muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9368, Karar No: 2014/7500, Tarih: 17.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/9368 E.  ,  2014/7500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli kararın beyanlar bölümünde katılanın ifadesinin başlığına sanığın isminin yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi,kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, hastanede işlem yaptıran katılanın yanına gelerek kendisini Doktor ... olarak tanıtıp, çektirdiği ultrason bedeli olarak 370,00 TL parayı devletten geri alabileceğini, ancak evraklarının eksik olduğunu söyleyip, yardım etmeyi teklif ettiği, dışarı çıkıp eczaneye gittiklerinde katılanın kızı olan ve tanık olarak dinlenen ...'ı fotokopi çektirmeye gönderdikten sonra katılana bahsi geçen 370,00 TL parayı alabilmesi için bankaya para yatırmaları gerektiğini söyleyerek üzerindeki 180,00 TL'yi alıp ortadan kaybolduğu somut olayda; sanığın inkara yönelik savunmasına rağmen dosya içerisinde bulunan canlı teşhis tutanağı, katılan ve tanık beyanlarına göre dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6427, Karar No: 2012/2931, Tarih: 06.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/6427 E.  ,  2012/2931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın eylemine uyan ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçunun gerekçeli karar başlığında "izinsiz olarak ateşli silah ve mermileri ülkeye sokma, imal etme, nakletme satma" olarak gösterilmesi yazım hatası olarak kabul edilmiş; tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması, 5728 sayılı Yasa ile 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesinde yapılan değişiklik gözetilmeden adli para cezasının eksik tayini aleyhe temyiz olma- dığından bozma nedeni yapılmamış, erteli cezanın aynen infazına mahallinde karar veril- mesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMAS1NA), 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14312, Karar No: 2011/6917, Tarih: 07.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/14312 E.  ,  2011/6917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/10/2009 tarih ve 2007/19-2009/648 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin Dubai’ye gitmek için davalıya ait uçağa bindiklerini, ancak müvekkillerinden küçük ...’nın yüzünde lekeler olması nedeniyle hastalığın bulaşıcı olduğu iddiasına dayalı olarak kabin görevlilerinin müvekkillerini zorla uçaktan indirdiklerini, oysa hastalığın bulaşıcı olmadığını, Dubai’ye bir gün sonra gidilmesi nedeniyle müvekkillerinin maddi ve manevi zararlarının olduğunu ileri sürerek, şimdilik 1.000 YTL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların çocuğunun suçiçeği rahatsızlığı geçirdiğini, diğer yolculara bulaşma riski olması nedeniyle davacıların uçaktan indirildiklerini, uygulamanın bu yönde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların uçağa bindikleri sırada hastalığın bulaşıcı olmadığına ilişkin ellerinde rapor olmadığı, davacıların beyanlarına göre hastalığın suçiçeği olduğu, bu hastalığın bulaşıcı olması ve diğer yolcuların sağlığının riske edilmemesi nedeniyle davacıların uçaktan indirilmelerinde davalının kusur ve ihmalinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20020, Karar No: 2013/29843, Tarih: 02.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/20020 E.  ,  2013/29843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak-menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kurum tarafından 2009 tarihli bir kısım reçeteler arkasındaki imzaların hastalar tarafından kabul edilmemesi nedeniyle kendisine ilaç teminine ilişkin protokolün 4.3.6 ve 6.3.3 maddelerine göre 42.136,95 para cezası ve uyarı cezası verildiğini oysa hastanın ilacı kullandığını kabul ettiğini cezaların yersiz olduğunu ve bu nedenlerle ceza-i işlemin haksızlığının tespiti ile önlenmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı kurum tarafından birkısım reçeteler arkasındaki imzaların hasta veya yakınlarına ait olmadığı gerekçesiyle hakkında uygulanan para ve uyarı cezasının iptalini istemiş, davalı ise o tarihte uygulanan protokol hükümlerine uygun ceza verdiklerini belirterek davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, bilirkişi raporu nazara alınarak davanın reddine karar verilmiştir. Dosyada mübrez 2012 yılı eczane protokolüne ek protokolün 7. maddesi ile 1.2.2012 tarihinde imzalanan protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve ceza-i şart gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle, ceza uygulanmış olan işlemler konusu kalmadığından durdurdulur ve işlem yapılmaz" hükmü getirilmiştir. Mahkeece, bu husus üzerinde durulmamıştır. Türkiye Eczacıları Birliği ile davalı kurum arasında tanzim olunan 2012 ek protokolünün 5.3.2 maddesi ile ancak hastanın ilacı aldığını beyan etmesi durumunda bu madde hükmü uygulanmaz ibaresi ile 6.3.3 ve 4.3.6 maddelerindeki cezaların eğer hasta ilacı kullandığını söylüyor ise uygulanamayacağı hükmü geterilmiştir. Bu durumda mahkemece, 2012 yılı protokolü hükümleri bu çerçevede incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18557, Karar No: 2025/8386, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/18557 E.  ,  2025/8386 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1324 E., 2022/734 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/133 E., 2021/204 K.

SUÇ : Örgüte bilerek isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle 314/2, 220/7-2. cümle, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62/1. ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla...Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

Sanığın temyiz kanun yolu aşamasında sunmuş olduğu 04.03.2024 havale tarihli dilekçesi ile, etkin pişmanlıktan yararlanmak istediğini bildirmesi ve bu hususta tekrar çağrılması halinde ayrıntılı beyanlarda ve teşhislerde bulunacağını beyan etmesi karşısında, sanığın duruşmada hazır edilerek beyanlarının alınıp, vereceği bilgilerin örgüt içerisindeki kaldığı süre, örgütsel faaliyet ve konumlarına uygun faydalı bilgiler olup olmadığı eldeki bilgiler ile örtüşüp örtüşmediği ilgili birimlerden sorulup değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 221 inci maddesinin 4 üncü fıkrasının 2 nci maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması;

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İstanbul 23. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9976, Karar No: 2011/14685, Tarih: 13.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/9976 E.  ,  2011/14685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, tapu kaydına dayanarak yörede 2007 tarihinde yapılan ve 25/09/2009 tarihinde ilan edilen aplikasyon ve 2B uygulaması sırasında ... mevkii 79 ada 25 parsel sayılı taşınmazın orman sınırı içine alınması işleminin yanlış olduğunu, bu yere ait sınırlamanın iptalini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde ilk kez orman kadastrosu 1940 yılında 3116 sayılı Yasa gereğince yapılmıştır. 1952 yılında genel arazi kadastrosu yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli ... fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve ... biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 13/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9169, Karar No: 2006/11017, Tarih: 23.11.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/9169 E.  ,  2006/11017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... İcra Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir. İcra Mahkemesi'nce sıra cetvelinin düzenlenmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İhtiyati hacizlerin kesin hacze nasıl iştirak edecekleri İcra ve İflas Kanunu’nun 268/I nci maddesinde açıklanmıştır. Maddeye göre ihtiyaten haczedilen mallar, ihtiyati haciz kesin hacze dönüşmeden önce diğer bir alacaklı tarafından (kesin olarak) haczedilirse, ihtiyati haciz sahibi alacaklı, bu hacze 100 ncü maddedeki şartlar dairesinde kendiliğinden ve muvakkaten iştirak eder. Somut olayda paylaşıma konu alacak, davalılardan ... Telekom Ltd. Şti.nce 19.08.2005 günü ihtiyaten haczedilmiş ve bu ihtiyati haciz kesinleşmemiştir. Davacı ....nin kesin haczi ise 24.08.2005 tarihlidir. Yukarıda açıklanan yasal düzenleme uyarınca, davalı şirketin takibinin kambiyo senetlerine özgü genel haciz yolu ile yapılmış olması ve İcra ve İflas Kanunu’nun 100 ncü maddesinde sayılan belgelerden birine dayanmaması karşısında, davacının haczine iştirak edemeyeceği ortadadır. Bu durumda mahkemece davalı şirkete ayrılan payın davacıya ödenmesini sağlayacak biçimde sıra cetvelinin iptali gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda yazılı nedenle davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 23.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14168, Karar No: 2012/1884, Tarih: 26.01.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/14168 E.  ,  2012/1884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2.75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 26/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9506, Karar No: 2016/4684, Tarih: 26.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/9506 E.  ,  2016/4684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.04.2015 tarih ve 2011/261-2015/83 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 26.04.2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... ibareli 2004/05344 nolu markası bulunduğunu, kozmetik, güzellik bakım alanında faaliyet gösterdiklerini, davalının da aynı faaliyet alanı içinde müvekkiline ait markayı reklam ve ürünlerinde kullandığını, bu durumun marka hakkına tecavüz ve haksız rekabete yol açtığını ileri sürerek, markaya tecavüzün menini, hükmün ilanını, 5.000 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 2004-2007 yılları arasında marka kullanım bedeli adı altında herhangi bir istemde bulunulmadığını, taraflar arasındaki sözlü anlaşma uyarınca müvekkilinin cihazların alımı ve servis hizmetini davacıdan alacağını, buna mukabil davalının markayı ücretsiz olarak kullandıracağını, Ağustos 2011 tarihine kadar taraflar arasında herhangi bir sorun yaşanmadığını, davacının anılan tarihteki ihtarnamesi ile 25.000 USD marka kullanım bedeli talep ettiğini, ihtarname sonrası markanın kullanımına son verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasında yazılı marka lisans sözleşmesi bulunmadığı, davalının markayı kuruluşundan başlayarak 2011 yılına kadar kullandığını, davacının bu durumu bildiği halde sessiz kaldığı, bu surette kullanıma zimni olarak icazet verdiği, davalının eyleminin markaya tecavüz oluşturmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3496, Karar No: 2007/4447, Tarih: 20.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/3496 E.  ,  2007/4447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Trabzon Aile Mahkemesi

TARİHİ        :29.09.2006

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî  Kanunu hükümlerine göre  velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî  Kanunu m.  183 hükmüne göre ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî  Kanunu m.  348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir. (Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi, Ankara 2007 , Kısaltma: GENÇCAN-TMK-2, s. 2515-2517)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)