muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19563, Karar No: 2014/18904, Tarih: 17.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/19563 E.  ,  2014/18904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik bir itiraz bulunmadığı dikkate alınarak, sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararları ile sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararıyla sınırlı olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için,eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir. Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun

zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır. Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanık ...’ün, 19/01/2009 tarihinde annesi ... adına düzenlenen sağlık raporu, pataloji raporu, reçete ve sağlık karnesi ile müştekinin işlettiği eczaneye gelerek reçetede yazılı üç adet kanser hastalığı ilacı almak istediğini söylediği, bu ilaçların maliyetinin 12.840,60 TL olduğu, eczanede kalfa olarak çalışan tanık ...’un, ilaçların eczanede bulunmadığını, temin edip kendisine haber vereceğini söylediği, tanığın, sanığın telefon numarasını almasından sonra sanığın eczaneden ayrıldığı, daha sonra ilaçların temin edilerek sanığa aynı gün teslim edildiği, sanığın ilaçları teslim aldığına ilişkin adını, soyadını ve telefon numarasını yazdığı, ad ve soyadının yanına da ...’ün eşi olduğunu belirtir bir ibareyi de yazdığı, sahte belgelerle eczaneden ilaç almayı başaran sanık ...'in, 05/02/2009 tarihinde diğer sanık ... ile birlikte aynı eczaneye geldikleri, bu kez ... isimli kişi adına düzenlenmiş sahte reçete, katılım payından muafiyet raporu, patoloji raporu ve sağlık karnesi ile üç adet kanser ilacı daha almak istediklerini söyledikleri, sanık ...’ün bir hafta önce de kanser ilacı alması nedeniyle eczane çalışanlarının durumdan şüphelendikleri ve sanıklara reçetede yazılı bulunan ilaçların olmadığını, temin edip haber vereceklerini söyledikleri, eczane çalışanı tanık ...’ın sanık ...’ten telefon numarasını ve reçeteleri aldığı, raporlardan şüphelendikleri için eczanede çalışan bir kişiyi raporların teyidi için ilgili hastaneye gönderdikleri, yapılan incelemede, raporların ve reçetelerin hastanede kayıtlı olmadığı ve sahte olduğunun anlaşılması üzerine, müştekinin durumu emniyete bildirerek gerekli tertibatın alındığı, ertesi gün sanık ...’ın, ilaçları almak üzere eczaneye geldiğinde yakalandığı, sanık ...’ın yapılan üst aramasında, üzerinde “Dr. ...D.Ü.T.F. Genel Cerrahi A.B.D. Dip.No:...” yazılı kaşe basılı olan çok sayıda boş reçete, mühür, raporlar, patoloji raporları, barkotlar, yeşil kartlar, sağlık karneleri, ilaç küpürleri ve kaşeler ele geçirildiği, alınan bilirkişi raporuna göre, reçetelerde yer alan imzaların adı geçen doktorlara ait olmadığının belirlendiği, böylece sanıkların kamu kurumu zararına dolandırıcılığa teşebbüs ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

1-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, 06/02/2009 tarihinde diğer sanıkla birlikte eczaneye gidip sahte belgeleri eczaneye ibraz etmesine rağmen, 19/01/2009 tarihindeki eyleme iştirak ettiğine dair bir iddia bulunmadığı gibi bu hususta delil bulunmadığı dikkate alınarak ve 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinde, 765 sayılı Kanun'un 80. maddesinden farklı olarak “değişik zamanlarda” denilmesi karşısında, aynı anda işlenen fiillerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulama olanağı bulunmadığı, sanığın, sahte oluşturulmuş reçete ve diğer belgeleri düzenleyip kullanması eyleminde, sahte belgelerin farklı zamanlarda düzenlendiğine dair dair yeterli delil bulunmadığı ve bu nedenle zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

3-Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde;

a-Sanığın, 19/01/2009 tarihinde, annesi ... adına sahte reçete ve raporlar tanzim ederek ilgili eczaneye sunmak suretiyle eczaneden ilaç aldığı, aynı sanığın bu kez diğer sanık ...'la birlikte 05/02/2009 tarihinde eczaneye gelip ... adına düzenlenen sahte reçete ve raporları eczaneye sunarak ilaç almaya çalışırken yakalandığı, alınan ilaçlar eczane tarafından henüz kuruma fatura edilmeden durumun ortaya çıktığı dikkate alınarak, sanığın, 19/01/2009 ve 05/02/2009 tarihlerindeki eylemleri nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 158/1-e, 35. maddeleri gereğince, kamu kurumu zararına dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediği gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesi kapsamında kamu kurumunun aracı kılınması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gerekçesiyle hüküm kurulması,

b-Sanığın, 19/01/2009 ve 05/02/2009 tarihlerinde olmak üzere, aynı eczaneye farklı sahte belgeleri değişik zamanlarda ibraz ederek kurumu dolandırmaya teşebbüs ettiği dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek haksız menfaat temin etmeye çalıştığının anlaşılması karşısında, gerekçede belirtilmesine rağmen, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6117, Karar No: 2023/6693, Tarih: 12.06.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6117 E.  ,  2023/6693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/785 E., 2023/426 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 12. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/516 E., 2020/346 K.

Taraflar arasındaki meslek hastalığı bulunmadığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı şirket vekili dava dilekçesinde; davalının bir takım belgeler ile kuruma başvuruda bulunduğunu, kurum tarafından yapılan inceleme sonrasında davalının meslek hastalığına tutulduğuna karar verildiğinin müvekkili iş yerine bildirildiğini, kendilerine kontroller esnasında bildirim yapılmadığından Yüksek Sağlık Kurulunda bulunan dosyanın incelenmesinde, ... ilinde yapılan inceleme-raporlar ile Yüksek Sağlık Kurulu raporu arasında çelişki bulunduğunu, bu nedenle davalının Adli Tıp Kurumuna sevkinin sağlanarak yeniden muayene olmasını, davalının sadece günlük 7,5 saatlik iş hayatı sorgulanırken 16,5 saatlik iş dışı hayatı, alışkanlıkları ve travma öyküleri gibi ek faktörlerin incelemeler esnasında dikkate alınmadığını, şirkete meslek hastalığına yakalandığına dair hiç bir başvurusununun bulunmadığını beyanla davalının rahatsızlığının meslek hastalığı olmadığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde; kurum sigortalısı davalı ...'un, 02.07.2015 tarih ve 9.865.191 sayı ile Kurum kayıtlarına giren dilekçesi ile davacı Delphi Otomotiv Systems Ltd. Şti. firmasında 05.05.2010-13.10.2014 tarihleri arasında çalıştığını, çalışma koşullarından dolayı bel boyun rahatsızlığının meydana geldiğini, rahatsızlığının meslek hastalığı yönünden değerlendirilerek tarafına bilgi verilmesini talep ettiklerini, davalı ...' un dilekçesine istinaden meslek hastalığı yönünden gerekli muayenesinin sağlanarak rahatsızlığının mesleki olup olmadığına dair ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kurum Sağlık Kurulunun 25.04.2016 tarih ve 17951 sayılı kararı ile ...'un mesleki hastalığının olmadığına karar verildiğini, ... 'un Kurum Sağlık Kurulunun 25.04.2016 tarih ve 17951 sayılı kararına 07.06.2016 tarihli dilekçesi ile itiraz etmesi üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca 22.07.2016 tarih ve 2016/6834 E. - 56/10136 Karar sayılı karar ile "servikal disk hernisi hastalığının mesleki olduğuna, maluliyet gerekmediğine, başka birinin sürekli bakımına muhtaç durumda olmadığına, kontrol muayyenesi gerekmediğine" karar verilmiş olup, anılan kararda meslek hastalığının anlaşıldığı tarih belirtilmediğinden, gerekli incelemenin yapılarak sigortalının meslek hastalığının anlaşıldığı tarihin belirlenmesi için sigortalının dosyası SGK Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü Maluliyet ve Sağlık Kurulları Daire Başkanlığına gönderildiğini beyanla hukuki dayanaktan yoksun açılan davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili tarafından diğer davalı Kuruma yapılan müracaatı sonucunda müvekkilinin meslek hastalığı olduğunun belirtildiğini, bu rapor sonrasında rapora karşı SGK' na müracaat ederek itirazlarını yaptığını, bu itiraz süreci bitirilmeden mahkemeye müracaat ederek raporun iptalinin istenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davacının davasının kabulüne, davalı ...'un hastalığının meslek hastalığı olmadığının tespitine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı SGK vekili istinaf dilekçesinde; Kurum işlemlerinin hukuka ve yasaya uygun olduğunu, mevcut yasal düzenleme çerçevesinde davacının davasını hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde ispatlaması gerektiğini, eksik araştırma ve inceleme sonucunda karar verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... 12. İş Mahkemesi'nin, 24.09.2020 tarihli, 2018/516 E, 2020/346 K. sayılı kararına yönelik davalı SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... 12. İş Mahkemesi'nin, 24.09.2020 tarihli, 2018/516 E, 2020/346 K. sayılı kararına yönelik davalı SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı sigortalının meslek hastalığının bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun’un ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29698, Karar No: 2015/5426, Tarih: 19.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29698 E.  ,  2015/5426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın terkini istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki hususlar haricindeki sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

1-Taşınmazların değeri belirlenirken bilirkişi raporunda döner sermaye faizi, genel idare giderleri ve tarla kirası bedellerinin, masraflara dahil edilmek suretiyle az bedele hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre objektif değer artırıcı unsur oranının % 150 oranında olacağı gözetilmeden, daha düşük alınmak suretiyle az bedele hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, ödenmesine karar verilen kamulaştırma bedeline 20.02.2013 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda, BOZULMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10572, Karar No: 2010/13213, Tarih: 24.11.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/10572 E.  ,  2010/13213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili tarafından yapılan icra takibinde borçlunun maaşının 1/4’üne haciz konulduğunu, borçlunun maaşının 1.400.-TL.olduğu halde aylık nafaka borcunun 1.554.-TL.olması nedeniyle borçlunun maaşından hacizleri nedeniyle kesinti yapılmadığını, borçlunun alacaklılarından mal kaçırma amacıyla davalının muvazaalı olarak borçlu ile anlaşıp 2007 ve 2008 yıllarında iki kez nafaka artırımına gittiğini, bu nedenle borçlunun maaş haczi sıralamasında ilk sıradaki alacaklarının önüne geçmek suretiyle oluşan sıra cetvelinin iptaline, müvekkilinin alacağının ilk sırada yer aldığına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetkili mahkemenin Dörtyol Asliye Hukuk Mahkemesi olması ve davanın yasal sürede açılmaması nedeniyle davanın yetki ve süre yönünden reddini, taraflar arasında muvazaalı anlaşma olmadığını, borçlunun aylık gelirinin 2.000.-TL.üzerinde olması nedeniyle davacının alacağını aldıktan sonra 1.500.-TL.kaldığını, bu miktarın da müvekkilinin haciz yoluyla aldığı paraya tekabül ettiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, sıra cetveline itiraz davasının dinlenebilmesi için icra dairesince sıra cetvelinin yapılması gerektiği, icra müdürlüğünce herhangi bir sıra cetveli yapılmadığı, ayrıca muvazaa iddasının yerinde olmadığı nedenle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Maaş haczine ilişkin işlemler sıra cetveli yerine geçer. Mahkemece sıra cetveli olmadığından bahisle talep reddedilmişse de, 'kaldı ki' tümcesi ile bu hususu da mahkeme incelediğinden, bu hususa ilişkin temyiz talebinin reddi gerekir.

2- Ancak nafaka ilamları tarafları bağlarsa da, İİK 101 maddesinde bu hususta kötüniyetin korunmayacağı belirtildiğinden ve bu ilam 3. kişileri bağlamayacağından mahkemece bu husus üzerinde durulup muvazaa iddiası hususunda yeterli inceleme yapılmadan hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının bu yöndeki temyiz talebinin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 24.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15926, Karar No: 2012/1133, Tarih: 31.01.2012

**14. Hukuk Dairesi         2011/15926 E.  ,  2012/1133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 10.08.2009 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne, ...'e karşı açılan davanın reddine dair verilen 29.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747.maddesine dayalı geçit irtifakı tesisi istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi krokisinde (B) harfi ile gösterilen yerden davacının 442 sayılı parseli yararına 443 sayılı parsel aleyhine geçit kurulmuştur.

Hükmü, davalı 443 sayılı parsel maliki ... temyiz etmiştir.

Belirtilmelidir ki, geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit gereksiniminin nedeni, taşınmazın niteliği ile bu gereksinimin nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır.

Diğer taraftan, uygun güzergâh saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazların kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır.

Bu genel anlatımlardan sonra, somut olaya gelince;

Kurulan geçidin 443 sayılı parselin kullanma bütünlüğünü bozduğu bir gerçektir. Yukarıda vurgulandığı üzere bu durum, mülkiyetin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibine aykırıdır. İncelenen paftaya göre, 443 sayılı parsel üzerinden kurulacak en uygun geçit güzergahı bilirkişi krokisinde (C) harfi ile gösterilen alternatiftir. Ancak, burada davacının oğlu tarafından yapıldığı anlaşılan taşkın bir yapı bulunduğu görülmektedir. Başka bir anlatımla, (C) harfli güzergah üzerinden geçit kurulmasına davacının oğlunun yaptığı taşkın yapı engel olmaktadır. Hiç kimse kendi kusurundan, kusurunun sonuçlarından yararlanamayacağından taşkın yapının varlığı geçide engel olarak kabul edilemez. Kaldı ki, davalı taşkın yapının yıkım suretiyle kal’i için dava açtığını bildirmiştir.

Yapılması gereken iş, davacının 442 sayılı parselinin geçit gereksinimi 443 sayılı parsel dışında 440 ve 441 sayılı parseller üzerinden de aramak, bu parsel malikleri aleyhine dava açmak üzere davacıya uygun bir süre vermek, açılırsa eldeki dava ile o dava dosyasını birleştirmek, gerek duyulursa davalının açtığını bildirdiği elatmanın önlenmesi davasının sonucunu da beklemek, bütün alternatifleri değerlendirdikten sonra istem hakkında bir karar vermek olmalıdır