muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6700, Karar No: 2023/6724, Tarih: 05.07.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/6700 E.  ,  2023/6724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/1313 E., 2022/1381 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

1.Şikâyetçi ... vekilinin temyizi yönünden; sanığın eyleminin, suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu (5607 sayılı Kanun) kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen ... vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

2.Sanık ...'ın temyizi yönünden ise sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2014 tarihli ve 2013/563 Esas, 2014/631 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan neticeten; 2 yıl 6 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezasına, hak yoksunluklarına ve eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.İşbu kararın sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin, 01.06.2021 tarihli ve 2019/12601 Esas, 2021/6023 Karar sayılı ilâmıyla; 7242 sayılı Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddeleri ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 5 inci maddelerinde sanıklar lehine hükümler içeren değişikliklerin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, sanık ... yönünden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43 üncü maddesinin uygulama şartlarının bulunup bulunmadığının tartışılmaması, katılan lehine hükmedilen vekâlet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınmak yerine müteselsilen alınmasına karar verilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2021/1313 Esas, 2022/1381 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan neticeten; 10 ... hapis ve 20,00 TL adlî para cezasına, hak yoksunluklarına; sanık ... hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan neticeten; 1 yıl 15 gün hapis ve 20,00 TL adlî para cezasına, kesinleşen cezanın mahsubuna, hak yoksunluklarına ve eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Şikâyetçi ... vekilinin dosya kapsamında temyizi mevcuttur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Şikâyetçi ... vekilinin dosya kapsamında temyizi mevcuttur.

2.Sanık ...'ın temyiz sebepleri; sigaraları ticari amacı bulunmaksızın gönderdiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.İstihbarati çalışmalar neticesinde, temyiz dışı sanık ...'a sanık ... tarafından kargo vasıtasıyla kaçak sigara gönderileceği bilgisinin edinilmesi üzerine bahse konu kargo şubesi uzaktan izlenerek temyiz dışı sanık ...'ın şube dışına üç adet çuvalı çıkartıp beklemekte iken görüldüğü ve herhangi bir arama kararı olmaksızın rızaen teslim ettiği çuvalların içinden 110 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Temyiz dışı sanık ... savunmasında, kaçak sigaraları kendisinden habersiz olarak diğer sanık olan amcasının oğlunun gönderdiğini, diğer sanığın ricası üzerine kargoyu teslim aldığını, bu sigaraları kargo şubesi önünde soy ismini bilmediği Yusuf isimli işinin alacağını, olaydan herhangi bir menfaatinin bulunmadığını beyan etmiştir.

3.Sanık ... savunmasında, inşaatta birlikte çalıştığı arkadaşlarının isteği üzerine memleketten onlara içmeleri için kaçak sigara gönderdiğini, sigaralar ellerine ulaşınca kendisine parasını göndereceklerini, sigaranın ticaretini yapmadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Şikâyetçi ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607

sayılı Kanun kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, şikâyetçi ... vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanık ...'ın Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmüne İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Temyiz dışı sanık ...'ın kargo şubesi önünde beklemekte iken yanında bulunan ağzı kapalı çuvallarında arama yapılmasına dayanak teşkil eden mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi, gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet Savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, sanıkların üzerilerine atılı suçu ikrar etmedikleri, Anayasa'nın 38 inci maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 217 nci maddesinin ikinci fıkrası, 230 uncu maddenin birinci fıkrasına göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı cihetle, sanık ... hakkında beraat kararı yerine mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A.Şikâyetçi ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

V. KARAR

A.Şikâyetçi ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2021/1313 Esas, 2022/1381 Karar sayılı kararına yönelik şikâyetçi ... vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanık ...'ın Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmüne İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2021/1313 Esas, 2022/1381 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bozmanın hükmü temyiz etmeyen diğer sanık ...'a 1412 sayılı Kanun'un 325 inci maddesi gereği SİRAYETİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14825, Karar No: 2017/693, Tarih: 19.01.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/14825 E.  ,  2017/693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK' nın 155/2, 62/1, 52/2, 51, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçilerin Eczane çalıştırmaya karar verdikleri, gerekli tadilatları yaptırması ve aylık 1.000,00 TL ücret karşılığında bu iş yerinde çalışması için sanık ile anlaştıkları, sanığın 5 ay süre kadar çalıştığı halde şikayetçilerden alacağını alamadığı,sanığın kısmen ödenen ancak eksik 3.230,00 TL alacağı için şikayetçilere mesaj çekerek çalışmakta olduğu işyerinde bulunan iki adet masa üstü PC, bir adet laptop ve bir adet çok fonksiyonlu fotokopi makinasını alacağına karşılık olarak aldığı bu suretle üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçunu işlediği iddia edilen olayda,

Sanık ifadesinde, işçi alacağına karşılık olarak şikayetçi ...'ün bilgisi dahilinde eşyaları alıp evine götürdüğünü ve suçlamayı kabul etmediğini beyan etmesi, şikayetçilerin sanığın alacağını doğrulayacak şekilde dolaylı beyanları, sanığın alacağını mesaj çekerek istediğine dair mesaj tutanağı içeriği, tanık beyanları ile işçi alacağına yönelik sanığın hapis hakkını kullanmak istediğinin anlaşılması karşısında; sanığın suç kastı bulunmadığı halde, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Hükmolunan kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK 53.maddesinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6386, Karar No: 2009/130, Tarih: 19.01.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/6386 E.  ,  2009/130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, davacı yüklenici, davalı ise iş sahibidir. Davacı, davalıya ait kamyonların tamiratı yapıldığı halde bedellerinin ödenmediğini ileri sürerek icra takibi yapmış, takipteki alacağın bir bölümüne itiraz edilmesi üzerine açılan itirazın iptâli davasının kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

BK’nın 355. ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinde yüklenici yaptığı imalâtı yani dava konusu olayda davacı davalıya ait araçları tamir ettiğini yasal delillerle kanıtlamak zorundadır. Davacı yüklenici tamirat konusunda ticari defterleri ile servis iş kabul formlarını delil olarak sunmuştur. Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan rapordaki açıklamalara göre tarafların ticari defterleri birbirini teyit etmediğinden davanın kabulüne esas alınamaz. Takibe dayanak yapılan faturaların ise davalıya tebliğ edildiğine dair bir belge sunulmamıştır. Bu durumda mahkemece servis iş kabul formu olarak düzenlenen belgelerde iş sahibi adına imza atılmayan tamiratlara ilişkin olarak davacının davalıya yemin teklifine hakkı olduğu hatırlatılıp, davalı iş sahibince kabul edilenler varsa, bu formlarda yapıldığı gösterilen işlerin ve imza bulunan diğer formlardaki tutarları konusunda makine mühendisinden rapor alınarak davacının tamirat sebebi ile hak kazandığı bedelin saptanıp bu miktar için davalının itirazının iptâli ile icra takibinin devamına karar verilmeli, icra takibine konulan alacak miktarı belirgin olmadığından davacının icra inkâr tazminatı istemi reddedilmelidir.

Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile ve konunun uzmanı bulunmayan bilirkişiden alınan ek rapor ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 19.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12446, Karar No: 2017/16404, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/12446 E.  ,  2017/16404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16235, Karar No: 2014/16186, Tarih: 21.10.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/16235 E.  ,  2014/16186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 18. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/06/2014

NUMARASI : 2014/122-2014/188

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemenin görevsizliğine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava; ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece; tarafların sıfatı ile 3533 sayılı Kanunun 1. ve 4. maddesindeki düzenlemeler dikkate alınarak uyuşmazlığın hakem sıfatı ile çözümlenmesi gerektiği belirtilmek suretiyle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazda Şeyh Selami Ali Efendi Vakfı'nın mülkiyet hakkının bulunduğu kayden sabittir.

Bilindiği üzere, 3533 sayılı “Umumi Mülhak Ve Hususi Bütçelerle İdare Edilen Daireler Ve Belediyelerle SermayesininTamamı Devlete Veya Belediye Veya Hususi İdarelere Aid Daire Ve Müesseseler Arasındaki İhtilafların Tahkim Yoliyle Halli Hakkında Kanun”un 4. maddesi uyarınca; katma bütçe ile idare edilen daireler, belediyeler, özel bütçe ile idare olunan daire ve müesseselerden biriyle genel bütçeye dahil dairelerden biri arasında çıkan uyuşmazlıklar o yerdeki yüksek dereceli hukuk mahkemesi başkanı ve ya hakimi tarafından hakem sıfatıyla çözümlenir.

Ne var ki somut olayda; dava konusu taşınmazda davacı Vakıflar Genel Müdürlüğü'nün değil, onun idaresindeki mazbut vakfın mülkiyet hakkı bulunduğundan, uyuşmazlığın 3533 sayılı Kanuna göre “Hakem”de değil genel mahkemede çözülmesi gerekeceği açıktır(23.08.2008 tarihli 2008/3-10 E., 2008/32K. sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı).

Hal böyle olunca işin esasının incelenmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8510, Karar No: 2019/3227, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8510 E.  ,  2019/3227 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3637, Karar No: 2022/11225, Tarih: 26.04.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/3637 E.  ,  2022/11225 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/3-a, 62/1 ve 52 maddeleri uyarınca 6.080,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/06/2015 tarihli ve 2015/252 esas, 2015/463 sayılı kararının Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 05/11/2020 tarihli ve 2020/9463 esas, 2020/15415 karar sayılı ilamı ile bozulmasının ardından, yapılan yargılama neticesinde sanığın 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a, 62/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 251/3. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi gereğince aleyhe bozma yasağı nazara alınarak 7.080,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/06/2021 tarihli ve 2020/724 esas, 2021/407 sayılı kararının Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün kanun yararına bozulması talebi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13/01/2012 tarih ve 2021/155900 sayılı istem yazıları ile Dairemize gönderilmekle dosya incelendi.

İstem yazısında: "Sanığın katılan ... yönelik işlemiş olduğu anılan hakaret suçu nedeniyle İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/06/2015 tarihli kararı ile 304 gün karşılığı 6.080,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair karar verilmesini takiben, anılan kararın Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 05/11/2020 tarihli ilamı ile bozulduğu, ancak Mahkemenin kararına karşı sadece sanık tarafından temyize başvurulduğu, aleyhe temyiz yoluna başvurulmadığı ve söz konusu kararın da sanık aleyhine bozulmadığı, bu halde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Davaya yeniden bakacak mahkemenin işlemleri" başlıklı 307/5. maddesinde yer alan, "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262 nci maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz." şeklindeki düzenleme uyarınca Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 05/11/2020 tarihli ilamından önce tayin olunan cezanın sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilmeden, yeniden kurulan hükümde netice cezanın 225 gün (7 ay 15 gün) karşılığı 4.500,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, 7.080,00 Türk lirası adlî para cezası cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme;

Hukuksal Değerlendirme;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun, "Sanık lehine başvurma hâlinde verilecek hüküm" başlıklı 283. maddesinde, "İstinaf yoluna yalnız sanık lehine başvurulmuşsa, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz." şeklinde aynı Kanun'un 307/5 maddesinde ise "hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262. maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle verilen cezadan daha ağır olamaz" hükümleri mevcuttur. 1412 sayılı Ceza Muhkameleri Usulü Kanunu'nun 326.maddesi ise "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine C.savcısı veya 291 inci maddede gösterilen kimseler tarafından temyiz edilmişse yeniden verilen hüküm evvelki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamaz." biçimindedir. Buna göre, sanık aleyhine temyiz talebinde bulunulmaması halinde, bozma üzerine ilk derece mahkemesince yeniden kurulacak hükmün, ilk hükümden daha ağır cezayı içermemesi gerekmektedir.

İnceleme konusu somut olayda; İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.06.2015 tarihli ve 2015/252 esas, 2015/463 sayılı kararıyla, sanık ...'in hakaret suçundan, TCK'nın 125/3a,62 ve 52/2 maddeleri gereğince 6080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği, anılan hükmün, sanığın temyiz talebi üzerine Dairemizin 05/11/2020 tarih, 2020/9463 esas ve 2020/15415 sayılı ilamıyla bozulduğu, yeniden yapılan yargılama neticesinde sanığın hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125/3a, 62 maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, CMK'nın 251/3. maddesi gereğince 1/4 indirim uygulanması suretiyle, 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sonuç ceza 6080 TL adli para cezası yerine 7080 TL adli para cezası olarak belirlenmiş ise de, hakaret suçundan bozma öncesi hükme yönelik olarak, aleyhe temyiz bulunmaması karşısında, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda, cezanın aleyhe değiştirilmesi yasağı gözetilmeyerek, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine aykırı davranıldığı anlaşılmıştır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Kanun yararına bozma istemine ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede yer alan düşünce kısmen yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında verilen, İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/06/2021 tarihli ve 2020/724 esas, 2021/407 sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Karardaki hukuka aykırılığın, aynı Kanun maddesinin 4-d fıkrası uyarınca, Yargıtay tarafından giderilmesi gerektiğinden,

Kanun yararına bozma istemine ilişkin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamede yer alan düşünce kısmen yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret suçundan sanık ... hakkında verilen, İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/06/2021 tarihli ve 2020/724 esas, 2021/407 sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Karardaki hukuka aykırılığın, aynı Kanun maddesinin 4-d fıkrası uyarınca, Yargıtay tarafından giderilmesi gerektiğinden,

Hakaret suçundan kurulan hükmün 5. fıkrasında yer alan " Mahkememizin 2015/252 esas, 2015/463 sayılı kararıyla sanığa 6.080 TL adli para cezası verildiğinden CMUK'nun 326/son maddesi gereğince aleyhe bozma yasağı göz önüde bulundurularak sonraki hükmolunan cezanın bu ceza miktarını aşamayacağından sanığın 7.080 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, ilişkin ifadede yer alan 7080 TL ibaresinin 6080 TL olarak DÜZELTİLMESİNE,

c-Hükümdeki diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına,

3-Dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.