muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7242, Karar No: 2011/15595, Tarih: 05.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/7242 E.  ,  2011/15595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ...A.O.Genel Müdürlüğü yönünden reddine, DEDAŞ yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan DEDAŞ vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, ...A.O. Genel Müdürlüğüne karşı açılan davanın reddine, DEDAŞ hakkında açılan davanın ise kabulüne karar verilmiş, hüküm DEDAŞ vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece kesinlik sınırı içinde kaldığından bahisle HUMK.nun 427/2 maddesi gereğince temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu karar davalı DEDAŞ vekilince temyiz edilmiştir.

Dava taşınmazın aynı ile ilgili olup, niteliği gereği verilen hüküm kesin olmadığından temyiz talebinin reddine ilişkin kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasının incelenmesinde;

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının davalı DEDAŞ 'tan tahsiline ve davalı ...A.O.'na karşı açılan davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taşınmaz üzerinden geçen enerji nakil hattı nedeniyle 16 m2 pilon yeri bulunduğu halde pilon yerinin tapu kaydının iptali ile davalı ... EDAŞ adına tesciline karar verilmesi gerekirken pilon yeri üzerinde de irtifak hakkı tesis edilmesi,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinden enerji nakil hattının tesisi taşınmazın kullanılmasına engel değildir. Ecrimisil hesabının sadece pilon yerine göre yapılması gerektiği düşünülmeden, taşınmazın tamamı üzerinden ecrimisil hesabı yapan rapora göre fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, DEDAŞ'tan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5085, Karar No: 2010/6185, Tarih: 18.05.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/5085 E.  ,  2010/6185 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ....vek.Av.... ile davalı .... Deri Teks.San.Dış.Tic.Ltd.Şti.vek.Av.... aralarındaki alacak davası hakkında İstanbul 7.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 9.2.2010 125-12 gün ve sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Dosya gönderme formunda ve tahsilat makbuzunda Yargıtay duruşma davetiyelerinin tebliği için posta pulu alındığı yazılı ise de dosya içinden pulların çıkmadığı tutanakla saptanmıştır. Mahkeme kaleminde kaldığı anlaşılan duruşma posta pullarının ikmali için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8845, Karar No: 2011/3380, Tarih: 16.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/8845 E.  ,  2011/3380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında, davalının müvekkili adına Zeytinyağı alımı yapması için makbuz karşılığında 18.000.-TL.lik avans ödemesinin davalıya yapılmış ise de mal teslimi gerekleşmediği gibi, paranın da iade edilmediğini, aleyhine girişilen takibe davalının itirazı sonucu takibin durduğunu belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına ve % 40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya ve takibe dayanak yapılan ödeme belgelerinin müvekkili ile bir ilgisi bulunmadığını bildirerek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı yanca taraflar arasındaki akdi ilişkinin inkar edildiği, takibe konu tediye fişlerindeki imzaların dava dışı ....'a ait olup, bu kişinin de davalı yetkilisi bulunmadığı gerekçesiyle davanın husumet yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyaya sunulan tediye makbuzlarından dava konusu ödemelerin davalının kardeşi olduğu anlaşılan ... imzasına “nakit yağ avansı” açıklamasıyla yapılmış olduğu anlaşılmaktadır.

Her ne kadar davalı, kardeşi....'ın kendisi adına işlem yapmaya yetkisi bulunmadığını ve kendisine ait işyerinde çalışmadığını savunmuş ise de, tediye fişleri altında imzası bulunan ..... duruşmadaki yeminli ifadesinde, “ağabeyinin işyerinde çalışmadığını, ancak boşta kaldıkça ağabeyinin işyerine gelip oturduğunu, gösterilen kasa tediye fişlerindeki imzaların kendisine ait olduğunu, herhangi bir para almadığını, ancak ağabeyi nam ve hesabına bu imzaları attığını” bildirmiştir. Bilirkişi raporunda ise davacı tarafından davalının kardeşi olduğu anlaşılan ...'a toplam 96.500.-TL.ödeme yapılmış olduğu ve bunun 18.000.00.-TL.lik bölümünün takip ve dava konusu yapıldığı belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece, yukarıda belirtilen tespitler karşısında, dava konusu yapılanlar dışında ...'a yapılan ödemeler yönünden ...'ın davalı adına hareket ettiği yolunda fiili bir benimseme bulunup bulunmadığı yönünden araştırma ve inceleme yapılarak tüm deliller birlikte toplandıktan sonra varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29536, Karar No: 2012/31704, Tarih: 30.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/29536 E.  ,  2012/31704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 298 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında düzenlenen iddianame ve temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 18.02.2012 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı kararına göre temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek (9.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin görevsizliğine, dos- yanın ilgili Daireye gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına (TEVDİİNE), 30.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4079, Karar No: 2019/6012, Tarih: 10.07.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/4079 E.  ,  2019/6012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen yaşlılık aylığı tespiti ve alacak davası sonucu yerel mahkemece verilen hüküm, Dairemiz incelemesinden geçerek kesinleşmiş ise de, davacının Anayasa Mahkemesine bireysel başvurusu sonucu, Anayasa Mahkemesince mülkiyet hakkının ihlal edildiğine karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesi kararı sonucu mahkemece yeniden verilen kararın temyizen incelenmesi davalı avukatı tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1982 Anayasasının 148/1. maddesinde, Anayasa Mahkemesinin görevleri arasında bireysel başvuruları kararı bağlayacağı düzenlenmiş, aynı maddenin 3 ve 4. fıkralarında;

“(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir. Başvuruda bulunabilmek için olağan kanun yollarının tüketilmiş olması şarttır.

(Ek fıkra: 7/5/2010-5982/18 md.) Bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz.”

Anayasanın 153. maddesine göre de, Anayasa Mahkemesinin kararları kesindir ve Anayasa Mahkemesi kararları Resmî Gazetede hemen yayımlanır ve yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlar. Anayasa Mahkemesinin diğer kararları gibi bireysel başvuruları inceleyen Bölüm kararları da yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlamaktadır.

2010 yılında Anayasa'nın 148. maddesinde yapılan değişiklikle Anayasa Mahkemesine bireysel başvuruları karara bağlama yetki ve görevi verilmiştir. Bu değişikliğin gerekçesinde şöyle ifade edilmiştir: "Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, kamu gücü tarafından, temel hak ve özgürlükleri ihlâl edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmaktadır. Günümüzde, temel hakların korunması amacıyla bireysel başvuru yolu, pek çok uygar ülkede anayasa yargısının ayrılmaz bir parçası kabul edilmektedir.“

6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluş ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanunun "Mahkemenin görev ve yetkileri" kenar başlıklı 3/1-c bendinde Yüksek Mahkemeye “ Anayasanın 148 inci maddesi uyarınca yapılan bireysel başvuruları karara bağlamak” görevi verilmiştir.

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir:"Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."

Aynı kanunun "Bireysel başvuru hakkı" kenar başlıklı 45. maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir:"Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ve buna ek Türkiye‘nin taraf olduğu protokoller kapsamındaki herhangi birinin kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurabilir."

"Esas hakkındaki inceleme" kenar başlıklı 49. maddesinin (6) numaralı fıkrasının ilgili bölümü şöyledir:"... bir mahkeme kararına karşı yapılan bireysel başvurulara ilişkin inceleme... bir temel hakkın ihlal edilip edilmediği ve bu ihlalin nasıl ortadan kaldırılacağının belirlenmesi ile sınırlıdır. Bölümlerce kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz."

"Kararlar" kenar başlıklı 50. maddesinin (1) ve (2) numaralı fıkraları şöyledir:

"(1) Esas inceleme sonunda, başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verilir. İhlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedilir. Ancak yerindelik denetimi yapılamaz, idari eylem ve işlem niteliğinde karar verilemez.

(2) Tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderilir. Yeniden yargılama yapılmasında hukuki yarar bulunmayan hâllerde başvurucu lehine tazminata hükmedilebilir veya genel mahkemelerde dava açılması yolu gösterilebilir. Yeniden yargılama yapmakla yükümlü mahkeme, Anayasa Mahkemesinin ihlal kararında açıkladığı ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldıracak şekilde mümkünse dosya üzerinden karar verir.“

Yine 6216 sayılı Kanun'un "Mahkeme kararları" kenar başlıklı 66/1. maddesine göre, "Mahkeme kararları kesindir. Mahkeme kararları Devletin yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzel kişileri bağlar."

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler karşısında Anaya Mahkemesince bireysel başvurular sonucu verdiği kararların hukuki niteliği üzerinde durmak gerekir. Anayasanın 148. maddesindeki değişikliğin gerekçesinde bireysel başvuru yolu, olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanmıştır. Bireysel başvuru ya da anayasa şikâyeti, temel hak ve özgürlükleri yasama, yürütme veya yargı organlarının işlemleri tarafından ihlal edilen bireylerin başvurdukları olağanüstü bir kanun yolu olarak tanımlanabilir. Bireysel başvuru öncelikle, hakları ihlal edilenlere Anayasa veya yasayla tanınan bir dava türüdür. Anayasa Mahkemesinin kararına göre, “Anayasa’nın 148. maddesinde yer verilen bireysel başvuru yolu, dava dilekçesinde belirtildiği gibi sadece bir hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespiti davası değil, bireylerin temel hak ve özgürlüklerinin kamu gücü tarafından ihlalinin önlenmesi ve bir ihlal tespiti durumunda da bu ihlalin sonuçlarını ortadan kaldıracak veya meydana gelen zararı giderecek şekilde hukuki sonuçlar doğuran bir dava niteliğindedir (AYM 1.3.2012 t. E.2011/59, K.2012/34).

Bireysel başvuru yolu, temyiz veya istinaf benzeri bir başvuru olmadığı gibi, temyiz veya istinaf sonrası olağanüstü bir temyiz fırsatı da değildir. Anayasanın 148/4. maddesinde bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamayacağı belirtilmiş, 6216 sayılı Kanunun 45. maddesinde de aynı hüküm tekrar edilmiştir. Bu kapsamda temyiz ve istinaf aşamalarında, ilk derece mahkemelerinin olayları ve delilleri değerlendirmeleri doğru yapıp yapmadıkları, mahkemelerin yaptığı işlemlerin yasalara uygun olup olmadığı ve yasa kurallarının doğru uygulanıp uygulanmadığı değerlendirilirken Anayasa Mahkemesi, genel mahkemelerin olayı ve delilleri değerlendirirken, yasa kurallarını uygularken temel hakları ihlal edip etmediklerini ve ihlal varsa bu ihlallerin bireysel başvuru yolu dışında başka bir yolla giderilip giderilemeyeceğini inceler.

6216 sayılı Kanun'un 50/1. fıkrasında; bireysel başvuruların esas incelemesi sonunda başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verileceği, ihlal kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlere hükmedileceği ifade edilmiştir. Dolayısıyla Anayasa Mahkemesinin bireysel başvurular kapsamındaki yetki ve görevi, hakkın ihlal edilip edilmediğinin tespitiyle sınırlı olmayıp tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yapılması gerekenlerin belirlenmesini de kapsamaktadır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı). Bu kapsamda tespit edilen ihlal bir mahkeme kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği hükme bağlanmıştır.

Kanun'da, ihlalin ve sonuçlarının nasıl ortadan kaldırılacağına ilişkin belirleme yapma bakımından Anayasa Mahkemesine geniş bir takdir yetkisi verilmiştir. Bunun tek sınırı 6216 sayılı Kanun'un 50. maddesinin (1) numaralı fıkrasının sonunda yer alan Anayasa Mahkemesinin idari eylem ve işlem niteliğinde karar veremeyeceğine ilişkin düzenlemedir. Buna göre anılan sınır, Anayasa Mahkemesinin ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederken idarenin yerine geçerek işlem tesis edemeyeceğini ifade eder. Bireysel başvurunun niteliği dikkate alındığında bu sınırlama sadece idare değil yasama ve yargı organları yönünden de geçerlidir. Mahkeme, ihlalin ve sonuçlarının nasıl giderileceğine hükmederek kararı, gerekli işlemlerin tesis edilmesi için ilgili mercilere gönderir. Bu bağlamda Anayasa Mahkemesi kural olarak ihlalin ve sonuçlarının nasıl ve hangi araçlarla ortadan kaldırılacağı hususunda ilgili mercilere takdir yetkisi bırakır (AYM 15.3.018 t. 2018/3007 başvuru sayılı kararı).

6216 sayılı Kanunun 50. maddesinde, Anayasa Mahkemesince tespit edilen ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırmak için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderileceği belirtildiğinden ilk derece mahkemesinde yapılan yargılama nitelik olarak “yeniden yargılama“dır. Yeniden yargılama sebepleri 6100 sayılı HMK’nın 375. maddesinde sayılmış, birinci fıkranın (i) bendinde ”Kararın, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlali suretiyle verildiğinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması veya karar aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi” yargılamanın iadesi sebebi olarak sayılmıştır. Bu maddede Anaya Mahkemesinin bireysel başvuru sonucu verdiği kararlar sayılmamış ise de 6216 sayılı Kanunda yeniden yargılama yapılacağı açıkça düzenlenmiştir.

Yeniden yargılama, önceki yargılamadan bağımsız yeni bir davadır. Yeniden yargılamaya sebep olan mahkeme kararı, Anaya Mahkemesinin kararı ile kısmen veya tamamen ortadan kaldırılmıştır. İhlale neden olan yerel mahkeme kararı temyiz incelemesinden geçmiş ise, yerel mahkemenin verdiği karar kaldırıldığı için, kaldırılan kararın temyizine ilişkin Yargıtay kararı da ihlale konu somut olay yönünden kaldırıldığından artık Yargıtay'ın onama veya bozma kararı işbu davada dikkate alınamayacaktır.

Anayasa Mahkemesince ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapmak üzere dosya ilk derece mahkemesine gönderilmiş ise, ilk derece mahkemesince artık önceki kararlardan bağımsız olarak Anayasa Mahkemesinin ihlal kararı çerçevesinde yeni ve ayrı bir inceleme yapılacağından, HMK’nın 373/4. fıkrasında “Yargıtay'ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir“ hükmü uygulanamaz. İlk derece mahkemesinin kararı, madde 341/1 kapsamında ilk derece mahkemelerinden verilen nihai kararlar niteliğinde olup istinaf yoluna başvurulması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerde ilk derece mahkemesince verilen karar, temyiz kanun yoluna tabi olmayıp istinaf kanun yoluna tabi olduğundan dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE, 10.07.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2838, Karar No: 2018/596, Tarih: 05.02.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/2838 E.  ,  2018/596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Davanın reddi

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık hakkında açılan kamu davasının reddine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, alacaklısı kendisi, borçlusu katılan ... olan 10/10/2005 tanzim ve 10/11/2005 vade tarihli, 1.500 YTL bedelli senedi ... A.Ş Afyonkarahisar Şubesinden aldığı kredinin teminatı olarak bankaya ibraz ettiği, senet borcunun vadesinde ödenmemesi üzerine senette borçlu olarak görünen katılan ... hakkında icra takibi başlatıldığı, katılanın bu takibe itiraz etiği ve senetteki yazı ve borçlu imzasının kendisine ait olmadığını belirterek şikayetçi olduğu, alınan bilirkişi raporunda senedin ön yüzünde yer alan 10/10/2005 ibaresi dışında ki diğer tanzim yazıları, arka yüzünde bulunan "Oto , ..." ibareli kaşe üzerine gelecek şekilde atılan ciranta imzasının sanığın el mahsulü olduğu, ön yüzde yer alan katılanın ismi yanında bulunan imzanın ise sanığa ve katılana ait olmadığının belirtildiği, sanığın bu şekilde ilgili bankadan kredi almak amacıyla resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia olunan olayda; sanık savunması, katılan beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, suça konu senedin sanığın ilgili banka şubesinden 24/05/2005 tarihli kredi sözleşmesine istinaden aldığı 12.500 YTL kredi karşılığında bankaya teminat olarak ibraz edildiği, suçtan asıl zarar görenin davaya katılan Türkiye ... A.Ş Afyonkarahisar Şubesi olduğu, sanığın dosyada mevcut sabıka kaydına konu mahkeme ilamından anlaşılacağı üzere, aynı kredi sözleşmesine istinaden ve aynı tarihte bankaya ibraz ettiği başka bir sahte senet ile ilgili olarak hakkında aynı suçlardan açılan kamu davasında Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/103 Esas, 2012/75 Karar sayılı ilamı ile, sanığın 765 sayılı TCK' nın 342/1 ve 504/1, 522/1 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın 01/06/2012 tarihinde kesinleştiği, sanığın aynı banka şubesine, aynı hukuki ilişkiye dayalı olarak aynı anda birden fazla senet vermiş olması ve bu eylemi nedeniyle yargılanmış olması nedeniyle ortada yeni bir hüküm kurmayı gerektiren bir eylemin olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin davanın reddine ilişkin hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç yönünden gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, davanın reddine ilişkin hükmün ONANMASINA, 05/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10012, Karar No: 2015/15888, Tarih: 09.09.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/10012 E.  ,  2015/15888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/1242-2013/1782

M.. S.. ile F.. K.. aralarındaki itirazın iptali davasının kabulüne dair Ankara 10. Aile Mahkemesi'nden verilen 26.12.2013 gün ve 1242/1782 sayılı hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş ise de duruşma isteğinin pul yokluğundan reddine karar verilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, davalıdan olan katılma alacağının tahsili amacıyla Ankara 30.İcra Müdürlüğü'nün 2013/10918 sayılı dosyası ile başlatılan icra takibine davalı tarafından haksız olarak itiraz edildiğini açıklayarak itirazın iptali ile davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm; davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Ne var ki; temyizden feragat yetkisine sahip olan davalı vekilleri Av.S.. E.. ve Av.H.. G.. S.. Yargıtay Başkanlığı Ön Kayıt Bürosuna verdikleri 14.07.2015 havale tarihli davalı vekili Av.H.. G.. S..'ın avukat kimlik belgesi ekli imzalı dilekçeyle temyizden feragat etmişler, dilekçe dosyaya eklenmiştir.

Davalı vekili Av.S.. E.. ve Av.H.. G.. S.. yukarıda havale tarihi belirtilen dilekçe ile temyiz talebinden feragat ettiklerini bildirdiklerinden adı geçenlerin temyiz dilekçesinin REDDİNE, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 9.773,50 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.