muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2420, Karar No: 2022/1057, Tarih: 28.02.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/2420 E.  ,  2022/1057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çorum 4. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının davalı borçludan bonoya dayalı alacağının tahsili için başlattığı icra takibi kapsamında borçlunun Çorum Belediyesi nezdindeki hak ediş alacağı üzerine haciz konularak sıra cetveli düzenlendiğini, düzenlenen sıra cetvelinde davacı müvekkilinin alacaklı olduğu icra dosyasıyla garameten paylaştırma yapıldığını, ancak davalı alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalı alacaklının sıra cetvelinden çıkarılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile borçlu arasında faturaya dayalı ticari ilişki bulunduğunu öne sürerek davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, davalının takibe konu ettiği bono ve bonoya dayanak teşkil eden faturanın ticari ilişkiden kaynaklı olduğu, davalının ticari defterindeki kayıtların tutarlı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacı vekilinin yaptığı istinaf başvurusunu inceleyen Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3.Hukuk Dairesi, istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

İİK'nın 142. maddesinde, cetvel suretinin tebliğinden itibaren yedi gün içinde her alacaklının takibin icra edildiği mahal mahkemesinde alakadarlar aleyhine dava etmek suretiyle cetvel münderecatına itiraz edebileceği düzenlenmiş ve bu madde hükmü ile sıra cetveline itiraz hakkı takip alacaklılarına tanınmış ise de, her alacaklı bu hakkı haiz değildir.

Sıra cetveline yönelik itirazda bulunma yetkisi, takibi kesinleşen ve bedeli paylaşıma konu mal üzerinde haczi ya da rehni bulunan alacaklıda olup, aksi halde sıra cetveline itirazda hukuki yararı yoktur. Hukuki yarar dava koşulu olup, yargılamanın her aşamasında resen nazara alınır.

Somut olayda, davacının paylaşıma konu bedel üzerinde kesinleşmiş bir haczi bulunmamaktadır. Bu itibarla davacının sıra cetveline yönelik itirazında hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle, HMK'nın 114/1-h ve 115/2. maddeleri uyarınca, davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 18.11.2020 tarihli ve 2020/1155 Esas, 2020/1535 Karar sayılı kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HMK 373/2 maddesi gereğince dosyanın Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 28.02.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4487, Karar No: 2018/3858, Tarih: 11.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/4487 E.  ,  2018/3858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile arasında abonelik sözleşmesi akdedildiğini, davalının su tüketim borcunu ödemediğini bu nedenle davalı aleyhinde ilamsız icra yoluyla takip başlattığını, davalının haksız itirazı nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına, ve alacağın %20 ‘sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, grafoloji ve sahtecilik uzmanından alınan bilirkişi raporu doğrultusunda abonelik sözleşmesindeki imzanın davalıya ait olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1)Uyuşmazlık; su abonelik sözleşmesinden doğan borç nedeniyle davalı aleyhine başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Somut olayda; davalı, aleyhine başlatılan icra takibine dayanak gösterilen abonelik sözleşmesindeki imza ve yazıların kendisine ait olmadığını iddia etmiş, sahtelik iddiası nedeniyle, dava konusu abonelik sözleşmesi getirtilerek, davacının mahkeme nezdindeki imzaları ve dava konusu takip dosyasındaki itiraz dilekçesi, el yazısı ile yazılmış ve tarihi olmayan belgede yer alan imzaları grafoloji ve sahtecilik uzmanı bilirkişi tarafından mukayese edilerek inceleme yapılmıştır.

Grafoloji uzmanı bilirkişi tarafından verilen 03/12/2013 tarihli raporda; dava konusu abonelik sözleşmesindeki abone ... adına atılmış imzaların, adı geçen davalının eli ürünü olmadığı tespitine yer verilmiş, davacı 28/01/2014 tarihli duruşmada alınan sözlü beyanı ile aleyhe hususları kabul etmediğini ve davalının yaşı gereği incelemeye esas imzalarda farklılık bulunabileceğini belirterek, bilirkişi raporuna itiraz etmiştir.

HUMK.nun 266 ve devamı maddelerinde; "bilirkişilik" müessesesi düzenlenmiş olup, anılan maddede mahkemenin çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar vereceği düzenlendikten sonra 286.maddede de bilirkişinin oy ve görüşünün hakimi bağlamayacağı hüküm altına alınmıştır. Bu çerçevede kural olarak hâkim sunulan bilirkişi raporu ile bağlı olmayıp, bilirkişi raporunu hüküm vermeye yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi/ bilirkişiler vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir.

Sahtelik incelemesi ise teknik bir konu olup, bilirkişi vasıtasıyla incelenmesinin yapılacağında tereddüt bulunmamaktadır. Sahtelik incelemesinin ne şekilde yapılacağı HMK’nun 211 maddesi’nde açıkça düzenlenmiş olup, buna göre; "Bir belgenin sahteliğinin iddia edilmesi durumunda, bu hususta karşı tarafın açıklamaları da dikkate alınarak, aşağıdaki sıra ile inceleme yapılarak öncelikle karar verilir.

A) Hakim, yazı veya imzayı inkar eden tarafı isticvap ettikten sonra bir kanaat edinememişse, huzurda bu kişiye yazı yazdırıp imza attırmak suretiyle elde ettiği belge ve diğer delilleri değerlendirir. Hakim, sahtelik konusunda başka bir incelemeye gerek duymadan karar verebilecek durumda ise gerekçesini açıkça belirtmek suretiyle, senedin sahteliği hakkında bir karar verir. İsticvap için mahkemeye davet edilen taraf, belirtilen günde hazır bulunmadığı taktirde, inkar etmiş olduğu belgedeki yazı veya imzayı ikrar etmiş sayılır; bu husus kendisine çıkartılacak davetiyede ayrıca ihtar edilir.

B) (a) bendi hükmüne göre yaptığı incelemeye rağmen, hakimde sahtelik konusunda kesin bir kanaat oluşmamışsa, bilirkişi incelemesine karar verir. Bilirkişi incelemesinden önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzalar, ilgili yerlerden getirilir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir."

Somut uyuşmazlıkta, davacının bilirkişi raporuna itirazları irdelenmemiş; davalının abonelik sözleşmelerinden önceki tarihli resmi kurumlardan tatbike medar imzaları celbedilmemiş, dava konusu abonelik sözleşmesinden sonraki tarihli takip dosyası ile tarihi belli olmayan ancak içeriğinden abonelik sözleşmesi sonrasında düzenlendiği anlaşılan belgedeki imzalar ile mahkeme huzurunda alınan imzalar ile yetinilmiş, mahkemece eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm tesis edilmiştir. (HGK 2011/12-740 E.-2011/685 K.)

Oysa; inkar edilen imzanın alındığı tarihten öncesine ait mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Oysa; inkar edilen imzanın alındığı tarihten öncesine ait mümkün olduğu kadar yakın tarihlerde düzenlenen belgelerde bulunan borçluya ait imzaların celbedilip ondan sonra bilirkişi incelemesi yapılması gerekir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 30.05.2001 gün 2001/12-436 E., 2001/467 K. sayılı ve 07.10.2009 gün 2009/12-382 E., 2009/415 K. sayılı kararlarında da aynen benimsendiği gibi herhangi bir belgedeki imza veya yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır.

Yukarıda belirtilen yasal hükümler ve açıklamalar ışığında; mahkemece, dava konusu abonelik sözleşmesinden önceki en yakın tarihli mümkün olduğunca en yakın tarihli davalının resmi kurumlardaki tatbike medar imzaları da getirtilerek, davaya dayanak abonelik sözleşmesi ve davalının mukayeseye esas mahkemede alınan mevcut imza örnekleri ile birlikte dosyanın ... Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'ne gönderilmesi ve abonelik sözleşmesinde yer alan imzaların davalının eli mahsülü olup olmadığının tespitiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, grafoloji ve sahtecilik uzmanı bilirkişiden alınan, eksik incelemeye dayalı rapora göre hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2) Bozma sebep ve şekline göre, davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15584, Karar No: 2012/6264, Tarih: 02.04.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/15584 E.  ,  2012/6264 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, davalı ... hakkında açılan davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, davalılardan ... avukatının temyiz etmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388.maddesinde aynen;

“Karar aşağıdaki hususları kapsar:

1. Kararı veren mahkeme ile hakim veya hakimlerin ve tutanak katibinin ad ve soyadları ve sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa kararın hangi sıfatla verildiği,

2. Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adresleri,

3. İki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, ihtilaflı konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışması ret ve üstün tutma sebepleri, sabit görülen vakıalarda bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebep,

4 . Hüküm sonucu ile varsa kanun yolları,

5. Kararın verildiği tarih ve hakim veya hakimlerin ve tutanak katibinin imzaları,

Hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” İfadelerine yer verilmiştir.

Aynı Kanunun 389. maddesinde ise;

"Verilen karar ile iki tarafa tahmil ve bahşedilen vazife ve haklar şüphe ve tereddüdü mucip olmıyacak surette gayet sarih ve açık yazılmalıdır.” hükmü yer almaktadır.

Açıklanan hükümlerle getirilen bu biçim koşulları yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Eş söyleyişle, kanunun amacı hükmün açıklığı ve anlaşılırlığı kadar infaz kabiliyetini de sağlamaktır. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek denebilir ki,dava içinden davalar doğar.Hükmün hedefine ulaşmasını engeller, Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Görülmektedir ki, uyuşmazlıkların çözümünde yargıya düşen en önemli görevlerden birisi de açık ve net çözümler bulmak; anlaşılabilir, tutarlı kararlarla kamu düzen ve barışını sağlanmasına hizmet etmek olmalıdır. Tarafların çözüm aramak için geldikleri yargısal makamların açık ve net hükümlerle üzerine düşen görevleri yerine getirmesi gerekir. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ile getirilen ve yukarıda açıklanan yasal düzenlemelerin nihai amacı da budur.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren HMK. 297. maddesindede yukarıda değinilenlere benzer yasal düzenlemelere yer verilmiştir.

Açıklanan yasal düzenlemeler gözetilmeksizin davalı ... hakkında hüküm kurulmamış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren HMK. 297. maddesindede yukarıda değinilenlere benzer yasal düzenlemelere yer verilmiştir.

Açıklanan yasal düzenlemeler gözetilmeksizin davalı ... hakkında hüküm kurulmamış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılardan ... avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'na iadesine, 02.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2611, Karar No: 2017/9784, Tarih: 21.11.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/2611 E.  ,  2017/9784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı; davalıların ...Apartmanının altında kahvehane işlettiklerini ve kahvehanenin önünü diğer apartman sakinlerinin iznini almadan keyfi olarak kullandıklarını, ... Belediyesine yaptığı müracaattan bir sonuç alınamadığını beyan ile usulsüz yapılan yerin projeye uygun hale getirilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; 634 sayılı KMK'nın 19. maddesinin birinci fıkrasında, kat maliklerinin ana taşınmazın bakımını, mimari durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdur. Maddenin ikinci fıkrasına göre, kat maliklerinden birinin bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça ana taşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yapamayacağı gibi kendi bağımsız bölümlerinde ana yapıya zarar verecek nitelikte onarım, tesis ve değişiklik yapamaz. Kat maliklerinin beşte dördünün rızası olması halinde ise değişikliğin imar mevzuatına aykırı olmaması ve rızası olmayan kat malikinin bağımsız bölümünü kullanmasını engelleyecek ve rahatsızlık verecek nitelikte bulunmaması gerekir. Bilirkişi raporunda izah edilen imalatların tamamının mimari projeye aykırı olduğu, kahvehanenin önüne isabet yerin kotunun 34 cm düşürülerek karo ile kaplanması da ortak alanda gerçekleştirilen tesis ve değişiklik olduğu ve bu değişiklik için 4/5 çoğunluğun olmadığı, bu alana sürekli masa ve sandalye atılarak davalıların bu alanı kahvehaneye özgüllemiş olduğu, kahvehane içindeki değişikliğin bina statiğini aynı zamanda olumsuz etkilediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici sebeplere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davacının kendisini duruşmalarda vekil ile temsil ettirmemesine rağmen lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün üçüncü fıkrasının hükümden çıkarılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 21/11/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3637, Karar No: 2017/5594, Tarih: 23.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3637 E.  ,  2017/5594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/11/2015 tarih ve 2013/681-2015/878 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin maliki olduğu taşınmaz üzerinde bulunan binaların yıkılması, molozların kaldırılması, nakledilmesi ve sahanın temizlenmesi işlerinin yapımı konusunda davalı ile 21/05/2013 tarihli sözleşme imzaladıklarını, işin bitirilme süresi olarak 01/06/2013 tarihinin öngörüldüğünü, ancak işin süresinde ve sözleşmeye uygun olarak bitirilmediğini, davalının sözleşme gereğince iş süresinde bitirilemediği takdirde geçen her gün için 200,00 TL ödemeyi kabul ettiğini, işin süresinde ve sözleşmeye uygun bitirilmemesi üzerine şirket yetkilisi ... tarafından işi bitirmeleri için ihtarname gönderildiğini, ayrıca ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi dosyasında eksik işlerin bedelinin tespit edildiğini, ileri sürerek eksik bırakılan iş bedeli olan 2.500,00 TL ile 30.200,00 TL gecikme cezası ve tespit dosyası masrafları olmak üzere toplam 33.925,85 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont ticaret faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; sözleşmede davacı şirketin hiçbir şekilde unvanının ve imzasının yer almadığını, ayrıca müvekkiline gönderilen ihtarnamede keşideci olarak ...'in imzasının bulunduğunu, davacının sözleşme ile hiçbir bağlantısının bulunmadığını ve bu dava yönünden taraf sıfatının olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 21/05/2013 tarihli sözleşmenin davalı şirketin imzaya yetkili temsilcisi tarafından imzalandığı, sözleşmede iş sahibi olarak ...’in belirtildiği ve davacı şirketin sözleşmede adı ve unvanının geçmediği, ...'in davacı şirketin başkan yardımcısı olduğu ve davacı şirketin başkan ile birlikte atılacak müşterek imza ile temsil edilmesi gerektiği, ayrıca taraflar arasında herhangi bir ticari ilişkinin ve alacak borç durumunun bulunmadığının tespit edildiği, sözleşmenin tarafların ticari defter ve kayıtlarında yer almadığı, sözleşmede iş sahibi olarak adı geçen ...'in sözleşmenin tarafı olduğu ve bu nedenle davacı şirketin aktif husumetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19601, Karar No: 2012/2904, Tarih: 09.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/19601 E.  ,  2012/2904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde; tarafların boşandıklarını, velayeti davacıya verilen müşterek çocuk için nafakaya hükmedilmediğini, davacının geliri bulunmadığını belirterek müşterek çocuk için aylık 350 TL iştirak nafakası talep etmiştir.

Davalı cevabında, askerden felçli olarak döndüğünü, kendisine verilen tazminatı da davacı ve annesinin aldığını, ardından boşandıklarını, kendisinin bakıma muhtaç olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.Mahkemece, aylık 300 TL iştirak nafakasına hükmedilmiştir. Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak, iştirak nafakası; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşulları ile genel ihtiyaçları ve ana babanın mali durumuna göre takdir edilir.Somut olayda, çocuk annesi ile birlikte yaşamaktadır, davacı evlere temizliğe gitmektedir. Davalı ise, askerde kısmi felç geçirmiş ve çalışamamaktadır. Mehmetçik Vakfından 3 ayda bir 1300 TL yardım almakta, 200 TL ev kirası ödemektedir. Bundan başka geliri tespit edilememiştir.

Gerçekleşen bu sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve özellikle ekonomik göstergelerdeki değişim ile TÜİK'in yayınladığı ÜFE artış oranı nazara alındığında, takdir edilen miktarlar çok olup, TMK.nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.