muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6938, Karar No: 2016/2087, Tarih: 07.03.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/6938 E.  ,  2016/2087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, iftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

TCK' nın 61. maddesi uyarınca hakim somut olayda; suçun işleniş biçimini, suçun işlenmesinde kullanılan araçları, suçun işlendiği zaman ve yeri, suçun konusunun önem ve değerini, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını ve failin güttüğü amaç ve saiki göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanunî tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler. Aynı yasanın “Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi” başlıklı 3/1. maddesi uyarınca suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur. Bu itibarla; kanunda öngörülen alt ve üst sınır arasında temel cezayı belirlemek hâkimin takdir ve değerlendirme yetkisi içindedir, ancak Anayasa'nın 141, 5271 sayılı CMK' nın 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca hükümde bu takdirin denetime olanak sağlayacak biçimde, hak ve nesafet kurallarına uygun, dosya içeriği ile uyumlu yasal ve yeterli gerekçesinin gösterilmesi zorunludur. Yasa metinlerdeki ifadelerin tekrarı bu metinlerdeki genel nitelikli ölçütler somut olaya ve faile özgülenmediği müddetçe yeterli bir gerekçe değildir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın sahte nüfus cüzdanı düzenlemesi, suçunu ikrar etmesi şeklinde gerçekleşen olayda, temel cezanın belirlenmesi sırasında daha makul bir oranda alt sınırdan ayrılınması gerekirken sanık hakkında yasal ibarelerin tekrarı ile yetinilerek yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile orantılılık ilkesini zedeleyecek şekilde temel cezanın belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.03.2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.03.2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Müştekiye ait kimlik belgesindeki resim değiştirilerek tahrifat yapmak suretiyle resmi evrakta sahtecilik ve uyuşturucu satmak için bulundurmak suçundan yapılan soruşturma sırasında bu hüviyeti kullanmak suretiyle iftira saçlarını işlediği sabit kabul edilen, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında kurulan hükmün "... delillerin tartışılması ve kanaat" kısmında belirtilen "... her iki suç yönünden de sanığın işlediği suçların cezasından kurtulmak, işlemiş olduğu suçun cezasını hiç suçla ilgisi olmayan sahte olarak ismini kullandığı şikayetçiye çektirmeyi amaçlaması, şikayetçinin sonuç ceza alındıktan sonra durumun açıklığa kavuşmasına kadar Adli yönden telafisi güç mağduriyetler yaşamasına sebep olacak mahiyette bulunması, sanıktaki bu yöndeki kastın yoğunluğu, meydana gelen ve gelebilecek mağdurun maddi ve manevi zararının ağırlığı göz önüne alınarak cezaların belirlenmesi sırasında asgari hadden uzaklaşılarak ..." teşdit uygulanmasına yönelik gerekçenin yasaya, oluşa ve dosya kapsamına uygun olduğu kanaatiyle sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum.

KARŞI OY YAZISI

5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi uyarınca hakim somut olayda; suçun işleniş biçimini, suçun işlenmesinde kullanılan araçları, suçun işlendiği zaman ve yeri, suçun konusunun önem ve değerini, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını ve failin güttüğü amaç ve saiki göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanunî tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler. 5237 sayılı TCK.nun "Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi" başlıklı 3/1. maddesi uyarınca suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur. Bu itibarla; kanunda öngörülen alt ve üst sınır arasında temel cezayı belirlemek hâkimin takdir yetkisi içindedir, ancak Anayasanın 141, CMK.nun 34, 230 ve 289/9. maddeleri uyarınca hükümde bu takdirin denetime olanak sağlayacak biçimde, hak ve nesafet kurallarına uygun, dosya içeriği ile uyumlu, yasal ve yeterli gerekçesinin gösterilmesi zorunludur.

Somut olayımızda; Sanığın uyuşturucu madde satmak ve bulundurmak suçundan yakalandığında, müştekiye ait olup kendisinin fotoğrafı yapıştırılmak suretiyle tahrif edilmiş nüfus cüzdanını kullanarak kendisini ... olarak tanıttığı, bütün soruşturma işlemlerinin şikayetçi ... adına yürütüldüğü, sanığın, ... ismiyle tutuklanıp cezaevine konulduğu, .....tarihleri arasında bir aydan fazla süre ile ... olarak cezaevinde kaldığı, müştekinin durumu öğrenip şikayetçi olmasından sonra da sanığın kendisini ... olarak tanıtmakta ısrarcı davrandığı, ancak; Cumhuriyet savcısı tarafından müşteki ile yüzleştirildikten ve gerçek ortaya çıktıktan sonra iddiasından vazgeçmek zorunda kaldığı, resmi belgede sahtecilik ve başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma suçlarındaki suç işleme kastının yoğunluğunun suç tutanakları, yakalama tutanağı, gözlemaltına alınma ve ifade tutanakları, tutuklama kararı ve soruşturma safhasına ilişkin diğer belgelerle dosyaya yansıdığı anlaşılmaktadır.

Yargılama sonunda mahkemece verilen karar ve gerekçesinde ise; öncelikle bütün deliller irdelenerek suçun nasıl sübuta erdiğinin delilleriyle açıklandığı, daire çoğunluğu tarafından da sübutun bu şekilde kabul edildiği, mahkumiyet hükmü kurulurken yasada yazılı cezanın alt sınırdan uzaklaşılması gerekçesinin ise, açıklanan gerekçelere ek olarak; "sanığın iftira suçundan kendiliğinden dönmediği, şikayetçinin C. Başsavcılığına şikayet dilekçesi vermesi üzerine ortaya çıktığı, bu kapsamda sanığın etkin pişmanlık göstererek döndüğünün kabul edilemeyeceği ve her iki suç yönünden de sanığın işlediği suçların cezasından kurtulmak istediği, işlediği suçun cezasını hiç bir suçla ilgisi olmayan, sahte olarak ismini kullandığı şikayetçiye çektirmeyi amaçlaması, şikayetçinin sonuç ceza alındıktan sonra durumun açıklığa kavuşmasına kadar adli yönden telafisi güç mağduriyetler yaşamasına sebep olacak mahiyette bulunması, sanıktaki bu yöndeki kastın yoğunluğu, meydana gelen ve gelebilecek mağdurun maddi ve manevi zararının ağırlığı göz önüne alınarak cezaların belirlenmesi sırasında asgari hadden uzaklaşılarak hüküm kurulmuştur." şeklinde gerekçe oluşturulduğu görülmektedir.

Açıklanan nedenlerle; .... Asliye Ceza Mahkemesinin ...... sayılı kararının alt sınırdan uzaklaşmaya yönelik gerekçesinin, dosya kapsamına, oluşa ve yasaya uygun ve yeterli olduğu kanaatinde bulunduğumdan, hükmün alt sınırdan uzaklaşma gerekçesinin yetersizliğinden söz edilerek bozulmasına ilişkin çoğunluğun düşüncesine katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2011/1863, Karar No: 2011/7290, Tarih: 30.06.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/1863 E.  ,  2011/7290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 1.İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı davalı borçlu hakkında 30.04.2009 tarihli kira alacağı olan 19.228.-TL'nin tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalının itiraz etmesi üzerine davacı itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece itirazın kaldırılmasına, tahliyeye ve kira alacağının %40 oranında icra inkar tazminatının davacıya ödenmesine karar verilmesi üzerine davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 06.05.2009 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 01.01.2006 başlangıç tarihli beş yıl süreli kira sözleşmesine dayanmış olup, yıllık kiranın 15.000.-TL olduğu ve 30 Nisan'da ödeneceği kararlaştırılmış, kira sözleşmesinin 10. maddesinde de kira parasının enflasyon veya TÜFE, TEFE oranına göre artırılacağı hüküm altına alınmıştır. Taraflar arasında ihtilaflı bulunmayan bu kira sözleşmesi hükümleri tarafları bağlar. Davalı borçlu süresinde yapmış olduğu itirazında 29.04.2009 tarihinde İşbankası'na 18.471.-TL'nin ödendiğini ve kiraya %5,67 oranında artış yapıldığını savunmuş, dosyadaki İşbankası yazısından 29.04.2009 tarihinde 18.471.-TL'nin ödendiği ancak davacı tarafından alınmadığı anlaşılmıştır. Mahkemece taraflar arasında ihtilaf konusu olan önceki dönem kira paraları ile ilgili İstanbul 2. İcra Mahkemesinin 2008/1637 Karar numaralı ve İstanbul 2. İcra Mahkemesinin 2007/1864 Karar numaralı dosyaları kesinleşme şerhi ile getirtilerek ve takibe dayanak yapılan 01.01.2006 başlangıç tarihli kira sözleşmesindeki artış koşulu da dikkate alınarak takipte istenen dönem kirası belirlendikten sonra alacak hesabı yapılıp ödemelerde değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20026, Karar No: 2017/3289, Tarih: 09.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2016/20026 E.  ,  2017/3289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3341, Karar No: 2022/9178, Tarih: 18.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/3341 E.  ,  2022/9178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisi ve katılanın yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.10.2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında tanıklar ve mağdure...in bulunduğu ortamda birlikte alkol aldıktan sonra mağdurun odada bulunan çekyata uzanarak uyuduğu sırada sarhoşluk ve uyku hali nedeniyle kendini savunamayacak durumdaki mağdura karşı cinsel saldırıda bulunduğu iddiasıyla görülen davada;

Sayın çoğunluk tarafından sanığın mahkumiyetine ilişkin ilk derece mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiş ise de;

Mağdur aşamalardaki ifadelerinde akşam başka arkadaşları ile bira içtikten sonra tanıklar ve sanık ... ile sanığa ait kiralık odada buluşup birlikte alkol almaya devam ettiğini, ilerleyen saatlerde odada bulunan tek kanepeye uzanıp uykuya daldığını ve hatta sızdığını, uyandığında kemerinin çözülmüş, fermuarının yarıya kadar açılmış olduğunu, gece uyanıp lavaboya gitmiş ve bu nedenle açık kalmış da olabileceğini, sanığın da yanında alt tarafı çıplak olarak yattığını görünce kendisine bir şeyler yapmış olabileceğini düşündüğünü, tanık ...'un gördüklerini anlatması üzerine şikayetçi olduğunu, olay nedeniyle vücudunda bir ağrı veya ıslaklık olmadığını, gece olanlarla ilgili hiç bir şey hatırlamadığını söylemiş,

Sanık ise mağdur ve tanıklarla birlikte gece geç saatlere kadar alkol aldıklarını doğrulayarak kendisinin de sızıp uyuya kaldığını savunarak atılı suçlamaları kabul etmemiştir.

Sanık ise mağdur ve tanıklarla birlikte gece geç saatlere kadar alkol aldıklarını doğrulayarak kendisinin de sızıp uyuya kaldığını savunarak atılı suçlamaları kabul etmemiştir.

Mağdurun arkadaşı olup tanık... ile de sevgili oldukları ifade edilen tanık ... ise, hep birlikte alkol aldıklarını, ... ile beraber yeniden içki almak için dışarı çıktıklarını, odaya geldiklerinde mağdurun horlayarak uyuduğunu sanığın ise mağdurun cinsel organını öptüğünü, kendisini uyardığını ancak onun bu kez battaniyeyi üzerine çekerek yaklaşık 10 dakika boyunca bu kez nitelikli cinsel saldırıda bulunduğunu söylemiş, tanık... ise ...'un beyanlarının doğru olmadığını, birlikte içki alıp geldiğimizde sanıkla mağdurun içki içmeye devam ettiklerini, sanığın geç oldu diye yattığını, mağdurun da sanığın yanına sızdığını söylemiştir.

Olay nedeniyle alınan tıbbi raporlarda mağdurda darp veya cebir izine rastlanmadığı, fiili livata bulgusu tespit edilmediği gibi vajinal sıvı incelemesinde sperm hücresi bulunmadığı belirlenmiş, yine bahçede ele geçirilen prezervatifin de sanık veya mağdur ile bağı kurulamamıştır.

Öte yandan;

TCK'nın 102/1. maddesinde cinsel davranışlarla bir kimsenin vücut dokunulmazlığını ihlal eden kişinin mağdurun şikayeti üzerine cezalandırılacağı düzenlenmiştir. 18 yaşından büyük kişilerin kendi bedenleri ve cinsellikleri üzerinde serbestçe tasarruf yetkileri bulunduğundan rızaları ile gerçekleşen tüm cinsel eylemler bu madde kapsamında bir suç oluşturmayacaktır.

Yine TCK'nın 26/2. maddesinde "Kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilemez" hükmü düzenlenmiştir.

TCK'nın 102/3-a maddesi hükmünde ise suçun beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenmesi halinde verilen cezanın artırılacağı düzenlenmiş, mağdurun beden veya ruh bakımından kendisini savunamaması haline özellikle akıl hastaları, düşkünler, sakatlar, ihtiyarlar, felçli veya yatalak kişilerin gireceği kabul edilmiştir. Mağdurun saflığını veya deneyimsizliğini bu kapsamda değerlendirmek mümkün değildir. Ancak mağdurun sara nöbeti veya kalp krizi geçirdiği esnada fiile mukavemet edemeyeceği durumlar ile mağdurun içkisine ilaç katılması, uyuşturucu madde ile bayıltılması halleri yine bu kapsamda değerlendirilmelidir.

Mağdurun kendisine karşı gerçekleştirilen cinsel eyleme rızasının bulunup bulunmadığının her somut olayın özelliğine göre belirlenmeli, özellikle mağdurdan sanığın eylemine karşı mutlaka bir direnç göstermesi beklenmemelidir. Ayrıca rızanın bulunup bulunmadığı konusunda tereddüt mevcut ise bu durum sanık lehine yorumlanmalıdır.

Öğretide ve Yargıtay uygulamalarında doğal uyku veya iradi sarhoşluk gibi patolojik olmayan geçici zaafiyet hallerinde mağdurun kendini savunamaz durumda olmayacağı, mutlak olarak patolojik veya hileli bir eylem sonucunda mevcut hale düşürülmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Öğretide ve Yargıtay uygulamalarında doğal uyku veya iradi sarhoşluk gibi patolojik olmayan geçici zaafiyet hallerinde mağdurun kendini savunamaz durumda olmayacağı, mutlak olarak patolojik veya hileli bir eylem sonucunda mevcut hale düşürülmesi gerektiği kabul edilmiştir.

Cinsel saldırı eyleminin sabit olduğu kabul edilse bile bu yasal düzenlemeler ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Mağdurenin sanık ve diğer tanıklar ile birlikte alkol alarak iradi olarak sarhoş olduğu, akabinde de uyumaya başladığı, cinsel eylemin cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirildiğine ilişkin dosya içeriğinde bir delil bulunmadığı gibi,

mağdurun vaki eyleme rızasının bulunup bulunmadığının kuşkulu kaldığı, özellikle sanığın kastının mağdurun savunmasızlığına yönelik olduğunun açıkça belirlenemediği, hükme dayanak yapılan tanık anlatımının mağdur beyanı veya maddi delillerle doğrulanmadığı,

Hususları birlikte değerlendirildiğinde; mağdurenin tanık ...'un anlattığı şekliyle haberdar olduğu eylemden dolayı sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyeti için yeterli somut ve ispata elverişli delil bulunmadığı anlaşıldığından beraatına karar verilmesi kanaatinde olduğumdan mahkumiyet hükmünün onanmasına yönelik sayın çoğunluk görüşüne iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/14484, Karar No: 2018/8238, Tarih: 26.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/14484 E.  ,  2018/8238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Nisbi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davalı vekilinin temyiz ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir (10.5.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı). Temyiz eden davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine kaydının yapılmış bulunmasına rağmen, peşin temyiz harcını eksik olarak yatırdığı anlaşılmaktadır.

Davalı vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş ise de, temyiz harcının 2.988,56 TL yerine 2.960,86 TL eksiğiyle 27,70 TL yatırıldığı anlaşılmaktadır. 21.05.1985 gün ve 1984/5 esas, 1985/1 sayılı ... İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nin 434/3 (yeni 6100 sayılı HMK’nin 344) maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.

Bu durumda 25.1.1985 gün ve 5/1 sayılı İ.B.K göz önünde tutularak, davalı vekiline harcı ikmal etmesi için HUMK'nun 434/3. maddesi uyarınca önel verilmesi, süresi içerisinde harç yatırılmadığı takdirde bu konuda bir karar verilmesi, süresi içerisinde harç yatırıldığı takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 26.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5526, Karar No: 2019/725, Tarih: 22.01.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/5526 E.  ,  2019/725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Katılanın yüzünde sabit iz meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama niteliğindeki yüzde sabit izin, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında temel cezanın TCK'nin 86/1. maddesi yerine 86/2. maddesi gereğince belirlenmesi,

2)Katılanda meydana gelen yaralanmanın niteliğine göre TCK’nin 87/1-c. maddesinin uygulanması suretiyle belirlenecek cezanın 3 yıldan az olamayacağı gözetilmeyerek, TCK’nin 87/1-son hükmüne muhalefet edilmesi,

3)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 22.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.