muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11376, Karar No: 2025/1257, Tarih: 03.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11376 E.  ,  2025/1257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/1127 Esas, 2024/1285 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Çerkezköy Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.05.2024 Tarihli ve 2023/1888 Esas, 2024/915 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması neticesinde, kısıtlı adayının adresinin Mah. ......Sok. No:48 ........../Samsun olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bafra 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.09.2024 Tarihli ve 2024/1127 Esas, 2024/1285 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının davanın açılmasından önceki son yerleşim yeri adresinin .......... Ertürk Sok. No:10, İç Kapı No:4 .......Tekirdağ olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihindeki merkezi nüfus idare sistemindeki yerleşim yeri adresinin ve yapılan kolluk araştırmasında tespit edilen adresinin Kapaklı/Tekirdağ olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Çerkezköy Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Çerkezköy Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21361, Karar No: 2014/31627, Tarih: 13.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/21361 E.  ,  2014/31627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, cezai şart alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının rekabet yasağına aykırı davranarak taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinin (h) ve (i) maddelerini birlikte ihlal ettiğini belirterek, anılan sözleşme hükümleri gereği cezai şart alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının rekabet yasağına aykırı davranışta bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin (h) bendi uyarınca davalının iş sözleşmesinin sona ermesinden sonra beş yıl içerisinde aynı veya benzeri iş yerinde çalışmamayı ve iş yeri açmamayı, (i) bendinde ise müşteri portföyüne ilişkin bilgileri üçüncü şahıslara aktaramayacağını kabul ettiği, aksi halde cezai şart ödemeyi kabul ettiği, davalının eşinin ortak olduğu şirkette davacıların müşteri çevresiyle ilişki kurduğu ve bu şekilde rekabet yasağı sözleşmesine aykırı davrandığı sonucuna varıldığı ve davacının sözleşmenin (h) bendindeki düzenleme gereğince cezai şartı talep edebileceği, ayrıca davacı iş sözleşmesinin (i) bendindeki düzenlemeye göre sır saklama yükümlülüğüne aykırılık sebebiyle cezai şart istenimde bulunmuş ise de davalının rekabet yasağına aykırı davranışları ile sır saklama yükümlülüğüne aykırı davranışları aynı nitelikte olup, aynı eylem için ikinci bir cezai şartın istenmesi söz konuisu olamayacağından buna ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı avukatları tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

İş sözleşmesinin doğası gereği sözleşmenin devamı müddetince işçi yanında çalıştığı işveren ile rekabet yapamaz. İşçi tarafından işverenle rekabet etme anlamı taşıyabilecek davranışlarda bulunması 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesine göre sadakat borcunun ihlali olarak değerlendirilir. İşçinin sadakat borcu iş sözleşmesinin kurulmasıyla birlikte doğar, sözleşmenin sona ermesine kadar devam eder ve iş sözleşmesinde sadakat yükümlülüğü ile ilgili herhangi bir hüküm yer almasına da gerek yoktur. Sözleşmenin

devamı sırasında anılan şekilde işçinin işverenle rekabeti anlamına gelebilecek bir başka anlatımla sadakat borcuna aykırılık teşkil edebilecek davranışlarına bağlı olarak açılacak tüm davaların 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre iş mahkemesinde görülmesi gerekeceğinde şüphe yoktur.

devamı sırasında anılan şekilde işçinin işverenle rekabeti anlamına gelebilecek bir başka anlatımla sadakat borcuna aykırılık teşkil edebilecek davranışlarına bağlı olarak açılacak tüm davaların 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre iş mahkemesinde görülmesi gerekeceğinde şüphe yoktur.

Dava konusu olay tarihinde yürürlükte bulunan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 10. babı içerisinde rekabet yasağına dair maddeler bulunmaktadır. Mülga 818 sayılı Kanun'un 348. maddesinde yeralan düzenlemede "...akdin hitamından sonra..." kelimelerine yer verilmiş bulunmaktadır (benzer mahiyetteki düzenleme 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 444. maddesi "...sözleşmenin sona ermesinden sonra..." kelimeleri). Anılan bu madde ile sözleşmenin sonlanmış olmasına vurgu yapılmakla iş sözleşmesinin bitiminden sonra yapılmaması gereken hususlar hakkında düzenleme getirildiği sonucuna varmak gerekir.

İşçinin iş sözleşmesi sona erdikten sonra işveren ile rekabet etmeyeceğine dair rekabet etmeme borcu sadakat borcunun aksine her iş sözleşmesi açısından söz konusu değildir. İşçi bakımından böyle bir yükümlülükten bahsedilebilmesi için iş ilişkisi devam ederken işçi ve işveren arasında iş sözleşmesinden ayrı bir rekabet yasağı sözleşmesi imzalanması ya da iş sözleşmesine rekabet yasağına dair bir hükmün konulması gereklidir. Bahsedilen şekilde ortaya çıkacak olan Borçlar Kanunu'nda düzenlenmiş rekabet etmeme borcu ise sadakat borcunun aksine iş sözleşmesinin bitiminden sonra doğacak bir borç niteliği taşır.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1-3. maddesine göre, mülga 818 sayılı Kanun'un 348. maddesinden kaynaklanan davalar mutlak ticari dava olarak sayılmıştır. Mutlak ticari davaların ise Ticaret Mahkemelerince incelenip karara bağlanması gerekir.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1-3. maddesine göre, mülga 818 sayılı Kanun'un 348. maddesinden kaynaklanan davalar mutlak ticari dava olarak sayılmıştır. Mutlak ticari davaların ise Ticaret Mahkemelerince incelenip karara bağlanması gerekir.

Dosya kapsamına göre taraflar arasında imzalanan iş sözleşmesinin 8. maddesinin (h) ve (i) bentlerinde cezai şarta dair düzenlemeler konulmuştur. Sözleşmenin 8/h maddesinde işçinin işten ayrıldıktan sonra beş yıllık süre içerisinde işverenle aynı vasıfta bir iş ile iştigal eden işveren yanında çalışamayacağı, kendi adına bu vasıfta iş yapamayacağı aksi halde 10.000 Euro tutarında cezai şart ödemesi gerekeceği, sözleşmenin 8/i maddesinde ise işçinin imalat ve müşteri portföyüne dair bilgi aktarımının yasak olduğu bu eylemlerin sözleşme devam ederken yapılması halinde sözleşmenin derhal feshedileceği ve işçinin 10.000 Euro tutarında cezai şart ödemesi sonucunu doğuracağı, bu olayların sözleşmenin feshinden sonra gerçekleştirilmesi halinde ise yine işçinin 10.000 USD tutarında cezai şart ödenmesi gerekeceği belirtilmiştir. Cezai şarta dair bu düzenlemelerden 8/h maddesindeki düzenleme kuşkuya yer bırakmayacak şekilde hükümleri itibariyle iş sözleşmesinin sona ermesinden sonraki dönem için rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen nitelik taşımaktadır. 8/i maddesinde ise eylemlerin sözleşme devam ederken vuku bulması ve sözleşmenin sona ermesinden sonra bu eylemlerin gerçekleşmesine göre ikili bir ayrıma gidilmiştir. Dosya içerisindeki işten ayrılma bildirgesinde, davacı işveren tarafından davalı işçinin 4857 sayılı Kanun'un 17. maddesine göre çıkışının bildirildiği anlaşılmaktadır. Şu hale göre, bu bildirim çıkış sebebi itibariyle davacı işvereni bağlayıcı bir nitelik taşımaktadır. İşverence haklı sebeple iş sözleşmesi feshedilmemekle, ancak iş sözleşmesi'nin 8/i maddesinin işçinin madde kapsamında düzenlenen sözleşmenin sona ermesinden sonraki eylemlerine dayanarak cezai şart talep etmesi mümkündür ki, bu durumda da sözleşmesinin sona ermesinden sonraki dönem için rekabet yasağına aykırılığa dayanıldığı kabul edilmelidir.

Yukarıda yapılan değerlendirmeler ve kanuni düzenlemeler karşısında; işverence dayanılan iş sözleşmesinin cezai şarta dair maddelerinin Borçlar Kanunu kapsamında

değerlendirilmesi gerekir ki, Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1-3. maddesi gereği bu sözleşmeden doğacak davalar mutlak ticari davadır. Mutlak ticari davalar ise ticaret mahkemelerinin görevi kapsamında kalır (Benzer mahiyette Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 29.2.2012 tarih ve 2011/11-781 esas - 2012/109 karar sayılı ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 27.2.2013 tarih ve 2012/9-854 esas - 2013/292 karar sayılı kararları).

değerlendirilmesi gerekir ki, Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1-3. maddesi gereği bu sözleşmeden doğacak davalar mutlak ticari davadır. Mutlak ticari davalar ise ticaret mahkemelerinin görevi kapsamında kalır (Benzer mahiyette Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 29.2.2012 tarih ve 2011/11-781 esas - 2012/109 karar sayılı ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 27.2.2013 tarih ve 2012/9-854 esas - 2013/292 karar sayılı kararları).

Tüm bu tespitler karşısında mahkemece davaya bakmaya iş mahkemesi değil asliye ticaret mahkemesi görevli olduğundan görevsizlik nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir. Görev hususu kamu düzenine ilişkin olup bu husus re'sen nazara alınmalı ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9033, Karar No: 2010/262, Tarih: 25.01.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/9033 E.  ,  2010/262 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'un bilinçli taksirle ölümüne sebebiyet vermekten sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Onuncu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.07.2009 gün ve 124/178 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in bilinçli taksirle ölüme sebebiyet verme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdir indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, teşdidin yersiz olduğuna, hapis cezasının para ya da tedbire çevrilmesi, ertelenmesi gerektiğine, müdahiller vekilinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, bilinçli taksirle öldürme suçundan cezalandırılan sanık hakkında; trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde uygulanması mümkün 5237 sayılı TCK nun 53/6. maddesi uyarınca 6 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5237 sayılı TCK nun 53/6. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına karar verilmek suretiyle CMUK nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 25.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1300, Karar No: 2007/2849, Tarih: 29.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/1300 E.  ,  2007/2849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; davalının kat malikleri kurulu kararlarına aykırı olarak dış görünüşü bozacak şekilde bağımsız bölümünün eskiyen pencerelerini değiştirdiğini ileri sürerek bu değişikliğin eski hale getirilmesini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve keşifteki gözlem doğrultusunda yapılan değişikliğin projeye aykırılık oluşturmadığı, mimari bütünlüğü bozmadığı, yapılan değişiklikten önce alınmış ve bağlayıcı bir kat malikleri kurulu kararı bulunmadığı ve daha vahim değişiklikler var iken pencereler için dava açılması hakkın kötüye kullanılması olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki tapu kaydı içeriğinden, tarafların (davacı ile davalının) kat mülkiyetli anataşınmazda kat maliki oldukları anlaşılmaktadır. 634 Sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19.maddesi hükmüne göre kat malikleri, anataşınmazın mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya yükümlü oldukları gibi; kat maliklerinden biri, bütün kat maliklerinin rızası olmadıkça, anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklikler yaptıramaz. Yasanın bu buyurucu kuralına aykırı eylem ve davranışta bulunan kat malikine karşı öteki kat maliklerinden her birinin dava açma ve vaki değişikliklerin eski hale getirilmesini isteme hakları vardır. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre, ortak yerlerde aynı ya da benzer nitelikte değişiklikler yapılmış olması, dava konusu edilen aykırılığın eski hale getirilmesinin istenmesine engel oluşturmaz ve bu amaçla dava açmış olması kötü niyetli davranış olarak yorumlanamaz.

O halde mahkemece, tarafların gösterdikleri tüm kanıtlar toplanıp, özellikle anataşınmazın yerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak davalının gerçekleştirdiği ileri sürülen değişikliklerin mimari projeye ve bu bağlamda Kat Mülkiyeti Yasasının 19.maddesinde öngörülen kurallara aykırı olup olmadığı yöntemince saptanmadan; yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5989, Karar No: 2016/3036, Tarih: 16.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/5989 E.  ,  2016/3036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, müşteki ...'a ait... şubesi hesabından verilen 28.11.2005 keşide tarihli ve 9.600 TL bedelli çalıntı çeki bu özelliğini bilerek aralarındaki alışveriş nedeniyle müşteki ...'a verdiği, çekin bankaya ibrazında karşılıksız çıktığı sanığın böylelikle resmi evrakta sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın savunmasında çeki ... isimli şahıstan sattığı mallara karşılık olarak aldığını ve bu şahsa ait olduğunu bildiği bir telefon numarası bildirdiği, ayrıca çekin arka yüzünde sanığın cirosundan önce cirolar ve altında telefon numaralarının bulunduğu, yine dava konusu çekin çalınmasıyla ilgili olarak Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığınca devam etmekte olan 2005/32768 nolu soruşturma dosyasının bulunduğunun anlaşılması karşısında gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkartılması bakımından; ilgili soruşturma dosyasının getirtilerek incelenmesi, çeki ciro eden diğer şahısların ve ... isimli şahsın gerçekte varolup olmadıklarının tespiti bakımından haklarında kolluk araştırmasının yapılması, sanığın çeki aldığı şahsa ait olduğunu bildirdiği telefon hattı sahibinin tanık olarak çağırılarak kendisine ...'yı ve sanığı tanıyıp tanımadığının, ticari ilişkilerinin olup olmadığını, çekin arka yüzünde yazılı telefon hattı sahiplerinin de çağırılarak çekte isimleri yazan şahısları tanıyıp tanımadıklarının sorulması, sanığın ve kendilerine ulaşılması halinde diğer cirantaların imza örneklerinin alınarak imza incelemesi yaptırılması sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12653, Karar No: 2019/3717, Tarih: 10.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/12653 E.  ,  2019/3717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : 2008 takvim yılı için beraat,

Katılan vekilinin temyiz talebinin 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne, sanığın temyizinin ise 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

İdol Orman Ürünleri T.İ.T ve Tic. Ltd Şirketi'nin ortak ve yetkilisi olan sanığın, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlendiği iddiasıyla açılan kamu davasında; Vergi suçu ve tekniği raporlarının incelenmesinde, Kayışdağ Yolu Şükran Sokak Uygar Apartmanı No:2 Kadıköy adresinde, ......... ile 15 kişinin sahte fatura ticareti faaliyeti yapan bir organizasyon olduklarının ihbarını içeren bir mail üzerine, İstanbul Emniyet Müdürlüğü Mali Suçlarla Mücadele Şube Ekiplerince 30.06.2009 tarihinde bu adreste yapılan aramada, sanığın yetkilisi olduğu İdol Orman Ürünleri....Ltd. Şirketine ait belgelerin ele geçirildiği ve bu nedenle vergi incelemesi yapıldığı, ele geçen 11 adet 2009 takvim yılında düzenlenmiş irsaliyeli faturanın dosya içerisinde mevcut olduğu, suça konu faturaların düzenleyen şirkete 03.12.2008 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlanan devir ile sanığın ortak olduğu ve 20 yıllığına yetkili müdür seçildiği, bu tarihten itibaren KDV matrahında artış olduğu, yapılan yoklamalarda adreste bulunmadığı, ...... formları bildirimlerinin uyumsuz olduğu, Ba formunda alıcıların 2008 takvim yılında 51 adet belge karşılığı 447.506,00 TL, 2009 takvim yılında 110.470.146,00 TL, 2010 takvim yılında da 3 adet belge karşılığı 3.648.130,00 TL tutarında alım yaptıklarını beyan ettikleri, sanığın savunmasında suçlamayı reddederek, konu şirketin ... ...... ve ... ...... tarafından kurulduğunu, bu şahıslar tarafından kendisini şirket yetkilisi olduğunun gösterildiğini, kendisine para teklif ettiklerini, kabul ettiğini, 1 ay kadar ofislerinde çalıştıktan sonra bu şahısların haber vermeden kaybolup gittiklerini, daha sonra yapmış olduğu araştırmada kendisinden almış oldukları vekalet gereğince şirket kurulmuş olduğunu öğrendiğini, suçsuz olduğunu savunduğu olayda, suçların unsurlarının ve gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi bakımından;

1-213 sayılı VUK’nin 142-147. maddeleri arasında “arama” ve “aramalı inceleme” nin usul ve şartları ayrıntılı bir şekilde hükme bağlanmıştır.

213 sayılı VUK’nin 142. maddesi uyarınca "İhbar veya yapılan incelemeler dolayısıyla, bir mükellefin vergi kaçırdığına delalet eden emareler bulunursa, bu mükellef veya kaçakçılıkla ilgisi görülen diğer şahıslar nezdinde ve bunların üzerinde arama yapılabilir. Aramanın yapılabilmesi için:

a)Vergi incelemesi yapmaya yetkili olanların buna lüzum göstermesi ve gerekçeli bir yazı ile arama kararı vermeye yetkili sulh yargıcından bunu istemesi,

213 sayılı VUK’nin 142. maddesi uyarınca "İhbar veya yapılan incelemeler dolayısıyla, bir mükellefin vergi kaçırdığına delalet eden emareler bulunursa, bu mükellef veya kaçakçılıkla ilgisi görülen diğer şahıslar nezdinde ve bunların üzerinde arama yapılabilir. Aramanın yapılabilmesi için:

a)Vergi incelemesi yapmaya yetkili olanların buna lüzum göstermesi ve gerekçeli bir yazı ile arama kararı vermeye yetkili sulh yargıcından bunu istemesi,

b)Sulh yargıcının istenilen yerlerde arama yapılmasına karar vermesi, şarttır.

Buna göre, vergi kaçırıldığına delalet eden emarelerin bulunması halinde, vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlar, arama yapılmasını gerekli kılan bir yazıyla sulh ceza hâkiminden talepte bulunacak, arama kararının verilmesi halinde de, arama işlemi genel kolluk görevlileri tarafından değil, vergi inceleme elemanları tarafından gerçekleştirilecektir. VUK’nin 7. maddesine göre genel kolluk, talep üzerine sadece gerekli güvenlik önlemlerinin alınmasını sağlamakla yükümlüdür.

Genel hükümlere tabi bir suç ihbarı üzerine, delil elde edilmesi amacıyla CMK uyarınca yapılan arama işlemi sonucunda, vergi suçunun da işlendiğini gösteren delillerin bulunması veya VUK'nin 147. maddesi hükmü karşısında, vergi suçuna ilişkin olmasına rağmen gecikmesinde sakınca bulunan hâllerin varlığı halinde, CMK hükümlerine göre arama işlemi yapılabilir ve bu şartlarda yapılan arama sonucunda elde edilen deliller de hukuka uygun kabul edilebilir.

Bu açıklamalara göre somut olayda 06.10.2010 tarihli vergi tekniği raporunda, İstanbul Emniyet Müdürlüğü Mali Suçlarla Mücadele Şube Ekiplerince Kayışdağ Yolu Şükran Sokak Uygar Apartmanı No:2 Kadıköy adresinde 30.06.2009 tarihinde yapılan aramada şanığın yetkilisi olduğu İdol Orman Ürünleri....Ltd. Şirketine ait belgelerin ele geçirildiği ve yapılan arama neticesi el konulan evraklar üzerinde vergi incelemesi yapıldığı belirtilmiş olmasına rağmen, söz konusu faturaların ele geçiriliş şekline ilişkin dosya arasında herhangi bir tutanak bulunmaması karşısında; faturaların usulüne uygun olarak ele geçirilip geçirilmediğinin tespiti açısından, arama ve el koyma tutanaklarının getirtilerek incelenmesi,

2-Sanığın yetkili olduğu 03.12.2008- 2010 yılları arasında sahte olarak düzenlendiği iddia edilen suça konu faturalar getirtilip, sanığa ve savunmasında adları geçen ... ...... ve ... ...... ile ihbarda adları geçen ... ......'e gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, CMK'nin 48. maddesi uyarınca tanık olarak beyanlarının alınması, yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ve ... ......, ... ...... ile ... ......'e ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması, gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması,