muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17760, Karar No: 2014/20450, Tarih: 07.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/17760 E.  ,  2014/20450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2013/99-2013/259

M.. S.. ve A.. S.. ile M.. S.. aralarındaki muhdesatın tespiti davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Bolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 18.07.2013 gün ve 99/259 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; taraflar arasında Bolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/93 Esas sayılı dosyasında görülen vasiyetnamenin iptali ve tenkis davasına konu 200 parsel üzerindeki binanın davacılar tarafından inşa edildiğini açıklayarak dava konusu taşınmaz üzerindeki binanın davacılar tarafından yapıldığına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; dava konusu taşınmazın muris A.. S..'a ait olduğunu, taşınmaz üzerindeki yapının da muris tarafından yapıldığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, 200 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki betonarme sistemle inşa edilmiş bodrum kat, zemin kat, 1. kat ve çatı arası katı olan toplam 3 katlı binanın 1/3'ünün davacı A.. S.., 1/3'ünün davacı M.. S.. ve 1/3'ünün davacıların babası A.. S.. tarafından yapıldığının ve 3 katlı binanın aidiyetinin eşit hisseler ile davacılar ve babaları Ahmet Sarıtaş'a ait olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın aidiyetinin tespitine ilişkindir. Aidiyet tespiti davaları kendine özgü davalardan olup dava sonucunda istihsal edilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Bilindiği üzere ve kural olarak; tespit davalarında tespit davası açanın hukuki yararının varlığı gerekir. 6100 sayılı HMK'nun 106. maddesinin 2. fıkrasında “tespit davası açanın, kanunlarda belirtilen istisnai durumlar dışında, bu davayı açmakta hukuken korunmaya değer güncel bir yararı bulunmalıdır.” denilmektedir. Bu nedenle taşınmaz üzerinde bulunan muhdesat yönünden derdest ortaklığın giderilmesi davası ya da kamulaştırma işlemi bulunmadığı takdirde bu dava görülemez. Kural olarak, öğretide ve yerleşik Yargıtay uygulamasında eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde, tespit davası açılmasında hukuki bir yararın bulunmadığı kabul edilmiştir. Bu hukuksal olguların ışığı altında duraksamasız belirtmek gerekirse hukuki yarar dava koşuludur. Dava şartlarının mevcut olup olmadığı ise, mahkemece her aşamada kendiliğinden araştırılabileceği gibi tarafların da her zaman ileri sürmesi mümkündür.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; dava konusu taşınmaz hakkında yapılan bir kamulaştırma işlemi veya açılmış bir ortaklığın giderilmesi davası bulunmadığı, tespit davası açılabilmesine imkan tanıyan HUMK'nun 567 ve Kamulaştırma Kanunu'nun 19.maddesi hükmünün somut olayda uygulanmasına imkan olmadığı gözetildiğinde, davacıların tespit davası açmakta hukuki yararlarının olmadığı kuşkusuzdur. Kaldı ki taraflar arasında görülen vasiyetnamenin iptali ve tenkis davasında davacıların bu şekildeki isteğinin çözüme kavuşturulması mümkündür. Bu durumda Mahkemece, hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 07.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13075, Karar No: 2008/17116, Tarih: 02.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/13075 E.  ,  2008/17116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Musalar Köyü 147 ada 1 parsel sayılı 2608 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden hali arazi olarak tespiti yapılmış, maliki açık bırakılarak devredilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, paftasında (I) rumuzlu yerin orman sayılan yer olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile davalı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve özellikle keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın eylemli biçimde orman olduğu saptandığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 02/12/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5179, Karar No: 2014/7823, Tarih: 19.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/5179 E.  ,  2014/7823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2013

NUMARASI : 2013/732-2013/811

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi vekilinin icra mahkemesine başvurusu, satış bedelinden 3.kişi rehin alacaklısına ödeme sırasında yapılan hatalı işlemler nedeniyle icra müdürlüğünün 01.10.2013 tarihli memur işleminin iptaline yöneliktir.

İİK.nun 140. maddesi gereğince, "satış tutarı bütün alacaklıların alacağını tamamen ödemeye yetmezse icra dairesi alacaklıların bir sıra cetvelini yapar."

Somut olayda üzerinde başka takyidatların da bulunduğu taşınmaz 14.11.2011 tarihinde ipotek alacağına mahsuben şikayetçi Ziraat Bankası'na ihale edilmiştir. Taşınmazın satış bedeli olan 87.100 TL'nin taşınmaz üzerindeki ipotek ve haciz alacaklarını karşılamadığı görülmektedir.Her ne kadar icra müdürlüğünce satış bedelinin ipotek alacaklarını karşılamadığı gerekçesiyle sıra cetveli yapılması gerekmediğine karar verilmiş ise de şikayetçi vekili 1.derecede ipotek alacaklısına ödeme yapılırken 3.kişi ipotek alacaklısının dosya alacağı hesabında tahsil harcını yanlış hesaplamaları nedeniyle bu dosyaya fazla miktar ödeme yapıldığı ve ihale tarihi itibariyle 1. derece ipotek alacaklısının dosya alacağının tespit edilip gönderilmesi gerektiğini ileri sürdüğüne göre bu iddiaların yapılacak sıra cetvelinde tartışılması mümkün olacağından sıra cetveli yapılması ve bu şekilde şikayetçiye bu itirazlarını ileri sürme imkanı vermesi gerekir.

Bu durumda mahkemece sıra cetveli yapılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/23468, Karar No: 2008/19790, Tarih: 11.11.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/23468 E.  ,  2008/19790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :  İcra takibinin dayanağı olan ilamda artırılan kamulaştırma bedel farkının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. İlamda, oran belirtilmeyip, ödemenin (yasal faizi) ile birlikte yapılacağının hüküm altına alınması halinde, faiz oranlarının (uyuşmazlığa uygulanması gerekli yasada öngörülen şekilde) belirlenmesi gerekir. Öte yandan, faiz alacağına mahkeme ilamında hükmedildiğinden Borçlar Kanunu’nun 113/2. maddesi uyarınca (halin icabından anlaşılan durum gereği), bu alacaktan açıkça feragat edilmediği sürece hukuki varlığını koruyacağından alacaklı, fazlaya ilişkin hakkını saklı tutmasa bile zamanaşımı süresinin dolmasına kadar ilamda yazılı faizi yukarıda açıklanan niteliğinin belirlenmesinden sonra bu orana göre talep edebilir. İlama dayalı bu istek, icra müdürünün (ilama aykırı) işlemini kapsadığından süreye tabi değildir.

Anayasanın 4709 sayılı yasa ile değişik 46/son maddesi hükmüne göre kesin hükme bağlanan (kesinleşmiş) kamulaştırma bedellerinin ödenmemesi halinde 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faizin uygulanması talep edilebilir. Bir başka anlatımla, henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedeli için 17.10.2001 tarihinden itibaren kamu alacaklı için öngörülen en yüksek faiz oranı uygulanmaz. Bu oran kararın kesinleşme tarihinden sonrası için hesaplamada dikkate alınacaktır. (HGK.nun 06.07.2005 tarih ve 2005/12-471 sayılı kararı)

Bu durumda, mahkemece dayanak ilamın kesinleşme tarihi sorulup tespit edilmeli, kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı kanunun 1. maddesi, kesinleşme tarihinden sonra ise Anayasanın 46. maddesinde yazılı faiz oranı tatbik edilerek sonuca gidilmelidir.

Bu durumda, mahkemece dayanak ilamın kesinleşme tarihi sorulup tespit edilmeli, kesinleşme tarihine kadar 3095 sayılı kanunun 1. maddesi, kesinleşme tarihinden sonra ise Anayasanın 46. maddesinde yazılı faiz oranı tatbik edilerek sonuca gidilmelidir.

Ancak, yapılan hesaplamada borçlunun sıfatı nazara alınarak Bütçe Kanunlarında yer alan faiz oranlarının uygulanması gerektiği de gözden kaçırılmamalıdır. 4833 sayılı 2003 yılı Bütçe Kanunu’nun faizle ilgili 51/t maddesi Anayasa Mahkemesi’nin 22.01.2004 tarihli kararı ile iptal edilmiştir. 2004 yılı Bütçe Kanunun 49/o maddesi yine Anayasa Mahkemesi'nin 07.06.2005 tarih ve 2004/12 E 2005/35 K. sayılı kararıyla iptal edilmiştir. 2005 yılı Bütçe Kanunu’nda yer alan faize ilişkin 37/e maddesi de 5335 sayılı yasayla yürürlükten kaldırılmıştır. 2005 yılı için ise Bütçe Kanunundaki faiz oranı 01.05.2005 tarihine kadar hesaplamada dikkate alınacaktır. 01.01.2005 - 01.05.2005 tarihleri arasında kalan dönem için Bütçe Kanununda öngörülen yıllık %12 oranına göre asıl alacak faizinin hesaplanması gereklidir. Bütün bu açıklamalar yukarıda değinildiği gibi dayanak ilamın kesinleşme tarihinden öncesine ait faizin hesaplanması içindir. Kesinleşme tarihinden sonraki dönem faizin Anayasanın 46. maddesinin son fıkrasına göre ödeneceği yukarıda açıklanmıştır.   O halde, mahkemece şikayetin yukarıdaki kurallara göre değerlendirilip sonuçlandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 11.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2262, Karar No: 2013/3431, Tarih: 23.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2262 E.  ,  2013/3431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında elektrik abonelerine ihbarname dağıtma, elektrik açma ve kesme işine dair sözleşme bulunduğunu, 2010 yılı Mayıs ayına ilişkin hak edişlerinden dava dışı Mehmet ... ve ... Enerji Ltd. Şti.’nin borçları nedeniyle kesinti yapıldığını ileri sürerek, şimdilik ....000,00 TL’nin temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; ... numaralı aboneliğin ... Enerji Ltd. Şti.’ne ait olduğu, davacı ve ... Enerji Ltd. Şti.’nin farklı tüzel kişilikler olduğu, ortakları aynı ya da benzer olsa dahi birinin borcundan diğerinin sorumlu tutulamayacağı, 80357 numaralı aboneliğin ise ... adına kayıtlı olduğu, bu kişinin borcundan davacının sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile ....049,79 TL'nin temerrüt faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26178, Karar No: 2019/23400, Tarih: 16.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/26178 E.  ,  2019/23400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile davacıya ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece; toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve fazla çalışmanın hesap yöntemi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Somut olayda; davacının fazla çalışma ücret alacağı istemine ilişkin olarak davalı yan, 2012 yılı Şubat ayı itibari ile uygulama otellerinde fazla çalışma ücreti uygulamasının kaldırıldığını, bu dönemden itibaren fazla çalışma ücreti yerine parça başı ödemeleri ile üretimi teşvik prim ödemelerinin yapıldığını savunmuş, ödeme savunmasına dayanak olarak fazla çalışma, parça başı ve üretimi teşvik ödemelerine ilişkin yıl bazlı bir tablo ibraz etmiştir. Mahkemece dinlenen tanık anlatımlarına göre davacı ile her ne kadar 5580 sayılı Kanun kapsamında belirli süreli sözleşme yapılmış ise de, davacının çalıştığı süre usta öğreticilik yaptırılmadığı, yiyecek içecek servis görevlisi olarak istihdam edildiği anlaşılmaktadır. Dosya içeriğindeki delillere ve davacının fiilen yaptığı işin niteliğine göre, davacıya çalıştığı parça başına ödeme yapıldığına dair bir husus da tespit edilmediğinden, davalı yanca fazla çalışma nedeniyle yapıldığı savunulan bu ödemelerin fazla çalışma ücret alacağından mahsubu gerektiği halde, söz konusu ödemelerin dikkate alınmaması hatalı olmuştur. Öte yandan, ... adına ... İMKB ... Anadolu Otelcilik ve Tur. Meslek Müdürlüğü ile davacı arasında imzalanan 04.01.2012- 31.12.2012 yürürlük tarihli sözleşmede, çalışma süresinin haftada 40 saati aşamayacağı düzenlenmiş olmakla, yapılan bu ödemelerin haftalık 40 saati aşan çalışmalar için yapılmış olabileceği dikkate alındığında, davalı yanca fazla çalışma karşılığı ödendiği savunulan tutarların haftada 45 saati aşan çalışmalar için yapılan kısımlarının netleştirilmesi ve var ise sadece bunun fazla çalışma ücret alacağı hesabından tenzili gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 16.12.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6756, Karar No: 2011/15453, Tarih: 14.12.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/6756 E.  ,  2011/15453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.07.2000 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.10.2010 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 13.12.2011 günü için yapılan tebligat üzerine gelen olmadı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 01.03.2000 ve 03.04.2000 tarihli taşınmaz satış vaadi sözleşmelerine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalılar, satış vaadi bedelin ödenmediğini, sözleşmenin iptali hususunda dava açıldığını, bunun sonucunun beklenmesi gerektiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiş, 24 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına kayıtlı paylarının (murislerinden intikal edecek paylarla birlikte) iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

Davada dayanılan 01.03.2000 ve 03.04.2000 tarihli sözleşmelerde 24 sayılı parseldeki davalılar adına kayıtlı bulunan payların (ve murislerinden intikal edecek) payların satış vaadine konu edildiği görülmektedir. Davacı vekili 15.11.2000 tarihli yargılama oturumunda davalı olarak gösterdiği ...’in tapu kayıt maliklerinden Fatma ve ...’nin mirasçısı olduğunu, her ikisinin de öldüğünü bildirmiştir. Dava dilekçesinde “murislerinden intikal edecek paylarla birlikte” iptal ve tescil talebinde bulunulduğundan, aynı sözler dayanak yapılan satış vaadi sözleşmesinde de yazılı olduğundan ve mahkemece istek talep doğrultusunda kabul edildiğinden, burada öncelikle paydaşlardan Hasan kızı Fatma ve Hasan kızı ...’nin kimlikleri üzerinde durulmalıdır.

Gerçekten, çekişme konusu yapılıp (murislerinden intikal edecek paylarla birlikte) davacı adına iptal ve tesciline karar verilen 24 sayılı parselde 3/21 pay “Hasan kızı Fatma”, 3/21 pay ise “Hasan kızı ...” adına kayıtlı bulunmaktadır. Bir davanın başarıyla sonuçlanması, davanın doğru hasma yöneltilmiş olması halinde mümkündür. Mahkemece Hasan kızı Fatma’nın ve Hasan kızı ...’nin kim olduğu veya mirasçılarının kimler olduğu her iki sözleşmede miras paylarını satış vaadinde bulunalar arasında davalıların olup olmadığı hususu üzerinde durulmamış, bu husus araştırma konusu yapılmamıştır.

Yapılması gereken iş, kayıt maliklerinden Hasan kızı Fatma ile Hasan kızı ...’nin kimlik bilgileri hakkında taraflardan bilgi almak, tapu kaydında bunların soyadları bulunmadığından gerekirse kayda soyadı ilavesi için davacıya mehil vermek ve bunun sonucunu beklemek, bu kişilere ait nüfus bilgilerine ulaşmak ya da mirasçılık belgesi alınmasını sağlamak, bunların arasında sözleşmelerde miras payını satış vaadinde bulunan ve davada taraf olanların olup olmadığını tespit etmek, miras payının satış vaadinin hukuki sonuç doğurup doğurmayacağını araştırmak, davalılar arasında miras payını satış vaadinde bulunan varsa ve satış vaadi hukuki sonuç meydana getirmekte ise iptal ve tescili gereken pay oranını gerekirse bilirkişiye hesaplatmak, infaza elverişli şekilde hüküm kurmak olmalıdır.

Değinilen yön gözardı edilerek, davanın 6100 sayılı HMK’nun 297.maddesine aykırı şekilde hüküm tesisi suretiyle yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 14.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11163, Karar No: 2017/15069, Tarih: 04.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/11163 E.  ,  2017/15069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’un 26.10.2014 tarihinde ... kart numaralı konut aboneliğine dair düzenlenmiş olan ... ... ... isimli iş yerinde kullanıma açarak şifreli yayından olan Başakşehir -Galatasaray maçını umuma açık halde gösterime arz ettiğinden bahisle mahkumiyet kararı verilmiş ise de, konut aboneliğine dair kartın iş yerinde umuma açık yerde kullanılması hukuki ihtilaf niteliğinde olduğundan sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.