muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3024, Karar No: 2018/2870, Tarih: 18.04.2018

**23. Hukuk Dairesi         2017/3024 E.  ,  2018/2870 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasında görülen sıra cetveline itiraz davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 16.10.2017 gün ve 2016/5545 Esas, 2017/2689 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin dava dışı borçlu .....alacaklı olduğunu, alacaklarının tahsili amacıyla ..... Müdürlüğü’nün 2005/4580 E. sayılı dosyasında takip yaptıklarını, borçlunun taşınmazlarına haciz koyduklarını, taşınmazların satışı sonucu tamz edilen 18.11.2013 tarihli sıra cetvelinin tanzim edildiğini, cetvelde 1. ve 2. sırada yer alan davalı alacaklının alacağının dayanağı olan senetlerin kambiyo senedi vasfını taşımadığını, takibin zamanaşımına uğradığını ve alacağın muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın alacağı nispetinde davacıya ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen dosyada davacı vekili, müvekkilinin dava dışı borçlu.....olan alacaklarının tahsili amacıyla..... Müdürlüğü’nün 2005/4580 E. sayılı dosyasında takip yaptıklarını, borçlunun taşınmazına haciz koyduklarını, taşınmazın satışı sonucu düzenlenen 14.07.2014 tarihli sıra cetvelinde 1. ve 2. sırada yer alan davalı alacaklının alacağının dayanağı olan senetlerin kambiyo senedi vasfını taşımadığını, takibin zamanaşımına uğradığını ve alacağın muvazaalı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın alacağı nispetinde davacıya ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; asıl ve birleşen davalarda sıra cetvellerinin kesin hükme dayalı olarak düzenlendiği, alacağın muvazaalı olduğu ve mevcut olmayan bir borç için düzenlenmiş senetler olduğu yönündeki iddianın kabul edilebilir olmadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen kararın asıl ve birleşen davada davacı vekilince temyiz edilmesiz üzerine Dairemiz'in 16.10.2017 tarih ve 2016/5545 E., 2017/2689 K. sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir.

Asıl ve birleşen davada davacı vekili, bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

.../...

S.2

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 18,80 TL harç ve takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak ..... gelir kaydedilmesine, 18.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/28764, Karar No: 2022/9828, Tarih: 18.05.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/28764 E.  ,  2022/9828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya kapsamında yer alan tutanağa ve müşteki beyanına göre, sanığın iş yerinden 30 TL değerinde bozuk para çaldığının anlaşılması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanığın tekerrüre esas alınan Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/01/2015 tarihinde kesinleşen, 04/11/2014 tarihli, 2014/929 E., 2014/638 K. sayılı 6000 TL adli para cezasına dair mahkumiyetinin, uyuşturucu madde bulundurmak suçuna ilişkin olup, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi ile aynı Kanunla 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesi uyarınca koşulları oluştuğu takdirde "Davanın düşmesi" ve "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması" seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, lehe olan bu düzenleme ve TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca sözü edilen hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağı ancak adli sicil kaydında yer alan Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.01.2015 tarihinde kesinleşen 2013/457 E., 2014/560 K. sayılı kararı ile trafik güvenliğini tehlikeye atma suçundan TCK'nın 179/3 maddesi uyarınca verilen 1500 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/05/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4882, Karar No: 2015/19729, Tarih: 01.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/4882 E.  ,  2015/19729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ............. İŞ MAHKEMESİ

............ Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin veri giriş elemanı hizmet alım ihalelerini üstlenen firmalar ..............'ne, ..............'ne, ............... Şirketi'ne yazı yazılarak;

Davacı ile 2009-2012 yıllarında imzalanan bireysel iş sözleşmelerinin istenilmesi, yazı cevapları ile birlikte dosyanın Dairemize gönderilmek üzere yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/106, Karar No: 2006/3000, Tarih: 16.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/106 E.  ,  2006/3000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMES:Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 4.10.2004 gününde verilen dilekçe ile kullanma ve yararlanma hakkı şerhinin silinmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.11.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davada, 9.3.1998 tarihli görev verilmesine ilişkin İmtiyaz Sözleşmesi hükümlerine dayanılarak, davalı yararına tesis edilen intifa ve irtifak haklarının kaldırılması istenmiş, mahkemece istek kabul edilmiş, hükmü davalı şirket temyiz etmiştir.

Yanlar arasındaki sözleşmenin 20/A ve 21/a maddeleri hükümlerince, davalı şirketin sözleşme süresinin sonunda, davacı idareye işin yürütülmesi için yapılmış ve yapılmakta olan tüm tesisleri, taşınır ve taşınmaz malları ve bunlar üzerindeki hakları tam çalışır olarak bedelsiz devretmesi gerekmektedir. Ancak, bu hükümler uyarınca davacı idareye devir edilmesi gereken taşınır taşınmaz mallar ve hakların devri için, ya sözleşmedeki imtiyaz süresinin dolmuş olması veya sözleşmenin taraflarından birince fesh edilmesi ve bu fesih işleminin kesinleşmiş olması gerekmektedir. Sözleşmeye göre imtiyaz süresi 19.10.2058 tarihinde dolacağından bu süre geçmeden taşınır ve taşınmaz mallar üzerindeki hakların devri, başka bir anlatımla kayıtlardaki 9.3.1998 tarihli sözleşme gereği davalı yararına konulan şerhlerin kaldırılması istenemez. Ne var ki; Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı ile davalı ... A,Ş, arasında imzalanan görev verilmesine ilişkin 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığınca fesh edilmiş, işletme faaliyeti için tüm ... ve gereçlere el konulmuş davalı da gerek fesih işlemi ve gerekse tesislere el koyma işleminin iptali için Danıştay’da dava açmıştır. Açılan bu davanın Danıştay 13.Dairesinin 31.5.2005 tarih, 5390-2879 sayılı kararı ile red edildiği, temyiz edilmesi üzerine dosyanın Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği ve henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Davalı şirket tarafından açılan dava

reddolunmak suretiyle kesinleştiği takdirde sözleşme imtiyaz süresinden önce fesh edilmiş olacağından davacı fesih kararının kesinleşmesi halinde 9.3.1998 tarihli sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerinden yararlanarak taşınır ve taşınmaz mallardaki intifa ve davalı yararına kurulan irtifak haklarının kaldırılmasını isteyebilir. Böyle olunca mahkemece yapılacak ...; Danıştay 13.Dairesinin temyiz üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu’na gönderildiği yukarıda tarih ve numarası zikredilen dava sonucunu beklemek, dava davacı şirket lehine sonuçlanırsa imtiyaz süresi ancak 19.10.2058 tarihinde biteceğinden davayı reddetmek, aksi durumda, 9.3.1998 tarihli imtiyaz sözleşmesi süresinden evvel haklı nedenlerle fesih edilmiş olacağından davanın sözleşmenin 20/A ve 21/a maddelerince şimdiki gibi kabulüne karar vermek olmalıdır. Mahkemece bu yönler gözden kaçırılarak imtiyaz süresi dolmuş veya fesih kesinleşmişcesine davanın kabulü doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ. Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 14.3.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1873, Karar No: 2019/12408, Tarih: 24.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/1873 E.  ,  2019/12408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ... aleyhine takip yapıldığını, takibin semeresiz kaldığını, dava konusu taşanmazın mal kaçırma amacı ile diğer davalı ...'e devredildiğini belirterek, davalılar arasındaki tasarrufların iptalini talep etmiştir.

Mahkemenin, kabulüne ilişkin kararı, Dairemizin 02.05.2017 tarih 2015/4720 Esas 2017/4932 Karar sayılı ilamı ile davanın görülebilmesi için gerekli aciz belgesinin sunulmadığı, bu nitelikte bir haciz tutanağıda olmadığından davanın ön koşul yokluğundan red edilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş, bozmadan sonra davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK'nun 277 ve devamı maddelerine dayanılarak açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Tasarrufun iptali davalarının görülebilmesi için gerekli aciz belgesinin davanın her aşamasında, hatta karar düzeltme aşamasında dahi ibraz edilmesinin mümkün olup, Dairemizin yerleşmiş içtihatları da bu yöndedir. Somut olayda davacı vekili karardan sonra yapılmış ve İİK'nun 105. maddesi kapsamında aciz belgesi niteliğinde 26.10.2018 tarihinde yapılmış haciz tutunağı ibraz etmiştir.

Öte yandan yargılamadan sonra davacı ...'nin 09.12.2018 tarihinde ölmüş olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Bu halde mahkemece, davacı ...'nin yasal mirasçılarının davaya dahilini sağlayarak (HMK'nun 55) taraf teşekkülünü sağladıktan sonra, davalı borçlunun aciz hali sabit olduğundan mahkemece davanın esasına girilerek, ibraz edilen 2.10.2018 tarihli haciz tutanağından geriye doğru 2 yıllık süreden sonra 30.03.2012 tarihinde satış yapılmış olduğundan İİK'nun 278/3-2. maddesindeki bedel farkının dava konusu olayda uygulanması mümkün olmadığından, borçlu ve davalı üçüncü kişinin taşınmazın bulunduğu aynı köy nüfusuna kayıtlı olmalarıda dikkate alınarak, İİK'nun 280. madde koşullarının somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediği değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 24/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6852, Karar No: 2015/3218, Tarih: 01.04.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/6852 E.  ,  2015/3218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale 2. Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mah.)

TARİHİ : 31/01/2014

NUMARASI : 2012/524-2014/27

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı icra takibine yapılan itirazın iptali davasına dair karar, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, rödövans bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK.nun 4/1-a maddesine göre “Kiralanan taşınmazların, 09.06.1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalarda” Sulh Hukuk Mahkemesi görevlidir. Mahkemelerin görevi kamu düzenine ilişkin kurallardan olup, yargılamanın her aşamasında istek üzerine, ya da re'sen gözetilmesi gerekir.

Somut olayda, davacı rödövans sözleşmesinde kararlaştırılan rödövans bedelinin tahsili için yapılan takibe yönelik itirazın iptali isteminde bulunmuştur. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, hasılat kirası niteliğinde görülen rödövans sözleşmesinden kaynaklandığına ve dava da 04/12/2012 tarihinde 6100 sayılı HMK'nun yürürlüğe girmesinden sonra açıldığına göre görevli mahkeme Sulh Hukuk Mahkemesidir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde işin esası incelenerek davanın esastan sonuçlandırılması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 01/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/122, Karar No: 2009/9188, Tarih: 12.10.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/122 E.  ,  2009/9188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, eczanesi olan müvekkilinin aynı zamanda ecza deposu sahibi olduğu dönemde davalı olan eczacının eczanesine ilaç sattığı ve karşılığında takibe konu çek ve bonoları aldığını, davalıca ilaç borcunun ödenmediğini ileri sürerek, alacağın tahsili için girişilen icra takibine yapılan itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının talep hakkının zamanaşımına uğradığını, çek ve senetlerden borcunun olmadığına ilişkin belgenin imha edildiğini tahmin ettiğini, belgelerde imzası olmadığını, 10 yıl evvel çokça hatır çeki senedi verdiğini, davacı ticari defterlerinde bu alacağın gözükmediğini, tarafların sürekli ilaç alım-satımı gerçekleştirdiklerini, müvekkilinin davacıya teminat senetleri verdiğini, bir kısım senetler karşılığında mal alındığını ve bedelleri ödenerek senetler iade alınmadığını belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne, davalını takip dosyasına yaptığı itirazın 27.823.83 YTL asıl alacak ve asıl alacağa 05.02.2006 takip tarihinden itibaren reeskont (yasal) faizi, 3.00 YTL matbu evrak masrafı, icra gideri ve vekalet ücreti ile birlikte sınırlı olarak iptaline, alacak miktarın %40’ı üzerinden hesaplanan 11.129.53 YTL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, davalının takas-mahsup isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 12.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/468, Karar No: 2012/20162, Tarih: 12.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/468 E.  ,  2012/20162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adli emanetin 2005/10037 sırasına kayıtlı suça konu tabanca ve ekleri ile katılana ait kot pantolonun akibeti hakkında her zaman mahallinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hük- mün (ONANMASINA), 12.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6330, Karar No: 2022/5886, Tarih: 19.12.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/6330 E.  ,  2022/5886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DRC. MHK. : Samsun 1. İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki şikayet olunan vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, şikayet olunan Vergi Dairesinin borçlu adına kayıtlı taşınmazlara 7.647,16 TL üzerinden haciz koyduğunu ancak Vergi Dairesinin sıra cetvelinde esas alınan alacak miktarının 102.559,12 TL olduğunu, buna göre garameten paylaştırma yapıldığını, şikayet olunanın sıra cetveline esas alacak miktarının 7.647,16 TL olarak kabul edilip bu miktar üzerinden garame paylaşımının yapılması gerektiğini ileri sürerek sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, taşınmazların paraya çevrilmeden önceki borç miktarının 102.559,12 TL olduğunu savunarak şikayetin reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince şikayetin kabulüne, sıra cetvelinin iptaline karar verilmiş, bu karara karşı şikayet olunanın yaptığı istinaf başvurusunu inceleyen bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

Şikayet, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesi kararının esas yönünden kanuna uygun olmasına rağmen, özellikle enflasyon nedeniyle paranın hızla değer kaybı ve paylaşıma konu paranın icra hesabında kaldığı süre ile yeniden yapılacak sıra cetveli, şikayet ve kanun yollarının tüketilmesi aşamalarında geçecek süre dikkate alındığında, İcra Mahkemesinin İİK. m.17 gereğince sıra cetvelinin düzeltilmesine karar vermesi gerekirken iptaline karar vermesi, bozmayı gerektirmişse de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden mahkeme kararındaki hüküm fıkrası (1.) bendinin;

Şikâyetin kabulüne, Samsun İcra Müdürlüğünün 2018/2135 Esas sayılı dosyasında düzenlenen 02/03/2020 tarihli sıra cetvelinde paylaşıma konu 228.631 TL’nin 215.199,15 TL’lik kısmın birinci sıra alacaklısına, 8.939,85 TL’lik kısmın ikinci sıradaki Vergi Dairesine verilmek üzere garameten paylaştırılmasına, sıra cetvelinin bu şekilde düzeltilmesine, icra dairesinin buna göre işlem yapmasına,

HMK'nın 370/2. maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, şikayet olunan harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 19.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18366, Karar No: 2014/18030, Tarih: 22.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/18366 E.  ,  2014/18030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :İpoteğin Kaldırılması-Aile Konutu Şerhi Verilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı banka tarafından tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.22.09.2014 (Pzt.)

KARŞI OY YAZISI

Davalı banka, aile konutu üzerine ipotek tesisine davacı eşin yazılı muvafakatinin alındığını ileri sürmüş; davacı vekili ise, muvafakat belgesindeki imzanın müvekkiline ait olmadığını bildirmiştir. Belgedeki imzanın, rızası gereken eşin (davacının) eli ürünü olmadığı, adli tıp raporu ile tespit edilmiştir. Adli Tıp raporu, muvafakat belgesinin sahte olarak düzenlendiğini gösterir. Ancak bu sahteliğin banka yetkililerinin el ve işbirliğiyle yapıldığı kanıtlanmadıkça, bu sahtelikten lehine ipotek tesis edilen banka etkilenmez. Çünkü Türk Medeni Kanununun 194'üncü maddesinde rıza beyanının geçerliliği belirli bir şekle tabi tutulmamıştır. Rıza beyanı, işlemden önce, işlem sırasında veya işlemden sonra verilebileceği gibi, yazılı veya sözlü olarak da verilebilir. İşlemden önce taşınmazın tapu kütüğüne konutla ilgili şerh konulmamış olduğuna göre, ipotek tesisine ilişkin işlemi yapan tapu sicil memurunun rızası gereken eşi huzuruna çağırması da beklenemez.

Konut üzerinde hak sahibi olan eşin, ipotek tesisine eşinin rızasının bulunduğunu gösteren belgeyi banka yetkililerine vermiş olması yeterlidir. Bankanın, getirilen bu belgedeki imzanın rızası gereken eşe ait olup olmadığını araştırma veya alacağına teminat olarak gösterilen taşınmazın aile konutu olduğunu bilmesi halinde, diğer eşin rıza beyanını huzurda alma yükümlülüğü yoktur. Tacir olmasından kaynaklanan basiretli hareket etmeye ilişkin yasal yükümlülüğü, dışarıda hazırlanıp kendisine getirilen muvafakat belgesindeki imzanın, rızası gereken eşe ait olup olmadığını araştırmaya kadar varmaz. Onun yükümlülüğü, alacağına teminat olarak gösterilen taşınmaz “konut” (mesken) niteliğinde ise, hak sahibinin “aile konutu” olup olmadığını araştırmakla, bu nitelikte ise, diğer eşin rızasını aramakla sınırlıdır. Rıza beyanının noter tarafından tespit edilmiş olmasını aramak da, bu beyanı kanunun öngörmediği şekle tabi tutmak anlamına gelir ki, bu da kanuna aykırı olur. Bu bakımdan muvafakat belgesinin, banka yetkililerince veya onların bilgisi dahilinde sahte olarak düzenlendiği ispat edilmedikçe, bu sahtelikten lehine ipotek tesis edilen banka sorumlu tutulamaz ve belgenin sahteliği bankanın kazanımı üzerinde etkili olmaz. Dosyada bu yönde bir delil bulunmadığına göre, lehine ipotek tesis edilen banka iyiniyetli sayılmalı ve kazanımı korunmalıdır. (TMK. md. 1023) Bu bakımdan hükmün bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun onama kararına iştirak etmiyorum.