muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1407, Karar No: 2019/3574, Tarih: 21.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/1407 E.  ,  2019/3574 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ortak alanlara müdahalelerinin önlenmesini ve eski hale getirilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece, ... hakkında açılan davanın kabulüne, diğer davalılar hakkında açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün temyizi üzerine, Dairemizin 11/10/2017 gün ve 2017/4749 E.- 2017/7647 K. sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; “Davanın kabulü ile, davalılar ... ve ...'e davaya konu bağımsız bölümleri balkonlarındaki dolapların kaldırılarak mimari projeye uygun hale getirmeleri için davalılara 30 gün süre verilmesine, davalılar tarafından dolapların kaldırılarak mimari projeye uygun hale getirilmemesi halinde davacı tarafa bu hususta izin ve yetki verilmesine, davalılardan ...'e davaya konu bağımsız bölümün balkonuna asmış olduğu saksı aparatlarını balkonun iç kısmına gelecek şekilde asması için 30 gün süre verilmesine, davalılardan ...'in verilen süre içerisinde yerine getirmemesi halinde davacı tarafa bu hususta izin ve yetki verilmesine” karar verilmiş, hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... vekilinin temyiz itirazları ile sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dairemizin bozma ilamında, (Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesi dikkate alınarak, kat maliklerinin, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur oldukları, kat maliklerinden birinin, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anagayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesisler, değişik renkte dış badana veya boya yaptıramayacağı hükümleri dikkate alınarak, kat maliklerince 4/5 çoğunluk olmadan alınan kararların tarafları bağlamayacağı gerekçesiyle), alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya yeterli olmadığı belirtilerek, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının mimari proje, yönetim planı ve Kat Mülkiyeti Kanunu hükümleri gereğince incelenerek uzman bilirkişiden hüküm kurmaya elverişli rapor aldırılarak sonuca göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada alınan bilirkişi raporunda, mimari projede balkonlarda dolap öngörülmediği gerekçesiyle mevcut dolapların mimari projeye aykırı olduğu belirtilmiş, mahkemece ise dolapların kaldırılarak eski hale getirilmesine karar verilmiştir.

.....

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada alınan bilirkişi raporunda, mimari projede balkonlarda dolap öngörülmediği gerekçesiyle mevcut dolapların mimari projeye aykırı olduğu belirtilmiş, mahkemece ise dolapların kaldırılarak eski hale getirilmesine karar verilmiştir.

.....

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 4. maddesinde ortak yerler sayılmış, Kanunun 15. maddesinde, kat maliklerinin kendilerine ait bağımsız bölümler üzerinde, bu kanunun ilgili hükümleri saklı kalmak şartiyle, Medeni Kanunun maliklere tanıdığı bütün hak ve yetkilere sahip oldukları, 16.maddesinde ise, kat maliklerinin anagayrimenkulün bütün ortak yerlerine, arsa payları oranında, ortak mülkiyet hükümlerine göre malik oldukları, ortak yerlerde kullanma hakkına sahip oldukları; bu hakkın genel kömürlük, garaj, teras, çamaşırhane ve çamaşır kurutma alanları gibi yerlerdeki ölçüsü, aksine sözleşme olmadıkça, her kat malikine ait arsa payı ile oranlı olduğu düzenlenmiştir.

Öncelikle belirtmek gerekir ki, kat malikleri anagayrimenkulün bakımı ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar. Bu husus, maliklerin binanın dış görünüşünü değiştirecek veya estetiğine müdahale niteliği taşıyacak fiil ve eylemlerden de kaçınmalarını gerektirir. Bununla birlikte maliklerin kullanım alanlarındaki balkonlara, yapının dış görünüşünü veya estetiğini etkilemeyecek, ortak alanlara müdahale niteliği taşımayan kullanımlarını yasaklar şekilde hüküm kurulması, Kat Mülkiyeti Kanununun 4. - 15. ve 16. maddelerine aykırılık oluşturmaktadır. Bu itibarla mahkemece, kat maliklerinin balkonlarındaki anagayrimenkulün mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını bozmayacak, yapının dış görünüşünü veya estetiğini etkilemeyecek şekilde kullanımları yönünden inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, davalıların balkonlarını dolap koymak suretiyle kullanımlarını tümden engelleyecek şekilde eski hale getirme kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar ... ve ... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 21/05/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13939, Karar No: 2012/18649, Tarih: 10.09.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/13939 E.  ,  2012/18649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, akciğer kisti nedeni ile ameliyat olduktan sonra doktor reçetesi doğrultusunda 3 gün boyunca dikloron isimli iğnenin vurulduğunu, 21.05.2006 tarihinde iğnenin vurulmasından sonra ayağında uyuşma ve hissizlik oluştuğunu ancak hemşirenin ilgilenmediğini, şikayetlerinin geçmemesi sebebi ile 24.11.2006 tarihinde ... Üniversitesi Tıp Fakültesine başvurduğunu, yapılan tetkikler neticesinde iğnenin sinire vurulmuş olması sebebi ile rahatsızlık oluştuğunun tespiti edildiğini, davalı hemşire hakkında şikayette bulunmuş ise de hemşireden kaynaklanan kusur bulunmadığı, bu ilaçlar hakkında şikayet geldiği ve ilacın şimik etkisine bağlı olarak komplikasyonların çıktığı gerekçesi ile hemşire hakkında takipsizlik kararı verildiği belirterek 14.000 manevi tazminat ve 1000 TL işgücü kaybı karşılığı olarak maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Tüm dosya kapsamından davacının ... Cumhuriyet Başsavcılığı'na başvurarak davalı hemşire hakkında kusurlu eylemi nedeni ile şikayetçi olduğu, soruşturma dosyasında yer alan Dr. ... tarafından düzenlenen rapora; dayanılarak kullanılan ilaçtan bu tarzda çok şikayet geldiği, ilacın şimik etkisine bağlı olarak bu klinik

2012/13939-18649

komplikasyonların ortaya çıktığını belirtilerek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır. Her ne kadar mahkemece ... Adli Tıp Kurumu Başkanlığından davacının sakatlığının ne sebepten oluştuğu, iğnenin yapısından, yanlış iğne yapılmasından kaynaklanıp kaynaklanmadığı yönünde rapor alınmış ise de ilacın kimyasal etkisi nedeni ile davacıdaki rahatsızlığın oluşup oluşmayacağı konusunda rapor alınmamıştır. O halde mahkemece konusunda uzman, üniversitede görevli, akademik ünvanlı ve en az biri farmakoloji uzmanı olacak şekilde bilirkişi heyeti oluşturmak suretiyle ... Cumhuriyet Başsavcılığının takipsizlik kararına dayanak rapor ve davacının dikloron isimli ilacın kimyasal etkisi ile sonucun ortaya çıktığı iddiası hususunda inceleme yapılmak suretiyle sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 21,15 TL peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 10.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11659, Karar No: 2024/5774, Tarih: 25.04.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/11659 E.  ,  2024/5774 K.**

**"İçtihat Metni"**

¸

T. C.

Y A R G I T A Y

3. C E Z A D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1020 E., 2020/499 K.

SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 nci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.03.2019 tarihli ve 2018/75 Esas, 2019/148 sayılı kararı ile terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının birinci ve ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 03.06.2020 tarihli ve 2019/1020 Esas, 2020/499 sayılı kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 31.01.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle;

1.Paylaşımların haberi olmadan yapılmış olabileceğine,

2.Atılı suçu kabul etmediğine,

3.Kararın haksız olduğuna,

4.Temyiz dilekçelerinde belirtilen sair temyiz sebeplerine ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada terör örgütü propagandası yapmak suçundan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafında istinaf nedenleri yerinde görülmeyerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

4.Temyiz dilekçelerinde belirtilen sair temyiz sebeplerine ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada terör örgütü propagandası yapmak suçundan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafında istinaf nedenleri yerinde görülmeyerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan UYAP sorgulamasına göre sanık hakkında, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/126 Esas sayılı dosyasında silahlı terör örgütüne üye olma, terör örgütü propagandası yapmak ve tehdit suçlarından yargılamanın devam ettiğinin tespit edilmesi karşısında mükerrer yargılama ve cezalandırılmanın önlenmesi dosyaların birleştirilerek tüm delillerin bir arada değerlendirilmesi suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması lüzumu bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 03.06.2020 tarihli ve 2019/1020 Esas, 2020/499 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23777, Karar No: 2012/19853, Tarih: 20.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/23777 E.  ,  2012/19853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Açığa imzanın kötüye kullanılması, görevi kötüye kullanmak, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşürülmesine, unsurları oluşmayan görevi kötye kullanmak suçundan beraatine, resmi belgede sahtecilik suçundan TCK.'nun 204, 62/1, 53/1, 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapsine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl süreyle denetim altında bulundurulmasına.

Sanık müdafiinin 19.10.2009 havale tarihli dilekçesiyle vekalet ücreti hakkındaki temyiz istemi hakkında tebliğnamede görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1097, Karar No: 2024/4785, Tarih: 06.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/1097 E.  ,  2024/4785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1353 Esas, 2022/1758 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2018/233 E., 2018/450 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının Tekirdağ 2. İcra Müdürlüğünün 2018/5943 E. sayılı dosyası ile başlattığı icra takibinde 120.000,00 TL bedelli, üzerinde nakden yazan, 10.04.2015 tanzim tarihli bonoyu borcun sebebi gösterdiğini, müvekkilinin bu tarihte böyle bir para almasının açıklaması bulunmadığını, davalının müvekkilinin eski eşinin annesi olduğunu, anılan tarihin davacının eşi ile arasının açık olup evden uzaklaştığı döneme tekabül ettiğini, bir kimsenin boşanmakta olan kızının kocasına para vermesinin mantık sınırları içerisinde değerlendirilemeyeceğini, bononun uzun yıllan önce müvekkilinin kandırılması sonucu boş imzalatıldığını, boşanma sonrası kötü niyetle doldurulduğunu ileri sürerek davacının 120.000,00 TL borçlu olmadığının tespitini, Tekirdağ 2. İcra Müdürlüğünün 2018/5943 E. sayılı icra takibinin iptalini, kötü niyet tazminatının tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; boş bırakılan yerlerin anlaşmaya aykırı doldurulduğu yönündeki iddianın davacı tarafından ispatlanması gerektiğini, senede karşı senetle ispat zorunluluğu ilkesinin kabul edildiğini ileri sürerek davanın reddini, %20 oranından az olmamak üzere tazminatın tahsilini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; boş bırakılan yerlerin anlaşmaya aykırı doldurulduğu yönündeki iddianın davacı tarafından ispatlanması gerektiğini, senede karşı senetle ispat zorunluluğu ilkesinin kabul edildiğini ileri sürerek davanın reddini, %20 oranından az olmamak üzere tazminatın tahsilini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bononun bağımsız borç ikrarını içerdiği, bir illete bağlı olmaksızın sebepten mücerret olduğu, kural olarak senedin bedelsizliğini ileri sürenin ispatlaması gerektiği, bononun yasada öngörülen zorunlu şekil şartları dışında diğer kısımların boş olarak doldurulup düzenlenebileceği, tedavüle çıkarılırken doldurulmuş olması halinde doldurulan kısımların anlaşmaya aykırı olarak düzenlendiğinin davacı tarafından ispat edilmesi gerektiği, dosya kapsamı itibariyle davacının bononun anlaşmaya aykırı düzenlendiği ve borcun bulunmadığı yönündeki iddiasını yazılı delillerle kanıtlayamadığı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinde senetle ispat zorunluluğuna istisnalar getirildiği, bu istisnalardan birinin aynı maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen altsoy ve üstsoy, kardeşler, eşler, kayınbaba, kaynana ile gelin ile damat arasındaki işlemlerde senetle ispat zorunluluğunun bulunmadığının ifade edildiği, bu fıkrada sayılan kişilerin kendi aralarında yaptıkları işlemleri senede bağlamış iseler bu durumda yakın akrabalık ilişkisi bulunsa bile iddialarını ancak yazılı delillerle ispatlanabileceği, dava konusu uyuşmazlıkta tarafların damat- kaynana hısımlılık ilişkisi varsa da icra takibine dayanak senedin kambiyo senedi olan bono olmasından dolayı davacının iddialarını yazılı delillerle kanıtlanması gerektiği, icra takibinde vezneye yatan paranın tedbiren alacaklıya ödenmemesine dair 20.06.2018 tarihli ihtiyati tedbir kararı verildiği, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 72 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince davanın alacaklı lehine bittiği ve alacaklının alacağına kavuşmasının tedbir yoluyla geciktirildiği, tazminat talebinin kabul edildiği gerekçesiyle davanın reddine, 24.000,00 TL tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin böyle bir para almadığını, borcu kabul etmediğini, boşanma arifesindeki davacının kayınvalidesinden böyle büyük bir miktarı elden almasının mantık sınırları dahilinde düşünülemeyeceği, bononun uzun yıllar önce kandırma suretiyle ve boş olarak imzalattırıldığı, delil başlangıcının bulunması halinde tanık dinlenebileceği ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin böyle bir para almadığını, borcu kabul etmediğini, boşanma arifesindeki davacının kayınvalidesinden böyle büyük bir miktarı elden almasının mantık sınırları dahilinde düşünülemeyeceği, bononun uzun yıllar önce kandırma suretiyle ve boş olarak imzalattırıldığı, delil başlangıcının bulunması halinde tanık dinlenebileceği ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 6100 sayılı Kanun’un 200 üncü maddesi gereğince senetle ispat zorunluluğu bulunduğu, aynı Kanun’un 203 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereği eski kayın valide ve eski damat arasında görülen davada senede bağlanan alacak mevcut olduğundan senetle ispat kuralı geçerliliğini devam ettirdiği, dava konusu bononun kanuni şartları taşır vaziyette davacı keşideci tarafından imzalanarak nakden kaydı ile usule uygun olarak düzenlenip davalıya verildiği, senette mücerretlik ilkesinin geçerliliği karşısında davacının, davalının kızı olan dava dışı kişi ile arasındaki boşanma davasının varlığının işbu senedin düzenlenmesine mani nitelikte olduğunu ileri süremeyeceği, imza inkârında bulunulmadığı gibi senedin verilme sebebine ve senedin anlaşmaya aykırı şekilde doldurulduğuna dair davacının soyut iddialarının bulunduğu, davacının bononun bedelsiz kaldığını yazılı delille ispatlayamadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin böyle bir para almadığını, borcu kabul etmediğini, boşanma arifesindeki davacının kayınvalidesinden böyle büyük bir miktarı elden almasının mantık sınırları dahilinde olamayacağını, bononun uzun yıllar önce kandırma suretiyle ve boş olarak imzalattırıldığı, ticaretle uğraşmayan müvekkilinden basiretli bir tacir gibi davranmasının beklenemeyeceğini, delil başlangıcının bulunması halinde tanık dinlenebileceği ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, menfi tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 203 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2004 sayılı Kanun'un 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gerek hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 2004 sayılı Kanun'un 72 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gerek hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Her ne kadar davacı dava dilekçesinde tedbir talep etmiş, İlk Derece Mahkemesince de 20.06.2018 tarihli kararla “Davacı vekilinin ihtiyati tedbir talebinin 18.000,00 TL teminat yatırıldığı takdirde veya 18.000,00 TL değerinde kesin ve süresiz teminat mektubu sunulduğu takdirde Tekirdağ 2. İcra Dairesi'nin 2018/5943 İcra sayılı dosyasında icra veznesindeki paranın alacaklıya verilmemesine” yönünde karar verilmişse de 19.10.2018 tarihli ön inceleme duruşmasında davacının ihtiyati tedbir talebinin %15 teminat ile icra veznesindeki paranın alacaklıya ödenmemesine ilişkin karar verildiği, teminat şartının yerine getirilmediğinin anlaşıldığı hususu tutanağa bağlanmış, dosyaya fiziken gönderilen Tekirdağ 2. İcra Müdürlüğü'nün 2018/5943 E. sayılı dosyası içinde de tedbir kararının işleme konulduğuna dair bir belgeye rastlanmamıştır. Bu durumda 2004 sayılı Kanun'un 72 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca alacaklının ihtiyati tedbir dolayısıyla alacağını geç aldığından söz edilemeyeceğinden anılan fıkra uyarınca davalı yararına tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.