muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/7103, Karar No: 2010/3601, Tarih: 01.04.2010

.12.2005 tarihinde ödemenin durdurulabilmesini teminen rambursmann bankası American Express Bank Frankfurt'da bir mesaj göndererek rambursmanın iptalini talep ettiğini, ödeme günü olan 08.12.2005 tarihinde rambursmann bankasından yetkinin iptal edilmediğine dair mesaj alındığını, teyit bankasının gönderdiği 14.12.2005 tarihli son mesaj ile de müvekkili banka tarafından iletilen aykırılıkların kabul edilemeyeceğinin, mal bedelinin tahsil edildiğinin ve dosyanın kapatıldığının bildirildiğini, olayda davacı şirketin ticari ilişkisi olmayan bir firmaya "teyitli ve sight" bir akreditif açtırarak basiretsiz davrandığını, bu tür akreditifte müvekkili bankanın değil ihracatçının bankasının vesaiki inceleme yükümlülüğü bulunduğunu, teyit bankasının bu yükümlülüğünün akreditif bankasından tamamen bağımsız ve tâli olduğunu, müvekkili bankanın vesaiki makul derecede özen ile ve dış görünüşü itibariyle inceleme yükümlülüklerini yerine getirdiğini, davacı tarafın haklarının gözetildiğini, akreditif vesaikinin rezervsiz olduğunu, müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporlarına göre, davacı ile davalı arasında 16.11.2005 tarihli genel kredi sözleşmesinin akdedildiği ve davacı talebi üzerine bankaca düzenlenen akreditif metninin 18.11.2005 tarihinde davacı tarafça onaylandığı; aynı gün akreditifin Estonya'da mukim "Rosferrex Oy Estonia" firması lehine teyitli ve sight olmak üzere açıldığı, yine davacının talebi ile SEB EESTI UHISPANK ESTONIA (muhabir banka) olarak tespit edildiği, muhabir bankanın akreditife teyit eklemeyi kabul ettiği ve 25.11.2005 tarihli swift mesajı ile teyidini bankaya ihbar ettiği; bu mesajı müteakip SEB'in 01.12.2005 tarihli şifreli swift mesajı ile 550.164 Euro tutarındaki vesaikin akreditif lehdarı tarafından kendilerine teslim edildiğini, vesaikin akreditif şartlarına uygun olduğunu ve akreditif bedelini rambursmann bankadan 08.12.2005 valorü ile talep ettiklerini bildirdiği, ilgili mesajın davalı banka tarafından davacıya 02.12.2005 tarihinde bildirilerek hesabın müsait hale getirilmesinin istendiği, vesaikin bankaya 05.12.2005 tarihinde akşam saatlerinde ulaştığı ve 06.12.2005 tarihinde incelemeye alındığı, inceleme sonucu vesaik üzerinde herhangi bir aykırılık (rezerv) tespit edilmediğinden ve akreditife uygun olduğundan bahisle davacı tarafa bildirildiği; ancak akreditife konu mal CIF teslim şekline göre yüklenmiş olup sigorta poliçesi tüm vesaik ile birlikte bankaya ulaşmışken rambursmann gününden bir gün öncesi olan 07.12.2005 tarihinde davacı tarafın müşterisi olduğu davalı bankanın şubesine sigorta poliçesini düzenleyen sigorta şirketinden akşam saat 16.42'de, ilgili sigortanın priminin ödenmemesi nedeniyle iptal edildiğine dair bir faks ulaştığı, bu kez davalı bankanın rezerv bildirim işlemi ile eş zamanlı olarak 07.12.2005 tarihinde ödemenin durdurulabilmesini teminen rambursmann bankası American Express Bank Frankfurt'da bir mesaj göndererek rambursmanın iptalini talep ettiği, ödeme günü olan 08.12.2005 tarihinde rambursmann bankasından yetkinin iptal edilmediğine dair mesaj alındığı; teyit bankasının gönderdiği 14.12.2005 tarihli son mesaj ile de davalı banka tarafından iletilen aykırılıkların kabul edilmediğinin ve mal bedelinin satıcıya ödendiğinin belirtildiği, bilahare, mal bedeli 550.164,00 Euro'nun davalı banka tarafından davacıya ait hesaptan -davacının ihtirazi kaydı ile- çekildiği ve bu tutarın dava tarihi itibariyle YTL karşılığının 920

.12.2005 tarihinde rambursmann bankasından yetkinin iptal edilmediğine dair mesaj alındığı; teyit bankasının gönderdiği 14.12.2005 tarihli son mesaj ile de davalı banka tarafından iletilen aykırılıkların kabul edilmediğinin ve mal bedelinin satıcıya ödendiğinin belirtildiği, bilahare, mal bedeli 550.164,00 Euro'nun davalı banka tarafından davacıya ait hesaptan -davacının ihtirazi kaydı ile- çekildiği ve bu tutarın dava tarihi itibariyle YTL karşılığının 920.864,50 YTL olduğu konularında taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, akreditifin açılması üzerine akreditif bankası ile amir (alıcı-ithalatçı) arasında meydana gelen hukuki ilişkinin vekalet sözleşmesi niteliğinde olduğu, buna karşılık akreditif amiri (alıcı) ile muhabir banka ve teyit bankası arasında akdi bir ilişki bulunmadığı, ancak, akreditif bankası ile muhabir banka ve teyit bankası arasında bir hukuki ilişkinin kurulduğu öğreti ve uygulamada genel kabul gördüğü, belgeli (vesikalı) akreditifte satıcının parayı alması için ibraz etmek zorunda bulunduğu belgelerin neler olduğu ve bunların ne gibi yazıları kapsaması gerektiği, alıcının akreditif için başvurduğu bankaya verdiği talimat ile belli edildiği,bu banka tarafından muhabir bankaya olduğu gibi ulaştırılan talimata muhabir bankanın uygun davranmasının gerektiği, bunun için, muhabir bankanın satıcının kendisine ibraz ettiği belgelerin hepsinin ibraz edilmiş olduğunu ve bu belgelerde talimatta öngörülen yazıların eksiksiz bulunduğunu tespit etmedikçe ödeme yapmaması gerektiği, teyitli bir akreditifte teyit bankası, satıcının kendi bankası ile yaptığı teyit sözleşmesine dayanarak ibraz ettiği akreditif belgelerinin akreditif şartlarına uygunluğunu makul süre içinde incelemek ve uygun bulursa akreditif bedelini ödemekle yükümlü olduğu. Şayet akreditif belgelerinden bir kısmının akreditif şartlarına uygun olmadığı veya eksik bulunduğu tespit edilirse banka belge için akreditife rezerv koyarak satıcıya red ve rezerv gerekçelerini bildirmek zorunda olduğu, Akreditif belgelerinin akreditifteki şartlara uygun olmadıkça mal bedelinin satıcıya ödenmeyeceği ve uygun olmayan belgelere dayalı bir ödemeyle akreditif bankasına rücu edilemeyeceği, zira, teyit bankasının belgeler üzerinde yaptığı inceleme ve kabul ancak akreditif bankasınca doğrulanması halinde nihai sonuç doğuracağı, akreditif belgelerinin yetkili bankalarca incelenmesi konusundaki makul sürenin Milletlerarası Ticaret Odası 500 sayılı Yeknesak Kuralları'nın 13/b maddesi ile ibraz tarihinden itibaren 7 gün olarak belirlendiği, yine anılan maddenin d bendi gereğince, "bankalar belgeleri dış görünüşleri itibariyle akreditif şartlarına uygun görünüp görünmediğinden emin olmak için makul derecede özen göstererek incelemelidirler

. Belgelerin dış görünüşü itibariyle akreditif şartlarına uygunluğu milletlerarası standart bankacılık uygulaması ile tespit edilecektir" denildiği, bu hükme göre bankalarca incelenecek önemli belgelerin konşimento, ticari fatura, kalite kontrol raporu, çeki listesi, koli ambalaj listesi olduğu, akreditif şartları ile belirtilen vesaik içeriklerinin uygunluğunun , makul özenle yapılması gerektiği, akreditif belgelerinin banka tarafından dış görünüşleri itibariyle incelenmekle birlikte bu belgelerin birbiri ile uyum içinde olmalarının da gözetilmesi gerektiği, taraflar arasında akdedilen akreditif sözleşmesi ile hedeflenen silisli sac malzemesinin 2005 yılından beri satıcısı tarafından davacı alıcıya teslim edilmediği, böylelikle 550.164,00 Euro semeni ödemesine rağmen malı teslim alamayan davacının zarara uğradığı ve akreditif ilişkisinden beklenen faydayı elde edemediği ve olayda davacıya atfedilebilecek hiç bir kusurun bulunmadığı tüm dosya kapsamı ile anlaşıldığı, buna karşılık konşimentoya göre malların sevk tarihi 22.11.2005 iken sigorta poliçesinde tanzim tarihinin 29.11.2005 olarak gösterilmesi suretiyle sigorta teminatını en geç taşımanın başlaması anından geçerli olması yönündeki Yeknesak Kuralların 34/e maddesinin ihlal edilmesi, çeki listesindeki ağırlığın fatura ve konşimentoda gösterilen miktarla aynı olması gerekirken farklı yazılmış olması ve keza koli ambalaj listesindeki sayıların fatura ve konşimentodaki mal adedi ile aynı olması gerekirken farklı yazılması ve akreditif şartlarında bobin ağırlığının 5 ton olarak gösterilmesine rağmen seri 2003411RSF sayılı bobinin 6 ton ağırlığında gösterilmesi nedenleri ile davalı bankanın sözü edilen kuralları ihlal etmesi, akreditif şartları ile belirtilen vesaik içeriklerinin uygunluğunu makul özenle inceleme ve bu belgelerin birbiri ile uyum içinde olmalarını gözetme borcunun yerine getirilmemesi, genel anlamda ise, bankacılık ve akreditif işlemlerinde basiretli bir işadamı gibi davranmaması nedenleriyle mal bedelinin ödenmesi sonucu ortaya çıkan zarardan davalı bankanın sorumlu olduğunun kabulünün gerekeceği gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı banka vekilince temyiz edilmiştir.

MTO’nın 500 sayılı Yeknesak teamüller ve Uygulamalar yayınına tabi tutulan tüm akreditifler açısından bu kurallar,akreditif amiri (ithalatçı), akreditif lehdarı (ihracatçı), akreditif bankası ve teyit bankası için bağlayıcı sözleşme hükümleri niteliğini kazanır.

Davacı ... A.Ş, Oyakbank’a başvurusunda açılmasını istediği akreditifin MTO Yayınları 500 sayılı broşür hükümlerine tabi olduğunu kabul ettiğinden, akreditif amirinin de 500 sayılı Kurallara tabi olacağı konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta 01.12.2005 tarihinde teyit bankası 550.164,00 Euro tutarındaki vesaikin lehtar tarafından kendilerine teslim edildiğini,vesaikin şekil şartlarının akreditife uygun olduğunu ve parayı akreditifte belirlenen Rambursman Bankası'ndan 08.12.2005 valörü ile talep ettiklerini davalı bankaya bildirmiştir. 05.12.2005 tarihinde vesaik davalı Oyakbank’a intikal etmiş, 06.12.2005 tarihinde incelemeye alınan vesaikte 07.12.2005 tarihinde inceleme tamamlanmış her hangi bir uygunsuzluk görülmemesi üzerine belgelerin uygun olduğu akreditif amirine iletilmiş, ancak ... A.Ş’nin belgeleri incelemeye alarak rezerv koyulmasını istemesi üzerine Oyakbank’ın iki hususta rezervi teyit bankasına bildirdiği, ayrıca davalı bankaya sigorta poliçesini düzenleyen şirket tarafından 07.12.2005 saat 16.42’de primler ödenmediğinden poliçenin iptal edildiğine dair bir faks mesajı ulaştığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Öncelikle belirtilmesi gereken husus akreditifin akıbetinin mallarla değil, münhasıran vesaikle ilgili olduğudur. 500 sayılı Yeknesak Kuralların 3.maddesinde açıkça akreditiflerin doğaları itibarıyla satış sözleşmelerinden ve diğer sözleşmelerden ayrı işlemler olduğu belirtilmiş, 4.maddede ise akreditif işlemlerinde tüm ilgili tarafların vesaikin ilgili olabileceği mal, hizmet ve/veya diğer yapılan işleri değil vesaiki göz önünde bulundurarak (vesaik üzerinden) işlem yaparlar denilmektedir. Yine aynı yeknesak kuralların 13.maddesi vesaikin incelenmesine ilişkin standartları ortaya koymuş, dış görünüşleri itibarıyla Akreditif şartlarına uygun gözüküp gözükmediklerinden emin olmak için bankaların Akreditifte şarta bağlanan bütün vesaiki makul derecede özen göstererek inceleyecekleri, vesaikin dış görünüşleriyle Akreditif şartlarına uygunluğunun uluslar arası standart bankacılık uygulaması (pratiği) ile belirleneceği öngörülmüştür. Öte yandan ICC 500 21.maddesinde “Taşıma belgeleri, sigorta belgeleri ve faturalar dışında kalan belgelerin istenmesi halinde Akreditif bu belgelerin kimler tarafından düzenleneceklerini ve yazı veya bilgi olarak içeriklerini şarta bağlamalıdır. Akreditif bunları şarta bağlamamışsa bankalar bu tür belgeleri, içerikleri diğer belgelerle uyumsuzluk göstermemek kaydıyla ibraz edildikleri biçimde kabul edeceklerdir.” denilmektedir. Başka bir anlatımla taşıma belgeleri, sigorta belgeleri ve faturalar dışında kalan belgeler “diğer vesaik" hükmünde olup, Akreditif bunları şarta bağlamamışsa bankalar bu tür belgelerin ticari hayatta kullanılan şekilde olup, olmadıklarını araştırmayacaklardır, belgelerin talep edilen şekilde olması yeterlidir. Somut olayda Akreditifte lehdar tarafından ibrazı gereken belgeler ise şu şekilde yer almıştır; 1-Fatura, 2)Konişmento, 3)Paketleme listesi, 4)Ağırlık listesi, 5-Menşe Sertifikası, 6-Sigorta Poliçesi, 7-İmalatçı tarafından düzenlenmiş analiz raporu.

Mahkemece akreditifte asıl vesaik olarak adlandırılabilecek konşimentoya göre malların sevk tarihinin 22.11.2005 olmasına karşın sigorta poliçesinin tanzim tarihinin 29.11.2005 olarak gösterilmesi nedeniyle Yeknesak Kuralların 34/e maddesinin ihlaledildiğinden söz edilmekte ise de, söz konusu 500 sayılı Yeknesak Kuralların 34/e maddesinde “Akreditifte aksine bir şart yoksa veya sigorta belgesinden sigortanın en geç malların yüklenme veya sevk edilme veya teslim alınma tarihinden itibaren geçerli olduğu anlaşılmadığı sürece, taşıma belgesinde belirtilen,malların yüklenme veya sevk edilme veya teslim alınma tarihinden sonraki bir düzenleme tarihi gösteren sigorta belgesini bankalar kabul etmeyeceklerdir.” denilmekte olup, somut olayda 29.11.2005 düzenleme tarihli sigorta poliçesinde sigortanın 22.11.2005’den, yani malların sevk tarihinden itibaren 31.01.2006 tarihine kadar geçerli olduğu belirtildiğinden, söz konusu poliçenin bankalar tarafından kabulü zorunlu olup, bu husus banka açısından bir rezerv oluşturmamaktadır. Her ne kadar mahkeme kararının gerekçesinde yer almamakta ise de, poliçenin sonradan iptal edildiğine dair faks mesajının geçerli olup, olmadığını, yetkili kişiler tarafından gönderilip, gönderilmediğini, prim borcunun ödenmemesinin poliçeyi iptale imkan verip vermediğini davalı bankanın değerlendirmesine olanak yoktur, bir likit delilden söz edilemeyeceğinin de açıklığı karşısında poliçenin sonradan iptaline dair faks mesajı da davalı banka için bir rezerv oluşturmaz. Mahkemenin davayı kabulünde diğer gerekçesi ise “çeki listesindeki ağırlığın fatura ve konşimentoda gösterilen miktarla aynı olması gerekirken farklı yazılmış olması ve keza koli ambalaj listesindeki sayıların fatura ve konşimentodaki mal adedi ile aynı olması gerekirken farklı yazılması ve akreditif şartlarında bobin ağırlığının 5 ton olarak gösterilmesine rağmen seri 2003411RSF sayılı bobinin 6 ton ağırlığında gösterilmesi nedenleriyle …” davalı bankanın yeknesak kuralları ihlal etmiş olmasıdır. Mahkemenin kabulünün aksine asıl vesaik niteliğindeki konşimento, fatura ve sigorta poliçesinde yer alan bilgilerde bir uyumsuzluk bulunmadığı gibi diğer vesaik niteliğindeki çeki listesinde ve koli ambalaj listesindeki kayıtlarında söz konusu asıl vesaikle veya kendi içlerinde bir uyumsuzluğuna da rastlanamamıştır. Konişmentoda 10 konteyner yerine 11 konteyner yazılmış olması RUVU7223429 numaralı konteynerin mükerrer yazımından kaynaklanmakta olup, eğer mahkemece görülen uyumsuzluk bu husus ise maddi hatadan kaynaklanan bu durumun vesaikler arasında bir uyumsuzluk olarak kabulü mümkün değildir. Akreditif şartlarında bobin ağırlığının 5 ton olarak gösterilmesine karşın diğer vesaik niteliğindeki Analiz Sertifikasında 2003411RSF sayılı bobinin 6 ton ağırlığında olmasının bir rezerv oluşturduğu kabul edilmiş ise de; teyit bankasınca davalı bankaya gönderilen 14.12

. Akreditif şartlarında bobin ağırlığının 5 ton olarak gösterilmesine karşın diğer vesaik niteliğindeki Analiz Sertifikasında 2003411RSF sayılı bobinin 6 ton ağırlığında olmasının bir rezerv oluşturduğu kabul edilmiş ise de; teyit bankasınca davalı bankaya gönderilen 14.12.2005 tarihli mesajda akreditif gereklerine ve UCP 500 madde 21’e uygun bir analiz sertifikası ibraz edildiği,bu sertifikada verilen ağırlıkların analiz sertifikasında bobin ağırlıkları olarak sınıflandırılmadığı, dolayısıyla akreditifte veya diğer belgelerde verilen beyanlarla çelişen her hangi bir beyanın olmadığı, matematiksel hesaplamaların bankaların sorumluluğunda olmadığı belirtilmiştir, sözkonusu belgede yapılan incelemede belgenin “Konum No”, ”Seri”, ”Miktar”, ”Ağırlık” başlıkları altında düzenlendiği, "Seri” başlığı altındaki tüm numaraların 2003411RSF koduyla işaretlendiği, dolayısıyla bu numaranın bobin numarasına işaret etmediği anlaşılmakta olup mahkemenin bu yöndeki kabulünde de gösterilen gerekçe itibarıyla isabet bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece söz konusu analiz sertifikasında yer alan verilerin akreditife konu malın bobin ağırlığına mı, yoksa belirtilen ağırlıkların üretim seri numarası ağırlığına mı işaret ettiğinin gerekirse bu konuda uzman bilirkişilerden rapor alınmak suretiyle belirlenmesi ve şayet belgedeki ağırlık dökümü rulo veya bobinlerle ilişkilendirilmemiş ise diğer belgelere ters düşen bir içerik veya uyumsuzluktan söz edilmeyeceğinden ICC 500 kurallarının 21. maddesine göre söz konusu belgenin ibraz edildiği şekilde kabul edilmesi gereken diğer vesaik niteliğinde olduğu gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hatalı değerlendirmelerle davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamış ve kararın açıklanan nedenle davalı banka yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı banka yararına BOZULMASINA, takdir olunan 750,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.04.20010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9566, Karar No: 2024/7119, Tarih: 04.06.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/9566 E.  ,  2024/7119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/415 E., 2021/1348 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyizin kabulü ile hükmün onanması

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288. maddesinin ''temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'', aynı Kanun’un 294. maddesinin ''temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' ve aynı Kanun’un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, yağma suçunun unsurlarının bulunmadığı, fiille orantısız fazla ceza tayin edildiği, mağdurun soyut beyanı ile mahkûmiyet hükmü verildiğine yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, mağdurun iş yerinde bulunduğu sırada tanımadığı beş şahsın kapıyı çaldıkları, mağdur kapıyı açtığında aktif polis olarak görevde olan sanık ...’ın polis kartını göstererek denetime geldiklerini söyleyerek iş yerini karıştırıp çekmecelerde duran paraları çantaya doldurdukları, bu esnada sanık ...’ın ve sanık ...’in kabarık şekilde duran tabancalarını gösterdikleri, paraların belgelerini istedikleri, asli iş yeri sahibinin, kontrol etmesi için tanık F.’yi aramasının üstüne tanık F.'nin de olay yerine geldiği, asli iş yeri sahibinin ülke dışında olduğunu ve döndüğünde kontrole gelmelerini sanıklardan rica ettiği ve mağdura “polisler gidecek bir iyilik yap” demesi üzerine mağdurun sanıklara verilmesi amacıyla tanık F.’ye 1.000 dolar verdiği, tanık F.'nin de bu parayı sanık ...’ın polis kimliğini kontrol ederek sanık ...’a vermesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanıkların kendilerini polis olarak tanıtarak "Belgeleri kontrol edeceğiz" demek suretiyle menfaat temin etme eylemlerinin yağma suçunun unsurunu oluşturan tehdit ve cebir boyutuna varmadığı, sanıklar ... ve ..., silah göstermiş iseler de sanık ve suç arkadaşlarının kendilerinin polis olduğuna mağduru inandırma ve mağdurun iradesini sakatlamak saikiyle hareket ettiklerinin kabulü gerektiği dikkate alındığında; sanık ve suç arkadaşlarının olayla ilgili mağdurun denetleyemediği bir söylem ve davranış ile iradesini sakatlayarak malvarlığına ulaşmak amacıyla gerçekleştirdikleri eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-l ve 158/3. maddelerine giren nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu düşünülmeden, suçların nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Yasa'nın 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

04.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9077, Karar No: 2014/2816, Tarih: 10.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/9077 E.  ,  2014/2816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çivril İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2013

NUMARASI : 2013/74-2013/75

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayetçi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Şikayetçi, Ç.. M..'nün 2010/135 esas sayılı dosyasında yapılan 13.09.2013 tarihli satış bedelinin garameten paylaştırılmasına ilişkin sıra cetvelinin hatalı olduğunu, borçlu taşınmazlarına ilk haczin kendi takip dosyasından konulduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, duruşma açılmaksızın evrak üzerinde yapılan inceleme sonucunda davacının alacağının öncelikli alacaklar arasında yer almadığı, bu nedenle icra müdürlüğünce garameten yapılan paylaştırmada bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, şikayetçi tarafından temyiz edilmiştir.

Şikayete konu Ç.. M..'nün 2010/135 esas sayılı dosyasında düzenlenen 13.09.2013 tarihli sıra cetvelinde 2. sırada Ç.. M..'nün 2009/1265 esas sayılı dosyasına ve 3. sırada Ç.. M..'nün 2008/2582 esas sayılı dosyasına pay ayrılmıştır. Sıra cetvelinde pay ayrılan 2. ve 3. sırada yer alan dosyalarda takip alacaklısının ...bank T.A.Ş. olduğu görülmüştür. Bu durumda, mahkemece öncelikle duruşma açılıp şikayetçiye sıra cetvelinde 2. ve 3. sırada pay ayrılan ...bank T.A.Ş.'ye husumet yöneltmesi için süre verilmesi, taraf teşkili sağlandıktan sonra gerekirse konusunda uzman bir bilirkişiye inceleme yaptırılarak, varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.