muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4711, Karar No: 2018/736, Tarih: 21.02.2018

**15. Hukuk Dairesi         2016/4711 E.  ,  2018/736 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili talebiyle açılan alacak davasıdır. Davacı yüklenici, davalı ise iş sahibidir.

Davacı yüklenici vekili; davalı kooperatife ait ..... bulunan 52 dairenin komple elektrik tesisatının malzemeli olarak yapımını üstlendiğini ve yapıp davalıya teslim ettiğini, bu konuda yaptığı masrafların 141.977,63 TL olduğunu ve müvekkilinin alacağına mahsuben 1+1 dairenin 55.000,00 TL bedel karşılığı devredildiğini, kalan alacağın henüz ödenmediğini fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 44.977,63 TL'nin ihtar tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı tarafa tebligat 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılmış olup, davalı taraf davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı temsilcisi tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; davacı taraf alacağını 2008, 2009, 2010 ve 2011 yıllarında düzenlemiş olduğu faturalara dayandırmaktadır. Dava dilekçesine ekli davacı tarafın delil olarak dayandığı faturalar incelendiğinde bir kısım faturaların açık bir kısım faturaların ise kapalı faturalar olduğu anlaşılmaktadır. Her ne kadar

....

Türk Ticaret Kanunu'nda ve Vergi Usul Kanunu'nda açık fatura-kapalı fatura kavramlarına yer verilmemiş ise de ticari örf ve adetlere göre faturanın kapalı olarak düzenlenmesi bedelinin ödendiğine karine teşkil eder. Kapalı fatura borcun ödendiğine karine teşkil ederse de bu karinenin aksi her zaman kanıtlanabilir. Bu ilkeler doğrultusunda inceleme yapılarak karar verilmelidir.

Mahkemece mali müşavir bilirkişi aracılığıyla bilirkişi incelemesi yapılmış ve bu rapor hükme esas alınmış ise de; raporda faturaların nitelikleri üzerinde durulmamış, açık ve kapalı faturalar ayrılıp bunlara ilişkin bir değerlendirme yapılmamıştır.

O halde yapılması gereken iş; hükme esas alınan raporu düzenleyen mali müşavir bilirkişiden alınacak ek rapor ile dava konusu faturaların kapalı ve açık olanların ayrılması ve buna göre değerlendirme yapılarak iş bedelinin belirlenmesinden ibarettir. Kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

O halde yapılması gereken iş; hükme esas alınan raporu düzenleyen mali müşavir bilirkişiden alınacak ek rapor ile dava konusu faturaların kapalı ve açık olanların ayrılması ve buna göre değerlendirme yapılarak iş bedelinin belirlenmesinden ibarettir. Kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 21.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2006/15089, Karar No: 2006/16534, Tarih: 19.12.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/15089 E.  ,  2006/16534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının tarımsal sulama abonesi olduğunu, 20.12.2004 tarihinde gönderilen faturanın elektrik tarifeler yönetmeliğinin 38.maddesine aykırı olarak düzenlendiğini, itirazlarının dinlenmediğini, sayacın ilk endeksi ile son endeksi arasındaki farktan ayrı olarak faturada hayali bir miktar ile reaktif enerji adı altında hesaplama yapılıp 6.144.700.000TL. istendiğini bildirip, 644.000.000TL borçlu olduğunun ve fazla kısımdan borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı, davaya bakmaya idari yargının görevli olduğunu ve faturanın da doğru olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davacının 644.00 YTL. borçlu olduğunun, fazla miktardan borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davamıza konu edilen davalının düzenlediği 20.12.2004 tarihli faturadır. Faturanın tetkikinde ilk okuma tarihinin 16.12.2004 son okuma tarihide 20.12.2004 tarihleridir. Faturada (+/-) tüketim adı altında bir miktarın daha ilave edilerek ve reaktif tüketimde nazara alınarak hesaplama yapıldığı görülmektedir. Davacı, faturada (+/-) olarak gösterilen miktar ile reaktif enerji olarak gösterilen miktarların tahakkukta hesaplamaya dahil edilmemesi gerektiği iddiası ile bu davayı açmıştır. Davalı ise genel müdürlüğün talimatı ile 2004 yılı sulama mevsimi başlamadan önce yöredeki ... elektrik kullanımını önlemek için tüm mekanik sayaçların yerlerine dijital saat takılmak üzere söküldüğünü, bir kısım abonelerin dijital saat taktırmadan elektrik kullanmaya devam ettiklerini, bu nedenle Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 18. maddesi ile ... ve usulsüz elektrik kullanımına ilişkin ortak hükümler doğrultusunda saatsiz kullanılan dönemdeki harcamalarda nazara alınarak faturanın düzenlendiğini bildirmiştir.

Dosya içerisinde bulunan davalı idarenin yazı ve tutanakları ile aynı mahkemeden gelen benzer dosyalardan idarece mekanik saatlerin digital saatlerle değiştirilmek üzere söküldüğü anlaşılmaktadır. Davacının da mekanik saatinin dijital saat takılmak üzere 28.7.2004 tarihide söküldüğü, 04.11.2004 tarihinde de yeni dijital saatin takıldığı ve 28.7.2004 ile 04.11.2004 tarihleri arasından davacının sayaçsız elektrik kullandığı belirlenmiştir. Mekanik sayacın söküldüğü 28.7.2004 tarihinden yani sayacın takıldığı 4.11.2004 tarihine kadar davacının sayaçsız olarak enerji kullandığının, kabulü gerekir. Öyle olunca İl yada İlçe Tarım Müdürlüğünden sulama dönemi süresi sorularak, sayaç endeksinin göstereceği harcamadan da ayrı olarak davacının kullandığı elektrik tutarı, fatura dönemi de göz önünde tutularak Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13,14,15. maddeleri hükümlerine göre hesaplaması yapılması gerekir. Mahkemece açıklanan hususlar araştırılmadan eksik inceleme ile yürürlükten ... Eski Elektrik Tarifeleri Yönetmeliği hükümlerine göre hazırlanan yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle (1) nolu bent uyarınca davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bent uyarınca kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 19.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3449, Karar No: 2017/6897, Tarih: 27.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3449 E.  ,  2017/6897 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 08/07/2014 tarihli dava dilekçesi ile; davalının nolu dairenin maliki olduğunu ve burada ikamet ettiğini, mimari projeye aykırı olmasına ve site yönetiminin 15/01/2014 tarih ve 3 nolu kararı ile arka balkonun camla kapatılmaması yönünde karar almış olmasına rağmen arka balkonuna cam taktırdığını bu durumun Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesinde belirtilen "kat malikleri ana gayrimenkulün mimari durumu ve güzelliğini titizlikle korumaya mecburdur" hükmüne aykırı olduğunu belirterek nolu dairenin arka balkon dış cephesine takılan balkon camının kaldırılmak suretiyle eski hale getirilmesine ve bu suretle ortak yere yapılan haksız müdahalenin önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece cam balkonun binanın dış cephe görünümünü bozmadığı, kalıcı imalat olmaması nedeni ile mimari projede gösterilmeyeceğinden projeye aykırılık teşkil etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş hükmü davacı temyiz etmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık ortak alana müdahalenin önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesinin ikinci fıkrasına göre kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde onarım, tesis ve değişiklik yaptıramaz. Dosyadaki bilgi ve belgeler ile fotoğrafların incelenmesinden; dava konusu edilen bağımsız bölümlerin mutfak ve yatak odası balkonlarının hareketli cam balkon sistemiyle (tamamı açılıp kapatılan raylı panel cam) kapalı hale getirildiği, bu tür bir sistemin kurulmasının ancak anayapıya sabitleştirilmek suretiyle mümkün bulunduğu ve kullanıcısı tarafından günü birlik sökülüp takılabilen basit bir sistem olmadığı anlaşılmakta olup böylece balkonların sabit bir sistemle kapatıldıkları görülmektedir. Mahkemece; yukarıda açıklanan hususlar ve anataşınmaz kat malikleri kurulunun beşde dört çoğunlukla almış oldukları bir kararın da bulunmadığı dikkate alınarak, toplanan delillere göre davanın kabulüyle kapatılan balkonların onaylı mimari projeye uygun olarak eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken, yerinde bulunmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 27/09/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12029, Karar No: 2016/16844, Tarih: 21.12.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/12029 E.  ,  2016/16844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I) Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanığa hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin belirtilmesine bu konuda sanığa uyarı yapılmasına" cümlesinin çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II) Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalarda akıl hastalığı olduğunu,...Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nde yattığını belirtip, yatışına dair belgeleri dosya arasına sunmuş olduğu anlaşılmakla; sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinde varsa azalmanın önemli derecede olup olmadığı, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas kurulundan ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden rapor aldırılıp sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmeden, yazılı şekilde hastane yazı cevaplarına itibar edilmediği belirtilerek eksik araştırma sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/32619, Karar No: 2021/633, Tarih: 26.01.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/32619 E.  ,  2021/633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basın ve Yayın Araçlarının Sağladığı Kolaylıktan Yararlanmak Suretiyle Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık hakkında;

a-) Müşteki ...'a yönelik eylem nedeniyle; TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52, 53, maddeleri gereğince mahkumiyet

b-) Katılan ...'e yönelik eylem nedeniyle; TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52, 53, maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın para karşılığı oyun çipi (sanal puan) sattığına ilişkin ilanını, Akçaabat'ta bulunan müşteki Hakan'ın ve katılan ...'in facebook üzerinden oynadığı internet oyun sitelerinde görerek, ilandaki telefon numarasından sanıkla iletişime geçtikleri, görüşme sonucunda müşteki Hakan'ın 120 TL karşılığında 930 oyun çipi ( sanal puan) satışı konusunda sanıkla anlaştıkları, müşteki Hakan'ın sanığın Ziraat Bankası Derince Şubesindeki hesabına anlaştıkları üzere 120 TL yatırdığı, İstanbul'da bulunan katılan ...'in de sanığın Halk Bankası Derince Şubesindeki hesabına 100 TL yatırdığı, buna rağmen sanığın oyun çiplerini göndermediği, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; Sanığın her iki olaya ilişkin olarak katılan ve müştekiden para aldığını, söz verdiği gibi oyun çiplerini kendilerine gönderdiğine ilişkin ısrarlı savunmaları karşısında; sanığın ve mağdurların suça konu eylem sırasında kullanılan bilgisayar ve cep telefonları kayıtları üzerinde bilişim uzmanları tarafından yapılacak inceleme ile oyun çipini (sanal puan) sanık tarafından mağdurların internet hesaplarına gönderip göndermediğinin tespitine yönelik denetime elverişli bilirkişi raporu alınması, sanığın, mağdurların zararını karşılamayı isteyip istemediğinin sorulması ve istemesi halinde sanığa zararı gidermesi için makul bir süre verilmesi ve sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanma koşullarının da değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 26/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/24372, Karar No: 2025/8109, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/24372 E.  ,  2025/8109 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/553 E., 2022/469 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/317 E., 2020/187 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1 inci maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Gaziantep 2.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18796, Karar No: 2017/7237, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/18796 E.  ,  2017/7237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.