muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/848, Karar No: 2021/1521, Tarih: 30.11.2021

Hacizli malların satış bedelinden, ilk önce (yediemin ücreti dahil haciz, satış ve paylaştırma giderleri gibi bütün alacaklıları ilgilendiren ortak giderler alınır (İİK. 138/2). Çünkü bu ortak giderler, bütün alacaklıların ortak menfaati için yapılmış olup bütün alacaklıları ilgilendirir. İİK m. 138/2. hükmüne göre satış bedelinden ilk önce çıkarılacak (alınacak) olan haciz giderlerine, hacizli malların muhafaza, idare işletilmesi giderleri de dahildir.

Satış bedelinden (yukarıdaki şekilde) ortak giderlerin çıkarılması sonucunda kalan (artan) para, kesin ve geçici haciz sahibi alacaklılara alacakları oranında paylaştırılır (m. 138/2).

İcra Dairesi satış tutarının bütün alacaklıların alacağını ödemeye yetmediğini tespit etmesi üzerine, kendiliğinden (re’sen) başka mallarını haczederek tamamlama haczi yapar (m. 139).

Tamamlama haczi ile haczolunup satılan malların bedeli de alacaklıların alacağını ödemeye yetmezse İcra Dairesinin paylaştırma yapabilmesi için ilk önce bir sıra cetveli düzenlenmesi ve bunun kesinleşmesini beklemesi gerekir (m. 140-142).

Haczedilen mallar istinabe yolu ile haczedilmiş satılmış olsa bile sıra cetvelini düzenleme yetkisi takibin yapıldığı icra dairesine aittir. Bir mal üzerinde birden fazla haciz bulunması hâlinde, sıra cetveli ilk kesin haczi koyan İcra Dairesi tarafından düzenlenir. Bu sıra cetvelinin bir sureti ilgililere tebliğ edilir (m. 141.). İlgililer 7 gün içinde sıra cetveline şikâyet yoluna başvurulabilir veya mahkemede sıra cetveline itiraz davası açabilirler (m. 142). İcra Dairesinin sıra cetvelini yaparken buraya kadar sıralananlar da dahil takip hukuku hükümlerine aykırı hareket ettiği ve yapılan işlemin hadiseye uygun olmadığı iddia edilmekte ise bu hâlde sıra cetveline karşı başvurulacak yol, icra mahkemesine şikâyet (m. 16) yoludur. İİK m. 142/3 hükmünden sıra cetveline şikâyet yolunun sadece sıraya karşı bir itirazda bulunulması hâline münhasırmış gibi bir anlam çıkmakta ise de, icra müdürünün sıra cetveli düzenlerken uymak ve re’sen yapmak zorunda olduğu bütün hususlardan dolayı m. 16. gereğince şikâyet yoluna başvurulabilir.

İİK’nın 142/son maddesinde sadece sıraya yönelik itirazların icra mahkemesinde görülebileceği hükme bağlanmışsa da, icra müdürünün sıra cetvelini düzenlerken takip hukuku hükümlerine aykırı hareket etmesi hâli de madde kapsamında olup şikâyet yolu ile İcra Mahkemesinde görülmesi gerekir (19 H.D. 30.03.2000, 963/2278). İcra mahkemesi şikâyeti kabul eder, sıra cetvelinin düzeltilmesine veya iptaline karar verirse, İcra Dairesi, sıra cetvelini buna göre düzelterek m. 141. gereği yeniden ilgililere tebliğ eder (m. 141).

Sıra cetveline itiraz etmek isteyen alacaklı (bu husustaki takip hukuku kurallarının yanlış uygulandığını iddia etmeyip) sıra cetveline alınmış bir alacaklının alacağına veya onun sırasına (veya hem alacağına hem sırasına) itiraz etmek istiyorsa o zaman sıra cetveline karşı mahkemede itiraz yoluna başvurması gerekir (Prof. Dr. Baki Kuru-İcra ve İflas Hukuku El Kitabı Sayfa 729-736.).

Somut olayda icra takibi 54 KC 751 plakalı aracın ödenmeyen 15.000TL otopark ücreti nedeniyle başlatılmış, araç icra dairesi tarafından 7.500TL bedelle satılmış, alacağın yedieminlikten kaynaklandığı ve öncelik taşıdığı neden gösterilerek tüm satış bedeli alacaklıya ödenmiştir. Şikâyetçi ... söz konusu araçtan kaynaklanan motorlu taşıtlar vergisi alacağının bulunduğunu, alacağın rüçhanlı olup mevzuata aykırı olarak sıra cetveline dahil edilmediğini ileri sürerek İcra Dairesi tarafından yapılan 27.03.2015 tarihinde düzenlenen sıra ve derece kararının iptalini istemiş, mahkemece satış bedeli 138/2’ye göre muhafaza masraflarını dahi karşılamadığından devamın reddine karar verilmiş, hüküm ihale tarihinde geçerli Adalet Bakanlığı’na Ait Depo ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar İçin Alınacak Ücret Tarifesi Hakkında Tebliğ’in 3. maddesi ve 4. maddesi göz önünde bulundurularak, anılan tebliğ uyarınca sıra cetvelinde muhafaza bedeli kapsamında belirlenen ve öncelikle ödenen bedelin tarifeye uygun olarak düzenlenip düzenlenmediği denetlendikten sonra karar verilmesi gerektiği nedeniyle bozulmuştur.

Yukarıda yer verilen paraların paylaştırılması ile ilgili hükümlerden anlaşılacağı üzere, icra müdürü paranın dosyaya girmesi üzerine bu işi re’sen başlatacak, öncelikle satış parasından İİK 138/2. maddesi gereği haciz paraya çevirme ve paylaştırma gibi bütün alacaklıları alakadar eden masraflarını alacak ve artan parayı alacakları nispetinde alacaklılara paylaştıracak, tutar bütün alacaklıların alacağını ödemeye yetmiyorsa alacaklıların bir sıra cetvelini yaparak ilgililere tebliğ edecektir. Bir başka anlatımla İcra müdürü maddelerde belirtilen sıraya göre satış parası ile ilgili tasarruflarda bulunup sonunda gerekiyorsa re’sen sıra cetvelini yapmalıdır. Somut olayda da takip alacaklısının alacağı muhafaza masrafı niteliğinde de olsa, 138/2. maddesine göre satış tutarından düşülmesi gereken miktar takipte kesinleşen bu alacak olmayıp, Özel Dairesinin bozma ilamında belirtildiği üzere Adalet Bakanlığı’na ait Depo ve Garajlarda Muhafaza edilen Mahcuz Mallar için Alınacak Ücret Tarifesi hakkında tebliğin 3. ve 4. maddelerine göre belirlenecek bedel olmalıdır.

Bu nedenle şikâyetçinin mevzuata uygun yapılmayan sıra cetvelinin iptali talebi sıra cetveli düzenlenmeden önce İİK 138/2. maddesine uymayan muhafaza masrafı belirlenmesi yönündeki İcra Müdürü işlemini de kapsadığından, başvurunun şikâyet olarak incelenmesi, İcra Müdürünün muhafaza bedelini doğru belirleyip satış bedelinden düşüldükten sonra varsa bakiye satış bedeli için sıra cetveli düzenlemesini sağlayacak şekilde karar verilmelidir. İcra dosyasında bulunan Sıra ve Derece kararı başlıklı 27.03.2015 tarihli belge yasada belirtilen prosedüre uygun bir belge olmayıp sıra cetveli niteliği de taşımamaktadır. Sıra cetvelinin usulüne uygun düzenlenmesi İcra Müdürünün görevi olup, denetimi ise İcra Mahkemesine aittir. Şikâyetin usulsüz düzenlenen bu belgenin iptaline ilişkin şikâyet niteliğinde olduğu ve belirtilen gerekçelerle bozulması gerektiği kanaatiyle Sayın Çoğunluğun belgenin sıra cetveli olduğu kabulü ve başvurunun bu belgedeki sıraya itiraz davası nitelemesi ile verdiği onama kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2019/4342, Karar No: 2020/640, Tarih: 04.02.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4342 E.  ,  2020/640 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER :

Mahkeme : ...21. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık hakkında, suça konu 31.07.2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 23.09.2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 26.09.2014 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 08.10.2014 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, sanığın kuruma başvuruda bulunmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek davanın düşürülmesine karar verilmiş ise de;

a) 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin infaz işlemlerinde, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlamak üzere çıkarılan ilk uyarılı başvuru davetiyesinin tebliği üzerine, müracaatta bulunmayan şüphelinin, aynı Kanunun 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen başvuruda bulunmadığı takdirde, şüpheli hakkında kamu davasının açılması gerektiğinden; inceleme konusu olayda ikinci uyarı yapılmadığı için kamu davasını açma koşulları oluşmadan davanın açılmış olduğu,

b) Sanığın erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı dolayısıyla sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın yeniden tebliğ edilmesi gerektiğinden, 26/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı,

Anlaşıldığından;

5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak, kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devam edilerek davanın düşmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 04.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10501, Karar No: 2016/2187, Tarih: 07.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2014/10501 E.  ,  2016/2187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflara arasında arsa payı klarşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğunu, davacının edimlerini yerine getirdiğini ileri sürerek, 1,5,9, ve 11 numaralı bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tescilini talep ve dava etmiş; mahkemece verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK'nın 297/2. maddesinde, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden herbiri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu öngörülmüştür. Kararın hüküm fıkrası ile gerekçesi birbirine sıkı sıkıya bağlı olup, arasında çelişki bulunmaması gerekmektedir.

Mahkemece, kısa kararda 1,5,9 ve 11 numaralı bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiş, ancak gerekçeli karar da 1 numaralı bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline; 5,9,11 numaralı bölümler için tefrik kararı verildiğinden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ve böylece kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşmuştur.

Kısa ve gerekçeli karar arasında farklılık ve çelişki yaratılması halinde, 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararı çerçevesinde, mahkemece, kısa karar ile bağlı kalınmadan, yeni bir kısa ve buna uygun gerekçeli karar verilmelidir.

Açıklanan nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5523, Karar No: 2017/11509, Tarih: 11.12.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/5523 E.  ,  2017/11509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 16.04.2008 tarihinde davalıların malik ve sürücüsü bulunduğu beton mikserinin yaya olan müvekkili ...’a çarptığını, müvekkilinin üç kez ameliyat olduğunu ve ayak serçe parmağının kesildiğini, kazaya bağlı sakatlık nedeni ile ayak koruma, ayak tabanlığı, ortopetik ayakkabı, koltuk değneği, yol gideri, evde özel pansuman ve yıllık 4 kez değişecek varis çorabı masrafı karşılamak yanında sürekli işgöremezlik oranına bağlı olarak ömür boyu zararı oluştuğunu belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL maddi ve kendisi ve eşi için 20.000,00'er TL ve çocukları için 10.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, maddi tazminat talebini 12.885,09 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... vekili, diğer davalı ...'ın müvekkili şirketin elemanı olmayıp ... İnş.Tes.Mad.Nakl.Turz.Tic. ve San.Ltd.Şti. elemanı olduğunu ve bu şirketin söz konusu olayda işveren olarak sorumlu

bulunması nedeniyle davanın ihbar edilmesini, davacının asli kusurlu olduğunu, müvekkilinin aracın maliki olduğunu ve sürücü ...'ın ise müvekkili şirketin elemanı olmadığından sorumluluklarının da bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, kusurun tespiti gerektiğini, manevi tazminat taleplerinin fazla olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile, davacı ... için 12.885,09-TL maddi, 5.000,00 TL manevi tazminat, davacı ... için 2.000,00 TL manevi, davacı ... ... için 500,00-TL, davacı ... ... için 500,00-TL, davacı ... ... için 500,00 TL manevi tazminatın 16/04/2008 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı HMK.'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL’ye çıkarılmıştır. Temyize konu karar anılan tarihten sonra verildiğinden davacı çocuklar ..., ... ve ... için kabul edilen 500,00-TL manevi tazminat, miktarları yönünden ayrı ayrı kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin bu davacılar yönünden kabul edilen manevi tazminatın miktar itibariyle kesin olduğundan reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin bir kısım manevi tazminata yönelik temyiz dilekçesinin bu yöndeki mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE ve hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü

yazılı 487,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 11/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8738, Karar No: 2010/16542, Tarih: 05.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/8738 E.  ,  2010/16542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre; üzerinde bulunan yapılara, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Yapılara dava tarihine göre değer biçildiğinden yıpranma paylarının da dava tarihindeki yaşı nazara alınarak % 50 olarak hesaplanması gerekirken, enerji nakil hattının geçtiği tarihe göre % 25 kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 05.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1661, Karar No: 2017/8964, Tarih: 27.09.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/1661 E.  ,  2017/8964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk ....hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk için atanan zorunlu müdafii Av. ..., yüzüne karşı verilen kararı süresi içinde temyiz etmiş ise de; onsekiz yaşını ikmal eden suça sürüklenen çocuğun 28/02/2014 ve 12/09/2014 tarihli duruşmalarda müdafii istemediğini beyan etmesi karşısında, atanan zorunlu müdafiinin, müdafiilik görevinin sona ermiş olduğu ve suça sürüklenen çocuğun da usulüne uygun tebliğ edilen kararı temyiz etmediği anlaşıldığından, temyize hakkı bulunmayan zorunlu müdafii Av. ...’ın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, yüzüne karşı verilen 16/12/2014 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesi uyarınca öngörülen 1 haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 25/12/2014 havale tarihli dilekçe ile temyiz etmekle, süresinde yapılmayan temyiz isteğinin, aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 27/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14690, Karar No: 2015/9688, Tarih: 03.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/14690 E.  ,  2015/9688 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü saat 00.55 sıralarında sevk ve idaresindeki araç ile kavşağa hızlı bir şekilde giren sanığın güvenlik güçlerinin kendisini takip ettiğini anlaması üzerine aracı ile kaçmaya çalıştığı sırada yol üzerinde bulunan kaldırım taşına çarparak maddi hasarlı trafik kazasının meydana gelmesine sebebiyet verdiği olayda, olay anı itibariyle 53 promil alkollü olduğu belirlenen sanığın tesiri altında bulunduğu alkol seviyesinde araç kullanması nedeniyle, güvenli sürüş yeteneğini kaybedip etmediği, bireyin o andaki sürüş ehliyetini belirleyebilecek dikkat, algı, denge, refleks, psikomotor ve nöromotor koordinasyon gibi nörolojik, nistagmus, akomadasyon, görme gibi oftalmolojik ve genel durum tespitinin yapılmamış ve dışa yansıyan hareketlerinde bir olumsuzluğun tespit edilmemiş olması karşısında, olayın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiğine dair aleyhine delilin mevcut olmadığı dikkate alındığında unsurları oluşmayan suçtan, sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1433, Karar No: 2019/2297, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1433 E.  ,  2019/2297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17488, Karar No: 2017/7163, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/17488 E.  ,  2017/7163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.