muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4767, Karar No: 2025/3140, Tarih: 07.05.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/4767 E.  ,  2025/3140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1552 Esas, 2024/597 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Dinar Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/182 E., 2021/45 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin davalı şirkette pay sahibi olduğunu, davalı ...'in tek başına şirketi temsil yetkisi bulunduğunu, şirketin kum-taş ocağı, hazır beton üretim tesisi ve iş makineleri bulunduğunu, tüm bunların davalı şirketin öz sermayesi ve ticari kazanımlarından elde edildiğini, davalı ...'in kendi adına başka bir şirket kurduğunu, davalının temsil yetkisini kötüye kullanarak davalı şirketin imkanlarını kendi şirketine aktardığını, şirketi borçlandırdığını, davalı şirketin kayıt dışı olarak beton ve çakıl-kum satışı gerçekleştirdiğini, bu satışlardan kazanılan gelirin kayıt altına alınmadığını, davalı şirket müdürünün ortaklarından bağımsız olarak şirketi yönettiğini, kar paylarını dağıtmadığını, özen, itina ve dürüstlük kurallarına aykırı tasarrufları neticesinde kendisine ait diğer şirketi ihya ettiğini ve bu eylemleri sürekli ... getirdiğini, bu sebeple davalının görevinden alınarak şirkete kayyum atanması gerektiğini ileri sürerek davalının müdürlük görevinden azline ve şirkete kayyum atanmasına, davacıların kar payına ilişkin olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; müvekkili ...'in aile şirketi olan davalı şirketin varlığını devam ettirmeye çalıştığını, davacıların şirkette çalışmak istemediklerini, buna rağmen kredi kartı ve diğer borçlarının müvekkili tarafından ödendiğini, yine davacıların, Bağ-Kur ödemeleri, elektrik su, telefon vs tüm masraflarının şirket kasasından karşılandığını, davacı iddialarının haksız ve mesnetsiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; müvekkili ...'in aile şirketi olan davalı şirketin varlığını devam ettirmeye çalıştığını, davacıların şirkette çalışmak istemediklerini, buna rağmen kredi kartı ve diğer borçlarının müvekkili tarafından ödendiğini, yine davacıların, Bağ-Kur ödemeleri, elektrik su, telefon vs tüm masraflarının şirket kasasından karşılandığını, davacı iddialarının haksız ve mesnetsiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kar payı istemli davanın şirkete karşı açılmasının gerekli ve yeterli olduğu, kar payı dağıtımına ilişkin davalı şirket tarafından alınan bir genel kurul kararı bulunmadığı, bu durumda davacıların kar payı dağıtımını talep edemeyecekleri, müdürün azli davasının sadece şirket müdürüne karşı açılması gerektiği, davalı ...'in rakip bir şirket kurmasının şirkete karşı rekabet yükümlülüğünün ihlali niteliğinde düşünülemeyeceği, ancak davalının aynı zamanda kurduğu şirkette de müdür olarak çalıştığı, bu durumun rekabet yasağını ihlal niteliğinde olduğu, davalının 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (TTK) 626/2 hükmüne aykırı davrandığı, haklı nedenle görevden azil koşulları oluştuğu, müdürün azli nedeniyle şirkette organ boşluğu oluşacağından ortaklar bir araya gelip yeni bir müdür belirleyinceye dek şirkete kayyum atanması gerektiği gerekçesiyle şirket müdürünün azli davası yönünden davalı şirkete karşı açılan davanın pasif husumet ehliyeti yokluğundan usulden reddine, davalı ... yönünden açılan davanın kabulü ile müdürlük görevinden azline, yönetim hak ve temsil yetkisinin kaldırılmasına, kar payı istemi yönünden davalı ...'e açılan davanın pasif husumet ehliyeti yokluğundan usulden reddine, davalı şirkete karşı açılan davanın yasal koşulları bulunmadığından reddine, şirkete kayyım atanması istemi yönünden davalı ... yönünden açılan davanın pasif husumet ehliyeti yokluğundan usulden reddine, davalı şirket yönünden açılan davanın kabulü ile ortaklar kurulu kararı ile yeni müdür seçimi yapılana kadar kararın kesinleşmesinden itibaren şirket yönetimine kayyum atanmasına karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı müdürün azline dair kararın isabetli olduğu, ancak davalı şirkette organ boşluğu olmadığı, azil kararıyla birlikte hükmün kesinleşmesi halinde müdürlük görevi sona erse dahi şirketin müdürünü ortaklar genel kurulunun seçeceği, İlk Derece Mahkemesinin ortaklar kurulu yerine geçerek şirkete müdür (yönetim kayyımı) ataması doğru olmadığından hükümle birlikte yönetim kayyımı tayinine ilişkin kararın yerinde olmadığı, İlk derece Mahkemesince kayyım tayini talebine ilişkin davalı ... yönünden pasif husumet yokluğundan usulden red kararı verilmesi sebebiyle söz konusu davalı lehine vekalet ücretine hükmedildiği, şirket müdürünün azli ile şirkete kayyım atanması talep edildiğinden tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği, bu sebeple kayyum tayini talebine ilişkin olarak davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğu, kâr dağıtımına ortaklar kurulunun karar verebileceği, mahkemece, ortaklar kurulunun yerine geçilerek, kâr dağıtımına karar verilemeyeceği, ortaklar kurulunun, kâr dağıtımı için bir karar vermedikçe şirket ortağının dava açarak kendisine ait kârı isteyemeyeceği, bu kuralın emredici nitelikte olduğu, davalı şirketçe 2000 yılı sonrasında kar dağıtımına ilişkin karar alınmadığı, kâr payına ilişkin herhangi bir başka genel kurul kararının da bulunmadığı, davacı tarafından diğer ortaklara kar payı ödendiği yönünde bir iddia da ileri sürülmediği ayrıca davacılar tarafından davalı şirketin ortaklar kurulu gündemine kar payının dağıtılması yönünde herhangi bir çağrı veya başvurunun yapılmadığı veya yapıldığına ilişkin bilgi belgenin sunulmadığı, bu konuda genel kurul tarafından alınmış karar dava şartı olduğundan davanın, dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken esastan reddine karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabulüne, davalılar hakkında açılan şirket müdürünün azli davası yönünden; davalı şirket hakkında açılan davanın pasif husumet ehliyeti yokluğundan usulden reddine, davalı ... yönünden açılan davanın kabulü ile davalının müdürlük görevinden azline, yönetim hak ve temsil yetkisinin kaldırılmasına, davalı şirkete kayyım atanmasına ilişkin talebinin reddine, kar payı istemi yönünden davalı ...'e açılan davanın pasif husumet ehliyeti yokluğundan usulden reddine, davalı şirket yönünden açılan davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiş, karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, şirket müdürünün azli, şirkete kayyım atanması ve kar payı ödenmesi istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, şirket müdürünün azli, şirkete kayyım atanması ve kar payı ödenmesi istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine,

07.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17648, Karar No: 2021/3757, Tarih: 28.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/17648 E.  ,  2021/3757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Denizli 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Denizli 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 21/12/2016 tarihli ve 2015/434 esas, 2016/593 karar sayılı kararına karşı Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı ...’ın istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı ... Bakanlığının istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın davalı ... yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden reddine dair verilen 30/11/2017 tarihli karara karşı davalı ... vekili adli yardım talepli olarak ve davacı vekili tarafından temyiz talebinde bulunulmuştur.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesince 21/12/2020 tarihli ve 2020/7384 esas, 2020/8028 karar sayılı ilamıyla; “adli yardım istemini içeren dilekçe ile dosya kapsamındaki belge ve birlikte değerlendirildiğinde, adli yardım talebinde bulunan tarafın, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığı” gerekçesiyle adli yardım talebinin reddine karar verilmiştir. Bu karar davalı ...’a 03/02/2021 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı tarafından 08/02/2021 tarihli dilekçe ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen bir haftalık süre içerisinde itiraz edilmekle, itirazının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerine uyarınca; adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispat etmesi, talebinin açıkça dayanaktan yoksun olmadığı hususunda da kanaat uyandırması gerekir.

Aynı Kanun’un 336. maddesinin 2. fıkrasına göre de, adli yardım talebinde bulunacak kişinin, yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri sunmakla yükümlüdür.

Yukarıda açıklanan hükümler kapsamında dosyadaki tüm bilgi ve belgeler değerlendirildiğinde; davalı ...’ın temyiz aşamasındaki adli yardım talebinin reddine ilişkin Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 21/12/2020 günlü kararının kaldırılmasını gerektirecek bir husus bulunmadığından bu karara yönelik davalı ...’ın yerinde bulunmayan itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı ...’ın Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 21/12/2020 günlü adli yardım talebinin reddi kararına yönelik yerinde görülmeyen itirazının 6100 sayılı Kanun’un 337. maddesinin 2. fıkrası uyarınca reddine, dosyanın Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 28/06/2021 gününde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4656, Karar No: 2012/39091, Tarih: 13.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/4656 E.  ,  2012/39091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

... Sokak No:8 adresinde bulunan binanın zemin katındaki katılan ...’na ait işyerinin önüne yabancı araçların parketmesini engellemek amacıyla katılanın kurdurmuş olduğu elektronik park sisteminin beton kaidesinin bulunduğu ayak kısmının sökülmek suretiyle zarar verildiği olayda, sanığın eyleminin mahkemece mala zarar verme suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3405, Karar No: 2018/5843, Tarih: 24.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3405 E.  ,  2018/5843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde; 26/01/2014 ve 01/02/2014 tarihli genel kurul toplantılarının KMK’nın 29. maddesine uygun toplanılmadığı, bu toplantılarda alınan kararların iptali, 01/02/2014 tarihinde yapılan toplantıda divan heyeti seçimi yapılmamış olup toplantıda yapılan konuşmalar tutanak altına alınarak genel kurula katılanlar tarafından imzalanmadığı,............ Müfettişi tarafından 20.033,82 TL ödemenin K-3 Ada Yönetimi tarafından bloklara yazılan 03/02/2014 tarih ve 2014-3 sayılı yazısında belirtilen daire başı 20.00 TL ödemesi yazısında mevcut varlıklar hesap edilmeden gelen miktar üzerinden ödeme yapılmasını istediğini belirtilerek olağanüstü genel kurul kararı ile ödeme yazısının iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece; davacının 26/01/2014 tarihli toplantıya katıldığı ve olumsuz oy kullanmadığından dava açma hakkı olmadığı, 01/02/2014 tarihli toplantıda ise KMK'nın 20. maddesine göre her kat malikinin eşit olarak katılmasının zorunlu olduğu "ücret" giderinin ödenmesine karar verilmekle, kanun gereğinin uygulandığı tespit edilmiştir. Bilirkişi raporu ve getirtilen ...... Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığının 11/02/2014 tarih ve 7152-İNC-08 nolu inceleme raporunun sonuç ve kanaat bölümündeki "... tarafından iddia edilen hususlarla ilgili olarak K-3 Ada Yönetim Kurulu Başkanlığında yapılan incelemede tespit edilen mevzuata aykırılıkların söz konusu işyerinde yapılan ikinci denetimde giderilmiş olduğu saptandığından, bu aşamada müfettişlikçe işverenlik hakkında yapılacak herhangi bir işlem bulunmamaktadır" değerlendirme dikkate alınarak davacının iddiası sabit görülmediğinden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kat malikleri genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

Dava, kat malikleri genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, KMK’nın 29. maddesine göre iptali istenen 26.01.2014 tarihli toplantının olağanüstü kat malikleri toplantısı olduğu , ilgili toplantıda yok hükmünde veya mutlak butlanla batıl sayılacak kararlar alınmadığı, hazirun cetvelinden davacının toplantıya katıldığı anlaşılmaktadır. 634 sayılı Kanunun 33. maddesinde” Kat malikleri kurulunca verilen kararlar aleyhine, kurul toplantısına katılan ancak 32. nci madde hükmü gereğince aykırı oy kullanan her kat maliki karar tarihinden başlayarak bir ay içinde iptal davası açılabileceği “hükmü düzenlenmiş olmakla somut olayda 26.01.2014 tarihli toplantıya katılan davacının karara şerh koymadığı tespit edildiğinden kararın iptaline ilişkin dava açma hakkı da bulunmamaktadır. iptali istenen 01/02/2014 tarihli toplantıda açısından ise; davacı 20.11.2014 tarihli celsedeki beyanında” ikinci toplantıya bende katıldım “şeklinde beyanda bulunarak ilgili toplantıya katıldığı anlaşılmakla toplantıda yok hükmünde veya mutlak butlanla batıl sayılacak kararlar alınmadığı tespit edilmekle mahkemece yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/09/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5698, Karar No: 2012/10788, Tarih: 10.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/5698 E.  ,  2012/10788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Sıra cetvelineitiraza ilişkin davada Kahramanmaraş İcra Hukuk ve 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, sıra cetveline itiraza ilişkindir.

İcra Hukuk Mahkemesince; Davanın İİK'nın 16, 142 maddelerine dayalı sıra cetveline itiraza ilişkin olduğu, sıra cetveline alınmış olan bir alacaklının alacağına veya onun sırasına itiraza ilişkin davaların genel mahkemelerin görevinde olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

1.Asliye Hukuk Mahkemesi ise, Davacının Kahramanmaraş SSK İl Müdürlüğü ve Kahramanmaraş Aslanbey Vergi dairesinin sırasına itiraz ettiği talebin takip hukukuna ilişkin olduğu gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, uyuşmazlık konusu; ... Tekstil ihr. İth. Ltd. Şti. Firmasının SSK ve vergi borçlarından dolayı şirkete ait gayrimenkulun satış bedelinin dışında şirket ortağı ve yetkilisi Mustafa Kaygusuz'a ait taşınmazların satışlarından tahsil edilen paralardan Kahramanmaraş SSK İl Müd., Kahramanmaraş Aslanbey Vergi Dairesi müdürlüğüe pay ayrılıp ayrılmayacağı hususuna ilişkindir.

İİK 142. Madde"Cetvel suretinin tebliğinden yedi gün içinde her alacaklı takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel mündericatına itiraz edebilir. Dava basit muhakeme usuliyle görülür.İtiraz alacağın esas ve miktarına taallük etmeyip yalnız sıraya dairse şikayet yoliyle icra mahkemesine arzolunur." hükmü gereğince alacağın esas ve miktarına ilişkin itirazlarda genel mahkemeler görevlidir.

../...

-2-

2012/5698

2012/10788

Somut olayda; Sıra cetvelinde, Kahramanmaraş SSK İl Müd., Kahramanmaraş Aslanbey Vergi Dairesi müdürlüğüne sıra cetvelinde pay ayrılıp ayrılmayacağına ilişkin uyuşmazlığın İİK 142. madde hükmü gereğince Kahramanmaraş 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Kahramanmaraş 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 10.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/127, Karar No: 2012/3602, Tarih: 08.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/127 E.  ,  2012/3602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, eski hale getirme bedeli ve hor kullanma tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında 12.06.2008 başlangıç tarihli ve 4 yıl süreli kira sözleşmesi imzalandığını, davalının bir yıl dolmadan kiralananı tahliye ettiğini, kiralananın kötü bir durumda olduğunu, bu konuda ... 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/51 D.İş sayılı dosyası ile tespit yaptırdıklarını ancak tespit raporunun eksik ve hatalı olduğunu, gerçek zararın çok daha fazla olup müvekkili tarafından 25.000 TL masraf yapıldığını belirterek söz konusu tutarın davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı duruşmaya gelmemiş, davaya cevap vermemiştir. Mahkemece bilirkişi incelemesi ve davacının ibraz ettiği fatura ve harcama belgeleri doğrultusunda 21.107 TL alacağın tahsiline karar verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 10.06.2008 başlangıç tarihli ve 4 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede kiralananın güzellik salonu olarak kullanılacağı belirtilmiştir. Tahliyeden sonra davacı kiralayan tarafından 27.05.2009 günlü delil tespiti sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunda; onaylı projeye aykırı olarak işyerinin açı panellerle bölmelere ayrıldığını, asma kattaki tuvaletin iptal edilerek zemin kata alındığı tavanda bulunan spot lambaların, elektrik sayacı ve sigortaların söküldüğünü, kiralananın dış cephesinde delikler açıldığını belirterek ve toplam 7.275 TL zarar bedeli belirlemiştir. Mahkemece 03.06.2011 tarihinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda ise taşınmazın halen bir başka kiracı tarafından kullanıldığını belirterek delil tespitine ilişkin bilirkişi raporunda olmayan granit kaplama ve alüminyum profillerdeki hasarı da hesaplamaya dahil edilerek toplam zarar bedelini 12.796 TL olarak belirlemiştir. Kural olarak kiracı olağan kullanım ile meydana gelen eksiklik ve değişiklikler dışında kötü kullanımdan kaynaklanan hasar ve zarardan sorumludur. Ancak hasar ve zarara ilişkin ispat yükü kiralayana ait olup kötü kullanım ve hasarın davalı kiracı tarafından meydana getirildiğinin, davacı tarafından kanıtlanması gerekir. Delil tespitine ilişkin bilirkişi raporunda bulunmayan bazı kusur ve noksanlıkların tahliye tarihinden iki yıl sonra

mahkemece yapılan bilirkişi incelemesinde tespit edilmiş ise de bunların davalı kiracı tarafından meydana getirildiğinin davacı tarafından kanıtlanamamıştır. Öte yandan mahkemece hükme esas alınan davacıya ait fatura ve harcama belgelerinin kiralananın önceki hale getirilmesi ve kötü kullanım nedeniyle oluşan hasarın tamiri için zorunlu olup olmadıkları da denetlenmemiştir. O halde tespit bilirkişi raporunda bulunmayan ve davalı kiracı tarafından meydana getirildiği kanıtlanamayan hasar ve zarar kalemlerinin hesaplamaya dahil edilmeksizin davacı tarafından ibraz edilen harcama belgelerinin olaya uygun düşüp düşmediği ne oranda hesaplamaya dahil edilmesi gerektiği konusunda denetime elverişli şekilde bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle hasar ve eski hale getirme bedelinin belirlenerek bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 08.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.