muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7470, Karar No: 2013/5192, Tarih: 16.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/7470 E.  ,  2013/5192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında iddia olunan eylemin rüşvet suçunu oluşturabileceği, 3628 sayılı Yasanın 17 ve 18. maddelerine göre Hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK'nın 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile İstanbul Teknik Üniversitesinin duruşmadan haberdar edildiğine ve temyiz hakkını kullanabilmesi için hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; davanın Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile İstanbul Teknik Üniversitesine haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına eklenilmesi, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5798, Karar No: 2021/10374, Tarih: 16.09.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/5798 E.  ,  2021/10374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat, istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı kurum vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında ise, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir.

5510 sayılı Kanunun “Süresinde Bildirilmeyen Sigortalılıktan Doğan Sorumluluk” başlıklı 23’üncü maddesinin 1 ve 2’nci fıkralarındaki düzenlemeye göre; işverenin rücu alacağından sorumluluğu için, çalıştırılan sigortalının işe giriş bildirgesinin süresi içinde Kuruma verilmemiş olması ve zararlandırıcı sigorta olayının da işe giriş bildirgesinin Kuruma verilmesinden veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten sonra meydana gelmemiş olması gerekir. Başka bir deyişle; sigortalının bildirimi kanunda belirtilen sürelerden sonra yapılsa bile, zararlandırıcı sigorta olayı işe giriş bildirgesinin verildiği veya çalışmanın Kurumca tespit edildiği tarihten sonra meydana gelmiş ise; işverenin anılan düzenleme kapsamında sorumluluğu yoluna gidilemez. Sözü edilen madde ile; işverenin kaçak işçi çalıştırmasının önlemesi amaçlanmış olup, maddenin düzenleniş şeklinden de açıkça anlaşılacağı üzere, 23’üncü maddeye göre işverenin sorumluluğu kusursuz sorumluluk ilkesine dayanır. Zararlandırıcı sigorta olayında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemiş ise, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarının tamamından sorumlu tutulması gerekir. Öte yandan; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 51’inci maddesindeki; “Hâkim, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirler.” ve 52’nci maddesindeki “Zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hâkim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir.” hükümleri gözetilerek, zarar gören(sigortalının) müterafik kusurları da nazara alınarak söz konusu maddeler kapsamında Hâkim tarafından takdir edilecek uygun bir indirimin yapılması gereği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Yukarıdaki maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak özellikle davaya konu kazayla ilgili maddi olgu doğru belirlenerek, olayın niteliği, davalının ve dava dışı tarafların olay anındaki sıfatları ve olaya etkileri araştırılarak, mevcut dosya sigortalısının hak sahiplerinin davaya konu olayla ilgili tazminat davasında alınan kusur raporunun bağlayıcı olmadığı gözetilerek anılan hususların irdelendiği, olayın nasıl gerçekleştiği ile tarafların kusur oranlarının ayrıntılı olarak değerlendirilebilmesi ve bilhassa tazminat ve ceza dosyalarındaki maddi olgular ve kusur raporları da gözetilerek, uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden uygun bir kusur raporu alınmadan ve mevcut çelişkiler giderilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi yanlıştır ve bozmayı gerektirir. Ayrıca 23. madde kapsamında işveren vekili ... ve davalı şirket’in sorumluluğunun oransal olarak açıklanıp, 3. kişilerin varlığı halinde ise, bu iki gurup davalı arasındaki 23. ve 21/4. madde kapsamındaki teselsül sorumluluklarının miktar olarak belirlenip sonucuna göre karar verilmemesi de isabetsizdir.

O hâlde, davacı kurum vekili ve davalı ...’nın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'ya iadesine, 16.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1825, Karar No: 2007/3483, Tarih: 17.04.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/1825 E.  ,  2007/3483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden dolayı borçlu olmadığının tespiti ile ödemelerin istirdatı istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı Vek.Av.Fatih Emir ile aleyhine temyiz olunan davalı Vek.Av. ... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dilekçesinde, davacı ...’nin üniversitede araştırma görevlisi olarak çalışırken 2547 Sayılı Yasanın 35. maddesi gereğince yüksek lisans eğitimi yapmak üzere ... Üniversitesine gönderildiğini, ancak bir süre sonra istifa ederek ayrıldığını, davalı üniversitenin davacıdan yüklenme senedi uyarınca 6.900.470.000 TL anapara alacağı ile cezai şart tazminatı 3.450.325.569 TL istediğini, yapılan ödeme üzerine bu kez de 4.119.912.000 TL işlemiş faiz talep edildiğini, icra korkusu üzerine dava tarihine kadar 3.201.365.500 TL’nin da ödendiğini, davacının yapmış olduğu görevin karşılığı olan ücreti ve maaşı aldığını, tek taraflı konulan cezai şart ve faizin istenmesinin doğru olmadığını, ödenen paraların ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte istirdadı, ödenmeyen kısımdan ise borçlu olmadıklarının tespitini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı ...’nin davalı Üniversite tarafından 2547 Sayılı Yasanın 35. maddesi gereğince yüksek lisans ve doktora eğitimi yapmak üzere ... Üniversitesine gönderilmesi ve eğitimi sırasında istifa ederek görevinden ayrılması konusunda bir anlaşmazlık yoktur. Adı geçen maddeye göre, yükseköğretim kurumları, kendilerinin ve yeni kurulmuş ve kurulacak diğer yükseköğretim kurumlarının ihtiyaçları için yurt içinde ve dışında, kalkınma plan, ilke ve

Davacı ...’nin davalı Üniversite tarafından 2547 Sayılı Yasanın 35. maddesi gereğince yüksek lisans ve doktora eğitimi yapmak üzere ... Üniversitesine gönderilmesi ve eğitimi sırasında istifa ederek görevinden ayrılması konusunda bir anlaşmazlık yoktur. Adı geçen maddeye göre, yükseköğretim kurumları, kendilerinin ve yeni kurulmuş ve kurulacak diğer yükseköğretim kurumlarının ihtiyaçları için yurt içinde ve dışında, kalkınma plan, ilke ve

hedeflerine ve Yükseköğretim Kurulunun belirteceği ihtiyaca ve esaslara göre öğretim elemanları yetiştirecekler, öğretim elemanı yetiştirilmesi amacıyla üniversitelerin araştırma görevlisi kadroları, araştırma ve doktora çalışması yapmak üzere başka bir üniversiteye Yükseköğretim Kurulunca geçici olarak tahsis edilebilecek, bu şekilde doktora ve tıpta uzmanlık veya sanatta yeterlilik payesi olanlar, bu eğitimlerinin sonunda kadrolarıyla birlikte kendi üniversitelerine döneceklerdir. Yurtiçi ve yurtdışında yetiştirilen öğretim elemanları, genel hükümlere göre bağlı oldukları yüksek öğretim kurumlarında mecburi hizmetlerini yerine getirmek zorunda olup, bu yükümlülüğü yerine getirmeyenlere yüksek öğretim kurumlarında görev verilmeyecektir. Buna göre öğretim elemanı yetiştirilmek üzere başka bir üniversiteye kadrosu tahsis edilen öğrencilerin başarısız olmaları veya görevlerinden ayrılmaları halinde kendilerine yapılan ödemeleri geri ödeyeceklerine ilişkin hiçbir düzenleme öngörülmemiştir. Ancak taraflar arasında sözleşme yapılmasını engelleyen bir hükme de yer verilmemiştir.

Bu durumda davacı ...’nin yüklenme ve kefalet senedi hükümlerine göre sorumluluğunun tespiti gerekeceği açıktır. Adı geçen taahhütname bir bütün halinde incelendiğinde davalı hakkında taahhütnamenin 5. maddesinin ve bu maddenin yaptırımını gösteren 12. maddeden sonra gelen fıkranın uygulanacağı anlaşılmaktadır. Bu fıkraya göre ise "Üniversite veya İleri teknoloji Enstitüsü tarafından benim için yapılmış olan bütün masrafların (Türk lirası olarak) her birisi için ödeme tarihinden itibaren tahakkuk ettirilecek kanuni faiz v.s vergi ve kanuni ödemelerle birlikte ve iki katı olarak Üniversitenin/İleri teknoloji Enstitüsünün hazine emrine... ödeyeceğimi." şeklinde düzenlenmiştir. Buna göre davacının sorumlu olacağı kısım öğretim ve eğitim için yapılan masraflar olup, araştırma görevlisi kadrosunda bulunmanın karşılığı olan maaş ödemeleri bunun dışında kalmaktadır. Mahkemece taahhütnamenin bu hükmü dikkate alınarak davacıya eğitimi süresince maaş ödemeleri dışında yapılan masraflar (vize, yabancı dil ücreti, ders ücreti, yatı ücreti, tez hazırlama, harç vs) varsa tespit edilerek bunlardan sorumlu tutulması, bunun dışında kalan ödemeler açısından ise -davalı üniversitenin daha önceden temerrüde düşürülmediği de dikkate alınarak dava dilekçesinin tebliği tarihinden itibaren faiz işletilerek- davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı yararına takdir edilen 500,00 YTL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20795, Karar No: 2012/18340, Tarih: 05.07.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/20795 E.  ,  2012/18340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/149849

MAHKEMESİ : Pendik 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2008

NUMARASI : 2007/180 (E) ve 2008/40 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Mahkemece sanığın hakaret eylemini gerçekleştirdiği sabit görülmesine karşın, müştekinin hangi eylem ya da sözünün olaya neden olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanmadan, dosyaya müştekinin olaya sebebiyet verebilecek haksız bir eylemi de yansımadığı halde, eylemin karşılıklı olduğu ve müşteki hakkında dava açılmadığı belirtilerek, yazılı şekilde, sanık hakkında ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

5237 sayılı TCK.nun 129/3. maddesi uyarınca sanığa ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, 5271 sayılı CMK.nun 223/4. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 05/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5197, Karar No: 2011/2869, Tarih: 12.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5197 E.  ,  2011/2869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada 131 Promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkümiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün istem gibi BOZULMASINA, 12.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14918, Karar No: 2018/5059, Tarih: 25.06.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/14918 E.  ,  2018/5059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/03/2016 gününde adli yardım talepli olarak verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece adli yardım talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18/07/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

Dava, staj ücreti alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin ... Sağlık Meslek Lisesinde öğrenciyken,... Devlet Hastanesinde staj yaptığını, ancak staj ücretinin ödenmediğini belirterek, müvekkilinin staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, asgari geçim indirimi de dahil edilerek hesaplama yapılmış olduğu anlaşılmaktadır.

3308 sayılı Mesleki Eğitim Kanunu m. 25’de “Aday çırak ve çıraklar ile işletmelerde mesleki eğitim gören, staj veya tamamlayıcı eğitime devam eden öğrencilere işletmeler tarafından ödenecek ücret ve bu ücretlerdeki artışlar, düzenlenecek sözleşme ile tespit edilir. Ancak, işletmelerde mesleki eğitim gören öğrenciler ile mesleki ve teknik ortaöğretim okul ve kurumlarında staj veya tamamlayıcı eğitim gören öğrencilere asgari ücretin net tutarının; yirmi ve üzerinde personel çalıştıran işyerlerinde yüzde otuzundan, yirmiden az personel çalıştıran işyerlerinde yüzde onbeşinden, aday çırak ve çırağa yaşına uygun asgari ücretin yüzde otuzundan aşağı ücret ödenemez. Bu amaçla kamu kurum ve kuruluşları gerekli tedbirleri alır. Staj yapacak işletme bulunamaması nedeniyle stajını okulda yapan ortaöğretim öğrencileri ile yükseköğretim kurumları ve birimlerinde yapan yükseköğretim öğrencilerinin yaptıkları stajlar bu fıkra hükmü kapsamı dışındadır.” hükmü yer almaktadır. Kanunda açıkça asgari ücretin net tutarı üzerinden hesaplama yapılması gerektiğinin belirtilmiş olması karşısında; mahkemece, asgari geçim indirimi de dahil edilerek yapılan hesaplamaya göre karar verilmiş doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) no’lu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) no’lu bentte gösterilen nedenlerle reddine 25/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10489, Karar No: 2012/2865, Tarih: 13.02.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/10489 E.  ,  2012/2865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/156814

MAHKEMESİ : Osmaneli Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2008

NUMARASI : 2007/61 (E) ve 2008/12 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı, Mühür bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kaçak elektrik tespit tutanağında, 09.04.2004 tarihinde borcundan dolayı elektriği kesilmiş olan tavuk çiftliğinde bulunan sayacın ayırıcı kolu mührü kopartılarak tesise yeniden elektrik verildiğinin ve sayaca müdahale edilmediğinin belirtilmesi, sanık Mustafa'nın Cumhuriyet Savcılığındaki ifadesinde “olaya konu yer daha önce bana ait işyeri iken 2007 yılı Şubat ayının son günlerinde oğlum olan H.. G..'e sattım. Tutanak tarihi olan 29.03.2007 tarihinde ben olay yerinde değildim. Çünkü bu yeri oğlum H.. G.. 'e sattığım için ilgim kalmamıştı. 09.04.2004 tarihinde tespit tutanağında belirtilen üç sayaç borçtan dolayı mühürlenmişti ve enerji kesilmişti. O tarihten beri olaya konu işyerinde herhangi bir şekilde enerji kullanılmış değildir. Tutanak tarihinde, tutanakta belirtildiği şekilde ayırıcı kolun mühürünün kopartılarak enerji verildiği konusunda benim bir bilgim ve görgüm yoktur. Ben kaçak enerji kullanmış da değilim. Ben üzerime atılı suçlamaları kabul etmiyorum. Söz konusu işyeri oğluma aittir. Benim işyeri ile de bir ilgim alakam yoktur. Oğlumun benden satın aldıktan sonra tespit tutanağında belirtildiği şekilde ayırıcı kolu, mühürü kopartmak sureti ile tesise elektrik sağlayacak şekilde işlem yapıp yapmadığını bilmiyorum.” biçimindeki savunması, sanık Harun'un Cumhuriyet Savcılığında “söz konusu tutanağın tutulduğu mekan 2004 krizi öncesinde tavuk çiftliği olarak kullanılmaktaydı. Kuş gribi sebebi ile işlerimiz kötü gittiği için burayı kapattık. Bu dönemde bu yeri babam M.. G.. işletiyordu. Elektrik kullanılıp kullanılmadığını kendisi bilmektedir. Ben bu yeriyaklaşık 3-4 ay kadar önce babamdan satın aldım. 2004 senesinden beridir bu yer kullanılmayıp boş bir vaziyette bekletiliyordu. Ben satın aldıktan sonra da burayı hiçbir zaman kullanmadım. Söz konusu mekana da elektrik de vermedim. 29.03.2007 tarihli tutanakta mühür kopartılarak tesise enerji verildiği ve kaçak elektrik kullanıldığı tespit edilmiş ise de, benim bu tespit edilen hususlarla hiçbir ilgim ve alakam yoktur. Kim yada kimlerin yapmış olabileceği hususunda da bir bilgim yoktur.” şeklindeki anlatımları karşısında, öncelikle suça konu işyerini tutanak tarihi ve öncesinde fiilen kimin işlettiği hususunda kolluk araştırması yaptırılıp, işyerinin satışına ilişkin resmi belgeler ile vergi kayıtları ve işyeri ruhsatı getirtilerek, elektriğin kesilip mühürlemenin yapıldığı 09.04.2004 tarihinden sonra da işyerinin fiilen işletilmeye devam edildiğinin saptanması halinde bilirkişi aracılığı ile kurulu güce göre ortalama tüketim miktarı hesaplanarak, 09.04.2004 olan elektrik kesme tarihinden 29.03

.04.2004 tarihinden sonra da işyerinin fiilen işletilmeye devam edildiğinin saptanması halinde bilirkişi aracılığı ile kurulu güce göre ortalama tüketim miktarı hesaplanarak, 09.04.2004 olan elektrik kesme tarihinden 29.03.2007 olan tutanak tarihine kadar sayaçtaki tüketim miktarı karşılaştırılıp uyumlu olup olmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi, dosya içeriğine göre sanıkların eylemlerinin mühür bozma suçunu oluşturabileceği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak mühür bozma ve elektrik enerjisi hırsızlığı suçlarından sanıkların beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.