muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14558, Karar No: 2011/12617, Tarih: 29.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/14558 E.  ,  2011/12617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... İkizler tarafından, davalı ... aleyhine 05/10/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 06/01/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından dere yatağına yapılan bendin davacı taşınmazında zarara yol açtığı iddiasıyla tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı ...’nün kamu kurumu niteliğinde olduğu; davaya konu dere yatağı ıslah çalışmasının, bakım ve korunmasının da görevleri arasında bulunduğu açıktır. Diğer yandan, bir kamu kurumu tarafından kamu yasaları uyarınca yapılmış olan tesislere bakma ve o tesisleri kullanma yükümlülüğü yine kamu yasalarından doğan bir yükümlülüktür. O halde, anılan nitelikteki bir kamu tesisinin gerek yapılmasındaki, gerekse kullanılması veya korunmasındaki kusurdan doğan zararlar; idari karar ve eylemlerden doğan zararlar niteliğinde bulunduğundan ödetilmesi istekleri 11.2.1959 günlü ve 17/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın II. Bendi hükmünce tam yargı davasının konusunu oluştururlar. Bu nitelikteki davaların ise idari yargı yerinde açılması gerekir.

Tüm bu açıklamalar karşısında, tazminat istemine konu olayın, kamu hizmetinin görüldüğü bir sırada ve hizmet ile ilgili bulunduğu kabul edilmelidir. İdare’nin hizmet kusuru niteliğindeki eylemi sonucu meydana gelen zararlardan dolayı; İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince İdare’ye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Mahkemece, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasının çözümlenmesi; usul ve yasaya mutlak aykırılık oluşturup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18806, Karar No: 2017/7238, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/18806 E.  ,  2017/7238 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/23426, Karar No: 2025/8252, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2023/23426 E.  ,  2025/8252 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/657 E., 2022/1125 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/187 E., 2021/105 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1 inci maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/361, Karar No: 2021/699, Tarih: 15.09.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/361 E.  ,  2021/699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28/01/2015 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13/05/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların 5472 parsel sayılı taşınmaz üzerinde enerji nakil hattı ve irtifak haklarını ihlal eder şekilde tehlikeli inşaat yaptıklarının tespit edildiğini, yapı ile elektrik hattı arasında gereken emniyetli mesafenin bulunmadığını, can ve mal emniyetinin kalmadığını belirterek, elatmanın önlenmesini, binanın tecavüze konu kısımlarının kal'ini istemiştir.

Davalı ..., arsanın hissesine düşen payında herhangi bir yapı ve bina bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuş, davalı ..., 1994 yılından beri bu yerde oturduğunu, o tarihte bina inşa edilirken sakıncalı bir durum olmadığını, 2007- 2008 yıllarında yüksek gerilim üst hatlarının düşürülmesi sonucu bu durumun meydana geldiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu 5472 parsel sayılı taşınmazda ... Caddesi No:8'de bulunan binanın 2. katı (çatı katının) emniyet mesafesini ihlal ettiği anlaşıldığından bu yöndeki müdahalenin men'ine, tecavüze konu 2. katın kal'ine, yıkım masraflarının davalılarca karşılanmasına, yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin davalı ...'den tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

Davada, davacı İdareye bağlı...Tesis ve Grup İşletme Müdürlüğü sınırları içerisinde bulunan Ambarlı/Davutpaşa Enerji Nakil Hattının 36-37 no'lu direkleri arasında bulunan davalılara ait 5472 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tehlikeli ve irtifak hakkını ihlal eder şekilde inşaat yapıldığının tespit edildiği, kamulaştırma işlemleri tamamlanarak kurum adına tapuda irtifak hakkı tesis edildiği, yapı ile elektrik hattı arasında gereken emniyetli mesafenin bulunmadığı, inşaatla nakil hattının düşeyden mesafesinin 1.67 metre olduğu ileri sürülerek elatmanın önlenmesi ve kal istenmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Dava konusu taşınmazın tapu kaydında davacı Kurum lehine herhangi bir irtifak hakkı şerhi bulunmamaktadır. Bu durumda taşınmaz üzerinden geçen Enerji Nakil Hattı nedeniyle davacı Kurum lehine kamulaştırma işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması, diğer yandan, davalı ... tarafından dava konusu yerde davacı Kurum tarafından geçirilen enerji nakil hattında keşif tarihinden sonra yapılan yenileme çalışmaları sırasında eski elektrik direkleri sökülerek yerine yeni direklerin yerleştirildiği ve enerji iletim hatlarının yükseldiği ve ilgili yönetmelikte belirlenen emniyet mesafesi ihlalinin söz konusu olmadığı beyan edildiğinden, bu hususun da araştırılarak, oluşan yeni durum itibariyle elatmanın bulunup bulunmadığının tespiti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...'in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14095, Karar No: 2019/4175, Tarih: 09.05.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/14095 E.  ,  2019/4175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirlerin rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ... Madencilik Pet. Ürün Enerji İnş. Lim. Gemi Yat. Yapım Tur. Nak. San. Tic. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 02.12.2014 tarihinde meslek hastalığına yakalandığı tespit edilip, pnömokonyoz meslek hastalığı sonucu % 14,20 oranında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir ve tedavi gideri nedeniyle uğranılan kurum zararının davalı işverenlerden teselsülen tahsili istemine ilişkin olup, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun, yürürlüğü sonrasında gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanması gerektiği karşısında, davanın yasal dayanağı olay tarihinde (meslek hastalığının belirlendiği) yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesidir.

5510 sayılı Yasanın 14. maddesine göre; meslek hastalığı, sigortalının çalıştığı veya yaptığı işin niteliğinden dolayı tekrarlanan bir sebeple veya işin yürütüm şartları yüzünden uğradığı geçici veya sürekli hastalık, bedensel veya ruhsal özürlülük halleridir. Dolayısıyla, maddede tarifini bulan meslek hastalığı kavramı ile iş kazası kavramı birbirinden farklılık arzeder. Meslek hastalığı, farklı olarak bütünüyle mesleksel niteliklidir ve belirgin olarak bir meslek mensubu olmanın sonucudur.

5510 sayılı Yasanın 14. maddesine göre; meslek hastalığı, sigortalının çalıştığı veya yaptığı işin niteliğinden dolayı tekrarlanan bir sebeple veya işin yürütüm şartları yüzünden uğradığı geçici veya sürekli hastalık, bedensel veya ruhsal özürlülük halleridir. Dolayısıyla, maddede tarifini bulan meslek hastalığı kavramı ile iş kazası kavramı birbirinden farklılık arzeder. Meslek hastalığı, farklı olarak bütünüyle mesleksel niteliklidir ve belirgin olarak bir meslek mensubu olmanın sonucudur.

Davaya konu somut olayda, sigortalının hizmet döküm cetvelinden 2008-2012 yılları arasında davalı işveren nezdinde yeraltı çalışması gözükmesine karşın sigortalının beyanı uyarınca on iki yıl boyunca çalıştığı esas alınarak hesap yapıldığı görülmektedir. Bu sebeple sigortalının davalılar nezdinde sadece hizmet cetvelinde görünen süreleri esas alınmalı, dava dışı iş yerlerinde bir çalışması mevcutsa, bu çalışma sürelerinin de meslek hastalığının meydana gelmesindeki etkisi belirlenmelidir. Ayrıca, mahkemece hükme esas alınan kusur raporunun belirlenme yöntemi yerinde değildir. Kusur raporunun davacının davalı iş yerlerindeki çalışma sürelerine göre değil, iş yeri koşullarına göre belirlenmesi gerekirken, eksik ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmiş olması isabetsizdir. Bu sebeple taraflar arasındaki sözleşmeler celp edilerek aralarındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisi irdelenmeli, sigortalının yukarıda belirtildiği şekilde çalışma süresi araştırılarak elde edilecek sonuç verilere göre 32 yıl formülü uygulanmalı ve içinde tıbbı bir bilirkişi bulunan heyetten sigortalı, davalılar ve dava dışı tarafların sorumluk ve sorumluk oranlarını gösteren kusur raporu alınarak sonucuna göre karar verilmelidir. Bu sebeple eksik inceleme ve araştırmayla, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalı ... Madencilik Pet. Ürün Enerji İnş. Lim. Gemi Yat. Yapım Tur. Nak. San. Tic. A.Ş. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Madencilik Pet. Ürün Enerji İnş. Lim. Gemi Yat. Yapım Tur. Nak. San. Tic. A.Ş.'ye iadesine, 09.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3788, Karar No: 2012/6140, Tarih: 18.10.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3788 E.  ,  2012/6140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayet sonucunda verilen hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin Dairemizin 02.02.2012 gün ve 2011/2051 Esas, 2012/642 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayetçi vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçluya ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetveline alınmadıklarını, oysa ilk haczin müvekkilinin alacaklı olduğu dosyadan konulduğunu, sıra cetvelinin kendi dosyalarından yapılması amacıyla yaptıkları talebin kabul edildiğini, bir İcra Mahkemesi kararı olmadan, icra müdürünün kararından döndüğünü, sıra cetvelinin şikayet olunanın dosyasından yapıldığını ve 100. maddeye yarar malumat tezkeresinde, hacizlerinin düştüğünün bildirildiğini, bu tezkerenin gönderilmesi işleminin şikayet yoluyla iptalini istediklerini, aynı dereceye dahil haciz alacaklılarından birinin satış talep etmesiyle haczin düşmeyeceğini, iki ihale yapılmaması için satış talebini geri aldıklarını ileri sürerek, sıra cetveline yönelik itirazın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.

İcra Mahkemesi'nce, şikayetçinin alacaklı olduğu dosyadan konulan haczin düşmesine ilişkin ... 5. İcra Mahkemesi'nin 22.12.2009 gün ve 2009/1689 E. 2009/1918 K. sayılı ilamının kesinleştiği gerekçesiyle, konusu kalmayan şikayet hakkında karar vermeye yer olmadığına dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 02.02.2012 tarih, 2011/2051 E. 2012/642 K. sayılı ilamıyla, davanın konusu hakkında karar verilmesine yer olmadığı kararının, kural olarak davanın konusuz kalması halinde verilebileceği, sıra cetveline itiraz bakımından bu ihtimalin ancak bir başka mahkemece sıra cetvelinin (bütün alacaklıları ilgilendiren genel bir sebeple) iptali halinde söz konusu olabildiği, bu dava bakımından, ... 5. İcra Mahkemesi'nin kararının sadece şikayetçinin haczinin düştüğüne ilişkin olduğu, bu durumda haczi düşen şikayetçinin sıra cetveline itiraz etmekte hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmesi gerektiği sonucuna varılarak, yerel mahkeme kararının HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca “şikayetin hukuki yarar yokluğundan reddine” şeklinde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, İİK’nun 366.maddesi ve HUMK’nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

Bu kez, şikayetçi vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, İİK’nun 366.maddesi ve HUMK’nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, şikayetçi vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29438, Karar No: 2013/4846, Tarih: 28.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/29438 E.  ,  2013/4846 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında İzmir 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 3.4.2012 tarih ve 584-94 sayılı hükmün Dairenin 3.10.2013 tarih ve 15318-21926 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde taraflar avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, dava dışı şirketin hissedarı olduğunu, bu hisselerin satışı için davalıya vekaletname verdiğini, davalı vekilin 30.4.2009 tarihinde 20.000 TL bedelle hisseleri devir ettiği halde, devir bedelini ödemediği için davalı hakkında icra takibi yaptığını bildirerek itirazın iptali ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece kabulüne ilişkin kararın taraflarca temyizi üzerine yapılan temyiz incelemesinde kararın onanmasına karar verilmiş, taraflarca karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair davalının tüm karar düzeltme taleplerinin reddi gerekir.