muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4637, Karar No: 2016/3021, Tarih: 13.06.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/4637 E.  ,  2016/3021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk . maktul . yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- Her ne kadar Adli Tıp Kurumu . İhtisas Kurulu'nun 19.02.2014 tarihli raporu ile suça sürüklenen çocuk ., işlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılama ve fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğu belirtilmiş ise de; suçun işleniş sebebi ve savunma içeriği dikkate alındığında her türlü şüpheyi ortadan kaldırmak amacıyla suça sürüklenen çocuğun öncelikle Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesi'nde müşahade altına alındıktan sonra 5237 sayılı TCK'nun 32. maddesi kapsamında rapor alınması, raporlar arasında çelişki bulunduğu takdirde, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'ndan rapor alınmak suretiyle çelişki giderildikten sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre;

a) Canavarca hisle öldürme, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı

çekmesinden zevk duymak için öldürme; eziyet çektirerek öldürme ise ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olup suça sürüklenen çocuğun öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastının da bulunması gerektiği, somut olayda ise suça sürüklenen çocuğun canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, suça sürüklenen çocuğun kasten öldürme suçundan cezalandırılması yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

b) TCK'nun 18 yıldan 24 yıla kadar hapis cezası öngören 31/3. maddesi ile uygulama yapılırken suça sürüklenen çocuk., suç tarihinde 17 yıl 10 ay 23 günlük olduğu gözetilerek yaş küçüklüğü nedeniyle üst sınırdan ceza tayin edilmesi yerine, yazılı şekilde 20 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş olup, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi bulunan hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 13/06/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

13/06/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı .huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık. müdafii Avukatlar .,.,. yokluklarında 23/06/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2008/19859, Karar No: 2012/29199, Tarih: 13.11.2012

**7. Ceza Dairesi         2008/19859 E.  ,  2012/29199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Sanıklar hakkında açılan kamu davasının TCK.nun 102/4 ve104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına ve karar verilmesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan vekilinin kaçakçılık suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği anlaşımakla;

1-Katılan vekilinin sanık ... yönünden vaki temyiz talebinin incelenmesi neticesinde; Sanığın 09.11.2012 günü UYAP'tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden 13.04.2006 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 64.maddesi uyarınca hakkındaki kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322.maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık ...`ın vefat etmesi nedeniyle hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64.maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Katılan vekilinin diğer sanıklar yönünden vaki temyiz talebinin incelenmesi sonucunda;

2-Katılan vekilinin diğer sanıklar yönünden vaki temyiz talebinin incelenmesi sonucunda;

İddianamedeki sevk ve olayın anlatılış biçimi ile iddianameye dayanak yapılan 09.12.2004 gün ve 8 sayılı müfettiş raporu anlatımı ve tüm dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında teşekkül halinde kaçakçılık yapmak suçunu işlediklerinden bahisle kamu davası açılmış olup, müfettiş raporunda suça konu GÇB de imalatçı olarak gözüken ... örme A.Ş. Nin, yine soruşturma kapsamındaki ... Limited Şirketi, Doğal Güzellik Limited Şirketi ve ... Kollektif Firmalarının Haydarpaşa çıkış gümrüğünce tescilli gerçeğe aykırı muhtelif sayı ve tarihli GÇB de de imalatçı olarak gözükmesi nedeniyle ihracatta aracılık sözleşmesi yapılarak gerçeğe aykırı ihracat işlemlerinin yapıldığından söz edilerek teşekkül halinde ihracat kaçakçılığı suçunun işlendiği iddiası bulunduğundan, belirtilen hususlarda araştırma yapılarak sonucuna göre teşekkülün sübutu halinde isnat edilen suç için öncelikle sanıklar lehine olan yasanın belirlenmesi gerektiği nazara alındığında; suç tarihinde yürürlükte bulunan 1918 sayılı yasanın 27/1-3 maddesinde 10 yıldan 15 yıla kadar hürriyeti bağlayıcı ceza, 19.07.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4926 sayılı yasanın 5/1. maddesinde 2 yıldan 6 yıla kadar hürriyeti bağlayıcı ceza ve 5607 sayılı yasanın 3/14 ve 4/1. maddelerinde bu suçun yaptırımının 1 yıldan 5 yıla kadar hapis cezasının iki kat artırılması ile birlikte üç yıldan onbeş yıla kadar hürriyeti bağlayıcı ceza olarak öngörülmesi karşısında, 4926 sayılı yasada belirtilen ceza miktarının sanıklar lehine olduğu cihetle, olayda dava zamanaşımının 765 sayılı TCK.nun 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen sürelere tabi bulunduğu ve suç tarihinden itibaren karar tarihinde anılan maddelerde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmediği gözetilmeden, sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde davanın zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmen BOZULMASINA, 13.11.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12385, Karar No: 2012/29387, Tarih: 15.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/12385 E.  ,  2012/29387 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO :

KARAR NO : 2012/29387

MAHKEMESİ : Antalya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2012

NUMARASI : 2011/955-2012/174

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkemece yaptırtılan bilirkişi incelemesi neticesinde bononun “ödeme tarihi” hanesinde “31.01.2008”  içerikli rakamların, vade tarihinin yazıyla belirtilen bölümünde ise “31 Ocak 2007” içerikli yazı ve rakamların bulunduğu, “2007” rakamlarının birler basamağında yer alan “7” rakamının üzerinden “8” rakamının yazıldığı saptanmıştır. Her ne kadar bilirkişi raporunda bu işlemin senedin “ödeme tarihi” hanesi dikkate alındığında tahrifat amaçlı olmayıp yazım yanlışlığından kaynaklanmış olabileceği belirtilmişse de HUMK’nun 298. ve HMK’nun 207. maddeleri gereğince senette çıkıntı, kazıntı veya silinti ayrıca tasdik edilmemiş ise, inkar halinde göz önünde tutulmaz. Onaylanmamış çıkıntı, kazıntı veya silintinin tespit edilmesi halinde, senedin düzeltme öncesi durumuna göre değerlendirme yapılır.

TTK’nun 690. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 615/3. maddesi gereğince bononun vade tarihinin keşide gününden muayyen bir müddet sonraya ait bulunması zorunludur. Ayrıca rakamla ve yazı ile gösterilen vade tarihlerinin birbirine uygun olmaması yani iki farklı vade bulunması halinde senet bono niteliğini kaybeder.

Bilirkişi raporu doğrultusunda senetteki “ödeme tarihi” hanesinin “31.01.2008”, vade tarihinin yazıyla belirtilen bölümünde ise düzeltmeden önce “31 Ocak 2007” yazılı olduğu tespit edilmekle senette iki farklı vade bulunup senet bono niteliğini kaybetmiştir.

Hukuk Genel Kurulu’nun 02.10.1996 Gün ve 1996/12-5 sayılı kararı ile benimsendiği üzere İİK’nun 170/a-2. maddesi gereğince bu husus icra mahkemesince resen nazara alınarak takibin iptaline karar verilmesi yerine, göz ardı edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan HMK'nun 297. maddesinin (1). fıkrası gereği hükümde "Türk Milleti Adına" ibaresi ile "gerekçeli kararın yazıldığı tarihin" yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1956, Karar No: 2022/5763, Tarih: 14.09.2022

**1. Hukuk Dairesi         2022/1956 E.  ,  2022/5763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ- TERKİN-KAL

Taraflar arasında görülen tapu iptal, terkin ve kal davası sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine dair verilen karar ve ek karar süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı Hazine vekili kadastro çalışmaları sırasında ... adına tespit ve tapuya tescil edilen 2492 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptaline ve üzerindeki yapıların yıkımına karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, bilirkişi raporu ve krokisinde a harfi ile işaretli 13,796,99 m2 miktarlı kısmın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı, krokide A, B, C, F, G, I, J, K harfi ile gösterilen binaların kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından kal'ine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2. İlk Bozma Kararı

Dairece ‘’25.02.2009 tarihinde kabul edilip, 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa'nın 2. maddesi ile 3402 sayılı Yasa'nın 12. maddesinin 3. fıkrasına eklenen "bu hüküm iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet ve diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır" ve 3.maddesi ile eklenen geçici 10.maddesinin "bu Kanunun 12. maddesinin 3. fıkrası hükmü Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır" şeklindeki hükmü gözetildiğinde tescilin dayanağı olan ilamın kesinleştiği 04/04/1963 ile davanın açıldığı 30/04/2008 tarihleri arasında 3402 sayılı Yasa'nın 12. maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu ve davanın anılan Yasa hükmüne tabi olduğu anlaşılmaktadır. Hemen belirtilmelidir ki; kural olarak sonradan yürürlüğe giren yasa hükümlerinin ve İçtihadı Birleştirme Kararlarının kazanılmış hak (usulü müktesep hak) ilkesinin 28/06/1960 tarihli 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince istisnai niteliği gereği kesin hüküm halini almamış eldeki davalarda da gözetilmesi ve uygulanması gerekeceği tartışmasızdır.

Öte yandan, her davanın açıldığı tarihteki koşullara tabi olacağı ve 28/11/1997 tarihli 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince belirlenen kıyı kenar çizgisine göre davacının dava tarihi itibariyle davasında kısmen haklı olduğu gözetilerek yargılama giderlerinden ve bu giderlerden sayılan avukatlık ücretinden tarafların haklılık ve haksızlık oranında sorumlu tutulmaları ve ayrıca davalıya maktu harç tahmil edilmek üzere davanın yasa gereğince reddedilmesi için Mahkeme kararı bozulmalıdır.’’ gerekçesi ile karar bozulmuştur.

3.Mahkemesince Bozma Kararına Uyularak Verilen Karar

Mahkemece, 5841 Sayılı Yasa'nın 2. maddesi ile 3402 sayılı Yasa'nın 12. maddenin 2. fıkrasına eklenen hüküm uyarınca davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. İkinci Bozma Kararı

Dairece ‘’...5841 sayılı Yasa hükümleri uyarınca davanın reddine ilişkin Mahkeme kararının, verildiği tarih itibarıyla doğru olduğu düşünülse ve ayrıca Anayasa'nın 153. maddesine göre iptal kararı geriye yürümese de, 10.3.1969 tarihli ve 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçe bölümünde belirtildiği üzere, iptalin kesin şekilde çözüme bağlanmış uyuşmazlıkları etkilemiyeceği, ancak henüz devam eden uyuşmazlıkların iptal kapsamında bulunacağı açıktır.

O halde, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararından sonra davanın hak düşürücü süreden reddine ilişkin verilen kararın doğruluğundan söz edilemez. Zira, kamu düzeniyle ilgili bütün haller istisnanın kapsamına girer.

Öte yandan, yargılama masraflarıyla ilgili olarak 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa'nın 16. ve 17. maddeleriyle 3402 sayılı Yasa'ya eklenen 36/A ve geçici 11. maddelerinde, “Kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından açılan ve henüz infaz edilmemiş bulunan dava ve kararlarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dâhil yargılama gideri yükletilemeyeceği...” yönünde düzenlemeler getirilmiştir.

Hal böyle olunca; işin esası hakkında 28.11.1997 tarihli 5/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı doğrultusunda değerlendirme yapılmak ve yargılama masrafları yönünden de 6099 sayılı Yasa hükümleri gözetilmek suretiyle uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması için karar bozulmalıdır.’’ gerekçesi ile Mahkeme kararı bozulmuştur.

6. Mahkemesince Bozma Kararına Uyularak Verilen İkinci Karar

Mahkemece, dava konusu taşınmazın 295 ada 1 parsele gittiği ve bir kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine, 22/07/2013 havale tarihli fen bilirkişisi raporunda e, j, m ve p harfi ile gösterilen toplam 13.034,71 m²'lik kısmın tapu kaydının iptali ile tescil dışı bırakılmasına, taşınmaz üzerindeki yapıların kaldırılmasına karar verilmiştir.

7. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemece, dava konusu taşınmazın 295 ada 1 parsele gittiği ve bir kısmının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine, 22/07/2013 havale tarihli fen bilirkişisi raporunda e, j, m ve p harfi ile gösterilen toplam 13.034,71 m²'lik kısmın tapu kaydının iptali ile tescil dışı bırakılmasına, taşınmaz üzerindeki yapıların kaldırılmasına karar verilmiştir.

7. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Üçüncü Bozma Kararı

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 06/07/2017 tarihli, 2016/20505 Esas 2017/1140 Karar sayılı kararı ile ‘’...Dava konusu parselin ilk geldi kaydı olan 1593 parsele tapulama çalışmaları sırasında uygulanan Ağustos 1952 tarihli ve 65 sıra no.lu tapu kaydının hükmen tescil sonucu oluştuğu Amasra Tapu Müdürlüğünün yazısından ve eksikten gelen karar sureti ve ekli belgelerden anlaşılmaktadır. O halde; hükmen tescile esas 1952/398 Esas ve 1952/399 Esas sayılı dava dosyalarındaki keşif zabıtları ve krokiler uygulanmak sureti ile dava konusu taşınmazın yerinin belirlenmesi, bundan sonra temyize konu dosya yönünden kesin hüküm ya da dava konusu taşınmazın niteliği bakımından güçlü delil olup olmadığının belirlenmesi, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek hüküm kurulması...’’ gerekçesi ile Mahkeme kararı bozulmuştur.

9. Mahkemesince Bozma Kararına Uyularak Verilen Üçüncü Karar

Mahkemece, hükmen tescile esas dosyanın eldeki dosya açısından kuvvetli delil niteliğinde olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

10. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

11. Dördüncü Bozma Kararı

Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 20/09/2020 tarihli, 2019/3635 Esas, 2020/5558 karar sayılı kararı ile ‘’...Bartın Sulh Hukuk Mahkemesinin 1952/398 Esas, 1952/567 Karar ve 1952/399 Esas 1952/566 Karar sayılı kararları incelendiğinde, taşınmazın zilyetliği ile ilgili araştırma ve inceleme yapıldığı, eldeki davaya konu kıyı kenar çizgisi ile bir araştırma yapılmadığı düşünüldüğünde, eldeki dosyada kuvvetli delil teşkil edeceğinin düşünülmesi hatalı olmuştur. O halde, Mahkemece yapılması gereken iş, keşif sonrası alınan 22.07.2013 tarihli fen bilirkişisi raporu da dikkate alınarak, toplanmış ve toplanacak deliller çerçevesinde, davacının talebi hakkında bir karar vermek olmalıdır.’’ gerekçesi ile Mahkeme kararı bozulmuştur.

12. Mahkemesince Bozma Kararına Uyularak Verilen Dördüncü Karar

12. Mahkemesince Bozma Kararına Uyularak Verilen Dördüncü Karar

Mahkemece, kıyılar Devletin hüküm ve tasarrufu altında olmakla hiçbir şekilde mülkiyetinin kazanılmasının mümkün olmadığı ve 22/07/2013 tarihli fen bilirkişi raporu ve ekindeki krokide gösterilen 13.034,71 m²'lik alanın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü kısmen reddine, krokide e, j, m ve p harfi ile gösterilen toplam 13.034,71 m²'lik kısmın tapu kaydının iptaline ve dava konusu parselden ifrazı ile kıyı kenar çizgisi olarak terkinine karar verilmiştir.

13. Mahkemesince Verilen Ek Karar

Davacı vekili 18/08/2021 tarihli dilekçesinde özetle; krokide e, j, m ve p harfleri ile gösterilen alanların toplam yüz ölçümünün 457.01 m² olduğunu, bu kısımlar ile birlikte 295 ada 1 parselin 13.034,71 m² lik kısmının da kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, bu nedenle hükmün düzeltilmesini talep etmiş, Mahkemece, 295 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 13.034,71 m²'lik kısmı hakkında hüküm kurulmadığı gerekçesi ile HMK'nın 305/A maddesi uyarınca davacı vekilinin talebinin kabulüne ve 24/07/2013 havale tarihli fen bilirkişisi raporunda belirtilen krokide e, j, m ve p harfleri ile gösterilen kısımlar ile 295 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 13.034,71 m²lik kısmı olmak üzere toplam 13.491.72 m²'lik kısmının tapu kaydının iptaline, dava konusu parselden ifrazı ile kıyı kenar çizgisi olarak terkinine karar verilmiştir.

14. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

15. Temyiz Nedenleri

15.1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiğini, dava sonuçlanıp kesinleşinceye kadar dava konusu taşınmaz üzerine taşınmazın 3. kişilere satışı, devri gibi işlemlerin yapılmasını önlemek için teminatsız olarak ihtiyati tedbir konulması gerektiğini, ayrıca yıkım kararı verilmeden hüküm kurulduğunu belirterek, kararın bozulmasını ve ihtiyati tedbire karar verilmesini talep etmiştir.

15. Temyiz Nedenleri

15.1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmesi gerektiğini, dava sonuçlanıp kesinleşinceye kadar dava konusu taşınmaz üzerine taşınmazın 3. kişilere satışı, devri gibi işlemlerin yapılmasını önlemek için teminatsız olarak ihtiyati tedbir konulması gerektiğini, ayrıca yıkım kararı verilmeden hüküm kurulduğunu belirterek, kararın bozulmasını ve ihtiyati tedbire karar verilmesini talep etmiştir.

15.2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; taşınmazın ilk geldi kaydı olan 1593 parsele tapulama çalışmaları sırasında uygulanan Ağustos 1952 tarihli 65 sıra no.lu tapu kaydına esas olan Bartın Sulh Hukuk Mahkemesinin 1952/398 Esas-1952/567 Karar ve 1952/399 Esas-1952/566 Karar sayılı kararına göre taşınmazın mülkiyetinin öncesinde köy tüzel kişiliğine ait olduğunu, belediyenin kurulması ile köy tüzel kişiliğinin mallarının belediyeye devredildiğini, Hazinenin kadastro tespitine itiraz ettiğini, bu itiraz içeriğinde de yalnızca söz konusu taşınmazın altında bulunan madenlerin mülkiyetine yönelik itirazda bulunulduğunu taşınmazın mülkiyetine yönelik herhangi bir itirazın bulunmadığını, taşınmazın belediyeye ait olduğunu kabul ettiğinin açık olduğunu, 1952/398 Esas ve 1952/399 Esas sayılı davalarda verilen kararın kesin hüküm mahiyetinde olduğunu, 24.07.2013 tarihli bilirkişi raporunun hükme esas alınamayacağını, raporun gerçeklikten uzak olup somut ve teknik verilere dayanılmadan hazırlandığını, rapora karşı yapılan itirazların da dikkate alınmadığını ve gerekçesiz şekilde reddedildiğini, hükümde davanın reddedilen kısmına dair herhangi bir açıklama ya da bilgi verilmediğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

16. Gerekçe

16.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca tapu iptali ile terkin ve yıkım istemlerine ilişkindir.

16.2. İlgili Hukuk

16.2.1. Anayasa'nın 43 ve 3621 sayılı Kıyı Yasası'nın 5. maddesine göre kıyılar; Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır, herkesin eşit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır. Deniz, göl ve akarsu kıyıları ile deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil şeritlerinden yararlanmakta, öncelikle kamu yararı gözetilir. 4 üncü madde hükmüne göre Kıyı çizgisi: Deniz, tabii ve suni göl ve akarsularda, taşkın durumları dışında, suyun karaya değdiği noktaların birleşmesinden oluşan çizgi, Kıyı Kenar çizgisi: Kıyı çizgisinden sonraki kara yönünde su hareketlerinin oluşturulduğu kumluk, çakıllık, kayalık, taşlık, sazlık, bataklık ve benzeri alanların doğal sınır, kıyı ise: kıyı çizgisi ile kıyı kenar çizgisi arasındaki alandır. TMK'nın 999. maddesine göre de; özel mülkiyete tâbi olmayan ve kamunun yararlanmasına ayrılan taşınmazlar, bunlara ilişkin tescili gerekli bir aynî hakkın kurulması söz konusu olmadıkça kütüğe kaydolunmaz, tapuya kayıtlı bir taşınmaz, kayda tâbi olmayan bir taşınmaza dönüşürse, tapu sicilinden çıkarılır.