muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/25169, Karar No: 2016/2644, Tarih: 15.02.2016

Davalı tarafça davacı işçiye... Üniversitesi Hastanesi işyerinde çalışma şartlarında hiçbir değişiklik olmadan yine aynı görev tanımı ile çalışmasına devam edebileceği bildirilmiştir.

Davacının... Üniversitesi’ne yaptığı başvuruda davalı şirket ile aralarında bir sözleşme olmadığına dair bilgi edinme cevabı verilmiştir.

Davalı taraf aynı gün temyiz incelemiş yapılan dosyalarda; ne... Üniversitesi ile ne de diğer bildirdiği işyerleri ile anlaşması bulunduğuna dair dosyaya yeterli kanıtlar sunamamıştır. Davalı tanığı Serkan, o tarihlerde işyerinde 50 kadar boş pozisyonun olduğunu beyan etmiştir. Yine davalı tarafça dosyaya sunulan bir kısım e-posta yazışmalarından davalının 50 civarında boş pozisyonu bulunduğu belirtilmiştir. Buna rağmen işçilerin farklı işyerlerinde görevlendirmeleri, bu görevlendirmelerin gerçek olmadığı sonucunu doğurmaktadır. Davalının hizmet alım işinin sona ermesi üzerine işçilere yeni işyerleri göstermesinin samimi olmadığı, iş ilişkisinin sona erdirme iradesi taşıdığı ve davacının kıdem tazminatına hak kazanacağı gözetildiğinde davacının ücretine zam yapılmamasının haklı fesih nedeni olarak değerlendirilmesinin sonuca etkili görülmemesi karşısında davalı avukatının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 15.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13925, Karar No: 2014/15686, Tarih: 02.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/13925 E.  ,  2014/15686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2014

NUMARASI : 2014/215-2014/232

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlunun, şirket namına imza attığını, şahsi sorumluluğu bulunmadığını ileri sürerek ödeme emrinin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmaktadır.

Takip dayanağı bononun tanzim tarihi itibariyle uygulanması gereken 6762 Sayılı TTK.'nun 688/7. maddesi gereğince, takip konusu belgenin kambiyo vasfını taşıması için "senedi tanzim edenin imzasını" ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan söz edilmiş, birden fazla imzanın bulunması koşul olarak kabul edilmemiştir. TTK.'nun 690. maddesi göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken 589.maddesi gereğince şirketin münferiden temsile yetkili temsilcinin şirket kaşesi dışında senet üzerine atmış olduğu imza bizatihi kendisini sorumlu kılar. Yine TTK.'nun 690.maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı kanunun 613. ve 614/1.maddeleri gereğince, keşideci imzası dışında bononun ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Aval için sadece imza yeterli olup, ayrıca ad ve soyadının yazılması gerekli değildir.

Öte yandan, borçlunun limited şirket olduğu hallerde, takip dayanağı bonoların tanzim tarihi itibariyle uygulanması gereken 6762 Sayılı TTK.'nun 544. ve 322. maddeleri uyarınca, tüzel kişinin unvanının tam olarak yazılması ve şirket unvanı ile birlikte yetkililerinin imzalarının bulunması zorunludur. Anılan yasa hükümleri uyarınca, senedin geçerliliği için keşideci yerinde borçlu şirket unvanını tam olarak gösteren tek kaşenin varlığı yeterli olup; birden fazla kaşenin bulunması mecburiyeti yoktur.

Senedin keşideci yani düzenleyen bölümünde şirket ve şirket temsilcisinin (aynı kişinin) elinden çıkmış iki imzasının bulunması halinde ve imzalayanın şirket temsilcisi olması durumunda imzalardan şirket kaşesi üzerine atılanın şirketi, açığa atılan diğer imzanın da imza sahibinin şahsı adına atılmış olduğunun kabulü zorunludur. Zira, senetteki borçtan sorumlu olmak için keşidecinin tek imzası yeterli olup; birden fazla imza atılmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında sorumluluk doğması için keşidecinin atacağı tek imza yeterli olup, bononun ön yüzündeki ikinci imzanın atılması zorunluluğu olmadığından şirket kaşesi dışına atılan imza aval olarak değerlendirilir(HGK.nun 05/10/2011 tarih ve 2011/12-480 sayılı kararı).

Bu açıklamalar ışığında sorumluluk doğması için keşidecinin atacağı tek imza yeterli olup, bononun ön yüzündeki ikinci imzanın atılması zorunluluğu olmadığından şirket kaşesi dışına atılan imza aval olarak değerlendirilir(HGK.nun 05/10/2011 tarih ve 2011/12-480 sayılı kararı).

Somut olayda, takibe konu bonoda keşideci kısmında “.. Asansör San.Ltd.Şti.’nin borçlu olarak gözüktüğü, düzenleme yerinde de “.. Asansör San.Ltd.Şti.” kaşesi mevcut olup, senet çift imza ile keşide edilmiştir. İmzalardan bir tanesinin şirket kaşesi üzerinde bulunduğu; diğer imzanın ise; şirket kaşesi dışında açığa atıldığı görülmektedir. Bu durumda, borçlu A.. B.. belge altındaki imzaları da inkar etmediğine göre; adı geçenin şirket kaşesi üzerindeki imzadan ayrı, açıkta bulunan ikinci imzasının aval olarak atıldığının ve dolayısıyla da muteriz borçlunun borçtan şahsen sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

O halde, mahkemece, borçlunun itirazının reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, itirazın kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4375, Karar No: 2019/2784, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4375 E.  ,  2019/2784 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15461, Karar No: 2015/33741, Tarih: 14.09.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/15461 E.  ,  2015/33741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/4306

MAHKEMESİ : Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/10/2011

NUMARASI : 2011/103 (E) ve 2011/188 (K)

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanık okul müdür vekilinin, diploma onaylama işlemi yaparken, katılandan okul aile birliği yararına makbuz karşılığı 10 TL tahsil etmesinde, ısrarcı davranmasının ötesinde zorlama niteliğinde bir eyleminin bulunmadığı değerlendirilerek tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan A.Ö.'in temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 14/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13097, Karar No: 2013/6370, Tarih: 26.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/13097 E.  ,  2013/6370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, ücret alacağı, yıllık izin ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26.03.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı yararına takdir edilen 990,00 TL duruşma avukatlık parası ile aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 26.03.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacının gerçekleşen kıdem tazminatı ile diğer işçilik alacaklarının tahsiline ilişkin hüküm, hesaplamaya esas alınan ücret miktarına yönelik olarak bozulması üzerine yapılan ücret araştırmasında ilgili kuruluşlardan gelen cevaplara göre; Deri İş Sendikası hariç diğer kuruluşların bildirdiği ücret miktarları davacının asgari ücret alabileceği yolundadır.

Bu durumda, gerçek ücret miktarının tereddüte yer vermeyecek biçimde tesbiti bakımından deri sanayinde istihdam koşullarını ve ücret uygulamalarını bilen deneyimli bir bilirkişiden rapor alınmalı ve tüm deliller yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir.Buna göre; gerçek ücret miktarının tesbiti bakımından bozma sonrası yapılan araştırma yeterli olmadığından ücret konusunda bilirkişi raporu alınmak üzere hükmün bozulması gerekmektedir. Bu nedenle çoğunluğun oluşturduğu onama kararına katılamıyorum.26.03.2013
Yargıtay — Esas No: 2013/17432, Karar No: 2014/921, Tarih: 23.01.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/17432 E.  ,  2014/921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davanamede, kardeşler arasında 180 günden az zaman bulunması nedeni ile davalı ... ve ...'ın doğum tarihlerinin düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü ile ....'ın 01.06.1989 olan doğum tarihinin 10.12.1990 olarak düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm Cumhuriyet Savcısı, davalı ...ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı ... vasisi ... mahkeme kararını, temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmedi-ğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10106, Karar No: 2014/5011, Tarih: 27.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/10106 E.  ,  2014/5011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında TCK'nın 85/2, 62,50/1-a-4, 52/4, 53/6;

2- Sanık ... hakkında 85/2, 62. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin, kusura, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ... hakkında tayin olunan adli para cezasının bir gün karşılığı miktar belirlenirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1 bendinin üçüncü paragrafında yer alan “50/1-a" ibaresinden sonra gelmek üzere “ve 52/2” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın çoban olup büyükbaş hayvanları otlatmaktan getirdikten sonra hayvanları bağlaması sırasında 3 düvenin eksik olduğunu farkedip aramaya çıkacağı esnada, sanık ...'un otomobili ile D-100 karayoluna çıkan düveye çarptığı ve kazayı yetkili mercilere bildirmeden ve gerekli tedbirleri almadan olay yerinden ayrıldığı bu olaydan sonra saat 17:45 sularında, alacakaranlık ve aydınlatma olmayan yolda, ölen ...'ın sevk ve idaresindeki tankerle yolda yatar haldeki düveye çarparak diğer şeritten gelen ...'in kamyonetiyle çarpışması sonucu meydana gelen, iki kişinin ölümü ile neticelenen olayda, sanık ...'ın bakım ve gözetimindeki düveye sanık ...'un çarpmasından sonra, meydana gelen ve ölümlerin olduğu ikinci kaza ile sanık ...'ın eylemi arasında illiyet bağının bulunmadığı ilk kaza sonrasında illiyet bağının kesildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeksizin, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, sanığın beraeti yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.02.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.02.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Ölümlü trafik kazası, sanık ...’ın büyükbaş hayvanı yol kenarına bırakıp gitmesinden meydana gelmiştir. Hayvana ilk çarpan ...’un gerekli tedbirleri almadan olay yerinden ayrılmasından sonra meydana gelen kaza ile sanık ...’un dikkat ve özensiz hareketi arasında illiyet bağının bulunmadığı ileri sürülemez.

Nedensellik bağı mantık ve insan yaşamına ait, deneylere dayanan ve kazanılan bir kavramdır. Bir kimsenin hareketi olmasaydı, netice meydana gelmeyecek idiyse, o kimse ceza hukuku bakımından sorumlu olur. Kısaca algılanan olaylar ve hayatın bize kazandırdığı deneylere göre bir sonuca varılır. Eğer sanık ...’ın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareketi olmasaydı, yani “Yerleşim birimleri dışındaki karayolunda taşıt yolu üzerinde zorunlu haller dışında hayvan bulundurmak veya başıboş bırakmak (2918 sayılı K, m.47/d ve 69 ve Karayolları Trafik Yönetmeliği, m.139/b)” özensizliğini yapmamış olsaydı netice meydana gelmeyecekti.

Dış dünyada meydana gelen değişiklik, olayımızdaki trafik kazaları, sanığın özensiz hareketinden meydana gelmiştir. Sanığın özensizliği netice bakımından bir sebep oluşturduğudur. Kısaca sanığın hareketi olmasaydı netice meydana gelmeyecekti diyebildiğimize göre özensizlik ile sonuç arasında illiyet bağı vardır.

Açıkladığımız bu nedenden dolayı sanık ...’ın sorumlu olduğunu ve sanığın hapis cezasının adili para cezasına çevrilmesi gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2013/13689, Karar No: 2013/15222, Tarih: 05.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/13689 E.  ,  2013/15222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KANDIRA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/02/2013

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, tarafların tüm delilleri toplanıp tetkik edildikten ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun(HUMK'nın) 376. (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun-HMK'nın 186.) maddesine göre, son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, HUMK'nın 388. (HMK'nın 297.) maddesi uyarınca kararı gerekçesi ile birlikte (tam olarak) yazması ve hüküm sonucunu HUMK'nın 389. (HMK'nın 297.) maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Ne var ki, uygulamada söz konusu Kanun'un 381. maddesinin son fıkrasının getirdiği ayrıcalığa dayanılarak bazı zorunlu nedenlerle sadece hükmün sonucu tutanağa geçirilip tefhim edilmekte, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde HUMK'nın 389. (HMK'nın 297.) maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren, tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara daha sonra yazılan gerekçeli kararın uygun olması zorunludur. Esasen kısa kararı yazıp tefhim etmekle davadan elini çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak yoktur.

Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunması yargılamanın aleniyeti, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141. maddesi ve HUMK'nın yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksine düşünce ve uygulama yargı, yargıç ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile de bağdaşmaz.

Somut olayda, değinilen ilke ve yasa hükümleri göz ardı edilerek kısa kararda davanın kabulü yönünde hüküm kurulduğu halde, gerekçeli kararda feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmek suretiyle kısa karara çelişkili biçimde gerekçeli karar yazılması doğru olmadığı gibi; kısa karardan hemen sonra ibraz edilen feragat dilekçesinin ayrıca oluşturulacak ek karara dayanak yapılması gerektiğinin düşünülmemesi de isabetsizdir.

Hal böyle olunca, 10.04.1992 gün,1992/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Hal böyle olunca, 10.04.1992 gün,1992/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararı çerçevesinde bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Davalının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  05.11.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28725, Karar No: 2018/10366, Tarih: 02.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/28725 E.  ,  2018/10366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işveren bünyesinde ... Eczanesi isimli işyerinde 16/08/2005 tarihinden 28/10/2013 tarihine kadar çalıştığını, müvekkilinin iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve yıllık izin ile fazla mesai ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdini haksız olarak feshettiğini, çalışma saatlerinin müvekkili işverenin tarafından değil eczane odası tarafından belirlendiğini, Kasım, Aralık, Ocak aylarında kapanış saatinin 18:00, Nisan ayında 19:00, yaz sezonu aylarında saat 20:00, Eylül ayında 19:00, Ekim ayında 19:00 olduğunu, 2011 Nisan ayı, 2012 ve 2013 yılından Mayıs ayından Ekim ayına kadar olan 6 aylık dönemde cumartesi günleri çalışma yapıldığını bu aylar dışında cumartesi günleri çalışma yapılmadığını, ulusal ve dini bayramlarda çalışma yapılmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının fazla mesai alacağı bulunup bulunmadığı noktasındadır.