muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/57058, Karar No: 2010/28634, Tarih: 18.10.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/57058 E.  ,  2010/28634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2009/95230

MAHKEMESİ : Ceyhan 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2008

NUMARASI : 2008/435 Karar - 2008/27 Esas

SUÇ : Hakaret, Kasten Yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık S.. K.. hakkında açılan kamu davasına katılma istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeyen şikayetçi-sanık M.. E..’in 5271 sayılı CMK.nun 260/1. maddesine göre, bu sanık hakkında kurulan hükmü de temyize hakkı bulunduğu belirlenerek; şikayetçi M.. E.. ve sanık S.. K..’ın temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)-Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinde istinabe yoluyla alınan 24.06.2008 tarihli ifadesinde, sanık S.. K.. hakkında açılan kamu davasına katılma isteminde bulunan şikayetçi M.. E..’in bu istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 238/3. maddesine aykırı davranılması,

2)-Gerekçeli karar başlığında sanık S.. K..’ın baba adının Zekeriya yerine Zekeriye olarak yanlış yazılması,

2)-Sanık M.. E..’in adli sicil kaydında gösterilen ve Kadirli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2006 tarih ve 136-534 esas-karar sayılı ilamı 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen mahkumiyetine ilişkin hükmün temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 17.07.2008 tarih, 1269-9253 esas-karar sayılı kararı ile zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verildiğinden hükmolunan cezasının ertelenmesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel bir mahkumiyeti bulunmadığı gözetilerek; sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığı, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılıp varılmadığı hususunun değerlendirilmesi gerekirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden sanığın kasıtlı bir suçtan sabıkasının bulunması ve mağdurun şikayetinin devam ettiği dikkate alınarak yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat gelmediği şeklindeki gerekçe ile sanık M.. E..’e verilen cezanın ertelenmesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi-sanık M.. E.. ve sanık S.. K..’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6474, Karar No: 2013/15518, Tarih: 23.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/6474 E.  ,  2013/15518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-19/09/2008 tarihli fotoğraftan teşhis tutanağı, 19/09/2008 tarihli görüntü izleme tutanağı, 15/10/2008 ve 16/10/2008 tarihli canlı teşhis tutanağını düzenleyen görevliler dinlenip tanıklar ile sanıklar yüzleştirilip teşhiste bulanan tanıklar ... ve...ün duruşmadaki beyanları ile teşhis tutanakları arasındaki çelişkinin giderilmemesi,

2-Sanık ... ...’ın olay tarihinde ..... Hastanesinde muayene ve tedavi gördüğü, aynı gün..... Eczanesinden ilaç aldığına dair 11/09/2008 tarihli üzerinde Psikiyatrist Dr....’ın kaşe ve imzasının bulunduğu reçete fotokopisinin sanık tarafından ibraz edildiği, mahkemece yapılan araştırmada... Hastanesince verilen 22/12/2008 tarihli yazı cevabında Hatice ... isimli kişinin hastane nezdinde yapılan araştırmalarda kayıtlarının olmadığının belirtildiği halde reçetenin sahte olup olmadığı, adı geçen doktor ve eczane yetkilisi tanık olarak dinlenip sanık ...’nin fotoğrafı gösterilip araştırılmaması ve sanığın aleyhine olan bu delilin hükümde tartışılmaması,

3-Olay yerinden elde edilen kamera görüntülerinin ve sanıkların fotoğraflarının bir kez de TRT Genel Müdürlüğünden seçilecek uzman bilirkişiye tevdi edilerek rapor aldırılması gerektiği,

4-Sanıkların soruşturma ve kovuşturma aşamalarında bildirdikleri GSM hatlarının numaraları ile sanıkların olay tarihinde üzerlerine olan kayıtlı başkaca hatlar ilgili GSM şirketlerinden tespit edilerek söz konusu hatların olay tarihinde suç yeri olan ...ilçesinde kullanılıp kullanılmadığının, görüşme yapılan baz istasyonu da belirtilmek suretiyle Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan sorulması gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...’nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23/05/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/111, Karar No: 2008/124, Tarih: 20.05.2008

Ceza Genel Kurulu 2008/YYB-111 E., 2008/124 K.

**Ceza Genel Kurulu 2008/YYB-111 E., 2008/124 K.**

**- GÖREVSİZLİK KARARI

- İDARİ YAPTIRIMI GEREKTİREN HALLER

- KABAHATLER KANUNU**- 5326 S. KABAHATLER KANUNU [ Madde 24 ]

- 5307 S. SIVILAŞTIRILMIŞ PETROL GAZLARI (LPG) PİYASASI K... [ Madde 8 ]

- 5307 S. SIVILAŞTIRILMIŞ PETROL GAZLARI (LPG) PİYASASI K... [ Madde 16 ]

**"İçtihat Metni"**

1705 sayılı Yasaya aykırı davranmak suçundan açılan kamu davasında Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesi; sanığa yüklenen eylemin 5307 sayılı Yasanın 8 ve 16/4. maddeleri kapsamında kaldığı gerekçesiyle 5307 sayılı Yasanın 18. maddesi uyarınca mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna gönderilmesine karar vermiştir.

Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu da; 5307 sayılı Yasanın sanıkların suç işlemesinden sonra yürürlüğe girdiğini belirterek karşı görevsizlik kararı vermiştir.

Dosya görev uyuşmazlığının çözümü için, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmekle, değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Çözümü gereken uyuşmazlık, somut olayda sanıklara yüklenen eylemle ilgili yaptırım uygulama hususunda Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin mi, yoksa Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun mu görevli olduğunun belirlenmesi hususunda toplanmaktadır.

Ceza Genel Kurulunun 10.05.2005 gün ve 51-47 sayılı kararında ilke ve gerekçeleri belirlendiği üzere;

1- Devlet sistemimiz içinde yer alan il ve ilçe idare kurulları, en büyük mülkî amirlikler, belediye makamları, gümrük komisyonları, orman işletme şeflikleri ve Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu gibi makamlar, yargı mercii olmadıkları halde, yaptırım uygulama bakımından kendilerine kısmen kaza yetkisi verilmiş makamlardan olmaları nedeniyle, adli yargı mercii olan genel mahkemeler ile kaza yetkisini haiz bu makam¬

¬lar arasında çıkabilecek görev ve yetki uyuşmazlıklarını, merci belirleme suretiyle çözme görevi, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kuruluna aittir.

2- Somut olayda, Asliye Ceza Mahkemesinin, eylemin idari yaptırımı gerektiren 5307 sayılı Yasanın 8 ve 16/4. maddeleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek, görevsizlik kararı vermesi üzerine dosyayı tevdi ettiği Enerji Piyasası Düzenleme Kurumunun, 5307 sayılı Yasanın eylemden sonra yürürlüğe girmesi nedeniyle görevli olmadığını belirterek karşı görevsizlik kararı vermiş bulunması karşısında;

01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5326 sayılı Kabahatler Yasası’nın 24. maddesinde; “

“Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idarî yaptırım kararı verilir.”

01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunan 5326 sayılı Kabahatler Yasası’nın 24. maddesinde; “

“Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idarî yaptırım kararı verilir.”

” hükmü uyarınca, atılı eylem ister adlî yaptırımı gerektiren suç, isterse idarî yaptırımı gerektiren kabahat oluştursun, her iki halde de yargılama yaparak kovuşturma konusu eylemi değerlendirme ve gerektirdiği yaptırımı belirleme görevinin adli mercie ait olma usulü getirilmekle, usul hükümlerinin derhal uygulanırlığı ilkesi gereğince görevli merciin Asliye Ceza Mahkemesi olacağı sonucuna varıldığından, Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2006 gün ve 633-776 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,

Dosyanın anılan mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 20.05.2008 tarihinde tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10645, Karar No: 2010/12846, Tarih: 08.11.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/10645 E.  ,  2010/12846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suçta kullanılan ve sanıklar ..., ... ve ...'e ait emanette bulunan silahların müsaderesi C.Savcılığınca istenilmekle yapılan inceleme sonunda; müsaderesine dair (PENDİK) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 8.11.2006 gün ve 1994/147 esas 1999/1158 ek karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelemesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 21.7.2008 günü daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

CMK.nun 257. (CMUK.nun 392. ve 393.) maddesi uyarınca duruşma açılarak verilmesi gereken kararın dosya üzerinden verilmesinin yasa yolunu değiştirmeyeceğinden ve silahların bilinen değerine göre hükmün temyizi olanaklı olduğundan yapılan incelemede;

Sanıklar ve müdafii tarafından müsaderesine karar verilen silahların ruhsatlı olduklarının iddia edilmesi ve sanıklar hakkında açılan davanın da zamanaşımı nedeni ile ortadan kaldırılması karşısında; müsadereye konu tabancalarının ruhsatlarının olup olmadığı mahkemesince duruşma açılarak araştırılıp sonuca bağlanması gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde evrak üzerinden karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 8.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/785, Karar No: 2014/9869, Tarih: 22.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/785 E.  ,  2014/9869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/113999

Mahkemesi : Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 20/02/2013

Numarası : 2012/278 - 2013/77

Dava : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat

Davacı vekilinin 21.05.2012 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle sahibi bulunduğu araca el konulduğunu, yapılan yargılama sonunda aracın iadesine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 2011/267 Esas - 2011/212 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; malen sorumlunun (davacının) sahibi olduğu otobüse Bandrolsüz sigarayı ticari kasıtla nakletmek suçundan, 18.08.2011 – 12.12.2011 tarihleri arasında el konulduğu, yargılama sonunda aracın iadesine hükmedildiği, hükmün temyiz edilmeksizin 07.02.2012 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 21.05.2012 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı anlaşılmış,

Yapılan incelemeye, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacının, sahibi olduğu şirketin aracına haksız yere el konulmasından dolayı 5271 sayılı CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince tazminat talebinde bulunduğu, davaya dayanak teşkil eden Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 2011/267 Esas - 2011/212 Karar sayılı dosyasında, davacının aracına habersiz şekilde bandrolsüz sigara yerleştiren ve otobüste muavin olarak çalışan sanık Hamdullah Yolbir’in 4733 sayılı Kanun hükümleri gereğince mahkumiyetine ve davacıya ait aracın iadesine karar verildiği, bu nedenle davacının el koyma işlemi nedeniyle uğradığını iddia ettiği maddi kaybını aracını kendisinden habersiz şekilde suçta kullanan kişiden Borçlar Kanunundaki sorumluluk kuralları çerçevesinde talep edebileceği nedeniyle davanın 5271 sayılı CMK'nın 223/7 maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde maddi tazminatın kısmen kabulüne karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince, isteme uygun olarak, BOZULMASINA, 22.04.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22830, Karar No: 2017/10038, Tarih: 19.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/22830 E.  ,  2017/10038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5301, Karar No: 2011/3267, Tarih: 19.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5301 E.  ,  2011/3267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraatine ilişkin

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında kurulan beraat hükmünün Mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesinde düzenlenen; alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle veya başka bir nedenle “emniyetli bir şekilde” ... kullanamayacak kişinin, bu halde ... kullanması suçu kasıtla işlenebilecek bir suçtur. Alkol ve uyuşturucu maddenin sırf kullanılmış olması bu suçun oluşması için yeterli olmamakla birlikte Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu raporlarında istikrarlı bir şekilde vurgulandığı üzere; alkollü bir şekilde trafikte seyreden bir sürücünün alkol konsantrasyonu hangi seviyede olursa olsun bireysel farklılıklar göstermekle birlikte trafik güvenliği açısından değişen derecelerde risk oluşturabileceği, ancak bu durumun tehlike arz edecek düzeyde olup olmadığı, dolayısıyla sürücünün tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde ... kullanması halinde, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durumunun tespitine yönelik detaylı dahili muayenesine yönelik tıbbi verilerin değerlendirilmesi ile mümkün olabileceği, ancak böyle bir tespit yapılmamış olsa bile bireysel farklılıkları da elimine edebilecek şekilde 100 promilden yüksek olarak saptanan alkol düzeyinin, güvenli sürüş yeteneğini kaybettireceğinin, bilimsel olarak kabulü gerektiği anlaşılmakla;

İncelenen dosyada; 119 promil alkollü sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, beraatine karar verilmesi isabetsiz olup, Mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3112, Karar No: 2025/8104, Tarih: 17.03.2025

**3. Ceza Dairesi         2024/3112 E.  ,  2025/8104 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1271 E., 2023/1007 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 30. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/463 E., 2022/273 K.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, yasal şartları oluşmadığından 5271 sayılı CMK’nın 299/1 inci maddesi gereğince REDDİNE,

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK'nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yerverilmişir. "Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak" cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır." şeklinde açıklanmış, fıkra içeriğinden ve gerekçeden de anlaşılacağı üzere örgüte yardım suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir.

Yardım fiilini işleyen failin, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK'nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması ve yapılan yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir. Yardım fiilleri, örgüte silah sağlama ve terörün finansmanı dışında tahdidi olarak sayılmamıştır. Her ne surette olursa olsun örgütün hareketlerini kolaylaştıran ve yaşantısını sürdürmeye yönelik eylemler yardım kapsamında görülebilir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 11.11.1991 tarih, Esas 9-242, Karar 305). Yardım teşkil eden hareketin başlı başına suç teşkil etmesi gerekmez. Yardım faaliyeti bir kez gerçekleşebileceği gibi birden fazla da gerçekleşebilir. Ancak yardım teşkil eden faaliyetlerde devamlılık, çeşitlilik veya yoğunluk var ise, sanığın hukuki durumunun, örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilmesi gerekebilir.

Kuruluş, amaç, örgüt yapılanması ve faaliyet yöntemleri (kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 2015/3 Esas sayılı kararında anlatılan ve nihai amacı, Devletin Anayasal nizamını cebir ve şiddet kullanarak değiştirmek olduğu anlaşılan FETÖ/PDY terör örgütünün başlangıçta bir ahlak ve eğitim hareketi olarak ortaya çıkması ve toplumun her katmanının büyük bir kesimince de böyle algılanması, nihai amacını gerçekleştirecek güce ulaşana kadar bu amacını bir kısım mensuplarından ve toplumdan gizlemesi bu amaçla da kriminalize olmamaya özen göstermesi gerçeği de nazara alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Örgütün hiyerarşik yapısına dahil olduğuna dair herhangi bir bağlantı tespit edilemeyen sanığın, aşamalardaki savunmalarının aksine örgüt liderinin talimatı doğrultusunda ve terör örgütüne yardım etmek kastıyla Asya Katılım Bankasına para yatırdığına veya diğer bankacılık işlemlerini yaptığına dair dosyaya yansıyan her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında, mevcut şüphenin sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304 üncü maddesi uyarınca İstanbul 30. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.