muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7044, Karar No: 2023/2352, Tarih: 25.04.2023

2. Dosya kapsamından ; davalılardan ... ... ...'in 04.04.1997 tarihinde yargılama sırasında öldüğü, yargılamaya davalının mirasçıları dahil edilmeden devam edildiği gibi , tebligatların bizzat ölü kişi adına yapıldığı bu hali ile usulsüz olduğu anlaşılmıştır.

3.Tespit maliklerinden ... ...'ün ölü olduğunun anlaşılması üzerine birleştirilen davada mirasçılar aleyhine dava açıldığı, Mahkeme tarafından her ne kadar gerekçeli kararın davalı ... ... mirasçısı ...'ün, "... Mahallesi ..." adresine 18.03.2003 tarihinde bizzat kendisine tebliğ edildiği, ardından Yargıtay ilamının yine belirtilen aynı adrese tebliğe çıkartıldığı ve çıkartılan tebliğatın " Muhatabın Aydınlar Yaylasına gittiğinden" bahisle aynı çatı altında ehil ve reşit olan oğlu ... ...'e 27.06.2003 tarihinde tebliğ edildiği,oğlunun aynı konutta oturmadığına dair herhangi bir beyanda bulunmadığı bu konuda mazbatada herhangi bir şerhde bulunmadığı gerekçesiyle tebligatın usulüne uygun olduğu kabul edilerek karar verilmiş ise de davalılar arasında iştirak hali bulunduğu, birleştirilen davada mirasçı davalılar adına dava dilekçesinin tebliği amacıyla çıkartılan tebligatların iade edildiği, öte yandan ... ..., ... ..., ... ..., ... ve ... ... adına çıkartılan gerekçeli karar içerir tebligatların, tebligat belgesinde aynı konutta ikamet ettiği ve amcası, kardeşi olduğu yazılan ...'e tebliğ edildiği, yine Yargıtay ilamlarının da muhatapların adreste bulunmaması nedeniyle yeğen ... ...'e tebliğ edildiği, tebliğ zarfları üzerinde kapı numarası bulunmadığı gibi, Mahkemece davalıların tebligata elverişli adresinin usulüne uygun olarak araştırılmadığı, davalıların Mahkemeye adresini bildirmediği ve duruşmalara da iştirak etmediği gözlenmekle, davalılara yapılan tebligatların 7201 sayılı yasa hükümlerine uygun olmadığı, Mahkemece 23.10.2020 tarihinde verilen yeniden tebliğ çıkarılmasına yönelik talebin reddi kararının doğru olmadığı anlaşılmıştır.

4. Hâl böyle olunca, davalılar vekilinin temyiz isteğinin reddine dair 23.10.2020 tarihli ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerekir.

5.Davanın esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Mahkemece ilk olarak yargılama sırasında öldüğü anlaşılan kayıt maliki ... ... ...'in mirasçılarının davaya dahil edilmesi sağlanarak, dava dilekçesi ve ekleri ile duruşma gününün davanın taraflarına usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesi, taraf teşkili sağlandıktan sonra davalıların savunma ve delillerinin toplanması ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, savunma ve hukuki dinlenilme hakkını kısıtlayacak şekilde yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- ... ile ... vekilinin değinilen yön itibariyle yerinde görülen temyiz itirazının kabulü ile yeniden tebliğ çıkarılmasına yönelik talebin reddine dair 23.10.2020 tarihli EK KARARIN KALDIRILMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

1- ... ile ... vekilinin değinilen yön itibariyle yerinde görülen temyiz itirazının kabulü ile yeniden tebliğ çıkarılmasına yönelik talebin reddine dair 23.10.2020 tarihli EK KARARIN KALDIRILMASINA,

2- ... ile ... vekilinin değinilen yön itibariyle yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,

Alınan peşin harcın yatırana iadesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

25.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3115, Karar No: 2021/7589, Tarih: 24.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3115 E.  ,  2021/7589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, ana taşınmazda davalılar tarafından yapılan projeye aykırı imalat ve ortak alan işgaline son verilmesi ile taşınmazın eski hale getirilmesi, eski hale getirme bedellerinin davalılardan tahsili istenilmiştir.

Mahkemece 15/12/2015 tarihinde davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 06/12/2017 tarih ve 2017/3773 Esas, 2017/10251 Karar sayılı ilamı ile “.. dava kısmen kabul edilmişse de, mahkeme tarafından taşınmazın tapu kaydı, yönetim planı ve onaylı mimari projesinin ilgili yerlerden celp edilmediği ve yerinde uygulanmadığının anlaşıldığı, mahallinde keşif yapılarak, hüküm kurmaya elverişli bilirkişi raporunun alınması gerektiği, mimari projeye aykırılıkların tek tek belirlenip, ortak alana müdahalenin önlenmesi, ortak alanda projeye aykırı yapılan imalatların eski hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi incelemesine dayalı olarak, karar verilmesinin isabetsiz olduğu gerekçesiyle” hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde bağımsız bölümlerin arasındaki duvar ile ilgili davanın reddine, diğer taleplerin kabulüne, klima ünitesinin kaldırılmasına, camekanla kapatılan alanın sökülmesine ve eski hale getirilmesine, tabelaların sökülmesi ve onarımına bu hususlarda davalılara 10 gün süre verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19. maddesinin “Kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar.”

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, mahkemece kat mülkiyeti kanunu 19. maddesi göz önünde bulundurularak ve bozmanın gereği yerine getirilerek davalının projeye aykırı müdahalelerin tespiti ile eski hale getirilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7812, Karar No: 2016/7056, Tarih: 01.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7812 E.  ,  2016/7056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sanıkların ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 204/1, 53 maddeleri uyarınca 3'er yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

2-Sanıkların ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f-son 52/2,4, 53 maddeleri uyarınca 4'er yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, para cezasının taksitlendirilmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ...'in, ...'ün şöförü olduğu, ... İli ve civarında faaliyet gösteren petrol istasyonlarını gezdikleri, yanlarında getirdikleri ....'a ait 006 0948 134 9290 000 000 000 4178 689 seri numaralı, hesap sahibinin ..., keşide yeri İstanbul, 30/08/2010 vade tarihli ... emrine düzenlenmiş 19.000,00 TL bedelli, arka yüzünde ... ... İç ve Dış Ticaret cirosu bulunan çeki petrol istasyonu sahiplerine göstererek ... nakliyet isimli bir şirketle çalıştıklarını, doğu ile batı arasında nakliye işi yaptıklarını, bu güzergah üzerinde şirketlerinin akaryakıt ihtiyacını istasyondan karşılamak istediklerini ve bunun karşılığında bir ay vadeli çek vereceklerini söyledikleri, bunu çeki kontrol etme karşılığında kabul eden ve ....'da faaliyet gösteren ....isimli istasyon sahibi katılan ...'e çekin fotokopisini faksladıkları, katılanın çeki bankalara sorarak ... isminin ve çekin güvenilir olduğuna kanaat getirdiği, ön görüşmeleri kendisini .... ve .... sahte isimleri ile tanıtan sanık ...'in yaptığı, daha sonra ....'ın katılanla telefonla irtibata geçerek kendisini ... olarak tanıttığı, çekin aslını gönderdikten sonra ...ve...'in yoldan geçen kamyonları durdurmak suretiyle rastgele tespit ettikleri kamyonlara fiş vererek katılan ...'e ait benzin istasyonundan motorin almalarını sağlayıp kamyon şoförlerinden karşılığını temin ettikleri, kazandıkları paraları sanık ...'a verdikleri, çek üzerinde yapılan kriminal incelemelerde çekin ön yüzünde bulunan keşideci imzasının müşteki ... eli mahsulü olduğunun, arka yüzünde ... ... ...İç ve Dış Ticaret cirosu üzerinde bulunan imzanın ise katılan ... eli ürünü olmadığının tespit edildiği anlaşıldığından dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ... ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5066, Karar No: 2015/6573, Tarih: 29.06.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/5066 E.  ,  2015/6573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Saray (Tekirdağ) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/01/2015

NUMARASI : 2014/33-2015/17

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından, davalı borçlu aleyhine kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, icra inkar tazminatı ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece, davalı kiracının süresi içinde ödeme yaptığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiş, karar davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı, taraflar arasında düzenlenmiş 01.10.2012 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli, her ayın ilk beş günü olarak ödeme şartı düzenlenmiş kira sözleşmesine dayalı olarak 18.03.2014 tarihinde başlatmış olduğu icra takibi ile aylık 6.500 TL den toplam 13.000 TL olmak üzere 2014 yılı, Şubat ve Mart ayları kira paralarının tahsili ile takip talebinin 7. maddesinde Saray/Tekirdağ tahliye adresindeki taşınmazdan kaynaklanan şeklinde kiralananın tahliyesini isteminde bulunmuştur. Takibe yasal süresi içinde itiraz eden borçlu davalı, takibe konu iki aylık kira bedelini ödeme emrinin tebliğinden önce ödediğini belirterek takibe itiraz etmiştir. Davalı kiracıya ödeme emri 21.03.2014 tarihinde tebliğ edilmiş olup 30 günlük ödeme süresi 21.04.2014 Pazartesi günü dolmaktadır. Davalı kiracı takibe konu 2014 yılı Şubat ayı kirasını 21.03.2014 tarihinde, 2014 yılı Mart ayı kirasını ise 30 günlük ödeme süresinden sonra 24.04.2014 tarihinde yatırmış mahkemece alınan bilirkişi raporunda da Mart 2014 kira bedelinin süresinde yatırılmadığı belirlenmiştir. Bu durumda 2014 yılı Mart ayı kirası 30 günlük süreden sonra ödendiğinden davalının itirazının kaldırılmasına ve oluşan temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesine karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5674, Karar No: 2011/3614, Tarih: 25.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5674 E.  ,  2011/3614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğinin tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farlılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 146 Promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/10/2011 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/65, Karar No: 2017/3528, Tarih: 26.04.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/65 E.  ,  2017/3528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6 , 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13/11/2014 tarih, 2014/650 – 2014/698 sayılı direnme kararı, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası uyarınca; Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından, direnme hükmünün incelenmesi için Dairemize gönderilmekle; yeniden incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma kararı üzerine mahkemenin direnme gerekçeleri oluşa ve dosya kapsamına uygun bulunduğundan, Dairemizin 16/06/2014 tarih, 2013/21946 esas, 2014/14890 sayılı bozma kararının kaldırılarak,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, olayda kusuru dahi bulunmayan sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26.04.2017 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Mahalli mahkemece bilinçli taksirle öldürme suçundan cezalandırılan sanığın kararını onayan dairenin çoğunluk görüşüne aşağıdaki gerekçelerle katılmıyorum.

Taksir ile bilinçli taksir arasındaki ayırıcı ölçüt taksirde failin öngörülebilir nitelikteki neticeyi öngörememesi, bilinçli taksir halinde ise bu neticeyi öngörmüş olması olduğuna göre;

MUHALEFET ŞERHİ:

Mahalli mahkemece bilinçli taksirle öldürme suçundan cezalandırılan sanığın kararını onayan dairenin çoğunluk görüşüne aşağıdaki gerekçelerle katılmıyorum.

Taksir ile bilinçli taksir arasındaki ayırıcı ölçüt taksirde failin öngörülebilir nitelikteki neticeyi öngörememesi, bilinçli taksir halinde ise bu neticeyi öngörmüş olması olduğuna göre;

Somut olayda, olay günü, sanığın idaresindeki otomobil ile saat 08.10 sıralarında meskun mahalde, tek yönlü çift şeritli yolda seyir halindeyken yaya geçidini 24 metre geçikten sonra seyir yönüne göre yolun sağından yola giren yayaya aracının sağ ön kısmı ile çarparak yayayı 61 metre sürüklediği ve çarpmadan 76 metre sonra durabildiği olayda; tanık Vekil ve ...'ın aşamalardaki beyanlarında; sanığın kaza mahalline 100- 200 metre kala korna çalarak süratli bir şekilde geldiğini ifade ettikleri, tanık ...'ın keşif sırasında verdiği beyanında; olayı bizzat yaşadığını, ölen yaya ile aynı yerde karşıdan karşıya geçmek için beklediklerini, ölen yayanın karşıdan karşıya geçmek için yol indiği sırada çok hızlı bir şekilde gelen sanığın durmadan yayaya çarptığını beyan ettiği, sanığın aşamalardaki beyanlarında; yayanın, gidiş istikametine göre sağ tarafta beklemekte olan servis aracının önünden yola fırladığını panik ile kornaya ve frene bastığını ancak mesafenin kısa olması nedeniyle aracın ön sağ kısmı ile yayaya çarptığını beyan ettiği anlaşılmakla, tüm dosya kapsamından, sanığın, karşıdan karşıya geçmekte olan yayayı görüp, yayaya çarpabileceğini öngördüğü ancak neticenin gerçekleşmesini istemediği yönünde hareket ettiğine ilişkin bir tespitin bulunmaması karşısında, sanığın neticeyi öngördüğünden söz edilemeyeceğinden bilinçli taksirin koşulları oluşmadığı görüşü ile mahalli mahkemenin kararının bozulması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/18860, Karar No: 2017/7243, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/18860 E.  ,  2017/7243 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15844, Karar No: 2016/9317, Tarih: 09.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/15844 E.  ,  2016/9317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki geçici abonelik tesisi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin ...nolu bağımsız bölümün maliki olduğu, dava dışı ....tarafından inşa edildiği, inşaat ruhsatının 26/07/2008 tarihinden önce alındığı, kullanma izni alınmadığı, bağımsız bölümde doğalgaz, elektrik abonelikleri alındığı, müvekkilin şantiye abone tarifesi üzerinden su kullandığı, su aboneliği verilmemesinin hakkaniyete aykırı olduğundan geçici su aboneliğinin verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; davacının, geçici abonelik için yasanın gerektirdiği şartları taşımadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece;''...davacıya ait bağımsız bölümün yer aldığı binanın yapı kullanma (iskan ) izninin bulunmadığı, inşaat ruhsatının 26.07.2008 tarihinden önce alındığı ancak bilirkişi raporu ve davacı tarafından da belirtildiği gibi 2011 tarihinde şantiye aboneliği için düzenlenen önkeşif raporunda binanın bloklarının sıva aşamasında bulunduğunun belirtildiği görülmüştür. Bu nedenle kanunda belirtilen 26.07.2008 tarihinden önce binanın yapılmış olduğunu kabul etmek mümkün olmamış'' gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının konutuna geçici abonelik tesisinin mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere, 3194 sayılı İmar Kanunu’nun 30 ve 31. madde hükümlerine göre, yapı kullanma izin belgesi bulunmayan yerlerde abonelik tesisi mümkün olmayıp, dava konusu dairenin bulunduğu binanın yapı kullanma (iskan) izninin alınmadığı, dava konusu yerde elektrik ve doğalgaz aboneliklerinin bulunduğu konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır.

./..

-2-

Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle konuya ilişkin mevzuatın açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.