muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1050, Karar No: 2024/3053, Tarih: 21.03.2024

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin ikinci fıkrasında; “Herhangi bir ...'ndan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil idareler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, Sosyal Güvenlik Kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum kurul üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin 450 sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda herhangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar ” hükmüne amir olduğu, Kurumdan aylık almakta olan davacının kamu işyerinde çalıştığının tespit edildiği, çalışılan sürede yersiz alınan aylıklar toplamının borç çıkarıldığı belirtilerek, açılmış olan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile " davacının, 15.04.2014 tarihinde 4/c emekli aylığı aldığı, İşyerinin Kamu mahiyetinde bulunduğu, İGB'de SGDP'li çalıştırılacağı belirtilmektedir. Çalışmanın belge kodunun (2) olarak belirtildiği, iptali istenen Kurum işlemini Kamu Görevlileri Ödemeler Daire Başkanlığı'nın 08.10.2019 tarih ve 16760878/62.413.153.0 belge numaralı borç bildirim yazısı olduğu, anılan belgede; 5335 sayılı Kanununun 30 uncu maddesi hükmü uyarınca emekli veya yaşlılık aylıkları kesilmeksizin görev alacak olanların belirtildiği, Kurumdan emekli aylığı almakta iken 18.03.2014-31.01.2017 tarihleri arasında sigortalı olarak çalışmasından dolayı 15.04.2014-31.01.2017 tarihleri arasındaki aylıklar tutarı 50.181,43 TL'nin adına borç çıkarıldığı. Kurum tarafından bildirim yapılan işyerinin 5335 sayılı Kanun kapsamanda kaldığı gerekçesiyle 15.04.2014-31.01.2017 tarihleri arası ödenen aylıkları borç olarak çıkardığı, Hacettepe Üniversitesi ve Kurum yazılarında söz konusu işyerinin 5335 sayılı Kanun kapsamında bulunmadığının belirtildiği anlaşılmaktadır.

Davacı adına SGDP tabi olarak bildirim yapılan işyerinin 5335 sayılı Kanun kapsamında bulunmadığı, Kamu Görevlileri Ödemeler Daire Başkanlığı'nın 08.10.2019 tarih ve 16760878/62.413.153.0 belge numaralı Borç Bildirim Yazısının iptali gerektiği tespit edildiği" gerekçesiyle;

"Davanın kabulü ile

1-Dava konusu işlemin iptaline, davacının aylığından yapılan kesintinin davalı Kurumdan alınarak davacıya verilmesine" karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi için davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek, Yerel Mahkeme kararının kaldırılarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi için davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, Kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek, Yerel Mahkeme kararının kaldırılarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında "... Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 15.04.2014 itibaren 5434 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığı aldığı, 18.03.2014-31.01.2017 tarihleri arasında aşçı olarak çalıştığı 1104303 sicil numaralı Hacettepe Üniversitesi Kültür ve Spor Dairesi Başkanlığı İktisadi İşletmeleri adına kantin ve kafeterya işletmesi işyerinden hizmetinin bildirildiği, Kurumun davacının 15.04.2014-31.01.2017 tarihleri arasında ödenen aylıklar toplamı 50.181,43 TL'yi borç tahakkuk ettirdiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın yasal dayanağı; 5277 sayılı 2005 Mali Yılı Bütçe Kanunu'nun 25 inci maddesinin (f) fıkrasının ikinci ve üçüncü paragrafları ile 5335 sayılı Kanun'un 30/2 nci maddesidir. 01.01.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5277 sayılı Bütçe Kanunu'nun 25 inci maddesinin (f) fıkrasının ikinci ve üçüncü paragrafları “...Her hangi bir Sosyal Güvenlik Kurumundan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanlar bu aylıkları kesilmeksizin; genel bütçeye dahil daireler, katma bütçeli idareler, döner sermayeler, fonlar, belediyeler, il özel idareleri, belediyeler ve il özel idareleri tarafından kurulan birlik ve işletmeler, Sosyal Güvenlik Kurumları, bütçeden yardım alan kuruluşlar ile özel kanunla kurulmuş diğer kamu kurum, kurul, üst kurul ve kuruluşları, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bunların bağlı ortaklıkları ile müessese ve işletmelerinde ve sermayesinin %50’sinden fazlası kamuya ait olan diğer ortaklıklarda her hangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılamaz ve görev yapamazlar. Diğer kanunların emeklilik veya yaşlılık aylığı almakta iken emeklilik veya yaşlılık aylıkları ve/veya diğer tazminatları kesilmeksizin atanmaya, çalıştırılmaya veya görevlendirilmeye izin veren hükümleri ile 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu'nun ek 11 inci maddesine göre alınmış Bakanlar Kurulu kararları 2005 yılında uygulanmaz” düzenlemesini içermektedir.

Bütçe Kanunu ile yapılan bu düzenleme sonrasında kanun koyucu; bütçe kanunlarına bütçe ile ilgili hükümler dışında hiçbir hüküm konulamayacağına ilişkin Anayasa’nın 161. maddesi hükmünü gözeterek, bütçe kanunlarında yer almaması gereken hükümlerin temizlenmesi amacıyla çıkardığı 27.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 29 uncu maddesinin (c) bendi ile 5277 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinde yer alan hükmü yürürlükten kaldırmış, ancak, aynı düzenlemeyi anılan Kanun'un 30 uncu maddesi ile yeniden getirmiş ve bu madde 27.04.2005 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Diğer taraftan, 5277 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin Anayasaya aykırılığı iddiası ile açılan dava sonucunda, 28.12.2005 gün 2005/146-105 sayılı kararla; anılan maddenin (f) fıkrasının ikinci ve üçüncü paragraflarının Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş, aynı yönde yapılan başka bir başvuru üzerine de anılan mahkemenin 29.11.2005 gün 2005/6-93 sayılı kararı ile 5277 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin (f) fıkrasının, 21.4.2005 günlü 5335 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 29 uncu maddesinin (c) fıkrasıyla yürürlükten kaldırıldığına ve 25 inci maddenin (f) fıkrasına yönelik Anayasaya aykırılık iddiasına ilişkin konusu kalmayan istemler hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiş, aynı düzenlemeyi içeren 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarının Anayasaya aykırılığı iddiasıyla açılan dava sonucunda ise 03.04.2007 gün 2005/52 Esas 2007/35 Karar sayılı hükümle, anılan kanun maddesinin Anayasaya aykırı olmadığına ve iptal isteminin reddine karar verilmiştir.

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 105 inci maddesinde sayılan uygulanmayacak hükümler arasında 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin yer almaması, Anayasanın 153 üncü maddesinin “iptal kararları geriye yürümez” hükmünü içermesi karşısında; her hangi bir ...'ndan emeklilik veya yaşlılık aylığı alanların, bu aylıkları kesilmeksizin her hangi bir kadro, pozisyon veya görevde çalıştırılmayacakları ve görev yapamayacaklarına dair düzenlemenin 01.01.2005 tarihinden başlamak suretiyle yürürlükte olduğu belirgindir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamından, davacının hizmetinin bildirildiği iktisadi işletmenin, üniversite bütçesinden pay almadığı, herhangi bir ödenek katkısının bulunmadığı, konukevleri, kreş, ana okulu, kantin, kafeterya, yüzme havuzu işletmeciliği gibi faaliyetlerde bulunup kendi gelir ve giderlerini karşılayan ticari bir işletme olduğu, nitekim davacının hizmetinin bildirildiği işveren tarafından sosyal güvenlik destek primine bağlı çalışan personel ile ilgili olarak yaşanan sıkıntıların giderilmesi için işyeri mahiyet kodunun değiştirilmesi istemi ile Kuruma yapılan başvuru üzerine davalı Kurumun 17.12.2018 tarihli yazısıyla işyeri mahiyet kodunun değiştirilmesine gerek bulunmadığı, 5335 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesi kapsamında değerlendirilen bir işyeri olmadığına dair bilgi verildiği de anlaşıldığından, Mahkeme kararının vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine" karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yaşlılık aylığı bağlandıktan sonra Hacettepe Üniversitesi Sağlık Kültür ve Spor Daire Başkanlığı İktisadi ve Sosyal Tesis ve İşletmeleri Müdürlüğü bünyesinde çalışan davacının bu çalışmasının 5335 sayılı Kanun kapsamında kalıp kalmadığı ve bu nedenle yaşlılık aylığından yapılan kesintilerin iadesinin gerekip gerekmediğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5335 sayılı Kanunun 30 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27935, Karar No: 2015/37948, Tarih: 17.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/27935 E.  ,  2015/37948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/350656

MAHKEMESİ : Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2011

NUMARASI : 2011/167 (E) ve 2011/430 (K)

SUÇLAR : Yaralama, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık hakkında, katılan N.. Y..'a karşı yaralama suçundan açılan dava ile ilgili bir karar verilmemiş ise de, zamanaşımı süresi içinde karar verilmesi mümkün görülerek dosya görüşüldü:

1-Katılan K.. S..'ya yönelik yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık T.. S..'nın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Katılanlar N.. Y.. ve K.. S..'ya yönelik tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık T.. S..'nın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 17/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2227, Karar No: 2008/4844, Tarih: 13.03.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/2227 E.  ,  2008/4844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10. YTL onama harcının mahsubuna bakiye 0.90.YTL. harcın temyiz edenden alınmasına,  13/03/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32475, Karar No: 2017/11009, Tarih: 13.11.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/32475 E.  ,  2017/11009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı firmadan 13.03.2013 tarihinde yatak odası takımı, TV ünitesi ve koltuk takımı satın aldığını, ürünlerin karşılığında davalı firmaya 6.850,00-TL ödediğini, ürünlerin Mayıs 2013 tarihinde teslim edildiğini, ürünleri teslim aldıktan 3 ay sonra tekli koltukların kumaşlarının solduğunu, yatak odasının camının düştüğünü, camın takıldığını ancak raflar yerinden oynadığı için sürtünmeden dolayı suntada aşınma olduğunu, TV ünitesinin raf bağlantı yerlerinde açılmalar olduğunu, davalı firmaya yapmış olduğu müracaat sonrasında firma tarafından bilirkişi görevlendirildiğini, bilirkişi tarafından hazırlanan raporda kumaşta solma olduğu, yatak odasının raydan çıktığı için zedelendiği, ayna düştüğü için bankoyu zedelediği, ünitenin parçalarının çift kat olduğu için aralarının belli olduğunun belirtildiğini, davalı firmanın ürünlerinin bedelinin iadesine ya da ürünlerin değiştirilmesi talebine cevap vermediğini belirterek, ürünlerin bedelinin aynen iadesi ya da eşyaların değiştirilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava konusu gardrop ve televizyon ünitesinin satış bedeli olan 2.350,00-TL’nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davacıya ait ve dava konusu gardrop ve televizyon ünitesinin birlikte ifa kuralı gereğince davalı şirkete iadesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davanın tüketici mahkemesi sıfatıyla açıldığı ve harç alınmadığı, tensip zaptının 1 nolu kararında davanın tüketici davası olduğunun tespit edildiği görülmekle; davaya Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla bakıldığının yazılmamış olması mahallinde her zaman düzeltilecek nitelikte, maddi hataya dayalı olduğu anlaşıldığından ve yine davalı ünvanının karar başlığında ... olarak yazılması doğru değil ise de bu hususun HMK 301. maddesi gereğince talep üzerine veya her zaman mahallinde düzeltilebilmesi mümkün olduğundan bu hususlar bozma sebebi yapılmamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

3-Davacı, davalıdan satın aldığı ürünlerin ayıplı olduğunu ileri sürerek, ürünlerin bedelinin iadesi ya da ürünlerin değiştirilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, yatak odası takımı içinde bulunan gardrobun bedelinin iadesine karar verilmiştir. Gardrobun yanlış montajı nedeni ile sürtünmelerin olduğu ve dolabı deforme ettiği, gardorptaki sürtünmelerin kötü işçilikten kaynaklandığı yapılan bilirkişi incelemesi sonucu hazırlanan raporlardan anlaşılmaktadır. Dava konusu yatak odası takımının renk ve model olarak bir takım halinde satılan ürün olması ve umulan faydanın yanı sıra estetik amaçlı olarak da kullanılması hedeflenen bir mal olduğundan tüketicinin ayıplı eşyanın görüntüsüne katlanmasını beklemek doğru olmadığı gibi ayıplı gardrobun iadesinden sonra elde kalan takımın diğer parçalarının da yatak odası takımının renk ve model uyumunun ve estetik görüntüsünün bozulması nedeniyle iadesi ile ödenen bedelin tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte belirtilen hususların açıklanan nedenlerle bozma sebebi yapılmamasına, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (3) nolu bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12821, Karar No: 2019/231, Tarih: 09.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/12821 E.  ,  2019/231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanık Mehmet’i azmettirerek, inşaat tadilat ruhsatı talep dilekçesine katılan adına imza attırdığı , sonra da bu dilekçe üzerine düzenlenen tadilat ruhsatını aldırdığı iddiasıyla açılan kamu davasında; söz konusu talep belgesi dayanak alınarak düzenlenen tadilat ruhsatında arsa sahibi sıfatıyla katılanın imzalaması gereken kısımlara da yine sanık ...’in azmettirmesiyle sanık Mehmet’in imza attığının anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında TCK'nin 43. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Toplanan deliller gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak; sanığın suçunun sübutu kabul edilmiş, oluşa uygun şekilde niteliği belirlenmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 09.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14601, Karar No: 2012/13906, Tarih: 12.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/14601 E.  ,  2012/13906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı borçlular ..., ..., ... Tekstil Dış Tic.Ve San. Ltd. Şti., ... Tekstil ve Deri Ürünleri San ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlulardan ...'in alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla adına kayıtlı ... ... Mahallesi 10 parselde kayıtlı villa ile 26 parselde kayıtlı arsasını 27.4.2012 tarihinde davalı ...'e, ... 12 parselde kayıtlı taşınmazın 11/32 hissesi ile 31 parselde kayıtlı taşınmazın 42197/1002652 hissesini 20.3.2012 tarihinde davalı ...'e, ... ... mahallesi 2 parselde kayıtlı arsasını 22.3.2012 tarihinde davalı ... tekstil Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti'ne sattığını, davalı borçlu ...'in alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla adına kayıtlı ... 7 parselde kayıtlı 20 nolu villasını 26.4.2012 tarihinde davalı ...'e sattığını, davalı borçlu ... Tekstil Dış Tic.Ve ...ltd.Şti.nin alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla adına kayıtlı ... mahallesi 13 parselde 3.kat 5 nolu işyerinin 1/2 hissesini 22.3.2012 tarihinde davalı ... Tekstil Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti'ne sattığını, davalı

borçlu ... Tekstil Ve Deri Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti.nin alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla adına kayıtlı ... Mahallesi 13 parselde 1.kat 3 nolu işyeri ile 1.kat 1 nolu işyerinin tamamını 22.3.2012 tarihinde davalı ... Tekstil Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti'ne sattığını belirterek davalılar arasındaki tasarrufların İİK 277 ve devamı maddeleri ve BK'nun 18. madde gereğince batıl olduğunun tespitine,dava konusu tasarrufların takip konusu alacak ve fer'ileriyle iptaline, cebri icra yetkisi tanınmasına karar verilmesini dava ve talep etmiştir.