muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3517, Karar No: 2022/161, Tarih: 05.01.2022

1)Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut delillerin Mahkemece takdir edilerek karar verilmesine ve delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)Davalı ... vekilinin temyiz itrazlarına gelince;

Mahkemece; “…Her ne kadar dava konusu taşınmaz dere yatağı vasfıyla tespit harici bırakılmış ise de, davacı tarafından bu taşınmazın 25 yıldır bakımının ve onarımının yapılıyor olduğunun ve 10-15 yaşlarında fıstık ağaçları yetiştirildiğinin iddia edilmesi dolayısıyla, davacının devletin hüküm ve tasarrufu altında bulanan bir taşınmazda uzun bir süre zilyetliğinin devam etmesi karşısında kamu makamlarının bu zaman zarfında devam eden edilgen tutumlarının bir anda değişebileceğinin öngörülmesinin mümkün olmaması ve dava konusu muhdesatların davacı bakımından önemli bir ekonomik menfaat teşkil etmesi, bu yönüyle davacının Anayasanın 35. maddesi uyarınca mülkiyet hakkı kapsamında korunması gereken bir menfaatinin ihlal edilebileceği (AYM. 29/05/2019 tarih 2016/58283 karar) düşüncesiyle, dava açmakta hukuki yararının olduğu, dava konusu taşınmazın Ilısu Barajı ve HES Projesi Rezervuar (Göl) Alanı kamulaştırma çalışmalarından etkilendiğinin anlaşıldığı, mahkemece yapılan yargılama, tanık beyanları ve bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde; dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların davacı tarafından dikilip yetiştirildiği, mahallinde icra edilen keşif sonucu taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların değerinin belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulü ile ...,... köyü, doğusu; tescil harici alan, batısı; ... Çayı ve kısmen tescil harici alan, kuzeyi; ... Çayı, güneyi; kısmen 109 ada 1 parsel ve kısmen tescil harici alan olan 14/06/2019 tarihli fen bilirkişi raporuna ekli krokide "A" harfiyle gösterilen taşınmazda bulunan 90 adet fıstık ağacı,

3 adet armut ağacı ve 10 adet asma ağacının davacı tarafından yapıldığının/dikildiği…” gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; karara karşı davalı ... vekilinin istinaf kanun yoluna başvurması sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince; “…Dava; kamulaştırma hukuki yararına dayanılarak tescil harici bırakılan taşınmaza dikilen ağaçların davacıya aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir. …Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazın dere yatağı vasfıyla tespit harici bırakıldığı anlaşılmaktadır, devletin hüküm ve tasarrufu altında bu yerin özel mülkiyete konu olamayacağı bu nedenle de bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde meydana getirilen muhtesatlara hukuki değer verilemeyeceği mahkemenin de kabulündedir. Mahkemece, Anayasa Mahkemesinin 29.05.2019 tarihli ve 2016/58283 numaralı kararı gereğince mülkiyet hakkının ihlali açısından inceleme ve değerlendirme yapılmış, davacı tarafından bu taşınmazın 25 yıldır bakım ve onarımının yapılıyor olduğunun ve 10-15 yaşlarında fıstık ağaçları yetiştirildiğinin iddia edilmesi dolayısıyla, davacının devletin hüküm ve tasarrufu altında bulanan bir taşınmazda uzun bir süre zilyetliğinin devam etmesi karşısında kamu makamlarının bu zaman zarfında devam eden edilgen tutumlarının bir anda değişebileceğinin öngörülmesinin mümkün olmaması ve dava konusu muhdesatların davacı bakımından önemli bir ekonomik menfaat teşkil etmesi, bu yönüyle davacının Anayasanın 35. maddesi uyarınca mülkiyet hakkı kapsamında korunması gereken bir menfaatinin ihlal edilebileceği düşüncesiyle, dava açmakta hukuki yararının olduğuna karar verilmiştir. Dosya kapsamından, taşınmaz üzerine davacı tarafından dikildiği anlaşılan ağaçların yaşlarının ziraat bilirkişi raporuna göre 10-15 yaşlarında olduğu anlaşıldığından mahkemenin davacının mülkiyet hakkının ihlali açısından değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmamaktadır. Ancak tespit harici bırakılan taşınmaz nedeniyle davalıların, davanın mahiyeti gereği yasal hasım olması nedeniyle yargılama gideri, harç ve vekalet ücretinden sorumlu olmadığı dikkate alınmadan davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin yasal hasım olan davalılardan alınarak davacıya verilmesi hususu doğru görülmemiştir.” gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; 4721 sayılı TMK’nın 715. maddesi: “Sahipsiz yerler ile yararı kamuya ait mallar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Aksi ispatlanmadıkça, yararı kamuya ait sular ile kayalar, tepeler, dağlar, buzullar gibi tarıma elverişli olmayan yerler ve bunlardan çıkan kaynaklar, kimsenin mülkiyetinde değildir ve hiçbir şekilde özel mülkiyete konu olamaz. Sahipsiz yerler ile yararı kamuya ait malların kazanılması, bakımı, korunması, işletilmesi ve kullanılması özel kanun hükümlerine tâbidir.” hükmünü ihtiva etmektedir. Aktif dere yatakları ile derenin etki alanında kalan yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerdir. Ancak, aktif dere yatağında ve etki alanında kalmayan yerler ile dolgu yapılmayan bir yerin koşulları mevcut olduğu takdirde özel mülkiyete konu olması olanaklıdır.

Somut olayda; mahkemece dava konusu taşınmazın dere yatağı vasfıyla tespit harici bırakılmış olduğu tespit edilmiş, iki ziraat mühendisi ve bir gayrımenkul değerlendirme uzmanı bilirkişiden oluşan heyetçe dosyaya sunulan 28.05.2019 tarihli bilirkişi raporunda da taşınmazın ... çayıyla arasında 5 metre kot farkı bulunduğu, mera, yaylak, kışlak olmadığı, ara sıra orta derecede taşkınlara uğrayan bu tip dava konusu taşınmazın 2. sınıf arazi kullanım kabiliyet özelliklerini gösterdiği, 14.06.2019 tarihli fen bilirkişisi raporu ekindeki krokiye göre taşınmazın ... çayı aktif dere yatağında bulunduğu tespit edilmiş olması karşısında davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile HMK 371. maddesi gereğince temyiz olunan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin kararının BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, HMK'nın 373. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 05.01.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7597, Karar No: 2020/7873, Tarih: 19.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/7597 E.  ,  2020/7873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BAKIRKÖY 42. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Başka suçtan hükümlü bulunan sanığın yüzüne karşı verilen hükümde, temyiz süresinin yüze karşı açıklanmasından itibaren başlayacağı bildirilmiş ise de; 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesi uyarınca sanığa, hükümlü bulunduğu ceza infaz kurumu müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceğine ilişkin bildirimde bulunulmaması nedeniyle yasa yoluyla bildiriminin eksik olduğu ve sanığın yanıltıldığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki ret görüşüne iştirak edilmemiş ve sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede ;

Sanığın aşamalardaki savunmalarda suçlamayı kabul etmemesi, 07/11/2009 tarihli tutanak içeriğine göre, sanığın suça konu uyuşturucu maddeyi içerken ya da saklarken görülmemesi, madde üzerinde parmak izi araştırması yapılmaması, sanığın uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle saptanmaması karşısında; sanığın atılı suçu işlediğine dair diğer sanık ...’ın soyut beyanı dışında her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 19/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2098, Karar No: 2025/3268, Tarih: 16.04.2025

**12. Hukuk Dairesi         2025/2098 E.  ,  2025/3268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1- Bölge Adliye Mahkemesi kararının şikayetçiler vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, bu sebeple de temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin yatırılmadığı belirlenmiştir. Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, şikayetçiler vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir.

6100 sayılı HMK’nın 334/1. maddesi; “Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler”, aynı Kanunun 336/2. maddesi ise; “Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır” şeklinde düzenlenmiştir.

Yukarıda anılan yasal düzenlemelere göre, adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunanın, yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; şikayetçiler vekilinin, şikayetçilerin mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye ibraz etmediği görülmektedir. Bu durum ve yargılama safahatında da adli yardım talebinin reddedildiği dikkate alındığında; temyiz yasa yoluna başvurusu nedeniyle adli yardım talebinin REDDİNE karar vermek gerekmiştir.

2- Bu itibarla;

A.Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 1. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

a) Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,

b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay 1. Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,

B.Adli yardım talebinin reddi kararına karşı itiraz edilmemesi veya itirazın Yargıtay tarafından reddedilmesi hâlinde, 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi uyarınca;

a) Temyiz harçlarının bir haftalık kesin süre içerisinde tamamlanması, aksi hâlde temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılacağı hususunun başvurana yazılı olarak bildirilmesi,

b)Verilen kesin süre içinde temyiz harçları tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilerek başvurana tebliğ edilmesi,

C. Verilen kesin süre içinde;

a) Temyiz harçlarının tamamlanması hâlinde,

b)Temyiz harçlarının tamamlanmaması sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren bir hafta içinde temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR:

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.04.2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1866, Karar No: 2016/4512, Tarih: 09.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/1866 E.  ,  2016/4512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması - Aile Konutu Şerhi Konulması

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; bozulmasına dair Dairemizin 22.09.2014 gün ve 11677 - 18089 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Dava, aile konutu üzerindeki ipoteğin kaldırılması istemine ilişkindir. Davacı malik olmayan eş, aile konutu niteliğinde bulunan taşınmazın, malik olan davalı eş tarafından “açık rızası bulunmadan” davalı banka lehine ipotek ettirildiğini ileri sürerek, aile konutu üzerine konulan ipoteğin kaldırılmasını ve aile konutu şerhi konulmasını talep etmiştir.

Mahkemece, “davacının rızası alınmadan davalı banka lehine ipotek tesis edildiği” gerekçesiyle, davanın kabulü ile ipoteğin kaldırılmasına ve aile konutu şerhi konulmasına karar verilmiştir. Hüküm davalı banka tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 22.9.2014 gün 2014/11677 esas, 2014/18089 karar sayılı ilamı ile “Davanın reddine karar verilmesi gerektiği” belirtilmek suretiyle bozulmuştur. Dairemizin bozma ilamından sonra, Hukuk Genel Kurulu “emsal davalarda” gerekçesi aşağıya alınan 15.04.2015 tarih ve 2013/2-2056 esas, 2015/1201 karar sayılı ilamı ile “yeni bir uygulamaya” geçmiştir. Hukuk Genel Kurulunun benzer davalarda da sürdürülen yeni uygulaması Dairemiz tarafından da benimsenmiş olup Dairemiz emsal bütün davalarda Hukuk Genel Kurulunun aşağıdaki görüşlerine aynen katılmaktadır.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 194/1. maddesine göre, “Eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça, aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz.” Bu madde hükmü ile aile konutu şerhi “konulmuş olmasa da” eşlerin birlikte yaşadıkları aile konutu üzerindeki fiil ehliyetleri sınırlandırılmıştır. Sınırlandırma, aile konutu şerhi konulduğu için değil, zaten var olduğu için getirilmiştir. Bu sebeple tapuya aile konutu şerhi verilmese bile o konut aile konutu özelliğini taşır. Zira dava konusu taşınmaz şerh konulmasa da aile konutudur. Eş söyleyişle şerh konulduğu için aile konutu olmamakta, aksine aile konutu olduğu için şerh konulabilmektedir. Bu nedenle aile konutu şerhi konulduğunda, konulan şerh “kurucu” değil “açıklayıcı” şerh özelliğini taşımaktadır. Anılan madde hükmü ile getirilen sınırlandırma, “emredici” niteliktedir. Dolayısıyla bu haktan önceden feragat edilemeyeceği gibi eşlerin anlaşmasıyla da ortadan kaldırılamaz ve açık rıza ancak “belirli olan” bir işlem için verilebilir.

Türk Medeni Kanununun 193. maddesi hükmü ile eşlerin birbirleri ve üçüncü kişilerle olan hukuki işlemlerinde özgürlük alanı tanınmış olmakla birlikte Türk Medeni Kanununun 194. madde hükmü ile eşlerin aile konutu ile ilgili bazı hukuksal işlemlerinin diğer eşin rızasına bağlı olduğu kuralı getirilerek eşlerin hukuki işlem özgürlüğü, “aile birliğinin korunması” amacıyla sınırlandırılmıştır. Buna göre, eşlerden biri diğer eşin “açık rızası bulunmadıkça” aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez ve aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz. Bu cümleden hareketle, aile konutunun maliki olan eş, aile konutundaki yaşantıyı güçlüğe sokacak biçimde, aile konutunun ipotek edilmesi gibi “tek başına” bir ayni hakla sınırlandıramaz. Bu sınırlandırma “ancak diğer eşin açık rızası alınarak” yapılabilir

Türk Medeni Kanununun 194. maddesi yetkili eşin izni için bir geçerlilik şekli öngörmemiştir. Bu nedenle söz konusu izin bir şekle tabi olmadan, sözlü olarak da verilebilir. Ancak maddenin ifadesinden de anlaşılacağı üzere, iznin "açık” olması gerekir.

Hal böyle olunca, mahkemece Hukuk Genel Kurulunca benimsenen yukarıda açıklanan yasal düzenleme ve ilkelere uygun değerlendirme yapılarak davacının karar düzeltme isteği yerinde bulunduğundan kabulüne, Dairemizin 22.9.2014 gün 2014/11677 esas, 2014/18089 karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440/5-4. maddesi gereğince karar düzeltme talebinin KABULÜNE, Dairemizin 22.9.2014 gün 2014/11677 esas, 2014/18089 karar karar sayılı ilamının KALDIRILMASINA, mahalli mahkeme kararının yukarıda gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde tashihi karar harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi.09.03.2016 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2008/8629, Karar No: 2010/2368, Tarih: 14.04.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/8629 E.  ,  2010/2368 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/08/162048

MAHKEMESİ :(KONYA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :27/03/2008 - 355/108

SUÇ :Kasten yaralama

S.. D..'ı kasten yaralamaktan sanık H.. V..'nın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (KONYA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27/03/2008 gün ve 355/108 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle:incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-)CMK.nun 43/1-3 cümle, 233/2 ve 235/3 maddeleri uyarınca, duruşmada hazır edilmesi için mahkemece hakkında iki kez zorla getirme kararı verilen mağdurun, tutanağa geçirilmiş beyanında adres olarak gösterdiği otelden ayrıldığı ve adres değişikliğini bildirmediğinin tespit edilmesi üzerine, dinlenmesi yönündeki ara kararından vazgeçilerek hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, mağdurun makul süre araştırılıp hakları hatırlatılarak dinlenmesi ve kanıtlarının sorulması gerektiği yönüyle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

2-)Duruşmaları takip etmeyen, aramalara rağmen bulunamayan ve hakkında davaya katılma kararı bulunmayan mağdurun, CMK.nun 237 maddesi uyarınca Yargıtay aşamasında davaya katılma isteğinde bulunulamayacağı da gözetilerek, verilen hükmü temyize yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin CMUK.nun 317 maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul edilmiş olup, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış olup, sanık müdafiinin meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, teşdiden ceza tayininin yersizliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

A-)Mağdura ait 05/02/2008 tarihli Konya Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan raporda batına isabet eden bıçak darbesinin ileum yaralanmasına neden olduğu belirtilip, diğer yaralanmaların yaşamsal tehlikeye yol açıp açmadığının belirtilmemesi karşısında, mağdura ait tüm tedavi belgeleri ile film ve grafiler dosya ile birlikte Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek, mağdurdaki her bir yaralanmanın ayrı ayrı nitelikleri,büyük damar, sinir ve iç organ yaralanması ile mağdurun yaşamsal tehlike geçirmesine neden olup olmadığı ve basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyceği hussularında rapor alınıp incelendikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sair cihetleri incelenmeksizin hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), CMUK.nun 326 maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 14/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3527, Karar No: 2017/16377, Tarih: 27.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/3527 E.  ,  2017/16377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.