muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8752, Karar No: 2016/12327, Tarih: 31.10.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/8752 E.  ,  2016/12327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davacının annesi ile davalı babası arasındaki boşanma davasının derdest olduğunu, davacının 29.03.1994 doğumlu olup halihazırda ... Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde eğitimine devam ettiğini, okul, yurt vb. masrafları bulunduğunu, annesinin de maddi durumunun iyi olmadığını belirterek, davacı için aylık 4.500 TL yardım nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının emekli olup aylık 2.000 TL geliri bulunduğunu, geçimini zor sağladığını, davacının annesinin de aylık 2.500 TL emekli maaşı olup bir evinden de aylık 1.000 TL kira geliri bulunduğunu, davacının lüks bir yaşam sürmeye çalıştığını, talebin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;davanın kısmen kabulü ile; davacı için dava tarihinden itibaren aylık 2.000 TL yardım nafakasının davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalının temyiz itirazı yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının temyiz itirazına gelince;

Dava; yardım nafakası talebine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 364/1. maddesine göre; herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan alt soyuna nafaka vermekle yükümlüdür. Aynı kanunun 365.maddesinin 2.fıkrasında davanın; davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibaret olduğu düzenlenmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 328/2. maddesine göre; çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler.

Hukuk Genel Kurulu'nun 07.06.1998 gün, 1998/656; 688 sayılı ilamında yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Yardım nafakasına karar verilebilmesi için nafaka isteyenin yardım edilmemesi halinde zarurete düşeceğinin anlaşılması gerekmektedir. Zarurete düşme terimi çok sıkıntılı bir durumu ve ekonomik şartları ifade eder. Hükmedilecek yardım nafakasının miktarı yalnızca söz konusu sıkıntılı durumu önlemeye matuftur. Yardım nafakası yoluyla nafaka isteyenin geçiminin ve her türlü gereksinimlerinin sağlanması gerekmez.

Yardım nafakasına karar verilebilmesi için nafaka isteyenin yardım edilmemesi halinde zarurete düşeceğinin anlaşılması gerekmektedir. Zarurete düşme terimi çok sıkıntılı bir durumu ve ekonomik şartları ifade eder. Hükmedilecek yardım nafakasının miktarı yalnızca söz konusu sıkıntılı durumu önlemeye matuftur. Yardım nafakası yoluyla nafaka isteyenin geçiminin ve her türlü gereksinimlerinin sağlanması gerekmez.

Eğitimine devam eden reşit birey kendi emek ve geliriyle yaşamını sürdürmekten yoksun ise ana babasından öğrenimini tamamlayıncaya kadar yardım nafakası isteyebilir. Ne var ki; bunu vermekle yükümlü tutulacak kişilerin geçim sıkıntısına düşürülmemesi asıldır. Bunun için belirlenen nafakanın; davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olacak şekilde Medeni Kanun'un 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek takdir edilmesi gerekir.

Somut olayda; dosyadaki bilgi ve belgelerden tarafların baba kız oldukları, davacının ... Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde % 50 burslu eğitim gördüğü, çalışmadığı, aylık 800 TL kira ödemesi olduğu, 2013-2014 yılı eğitim ücretinin 12.960 TL olduğu; davalının ise annesinin yanında ikamet ettiği, emekli olup aylık 2.300 TL maaşı bulunduğu,üzerine kayıtlı 2 aracı, 3 adet dairesi ve 1 adet dükkanı bulunduğu, bu taşınmazlardan aylık 3.000 TL kira geliri bulunduğu anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamında yer alan davalıya ait 6 adet taşınmaz kaydı ve dosya kapsamında dinlenen davacı tanık beyanları da dikkate alındığında davalının makine mühendisi olup emekli olduğu ancak dışarıdan danışmanlık işleri de yaptığı ve bu şekli ile sosyal ve ekonomik durumunun gayet iyi olduğu sabittir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları yardım nafakasının niteliği, davalının gelir durumu, davacının eğitimine devam ediyor olması da nazara alındığında davacı lehine hükmedilen nafaka miktarı az olup, Türk Medeni Kanunu'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun görülmemiştir. Bu itibarla, davacı tarafın temyiz itirazları yerinde görülerek hükmün bozulması gerekmiştir.

O halde, mahkemece yapılacak iş; davacının giderleriyle, nafaka yükümlü davalının geliriyle orantılı şekilde, hakkaniyet ilkesi de gözetilerek daha uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır

SONUÇ: Davalının temyiz itirazlarının yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle REDDİNE, Davacının temyiz itirazlarının 2.bentte açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17472, Karar No: 2017/14130, Tarih: 06.11.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/17472 E.  ,  2017/14130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanıklar Mustafa, Yunus ve Abdullah hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazların reddine, ancak;

Tarafsız tanık ...'nin yeminli ifadesinde belirttiği gibi sanık ...'ın müştekiyi telefon ile arayarak konuşmak için Oska eğlence merkezinin önüne gelmesini söylemesine, müştekinin dayısı tanık ... ve arkadaşı tanık ... ile birlikte aynı araçla olay yerine gitmelerine, olay yerinde sanıklarla beraber açık kimliği tespit edilemeyen bir kaç kişinin daha beklemesine, olay yerine varılınca müştekinin araçtan inerek sanık ...'ın yanına gitmesine, konuşmaya başladıkları sırada tartışmalarına ve tartışmanın kavgaya dönüşmesine, sanıklarla beraber toplam 6-7 kişinin müştekinin etrafını

sararak, darp etmelerine, araya girenlerce aralanmaları üzerine müştekinin grubun içinden çıkıp arabaya binmek için gittiği sırada sanık ...'ın arkadan yaklaşarak müştekinin sol uyluk bölgesinde derin perforen arterde ve derin kas dokusunda kesiye neden olacak şekilde bıçakla darp edip yaralamasına, bu bıçaklı saldırı neticesinde müştekinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak ve BTM ile giderilmeyecek şekilde yaralanmasına, sanık Muratın eylemini tek başına gerçekleştirmesine göre, müştekinin bıçakla yaralanma dışında vücudunda meydana gelen yaraların niteliğinin tespiti ve sanıkların bu yaralardan sorumlu tutulması gerektiği halde yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13214, Karar No: 2006/15828, Tarih: 17.07.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/13214 E.  ,  2006/15828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2006
Yargıtay — Esas No: 2011/13812, Karar No: 2012/1751, Tarih: 09.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/13812 E.  ,  2012/1751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca, göl mutlak koruma alanında kalan taşınmazların dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazların davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10487, Karar No: 2010/15487, Tarih: 02.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/10487 E.  ,  2010/15487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde projeye aykırılıkların giderilmesi ve elatmanın önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili mahkeme kararını, (davalı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi ile anataşınmaza ait tapu kaydı dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve anataşınmazdaki tüm bağımsız bölüm ve maliklerini gösterir tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğü'nden getirtildikten sonra dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6013, Karar No: 2014/2597, Tarih: 18.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/6013 E.  ,  2014/2597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı .... Filmcilik San ve Tic Ltd. Şti aleyhine 04/04/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 18/02/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Davanın ve haberin konusunun, .... televizyonunda başlayacak olan bir dizinin ve kahramanlarının tanıtımı olması, dizinin konusu ile kahramanlarının dizideki rollerinin davacının konumu ve geçmişi ile uzaktan yakından bir ilgisinin olmaması, habere ilişkin yazının tümü ve görünümüne göre,....isminin yazının sonunda ve diğer kahramanlardan farklı olmayacak şekilde yazılmış olması, ayrıca davacının gerçek isminin sadece ....olmayıp, ... olması, davalı tarafın bu haberle davacıyı hedef

aldığının kanıtlanmamış olması gözönüne alındığında toplum nazarında davacının algılandığı yönündeki iddianın gerçeği yansıtmaması karşısında, davalı tarafın ... yazılacakken yazım hatası olarak.... şeklinde yazılmıştır şeklindeki savunmasının, davalı tarafın bu yazım hatasından dolayı davacıdan basın önünde özür dilemiş olması da gözönüne alındığında samimi kabul edilmesi gerekir. Dolayısıyla, davacının kişilik haklarına saldırıldığına dair iddia kanıtlanmamıştır. Davacı alınganlık göstermiştir. Tazminat davasının tümden reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabule karar verilmesi doğru değildir.

Sayın çoğunluğun görüşlerine katılmıyorum. 18/02/2014
Yargıtay — Esas No: 2021/5927, Karar No: 2021/10986, Tarih: 04.11.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/5927 E.  ,  2021/10986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Niğde 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında Niğde 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... İlinde 3402 sayılı Yasa'nın 22/a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında, .../... Kasabası çalışma alanında bulunan ve tapuda davalılar adına kayıtlı olan eski 3041, 3045, 3047 ve 3055 parsel sayılı 49.550, 46.450, 66.150 ve 51.000 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, sırasıyla 311 ada 14, 18, 20 ve 27 parsel numaralarıyla 49.945.29, 49.093.17, 69.222.81 ve 51.154,33 m2 yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı Hazine, adına kayıtlı bulunan eski 3786 parsel sayılı 169.451,01 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın, uygulama kadastro sonucunda 311 ada 44 parsel numarasıyla 156.603,74 metrekare olarak tespit gördüğünü ve yüzölçümünün küçüldüğünü öne sürerek, eski hale getirilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine, çekişmeli taşınmazların uygulama tespiti gibi tapuya tesciline karar verilmiş, davacı tarafça istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin reddine karar verilmiş ve iş bu karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece dava konusu taşınmaza ait tesis kadastrosu sırasında düzenlenen pafta haritası, ölçü krokisi, hesap cetveli, ölçü cetveli, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları dosya arasına getirtilmemiş; teknik bilirkişiden tesis kadastrosu ve düzeltme işlemi sonucu oluşturulan paftadaki sınır yerleri ile uygulama kadastrosu sonucunda oluşturulan paftadaki sınır yerlerinin yapılan çakıştırması sonucunda, birbirleriyle ve zeminle uyumlu olup olmadığını belirleyen ayrıntılı ve gerekçeli rapor aldırılmamıştır.

Mahkemece, amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için öncelikle, denetime veri teşkil etmek üzere, tesis kadastrosunun yapıldığı tarihe en yakın tarihli hava fotoğrafları, temin edilebilen en eski ve güncel ortofoto ve uydu fotoğrafları, tesis kadastrosuna ait pafta haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanıldığı anlaşılan diğer haritalar, dava konusu taşınmaza ilişkin tesis kadastrosu ve uygulama kadastrolarına ait ölçü çizelgesi, hesap cetveli ve ölçü krokileri gibi bilgi ve belgelerin toplanması gerekmektedir. Bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, harita ya da jeodezi mühendisi teknik bilirkişinin katılımı ile keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında dava konusu taşınmaz ve çevresinin toprak yapısı, bitki örtüsü, zeminde mevcut ağaçların yaşı gibi hususlar ile zeminin jeolojik yapısının değerlendirilmesine ihtiyaç duyulan hallerde uzman ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişi de keşif heyetine dahil edilmelidir. Yapılacak keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerleri teknik bilirkişiye işaretlettirilmeli, fotoğrafları çekilmeli, taraflar keşif sırasında hazır bulunmakta ise zeminde ortak sınır üzerinde uzlaşıp uzlaşmadıkları tespit edilip gerektiğinde imzaları ile beyanları tevsik edilmeli, uzlaşılan sınırlar ile iddia edilen sınırlar teknik bilirkişi tarafından haritasında işaretlenmeli, keşif sırasında hazır edilmeleri halinde ziraat bilirkişisi ile jeoloji mühendisi bilirkişisinden, taşınmazlar arasında değişmeyen doğal ya da yapay sınırlar bulunup bulunmadığı, sınırlarda mevcut ağaçların yaşları gibi hususlarda bilgi alınmalı, teknik bilirkişiden denetime veri teşkil etmek üzere dosya içine getirtilen bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunu denetlemesi istenmelidir. Teknik bilirkişiden, tesis kadastrosunun, paftaların üretim yılı, üretim tekniği, altlığı ve ölçeği gibi hususları da açıklar tarzda hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, sırasıyla tersimat hatası, hesap hatası, ölçü hatası ve sınırlandırma hatası bulunup bulunmadığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların niteliğinin ne olduğu ve yönetmelik hükümlerine uygun olarak belirlenip belirlenmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlarda ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı, gerekçelendirilmiş, denetlenebilir ve ayrıntılı rapor ve haritalar alınmalıdır

. Raporun denetime elverişli olması için teknik bilirkişiden, düzenleyeceği haritalardan iki tanesinde hava fotoğrafı üzerinde, iki tanesinde ise ortofoto (yoksa uydu fotoğrafı) üzerinde ilk tesis kadastrosu paftası ve uygulama kadastrosu paftasını çakıştırması istenmeli; çakıştırmaların birer tanesinin ada bazında değerlendirme yapmaya elverişli geniş ölçekli olması, diğerinin ise dava konusu taşınmaz ve çevresini gösterir şekilde daha dar ölçekli olması istenmelidir. Teknik bilirkişi haritasında, uygulama kadastrosunda yanlışlık varsa, infazı kabil bir hükme esas olmak üzere doğru sınırların nasıl olması gerektiği de gösterilmelidir. Açıklanan yönteme uygun inceleme ve araştırma yapıldıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Hal böyle olunca; Mahkemece amacına ve yöntemine uygun bir araştırma yapılabilmesi için belirtilen eksik belgeler ilgili yerlerden getirtilerek dosya ikmal edilmeli ve ardından harita mühendisi ve jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi sıfatına sahip üç kişilik uzman bilirkişi kurulu eliyle, yukarıda belirtilen şekilde inceleme ve araştırma yapılarak denetime elverişli rapor alınmalı ve bundan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle, davacı vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nin 23.11.2017 tarihli ve 2017/778 Esas, 2017/1257 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi hükmünün 6100 sayılı HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1452, Karar No: 2022/4814, Tarih: 17.05.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/1452 E.  ,  2022/4814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

VEK.AV....

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kurum işleminin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi üzerine, bölge adliye mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ......’nin sahibi olduğunu, davalı kurumun 20/10/2015 tarihli yazısında 5 adet reçete arkasındaki imzanın ilaçları alan hastalara ait olmadığı gerekçesi ile Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk ... Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2012 yılı protokolünün 5.3.2 ve 4.3.6. maddeleri uyarınca 191.081,05 TL cezai şart ile 38.216,21 TL reçete bedelinin tahsili yönünde işlem uygulayacağını bildirdiğini, bu işlemin haksız ve hukuka aykırı olması nedeniyle iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, davalı kurumca yapılan soruşturmada eczacı ve eczane çalışanlarının kurumu zarara uğratmak kastıyla gerçekleştirdikleri herhangi bir eylemin mevcut olduğu tespit edilememiş olmasına rağmen başkaları tarafından yapılan sahtecilik eylemlerinin davacı eczaneye yükletilmesinin cezaların şahsiliği ilkesiyle bağdaşmayacağı, ayrıca davacının sahte reçete düzenleyen kişilerle el ve işbirliği içerisinde hareket ettiğine dair de dosyada herhangi bir somut bilgi ve belge bulunmadığından davacı eczanenin cezalandırılmasının hakkaniyete aykırı olduğu anlaşılmakla davanın kabulüne; 20/10/2015 tarih ve ... sayılı yazıları ile 191.081,05 TL cezai şart ile 38.216,21 TL reçete bedelinin tahsili yönündeki dava işleminin iptaline karar verilmiş, karara karşı davalı istinaf başvurusunda bulunmuştur.