muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/622, Karar No: 2020/3818, Tarih: 01.07.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/622 E.  ,  2020/3818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshinin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, eczane sahibi olduğunu, davalı kurumun 2009 yılı Eczane Protokolünün 6.17 ve 6.3.24 maddeleri gereğince sözleşmesinin 1 yıl süre ile feshine karar verdiğini, her yıl protokollerin yenilendiğini ve 2011 ve 2012 yılı protokollerinin lehine hükümler içerdiğini belirterek sözleşmenin feshi kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, davalı kurum tarafından davacı eczacıya verilen cezanın iptali istemine ilişkindir. Davalı kurum tarafından davacı eczacı hakkında 2009 yılı protokolünün 6.17 ile 6.3.24 maddesi gereğince fesih işlemi uygulanmıştır. 2016 yılı protokolünün, davaya konu 6.3.24 maddesinin protokolün yürürlüğe girdiği 01.01.2016 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırıldığı sabit olmakla beraber 6.12 maddesinde “Bu protokolün yürürlük tarihinden önce herhangi bir nedenle Kurumca veya Kuruma devredilen kurumlarca sözleşmesi feshedilen eczacının yazılı talebi halinde; Kurumca tespit edilen ve sözleşmesinin feshedilmesine neden olan fiil/fiiller için bu protokolün (5) ve (6) numaralı maddelerinde yer alan hükümler uygulanır. 01.02.2012 tarihinde imzalanan protokolden önceki protokollerde sözleşmenin feshi ve cezai şart gerektiren maddelerden bu protokolde kaldırılmış olanlar nedeniyle sözleşme feshi ve/veya cezai şart uygulanmış olan işlemler, konusu kalmadığından durdurulur ve işlem yapılmaz. Bu protokolün yürürlük tarihinden önce (5.3) numaralı maddede sayılan fiillerden dolayı sözleşmesi feshedilen eczanelerin yazılı talebi üzerine bu protokoldeki cezai şart ve fesih hükümleri uygulanır.” hükmü düzenlenmiştir. Dava konusu uygulanan ceza-i işlemin dayanağı olan protokol maddelerinde değişiklikler olduğu sabit olup, bunun yanında aynı nedenlerle 2012 protokolü ile birlikte 2016'da yürürlüğe giren protokolün de ilgili maddesi ve olaya uygulanıp uygulanamayacağı üzerinde durulmalıdır.

Mahkemece, muhakkik soruşturması sırasında beyanı alınan Turgut Ceren'in beyanı doğrultusunda davanın reddine karar verilmiş ise de, tanık mahkeme huzurunda dinlenmemiştir. Uyuşmazlık maddi vakıanın gerçekliğine ilişkin olup HMK m.31 uyarınca hakimin davayı aydınlatma ödevi bulunmakta olup işlemin bizatihi konusu olan ve hizmet alan sigortalının tanık olarak dinlenmesi gerekir. O halde, mahkemece, tarafların tüm delilleri incelenerek, 2012 ve 2016 protokollerinin ilgili maddeleri de değerlendirilmek suretiyle ve konusunda uzman bilirkişilerden Yargıtay, mahkeme ve taraf denetimine elverişli rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına,

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2015/18040, Karar No: 2017/7209, Tarih: 16.01.2017

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/18040 E.  ,  2017/7209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih ve 398 sayılı Kararı ile 23.07.2016 tarih ve 29779-2. mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunla 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen Geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Onsekizinci Hukuk Dairesinin kapatılmasına ve 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı iş bölümü kararında yer alan dairemizin bakmakta olduğu:

'6) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Gerçek Kişiler başlıklı 1. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 8-46) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

7) 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu uyarınca nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar ile vatandaşlığın tespitine ilişkin hüküm ve kararlar,

8) 4721 sayılı TMK'nın Kişiler Hukuku başlıklı 1. Kitabının Tüzel Kişiler başlıklı 2. Kısmında yer alan hükümlerden (TMK m. 47-117) kaynaklanan davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,

9) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 56 ila 100. maddeleri ile 5253 sayılı Dernekler Kanunu hükümlerine göre açılmış derneklerin feshi, derneğin sona erdiğinin tespiti gibi dernekler hukukundan kaynaklanan her türlü dava sonucunda verilen hüküm ve kararlar.

11) 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101 vd. maddeleri kapsamında kalan vakıfların kuruluş ve tescil işlemleri, vakıf senedinin düzenlenmesi ve değiştirilmesi, vakfın teşkilatı (örgütü), denetimi, yöneticilerin azli, vakıf yönetiminin amacının ve mallarının değiştirilmesi, vakfın sona ermesi ve tasfiyesi: ayrıca, Osmanlı döneminde kurulan ve 5737 sayılı Vakıflar Kanun'a tabi olan vakıflarda, vakfiye şartı gereği vakıf evladı veya ilgilisi olduğunun ya da tevliyete hak kazandığının tespiti ile vakfın gelir fazlasından yararlanma (intifa) haklarıyla ilgili olarak açılan davalara ilişkin hüküm ve kararlar,

12) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Hısımlık başlıklı 2. Kısmında yer alan Soy Bağının Kurulması başlıklı 1. Bölümünün 1, 2, 3 ve 4. ayrımlarında yer alan maddelerden (TMK m.282 ila 320: Soy bağı, tanıma, babalık, evlat edinme vb) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

13) 4721 sayılı TMK'nın 2. Kitabının, Vesayet başlıklı 3. Kısmında yer alan maddelerden (TMK m. 396-494) kaynaklanan davalar nedeniyle verilen hüküm ve kararlar,

14) 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanuna göre verilen kayyım atanması ile ilgili davalar ile kayyımlık kararlarının kaldırılmasına ilişkin davalar sonucu verilen hüküm ve kararlar,'ın temyiz incelemesinin Yargıtay Sekizinci Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3840, Karar No: 2019/1168, Tarih: 21.03.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3840 E.  ,  2019/1168 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davacılar ..., ve ... yönünden reddine, davalılar ... ve ... yönünden kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı ile davalı ... ve ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, sıra cetvelinin birinci sırasında yer alan ... ile ikinci sırasında yer alan davalı ...'nun alacaklarının gerçek bir alacak olmadığını ve muvazaaya dayandığını, sıra cetvelinde kendilerine pay ayrılmakla birlikte sıra cetvelinin iptali halinde sıraya ortak olma ihtimali bulunduğundan diğer davalıları da davaya dahil ettiklerini, bu davalıların alacaklarının da muvazaalı olduğunu ileri sürerek 15.04.2011 tarihli sıra cetvelinin iptali ile davalılara ayrılan payın müvekkilinin alacaklı olduğu icra dosyasına ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, sıra cetvelinin birinci ve ikinci sırasında yer alan, ... ve ...'nun alacaklarının ..... ve işyeri kayıtları, hizmet süreleri, yaptıkları iş ve aylık ücretlerine göre muvazaalı olmadığı davaların işveren tarafında kabul edilmiş olmasının tek başına alacakların muvazaalı olduğunu kabule yeterli olmadığı, davalılardan ...'e sıra cetvelinde pay ayrılmadığı gibi....... de sıra cetvelinde yer almadığı, ayrıca davalılar ... ve.... alacaklı olduğu takip dosyalarına gelen diğer paraların sıra cetveli yapılarak dağıtılması gerektiği yönündeki iddianın, şikayet yoluyla icra mahkemesinde değerlendirecek hususlardan olduğu gerekçeleriyle, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 18.09.2013 tarihli 2013/3798 Esas ve 2013/5502 Karar sayılı ilamıyla, muvazaa hukuki nedenine dayalı sıra cetveline itiraz davalarında ispat yükü, davalı alacaklı üzerinde olup somut olayda ispat yükünün davalı alacaklılar ... ve ...'nun üzerinde olduğu, bu durumda, iş hukuku konusunda uzman bir bilirkişiden davalıların ilama bağlanan işçilik alacaklarının mevcudiyeti, miktarı ve ödenip ödenmediği konusunda, davalıların delilleri arasında yer alan ........ ve iş yeri kayıtları incelenmek suretiyle rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek davacı yararına bozulmuştur.

.../...

S. 2

.../...

S. 2

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma, benimsenin bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalılar ... ve ...’nun, takip borçlusu şirkette çalıştıkları ve bir kısım alacaklara hak kazandıkları ancak, bu alacakların sıra cetveline yansıtılan tutarda olmadığı, daha az olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile sıra cetvelinde, davalı ...’nin alacağı payın 48.550,39 TL olduğunun tespitiyle, bu tutarı aşan 39.366,18 TL’nin davacıya ödenmesine, davalı ...’nun alacağı payın 58.538,92 TL olduğunun tespitiyle bu tutarı aşan 51.678,35 TL’nin davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ile davalılar ... ve ... vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre davacı ile davalı ... ve ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ile davalı ... ve ... vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15533, Karar No: 2015/8342, Tarih: 12.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/15533 E.  ,  2015/8342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEKİRDAĞ AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/04/2014

NUMARASI : 2013/612-2014/319

Taraflar arasındaki kişisel eşyanın iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 21.04.2010 tarihinde evlendiklerini, 02.08.2010 tarihinde davalı kadının kendi şahsi eşyaları ile birlikte davacıya ait ev eşyalarını götürdüğünü, mahkemece tespit yaptırdıklarını, ev eşyalarıın aynen, olmadığında 29.911 TL bedelinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; davalı kadının çeyiz olarak getirdiklerini giderken götürdüğünü bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; 2010/144 D. İş dosyası ile tespiti yapılan ve bilirkişi raporu ile belirlenen eşyaların aynen, olmadığında 5.245 TL bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hükmü taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dairemizin 20.06.2013 tarih, 2013/8195 E. - 10679 K. sayılı ilamı ile “Mahkemece, her bir talep hakkında hüküm kurulması gerekirken, sadece Tekirdağ Aile Mahkemesinin 2010/144 D. İş sayılı dosyasında tespiti yapılan eşyalar hakkında hüküm kurulmuştur. HMK'nun 297/2.maddesine göre; “Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir, denilmektedir. O halde, davacının davalı tarafından müşterek konuttan götürülen eşyalarıyla ilgili talebi hakkında hüküm kurulmamış olması usule aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir. Bozma nedenine göre, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.” gerekçesi ile bozma kararı verilmiştir.

Mahkemece; bozma ilamına uyulmasına karar verildikten sonra hükme esas alınan bilirkişi raporunda açıklanan 74 parça ev eşyasının davalıdan aynen, olmadığında 7.432 TL bedelinin tahsiline karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

./..

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin tespitinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davada; davacı koca tarafından, davalı kadının götürdüğü ev eşyalarının iadesi talep edilmektedir.

./..

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin tespitinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davada; davacı koca tarafından, davalı kadının götürdüğü ev eşyalarının iadesi talep edilmektedir.

Davalı kadının; 02.08.2010 tarihinde ev eşyalarını alarak evden ayrıldığı, davalı koca tarafından müşterek hanede 03.11.2010 tarihinde Tekirdağ Aile Mahkemesince delil tespiti yaptırıldığı, 2010/144 D. iş dosyası ile toplam 43 adet ev eşyasının evde bulunduğunun tespitinin yapıldığı ve mevcut eşyaların yediemin olarak aynı tarih itibariyle tespit isteyen davacıya teslim edildiği anlaşılmaktadır.

Ancak, 2010/144 D. iş dosyası ile müşterek hanede bulunan ve davaya konu edilen taşınır eşyaların bir kısmının davacıya yediemin olarak teslim edildiğine ve davacının tasarrufuna bırakıldığına göre, taşınır eşyaların mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tesbitini karar verilmesi ile yetinilmesi gerekir.

Bu durumda, mahkemece; davacıya ait olan ve davalıda bulunan eşyalar yönünden davacıya iadesine karar verilmesi, davacının zilyetliğinde bulunan ve değişik iş dosyası ile teslim edilen eşyalar yönünden ise; mülkiyetin davacıya ait olduğunun tesbitine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/164, Karar No: 2014/21130, Tarih: 28.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/164 E.  ,  2014/21130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkûmiyet,sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve mahkemenin kabulüne göre; sanığın, olay tarihinde, sevk ve idaresindeki yolcu otobüsü ile meskun mahal dışında aydınlatması olan tek yönlü yolda gece vakti seyir halinde iken, olay mahalli kavşağa geldiğinde sola dönüş yapacağı sırada yola gereken dikkatini vermemiş, yolu etkin şekilde kontrol etmesi ve bu yol üzerinden gelen araçlara ilk geçiş hakkını verip güvenli ortam oluştuktan sonra kavşağa giriş yapması gerekirken bunu yapmadan kavşağa giriş yapması neticesi iki kişinin ölümüne sebep olduğu ve asli kusurlu olarak meydana getirdiği olayda; sanık hakkında, yerel mahkemece, 5 yıl olarak belirlenen temel hapis cezasının TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı, adalet ve hakkaniyete uygun olduğu anlaşıldığından; tebliğnamedeki, bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekili ile sanık müdafinin, kusura ve ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 28.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1377, Karar No: 2019/2277, Tarih: 04.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2017/1377 E.  ,  2019/2277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi:

31/01/2019 tarih ve 30672 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak (yayım tarihini izleyen ay başından itibaren 01/02/2019 tarihinde) yürürlüğe giren, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 1 sayılı kararı gereğince kabul edilen İcra Ceza dava dosyalarının Yargıtay Yüksek 12. Hukuk Dairesine 04/02/2019 tarihinde Gönderilmesine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3810, Karar No: 2007/4717, Tarih: 22.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/3810 E.  ,  2007/4717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ ...A.H.(Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayet

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.22.03.2007

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne göre ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir. (Ömer Uğur GENÇCAN, 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu, Bilimsel Açıklama-İçtihatlar-İlgili Mevzuat, Yetkin Yayınevi, Ankara 2007 , Kısaltma: GENÇCAN-TMK-2, s. 2515-2517)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır.

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

- dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

- temsil kayyımı davaya katılmalı,

- temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2007/10177, Karar No: 2007/10864, Tarih: 25.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/10177 E.  ,  2007/10864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pendik İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 16.02.2007 tarih, 4-2468 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 160.00 YTL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine; 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesine eklenen (J) bendi gereğince harç alınmasına yer olmadığına, 25.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.