muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/23195, Karar No: 2015/28676, Tarih: 19.11.2015

O halde, mahkemece, birden fazla alacaklı bulunması ve ihale bedelinin alacağı karşılamaması nedeniyle, İİK.nun 140.maddesi gereğince, icra müdürlüğünce sıra cetveli yapılmasına karar verilmesi gerekirken, şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22875, Karar No: 2014/19321, Tarih: 23.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/22875 E.  ,  2014/19321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasında ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... 6. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, manevi tazminat istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın 4077 sayılı yasa kapsamında bulunduğundan bahisle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Tüketici Mahkemesi ise, taraflar arasındaki ilişkinin eser sözleşmesi olduğu ve uyuşmazlığın sözleşme hükümlerine göre asliye hukuk mahkemesince çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar.” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi için, yasanın amacı içinde mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

6098 sayılı Borçlar Kanunu’ nun 502. maddesi hükmü uyarınca, diğer iş görme sözleşmeleri hakkındaki yasal düzenlemelere tabi olmayan işlerde, vekalet hükümleri geçerlidir. Somut olayda uyuşmazlık, davalı güzellik merkezinde lazer epilasyon yaptıran davacının vucudunda yanıklar oluştuğu ve bu nedenle acı çektiği psikolojik sorunlar yaşadığı iddiasıyla manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacı ile davalı arasında vekil-müvekkil ilişkisi mevcut olup davadaki talepler vekillerin vekalet görevini ifada özen borcuna aykırı davrandıkları iddiasına dayalı bulunmakla uyuşmazlığa vekalet hükümlerinin uygulanması gerekir. Bu halde, Davacının tüketici, davalının da satıcı olmamasına göre 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanundan kaynaklamayan uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... ...(kapatılan ... 4. Asliye Hukuk) Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1693, Karar No: 2015/1972, Tarih: 26.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/1693 E.  ,  2015/1972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Şikayetçi vekili, ... İcra Müdürlüğü'nün 2013/25034 E. sayılı dosyasında düzenlenen sıra cetvelinin hatalı olduğunu, sıra cetvelinde, birinci sırada şikayet olunana ait ... İcra Müdürlüğü'nün 2013/24842 E. sayılı dosyasına, ikinci sırada müvekkiline ait ... İcra Müdürlüğü'nün 2013/25034 E. sayılı dosyasına yer verildiğini, şikayet olunanın alacağının vekalet ücretinden kaynaklı olmadığını, kambiyo alacağına ilişkin olduğunu, bu hususun ... İcra Müdürlüğü'nün 2013/24842 E. sayılı dosyasından, ... İcra Müdürlüğü'nün 2013/25034 E. sayılı dosyasına yazılan yazıdan da anlaşıldığını, sıra cetveli düzenlenirken haciz tarihlerinin dikkate alınmadığını, şikayet olunanın alacağının 1163 sayılı Kanun'un 166/2. maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceğini, şikayet olunanın dayandığı alacağın borçlu şirketin önceki dönemlere ilişkin vekillikten kaynaklanan alacaklar olduğunu, vekalet sözleşmesinin ancak, taraflar arasında hüküm ifade edebileceğini, vekalet ücretinin sıhhatinin dahi tartışmalı olduğunu, sözleşmedeki vekalet ücretinin 1.300.000 ... olarak kararlaştırıldığını, bu bedelin son derece yüksek olduğunu ve hayatın olağan akışına uygun düşmediğini ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.

Şikayet olunan vekili, müvekkilinin alacağının, Avukatlık Kanunu'nun 166/2. maddesi kapsamında rüçhanlı bir alacak olduğunu, sıra cetvelinin usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, şikayetin reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; borçlu taşınmazı üzerinde rüçhan hakkına sahip ipotek ve amme alacağının olmadığı, her ne kadar vekalet ücreti alacağı olarak rüçhanlı alacak olması nedeniyle davalı tarafın alacağı ilk sıraya alınmışsa da takip türü, çekteki cirolar, bu çeklerin vekalet ücreti nedeniyle verildiğinin kanıtlanamaması ve icra dosyasında vekalet ücreti alacağı olmadığına dair Müdürlük yazısı ile davacı şirket tarafından davalıdan daha önce 23.10.2013 tarihinde haciz konulmuş olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, şikayet olunan vekili temyiz etmiştir.

1-Şikayetçi tarafça öncelikle şikayet olunanın takibinin kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla yapıldığı ve sunulan belgelerde alacağın vekalet ücretinden kaynaklandığına ilişkin belge bulunmadığı, İcra Müdürlüğü'nce haciz tarihinin nazara alınmadığı gerekçeleriyle sıra cetvelinin iptali istenmiş, ikinci aşama olarak alacağın vekalet ücretinden kaynaklandığının belirlenmesi durumunda, alacağın 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 166/2. maddesi kapsamında bulunmadığı ileri sürülmüştür.

1-Şikayetçi tarafça öncelikle şikayet olunanın takibinin kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla yapıldığı ve sunulan belgelerde alacağın vekalet ücretinden kaynaklandığına ilişkin belge bulunmadığı, İcra Müdürlüğü'nce haciz tarihinin nazara alınmadığı gerekçeleriyle sıra cetvelinin iptali istenmiş, ikinci aşama olarak alacağın vekalet ücretinden kaynaklandığının belirlenmesi durumunda, alacağın 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 166/2. maddesi kapsamında bulunmadığı ileri sürülmüştür.

Mahkemece, şikayetçinin ilk aşamadaki iddiası doğrultusunda uyuşmazlık çözümlenmiş ve takip dayanağı çeklerin vekalet ücreti nedeniyle verildiğinin takip dosyasından anlaşılmadığı gerekçesiyle şikayet kabul edilmiştir. Mahkemece bu durumda şikayetçinin ikinci aşamadaki iddiasının incelenmesine gerek görülmemesi doğru olmuştur.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Sıra cetveline yönelik şikayetlerde İcra Mahkemesi, önüne gelen şikayetleri sonuçlandırmak ve icra müdürüne bu yönde talimat vermekle görevli olup, düzenlenecek yeni sıra cetvelinde sıra cetvelinin hangi ilkelere göre düzenleneceğini belirtmesi, diğer anlatımla alacaklıların ne miktar için hangi sıralarda yer alması gerektiğini saptaması, hukuka uygun olmayan kısımları göstermesi, bu çerçevede işlem yapılması için icra müdürüne talimat vermesi (İİK. m.17/I) gerektiğinden, iptal nedenlerinin gerekçede belirtilmesi ve sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekir.Bu durumda mahkemece, şikayetin kabulü ile sıra cetvelinin iptaline karar verilmesi gerekirken, infazı mümkün olmayacak şekilde şikayetin kabulüne ifadesiyle yetinilmesi doğru olmamış ise de, hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılması gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, şikayet olunan vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, "HÜKÜM" fıkrasının 1. bendinin 1. paragrafındaki "Davanın Kabulüne" ibaresinden sonra "İstanbul 14. İcra Müdürlüğü'nün 2012/25034 E. sayılı dosyasında düzenlenen 02.12.2013 tarihli sıra cetvelinin iptaline" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10025, Karar No: 2024/19019, Tarih: 21.05.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/10025 E.  ,  2024/19019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/179 E., 2016/606 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kütahya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli ve 2016/179 Esas, 2016/606 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; gerekenin yapılmasını arz ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresinin 7 gün olarak gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile, 09.09.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu kapsamda inceleme konusu olayda sanığın 19.02.2016 tarihli eylemini, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında kovuşturma şartlarının oluşmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın, Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR

IV. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Kütahya 5. Asliye Ceza Mahkemesi kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,21.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19611, Karar No: 2025/6838, Tarih: 05.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/19611 E.  ,  2025/6838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/372 E., 2022/468 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/420 E., 2022/49 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütü içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : TCK’nın 314/3 ve 220/7. maddeleri delaletiyle TCK’nın 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanun’un 5/1, TCK’nın 62, 53, 63. maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir. Doğrudan kasttan anlaşılması gereken şey suçun maddi unsurlarını bilerek ve neticeyi gerçekleştirmek amacıyla hareket edilmesidir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği nazara alınarak sanığın kastı değerlendirilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, dosya kapsamına yansıyan eylemleri de göz önünde bulundurulduğunda; aşamalardaki savunmalarının aksine, terör örgütüne yardım etmek kastı ile hareket ettiğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava

dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1122, Karar No: 2019/5969, Tarih: 14.05.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/1122 E.  ,  2019/5969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebligat Kanununun 21. maddesi ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30. maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini, muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclis üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak, beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur.

Bölge adliye mahkemesi hukuk dairesi kararı ile davacı kadının temyiz dilekçesinin davalı erkeğe tebliğine ilişkin mazbatada kendisine haber verilen komşunun isim ve imzadan imtina ettiği belirtilmektedir. Tebligat Kanunu'nun 23. maddesine göre, tebligattan haberdar edilen kişi sadece imzadan imtina etme hakkına sahip olup isim vermekten de imtina edemez. Bu itibarla, davalı erkeğe yapılan tebligatlar geçersizdir. Buna göre, davalı erkeğe usulüne uygun olarak bölge adliye mahkemesi kararı ile davacı kadının temyiz dilekçesinin tebliği sağlandıktan ve yasal süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 14.05.2019 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2006/10793, Karar No: 2006/13169, Tarih: 19.06.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/10793 E.  ,  2006/13169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

4833 sayılı 2003 yılı Mali Bütçe Kanunu'nun 51/t maddesi ile 5027 sayılı 2004 yılı Bütçe Kanunu'nun 49/o ve 5277 sayılı 2005 yılı Bütçe Kanunu'nun 37/e  maddelerindeki faiz oranları genel bütçeye dahil dairelerle, katma bütçeli idarelerin ilama bağlı borçları hakkında uygulanır (HGK'nun 01.12.2005 tarih ve 2004/12-667 E. sayılı kararı).

Somut olayda, borçlu DSİ hakkında ilamda öngörülen kamulaştırma bedelinin arttırılmasına ilişkin alacak takip edildiğine göre, yukarıdaki açıklamalar dikkate alındığında faiz hesaplamasının karar kesinleşinceye kadar anılan maddelerde yer alan oranlara göre yapılması zorunludur. O halde, kararın kesinleşme tarihi olan 01.04.2004 tarihine kadar 3095 sayılı Yasada öngörülen faiz uygulanmalı ancak, DSİ katma bütçeli daire olduğu için 01.01.2004 tarihi ile 01.04.2004 tarihi arasında işleyecek faize ilişkin olarak Bütçe Kanunu'ndaki faiz oranının dikkate alınması gerekirken bu dönemi de kapsar şekilde 3095 sayılı Yasada öngörülen temerrüt faizi oranın uygulanması isabetsizdir. Mahkemece yukarıda belirtilen döneme ilişkin olarak bilirkişiden ek rapor alınmak sureti ile oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 19.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/825, Karar No: 2025/1181, Tarih: 17.02.2025

**8. Hukuk Dairesi         2024/825 E.  ,  2025/1181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2014/579 E., 2017/103 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz (aktarılan) davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı asli müdahil Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Mersin ili Erdemli ilçesi ... merkez köyü, çalışma alanında 3402 sayılı Kadastro Kanunu (3402 sayılı Kanun) uyarınca 1993 yılında yapılan kadastro çalışmaları neticesinde temyiz konusu 102 ada 35 parsel 19.353.79 m2 yüzölçümüyle senetsizden tarla vasfıyla ve 102 ada 90 parsel 329.24 metrekare yüzölçümüyle senetsizden vergi kaydına dayanılarak harabe vasfıyla, taşınmazlar Erdemli Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1991/73 esas sayılı dosyasında meni müdahale davasında dava konusu olduklarından söz edilerek malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir.

Davacılar ... ve arkadaşları tarafından davalılar ... ve arkadaşları aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan paya yönelik elatmanın önlenmesi davası, davaya konu olan yerler hakkında 102 ada 33, 34, 35, 75, 76, 77, 78, 79, 80, 81, 82, 83, 84, 85, 86, 87, 88 ve 90 parsel nolu tutanaklar düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmış, Kadastro Mahkemesinde süren yargılama sırasında Hazine vekili çekişmeli taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşlık, kayalık ve çalılık niteliğindeki yerlerden olup, kişiler yararına edinme koşullarının oluşmadığı iddiaları ile; ... ve diğerleri ise çekişmeli 102 ada 33, 34 ve 35 parsel sayılı taşınmazların ... mirasçıları adına tescili gerektiği iddiası ile ayrı ayrı davaya katılmışlardır.