muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/33058, Karar No: 2016/21330, Tarih: 19.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/33058 E.  ,  2016/21330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalı Üniversitenin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Somut olayda, 392 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/J maddesi uyarınca davalılardan .. muaf olmakla birlikte, hükmün 4. fıkrasında diğer davalı şirketin de harçtan sorumlu tutulmayacak şekilde “Harçlar Kanununa göre harç alınmasına yer olmadığına” dair karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzelterek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerde hüküm fıkrasının 4 nolu bendinin çıkarılarak yerine,

"4-Davalı ... 392 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/J maddesi uyarınca harçtan muaf olmakla ve diğer davalı Dünya Güzellik Merkezi ve....’den alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı Dünya..., 19.12.2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6550, Karar No: 2013/63, Tarih: 14.01.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6550 E.  ,  2013/63 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali ve tazminat davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, kooperatif tarafından ihtarname tebliğ edilmeden ve eksikliklerin giderilmesi için süre verilmeden 12.05.2006 tarihinde ihraç kararı verildiğini, ayrıca çalışmasının fiilen engellenmesi nedeniyle zarar gördüğünü ileri sürerek, ihraç kararının iptali ile 10.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında davasını ıslah ederek talebini 47.505,00 TL'ye arttırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, uyulan YHGK bozma ilamı doğrultusunda, ihraç kararının usulsüz olduğu, davacının ihraç tarihi ile dava tarihi arasında Karahayıt-Denizli hattında minibüs taşımacılığı yapan davalı kooperatifte çalıştırılmamasından dolayı gelirden mahrum kalarak zarara uğradığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile ihraç kararının iptaline, 2.520,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Tarafların tüm delilleri toplanıp, inceledikten ve son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hakimin, HMK'nın 298/3 ncü (HUMK'un 388 nci ) maddesi uyarınca kararı, gerekçesi ile birlikte yazması ve hüküm sonucunu HMK'nın 294/3'ncü (HUMK'un 389 ncu) maddesinde öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır. Ne var ki, uygulamada HMK'nın 294/4 ncü (HUMK'un 381/son) fıkra hükmüne dayanılarak zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucu tutanağa geçirilip, tefhim edilmekle, gerekçeli karar daha sonra yazılmaktadır.

İşte bu gibi hallerde, HMK'nın 294/3 ncü (HUMK'un 389 ncu) maddesine uygun olarak tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösteren tefhim ile aleniyet ve hukuki varlık kazanan kısa karara uygun olarak gerekçeli kararın yazılması zorunludur. Esasen, kısa kararı yazıp, tefhim etmekle davadan el çekmiş olan hakimin artık bu kararını değiştirmesine yasal olanak bulunmamaktadır. HMK'nın 298/2'nci maddesinde, gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. Öte yandan, kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili ya da farklı olması, yargılamanın aleniyetine, kararların alenen tefhim edilmesine ilişkin Anayasa'nın 141 nci maddesi ile HMK'nın ve HUMK'nın yukarıda değinilen buyurucu nitelikteki maddelerine de aykırı bir durum yaratır. Ayrıca, anılan husus kamu düzeni ile ilgili olup, gözetilmesi yasa ile hakime yükletilmiş bir ödevdir. Aksi düşünce ve uygulama yargının, yargıcın ve kararlarının her türlü düşünceden uzak, saygın ve güvenilir olması ilkesi ile bağdaşmaz.

Somut olayda, kısa kararda ihraç kararının iptali talebi ile ilgili bir karar verilmemiş olmasına karşın, gerekçeli kararda ihraç kararının iptaline karar verilmiş olup, kısa ve gerekçeli karar arasında farklılık ve çelişki yaratılmıştır. Bu durumda, 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararı çerçevesinde, mahkemece, kısa karar ile bağlı kalınmadan, yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7708, Karar No: 2011/10904, Tarih: 31.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/7708 E.  ,  2011/10904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, itirazın iptali ve %40'dan az olmamak üzere icra inkar tazminatının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili mahkeme kararını, birleşen dosyanın davalısı ... vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulmasından, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25554, Karar No: 2013/23036, Tarih: 23.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/25554 E.  ,  2013/23036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

...

vekili Av. ...

Dava Türü : İşe İade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalıdan harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 23.12.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4115, Karar No: 2022/5443, Tarih: 06.06.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/4115 E.  ,  2022/5443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 15. HUKUK DAİRESİ

VEK. AV. ...

VEK. AV. ...

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen kiralananın tahliyesi davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmiş ise de, davanın niteliğine göre duruşma isteminin reddiyle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz isteğinin incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; mülkiyeti Belediyeye ait olup belediye mücavir alan sınırları içerisinde bulunan 1.000 adet billboardın Ankara 1. Noterliğinden onaylı 17/06/1998 tarihli ve 16638 sayılı kira sözleşmesi ile 10 yıl süre ile davalı şirkete kiraya verildiğini, sözleşme süresinin belediye meclisinin 15/05/2009 tarih ve 1206 sayılı kararı ile billboardların yıpranmış ve tamiri mümkün olmadığından yenileriyle değiştirilmesine karşılık 10 yıl uzatıldığını, davalıya 22/11/2018 tarih ve 117617 sayılı ihtarname gönderilerek kirası altında bulunan billboardların sözleşmenin bitim tarihi olan 15/05/2019 tarihi itibariyle çalışır vaziyette teslim edilmesinin istenildiğini ancak billboardların teslim edilmediğini ileri sürerek, davalıya kiralanan 1.000 adet bilboardın TBK'nın 347. maddesi uyarınca tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; davanın kabulü ile davalının dava konusu kiralanan 1000 adet bilboarddan süre bitimi nedeniyle tahliyesine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; kira sözleşmesine konu bilboardlar TBK'nın menkul kirası hükümlerine tabi ise de davacı tarafından kira süresi sona ermeden 27/11/2018 tebliğ tarihli ihtarnameyle fesih bildiriminde bulunularak 02/09/2019 tarihinde açılan davanın süresinde olup, mahkemece yazılı gerekçeyle davanın kabulü ile kiralananların tahliyesine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir durum bulunmadığı gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Tahliye davalarında bir yıllık kira bedeli üzerinden harç alınması gerektiği, Harçlar Kanunu'nun 28. maddesinde ise alınması gereken harcın dörtte birinin peşin alınacağı ve kalanın ise kararın verilmesinden itibaren iki ay içerisinde ödeneceği, 32. maddesinde de yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağı, 30. maddesinde ise muhakeme sırasında tespit olunan değerin dava dilekçesinde belirtilen değerden fazla olduğunun anlaşılması halinde yalnız o celse için muhakemeye devam olunacağı, takip eden celseye kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmadıkça davaya devam olunamayacağı hüküm altına alınmıştır.

Uyuşmazlık, kiralananın tahliyesi istemine ilişkin olup davaya konu 17/06/1998 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde yıllık kira bedeli 72.000.000 TL olarak belirtilmiş ve dava değeri 72.000 TL şeklinde gösterilerek, 1.229,58 TL yatırılan peşin harç üzerinden dava açılmış ise de dosya kapsamına giren belgelerden dava tarihi itibariyle yıllık kira bedelinin çok daha yüksek olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda ilk derece mahkemesince; dava tarihi itibarı ile davacının ödediği yıllık kira bedeli tespit edilerek, bu değer üzerinden yukarıdaki esaslara göre verilecek süre içerisinde harcın tamamlattırılması ve ondan sonra yargılamaya devam olunması, aksi halde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde harç tamamlattırılmadan yargılamaya devam edilmesi, usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

2) Bozma nedenine göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanun'un 371 inci maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 06/06/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2523, Karar No: 2014/9369, Tarih: 20.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2523 E.  ,  2014/9369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARŞIYAKA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2013/224-2013/329

Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/09/2013 tarih ve 2013/224-2013/329 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı S.. K.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimitarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 50.000,00 TL sermayeli davalı şirketin %50 oranında ortağı olup sermaye taahhüdünün tamamını ifa ettiği, diğer davalı ortak S.. K..'ın şirket ana sözleşmesinin 6. maddesinin son fıkrasına göre taahhüt edilmiş olan 25.000,00 TL sermaye borcunu ödemeyerek TTK'nın 528 v.d. maddelerince temerrüde düştüğü bu nedenle davalıya yönelik icra takibine başlandığı ancak davalı tarafından borca itiraz edildiği, ortaklar arasındaki anlaşmazlıklar, sermaye yokluğu, mevcut borçlar, şirketin müştereken iki ortakla temsili nedeniyle şirketin işlerinin durduğu ve kilitlendiği bu nedenle şirketin amacını gerçekleştirme imkanını kalmadığı ileri sürerek davalı şirkete ait menkul malların tespit ile tedbiren tarafsız bir yediemine teslimine, şirket işlerinin yürütülmesi açısından mali müşavir bir kayyımın atanarak yetkili kılınmasına ve davalı şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilmesi istenmiştir.

Davalı S.. K.. vekili, açılan davanın yerinde olmadığını, şirket ortağının hasım gösterilemeyeceğini, bu nedenle öncelikle müvekkili yönünden açılan davanın husumetten reddine, olmadığı taktirde kusurlu olan taraf davacı olduğundan ve kusurlu olan taraf şirketin feshini isteyemeyeceğinden esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davayı kabul ettiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; TTK'nın 636. maddesinde aranan ortaklığın devamının çekilmez hale geldiği ve ortaklığın amacının gerçekleşmesinin artık beklenemeyeceğinin ortaya konduğu, davalı şirketin ortakları arasında güven ilişkisinin kalmadığı, devam eden anlaşmazlıklar nedeni ile davalı şirketin haklı nedenle feshi ve tasfiyesine ilişkin şartların oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, İzmir Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün Merkez-. no'sunda kayıtlı “8780/11 Sokak. N:.. P.. Sanayi Sitesi, 1 Blok, Zemin Kat, Küçükçiğli/İzmir“ adresinde bulunan “O. İ. Teknoloji Ürünleri Araştırma Geliştirme Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin” fesih ve tasfiyesine, tasfiye memuru olarak M.. D..nın re’sen atanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı S.. K.. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı S.. K.. vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, şirket ortağı tarafından açılan şirketin feshi istemine ilişkindir. Böyle bir davada husumetin şirkete yöneltilmesi gerekli ve yeterli olup, şirket ortağına husumet düşmemektedir. Bu nedenle mümeyyiz davalı aleyhine açılan davanın bu gerekçeyle reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış davalı S.. K.. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün mümeyyiz davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı S.. K.. vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı S.. K..'a iadesine, 20/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2673, Karar No: 2019/2461, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/2673 E.  ,  2019/2461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12037, Karar No: 2007/14472, Tarih: 12.07.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/12037 E.  ,  2007/14472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İcra Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10 YTL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 12.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14556, Karar No: 2013/1338, Tarih: 12.02.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/14556 E.  ,  2013/1338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 23.03.2011 gün ve 76/44 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, kadastro çalışmaları sırasında 116 ada 48 parsel sayılı taşınmazın, Hazine adına tespit ve tescil edildiğini, ne var ki, bu taşınmazın 30 yıldan beri zilyetliğinin kendisinde olduğunu açıklayarak, 116 ada 48 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine temsilcisi, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davasının kabulüne, 116 ada 48 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Hüküm, süresi içerisinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; dava konusu 116 ada 48 nolu parsele ilişkin tapu kaydı ve kadastro tutanağı dosyadadır. Senetsizden "hali arazi" niteliğiyle, 24.139,02 m2 olarak, 10.01.2009 tarihinde Kadastro Kanunu'nun 18. maddesine göre Hazine adına tespiti yapılmıştır. İtirazsız olarak 08.06.2009 tarihinde kesinleşmiştir. Kayıt halen Hazine adınadır. Mahallinde keşif yapılmıştır. Yerel bilirkişiler nizalı taşınmazın taksim yoluyla davacıya intikal ettiği, davacının ilk zamanlar bizzat, daha sonra icara vermek suretiyle zilyet olduğu yönünde benzer beyanda bulunmuşlar ise de ekonomik amacına uygun kullanım şeklini açıklamamışlardır. Mahkeme Hakiminin keşif sırasında nizalı yerin düz, taşlık olmadığı şeklinde gözlemi olmuştur. Buna karşılık, keşifte görevli Ziraat Mühendisi; bila tarihli ilk raporunda, dava konusu parselin % 2–3 eğimli, kumlu, tınlı toprak bünyeli, makineli tarım yapılan, güzlük hububat ekilen, bir kısmı taşlık olduğu için bu bölümü kullanılmayan kıraç arazi olduğunu açıklamış, 14.03.2011 havale tarihli ek raporunda ise; krokisinde A harfi ile belirttiği bölümün "taşlık" yapıya sahip olduğundan makineli tarıma uygun olmadığını, bu kısımda hayvan ve insan gücü ile tarım yapılabildiğini, arazinin tamamı gözönüne alındığında tarla vasfında olduğunu rapor etmiştir.

2012/14556-2013/1338 -2-

Açıklandığı üzere Mahkeme gözlemi ile Zirai Bilirkişi raporu taşınmazın niteliği konusunda çelişkili olup, mevcut deliller uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması için yeterli değildir. Uyuşmazlık, kadastro çalışmalarında hali arazi niteliğiyle Hazine adına tespit ve tescil edilen taşınmazda tespit öncesi eklemeli zilyetlik ve imar – ihya koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinde toplanmaktadır. Öte yandan Yerel Bilirkişi beyanlarından ve Teknik Bilirkişi raporundan uyuşmazlık konusu taşınmazın doğu ve kuzeyinde kısmen dere bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere ve kural olarak; TMK'nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tescil ya da tapu iptali tescil davalarının kanıtlanabilmesi için imar – ihya ve zilyetlik olgusunun tespit edilmesi gerekir. Zilyetlik maddi vakıalardandır. Geniş kapsamlı olarak zilyetliğin içinde imar ve ihya da yer almaktadır. Bunun için öncelikle taraf tanıklarının taşınmaz başında dinlenmesi, taşınmazın evveliyatı hakkında ve keşif tarihi itibariyle kullanım biçimi, zilyetleri belirlenmelidir. Yaşlı ve yansız Yerel Bilirkişilerden taşınmazın mevkii, sınırları, niteliği ve biliyorlarsa zilyetlik konusunda ayrı ayrı bilgi ve beyanlarının alınması asıldır. Öte yandan, bu tür davalar kamusal yönü ağırlıklı davalardır. Tarafların delillerinin haricinde hakimin resen ve kamu adına araştırma ve soruşturma yetki ve görevi bulunmaktadır. Bu nedenle nizalı taşınmazın bulunduğu yerle ilgili hava fotoğraflarının merciinden getirtilerek yöntemine uygun olarak uygulanması gerekir.

Kaldı ki, bir arazinin kullanım süresi ve niteliği ile üzerinde imar, ihya işlemlerinin tamamlandığı tarihin en iyi belirleme yöntemi hava fotoğraflarıdır. Bu hava fotoğraflarının kadastro tesbit tarihinden sonra ve dava tarihinden geriye doğru 20-30 yıl öncesine ait (1979-1989 yılları arası ) hava fotoğraflarının dosyada yer alma ve bu fotoğrafların stereoskopla incelenmesi gerektiği uzman Öğretim Üyelerinin yayınlarındaki görüşleridir. Ayrıca, stereoskopik çift hava fotoğrafı, bir stereoskop altında incelenirse arazinin üç boyutlu görüleceği, taşınmazın sınırlarının belirlenebileceği ve bu amaçla ekilemeyen bakir alanların net bir biçimde tespitinin yapılabileceği bilinmelidir.

Mahkemece uyuşmazlığın net bir biçimde çözüme kavuşturulabilmesi için gerekli bulunan hava fotoğraflarından yararlanılmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş; Öğretim Üyesi seviyesinde Ziraat Fakültesi Toprak Bölümü'nden bir Ziraat Mühendisi, bir Harita veya Kadastro Mühendisi ile bir Jeolog’dan oluşacak üç kişilik Uzman Bilirkişi Kurulu marifetiyle tespit tarihine göre 20 – 30 yıl öncesine ait ve iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının getirtilip stereoskop aletiyle yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda inceleme yaptırılarak taşınmazın niteliğinin ve kullanım süresinin ne zaman başlandığının belirlenmesine çalışılması gerekir. Şahit ve Bilirkişi sözleri ilmi esaslara göre hazırlanan Bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli, taşınmaz üzerinde imar-ihya işlemlerine başlandığı ve tamamlandığı tarih ile tarımsal amaçlı zilyetlik başlangıç tarihi ayrı ayrı belirlendikten sonra iddia ve savunma çerçevesinde değerlendirilme yapılarak karar verilmelidir.