muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8794, Karar No: 2014/16207, Tarih: 22.10.2014

Davalı vekili, davacı şirketin büyük ortağının rekabet yasağına aykırı davranışları ve şirketin faaliyet konusu olan sigortacılık ve aracılık hususlarında çalışmasını sona erdirmesi nedeniyle şirketin hiçbir faaliyetinin kalmaması yine şirketin parası olmasına rağmen büyük ortak tarafından sigorta primleri ve vergi borçlarının ödenmemesi gibi nedenlerle davacı şirket ve büyük ortak aleyhine dava açıldığını, 24.7.2008 tarihi itibariyle şirketin faaliyet konusunun sona ermesi nedeniyle şirketin zarara uğradığı iddiasının yersiz olduğunu, aksine diğer ortağın şirketin faal olduğu dönemde de şirketin faaliyet konularıyla aynı konularda işlerle uğraşarak rekabet yasağına aykırı davrandığını, resmi ya da gayri resmi olarak sigorta acenteliği yaptığını, bu nedenle müvekkilinin davacı şirketin diğer ortağı tarafından zarara uğratıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin konusunun Türkiye'deki sigorta şirketlerinin Türkiye'deki şubelerini sigorta dallarında sigorta acentesi olarak faaliyet göstermek vd. olup, şirketin kurucularının dava dışı N.K. Gümüş ve davalı olduğu, şirket müdürü olarak ilk 15 yıl için davalı ile dava dışı N.K. G.'ün seçildiği, "B.A. Sigorta Acenteliği-A.. B.." isimli gerçek kişi işletmesinin 30.05.2008 tarihinde kurulduğu, davalının ticaret siciline verdiği dilekçeden 09.05.2008 tarihinden beri sigorta acenteliği işi ile meşgul olduğunu belirttiğinin anlaşıldığı, davalının, A. O.Sigorta A.Ş. ve A. O. Hayat Sigorta A.Ş. Acentelik Vekaletnamesinin 09.07.2008 tarihinde tescil ile 23.07.2008 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edildiği, Bodrum 3. AHM'nin 2009/533 E, 2011/666 K sayılı dosyasında işbu davanın davalısı tarafından dava dışı N.K. G.ve davacı şirket aleyhine 25.11.2009 tarihinde şirketin feshi ve alacak davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda şiketin fesih ve tasfiyesine ve tasfiye memuru atanmasına karar verildiği ve kararın kesinleştiği, TTK'nın 547. maddesi gereğince, limited şirkette müdür olan bir ortağın diğer ortakların muvafakati olmadan şirketin uğraştığı ticaret dalında ne kendi, ne de başkası hesabına iş göremeyeceği gibi, başka bir işletmeye, sorumluluğu sınırlanmamış ortak, komanditer ortak veya limited şirket ortağı olarak iştirak dahi edemeyeceği, somut olayda davalının, davacı şirketin kurucu ortağı ve kuruluşunda 15 yıl için müdür sıfatını taşımakta olduğu, davacı şirketin konusunun yalnızca A. O.Sigorta A.Ş.'nin sigorta işleri ile uğraşmak olmayıp, Türkiye genelinde sigorta şirketlerinin sigorta acenteliği görevini yapmak olduğu, davalının 02.08.2007 tarihinden itibaren davacı şirkette müdür sıfatına sahip iken yine sigorta konusunda faaliyet göstermek üzere 30.05.2008 tarihinde gerçek kişi tacir sıfatını aldığı, davacı şirketin diğer ortağının, davalının aynı alanda faaliyet göstermesine izin de vermediği, dava dışı A. O. Sigorta AŞ.'nin, davacı şirket ile imzaladığı sigortacılık sözleşmesini 16.07.2008 tarihinde feshettiği, davalının A.O. Sigorta Acenteliğinin tescilinin 09.07.2008 tarihi olduğu, bu itibarla davalının, davacı şirketin ortağı ve müdürü olduğu dönemde aynı alanda faaliyet gösteren B. A.Sigorta Acenteliği işletmesini açtığı, dolayısıyla TTK'nın 547. madde hükmünde öngörülen rekabet yasağına rağmen müdür olan davalının aynı iş kolunda, diğer ortaktan izin aldığına dair karar ya da icazet olmaksızın yine sigorta acenteliği faaliyetine başladığından davalının bu eyleminin TTK'nın 547

.O. Sigorta Acenteliğinin tescilinin 09.07.2008 tarihi olduğu, bu itibarla davalının, davacı şirketin ortağı ve müdürü olduğu dönemde aynı alanda faaliyet gösteren B. A.Sigorta Acenteliği işletmesini açtığı, dolayısıyla TTK'nın 547. madde hükmünde öngörülen rekabet yasağına rağmen müdür olan davalının aynı iş kolunda, diğer ortaktan izin aldığına dair karar ya da icazet olmaksızın yine sigorta acenteliği faaliyetine başladığından davalının bu eyleminin TTK'nın 547. maddesi çerçevesinde haksız rekabet oluşturduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalının, Bodrum Ticaret Sicil Müdürlüğünde kayıtlı davacı şirkete karşı rekabet yasağına aykırılığının tespitine ve davalının, rekabet yasağına aykırı ticari faaliyetinin men'ine, maddi tazminat yönünden ise bilirkişi raporunda maddi zararın tespit edilemediğinin belirtilmesi karşısında yerleşmiş yargı içtihatları ve TTK'nın 58/d( eski56/d) ve BK'nın 50 (eski 42) maddelerine göre, olayların olağan akışı dikkate alınarak hakkaniyete uygun bir tazminata hükmetmek gerektiği ve B.K. 50/2. maddesinin, "uğranılan zararın miktarı tam olarak ispat edilemiyorsa hakim, olayların olağan akışını ve zarar görenin aldığı önlemleri gözönünde tutarak zararın miktarını hakkaniyete uygun olarak belirler" şeklinde olduğu, 5.000 TL maddi tazminat miktarının hakkaniyete uygun (eski yerleşik deyimle "kadri maruf") olduğu vicdani kanaatine varıldığı gerekçesiyle de davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile; takdiren 5.000 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, 6762 sayılı TTK'nın 547. maddesine dayalı olarak açılan rekabet yasağına aykırılığın tespiti, men'i ve maddi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda özetlendiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, yapılan yargılama sırasında mahkemece 04.06.2013 tarihli celse ara kararıyla davalı tarafın ilk rapora yönelik itirazlarının değerlendirilmesi ve ayrıca maddi tazminat talebi yönünden tarafların ticari defter ve belgeleri üzerinde inceleme yapılmasına karar verilmiş olmasına rağmen, talimatla alınan bilirkişi raporunda bu hususlarda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle, yetersiz ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm tesisi doğru görülmemiş, kararın temyiz eden taraflar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 22.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9652, Karar No: 2014/14254, Tarih: 19.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9652 E.  ,  2014/14254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2014

NUMARASI : 2013/369-2014/135

1-Davacının yaşlılık aylığına hak kazandığı kabul edilen 01.05.2013 tarihi itibariyle yurt dışında çalışma ve aylık durumunu gösteren güncel hizmet belgesinin Sosyal Güvenlik Kurumu aracılığıyla ilgili ülke sosyal güvenlik kurumundan istenerek alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

2-Davacının yaşlılık aylığına hak kazandığı kabul edilen 01.05.2013 tarihi itibariyle MERNİS adresinin ilgili nüfus müdürlüğünden istenerek alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2390, Karar No: 2022/3074, Tarih: 21.04.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/2390 E.  ,  2022/3074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 09/03/2015 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/06/2016 günlü hükmün Dairemizin 29/09/2021 gün ve 2021/2512 Esas - 2021/1288 Karar sayılı ilamı ile davalılar ... ve ...’ın temyiz dilekçesinin süreden reddine, davalı ... vekili ile davalılar ... ve ...'ın dava konusu taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile bu taşınmazlar yönünden hükmün onanmasına karar verilmiştir. Dairemizin ilamına karşı davalı ... vekili ve bir kısım davalılar tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur. Mahkemece karar düzeltme isteminin reddine dair verilen 20/12/2021 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 26 adet taşınmaz üzerindeki ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Bir kısım davalılar; davanın reddini, olmazsa ortaklığın aynen taksim suretiyle giderilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmün bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine davanın kabulüne dair 22/06/2016 günlü hükmün Dairemizin 29/09/2021 gün ve 2021/2512 Esas - 2021/1288 Karar sayılı ilamı ile davalılar ... ve ...’ın temyiz dilekçesinin süreden reddine, davalı ... vekili ile davalılar ... ve ...'ın dava konusu taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile bu taşınmazlar yönünden hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Dairemizin onama ilamına karşı davalı ... vekili ve bir kısım davalılar, karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.

Mahkemece, 20/12/2021 tarihli ek karar ile karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı ... vekili ve bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkeme kararlarının onanmasına ya da bozulmasına ilişkin Yargıtay ilamlarına karşı yapılan karar düzeltme talebinin incelenmesi görevi kararı veren ilgili Daireye aittir. Karar düzeltme talebine ilişkin olarak ilgili Dairece karar verilmesi gerekir. Bu nedenle mahkemenin karar düzeltme istemini içeren dilekçenin reddine ilişkin 20/12/2021 tarihli ek kararının kaldırılarak işin incelenmesine geçildi.

HUMK’nun 440/III-2 maddesine göre, istisnaları hariç olmak üzere, sulh hukuk mahkemesi kararları karar düzeltmeye tabi değildir. Bu dava da yasanın öngördüğü istisnalardan olmadığına göre karar düzeltme istemi incelenemez.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle: 20/12/2021 tarihli ve 2015/88 Esas, 2016/314 sayılı ek Kararın KALDIRILMASINA, karar düzeltme isteğini içeren dilekçenin REDDİNE, peşin alınan harcın yatırana iadesine, 21.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/133, Karar No: 2008/126, Tarih: 13.02.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/9-133 E.  ,  2008/126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2007

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, iş akdinin davacı işçi tarafından haklı nedenlerle feshedildiği olgusuna dayalı kıdem tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı, davalı restoran işyerinde ikinci müdür olarak çalıştığını, yaptırdığı kan testinde hepatit B hastası ve taşıyıcısı olduğunun ortaya çıktığını, durumu işyeri yetkililerine bildirdiğinde işine devam etmesini istediklerini, İş Kanununun 24. Maddesi gereğince hastalık nedeniyle iş akdini haklı nedenlerle feshettiğini ancak, davalı işverenin ihbar ve kıdem tazminatını ödemediğini beyanla, bu alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının Hepatit B taşıyıcısı olduğunu, bu hastalığın davacının gıda sektöründe çalışmasına bir engel oluşturmadığını, davacının hastalığını gerekçe gösterip izninin bitiminde işine devam etmediğinden hakkında devamsızlıktan tutanak tutulduğunu ve iş aktinin İş Kanunun 25/II-9 maddesi uyarınca haklı olarak feshedildiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini cevaben bildirmiştir.

Mahkemece; davacının hastası ve taşıyıcısı olduğu Hepatit B hastalığının kolay bulaşan bir hastalık olması nedeniyle işçinin sağlık gerekçesiyle iş akdini feshe hakkının bulunduğu sonucuna varılarak, ihbar tazminatı isteğinin reddine, kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Özel Dairece hüküm yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmuş, yerel mahkemece ilk hükümde direnilmiştir.

İş Kanunun 24. maddesine göre, Süresi belirli olsun veya olmasın işçinin bazı hallerde iş sözleşmesini süresinin bitiminden önce veya bildirim süresini beklemeksizin feshedebileceği açıklanmış, bu haklı fesih hallerinin sağlık sebepleri başlıklı birinci bendinde;

a) İş sözleşmesinin konusu olan işin yapılması, işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı ve yaşayışı için tehlikeli olması;

b) İşçinin sürekli olarak yakından ve doğrudan buluşup görüştüğü işveren yahut başka bir işçi bulaşıcı veya işçinin işi ile bağdaşmayan bir hastalığa tutulması halleri açıklanmıştır.

a) İş sözleşmesinin konusu olan işin yapılması, işin niteliğinden doğan bir sebeple işçinin sağlığı ve yaşayışı için tehlikeli olması;

b) İşçinin sürekli olarak yakından ve doğrudan buluşup görüştüğü işveren yahut başka bir işçi bulaşıcı veya işçinin işi ile bağdaşmayan bir hastalığa tutulması halleri açıklanmıştır.

Bu maddenin (a) fıkrasında gösterilen şekilde işyerinde o hastalığın hayatı ve sağlığı için büyük bir tehlike arz etmese de, işçinin işyerinde yakın ilişkide bulunduğu, birlikte çalıştığı kişilerin bulaşıcı hastalığa tutulması halinde, hizmet sözleşmesini feshetmesine yeterli olabilir. Ancak yakın ilişkide bulunulan kişilerle veya diğer işçi ile sürekli bir şekilde işçinin işi gereği aynı ortamda ve ilişki içinde bulunması ve bunun işçinin hastalanmasına yol açabilecek nitelikte olması gerekir. Önemle belirtilmelidir ki, burada sözü edilen bulaşıcı hastalığın nezle, grip vb. gibi basit ve kolaylıkla tedavi edilen, kısa süreli hastalıklardan olmaması gerekir. Örneğin önemli bir epidemik hastalık, lebra (cüzam), viral hepatit gibi kolay bulaşabilen hastalıklar olmalıdır (Prof.Dr.Kenan Tunçomağ, Prof.Dr.Tankut Centel İş Hukukunun Esasları, 2.B.İstanbul 1999, s.193, 213).

Öyle ise işçiye haklı fesih hakkı veren hastalık, çalışma arkadaşlarını veya hizmet sunduğu kişileri tiksindirici, itici, onların sağlığı ve yaşamı için tehlike oluşturacak şekilde bulaşıcı veya psişik hastalıklar olmalıdır (Doç.Dr. Cevdet İlhan Günay-İş Hukuku, Ankara 2003, s.486 vd.)

Doktor bilirkişiden alınan rapora göre; davacının yakalandığı Viral Hepatit hastalığının A sınıfı Sağlık Bakanlığına bildirilmesi zorunlu bir hastalık olduğu, 5.5.2003 gün ve 25.100 sayılı Gıda Üretim ve Satış Yerleri Hakkındaki Yönetmeliğe göre; portör muayenesinde hasta olduğu anlaşılan işçinin kesinlikle çalıştırılmaması gerektiği, akut viral Hepatit hastalığının kimi insanlarda hafif kimilerinde ise ölümcül olacak kadar ağır geçebilen önemli bir hastalık olduğu, hastanın kendisini bitkinlik düzeyinde yorgun hissedeceği, kesin tedavisinin olmadığı, hastaya dinlenmesinin önerildiği, çok çabuk ve kolay bulaşan bir hastalık olduğu, derideki bir çatlak yada açık yara ile temas eden bir damla kan yada tükürükle bile hastalığın bulaşabildiği, Hepatit B virüsünün sigaradan sonra bilinen en yaygın kanserojen (kanser nedeni) olduğu, bu nedenlerle böylesine ağır ve yaşamsal risk yaratma, yeteneğine sahip olan bu hastalık nedeniyle işçinin İş Kanununun 24. maddesine göre iş aktini haklı olarak feshetme hakkının bulunduğu bildirilmiştir.

Açıklanan bu durum karşısında somut olayda davacı işçinin çalıştığı yerin gıda işyeri olduğu, bu nedenle hastalığı bulaştırma riskinin çok yüksek olduğu, bu işyerinde çalışmasının, yakalandığı hastalığın niteliği de düşünüldüğünde işçi yönünden yaşamsal risk doğurabileceği anlaşılmakla, iş aktinin işçi tarafından haklı olarak feshedildiği, dolayısıyla kıdem tazminatını almaya hak kazandığı sonucuna varılmıştır.

Açıklanan bu durum karşısında somut olayda davacı işçinin çalıştığı yerin gıda işyeri olduğu, bu nedenle hastalığı bulaştırma riskinin çok yüksek olduğu, bu işyerinde çalışmasının, yakalandığı hastalığın niteliği de düşünüldüğünde işçi yönünden yaşamsal risk doğurabileceği anlaşılmakla, iş aktinin işçi tarafından haklı olarak feshedildiği, dolayısıyla kıdem tazminatını almaya hak kazandığı sonucuna varılmıştır.

Ne var ki, mahkemece hükmedilen kıdem tazminatının miktarına yönelik olarak davalı vekilince ileri sürülen temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı işçinin İş Kanununun 24. maddesine göre haklı olarak iş aktini feshettiği yönündeki direnme hükmü doğru olmakla birlikte, hükmedilen kıdem tazminatının miktarına yönelik olarak davalı vekilince ileri sürülen temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 9. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 13.2.2008 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24408, Karar No: 2015/11362, Tarih: 18.06.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/24408 E.  ,  2015/11362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ...'nın suç tarihinde saat 13:00 sıralarında müştekiye ait işyerine alışveriş amacıyla geldikleri, kıyafetleri deneme kabininde değil dükkanın arka tarafında kolon arkasında denedikleri, sanıkların aynı işyerinden daha önce de alışveriş yapmaları ve onlar gittikten sonra işyerinde ürün azaldığını farkeden müştekinin sanıklar dükkanından çıktıktan sonra komşusu olan tanık ...'dan sanıkları takip etmesini istediği, tanığın işyerinden yaklaşık 200 mt. mesafede başka bir sokak üzerinde minibüs arasına girerek bayanlardan birinin üzerindeki pordesü içinden kıyafet boşalttığını, diğer bayanın perdeleme yaptığını, bu sırada kendisini farkettiklerini, dikkat çekmemek için o tarafa bakmadığını, ellerinde poşet görmediğini, nalburcunun önünde oyalandıklarını, yollarına devam ettiklerini, bu sırada müştekiye haber verdiğini, onun da polise durumu bildirdiğini, polislerin geldiğinde güzergahı kontrol edelim dediklerini ve nalbura durumu sordukları ve nalburun sanık ...'in bir poşet bıraktığını söylediği, çalınan malzemelerin bu şekilde ele geçtiği, sanıkların çaldıkları kıyafetleri hakimiyet alanına geçirdikten sonra yakalandıklarının anlaşılması karşısında; mahkemenin suçun tamamlandığını kabul ederek uygulama yapmasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 18/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3847, Karar No: 2023/1129, Tarih: 01.03.2023

II. CEVAP

Davalı vekili, dava konusu taşınmazların öncesinde bir bütün halinde vekil edeni olan davalının annesi ...' ya ait iken 1976 tarihinde ölümünden sonra mirasçılarına kaldığını, mirasçıların birlikte arpa, buğday ekerek kullandıklarını, 3 yıl önce taksim yapıldığını ve taşınmazın davalıya düştüğünü, davalının taşınmazı iki yıl önce sera yapmak üzere terasladığını ve zilyetlik süresinin eklemelerle birlikte 50 yıla ulaştığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, mahallinde yapılan keşif neticesinde alınan hüküm kurmaya ve denetime elverişli ziraat bilirkişi raporunda, taşınmazda toprak kazılarak eğiminin azaltıldığının, mevcut durumda taşınmazda tarımsal üretim yapılmadığının, geçmişe ait hava fotoğraflarının incelenmesinde parsel içerisinde bulunan ağaçların keşif günü itibariyle kesilerek alanın düzlendiğinin görüldüğünün, geçmiş yıllarda taşınmazda tarım yapılıp yapılmadığının anlaşılmasının mümkün olmadığının, keşif günü arazide görülen faaliyetlerin taşınmaza değer kazandıran faaliyetler olarak değerlendirileceğinin, ancak tarımsal amaçlı imar ihyanın tamamlanmadığının belirtildiği, bir yerin imar ve ihya ile kazanılması için taşınmazın emek ve para sarf edilerek tarım arazisi haline getirilmesi gerektiği, dava konusu taşınmaz üzerinde her ne kadar emek ve masraf sarf edilerek birtakım arazi çalışmaları yapılmış ise de taşınmazda geçmiş yıllarda tarımsal faaliyet yapıldığının tespit edilemediği gerekçeleriyle davanın kabulüne, dava konusu ... ili ... ilçesi ... Mahallesi 224 ada 11 parsel sayılı taşınmazın tarla vasfı ile Maliye Hazinesi adına tespit ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahalli bilirkişi beyanlarının dikkate alınmadığını, taşınmazda çok önceleri teraslama yapıldığını, taşınmazda kaya olmasının imar ihyayı etkilemediğini, bilirkişi raporunun eksik olduğunu, kabule göre de, Hazine adına tescil kararı verilirken davalının taşınmazda zilyet olduğunun beyanlar hanesine şerh edilmesine karar verilmemesinin hatalı olduğunu belirterek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Yargıtay — Esas No: 2016/21561, Karar No: 2017/14434, Tarih: 24.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/21561 E.  ,  2017/14434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.