muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/13011, Karar No: 2015/10115, Tarih: 19.11.2015

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2014/13011 E.  ,  2015/10115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, ... ... Çocuk Hastanesi bahçesindeki büfe’nin davalıya 29.01.2002 başlangıç tarihli 3 yıl süreli kira sözleşmesi uyarınca kiralandığını belirterek 3. yıl (29.01.2004-29.01.2005) dönem kirası olan 73.245 TL, süre sonundan tahliye tarihi olan 17.03.2005 tarihine kadar işleyen 9.360 TL kira bedeli ve sözleşmenin 11. maddesi uyarınca geciken aylar için belirlenen 4.778 TL cezai şartın tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı cevap dilekçesinde, alacağın zamanaşımına uğradığını belirterek haksız ve yersiz açılan davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, dava dilekçesinin davalıya 22.04.2010 tarihinde tebliğ edildiği, 30.04.2010 tarihinde verilen cevap dilekçesiyle zamanaşımı def’inde bulunulduğu, zamanaşımı def’inin süresinde olduğu anlaşılmaktadır. Zamanaşımı alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun olmayı ifade eder ve alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu eksik borç haline dönüştürür. Bu durumda zamanaşımı def'i dosyanın esasına girmeden önce çözülmesi gereken bir ön sorun niteliğinde olup, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden, davalının bu savunması üzerinde durulmadan, davanın sonuçlandırılması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10150, Karar No: 2010/17984, Tarih: 21.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10150 E.  ,  2010/17984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazdaki irtifak hakkı bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazdaki irtifak hakkı bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmış, rapor çerçevesinde geri kalan miktar için açılan ek davalar asıl dava ile birleştirilmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle değer biçilmesi, taşınmazın yüzölçümü, geometrik durumu ve enerji nakil hattının güzergahı nazara alınarak irtifak oranının belirlenmesinde ve tespit edilen irtifak bedellerinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Her üç dava da tek taşınmaza ilişkin olarak açıldığından davacı vekiline tek vekalet ücreti verilmesi gerektiği düşünülmeden, her bir dava için ayrı ayrı vekalet ücreti takdiri,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin 11 ve 12. bentlerinin tamamının hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5599, Karar No: 2006/12798, Tarih: 02.10.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/5599 E.  ,  2006/12798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 02.10.2006

KARŞI OY YAZISI

Davacı tarafından 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu hükümlerine göre velâyetin “yeniden düzenlenmesi” konusunda dava açıldığı ve dava konusu çocuğun bir “temsil kayyımı” tarafından temsil edilmeden karar verildiği konusunda değerli çoğunluk ile aramızda “görüş birliği” vardır.

Çekişme nedir?;

Velâyetin “yeniden düzenlenmesine” yönelik davalarda dava konusu çocuk bir “temsil kayyımı” tarafından “usulüne uygun biçimde” temsil edilmeden işin esasının incelenebileceğine yönelik değerli çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum

Velâyet ilişkisinde “iki taraf” (=Ebeveyn ve çocuklar) söz konusudur. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 32)

Velâyet, küçüklerin ve bazı durumlarda kısıtlı çocukların gerek kişiliklerinin gerek mallarının korunması ve onların temsili konusunda yasanın ana babaya yüklediği ödevler ile bu ödevlerin gereği olan hakların “tümünü” ifade eder. (Ömer Uğur GENÇCAN, Boşanma Hukuku, Yetkin Yayınevi, Ankara 2006, Kısaltma: GENÇCAN-Boşanma-2, s. 843)

Temsil kayyımı ise bir kimseyi belirli bir iş ya da birden fazla işte “temsil etmesi” için atanan kişiyi ifade eder.(OĞUZMAN/DURAL, Aile Hukuku, İstanbul-1994, s. 510)

4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 183 hükmüne ana veya babanın başkasıyla evlenmesi, başka bir yere gitmesi veya ölmesi gibi yeni olguların zorunlu kılması hâlinde hâkim, re'sen veya ana ve babadan birinin istemi üzerine gerekli önlemleri alacağı gibi çocuğun korunmasına ilişkin diğer önlemlerden sonuç alınamaz ya da bu önlemlerin yetersiz olacağı önceden anlaşılırsa, hâkim 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu m. 348 hükmünde yer alan hâllerde velâyetin kaldırılmasına da karar verir.

Velâyet, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme hükümleri ile de ana baba yararına değil “çocuk yararına” bir hak olarak kabul edilmiştir. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 46)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyet ilişkisinin yeniden düzenlenmesinde bu sebeplerle “çocuğun yararı” gözönünde tutulmalıdır.(ÖZTAN, Aile Hukuku, s. 472, Lüchinger/Geiser, Art.157, nr. 13, BGE 118 II 23)

Velâyet, ana-babaya bırakılan denetimsiz bir hak olmaktan çıkarılmış, kamusal niteliği olan bir hak olduğundan bu hakkın kullanımı “denetlenmektedir”. (BAKTIR/ÇETİNER, Velâyet Hukuku, s. 19)

Velâyetin kötüye kullanılması halinde çocuğu korumak üzere alınabilecek “en radikal”, “en etkin” önlem ve bu anlamda “son çare” ise velâyetin kaldırılmasıdır.(Rona SEROZAN, Çocuk Hukuku, İstanbul-2005, s. 292.)

Velâyete ilişkin dava “çocuğun güvenliğini” doğrudan ilgilendiren bir dava olup velâyet kendisinde bulunan davalının her zaman çocuğun yararına davranmayacağı şu veya bu gibi düşüncelerle çocuk aleyhinde birleşmesi ve onun zararına bir durum yaratması davanın açılış sebebi göz önüne alındığında olası olduğundan çocuğun “davalı tarafından temsil edilmesi” son derecede sakıncalıdır.

Dava konusu çocuk ile yasal temsilcisi davalı arasında menfaat çatışması vardır. (TMK. m. 426 b. 2). Zaten çocuk yönünden “işler yolunda gitmediğinden” bu sebeple velâyetin “yeniden düzenlenmesi” için dava açılmıştır/açılmak zorunda kalınmıştır

O halde “velâyetin yeniden düzenlenmesi” davasında;

-dava konusu çocuğa bir temsil kayyımı atanmalı,

-temsil kayyımı davaya katılmalı,

-temsil kayyımı tarafından gösterildiği takdirde delilleri toplanarak sonucu uyarınca bir karar verilmelidir.

Hükmün bu gerekçe ile bozulması görüşünde olduğumdan değerli çoğunluğun “farklı görüşüne” katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/12657, Karar No: 2015/8916, Tarih: 22.10.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/12657 E.  ,  2015/8916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/09/2014

NUMARASI : 2013/527-2014/1188

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili amacı ile başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile takibin 14.750 TL olarak devamına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı 03.12.2012 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 08/05/2012 tarihli 5. seri numaralı 7.670,00 TL tutarlı fatura, 14/06/2012 tarihli 5. seri numaralı 7.080,00 TL bedelli fatura, 01/02/2011 tarihli 5. seri numaralı 3.540,00 TL'lik fatura bedeli olmak üzere toplam 18.290,00 TL'lik kira alacağının tahsilini talep etmiştir. Taraflar arasında kira sözleşmesinin varlığı ve kira miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı kiracı ödeme savunmasında bulunmuş ve üç adet tediye makbuzu ibraz etmiştir. Davacı tarafın ibraz edilen makbuzlardaki imzaya itiraz etmesi üzerine Mahkemece üç adet makbuz üzerinde imza incelemesi yaptırılmış, makbuzlardan iki tanesindeki imzanın davacıya ait olmadığı, 3.540 TL bedelli olan makbuzdaki imzanın ise davacıya ait olduğu gerekçesiyle davanın iki adet fatura yönünden olmak üzere kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kural olarak kira bedelinin ödenmesini davalı kiracı, dava konusu alacak miktarına göre yazılı delil ile kanıtlamalıdır. Davalı şirket olan kiracı delil listesinde ticari defterlerine dayanmaktadır.

Kural olarak kira bedelinin ödenmesini davalı kiracı, dava konusu alacak miktarına göre yazılı delil ile kanıtlamalıdır. Davalı şirket olan kiracı delil listesinde ticari defterlerine dayanmaktadır.

6100 Sayılı HMK'nun 222. maddesinde;"Mahkeme, ticari davalarda tarafların ticari defterlerinin ibrazına kendiliğinden veya taraflardan birinin talebi üzerine karar verebilir. (2) Ticari defterlerin, ticari davalarda delil olarak kabul edilebilmesi için, kanuna göre eksiksiz ve usulüne uygun olarak tutulmuş, açılış ve kapanış onayları yaptırılmış ve defter kayıtlarının birbirini doğrulamış olması şarttır. (3) İkinci fıkrada belirtilen şartlara uygun olarak tutulan ticari defter kayıtlarının sahibi ve halefleri lehine delil olarak kabul edilebilmesi için, diğer tarafın aynı şartlara uygun olarak tutulmuş ticari defterlerindeki kayıtların bunlara aykırı olmaması veya ilgili hususta hiç bir kayıt içermemesi yahut defter kayıtlarının aksinin senet veya diğer kesin delillerle ispatlanmamış olması gerekir. Bu şartlara uygun olarak tutulan defterlerdeki sahibi lehine ve aleyhine olan kayıtlar birbirinden ayrılamaz.(4) Açılış veya kapanış onayları bulunmayan ve içerdiği kayıtlar birbirini doğrulamayan ticari defter kayıtları, sahibi aleyhine delil olur.(5) Taraflardan biri tacir olmasa dahi, tacir olan diğer tarafın ticari defterlerindeki kayıtları kabul edeceğini belirtir; ancak, karşı taraf defterlerini ibrazdan kaçınırsa, ibrazı talep eden taraf iddiasını ispat etmiş sayılır." şeklinde düzenleme bulunmaktadır.

HMK.nun 222/5.maddesi hükmü gereği taraflardan biri tacir olmasa dahi, tacir olan diğer tarafın ticari defterlerindeki kayıtlarını kabul ettiğini belirtir, ancak karşı taraf defterlerini ibrazdan kaçınırsa, ibrazı talep eden taraf iddiasını ispat etmiş sayılır. Davacı vekili de, delil listesinde delil olarak ticari defterlerine dayanmış, Mahkemece taraflara ticari defterlerin ibrazı için verilen kesin süre içerisinde davalı taraf defterlerini sunmuş ve onun defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmış, davacı taraf ise defter ibraz etmemiştir. Daha sonra davacı vekiline 01.07.2014 tarihli celsede defterlerini ibraz etmesi için ihtarlı kesin süre verilmiş, davacı yine defterlerini ibraz etmemiştir. Bu durumda Mahkemece davacının ticari defterlerini ibraz etmekten kaçınmış olması nedeniyle diğer faturalar nedeniyle de davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/733, Karar No: 2018/8531, Tarih: 26.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/733 E.  ,  2018/8531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Sanık hakkında ayrı ayrı 2 kez TCK'nın142/1-a son, 143, 62/1, 53/1-3, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli hırsızlık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, temyiz dışı sanık ... ile birlikte saat 02.30 sıralarında hırsızlık yapmak amacıyla Gazi İlköğretim Okuluna arka tarafındaki pimapen pencereyi tornavida ile açmak suretiyle girdikleri ve müdür odasının kapı kilidini kırarak okula ait bir adet dizüstü bilgisayar ile üst katta bulunan okul kantininden iki poşet çikolata, biskuvi ve gazoz çaldıkları, bu suretle sanığın nitelikli hırsızlık suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ve müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 26/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2687, Karar No: 2015/11737, Tarih: 25.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2687 E.  ,  2015/11737 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Çankırı 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2014

NUMARASI : 2013/499-2014/479

DAVACILAR : E.. S.. ve Ark.

DAVALILAR : Hazine - Orman Yönetimi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çankırı ili, E.. ilçesi, S.. köyü 197 ada 16 parsel sayılı 676,05 m2 yüzölçümlü; 197 ada 17 parsel sayılı 300,43 m2 yüzölçümlü; 197 ada 20 parsel sayılı 297,73 m2 yüzölçümlü ve 197 ada 21 parsel sayılı 3.209,59 m2 yüzölçümlü taşınmazlar, tapuda orman vasfıyla Maliye Hazinesi adına kayıtlıdır.

Davacılar vekili, dava konusu taşınmazların müvekkillerinin murisinden intikal eden taşınmazlar olduğu iddiasıyla taşınmazların tapularının iptali ile müvekkilleri adına tescilini talep etmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazlar Eldivan Kadastro Mahkemesinin kesinleşmiş kararlarına dayanılarak orman vasfıyla tapuya tescil edildiği için taşınmazların zilyetlikle kazanımları mümkün olmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil talebine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde, 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan orman kadastrosu çalışması vardır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Mahkemece, dava konusu taşınmazların Eldivan Kadastro Mahkemesince verilip kesinleşmiş mahkeme kararları ile orman olmaları ve bu taşınmazların zilyetlikle kazanılamayacağı gerekçesiyle davanın reddi yönünde hüküm kurulmuşsa da Eldivan Kadastro Mahkemesinde görülüp sonuçlanan davaların tarafları Orman Yönetimi ve Maliye Hazinesi olduğundan ve davacılar bu davalarda taraf olmadığından bu dosyalardaki kararlar yargılamaya konu dava için kesin hüküm oluşturmayıp dava konusu parsellerin niteliği hususunda kuvvetli delil niteliğindedir ve bu delillerin davacılar lehine aksininin ispatı mümkündür. Bu nedenle, mahkemece tarafların delilleri toplanıp mahallinde keşif yapılarak ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 25/11/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4504, Karar No: 2014/7337, Tarih: 08.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/4504 E.  ,  2014/7337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6.(Pendik 2)

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada... 2.Sulh Hukuk Mahkemesi ve ...Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yaşlı annesine vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre ise “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, her nekadar adrese dayalı nüfus kayıt sisteminde kısıtlı adayının yerleşim yeri “... ise de, vasi adayının ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinde 08.04.2011 tarihli celsede verdiği beyana göre kısıtlı adayı annesi ile birlikte ...’ten taşındıkları ve 2009 yılından beri kısıtlı adayının davacı ile birlikte “Toki konutları... adresinde oturduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın ...Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 08.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/135, Karar No: 2010/4161, Tarih: 08.06.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/135 E.  ,  2010/4161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Mahkemece 01.11.2008 tarihinde Yazı İşleri Müdürlüğü kasasında saklanmak üzere, Yazı İşleri Müdürlüğüne teslim edilen; 17 adet satış senedinin getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2179, Karar No: 2020/1691, Tarih: 07.07.2020

**1. Ceza Dairesi         2018/2179 E.  ,  2020/1691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürmeye teşebbüse yardım, kasten öldürme suçuna yardım, silahla tehdit, olası kastla yaralama

HÜKÜM : 1-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında; TCK'nin 106/2-a-c, 62, 53/1-2-3, 58/9, 63, 54, CMUK'un 326/son maddeleri gereğince 5'er ay hapis cezası,

2-Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında; Mağdur ...'e yönelik TCK'nin 86/1, 21/2, 86/3-e, 62, 53/1-2-3, 58/9, 63, 54. maddeleri gereğince 7'şer ay 15'er gün hapis cezası,

3-Sanık ... hakkında; ...'e yönelik TCK'nin 82/1-a, 35/2, 39/2-c, 39/1, 62, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri gereğince 8 yıl 4 ay hapis cezası,

4-Sanıklar ... ve ...'nin maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçuna yardım etme eylemleri için TCK'nin 81, 39/2-a, 39/1, 62, 53/1-2-3, 63, 54. maddeleri gereğince 12'şer yıl 6'şar ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'e yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüse yardım, sanıklar ... ve ...'nin maktul ...'a yönelik kasten öldürmeye yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ve müdafilerinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

A)- Sanık ..., ..., ... ve ...'ın mağdur ...'a yönelik nitelikli tehdit ve mağdur ...'e yönelik olası kastla yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıkların üzerine atılı suçların TCK'nin 66/1-e-2 ve 67/4 maddeleri uyarınca 12 yıl eklemeli zamanaşımına tabi olduğu, inceleme tarihi itibariyle bu sürelerin dolduğu anlaşılmakla; sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davalarının TCK'nin 66/1-e-2,67/4 ve CMK'nin 223/8 maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

B)- Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüse yardım suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanığın öldürmeye teşebbüs fiiline yardım ettiği kabul edilen olayda, mağdur ...'in yaralanmadığı nazara alındığında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 35. maddesi uyarınca alt sınıra yakın bir ceza verilmesi yerine, somut bir gerekçe gösterilmeden en üst sınırdan 20 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

C)- Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanığın öldürmeye teşebbüs fiiline yardım ettiği kabul edilen olayda, mağdur ...'in yaralanmadığı nazara alındığında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 35. maddesi uyarınca alt sınıra yakın bir ceza verilmesi yerine, somut bir gerekçe gösterilmeden en üst sınırdan 20 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

C)- Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Bozma ilamına uyularak sanıkların maktul ...'a yönelik kasten öldürme eylemine yardım eden olarak katıldıkları kabul edilmiş ise de; 10 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 39. maddesi uyarınca, sanıkların suça yardım olarak kabul edilen eylemleri tanımlanıp, bu yardımın sonuca olan katkısı değerlendirilip, yardımın boyutuna göre cezalar belirlenmesi gerekirken, somut gerekçeler gösterilmeden en üst sınırdan 15'er yıl hapis cezalarına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 07/07/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.