muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5181, Karar No: 2012/7967, Tarih: 25.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/5181 E.  ,  2012/7967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,KAL, ECRİMİSİL

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davasının yapılan yargılaması sonunda, davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen kararın davalılar vekilince adli yardım isteminde de bulunularak temyiz edilmesi üzerine, öncelikle adli yardım talebi yönünden dosya incelendi Tetkik hakimi ...’nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Davalı vekili 19.03.2012 tarihli temyiz dilekçesinde, müvekillerinin 23.760,00 TL karar ve ilam harcı, 26.580,00TL vekalet ücreti ile temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek ekonomik güce sahip olmadığını bildirip, davalıların mali durumuna ilişkin olarak muhtarlıkça düzenlenen fakirlik belgeleri, davalı ... Pehlivaner adına düzenlenmiş net 910,80 TL ödemeli ücret hesap pusulası ekleyip davalı ...’in Malullük maaşı aldığını ve komşu 38 parselin paydaşı olduğunu bildirilerek adli yardım talebinde bulunmuştur.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı HMK’nun 334 -340 maddelerinde düzenlenmiş olup aynı kanunun 336/3 maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabilir ve HMK’nun 337/1 maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir.

Davalılar vekili adli yardım talebi içeren dilekçesi ekinde, fakirlik belgeleri ile ücret pusulası sunmuş ise de davalılarla ilgili bilgi ve beyanlar ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davalıların kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin temyiz harç ve giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varılamadığından, HMK’nun 334/1 maddesinde belirtilen yasal koşullar oluşmadığından davalıların adli yardım taleplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Bilindiği üzere, 1086 sayılı HUMK.' nun 434 (6100 sayılı HMK.' nun 366.maddesi yollamasıyla 344. md)maddesi uyarınca temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Hükmü temyiz eden davalı vekili temyiz yoluna başvurma harcı yatırmış ise de, nispi temyiz harcını yatırmadığından, bu harç ödenmedikçe müteakip işlem olan temyiz incelemesi yapılamayacağından HUMK’nun 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosya yerel mahkemesine geri çevrilmelidir.

Açıklanan nedenlerle davalıların adli yardım talebinin REDDİNE, HUMK’nun 434/3 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 25.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33775, Karar No: 2017/14078, Tarih: 13.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/33775 E.  ,  2017/14078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya kapsamında incelenmesine ihtiyaç olduğundan; davacının davalı ile çalışmasının iş akdinin feshi sonrasında devam edip etmediğinin tespiti için;

1-Davacının dava tarihine kadar güncel hizmet döküm cetveli ile cetvelde yer alan işyerlerine ait işe giriş ve çıkış bildirgelerinin dosyaya eklenmesi,

2-İş akdinin feshinden sonra, davacının hizmet döküm cetvelinde yer alan işyerlerinin adresleri ile ticari sicil bilgilerinin getirilmesi,

3-Hizmet döküm cetvelinde fesihten sonra yeralan bu işyerleri ile dava dışı belediye arasında herhangi bir hizmet alım sözleşmesinin olup olmadığının dava dışı belediyeden sorularak tespit edilmesi için, varsa dosyaya eklenmesi için geri çevrildiği, ancak dava dışı Belediye tarafından verilen cevabın; tüm hizmet döküm cetvelinde yer alan şirketlere ilişkin daha önce sözleşme yapılıp yapılmadığı konusunda belirsiz ifadeler taşıdığı, şirketlerle ilgili ayrı ayrı cevap verilmediği, yine tüm şirketlerin ticari ortaklarının veya ticari bilgilerinin tümünün getirilmediği görüldüğünden yukarıda belirtilen tüm eksikliklerin tamamlanması için dosyanın mahkemesine ikinci kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3458, Karar No: 2012/6563, Tarih: 08.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3458 E.  ,  2012/6563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. ... gelmiş davalı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, kooperatife borç para verdiği halde bunu geri alamadığını, tahsili için başlatılan icra takibine de haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile inkâr tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kooperatif hesabına para yatıranın dava dışı... olduğunu, bu kişinin borcu mahsup edildikten sonra fazlasının da bu kişiye iade edileceğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin karar üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin, davanın reddine ilişkin karar üzerine Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin bozma kararları üzerine yapılan yargılama sonucunda, davalı kooperatife dava dışı Beytullah Karanfil’in havale ettiği para ile davacının bir ilgisinin bulunmadığı, davacı haksız olduğundan inkar tazminatına mahkum edilmesinin uygun bulunduğu gerekçesiyle, kısa kararla davanın reddine, gerekçeli kararla ise, davanın reddi ile davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Tarafların tüm delilleri toplanıp, inceledikten ve son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, HUMK'nun 388 nci (HMK'nun 298/3 ncü) maddesi uyarınca kararı, gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu HUMK'nun 389 ncu (HUMK'nun 294/3'ncü) maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada HUMK'nun 381/son (HMK'nun 294/4 ncü) fıkra hükmüne dayanılarak zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucu tutanağa geçirilip, tefhim edilmekle, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, HUMK'nun 389 ncu (HMK'nun 294/3 ncü) maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyeti ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olarak gerekçeli kararın yazılması zorunludur. Esasen, kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan el çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak bulunmamaktadır. HMK'nun 298/2'nci maddesinde, gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili ya

da farklı olması yargılamanın aleniyetine, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141 nci maddesi ile HUMK'nun ve HMK'nun yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksi düşünce ve uygulama yargının, yargıcın ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile bağdaşmaz.

Somut olayda, kısa kararla “davanın reddine” karar verildiği, kararın gerekçe kısmında, “davacı haksız olduğundan % 40 oranında inkar tazminatına mahkum edilmesi uygun bulunmuştur” gerekçesine yer verildiği, hüküm bölümünde ise “davanın reddi” yanında “davalının icra takibine konu asıl alacak 20.000 TL üzerinden % 40 oranında inkar tazminatına mahkum edilmesine” şeklinde karar verildiği görülmüştür. Bu haliyle, gerekçeli kararla kısa karardan farklı hüküm tesis edildiği gibi, gerekçe ile hüküm arasında da çelişki oluşturulmuştur.

Bu durumda mahkemece, 10.04.1992 gün ve 1992/7 esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararı çerçevesinde, bu kısa kararla bağlı kalınmadan, yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacı vekilinin diğer, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenle, hükmün BOZULMASINA, (2) no'lu bentte açıklanan nedenle, davacı vekilinin diğer, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde iadesine, 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4984, Karar No: 2024/1646, Tarih: 29.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/4984 E.  ,  2024/1646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/699 Esas, 2022/876 Karar

ASIL DAVADA DAVACI : Emaks Mobilya Aksesuarları San. Tic. İth. İhr. Ltd. Şti. vekili Avukat ...

BİRLEŞEN BAKIRKÖY 1. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİNİN 2021/177 E. SAYILI DOSYASINDA

DAVA TARİHİ : 29.03.2021 (Asıl dava) 05.07.2021 (Birleşen dava)

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/94 E., 2022/33 K.

Taraflar arasındaki asıl davada tasarıma tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, önlenmesi, maddi ve manevi tazminatın tahsili, birleşen davada tasarım hükümsüzlüğü davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın asıl davanın davacısı, birleşen davanın davalısı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl davanın davacısı, birleşen davanın davalısı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili asıl dava dilekçesinde; davalının müvekkili adına 2019/03119 sayı ile tescilli mobilya ayağı tasarımının birebir aynısını veya ayırt edilemeyecek derecede benzeri üretmek suretiyle tasarım tecavüzü gerçekleştirdiğini, haksız rekabet ettiğini ileri sürerek davalının kullandığı tasarımların müvekkilinin tescilli tasarımı olan 2019/03119 numaralı tasarım ürünlerinden 3 numaralı mobilya ayağı tasarımını ve unsurlarını birebir aynı veya ayırt edilemeyecek şekilde üreterek tasarım tecavüzü ve haksız rekabet gerçekleştirdiğinin tespitini, men’ini, ref’ini, belirsiz alacak niteliğinde şimdilik 10.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 20.000,00 TL tazminatın 10.03.2021 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini, tazminat hesaplamasının 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 151 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendine göre davalının elde ettiği net kazanca göre yapılmasını, hükmün ilanını talep etmiştir.

2.Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde; davalı adına tescil edilen tasarımın 6769 sayılı Kanun’un 56 ncı maddesinde düzenlenen yenilik ve ayırt edicilik unsurlarına aykırı olduğunu, 3 numaralı ürünün yenilik özelliğini içermediğini, başvuru 2019 tarihli olduğu halde 2014 yılından beri kullanıldığını, tabanca ayak tabiriyle bilindiğini, 2014 yılında kendi sınıfında ödül aldığını, söz konusu tasarımın ayırt edici de olmadığını, davalının internette bulup beğendiği ürün tasarımlarını kopyalayıp adına tescilini sağladığını ileri sürerek 2019/03119 sayılı tasarımın 3 numaralı mobilya ayağının hükümsüzlüğünü talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı vekili asıl davaya cevap dilekçesinde; müvekkiline ait ürün ile davaya konu ürün arasında benzerlik bulunmadığını, davalının özgün bir model ürettiğini, davacının dayanak tasarımının ayırt edici olmadığını, tabanca ayak olarak bilindiğini, davacı tescilinden önce 2014 yılında ödül aldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde; davacının dayandığı yenilik kırıcı ürünler ile müvekkili tasarımı arasında farklılıklar bulunduğunu, müvekkilinin internetteki üründen sadece esinlendiğini, yenilik ve ayırt edicilik eklediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamı ile uyumlu ve yeterli görülen bilirkişi raporu uyarınca davacı-birleşen dosya davalısı adına tescilli davaya dayanak 2019/03119 (3) tescil numaralı tasarım tescilinin, başvuru tarihi olan 08.05.2019 tarihi itibarı ile koruma şartı olan yenilik ve ayırt edici nitelik özelliklerini taşımadığı, dayanak tasarım tescili hükümsüz kılınmakla ve hükümsüzlük baştan beri sonuç doğuracağından, hükümsüz kılınan tasarım tescilinden doğan haklara tecavüz veya haksız rekabet söz konusu olamayacağı gerekçesiyle asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne, davalı adına tescilli 2019/03119 (3) nolu tasarımın hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davanın davacısı, birleşen davanın davalısı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Asıl davanın davacısı, birleşen davanın davalısı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın hatalı olduğunu, müvekkili tasarımının yenilik unsurunu taşıdığını, yenilik kırıcı üründen farklı olduğunu, yeni bir heyetten tereddüte mahal vermeyecek şekilde rapor alınması gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Asıl davanın davacısı, birleşen davanın davalısı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın hatalı olduğunu, müvekkili tasarımının yenilik unsurunu taşıdığını, yenilik kırıcı üründen farklı olduğunu, yeni bir heyetten tereddüte mahal vermeyecek şekilde rapor alınması gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile alınan bilirkişi raporunda, başvuru konusu tasarımların teknik zorunlulukları ile tasarımcının seçenek özgürlüğünün değerlendirildiği, davacının itirazına mesnet ürünler ile dava konusu tasarımın karşılaştırıldığı, raporun denetime elverişli olduğu gerekçesiyle asıl dava davacısı, birleşen dava davalısı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davanın davacısı, birleşen davanın davalısı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl davanın davacısı, birleşen davanın davalısı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kurum tarafından gerekli incelemenin yapıldığını, müvekkil tasarımının yeni ve ayırt edici olduğunun ispatlandığını, yenilik kırıcı olarak gösterilen ürünlerin müvekkilinin ürünüyle birebir aynı olmadığını, farklılıkların bulunduğunu, müvekkilinin sadece internetteki üründen esinlendiğini, bir takım yenilik ve ayırt edicilik unsurlar eklediğini, farklı bir tasarım olarak tescil ettirdiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, tasarıma tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, önlenmesi, maddi ve manevi tazminatın tahsili, birleşen dava tasarım hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.6769 sayılı Kanun'un 56, 77, 78, 79 ve 81 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup asıl davanın davacısı, birleşen davanın davalısı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2282, Karar No: 2015/3688, Tarih: 10.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/2282 E.  ,  2015/3688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tespit

K A R A R

Dava, kadastro çalışmaları sırasında paftasında dere yatağı vasfıyla tespit dışı bırakılan taşınmazın tescili isteğine ilişkin olarak açılıp Mahkemece aynı gerekçelerle karara bağlandığına göre, Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22..01.2015 Tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevi cümlesinden bulunmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 10.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17457, Karar No: 2012/4775, Tarih: 29.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/17457 E.  ,  2012/4775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2006 yılında yapılan kadastro sırasında... köyü 107 ada 1 parsel sayılı 2.442,18 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz ve belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle kargir ev ve bahçe niteliği ile davalılar ... ve arkadaşları adlarına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalılar adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi uyarınca yapılmıştır.

Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Hazine bu davayı çekişmeli taşınmazın 3402 sayılı Yasanın 14, 16 ve 18. maddeleri gereğince özel mülkiyete konu olamayacak, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla açmıştır. Hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişi tarafından düzenlenen aplikeli 1975 tarihli memleket haritasında çekişmeli taşınmaz Yayla Evleri belirtmesi bulunan açık alanda işaretlenmiştir. Taşınmaz başında yapılan keşifte dinlenen bir yerel bilirkişi ve iki davalı tanığı yeminli beyanlarında; davalılar ve atalarının çekişmeli taşınmazı yaz dönemlerinde ev, hayvan ağılı, sebze bahçesi ve yurt yatağı olarak kullandıklarını, küçükbaş hayvanlarını otlatmak amacıyla her yılın Nisan ayında davalı taşınmazın bulunduğu yere göçüp çadır ve ağıllarını kurarak yaklaşık 7 ay burada kaldıklarını, Kasım ayı sonuna doğru çadır, ağıl ve hayvanlarını toplayıp Çamurköy sahiline indiklerini, bu şekilde eklemeli olarak en az 50 yıl süreyle kullandıklarını bildirmişlerdir. Bu durumda çekişmeli taşınmazın yaz aylarında serinlemek ve hayvan otlatmak amacıyla yayla niteliğiyle kullanıldığı anlaşılmaktadır. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu mevki herkesçe bilinen Girdev Yaylası olup memleket haritasında dahi Yayla Evleri belirtmesi vardır. Öncesi yayla olan taşınmazın üzerine evler yapılmak suretiyle yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi taşınmaz ile etrafının öncesinin kadim yayla olduğu gerçeğini ortadan kaldırmayacaktır. Çekişmeli taşınmazın 3402 sayılı Yasanın 16/B maddesi uyarınca kamu malı niteliğinde yayla olduğu, bu nitelikteki yerlerin özel mülkiyete konu olamayacağı, zilyetlik yoluyla kazanılamayacağı gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 29/03/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/425, Karar No: 2020/4002, Tarih: 26.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/425 E.  ,  2020/4002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurun yaralanmasına ilişkin, Pendik Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen adli rapora göre; sanığın eylemi nedeniyle mağdurun yaşamını tehlikeye sokan bir duruma ve hayat fonksiyonlarını 3. derecede etkileyen kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, birden fazla nitelikli halin ihlali (TCK'nin 87/3 ve 87/1-d maddeleri) ile atılı suçu işleyen sanık hakkında, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken, TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi de gözetilerek hakkaniyete uygun ve sonuca etkili şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, 26.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.