muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/13144, Karar No: 2022/694, Tarih: 19.01.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/13144 E.  ,  2022/694 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No : 2021/1712-2021/1558

İlk Derece

Mahkemesi : ... 9. İş Mahkemesi

No : 2017/638-2019/89

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın davalı ... yönünden açılmamış sayılmasına, dahili davalı ... ve davalı Kurum yönünden kabulüne dair verilen karara karşı; davalı Kurum ve dahili davalı ... vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince kararın kaldırılmasına ve davanın davalı Kurum yönünden kabulüne, dahili davalı ... yönünden reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 23.06.2021 tarihli, 2020/10296 Esas ve 2021/8887 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10.Hukuk Dairesince, uyulan bozma ilamı sonrası verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı, davalı işveren nezdinde 01.09.1989 tarihinden itibaren 3 ay çalıştığının tespitini istemiştir.

II-CEVAP

Feri Müdahil olan Kurum vekili davanın reddini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, davanın ... ve SGK yönünden kabulüne dair hüküm tesis edilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile; ... 9. İş Mahkemesi'nden verilen 21.03.2019 tarih, 2013/638 Esas ve 2019/89 Karar sayılı kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi uyarınca kaldırılmasına ve davanın davalı SGK Başkanlığı yönünden kabulü ile; 11431049070 T.C.kimlik ve 16998148 s.s. numaralı davacı ...’ın; dahili davalı işveren ...’a ait 179080.06 sicil sayılı işyerinde, 1.9.1988 – 30.11.1988 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak asgari ücretle 90 gün çalıştığının tespitine; dahili davalı ... yönünden açılan davanın reddine dair hüküm tesis edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuş olup Dairemizce, işverenin bildirim yükümlülüğünü yerine getirmediğinden bahisle, hakkında ret kararının verilmesi isabetsiz bulunduğundan; Bölge Adliye Mahkemesi kararı bozulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, uyulan bozma ilamı sonrası; davacı vekilinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu 123. madde kapsamında davayı geri aldıklarını bildirmesi ve de davalı ... vekili tarafından geri alma talebine açık rızalarının bulunduğunu belirtmeleri karşısında; davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesis edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, uyulan bozma ilamı sonrası; davacı vekilinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu 123. madde kapsamında davayı geri aldıklarını bildirmesi ve de davalı ... vekili tarafından geri alma talebine açık rızalarının bulunduğunu belirtmeleri karşısında; davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesis edilmiştir.

Davalı Kurum vekili, davanın kamu davası olması nedeni ile geri alınamayacağından bahisle kararı temyiz etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın yasal dayanağını oluşturan; davanın geri alınması müessesesi, 1086 sayılı HUMK'nın 185 inci maddesinde, 6100 sayılı HMK'nun ise 123 üncü maddesinde düzenlenmiştir. Her iki kanunda da davalının rızası olmaksızın davacının davasından sarfınazar edemeyeceği (davasını geri alamayacağı) hüküm altına alınmıştır. 6100 sayılı HMK'daki düzenlemede davalı rızasının açık olması gerektiği belirtilmişken, 1086 sayılı HUMK'da davalı rızasının açık olması gerektiği yönünde bir hükme yer verilmemiştir. Ancak teoride ve uygulamada, davalı rızasının açık olması gerektiği, zımni rızanın yeterli olmadığı, HUMK döneminde de kabul edilmiştir. Uygulamada davanın geri alınmasına davanın atiye bırakılması dendiği de görülmektedir. Ancak, ne HUMK'da ne de HMK'da "davanın atiye bırakılması" diye bir müessese yoktur. Yine HUMK'da davanın geri alınması için "davayı takipten sarfınazar etmek" terimi, uygulamada ise kanundaki tabir ya da davayı takipten vazgeçmek tabiri de kullanılmakta idi. Davanın geri alınabilmesi için davalının açık muvafakati gerekir. Davacının davasını geri alması ve davalının da bu geri almaya açık muvafakat etmesi durumunda mahkemece "karar verilmesine yer olmadığına dair" karar verilmesi gerektiği gerek teoride gerekse Yargıtay uygulamasında kabul edilmiştir. Davanın geri alınması durumunda, dava hiç açılmamış sayılır, mahkemece geri alma anına kadar yapılan yargılamadaki oluşan kanaate göre haksız olduğu düşünülen tarafa vekâlet ücreti ve diğer yargılama giderleri yüklenir. Davacı, geri aldığı davasını ileride harçlarını yatırmak suretiyle tekrar açabilir.

Eldeki davada, davacının davasını geri aldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmiş ise de, dosya kapsamında yalnızca davalı ...’ın geri almaya açık rızası olduğu, ancak davalı kurumun geri almaya muvafakatinin olmadığı; dolayısı ile usulüne uygun geri almadan bahsedilemeyeceğinden; önceki bozma ilamı çerçevesinde, davalı ... yönünden red kararının isabetsizliği ve bordraların Kuruma intikal ettirilmemesinden, iş bu davalının sorumlu olacağı nazara alınmak suretiyle, hizmet tespiti yönünden karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar tesisi isabetsiz bulunmuştur.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ... Bölge Adliye Mahkemesi 10.Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne ilişkin kararı bozulmalıdır.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ... Bölge Adliye Mahkemesi 10.Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne ilişkin kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle HMK'nın 373/2. maddesi gereği BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 19.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3209, Karar No: 2010/7738, Tarih: 25.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/3209 E.  ,  2010/7738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 86.341 YTL.nin sarf tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı vekili mahkeme kararını, (davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği üzerine) temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren ve ayrıca ödenmesi gereken harcın alındığına dair belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin ve harcının yatırılmadığının inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ve harcı da alınmışsa kayıt tarihi bildirilmekle birlikte harcın alındığına dair belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, deftere kaydı yapılmış ve ancak temyiz harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 Sayılı Kanun ile değiştirilen 434.maddesinin 3.fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanması ve dosyanın birlikte gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8254, Karar No: 2019/1569, Tarih: 18.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8254 E.  ,  2019/1569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığın, suç konusu faturaları kendisinin düzenlemediğini, tanımadığı iki kişinin kendisi adına şirket kurduklarını, sahte fatura düzenlenmesi konusunda bilgisinin bulunmadığını savunması nedeniyle, suçların unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti için;

1- Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturalar sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

2- Faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi,

3- Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

4- Faturalardaki yazı ve imzaların, başka bir şahsa ait olduğunun belirlenmesi halinde, bu kişi hakkında suç duyurusunda bulunulması

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

5- Kabule göre; Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden hangi takvim yılından hüküm kurulduğu belirtilmeksizin sanık hakkında tek beraat hükmü verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 18.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2734, Karar No: 2008/7125, Tarih: 01.07.2008

11. Ceza Dairesi 2006/2734 E., 2008/7125 K.

**11. Ceza Dairesi 2006/2734 E., 2008/7125 K.**

**- DOLANDIRICILIK

- HAKSIZ MENFAAT

- KOŞULLU SALIVERME**- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 244 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 53 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 157 ]

- 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 158 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 503 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 525 ]

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık ve bilişim suçlarından sanık Y…

….. Y.'ın yapılan yargılaması sonunda: dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK.nun 158/1-f, 62, 52, 53.maddeleri gereğince mahkumiyetine dair ANTALYA 3.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 8.6.2005 gün ve 2005/96 Esas, 2005/158 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava C.Başsavcılığının bozma isteyen 07.04.2006 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği görüşüldü:

KARAR : Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin eksik soruşturma yapıldığına, sübutun bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine.

Ancak;

Dolandırıcılık suçunda unsur olan hileli davranışların gerçek kişiye yönelmesi ve bunun sonunda onun veya başkasının malvarlığı aleyhine sanığın veya başkasının yararına haksız bir menfaat sağlanması gerekeceği somut olayda ise, sanığın katılanın V…

…… Eşrefpaşa Şubesinde mevcut yatırım hesabına internet bankacılığı yoluyla girip yatırım hesabındaki döviz ve fonlarını bozdurup 3.580.000.000.lirayı Antalya Şubesi ne havale edip adı geçen şubeye başvurarak eşinden adına havale geldiğini beyanla kendi kimliğini ibraz ederek çektiğinin iddia ve dosya içeriğine uygun gerekçelerle kabul edilmesi karşısında; banka görevlisine söylediği sözlerin kandırıcılık öğesini oluşturmadığı, gerçek kişiye yönelen hile oluşturacak nitelikte bir hareketin bulunmaması nedeniyle dolandırıcılık suçunun unsurlarının bulunmadığı, fiilin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 525/b-2 ( 5237 sayılı TCK.nun 244/4 maddesine uygun "bilişim sistemini engelleme, bozma verileri yok etme veya değiştirme suretiyle haksız çıkar sağlama" ) madde ve fıkrası kapsamında bilişim suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde bilişim sistemlerinin aracı olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın 5237 sayılı yasanın 53.maddesinin 1.fıkrasının c bendindeki haklardan koşullu salıverilme, diğer bendlerde yer alan haklardan mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken anılan maddenin 1 ve 2.fıkrasında belirtilen tüm haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın 5237 sayılı yasanın 53.maddesinin 1.fıkrasının c bendindeki haklardan koşullu salıverilme, diğer bendlerde yer alan haklardan mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken anılan maddenin 1 ve 2.fıkrasında belirtilen tüm haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

SONUÇ : Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.07.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17804, Karar No: 2013/15652, Tarih: 16.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/17804 E.  ,  2013/15652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.05.2012 tarih ve 2009/307-2012/78 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Mersin’den Almanya’ya yapılan taşıma işinden dolayı düzenlenen 3.800 Euro karşılığı 7.899,82 TL bedelli faturaya istinaden davalı borçludan alacaklı olduğunu, müvekkilinin taşıma edimini yerine getirmesine rağmen navlun alacağının ödenmemesi üzerine başlatılan takibe davalının haksız ve kötüniyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile davalının %40’dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının taşıdığı emtianın tamamen zarara uğramasına neden olduğunu, bu nedenle navlun bedelini talep hakkını kaybettiğini, ayrıca davacının faiz ve tazminat talep hakkının da bulunmadığını, icra takibine yapılan itirazın yasal ve haklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının taşıdığı malın bozulması sebebiyle 7/8 oranında kusurlu olması nedeniyle 7.899,82 TL navlun bedelinin ancak 1/8 oranında kısmı olan 987,47 TL davalı taşıtan (mal sahibinden) isteyebileceği, davalının bu miktara yönelik itirazının haksız olduğu sonuç ve kanaatine varıldığını, davalının temerrüde düşürülmemiş olması nedeniyle, davacının talep edebileceği 987,47 TL için takip tarihinden itibaren faiz talep edebileceği, alacağın belirli (likit) bir alacak olmaması nedeniyle davanın kabul edilen miktarı üzerinden inkar tazminatı isteyemeyeceği, reddedilen kısım yönünden davacının başlattığı icra takibinde kısmen haksız bulunsa dahi, bu takipte kötü niyetli olduğu kanıtlanamadığından, davalının tazminat isteminin reddi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalı hakkında ...4. İcra Müdürlüğü'nün 2009/5641 sayılı takip dosyasında davalının 987,47 TL alacağa yönelik itirazının iptaline, bu miktar üzerinden takip tarihinden itibaren takipte öngörülen oranda faiz yürütülmek suretiyle takibin aynı şartlarla devamına, tarafların tazminat istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, CMR Sözleşmesine tabi taşımadan kaynaklanan navlun bedeli alacağının tahsili amacıyla girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, CMR Sözleşmesine tabi taşımadan kaynaklanan navlun bedeli alacağının tahsili amacıyla girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Taşıma konusu emtianın kısmi hasarlı olarak alıcıya ulaştırıldığı varma yerinde tutulan tutanak ve yine ekspertiz raporu ile sabit olup bu emtianın kısmi hasarlı olarak, alıcı dışındaki başka bir firmaya daha düşük bedelle satışının gerçekleştirildiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Mahkemece, taşınan emtianın hasarlanmasında davacı taşıyanın 7/8 oranında kusurlu olduğundan bu oran dahilinde navlun ücreti talep edemeyeceğinden bahisle dava kısmen reddedilmiş ise de, hükme esas alınan bilirkişi raporunun, taşınan emtiadaki hasarın esas olarak taşıma için kullanılan tır kasasında uygun sıcaklık, nem ve havalandırma koşulları sağlanamamasından kaynaklandığı ve taşıma sırasında meydana gelen zarardan taşımacının 7/8 oranda sorumlu olduğu, gönderenin de beynelmilel hamule senedindeki özel şartlar kısmındaki “mal ambalajı ve yükleme göndericinin mesuliyetindedir” maddesi gereğince oluşan hasarda 1/8 oranında sorumlu olduğu yönündeki değerlendirmesine istinaden kusur oranına göre ödeme yapılması gerektiğine hükmedilmesi isabetli değildir. Davacı taraf bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde kusur oranına göre navlun ücreti ödenmesinin CMR 23/4. maddesi hükümlerine aykırı olacağını beyan etmiştir. CMR Konvansiyonu’nun 25/1. maddesi dolayısıyla kısmi hasar halinde olaya uygulanması gereken 23/4. maddesi uyarınca taşıyıcı, hasara uğrayan kısımla ilgili olarak taşıma ücreti talep edemez. Bu itibarla, somut uyuşmazlıkta taşınan emtianın ne kadarının sağlam teslim edildiği, ne kadarının hasara uğradığı, dolayısıyla ne kadar taşıma ücreti talep edilebileceği yönünde CMR Konvansiyonu'nun 25/1 ve 23/4. maddeleri doğrultusunda yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmak ve taşınan emtiadaki hasar miktarı tespit edilerek, buna göre davacı taşıyanın hasara uğrayan kısımla ilgili olarak navlun ücreti talep edemeyeceği de nazara alınmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik ve yanılgılı değerlendirmelere dayalı bilirkişi raporuna göre hüküm tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/39550, Karar No: 2017/8873, Tarih: 13.09.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/39550 E.  ,  2017/8873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın daha önce evlenmek istediği ancak teklifini kabul etmeyen katılanın evine kağıtlara yazılmış vaziyette bıraktığı notlarda geçen “Neden bana bir cevap yazmıyorsun kırılıyorum sana haberin olsun canım. Ben senden çok hoşlanıyorum ve çok seviyorum seni, ama sen anlamıyorsun beni, neden bitanem ama yemin ederim seni çok seviyorum, insan gibi annemi bir defa gönderdim olmaz dedin, şu da var bitanem seni her gördüğümde şeytan diyor ki tut kolundan kaçır ama yapamıyorum, istiyorum ki güzellikle olsun, senden ricam okul çıkışı bana bir ışık yak yada en azından kafanı sallaman yeterli, senden yarın mutlaka bir cevap bekliyorum, yada telefonun varsa çağrı at ben ararım bitanem, … yazacağın evet veya hayır bekliyorum” şeklindeki ifadeler karşısında, eylemin TCK’nın 105/1 maddesine uyan cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, sırf huzur ve sükûnunu bozmak özel kastıyla işlenebilen kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13.09.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28718, Karar No: 2019/2082, Tarih: 23.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/28718 E.  ,  2019/2082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, 21/03/2014 tarihinde envanter açığı gerekçesiyle bölge sorumlusu tarafından davacıdan savunma ve buna bağlı istifa dilekçesi vermesinin istendiğini, davacı direnince işyerini hemen terk etmesi istenerek iş ilişkisinin sonlandırıldığının sözlü olarak bildirildiğini, davacının 22/03/2014 tarihinde çalışmak amacıyla işyerine gittiğini, davacının işyerine alınmadığını, 2014 yılı Mart ayına ait 21 günlük ücretini alamadığını, 2012 ve 2013 yıllarına ait toplam 1 aylık yıllık izin ücreti alacağının bulunduğunu, iş sözleşmesinin haklı neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile ücret, prim, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 22/05/2010 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 25/II-e maddesi hükmüne göre haklı nedenle feshedildiğini, davacının çalıştığı mağazada yapılan kontrol ve denetimlerde görev tanımına aykırı olarak çelik kasa anahtarlarını ve şifresini başka bir personele teslim ettiğinin tespit edildiğini, ayrıca davacının mağazada mevcut olmayan ürünler için fire prosedürü işlettiğinin, çelik kasa sayımı sonucu kasada mevcut olmamasına rağmen 609,00 TL. parayı kasa defterine işleyerek gerçeğe aykırı evrak tanzim ettiğinin ve son olarak çelik kasa sayımı sonucu çıkan açığı personelden talep ettiğinin, personelin kabul etmemesi üzerine, imzasını taklit ederek personel adına muvafakatname düzenlediğinin tespit edildiğini, davacının tüm bu eylemlerinin tutanak altına alındığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: