muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/19838, Karar No: 2012/22352, Tarih: 31.10.2012

**13. Ceza Dairesi         2011/19838 E.  ,  2012/22352 K.**

* HIRSIZLIK

* ILETIŞIMIN TESPITI, DINLENMESI VE KAYDA ALINMASI

* KATALOG SUÇLAR

* SINYAL BILGILERININ DEĞERLENDIRILMESI

* CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 135

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 22

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: BELLİ BİR ZAMAN DİLİMİNDE, BELLİ BİR YERDE YAPILAN TÜM GÖRÜŞMELERE İLİŞKİN DETAYLARIN TEMİN EDİLİP, GÖRÜŞME YA­PANLAR ARASINDA ELEME YAPMA VE BU KİŞİ YA DA KİŞİLER ÜZERİNDE ARAŞTIRMAYI YOĞUNLAŞTIRMA İŞLEMİ, İLETİŞİMİN TESPİTİ DEĞİL, TİPİK BİR SİNYAL BİLGİLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ İŞLEMİDİR. SİNYAL BİL­GİLERİNİN DEĞERLENDİRİLEBİLMESİ İÇİN İSE, SUÇUN 5271 SAYILI CMK’NIN 135/6. MADDESİNDE SAYILAN KATALOG SUÇLARDAN OLMASI VE HAKİM KARARININ BULUNMASI ZORUNLUDUR.

Nitelikli hırsızlık, suç işlemek amacıyla örgüt kurmak suçlarından yü­rütülen soruşturma sırasında, meçhul şüphelilerin belirlenmesi için, Varto Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 20.10.2008 tarihli ve 2008/1199 soruşturma sayılı baz istasyonlarının sisteminde kayıtlı arayan, aranan, süre, mesaj, imei ve karşı baz istasyonlarının tespitini içeren detaylı HTS raporunun çıkarılması için karar verilmesi talebinin kabulüne dair (Varto Sulh Ceza Mahkemesi)’nin 20.10.2008 tarihli ve 2008/157 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Ba­kanlığı’nın 01.04.2010 tarih ve 2009/3362/20108 sayılı kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 15.04.2010 tarih ve 2010/884432 sayılı ihbarnamesiyle Dai­remize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Muş ili Varto ilçesinde 29.09.2008 ila 02.10.2008 tarihleri arasında tespit edilemeyen zamanda gerçekleşen ku­yumculuk yapan işyerinin kasasının soyulması ile ilgili ihbar üzerine so­ruşturmaya başlandığı, şüphelilerin tespit edilemediğinden bahisle 20.10.2008 tarihinde kullandıkları telefonlardan şüphelilere ulaşılması amacıyla, baz istasyonlarının sisteminde kayıtlı arayan, aranan, süre, mesaj, imei ve karşı baz istasyonlarının tespitini içeren detaylı HTS raporunun çıkarılması için karar verilmesi talebinin kabulüne karar verildiği, karara itirazın reddedildiği,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun “İletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması” kenar başlıklı 135. maddesinin birinci ve üçüncü fıkra­larında; “(1) Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada, suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmaması durumunda, hakim veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişimi tespit edilebilir, dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri değerlendirilebilir. Cumhuriyet savcısı kararını derhal hakimin onayına sunar ve hakim, kararını en geç yirmidört saat içinde verir. Sürenin dolması veya hakim tarafından aksine karar verilmesi halinde tedbir Cum­huriyet savcısı tarafından derhal kaldırılır.

(3) Birinci fıkra hükmüne göre verilen kararda, yüklenen suçun türü, hakkında tedbir uygulanacak kişinin kimliği, iletişim aracının türü, telefon numarası veya iletişim bağlantısını tespite imkan veren kodu, tedbirin türü, kapsamı ve süresi belirtilir. Tedbir kararı en çok üç ay için verilebilir; bu süre, bir defa daha uzatılabilir. Ancak, örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen suç­larla ilgili olarak gerekli görülmesi halinde, hakim bir aydan fazla olmamak üzere sürenin müteaddit defalar uzatılmasına karar verebilir.” hükmü ile, Ceza Muhakemesi Kanunu’nda Öngörülen Telekomünikasyon Yoluyla Yapılan İle­tişimin Denetlenmesi, Gizli Soruşturmacı ve Teknik Araçlarla İzleme Ted­birlerinin Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin “Talep ve kararda belirtilecek hususlar” kenar başlıklı 6. maddesinde;

(1) İletişimin tespiti, dinlenmesi, kayda alınması veya sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine ilişkin talepler ile hakim ve Cumhuriyet savcısı karar­larında, aşağıda belirtilen hususlar yer alır:

a- Soruşturma numarası veya kovuşturmaya geçilmişse mahkeme esas numarası,

b- Kararın hangi suçun soruşturulması için istendiği, bu suça ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin neler olduğu,

c- Başka suretle delil elde edilmesi imkanının bulunmadığı hakkındaki açıklama, bilgi veya belgeler,

ç- Hakkında tedbir uygulanacak kişinin kimliği,

İletişim aracının türü ile numarası veya iletişim bağlantısının tespitine imkan veren kodu, tedbirin türü, tedbirin kapsamı, tedbirin süresi.

(2) Şüpheli veya sanığın yakalanabilmesi için mobil telefonun yerinin tespitine ilişkin talep ve kararda mobil telefonun numarasının ve tespit iş­leminin süresinin belirtilmesi

yeterlidir.

(3) İletişimin tespiti, dinlenmesi, kayda alınması veya sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi hususunda uzatmaya ilişkin talep ve kararlarda ise birinci fıkradaki unsurlarla birlikte uzatılan kararı veren mahkemenin adı ile karar tarihi ve numarası da belirtilir.” hükümlerine yer verildiği,

Hakkında tedbir uygulanacak kişinin kimliği, suç ve iletişim aracının türü ile uygulanacak tedbirin türü ve kapsamı gibi unsurları içermeyen, bir baz istasyonunun kapsama alanındaki bütün görüşmelerin ayrıntılarını içeren “baz sorgusu” niteliğindeki taleplerin mevzuat hükümlerine aykırılık oluşturacağı gözetilerek itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Telekomünikasyon yoluyla iletişimin denetlenmesi, Anayasamızın 22. maddesinde düzenlenen haberleşme özgürlüğüne, 5271 sayılı CMK’nın 135 ve devamı maddeleri uyarınca; zorunlu hallerde hakim kararıyla getirilen bir kı­sıtlama, bir ceza muhakemesi koruma tedbiri manzumesidir.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Telekomünikasyon yoluyla iletişimin denetlenmesi, Anayasamızın 22. maddesinde düzenlenen haberleşme özgürlüğüne, 5271 sayılı CMK’nın 135 ve devamı maddeleri uyarınca; zorunlu hallerde hakim kararıyla getirilen bir kı­sıtlama, bir ceza muhakemesi koruma tedbiri manzumesidir.

5271 sayılı CMK’nın 135. maddesinde, telekomünikasyon yoluyla iletişimin denetlenmesinin üç, hatta mobil telefonun yerinin tespitini de ayrı sayarsak dört tür denetim biçimi düzenlenmiştir (Dinleme ve Kayda Alma - İletişimin Tespiti ve Sinyal Bilgilerinin Değerlendirilmesi). Bütün iletişimin de­netlenmesi biçimlerinde kuvvetli suç şüphesi ve başka surette delil elde olu­namaması, iletişimin tespiti dışında da mutlaka 135. maddenin 6. fıkrasında yer alan katalog suçlardan birinin varlığı gereklidir.

Kural olarak, ancak hakim kararıyla iletişimin denetlenmesi mümkündür. Gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararıyla da iletişim denetlenebilir. Ancak, Cumhuriyet savcısı kararını derhal hakimin ona­yına sunar ve hakim, kararını en geç yirmidört saat içinde verir. Sürenin dol­ması veya hakim tarafından aksine karar verilmesi halinde tedbir Cumhuriyet savcısı tarafından derhal kaldırılır.

İletişimin dinlenmesi ve kayıt altına alınması işleminin ne olduğu hu­susunda uygulama ve öğretide herhangi bir tereddüt bulunmamaktadır.

İletişimin Tespiti ve Sinyal Bilgilerinin Değerlendirilmesine gelince;

10.11.2005 gün ve 25984 sayılı RG’de yayımlanan Yönetmelik hüküm­lerine göre;

İletişimin Tespiti: İletişimin içeriğine müdahale etmeden iletişim araç­larının diğer iletişim araçlarıyla kurduğu iletişime ilişkin arama, aranma, yer bilgisi ve kimlik bilgilerinin tespit edilmesine yönelik işlemleri, ifade eder.

5271 sayılı CMK’nın 135. maddenin 4. fıkrasına göre; “...Şüpheli veya sanığın yakalanabilmesi için, ... mobil telefonun yeri, hakim veya gecik­mesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararına istinaden tespit edilebilir. Bu hususa ilişkin olarak verilen kararda, ... mobil telefon nu­marası ve tespit işleminin süresi belirtilir.”

Mobil telefonun yerinin tespiti işleminin, iletişimin tespiti koruma ted­birinin özel bir şekli olduğu kabul edilmektedir.

5271 sayılı CMK’nın 135. maddesinin son fıkrasında katalog suçun varlığından söz edilirken dinleme, kayda alma ve sinyal bilgilerinin değer­lendirilmesinden söz edilmiştir. O nedenle tıpkı iletişimin tespitinde olduğu gibi, mobil telefonun yerinin tespitinde de katalog suçun varlığı gerekmez.

10.11.2005 gün ve 25984 sayılı RG’de yayımlanan Yönetmelik hüküm­lerine göre;

Sinyal Bilgisi: Bir şebekede haberleşmenin iletişimi veya faturalama amacıyla işlenen her türlü veriyi, ifade eder.

14.02.2007 gün ve 26434 sayılı RG’de yayımlanan Yönetmelik hüküm­lerine göre de;

10.11.2005 gün ve 25984 sayılı RG’de yayımlanan Yönetmelik hüküm­lerine göre;

Sinyal Bilgisi: Bir şebekede haberleşmenin iletişimi veya faturalama amacıyla işlenen her türlü veriyi, ifade eder.

14.02.2007 gün ve 26434 sayılı RG’de yayımlanan Yönetmelik hüküm­lerine göre de;

Sinyal Bilgilerinin Değerlendirilmesi: İletişimin içeriğine müdahale nite­liğinde olmayıp yetkili makamdan alınan karar kapsamında sinyal bilgilerinin iletişim sistemi üzerinde bıraktığı izlerin tespit edilerek, bunlardan anlam­landırılan sonuçlar çıkarmak üzere gerçekleştirilen değerlendirme işlemlerini, ifade eder.

Belli bir zaman diliminde, belli bir yerde yapılan tüm görüşmelere ilişkin detayların (Tüm GSM şirketlerinden, belli zaman diliminde ve belli bir yerde yapılan bütün görüşmelere ilişkin arama - aranma saati ve sürelerine ilişkin bilgiler ile arayan - aranan abonelerin tümünün kimlik ve adres bilgileri...) temin edilip, görüşme yapanlar arasında örneğin, hırsızlık suçundan sabıkalı olan var mı, varsa bunların irtibatta bulundukları kişiler kimlerdir ve benzeri eleme yapma ve bu kişi ya da kişiler üzerinde araştırmayı yoğunlaştırma iş­lemi, iletişimin tespiti değil, tipik bir sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi işle­midir.

İletişimin (veya mobil telefonun yerinin) tespitinde, somut telefon nu­marası ya da numaraları söz konusu iken sinyal bilgilerinin değerlendiril­mesinde, somut bir telefon numarası yoktur. Belli bir yer ve zaman diliminde iletişimde bulunan bütün numaralar işlemin konusudur.

Soruşturulan suç hırsızlık suçu olup, 5271 sayılı CMK’nın 135(6). mad­desinde sayılan katalog suçlardan değildir, hakim kararıyla bile olsa sinyal bilgilerinin değerlendirilmesine karar verilemez.

“Baz sorgusu” tabiri hukuki bir tabir değildir. Bu sebeple somut olayda, yanlış nitelemeyle iletişimin tespiti ya da baz sorgusu(!) olarak isimlendirilen ve tipik bir sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi işlemi olarak kabul edilmesi gereken işlemle ilgili olarak verilen ilk derece mahkemesi kararı ve buna ilişkin itirazın reddi kararı, özgürlüklere ağır bir müdahale olmanın ötesinde, yasal koşulları bulunmadığından usul ve yasaya aykırıdır.

Açıklanan gerekçelerle;

Kanun yararına bozma isteminin kabulü ile; Varto Sulh Ceza Mahke­mesi’nin 20.10.2008 tarihli ve 2008/157 değişik iş sayılı kararına karşı vaki itirazın reddine dair Varto Asliye Ceza Mahkemesi’nin 05.11.2008 gün ve 2008/29 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), aynı Yasa’nın 309/4-b maddesi gözetilerek müteakip iş­lemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalli mahkemesine gön­derilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/24913, Karar No: 2009/5067, Tarih: 10.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/24913 E.  ,  2009/5067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

5766 Sayılı Kanunla Değişik 492 Sayılı Harçlar Kanununa ekli  yargı harçları ile ilgili 1 sayılı tarifenin A bendine ilave edilen IV numaralı  bölüm uyarınca temyiz başvurularında harca tabi davalarda daha önce alınmakta olan matbu temyiz harcına  ilaveten 60,00 TL temyiz başvurusu harcının alınması zorunlu olduğu ve başvurunun da 6.6.2008 tarihinden sonra olmasına rağmen temyiz başvuru harcı alınmadığı anlaşılmış ise de bu hususun mahallinde giderilmesi mümkün bulunduğundan dosyanın bu hususta işlem yapılmak üzere geri çevrilmesine gerek olmadığına oy birliği ile karar verilip temyiz incelenmesine geçildi;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14.00 YTL onama harcının mahsubuna bakiye 1,60 TL ve 60,00 TL temyiz başvuru harcının mahallinde temyiz edenden tahsiline, 10.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5578, Karar No: 2016/2200, Tarih: 02.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/5578 E.  ,  2016/2200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kamu davasına katılma istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeyen şikayetçinin 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre, sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu anlaşılarak aynı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Katılan adına hazırlanan kredi kartının bir kargo firmasının personel sorumlusu olan sanığa teslim edildiği, bu kartı imza karşılığı sahibine teslim etmesi veya imza karşılığı katılanın çalıştığı şubeye teslim etmesi gerekirken bunu yapmayarak kredi kartını katılanın aleyhine kullanılmasına neden olduğu, böylece sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın yüklenen suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesi ile beraatine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18125, Karar No: 2015/2124, Tarih: 12.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/18125 E.  ,  2015/2124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2014

NUMARASI : 2012/203-2014/257

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde beş’ini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tespit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tespiti,

2-Bedeline hükmedilen irtifak hakkının kullanma hakkı davalı idareye ait olmak üzere TEDAŞ Genel Müdürlüğü adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10984, Karar No: 2022/13316, Tarih: 27.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/10984 E.  ,  2022/13316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Dairemizin 2021/13496 esas, 2022/6742 Karar sayılı ilamında; kasko sigortası poliçesinde Türkiye Garanti Bankası A.Ş. ... Şubesi'ne yazı yazılarak; davaya ve tazminatın davacıya ödenmesine muvafakat edip etmediği, kredi alacağının ve dain-mürtehin kaydının devam edip etmediği, devam ediyorsa; sigortalının kullandığı kredinin kaç TL olduğu, tamamının ödenip ödenmediği, tamamı ödenmedi ise ne kadarının ödendiği, ödenmeyen taksitler var ise hangi aylara ilişkin ve ne kadar olduğunun, davacılar hakkında herhangi bir icra takibi başlatılıp başlatılmadığı hususlarının sorularak alınacak yazının evraka eklenmesi ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Geri çevirme kararı sonrasında,hakem kararını saklama kararı veren mahkemece, Sigorta Tahkim Komisyonu Başkanlığına eksikliğin giderilmesi talep edilmiş olup Sigorta Tahkim Komisyonu Başkanlığınca, komisyonun Uyap sistemine entegre olmadığından dolayı eksikliğin mahkemece giderilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Dairemiz tarafından geri çevirme ilamının gerekleri yerine getirilmeden dosyanın gönderildiği anlaşıldığından; kasko sigortası poliçesinde dain-i mürtehin olarak görünen Türkiye Garanti Bankası A.Ş. ... Şubesi'ne yazı yazılarak; davaya ve tazminatın davacıya ödenmesine muvafakat edip etmediği, kredi alacağının ve dain-mürtehin kaydının devam edip etmediği, devam ediyorsa; sigortalının kullandığı kredinin kaç TL olduğu, tamamının ödenip ödenmediği, tamamı ödenmedi ise ne kadarının ödendiği, ödenmeyen taksitler var ise hangi aylara ilişkin ve ne kadar olduğunun, davacılar hakkında herhangi bir icra takibi başlatılıp başlatılmadığı hususlarının sorularak alınacak yazının evraka eklenmesi ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın hakem kararını saklama kararı veren İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından eksikliğin titizlikle, ivedilikle, gecikmeye ve yeniden yazışmaya mahal vermeksizin tamamlanarak gönderilmesi için GERİ ÇEVRİLMESİNE 27/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32929, Karar No: 2015/7088, Tarih: 24.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/32929 E.  ,  2015/7088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, ücret, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, aylık ücret, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece, verilen kesin süre içerisinde tanıkların isim ve adresleri bildirilmediği gerekçesiyle davalı vekilinin tanık dinletme talebi reddedilmiştir.

Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yürürlükte olduğu tarihte açılmıştır.

Davalı vekilince, süresinde sunulan cevap dilekçesinde, tanık deliline dayanılmıştır. Mahkemece, verilen kesin süre içerisinde tanık listesinin sunulmaması gerekçesiyle, davalı vekilinin tanık dinletme talebi reddedilmiş ise de, tensip zaptıyla verilen kesin sürede tanık listesi ile ilgili açık bir ihtarın yer almadığı anlaşılmaktadır. Kaldı ki, söz konusu sürenin tensip zaptıyla verilmesi de yerinde değildir.

6100 sayılı Kanun'un, 240. maddesinde tanık listesi sunulması hususundan, 243. maddesinde ise, tanık listesi için kesin süre verilmesi hususundan bahsedilmekle birlikte, tanık listesi sunulması için kesin sürenin hangi aşamada verileceğine ilişkin, kanunda açık bir düzenleme bulunmamaktadır. Ancak, Kanun'un 140/1. ve 320/2. maddelerinde, ön inceleme aşamasında tarafların anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların tek tek tespit edilmesi gerektiği düzenlenmiştir. Uyuşmazlık konularının tespit edilmesinden önceki bir aşamada,

tarafların tanık listesi sunmalarını beklemek doğru değildir. Bu halde, tanık deliline dayanmış ve fakat tanık listesi sunmamış tarafa, tanık listesi sunması için kesin sürenin ön inceleme sonunda verilmesi gereklidir. Tensip zaptında bu yönde verilen kesin süre hukuki sonuç doğurmayacaktır.

tarafların tanık listesi sunmalarını beklemek doğru değildir. Bu halde, tanık deliline dayanmış ve fakat tanık listesi sunmamış tarafa, tanık listesi sunması için kesin sürenin ön inceleme sonunda verilmesi gereklidir. Tensip zaptında bu yönde verilen kesin süre hukuki sonuç doğurmayacaktır.

Mahkemece, ön inceleme duruşma gün ve saati, kendisini vekille temsil ettirmesine rağmen davalı şirkete tebliğ edilmiş ve ön inceleme duruşması davalı tarafın yokluğunda yapılmıştır. 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi gereğince, vekil ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması zorunlu olup, davalı vekiline duruşma ve gün saatinin tebliğ edilmeden ön inceleme duruşmasının yapılarak, savunma hakkının kısıtlanması hatalıdır. Davalı vekili de, tahkikat duruşmasında alınan beyanında bu yöne ilişkin itirazını ileri sürerek ön inceleme duruşmasına katılamama sebebini bildirmiş ve duruşma akabinde sunduğu 23.10.2012 hakim havale tarihli dilekçesiyle, tanık listesini sunmuştur.

Anılan sebeplerle, davalı vekilinin tanık dinletme talebinin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.