muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5965, Karar No: 2014/12566, Tarih: 01.07.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/5965 E.  ,  2014/12566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 14. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2012/133-2013/418

Taraflar arasında görülen davada İzmir 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/12/2013 tarih ve 2012/133-2013/418 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, şirket devir sözleşmesi uyarınca davalının müvekkili şirketteki hisselerini dava dışı üçüncü kişiye devrettiğini, sözleşme uyarınca şirkete karşı açılmış işçi alacakları davaları sonucunda ortaya çıkacak tüm ödeme ve yükümlülüklerin satıcı davalıya ait olduğunun kararlaştırıldığını, sözleşmede geçen işçi alacakları nedeniyle yapılan icra takipleri neticesinde müvekkilinden tahsilatlar yapıldığını ileri sürerek, 15.679,91 TL'nin faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin taraflarının davalı S.. T.., dava dışı S. Y.. ve B. Ç.. olduğunu, müvekkilinin sözleşmede taraf olmadığını müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davanın esasına ilişkin olarak da, icra takiplerinin devir işleminden sonra başlatılması nedeniyle müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, alacağın 24.08.2011 tarihli sözleşmeye göre devir tarihinden önce açılan davada saklı tutulan işçi alacaklarından kaynaklandığı, davalı satıcının sözleşme gereği bu borçtan sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 15.679,91 TL'nin davalıdan faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı şirketin ödemiş olduğu işçi alacaklarının hissesini dava dışı S. Y.. ve B. Ç..'ye devrederek ortaklıktan ayrılan eski ortaktan tahsili istemine ilişkin olup, davacı, hisse devir sözleşmesine dayalı olarak devredenden talepte bulunmaktadır. Hisse devir sözleşmesinin tarafı davalı ile dava dışı S. Y..ve B. Ç.. olup, sözleşme gereğince S.Y.. ve B. Ç.. bir ödeme yaptığı takdirde davalıdan talepte bulunabilecektir. Bu durumda, davacı şirketin kendi borcunu ödediği ve şirketin ödediği kendi borcu nedeniyle davalı eski ortağa rücu edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2572, Karar No: 2025/16540, Tarih: 02.06.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/2572 E.  ,  2025/16540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1701 E., 2023/2545 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 9. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/116 E., 2022/220 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve

isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7,

3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca

İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf

Başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla ... Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Bursa 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7515, Karar No: 2020/3967, Tarih: 05.03.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/7515 E.  ,  2020/3967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 21/03/2019 gün ve 2017/30347 Esas – 2019/5211 Karar sayılı ilama karşı davalı ... vd. vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R –

4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkin davanın kabulüne dair mahkemece verilen karar, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, bu karara karşı bir kısım davalılar vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur. Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay ilamında yazılı gerekçelere göre bir kısım davalılar vekillerinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istekleri HUMK’nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiç birisine uymadığından yerinde değildir. Şöyle ki; Dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan ve fen bilirkişisi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 109,00m²'lik bölüm konut adasında kalmakta olup, tevhid şartı ile kullanılabileceği anlaşıldığından bu bölümün tamamının bedeline hükmedilmesi gerektiğinden bahisle bozma yapılmış ise de bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme dilekçesinde, komşu parsel maliki ile tevhit hususunda görüştüklerini, bu nedenle bu bölümde değer kaybı talep ettiklerini beyan ettikleri bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından; Bir kısım davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 21.03.2019 gün ve 2017/30347 E -2019/5211 K sayılı bozma ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasının incelenmesinde;

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir. Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.Arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi, 32041 ada 9 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Karşıyaka Belediye Başkanlığının 26.04.2013 tarih ve 6427 sayılı yazı cevabına göre, dava konusu taşınmazın 32041 ada 8 parsel sayılı taşınmaz ile tevhit edilip imar tahakkukundan sonra konut adasında kaldığı belirtilmiş olup, davacının kamulaştırmadan arta kalan kısmı tevhit şartı ile kullanma imkanı bulunduğu hususu ve temyiz eden davalılar vekilinin bu bölümde değer kaybına hükmedilmesi yönündeki talebi de gözetildiğinde, bu bölümde %40 oranında değer kaybı olacağı düşünülmeden daha az oranda değer kaybı belirleyen bilirkişi raporu doğrultusunda fazlaya karar verilmesi,2-2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, kamulaştırma bedeline yasal faiz yürütülmesine karar verilmiş ise de; bozma kararı öncesi hükmedilen bedele ilk karar, fark bedele ise son karar tarihine kadar faiz yürütülmesi gerekirken, tamamına son karar tarihine kadar faiz işletilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedelde artış olması halinde bu kısım için; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, davalı ... vd'den peşin alınan karar düzeltme harcı ile taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19983, Karar No: 2010/19581, Tarih: 29.11.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/19983 E.  ,  2010/19581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cebir ve şartlı tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Yargıtay C.Başsavcılığının bozma etkisi doğuran kararı karşısında, eski hüküm ortadan kalktığından yeniden hüküm kurulması gerekirken önceki hükmün kesinleştiğinden söz edilerek ayrıca hüküm kurulmasına yer olmadığına denilerek, yeniden bir hüküm kurulmaması karşısında;

Anlaşıldığından, sanık ...'ün tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE,23.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2679, Karar No: 2023/9145, Tarih: 08.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/2679 E.  ,  2023/9145 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 03.07.2015 tarihli ve 2015/59886 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma ve yaralama suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 35 inci maddesi, 86 ncı maddesinin birinci ve 3 üncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 86 ncı maddenin ikinci ve üçüncü maddesinin (e) bendi, 35 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.11.2015 tarihli ve 2015/195 Esas, 2015/315 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla yağmaya teşebbüs suçundan 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi ve 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarına, 54 üncü maddesi gereği müsadereye karar vermiştir.

3. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.11.2015 tarihli ve 2015/195 Esas, 2015/315 Kararının sanık müdafii, katılanlar vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 17.11.2020 tarihli ve 2019/931 Esas, 2020/4121 Karar sayılı kararı ile;

3. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.11.2015 tarihli ve 2015/195 Esas, 2015/315 Kararının sanık müdafii, katılanlar vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 17.11.2020 tarihli ve 2019/931 Esas, 2020/4121 Karar sayılı kararı ile;

"1- Oluş ve dosya içeriğine göre; katılanların içlerinde bulunduğu araçlar (düğün konvoyu) trafikte seyir halinde iken, kullanımdaki araçla yanaşıp eliyle bahşiş isteyen ve bir süre “makaslama” tabir edilen şekilde araçların etrafında tehlikeli manevralar yaparak talebinde ısrarcı olan, ışıklı kavşakta zorunlu duruş yapmaları üzerine kendisini ikaz etmek isteyen katılana elindeki bıçağı tevcih edip para isteyen sanığın eyleminin, silahla yağmaya kalkışma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgı sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2- Katılan ...’a yönelik kasten yaralama suçunda; ilk haksız hareketin sanık ... tarafından kaynaklandığı gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29/1. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümleri uygulanmak suretiyle noksan ceza tayini,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.09.2021 tarihli ve 2021/9 Esas, 2021/238 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi , 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarına, 86 ncı maddesinin birinci ve 3 üncü fıkrasının e bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 87 nci maddenin son cümlesi ve 62 inci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarına karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1.Yağmaya teşebbüs suçunun unsurlarının oluşmadığına,

2.Haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına,

3. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1.Yağmaya teşebbüs suçunun unsurlarının oluşmadığına,

2.Haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına,

3. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan ...'ın, olay tarihinde düğününün olduğu, kardeşi olan katılan ...'ın sevk ve idaresinde bulunan gelin aracı ile aracın içinde tanık N.'de bulunduğu halde, yola çıktıkları, sanık ...'in kullandığı araç ile düğün konvoyunu takip etmeye başladığı, sellektör yaparak, aracı ile birkaç kez gelin aracının önüne geçtiği, seyir halinde olan katılanlarla aynı hizaya geldiğinde düğün konvoyundan bahşiş istediğini belirtir şeklinde camdan para işareti yaptığı, katılanların aldırış etmeksizin araçları ile yollarına devam etmelerine rağmen Barış Manço Caddesi ışıklı kavşağında katılan ...'ın sevk ve idaresinde bulunan gelin arabasının önüne aracıyla geçip ilerlemesine engel olduğu, bunun üzerine katılan ...'ın, aracı ile kaldırıma çıkarak, aracı durdurmak zorunda kaldığı, akabinde katılan ... ve ...'ın araçtan indikleri, katılanların araçtan indiğini gören, sanık ...'ın bahşiş alabilmek için aracında bulunan adli emanette kayıtlı siyah saplı bıçağı alarak, araçtan aşağıya indiği ve elinde bıçak ile katılan ...'a hitaben "Para verin." diye bağırdığı, akabinde ...'ın ceketinden tuttuğu ve bıçakla vurmak için hamle yaptığı, ancak katılan ...'ın sanığın göğsüne vurup iterek, sanığın katılan ...'a vurmasını engellediği, bu sırada, gelin arabasının arkasında bulunan araçtaki, katılan ...'ın araçtan inerek, gelin arabasının yanına geldiği, katılan ...'ın katılan ...'a sanık ...'ı gösterip "Yaklaşma, elinde bıçak var." dediği, akabinde sanığın, katılan ...'a bıçakla vurmak için hamle yaptığı, katılan ...'ın da kendisini korumak için belindeki kemeri çıkarıp, sanığa doğru rastgele salladığı, kemerin, sanık ...'ın aracının camına isabet etmesi sonucu aracın camının kırıldığı, bunun üzerine sanık ...'ın katılan ...'a elindeki bıçakla tekrar hamle yaptığı, ancak katılan ...'ın ...'ın bu hareketine karşılık bıçak bulunan eline tekme attığı, ...'ın dengesini kaybedip yere düşeceği sırada, tekrar toparlanarak, elindeki bıçağı katılan ...'ın sağ baldırına vurarak, katılan ...'ı "Hayati tehlike geçirecek ve basit bir tıbbi müdahale girelemeyecek nitelikte" yaraladığının kabul edildiği görülmüştür.

2. Sanık suçlamayı kabul etmemiş ise de, alınan beyanlarında ışıklarda durunca konvoydaki kişilerden üç kişi arabadan indip kendi ön camını kırdıklarını kendisini ve nişanlısını korumak için arabadaki bıçağı alarak kendisine saldıran kişilere hedef gözetmeksizin rastgele salladığını söylemiştir.

3.Tanık N. K.'nın alınan ifadesinde sanığın bıçak ile katılanlardan para istediği ve sonrasında katılanlara saldırdığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

2. Sanık suçlamayı kabul etmemiş ise de, alınan beyanlarında ışıklarda durunca konvoydaki kişilerden üç kişi arabadan indip kendi ön camını kırdıklarını kendisini ve nişanlısını korumak için arabadaki bıçağı alarak kendisine saldıran kişilere hedef gözetmeksizin rastgele salladığını söylemiştir.

3.Tanık N. K.'nın alınan ifadesinde sanığın bıçak ile katılanlardan para istediği ve sonrasında katılanlara saldırdığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

4. Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 05.03.2015 tarihli ve 2015/204 sayılı rapor tarihli adli muayene raporuna göre katılan ...'ın yaralanmasının yaşamında tehlike oluştuğuna ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğunu bildirir kesin rapor olduğu görülmüştür.

5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Katılan beyanları, tanık anlatımları, adli muayene raporları, adli emanette bulunan bıçak ve tüm dosya kapsamına göre; katılanların içlerinde bulunduğu düğün konvoyu trafikte seyir halinde iken, kullanımdaki araçla yanaşıp eliyle bahşiş isteyen ve bir süre araçların etrafında tehlikeli manevralar yaparak talebinde ısrarcı olan, ışıklı kavşakta zorunlu duruş yapmaları üzerine kendisini ikaz etmek isteyen katılana, elindeki bıçağı gösterip para isteyen sanığın eyleminin, silahla yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu, anlaşılmakla görülmekle sanık müdafiinin sanığın beraat etmesi gerektiğine, tehdit eyleminin silah kullanmadan işlendiğine ilişkin temyiz sebepleri bakımından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği ilk haksız hareketin sanık tarafından gerçekleştirildiği anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 12. Ağır Ceza Mahkemesi 03.09.2021 tarihli ve 2021/9 Esas, 2021/238 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

08.03.2023 tarihinde karar verildi.