muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/494, Karar No: 2024/3298, Tarih: 07.05.2024

2.Davalı Hazine temsilcisi istinaf dilekçesinde; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın Hazine’ye ait olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini taşınmazın mera vasfında olduğunu,davacı açısından senetsiz araştırmasının yapılmadığını, Hazine aleyhine yargılama giderlerine hükmedilemeyeceğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gererkçesi ile davacı vekili ve davalı Hazine temsilcisinin istinaf taleplerinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı Hazine temsilcisi temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili ve davalı Hazine temsilcisi temyiz dilekçelerinde; istinaf dilekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesine dayalı tapu iptal ve tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Kadastro Kanunu'nun 14 üncü, 17 nci maddeleri ve 18 inci maddeleri, 4721 sayılıTürk Medeni Kanunu’nun 713 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Dava konusu, Tunceli ili, Hozat ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan 131 ada 27 parsel sayılı 9232478,85 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz hali arazi vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

2. Mahkemece (A1) ile gösterilen taşınmaz bölümünde davacı lehine zilyetikle edinim koşullarının oluştuğu gerkeçesi ile davanın bu bölüm yönünden kabulüne, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm reddedilen (A2) ve (B) bölümleri yönünden davacı vekili, kabul edilen (A1) bölümü yönünden davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

3. Davacı vekilinin (A2) ve (B) ile gösterilen taşınmaz bölümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunu'nun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve hava fotoğrafı incelemesine, temyize konu taşınmaz bölümlerinde imar ihya bulunmadığının bildirilmesine göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

4. Davalı Hazine temsilcisinin (A1) ile gösterilen taşınmaz bölümüne yönelik temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece dava konusu taşınmaz üzerinde davacı lehine zilyetlikle edinim koşullarının oluştuğundan bahisle davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye elverişli değidir. Çekişmeli taşınmazın zilyetliğinin ne şekilde davacıya intikal ettiği belirlenmemiş, davacı açısından usulünce senetsiz araştırması yapılmamış, taşınmazın imar ihyaya konu olup olmadığı kesin olarak belirlenmemiş, çekişmeli taşınmazın 9232478,85 metrekarelik taşınmazın neresine denk geldiği paftası üzerinde gösterilmemiş, komşularının neresi olduğu belirlenememiş, çekişmeli taşınmazın hududunda kuru dere bulunduğu gözardı edilmiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

5 . Hal böyle olunca; doğru sonuca varılabilmesi için Mahkemece çekişmeli taşınmaz bölümüne komşu taşınmazlar tespit edilerek kadastro tutanakları ile dayanak kayıtları getirtilmeli, çekişmeli taşınmaza ait eski ve yeni tarihli ortofoto ve uydu fotoğrafları ile Harita Genel Müdürlüğü web sitesinin hava fotoğrafı sorgulama sayfasına girilerek taşınmaz bölümünün bulunduğu köyü/mahalleyi/mevkiyi kapsayacak şekilde hangi yıllara ait hava fotoğrafları bulunduğu araştırılıp belirlenmek ve (denetimin sağlanması bakımından) ilgili sayfanın çıktısı dosya içerisine konulmak suretiyle tespit tarihinden 15-20-25 yıl öncesine ait (bulunmadığı taktirde bulunan tüm hava fotoğrafları getirtilerek) stereoskopik hava fotoğraflarının en az üç tanesi tarihleri açıkça yazılmak suretiyle Harita Genel Müdürlüğünden getirilerek dosya arasına konulmalıdır.

6. Daha sonra mahallinde elverdiğince yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan, taşınmazların bulunduğu köyde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek 3 kişilik mahalli bilirkişi kurulu ile fen (teknik), jeodezi ve fotogrametri mühendisi, 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu ve jeolog bilirkişinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalıdır.

7. Yapılacak keşifte dinlenilecek mahalli bilirkişilerden dava konusu taşınmazın öncesinin ne olduğu, kime ait bulunduğu, kimden kime nasıl intikal ettiği, kim ya da kimler tarafından hangi tarihten itibaren ve ne şekilde kullanıldığı, davacının kullanımında ise zilyetliğin davacıya ne şekilde intikal ettiği hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalıdır.

7. Yapılacak keşifte dinlenilecek mahalli bilirkişilerden dava konusu taşınmazın öncesinin ne olduğu, kime ait bulunduğu, kimden kime nasıl intikal ettiği, kim ya da kimler tarafından hangi tarihten itibaren ve ne şekilde kullanıldığı, davacının kullanımında ise zilyetliğin davacıya ne şekilde intikal ettiği hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalıdır.

8. Fen bilirkişiden keşif ve uygulamayı denetlemeye elverişli, taşınmazın büyük paftadaki yerini gösterir, taşınmaza komşu parselleri de göstermek sureti ile hazırlanmış ayrıntılı kroki ve rapor alınmalı; 3 kişilik ziraat bilirkişi kurulundan dava konusu taşınmazın toprak yapısı, eğimi, bitki deseni, üzerinde sürdürülen ekonomik amaca uygun zilyetlik bulunup bulunmadığı ve ekonomik amaca uygun zilyetlik varsa hangi tarihten beri ve hangi tasarruflar ile sürdürüldüğünü, imar-ihyaya konu edilip edilmediğini, imar-ihya tamamlanmış ise tamamlandığı tarihi açıklayıp tarımsal niteliğini belirten, taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş fotoğrafları ile desteklenmiş bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş hava fotoğrafları jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiye tevdi edilerek stereoskop aletiyle incelenmeleri neticesinde taşınmazın sınırlarını ve niteliğini, öncesinin ne olduğunu, imar-ihyaya konu edilip edilmediğini, imar-ihya tamamlanmış ise tamamlandığı tarih ile sürdürülen zilyetliğin başlangıcını, şeklini ve süresini belirtir şekilde rapor alınmalı; jeolog bilirkişiden dava konusu taşınmazın sınırında dere bulunduğu göz önünde tutularak taşınmazların önceki ve şimdiki niteliğini, dere yatağı niteliğinde olup olmadığını, evveliyatının çay veya dere yatağı niteliğinde olup olmadığını, dere yatağından kazanılıp kazanılmadığını, halen aktif dere yatağında kalıp kalmadığını, aktif dere yatağında kalmıyor ise derenin etkisi altında kalan yerlerden olup olmadığını açıklayan bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalıdır.

9. 3402 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi uyarınca, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların mirasbırakanları adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tespit ya da tescil edilip edilmediği Tapu Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğü ile Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Müdürlüğünden sorulup sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenmeli, Kanun'un getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilip ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulüyle, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2.Davalı Hazine temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulüyle, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Hazine harçtan muaf olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının davacıya iadesine,

Dosyanın Hozat Asliye Hukuk Mahkemesine, kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.05.2024 tarihinde olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3722, Karar No: 2019/6289, Tarih: 16.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/3722 E.  ,  2019/6289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dairemizin 25.04.2017 tarih 2016/671 esas, 2017/3408 karar sayılı ilamı ile "sanığın olay günü yönetimindeki traktörü ile Kuvayi Milliye Caddesi üzerinde seyir halinde iken, olay yeri olan Devlet Hastanesi acilin önüne geldiği sırada, traktör römorkunun sağ arka lastiğinin patlaması sonucu tekerleğin çemberinin yerinden çıkarak, Devlet Hastanesi önünde yaya kaldırımda beklemekte olan katılana çarparak katılanın kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda; sanığın kazanın meydana gelmesinde kusur veya ihmalinin bulunup bulunmadığının araştırılıp tespit edilmesi, gerekirse bu hususta bilirkişi raporu aldırması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi" gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verildiği, ancak mahkemece kusur konusunda polis bilirkişiden alınan raporda "lastiğin gürültü ile patlaması göz önüne alındığında, römorka azami yüklü ağırlığının üzerinde yük yüklenmesi veya periyodik bakımını yaptırmamasının jant çemberinin fırlamasında asıl etken olduğunun değerlendirildiği" şeklinde bilimsellikten uzak, afaki değerlendirmeye dayalı rapor verildiği, buna karşın sanığın bozma ilamından önceki savunmasında "lastikleri yeni takdırdığını ve bakımı yeni yaptırdığını beyan ettiği, kaza tespit tutanağında kazaya etki eden araç aksamları bölümünde lastik patlamasının gösterildiği, bunun haricinde traktörün yüküne ilişkin bir tespit bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu lastiğin patlama nedenlerinin ne olduğu ve bu konuda sanığa yüklenebilecek bir kusur bulunup bulunmadığının konusunda uzman (mühendis) bilirkişi aracılığıyla inceleme yaptırılması, rapor sonucunda dosya kapsamına uygun gerekçelerle kusur atfedilmesi durumunda sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi, bunun tespitinin mümkün olmaması veya sanığa atfedilecek kusur bulunmaması durumunda ise, sanığın traktörü hızlı kullandığına, traktörün azami yüklü olduğuna ve lastiklerin bakımsız ve eski olduğuna ilişkin bir tespit bulunmaması karşısında sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, konusunda uzman olmayan bilirkişiden rapor alınması suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11132, Karar No: 2018/5241, Tarih: 28.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/11132 E.  ,  2018/5241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVALILAR : 1-... ADINA VEKİLİ

AVUKAT ...

2-OKYANUS TAAHHÜT A.Ş. ADINA VEKİLİ

AVUKAT ...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01/06/1999 tarihinden 30/10/2010 tarihine kadar, davalı ... şirketine bağlı olarak Ereğli Devlet Hastanesinde çalıştığını, iş akdinin iş veren tarafından ihalenin sona ermesi nedeni ile haksız olarak fesih edildiğini öne sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile hafta tatil, ulusal bayram ve genel tatil, fazla çalışma ve yıllık ücretli izin alacaklarının yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...; davacının 1999-2010 tarihleri arasında ihaleyi üstlenen Okyanus şirketinin elamanı olarak hastanede çalıştığını, ihalenin sona ermesi ile taşeron firma olan Okyanus şirketinin hastane ile sözleşmesinin sona erdiğini, davacının hastane personeli olmadığını, davacının iş yasası kapsamında muhatabı ve işvereninin müteahhit firma olan Okyanus şirketi olduğunu savunarak davanın reddini istemiş; davalı ......AŞ vekili ise, müvekkili şirketin Ereğli devlet hastanesinde 2006 yılından 31/12/2009 tarihine kadar alt işveren olarak faaliyette bulunduğunu, davacının bu tarihten sonra ihaleyi alan Bilgin Elektrik şirketi nezdinde ara vermeden çalıştığını bu nedenle son iş veren ve asıl işveren olan Bakanlığın sorumluğu tutulması gerektiğini, tüm taleplerin zaman aşımına uğradığını, ayrıca devir edilen iş verenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren 2 yıl ile sınırlı olduğunu savunarak, ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davalı şirket yönünden davanın reddine karar verilmiş; fazla çalışma ve hafta tatili talepleri reddedilmiş diğer taleplerin ise davalı ... yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve temyiz nedenlerine göre davalı ... Bakanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacının kıdem tazminatından davalı şirketin sorumlu olup olmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve temyiz nedenlerine göre davalı ... Bakanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacının kıdem tazminatından davalı şirketin sorumlu olup olmadığı hususu uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 112. maddesine 6552 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile eklenen fıkralarda, 04.01.2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 62. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi kapsamında alt işverenler tarafından çalıştırılan işçilerin kıdem tazminatları bakımından; alt işverenlerinin değişip değişmediğine bakılmaksızın aralıksız olarak aynı kamu kurum veya kuruluşuna ait işyerlerinde çalışmış olanların bu şekilde çalışmış oldukları sürelere ilişkin kıdem tazminatına esas hizmet sürelerinin, aynı kamu kurum veya kuruluşuna ait işyerlerinde geçen toplam çalışma süreleri esas alınarak tespit olunacağı, bunlardan son alt işverenleri ile yapılmış olan iş sözleşmelerinin 4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi uyarınca yürürlüğü devam eden mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesine göre kıdem tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde sona ermiş olanların kıdem tazminatlarının ilgili kamu kurum veya kuruluşları tarafından, işçinin banka hesabına yatırılmak sureti ile ödeneceği hususları düzenlenmiştir.

6552 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 4857 sayılı Kanun'un 112. maddesinde kamu işverenleri arasındaki rücu işlemi düzenlenmiş olmakla birlikte, kamu asıl işvereninin alt işverenlere rücu işlemine dair herhangi bir düzenlemeye yer verilmediği anlaşılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 2/6. maddesi hala yürürlükte olup, anılan kanun hükmü gereğince asıl işveren alt işveren ilişkisinde asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.

Bu çerçevede, İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6 ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır.

Değinilen Yasanın 120 nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır.

İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6 ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Yargıtay ilke kararlarında işçilik alacaklarından işverenlerin sorumlulukları yukarda belirtildiği üzere kabul edilmektedir. 6552 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 4857 sayılı Kanun’un 112. maddesine eklenen son fıkra ile Kamu İhale Kanunu kapsamında alt işverene bırakılan işlerde çalışan işçilerin, kıdem tazminatına esas hizmet sürelerinin birleştirileceği ve son kamu kurum ve kuruluşu tarafından kıdem tazminatının ödeneceği düzenlemesi getirilmiştir.

Yargıtay ilke kararlarında işçilik alacaklarından işverenlerin sorumlulukları yukarda belirtildiği üzere kabul edilmektedir. 6552 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 4857 sayılı Kanun’un 112. maddesine eklenen son fıkra ile Kamu İhale Kanunu kapsamında alt işverene bırakılan işlerde çalışan işçilerin, kıdem tazminatına esas hizmet sürelerinin birleştirileceği ve son kamu kurum ve kuruluşu tarafından kıdem tazminatının ödeneceği düzenlemesi getirilmiştir.

Buradaki asıl sorun, 112. maddeye eklenen fıkralarla, kamu kurumları açısından kıdem tazminatından sorumluluğun salt son işveren kamu kurumu ile sınırlandırılıp sınırlandırılmadığıdır. 4857 sayılı Kanun’un 2. maddesi hükmüne göre kıdem tazminatından asıl işveren ve alt işverenin birlikte sorumluluğunun söz konusu olduğu ve sözü edilen hükümde bir değişiklik yapılmadığı halde Kamu İhale Mevzuatına tabi alt işverenlik sözleşmeleri kapsamında çalışanların kıdem tazminatının salt son kamu kurumunda ödeneceğinin öngörülmesi, işçi açısından seçimlik hakkı bertaraf etmeyeceği gibi davalı asıl işverenin rücü hakkını da ortadan kaldırmayacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, davalı .....AŞ'nin; son alt işveren olmaması nedeniyle ihbar tazminatı ve yıllık izin alacağından sorumlu tutulmamasında ve dava tarihi itibariyle işyeri devrinden itibaren iki yıllık hak düşürücü süre dolduğundan ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı bakımından aleyhine hüküm kurulmamasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Mahkemece, 6552 sayılı Torba Kanun'un 8. maddesi ile alt işverenler tarafından çalıştırılan işçilerin kıdem tazminatlarının ilgili kamu kurum ve kuruluşu tarafından ödenecek olduğu bildirildiği gerekçesiyle sadece davalı ...'nın sorumlu olduğu kabul edilmiştir. Ne var ki, 4857 sayılı Kanun'un 112. maddesindeki yeni düzenleme, aynı Kanun'un 2/6. maddesinde yer alan asıl işveren ve alt işverenin işçiye karşı birlikte sorumlu olduğuna ilişkin hükmü ortadan kaldırmamaktadır. Bu yön nazara alınmadan, kıdem tazminatından sadece davalı asıl işveren ...'nın sorumlu olduğunun kabul edilerek hüküm tesis edilmesi hatalı olup bu husus hükmü temyiz eden davalı ...'nın da hak alanını ilgilendirmektedir. Açıklanan nedenle davalı şirket, kıdem tazminatından işyeri devri kurallarına göre kendi dönemine kadar olan süreden kendi dönemindeki son ücret ile sınırlı olarak sorumludur. Ancak, davacı 23.12.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile miktar arttırımını sadece davalı ... yönünden yapmış olduğundan, davalı şirketin, asıl işveren davalı ... ile müştereken ve müteselsilen sorumluluğu taleple bağlılık ilkesi nedeniyle dava dilekçesinde talep edilen miktar ile sınırlıdır.

Mahkemece belirtilen hususşar gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 28.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

Ş.K.
Yargıtay — Esas No: 2019/2370, Karar No: 2019/6552, Tarih: 25.03.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/2370 E.  ,  2019/6552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI