muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3094, Karar No: 2020/5643, Tarih: 08.10.2020

2-Davanın konusuz kalması hakkında genel açıklama yapılmasında yarar görülmüştür.

İlke olarak her dava, açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre hükme bağlanır (28.11.1956 tarih ve 15/15 sayılı İ.B.K). Ne var ki, dava açıldıktan sonra meydana gelen bir nedenle dava konusunun ortadan kalkması halinde işin esası hakkında infaz kabiliyeti olan bir hüküm kurulmamaktadır.

Dava konusu hakkın davacıya ödenmesi, verilmesi ya da müdahalenin kaldırılması, davacı ve davalı sıfatının birleşmesi, yeni çıkan bir kanun ya da Anayasa Mahkemesi kararı ile ya da kişiye sıkı sıkıya bağlı ve mirasçılara geçmeyen bir hakka ilişkin davalarda taraflardan birinin ölümü gibi nedenlerle artık dava konusu edilen talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesine gerek ya da neden kalmıyorsa, burada davanın konusuz kalmasından söz edilebilir. Bu durumda, mahkemenin, bir tespit hükmü niteliğinde olmak üzere esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmetmesi gerekmektedir.

Yapılan bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; yargılama sırasında, taraflar arasında 26.03.2013 tarihinde protokol düzenlendiği, protokolün 2.maddesinde, bu protokolün ifası ile, taraflar arasında yapılan ve davaya konu edilen sözleşmeden kaynaklı hiç bir alacak ve borç ilişkisinin kalmayacağı, 3. maddesinde ise; davalıların, davacıya 20.000 TL peşin, 15.000 TL'si ise 16.04.2013 tarihinde ödenmek şartı ile toplam 35.000 TL ödeme yapacaklarının kararlaştırıldığı, protokol hükümleri gereğince davalıların 16.04.2013 tarihinde verdiği 76 adet 100 TL'lik banknotun sahte çıktığı, davalılar Hikmet ve Mustafa hakkında parada sahtecilik suçundan ceza davası açıldığı, atılı suçtan sanıkların beraatine karar verildiği, beraat kararının Yargıtayca onanarak kesinleştiği görülmüştür.

Mahkemece, tarafların yaptıkları 26.03.2013 tarihli protokol ile, belli bir bedelin ödenmesi karşılığında, aralarındaki sözleşmeden kaynaklı tüm borçların sona ereceği konusunda anlaştıkları böylece protokol gereği, kararlaştırılan ödemeyi yapan davalıların tüm sorumluluktan kurtulduğu kabul edilip açılan davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yerinde görülmüştür.

Bu noktada, mahkemece; HMK'nun 331/1. maddesi uyarınca, konusuz kalan dava hakkında yargılamaya devam edilerek, dava açıldığı zaman hangi tarafın haksız olduğu tespit edilmeli ve o tarafın yargılama giderlerine (ve bu giderlerden olan vekalet ücretine de) mahkum edilmesi gerekir.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki dosyadaki delil durumuna göre dava açmakta haklıdır.Ancak taraflar anlaşmazlığı mahkemenin kısmen kabul kararı üzerine sonuçlandırmayıp dava dışında imzaladıkları protokol hükümlerine göre sonuçlandırılmışlardır.

Eldeki davada; davacı, davanın açıldığı andaki dosyadaki delil durumuna göre dava açmakta haklıdır.Ancak taraflar anlaşmazlığı mahkemenin kısmen kabul kararı üzerine sonuçlandırmayıp dava dışında imzaladıkları protokol hükümlerine göre sonuçlandırılmışlardır.

Hal böyle olunca; tarafların yargılama sırasında imzaladıkları protokolde anlaştıkları bedel (35.000 TL) karşılığında aralarındaki uyuşmazlığı sona erdirdikleri nazara alındığında mahkemece konusuz kalan davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yerinde olmakla birlikte, taraflarca yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan vekalet ücretinin protokolde anlaştıkları bedel (35.000 TL) yerine bozma ilamından önce davanın kısmen kabul edildiği miktar üzerinden hesaplama yapılarak karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Diğer taraftan, 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (I) sayılı tarifenin, "Yargı Harçları" başlığı altında düzenlenen "Karar ve ilam harcı" başlıklı III. kısmının 1. fıkrasında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı; 2-(a) fıkrasında ise, 1'inci fıkra dışında kalan davalarla, taraf teşkiline imkan bulunmayan davalarda verilen esas hakkındaki kararlar ve davanın reddi kararlarında maktu karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmıştır.

Bu durumda; konusu belli bir değerle ilgili bulunan davada esas hakkında karar verilmesi halinde nispi harç alınacağı; usule ilişkin nihai kararlarla, davanın konusuz kalması halinde verilecek kararlarda ise maktu harç alınacağı kuşkusuzdur.

Harç kamu düzenine ilişkin olup, davalılar vekilince bu konu temyiz nedeni olarak ileri sürülmemiş olsa bile, temyiz incelemesi sırasında harç alınması gerekip gerekmediği Yargıtay'ca resen incelenir.

Somut olayda, karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karara ilişkin alınması gereken harcın 15,60 TL maktu karar ve ilam harcı olduğu nazara alındığında peşin olarak alınan harçtan maktu karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine ve davacının ödediği maktu harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, dosya kapsamı ile uyuşmayan 1.309,80 TL'lik harç giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi, taraflarca yapılan yargılama giderlerinin ve bu giderlere dahil olan vekalet ücretinin protokolde anlaştıkları bedel (35.000 TL) üzerinden hesaplanıp hüküm kurulması gerekirken bozma ilamından önce davanın kısmen kabul edildiği miktar üzerinden hesaplama yapılarak hüküm kurulması yerinde görülmemiştir.

Ancak, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından; hükmün düzeltilerek onanması HMUK’un 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 2 numaralı fıkrasında yazan "Alınması gerekli Alınması gerekli 4.459,32-TL harçtan peşin alınan 3.877,67-TL harcın mahsubu ile bakiye 581,65-TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile (bozma ilamı öncesinde yazılan harç tahsil müzekkereleri dikkate alınarak mükerrer tahsilat yapılmamak kaydıyla) hazineye gelir kaydına," şeklindeki ifadenin hüküm fıkrasından çıkartılmasına yerine "Alınması gerekli 15,60 TL karar ve ilam harcından peşin alınan 1.030,60 TL harcın mahsubu ile bakiye 1.015 TL'nin karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine, hükmün 3 numaralı fıkrasında yazan "Davacı tarafından yapılan 1.309,80 TL'lik harç giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine," şeklindeki hükmün çıkartılmasına, yerine "Davacı tarafından yatırılan 15,60 TL peşin harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine," şeklindeki ifadenin yazılmasına, hükmün 4 numaralı fıkrasında yazan "Davacı tarafça yatırılan gider avansından kullanılan 691,50 TL'lik yargılama giderinden dava açılış tarihindeki davacının haklılık durumuna göre takdiren 601,60 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, bakiye kısmın davacı üzerinde bırakılmasına," şeklindeki hükmün çıkartılmasına, yerine "davacı tarafça yapılan 740 TL yargılama giderinden tarafların protokolde anlaştıkları miktar nazara alınarak kabul ve red oranına göre hesaplanan 345 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, bakiye kısmın davacı üzerinde bırakılmasına," şeklindeki ifadenin eklenmesine, hükmün vekalet ücretine ilişkin 6. fıkrasında yazan "Davacı taraf, somut davada kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan 2019 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince takdir edilen 7.530,86 TL vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine" şeklindeki hükmün çıkartılmasına, yerine "Davacı taraf kendini vekille temsil ettirdiğinden davacı tarafça protokolde kabul edilen miktar üzerinden A.A.Ü.T. uyarınca hesaplanan 4.200 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine," şeklindeki ifadenin eklenmesine, hükmün 7. fıkrasında yazan "Davalılar, somut davada kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan 2019 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince takdir edilen 2.725 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, şeklindeki hükmün çıkartılmasına yerine "Davalı taraf kendini vekille temsil ettirdiğinden davacı tarafça protokolde kabul edilen miktar üzerinden A.A.Ü.T. uyarınca hesaplanan 4

. fıkrasında yazan "Davalılar, somut davada kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan 2019 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince takdir edilen 2.725 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, şeklindeki hükmün çıkartılmasına yerine "Davalı taraf kendini vekille temsil ettirdiğinden davacı tarafça protokolde kabul edilen miktar üzerinden A.A.Ü.T. uyarınca hesaplanan 4.800 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalılara verilmesine," şeklindeki ifadenin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13658, Karar No: 2012/362, Tarih: 18.01.2012

**2. Ceza Dairesi         2011/13658 E.  ,  2012/362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında 27/01/2005 yerine 21/12/2005 şeklinde hatalı yazılan suç tarihinin mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1.maddesi uyarınca, kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine, vekil duruşmalara katılmamış olsa dahi, Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücretinin sanığa yükletileceği gözetilmeden dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

4667 Sayılı Kanun ile değişik 1136 Sayılı Avukatlık Kanununun 164/son maddesi gereğince hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hükmolunan dilekçe yazım ücretinin katılan asile verilmesi gerektiği gözetilmeden katılan kurum vekillerine verilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “dilekçe yazım ücretinin katılan kurum vekillerine verilmesine” ilişkin ibarenin hüküm kısmından çıkartılarak yerine “dilekçe yazım ücretinin katılana verilmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA , 18/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/804, Karar No: 2010/2560, Tarih: 02.03.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/804 E.  ,  2010/2560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ...Köyü ...mevkii 441 ada 29 parsel sayılı 3549,47 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ... ...'un 20 yılı aşkın süreden beri eklemeli zilyetliğindeyken ......'a sattığı, ancak SİT alanı içinde kaldığından, 2863 Sayılı Yasanın 11 ve 3402 Sayılı Yasanın 18. maddesi gereğince Hazine adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi taşınmazın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı ve orman sayılan yerlerden olduğunu ileri sürerek, orman niteliğiyle Hazine adına tescilini istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın KISMEN KABULÜNE, tesbitinin iptaline, ... Bilirkişi ... ...tarafından düzenlenen rapor ve krokide (A) ile gösterilen 1196,18 m2 yüzölçümündeki bölümün orman niteliğiyle Hazine adına, aynı krokide (B) ile gösterilen 2353,29 m2 yüzölçümündeki bölümün ise tesbit gibi 1. derece doğal SİT alanı olarak Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 22/2/2008 gün ve 2007/15651-2008/2818 sayılı bozma kararı ile (Hazinenin temyiz itirazlarının reddine, Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulüne,aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan ve bir birine bitişik yada yakın bölgedeki taşınmazlar hakkında, Orman Yönetimi tarafından Hazine aleyhine açılan dava dosyalarında; sit alanı içinde kalması nedeniyle 2863 Sayılı Yasanın 11 ve 3402 Sayılı Yasanın 18. maddesi gereğince Hazine adına tesbit tutanakları düzenlenen taşınmazların orman olduğu iddia edilmiş, Mahkemece, kesinleşmiş orman kadastro tutanak ve haritalarıyla, eski tarihli haritaların uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporlarında, çekişmeli parsellerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları dışında kalıp, orman olmadığı gerekçesiyle davaların reddine karar verildiği, ne var ki; mahkeme kararlarına dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunda çekişmeli parselin eski tarihli memleket haritasında orman olarak nitelendirilmediği bildirilmişse de, rapora eklenen memleket haritası renkli olmadığı ve çekişmeli parselin çapı memleket haritası üzerine aplike edilmediğinden ve klızimetre ve eğim memleket haritasındaki münhanilerden faydalanılarak ölçülmediği için rapor denetlenemediği gibi, aynı gün temyiz incelemesi yapılan tüm dosyalarda dava konusu edilen taşınmazların eğiminin % 12'den fazla, taşlık, kayalık olduğu, erozyon nedeniyle yer yer ana kayanın ortaya çıktığı, zeytin ve yer yer maki florası ile kaplı bulunduğu açıklanmıştır. Çekişmeli parselin orman kadastrosunda devlet ormanı olarak sınırlandırılan taşınmazlara bitişik olduğu görüldüğü,yüksek eğimli funda ve makilerle kaplı alanlar orman ve toprak muhafaza karakteri taşıması nedeniyle 6831 Sayılı Yasanın 1/J maddesi kapsamı dışında aynı yasanın 1. maddesinin 1. fıkrası gereğince orman sayılan yerdir. Orman Yasasının 1. maddesinin 2. fıkrasının (İ) bendi “Sahipli arazideki aşılı ve aşısız zeytinliklerle, özel yasası gereğince Devlet Ormanından tefrik edilmiş ve imar ıslah ve temlik şartları yerine getirilmiş bulunan yabani zeytinlikler ile 09.07.1956 tarih ve 6777 Sayılı Kanunda tasrih edilen yabani ve aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar” ın orman sayılmayacağı, kabul edilmişse de, çekişmeli taşınmazlara ait her hangi bir tapu kaydına dayanılmadığı gibi, 3573 Sayılı Yasa gereği tahsis de bulunmamadığı,bilimsel ve teknik olarak ve 15.07

.07.1956 tarih ve 6777 Sayılı Kanunda tasrih edilen yabani ve aşılanmış fıstıklık, sakızlık ve harnupluklar” ın orman sayılmayacağı, kabul edilmişse de, çekişmeli taşınmazlara ait her hangi bir tapu kaydına dayanılmadığı gibi, 3573 Sayılı Yasa gereği tahsis de bulunmamadığı,bilimsel ve teknik olarak ve 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/P maddesi gereğince eğimi % 12'yi geçen yerler orman ve toprak muhafaza karakteri taşıdığından aynı yönetmeliğin 26/i bendi gereğince orman olarak sınırlandırılacağı,çekişmeli taşınmazın da içinde bulunduğu adadaki yüzölçümü ... dava dışı parsellerden bir yada bir kaçının kadastro tesbitinin Hazine adına itirazsız kesinleşmesi, çekişmeli parselin de içinde bulunduğu adanın etrafı çepe ..., sınırlaması itirazsız kesinleşmiş devlet ormanı ile çevrili orman içi açıklığı niteliğini değiştirmeyecegi, 6831 Sayılı Yasanın 17. maddesi, orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat yapılmasına, hayvancılık amacı ile ağıl yapılmasına, bu kesimlerin özel mülke dönüşmesine izin vermeyeceği [Y.H.G.K.’nun 10.12.1997 gün ve 1997/20-830/1034, 10.12.1997 gün ve 1997/20-808/1039, 22.10.2003 gün ve 2003/20-665/614 sayılı ve yine orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten sonra 20 yıldan fazla süre geçse dahi orman içi açıklık konumunda olan taşımazların zilyedlik yoluyla kazanılamayacağı konusundaki 11.10.2004 gün ve 2004/7-531-582 sayılı kararları] ,çekişmeli parselin bulunduğu yörede ilk orman kadastrosu 1966 yılında seri usulüne göre, her hangi bir köy yada belde sınırı esas alınmadan ve isimleri belirlenen orman bazında yapılıp 1969 yalında kesinleştiği,daha sonra 1981 ve 1991 yılında çalışan orman kadastro Komisyonlarınca, her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosu yapılmayıp, sadece aplikasyon ve 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması yapıldığı,başka bir deyişle çekişmeli taşınmazların orman niteliğini belirleyen bir çalışma bu güne kadar yapılmamıştır. 02.12.2003 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 4999 Sayılı Yasanın 3. maddesi ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. Madde 1. fıkrası “Devlet ormanları ile evvelce sınırlaması yapılmış olup da herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların, hükmi şahsiyeti haiz amme müesseselerine ait ormanların, hususi ormanların, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde bulunan her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tespiti ile 2 nci madde uygulamaları ile ilgili olarak kadastrosu kesinleşmiş yerlerde tespit edilen fenni hataların düzeltilmesi işleri orman kadastro komisyonları tarafından yapılır.” hükmü getirilmiş ve bu hükümle daha önce sınırlaması yapılmış olup da her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosunu yapma görev ve yetkisini ... ve 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Kanununa Göre Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmelik’in 10

.” hükmü getirilmiş ve bu hükümle daha önce sınırlaması yapılmış olup da her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanların kadastrosunu yapma görev ve yetkisini ... ve 15.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Orman Kanununa Göre Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkında Yönetmelik’in 10. maddesinin (a) bendinde orman kadastro komisyonlarının aynı görev ve yetkisi tekrarlandıktan sonra 26/h Maddesinde “Her hangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanlar,”ın devlet ormanı olarak sınırlandırılacağı öngörüldüğü,o halde, eğimi % 12'den fazla olan tamamen veya maki cinci ağaççıklarla kaplı, orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan, çevresinde bulunan aynı karakterdeki devlet ormanının devamı niteliğindeki çekişmeli parselin, 6831 Sayılı Yasanın 1. Maddesinin 2. fıkrasının (J) bendi ve 6831 Sayılı Yasanın 17. Maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olması nedeniyle bu tür yerlerin 05.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26 (a) ve (j) maddesi hükümlerine göre orman sınırı içine alınması gerektiği, çekişmeli parsel seri bazında yapılan ve 1969 yılında kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında bırakılsa da, 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7/1 maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış orman olması nedeniyle her zaman orman olarak sınırlandırılabileceği gözetilerek, Orman Yönetiminin davasının kabulüyle, çekişmeli parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ORMAN YÖNETİMİNİN DAVASININ KABULÜ ile, davaya konu taşınmazın ORMAN NİTELİĞİNDE HAZİNE ADINA TESCİLİNE, karar verilmiş, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde ... serisi olarak, 1967 yılında yapılıp tesbit tarihinden önce kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 02/03/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10250, Karar No: 2013/17783, Tarih: 02.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/10250 E.  ,  2013/17783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yaralama, tehdit ve hakaret suçlarından sanık ... Halil Çizmeci'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 106/1-1, 125/1, 43/1 (iki kez) ve 50/1. maddeleri gereğince 2 yıl 3 ay hapis, 740,00 yeni Türk lirası adlî para ve 2.240,00 yeni Türk lirası adlî para cezalan ile cezalandırılmasına dair, İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/07/2007 tarihli ve 2007/202-309 sayılı kararının Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 05/10/2011 tarihli ve 2009/10205 esas, 2011/13569 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, anılan kararın infazı sırasında, adı geçen hükümlünün 05/07/2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un lehe hükümlerinden yararlandırılması yönündeki talebinin reddine ilişkin İzmir 1. İnfaz Hâkimliğince verilen 14/09/2012 tarihli ve 2012/1784-1735 sayılı karara yönelik hükümlü tarafından yapılan itirazın kabulüne dair Ağır Ceza Mahkemesinin 12/10/2012 tarihli ve 2012/1450 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 04.03.2013 tarih ve 2012/3662-15264 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26.03.2013 tarih ve 2013/91115 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 05/07/2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un geçici 2/3. maddesinde, "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla koşullu salıverilmelerine bir yıldan az süre kalan ve açık ceza infaz kurumunda bulunan iyi halli hükümlülerin talepleri hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına karar verilebilir.",

11/04/2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6291 sayılı Kanun ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'a eklenen 105/A maddesinde, "1) Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla;

a) Açık ceza infaz kurumunda cezasının son altı ayını kesintisiz olarak geçiren,

b) Çocuk eğitimevinde toplam cezasının beşte birini tamamlayan, koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hükümlü hakkında hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, infaz hâkimi tarafından karar verilebilir.