muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/20259, Karar No: 2007/22754, Tarih: 04.12.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/20259 E.  ,  2007/22754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK. nun 78/2. maddesi gereğince haciz istemek hakkı, ödeme emri tebliğ tarihinden itibaren bir sene geçmekle düşer. Aynı maddenin 4 ve 5. fıkraları gereğince ise (haciz talebi kanuni müddet içinde yapılmaz veya geri alındıktan sonra bu müddet içinde yenilenmez ise dosya muameleden kaldırılır. Yeniden haciz istemek yenileme talebinin borçluya tebliğine bağlıdır. İlama dayalı olmayan takiplerde yenileme talebi üzerine, yeniden harç alınır).

Somut olayda, ödeme emrinin tebliğ tarihinden itibaren bir yıllık süre içerisinde 24.09.1999 tarihinde alacaklı vekilinin haciz talebinde bulunduğu ve borçlu adresinde menkul haczi yapıldığı, ayrıca İİK. nun 89/1.maddesi uyarınca gönderilen 1.haciz ihbarları ile borçlunun 3.şahıslar nezdindeki hak ve alacakları üzerine hacizler uygulandığı tespit edilmiştir. Bu durumda, İİK. nun 78/2. maddesinde düzenlenen “haciz isteme hakkı” süresi içinde yerine getirilmiş olup, İİK. nun 78/son maddesi gereğince , yeniden haciz uygulanabilmesi için borçluya yenileme tebliğine ve yenileme harcı alınmasına gerek yoktur.    O halde, Mahkemece şikayetin kabulü yerine reddine karar  isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5968, Karar No: 2024/4469, Tarih: 10.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/5968 E.  ,  2024/4469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/829 E., 2023/837 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 9. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/890 E., 2023/158 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının tamamen kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vasisi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; daha önce açılan boşanma davasında erkeğin kısmen düzelen şizofreni rahatsızlığının bulunduğu ve kısıtlanmasını gerektirir akıl hastalığının mevcut olduğu gerekçesiyle kısıtlandığını ve vasi tayini yapıldığını, daha önce açılan boşanma davası sırasında ortaya çıkan bu durumun daha önce bilinmemesi nedeniyle önceki boşanma davasının evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına dayalı olarak açıldığını, davanın reddedilerek kesinleştiğini, erkeğin akıl hastası olması sebebiyle işbu davanın açıldığını belirterek davanın kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 165 inci maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocukların her biri yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vasisi vekili cevap dilekçesinde;erkeğin akıl hastalığının tedaviyle düzelen olarak nitelendirilmesinin evlilik birlikteliğinin çekilmez hale geldiğini kanıtlayıcı netilikte olmadığını, önceki boşanma davasında alınan raporun eski tarihli olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı erkek vasisi vekili cevap dilekçesinde;erkeğin akıl hastalığının tedaviyle düzelen olarak nitelendirilmesinin evlilik birlikteliğinin çekilmez hale geldiğini kanıtlayıcı netilikte olmadığını, önceki boşanma davasında alınan raporun eski tarihli olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflarca daha önce açılan boşanma davalarına ait dosya içeriğinde bulunan Kayseri Şehir Hastanesi'nin 24.01.2020 tarihli raporunda davacı erkeğin tedaviyle kısmen düzelen şizofreni rahatsızlığının bulunduğu ve şahsın kısıtlanmasını gerektirir akıl hastalığının mevcut olduğunun belirtildiğinin anlaşıldığı, ayrıca Kayseri 5. Aile Mahkemesi'nin 2019/427 Esas sayılı dosyasında 03.04.2020 tarihinde erkeğin 4721 sayılı Kanun'un 405 inci maddesi gereği kısıtlanarak kendisine ...'ın vasi olarak atanmasına karar verildiği, kararın 01.07.2020 tarihinde kesinleştirildiğinin anlaşıldığı, eldeki dosyada alınan erkeğin hastaneye sevki sağlanarak herhangi bir akıl hastalığı, akıl zayıflığı veya psikolojik rahatsızlığının bulunup bulunmadığının, varsa başlangıç tarihinin, iyileşme olanağının olup olmadığının, 24.07.2004 tarihinde hastalığın olup olmadığı, vasi tayini gerekip gerekmediği evliliği diğer eş açısından çekilmez hale getirip getirmeyeceği hususlarında rapor aldırılmasına dair ara karar verildiği, bu hususta alınan raporda "Şahsın yapılan psikiyatrik muayenesi, kendisinden ve yakınından (kardeşi) alınan anamnez bilgileri, tibbi kayıtlarının incelenmesi ve yapılan sosyal inceleme sonucunda; "Şizofreni" denilen akıl hastalığının olduğu, ulaşılabilen tıbbi kayıtlarına göre ilk kez 2007 yılında tanı konularak tedavi başlandığı, hastalığının ataklar halinde seyredebileceği, bu ataklar döneminde evliliği diğer eş açısından çekilmez hale getirebileceği, hastalığının kalıcı olduğu mevcut haliyle kendisine Vasi tayini gerekmediği tıbbi kanaatine varılmıştır." denildiği, bu sebeple alınan raporlar, taraf ve tanık beyanları ile birlikte değerlendirildiğinde; kadının erkeğin rahatsızlığı sebebiyle evlilik birliğinin çekilmez hale geldiğini ispatlayamadığı, raporlarda da bu hususta net bir tespitin yapılmadığı, erkeğe vasi tayinin gerekmediği şeklinde rapor düzenlendiği gerekçesiyle davanın reddine, ara karar ile ortak çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 250,00 TL tedbir nafakasına, kadının çalışıyor olması nedeniyle tedbir nafakası takdirine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; alınan raporun dikkate alınmadığını, erkeğin 2007 yılından beri tedavi gördüğünü ancak düzelmediğini, tarafların yıllardır ayrı yaşadığını, davanın ve fer'î taleplerinin kabulü gerektiğini belirterek davanın ve fer'î taleplerin reddi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile daha önce taraflarca karşılıklı olarak açılan evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına dayalı boşanma davalarında İlk Derece Mahkemesince erkeğin akıl hastası olması nedeniyle kusur yüklenemeyeceği, kadının ise evi terk etme nedeniyle kusurlu olduğu gerekçesiyle kadının davasının reddine, erkeğin davasının kabulüne ve tarafların boşanmalarına karar verildiği, kadının istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemeyle erkeğin davasının terke dayalı olmaması nedeniyle kadına da kusur yüklenemeyeceği gerekçesiyle erkeğin davasının reddine karar verildiği, kararın onanarak kesinleştiği, bunun üzerine kadının eldeki davayı açtığı, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı erkeğin kusuru bulunmamakta olup kusursuz eş aleyhine tazminata hükmedilemeyeceğinden kadının tazminat taleplerinin reddi gerektiği, kadına yararına tedbir nafakasına hükmedilmemesinin doğru olmadığı, erkeğin mal varlığının ve gelirinin kadının gelirinden yüksek olduğu, kadının boşanmakla yoksulluğa düşeceği, bu nedenle lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerektiği, ortak çocuklar yararına hükmedilen tedbir nafakasının miktarının az olduğu gerekçesiyle kadının istinaf başvurusunun kabulü ile kararın tamamının kaldırılmasına, yerine yeniden hüküm kurulmasına, davanın kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 165 inci maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocukların her biri yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadının tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vasisi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vasisi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vasisi vekili temyiz dilekçesinde özetle; akıl hastalığı sebebiyle ortak hayatın çekilmez hale geldiğinin ispatının, boşanma davasını açan eşe ait olduğunu, kadının bunu ispatlayamadığını, kadının 2020 tarihli raporu dayanarak davayı açtığını, bu dosyada alınan raporda ise hastalığın düzelebilir olduğunun belirtildiğini, kadının tedbir ve yoksulluk nafakası talebinin reddi gerektiğini belirterek davanın kabulü ile kadın yararına hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, akıl hastalığı sebebine dayalı davanın kabulü ile kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakası verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 6 ncı maddeleri, 165 inci maddesi,169 uncu maddesi, 175 inci maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ncı maddesi 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi,

3. Değerlendirme

Davalı erkeğin, akıl hastalığının mevcut olup olmadığını tespit için devlet hastanesinden alınan dosya içinde mevcut iki rapordan biri olan 24.01.2020 tarihli raporda "şizofreni, tedaviyle kısmen düzelen, kısıtlanmasını gerektirir akıl hastalığı mevcuttur." kanaatine varıldığı, 22.09.2022 tarihli raporda ise "şizofreni denilen akıl hastalığının olduğu, ulaşılabilen tıbbi kayıtlarına göre ilk kez 2007 yılında tanı konularak tedaviye başlandığı, hastalığının ataklar halinde seyredebileceği, bu ataklar döneminde evliliği diğer eş açısından çekilmez hale getirebileceği, hastalığının kalıcı olduğu, mevcut haliyle kendisine vasi tayini gerekmediği" kanaatine varıldığının belirtildiği anlaşılmaktadır. Alınan iki rapor arasında hastalığın tedavi ile iyileşip iyileşmeyeceği yönünde çelişki mevcuttur, Bu nedenle raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13816, Karar No: 2010/11379, Tarih: 10.06.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/13816 E.  ,  2010/11379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik Sulh 1.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Tehdit

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13183, Karar No: 2011/18410, Tarih: 29.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/13183 E.  ,  2011/18410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında 6136 Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yö- nelik temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkeme- nin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dos- ya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükem yönelik temyize gelince;

Yaralama suçunun silahla kardeşe karşı işlenmesi ve TCK.nun 86/3. maddesinin sadece bir kez uygulanabileceği gözetilerek, suçun kardeşe karşı işlenmesi nedeniyle cezanın TCK.nun 86/3-a maddesi uyarınca artırılması, suçta silah kullanıl- masının ise anılan maddenin 2. fıkrası ile hüküm kurulurken temel cezanın tayinine esas alınması gerekirken yazılı şekilde 86. maddenin 3. fıkranın iki kez uygulanması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 29.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19980, Karar No: 2020/7072, Tarih: 07.07.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/19980 E.  ,  2020/7072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacı işçinin, davalı işverene ait iş yerinde 11/01/2007-01/04/2010 tarihleri arasındaki dönemde çalıştığını, uluslararası tır şoförü olarak görev yaptığını, asgari ücret ve sefer pirimi esasına göre çalıştığını, ayda ortalama 2 sefer yaptığını, sefer başına 500 Euro prim aldığını, 2009 yılı başından itibaren aylık ücretinin asgari ücret kısmının ödenmediğini, dini ve milli bayram tatillerinde de çalıştığını, yıllık ücretli izinlerini kullanmadığını, ücret alacaklarının tam ve eksiksiz olarak ödenmemesi nedeniyle, dava konusu iş sözleşmesinin, davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ücret, ulusal bayram genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davaya karşı cevap dilekçesi sunmamıştır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği ve bu nedenle kıdem tazminatı almaya hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacı işçinin aylık ücreti uyuşmazlık konusudur.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davacı işçi davalı işyerinde asgari ücret ve sefer primi ile çalıştığını, 01.01.2009-01.04.2010 tarihleri arasındaki dönemde sefer primlerinin ödendiğini ancak asgari ücretlerin ödenmediğini iddia etmiş, davalı ise davacının sefer başına ücret alarak çalıştığını ve ücretlerinin ödendiğini savunmuştur.

Yargılama sırasında davacı iki tanık dinletmiş olup, tanıklardan biri ücrete ilişkin açık beyanda bulunmazken diğer tanık davalı işyerinde sefer primi sistemi ile çalıştıklarını, kayıtlarda ücretin asgari ücret olarak gösterildiğini açıklamıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile özellikle davacı tanığı ... ’un beyanlarından uluslararası tır şoförü olan davacının davalı işyerinde sadece sefer başına prim alarak çalıştığı, bu ücretin ise asgari ücret kısmının kayıtlara intikal ettirildiği anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenlerle davacı işçi sefer başına primin yanı sıra ayrıca asgari ücrette ödendiği iddiasını kanıtlayamadığından ücret alacağı talebinin reddi yerine, kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile özellikle davacı tanığı ... ’un beyanlarından uluslararası tır şoförü olan davacının davalı işyerinde sadece sefer başına prim alarak çalıştığı, bu ücretin ise asgari ücret kısmının kayıtlara intikal ettirildiği anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenlerle davacı işçi sefer başına primin yanı sıra ayrıca asgari ücrette ödendiği iddiasını kanıtlayamadığından ücret alacağı talebinin reddi yerine, kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Davacının yukarıda açıklanan ücret sisteminde asgari ücret almadığı dikkate alınarak kıdem tazminatı hesabına esas giydirilmiş ücretin sadece sefer priminden oluştuğu kabul edilerek kıdem tazminatının hesaplatılıp hüküm altına alınması gerekirken, asgari ücret + sefer başına prim üzerinden yapılan hesaplamaya itibarla karar verilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5061, Karar No: 2012/7230, Tarih: 07.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5061 E.  ,  2012/7230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı borçlu şirket hakkında başlatılan icra takibinde, şirkete ait araçlara müvekkilinin haczinden önce davalı kurum tarafından haciz konulduğunu, davalı kurumun sıra cetveli düzenlenmeden önce, 01.04.2008 tarihi itibariyle alacağının 30.705,00 TL olduğunu, sıra cetvelinin düzenlendiği aşamada ise, haciz tarihlerinden sonra tahakkuk eden borç da dahil edilerek, 31.07.2008 tarihi itibariyle 44.452,44 TL olduğunun bildirdiğini, haciz tarihinden sonra doğan alacakların hacizle teminat altına alınan miktara eklenmesinin yasal olarak mümkün olmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptali ile davalıya fazladan ayrılan payın müvekkiline tahsisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın Kadıköy İş Mahkemesi’nin görevinde olduğunu, 19.4.2007 tarihli haciz itibariyle 41.000,00 TL kurum alacağı bulunduğunu, sıra cetvelinin düzenlendiği tarihte ise 46.241,99 TL alacakları olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen ilk karar, Yargıtay 19. Hukuk Dairesi Başkanlığı'nın 20.10.2010 tarih, 7717 E. ve 11678 K. sayılı ilamıyla, dava konusu edilen sıra cetvelinde araçların satış bedeli ile paylaşıma konu miktarın farklı olduğu, bu farkın nereden kaynaklandığının denetime elverişli biçimde açıklanmadığı, sıra cetvelinin ne miktar para için düzenlendiğinin belirli olmadığı, bu durumda mahkemece konusunda uzman bir bilirkişi vasıtasıyla satış ve dağıtıma esas tutarlarla, davalı alacağının ihale tarihi dikkate alınarak net olarak belirlenmesi, davalının ... plakalı araç üzerinde haczinin bulunmadığı da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, davalı kurumca tek yanlı olarak düzenlenen yazı içeriğine göre hüküm kurulmasının isabetli bulunmadığı gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, sıra cetvelinde davalıya 44.452,44 TL pay ayrılmışsa da, davalının toplam alacağının 31.725,85 TL olduğu, davalıya fazladan ayrılan 12.726,59 TL'nin davacıya ödenmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile sıra cetvelinde davacıya 12.726,59 TL pay ayrılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2011/13827, Karar No: 2012/1579, Tarih: 09.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/13827 E.  ,  2012/1579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca göl mutlak koruma alanında kalan taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelin davalı idareden tahsili ile el atılan taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptali ve davalı idare adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harçın alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.