muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4771, Karar No: 2019/6560, Tarih: 25.09.2019

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir: "Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."

"Esas hakkındaki inceleme" kenar başlıklı 49. maddesinin (6) numaralı fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:"... bir mahkeme kararına karşı yapılan bireysel başvurulara ilişkin inceleme... bir temel hakkın ihlal edilip edilmediği ve bu ihlalin nasıl ortadan kaldırılacağının belirlenmesi ile sınırlıdır. Bölümlerce kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz."

"Kararlar" kenar başlıklı 50. maddesinin (1) ve (2) numaralı fıkraları şöyledir:

"(1) Esas inceleme sonunda, başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verilir. İhlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedilir. Ancak yerindelik denetimi yapılamaz, idari eylem ve işlem niteliğinde karar verilemez.

(2) Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderilir. Yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmayan hâllerde başvurucu lehine tazminata hükmedilebilir veya genel mahkemelerde dava açılması yolu gösterilebilir. Yeniden yargılama yapmakla yükümlü mahkeme, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararında açıkladığı ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldıracak şekilde mümkünse dosya üzerinden karar verir.“

Yine 6216 sayılı Kanun'un "Mahkeme kararları" kenar başlıklı 66/1. maddesine göre, "Mahkeme kararları kesindir. Mahkeme kararları Devletin yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzel kişileri bağlar."

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında Anaya Mahkemesince bireysel başvurular sonucu verdiği kararların hukuki niteliği üzerinde durmak gerekir. Anayasanın 148. maddesindeki değişikliğin gerekçesinde bireysel başvuru yolu, olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmıştır. Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, temel hak ve özgürlükleri yasama, yürütme veya yargı organlarının işlemleri tarafından ihlal edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanabilir. Bireysel başvuru öncelikle, hakları ihlal edilenlere Anayasa veya yasayla tanınan bir dava türüdür.Anayasa Mahkemesinin kararına göre, “Anayasa’nın 148. maddesinde yer verilen bireysel başvuru yolu, dava dilekçesinde belirtildiği gibi sadece bir hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespiti davası değil, bireylerin temel hak ve özgürlüklerinin kamu gücü tarafından ihlalinin önlenmesi ve bir ihlal tespiti durumunda da bu ihlalin sonuçlarını ortadan kaldıracak veya meydana gelen zararı giderecek şekilde hukuki sonuçlar doğuran bir dava niteliğindedir (AYM 1.3.2012 t. E.2011/59, K.2012/34).

Bireysel başvuru yolu, temyiz veya istinaf benzeri bir başvuru olmadığı gibi, temyiz veya istinaf sonrası olağanüstü bir temyiz fırsatı da değildir. Anayasanın 148/4. maddesinde bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamayacağı belirtilmiş, 6216 sayılı Kanunun 45. maddesinde de aynı hüküm tekrar edilmiştir. Bu kapsamda temyiz ve istinaf aşamalarında, ilk derece mahkemelerinin olayları ve delilleri değerlendirmeleri doğru yapıp yapmadıkları, mahkemelerin yaptığı işlemlerin yasalara uygun olup olmadığı ve yasa kurallarının doğru uygulanıp uygulanmadığı değerlendirilirken Anayasa Mahkemesi, genel mahkemelerin olayı ve delilleri değerlendirirken, yasa kurallarını uygularken temel hakları ihlal edip etmediklerini ve ihlal varsa bu ihlallerin bireysel başvuru yolu dışında başka bir yolla giderilip giderilemeyeceğini inceler.

6216 sayılı Kanun'un 50/1. fıkrasında; bireysel başvuruların esas incelemesi sonunda başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verileceği, ihlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedileceği ifade edilmiştir. Dolayısıyla Anayasa Mahkemesinin bireysel başvurular kapsamındaki yetki ve görevi, hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespitiyle sınırlı olmayıp tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlerin belirlenmesini de kapsamaktadır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı). Bu kapsamda tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği hükme bağlanmıştır.

Kanun'da, ihlalin ve sonuçlarının nasıl ortadan kaldırılacağına ilişkin belirleme yapma bakımından Anayasa Mahkemesine geniş bir takdir yetkisi verilmiştir. Bunun tek sınırı 6216 sayılı Kanun'un 50. maddesinin (1) numaralı fıkrasının sonunda yer alan Anayasa Mahkemesinin idari eylem ve işlem niteliğinde karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemedir. Buna göre anılan sınır, Anayasa Mahkemesinin ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederken idarenin yerine geçerek işlem tesis edemeyeceğini ifade eder. Bireysel başvurunun niteliği dikkate alındığında bu sınırlama sadece idare değil yasama ve yargı organları yönünden de geçerlidir. Mahkeme, ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederek kararı, gerekli işlemlerin tesis edilmesi için ilgili mercilere gönderir. Bu bağlamda Anayasa Mahkemesi kural olarak ihlalin ve sonuçlarının nasıl ve hangi araçlarla ortadan kaldırılacağı hususunda ilgili mercilere takdir yetkisi bırakır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı).

6216 sayılı Kanunun 50. maddesinde, Anayasa Mahkemesince tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği belirtildiğinden ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama nitelik olarak “yeniden yargılama“dır. Yeniden yargılama sebepleri 6100 sayılı HMK’nın 375. maddesinde sayılmış, birinci fıkranın (i) bendinde ”Kararın, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle verildiğinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması veya karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi” yargılamanın iadesi sebebi olarak sayılmıştır. Bu maddede Anaya Mahkemesinin bireysel başvuru sonucu verdiği kararlar sayılmamış ise de 6216 sayılı Kanunda yeniden yargılama yapılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Yeniden yargılama, önceki yargılamadan bağımsız yeni bir davadır. Yeniden yargılamaya sebep olan mahkeme kararı, Anaya Mahkemesinin kararı ile kısmen veya tamamen ortadan kaldırılmıştır. İhlale neden olan yerel mahkeme kararı temyiz incelemesinden geçmiş ise, yerel mahkemenin verdiği karar kaldırıldığı için, kaldırılan kararın temyizine ilişkin Yargıtay kararı da ihlale konu somut olay yönünden kaldırıldığından artık Yargıtay'ın onama veya bozma kararı işbu davada dikkate alınamayacaktır.

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ise, ilk derece mahkemesince artık önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından, HMK’nın 373/4. fıkrasında “Yargıtay'ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir“ hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, madde 341/1 kapsamında ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerde ilk derece mahkemesince verilen karar, temyiz kanun yoluna tabi olmayıp istinaf kanun yoluna tabi olduğundan dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE, 25/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4935, Karar No: 2019/3862, Tarih: 16.05.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/4935 E.  ,  2019/3862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan iş verene ait iş yerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işyeri nezdinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına karşı “uyma” kararı verilerek yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulü ile hükümde yazıldığı şekilde karar verilmiştir.

Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı HMK 297 (1086 sayılı HUMK 388.mad.) maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Diğer taraftan, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir.

Somut olayda; Mahkemece bozma gereği yerine getirilmek suretiyle imzalı ücret bordrolarının kurulan hükümde dikkate alınması yerindedir. Ne var ki davacının davalı işyerinde 2000 yılından itibaren sezonluk çalıştığının ve imza incelemesi sonucu mahsup edilen hizmet süreleri gözetildiğinde bazı aylar için değişen hizmet süreleri kadar çalıştığının kabul edilmesine göre tespit olunan eksik hizmet gün sayılarının hangi aylara mal edilmesi gerektiği hükümde açık olarak belirtilmeksizin infaza elverişsiz bir şekilde kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup bu durum bozma nedenidir.

Mahkemece yapılacak iş, yeniden alınacak bilirkişi hesap raporu neticesine göre davalı işyeri nezdinde uyuşmazlık konusu dönem içerisinde ( 09/08/1998-31/08/2009 tarihleri arası) geçen ve Kuruma eksik olarak bildirilen hizmet sürelerini ay be ay gösteren, açık ve infaza elverişli bir hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4836, Karar No: 2020/2627, Tarih: 29.06.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/4836 E.  ,  2020/2627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 3. Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Sanık hakkında, suça konu 03/11/2014 tarihli eylemi nedeniyle, ilk olarak 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 05/11/2014 tarihinde kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verildiği, kararın 05/11/2014 tarihinde infaz için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği ve 05/11/2014 tarihinde sanığın yine kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesi nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kaldırılarak, açılan kamu davası üzerine yargılamaya devam edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de;

Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının içeriğinde, sanığın bu karara itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve merciinin de gösterilmesi suretiyle usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmadığı için 05/11/2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmediği ve kovuşturma şartlarının oluşmadığı dikkate alınarak, sanığa kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı 15 gün içinde Sulh Ceza Hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte kararın tebliğ edilmesi gerektiğinden, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere kamu davasının durmasına ve gerekli tebligat işlemlerinin tamamlanarak kararın infazına devam edilmesi için dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmesi yerine, yargılamaya devamla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre;

a- Sanık hakkında 03.11.2014 tarihinde işlediği suçtan dolayı 05/11/2014 tarihinde verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı sanığa tebliğ edilmeden, ihlale konu “kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma” suçunun 05/11/2014 tarihinde işlendiği, ihlale konu suç tarihinin denetim süresi içerisinde olmadığı gözetilmeden hüküm kurulması,

b- Suç tarihi olan 05/11/2014 tarihinden önce 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği gözetilmeden suç tarihinden önce yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca temel cezanın 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddeleri uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 29/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/661, Karar No: 2014/1674, Tarih: 10.02.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/661 E.  ,  2014/1674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muratlı Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2011

NUMARASI : 2010/170-2011/366

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.05.2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı S. A. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, yetki belgesine dayalı olarak ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, sekiz adet taşınmazın satışı suretiyle ortaklığının giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü davalılardan S.. A.. temyiz etmiştir.

Borçlu ortağın alacaklısı tarafından açılan davada birden fazla taşınmaz dava konusu edilmiş ise icra takibine konu borç miktarına göre dava tarihi itibariyle taşınmazlardan borçlu ortağın payına düşecek değerin tespit edilerek borca yetecek miktarda taşınmazın ortaklığının giderilmesine karar verilmesi, fazlaya ilişkin istemin reddedilmesi gerekir.

Somut olayda, borçlu B.. A..'ın 8.10.2013 tarihi itibariyle borcu 13.100,57 TL olarak belirlendiği halde mahkemece yerinde yapılan keşif sonucu tespit edilen ve borçlu ortağın payına isabet eden dava konusu taşınmazların toplam değeri 124.876 TL'dir. Mahkemece, borçlu ortağın payı belirlenip borç miktarının tespiti ile borca yetecek kadar taşınmazın satışına karar verilmesi gerekir.

Ayrıca, dava konusu parseller muris "M. oğlu Ş.A." adına kayıtlı olup, "H.. K.."nın dosya içindeki 2010/157-254 sayılı veraset ilamına göre mirasçılık sıfatı bulunmadığı halde karar başlığında davalı olarak gösterildiği görülmüştür.

Bunun yanı sıra veraset ilamına göre mirasçı “Ş.kızı S. A.(K.)”nın adı ve soyadının karar başlığında ayrı ayrı "S.. K.." ve "S.. K.." şeklinde mükerrer olarak yazıldığı anlaşılmış olup yukarıda belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de satış bedelinin taraflara tapu kaydı ve mirasçılık belgesindeki hisseler oranında paylaştırılmasına karar verilmesi gerekirken hüküm sonucunda davacı paydaş olmadığı halde satış bedelinin "tapu kaydındaki hisseleri oranında (davacı ve davalılar) arasında paylaştırılmasına" şeklinde 6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesine göre infazda tereddüt yaratacak şekilde paylaştırma yapılması da yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 10.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9864, Karar No: 2017/4557, Tarih: 04.04.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/9864 E.  ,  2017/4557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiş duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... Gönüllüleri Vakfı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 04/04/2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı ... vekili Av. Şule Biçkin ile davacı ...k. Av. ... geldi. Karşı taraf davalı ... Vek.Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Asıl dosyada davacı vekili; Beyoğlu 34.Noterliğinin 9/11/2004 tarih, 34896 yevmiye nolu vasiyetnamesi ile...Deri'nin müvekkili vakfın da aralarında bulunduğu vakıfları mal varlığının bir kısmı için mirasçı olarak atadığı, atanmış mirasçılara intikal etmesini vasiyet ettiği İstanbul, Bahçelievler ilçesi, Kuleli mevkii 4749 parselde kayıtlı taşınmazın davalı tarafça kötü niyetli, hukuka aykırı olarak hazırlanan veraset ilamına dayanarak 10/02/2011 tarihinde taşınmazın kendilerine intikalini sağladıklarını, müvekkilinin de aralarında bulunduğu atanmış mirasçıların miras nedeniyle doğan haklarının gasp edildiğini, murisin terekesinin tespiti için açılan davanın halen devam ettiğini ve davalıların hukuka aykırı olarak aldıkları veraset ilamının iptali için de dava açtıklarını ileri sürerek taşınmazın tapu kaydındaki yolsuz tescilin iptali ile taşınmazın müvekkilinin de aralarında bulunduğu atanmış mirasçılar adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen Bakırköy 7.AHM.nin 2012/203 E.sayılı dosyada davacı vekili; miras bırakan Metin Deri'nin 9/11/2004 tarihli vasiyetnamesi ile terekesinin 1/3 'ü için müvekkili vakfı mirasçı

olarak atadığını, davalıların miras bırakanın vasiyetnamesine aykırı olarak dava konusu taşınmazı haksız ve hukuka aykırı olarak kendi adlarına tescil ettirdiklerini ileri sürerek yolsuz tescilin iptali ile dava konusu taşınmazın 1/3 hissesinin müvekkili vakıf adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

olarak atadığını, davalıların miras bırakanın vasiyetnamesine aykırı olarak dava konusu taşınmazı haksız ve hukuka aykırı olarak kendi adlarına tescil ettirdiklerini ileri sürerek yolsuz tescilin iptali ile dava konusu taşınmazın 1/3 hissesinin müvekkili vakıf adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen Bakırköy 9. AHM. 'nin 2012/185 E.sayılı dosyada davacı vekili; müvekkili vakıf lehine muris Metin Deri tarafından vasiyetname düzenlendiğini, murisin saklı paylı mirasçısı olmadığını, vasiyetnamede, müvekkili vakıf ve diğer vakıflara vasiyet ettiği İstanbul, Bahçelievler, Kuleli Mevkii 4749 parsel sayılı taşınmazı davalıların vasiyetnameden haberdar olmalarına rağmen, hukuka aykırı bir veraset ilamı alarak murisin atanmış mirasçılarına vasiyet ettiği taşınmazı kendi adlarına intikalini sağladıklarını ileri sürerek dava konusu taşınmaza ilişkin yolsuz tescilin iptali ile taşınmazın 1/3 hissesinin müvekkili vakıf adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; müvekkili tarafından açılan vasiyetnamenin iptali davasının derdest olduğunu, bu dosya sonucunun bekletici mesele yapılması gerektiğini, davaya konu tapu iptali istenen taşınmazın bütün mirasçılara olan devrinin 10/02/2011 tarihinde yapıldığını, müvekkili ve diğer mirasçıların muristen kalan bu taşınmazı aldıkları veraset ilamına istinaden üzerlerine geçirdiğini, veraset intikal vergisi beyanname verme süresini dikkate alınarak bu işlemi mirasçılarının yapmak zorunda olduğunu, vasiyetnamenin açılmasına ilişkin davadan haberdar olmadıkları zamanda intikalin yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, muris Metin Deri'in vasiyetnamesinin iptali için dava açtıklarını, öncelikle bu davanın sonucunun ve kesinleşmesinin beklenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, muris Metin Deri'in vasiyetnamesinin iptali için dava açtıklarını, öncelikle bu davanın sonucunun ve kesinleşmesinin beklenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalıların miras bırakanı olan Metin Derin'in Beyoğlu 34.Noterliğinin 9/11/2004 tarih, 34896 yevmiye numaralı Düzenlenme Şeklinde Vasiyetname ile İstanbul ili, Bahçelievler ilçesi, Yenibosna Mah. Kuleli Mevkii, 4749 parsel sayılı taşınmazı davacı vakıflara eşit olarak verilmesini vasiyet ettiği, davalılar işbu vasiyetnamenin iptali için mahkemenin 2011/153 E.sayılı dosyası ile dava açtıklarını, davanın reddedildiğini, kararın kesinleştiğini, vasiyetname ile davacı vakıflara vasiyet edilen taşınmazın muris Metin Derin'in yasal mirasçıları olan davalılar adına murise ait Bursa 3.SHM.nin 2010/1556 E-1588 Ksayılı mirasçılık belgesi uyarınca 10/2/2011 tarihinde tescil edildiği, dava konusu 4749 parsel sayılı taşınmazın davacı vakıflara vasiyet edilen ve onlar adına tescili gereken taşınmaz olduğu, vasiyetnamenin Bakırköy 1.SHM.nin 2010/2782 E.sayılı dosyasında okunduğu, davalı ...'nun söz konusu vasiyetnameyi bilerek kötüniyetli olarak bu devir işlemini gerçekleştirdiğini kabul etmenin mümkün olmadığı, diğer davalıların adlarına tescil işlemi yapıldıktan sonra vasiyetnamenin okunmasına ilişkin tebligatı aldıkları ve vasiyetnameden haberdar oldukları, kaldı ki davalılar adına bu tescil işlemi yapılmasa idi dahi davacıların vasiyetnamenin tenfizi için dava açmak ve mirasçıları da davalı olarak göstermek zorunda oldukları, vasiyetnamenin tenfizine ilişkin dava açmadan kendilerine vasiyet edilen bu taşınmazları adlarına tescil ettirmelerinin de hukuken mümkün olmadığı, tüm bu hususlar gözetildiğinde davalıların kötüniyetli olarak taşınmazın kendi adlarına tescilini gerçekleştirdikleri sübut bulmadığından ve kendilerine tebligat yapılmadan da vasiyetnameden haberdar olamayacakları anlaşıldığından işbu davanın bir anlamda vasiyetnamenin tenfizi davası gibi değerlendirilerek yasal hasım olmaları hasabiyle davalıların yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden sorumlu tutulmamaları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm asıl ve birleşen dava davacı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.