, bu esnada kadının, erkeğin koluna vurduğunu belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; tarafların düğünden hemen sonra kendi evlerine gitmeyip kaynana ve kayın babasının evinde kaldıklarının hatta ilk tatillerini dahi erkeğin abisi, hanımı ve çocukları ile birlikte beraber yapmak zorunda kaldıklarını, erkek iltifat yapmaya çalışsa annesinin hemen "Kılıbık olma" diye uyarılarda bulunduğunu, erkeğin ailesinin evliliklerine her zaman müdahale ettiğini ve evliliklerini yönlendirdiğini, kadının başka şehre gelin gittiğini, burada yalnız olduğu için eşinden beklediği ilgiyi hiç görmediğini, erkeğin tatlıcı dükkanı işlettiğini, ikinci dükkanı da açtıktan sonra sabah erken kalkarak işe gitmekte ve gece geç saatlere kadar çalışıp eve geç saatlerde geldiğini, eve gelince de eşi ile sohbet etmek, zaman geçirmek yerine telefon ile uğraştığı, televizyon seyrettiği, uyuduğu, evlendikten 3 hafta sonra hamile olduğunu öğrenip erkeğe hastaneye gidelim diye söylediğinde ise oralı olmayarak hastaneye götürmediğini, tanıdıkla doktora gittiğini, daha sonra bebeğin gelişiminin durduğunu ve kürtaj olması gerektiğini öğrendiğini ve Nizip'e gelerek kürtajı yaptırdığını, son olarak kadını darp ettiğini, kuzeninin kadını aldığını, evliliğinin ilk zamanlarında altınlarını sorduğu ancak erkeğin sokak ortasında tartışarak altınları vermeyeceğini söylediğini ve altınları sattığını ve sadece 4 yüzük ve 1 küpenin kadına kaldığını, 8 tek bilezik ( 2 tanesi 22 Gram, 2 tanesi 25 gram, 2 tanesi 26 gram ve 2 tanesi 30 gram), şimdilik 3.000,00 TL, gerdanlık 80 gram 5.000,00 TL, Urfa akıtma (Tabutlu) 75 gram 4.000,00 TL, isimlik kolye 15 gram 2.000,00 TL değeri olan altınların aynen olmadığı takdirde bedelinin kadına verilmesine, kadın lehine aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 100.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; erkeğin iddialarını ispatlayamadığı, birliğin temelinden sarsılmasında evlilik birliğinin devamı sırasında eşine şiddet uygulayan erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, kadın lehine aylık 350,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 15.000,00 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminata, ispatlanamadığından kadının ziynet alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; nafakaların ve tazminatların miktarı, ziynet alacağı davasının reddi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; nafakaların ve tazminatların miktarı, ziynet alacağı davasının reddi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının çalışmadığı, ailesinin geçimini sağladığı, erkeğin ise tatlıcılıkla uğraştığı, 14.08.2021 tarihinde açmış olduğu boşanma davasından hemen önce 03.08.2021 tarihinde işi bıraktığı, halen çalışmıyor göründüğü, UYAP üzerinden yapılan incelemede üzerine kayıtlı motor ve motorsiklet ve de 1999 model aracının bulunduğu, kadının talebi üzerine dosya içerisine getirtilen erkeğe ait banka hesap hareketlerinin incelenmesinde; işi bıraktığı tarihten önce oldukça yüklü para girişine dair hesap hareketlerinin olduğu, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakasının az olduğu gerekçesiyle kadının yoksulluk nafakasına ilişkin istinaf itirazının kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle kadın yararına aylık 1.000.00 TL yoksulluk nafakasına, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaat ile hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat miktarının az olduğu gerekçesiyle kadının bu yöne ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle kadın lehine 50.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminata, kadının diğer istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, kadın lehine yoksulluk nafakasına ve tazminatlara hükmedilmesi ile miktarları yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; tazminatların miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; boşanma davasında kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ve tazminatların miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’un 4 üncü maddesi, 174 üncü, 175 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; boşanma davasında kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ve tazminatların miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’un 4 üncü maddesi, 174 üncü, 175 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup her iki taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı-karşı davalı erkek vekilinin kusura yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2.Davacı-karşı davalı erkek vekilinin diğer, davalı-karşı davacı kadın vekilinin tüm temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9588, Karar No: 2012/21569, Tarih: 21.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/9588 E.  ,  2012/21569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13722, Karar No: 2015/32114, Tarih: 12.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/13722 E.  ,  2015/32114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/358868

MAHKEMESİ : Osmaniye 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2013/226 (E) ve 2013/621 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nin 196/2. maddesine göre alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren suçtan yargılanan sanığın istinabe yoluyla dinlenemeyeceği, mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde istinabe yoluyla elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 12/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5774, Karar No: 2012/6021, Tarih: 04.10.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/5774 E.  ,  2012/6021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı-k.davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili Avukat ... ile davalı-k.davacı vekili Avukat ... Temiz geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 900,00'er TL duruşma vekillik ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan diğer tarafa verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4.539,65 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-k.davacı ... Pro Profesyonel Güzellik Ürünleri A.Ş.'den alınmasına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalı... Yapı San. ve Tic. A.Ş.'ye geri verilmesine, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22117, Karar No: 2014/981, Tarih: 21.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22117 E.  ,  2014/981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/232166

Mahkemesi :İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi :19/03/2012

Numarası :2012/801 - 2012/429

Suç :Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

04.02.2007 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 04.02.2007, 04.02.2006 olarak yazılmış bulunması mahallinde giderilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık R.. K..’nın 04.02.2007 günü saat 11:45 sıralarında kamyoneti ile gidiş istikametine göre eğilimli, yağış nedeniyle kaygan cadde üzerinde süratle seyredip, caddenin 202/20 ve 206/40 sokaklarla kesiştiği kavşağa geldiğinde, 202/22 sokaktan çıkıp caddeyi geçerek 206/40. sokağa girmek isteyen sanık Abdurrahman idaresindeki arkasında su tankeri bulunan traktörü görmesi üzerine sert fren yapması sonucu aracını kaydırarak, kaldırımdan 30 cm içerde beklemekte olan küçüğe çarpıp, sürükleyerek kavşakta geçişini tamamlayan traktör ve bağlı su tankeri römorkuna sıkıştırması sonucu ölümüne neden oldukları olayda, sanık R.. K..’nın asli kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesi, olayın sanığın aşırı süratle seyretmesi sebebiyle meydana geldiğinin anlaşılması karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun makul ve asgari hadden daha fazla uzaklaşan bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden çok az uzaklaşılarak ceza tayini,

2-Bozma ilamına uyulduğu belirtildiği halde sanık müdafinin 28.09.2007 tarihli karar öncesi ileri sürdüğü verilecek cezanın adli para cezasına çevrilmesi yönündeki talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

Kabule göre de;

1-5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi gereğince 2 yıla kadar hapis cezalarının ertelenebileceği gözetilmeyerek suç tarihi itibariyle 24 yaşında olan sanık hakkında tayin edilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi,

2-Hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi belirlenirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi sureti ile CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24797, Karar No: 2013/10610, Tarih: 15.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/24797 E.  ,  2013/10610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı kadının rakamda belirtilerek açık bir yoksulluk nafakası talebinin bulunmadığının anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.

15.04.2013 (Pzt.)