muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/99, Karar No: 2008/185, Tarih: 08.07.2008

Görüldüğü gibi, Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığın olay sırasında tartıştığı mağdur ...... Dallıoğlu’na ruhsatsız tabancasıyla ateş etmek isterken edilen tek el ateş sonucu kendisinin yaralanmasına ve maktul ...’un ölümüne neden olması eyleminin hangi suçu oluşturduğuna ve buna bağlı olarak ta hangi yasanın lehe olduğuna ilişkindir.

Dosya İncelendiğinde;

Sanık ... ile mağdur ...... Dallıoğlu arasında olaydan bir gün önce kız meselesi nedeniyle tartışma çıktığı, olay günü mağdur ...... Dallıoğlu’ nun saat 22.30 sıralarında sanığın bulunduğu kahvehaneye gelerek sanığı çağırdığı, sanık ile mağdurun aralarında bir gün önce meydana gelen olayı konuşmaya başladıkları, konuşmanın tartışmaya ve kavgaya dönüşmesi sonucu sanık ...’in ocağın içine sakladığı ruhsatsız tabancayı almak için kahvehanenin içine girdiği, ocağın içinden aldığı silahın ağzına mermi vermesi ve arkasından gelmiş olan mağdura yakın mesafeden yöneltmesi nedeniyle aralarında boğuşma başladığı, mağdur ......’ın kendisine doğrultulan silahtan kurtulmak için sanığın silah bulunan eline müdahale ettiği, kahvehanede bulunan diğer kişilerin kavgayı ayırmak için araya girdiği ancak silahı görünce geri çekildikleri, bir süre devam eden boğuşma sırasında sanık ...’in mağdur ......’ı öldürme amacıyla silahı ateşlediği, silahtan çıkan merminin önce sanığın sol eline girip çıktıktan sonra 3 metre mesafede bulunan maktul ...’ın göğüs bölgesine isabet ettiği, bunu gören sanığın silahı ile birlikte kaçtığı, ...’un kaldırıldığı hastanede yaşamını yitirdiği, bir süre kaçan sanığın saat 07.00 sıralarında karakola gelerek teslim olduğu anlaşılmaktadır.

Bursa Kriminal Polis Laboratuarından alınan Ekspertiz Raporunda, olayda kullanılan sanığa ait 7.65 mm. çapında Vzor marka yarı otomatik tabancanın tırnak yayının mevcut olmadığı, bu nedenle patlayan fişeğe ait kovanı kavrayamadığından namlunun dışına atamadığı, her atışa müteakip kovanın el yardımıyla çıkarılabileceği, bu haliyle tek tek atış yapılabileceği, Ankara Kriminal Polis Laboratuarından alınan DNA Analiz Raporunda ise, olay yerindeki ahşap sandalye, çay ocağı ahşap ayakkabılık ve mağdur ...... Dallıoğlu’nun gömle¬ğinden alınan kan örneklerinin sanık ...’a ait olduğu belirtilmektedir.

Olay yerinde yapılan keşif sonucu maktulün olay sırasında mağdur ve sanığın kavga ettiği kahvehanenin ocağının içine 3 metre mesafede ve 90 derecelik bir açı oluşturacak bir konumda bulunduğu saptanmıştır. Olaydan hemen sonra olay yerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen tutanakta, boş kovan bulunamadığı ve kahvehanenin herhangi bir yerinde mermi sekme izinin olmadığı açıkça yazılmıştır.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir hukuki çözüme kavuşturulabilmesi bakımından kast, olası kast ve taksir kavramlarının incelenerek karşılaştırılması gerekir.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir hukuki çözüme kavuşturulabilmesi bakımından kast, olası kast ve taksir kavramlarının incelenerek karşılaştırılması gerekir.

765 sayılı TCY’nda tanımlanmamasına karşın 5237 sayılı TCY’nın 21/1. maddesinde, “suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi” olarak tanımlanan kastın iki unsuru bulunmaktadır; bilme ve isteme unsuru. Kastın varlığı için, hareketten doğacak sonucun sadece öngörülmesi, kısaca bilinmesi yeterli olmayıp ayrıca sonucun da istenmesi gerekir.

Buna karşılık, fail belli bir sonucu gerçekleştirmek üzere hareket ederken, bunun yanında başka sonuçların meydana gelmesini de göze almış ve bu sonuçlar da gerçekleş¬mişse, failin bu sonuçlar açısından da kasten hareket ettiği kabul olunur. Çünkü fail, asıl kastettiğinden başka, hareketinden doğacak diğer sonuçları öngördüğü halde hareketini devam ettirmekte ve aldırma¬mak¬tadır.

Öğretide “dolaylı kast”, “belirli olmayan kast”, “gayrimuayyen kast”, “olursa olsun kastı” olarak ta adlandırılan bu kast türüne 5237 sayılı TCY’nın 21/2. maddesinde olası kast denilmiştir. Bu maddeye göre; “(2) Kişinin, suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşe¬bileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi halinde olası kast vardır” .

Taksir ise, 5237 sayılı TCY’nın 22/2. maddesinde, “dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülme¬yerek gerçekleş¬tirilmesi” şeklinde tanımlanmıştır.

Taksir, görüldüğü gibi istisnai bir kusurluluk şeklidir. Toplumsal yaşamda belli faaliyet¬lerde bulunan kimselerin başkalarına zarar vermemek için bir takım önlemler alması ve bazı davranış kurallarına uyma zorunlulukları bulunmaktadır. Bu kurallar toplum olarak yaşama zorunluluğundan doğabileceği gibi, devletin müdahalesiyle de ortaya çıkabilmek¬tedir. Taksirli suç bu kuralların ihlal edilmesi sonucu belirir, fail tedbirli ve öngörülü davranmamış olduğu için cezalandırılır. Bu bakımdan sorumluluğun nedeni, öngörebilme imkân ve ödevinin varlığına rağmen sonuca iradi bir hareketle neden olmaktan kaynaklan¬maktadır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.10.2007 gün ve 192-221; 09.10.2001 gün ve 181-204; 21.10.1997 gün ve 99-202; 13.12.1993 gün ve 221-317 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere, öğretide ve uygulamada taksirin unsurları;

1-Fiilin taksirle işlenebilen bir suç olması,

2-Hareketin iradiliği,

3-Neticenin iradi olmaması,

4-Hareketle netice arasında nedensellik bağının bulunması,

5-Neticenin öngörülebilir olması, şeklinde kabul edilmektedir.

Bütün suçlarda olduğu gibi, taksirli suçlarda da hareket ile sonuç arasında bir nedensellik bağının varlığı cezalandırmanın koşuludur. Taksirli suçlarda nedensellik bağının varlığının kabulü için, failin hareketinden bağımsız bir etkenin sonuca tek başına neden olmaması gerekir. Sonucun tamamen mağdurun kusurlu hareketinden kaynaklanması halinde bir başkasını bu sonuçtan sorumlu tutma olanağı bulunmamaktadır.

5-Neticenin öngörülebilir olması, şeklinde kabul edilmektedir.

Bütün suçlarda olduğu gibi, taksirli suçlarda da hareket ile sonuç arasında bir nedensellik bağının varlığı cezalandırmanın koşuludur. Taksirli suçlarda nedensellik bağının varlığının kabulü için, failin hareketinden bağımsız bir etkenin sonuca tek başına neden olmaması gerekir. Sonucun tamamen mağdurun kusurlu hareketinden kaynaklanması halinde bir başkasını bu sonuçtan sorumlu tutma olanağı bulunmamaktadır.

765 sayılı TCY’nın 52. maddesine benzer bir düzenlemeye yer verilmediğine göre sanığın eyleminin 5237 sayılı TCY’nda hangi suçu ya da suçları oluşturduğu sorununun içtima kuralları çerçevesinde çözülmesi gerekecektir.

TBMM Adalet Komisyonunun TCY tasarısına ilişkin 03.08.2004 gün ve 1/593-60 sayılı raporunda 5237 sayılı TCY’nın içtima bakımından benimsediği kuralın gerçek içtima kuralı olduğu “kaç tane fiil varsa o kadar suç, kaç suç varsa o kadar ceza vardır” şeklinde ifade edilmiştir. Ancak yeni Yasada gerçek içtima kuralının istisnalarına da yer verilmiştir: Bileşik suç(m.42), zincirleme suç (m.43/1), aynı neviden fikri içtima (m.43/2-3) ve farklı neviden fikri içtima(m.44)

5237 sayılı TCY’nın 43/2. maddesindeki aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanacağına ilişkin kuralın, aynı maddenin 3. fıkrasındaki, “(3) Kasten öldürme, kasten yaralama, işkence ve yağma suçlarında bu madde hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme nedeniyle kasten öldürme suçlarında uygulanma olanağı bulunmamaktadır.

Farklı neviden fikri içtima ise 5237 sayılı Yasanın 44. maddesinde; “ (1) İşlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” biçiminde düzenlenmiştir. Bu kuralın uygulanabilmesi için işlenen bir fiille birden fazla farklı suçun oluşması gerekir. Burada suçun temel ve nitelikli şekilleri de “farklı suç” değil aynı suç olarak değerlendirilmelidir. Tek bir fiille aynı hükmün birden fazla ihlali halinde TCY’nın 44. maddesinin uygulanması söz konusu olmayıp bu gibi hallerde gerçek içtima veya zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşulları düşünülmelidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olayı incelediğimizde;

Bu açıklamalar ışığında somut olayı incelediğimizde;

Sanığın olay tarihinde kahvehanenin içindeki ocak bölümünde aralarında çıkan boğuşmada öldürme kastıyla mağdur ......’a ateş etmek istediği sırada 3 metre mesafede ve farklı bir yönde olan ....’ın ölümüne neden olması eyleminde, olayın birçok kişinin bulunduğu kahvehanenin içinde meydana gelmesi, sanığın mağdurla boğuşması nedeniyle eline her an bir müdahalenin yapıldığı bir anda öldürücü özelliği herkes tarafından bilinen tabancasıyla ateş etmesi göz önüne alındığında sanığın olası kastla hareket ettiğinin kabulü gerekir. Sanık ateş ettiği sırada merminin mağdur ......’tan bir başkasına isabet edebilece¬ğini öngörmesine karşın meydana gelebilecek neticeyi kabullenerek ateş etmiştir. Bu oluş karşısında sanığın taksirle ölüme sebebiyet verdiğinin kabulü olanaklı değildir. Bu nedenle olayda farklı neviden fikri içtima kurallarının uygulanma yeri bulunmamakta ve gerçek içtima kuralına göre sanığın eylemi 5237 sayılı TCY’nda mağdur ......’ı kasten öldürmeye teşebbüs ve Maktul ...’ı olası kastla öldürme suçunu oluşturmak¬tadır. Bunun doğal sonucu olarak ta sanık hakkında 765 sayılı TCY daha lehedir.

Bu itibarla Yerel Mahkemenin direnme hükmünün ceza miktarı yönünden 5320 sayılı Yasanın 8. maddesine göre halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 326/son madde ve fıkrası uyarınca kazanılmış hak saklı kalmak koşuluyla bozulmasına karar verilmelidir.

Bununla birlikte Yerel Mahkeme Özel Dairenin “Sanık hakkında uygulanan tahrik hük¬münün hangi somut olaya dayandığının karar yerinde tartışılmamasına” ilişkin 2 nolu bozma nedenine uymuş ise de, direnme hükmünün bozulmuş olması nedeniyle Yerel Mahkemece bozma doğrultusunda yeni bir hüküm kurulacağından artık bu husus yönünden hükmün incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmesinde bir yarar bulunmamaktadır.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Kurul Üyesi Ahmet Ceylani Tuğrul “Balıkesir Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/192 Esasında kayıtlı; Ceza Genel Kurulunun 2008/099 sayılı dosyasında sanık ... ile mağdur ......’ın kız meselesinden dolayı olay günü karşılaştıkları kıraathanenin içinde çay ocağının önünde tartıştıkları sırada sanığın çay ocağının çekmecesinde sakladığı suçta kullanılan tabancayı alarak mağdura yönelttiği; mağdurun yakın mesafede müdahalesi sonucu ateş alarak patlayan tabancanın tezgahın 3 metre uzağında sandalyede oturan maktule isabet ederek ölmesinde, Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğunun eylemi “olası kasıt altında adam öldürme” şeklinde oluştuğuna dair görüşüne açıklayacağım nedenlerden dolayı muhalifim.

5237 sayılı TCK.nun 21/2. maddesinde düzenlenen “olası kasıt” failin, suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini ÖNGÖRMESİNE rağmen fiili işlemesinde olası kastın gerçekleşebileceğini düzenlerken; yasa koyucu olası kastın oluşumunu ÖNGÖRME KOŞULUNA bağlamıştır. Sanık belli bir hedefe yönelik davranışta bulunurken; bu hareket sonucunda bir başka suç teşkil eden sonucun da meydana gelebileceğini öngörmesi gerekir.

5237 sayılı TCK.nun 21/2. maddesinde düzenlenen “olası kasıt” failin, suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini ÖNGÖRMESİNE rağmen fiili işlemesinde olası kastın gerçekleşebileceğini düzenlerken; yasa koyucu olası kastın oluşumunu ÖNGÖRME KOŞULUNA bağlamıştır. Sanık belli bir hedefe yönelik davranışta bulunurken; bu hareket sonucunda bir başka suç teşkil eden sonucun da meydana gelebileceğini öngörmesi gerekir.

Yüksek Yargıtay Birinci Ceza Dairesinin 08.03.2007 gün 5820/1251, 13.03.2007 gün 2648/1440 ve 03.04.2006 gün 4529/1135 sayılı kararlarında “ÖNGÖRMEYE” ilişkin değerlendir¬me¬lerde içerik olarak “insanların yoğun olarak bulunduğu hastane içerisinde, cadde üzerinde belirli bir hedefe yönelik ateş edilmesinde orada ortama bağlı olarak üçüncü kişilerin de isabet alıp ölmesi veya yaralanmalarının sanık tarafından düşünülmesi öngörülmesi gerektiğine” dair kararları yerinde kararlardır.

Ancak olayımızda durum çok farklıdır. Zira; birbiriyle yakın mesafede münakaşa ederken sanık tarafından mağdura yöneltilen tabancanın mağdur tarafından sanığın elinden alınmak istenirken boğuşma esnasında silahın patlaması ve bu patlama sonucu tabancadan çıkan tek merminin önce sanığın sol eline isabet edip yaralanmasını takiben olay yerinde arka tarafta tek başına oturan maktule isabetle ölümüne sebebiyet vermesinde; sanığın olayın oluş şekline göre burada değil bu sonucu öngörmesi, düşünmesi, tahmin dahi etmesi mümkün olmadığı gibi söz konusu bile olamaz.

Sanığın hedefi ve muhatabı mağdurdur. Mağduru öldürmek kastı ile dahi hareket ettiği şüphelidir. Kaldı ki, olayın cereyan tarzına göre sanık isteseydi çay ocağının çekmecesinden aldığı tabancayı birkaç saniye içerisinde aynı anda mağdura ateş edebilirdi. Sanık bunu yapmamış, belki de mağduru korkutmak gayesiyle silahı tevcih etmiş, bu sırada tabancanın mağdur tarafından alınmak istenirken boğuşma sırasında tesadüfen patlayan silahın mermisi sanığın sol elini yaraladıktan sonra iradesi dışında mağdur tarafından yapılan fiziki müdahaleye bağlı olarak 90 derecelik bir açı ile yön değiştirmesi sonucu kurşunun bir tesadüfe bağlı olarak maktule isabet edip ölüm sonucunu meydana getirmesinde; baştan sona şüpheli bir durumun mevcudiyeti karşısında; şüpheden sanığın yararlanacağı ilkesine ve olayda öngörme ve bu öngörmeye bağlı sonucun sanık tarafından kabul edilmesi sözkonusu olmadığından Yerel Mahkemenin direnme kararının yerinde olduğu kanaatiyle Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum” şeklindeki gerekçeyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Kurul Üyesi de, benzer düşünceyle sanığın ....’ı öldürmesinin taksirle ölüme neden olma suçunu oluşturduğu gerekçesiyle Yerel Mahkemenin diren¬me hükmünün onanması gerektiği yönünde oy kullanmışlardır.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Kurul Üyesi de, benzer düşünceyle sanığın ....’ı öldürmesinin taksirle ölüme neden olma suçunu oluşturduğu gerekçesiyle Yerel Mahkemenin diren¬me hükmünün onanması gerektiği yönünde oy kullanmışlardır.

Öte yandan 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçuna ilişkin 3 no’lu bozma nedenine Yerel Mahkemece uyulduğundan bu suç yönünden temyiz incelemesinin Özel daire tarafından yapılması gerektiğinden dosyanın Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yerel Mahkeme direnme hükmünün, ceza miktarı yönünden 5320 sayılı Yasanın 8. maddesine göre halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 326/son madde ve fıkrası uyarınca kazanılmış hak saklı kalmak koşuluyla BOZULMASINA,

2- Yerel Mahkemenin uyma kararı verdiği 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu açısından temyiz incelemesinin yapılabilmesi için dosyanın Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.07.2008 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23668, Karar No: 2023/9847, Tarih: 05.04.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/23668 E.  ,  2023/9847 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 12.10.2015 tarihli ve 2015/176 No.lu iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a ve h) bentleri, 35 inci maddesi, (2 kez), 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a ve h) bentleri ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.06.2017 tarihli ve 2015/287 Esas, 2017/130 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli yağma suçlarından beraatine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 16.03.2018 tarihli ve 2017/1671 Esas, 2018/439 Karar sayılı kararı ile nitelikli yağma suçundan sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a ve h) bentleri, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi;

1. Sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerktiğine, ilişkindir.

B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi;

1. Üst hadden ceza verilmesi gerektiğine,

2. Katılan taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi;

1. Sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerktiğine, ilişkindir.

B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi;

1. Üst hadden ceza verilmesi gerektiğine,

2. Katılan taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın, katılanın yetkilisi olduğu ... İnşaat Elektrik Gıda Taahhüt San. Ltd. Şti'de bir süre işçi olarak çalıştığı; ancak suç tarihinden önce işten ayrıldığı; mağdurlar ... ve ...'ın suç tarihinde sanığın kendisini evine bırakmalarını istemesi üzerine saat 00.00 sıralarında sanığı 44 .. ... plakalı araca aldıkları; sanık ile birlikte ... Mah. ... Sokak üzerine geldikleri sırada sanığın siyah renkli tabancayı mağdurların kafalarına dayayarak "aracı bırakıp gidin" dediği; mağdurların aracı bırakmak istemedikleri bunun üzerine aralarında arbede yaşandığı; aracı alamayacağını anlayan sanığın araçtan aşağıya indiği; oradan geçmekte olan yine aynı şirkete ait mağdur ...'in sürücülüğünü yaptığı 44 .. ... plakalı aracı yol üzerinde durdurduğu, mağdurun araçtan indiği, sanığın elinde silah olduğu halde araca bindiği; mağdur ...'in, aracın kapısından tutup açmaya çalıştığı esnada sanığın sanığın araçla birlikte hızla olay yerinden uzaklaştığı anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında nitelikli yağma suçlarından Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgileri gösterilen beraat kararı verildiği belirlenmiştir.

2. Sanıkla aralarında her hangi bir husumet bulunmayan mağdurlar ..., ..., ...'ın aşamalardaki beyanlarının birbiri ile uyumlu ve iddiayı doğrular mahiyette olduğu görülmüştür.

3. Nitelikli yağma suçuna konu şirkete ait 44 .. ... plakalı araç 10.10.2015 günü Akbulak caddesinde 125 nolu ikametin ortalama 120 metre önünde ve aşağısında dere içerisinde kayalık alana çarparak durmuş, sol yana yatar vaziyette, hasarlı ve terk edilmiş halde bulunduğuna dair 10.10.2015 tarihli ihbar ve araştırma tutanağı ve olay yeri inceleme raporu dosya içerisinde mevcuttur.

4. Katılanın malen sorumlusu olduğu şirketçe, sanığa 10.11.2015 tarihinde 1.838,62 TL tutarında ihbar ve kıdem tazminatı ödemesi yapıldığı dosyada mevcut banka dekontundan anlaşılmıştır.

5. Sanık savunmasında; olay günü mağdurların araç ile kendisini evine bıraktığını, sonra gittiklerini, mağdurlara yönelik hiç bir eylemi olmadığını söyleyerek suçlamayı kabul etmemiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İstinaf mahkemesince duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu sanığın eyleminin subuta erdiği kabul edilerek ilk derece mahkemesince kurulan beraat hükmünün kaldırıldığı ve sanık hakkında Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen mahkumiyet hükmünün kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İstinaf mahkemesince duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu sanığın eyleminin subuta erdiği kabul edilerek ilk derece mahkemesince kurulan beraat hükmünün kaldırıldığı ve sanık hakkında Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen mahkumiyet hükmünün kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik;

Mağdurların aşamalardaki istikrarlı beyanları, ihbar ve araştırma tutanağı karşısında sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerektiğine yönelik;

Yağma suçları 5237 sayılı Kanun' un 148, 149 ile 150 nci maddelerinde düzenlenmiştir. Yağma başkasının zilliyetliğindeki taşınabilir malı zilliyetin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir ve tehdit ile yarar sağlamak maksadıyla alınmasıdır.

5237 sayılı Kanun' un 148 inci maddesinin birinci fıkrasında yağma suçu temel şekli, ikinci fıkrasında senet yağması, üçüncü fıkrasında cebir karinesine yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun' un 149 uncu maddesinde yağma suçunun nitelikli halleri düzenlenmiştir.

5237 sayılı Kanun' un 150 nci maddesinde hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amaçlı yağma ile değer azlığı yaptırıma bağlanmıştır.5237 sayılı Kanun' un 150 nci maddesinin birinci fıkrasında; yağma suçunun bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla işlenmesi halinde faile yalnızca tehdit ve/veya yaralama suçundan ceza verileceği öngörülmüştür. Bu şekilde de daha az cezayı gerektirir nitelikli hal olarak düzenlenmiştir.

5237 sayılı Kanun' un 150 nci maddesinin birinci fıkrasında, bir hukuki ilişkiye dayanan alacağı

tahsil amacıyla denildiğinde bu nitelikli hal uygulanabilmesi için; fail ile mağdur arasında alacak hakkı doğuran herhangi bir hukuki ilişki bulunmalı, bunun da kanunda belirtilen şekil şartlarına uygun kurulmuş olması değil, hukuk düzenince kabul edilebilir meşru bir ilişki olması yeterlidir. Alacağın tahsili amacıyla gerçekleşen yağma eylemindeki alacak ile orantılı olması da gerekir.

Anılan açıklamalar ışığında somut olayımıza gelince; sanığın 1,838,62 TL tutarındaki kıdem tazminatı alacağına karşılık zapt ettiği aracın değeri gözetildiğinde arada açık bir nispetsizlik ve aşkın bir talep olduğu anlaşılmakla 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin birinci fıkrasını uygulamayan istinaf mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Üst hadden ceza verilmesi gerektiğine yönelik;