muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4351, Karar No: 2012/9327, Tarih: 02.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/4351 E.  ,  2012/9327 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ... ve Feriha Ustaoğulları'nın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan beraatlerine dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.05.2007 gün ve 2005/56 Esas, 2007/160 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5219, Karar No: 2023/5253, Tarih: 11.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/5219 E.  ,  2023/5253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/197 E., 2022/1450 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çerkezköy İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/1078 E., 2020/650 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığının tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili; davacının 01.12.2011-25.04.2016 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde ahşap bölümünde, ahşap üretim elemanı olarak çalıştığını, davacının davalı işyerine girmeden önce herhangi bir rahatsızlığı olamadığını, Sosyal Güvenlik Kurumu'na 26.10.2015 tarihli yapılan başvuru sonucunda müvekkilinin çalışma gücünün en az %60'ını kaybettiğini, malul sayılmasına karar verildiğini, Nazofarenks CA rahatsızlığının meslek hastalığı olduğunun tespiti için Kuruma yaptıkları başvurunun reddedildiğini belirterek davacının meslek hastalığının tespitini istemiştir.

II.CEVAP

1.Davalı şirket vekili; davacının 01.12.2011-25.04.2016 tarihleri arasında müvekkil şirkette çalıştığı, davacının iddia ettiği meslek hastalının tespiti talep ve davasının reddine karar verilmesini, aleyhe iddia, beyan, delil ve talepleri kabul etmediklerini, davacının iş sözleşmesinin, malulen emekli olması nedeniyle sona erdiğini, davacının iddia ettiği meslek hastalığının müvekkilinin sorumlu tutulabileceği bir meslek hastalığı olmadığını, bu haksız iddialar karşısında, davacının maruz kaldığı iddia ettiği hastalık nedeniyle müvekkil şirketin herhangi bir sorumluluğu bulunmadığı davacının tutulmuş olduğu hastalık meslek hastalığı olmadığını, davacı tarafın dava sırasında ileri süreceği bilahare hususlara karşı cevap ve sair yasal haklarının saklı kalması kaydıyla usule ve esasa yönelik sunmuş oldukları tüm haklı itirazlarının kabulü ile herhangi bir meslek hastalığına maruz kalmadığı sabit olan davacı tarafın müvekkil aleyhine yönettiği işbu haksız davanın reddini, yargılama masraf ve avukatlık ücretinin de karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini arz ve talep ederiz.

2.Davalı Kurum vekili; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Meslek hastalığının tanımı, bildirilmesi ve soruşturulması başlıklı 14 üncü maddesine yer vermiş, amir olan bu hüküm uyarınca davacının başvurusu üzerine ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kurum Sağlık Kurulunun 17.05.2016 tarih ve 0273 sayılı Sağlık Kurulu Kararına itiraz etmesi sonucunda tekrar incelenen dosyada Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 10.08.2016 tarih 61/11134 sayılı kararında “Sigortalıda ki mevcut Nazofarenks(Geniz) Kanseri hastalığının mesleki olmadığına” oy birliği ile karar verilip reddedildiğinden davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi kararında özetle; davanın kabulü ile; davacı ...’da mevcut olan “Nazofarenks Malign Neoplazmı”(Nazofarenks Kanseri) hastalığının 5510 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi kapsamında meslek hastalığı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1.Davalı şirket vekili, mahkeme kararının gerekçeli olmadığını, davalı şirket çalışanlarının düzenli olarak sağlık kontrolünden geçirildiklerini, davacının rahatsızlığının işyerindeki çalışma koşullarından kaynaklanmadığını, toz ölçümlerinin yetkili kurullarca düzenli olarak yapıldığını çelişkili raporlara dayanılarak hüküm kurulduğunu belirterek mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı Kurum vekilli, Davacının rahatsızlığının meslek hastalığı olmadığını, Kurum işlemlerinin yasal mevzuata uygun olduğunu belirterek mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı kurum vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

2.Davalı şirket vekili de istinaf dilekçesinde belirttiği gerekçeler doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava meslek hastalığının tespiti talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava meslek hastalığının tespiti talebine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin kararı temyiz eden davalı şirkete yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/16813, Karar No: 2021/1739, Tarih: 08.02.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/16813 E.  ,  2021/1739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında, oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; somut olayda, sanığın, Vimer (Vergi İletişim Merkezine) 08.04.2014 tarihinde ihbarda bulunarak katılan şirketten iş makinesi aldığını, 35.000 TL'lik ödemeyi havale yaptığını, karşılığında fatura düzenlenmediğini bildirdiği, bu ihbar üzerine Pendik Uygulama Denetim Müdürlüğünce müşteki şirketin işyerine gidilerek yaygın-yoğun vergi denetimi yapıldığı ve denetim tutanağı düzenlendiğinin ve şirket sorumlusunun kolaylıkla belirlenebileceğinin anlaşılması karşısında; sanığın iftira suçundan mahkumiyeti yerine beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.02.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21707, Karar No: 2015/17632, Tarih: 05.10.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/21707 E.  ,  2015/17632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 31/08/1998-04/11/2010 tarihleri arası eksik bildirilen sürelerin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de, bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Uyuşmazlık nitelikçe 506 sayılı Yasanın 79. maddesinden kaynaklanan davalı işyerinde geçen ve kuruma bildirilmeyen hizmet süresinin tespitine ilişkindir. Bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı, işin niteliği, sürekli veya sezonluk nitelikte olup olmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilir ise de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların, davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve uyuşmazlık konusu dönemi kapsar biçimde çalışmaları işverenin resmi kayıtlarına geçmiş bordro tanıkları ya da komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir.

Öte yandan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddelerine göre Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara

..

Öte yandan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddelerine göre Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara

..

- alınır. Yasada yer alan 5 yıllık süre hak düşürücü olup mahkeme tarafından kendiliğinden nazara alınması gerektiği gibi davacının aynı işyerinde çalışmasını sürdürmesinin veya 5 yıllık hak düşürücü süre içerisinde tekrar aynı işyerine girerek çalışmasının, hak düşürücü sürenin işlemesine engel olmayacağı ve hak düşürücü sürenin, kesilmesi ve durmasının mümkün bulunmadığı hukuksal gerçeği de ortadadır.

İşverenin , çalıştırmış olduğu sigortalılara ait hangi belgeleri Kuruma vermesi gerektiği 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddesinde açıkça ifade edildiği üzere yönetmeliğe bırakılmıştır. Atıf yapılan ...İşlemleri Yönetmeliği'nin dördüncü kısmında işverence verilecek belgeler düzenlenmiştir. Bunlar, aylık sigorta primleri bildirgesi (SSİYön.Madde16) , dört aylık sigorta primleri bordrosu (SSİYön. Madde 17), sigortalı hesap fişi (SSİY. Yön. Madde 18) vs.dir. Yönetmelikte sayılan bu belgelerden birisinin dahi verilmiş olması halinde artık Kanun'un 79/10 (eski 8) maddesinde yer alan hak düşürücü süreden söz edilemez. Yargıtay uygulamasında anılan maddenin yorumu geniş tutulmakta; eğer sayılan belgelerden birisi işveren tarafından verilmişse burada Kurumun işçinin çalışmasından haberdar olduğu ve artık hizmet tespiti davası için hak düşürücü sürenin varlığından söz edilemeyeceği kabul edilmektedir.

Maddede belirtildiği üzere yönetmelikle tespit edilen belgelerin (işe giriş bildirgesi) verilmesi durumunda hak düşürücü süreden bahsedilemeyeceği gibi çalışmaların sigorta müfettiş raporu ile saptanması durumunda da hak düşürücü sürenin geçtiğinden sözedilemeyeceği açıktır. Bir sigortalının askere gitmeden önce çalıştığı işyerini askerliğe müteakip girmesi durumunda hizmet akdi mecburi hizmet nedeniyle kesilmiş olduğundan artık hak düşürücü sürenin oluştuğundan bahsedilemez. Davacıya ödenen ücretten sigorta primi kesilen hallerde, davacının iş ve sosyal sigorta mevzuatının öngördüğü sigorta hak ve yükümlülüklerini yerine getirmesi nedeniyle Kurumun Yasa'dan kaynaklanan denetim ve inceleme görevini yapmaması karşısında hak düşürücü sürenin işlemeyeceği kabul edilmelidir.

Davacının sigortalı çalışmalarının Kuruma kısmen bildirildiği hallerde, eksik bildirimlere yönelik olarak açılan davada hak düşürücü süre işlemeyecektir. (Hukuk Genel Kurulunun 23.06.2004 gün ve 2004/21-369 E, 2004/371 K. sayılı kararı )

Davacının sigortalı çalışmalarının Kuruma kısmen bildirildiği hallerde, eksik bildirimlere yönelik olarak açılan davada hak düşürücü süre işlemeyecektir. (Hukuk Genel Kurulunun 23.06.2004 gün ve 2004/21-369 E, 2004/371 K. sayılı kararı )

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; çalışmaların geçtiği iddia edilen işyerinin... ... Derneği tarafından bildirim yapıldığı, yine 2005-2010 yılları arası dava dışı 4 farklı işyerinden bildirim yapıldığı, davacı tarafından gösterilen tanıklardan bazıları fiili çalışmayı doğruladıkları, bazıları ise, davacının sürekli gelmediğini, haftada 2-3 gün gelip çalıştığını belirttikleri anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının davalı nezdindeki çalışmaları nedeniyle 2001-2004 arası bildirim yapılmış olup, eğer çalışma kesintisiz ise, 2004 öncesi dönemin hak düşürücü süreye uğradığından bahsedilemez. Çünkü çalışma kesintisiz ise sonradan bildirim yapılmış olsa dahi hak düşürücü süre oluşmayacaktır. Dolayısıyla çalışmanın kesintisiz olup olmadığı araştırılmadan, 2004 sonrası dönem yönünden ise, davacı adına bildirim yapılan dava dışı işyerleri ile davalı ... Güzelleştirme Derneği arasında fiili veya hukuki bağlantı bulunup bulunmadığı tespit edilmeden ve uyuşmazlık konusu dönemde görev yapan müdür, müdür yardımcısı, öğretmen, şef ve memur gibi kişilerin belirlenip beyanları alınmadan, öte yandan ... Lisesinin davada taraf sıfatı bulunmadığı hususu dikkate alınıp, ... davada taraf haline getirmeden sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş,

1-) öncelikle ...n davacıya önel vermek,

2-) uyuşmazlık konusu dönemde söz konusu okulda görev yapan müdür, müdür yardımcısı, öğretmen, şef ve memur gibi kişileri tespit edip beyanlarını almak, davacı adına bildirim yapılan dava dışı işyerleri ile davalı ... Güzelleştirme Derneği arasında fiili veya hukuki bağlantı bulunup bulunmadığını araştırmak ve davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 05/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27010, Karar No: 2015/33729, Tarih: 19.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/27010 E.  ,  2015/33729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ekmek fırını sahibi olduğunu, davalının da aynı yerde bakkal dükkanı işlettiğini, davalıya 9.000 tane ekmek sattığını ve 31.12.2012 tarihli 7.272.00 TL tutarındaki faturayı davalıya teslim ettiğini, davalının fatura borcunu ödememesi üzerine icra takibi başlattığını ve takibin davalının itirazı ile durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının dayandığı fatura ve fatura konusu malların kendisine teslim edilmediğini, fatura altındaki imzanın kendisine ait olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, itirazın iptaline ve asıl alacak üzerinden % 20 oranında hesaplanacak inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, eldeki dava ile 31.12.2012 tarihli faturaya dayalı olarak yapmış olduğu icra takibine vaki itirazın iptalini istemiş, davalı ise fatura konusu malların teslim edilmediğini ve fatura altındaki imzanın kendisine ait olmadığını savunmuştur. Mahkemece alınan bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysa ki; fatura tek başına alacağın varlığına delil olmadığı gibi davalının da fatura altında imzası yoktur. Davacı, fatura altındaki imzanın davalının beraber çalıştığı eşine ait olduğunu ileri sürmüştür. Dava dışı eş tarafından imza atılmış olsa dahi ki; bu hususta araştırma yapılmamıştır, bu imza davalıyı bağlamaz. Bu durumda mahkemece, davacının açıkça yemin deliline dayanmadığı da gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6153, Karar No: 2010/11948, Tarih: 22.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/6153 E.  ,  2010/11948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 17 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde geri verilmesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/977, Karar No: 2022/13849, Tarih: 12.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/977 E.  ,  2022/13849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ: İzmir 5. Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi, davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, ortak alana yapılan müdahalenin önlenmesi ve projeye aykırı yapılan imalatların eski hale getirilmesine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı tarafça istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 2019/1990 Esas, 2021/1505 Karar sayılı ilamı ile davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı deliller ile yasal gerektirici nedenlere ve HMK'nın 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19. maddesinin 1. fıkrasında yer alan kat maliklerinin anataşınmazın bakımı ve mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olduklarına ilişkin hükmü ile 2. fıkrasındaki kat maliklerinden birinin, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramayacağına dair hükmüne uygun karar verilmiş olup verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8341, Karar No: 2019/3206, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8341 E.  ,  2019/3206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.