muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/330, Karar No: 2020/296, Tarih: 18.06.2020

. maddesine göre Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca soruşturmaya başlanması nedeniyle artık toplanan deliller ve tutukluluk dahil uygulanan tüm tedbirler, arama ile el koyma tedbirlerinin hepsinin usule aykırı hale geldiğini, genel hükümlere göre soruşturma yapılabilmesi için eylemin ağır ceza mahkemesinin görevine girmesi ve suçüstü hâlinin bulunması koşullarının bir arada gerçekleşmesi gerektiğini, Yargıtay 16. Ceza Dairesinin son kararında atıf yaptığı İzzet Özgenç’in “Suç Örgütleri” kitabındaki örneklerin şahsını ilgilendiren kısımlarından hareketle kendisine isnat edilen eylemin silahlı örgüt üyeliği olduğu ve bu suçun ağır ceza mahkemesinin görevine girdiğine şüphe bulunmadığını, anılan kitaplardaki örneklerden anlaşılacağı üzere kendisi bakımından suçüstü hâlinin koşullarının bulunmadığını, ortada işlenmekte olan bir suç, henüz işlenmiş olan bir fiil ile bu fiilin işlenmesinden hemen sonra kolluk, suçtan zarar gören veya başkaları tarafından takip edilerek yakalanma durumu veya fiilin pek az zaman önce işlendiğini gösteren eşya ya da delille yakalama hâlinin bulunmadığını, dolayısıyla suçüstü hâlinin olmadığını, Yargıtay Üyesi olarak görev yaptığı dönemde servisle iş yerine gittiğinde servisten inip henüz iş yerine varmadan cadde ortasında kolluk görevlileri tarafından yakalama işlemine tabi tutulup gözaltına alındığını, bir Yargıtay Üyesinin hakkında servisten indikten sonra cadde ortasında yakalama işlemi yapılmasının Yargıtay Kanunu’nun 46/1 maddesinin son cümlesindeki ağır cezayı gerektiren suçüstü haline uygun düşmediğini, dolayısıyla genel hükümlere göre soruşturma yürütülemeyeceğini, buna ilişkin yaptığı itirazlarının ise dikkate alınmadığını, usule aykırı şekilde toplanan delillerin Anayasa’nın 38/6, CMK’nın 206/2-a, 217/2 ve 289/1-j maddelerine aykırılık oluşturduğunu, bu nedenle aleyhine kullanılamayacağını, iddianamede TCK’nın 314/2. maddesinde düzenlenen örgüt üyeliği suçunun ağır ceza mahkemesinin görevine giren ve temadi eden suçlardan olduğu, temadinin ise yakalama tarihiyle kesintiye uğradığı, yakalama tarihinin suç tarihi olduğu, başka bir ifadeyle suçustü hâlinin kabul edildiği gerekçesiyle hakkındaki soruşturmanın genel hükümlere göre sürdürüldüğünün ifade edildiğini, suçüstünün usul hükmü olduğunu, temadinin ise maddi ceza hukuku müessesesi olduğunu, CMK’nın 2/1-j maddesinde suçüstü hâlinin tek tek sayıldığını, bu sayılanlar arasında temadi eden suçun bulunmadığını, TCK’nın 314/2

. maddesindeki örgüt üyeliği kapsamında işlenen bir suçun varlığı hâlinde örneğin örgütün faaliyeti kapsamında bir toplantı hâlindeyken yakalanma durumunda suçüstünden bahsedilebileceğini, kendisiyle ilgili böyle bir yakalama durumunun sözkonusu olmadığını, iş yerine gittiği servisten indikten kısa bir süre sonra yakalama ve gözaltına alma işleminin uygulandığını, yapılan üst aramasında fiilin pek az önce işlendiğini gösteren eşya veya delilin ele geçirilmediğini, üzerinden çıkan eşyaların hiçbirinin örgüt üyeliği suçunun pek az zaman önce işlendiğini gösteren delil niteliğinde olmadığını, telefonunda o tarihte yapılan incelemede de ByLock uygulamasının çıkmadığını,

ByLock kullanımına ilişkin olarak; Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 24.04.2017 tarih, 2015/3 ve 2017/3 esas sayılı kararında referans alınan İzzet Özgenç’in kitabında uygulamanın ancak münhasıran bir suç örgütünün mensupları tarafından kullanılması gerektiğini koşul kabul etmişken Dairece uygulamanın neredeyse tamamının örgüt mensuplarınca kullanıldığını tespit etmiş olması karşısında iddianamede yazıldığı gibi 16. Ceza Dairesinin kararında ByLock uygulamasının münhasıran FETÖ/PDY silahlı terör örgüt üyelerinin kullanması amacıyla oluşturulduğu ve kullanıldığına yönelik tespitin doğru olmadığını,

FETÖ/PDY silahli terör örgütünün hazırladığı listeden Yargıtay Üyesi seçildiği iddiasına ilişkin olarak; iddianamede 2010 HSYK seçimlerinde çoğunluğun ele geçirilmesi üzerine örgüt liderinin talimatlarıyla örgüt üyelerinin kendi aralarında yaptıkları toplantılar sonucunda Yargıtay Üyesi seçilmesine karar verilenler içerisinde kendisinin de olduğunun belirtildiğini, bu iddiayı kabul etmediğini, tanık olarak dinlenen ...’nin cemaat mensubu olduğunu, kendisiyle ilgili olarak dönemin müsteşarı Ahmet Kahraman tarafından Adalet Bakanlığına getirildiğini söylerken aynı zamanda da cemaat tarafından Yargıtay Üyeliğine getirildiğini belirttiğini, ardından Adalet Bakanının da kendisinin seçilmesini istediğini beyan ettiğini, tanık ...’un da benzer ifadeler kullandığını, şahsen kimseden üyelik istemediğini, iddianamenin Bakanlık kontenjanından değil cemaat kontenjanından seçildiğini kabul ettiğini, bu nedenle örgüt üyesi olmakla suçlandığını, bunların bir kişiyi örgüt üyesi olmakla suçlamaya yetmeyeceğini, 2008 yılında Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünde görev verilmesinin de 2010 yılında aynı birimde Genel Müdürlük ve 2011 yılında Yargıtay Üyeliği teklifinin de dönemin Adalet Bakanlığı Müsteşarı Ahmet Kahraman’dan geldiğini, bu konuyla ilgili cemaatle ya da başka biriyle görüşmesinin olmadığını, seçim günü rahatsızlığından dolayı erken uyuduğunu, saat 23.00 gibi önce tanık ...’un, ardından dönemin müsteşarı Ahmet Kahraman’ın sonra da Adalet Bakanı Sadullah Ergin’in arayıp “Hayırlı olsun.” dediklerini, bu durumda üye seçilmesini kimden bilmesi gerektiğini heyete sormak istediğini, bu soruya kendi cevabının ise “Allah’tan biliyorum

.00 gibi önce tanık ...’un, ardından dönemin müsteşarı Ahmet Kahraman’ın sonra da Adalet Bakanı Sadullah Ergin’in arayıp “Hayırlı olsun.” dediklerini, bu durumda üye seçilmesini kimden bilmesi gerektiğini heyete sormak istediğini, bu soruya kendi cevabının ise “Allah’tan biliyorum.” olduğunu, Türkiye Cumhuriyetinin tüm değerlerini gururla taşıdığını, kimsesizlerin kimsesi, bize Atatürk tarafından miras bırakılan Cumhuriyetin ortaya koyduğu eğitim sisteminin yetiştirdiği bir hâkim olduğunu gururla ifade ettiğini, üye seçilmek için terfileri, kıdem durumu, sicili ve mesleki müktesebatı nazara alındığında üye seçilme koşullarını haydi haydi taşıdığını, bu şartları taşıyan herkesin üye seçilemediğini çünkü birinin isminizi gündeme getirmesi gerektiğini, bunu da Ahmet Kahraman’ın yaptığını, kimsenin kontenjanından seçilmek gibi bir çabasının olmadığını, gıyabında olup bitenleri de bu hadiseler nedeniyle öğrendiğini, dönemin Adalet Bakanının Fakülteden sınıf arkadaşı olduğunu, onun da üyeliğini istediğini, Türkiye Cumhuriyetinin Yargıtay Üyesi olmaktan başka hiçbir aidiyeti kendisine yakıştırmadığını, görevini demokrasinin temel kavram, kural ve kurumlarına saygılı ve yine kamusal görevinin ifasında laik Cumhuriyetten ödün vermeden yerine getirmeye çalıştığını, hiçbir dosyayla ilgili taraflı karar verdiğine, başkasının etkisinde kaldığına yönelik isnat bulunmadığını, herkesin bildiği kadar bilgi sahibi olduğu, amaç ve hedefleri doğrultusunda hareket etme ve karar vermeyi kabul etmediği FETÖ/PDY isimli örgütün lehine görev ifa etmesinin söz konusu olmadığını, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca hakkında düzenlenen fezlekede dönemin YARSAV Genel Sekreteri Murat Arslan’ın aynı yapı içerisinde bulunan ..., Muzaffer Bayram, ..., ..., ... ve kendisiyle Bakanlıkta görüşüp dernek içerisinde 300-400 kişinin bulunduğunu belirttiği, yapılan senaryo gereği farklı sosyal yapı içerisinde oldukları imajı verilen cemaat üyelerinin listeye girmesini sağladıklarının iddia edildiğini, böyle bir senaryonun içerisinde bulunmadığını, o dönem Ceza İşleri Genel Müdürlüğü görevini yürüttüğünü, YARSAV Genel Sekreteri Murat Arslan’ı tanımadığını, fezlekenin 91. sayfasında açıkça Adalet Bakanlığı listesini hazırlayıp bu senaryoyu uygulayanların ..., ... ve ... olduğu tespitine yer verildiğini, kendisiyle hiç bir araya gelmediğini, hatta o tarihte YARSAV’ın şikâyeti üzerine kendisi hakkında bir dava görüldüğünü, fezlekede örgütün beşer kişilik hücreler hâlinde yapılandığının anlatıldığını, oysa ki aleyhinde ifade verenlerin yüzlerce kişiyi saydıklarını, fezlekenin ve iddianamenin kendi tezlerini çürüttüğünü,

Arama ve el koyma işlemlerine yönelik olarak; herhangi bir arama kararı ve savcılık emri gösterilmeden 18.07.2016 tarihinde Ankara Yenimahalle'de bulunan lojmanında, otomobilinde ve iş yerinde arama yapıldığını, düzenlenen tutanağa “FETÖ/PDY terör örgütüne üyelik iddiası ile gecikmesinde sakınca bulunan hâller kapsamında ... isimli şahsın yakalanarak gözaltına alınması, ikameti, adına kayıtlı araçlarında ve iş yerinde arama yapılması ve tespit edilen suç unsurlarına el konulması yönünde Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı Anayasal Düzene Karşı İşlenen Suçlar Hazırlık Bürosundan alınan 18.07.2016 tarihli ve 2016/103606 soruşturma numaralı yazılı talimat gereğince,” ibaresinin yazıldığını, dijital materyallerin ve iş yerinde kullandığı bilgisayarının yine imaj alınmadan bulunduğu hâl üzerine alınıp götürüldüğünü, İç İşleri Bakanlığının genelgesinden söz edilmesine rağmen böyle bir genelge gösterilmeden taşıma ruhsatlı silahlarının alındığını, bu usulsüzlükleri kısaca tutanağa yazıp müdafisiyle birlikte şerh koyduklarını, o tarihte görevdeki bir Yargıtay Üyesi olarak Yargıtay Kanunu’nun 46. maddesinin hakkında uygulanmadığını, özel mektuplarına konuyla ilgili olmamasına rağmen el konulduğunu, pek çok Yargıtay Üyesi ile ilgili soruşturma başlatıldığını haricen öğrenince 16, 17 Temmuz 2016 tarihlerinde yani cumartesi ve pazar günü evde beklediğini bazen de aile fertlerinden birini evde bırakıp kısa süreliğine dışarı çıktığını, herhangi bir tebligat almadığını, telefon açılmadığını, bunun üzerine pazartesi günü serbest kıyafetle servise binerek işe gittiğini, servisten inip avukatına vekâlet vermek için bilgilerinin bulunduğu notere gitmek üzere yolun karşısına doğru yürüdüğünü, binan girişinde beş tane polis memurunun etrafını sardığını, kimliklerini sorduğunda kendisine ters kelepçe yapmak istediklerini, “Şu anda seni vurma yetkimiz bile var.” dediklerini, isteği üzerine barodan avukat çağırıldığını, Yargıtay binasında yakalama işlemi yapıldığını, tutanağa kaçtığının yazıldığını, itiraz edince Yargıtay güvenlik görevlilerinden ikisinin kaçtığı şeklinde haber verdiklerini söylediklerini, itiraz edip kaçmadığını beyan ettiğini, itiraz etmesine rağmen bu ifadeyi tutanaktan çıkarmayan görevlileri gerçeğe aykırı beyanları nedeniyle şikâyet ettiğini, Ankara 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin kararı yüzüne okunmadığı için gözaltı işleminin usulsüz olduğunu, Yargıtay Kanunu’nun 46. maddesi gözetildiğinde adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini, tedbir kararlarını veren yargı mercilerin değişmesi nedeniyle de doğal hâkim ilkesinin ihlal edildiğini,

HTS kayıtlarıyla baz istasyonu hareketlerine ilişkin olarak; 15.07.2016-16.07.2016 tarihleri arasındaki görüşmelerine bakıldığında aranan ve arayan numaraların ya aile bireylerine ya mesai arkadaşlarına ya da meslektaşlarına ait olduğunu, bu kişilerden bazılarının FETÖ/PDY şüphelisi olduklarını analiz raporlarını görünce öğrendiğini, baz sinyal hareketlerinin evinin bulunduğu mahalle ile iş yeri civarını işaret ettiğini, Keçiören ilçesinden alınan sinyal bilgilerinin ise bir meslektaşının oğlunun sünnet merasimi için belediye binasının karşısındaki doktora gitmesinden kaynaklandığını, GPRS bilgilerinin de baz hareketleriyle uyumlu olduğunu, GSM hattına ilişkin analizde yer alan en çok görüşme yaptığı kişilerin de ya aile bireyleri ya meslektaşları ya da arkadaşlarından oluştuğunu, bunların dışında tanıyamadığı birkaç isim bulunduğunu, FETÖ ile iltisaklı kurumlardan “Kimse Yok Mu” Derneğinden 63 tane mesaj alması hususunda ise bu kurumun Bakanlar Kurulunca kamuya yararlı dernek olarak kabul edilmesi üzerine GSM şirketinden numarasını temin etmiş olabileceklerini, söz konusu mesajların bayram seyran kutlamaları için atılmış mesajlar olabileceğini düşündüğünü, bu mesajları engellemenin mümkün olmadığını, bu derneğe herhangi bir yardım yapmadığını, yabancı uyruklu şahıslar ve yurtdışı numalara ait arama ve kısa mesaj kayıtlarının FETÖ/PDY ile bir ilgisinin bulunmadığını düşündüğünü, İngiltere’de ve Amerika’da haberleştiği avukatların bulunduğunu, ancak bu aramalarla mesajlaşmaların onlarla ilgili olup olmadığını bilemediğini, diğer ülkeler İsveç, İsviçre, Almanya ve Hollanda ile bir irtibatının olmadığını, bunun nasıl tespit edildiğini de anlayamadığını, sivil imam diye tabir edilen kişilerle ortak baz, yurtdışı giriş, çıkış ABD görüşmeleri ve yaz kampı irtibatına ilişkin 10.07.2017 tarihli rapora ilişkin olarak tatilini genelde memleketi olan Gökçen’de geçirdiğini, düz bir alanda olan yerleşim yerinde baz istasyonu bulunmadığını, o yüzden bazı dönemlerde Tire’ye bağlı bazı zamanlar da Ödemiş’e bağlı baz istasyonlarından sinyal aldıklarını, ortak sinyal verdikleri Yargıtay Üyeleri Halit Kıvrıl ile Mehmet Sait Demiröz’ün de memleketlerinde yani Ödemiş’te oturduklarını, Yusuf Memiş isimli Yargıtay Üyesi’nin neden aynı yerden sinyal aldığını bilmediğini, ortak baz sinyali aldıkları tespit edilen sivil imamlar Erkan Yılmaz ve Selçik Ayhan’ı tanımadığını, diğer şahısların ise Urankent ve Adalet Sitesinde ikamet eden arkadaşları olduğunu,

Tanık beyanlarına ilişkin olarak;

Tanık beyanlarına ilişkin olarak;

Tanık ...’nin beyanlarına karşı; etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak isteyen veya gizli tanıklık yapanların CMK’nın 50/1-c maddesi kapsamında aynı suçtan yargılanan şerikler olmaları nedeniyle yeminsiz dinlenmeleri gerektiğini, tanıklıklarını çok ayrıntılı yapmaları nedeniyle kendilerinin de sanık olma ihtimalinin bulunduğunu, tanık ...’nin disiplin cezası olmamasına rağmen hücreye konması nedeniyle içinde bulunduğu şartlardan kurtulmak amacıyla kendisine ve birçok kişiye iftira attığını, hakkında 2010 yılı HSK seçimlerinde dönemin Müsteşarı Ahmet Kahraman’ın etrafındaki isimlerle adayları belirlediğini, kendisinin de bu toplantılara katıldığını söylediğini ancak sadece bir defa İller Bankasında, Müsteşarın Ankara Adliyesinden hâkim savcılar ve Bakanlık amirleriyle yaptığı toplantıya katıldığını, burada Müsteşar Ahmet Kahraman’ın eski HSK üyeleriyle yaşanan sıkıntılardan bahsedip yeni kurulun sağlıklı olmasının çok önemli olduğundan bahsettiğini, başka bir toplantının da Hâkimevinin aynalı salonunda yapıldığını, tanık ...’nin kendisiyle ilgili olarak cemaat üyesi olduğunu, Ahmet Kahraman tarafından Bakanlığa getirildiğini, cemaatin isteği üzerine Yargıtay Üyesi seçildiğini, Adalet Bakanının da seçilmesini istediğini beyan ettiğini, mensubiyete ilişkin iddiaların soyut olduğunu, herhangi bir eylemin ortaya konmadığını, sırf tahliye olabilmek için listeye bir isim daha katmaya çalıştığını, kimseden kendisini Yargıtay Üyesi seçmelerini istemediğini,

Esas hakkında mütalaaya karşı beyanlarında savunmasına ek olarak; savcılık görüşünde 2010 HSYK seçimlerinde adayların belirlenmesi sırasında ... tarafından hiçbir aşamada adının zikredilmediğinin gözden kaçırıldığını,

Tanık ...’un beyanlarına karşı; eski İliç savcısı olan tanığın soruşturma aşamasında iki defa ifadesinin alındığını, isminin ikinci ifadede geçtiğini, tanığın daha önce İlhan Cihaner ve Dursun Çiçek hakkında Yargıtay 11. Ceza Dairesince yapılan yargılamada dinlendiğini ve tanıklığına itibar edilmediğini, Ergenekon davasında da Yargıtay 11. Ceza Dairesinin kararı gözetilerek ...’un ifadesinin benimsenmediğini, ... hakkında Erzincan ilinde yaptığı tanıklık nedeniyle yalancı tanıklık suçundan dava açıldığını, Ergenekon davası sırasında İliç Savcısı olarak görev yapan tanığın Dursun Çiçek’in giydiği üniforma rengine ilişkin yalan söylediğinin duruşmadaki diyaloglarından anlaşıldığını, tanığın o soruşturmayı yürüten Osman Şanal’ın baskısıyla fazla önemsemeden gösterdiği fotoğraflardaki şahsı teşhis ettiğini söyleyip tutanağı imzaladığını söylediğini, tanığın güvenilmez biri olduğunu, Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 2015/4672 esas, 2016/2330 karar numaralı ilamında “Yargıtay 11.Ceza Dairesinin ilk derece mahkeme sıfatıyla 13.11.2015 tarih ve 2012/1 esas, 2015/4 karar sayılı kararında gerçeğe aykırı beyanda bulunduğu tespit ve kabul edilen ve haklarında bu nedenle soruşturma yürütülen gizli tanık Efe ve gizli tanık Munzur'un beyanlarının hükme esas alınması usul ve yasaya aykırı olmuştur.” şeklinde tespite yer verildiğini, tanığın soruşturma aşamasındaki ifadesinde kendisinin ve ...’ın İlhan Cihaner hakkında yürütülen soruşturmada savcı Osman Şanal’ın yabancı değil cemaatin içerisinde olduğunu, kendisinin adliyeye telefon açarak Osman Şanal ne istiyorsa onu yapmasını söylediğini, şahsi olarak İlhan Cihaner’e yakın olması nedeniyle Erzincan merkezindeki cemaat mensuplarının değil bizzat Bayram’ın tanıklık yapmasını istediğini anlattığını, bu nedenle telefon kayıtlarının incelenmesini istediğini, tanığın kendisiyle ilgili ifadesine baktığında çok detaylı olduğunu, yazım yanlışı bile bulunmadığını, ses ve görüntü kaydının da olmaması karşısında adeta tanığın önüne istihbarat bilgileri konup ezberletildikten sonra bunları beş duyu organıyla gözlemlemiş gibi anlattığı izlenimi doğduğunu, tanıkla birbirlerini tanımadıklarını, dönemdaş olmadıklarını, farklı fakültelerde okuduklarını, tanığın adını soruşturma dosyalarından hatırladığını, ...'un kendisiyle ilgili cemaat mensubu olduğuna yönelik beyanını neye göre verdiğini bilmediğini, tanığın beyanına itibar edilemeyeceğinin Yargıtay 11. ve 16. Ceza Dairelerinin kararlarında belirtildiğini, eşini ve kendisini cezaevinden kurtarmak için kendisine iftira atan tanığın beş gün süren ifadesinde yorgun ve rahatsız olduğunu defalarca belirttiğinin görüldüğünü, bunun da bir nevi işkence altında ifade verdiğini gösterdiğini, fakülte yıllarında cemaat mensubu olduğunun anlatıldığını, öğrenciyken Nazım Hikmet şiir dinletilerine gittiğini, Türkeş’in sohbetlerine de katıldığını, bu durumda komünist ya da bazıların tabiriyle faşist mi olduğunu sormak istediğini,

Esas hakkındaki mütalaaya karşı beyanlarında savunmasına ek olarak; tanığa hangi telefondan arandığı sorulduğunda resmi telefonlardan da cepten de aranmış olabileceği şeklinde açıklamada bulunduğunu, Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün o döneme ait tüm telefon kayıtlarının getirtildiğini, İliç Adliyesinin aranmasına ilişkin bir kayda rastlanmadığını, Mahkeme Heyeti tarafından da bu durumun teyit edildiğini, tanığın cep telefonundan arama yapmış olabileceğini söylemesi nedeniyle adına kayıtlı numaraların o döneme ilişkin HTS kayıtlarının getirtilmesini istediğini ancak Mahkeme tarafından bu talebinin reddedildiğini,

Mahkemedeki tanıklığına karşı; tanığın hiçbir delile dayanmayan iftira niteliğinde iddialar ortaya attığını, tanığı ilk kez duruşmaya bağlandığı SEGBİS aracılığıyla gördüğünü, daha önce hiç görüşmediklerini, konuşmadıklarını, telefonlaşmadıklarını, ...’un her dönemin tanığı olduğunu, ...'un ve eşinin de aynı suçtan soruşturma geçirdiklerini, tutuklandıklarını, tanık hakkında dava açıldığını, bu nedenle CMK’nın 50/1-c maddesi gereği yeminsiz dinlenmesinin gerektiğini, Ergenekon davası kapsamında da yalancı tanıklıktan yargılandığını, Ergenekon davaları bakımından Yargıtay 16. ve 11. Ceza Dairelerinin kararlarında da belirtilen hususlar gözetildiğinde sanığın yalancı tanıklığının doğrulandığını, tanığın İzmir Cumhuriyet Başsavcılığında verdiği ifadesinde kendisinin cemaatçi olduğuna dair herhangi bir beyanda bulunmadığını, Erzurum Cumhuriyet Savcısının isteği doğrultusunda tanıklık yapmasıyla ilgili isminin geçtiğini, bu kapsamda tanığın önce Erzurum savcısına gittiğini, tanıklığın mahiyetini öğrenip önceden tanıştığı Adalet ve Kalkınma Partisi kurucularından Yaşar Karayel’e gittiğini, onun da kendisini Başbakan Yardımcısı Hayati Yazıcı’ya götürdüğünü, duyduğu tedirğinliği anlattığını, tanık olduğu olayları anlatınca Yaşar Karayel ve Hayati Yazıcı’nın tanık olarak ifade vermesinin hayırlı olacağını söylediklerini, Erzincan’a döndükten birkaç gün sonra da Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürü ya da yardımcısı olan ..

...’in telefonla aradığını, vereceği ifadenin önemini anlattığını, Dursun Çiçek'le ilgili teşhis öncesi kendisinin tekrar arayarak bildiği başka hususların olup olmadığını sorduğunu beyan ettiğini ancak Ankara’da kendisiyle görüştüğünden bahsetmediğini, çünkü böyle bir görüşme yapmadıklarını, aynı tarihli ifadesinde Malazgirt’te çalışırken Adalet Bakanı Sadullah Ergin ile Adalet ve Kalkınma Partisi milletvekili Mahmut Durdu’nun arayarak istifasını istediklerini, hakkında müfettişin ve Ceza İşleri Genel Müdürünün ihraç istediğini söylediğini, ertesi gün Ankara’ya gidip istifa dilekçesini verdiğini anlattığını ancak prosedürün bu şekilde işlemediğini, tüm aşamalar tamamlandıktan sonra bakanın oluruyla disipline sevk yazısının HSYK’ya gönderildiğini, tanığın söylediği gibi HSYK'ya sevki için Adalet Bakanının “Olur” verip ardından da o kişiye telefon açıp senin hakkında müfettiş ve Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ihraç istedi, sen ihraç olmamak için gel istifa et demesinin mümkün olmadığını, bunun bile tanığın yalan söylediğinin ispatı olduğunu, heyetin tanığın beyanını makul görmesi hâlinde o tarihteki Adalet Bakanı Sadullah Ergin ile Adalet ve Kalkınma Partisi milletvekili Mahmut Durdu’nun tanık olarak dinlenmelerini talep ettiğini, tanığın müfettiş Ekrem Dinçer ile kendisinin hakkında iki defa ihraç ve üç defa yer değiştirme ve birkaç alt derece disiplin cezası istediklerini söylemiş ise de ilgili mucip getirildiğinde görüleceği üzere Bakanlık olurunda yalnızca ilgilinin eylemlerinin yazıldığını, disiplin işlemini yapacak merci olan HSYK'nın önüne giden yazıda ihraç, yer değiştirme vesaire talebinin bulunmadığını, sadece eylemin yazılı olduğunu, eylem hem adli kovuşturmayı hem de disiplini gerektiriyorsa buna ilişkin bir değerlendirme, yalnızca disiplini gerektiriyorsa buna ilişkin işlem tesisinin talebini içeren bir değerlendirmeyle HSYK'ya gönderildiğini, tanığın bu şeklide beyanda bulunmasına rağmen etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanamayınca beş gün süren ikinci bir ifade verdiğini, ilk ifadesinde bahsetmemesine rağmen bu ifadesinde kendisiyle ilgili herhangi bir delile dayanmaksızın cemaat mensubu olduğunu bildiğini beyan ettiğini, duruşmada sorduğu soruya da “Suç örgütü üyesi olduğunu bir başkasından duydum.” şeklinde cevap verdiğini, tanığın önce Osman Şanal’ı iyi tanıdığını söylerken daha sonra Osman Şanal’ı araştırmak için Ankara’ya gittiğini söylediğini, ilk beyanlarında Yaşar Karayel ve Hayati Yazıcı ile görüştüğünü söylerken sonra bu isimleri zikretmeden kendisiyle birlikte başka kişilerin isimlerini söylediğini, bu kişilerle görüştükten sonra tanıklık yapmaya karar verdiğini anlattığını, tanığın beyanlarına itibar edilemeyeceğini, tanığın yine 03.12.2016 tarihli beyanında yalnızca kendisine telefon açtığını söylemişken 01.12