muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8419, Karar No: 2019/16405, Tarih: 16.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/8419 E.  ,  2019/16405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir.Ancak;

Dava konusu enerji nakil hattının 1987 yılında tesis edildiği, taşınmaz üzerindeki yapının, enerji nakil hattının tesis edildiği tarihte var olduğu gözetildiğinde, yapının yıpranma payının %32 yerine %20 olarak düşülmesi suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)1 nolu bendindeki (davanın kabulü) kelimelerinin yerine (davanın kısmen kabulüne) kelimelerinin yazılmasına, 1 nolu bendinden (2.610,36) rakamının çıkartılmasına, yerine (2.238,51) rakamının yazılmasına,

b)6 nolu bendindeki (178,31) rakamının çıkartılmasına, yerine (152,91) rakamının yazılmasına,

c)6 nolu bendindeki (106,04) rakamının çıkartılmasına, yerine (80,64) rakamının yazılmasına,

d)7 nolu bendinde (576,60 TL) ibaresinden sonra gelen kısmın hükümden çıkartılmasına, yerine (kısmen kabul kısmen red oranına göre 460,48 TL'sinin davalı idareden tahsili ile davacıya ödenmesine, bakiye kısmın davacı taraf üzerine bırakılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

e)8 nolu bendinde (2.610,36) rakamının çıkartılmasına, yerine (2.238,51) rakamının yazılmasına,

f)Ayrı bir bendi olarak (Reddedilen kısım üzerinden hesaplanan 371,85TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine) cümlesinin yazılmasına

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3042, Karar No: 2015/6601, Tarih: 16.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/3042 E.  ,  2015/6601 K.**

**"İçtihat Metni"**

İŞ MAHKEMESİ

... Hastanesi'nin veri giriş elemanı hizmet alımı ihalesini üstlenen firmalar ... Şirketine, ... Şirketine, ... Şirketine yazı yazılarak; davacı ile 2009-2013 yılları arasında imzalanan bütün bireysel iş sözleşmeleri istenip yazı cevabı ile birlikte dosyanın Dairemize gönderilmek üzere yerel mahkemesi GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15399, Karar No: 2025/3249, Tarih: 04.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/15399 E.  ,  2025/3249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı şirket vekili dava dilekçesinde özetle; İzmir Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğü'nün yazısı ile iletilen T.C. ... Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı'nın 18.05.2022 tarih 9799/İNC-15, 10971/İNC-22 sayılı inceleme raporunun 6111 sayılı Kanun'un 78. maddesiyle değişik 4857 sayılı İş Kanun'u 92. maddesinin 3. fıkrası hükmü gereğince iptali ile tedbiren durdurulmasını, 7420 sayılı Gelir Vergisi Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Kanun kapsamındaki itirazında, 7420 sayılı Kanun'un geçici 32. maddesi uyarınca fazla ve yersiz ödemeler ile nakdi ücret desteğinden yararlanan işçinin başvuruda bulunduğu işveren tarafından fiilen çalıştırıldığının tespiti halinde işverene uygulanan idari para cezalarından bu maddenin yürürlük tarihi itibarıyla tahsil edilmemiş olanların terkin edileceğinin hükme bağlandığını, davaya konu idari para cezasının ödenmediğini, bu haliyle de tahsil edilmemiş idari para cezası niteliğinde olduğunu, ayrıca 7420 sayılı Kanun'un 14. maddesi kapsamında 25.08.1999 tarihli ve 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu'na eklenen geçici 32. madde hükmü ile birlikte idari para cezalarıyla ilgili başlatılmış takip ve tahsil işlemlerine devam edilmeyeceğinin ifade edildiğini, davaya konu raporda davacı şirketin raporda belirtilen aylarda hakkını nasıl kötüye kullandığı, hangi fiili ile kötüye kullanmanın gerçekleştiği konularında bir açıklama bulunmadığını, yine davacı şirketin listede belirtilen işçilerinin hangi aylarda kaç gün çalıştığı, ne kadar ücrete hak kazandıkları, ne kadar ücret ödendiği ve bakiye alacaklarının nasıl hesaplandığı konularında da herhangi bir bilgi ve açıklama bulunmadığını, iş yerindeki kısa çalışma usul ve esaslarına göre çalışma düzeninin sağlandığını, Covid-19 nedeniyle T.C. Cumhurbaşkanlığı Kararnameleri ile T.C. İçişleri Bakanlığı Genelgelerine uyulmak suretiyle iş yerinin belli zamanlarda tamamen kapalı kaldığını, iş yerinin okul olmasından dolayı T.C. Milli Eğitim Bakanlığı tarafından bildirilen kapatma ve açılma kararlarına uyulduğunu, bu kararların esnetilmesinin mümkün olmadığını, raporun işçilik alacaklarına ilişkin kararının bilgi ve belgeye dayanmadığını, şirketin eksik ödediği herhangi bir ücretin olmadığını, varsayımlar üzerine inşa edilen raporda, elden ücret ödemesi yapıldığı gerekçesiyle hukuka aykırı olarak idari para cezası uygulandığını, raporda 13 işçinin ıslak imzalı aksi yöndeki beyanlarına rağmen, bir kişi ile ilgili kısıtlı bir tespitin genele şamil edilerek kısa çalışma ve nakdi ücret desteği kapsamında bulunan bütün işçilerin bu dönemde tam süreli çalıştığının kabul edildiğini, 30.04.2011 tarihli Kısa Çalışma ve Kısa Çalışma Ödeneği Hakkında Yönetmeliğin 3. maddesinde kısa çalışmanın "çalışma süresinin işyerinin tamamında veya bir bölümünde geçici olarak en az üçte bir oranında azaltılması" olarak tanımlandığı halde Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü İşsizlik Daire Başkanlığının 04.02

.04.2011 tarihli Kısa Çalışma ve Kısa Çalışma Ödeneği Hakkında Yönetmeliğin 3. maddesinde kısa çalışmanın "çalışma süresinin işyerinin tamamında veya bir bölümünde geçici olarak en az üçte bir oranında azaltılması" olarak tanımlandığı halde Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü İşsizlik Daire Başkanlığının 04.02.2020 tarihli Genelgesinde "Uygunluk tespiti yapıldıktan sona kısa çalışma başlama bitiş tarihleri arasında işyerindeki faaliyetin en az üçte bir azaltılıp azaltılmadığı aranmaz." hükmü uyarınca usulüne uygun olarak yapılan başvurulara karşı verilen uygunluk sonrasında kısa çalışmanın devamında üçte bir kuralının aranmayacağını, yapılan teftiş sırasında mevzuata aykırılıklar tespit edilmesi ve bunların işverence giderileceği beyan edilmesi halinde, mevzuata aykırılıkların işverence uygun sürede giderilebileceğinin müfettişçe takdir edilmesi halinde bildirim düzenlenerek işverene süre verilmesi gerektiğini ileri sürerek, 18.05.2022 tarih ve 9799-İNC-15/10971-İNC-22 müfettiş raporunun 4857 sayılı İş Kanunu'nun 92/3 maddesi hükmü uyarınca tümden iptaline karar verilmesini istemiştir.

II.CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının, Türkiye İş Kurumuna müracaat ederek ülke genelinde etkili olan Covid-19 pandemisi nedeni ile iş yerinde kısa çalışma uygulaması yapılacağından kısa çalışma ödeneğinden yararlanmak istediğini belirttiğini, davacının kısa çalışma ödeneğinden yararlandığını ve İşKur tarafından ödemelerin yapıldığını, CİMER'e yapılan şikayette "öğretmenlerin sigortalarının gerçek ücretten değil, asgari ücretten gösterildiği, asgari ücretin kalan kısmının elden verildiği, pandemi döneminde herkesin 15 gün kısa çalışmada gösterildiği ancak 15 gün değil bir ay çalıştırıldıkları, 30 gün yatması gereken sigorta primlerinin bazı aylarda 3 gün, bazı aylarda 7 gün, bazı aylarda 15 gün yatırıldığı" şeklinde ihbarda bulunulduğunu, şikayetten dolayı T.C. ... Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı iş müfettişlerince denetim gerçekleştirildiğini, denetim sonunda düzenlenen inceleme raporunda davacının kısa çalışma şartlarına aykırı davrandığı, nakdi ücret desteği alan işçilerin çalıştırıldığı, işçilerin ücretlerinin eksik ödendiğinin tespit edildiğini, usul yönünden davanın yasada belirtilen 30 günlük süre içinde açılmadığını, şikayetçi işçinin davaya dahil edilmesi gerektiğini, idari para cezasının terkini istemi yönünden görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini, 7420 sayılı Kanun'la ilgili itirazın bu davanın konusu olmadığını, iş müfettişlerince düzenlenen tutanakların aksi sabit oluncaya kadar geçerli olduğunu, iş yerinde kısa çalışma sürelerine uyulmadığının ve diğer müfettiş raporunda yer alan diğer tespitlerin işverence ibraz edilen kayıtlarla belirlendiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı şirket vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı şirket vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mahkemece gerekçesiz ve hukuki dayanaktan yoksun olarak eksik ve hatalı inceleme sonucu davanın reddine karar verildiğini, davacı şirketin tanık beyanlarına itibar edilmemesi ve bunun gerekçesinin de belirtilmemesinin Anayasa ile güvence altına alınan adil yargılanma hakkını zedelediğini, davacı şirketin haksız yere hem maddi hem manevi olarak zarara uğradığı gibi ticari itibarının da zedelendiğini belirterek, usul ve yasaya aykırı verilen kararın temyiz incelemesi sonucu bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Sonuç

Uyuşmazlık, davacı şirket işyerinde ... iş müfettişi tarafından yapılan inceleme sonucu düzenlenen raporun iptaline ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Sonuç

Uyuşmazlık, davacı şirket işyerinde ... iş müfettişi tarafından yapılan inceleme sonucu düzenlenen raporun iptaline ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10973, Karar No: 2023/1624, Tarih: 22.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/10973 E.  ,  2023/1624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı site yönetimi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı dava dilekçesinde özetle; 29.09.2013 tarihli kat malikleri kurulu toplantısının iptali ile davalı site yönetiminin ana gayrimenkulün mimari projesine aykırı site giriş kapısı yapması nedeniyle müdahalesinin meni ile eski hale getirilmesine karar verilmesi talep etmiştir.

2.Davacı birleştirilen dava dilekçesinde özetle; 02.06.2014 tarihli kat malikleri kurulu toplantısının iptaline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. MAHKEME KARARI

Bodrum 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.02.2015 tarihli ve 2014/339 Esas, 2015/156 Karar sayılı kararı ile asıl davanın kısmen kabulüne, birleştirilen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bodrum 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucunda, davacının site giriş kapısına yönelik müdahalenin meni talebinin yeterince araştırılmaması doğru görülmeyerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bodrum 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.09.2021 tarihli ve 2016/208 Esas, 2021/725 Karar sayılı kararı ile asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bodrum 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı site yönetimi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde, site giriş kapısının müteahit firma tarafından yapıldığını, site yönetiminin sadece otomatik hale getirdiğini, tadilat projesi hususunun yeterince incelenmediğini, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi ve kat malikleri kurulu toplantısının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi ve kat malikleri kurulu toplantısının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2.634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun "Anagayrimenkulün bakımı, korunması ve zarardan sorumluluk" kenar başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

"Kat malikleri, anagayrimenkulün bakımına ve mimarı durumu ile güzelliğini ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecburdurlar.

(Değişik ikinci fıkra: 14/11/2007-5711/8 md.) Kat maliklerinden biri, bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anagayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesisler, değişik renkte dış badana veya boya yaptıramaz. Ancak, ortak yer ve tesislerdeki bir bozukluğun anayapıya veya bağımsız bir bölüme veya bölümlere zarar verdiğinin ve acilen onarılması gerektiğinin veya anayapının güçlendirilmesinin zorunlu olduğunun mahkemece tespit edilmiş olması halinde, bu onarım ve güçlendirmenin projesine ve tekniğine uygun biçimde yapılması konusunda kat maliklerinin rızası aranmaz. Kat maliki kendi bağımsız bölümünde anayapıya zarar verecek nitelikte onarım, tesis ve değişiklik yapamaz. Tavan, taban veya duvar ile birbirine bağlantılı bulunan bağımsız bölümlerin bağlantılı yerlerinde, bu bölüm maliklerinin ortak rızası ile anayapıya zarar vermeyecek onarım, tesis ve değişiklik yapılabilir.

Her kat maliki anagayrimenkule ve diğer bağımsız bölümlere, kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumludur.

"

3. Değerlendirme

1. Dava konusu anagayrımenkulde ana mimari proje ve ilgili belediyeden gelen tadilat projelerinin incelenmesi sonucu dava konusu giriş kapısının projede ve vaziyet planında gösterilmediği anlaşılmaktadır.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup, dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin davacının ortak yerlerdeki mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince bu talebe yönelik davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı site yönetimi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararının ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı site yönetimi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararının ONANMASINA,

Davalı ... Site Yönetiminden alınan harcın Hazineye irat kaydedilmesine,22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/215, Karar No: 2014/3558, Tarih: 08.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/215 E.  ,  2014/3558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2013/186-2013/515

Taraflar arasındaki sıra cetveline şikayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı şikayetin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde şikayet olunan S.. D.. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı alacaklı K. Ö. borçlu S... Sivas Demir Çelik İşletmeleri A.Ş. hakkında Sivas 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/5323 sayılı dosyasında başlatmış olduğu takipte düzenlenen 04.03.213 tarihli sıra cetvelinde, müvekkili kurumun amme alacağı niteliğinde olan alacağına 6183 sayılı yasanın 21. maddesi gereğince pay ayrılması gerektiği halde ayrılmadığını ileri sürerek, müvekkili kurumun sıra cetvelinde garameye dahil edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Site Vergi Dairesi vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre; 04.03.2013 tarihli sıra cetvelinde davacı kurum alacağına yer verilmediği, Sivas Halk Bankası şubesince verilen cevapta, davacı kurumun 05.10.2010 tarih ve 11947 sayılı yazısı ile borçlu şirket hesabına haciz konulmasının istenildiği ve muhatap banka tarafından kuruma verilen 13.10.2010 tarih ve 3741 sayılı cevabi yazıda, borçlu şirket hesabındaki bakiyenin ve bu hesaptaki hacizlerin bildirimi yapılarak, 8. sırada haciz şerhinin işlendiğinin bildirildiği gerekçesiyle, davanın kabulüne 04.03.2013 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Karar, davalı S.. D.. vekilince temyiz edilmiştir.

Ulaş İcra Müdürlüğü'nün 2006/528 sayılı dosyasında düzenlenen 25.04.2011 tarihli sıra cetveli, şikayetçi vekiline 11.05.2011 tarihinde tebliğ edilmiş olmasına rağmen, şikayetçi vekili tarafından süresinde sıra cetveline şikayette bulunulmamıştır. Davaya konu 04.03.2013 tarihli Sivas 1. İcra Müdürlüğü'nün 2012/5323 sayılı dosyasında aynı konuda düzenlenen sıra cetveline şikayetçi vekili tarafından itiraz edilmiş olmakla birlikte, 25.04.2011 tarihli düzenlenen ilk sıra cetveline süresinde itiraz söz konusu olmadığından, bu durum diğer taraflar yönünden usuli kazanılmış hak teşkil edeceğinden, mahkemece bu durumun gözetilerek şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile belirtilen hususun göz ardı edilerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Açıklanan nedenle, karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı S.. D.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13193, Karar No: 2014/14445, Tarih: 24.12.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/13193 E.  ,  2014/14445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kumluca 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2013/110-2014/7

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı kira alacağının tahsili için tahliye talepli olarak başlattığı icra takibinin itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine icra mahkemesinden kiralananın tahliyesini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

TBK.nun 315 ve 362. madde hükümlerine göre muaccel olan kira bedeli ve yan giderlerin ödenmesi için kiracıya konut ve çatılı işyeri kiralarında en az otuz gün, bunların dışındaki adi kiralarda en az on gün, ürün kiralarında ise en az altmış gün ödeme süresi verilmesi gerekmektedir.

Olayımıza gelince; Takibe dayanak yapılan ve karara esas alınan 20/07/2011 başlangıç tarihli 4 yıl süreli yazılı kira sözleşmesi ile kiralananın sera olarak sebze yetiştiriciliğinde kullanılmak üzere kiraya verildiği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kiralananın niteliğine göre hasılat (ürün) kirası söz konusu olup Türk Borçlar Kanunu'nun 362.maddesi gereğince, davalı kiracıya 60 günlük ödeme süresini içeren ödeme emrinin tebliğ edilmesi gerekirken otuz gün ödeme süreli ödeme emri düzenlenmiş ve tebliğ edilmiş olup, usulüne uygun olarak düzenlenmeyen ihtarlı ödeme emrine dayanılarak tahliyeye karar verilemez. Mahkemece tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.