muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9403, Karar No: 2023/3404, Tarih: 27.09.2023

2.Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen ölü muayene ve otopsi tutanağında ... ile Vivyana Hacıtalip'in trafik kazası nedeniyle öldükleri tespit edilmiştir.

3.Kaza tespit tutanağında , sürücüsü firar eden aracın üst geçidi 41 metre geçtikten sonra ön kısımlarıyla Bulvarın kuzeyinden güney istikametine geçmekte olan yaya ... ile 4 yaşlarındaki yayaya çarpması sonucu kazanın gerçekleştiği, mağdur yayaların yaya üst geçidini kullanmaması nedeniyle kusurlu olduğu, ... sürücüsünün kusurlu olmadığı tespit edilmiştir.

4.Trafik bilirkişi raporunda sanığın tali kusurlu olduğu, mağdur yayaların asli kusurlu olduğu belirlenmiştir.

5.İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 15.07.2015 tarihli raporu ile kusur dağılımı;

"1) Sanık sürücü ... idaresindeki ... ile olay mahallinde seyri sırasında hızını aracının teknik özelliklerine, mahal, yol ve görüş durumunun gerektirdiği şartlara göre ayarlamadığı, dikkatsiz ve tedbirsiz şekilde seyretmesi neticesinde olay mahalline geldiğinde seyir istikametine göre yolun sağından soluna geçmek üzere kaplamaya giren yayalara etkin tedbir almadan çarpması ile karıştığı kazada dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışları nedeniyle tali kusurludur.

2) Müteveffa yaya ... gözetimi altındaki küçük yaştaki kızı Vivyana Hacıtalip ile birlikte olay mahallinde yolun karşısına geçmek üzere yaya üst geçidini kullanması gerekirken bu hususa özen göstermediği, kaplamaya girmeden önce kendi ve gözetimindeki çocuğun güvenliği açısından yaklaşan araçların uzaklık ve hızını göz önüne alarak uygun zamanda geçmesi, en kısa doğrultu da ve en kısa zamanda taşıt yolunu geçmesi ve geçiş esnasında kontrollerini devam ettirerek dikkatli hareket etmesi gerekirken, bu hususlara yeterince riayet etmediği ve gerekli özeni göstermediği anlaşılmış olmakla, kendi ve gözetimindeki küçük yaştaki Vivyana Hacıtalip'in ölümü ile neticelenen kazada dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışları nedeniyle asli kusurludur." şeklinde belirtilmiştir.

6.Sanığın bozma sonrası alınan savunması "Yargıtay bozma ilamındaki aleyhe olan hususları kabul etmiyorum. Ben meydana gelen olayda kusurlu değilim. Bu sebeple beraatimi istiyorum. Mahkeme aksi kanaatte ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine rızam vardır, dedi." şeklindedir.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

Kusuru olmadığı, beraat kararı verilmesi gerektiği yönünden;

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin kararında, oluş ve kabulde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı görülmüştür.

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

Kusuru olmadığı, beraat kararı verilmesi gerektiği yönünden;

Sanık sürücünün sevk ve idaresindeki otomobiliyle gece saat 21:54 sıralarında aydınlatması bozuk, azami hız limitinin 70 km olduğu meskun mahalde, bölünmüş tek yönlü 11 metre genişliğindeki caddede seyir halindeyken, yaya üst geçidinden 41 metre ileride karşıdan karşıya geçen yayalara kaldırıma 6 metre mesafede kaplama içinde çarptığı, çarpma sonrası aracın 16 metre fren izi ile 44 metre ileride ters vaziyette son konumunu aldığı, ölen çocuğun çarpmanın etkisi ile aracın 15 metre ilerisinde yol içerisine düştüğü, sanığın tali kusurlu olarak iki kişinin ölmesine neden olduğu olayda, mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamıştır.

Ceza miktarı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmaması yönünden;

Tali kusurla neden olduğu olayda iki kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında takdir edilen ceza miktarında ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmamıştır.

Re'sen gözetilecek hususlar yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.10.2021 tarihli 2021/73 Esas 2021/440 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19782, Karar No: 2019/10312, Tarih: 22.10.2019

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2016/19782 E.  ,  2019/10312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı taraf ile mal alımı konulu sözleşme aktedildiğini ve bu sözleşme konusu malların tedarik ve tesliminin yapılmış olmasına ve buna ilişkin faturalara da davalı tarafça itiraz edilmemiş olmasına rağmen sözleşmeye aykırı olarak bedellerinin ödenmediği gibi, bu bedellerin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine de haksız yere itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu edilen malların bedellerinin vadelerinin davacı firma yetkilisi tarafından imza edilmiş taahhütnameler ile ötelenmiş olmasına rağmen davacı yanca haksız yere vadesi henüz gelmemiş alacakları için icra takibine girişildiğinden takibin ve davanın haksız olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup; hüküm, davanın taraflarınca temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece; davalı tarafça dosyaya sunulan taahhütnamelerde bulunan davacı şirket yetkilisine ait imzalar üzerinde imza incelemesi yaptırılmış ve 30.06.2015 tarihli rapor ile bu imzaların imza sahibine ait olmadığı rapor edilmiş olduğundan davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; dava konusu uyuşmazlığa esas teşkil eden ihaleye ait “Doğrudan temin komisyon tutanağı” isimli belgede yer alan davacı şirket kaşesi üzerinde bulunan imza ile davalının savunma amacıyla dosyaya sunmuş olduğu ve üzerinde mahkemece imza incelemesi yaptırılan taahhütname altında bulunan imzaların aynı elden çıkmışcasına benzer olduğu görülmüştür.

Her ne kadar; yapılan imza incelemesi sonucu sözkonusu taahhütname belgesinde yer alan imzanın davacı yetkilisi...e ait olmadığı tespit edilmişse de; aynı gün imza edilen ve ihaleye katılımı ispat için tutulan komisyon tutanağındaki imza ile taahhütname üzerindeki imzanın benzer oldukları gözetilerek aynı şahıs elinden çıkıp çıkmadığının tespiti yapılmaksızın Davalı yanın aynı gün imza edilen ve ihaleye katılımı ispat için tutulan komisyon tutanağındaki imzanın da... değilse de kendisini şirket yetkilisi olarak tanıtan bir şahsın elinden çıkmış olduğu savunması üzerinde durulup, her iki belgedeki imzaların aynı şahıs elinden çıkıp çıkmadığının tespiti yapılmaksızın eksik inceleme ile karar verilmiş olması hatalıdır.

O halde mahkemece; bu iki belge üzerindeki imzaların aynı şahıs elinden çıkıp çıkmadığı hususunda inceleme yapılıp bilirkişi raporu alınmalı ve sonucuna göre iyiniyet ve dürüstlük prensipleri ışığında bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece; bu iki belge üzerindeki imzaların aynı şahıs elinden çıkıp çıkmadığı hususunda inceleme yapılıp bilirkişi raporu alınmalı ve sonucuna göre iyiniyet ve dürüstlük prensipleri ışığında bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-2547 Sayılı Yükseköğretim Kanununun 3708 Sayılı Yasa ile değişik 56/b maddesi delaletiyle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca üniversiteler harçtan muaftır. Açıklanan kanun hükmü nedeniyle davalı üniversiteden harç alınması olanaksızdır. Buna göre, davalının harçtan muaf tutulması gerekirken harcın davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. ve 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 3.bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde davacıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13934, Karar No: 2018/16640, Tarih: 03.07.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/13934 E.  ,  2018/16640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalının davacı şirkette genel müdür yardımcısı olarak çalışmakta iken, yetkisi bulunmadığı halde yönetim kurulunu bilgilendirmeden ve genel müdürün onayını almadan şirketin işletme hakkına sahip olduğu akaryakıt istasyonunu kiralayarak şirketi zarara uğrattığını, yüksek fiyatla hurda kağıt alımı yaptığını, şirket bünyesinde ayrı bir birim olarak Satış Direktörlüğü kurulduğu davalıya bildirilmesine rağmen, davalının kendi tanıdığı kişilerle aracılık sözleşmesi yaparak aracılara ödeme yapılmasına sebebiyet verdiğini, ayrıca teminat alınmadan yüksek meblağlı satış yapılması ve bu şirketlerden tahsilat yapılamaması verilen çeklerin karşılıksız çıkması sebebiyle şirketi zarara uğrattığını, emir ve talimatlara ve özen borcuna aykırı davranışlarından doğan zararın fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 20.000,00 TL’sinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalının görevini yaptığı süre içinde daima şirket üst yönetimi ile koordinasyon halinde çalıştığını, şirkette hiçbir zaman yazılı talimat verme yönünde bir uygulamanın bulunmadığını, kira sözleşmesi de dahil olmak üzere tüm işlemlerin üst yönetimin bilgisi dahilinde yapıldığını, akaryakıt işletme hakkının devrine ilişkin kira sözleşmesinin hukuk müşaviri tarafından kontrol edildikten sonra imzalandığını, bu kiralama işleminden dolayı şirket zararı söz konusu olmadığı gibi, aksine şirketin kara geçtiğini, aracılık sözleşmelerinin muhasebe ve mali işler bölümü tarafından yapıldığını, ayrıca teminatlı satışa yönelik bir talimat olmadığı ve geçmişte de bu tür satışların yapıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller, tanık anlatımları ve bilirkişi raporları doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Karar, yasal süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalının genel müdür yardımcısı olarak görev yaptığı dönemde şirketi zarara uğratıp uğratmadığı ve zararın miktarı noktasındadır.

Dosya kapsamına göre davacı şirket, davalının genel müdür yardımcısı olarak görev yaptığı dönemde bazı usulsüz işlemleri nedeniyle şirketin zarara uğramasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek bu zararın tazmini talep ettiği, davalı işçinin ise, yapılan tüm işlemlerin üst yönetimin bilgisi dahilinde usulüne uygun olarak gerçekleştirildiğini, söz konusu işlemler nedeniyle herhangi bir şirket zararının bulunmadığını savunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, ilki makine mühendisi, mali müşavir ve hukukçudan oluşan; ikincisi, iki hukukçu öğretim görevlisi ve mali müşavirden oluşan; üçüncüsü bir hukukçu öğretim görevlisi, bir muhasebe-finansman alanında öğretim görevlisi ve hukukçudan oluşan üç ayrı heyetten bilirkişi raporu alındığı, bu raporlarda belirtilen görüşler doğrultusunda davalının basiretli bir yönetici olarak yapması gereken işlemleri yaptığı, verilen emir ve talimatlara aykırı hareket etmediği, görevini sürdürdüğü sırada yaptığı işlemler sebebiyle ispatlanmış bir zararın bulunmadığı kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiştir. Ne var ki, tüm dosya kapsamına göre, davacının ileri sürdüğü eylemler, kusur ve zarar iddiasına yönelik araştırma ve incelemenin hem eksik hem de yetersiz olduğu anlaşılmaktadır. Davacı tarafça, davalının imza yetkisi bulunmadığı halde şirketin işletme hakkına sahip olduğu akaryakıt istasyonunu şirketin bilgisi dahilinde kiraya verilerek şirketin anılan istasyonu daha karlı şekilde kullanma imkanının elinden alındığı, şirketin bilgisi olmadan kiraya verme işlemi sebebiyle zarar doğduğu; davalının görevde bulunduğu dönemde, hurda kağıt alımını ton başına 20-25 TL daha fazla fiyat ödeyerek gerçekleştirdiği, böylece şirketin zarara uğramasına sebep olduğu, aynı dönemde ayrı bir satış direktörlüğü birimi kurularak, davalıya bildirilmesine rağmen davalının tanıdığı kişilerden aracılık hizmeti almaya devam ettiği, teminat alınmadan yüksek meblağlı satışlar yapılması sebebiyle şirketi zarara uğrattığı ileri sürülmüştür. Mahkemece teknik bilgi gerektiren iddialar ile ilgili olarak önce bir iş hukuku alanında uzman hukukçu, bir mali müşavir ve bir hukukçudan oluşan bilirkişi heyeti marifetiyle bilirkişi incelemesi yapılmasına karar verilmiş olup; makine mühendisi, hukukçu ve mali müşavirden oluşan kişilik bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen ilk rapora davacı tarafça itiraz edilmiştir. Davacının itirazının mahkemece yerinde görülmesi üzerine, önceki ara karar doğrultusunda bilirkişi heyeti oluşturulmak suretiyle yeniden bilirkişi incelemesi yapılmasına karar verilmiştir. Ancak, ikinci raporu düzenleyen bilirkişiler de, hurda kağıt ile ilgili iddiaların, uzmanlık alanı olmaması sebebiyle incelenemediğini bildirmiştir. Bu defa mahkemece, “Bir hurda kağıt işçiliğinden anlayan bilirkişi, bir tane mali müşavir olmak üzere uzman 3 kişilik bilirkişi heyeti” oluşturularak yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınmasına karar verilmiştir

. Ancak, ikinci raporu düzenleyen bilirkişiler de, hurda kağıt ile ilgili iddiaların, uzmanlık alanı olmaması sebebiyle incelenemediğini bildirmiştir. Bu defa mahkemece, “Bir hurda kağıt işçiliğinden anlayan bilirkişi, bir tane mali müşavir olmak üzere uzman 3 kişilik bilirkişi heyeti” oluşturularak yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınmasına karar verilmiştir. Ne var ki, yerel mahkemenin ara kararı talimat mahkemesince yerine getirilmemiş olup, dosyadaki sonuncu bilirkişi raporunun da biri muhasebe ve finansman alanında, diğeri iş hukuku alanında uzman iki öğretim görevlisi ile bir hukukçu tarafından düzenlendiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, üç ayrı bilirkişi heyetinden alınan raporlara göre, davalının genel müdür yardımcılığı görevini yaptığı sırada emir ve talimatlara aykırı hareket etmediği, basiretli bir yöneticinin yapması gereken işlemleri yaptığı, bu işlemlerden dolayı ispatlanmış bir zarar bulunmadığının anlaşılmasına göre davanın reddi gerektiği sonucuna varılmıştır. Ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporlarını hazırlayan bilirkişi heyetinin usulünce oluşturulmadığı, davacının hurda kağıt işinden anlayan bilirkişi seçimine dair itirazının gereğinin yerine getirilmediği, böylece tarafların teknik bilgi ve uzmanlık gerektiren konulara yönelik iddia ve savunmaları konusunda yeterli değerlendirme yapılamadığı anlaşılmaktadır. Oysa, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 27. maddesinde iddia ve savunma hakkı düzenlenmiş olup, anılan maddenin birinci fıkrasında davanın taraflarının kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip oldukları belirtildikten sonra, ikinci fıkrasında bu hakkın "açıklama ve ispat hakkını” da içerdiği vurgulanmıştır. Davanın taraflarının usul hukuku hükümlerine aykırı olarak açıklama ve ispat hakkını kullanmalarının kısıtlanması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurur. Somut olayda, bilirkişi heyetinin taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine uygun olarak belirlenmemesi, tarafların iddia ve savunmaları konusunda yeterli ve uyuşmazlığı aydınlatacak nitelikte rapor alınmaması açıklama ve ispat hakkının kısıtlanması ve hukuki dinlenilme hakkının ihlali sonucunu doğurmuştur. Bu itibarla, özellikle hurda kağıt konusunda uzman bir bilirkişi, bir işletmeci ve bir mali müşavir bilirkişi marifetiyle tarafların tüm iddia ve savunmaları ayrı ayrı ele alınmak suretiyle bilirkişi incelemesi yapılması, alınacak bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamı bir arada yeniden değerlendirmek suretiyle varılacak sonuca göre karar verilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.07.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16325, Karar No: 2011/5393, Tarih: 06.04.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/16325 E.  ,  2011/5393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, eczanesini işlettiği sırada Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü tarafından 2003 – 2004 döneminde “reçetede ilaç alanın adı, soyadı ve imzasının olmadığı” gerekçesi ile sözleşmesinin 1 yıl süre ile feshedildiğini, ortada kesinleşmiş bir karar olmadan ve davalı ile ihtilafları olmamasına rağmen davalının da, bu feshe istinaden kendisinin sözleşmesini 1 yıl süre ile feshettiğini belirterek muarazanın men' i ve protokolün feshi işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 25.02.2010 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece, “...25.02.2010 tarihli bilirkişi raporunda belirtildiği üzere davacıya isnat edilen eylemlerin sözleşmede sözleşmenin feshini gerektiren sebepler arasında yer almadığından fesih işleminin usul ve yasaya aykırı olduğu” gerekçesi ile davanın kabulü ile davalı tarafından davacıya tebliğ edilen 27.06.2006 tarih ve B.13.1.BKG.4.33.00 00/SGK 128635 sayılı “taraflar arasındaki protokolün 1 yıllık feshine ilişkin” işlemin iptaline karar verilmiş ise de; Emekli Sandığı ... Bölge Müdürlüğü' nün 06.06.2005 tarih ve 1162 sayılı yazısı ile Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından düzenlenen 18.02.205 tarih ve M.37/2 sayılı soruşturma raporu sonucunda “reçetelere ilaç alanın ad – soyadının yazdırılarak imzasının alınması” hükmüne fiillerin tekrarı da dikkate alındığında kasıtlı olarak uyulmadığı gerekçesi ile davacının sahibi olduğu eczanenin 2003/2004 mali yılı bütçe uygulaması talimatlarına ek protokolün V.ihtilaf bölümünün 2. fıkrası gereğince 10.06.2005 tarihinden itibaren 1 yıl süre ile feshedildiğinin ayrıca davacı tarafından feshin iptali için açılan 2010/16325 2011/5393

Davanın reddine karar verildiğinini 21.06.2006 tarih ve 1522 sayılı yazı ile bildirilmesi üzerine ve ayrıca aynı nedenle SSK tarafından da davacının sözleşmesinin feshedilmesi üzerine davalı kurum tarafından 2005 yılı eczane protokolünün V. Sözleşmenin feshini gerektiren hususlar başlıklı bölümünün 3. ve 7. maddesi gereğince davacı ile yapılan sözleşme 1 yıl süre ile feshedilmiştir. Taraflar arasında imzalanan 2003 – 2004 ve 2005 yılı protokolün V. Sözleşmenin feshini gerektiren hususlar başlıklı bölümünün 3. maddesine göre; “Eczanenin, diğer kamu kurum ve kuruluşlarından ikisinde usulsüzlük nedeniyle sözleşmesinin feshedildiğinin kuruma bildirilmesi halinde, aynı süreyle sözleşmesi feshedilir...”; 7. maddesine göre, “Kurum herhangi bir eczane ile sözleşmesini müfettiş raporu ve/veya sözleşmenin feshini gerektiren hususların (j), (k), (l), (m), (n), (o), ve (r) bentlerindeki usulsüz fiillerden dolayı feshetmesi halinde bu durumu SSK Başkanlığı ve Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü' ne bildirir. SSK Başkanlığı ve Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü tarafından herhangi bir eczanenin sözleşmesinin yukarıda belirtilen nedenlerle fesih edilerek, durumun Kuruma bildirilmesi halinde, Kurum da mevcut sözleşmeyi tek taraflı olarak fesih eder.” Bu hükümler gereğince davacının sözleşmesinin Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü ve SSK. Başkanlığı tarafından feshedildiğinin bildirilmesi üzerine davalı tarafından da aynı süre ile feshedilmesinde herhangi bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Kaldı ki, davacı tarafından Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü aleyhine sözleşmenin feshi işleminin iptali istemi ile açılan dava Tarsus 2. Asliye Hukuk Mahkemesi' nin 19.02.2008 tarih ve 2007/295 Esas 2008/62 Karar sayılı kararı ile reddedilerek temyiz incelemesinden de geçerek kesinleşmiştir. Ayrıca davacı gibi sözleşmesi aynı nedenle feshedilen Zülbiye Hocaoğlu tarafından davalı kurum aleyhine açılan sözleşmenin feshinin iptali davası Tarsus 1. Asliye Hukuk Mahkemesi' nin 10.05.2006 tarih ve 2005/468 Esas 2006/168 Karar sayılı kararı ile reddedilmiş ve bu kararın temyizi üzerine Dairemizin 22.11.2006 tarih ve 2006/11094 Esas 2006/15285 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmiştir. O halde, az yukarıdaki açıklamalar ışığında davanın reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 6.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.