muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11650, Karar No: 2025/2480, Tarih: 20.02.2025

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya içerisinde aldırılan 15.12.2019 tarihli bilirkişi raporunda "Davacı işveren müessesenin (.... Madeni Eşya Sanayi ve Ticaret) % 100 (Y. Yüz) oranında kusurlu olduğu, sigortalı ...’nın kusursuz olduğu, kaçınılmazlık veya kötü tesadüf faktörünün rolünün bulunmadığı..." tespit edilmiştir. 24.03.2022 tarihli Adli Tıp Kurumu Raporunda "...... ve .... oğlu 01.01.1974 doğumlu ...’nın (q/r: 3/2 B hafif opasite) pnömokonyoz hastalığının tespit edildiği, kişinin yaptığı iş, çalışma koşulları, çalışma süresi ve işyerindeki maruziyetleri göz önünde bulundurulduğunda hastalıklarının mesleki olduğu, meslek hastalığının başlangıç tarihinin 25.06.2013 olduğu (25.06.2013 tarihli PA Akciğer grafisi), bu tarihte tespit edilen (q/q: 2/2) opasite pnömokonyoz meslek hastalığı nedeniyle 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerinden yararlanılarak ve meslek grup numarası grup 1 (bir) alınarak; Gr1 VI (9A......16) A %20, E cetveline (yaşına) göre %20,0 (yüzdeyirmivirgülsıfır) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, ancak pnömokonyoz hastalığının progrese olduğu (q/r: 3/2) olduğu cihetle; 20.01.2017 tarihinden itibaren (İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesinin 20.01.2017 tarihli ve 170000178 numaralı Sağlık kurulu raporu); Gr1 VI (9A......21) A %25,E cetveline (yaşına) göre %26,0 (yüzdeyirmialtıvirgülsıfır) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, Pnömkonyoz hastalığının 20.03.2019 tarihinde tekrar progrese olduğu (q/r: 3/2 B hafif opasite) cihetle; 20.03.2019 tarihinden itibaren (Süreyyapaşa Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 20.03.2019 tarihli ve 1718 numaralı Mesleki Sağlık Kurulu Raporu); Gr1 VI (9B......26) A %30,E cetveline (yaşına) göre %32.0 (yüzdeotuzikinoktasıfır) oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, Pnömokonyozun inorganik tozlara maruziyet sonucu gelişen, sigara ile ilişkili olmayan, önlenebilir, spesifik tedavisi olmayan, iyileşmesi beklenmeyen, ilerleyici de olabilen bir mesleki akciğer hastalığı olduğu..." düzenlemesi doğrultusunda, hastalığın seyri, hastalığın sirayet ettiği yıllar ve dosya içerisindeki sağlık kurulu raporları dikkate alındığında, yukarıda açıklanan nedenler doğrultusunda davacının davasının reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Kurumun Sağlık Kurulu kararında davalının meslek hastalığı nedeniyle %31,2 oranında sürekli iş göremez duruma girdiği, işveren... Madeni Eşya San. ve Tic. firmasının %100 kusurlu olduğunun tespit edildiği,YSK'nın 12.09.2017 tarihli raporunda (1990-1994) arasındaki çalışmasından dolayı yükümlülük süresinin uzatılmasını karar verildiği, Adli Tıp kurumu 3. İhtisas Dairesinin 23.02.2022 tarihli kararında davalının rahatsızlığının meslek hastalığı olduğu, sürekli iş göremezlik derecesinin %32,0 olarak belirlendiği, birbirini doğrulayan raporlar dikkate alındığında davacının meslek hastalığına yakalandığı, meslek hastalığına yakalanmasında davacı işyerindeki çalışmalarının etkisi olduğu anlaşılmakla Mahkeme kararının yerinde olduğu kanaatine varılarak davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkili şirketle davalının hastalığı arasında illiyet bağı bulunmadığını, meslek hastalığının başlangıç tarihinin 25.06.2013 olduğunu, davalının müvekkilinin yanından ayrıldığı 31.07.1994 tarihinden 19 yıl sonraya denk geldiğini, davalının önceki ve sonraki işyerlerinin ve çalışma koşullarının başka bir hastalığı olup olmadığının araştırılmasını talep ettikleri halde araştırılmadığını, davalının meslek hastalığına yol açabilecek başka işlerde de çalışması olduğunu, davalının rahatsızlığının genetik faktörlü olabileceğini, müvekkiline %100 oranında kusur atfını kabul etmediklerini, işyerinde keşif yapılması gerektiğini, davalı işçinin de kusurunun gözönüne alınması gerektiğini belirterek Mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ...'nın davacı nezdinde çalışmaları nedeniyle meslek hastalığına yakalanmadığının tespiti talebine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2396, Karar No: 2014/5470, Tarih: 10.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/2396 E.  ,  2014/5470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 16. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2013/23-2013/63

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av. N.. R.. ile davacı vekili Av. M.. A.. gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin 3817 ortaklı davalı kooperatifin ortağı olduğunu, 19.06.2010 tarihli genel kurulun 8 nolu kararının 190 oyla alındığını, bu kararın toplantı karar nisabı olan ¼ ve karar nisabı olan hazirun cetvelinde imzası olanların yarıdan fazlasının oyu ile karar alınacağına dair yasa ve anasözleşme hükümlerine aykırı alındığını ileri sürerek, 19.06.2010 tarihli genel kurulun 8 nolu olan kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; 8. madde kararının karar nisabına aykırı alındığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3333, Karar No: 2009/7076, Tarih: 15.09.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/3333 E.  ,  2009/7076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay uygulamalarına göre dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Şu kadar ki, üretim giderlerinin içerisine tarla kirası, masrafların faiz karşılığı, genel idari giderleri, bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar dahil edilmemelidir.

Somut olayda ise, bilirkişi raporunda, resmi veri listesine ekli ayrıntılı masraf çizelgesi içerisinde yer alan bağ (üzüm) ürününün üretim giderlerini oluşturan unsurlar arasında yer alan bilinmeyen masraflar, idarecilik payı ve sermaye faizi gibi masraflar düşülmeden hesaplama yapılmıştır. Böylece, üretim giderlerini yüksek almak suretiyle taşınmazın net gelirini düşük bulan bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

2- Kıymet Takdir Komisyonu raporunda enkaz mal sahibine bırakıldığına göre, bulunan kamulaştırma değerinden bağ omcalarının enkaz değerinin düşülmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

./..

2009/3333-7076 -2-

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 15.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3478, Karar No: 2021/1072, Tarih: 10.02.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/3478 E.  ,  2021/1072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 13.04.2016 gün ve 2014/1117 - 2016/325 sayılı kararı bozan Daire'nin 29/04/2019 gün ve 2018/1597 - 2019/3235 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin dava dışı As Elektronik Teknik Servisleri San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin %10 ortağı, davalını ise aynı şirketin %81 ortağı ve aynı zamanda şirketin müdürü olduğunu, davalının dava dışı şirketin ve ortaklarının zararına sebep olduğunu, yasadan ve ana sözleşmeden doğan yükümlülüklerini ihlal ettiğini, yönetim yetkisini kötüye kullandığını, eşit işlem borcuna aykırı davrandığını, bilgi edinme hakkını engellediğini, uzun süre boyunca ortaklar kurulu toplantısının yapılmadığını, müvekkiline kâr payı ödenmediğini, davalının dava dışı As Elektronik Ltd. Şti.'nin diğer ortağı ile aynı iş kolunda ve aynı bölgede faaliyet gösteren Ersever Elektronik Ltd. Şti. isimli başka bir şirket kurduğunu ve kurulan bu şirketin müdürü olduğunu, bu haliyle davalının TTK 626. maddesi uyarınca rekabet yasağına aykırı hareket ettiğini, müşteri çevresini bu şirkete aktardığını, müvekkilinin ortağı olduğu şirketin içinin boşaltılarak yeni kurulan şirkete aktarıldığını, bilgi edinme hakkının engellenmesi üzerine müvekkilince İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi nezdinde açılan 2012/1174 Esas sayılı davanın derdest olduğunu, şirket defterlerinin usulüne uygun tutulmadığını, kötü niyetli ve basiretsiz yönetim nedeniyle şirketin zarar ettiğini yahut zarar etmiş gibi gösterildiğini, bu durumun davalının müdürü olduğu dava dışı Ersever Elek. Ltd. Şti.'nin kurulması sonrasında vuku bulduğunu, müvekkili aleyhine İstanbul Anadolu 15. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/558 Esas sayılı dosyasında ortaklıktan çıkarma davası açıldığını, işbu davanın anılan ortaklıktan çıkarma davası ile birleştirilmesi gerektiğini, dava sonuna kadar şirkete tedbiren kayyım atanması gerektiğini ileri sürerek 6102 sayılı TTK 630. maddesi uyarınca davalının As Elektronik Teknik Servisleri San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin müdürülüğünden azlini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; dava dışı As Elektronik Teknik Servisler San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin müdürü olan davalının, dava dışı başka bir şirkette de ortaklar kurulundan izin almadan müdür olarak görev yaptığı, As Elektronik Şti.'nin ana sözleşmesinde, rekabet konusunda izin verildiğine dair maddenin bulunmadığı, bu açıdan davalının anılan şirketteki müdürlük görevinden azli için haklı nedenin oluştuğu, ancak müdürlükten azli istenen şirketin davalı olarak gösterilmediğinden, davanın usulden reddinin gerektiği, davanın "tasfiye memurunun azli" davası olarak kabul edilmesi halinde ise tasfiye memuru olarak davalının azlini gerektiren haklı bir nedenin tespit edilemediği gerekçesiyle davanın usulden reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerinde Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 10.02.2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı olduğu limitet şirket müdürünün haklı sebeple azlini ve şirkete tedbiren kayyım tayin edilmesini talep etmektedir.

İlk Derece Mahkemesince, azil için haklı sebep oluşmakla birlikte, şirket müdürünün azli davasında şirketin de davalı gösterilmesi gerektiği halde gösterilmemesi nedeniyle davanın husumetten reddine karar verilmiş, karar davacının temyizi üzerine, Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda, müdürün azli davasında şirketin hasım gösterilmesinin zorunlu olmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, limited ortaklıkta müdürün haklı sebeple azli istemi ile açılan davada, husumetin şirkete de yöneltilmesinin gerekip gerekmediğine ilişkindir.

Uyuşmazlık, limited ortaklıkta müdürün haklı sebeple azli istemi ile açılan davada, husumetin şirkete de yöneltilmesinin gerekip gerekmediğine ilişkindir.

6102 sayılı TTK’nın 623. maddesinde "şirketin yönetimi ve temsilinin şirket sözleşmesi ile düzenleneceği, şirketin sözleşmesi ile yönetimi ve temsilinin, müdür sıfatını taşıyan bir veya birden fazla ortağa veya tüm ortaklara ya da üçüncü kişilere verilebileceği" öngörülmüştür. TTK 630/2 maddesindeki hükme dayanılarak mahkemenin müdahale ettiği ilişki, şirketle müdür arasındaki TTK 623. maddesinde düzenlenen vekalet akdi ilişkisi olup bu ilişkiyi sonlandıran bir davada verilecek karar şirketin de menfaatini ilgilendirecek olmakla, davalı müdürün dışında, şirketin de davada bağımsız bir şekilde temsil edilmesi ve her ikisinin de azil davasında birlikte hasım olmaları gerektiğinden ve ayrıca azil istemi dışında şirkete kayyım tayini istemi de bulunduğu halde, davada şirkete husumet yöneltilemeyeceğine ilişkin Daire çoğunluk görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2013/12137, Karar No: 2013/15594, Tarih: 08.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/12137 E.  ,  2013/15594 K.**

**"İçtihat Metni"**

(Davalı) tedbirin mürtefi olduğunun tespitini isteyen ...vek.Av.... ile (Davacı) ihtiyati tedbir isteyen ... vek.Av. ... aralarındaki tedbir davası hakkında ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 21.06.2013 gün ve 10/151 Esas (Derdest) sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Talep, mahkemece verilen ihtiyati tedbir kararının HUMK’un 112.maddesi uyarınca mürtefi olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, HMK’nun 448.maddesi uyarınca bu kanunun ancak tamamlanmamış işlemlere uygulanacağı, talebin tamamlanmış bir işleme ilişkin bulunmadığı, dolayısıyla HMK’nun 397/2.maddesi uyarınca ihtiyati tedbirin devam ettiğinin kabulü gerektiği belirtilerek istemin reddine karar verilmiş, kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Kanun koyucu ihtiyati tedbire ilişkin kararlara karşı başvurulabilecek kanun yollarını, özenle, açıkça ve ayrıntılı şekilde düzenlemiş olup, HMK’nun 391’inci ve 394’üncü maddelerinde yer alan kanun yollarına ilişkin düzenlemeden de anlaşılacağı üzere ihtiyati tedbire ilişkin tüm kararlara karşı kanun yolu açık değildir. Kanun koyucu bu yöndeki iradesini hem kanun yoluna başvurulabilecek tedbir kararlarını açıkça belirterek, hem de bunların dışındaki kararlara karşı kanun yollarına başvurulmasını yasaklayarak düzenlemiştir. HMK’nun 391’inci maddesinde sadece ihtiyati tedbir isteminin reddine ilişkin kararlara karşı kanun yoluna başvurulabileceği öngörülmüşken, HMK’nun 394’üncü maddesinde ise sadece ihtiyati tedbire itiraz üzerine verilen kararlara karşı kanun yoluna başvurulacağı düzenlenmiştir.

Türk Medeni Kanun’unun 1’inci maddesine göre, “Kanun, sözüyle ve özüyle değindiği bütün konularda uygulanır.” Yukarıdaki bentlerde sözüyle ve özüyle açıklanan ihtiyati tedbire ilişkin HMK’nun 391 ve 394’üncü maddelerine aykırı bir uygulama yapılmasına imkân veren bir yorum kuralı bulunmamaktadır. Kanunun açık hükmüne aykırı bir yorum, ancak bu konuda teknik bir gerekçe sunulması hâlinde mümkün olup, bunun dışındaki bir nedenle kanunun açık hükmüne aykırı şekilde karar verilemez. Kanun koyucunun ihtiyati tedbire ilişkin tüm kararlara karşı kanun yolunu açmasına yasa yapma tekniği bakımından bir engel olmadığı dikkate alındığında, kanunda yer almayan bir kuralın içtihat yoluyla konulması yorum kuralları ile bağdaşmadığı gibi kanuna aykırı (contra legem) yorum sayılır.

Somut olayda, davalı vekilinin talebi, ihtiyati tedbirin kanun gereği (ipso iure) kalkmış olduğunun (HMK m.397) tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece bu konuda verilen karara karşı temyiz yolu açık olmadığından temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14066, Karar No: 2022/702, Tarih: 24.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/14066 E.  ,  2022/702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... Finansank A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, KMK 19. maddeye göre ana yapıya ve bağımsız bölümlere zarar veren, acil onarım gereken durum için iş bu davayı açmak zarureti hasıl olduğunu beyanla; 16 numaralı bağımsız bölüm ile kazan dairesine su akması ve rögariarın tıkanıp geri tepmemesi için yapılması gerekli işlerin bilirkişi aracılığı ile tespitine; Yöneticiye bilirkişi raporu ile belirlenen işlerin yapılması için yetki ve süre verilmesine; belirlenen süre içinde yapılmaması durumunda taraflarınca yapılması ve bedelinin kat maliklerinden arsa payları oranında tahsili hususunda yetki verilmesine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davanın bir kısım malikler yönünden pasif husumetten reddine, diğer davalılar için ise kabulüne karar verilmiş, hükmün bir kısım davalı tarafça istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi 2019/184 Esas, 2021/866 Karar sayılı ilamı ile bir kısım davalı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurmak sureti ile bir kısım davalılar için pasif husumetten reddine diğer davalılar için ise davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere ve HMK'nın 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp Kat Mülkiyeti Kanunu 19.madde uyarınca kat maliklerinin, anagayrimenkulün mimari durumunu, güzellik ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olduğu gözetilerek karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün HMK'nın 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK'nın 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davalı ...Ş.'den peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28617, Karar No: 2014/30380, Tarih: 17.12.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/28617 E.  ,  2014/30380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/209925

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2012

NUMARASI : 2011/661 (E) ve 2012/2519 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tebligat işlemlerinin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Tebligat Kanunu'nun 10.maddesine göre tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.

Tebligat Kanunu'nun 35. maddesinde kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılan kimseye, adresini değiştirdiği takdirde yeni adresini hemen tebliğ yaptıran kaza merciine bildirme yükümlülüğü getirilmiş, bundan sonraki tebliğlerin bildirilen yeni adrese yapılacağı öngörülmüştür.

Tebligat Kanunu'nun 35/2. maddesine göre tebliğin usulüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usullere göre bir tebligat yapılmış olması gerekmektedir. Aksi halde 35. maddeye göre tebligat yapılması mümkün değildir.

Somut olayda sanık İ.. Ç..'in yokluğunda verilen karar, sanığın aşamalarda ve en son sorgusu sırasında mahkemeye bildirdiği adresine gönderilmiş, ancak tebliğ edilemediği belirtilerek tebligat belgesinin merciine iade edilmesi üzerine aynı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre 17/07/2013 tarihinde tebligat yapılmıştır. Dosya içeriğine göre bu adreste daha önce yapılmış bir tebligat bulunmadığından, yukarıda açıklanan esaslara uygun bir şekilde yapılmadığı anlaşılan tebligat işlemleri geçersizdir. Bu nedenle kararın öğrenilmesi üzerine 14/04/2014 tarihinde yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek 29/04/2014 tarihli temyiz isteminin reddine dair verilen kararın kaldırılmasına karar verilmek suretiyle yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içeriğine göre eylemin saat 06:30 sıralarında işlenmesi ve suç tarihinde yaz saati uygulaması dikkate alındığında güneşin saat 07:00'da doğması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca gece vaktinin saat 06:00'ya kadar sürdüğü dikkate alınarak eylemin gündüz gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden ve suçların gece işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden, sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesiyle artırılması ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan aynı Kanun'un 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.