muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/88, Karar No: 2012/6659, Tarih: 19.09.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/88 E.  ,  2012/6659 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/295853

MAHKEMESİ : Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 14/04/2011, 2011/11 (E) ve 2011/113 (K)

SUÇ : Çocuğu öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Dosya içeriğine göre; sanığın bıçakla mağduru göğsünden ve batından birer kez vurarak, kalp, torasik arter ve barsak yaralanması meydana getirerek yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak 13 ila 20 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 Sayılı Yasanın 35. maddesinin uygulanması sırasında üst sınıra yakın ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden 16 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

2-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Emrah'ın çocuğu öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin usule, eksik incelemeye, yasal savunma koşullarının oluştuğuna, teşebbüste alt sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine, tahrik oranına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Sanığın sorgusunda mağdur Emrah ve kardeşi tarafından darp edilmesi nedeniyle sinir krizi geçirerek mağduru bıçakladığını, askerlik döneminde psikolojik tedavi gördüğünü beyan ettiği, temyiz dilekçesinde ise rahatsızlığının askerlik döneminden sonrada devam ettiğini belirttiği anlaşılmakla, ilgili kurumlardan tedavi evrakları getirtilerek, dava dosyası ile birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumuna sevkinin yapılarak, Gözlem ihtisas Dairesinde müşahade altında bulundurulması, suçu işlediği sırada, 5237 sayılı TCK.nun 31/1-2. maddesi kapsamında, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltacak şekilde bir akıl hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda, 4. ihtisas Kurulundan rapor aldırılması, sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeksizin eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünce gibi

BOZUL.MASINA, 19/09/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11600, Karar No: 2016/13267, Tarih: 27.09.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/11600 E.  ,  2016/13267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından tazminatların miktarı, tedbir ve iştirak nafakalarının miktarı, yoksulluk nafakasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.09.2016 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2018/1733, Karar No: 2020/4195, Tarih: 10.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/1733 E.  ,  2020/4195 K.**

**"İçtihat Metni"**

İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı ... müdahil ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının 1993 yılından beri inşaat malzemeleri ticareti ve inşaat sektöründe faaliyet gösterdiğini, geniş ürün yelpazesiyle sektörde önemli bir yere sahip olduğunu, 30/06/2014 tarihi itibariyle şirketin aktiflerinin pasiflerini karşılamayacak durumda olduğunu, bunun önemli nedenleri arasında reel piyasadaki ekonomik krizin devam etmesi, 2011 yılının son çeyreğinden itibaren ciroların düşmesi ve bankalarca uygun kredilenme ortamının ortadan kalkması bulunduğunu, likid krizine girdiğini, vadesi gelmemiş alacakların icraya konulmaya başlandığını, borca batıklık tablosu oluştuğunu, iflas ertelemesinin koşullarının gerçekleştiğini ileri sürerek, bir yıl süreyle iflasının ertelenmesine ve gerekli tedbir kararlarına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Müdahiller, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının borca batık olduğu, sunulan iyileştirme projesinde başka şirketlerle birleşme suretiyle mali durumun düzeltilmesi hedeflenmiş ise de, birleşmeye yönelik bir gelişme olmadığı, birleşmeye yönelik bir zorunluluk olmadığı halde, gereksiz yere öz sermaye tespiti davaları açıldığı ve reddedildiği, dava açıldıktan sonra şirkete sermaye konulması, dış kaynalardan nakit girişi, yeni ortak alınması gibi mali durumu iyileştirici faaaliyete rastlanılmadığı, projenin esas itibariyle ticari faaliyetin devamı ile tedbir kararlarının uygulanmasına yönelik olduğu, projenin ciddi ve inandırıcı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine ile davacı şirketin iflasına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekili ve müdahil ... Bankası vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından davacı şirketin borca batık olduğu, şirketin rapor dönemine ilişkin olarak 12 aylık ticaret performansına göre ortalama net satış karşılığının 720.000,00-TL kar olabileceği, bu halde dahi tespit edilen 4.154,983,73-TL olarak tespit edilen batıklık miktarının 1 yıllık iflas erteleme süresinde yeterli olmayacağı, nihai karar ile tedbirler ile ilgili bir karar verilmemiş olması doğru değil ise de, iflas masası teşekkül

edeceğinden tedbirlerin kaldırılmamış olması iflas işlemlerin devamına etkili olmayacağı gerekçesi ile istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve müdahil ... Bankası vekili tarafından temyiz edilmiştir.

edeceğinden tedbirlerin kaldırılmamış olması iflas işlemlerin devamına etkili olmayacağı gerekçesi ile istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve müdahil ... Bankası vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ... müdahil ... Bankası vekillerinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı ... müdahil ... Bankası vekillerinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 10.12.2020 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5359, Karar No: 2011/12249, Tarih: 04.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/5359 E.  ,  2011/12249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor değer biçme yöntemi bakımından yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattının güzergahı dikkate alınarak irtifak hakkı nedeniyle değer düşüklüğü oranının taşınmazın tüm değerinin binde beşini geçemeyeceği gözetilmeden daha yüksek oranda değer düşüklüğü tesbit eden rapora göre irtifak hakkı bedelinin fazla tesbiti,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25907, Karar No: 2015/898, Tarih: 14.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/25907 E.  ,  2015/898 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/31881

MAHKEMESİ : Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2012

NUMARASI : 2011/739 (E) ve 2012/1324 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nin 196/2 maddesine göre alt sınırı beş yıldan az olmayan cezayı gerektiren suçtan yargılanan sanığın istinabe yoluyla dinlenemeyeceği, mutlaka duruşmaya çağrılıp dinlenmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde istinabe yoluyla elde edilen savunması ile yetinilip hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.01.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33720, Karar No: 2016/537, Tarih: 14.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/33720 E.  ,  2016/537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Malatya 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2015

NUMARASI : 2015/247-2015/537

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, yıllık izinlerinin eksik kullandırıldığını ileri sürerek, kullandırılmayan yıllık izinlerinin ücretinin faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalının Cevap Özeti:

Davalı, husumet itirazında bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, kanuni süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dosya içeriğinden, mahkemece verilen ilk kararın Dairemizce, özet olarak, “...Öncelikle devir, tasfiye ve paylaştırma komisyon kararının getirtilerek, tüzel kişiliği kaldırılan il özel idaresinin devir öncesi borçlarının herhangi bir kuruma devredilip devredilmediğinin tespitinden sonra, devir var ise sorumluluğun davalı taraf sıfatının borcu devralan bu kurum veya kuruluşa ait olacağı, borçların devri konusunda alınmış bir karar yok ise anılan il özel idaresinin aktiflerini ve alacaklarını devralanın borçlardan da sorumlu tutulması gerekeceği, tüm bu araştırmalarla borçtan sorumlu tutulacak davada taraf ehliyetine sahip bir kurum veya kuruluş tespit edilemediği hallerde borcun mahalli idare birimi olan il özel idaresindeki çalışmalardan döğan bir borç olması ve devir, tasfiye ve paylaştırma işlemlerini yapması gereken komisyonu oluşturma yükümlülüğünün de mülki idareye verildiği dikkate alındığında davanın İçişleri Bakanlığına yönetilerek sonuçlandırılması gerekir.” gerekçesiyle bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyulduğu anlaşılmaktadır.

Taraf ehliyeti konusu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca dava şartlarındandır, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtayca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk mahalli seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İ. Ö. İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Somut olayda, yargılama devam ederken 6360 sayılı Kanun gereğince Kanun’un yürürlüğe girdiği tarihten sonraki ilk mahalli seçimlere kadar tüzel kişiliği devam eden davalı İ. Ö. İdaresinin tüzel kişiliği sona ermiştir.

Diğer taraftan 6360 sayılı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasına göre, “Söz konusu il özel idarelerinin mahkemelerde süren davaları ile il özel idaresi olarak faaliyet gösterdikleri dönem ve yapılan işlemlere ilişkin olarak açılacak davalarda muhatap, devir işleminin yapıldığı ilgili kurum ve kuruluştur.” denilerek yeni açılacak veya devam eden davalarda valilik devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararı uyarınca devir işleminin yapıldığı kurum ve kuruluşun taraf olacağı hükme bağlanmıştır.

Bozma üzerine yapılan araştırma sonucu, dosyaya eklenen komisyon kararı ve eklerine göre tüzel kişiliği sona eren M. İl Özel İdaresi işçilerinin açıkça davalı kuruma devredildiğine dair bir düzenlemeye rastlanmamaktadır. Bu durumda, Dairemizin 2015/28046—28468 esas arası, 32933-32945 esas arası ve 32803, 32805 esas sayılı emsal dosyalarındada belirtildiği üzere, husumetin İçişleri Bakanlığına yöneltilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece, 6100 sayılı Kanun’un 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, İçişleri Bakanlığına dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilip davaya iştiraki sağlanmalı, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14882, Karar No: 2007/7437, Tarih: 07.05.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/14882 E.  ,  2007/7437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle

evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 07.05.2007

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne göre ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir. (Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi, Ankara 2007 , Kısaltma: GENÇCAN-TMK-2, s. 2515-2517)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/17699, Karar No: 2022/19066, Tarih: 13.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/17699 E.  ,  2022/19066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçluyu kayırma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, olay günü Gökhan Aldırmaz'ın yönetimindeki ...plaka sayılı araç ile seyir halinde bulunduğu sırada sürücüsü tespit edilemeyen ve sanık adına tescilli olduğu anlaşılan ... plaka sayılı aracın hızlı ve kontrolsüz bir şekilde yola çıkarak ... yönetimindeki araca çarptığı, hasar verdiği, kimliği tespit edilemeyen araç sürücüsünün... ile tartıştığı sırada,... plaka sayılı araçta yolcu olarak bulunan sanığın araçtan inerek Gökhan Aldırmaz ile konuşmaya başladığı ve dikkatini dağıttığı, bu sırada açık kimliği belirlenemeyen sürücünün araç ile hızla olay yerinden uzaklaştığı, sanığın içerisinde bulunduğu aracı kullanan meçhul kişiyi tanımasına rağmen kimliğini ısrarla bildirmekten kaçındığı, bu davranışlarının, meçhul araç sürücüsünün yakalanmasına ve hakkında adli işlem yapılmasını engelleme amacına yönelik olduğu iddia ve kabul edilen eylemde; trafik kazası nedeniyle yaralanma olmadığı, mala zarar verme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarının da unsurları oluşmadığı nedeniyle meçhul şüpheli hakkında ilgili suçlardan bir kamu davasının açılmadığı anlaşılmasına göre, meçhul şüpheli için bir suç isnadı gerçekleşmediğinden, sanık bakımından unsurları itibariyle oluşmayan suçluyu kayırma suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.